# Aprepitant Stada

> Aprepitant · 125 mg; 80 mg · Kapsułki twarde

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Aprepitant Stada
- **Nazwa powszechna:** Aprepitantum
- **Substancja czynna:** [Aprepitant](https://apteka.online/odpowiedniki/aprepitantum)
- **Moc:** 125 mg; 80 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Kapsułki twarde
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** A04AD12
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 25506
- **Podmiot odpowiedzialny:** STADA Arzneimittel AG
- **Producent:** Centrafarm Services B.V.
Pharmathen International S.A.
Pharmathen S.A.
STADA Arzneimittel AG, Holandia
Grecja
Grecja
Niemcy
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwwymiotne-i-przeciw-nudnosciom/aprepitant-stada-kaps-tw-125-mg-80-mg-stada
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwwymiotne-i-przeciw-nudnosciom/aprepitant-stada-kaps-tw-125-mg-80-mg-stada.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/39488/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/39488/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 kaps. 125 mg ¦ 2 kaps. 80 mg | 5909991412715 | Rp | 75,28 zł (dopłata od 3,20 zł) | Trudno dostępny (2/5) | — |

## Leki refundowane

### 1 kaps. 125 mg ¦ 2 kaps. 80 mg — EAN 5909991412715 · cena jedn. 75,28 zł / kaps.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Wczesne albo opóźnione wymioty u osób dorosłych związane z silnie emetogenną chemioterapią z zastosowaniem cisplatyny w dawce \>70 mg/m2, doksorubicyny i cyklofosfamidu – profilaktyka | ryczałt | 75,28 zł | 3,20 zł | 72,08 zł | 75,28 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Aprepitant Stada i w jakim celu się go stosuje?
Lek Aprepitant Stada zawiera substancję czynną aprepitant i należy do grupy leków zwanych
antagonistami receptora neurokininowego 1 (NK1). Mózg posiada specyficzny obszar, odpowiadający
za nudności oraz wymioty. Aprepitant Stada blokuje sygnały dochodzące do tego obszaru, powodując
zmniejszenie częstości występowania nudności oraz wymiotów.

U osób dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat lek Aprepitant Stada w postaci kapsułek stosowany
jest jednocześnie z innymi lekami w celu zapobiegania nudnościom i wymiotom wywołanym przez
chemioterapię (leczenie przeciwnowotworowe) wywołującą silne lub umiarkowane nudności i
wymioty (leki takie jak cisplatyna, cyklofosfamid, doksorubicyna lub epirubicyna).

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem lub podaniem leku Aprepitant Stada

Kiedy nie stosować leku Aprepitant Stada:
- jeśli pacjent ma uczulenie na aprepitant lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);

- jednocześnie z lekami zawierającymi:
o pimozyd (stosowany w leczeniu chorób psychicznych);
o terfenadynę i astemizol (leki stosowane w leczeniu kataru siennego i innych chorób
uczuleniowych);
o cyzapryd (stosowany w leczeniu zaburzeń trawiennych).
Należy poinformować lekarza prowadzącego o przyjmowaniu przez pacjenta wyżej wymienionych
leków, ponieważ przed rozpoczęciem przyjmowania leku Aprepitant Stada należy zmodyfikować
leczenie.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania lub podawania dziecku leku Aprepitant Stada należy omówić to z
lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

Jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby, należy poinformować o tym lekarza przed
rozpoczęciem stosowania leku Aprepitant Stada. Wątroba jest ważnym narządem w procesie
rozkładania tego leku. Lekarz prowadzący może w związku z tym podjąć monitorowanie czynności
wątroby.

Dzieci i młodzież
Nie należy podawać leku Aprepitant Stada, kapsułki 80 mg i 125 mg dzieciom w wieku poniżej 12 lat,
ponieważ kapsułek 80 mg i 125 mg nie badano w tej grupie pacjentów.

Lek Aprepitant Stada a inne leki
Aprepitant Stada może wpływać na działanie innych leków zarówno w okresie jego przyjmowania, jak
i po zakończeniu leczenia. Niektórych leków nie należy przyjmować jednocześnie z lekiem Aprepitant
Stada (takich jak pimozyd, terfenadyna, astemizol oraz cyzapryd), a przy stosowaniu innych
wymagana jest modyfikacja dawki (patrz także punkt „Kiedy nie przyjmować leku Aprepitant Stada”).

Działanie leku Aprepitant Stada lub innych leków może być zakłócone w przypadku przyjmowania
leku Aprepitant Stada jednocześnie z innymi, niżej wymienionymi lekami. Należy poinformować
lekarza lub farmaceutę o stosowaniu któregokolwiek z następujących leków:

- środki antykoncepcyjne, w tym doustne środki antykoncepcyjne, plastry antykoncepcyjne,
implanty i niektóre wkładki wewnątrzmaciczne (ang. IUDs, Intrauterine devices), które
uwalniają hormony, mogą nie działać właściwie przy jednoczesnym podawaniu z lekiem
Aprepitant Stada. W trakcie leczenia oraz przez 2 miesiące po leczeniu lekiem Aprepitant Stada
należy stosować inne lub dodatkowe niehormonalne metody antykoncepcji;
- cyklosporyna, takrolimus, syrolimus, ewerolimus (leki immunosupresyjne);
- alfentanyl, fentanyl (stosowane w leczeniu bólu);
- chinidyna (stosowana w leczeniu zaburzeń rytmu serca);
- irynotekan, etopozyd, winorelbina, ifosfamid (leki stosowane w leczeniu nowotworów);
- leki zawierające pochodne alkaloidów sporyszu, takie jak ergotamina i diergotamina (stosowane
w leczeniu migreny);
- warfaryna, acenokumarol (leki przeciwzakrzepowe; konieczne może być wykonywanie badań
krwi);
- ryfampicyna, klarytromycyna, telitromycyna (antybiotyki stosowane w leczeniu zakażeń);
- fenytoina (stosowana w leczeniu napadów drgawkowych);
- karbamazepina (stosowana w leczeniu depresji oraz padaczki);
- midazolam, triazolam, fenobarbital (leki uspokajające lub nasenne);
- preparaty zawierające ziele dziurawca (preparaty ziołowe stosowane w leczeniu depresji);
- inhibitory proteazy (stosowane w leczeniu zakażeń wirusem HIV);
- ketokonazol z wyjątkiem szamponów (stosowany w leczeniu zespołu Cushinga – gdy organizm
wytwarza nadmiar kortyzolu);
- itrakonazol, worykonazol, posakonazol (leki przeciwgrzybicze);
- nefazodon (stosowany w leczeniu depresji);
- kortykosteroidy (takie jak deksametazon i metyloprednizolon);
- leki przeciwlękowe (takie jak alprazolam);
- tolbutamid (stosowany w leczeniu cukrzycy).

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio,
a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Ciąża i karmienie piersią
Tego leku nie należy stosować u kobiet w ciąży, o ile nie jest to bezwzględnie konieczne. W ciąży i w
okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, albo gdy planuje ciążę,
przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.

Informacje dotyczące środków antykoncepcyjnych podane są w punkcie „Lek Aprepitant Stada a inne
leki”.

Nie wiadomo, czy Aprepitant Stada przenika do mleka ludzkiego, dlatego podczas leczenia nim nie
zaleca się karmienia piersią. Ważne jest, aby poinformować lekarza prowadzącego o karmieniu piersią
lub o zamiarze karmienia piersią przed zażyciem tego leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Należy wziąć pod uwagę, że u niektórych pacjentów po przyjęciu leku Aprepitant Stada mogą
wystąpić zawroty głowy i senność. Należy unikać prowadzenia pojazdów, jazdy na rowerze lub
obsługiwania maszyn i narzędzi, jeśli pojawią się zawroty głowy i senność po przyjęciu tego leku
(patrz punkt „Możliwe działania niepożądane”).

Lek Aprepitant Stada zawiera sacharozę
Kapsułki leku Aprepitant Stada zawierają sacharozę. Jeśli lekarz poinformował pacjenta, że występuje
u niego nietolerancja niektórych cukrów, przed przyjęciem tego leku należy skontaktować się z
lekarzem.

Lek Aprepitant Stada zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na kapsułkę, to znaczy uznaje się go za „wolny od
sodu".

### 3. Jak stosować lek Aprepitant Stada?
Lek ten należy zawsze przyjmować lub podawać dziecku dokładnie według zaleceń lekarza,
farmaceuty lub pielęgniarki. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub
pielęgniarki.

Aprepitant Stada zawsze należy przyjmować z innymi lekami, żeby zapobiec wystąpieniu nudności i
wymiotów. Po zakończeniu stosowania leku Aprepitant Stada lekarz może zalecić przyjmowanie
innych leków, w tym kortykosteroidu (takiego jak deksametazon) i antagonisty receptora 5-HT3
(takiego jak ondansetron), zapobiegających występowaniu nudności i wymiotów. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

Zalecane dawki leku Aprepitant Stada to:
dzień 1:
- jedna kapsułka 125 mg na 1 godzinę przed rozpoczęciem chemioterapii

oraz:

dzień 2 i 3:
- jedna kapsułka 80 mg każdego dnia.

Jeśli chemioterapia nie jest podawana, lek Aprepitant Stada należy przyjąć rano.
Jeśli chemioterapia jest podawana, lek Aprepitant Stada należy przyjąć 1 godzinę przed rozpoczęciem
chemioterapii.

Lek przeznaczony jest do stosowania doustnego. Kapsułki należy połykać w całości, popijając
płynem. Lek Aprepitant Stada można przyjmować niezależnie od posiłku.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Aprepitant Stada
Nie wolno przyjmować więcej kapsułek niż zalecił lekarz. W przypadku przyjęcia zbyt dużej liczby
kapsułek należy natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym.

Pominięcie przyjęcia leku Aprepitant Stada
W razie pominięcia dawki leku Aprepitant Stada należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy przerwać stosowanie leku Aprepitant Stada i natychmiast skontaktować się z lekarzem,
jeśli wystąpi którekolwiek z wymienionych poniżej działań niepożądanych, które mogą mieć
ciężki przebieg i wymagać natychmiastowej pomocy medycznej:
- pokrzywka, wysypka, świąd, utrudnione oddychanie lub przełykanie (częstość nieznana, nie
może być określona na podstawie dostępnych danych); są to objawy reakcji uczuleniowej.

Inne działania niepożądane

Częste: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów
- zaparcie, niestrawność;
- ból głowy;
- zmęczenie;
- utrata apetytu;
- czkawka;
- wzrost aktywności enzymów wątrobowych we krwi.

Niezbyt częste: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów
- zawroty głowy, senność;
- trądzik, wysypka;
- niepokój;
- odbijanie, nudności, wymioty, zgaga, ból żołądka, suchość w ustach, oddawanie wiatrów;
- wzmożone bolesne oddawanie moczu lub pieczenie podczas oddawania moczu;
- osłabienie, ogólne złe samopoczucie;
- uderzenia gorąca/zaczerwienienie twarzy lub skóry;
- przyspieszone lub nieregularne bicie serca;
- gorączka ze zwiększonym ryzykiem zakażenia, obniżenie liczby krwinek czerwonych.

Rzadkie (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1 000 pacjentów)
- trudności z myśleniem, brak energii, zaburzenia smaku;
- nadwrażliwość skóry na słońce, nadmierna potliwość, tłusta skóra, owrzodzenia skóry,
swędząca wysypka, zespół Stevensa-Johnsona/toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka
(rzadko występująca, ciężka reakcja skórna);
- euforia (uczucie przesadnego szczęścia), dezorientacja;
- zakażenia bakteryjne, zakażenia grzybicze;
- ciężkie zaparcia, choroba wrzodowa żołądka, stan zapalny jelita cienkiego i grubego,
owrzodzenia jamy ustnej, wzdęcia;
- częste oddawanie moczu, oddawanie większej ilości moczu niż zwykle, obecność cukru lub
krwi w moczu;
- dolegliwości w obrębie klatki piersiowej, obrzęki, zmiany chodu;
- kaszel, obecność wydzieliny w tylnej części gardła, podrażnienie gardła, kichanie, ból gardła;
- obecność wydzieliny w oczach i swędzenie oczu;
- dzwonienie w uszach;

- skurcze mięśni, osłabienie mięśni;
- nadmierne pragnienie;
- zwolnione bicie serca, choroby serca i naczyń krwionośnych;
- zmniejszenie liczby krwinek białych, zmniejszenie stężenia sodu we krwi, utrata masy ciała.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Aprepitant Stada?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po „EXP”.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

Nie należy wyjmować kapsułki z blistra dopóki pacjent nie jest gotów przyjąć lek.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Aprepitant Stada
- Substancją czynną leku jest aprepitant.
Każda kapsułka Aprepitant Stada, 125 mg zawiera 125 mg aprepitantu.
Każda kapsułka Aprepitant Stada, 80 mg zawiera 80 mg aprepitantu.
- Inne składniki to hypromeloza 2910, poloksamer 407, sacharoza, celuloza mikrokrystaliczna,
żelatyna, sodu laurylosiarczan (E 487), tytanu dwutlenek (E 171), szelak, żelaza tlenek czarny
(E 172), glikol propylenowy (E 1520). Kapsułka Aprepitant Stada, 125 mg zawiera także żelaza
tlenek czerwony (E 172).

Jak wygląda lek Aprepitant Stada i co zawiera opakowanie
Kapsułki twarde 125 mg są to nieprzezroczyste, twarde kapsułki żelatynowe rozmiaru 1, z różowym
wieczkiem i białym korpusem, z nadrukiem czarnym tuszem na korpusie „125mg”.
Kapsułki twarde 80 mg są to nieprzezroczyste, twarde kapsułki żelatynowe rozmiaru 2, z białym
wieczkiem i białym korpusem, z nadrukiem czarnym tuszem na korpusie „80mg”.

Lek Aprepitant Stada zapakowany jest w tekturowe pudełko zawierające odpowiednią liczbę blistrów
z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium wraz z ulotką informacyjną.

Lek Aprepitant Stada, 125 mg, kapsułki, twarde dostępny jest w następujących wielkościach
opakowań:

- 1 blister aluminiowy zawierający jedną kapsułkę 125 mg,
- 5 blistrów aluminiowych zawierających po jednej kapsułce 125 mg.

Lek Aprepitant Stada, 80 mg, kapsułki, twarde dostępny jest w następujących wielkościach opakowań:
- 1 blister aluminiowy zawierający jedną kapsułkę 80 mg,
- opakowanie na dwudniowe leczenie zawierające dwie kapsułki po 80 mg,
- 5 blistrów aluminiowych zawierających po jednej kapsułce 80 mg.

Lek Aprepitant Stada, 125 mg/80 mg, kapsułki, twarde dostępny jest w następujących wielkościach
opakowań:
- opakowanie na trzydniowe leczenie zawierające jedną kapsułkę 125 mg i dwie kapsułki po 80 mg.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
STADA Arzneimittel AG
Stadastrasse 2-18
61118 Bad Vilbel
Niemcy

Wytwórca
Pharmathen International S.A.
Sapes Industrial Park Block 5
69300 Rodopi
Grecja

Pharmathen S.A.
6 Dervenakion str.
15351 Pallini, Attiki
Grecja

STADA Arzneimittel AG
Stadastrasse 2-18
61118 Bad Vilbel
Niemcy

Centrafarm Services B.V.
Van de Reijtstraat 31-E
4814 NE Breda
Holandia

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Holandia Aprepitant CF 80 mg, harde capsules
Aprepitant CF 125 mg, harde capsules
Aprepitant CF 80 mg plus 125 mg, harde capsules
Niemcy Aprepitant AL 80 mg Hartkapseln
Aprepitant AL 125 mg Hartkapseln
Aprepitant AL 125 mg und 80 mg Hartkapseln
Dania Aprepitant STADA
Finlandia Aprepitant STADA 80 mg kapseli, kova
Aprepitant STADA 125 mg kapseli, kova
Aprepitant STADA 80 mg kapseli, kova ja 125 mg kapseli, kova
Francja APREPITANT EG 80 mg, gélule
APREPITANT EG 125 mg, gélule
APREPITANT EG 125 mg, gélule et 80 mg, gélule

Islandia Aprepitant STADA 80 mg hörð hylki
Aprepitant STADA 125 mg hörð hylki
Aprepitant STADA 80 mg hörð hylki og 125 mg hörð hylki
Polska Aprepitant Stada
Szwecja Aprepitant STADA 80 mg kapsel, hård
Aprepitant STADA 125 mg kapsel, hård
Aprepitant STADA 80 mg kapsel, hård och 125 mg kapsel, hård
Słowacja Aprepitant Stada 80 mg
Aprepitant Stada 125 mg
Aprepitant Stada 80 mg a Aprepitant Stada 125 mg

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 07.12.2021

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Aprepitant Stada, 125 mg, kapsułki, twarde
Aprepitant Stada, 80 mg, kapsułki, twarde
Aprepitant Stada, 125 mg/80 mg, kapsułki, twarde

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda kapsułka 125 mg zawiera 125 mg aprepitantu.
Każda kapsułka 80 mg zawiera 80 mg aprepitantu.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Każda kapsułka 125 mg zawiera 125 mg sacharozy i 0,00026 mmol (0,006 mg) sodu.
Każda kapsułka 80 mg zawiera 80 mg sacharozy i 0,00022 mmol (0,005 mg) sodu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Kapsułka, twarda (kapsułka).

Kapsułki twarde 125 mg mają postać nieprzezroczystych, twardych kapsułek żelatynowych rozmiaru
1, z różowym wieczkiem i białym korpusem, z nadrukiem czarnym tuszem na korpusie „125mg”.

Kapsułki twarde 80 mg mają postać nieprzezroczystych, twardych kapsułek żelatynowych rozmiaru 2,
z białym wieczkiem i białym korpusem, z nadrukiem czarnym tuszem na korpusie „80mg”.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Zapobieganie nudnościom i wymiotom związanym z przeciwnowotworową chemioterapią o wysokim
i umiarkowanym ryzyku wymiotów u osób dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat.

Aprepitant Stada 125 mg/80 mg podaje się jako składnik leczenia skojarzonego (patrz punkt 4.2).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Dorośli
Aprepitant Stada podaje się przez 3 dni jako składnik schematu, który obejmuje kortykosteroid i
antagonistę receptora 5-HT3.
Zalecana dawka to 125 mg doustnie raz na dobę, godzinę przed rozpoczęciem chemioterapii w dniu 1.
i 80 mg doustnie raz na dobę w dniach 2. i 3. rano.

W zapobieganiu nudnościom i wymiotom związanym z emetogenną chemioterapią
przeciwnowotworową u osób dorosłych zaleca się następujące schematy:

Schemat chemioterapii o wysokiej emetogenności
Dzień 1 Dzień 2 Dzień 3 Dzień 4
Aprepitant Stada 125 mg doustnie 80 mg doustnie 80 mg doustnie Brak
Deksametazon 12 mg doustnie 8 mg doustnie 8 mg doustnie 8 mg doustnie
Antagoniści
receptorów 5-HT3
Standardowe
dawki
antagonistów
receptorów 5-HT3.
Należy zapoznać
się z zaleceniami
dotyczącymi
prawidłowego
dawkowania
podanymi w
drukach
informacyjnych
wybranego
antagonisty
receptora 5-HT3.

Brak Brak Brak

Deksametazon należy podać 30 minut przed chemioterapią w dniu 1 oraz
rano w dniach 2. do 4. Dawka deksametazonu uwzględnia interakcje pomiędzy substancjami
czynnymi.

Schemat chemioterapii o umiarkowanej emetogenności
Dzień 1 Dzień 2 Dzień 3
Aprepitant Stada 125 mg doustnie 80 mg doustnie 80 mg doustnie
Deksametazon 12 mg doustnie Brak Brak
Antagoniści
receptorów 5-HT3
Standardowe dawki
antagonistów
receptorów 5-HT3.
Należy zapoznać się z
zaleceniami
dotyczącymi
prawidłowego
dawkowania podanymi
w drukach
informacyjnych
wybranego antagonisty
receptora 5-HT3.

Brak Brak

Deksametazon należy podać 30 minut przed chemioterapią w dniu 1. Dawka deksametazonu
uwzględnia interakcje pomiędzy substancjami czynnymi.

Dzieci i młodzież
Młodzież (w wieku od 12 do 17 lat włącznie)
Aprepitant Stada podaje się przez 3 dni w ramach schematu obejmującego antagonistę receptora 5-
HT3. Zalecana dawka produktu leczniczego Aprepitant Stada w kapsułkach wynosi 125 mg doustnie
w dniu 1. i 80 mg doustnie w dniach 2. i 3. Aprepitant Stada podaje się doustnie 1 godzinę przed
rozpoczęciem chemioterapii w 1., 2. i 3. dniu. Jeśli w 2. i 3. dniu nie jest podawana chemioterapia,
produkt leczniczy Aprepitant Stada podaje się rano. Patrz charakterystyka produktu leczniczego
(ChPL) danego antagonisty receptora 5-HT3 w celu uzyskania informacji na temat dawkowania. Jeśli
w skojarzeniu z produktem leczniczym Aprepitant Stada podawany jest kortykosteroid taki jak
deksametazon, dawka kortykosteroidu powinna stanowić 50% zwykle stosowanej dawki (patrz punkty
#### 4.5 i 5.1).

Nie wykazano bezpieczeństwa i skuteczności produktu leczniczego w kapsułkach 80 mg i 125 mg u
dzieci w wieku poniżej 12 lat. Nie ma dostępnych danych.

Dane ogólne
Istnieją ograniczone dane dotyczące skuteczności produktu leczniczego Aprepitant Stada podczas
stosowania w skojarzeniu z innymi kortykosteroidami i antagonistami receptora 5-HT3. Dodatkowe
informacje dotyczące stosowania w skojarzeniu z kortykosteroidami znajdują się w punkcie 4.5.
Należy zapoznać się z ChPL stosowanych jednocześnie produktów leczniczych z grupy antagonistów
receptora 5-HT3.

Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat)
U osób w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki (patrz punkt 5.2).

Płeć
Nie jest konieczne dostosowywanie dawki produktu leczniczego w zależności od płci pacjenta (patrz
punkt 5.2).

Zaburzenia czynności nerek
Nie jest konieczna modyfikacja dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub u
poddawanych hemodializie pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawki.
Istnieją ograniczone dane dotyczące pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby,
natomiast nie ma danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania aprepitantu w tej grupie pacjentów (patrz punkty 4.4
i 5.2).

Sposób podawania
Podanie doustne
Kapsułki twarde należy połykać w całości.
Produkt leczniczy Aprepitant Stada można przyjmować niezależnie od posiłku.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.

Jednoczesne podawanie z pimozydem, terfenadyną, astemizolem lub cyzaprydem (patrz punkt 4.5).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego
Istnieją ograniczone dane dotyczące pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby,
natomiast nie ma danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Należy
zachować ostrożność stosując Aprepitant Stada w tej grupie pacjentów (patrz punkt 5.2).

Interakcje związane z CYP3A4
Aprepitant Stada należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących jednocześnie doustne
substancje czynne metabolizowane głównie przez cytochrom CYP3A4 oraz o wąskim zakresie
terapeutycznym, takie jak cyklosporyna, takrolimus, syrolimus, ewerolimus, alfentanyl, pochodne
alkaloidów sporyszu, fentanyl oraz chinidyna (patrz punkt 4.5). Ponadto należy zachować szczególną
ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego Aprepitant Stada w skojarzeniu z irynotekanem,
ponieważ skojarzenie może prowadzić do nasilenia działania toksycznego.

Jednoczesne stosowanie z warfaryną (substrat CYP2C9)
U pacjentów przyjmujących przewlekle warfarynę należy ściśle monitorować wartość
międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR, ang. International Normalised Ratio) w
okresie leczenia produktem leczniczym Aprepitant Stada i przez 14 dni po każdorazowej 3-dniowej
terapii produktem leczniczym Aprepitant Stada (patrz punkt 4.5).

Jednoczesne stosowanie z hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi
Podczas stosowania i w ciągu 28 dni po podaniu produktu leczniczego Aprepitant Stada może dojść
do obniżenia skuteczności hormonalnych środków antykoncepcyjnych. W trakcie leczenia produktem
leczniczym Aprepitant Stada oraz przez 2 miesiące po przyjęciu ostatniej dawki produktu leczniczego
Aprepitant Stada należy dodatkowo stosować alternatywne niehormonalne metody antykoncepcji
(patrz punkt 4.5).

Substancje pomocnicze
Kapsułki produktu leczniczego Aprepitant Stada zawierają sacharozę. Tego produktu leczniczego nie
należy stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy, zespołem
złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharozy-izomaltazy.

Kapsułki produktu leczniczego Aprepitant Stada zawierają sód. Ten produkt leczniczy zawiera mniej
niż 1 mmol sodu (23 mg) na kapsułkę, to znaczy uznaje się go za „wolny od sodu".

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Aprepitant (125 mg/80 mg) jest substratem, umiarkowanym inhibitorem oraz induktorem cytochromu
CYP3A4. Aprepitant jest także induktorem cytochromu CYP2C9. Podczas leczenia produktem
leczniczym Aprepitant Stada następuje zahamowanie cytochromu CYP3A4. Po zakończeniu leczenia
Aprepitant Stada powoduje przemijające, łagodne pobudzenie aktywności cytochromów CYP2C9,
CYP3A4 oraz procesu glukuronidacji. Wydaje się, że aprepitant nie wchodzi w interakcje z białkiem
transportującym P-glikoproteiną, ponieważ nie stwierdzono interakcji aprepitantu z digoksyną.

Wpływ aprepitantu na farmakokinetykę innych substancji czynnych
Hamowanie cytochromu CYP3A4
Jako umiarkowany inhibitor cytochromu CYP3A4 aprepitant (125 mg/80 mg) może zwiększać w
osoczu stężenia jednocześnie stosowanych substancji czynnych metabolizowanych przez cytochrom
CYP3A4. Całkowita ekspozycja na podawane doustnie substraty cytochromu CYP3A4 może
wzrosnąć nawet około 3-krotnie podczas 3-dniowego leczenia produktem leczniczym Aprepitant
Stada; spodziewany jest mniejszy wpływ aprepitantu na stężenia substratów cytochromu CYP3A4
podawanych dożylnie. Produktu leczniczego Aprepitant Stada nie wolno stosować jednocześnie z
pimozydem, terfenadyną, astemizolem lub cyzaprydem (patrz punkt 4.3). Hamowanie cytochromu
CYP3A4 przez aprepitant może spowodować wzrost stężenia wymienionych substancji czynnych w
osoczu, co może powodować poważne lub zagrażające życiu reakcje. Należy zachować ostrożność
podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Aprepitant Stada i doustnych substancji
czynnych metabolizowanych głównie przez cytochrom CYP3A4 oraz o wąskim indeksie
terapeutycznym, takich jak cyklosporyna, takrolimus, syrolimus, ewerolimus, alfentanyl,
diergotamina, ergotamina, fentanyl oraz chinidyna (patrz punkt 4.4).

Kortykosteroidy
Deksametazon: Podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Aprepitant Stada w
schemacie 125 mg/80 mg, zwykle stosowaną, podawaną doustnie dawkę deksametazonu należy
zmniejszyć o około 50%. Dawkę deksametazonu podawaną w badaniach klinicznych dotyczących
nudności i wymiotów wywołanych przez chemioterapię wybrano z uwzględnieniem interakcji
substancji czynnych (patrz punkt 4.2). Aprepitant podawany zgodnie ze schematem w dawce 125 mg
w skojarzeniu z 20 mg deksametazonu doustnie w 1. dniu oraz podawany w dawce 80 mg na dobę, w
skojarzeniu z 8 mg deksametazonu doustnie w dniach od 2. do 5., zwiększał AUC deksametazonu,
który jest substratem cytochromu CYP3A4, 2,2-krotnie w 1. i 5. dniu.

Metyloprednizolon: Podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Aprepitant Stada w
schemacie 125 mg/80 mg, zwykle stosowaną, podawaną dożylnie dawkę metyloprednizolonu należy
zmniejszyć o około 25%, a zwykle stosowaną, podawaną doustnie dawkę metyloprednizolonu należy
zmniejszyć o około 50%. Aprepitant podawany zgodnie ze schematem w dawce 125 mg, w
skojarzeniu ze 125 mg metyloprednizolonu dożylnie w 1. dniu oraz podawany w dawce 80 mg na
dobę, w skojarzeniu z 40 mg metyloprednizolonu doustnie w 2. i 3. dniu, zwiększał wartość AUC
metyloprednizolonu, który jest substratem cytochromu CYP3A4, 1,3-krotnie w 1. dniu i 2,5-krotnie w
### 3. dniu.

Podczas długotrwałego stosowania metyloprednizolonu, jego AUC może zmniejszyć się w
późniejszym okresie, w ciągu 2 tygodni po przyjęciu pierwszej dawki aprepitantu, ze względu na
indukcję cytochromu CYP3A4 przez aprepitant. Można się spodziewać, że działanie to będzie
silniejsze podczas stosowania metyloprednizolonu doustnie.

Chemioterapeutyczne produkty lecznicze
W badaniach farmakokinetycznych aprepitant podawany według schematu: w 1. dniu w dawce 125
mg, a w 2. i 3. dniu w dawce 80 mg na dobę, nie wpływał na farmakokinetykę docetakselu
podawanego dożylnie w 1. dniu lub winorelbiny podawanej dożylnie w 1. lub 8. dniu. Ponieważ
wpływ aprepitantu na farmakokinetykę substratów cytochromu CYP3A4 podawanych doustnie jest
większy niż wpływ aprepitantu na farmakokinetykę substratów cytochromu CYP3A4 podawanych
dożylnie, nie można wykluczyć interakcji z podawanymi doustnie cytostatykami metabolizowanymi
głównie lub częściowo przez cytochrom CYP3A4 (np. etopozyd, winorelbina). Należy zachować
ostrożność i dodatkowo monitorować pacjentów otrzymujących produkty lecznicze metabolizowane
głównie lub częściowo przez cytochrom CYP3A4 (patrz punkt 4.4). Po wprowadzeniu produktu
leczniczego do obrotu obserwowano występowanie objawów neurotoksyczności, które mogły być
działaniem niepożądanym ifosfamidu, podczas jednoczesnego stosowania aprepitantu i ifosfamidu.

Immunosupresyjne produkty lecznicze
Podczas leczenia nudności i wymiotów wywołanych chemioterapią (ang. CINV, chemotherapyinduced nausea and vomiting) w schemacie 3-dniowym może dojść do przejściowego umiarkowanego
zwiększenia, po którym następuje łagodny spadek ekspozycji na immunosupresyjne produkty
lecznicze metabolizowane przez cytochrom CYP3A4 (np. cyklosporynę, takrolimus, ewerolimus i
syrolimus). Biorąc pod uwagę krótki czas trwania 3-dniowego schematu i zależne od czasu
ograniczone zmiany w ekspozycji, nie zaleca się zmniejszenia dawki immunosupresyjnych produktów
leczniczych podczas 3 dni ich jednoczesnego stosowania z produktem leczniczym Aprepitant Stada.

Midazolam
Podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Aprepitant Stada (125 mg/80 mg) i
midazolamu lub innych benzodiazepin metabolizowanych przez cytochrom CYP3A4 (alprazolam,
triazolam) należy brać pod uwagę możliwość zwiększenia stężenia benzodiazepin w osoczu.

Aprepitant zwiększał AUC midazolamu, wrażliwego substratu cytochromu CYP3A4, 2,3-krotnie w 1.
dniu oraz 3,3-krotnie w 5. dniu po jednoczesnym podaniu pojedynczej dawki doustnej 2 mg
midazolamu w 1. i 5. dniu leczenia aprepitantem w dawce 125 mg w 1. dniu oraz 80 mg na dobę w
dniach od 2. do 5.

W innym badaniu, w którym midazolam podawano dożylnie, aprepitant stosowano w dawce 125 mg
w 1. dniu oraz 80 mg na dobę w 2. i 3. dniu. Midazolam podawano dożylnie w dawce 2 mg przed
rozpoczęciem 3-dniowego schematu leczenia aprepitantem oraz w 4., 8. i 15. dniu. Aprepitant
zwiększał AUC midazolamu o 25% w 4. dniu oraz zmniejszał AUC midazolamu o 19% w 8. dniu i o
4% w 15. dniu. Tych efektów nie uznano za klinicznie istotne.

W trzecim badaniu, w którym midazolam podawano dożylnie i doustnie, aprepitant stosowano w
dawce 125 mg w 1. dniu oraz 80 mg na dobę w 2. i 3. dniu, razem z ondansetronem w dawce 32 mg w
### 1. dniu i deksametazonem w dawce 12 mg w 1. dniu oraz 8 mg w dniach od 2. do 4. Ta kombinacja
(tj. aprepitant, ondansetron i deksametazon) zmniejszała wartość AUC midazolamu podanego

doustnie o 16% w 6. dniu, o 9% w 8. dniu, o 7% w 15. dniu oraz o 17% w 22. dniu. Tych efektów nie
uznano za klinicznie istotne.

Zakończono dodatkowe badanie dotyczące dożylnego podawania midazolamu i aprepitantu.
Podawano dożylnie 2 mg midazolamu 1 godzinę po podaniu doustnym aprepitantu w pojedynczej
dawce 125 mg. AUC midazolamu w osoczu zwiększyło się 1,5-krotnie. Wpływ ten nie został uznany
za klinicznie istotny.

Indukcja
Jako łagodny induktor cytochromów CYP2C9, CYP3A4 i procesu glukuronidacji, aprepitant może
obniżać osoczowe stężenia substratów usuwanych tymi drogami w ciągu dwóch tygodni od
rozpoczęcia leczenia. Działanie to może się uwidocznić dopiero po zakończeniu 3-dniowego leczenia
produktem leczniczym Aprepitant Stada. Dla substratów cytochromów CYP2C9 i CYP3A4
pobudzenie aktywności jest przemijające, a maksymalny efekt osiągany jest w 3-5 dni po zakończeniu
3-dniowego leczenia produktem leczniczym Aprepitant Stada. Efekt ten utrzymuje się przez kilka dni,
następnie powoli zmniejsza się, a do dwóch tygodni od zakończenia leczenia produktem leczniczym
Aprepitant Stada nie jest już istotny klinicznie. Podczas stosowania aprepitantu w dawce 80 mg przez
7 dni doustnie zauważa się również łagodne pobudzenie glukuronidacji. Nie ma danych dotyczących
wpływu na cytochromy CYP2C8 i CYP2C19. Należy zachować ostrożność podczas stosowania w tym
czasie warfaryny, acenokumarolu, tolbutamidu, fenytoiny lub innych substancji czynnych, o których
wiadomo, że są metabolizowane przez cytochrom CYP2C9.

Warfaryna
U pacjentów przewlekle przyjmujących warfarynę należy ściśle monitorować czas protrombinowy
(INR) podczas leczenia produktem leczniczym Aprepitant Stada i przez 2 tygodnie po każdej 3-
dniowej kuracji produktem leczniczym Aprepitant Stada podczas chemioterapii wywołującej
nudności i wymioty (patrz punkt 4.4). Po podaniu aprepitantu w dawce 125 mg w 1. dniu oraz w
dawce 80 mg na dobę w 2. i 3. dniu zdrowym ochotnikom w trakcie przewlekłej ustabilizowanej
terapii warfaryną, nie stwierdzono wpływu aprepitantu na AUC warfaryny R(+) lub S(-) w osoczu w
### 3. dniu; niemniej jednak, stwierdzono obniżenie minimalnego stężenia warfaryny S(-) (substratu
cytochromu CYP2C9) o 34%, czemu towarzyszyło obniżenie INR o 14% po 5 dniach od zakończenia
leczenia aprepitantem.

Tolbutamid
Aprepitant podawany w dawce 125 mg w 1. dniu oraz w dawce 80 mg na dobę w 2. i 3. dniu,
zmniejszał AUC tolbutamidu (substratu cytochromu CYP2C9) o 23% w 4. dniu, o 28% w 8. dniu oraz
o 15% w 15. dniu, gdy tolbutamid podano doustnie w pojedynczej dawce 500 mg przed
zastosowaniem 3-dniowego schematu podawania aprepitantu oraz w dniach 4., 8. i 15.

Hormonalne środki antykoncepcyjne
Podczas stosowania i w ciągu 28 dni po podaniu produktu leczniczego Aprepitant Stada może dojść
do obniżenia skuteczności hormonalnych środków antykoncepcyjnych. W okresie stosowania
produktu leczniczego Aprepitant Stada oraz przez 2 miesiące po przyjęciu ostatniej dawki produktu
leczniczego Aprepitant Stada należy dodatkowo stosować alternatywne niehormonalne metody
antykoncepcji.

W badaniu klinicznym pojedyncza dawka doustnego środka antykoncepcyjnego zawierającego
etynyloestradiol i noretyndron podawana była w okresie od 1. do 21. dnia jednocześnie z
aprepitantem, przyjmowanym w 8. dniu w dawce 125 mg, a w dniach 9. i 10. w dawce 80 mg na dobę,
z ondansetronem podawanym dożylnie w 8. dniu w dawce 32 mg i deksametazonem podawanym
doustnie w 8. dniu w dawce 12 mg oraz w dniach 9., 10. i 11. w dawce 8 mg na dobę. W badaniu tym,
w okresie od 9. do 21. dnia, stwierdzono obniżenie najniższych wartości stężenia etynyloestradiolu o
64% i obniżenie najniższych wartości stężenia noretyndronu o 60%.

Antagoniści receptorów 5-HT3
W badaniach klinicznych interakcji produktów leczniczych, aprepitant nie miał istotnego klinicznie
wpływu na farmakokinetykę ondansetronu, granisetronu lub hydrodolasetronu (czynnego metabolitu
dolasetronu).

Wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę aprepitantu
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Aprepitant
Stada z substancjami czynnymi będącymi inhibitorami aktywności CYP3A4 (np. ketokonazolem,
itrakonazolem, worykonazolem, posakonazolem, klarytromycyną, telitromycyną, nefazodonem oraz
inhibitorami proteazy), ponieważ przewiduje się, że jednoczesne stosowanie tych produktów
leczniczych spowoduje kilkukrotny wzrost stężenia aprepitantu w osoczu (patrz punkt 4.4).

Należy unikać jednoczesnego podawania produktu leczniczego Aprepitant Stada z substancjami
czynnymi silnie indukującymi aktywność CYP3A4 (np. ryfampicyną, fenytoiną, karbamazepiną,
fenobarbitalem), ponieważ jednoczesne podawanie powoduje obniżenie stężenia aprepitantu w
osoczu, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności produktu leczniczego Aprepitant Stada.

Nie zaleca się jednoczesnego podawania produktu leczniczego Aprepitant Stada i produktów
ziołowych zawierających ziele dziurawca (Hypericum perforatum).

Ketokonazol
Po podaniu aprepitantu w pojedynczej dawce 125 mg w 5. dniu 10-dniowego leczenia ketokonazolem
(który jest silnym inhibitorem cytochromu CYP3A4) w dawce 400 mg na dobę, AUC aprepitantu
wzrosło około 5-krotnie, a średni okres półtrwania aprepitantu w fazie końcowej zwiększył się około
3-krotnie.

Ryfampicyna
Po podaniu aprepitantu w pojedynczej dawce 375 mg w 9. dniu 14-dniowego leczenia ryfampicyną
(silnym induktorem cytochromu CYP3A4) w dawce 600 mg na dobę, AUC aprepitantu zmniejszyło
się o 91%, a średni okres półtrwania w fazie końcowej aprepitantu zmniejszył się o 68%.

Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet
Podczas stosowania i w ciągu 28 dni po podaniu produktu leczniczego Aprepitant Stada może dojść
do obniżenia skuteczności hormonalnych środków antykoncepcyjnych. W okresie stosowania
produktu leczniczego Aprepitant Stada oraz przez 2 miesiące po przyjęciu ostatniej dawki produktu
leczniczego Aprepitant Stada należy dodatkowo stosować alternatywne niehormonalne metody
antykoncepcji (patrz punkty 4.4 i 4.5).

Ciąża
Brak dostępnych danych dotyczących ekspozycji na aprepitant w okresie ciąży. Możliwy toksyczny
wpływ aprepitantu na rozrodczość nie został w pełni określony, ponieważ w badaniach na zwierzętach
nie można było uzyskać większej ekspozycji niż ekspozycja terapeutyczna u ludzi po podaniu dawki
125 mg/80 mg. Badania nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na
przebieg ciąży, rozwój zarodka (płodu), przebieg porodu czy rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3).
Potencjalny wpływ zmian regulacji neurokininowej na rozrodczość jest nieznany. Produktu
leczniczego Aprepitant Stada nie należy stosować u kobiet w ciąży, o ile nie jest to bezwzględnie
konieczne.

Karmienie piersią
Aprepitant przenika do mleka szczurów w okresie laktacji. Nie wiadomo, czy aprepitant przenika do
mleka ludzkiego. Dlatego nie zaleca się karmienia piersią w okresie stosowania produktu leczniczego
Aprepitant Stada.

Płodność
Możliwy wpływ aprepitantu na płodność nie został w pełni określony, ponieważ w badaniach na
zwierzętach nie można było uzyskać większej ekspozycji niż ekspozycja terapeutyczna u ludzi. W
badaniach tych, dotyczących płodności, nie wykazano bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego
wpływu na zdolność kojarzenia się w pary, płodność, rozwój zarodka/płodu oraz liczbę i ruchliwość
plemników (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt leczniczy Aprepitant Stada może mieć niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność
prowadzenia pojazdów mechanicznych, rowerów i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.
Po przyjęciu produktu leczniczego Aprepitant Stada mogą wystąpić zawroty głowy i zmęczenie (patrz
punkt 4.8).

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Profil bezpieczeństwa aprepitantu oceniano u około 6500 osób dorosłych w ponad 50 badaniach
klinicznych oraz u 184 pacjentów z grupy dzieci i młodzieży, w 2 głównych badaniach klinicznych.

Do najczęściej występujących działań niepożądanych, zgłaszanych z większą częstością u dorosłych
leczonych wg schematu z aprepitantem w porównaniu z grupą pacjentów otrzymujących leczenie
standardowe, u pacjentów otrzymujących chemioterapię o wysokim ryzyku wymiotów (HEC, ang.
highly emetogenic chemotherapy) należały: czkawka (4,6% w porównaniu z 2,9%), zwiększenie
aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) (2,8% w porównaniu z 1,1%), niestrawność (2,6% w
porównaniu z 2,0%), zaparcie (2,4% w porównaniu z 2,0%), ból głowy (2,0% w porównaniu z 1,8%) i
zmniejszenie łaknienia (2,0% w porównaniu z 0,5%). Najczęstszym działaniem niepożądanym,
zgłaszanym z większą częstością u pacjentów leczonych wg schematu z aprepitantem niż u pacjentów
otrzymujących leczenie standardowe, u pacjentów otrzymujących chemioterapię o umiarkowanym
ryzyku wymiotów (MEC, ang. moderately emetogenic chemotherapy), było zmęczenie (1,4% w
porównaniu z 0,9%).

Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych, obserwowanych z większą częstością u dzieci i
młodzieży leczonych wg schematu z aprepitantem w porównaniu z grupą kontrolną, u pacjentów
otrzymujących emetogenną chemioterapię przeciwnowotworową należały: czkawka (3,3% w
porównaniu z 0,0%) i zaczerwienienie twarzy (1,1% w porównaniu z 0,0%).

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Niżej wymienione działania niepożądane obserwowano w łącznej analizie badań dotyczących HEC
oraz MEC z większą częstością dla aprepitantu, niż dla leczenia standardowego u pacjentów
dorosłych i dzieci, lub po wprowadzeniu produktu do obrotu. Kategorie częstości występowania
podane w tabeli zostały ustalone na podstawie badań z udziałem dorosłych; częstości obserwowane w
badaniach z udziałem dzieci i młodzieży były podobne lub mniejsze, chyba że w tabeli wskazano
inaczej. Niektóre działania niepożądane występujące u dorosłych z mniejszą częstością nie były
obserwowane w badaniach z udziałem dzieci i młodzieży.

Częstości występowania są definiowane następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥1/100 do
<1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko
(<1/10 000), częstość nieznana (częstości nie można określić na podstawie dostępnych danych).

Klasa układu narządów Działanie niepożądane Częstość
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Zakażenia drożdżakowe, infekcje
gronkowcowe
rzadko

Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Gorączka neutropeniczna, niedokrwistość niezbyt często

Zaburzenia układu
odpornościowego
reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje
anafilaktyczne
częstość nieznana

Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
zmniejszony apetyt; często
nadmierne pragnienie rzadko
Zaburzenia psychiczne niepokój niezbyt często
dezorientacja, euforia rzadko
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy często
zawroty głowy, senność niezbyt często
zaburzenia funkcji poznawczych, letarg,
zaburzenia smaku
rzadko

Zaburzenia oka zapalenie spojówek rzadko
Zaburzenia ucha i błędnika szumy uszne rzadko
Zaburzenia kardiologiczne kołatanie serca niezbyt często
bradykardia, zaburzenia sercowo-naczyniowe rzadko
Zaburzenia naczyniowe nagłe zaczerwienienie skóry twarzy, nagłe
uderzenia gorąca
niezbyt często

Zaburzenia układu
oddechowego, klatki piersiowej
i śródpiersia

czkawka często
ból jamy ustnej i gardła, kichanie, kaszel,
spływanie wydzieliny po tylnej ścianie
gardła, podrażnienie gardła

rzadko

Zaburzenia żołądka i jelit zaparcie, niestrawność często
kwaśne odbijanie, nudności†, wymioty†,
refluks żołądkowo-przełykowy, ból brzucha,
suchość jamy ustnej, wzdęcie

niezbyt często

perforujący wrzód dwunastnicy, zapalenie
jamy ustnej, wzdęcie brzucha, twarde stolce,
neutropeniczne zapalenie okrężnicy

rzadko

Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej:
wysypka, trądzik niezbyt często
nadwrażliwość na światło, nadmierna
potliwość, łojotok, zmiany skórne, swędząca
wysypka, zespół StevensaJohnsona/toksyczne martwicze oddzielanie
się naskórka

rzadko

świąd, pokrzywka częstość nieznana
Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej
osłabienie mięśni, kurcze mięśni rzadko

Zaburzenia czynności nerek i
układu moczowego
trudności w oddawaniu moczu niezbyt często
częstomocz rzadko
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
zmęczenie często
astenia, złe samopoczucie niezbyt często
obrzęki, dyskomfort w obrębie klatki
piersiowej, zaburzenia chodu
rzadko

Badania diagnostyczne wzrost aktywności AlAT często
wzrost aktywności AspAT, zwiększenie
aktywności fosfatazy zasadowej
niezbyt często

obecność krwinek czerwonych w moczu,
obniżenie stężenia sodu we krwi,
zmniejszenie masy ciała, obniżenie liczby
neutrofili, obecność glukozy w moczu,

rzadko

wzmożone wydalanie moczu
†Nudności i wymioty stanowiły parametry skuteczności w ciągu pierwszych 5 dni leczenia po
chemioterapii i zgłaszane były jako działania niepożądane dopiero po tym okresie.

Opis wybranych działań niepożądanych
Profile działań niepożądanych u dorosłych podczas wielokrotnego stosowania w badaniach nad HEC
oraz MEC przedłużonych do 6 dodatkowych cykli chemioterapii, były na ogół podobne do tych
obserwowanych w 1. cyklu. W dodatkowym badaniu klinicznym z leczoną aktywnie grupą kontrolną
obejmującym 1169 dorosłych pacjentów otrzymujących aprepitant i HEC profil działań
niepożądanych był zasadniczo podobny do obserwowanego w innych badaniach z zastosowaniem
HEC i aprepitantu.

U dorosłych pacjentów leczonych aprepitantem podczas nudności i wymiotów po zabiegach
chirurgicznych (PONV, ang. postoperative nausea and vomiting) obserwowano dodatkowe działania
niepożądane występujące z większą częstością niż w przypadku ondansetronu: ból w nadbrzuszu,
nieprawidłowe zjawiska osłuchowe w przewodzie pokarmowym, zaparcie*, dyzartria, duszność,
niedoczulica, bezsenność, zwężenie źrenicy, nudności, zaburzenia zmysłów, dyskomfort w żołądku,
niedrożność przepuszczającą*, pogorszenie ostrości widzenia, świszczący oddech.
*Zgłaszano u pacjentów przyjmujących większe dawki aprepitantu.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel: + 48 22 49 21 301
Fax: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania należy przerwać stosowanie produktu leczniczego Aprepitant Stada i
zastosować ogólne leczenie podtrzymujące oraz obserwację. Z uwagi na przeciwwymiotne działanie
aprepitantu wywoływanie wymiotów poprzez podanie produktów leczniczych może nie być
skuteczne.

Aprepitantu nie można usunąć metodą hemodializy.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwwymiotne i przeciw nudnościom, inne leki
przeciwwymiotne
Kod ATC: A04AD12

Aprepitant jest wybiórczym antagonistą o wysokim powinowactwie, działającym na ludzkie receptory
neurokininowe 1 (NK1) substancji P.

3-dniowy schemat leczenia aprepitantem u dorosłych
W dwóch badaniach z randomizacją, z podwójnie ślepą próbą, obejmujących ogółem 1094 dorosłych
pacjentów, którzy przyjmowali chemioterapię (w tym cisplatynę w dawce ≥ 70 mg/m2 p.c.),
porównano działanie aprepitantu w skojarzeniu z ondansetronem i deksametazonem (patrz punkt 4.2)
ze standardowym leczeniem (placebo plus ondansetron 32 mg dożylnie w 1. dniu plus deksametazon
20 mg doustnie w 1. dniu i 8 mg doustnie, dwa razy na dobę, w 2. i 4. dniu). Mimo że w badaniach
klinicznych stosowano 32 mg ondansetronu dożylnie, dawka ta nie jest już zalecana. Należy zapoznać
się z zaleceniami dotyczącymi odpowiedniego dawkowania podanymi w drukach informacyjnych
wybranego antagonisty receptora 5-HT3.

Skuteczność leczenia określono na podstawie następującego kryterium złożonego: odpowiedź
całkowita (określona jako brak wymiotów i niekorzystanie z terapii ratunkowej) głównie w 1. cyklu
leczenia. Wyniki określono dla każdego badania osobno oraz dla 2 badań łącznie.

Tabela 1 przedstawia podsumowanie głównych wyników badań z łącznej analizy.

Tabela 1
Odsetek dorosłych pacjentów otrzymujących chemioterapię o wysokim ryzyku wymiotów, u których
wystąpiła odpowiedź na leczenie, z podziałem na grupy leczenia i fazy – Cykl 1.

Schemat
zawierający
aprepitant
(N= 521) †

Terapia standardowa
(N= 524) † Różnice*

% % % (95% CI)
WSKAŹNIKI ZBIORCZE
Całkowita odpowiedź (brak wymiotów i niekorzystanie z terapii ratunkowej)
W całym okresie (0-120
godzin) 67,7 47,8 19,9 (14,0, 25,8)
0-24 godziny 86,0 73,2 12,7 (7,9, 17,6)
25-120 godzin 71,5 51,2 20,3 (14,5, 26,1)
WSKAŹNIKI INDYWIDUALNE
Brak wymiotów (niezależnie od stosowania terapii ratunkowej)
W całym okresie (0-120
godzin) 71,9 49,7 22,2 (16,4, 28,0)
0-24 godziny 86,8 74,0 12,7 (8,0, 17,5)
25-120 godzin 76,2 53,5 22,6 (17,0, 28,2)
Brak istotnych nudności (maksymalny wynik w skali VAS [wzrokowa skala analogowa] <
25 mm w skali 0-100 mm]
W całym okresie (0-120
godzin) 72,1 64,9 7,2 (1,6, 12,8)
25-120 godzin 74,0 66,9 7,1 (1,5, 12,6)
* Przedziały ufności obliczono bez korekty względem płci i jednoczesnego stosowania chemioterapii,
które uwzględniono w analizie pierwszorzędowej ilorazów szans i modelach logistycznych.
†W przypadku jednego pacjenta otrzymującego schemat z aprepitantem dane dotyczyły tylko fazy
ostrej i został on wykluczony z analizy całościowej oraz analizy fazy opóźnionej; w przypadku
jednego pacjenta w standardowym schemacie dane dotyczyły tylko fazy opóźnionej i został on
wykluczony z analizy całościowej oraz analizy fazy ostrej.

Rycina 1 przedstawia szacunkowy czas do wystąpienia pierwszych wymiotów w analizie złożonej, w
postaci krzywej Kaplana-Meiera.

Rycina 1
Odsetek dorosłych pacjentów otrzymujących chemioterapię o wysokim ryzyku wymiotów, u których
nie występowały wymioty w zależności od czasu – Cykl 1

Statystycznie istotne różnice skuteczności obserwowano również w każdym z tych dwóch badań
osobno.

W tych samych dwóch badaniach klinicznych, w fazie rozszerzonej, 851 dorosłych pacjentów
kontynuowało leczenie przez okres do pięciu kolejnych cykli chemioterapii. We wszystkich cyklach
skuteczność działania aprepitantu wyraźnie się utrzymywała.

W badaniu z randomizacją, z podwójnie ślepą próbą, które obejmowało ogółem 866 dorosłych
pacjentów (864 kobiety, 2 mężczyzn) przyjmujących chemioterapię zawierającą cyklofosfamid w
dawce 750-1500 mg/m2 p.c.; lub cyklofosfamid w dawce 500-1500 mg/m2 p.c. i doksorubicynę (< 60
mg/m2 p.c.) lub epirubicynę (< 100 mg/m2 p.c.), aprepitant w połączeniu ze schematem
ondansetron/deksametazon (patrz punkt 4.2) porównano ze standardowym leczeniem (placebo plus
ondansetron 8 mg doustnie (dwa razy w 1. dniu i co 12 godzin w 2. i 3. dniu) plus deksametazon 20
mg doustnie w 1. dniu).

Skuteczność leczenia określono na podstawie następującego kryterium złożonego: odpowiedź
całkowita (określona jako brak wymiotów i niekorzystanie z terapii ratunkowej) głównie w 1. cyklu
leczenia.

Tabela 2 przedstawia podsumowanie głównych wyników badań.

Tabela 2
Odsetek dorosłych pacjentów otrzymujących chemioterapię o umiarkowanym ryzyku wymiotów, u
których wystąpiła odpowiedź na leczenie, z podziałem na grupy leczenia i fazy – Cykl 1.

Schemat
zawierający
aprepitant
(N= 433) †

Terapia standardowa
(N=424) Różnice*

% % % (95% CI)
WSKAŹNIKI ZBIORCZE
Całkowita odpowiedź (brak wymiotów i niekorzystanie z terapii ratunkowej)
W całym okresie (0-120
godzin) 50,8 42,5 8,3 (1,6, 15,0)
0-24 godziny 75,7 69,0 6,7 (0,7, 12,7)
25-120 godzin 55,4 49,1 6,3 (-0,4, 13,0)
WSKAŹNIKI INDYWIDUALNE
Brak wymiotów (niezależnie od stosowania terapii ratunkowej)
W całym okresie (0-120
godzin) 75,7 58,7 17,0 (10,8, 23,2)
0-24 godziny 87,5 77,3 10,2 (5,1, 15,3)
25-120 godzin 80,8 69,1 11,7 (5,9, 17,5)
Brak istotnych nudności (maksymalny wynik w skali VAS [wzrokowa skala analogowa] <
25 mm w skali 0-100 mm]
W całym okresie (0-120
godzin) 60,9 55,7 5,3 (-1,3, 11,9)
0-24 godziny 79,5 78,3 1,3 (-4,2, 6,8)
25-120 godzin 65,3 61,5 3,9 (-2,6, 10,3)
* Przedziały ufności obliczono bez korekty względem kategorii wiekowej (< 55 lat, ≥ 55 lat) i grupy
badacza, które uwzględniono w analizie pierwszorzędowej ilorazów szans i modelach logistycznych.
†W przypadku jednego pacjenta otrzymującego schemat z aprepitantem dane dotyczyły tylko fazy
ostrej i został on wykluczony z analizy całościowej oraz analizy fazy opóźnionej.

W tym samym badaniu klinicznym, w fazie rozszerzonej, 744 dorosłych pacjentów kontynuowało
leczenie przez okres do trzech kolejnych cykli chemioterapii. We wszystkich cyklach skuteczność
działania aprepitantu wyraźnie się utrzymywała.

W drugim wieloośrodkowym badaniu klinicznym z randomizacją, podwójnie ślepą próbą i
prowadzonym na grupach równoległych, porównano schemat leczenia aprepitantem z leczeniem
standardowym u 848 dorosłych pacjentów (652 kobiet, 196 mężczyzn) poddanych chemioterapii w
schemacie zawierającym jakąkolwiek dożylną dawkę jednego z następujących produktów
leczniczych: oksaliplatyny, karboplatyny, epirubicyny, idarubicyny, ifosfamidu, irynotekanu,
daunorubicyny, doksorubicyny; cyklofosfamid podawany dożylnie (< 1500 mg/m2 p.c.); lub
cytarabinę podawaną dożylnie (> 1 g/m2 p.c.). Aprepitant stosowano u pacjentów poddanych
chemioterapii z powodu różnych typów nowotworów, z czego 52% stanowiły nowotwory piersi, 21%
nowotwory przewodu pokarmowego, w tym rak okrężnicy i odbytnicy, 13% nowotwory płuc i 6%
nowotwory ginekologiczne. Schemat leczenia aprepitantem w skojarzeniu z
ondansetronem/deksametazonem (patrz punkt 4.2) porównano z leczeniem standardowym (placebo
plus ondansetron 8 mg doustnie (dwa razy w 1. dniu, i co 12 godzin w 2. i 3. dniu) plus deksametazon
20 mg doustnie w 1. dniu).

Ocena skuteczności opierała się na ocenie następujących pierwszorzędowych i kluczowych
drugorzędowych punktów końcowych: brak wymiotów w całym okresie (od 0 do 120 godzin po
chemioterapii), ocena bezpieczeństwa i tolerancji aprepitantu w schemacie leczenia nudności i

wymiotów wywołanych chemioterapią (CINV, ang. chemotherapy-induced nausea and vomiting) i
całkowita odpowiedź (określona jako brak wymiotów i niekorzystanie z terapii ratunkowej) w całym
okresie (od 0 do 120 godzin po chemioterapii). Ponadto jako badawczy punkt końcowy oceniano
odsetek przypadków braku istotnych nudności w całym okresie badania (od 0 do 120 godzin po
chemioterapii) oraz w analizie post-hoc dla fazy ostrej i późnej.

Tabela 3 przedstawia podsumowanie głównych wyników badań.

Tabela 3
Odsetek dorosłych pacjentów otrzymujących chemioterapię o umiarkowanym ryzyku wymiotów, u
których wystąpiła odpowiedź na leczenie, z podziałem na grupy leczenia i fazy w Badaniu 2 – Cykl 1.

Schemat
zawierający
aprepitant
(N= 425)

Terapia standardowa
(N=406) Różnice*

% % % (95% CI)
Całkowita odpowiedź (brak wymiotów i niekorzystanie z terapii ratunkowej)
W całym okresie (0-120
godzin) 68,7 56,3 12,4 (5,9, 18,9)
0-24 godziny 89,2 80,3 8,9 (4,0, 13,8)
25-120 godzin 70,8 60,9 9,9 (3,5, 16,3)
Brak wymiotów (niezależnie od stosowania terapii ratunkowej)
W całym okresie (0-120
godzin) 76,2 62,1 14,1 (7,9, 20,3)
0-24 godziny 92,0 83,7 8,3 (3,9, 12,7)
25-120 godzin 77,9 66,8 11,1 (5,1, 17,1)
Brak istotnych nudności (maksymalny wynik w skali VAS [wzrokowa skala analogowa] <
25 mm w skali 0-100 mm]
W całym okresie (0-120
godzin) 73,6 66,4 7,2 (1,0, 13,4)
0-24 godziny 90,9 86,3 4,6 (0,2, 9,0)
25-120 godzin 74,9 69,5 5,4 (-0,7, 11,5)
*Przedziały ufności obliczono bez korekty względem płci i regionu, które uwzględniono w analizie
pierwszorzędowej przy użyciu modeli logistycznych.

Korzyść ze stosowania leczenia skojarzonego z zastosowaniem aprepitantu, obserwowana w pełnej
populacji badania, związana była przede wszystkim z wynikami obserwowanymi u pacjentów ze słabą
kontrolą objawów podczas stosowania standardowego schematu leczenia, na przykład u kobiet,
pomimo, że liczbowo wyniki te były lepsze niezależnie od wieku, rodzaju nowotworu czy płci
pacjenta. Pełną odpowiedź na leczenie zawierające aprepitant i leczenie standardowe uzyskano
odpowiednio u 209/324 (65%) i 161/320 (50%) kobiet oraz u 83/101 (82%) i 68/87 (78%) mężczyzn.

Dzieci i młodzież
W badaniu klinicznym z randomizacją, podwójnie ślepą próbą i grupą kontrolną otrzymującą aktywne
leczenie z udziałem 302 pacjentów z grupy dzieci i młodzieży (w wieku od 6 miesięcy do 17 lat)
otrzymujących chemioterapię o umiarkowanym lub wysokim ryzyku wymiotów, schemat leczenia
aprepitantem porównywano z grupą kontrolną w zapobieganiu CINV. Skuteczność aprepitantu
oceniano w pojedynczym cyklu (Cykl 1). Pacjenci mieli możliwość otrzymywania aprepitantu w
kolejnych niezaślepionych cyklach (opcjonalne cykle 2-6); jednakże w tych dodatkowych cyklach nie
oceniano skuteczności. Schemat leczenia aprepitantem u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat (n=47)
składał się z doustnego podawania kapsułki aprepitantu w dawce 125 mg w 1. dniu oraz 80 mg w 2. i
### 3. dniu, w skojarzeniu z ondansetronem w 1. dniu. Schemat leczenia aprepitantem u dzieci w wieku

od 6 miesięcy do poniżej 12 lat (n=105) składał się z aprepitantu w postaci proszku do sporządzania
zawiesiny doustnej w dawce 3,0 mg/kg m.c. (do 125 mg) doustnie w 1. dniu oraz 2,0 mg/kg m.c. (do
80 mg) ustnie w 2. i 3. dniu, w skojarzeniu z ondansetronem w 1. dniu. Schemat leczenia w grupie
kontrolnej u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat (n=48) i dzieci w wieku od 6 miesięcy do poniżej 12
lat (n=102) składał się z placebo dla aprepitantu w 1., 2. i 3. dniu, w skojarzeniu z ondansetronem w
### 1. dniu. Odpowiednio aprepitant lub placebo i ondansetron były podawane na 1 godzinę i 30 minut
przed rozpoczęciem chemioterapii. Dożylne podanie deksametazonu było dozwolone jako element
leczenia przeciwwymiotnego u dzieci i młodzieży w obu grupach wiekowych, w zależności od decyzji
lekarza. U dzieci i młodzieży przyjmujących aprepitant wymagane było obniżenie dawki
deksametazonu (o 50%). Obniżenie dawki nie było wymagane u dzieci i młodzieży w grupie
kontrolnej. Wśród dzieci i młodzieży 29% pacjentów leczonych aprepitantem oraz 28% pacjentów w
grupie kontrolnej podawano deksametazon jako składnik schematu leczenia w Cyklu 1.

Działanie przeciwwymiotne aprepitantu oceniano w okresie 5 dni (120 godzin) po rozpoczęciu
chemioterapii w 1. dniu. Pierwszorzędowym punktem końcowym była całkowita odpowiedź w fazie
opóźnionej (25 do 120 godzin po rozpoczęciu chemioterapii) w Cyklu 1. Tabela 4 przedstawia
podsumowanie głównych wyników badania.

Tabela 4
Liczba (%) pacjentów z grupy dzieci i młodzieży z całkowitą odpowiedzią i brakiem wymiotów z
podziałem na grupy leczenia i fazy – Cykl 1 (populacja wyłoniona w oparciu o zamiar leczenia; ang.:
intent-to-treat, ITT)

Schemat
zawierający
aprepitant
n/m (%)

Schemat kontrolny
n/m (%)

GŁÓWNY PUNKT KOŃCOWY
Odpowiedź całkowita* – Faza
opóźniona 77/152 (50,7)† 39/150 (26,0)
INNE OKREŚLONE WCZEŚNIEJ PUNKTY KOŃCOWE
Odpowiedź całkowita* – Faza ostra 101/152 (66,4)‡ 78/150 (52,0)
Odpowiedź całkowita* – Obie fazy 61/152 (40,1)† 30/150 (20,0)
Brak wymiotów§ – Obie fazy 71/152 (46,7)† 32/150 (21,3)
*Odpowiedź całkowita = brak wymiotów, nieefektywnych wymiotów i nudności
oraz niekorzystanie z leków ratunkowych.
†p < 0,01 w porównaniu do schematu kontrolnego
†p < 0,05 w porównaniu do schematu kontrolnego
§Brak wymiotów = brak wymiotów, nieefektywnych wymiotów i nudności
n/m = liczba pacjentów z pożądaną odpowiedzią/liczba pacjentów włączonych do
badania w danym punkcie czasowym.
Faza ostra: 0 do 24 godzin po rozpoczęciu chemioterapii.
Faza opóźniona: 25 do 120 godzin po rozpoczęciu chemioterapii.
Obie fazy: 0 do 120 godzin po rozpoczęciu chemioterapii.

Szacunkowy czas do wystąpienia pierwszych wymiotów od rozpoczęcia chemioterapii był dłuższy w
przypadku schematu obejmującego aprepitant (szacunkowy średni czas do wystąpienia pierwszych
wymiotów wynosił 94,5 godziny) w porównaniu z grupą kontrolną (szacunkowy średni czas do
wystąpienia pierwszych wymiotów wynosił 26,0 godzin), co zostało przedstawione w postaci krzywej
Kaplana-Meiera na Rycinie 2.

Rycina 2
Czas do wystąpienia pierwszych wymiotów od rozpoczęcia podawania chemioterapii – u dzieci i
młodzieży w obu fazach Cyklu 1. (populacja wyłoniona w oparciu o zamiar leczenia; ang.: intent-totreat, ITT)

Analiza skuteczności w podgrupach w Cyklu 1. wykazała, że niezależnie od kategorii wiekowej, płci,
stosowania deksametazonu w celu zapobiegania wymiotom oraz ryzyka działania wymiotnego
chemioterapii, stosowanie schematu z aprepitantem pozwoliło na lepsze opanowanie objawów w
porównaniu z grupą kontrolną w odniesieniu do punktów końcowych odpowiedzi całkowitej.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Aprepitant charakteryzuje się farmakokinetyką nieliniową. Zarówno klirens, jak i bezwzględna
dostępność biologiczna obniżają się wraz ze zwiększeniem dawki.

Wchłanianie
Średnia bezwzględna biodostępność aprepitantu po podaniu doustnym wynosi 67% dla kapsułek 80
mg oraz 59% dla kapsułek 125 mg. Średnie stężenie maksymalne aprepitantu w osoczu (Cmax)
występowało po około 4 godzinach (tmax). Po podaniu kapsułki doustnie ze standardowym śniadaniem
o wartości energetycznej około 800 kcal stwierdzono zwiększenie AUC aprepitantu o maksymalnie
40%. Ten wzrost nie jest uważany za istotny klinicznie.

Farmakokinetyka aprepitantu jest nieliniowa w całym zakresie dawek stosowanych klinicznie. U
młodych zdrowych osób dorosłych zwiększenie wartości AUC0-∞ była o 26% większa niż wynikałoby
to z proporcji dawek pojedynczych 80 mg i 125 mg, przyjmowanych po jedzeniu.

Po podaniu doustnym pojedynczej dawki 125 mg aprepitantu w 1. dniu oraz 80 mg raz na dobę w 2. i
### 3. dniu, AUC0-24h (średnia±odchylenie standardowe) wynosiło odpowiednio 19,6±2,5 μg∙h/ml oraz
21,2±6,3 μg∙h/ml w 1. i 3. dniu. Wartość Cmax wyniosła odpowiednio 1,6±0,36 μg/ml oraz 1,4±0,22
μg/ml w 1. i 3. dniu.

Dystrybucja
Aprepitant w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza, średnio w 97%. Średnia geometryczna
pozornej objętości dystrybucji w stanie równowagi (Vdss) wynosi u ludzi około 66 litrów.

Metabolizm
Aprepitant jest w znacznym stopniu metabolizowany. U zdrowych młodych osób aprepitant stanowi
około 19% aktywności promieniotwórczej w osoczu w okresie 72 godzin, po wstrzyknięciu
pojedynczej dawki 100 mg [14C]-fosaprepitantu, prekursora aprepitantu, co oznacza, że w osoczu
występuje duża ilość metabolitów. W osoczu krwi ludzkiej zidentyfikowano dwanaście metabolitów

aprepitantu. Metabolizm aprepitantu w znacznym stopniu następuje poprzez utlenianie pierścienia
morfolinowego i jego łańcuchów bocznych, a metabolity, które powstają, mają słabe działanie
farmakologiczne. W badaniach in vitro z zastosowaniem mikrosomów wątroby ludzkiej stwierdzono,
że aprepitant jest metabolizowany głównie z udziałem cytochromu CYP3A4 i w mniejszym stopniu
przez cytochromy CYP1A2 oraz CYP2C19.

Eliminacja
Aprepitant nie jest wydalany w moczu w postaci niezmienionej. Metabolity są wydalane w moczu
oraz poprzez wydzielanie z żółcią, do stolca. Po podaniu dożylnym pojedynczej dawki 100 mg [14C]-
fosaprepitantu, prekursora aprepitantu osobom zdrowym, 57% aktywności promieniotwórczej
stwierdzano w moczu, a 45% w stolcu.

Klirens osoczowy aprepitantu zależy od dawki; przy zwiększeniu dawki zmniejsza się i w zakresie
dawek terapeutycznych wynosi od 60 do 72 ml/min. Okres półtrwania w fazie końcowej wynosi od 9
do 13 godzin.

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku: Po podaniu doustnym pojedynczej dawki 125 mg aprepitantu w dniu 1. i
dawek 80 mg raz dziennie w dniach od 2 do 5, wartość AUC0-24hr dla aprepitantu była o 21% większa
w dniu 1. i o 36% wyższa w dniu 5. u osób w podeszłym wieku (≥ 65 lat), w porównaniu do
młodszych dorosłych. Wartość Cmax była o 10% wyższa w 1. dniu i o 24% wyższa w 5. dniu u osób w
podeszłym wieku w porównaniu do młodszych dorosłych. Uznano, że różnice te nie są istotne
klinicznie.
U osób w podeszłym wieku nie jest wymagane obniżenie dawki produktu leczniczego Aprepitant
Stada.

Płeć: Po podaniu doustnym aprepitantu w dawce pojedynczej 125 mg wartość Cmax jest o 16%
większa u kobiet niż u mężczyzn. Okres półtrwania aprepitantu u kobiet jest o 25% krótszy w
porównaniu z mężczyznami, a wartość tmax jest zbliżona u kobiet i u mężczyzn. Uznano, że różnice te
nie są istotne klinicznie.
Nie jest wymagana modyfikacja dawki produktu leczniczego Aprepitant Stada w zależności od płci
pacjenta.

Zaburzenia czynności wątroby: Łagodne zaburzenie czynności wątroby (klasa A wg Child-Pugh) nie
wpływa na parametry farmakokinetyczne aprepitantu w stopniu istotnym klinicznie. U pacjentów z
łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawki. Na podstawie
dostępnych danych nie można wyciągać wniosków na temat wpływu umiarkowanych zaburzeń
czynności wątroby (klasa B wg Child-Pugh) na parametry farmakokinetyczne aprepitantu. Brak
danych klinicznych lub dotyczących farmakokinetyki aprepitantu u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh).

Zaburzenia czynności nerek: Pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny
< 30 ml/min.) oraz pacjentom ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD, ang. end stage renal
disease) wymagającym hemodializy podawano aprepitant w dawce pojedynczej 240 mg.

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek wartość AUC0--∞ dla całkowitej puli
aprepitantu (w formie niezwiązanej oraz związanej z białkami) obniżyła się o 21%, a wartość Cmax
obniżyła się o 32% w porównaniu z osobami zdrowymi. U poddawanych hemodializie pacjentów z
ESRD wartość AUC0-∞ dla całej puli aprepitantu obniżyła się o 42%, a wartość Cmax – o 32%. Ze
względu na umiarkowane obniżenie stopnia wiązania się aprepitantu z białkami u pacjentów z
chorobami nerek, AUC aprepitantu niezwiązanego, czynnego farmakodynamicznie nie było
znamiennie różne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w porównaniu z osobami zdrowymi.
Hemodializa przeprowadzona po 4 lub 48 godzinach po przyjęciu dawki produktu leczniczego nie
miała istotnego wpływu na parametry farmakokinetyczne aprepitantu. W dializacie stwierdzano
poniżej 0,2% dawki.

Nie jest wymagana modyfikacja dawki produktu leczniczego Aprepitant Stada u pacjentów z
upośledzeniem czynności nerek ani u pacjentów z ESRD poddawanych hemodializie.

Dzieci i młodzież: W czasie 3-dniowego schematu podawania aprepitantu w postaci kapsułek
(125/80/80 mg) u młodzieży (w wieku od 12 do 17 lat) wartość AUC0-24h wyniosła powyżej 17
μg∙hr/ml w 1. dniu ze stężeniem (Cmin) pod koniec 2. i 3. dnia powyżej 0,4 μg/ml u większości
pacjentów. Średnie stężenie maksymalne w osoczu (Cmax) wynosiło około 1,3 μg/ml w 1. dniu i
występowało po około 4 godzinach. W czasie 3-dniowego schematu podawania aprepitantu w postaci
proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (3/2/2 mg/kg m.c.) u pacjentów w wieku od 6 miesięcy
do poniżej 12 lat wartość AUC0-24h wynosiła powyżej 17 μg∙hr/ml w 1. dniu ze stężeniem (Cmin) pod
koniec 2. i 3. dnia powyżej 0,1 μg/ml u większości pacjentów.
Mediana stężenia maksymalnego w osoczu (Cmax) wynosiła około 1,2 μg/ml w 1. dniu i występowała
po 5 do 7 godzin.

Analiza farmakokinetyki populacyjnej aprepitantu u dzieci i młodzieży (w wieku od 6 miesięcy do 17
lat) wskazuje, że płeć i rasa nie mają znaczącego klinicznie wpływu na farmakokinetykę aprepitantu.

Związek pomiędzy stężeniem i działaniem
Przeprowadzono badania metodą pozytonowej tomografii emisyjnej (PET, ang. positron emission
tomography) z zastosowaniem wysoce swoistego znacznika wiążącego się z receptorem NK1. W
badaniach tych uczestniczyli młodzi zdrowi mężczyźni. Wykazano, że aprepitant przenika do mózgu i
łączy się z receptorami NK1 w sposób zależny od dawki oraz od stężenia w osoczu. Przewiduje się, że
stężenia aprepitantu w osoczu, które występują po 3 dniach stosowania produktu leczniczego
Aprepitant Stada, powodują zajęcie ponad 95% receptorów NK1 w mózgu.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane przedkliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań toksyczności, genotoksyczności,
potencjału rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa po podaniu dawki
pojedynczej i dawek wielokrotnych nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka.
Niemniej jednak należy zauważyć, że ekspozycja układowa u gryzoni była podobna, a nawet niższa
niż ekspozycja u pacjentów stosujących produkt leczniczy w dawkach terapeutycznych 125 mg/80
mg. W szczególności, chociaż przy ekspozycji, jaka występuje u ludzi, nie stwierdzono
niekorzystnego wpływu produktu leczniczego w badaniach nad reprodukcją, jednak na podstawie
obserwacji zwierząt z taką ekspozycją na produkt leczniczy nie można właściwie określić ryzyka
stosowania produktu leczniczego u ludzi.

W badaniu toksyczności u młodych, prowadzonym na szczurach od 10. do 63. dnia po urodzeniu,
aprepitant w dawce od 250 mg/kg m.c. dwa razy na dobę u samic powodował przedwczesne otwarcie
pochwy, oraz w dawce od 10 mg/kg m.c. dwa razy na dobę u samców opóźnienie w separacji
napletka. Nie stwierdzono granic narażenia o znaczeniu klinicznym. Nie stwierdzono zależnego od
leczenia wpływu na kojarzenie się zwierząt w pary, płodność, przeżywalność zarodków/płodów ani
zmian patologicznych w narządach rozrodczych. W badaniu toksyczności u młodych, prowadzonym
na psach od 14. do 42. dnia po urodzeniu, obserwowano obniżenie masy jąder oraz wielkości komórek
Leydiga u samców po podawaniu 6 mg/kg m.c. na dobę, a także zwiększenie masy macicy, przerost
macicy i szyjki macicy oraz obrzęk tkanek pochwy u samic po zastosowaniu produktu leczniczego w
dawkach od 4 mg/kg m.c. na dobę. Nie stwierdzono granic narażenia o znaczeniu klinicznym dla
aprepitantu. W leczeniu krótkotrwałym zgodnym z zalecanym schematem dawkowania jest mało
prawdopodobne, aby dane te miały znaczenie kliniczne.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Zawartość kapsułki
Hypromeloza 2910
Poloksamer 407
Sacharoza
Celuloza mikrokrystaliczna

Osłonka kapsułki (125 mg)
Żelatyna
Sodu laurylosiarczan (E 487)
Tytanu dwutlenek (E 171)
Żelaza tlenek czerwony (E 172)

Osłonka kapsułki (80 mg)
Żelatyna
Sodu laurylosiarczan (E 487)
Tytanu dwutlenek (E 171)

Czarny tusz do nadruku
Szelak
Żelaza tlenek czarny (E 172)
Glikol propylenowy (E 1520)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

30 miesięcy

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Produkt leczniczy Aprepitant Stada pakowany jest w tekturowe pudełka zawierające odpowiednią
liczbę blistrów z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium wraz z ulotką informacyjną.

Produkt leczniczy Aprepitant Stada, 125 mg, kapsułki, twarde dostępny jest w następujących
wielkościach opakowań:
- 1 blister aluminiowy zawierający jedną kapsułkę 125 mg.
- 5 blistrów aluminiowych zawierających po jednej kapsułce 125 mg.

Produkt leczniczy Aprepitant Stada, 80 mg, kapsułki, twarde dostępny jest w następujących
wielkościach opakowań:
- 1 blister aluminiowy zawierający jedną kapsułkę 80 mg,
- opakowanie na dwudniowe leczenie zawierające dwie kapsułki po 80 mg.
- 5 blistrów aluminiowych zawierających po jednej kapsułce 80 mg.

Produkt leczniczy Aprepitant Stada, 125 mg/80 mg, kapsułki twarde dostępny jest w następujących
wielkościach opakowań:

- opakowanie na trzydniowe leczenie zawierające jedną kapsułkę 125 mg i dwie kapsułki po 80 mg.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Brak specjalnych wymagań dotyczących usuwania.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

STADA Arzneimittel AG
Stadastrasse 2-18
61118 Bad Vilbel
Niemcy

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Aprepitant Stada, 125 mg, kapsułki, twarde: pozwolenie nr
Aprepitant Stada, 80 mg, kapsułki, twarde: pozwolenie nr
Aprepitant Stada, 125 mg/80 mg kapsułki, twarde: pozwolenie nr

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.