# Lamivudine + Zidovudine Accord

> Lamiwudyna + Zydowudyna · 150 mg + 300 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Lamivudine + Zidovudine Accord
- **Nazwa powszechna:** Lamivudinum + Zidovudinum
- **Substancja czynna:** [Lamiwudyna + Zydowudyna](https://apteka.online/odpowiedniki/lamivudinum)
- **Moc:** 150 mg + 300 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** J05AR01
- **Liczba opakowań:** 5
- **Numer pozwolenia:** 24703
- **Podmiot odpowiedzialny:** Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
- **Producent:** Pharmadox Healthcare Ltd., Malta
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwwirusowe-do-stosowania-ogolnego/lamivudine-zidovudine-accord-tabl-powl-150-mg-300-mg-accord
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwwirusowe-do-stosowania-ogolnego/lamivudine-zidovudine-accord-tabl-powl-150-mg-300-mg-accord.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/38976/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/38976/characteristic

## Dostępne opakowania (5)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 60 tabl. w blistrze | 5909991370442 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 60 tabl. w butelce | 5909991370435 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 120 tabl. | 5909991370459 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 200 tabl. | 5909991370466 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 500 tabl. | 5909991370473 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Lamivudine + Zidovudine Accord i w jakim celu się go stosuje?
Lamivudine + Zidovudine Accord jest stosowany w leczeniu zakażeń ludzkim wirusem
upośledzenia odporności (HIV) u dorosłych i dzieci.

Lamivudine + Zidovudine Accord zawiera dwie substancje czynne stosowane w leczeniu zakażeń HIV:
lamiwudynę i zydowudynę. Obie te substancje należą do grupy leków przeciwretrowirusowych,
nazywanych nukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy (NRTI).

Lamivudine + Zidovudine Accord nie powoduje wyleczenia z zakażenia HIV; zmniejsza on liczbę
wirusów oraz utrzymuje ją na niskim poziomie. Zwiększa on także liczbę komórek CD4 we krwi.
Komórki CD4 to rodzaj białych krwinek, które pełnią istotną rolę, wspomagając zwalczanie zakażeń
przez organizm.

Nie wszyscy pacjenci reagują na leczenie lekiem Lamivudine + Zidovudine Accord w ten sam sposób.
Skuteczność leczenia będzie kontrolowana przez lekarza prowadzącego.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Lamivudine + Zidovudine Accord

Kiedy nie stosować leku Lamivudine + Zidovudine Accord
• jeśli pacjent ma uczulenie na lamiwudynę, zydowudynę lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• jeśli u pacjenta występuje bardzo mała liczba czerwonych krwinek (niedokrwistość)
lub bardzo mała liczba białych krwinek (neutropenia).

Należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym, jeśli pacjent przypuszcza, że dotyczą go
opisane powyżej okoliczności.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Niektórzy pacjenci stosujący Lamivudine + Zidovudine Accord lub inne skojarzone leczenie przeciw
HIV są bardziej narażeni na wystąpienie ciężkich działań niepożądanych. Pacjent powinien wiedzieć
o tym dodatkowym ryzyku:
• jeśli kiedykolwiek w przeszłości u pacjenta występowała choroba wątroby, w tym zapalenie
wątroby typu B lub C (jeśli pacjent ma zapalenie wątroby typu B, nie powinien przerywać
stosowania leku Lamivudine + Zidovudine Accord bez zalecenia lekarza, ponieważ może nastąpić
nawrót zapalenia wątroby),
• jeśli u pacjenta występuje choroba nerek,
• jeśli pacjent ma dużą nadwagę (szczególnie w przypadku kobiet).

Należy poinformować lekarza, jeśli którekolwiek z powyższych okoliczności dotyczą
pacjenta. Lekarz może w trakcie leczenia zalecić wykonanie dodatkowych badań kontrolnych,
w tym badania krwi. Więcej informacji patrz punkt 4.

Zwracanie uwagi na ważne objawy
U niektórych pacjentów przyjmujących leki stosowane w zakażeniu HIV mogą wystąpić inne
powikłania, które mogą być ciężkie. Pacjent powinien zapoznać się z informacjami o ważnych
oznakach i objawach, na które powinien zwrócić uwagę podczas stosowania leku Lamivudine +
Zidovudine Accord.

Należy przeczytać informację ‘Inne możliwe działania niepożądane skojarzonego leczenia
zakażeń HIV’ zawartą w punkcie 4 tej ulotki.

Ochrona innych ludzi
Zakażenie HIV może być przenoszone przez kontakty seksualne z osobami zakażonymi lub przez
zakażoną krew (np. poprzez używanie wspólnych igieł do wstrzykiwań). Pacjent nadal może przenosić
HIV podczas stosowania tego leku, pomimo że skuteczna terapia przeciwretrowirusowa zmniejsza to
ryzyko.
Pacjent powinien omówić z lekarzem środki ostrożności konieczne w celu uniknięcia zakażania
innych osób.

Lamivudine + Zidovudine Accord a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie, jeśli pacjent przyjmuje lub przyjmował ostatnio
jakiekolwiek inne leki, w tym leki ziołowe oraz leki dostępne bez recepty.

Jeśli pacjent rozpoczyna stosowanie nowego leku podczas stosowania leku Lamivudine + Zidovudine
Accord, należy pamiętać, aby poinformować o tym lekarza lub farmaceutę.

Następujących leków nie należy stosować z lekiem Lamivudine + Zidovudine Accord:
• inne produkty lecznicze zawierające lamiwudynę, stosowane w leczeniu zakażenia HIV lub
wirusowego zapalenia wątroby typu B,
• emtrycytabina, stosowana w leczeniu zakażenia HIV,
• stawudyna, stosowana w leczeniu zakażeń HIV,
• rybawiryna lub iniekcje gancyklowiru, stosowane w leczeniu zakażeń wirusowych,
• duże dawki ko-trimoksazolu, stosowanego jako antybiotyk,
• kladrybina, stosowana w leczeniu białaczki włochatokomórkowej.

Należy poinformować lekarza prowadzącego, jeśli pacjent jest leczony którymkolwiek z tych leków.

Niektóre leki mogą zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych
lub nasilić już występujące.

Są to:

• walproinian sodu, stosowany w leczeniu padaczki,
• interferon, stosowany w leczeniu zakażeń wirusowych,
• pirymetamina, stosowana w leczeniu malarii i innych zarażeń pasożytniczych,
• dapson, stosowany w zapobieganiu zapaleniu płuc i w leczeniu zakażeń skóry,
• flukonazol lub flucytozyna, stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych, takich jak drożdżyca,
• pentamidyna lub atowakwon, stosowane w leczeniu zakażeń pasożytniczych, takich jak zapalenie
płuc wywołane przez Pneumocystis jirovecii (często nazywane pneumocystozowym zapaleniem
płuc),
• amfoterycyna lub ko-trymoksazol, stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych i grzybiczych,
• probenecyd, stosowany w leczeniu dny oraz podobnych schorzeń i stosowany jednocześnie
z niektórymi antybiotykami, w celu zwiększenia ich efektywności,
• metadon, stosowany jako substytut heroiny,
• winkrystyna, winblastyna lub doksorubicyna, stosowane w leczeniu nowotworów.

Należy poinformować lekarza prowadzącego, jeśli pacjent jest leczony którymkolwiek z tych leków.

Niektóre leki oddziałują z lekiem Lamivudine + Zidovudine Accord
Należą do nich:
• klarytromycyna, antybiotyk.
Jeśli pacjent stosuje klarytromycynę, powinien przyjmować jej dawkę co najmniej 2 godziny
przed zażyciem lub po zażyciu leku Lamivudine + Zidovudine Accord.
• fenytoina, stosowana w leczeniu padaczki.

Jeśli pacjent przyjmuje fenytoinę, należy poinformować o tym lekarza prowadzącego. Lekarz
prowadzący może zalecić obserwację pacjenta podczas stosowania leku Lamivudine + Zidovudine
Accord.

• leki (zwykle w postaci płynnej) zawierające sorbitol lub inne alkohole cukrowe (takie jak ksylitol,
mannitol, laktytol lub maltytol), jeśli są stosowane długotrwale.

Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z tych leków, powinien powiedzieć o tym lekarzowi lub
farmaceucie.

Ciąża i karmienie piersią

Ciąża
Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna
skontaktować się z lekarzem prowadzącym w celu omówienia korzyści i zagrożeń, dla niej i dla
dziecka, wynikających ze stosowania leku Lamivudine + Zidovudine Accord podczas ciąży.
Lamivudine + Zidovudine Accord i podobne leki mogą powodować działania niepożądane
u nienarodzonych dzieci. Jeśli pacjentka przyjmowała lek Lamivudine + Zidovudine Accord w czasie
ciąży, lekarz może zlecić regularne badania krwi oraz inne badania diagnostyczne w celu obserwacji
rozwoju dziecka. U dzieci, których matki przyjmowały w okresie ciąży NRTI, korzyść ze zmniejszenia
możliwości zakażenia HIV przeważa ryzyko związane z wystąpieniem działań niepożądanych.

Karmienie piersią
Kobiety zakażone HIV nie mogą karmić dzieci piersią, ponieważ może dojść do przeniesienia
zakażenia HIV na dziecko przez mleko matki.
Niewielka ilość składników leku Lamivudine + Zidovudine Accord może również przeniknąć do mleka
matki.
Jeśli pacjentka karmi piersią lub zamierza karmić piersią powinna niezwłocznie poradzić się lekarza
prowadzącego.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lamivudine + Zidovudine Accord może powodować zawroty głowy i inne działania niepożądane
zaburzające zdolność koncentracji.

Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, chyba że pacjent czuje się dobrze.

Lamivudine+Zidovudine Accord zawiera sód
Ten lek zawiera 48,15 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej tabletce.
Odpowiada to 2,4% zalecanego maksymalnego dziennego spożycia sodu dla osoby dorosłej.

### 3. Jak stosować lek Lamivudine + Zidovudine Accord?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty.
W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.

Tabletkę powlekaną należy połknąć, popijając wodą. Lamivudine + Zidovudine Accord można
przyjmować
z posiłkiem lub niezależnie od niego.

Jeśli pacjent nie jest w stanie połknąć tabletki, może ją rozkruszyć i dodać do niewielkiej ilości
pokarmu lub płynu, a następnie przyjąć całą porcję bezpośrednio po przygotowaniu.

Stały kontakt z lekarzem prowadzącym
Lamivudine + Zidovudine Accord pomaga opanować chorobę. Należy przyjmować go codziennie, aby
zatrzymać postęp choroby. Mogą pojawić się inne zakażenia i choroby związane z zakażeniem HIV.

Należy pozostawać w stałym kontakcie z lekarzem prowadzącym i nie przerywać
stosowania leku Lamivudine + Zidovudine Accord bez zalecenia lekarza prowadzącego.

Jakie dawki należy stosować

Dorośli i młodzież o masie ciała co najmniej 30 kg
Zwykle stosowana dawka leku Lamivudine + Zidovudine Accord to 1 tabletka dwa razy na dobę.
Tabletki należy przyjmować w regularnych odstępach czasu, z przerwą około 12 godzin między
przyjęciem każdej tabletki.

Dzieci o masie ciała od 21 kg do 30 kg
Zwykle stosowaną początkową dawką leku Lamivudine + Zidovudine Accord jest pół (1/2) tabletki rano
i cała tabletka wieczorem.

Dzieci o masie ciała od 14 kg do 21 kg
Zwykle stosowaną początkową dawką leku Lamivudine + Zidovudine Accord jest pół (1/2) tabletki rano
i pół (1/2) tabletki wieczorem.

U dzieci o masie ciała poniżej 14 kg lamiwudynę i zydowudynę (składniki leku Lamivudine +
Zidovudine Accord) należy podawać oddzielnie.

Tabletkę można podzielić na dwie równe dawki.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Lamivudine + Zidovudine Accord
Jeśli pacjent przypadkowo przyjął większą niż zalecana dawkę leku Lamivudine + Zidovudine Accord
należy powiedzieć o tym lekarzowi prowadzącemu lub farmaceucie albo skontaktować się z najbliższym
szpitalnym oddziałem doraźnej pomocy w celu uzyskania dalszych porad.

Pominięcie przyjęcia leku Lamivudine + Zidovudine Accord
W przypadku pominięcia dawki leku należy przyjąć ją tak szybko, jak to możliwe. Kontynuować
leczenie, jak przedtem. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Podczas leczenia zakażenia HIV mogą wystąpić zwiększenie masy ciała oraz stężenia lipidów
i glukozy we krwi. Jest to częściowo związane z polepszeniem stanu zdrowia i ze stylem życia oraz
niekiedy, w przypadku stężenia lipidów we krwi, z działaniem leków przeciw HIV. Lekarz zaleci
badania w celu wykrycia tych zmian.

Leczenie lekiem Lamivudine + Zidovudine Accord często powoduje utratę tkanki tłuszczowej w obrębie
nóg, ramion i twarzy (lipoatrofia). Utrata tkanki tłuszczowej nie jest w pełni odwracalna po odstawieniu
zydowudyny. Lekarz powinien obserwować pacjenta w celu wykrycia lipoatrofii. W razie
zaobserwowania jakiejkolwiek utraty tkanki tłuszczowej w obrębie nóg, ramion lub twarzy, należy
powiedzieć o tym lekarzowi. Jeśli wystąpią takie objawy, Lamivudine + Zidovudine Accord należy
odstawić i zastosować inne leczenie zakażenia HIV.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Podczas leczenia zakażenia HIV nie zawsze jest możliwe stwierdzenie, czy jakiś objaw niepożądany
został spowodowany przez lek Lamivudine + Zidovudine Accord, inne przyjmowane w tym samym
czasie leki, czy przez zakażenie HIV. Z tego powodu bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza
o wszelkich zmianach w stanie zdrowia.

Oprócz wymienionych poniżej działań niepożądanych leku Lamivudine + Zidovudine Accord,
podczas stosowania skojarzonego leczenia zakażenia HIV mogą wystąpić także inne objawy.
Ważne jest, aby przeczytać informację zamieszczoną poniżej w punkcie ‘Inne możliwe
działania niepożądane skojarzonego leczenia zakażenia HIV’.

Bardzo częste: mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów:
− ból głowy,
− nudności.

Częste: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów:
− wymioty,
− biegunka,
− ból brzucha,
− utrata apetytu,
− zawroty głowy,
− zmęczenie, osłabienie,
− gorączka (wysoka temperatura),
− ogólne złe samopoczucie,
− trudności w zasypianiu (bezsenność),
− ból mięśni i uczucie dyskomfortu,
− bóle stawów,
− kaszel,
− podrażnienie nosa lub wodnisty katar,
− wysypka,
− wypadanie włosów (łysienie).

Częste działania niepożądane, mogące ujawnić się w wynikach badań krwi:
− mała liczba krwinek czerwonych (niedokrwistość) lub mała liczba krwinek białych (neutropenia
lub leukopenia),
− zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,
− zwiększenie we krwi stężenia bilirubiny (substancji wytwarzanej w wątrobie), mogące
spowodować zażółcenie skóry.

Niezbyt częste: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów:
− uczucie duszności,
− wiatry (wzdęcie),
− świąd,
− osłabienie mięśni.

Niezbyt częste działania niepożądane, mogące ujawnić się w wynikach badań krwi:
− zmniejszenie liczby płytek krwi, biorących udział w procesie krzepnięcia (małopłytkowość)
lub zmniejszenie liczby wszystkich rodzajów krwinek (pancytopenia).

Rzadkie: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 pacjentów:
− ciężkie reakcje alergiczne powodujące obrzęk twarzy, języka lub gardła, co może być przyczyną
trudności w połykaniu lub oddychaniu,
− zaburzenia dotyczące wątroby, jak żółtaczka, powiększenie wątroby lub stłuszczenie wątroby,
zapalenie wątroby,
− kwasica mleczanowa (nadmiar kwasu mlekowego we krwi; patrz następny punkt, „Inne
możliwe działania niepożądane skojarzonego leczenia zakażenia HIV”),
− zapalenie trzustki,
− ból w klatce piersiowej, choroba mięśnia sercowego (kardiomiopatia),
− drgawki (napady padaczkowe),
− uczucie depresji lub niepokój, trudności z koncentracją, uczucie senności,
− niestrawność, zaburzenia smaku,
− zmiana zabarwienia paznokci i skóry lub wewnątrz jamy ustnej,
− objawy grypopodobne - dreszcze i wzmożona potliwość,
− uczucie cierpnięcia skóry, mrowienie,
− uczucie osłabienia kończyn,
− rozpad tkanki mięśniowej,
− drętwienia,
− częste oddawanie moczu,
− powiększenie piersi u mężczyzn.

Rzadkie działania niepożądane, mogące ujawnić się w wynikach badań krwi:
− zwiększenie aktywności enzymu zwanego amylazą,
− niewydolność szpiku kostnego do wytwarzania nowych krwinek czerwonych (czysta aplazja
czerwonokrwinkowa).

Bardzo rzadkie: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów:
Bardzo rzadkie działania niepożądane, mogące ujawnić się w wynikach badań krwi:
− niewydolność szpiku kostnego do wytwarzania nowych krwinek czerwonych lub białych
(niedokrwistość aplastyczna).

Jeśli u pacjenta wystąpią działania niepożądane
Należy powiadomić lekarza prowadzącego lub farmaceutę, jeśli nasili się którykolwiek
z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione
w ulotce.

Inne możliwe działania niepożądane skojarzonego leczenia zakażenia HIV
Terapia skojarzona, obejmująca stosowanie leku Lamivudine + Zidovudine Accord, może wywoływać
podczas leczenia HIV rozwój innych schorzeń.

Mogą gwałtownie rozwinąć się dawne zakażenia
Pacjenci w zaawansowanym stadium zakażenia HIV (AIDS) mają osłabiony układ odpornościowy
i częściej u nich dochodzi do wystąpienia ciężkich zakażeń (zakażenie oportunistyczne). U pacjentów
tych wkrótce po rozpoczęciu leczenia mogą rozwinąć się wcześniejsze, utajone zakażenia, powodując
pojawienie się objawów zapalenia. Pojawienie się tych objawów wynika prawdopodobnie ze
wzmocnienia układu immunologicznego, co umożliwia zwalczanie tych zakażeń przez organizm.

Dodatkowo, oprócz zakażeń oportunistycznych, po rozpoczęciu stosowania leków w terapii zakażenia
HIV mogą wystąpić choroby autoimmunologiczne (choroby, które występują wtedy, gdy układ
odpornościowy atakuje zdrowe tkanki organizmu). Mogą one wystąpić wiele miesięcy po rozpoczęciu
leczenia. Jeśli pacjent zauważy objawy zakażenia lub inne objawy, takie jak osłabienie mięśni,
osłabienie mające początek w dłoniach lub stopach i postępujące w kierunku tułowia, kołatanie serca,
drżenie lub nadpobudliwość, należy natychmiast poinformować lekarza w celu rozpoczęcia
niezbędnego leczenia.

W razie zauważenia jakichkolwiek objawów zakażenia podczas stosowania leku Lamivudine +
Zidovudine Accord:
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym. Nie należy przyjmować
innych leków stosowanych w zakażeniach bez zalecenia lekarza prowadzącego.

Kwasica mleczanowa to rzadkie, ale ciężkie działanie niepożądane
U niektórych pacjentów przyjmujących lek Lamivudine + Zidovudine Accord rozwija się stan zwany
kwasicą mleczanową wraz z powiększeniem wątroby.

Kwasica mleczanowa spowodowana jest nagromadzeniem kwasu mlekowego w organizmie.
Występuje rzadko; jeżeli wystąpi, to zazwyczaj rozwija się po kilku miesiącach leczenia. Może
stanowić zagrożenie życia, spowodowane uszkodzeniem narządów wewnętrznych.
Kwasica mleczanowa występuje częściej u osób z chorobą wątroby lub otyłych (z dużą nadwagą),
zwłaszcza u kobiet.

Objawy kwasicy mleczanowej obejmują:
− głębokie, szybkie oddechy, utrudnione oddychanie,
− senność,
− drętwienie lub osłabienie kończyn,
− nudności, wymioty,
− ból brzucha.

Podczas leczenia lekarz prowadzący będzie obserwował pacjenta w celu wykrycia objawów, które
mogą świadczyć o rozwoju kwasicy mleczanowej. Jeśli u pacjenta pojawi się którykolwiek
z wymienionych powyżej lub innych niepokojących objawów należy jak najszybciej skontaktować się
z lekarzem prowadzącym.

Mogą wystąpić schorzenia kości
U niektórych pacjentów poddanych skojarzonemu leczeniu przeciw HIV może rozwinąć się
zaburzenie kości zwane martwicą kości. Następuje wówczas obumarcie części tkanki kostnej
spowodowane ograniczeniem dopływu krwi do kości.
Prawdopodobieństwo wystąpienia tych schorzeń jest większe u pacjentów, którzy:
− przez dłuższy czas stosują skojarzone leczenie,
− dodatkowo stosują leki przeciwzapalne zwane kortykosteroidami,
− piją alkohol,
− mają bardzo słaby układ odpornościowy,
− mają nadwagę.

Objawy, martwicy kości obejmują:
− sztywność stawów,
− bóle (zwłaszcza w biodrze, kolanach i barkach),
− trudności w poruszaniu się.
Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów należy powiadomić lekarza prowadzącego.

Inne objawy mogące ujawnić się w wynikach badań
Skojarzone leczenie przeciw HIV może również powodować:
− zwiększenie stężenia kwasu mlekowego we krwi, co rzadko może prowadzić do kwasicy

mleczanowej.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
e-mail:ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Lamivudine + Zidovudine Accord?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po: Termin ważności
(EXP). Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już
nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Lamivudine + Zidovudine Accord

Substancjami czynnymi leku są lamiwudyna i zydowudyna.
Każda tabletka powlekana zawiera 150 mg lamiwudyny i 300 mg zydowudyny.

Pozostałe składniki to:
• celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), magnezu stearynian
• otoczka Opadry White YS-1-7003: tytanu dwutlenek (E 171), hypromeloza 3cP,
hypromeloza 6cP, makrogol 400, polisorbat 80.

Jak wygląda lek Lamivudine + Zidovudine Accord i co zawiera opakowanie
Lek Lamivudine + Zidovudine Accord dostępny jest w blistrach z folii PVC/PVDC/Aluminium
zawierających 60, 120 lub 200 tabletek powlekanych lub w butelkach z HDPE z zakrętką z PP
z zabezpieczeniem przed dostępem dzieci, zawierających 60 lub 500 tabletek powlekanych.

Lamivudine + Zidovudine Accord to białe lub prawie białe obustronnie wypukłe tabletki powlekane w
kształcie kapsułek, z kreską dzielącą i z wytłoczonym oznakowaniem „H” po jednej stronie oraz
oznakowaniem „L” oraz „9” po drugiej stronie. Długość tabletki to około 17,5 mm, a szerokość
około 8,0 mm.

Nie wszystkie rodzaje i wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny:
Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
ul. Taśmowa 7
02-677 Warszawa

Wytwórca/Importer:
Accord Healthcare Limited
Sage House, 319 Pinner Road
North Harrow
Middlesex, HA1 4HF
Wielka Brytania

Pharmadox Healthcare Limited
KW20A Kordin Industrial Park
Paola, PLA 3000
Malta

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Nazwa Kraju
Członkowskiego
Nazwa Produktu Leczniczego

Bułgaria Lamivudine/Zidovudine Accord 150 mg/300
mg filmcoated tablets
Cypr Lamivudine/Zidovudine Accord 150 mg/300
mg filmcoated tablets
Czechy Lamivudine/Zidovudine Accord
Dania Lamivudine/Zidovudine Accord
Finlandia Lamivudine/Zidovudine Accord 150 mg/300
mg tabletti, kalvopäällysteinen
Francja Lamivudine/Zidovudine Accord 150 mg/300
mg comprimé pelliculé
Hiszpania Lamivudina/Zidovudina Accord 150 mg/300 mg
comprimidos recubiertos con película EFG
Malta Lamivudine/Zidovudine 150 mg/300 mg film-coated
tablets
Niemcy Lamivudin/Zidovudin Accord 150 mg/300 mg
Filmtabletten
Norwegia Lamivudine/Zidovudine Accord
Polska Lamivudine + Zidovudine Accord
Portugalia Lamivudina + Zidovudina Accord
Rumunia Lamivudină/Zidovudină Accord 150 mg /300
mg comprimate filmate
Słowacja Lamivudín/Zidovudín Accord 150 mg/300 mg
Słowenia Lamivudin/zidovudin Accord 150 mg/300 mg
filmsko obložene tablete
Szwecja Lamivudine/Zidovudine Accord
Węgry Lamivudine/Zidovudine Accord 150 mg/300
mg filmtabletta
Włochy Lamivudina e Zidovudina Accord

Data ostatniej aktualizacji ulotki: czerwiec 2022

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Lamivudine + Zidovudine Accord, 150 mg + 300 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 150 mg lamiwudyny i 300 mg zydowudyny.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.
Białe lub prawie białe obustronnie wypukłe tabletki powlekane w kształcie kapsułek, z linią podziału
i z wytłoczonym oznakowaniem „H” po jednej stronie oraz oznakowaniem „L” oraz „9” po drugiej
stronie. Długość tabletki to około 17,5 mm, a szerokość około 8,0 mm.

Tabletkę można podzielić na równe dawki.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Lamivudine + Zidovudine Accord jest wskazany w skojarzonej terapii
przeciwretrowirusowej w leczeniu dorosłych, młodzieży i dzieci zakażonych ludzkim wirusem
upośledzenia odporności (HIV) (patrz punkt 4.2).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Leczenie powinno być rozpoczynane przez lekarzy doświadczonych w leczeniu pacjentów
zakażonych wirusem HIV.

Dorośli i młodzież o masie ciała co najmniej 30 kg: zalecana dawka produktu Lamivudine +
Zidovudine Accord to 1 tabletka dwa razy na dobę.

Dzieci o masie ciała od 21 kg do 30 kg: zalecaną doustną dawką produktu Lamivudine + Zidovudine
Accord jest pół tabletki rano i cała tabletka wieczorem.

Dzieci o masie ciała od 14 kg do 21 kg: zalecaną doustną dawką produktu Lamivudine + Zidovudine
Accord jest pół tabletki dwa razy na dobę.

Sposób dawkowania u dzieci o masie ciała 14-30 kg oparty jest głównie na modelowaniu
farmakokinetycznym ustalonym na podstawie danych z badań klinicznych z użyciem pojedynczych
składników lamiwudyny i zydowudyny. Ze względu na możliwość wystąpienia nadmiernej ekspozycji
farmakokinetycznej na zydowudynę należy zapewnić ścisłe kontrolowanie tych pacjentów. Jeśli
u pacjentów o masie ciała od 21-30 kg wystąpi brak tolerancji żołądkowo-jelitowej, można
zastosować alternatywny schemat dawkowania pół tabletki 3 razy na dobę w celu poprawy tolerancji.

Nie należy stosować produktu Lamivudine + Zidovudine Accord w tabletkach u dzieci o masie ciała
poniżej 14 kg ze względu na brak możliwości dostosowania dawki w odniesieniu do masy ciała

dziecka. U tych pacjentów lamiwudynę i zydowudynę należy podawać jako oddzielne produkty
zgodnie z zalecanym dawkowaniem dotyczącym tych produktów. Dla tych pacjentów i dla pacjentów,
którzy nie mogą połykać tabletek, dostępne są roztwory doustne lamiwudyny i zydowudyny.

W przypadkach, gdy zachodzi konieczność przerwania stosowania jednego ze składników produktu
Lamivudine + Zidovudine Accord lub zmniejszenia dawki jednego z nich, można zastosować
oddzielne produkty lamiwudyny lub zydowudyny, dostępne w postaci tabletek lub kapsułek i roztworu
doustnego.

Zaburzenie czynności nerek
Stężenia lamiwudyny i zydowudyny są zwiększone u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek na
skutek zmniejszenia klirensu (patrz punkt 4.4). Dlatego też u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 mL/min), w przypadku konieczności zmiany dawkowania,
zalecane jest podawanie lamiwudyny i zydowudyny jako oddzielnych produktów. Lekarze powinni
zapoznać się z dostępną oddzielnie informacją o każdym z leków.

Zaburzenie czynności wątroby
Ograniczone dane dotyczące stosowania zydowudyny u pacjentów z marskością wątroby wskazują na
możliwość kumulacji leku w organizmie ze względu na zmniejszoną glukuronidację. Dane uzyskane
od pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem czynności wątroby wskazują, że
farmakokinetyka lamiwudyny nie ulega znaczącym zmianom w przypadku zaburzenia czynności
wątroby. Jednak może zajść konieczność zmiany dawkowania zydowudyny u pacjentów z ciężkim
zaburzeniem czynności wątroby, dlatego zaleca się podawanie im lamiwudyny i zydowudyny
w postaci oddzielnych produktów. Lekarze powinni zapoznać się z dostępną oddzielnie
informacją o każdym z leków.

Zmiana dawkowania u pacjentów z hematologicznymi objawami niepożądanymi
Zmiana dawkowania zydowudyny może być konieczna w przypadku, gdy stężenie hemoglobiny
zmniejszy się poniżej 9,0 g/dL (5,59 mmol/L) lub liczba granulocytów obojętnochłonnych zmniejszy
się poniżej 1,0 x 109/L (patrz punkt 4.3 i 4.4). Ponieważ dostosowanie dawki produktu Lamivudine +
Zidovudine Accord nie jest wówczas możliwe, zalecane jest podawanie lamiwudyny i zydowudyny
jako oddzielnych produktów. Lekarze powinni zapoznać się z dostępną oddzielnie informacją
o każdym z leków.

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku
Brak szczegółowych danych, jednakże zaleca się zachowanie ostrożności w tej grupie wiekowej ze
względu na zmiany związane z wiekiem, takie jak pogorszenie czynności nerek oraz zmiany
parametrów hematologicznych.

Sposób podawania

Produkt Lamivudine + Zidovudine Accord może być podawany z jedzeniem lub bez jedzenia.

W celu zapewnienia przyjęcia całej dawki, tabletkę należy połykać w całości, nie należy jej kruszyć.
U pacjentów niezdolnych do połknięcia tabletki można ją skruszyć i dodać do niewielkiej ilości płynu
lub półpłynnego pokarmu i przyjąć natychmiast (patrz punkt 5.2).

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
Zydowudyna jest przeciwwskazana u pacjentów z małą liczbą granulocytów obojętnochłonnych
(<0,75 x 109/L) lub z małym stężeniem hemoglobiny (< 7,5 g/dL lub 4,65 mmol/L). Z tego powodu
produkt Lamivudine + Zidovudine Accord jest przeciwwskazany w tej grupie pacjentów (patrz punkt
4.4).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Chociaż wykazano, że skuteczna supresja wirusa za pomocą terapii przeciwretrowirusowej znacznie
zmniejsza ryzyko przeniesienia zakażenia drogą płciową, nie można wykluczyć resztkowego ryzyka.
Należy przestrzegać środków ostrożności w celu uniknięcia zakażenia, zgodnie z wytycznymi
krajowymi.

W tym punkcie zawarte są specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności odnoszące się zarówno do
lamiwudyny, jak i zydowudyny. Nie ma dodatkowych specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności
odnoszących się do produktu złożonego Lamivudine + Zidovudine Accord.

Zaleca się, aby podawać oddzielnie produkty lamiwudyny i zydowudyny w przypadkach, kiedy
zachodzi konieczność dostosowywania dawek (patrz punkt 4.2). W tych przypadkach lekarz powinien
zapoznać się z dostępną oddzielnie informacją o każdym z leków.

Należy unikać stosowania stawudyny i produktu Lamivudine + Zidovudine Accord w tym samym
czasie (patrz punkt 4.5).

Zakażenia oportunistyczne: U pacjentów przyjmujących Lamivudine + Zidovudine Accord lub inne
leki przeciwretrowirusowe mogą rozwijać się zakażenia oportunistyczne oraz inne powikłania
związane z zakażeniem HIV. Dlatego powinni oni pozostawać pod ścisłą obserwacją lekarzy
doświadczonych w leczeniu zakażenia HIV.

Niepożądane reakcje hematologiczne: Można oczekiwać, że u pacjentów leczonych zydowudyną
wystąpi niedokrwistość, neutropenia oraz leukopenia (zwykle wtórna do neutropenii). Występują one
częściej przy wyższych dawkach zydowudyny (1200-1500 mg/dobę) oraz u pacjentów z niską rezerwą
szpikową przed leczeniem, szczególnie w zaawansowanym stadium zakażenia HIV. U pacjentów
leczonych produktem Lamivudine + Zidovudine Accord należy starannie monitorować parametry
hematologiczne (patrz punkt 4.3). Hematologiczne objawy niepożądane nie występują zwykle przed
upływem 4-6 tygodnia leczenia. U pacjentów z zaawansowanym objawowym zakażeniem HIV zaleca
się zwykle wykonywanie badań krwi przynajmniej co 2 tygodnie podczas pierwszych 3 miesięcy
leczenia, a później co najmniej raz w miesiącu.

U pacjentów we wczesnym stadium zakażenia HIV hematologiczne objawy niepożądane występują
rzadko. Badania krwi można wykonywać rzadziej, np. co 1-3 miesiące, w zależności od ogólnego
stanu pacjenta. Dodatkowo może być konieczna zmiana dawkowania zydowudyny, jeżeli podczas
leczenia produktem Lamivudine + Zidovudine Accord u pacjentów wystąpi ciężka niedokrwistość lub
supresja szpiku lub u pacjentów, u których przed leczeniem stwierdzono zahamowanie czynności
szpiku, np. stężenie hemoglobiny < 9 g/dL (5,59 mmol/L) lub liczba granulocytów obojętnochłonnych
< 1,0 x 109/L (patrz pkt. 4.2). Jeżeli odpowiednie dobranie dawki produktu Lamivudine + Zidovudine
Accord nie będzie możliwe, wówczas należy zastosować zydowudynę i lamiwudynę jako oddzielne
produkty. Lekarze powinni zapoznać się z dostępną oddzielnie informacją o każdym z leków.

Zapalenie trzustki: Notowano pojedyncze przypadki zapalenia trzustki u pacjentów leczonych
lamiwudyną i zydowudyną. Jednak nie jest jasne, czy spowodowane to było przeciwretrowirusowym
leczeniem, czy też wynikało z przebiegu choroby HIV. Stosowanie produktu Lamivudine +
Zidovudine Accord należy natychmiast przerwać, jeśli objawy kliniczne lub nieprawidłowe wskaźniki
laboratoryjne wskazują na zapalenie trzustki.

Kwasica mleczanowa: podczas stosowania zydowudyny zgłaszano występowanie kwasicy
mleczanowej, zazwyczaj związanej z hepatomegalią i stłuszczeniem wątroby. Wczesne objawy
(objawowy nadmiar mleczanów we krwi), obejmują lekkie objawy ze strony przewodu pokarmowego
(nudności, wymioty, bóle brzucha), niespecyficzne osłabienie, utratę apetytu, zmniejszenie masy ciała,
objawy ze strony układu oddechowego [szybki i (lub) głęboki oddech] lub objawy neurologiczne (w
tym spowolnienie motoryczne).

Kwasica mleczanowa ma wysoką śmiertelność i może być związana z zapaleniem trzustki,

niewydolnością wątroby lub niewydolnością nerek.

Kwasica mleczanowa zwykle występuje po kilku lub kilkunastu miesiącach leczenia.

Jeśli wystąpią objawy nadmiaru mleczanów we krwi i metabolicznej lub mleczanowej kwasicy,
postępującej hepatomegalii, lub szybkiego zwiekszenia aktywności aminotransferaz, leczenie
produktem Lamivudine + Zidovudine Accord należy przerwać.

Należy zachować ostrożność podczas podawania produktu Lamivudine + Zidovudine Accord
każdemu pacjentowi (szczególnie otyłym kobietom) z hepatomegalią, zapaleniem wątroby lub innymi
znanymi czynnikami ryzyka choroby wątroby i stłuszczenia wątroby (obejmującymi przyjmowanie
niektórych produktów leczniczych i alkoholu). Szczególnie narażeni mogą być pacjenci jednocześnie
zakażeni wirusem zapalenia wątroby typu C i leczeni interferonem alfa i rybawiryną.

Pacjentów z grup zwiększonego ryzyka należy szczególnie uważnie obserwować.

Zaburzenia czynności mitochondriów po narażeniu w okresie życia płodowego
Analogi nukleozydów i nukleotydów mogą w różnym stopniu wpływać na czynność mitochondriów,
co jest w największym stopniu widoczne w przypadku stawudyny, dydanozyny i zydowudyny.
Zgłaszano występowanie zaburzeń czynności mitochondriów u niemowląt bez wykrywalnego HIV,
narażonych w okresie życia płodowego i (lub) po urodzeniu na działanie analogów nukleozydów;
dotyczyły one głównie schematów leczenia zawierających zydowudynę. Główne działania
niepożądane, jakie zgłaszano, to zaburzenia czynności układu krwiotwórczego (niedokrwistość,
neutropenia) i zaburzenia metabolizmu (nadmiar mleczanów, zwiększone stężenie lipazy). Zaburzenia
te często były przemijające. Rzadko zgłaszano ujawniające się z opóźnieniem zaburzenia
neurologiczne (zwiększenie napięcia mięśniowego, drgawki, zaburzenia zachowania). Obecnie nie
wiadomo, czy tego typu zaburzenia neurologiczne są przemijające czy trwałe. Należy wziąć pod
uwagę powyższe wyniki w przypadku każdego dziecka narażonego w okresie życia płodowego na
działanie analogów nukleozydów i nukleotydów, u którego występują ciężkie objawy kliniczne,
szczególnie neurologiczne, o nieznanej etiologii. Powyższe wyniki nie stanowią podstawy do
odrzucenia obecnych zaleceń poszczególnych państw dotyczących stosowania u ciężarnych kobiet
terapii przeciwretrowirusowej w celu zapobiegania wertykalnemu przeniesieniu wirusa HIV z matki
na dziecko.

Lipoatrofia
Leczenie zydowudyną jest związane z utratą podskórnej tkanki tłuszczowej, która ma
związek z toksycznością mitochondrialną. Częstość występowania i stopień ciężkości lipoatrofii są
związane ze skumulowaną ekspozycją. Utrata tkanki tłuszczowej, w szczególności w obrębie twarzy,
kończyn i pośladków, może nie być odwracalna po zmianie na leczenie nie zawierające zydowudyny.
Pacjentów należy regularnie badać w celu wykrycia objawów lipoatrofii w trakcie leczenia
zydowudyną i produktami zawierającymi zydowudynę (Lamivudine + Zidovudine Accord).
W razie podejrzenia rozwoju lipoatrofii, należy zastosować leczenie alternatywne.

Masa ciała i parametry metaboliczne
Podczas leczenia przeciwretrowirusowego mogą wystąpić zwiększenie masy ciała oraz stężenia
lipidów i glukozy we krwi. Takie zmiany mogą być po części związane z opanowywaniem choroby
i ze stylem życia. W niektórych przypadkach można wykazać, że stężenie lipidów zmienia się
w następstwie leczenia, jednak brak przekonujących dowodów na związek pomiędzy zwiększeniem
masy ciała i jakąkolwiek określoną terapią. W celu właściwego monitorowania stężeń lipidów
i glukozy we krwi, należy postępować zgodnie z przyjętymi wytycznymi odnośnie leczenia zakażeń
HIV. Zaburzenia gospodarki lipidowej należy leczyć zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.

Zespół reaktywacji immunologicznej
U pacjentów zakażonych HIV z ciężkim niedoborem immunologicznym w czasie rozpoczynania
złożonej terapii przeciwretrowirusowej (CART, ang. combination antiretroviral therapy) wystąpić
może reakcja zapalna na nie wywołujące objawów lub śladowe patogeny oportunistyczne, powodująca
wystąpienie ciężkich objawów klinicznych lub nasilenie objawów. Zwykle reakcje tego typu
obserwowane są w ciągu kilku pierwszych tygodni lub miesięcy od rozpoczęcia CART. Typowymi

przykładami są: zapalenie siatkówki wywołane wirusem cytomegalii, uogólnione i (lub) miejscowe
zakażenia prątkami oraz zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jirovecii (często określane jako
PCP). Wszystkie objawy stanu zapalnego są wskazaniem do przeprowadzenia badania i zastosowania
w razie konieczności odpowiedniego leczenia. Zgłaszano również przypadki występowania chorób
autoimmunologicznych (takich jak choroba Gravesa-Basedowa i autoimmunologiczne zapalenie
wątroby) w sytuacji poprawy czynności układu immunologicznego pacjenta (reaktywacji
immunologicznej); jednakże zgłaszany czas do ich wystąpienia jest bardziej zmienny i mogą one
pojawić się wiele miesięcy po rozpoczęciu leczenia.

Choroby wątroby
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania produktu Lamivudine + Zidovudine Accord nie została
określona u pacjentów z istotnymi współistniejącymi chorobami wątroby.

U pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B lub C, poddawanych
skojarzonemu leczeniu przeciwretrowirusowemu, występuje zwiększone ryzyko ciężkich i mogących
zakończyć się zgonem objawów niepożądanych ze strony wątroby. Jeżeli jednocześnie stosowane są
leki przeciwwirusowe w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu B lub C, należy zapoznać się
z odpowiednimi informacjami dotyczącymi tych produktów.

Jeżeli leczenie produktem Lamivudine + Zidovudine Accord pacjentów jednocześnie zakażonych
wirusem HBV zostanie przerwane, zaleca się okresową kontrolę zarówno testów czynności wątroby,
jak i markerów replikacji wirusa HBV przez 4 miesiące, ponieważ odstawienie lamiwudyny może
powodować ostre nasilenie objawów zapalenia wątroby.

U pacjentów mających uprzednio zaburzenia czynności wątroby, w tym przewlekłe aktywne zapalenie
wątroby, częściej występują nieprawidłowości w testach czynności wątroby podczas skojarzonego
leczenia przeciwretrowirusowego i należy ich kontrolować według przyjętych standardów. Jeżeli są
dowody nasilenia choroby wątroby u tych pacjentów, należy koniecznie rozważyć przerwanie bądź
zakończenie leczenia.

Pacjenci z wirusowym zapaleniem wątroby typu C
Jednoczesne zastosowanie rybawiryny z produktem Lamivudine + Zidovudine Accord
nie jest zalecane z powodu zwiększonego ryzyka wystąpienia niedokrwistości (patrz punkt 4.5).

Martwica kości
Mimo, iż uważa się, że etiologia tego schorzenia jest wieloczynnikowa (związana ze
stosowaniem kortykosteroidów, spożywaniem alkoholu, ciężką immunosupresją, podwyższonym
wskaźnikiem masy ciała), odnotowano przypadki martwicy kości, zwłaszcza u pacjentów z
zaawansowaną chorobą spowodowaną przez HIV i (lub) poddanych długotrwałemu, skojarzonemu
leczeniu przeciwretrowirusowemu (ang. combination antiretroviral therapy, CART). Należy poradzić
pacjentom, by zwrócili się o poradę lekarza, jeśli odczuwają bóle w stawach, sztywność stawów lub
trudności w poruszaniu się.

Produktu leczniczego Lamivudine + Zidovudine Accord nie należy stosować z innymi produktami
leczniczymi zawierającymi lamiwudynę, ani z produktami leczniczymi zawierającymi emtrycytabinę.

Skojarzone stosowanie produktu Lamivudine + Zidovudine Accord i kladrybiny nie jest zalecane
(patrz punkt 4.5).

Podawanie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z klirensem kreatyniny od 30 do 49 mL/min, przyjmujących produkt Lamivudine +
Zidovudine Accord, może wystąpić od 1,6 do 3,3-krotnie zwiększona ekspozycja (AUC) na
lamiwudynę w porównaniu do pacjentów z klirensem kreatyniny ≥ 50 mL/min. Brak danych
dotyczących bezpieczeństwa, pochodzących z randomizowanych, kontrolowanych badań
porównujących stosowanie lamiwudyny z zydowudyną i jego poszczególnych składników oddzielnie
u pacjentów z klirensem kreatyniny od 30 do 49 mL/min, u których dostosowano dawkę lamiwudyny.
Podczas pierwotnych badań rejestracyjnych lamiwudyny skojarzonej z zydowudyną, zwiększona
ekspozycja na lamiwudynę była powiązana z większym odsetkiem toksycznego wpływu na krew

(neutropenią i niedokrwistością), chociaż przerwanie leczenia spowodowane neutropenią lub
niedokrwistością miało miejsce u <1% pacjentów. Mogą wystąpić inne działania niepożądane
związane z lamiwudyną (takie jak zaburzenia żołądkowo-jelitowe i zaburzenia czynności wątroby).

Pacjentów przyjmujących produkt Lamivudine + Zidovudine Accord, u których klirens kreatyniny
utrzymuje się na poziomie 30-49 mL/min, należy monitorować w celu wykrycia działań
niepożądanych związanych z lamiwudyną, zwłaszcza toksycznego wpływu na krew. W przypadku
wystąpienia bądź nasilenia objawów neutropenii lub niedokrwistości, wskazane jest dostosowanie
dawki lamiwudyny, zgodnie z obowiązującymi zaleceniami, co nie jest możliwe przy zastosowaniu
produktu Lamivudine + Zidovudine Accord. Należy przerwać stosowanie produktu Lamivudine +
Zidovudine Accord i ustalić schemat leczenia opierając się o jego poszczególne składniki.

Substancje pomocnicze: Sód
Ten lek zawiera 48,15 mg sodu, co odpowiada 2,4% zalecanego maksymalnego dziennego spożycia 2
g sodu dla osoby dorosłej.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt Lamivudine + Zidovudine Accord zawiera zydowudynę i lamiwudynę i dlatego jakiekolwiek
interakcje dotyczące każdego z tych leków mogą wystąpić także podczas stosowania produktu
leczniczego Lamivudine + Zidovudine Accord. W badaniach klinicznych wykazano, że nie występują
istotne klinicznie interakcje między lamiwudyną i zydowudyną.

Zydowudyna jest metabolizowana głównie przez enzymy UGT; jednoczesne stosowanie induktorów
lub inhibitorów enzymów UGT może zmieniać narażenie na zydowudynę. Lamiwudyna jest wydalana
przez nerki. Aktywne wydzielanie nerkowe lamiwudyny do moczu dobywa się przy udziale nośników
kationów organicznych (ang.: OCTs – organic cation transporters); jednoczesne podawanie
lamiwudyny z inhibitorami OCT lub z lekami nefrotoksycznymi może zwiększać narażenie na
lamiwudynę.

Lamiwudyna i zydowudyna nie są w istotnym stopniu metabolizowane z udziałem enzymów
cytochromu P450 (takich jak CYP3A4, CYP2C9 lub CYP2D6) ani nie wywołują zahamowania albo
indukcji tych układów enzymatycznych. Dlatego mało prawdopodobne są interakcje z
przeciwretrowirusowymi inhibitorami proteazy, nienukleozydowymi i innymi produktami leczniczymi
metabolizowanymi przez główne enzymy P450.

Badania interakcji były wykonywane tylko u dorosłych. Poniższej listy nie należy uważać za
wyczerpującą, ale reprezentatywną dla badanych grup leków.

Leki według grupy
terapeutycznej
Interakcja
Zmiana średnich
geometrycznych (%)
(Możliwy mechanizm)

Zalecenia dotyczące
jednoczesnego podawania

PRZECIWRETROWIRUSOWE PRODUKTY LECZNICZE
Dydanozyna/Lamiwudyna Nie ma badań interakcji leków. Nie ma konieczności
dostosowania dawki.Dydanozyna/Zydowudyna
Stawudyna/Lamiwudyna Nie ma badań interakcji leków. Jednoczesne podawanie nie jest
zalecane.Stawudyna/ Zydowudyna Antagonizm in vitro dotyczący
aktywności przeciw HIV może
powodować zmniejszenie
skuteczności obu leków.
LEKI PRZECIWZAKAŹNE
Atowakwon/Lamiwudyna Nie ma badań interakcji leków. Dostępne jedynie ograniczone
dane, znaczenie kliniczne nie
jest znane.
Atowakwon/Zydowudyna
(750 mg dwa razy na dobę z
posiłkami/ 200 mg trzy razy na
dobę)

Zydowudyna AUC 33%
Atowakwon AUC 

Klarytromycyna/Lamiwudyna Nie ma badań interakcji leków. Oddzielne podanie produktu

Klarytromycyna/Zydowudyna
(500 mg dwa razy na
dobę/100 mg co 4 godziny)

Zydowudyna AUC 12% Lopinavir + Ritonavir Accord i
klarytromycyny w odstępie
przynajmniej 2 godzin.
Trimetoprim/sulfametoksazol
(Ko-trimoksazol)/Lamiwudyna
(160 mg/800 mg raz na dobę
przez 5 dni/300 mg w dawce
pojedynczej)

Trimetoprym/sulfametoksazol
(Ko-trimoksazol)/Zydowudyna

Lamiwudyna: AUC 40%
Trimetoprym: AUC  
Sulfametoksazol: AUC  

(Zahamowanie aktywności
nośnika kationów
organicznych)

Nie ma badań interakcji leków.

Nie ma potrzeby dostosowania
dawki, chyba że pacjent ma
niewydolność nerek (patrz
punkt 4.2).

W razie zalecenia
jednoczesnego podawania z
kotrimoksazolem
pacjenci powinni być klinicznie
obserwowani. Duże dawki
trimetoprymu/sulfametoksazolu
do leczenia zapalenia płuc
wywołanego przez
Pneumocystis jirovecii (PCP) i
toksoplazmozy nie były badane
i należy unikać ich stosowania.
LEKI PRZECIWGRZYBICZE
Flukonazol/Lamiwudyna Nie ma badań interakcji leków. Dostępne jedynie ograniczone
dane, znaczenie kliniczne nie
jest znane. Należy obserwować
w celu wychwycenia objawów
toksyczności zydowudyny
(patrz punkt 4.8).

Flukonazol/Zydowudyna (400
mg raz na dobę/200 mg trzy
razy na dobę)

Zydowudyna AUC 74%
(inhibicja UGT)

LEKI PRZECIWPRĄTKOWE
Ryfampicyna/Lamiwudyna Nie ma badań interakcji leków. Dane niewystarczające do
określenia zaleceń dotyczących
zmiany dawkowania.
Ryfampicyna/Zydowudyna
(600 mg raz na dobę/200 mg
trzy razy na dobę)

Zydowudyna AUC 48%
(indukcja UGT)

LEKI PRZECIWDRGAWKOWE
Fenobarbital/Lamiwudyna Nie ma badań interakcji leków.
Nie ma badań interakcji leków.
Możliwe nieznaczne
zmniejszenie stężenia
zydowudyny w osoczu na
drodze indukcji UGT.

Dane niewystarczające do
określenia zaleceń dotyczących
zmiany dawkowania.
Fenobarbital/Zydowudyna

Fenytoina/Lamiwudyna Nie ma badań interakcji leków. Należy obserwować stężenie
fenytoiny.Fenytoina/Zydowudyna Fenytoina AUC 
Kwas
walproinowy/Lamiwudyna
Nie ma badań interakcji leków. Dostępne jedynie ograniczone
dane, znaczenie kliniczne nie
jest znane. Należy obserwować
w celu wychwycenia objawów
toksyczności zydowudyny
(patrz punkt 4.8).

Kwas
walproinowy/Zydowudyna
(250 mg lub 500 mg trzy razy
na dobę/100 mg trzy razy na
dobę)

Zydowudyna AUC 80%
(inhibicja UGT )

LEKI PRZECIWHISTAMINOWE (ANTAGONISTA HISTAMINOWEGO RECEPTORA
H1)
Ranitydyna/Lamiwudyna Nie ma badań interakcji leków.
Klinicznie znaczące interakcje
mało prawdopodobne.
Ranitydyna tylko częściowo
eliminowana przez nerkowy
układ nośników kationów
organicznych.

Nie ma konieczności
dostosowania dawki.

Ranitydyna/Zydowudyna Nie ma badań interakcji leków.

Cymetydyna/Lamiwudyna Nie ma badań interakcji leków.
Klinicznie znaczące interakcje
mało prawdopodobne.
Cymetydyna tylko częściowo
eliminowana przez nerkowy
układ nośników kationów
organicznych.

Nie ma konieczności
dostosowania dawki.

Cymetydyna/Zydowudyna Nie ma badań interakcji leków.
LEKI CYTOTOKSYCZNE
Kladrybina/lamiwudyna Nie badano interakcji.

In vitro lamiwudyna hamuje
wewnątrzkomórkową
fosforylację kladrybiny,
co w warunkach klinicznych
może prowadzić do utraty
skuteczności kladrybiny
stosowanej w skojarzeniu.
Także niektóre objawy
kliniczne potwierdzają
możliwość występowania
interakcji lamiwudyny
z kladrybiną.

Dlatego jednoczesne
stosowanie produktu
Lamivudine + Zidovudine
Accord z kladrybiną nie jest
zalecane (patrz punkt 4.4).

OPIOIDY
Metadon/Lamiwudyna Nie ma badań interakcji leków. Dostępne jedynie ograniczone
dane, znaczenie kliniczne nie
jest znane. Należy obserwować
w celu wychwycenia objawów
toksyczności zydowudyny
(patrz punkt 4.8).

U większości pacjentów,
konieczność dostosowania
dawki metadonu mało
prawdopodobna; niekiedy
może być konieczne ponowne
dostosowanie dawki metadonu.

Metadon/Zydowudyna (30 do
90 mg raz na dobę/200 mg co 4
godziny)

Zydowudyna AUC 43%
Metadon AUC 

LEKI ZWIĘKSZAJĄCE WYDALANIE KWASU MOCZOWEGO
Probenecyd/Lamiwudyna Nie ma badań interakcji leków. Dostępne jedynie ograniczone
dane, znaczenie kliniczne nie
jest znane. Należy obserwować
w celu wychwycenia objawów
toksyczności zydowudyny
(patrz punkt 4.8).

Probenecyd/Zydowudyna
(500 mg cztery razy na
dobę/2 mg/kg mc. trzy razy na
dobę)

Zydowudyna AUC 106%
(Inhibicja UGT)

INNE LEKI
Roztwór sorbitolu (3,2 g; 10,2
g; 13,4 g) / lamiwudyna
Pojedyncza dawka
lamiwudyny
w postaci roztworu doustnego
300 mg

Lamiwudyna:
AUC  14%; 32%; 36%
Cmax  28%; 52%, 55%.

Jeśli to możliwe, należy unikać
długotrwałego skojarzonego
stosowania produktu
Lamivudine +Zidovudine
Accord z produktami
leczniczymi zawierającymi
sorbitol lub inne osmotycznie
działające poliole lub alkohole
cukrowe (np. ksylitol,
mannitol, laktytol, maltytol).
Należy rozważyć częstsze
oznaczanie miana HIV-1 w
sytuacjach, gdy nie można

uniknąć długotrwałego
podawania skojarzonego.

Skróty:  = zwiększenie;  =zmniejszenie; = brak znaczącej zmiany; AUC=powierzchnia pod
krzywą stężenia w czasie; Cmax=największe obserwowane stężenie; CL/F= klirens po podaniu
doustnym

Zaostrzenie niedokrwistości spowodowanej rybawiryną notowano wtedy, gdy zydowudyna była
częścią schematu stosowanego do leczenia HIV, chociaż dokładny mechanizm nie został wyjaśniony.
Jednoczesne stosowanie rybawiryny z produktem Lamivudine + Zidovudine Accord nie jest zalecane
z powodu zwiększonego ryzyka wystąpienia niedokrwistości (patrz punkt 4.4).

Należy rozważyć zastąpienie produktu Lamivudine + Zidovudine Accord w złożonym schemacie
ART, jeżeli taki już został rozpoczęty. Byłoby to szczególnie istotne u pacjentów, u których wcześniej
wystąpiła niedokrwistość wywołana przez zydowudynę.

Równoczesne leczenie, szczególnie leczenie ostrych stanów chorobowych, z zastosowaniem
produktów leczniczych o potencjalnym działaniu nekrotycznym lub mielosupresyjnym (np.
pentamidyny podawanej ogólnie, dapsonu, pirymetaminy, ko-trimoksazolu, amfoterycyny,
flucytozyny, gancyklowiru, interferonu, winkrystyny, winblastyny i doksorubicyny), może również
zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych zydowudyny. W przypadku konieczności
jednoczesnego podawania produktu Lopinavir + Ritonavir Accord i któregokolwiek z tych leków
należy szczególnie uważnie monitorować czynność nerek i parametry hematologiczne, a w razie
konieczności zmniejszyć dawki jednego lub kilku leków. Ograniczone dane z badań klinicznych nie
wykazują istotnego zwiększenia ryzyka działań niepożądanych zydowudyny w przypadku jej
jednoczesnego podawania z ko-trimoksazolem (patrz powyżej informacja o interakcjach, odnosząca
się do lamiwudyny i ko-trimoksazolu), pentamidyną w postaci aerozolu, pirymetaminą i acyklowirem
w dawkach stosowanych w profilaktyce.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża:
Co do zasady, w przypadku decyzji o zastosowaniu leków przeciwretrowirusowych w leczeniu
zakażenia HIV u kobiet w ciąży i w rezultacie zmniejszenia ryzyka przeniesienia wirusa HIV na
noworodka, należy brać pod uwagę dane uzyskane w badaniach na zwierzętach oraz dane kliniczne
uzyskane u kobiet w ciąży. Aktualnie wykazano zmniejszenie częstości przenoszenia zakażenia HIV
z matki na płód po zastosowaniu zydowudyny u kobiet ciężarnych oraz później u noworodka.Duża
ilość danych dotyczących stosowania lamiwudyny lub zydowudyny u kobiet w ciąży wskazuje na brak
toksyczności wywołującej wady rozwojowe (ponad 3000 wyników dotyczących narażenia na każdy
z leków w pierwszym trymestrze, z których ponad 2000 dotyczy narażenia na lamiwudynę
i zydowudynę w skojarzeniu). Ryzyko wystąpienia wad rozwojowych jest mało prawdopodobne,
biorąc pod uwagę wspomnianą powyżej dużą ilość danych.

Substancja czynna produktu Lopinavir + Ritonavir Accord może hamować replikację DNA
komórkowego. W jednym badaniu na zwierzętach zydowudyna była karcinogenem przezłożyskowym
(patrz punkt 5.3). Znaczenie kliniczne tych obserwacji nie jest znane.

U pacjentek jednocześnie zakażonych wirusem zapalenia wątroby, leczonych produktami leczniczymi
zawierającymi lamiwudynę, takimi jak Lopinavir + Ritonavir Accord, które następnie zaszły w ciążę,
należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia nawrotu zapalenia wątroby po zaprzestaniu
stosowania lamiwudyny.

Zaburzenia mitochondrialne: w warunkach in vitro i in vivo wykazano, że analogi nukleozydów
i nukleotydów powodują różnego stopnia uszkodzenia mitochondriów. Zgłaszano występowanie
zaburzeń czynności mitochondriów u niemowląt bez wykrywalnego HIV, narażonych w okresie życia
płodowego i (lub) po urodzeniu na działanie analogów nukleozydów (patrz punkt 4.4).

Karmienie piersią:

Zarówno lamiwudyna, jak i zydowudyna są wydzielane do mleka kobiecego w stężeniach podobnych
do występujących w surowicy.

Na podstawie danych od ponad 200 par matka/dziecko, leczonych z powodu HIV, stężenia
lamiwudyny w surowicy dzieci karmionych piersią przez matki leczone z powodu zakażenia HIV są
bardzo małe (<4% stężenia w osoczu matki) i stopniowo zmniejszają się do poziomów
nieoznaczalnych u karmionych piersią dzieci, które ukończyły 24. tydzień życia. Brak dostępnych
danych na temat bezpieczeństwa stosowania lamiwudyny u dzieci w wieku poniżej trzech miesięcy.

Po podaniu pojedynczej dawki 200 mg zydowudyny kobiecie zakażonej HIV, średnie stężenie
zydowudyny było podobne w mleku matki i w osoczu.

Zaleca się, aby matki zakażone wirusem HIV w żadnych okolicznościach nie karmiły piersią, aby
uniknąć przeniesienia zakażenia HIV.

Płodność:
W badaniach prowadzonych na samcach i samicach szczurów nie wykazano wpływu zydowudyny ani
lamiwudyny na osłabienie płodności. Brak danych dotyczących wpływu na płodność u kobiet.
Nie wykazano wpływu zydowudyny na liczbę, budowę czy ruchliwość plemników u mężczyzn.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Reakcje niepożądane obserwowano w trakcie leczenia pacjentów z HIV, zarówno podczas
oddzielnego stosowania lamiwudyny i zydowudyny, jak i w leczeniu skojarzonym. W większości
przypadków nie jest jasne, czy objawy te zależały bezpośrednio od lamiwudyny, zydowudyny lub
innych leków, czy też były konsekwencją przebiegu samej choroby.

Ponieważ Lopinavir + Ritonavir Accord zawiera lamiwudynę i zydowudynę, rodzaj i ciężkość
objawów niepożądanych, których można spodziewać się podczas jego stosowania, powinny być
typowe dla obu zawartych w nim składników. Nie ma doniesień o zwiększaniu się toksyczności
lamiwudyny i zydowudyny podczas ich jednoczesnego podawania.

Podczas stosowania zydowudyny obserwowano przypadki kwasicy mleczanowej, czasami zakończone
zgonem, zazwyczaj związane z ciężkim powiększeniem i stłuszczeniem wątroby; przypadki takie
mogą wystąpić również po przyjęciu produktu Lamivudine + Zidovudine Accord (patrz punkt 4.4).

Leczenie zydowudyną jest związane z utratą podskórnej tkanki tłuszczowej, w szczególności w
obrębie twarzy, kończyn i pośladków. Pacjentów przyjmujących Lopinavir + Ritonavir Accord należy
często badać i przeprowadzać wywiad w celu wykrycia objawów lipoatrofii. W razie stwierdzenia
rozwoju lipoatrofii, nie należy kontynuować leczenia produktem Lopinavir + Ritonavir Accord (patrz
punkt 4.4).

Podczas leczenia przeciwretrowirusowego mogą zwiększyć się masa ciała oraz stężenia lipidów i
glukozy we krwi (patrz punkt 4.4).

U pacjentów zakażonych wirusem HIV z ciężkim niedoborem odporności na początku stosowania
złożonej terapii przeciwretrowirusowej może dojść do reakcji zapalnych lub mogą wystąpić nie
wywołujące objawów lub śladowe patogeny oportunistyczne. Zgłaszano również przypadki
występowania chorób autoimmunologicznych (takich jak choroba Gravesa-Basedowa i
autoimmunologiczne zapalenie wątroby) w sytuacji
poprawy czynności układu immunologicznego pacjenta (reaktywacji immunologicznej); jednakże czas
do ich wystąpienia jest bardziej zmienny i mogą one pojawić się wiele miesięcy po rozpoczęciu
leczenia (patrz punkt 4.4).

Przypadki martwicy kości odnotowano głównie u pacjentów z ogólnie znanymi czynnikami ryzyka,
zaawansowaną chorobą spowodowaną przez HIV lub poddanych długotrwałemu, skojarzonemu
leczeniu przeciwretrowirusowemu (ang. combination antiretroviral therapy, CART).
Częstość występowania tych przypadków jest nieznana i nie może być określona na podstawie
dostępnych danych (patrz punkt 4.4).

Lamiwudyna:
Reakcje niepożądane rozpatrywane jako mające związek z prowadzonym leczeniem są wymienione
poniżej, uporządkowane według układów, narządów i częstości występowania. Częstość jest
określona następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do
<1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000). W obrębie każdej grupy o
określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym
się nasileniem.

Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Niezbyt często neutropenia i niedokrwistość (obie czasami
ciężkie), trombocytopenia
Bardzo rzadko czysta aplazja układu czerwonokrwinkowego
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania Bardzo rzadko kwasica metaboliczna
Zaburzenia układu nerwowego Często bóle głowy, bezsenność
Bardzo rzadko przypadki obwodowej neuropatii (lub
parestezji)
Zaburzenia oddechowe, klatki
piersiowej i śródpiersia Często kaszel, objawy ze strony nosa

Zaburzenia żołądka i jelit

Często
nudności, wymioty, bóle brzucha lub
skurcze, biegunka

Rzadko
zapalenie trzustki, wzrost aktywności
amylazy w surowicy.

Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Niezbyt często
przemijające zwiększenie aktywności
enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT)
Rzadko zapalenie wątroby

Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej

Często wysypka, łysienie

Rzadko
obrzęk naczynioruchowy

Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej
Często bóle stawów, choroby mięśni
Rzadko rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych
(rabdomioliza)
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Często zmęczenie, osłabienie, gorączka

Zydowudyna:
Profil reakcji niepożądanych jest podobny u dorosłych i u młodzieży. Do najcięższych działań
niepożądanych wywoływanych przez zydowudynę należą: niedokrwistość (której leczenie może
wymagać przetoczeń krwi), neutropenia i leukopenia. Częściej notuje się je u pacjentów leczonych
większymi dawkami (1200-1500 mg/dobę) oraz u pacjentów w zaawansowanym stadium zakażenia
HIV (szczególnie wtedy, gdy przed rozpoczęciem leczenia notowano zmniejszoną rezerwę szpikową),
oraz szczególnie u pacjentów, u których liczba komórek CD4 jest mniejsza niż 100/mm3 (patrz punkt
4.4).

Częstość występowania neutropenii jest także większa u pacjentów, u których na początku leczenia
zydowudyną notowano zmniejszoną liczbę granulocytów obojętnochłonnych, małe stężenia
hemoglobiny i witaminy B12 w surowicy.

Działania niepożądane rozpatrywane jako mające możliwy związek z prowadzonym leczeniem są

wymienione poniżej, uporządkowane według układów, narządów i częstości występowania. Częstość
jest określana następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000
do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000). W obrębie każdej grupy o
określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym
się nasileniem.

Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Często niedokrwistość, neutropenia i leukopenia
Niezbyt często trombocytopenia i pancytopenia (z
hipoplazją szpiku kostnego)
Rzadko czysta aplazja układu czerwonokrwinkowego
Bardzo rzadko niedokrwistość aplastyczna
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania Rzadko
kwasica mleczanowa bez hipoksemii, brak
łaknienia
Zaburzenia psychiczne Rzadko niepokój i depresja
Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często ból głowy
Często zawroty głowy
Rzadko bezsenność, parestezje, senność, otępienie,
drgawki
Zaburzenia serca Rzadko kardiomiopatia
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia

Niezbyt często duszność
Rzadko kaszel

Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często nudności
Często wymioty, bóle brzucha i biegunka
Niezbyt często wzdęcia
Rzadko przebarwienia błony śluzowej jamy ustnej,
zaburzenie smaku i dyspepsja; zapalenie
trzustki
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Często zwiększenie we krwi aktywności enzymów
wątrobowych i stężenia bilirubiny
Rzadko choroby wątroby, takie jak ciężka
hepatomegalia ze stłuszczeniem
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Niezbyt często wysypka i świąd
Rzadko przebarwienia skóry i paznokci, pokrzywka i
potliwość
Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej
Często bóle mięśni
Niezbyt często uszkodzenie mięśni
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Rzadko częste oddawanie moczu

Zaburzenia układu rozrodczego
i piersi
Rzadko ginekomastia

Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Często złe samopoczucie
Niezbyt często gorączka, uogólnione bóle i astenia
Rzadko dreszcze, bóle w klatce piersiowej i objawy
grypopodobne

Dostępne dane z badań kontrolowanych placebo i z badań otwartych wskazują, że częstość
występowania nudności i innych często notowanych klinicznych zdarzeń niepożądanych stale
zmniejsza się w ciągu pierwszych kilku tygodni leczenia zydowudyną.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego są proszone o zgłaszanie
wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.

#### 4.9 Przedawkowanie

Istnieją nieliczne doświadczenia na temat przedawkowania lamiwudyny i zydowudyny. Nie określono
charakterystycznych objawów podmiotowych i przedmiotowych po ostrym przedawkowaniu
zydowudyny lub lamiwudyny poza tymi, które wymieniono w punkcie dotyczącym działań
niepożądanych.

W przypadku przedawkowania leku należy obserwować, czy u pacjenta nie wystąpią objawy
toksyczności (patrz punkt 4.8) i w razie konieczności zastosować rutynowe postępowanie objawowe.
Ponieważ lamiwudyna poddaje się dializie, w przypadku jej przedawkowania można zastosować
ciągłą hemodializę, chociaż taki sposób postępowania po przedawkowaniu nie był badany.
Hemodializa i dializa otrzewnowa mają niewielki wpływ na wydalanie zydowudyny, natomiast
zwiększają wydalanie jej metabolitu glukuronidowego.
W celu uzyskania szczegółowych informacji lekarz powinien zapoznać się z informacjami
dotyczącymi lamiwudyny i zydowudyny.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwwirusowe do stosowania ogólnego, leki przeciwwirusowe
stosowane w leczeniu zakażeń HIV, produkty złożone
Kod ATC: J05A R01

Mechanizm działania
Lamiwudyna i zydowudyna są analogami nukleozydów, które wykazują działanie przeciwko wirusowi
HIV. Ponadto lamiwudyna wykazuje działanie przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B (HBV).
Obydwa leki są przekształcane wewnątrzkomórkowo do ich aktywnych pochodnych odpowiednio 5’-
trójfosforanu (TP) lamiwudyny i 5’-TP zydowudyny. Główny mechanizm ich działania polega na
zablokowaniu budowy łańcucha wirusowego materiału genetycznego poprzez hamowanie odwrotnej
transkryptazy wirusa. Lamiwudyna-TP i zydowudyna-TP hamują selektywnie replikację wirusa HIV-1
i HIV-2 in vitro; lamiwudyna wykazuje także działanie przeciwko opornym na zydowudynę
wyizolowanym z materiału klinicznego wirusom HIV. W badaniach in vitro nie zaobserwowano
antagonistycznych oddziaływań między lamiwudyną a innymi lekami przeciwretrowirusowymi
(objęte badaniami: abakawir, dydanozyna i newirapina). W badaniach in vitro nie zaobserwowano
antagonistycznych oddziaływań między zydowudyną a innymi lekami przeciwretrowirusowymi
(objęte badaniami: abakawir, dydanozyna i interferon-alfa).

Oporność
Oporność wirusa HIV-1 na lamiwudynę jest związana z powstaniem mutacji M184V polegającej na
zamianie aminokwasów w miejscu aktywnym wirusowej odwrotnej transkryptazy (RT).
Mutacja ta powstaje zarówno in vitro, jak i u zakażonych wirusem HIV-1 pacjentów poddawanych
terapii przeciwretrowirusowej zawierającej lamiwudynę. Mutanty M184V wykazują znacznie
zmniejszoną wrażliwość na lamiwudynę i zmniejszoną zdolność replikacji wirusa in vitro. Badania in
vitro wykazują, że wyizolowane wirusy oporne na zydowudynę mogą stać się wrażliwe na
zydowudynę, kiedy równocześnie nabędą oporności na lamiwudynę. Kliniczne znaczenie wyników
tych badań nie zostało jednak dobrze określone.

Dane z badań in vitro zmierzają w kierunku świadczącym, że kontynuacja stosowania lamiwudyny
jako sposobu leczenia przeciwretrowirusowego, pomimo wystąpienia mutacji M184V, zapewnia

szczątkową aktywność przeciwretrowirusową (prawdopodobnie z powodu osłabionej żywotności
wirusowej). Kliniczne znaczenie tych doniesień nie zostało określone. Bardzo ograniczona liczba
danych klinicznych uniemożliwia wyciągnięcie wiarygodnych wniosków w tej kwestii. Niemniej
jednak należy preferować rozpoczęcie stosowania aktywnych aktywnych nukleozydowych
inhibitorów odwrotnej transkryptazy (ang. nucleoside analogue reverse-transcriptase inhibitors, NRTI
niż utrzymywanie leczenia lamiwudyną. Dlatego też utrzymywanie leczenia lamiwudyną pomimo
wystąpienia mutacji M184V należy rozważać tylko w przypadku braku dostępnych innych aktywnych
NRTI.

Oporność krzyżowa spowodowana przez zmutowane szczepy M184V RT jest ograniczona w obrębie
grupy analogów nukleozydowych leków przeciwretrowirusowych. Zydowudyna i stawudyna
utrzymują swoje przeciwretrowirusowe działanie na oporne na lamiwudynę wirusy HIV-1. Abakawir
zachowuje swoje działanie przeciwretrowirusowe na oporne na lamiwudynę wirusy HIV-1 mające
tylko mutacje M184V. Mutanty M184V RT wykazują <4 krotnie zmniejszoną wrażliwość na
didanozynę; kliniczne znaczenie tych odkryć nie jest znane. Testy wrażliwości in vitro nie zostały
wystandaryzowane i wyniki ich mogą się zmieniać w zależności od czynników metodologicznych.

Lamiwudyna wykazuje in vitro niską cytotoksyczność w stosunku do limfocytów krwi obwodowej, do
linii komórkowych limfocytów i monocyto-makrofagowych i w stosunku do różnych komórek
macierzystych szpiku. Oporność w stosunku do analogów tymidyny (jednym z nich jest zydowudyna)
została dobrze określona i jest wywołana przez stopniową kumulację, aż do sześciu specyficznych
mutacji kodonów 41, 67, 70, 210, 215 i 219 odwrotnej transkryptazy HIV. Wirusy nabywają
fenotypową oporność w stosunku do analogów tymidyny poprzez połączenie mutacji w kodonach 41 i
215 lub przez nagromadzenie co najmniej czterech z sześciu mutacji. Same mutacje analogów
tymidyny nie powodują dużego stopnia oporności krzyżowej w stosunku do jakiegokolwiek innego
nukleozydu, co umożliwia następnie zastosowanie jakiegokolwiek innego inhibitora odwrotnej
transkryptazy.

Dwa rodzaje oporności wielolekowej, pierwszy cechujący się mutacjami w kodonach 62, 75, 77, 116 i
151 odwrotnej transkryptazy wirusa HIV i drugi, obejmujący mutację T69S wraz z wstawieniem 6 par
zasad w tej samej pozycji, powodują fenotypową oporność w stosunku do AZT, jak również w
stosunku do innych dopuszczonych do obrotu nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy.
Każdy z tych dwu rodzajów mutacji oporności wielonukleozydowej poważnie ogranicza przyszłe
opcje terapeutyczne.

Doświadczenia kliniczne
W badaniach klinicznych lamiwudyna w połączeniu z zydowudyną powoduje zmniejszenie miana
wirusa HIV-1 i wzrost liczby komórek CD4. Wyniki końcowe badań klinicznych wskazują, że
lamiwudyna w skojarzeniu z zydowudyną powoduje znaczne zmniejszenie ryzyka postępu choroby i
umieralności.

Lamiwudyna i zydowudyna są szeroko stosowane jako składniki terapii przeciwretrowirusowej,
w skojarzeniu z innymi przeciwretrowirusowymi lekami z tej samej grupy (NRTI - nukleozydowe
inhibitory odwrotnej transkryptazy) lub z innych grup (PI - inhibitory proteazy, nienukleozydowe
inhibitory odwrotnej transkryptazy).

Zestawy wielolekowe terapii przeciwretrowirusowej zawierające lamiwudynę, jak wykazano, są
skuteczne zarówno u pacjentów, u których dotychczas nie stosowano leków przeciwretrowirusowych,
jak i u pacjentów, u których występują zmutowane wirusy M184V.

Dowody z badań klinicznych pokazują, że lamiwudyna z zydowudyną opóźniają powstawanie
opornych na zydowudynę mutantów u osób uprzednio nie leczonych przeciwretrowirusowo.
U pacjentów otrzymujących lamiwudynę i zydowudynę z jednoczesnym dodatkowym leczeniem
przeciwretrowirusowym lub bez niego i u których występują mutanty wirusa M184V, także następuje
opóźnienie powstawania mutacji powodujących oporność na zydowudynę i stawudynę (mutacje
analogów tymidyny; ang. Thymidine Analogue Mutations - TAM).

Zależność pomiędzy wrażliwością in vitro wirusa HIV na lamiwudynę i zydowudynę, a kliniczną

odpowiedzią na terapię zawierającą lamiwudynę lub zydowudynę jest aktualnie badana.

Lamiwudyna w dawce 100 mg raz na dobę działa skutecznie w leczeniu pacjentów dorosłych z
przewlekłym zakażeniem wątroby wirusem HBV (szczegóły badań klinicznych, patrz informacja
dotycząca lamiwudyny 100 mg). Jednakże w przypadku leczenia zakażenia HIV tylko dawka
lamiwudyny 300 mg raz na dobę (w skojarzeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi) wykazuje
skuteczność.

Nie przeprowadzono szczegółowych badań lamiwudyny u pacjentów zakażonych jednocześnie
wirusem HIV i wirusem HBV.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Lamiwudyna i zydowudyna są dobrze wchłaniane z przewodu pokarmowego. Biodostępność
lamiwudyny po podaniu doustnym u dorosłych mieści się zazwyczaj w zakresie 80-85%,
a zydowudyny w zakresie 60-70%.

W badaniu biorównoważności porównano połączenie lawiwudyny z zydowudyną z lamiwudyną
w dawce 150 mg i zydowudyną w dawce 300 mg, podawanymi jednocześnie w tabletkach. Badano
także wpływ pokarmu na szybkość wchłaniania leku. Stwierdzono, że produkt zawierający
lamiwudynę i zydowudynę podany na czczo wykazuje biorównoważność w stosunku do lamiwudyny
150 mg i zydowudyny 300 mg podawanych w oddzielnych tabletkach.

Po podaniu doustnym pojedynczej dawki produktu z lamiwudyną i zydowudyną zdrowym ochotnikom
średnie (CV) wartości Cmax lamiwudyny i zydowudyny wynosiły odpowiednio 1,6 μg/mL (32%) oraz
2,0 μg/mL (40 %) i odpowiadające wartości AUC wynosiły odpowiednio 6,1 μg.h/mL (20%) i 2,4
μg.h/mL (29%). Średnia wartość tmax lamiwudyny i zydowudyny wynosiła odpowiednio 0,75 (0,50-
2,00) godziny i 0,50 (0,25-2,00) godziny. Po podaniu produktu lamiwudyny z zydowudyną z
pokarmem, wchłanianie lamiwudyny i zydowudyny (wyrażone wartościami AUC∞) oraz wyliczone
okresy półtrwania były podobne jak po podaniu na czczo, chociaż szybkość wchłaniania (wyrażona
wartościami Cmax i tmax) była mniejsza. Opierając się na tych danych można zalecać podawanie
produktu lamiwudyny i zydowudyny niezależnie od posiłków.

Podanie rozkruszonych tabletek z niewielką ilością półpłynnego pokarmu lub płynu nie ma
prawdopodobnie wpływu na farmaceutyczną jakość leku i nie jest spodziewane zaburzenie działania
klinicznego. Wniosek ten jest oparty na danych fizykochemicznych i farmakokinetycznych
z założeniem, że pacjent rozkrusza i przyjmuje 100% tabletki, a następnie natychmiast ją połyka.

Dystrybucja
Z badań nad dożylnym podawaniem lamiwudyny i zydowudyny wynika, że średnia objętość
dystrybucji dla lamiwudyny i zydowudyny wynosi odpowiednio 1,3 l/kg i 1,6 l/kg. Lamiwudyna
wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek terapeutycznych i w ograniczonym stopniu
wiąże się z albuminami osocza (<36% albumin surowicy in vitro). Zydowudyna wiąże się z białkami
osocza w zakresie od 34% do 38%. Nie oczekuje się występowania interakcji produktu Lamivudine +
Zidovudine Accord na drodze wypierania w miejscach wiązania z białkami osocza.

Wyniki badań wskazują, że lamiwudyna i zydowudyna przenikają do ośrodkowego układu
nerwowego (OUN) i do płynu mózgowo-rdzeniowego (PMR). Średni stosunek stężeń PMR/surowica
lamiwudyny i zydowudyny po 2-4 godzinach od podania doustnego wynosiły odpowiednio około 0,12
i 0,5. Faktyczny zakres przenikania lamiwudyny do OUN oraz jego związek ze skutecznością
kliniczną nie jest znany.

Metabolizm
Metabolizm ma niewielki udział w procesach eliminacji lamiwudyny. Lamiwudyna jest wydalana
głównie w postaci nie zmienionej przez nerki. Prawdopodobieństwo interakcji lamiwudyny z innymi
lekami na poziomie metabolicznym jest małe z powodu niewielkiego metabolizmu w wątrobie (5-
10%) i słabego wiązania z białkami osocza.

Głównym metabolitem zydowudyny, występującym zarówno w osoczu jak i w moczu, jest 5'-
glukuronid, który stanowi około 50-80% podanej dawki wydalanej z moczem. Jako metabolit
zydowudyny podawanej dożylnie zidentyfikowano 3’-amino-3'-deoksytymidynę (AMT).

Wydalanie
Obserwowany okres półtrwania lamiwudyny w fazie eliminacji wynosi 18 do 19 godzin, Średni
ogólnoustrojowy klirens lamiwudyny wynosi około 0,32 l/h/kg, z przeważającym klirensem
nerkowym (70%) zachodzącym z udziałem aktywnego transportu kationowego. W badanich u
pacjentów z niewydolnością nerek wykazano, że wydalanie lamiwudyny zmienia się w przypadku
zaburzenia czynności nerek. Zmniejszenie dawek jest wymagane u pacjentów z klirensem kreatyniny
≤30 mL/min (patrz punkt 4.2).

W badaniach zydowudyny podawanej dożylnie stwierdzono, że średnie wartości okresu półtrwania w
osoczu w fazie końcowej oraz średniego klirensu ogólnoustrojowego wynosiły odpowiednio 1,1
godziny i 1,6 l/h/kg. Klirens nerkowy zydowudyny określono na około 0,34 l/h/kg, co wskazuje na
znaczny udział w wydalaniu przez nerki przesączania kłębuszkowego i aktywnego wydzielania
kanalikowego. Stężenie zydowudyny w osoczu wzrasta u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością
nerek.

Farmakokinetyka u dzieci: u dzieci powyżej 5.-6. miesiąca życia, profil farmakokinetyczny
zydowudyny jest podobny do tego występującego u dorosłych. Zydowudyna jest dobrze wchłaniana z
jelita we wszystkich zakresach dawek stosowanych u dzieci i dorosłych, a biodostępność wynosiła
60-74% z wartością średnią 65%. Po podaniu dawki 120 mg zydowudyny (w postaci roztworu)/m2
powierzchni ciała i 180 mg/m2 powierzchni ciała Cssmax wynosiło odpowiednio 4,45 μM (1,19 μg/mL)
i 7,7 μM (2,06 μg/mL). Podawanie u dzieci dawki 180 mg/m2 cztery razy na dobę powodowało
podobne narażenie układowe (24 godz. AUC 40,0 h μM or 10,7 h μg/mL) jak dawki 200 mg u
dorosłych sześć razy na dobę (40,7 h μM or 10,9 h μg/mL).

U sześciorga dzieci w wieku od 2 do 13 lat, zakażonych wirusem HIV, otrzymujących 120 mg/m2
zydowudyny trzy razy na dobę, a następnie po zmianie dawki 180 mg/m2 dwa razy na dobę oceniano
parametry farmakokinetyczne zydowudyny w osoczu. Narażenie układowe (dobowe AUC i Cmax)
w osoczu w schemacie dawkowania dwa razy na dobę okazało się być równoważne do podawania tej
samej dawki dobowej w schemacie dawkowania trzy razy na dobę [Bergshoeff, 2004].
Farmakokinetyka lamiwudyny u dzieci zasadniczo jest podobna do farmakokinetyki u dorosłych.
Jednak całkowita biodostępność (około 55%-65%) była zmniejszona u dzieci w wieku poniżej 12 lat.
Ponadto wartości klirensu ogólnoustrojowego były większe u dzieci młodszych i zmniejszały się
z wiekiem, osiągając u dzieci w wieku 12 lat wartości takie, jak u dorosłych. Z powodu tych różnic
zalecana dawka lamiwudyny u dzieci w wieku powyżej 3. miesiąca życia, o masie ciała mniejszej niż
30 kg wynosi 4 mg/kg mc. dwa razy na dobę. Dawka ta zapewnia osiągnięcie średniej wartości AUC0-
12 w zakresie od 3800 do 5300 ng·h/mL. Ostatnio uzyskane dane wskazują, że ekspozycja u dzieci
w wieku < 6 lat może być zmniejszona o około 30% w porównaniu do innych grup wiekowych. Są
oczekiwane dalsze dane odnoszące się do tego zagadnienia. Obecnie dostępne dane nie wskazują na
to, że lamiwudyna jest mniej skuteczna w tej grupie wiekowej.

Farmakokinetyka w ciąży: Właściwości farmakokinetyczne zydowudyny i lamiwudyny w ciąży były
podobne do obserwowanych u kobiet nie będących w ciąży.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Klinicznie znaczącymi skutkami skojarzonego podawania lamiwudyny i zydowudyny były:
niedokrwistość, neutropenia i leukopenia.

Mutagenność i rakotwórczość
Zarówno lamiwudyna, jak i zydowudyna nie wykazują działania mutagennego w testach bakteryjnych,
ale podobnie jak i inne analogi nukleozydów, hamują replikację DNA komórkowego, w badanich in
vitrona komórkach ssaków, np. chłoniaka mysiego.

Lamiwudyna nie wykazuje działania genotoksycznego in vivo w dawkach, po których stężenia leku
w surowicy są 40-50 razy wyższe niż te, które występują podczas stosowania dawek leczniczych.
Zydowudyna wykazuje po wielokrotnym podawaniu doustnym uszkadzający wpływ na chromosomy
w teście mikrojądrowym u myszy. Limfocyty krwi obwodowej u pacjentów z zespołem nabytego
niedoboru odporności AIDS otrzymujących zydowudynę wykazują zwiększoną liczbę uszkodzeń
chromosomów.

Badanie pilotażowe wykazało, że zydowudyna jest włączana do jądrowego DNA leukocytów
u dorosłych, w tym u kobiet cieżarnych przyjmujących zydowudynę w leczeniu zakażenia HIV-1 lub
w celu zapobieżenia przeniesienia wirusa z matki na dziecko. Zydowudyna była także włączana do
DNA leukocytów krwi pępowinowej noworodków matek leczonych zydowudyną. Badanie
przezłożyskowej genotoksyczności przeprowadzone u małp porównywało samą zydowudynę ze
skojarzeniem zydowudyny i lamiwudyny; ekspozycja na te leki odpowiadała występującej u ludzi.
W badaniu tym wykazano, że w płodach narażonych w macicy na skojarzone działanie leków
utrzymuje się wyższy poziom włączania analogów nukleozydów do DNA wielu narządów płodu
i wykazano większą ilość skróceń telomerów, niż w płodach narażonych na działanie samej
zydowudyny. Kliniczne znaczenie wyników tych badań nie jest znane.

Nie badano potencjalnego działania rakotwórczego skojarzenia lamiwudyny z zydowudyną.

Podczas długotrwałego, doustnego podawania lamiwudyny w badaniach na szczurach i myszach nie
wykazano jakiegokolwiek działania rakotwórczego.

W badaniach rakotwórczości zydowydyny podawanej doustnie myszom i szczurom obserwowano
występowanie późnych nowotworów nabłonkowych pochwy. Przeprowadzane następnie
wewnątrzpochwowe badania rakotwórczości potwierdziły hipotezę, że nowotwory pochwy były
wynikiem długotrwałej ekspozycji nabłonka pochwy gryzoni na wysokie stężenia
niezmetabolizowanej zydowudyny w moczu. Nie stwierdzono innych nowotworów związanych
z działaniem zydowudyny niezależnie od płci jak i gatunku.

Dodatkowo przeprowadzono dwa przezłożyskowe badania rakotwórczości u myszy. W jednym
badaniu przeprowadzonym przez Narodowy Instytut Raka w Stanach Zjednoczonych zydowudyna
była podawana ciężarnym myszom do maksymalnej tolerowanej dawki dobowej, od 12 do 18 dnia
ciąży. W okresie roku po porodzie występowała zwiększona częstość nowotworów płuc, wątroby
i żeńskiego układu rozrodczego u potomstwa narażonego na najwyższe poziomy dawek (420 mg/kg
masy ciała).

W drugim badaniu myszom podawano zydowudynę od 10 dnia ciąży w okresie prenatalnym w dawce
do 40 mg kg/mc. przez 24 miesiące. Zmiany zależne od podawanej substancji były ograniczone do
późno występujących nowotworów nabłonkowych pochwy, które były obserwowane z podobną
częstością i w tym samym czasie jak w standardowych badaniach rakotwórczości po podaniu
doustnym. To drugie badanie nie dostarczyło dowodów, że zydowudyna działa jako przezłożyskowy
karcinogen.

Znaczenie kliniczne tych wyników nie jest znane, jednakże dane te wskazują, że potencjalne korzyści
kliniczne przeważają nad ryzykiem rakotwórczości u ludzi.

W badaniach toksycznego wpływu lamiwudyny na reprodukcję wykazano dowody zwiększania liczby
wczesnych śmierci płodów u królików przy względnie małej ekspozycji układowej, porównywalnej
z uzyskiwaną u człowieka, ale nie u szczurów, nawet przy bardzo dużej ekspozycji układowej.
Zydowudyna miała podobne działanie na oba gatunki, ale tylko przy bardzo dużej ekspozycji
układowej. Lamiwudyna nie była teratogenna w badaniach na zwierzętach. Zydowudyna w dawkach
toksycznych dla matek podawana szczurom w okresie organogenezy, powodowała zwiększenie
częstości występowania wad wrodzonych. Po zastosowaniu niższych dawek zydowudyny nie
obserwowano występowania wad wrodzonych.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Celuloza mikrokrystaliczna
Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A)
Magnezu stearynian

Otoczka Opadry White YS-1-7003:
Tytanu dwutlenek (E 171)
Hypromeloza 3cP
Hypromeloza 6cP
Makrogol 400
Polisorbat 80

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blister PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku zawierającym 60, 120 lub 200 tabletek
powlekanych.
Butelka HDPE z zakrętką z PP z zabezpieczeniem przed dostępem dzieci, zawierająca 60 lub 500
tabletek powlekanych.
Opakowanie 500 tabletek przeznaczone do stosowania w oddziałach szpitalnych.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Brak szczególnych wymagań dotyczących usuwania.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
ul. Taśmowa 7
02-677 Warszawa

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I
DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 27.04.2018
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 10.10.2022

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

27.02.2023

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.