# Ondansetron Kabi 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań

> Ondansetron · 2 mg/ml · Roztwór do wstrzykiwań

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Ondansetron Kabi 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań
- **Nazwa powszechna:** Ondansetronum
- **Substancja czynna:** [Ondansetron](https://apteka.online/odpowiedniki/ondansetronum)
- **Moc:** 2 mg/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Roztwór do wstrzykiwań
- **Droga podania:** dożylna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** A04AA01
- **Liczba opakowań:** 6
- **Numer pozwolenia:** 12985
- **Podmiot odpowiedzialny:** Fresenius Kabi Deutschland GmbH
- **Producent:** Labesfal Laboratoiros Almiro S.A., Portugalia
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwwymiotne-i-przeciw-nudnosciom/ondansetron-kabi-2-mg-ml-roztwor-do-wstrzykiwan-rozt-wstrz-2-mg-ml-fresenius
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwwymiotne-i-przeciw-nudnosciom/ondansetron-kabi-2-mg-ml-roztwor-do-wstrzykiwan-rozt-wstrz-2-mg-ml-fresenius.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/17749/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/17749/characteristic

## Dostępne opakowania (6)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 5 amp. 2 ml | 5909990055197 | Rp | bezpłatnie w placówce | Trudno dostępny (2/5) | — |
| 5 amp. 4 ml | 5909990055234 | Rp | bezpłatnie w placówce | Trudno dostępny (2/5) | — |
| 1 amp. 2 ml | 5909990055180 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 amp. 4 ml | 5909990055227 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 amp. 2 ml | 5909990055203 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 amp. 4 ml | 5909990055241 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Leki refundowane

### 5 amp. 2 ml — EAN 5909990055197

Lek refundowany wydawany bezpłatnie w placówce (brak ceny detalicznej w obwieszczeniu).

### 5 amp. 4 ml — EAN 5909990055234

Lek refundowany wydawany bezpłatnie w placówce (brak ceny detalicznej w obwieszczeniu).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie.

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest Ondansetron Kabi i w jakim celu się go stosuje?
Ondansetron Kabi należy do grupy leków nazywanych przeciwwymiotnymi. Niektóre rodzaje terapii
z zastosowaniem leków przeciwnowotworowych (chemioterapia) lub radioterapia mogą powodować
nudności i wymioty. Także po zabiegach chirurgicznych mogą występować nudności i wymioty.
Ondansetron Kabi pomaga zapobiegać i zmniejszać te dolegliwości.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ondansetron Kabi

Kiedy nie stosować leku Ondansetron Kabi:
jeśli pacjent ma uczulenie na ondansetron lub na inny lek z grupy antagonistów receptora
serotoninowego 5-HT3 (tj. granisetron lub dolasetron) lub na którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
jeśli pacjent otrzymuje apomorfinę (lek stosowany w chorobie Parkinsona).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Ondansetron Kabi należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą,
jeżeli:
u pacjenta występowały reakcje nadwrażliwości na inne leki przeciw nudnościom i wymiotom
(takie jak granisetron lub palonosetron);
u pacjenta występuje niedrożność jelit lub ciężkie zaparcia. Ondansetron może hamować
perystaltykę jelit;
u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby;
pacjent poddawany był operacji usunięcia migdałków podniebiennych;
u pacjenta występowały kiedykolwiek zaburzenia serca, w tym nierównomierne bicie serca
(zaburzenia rytmu serca). Ondansetron wywołuje zależne od dawki wydłużenie odstępu QT
(fragment EKG, świadczy o opóźnionej repolaryzacji serca z ryzykiem wystąpienia zaburzeń
rytmu serca zagrażających życiu);
u pacjenta występują zaburzenia dotyczące stężenia we krwi elektrolitów takich jak potas, sód
i magnez.

DE/H/0640/001/IA/023/G 2

Ondansetron Kabi a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi, pielęgniarce lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez
pacjenta obecnie lub ostatnio a także o lekach, które pacjent planuje stosować, również tych, które
wydawane są bez recepty.
Jeśli pacjent przyjmuje tramadol (lek przeciwbólowy): ondansetron może zmniejszyć przeciwbólowe
działanie tramadolu.
U pacjentów leczonych fenytoiną, karbamazepiną (lek stosowany w padaczce) lub ryfampicyną
(antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy): stężenie ondansetronu we krwi może być zmniejszone.
Jeśli pacjent przyjmuje leki kardiotoksyczne (np. antracykliny, antybiotyki przeciwnowotworowe
np. doksorubicyna, daunorubicyna lub trastuzumab - lek przeciwnowotworowy), antybiotyki
(np. erytromycyna), leki przeciwgrzybicze (np. ketokonazol), leki przeciwarytmiczne (np. amiodaron)
i beta-blokery (leki, które zmniejszają rytm serca, takie jak atenolol lub tymolol): stosowanie
ondansetronu z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT może prowadzić do dodatkowego
wydłużenia odstępu QT, czyli zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca.
Jeśli pacjent przyjmuje inne leki serotoninergiczne, takie jak selektywne inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny (SSRI) lub inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI),
takie jak sertralina lub duloksetyna (leki przeciwdepresyjne): istnieją doniesienia o przypadkach
wystąpienia u pacjentów tzw. zespołu serotoninowego (np. pobudzenie, zwiększona częstość akcji
serca i podwyższone ciśnienie krwi, drżenie i nadwrażliwość odruchowa) w następstwie
jednoczesnego stosowania ondansetronu z innymi lekami serotoninergicznymi.
Jeśli pacjent stosuje apomorfinę (lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona): apomorfiny nie
wolno stosować razem z ondansetronem, ponieważ opisywano przypadki wystąpienia niedociśnienia
(niskie ciśnienie krwi) i utraty przytomności, gdy oba leki stosowano jednocześnie.

Ciąża i karmienie piersią
Nie należy stosować leku Ondansetron Kabi podczas pierwszego trymestru ciąży. Wynika to z tego, że
Ondansetron Kabi może nieznacznie zwiększyć ryzyko wystąpienia rozszczepu wargi i (lub)
podniebienia [otworu lub szczeliny w górnej wardze i (lub) podniebieniu]. Jeśli pacjentka jest już
w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje zajście w ciążę, przed zastosowaniem leku Ondansetron Kabi
powinna skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Jeżeli pacjentka jest kobietą w wieku rozrodczym, może zostać doradzone zastosowanie skutecznej
antykoncepcji.

Ondansetron przenika do mleka ludzkiego. W związku z tym zaleca się, aby matki przyjmujące
ondansetron NIE karmiły piersią.
Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Ondansetron nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn.

Ondansetron Kabi zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ampułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

### 3. Jak stosować Ondansetron Kabi?
Sposób podawania
Ondansetron Kabi jest podawany we wstrzyknięciu dożylnym (do żyły) lub, po rozcieńczeniu,
w infuzji dożylnej (przez dłuższy czas). Lek zazwyczaj jest podawany przez lekarza lub pielęgniarkę.

Dawkowanie
Dorośli (w wieku poniżej 75 lat)
Lekarz zadecyduje o wielkości dawki ondansetronu odpowiedniej dla pacjenta.
Dawka różni się w zależności od sposobu leczenia pacjenta (chemioterapia lub leczenie chirurgiczne),
czynności wątroby i sposobu podania: wstrzyknięcie lub infuzja.

DE/H/0640/001/IA/023/G 3

W przypadku chemioterapii lub radioterapii zazwyczaj stosowana dawka ondansetronu to od 8
do 32 mg na dobę. Nie wolno podawać pojedynczych dawek większych niż 16 mg.

Do leczenia nudności i wymiotów pooperacyjnych zwykle stosuje się pojedynczą dawkę 4 mg
ondansetronu. Do zapobiegania nudnościom i wymiotom pooperacyjnym zwykle stosuje się
pojedynczą dawkę 4 mg ondansetronu.

Dzieci w wieku 6 miesięcy i starsze oraz młodzież
W przypadku chemioterapii podaje się zwykle pojedynczą dawkę dożylną 5 mg/m2 powierzchni ciała
bezpośrednio przed leczeniem. Dawka podawana dożylnie nie może przekraczać 8 mg ondansetronu.

Dzieci w wieku 1 miesiąca i starsze oraz młodzież
Do leczenia pooperacyjnych nudności i wymiotów podaje się zwykle dawkę 0,1 mg ondansetronu na
kilogram masy ciała. Dawka maksymalna to 4 mg ondansetronu we wstrzyknięciu do żyły.
Do zapobiegania pooperacyjnym nudnościom i wymiotom podaje się zwykle dawkę 0,1 mg
ondansetronu na kilogram masy ciała. Dawka maksymalna to 4 mg ondansetronu we wstrzyknięciu do
żyły. Dawkę należy podawać bezpośrednio przed operacją.

Dostosowanie dawki
Pacjenci w podeszłym wieku
W przypadku chemioterapii, początkowa dawka u pacjentów w wieku 75 lat lub starszych nie
powinna przekraczać 8 mg.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby całkowita dawka dobowa nie powinna być większa
niż 8 mg ondansetronu.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub metabolizmu sparteiny i (lub) debryzochiny
Nie ma konieczności dostosowania dawki dobowej leku, częstości oraz drogi jego podawania.

Czas leczenia
Lekarz zadecyduje o czasie stosowania ondansetronu.
Po podaniu dożylnym, można kontynuować podawanie ondansetronu w postaci tabletek lub czopków
doodbytniczych do 5 dni.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Ondansetron Kabi
Jest niewiele danych dotyczących przedawkowania ondansetronu. Przedawkowanie zwiększa częstość
wystąpienia działań niepożądanych wymienionych w punkcie 4. U kilku pacjentów obserwowano
następujące objawy po przedawkowaniu: zaburzenia widzenia, ciężkie zaparcia, niskie ciśnienie krwi,
zaburzenia rytmu serca i omdlenia. We wszystkich przypadkach objawy zupełnie ustępowały.

Ondansetron Kabi będzie podawany pacjentowi dorosłemu lub dziecku przez lekarza lub pielęgniarkę,
więc otrzymanie zbyt dużej dawki przez pacjenta dorosłego lub dziecko jest mało prawdopodobne.
Jeśli uważa się, że pacjent dorosły lub dziecko otrzymali zbyt dużą dawkę leku lub doszło do
pominięcia dawki leku, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce.

Nie ma żadnej specyficznej odtrutki na ondansetron; w związku z tym, w przypadku przedawkowania,
można stosować jedynie leczenie objawowe.
Jeśli pacjent zauważy którykolwiek z powyższych objawów powinien powiedzieć o tym lekarzowi.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

DE/H/0640/001/IA/023/G 4

W przypadku wystąpienia poniższych działań niepożądanych należy natychmiast poinformować
lekarza lub pielęgniarkę:

Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):
ból w klatce piersiowej, wolne i nierówne bicie serca.

Rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów):
natychmiastowe reakcje nadwrażliwości, takie jak swędząca wysypka, obrzęk powiek, twarzy,
warg, ust i języka.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
niedokrwienie mięśnia sercowego.
Do objawów należą:
× nagły ból w klatce piersiowej
lub
× ucisk w klatce piersiowej.

Pozostałe działania niepożądane obejmują:

Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
ból głowy.

Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):
zaparcia;
uczucie gorąca lub nagłe zaczerwienienie;
podrażnienie i zaczerwienienie w miejscu podania.

Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):
niskie ciśnienie krwi, które może prowadzić do zasłabnięcia lub zawrotów głowy;
drgawki;
nietypowe ruchy ciała lub drżenia;
czkawka;
wpływ na wyniki testów czynnościowych wątroby.

Rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów):
zawroty głowy lub uczucie pustki w głowie;
niewyraźne widzenie;
zaburzenia rytmu serca (czasami prowadzące do nagłej utraty świadomości).

Bardzo rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):
tymczasowa utrata wzroku (zwykle trwająca nie dłużej niż 20 minut);
wysypka skórna, np. czerwone plamy lub grudki pod skórą (pokrzywka) występujące na całym
ciele, które mogą przekształcić się w duże pęcherze.

Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży
Działania niepożądane obserwowane u dzieci i młodzieży były porównywalne do działań
występujących u dorosłych.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301

DE/H/0640/001/IA/023/G 5

faks: +48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać Ondansetron Kabi?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na ampułce i pudełku po: EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Ampułki należy przechowywać w opakowaniu zewnętrznym, w celu ochrony przed światłem.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Ondansetron Kabi
Substancją czynną leku jest ondansetron.
Jedna ampułka 2 ml zawiera 4 mg ondansetronu.
Jedna ampułka 4 ml zawiera 8 mg ondansetronu.
W jednym mililitrze znajdują się 2 mg ondansetronu, w postaci chlorowodorku dwuwodnego
ondansetronu.
Pozostałe składniki to: sodu chlorek, sodu cytrynian dwuwodny, kwas cytrynowy jednowodny
i woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda Ondansetron Kabi i co zawiera opakowanie
Ondansetron Kabi jest przezroczystym, bezbarwnym roztworem w przezroczystych szklanych
ampułkach zawierających 2 ml lub 4 ml roztworu do wstrzykiwań.

Opakowanie zawiera: 1, 5 lub 10 ampułek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny:
Fresenius Kabi Deutschland GmbH
D-61346 Bad Homburg v.d.H
Niemcy

Wytwórca:
Labesfal - Laboratórios Almiro, S.A.
Zona Industrial do Lagedo
3465 - 157 Santiago de Besteiros
Portugalia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu
odpowiedzialnego:
Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
Al. Jerozolimskie 134
02-305 Warszawa
tel.: +48 22 345 67 89

DE/H/0640/001/IA/023/G 6

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Belgia: Ondansetron Fresenius Kabi 2 mg/ml Injektionslösung/oplossing voor
injectie/ solution injectable
Czechy: Ondansetron Kabi
Niemcy: Ondasetron Kabi 2 mg/ml Injektionslösung
Dania: Ondansetron “Fresenius Kabi”, injektionsvæske, opløsning
Grecja: Ondansetron/Kabi 2 mg/ml Evέσιμο διάλυμα
Hiszpania: Ondansetron Fresenius Kabi 2 mg/ml inyectable
Finlandia: Ondansetron Fresenius Kabi 2 mg/ml injektioneste, liuos
Węgry: Ondansetron Kabi 2 mg/ml oldatos injekció
Irlandia: Ondansetron Kabi 2 mg/ml solution for injection
Włochy: Ondansetron Kabi
Holandia: Ondansetron Kabi 2 mg/ml oplossing voor injectie
Norwegia: Ondansetron Fresenius Kabi 2 mg/ml injeksjonsvæske, oppløsning
Polska: Ondansetron Kabi 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań
Szwecja: Ondansetron Fresenius Kabi 2 mg/ml injektionsvätska, lösning
Słowacja: ONDANSETRON KABI 2 mg/ml, injekčný roztok
Wielka Brytania: Ondansetron Kabi 2 mg/ml solution for injection

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 21.02.2022 r.

DE/H/0640/001/IA/023/G 7

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Nie wolno podawać pojedynczych dawek większych niż 16 mg w związku z ryzykiem zależnego od
dawki wydłużenia odstępu QT (patrz punkty 4.2, 4.4, 4.8 i 5.1 Charakterystyki Produktu
Leczniczego).

Stosować tylko przezroczysty i bezbarwny roztwór.

Do jednorazowego użytku. Wszelkie niewykorzystane resztki leku lub jego odpady należy usunąć
zgodnie z lokalnymi przepisami.
Należy użyć natychmiast po otwarciu ampułki.

Ondansetron Kabi może być rozcieńczony następującymi roztworami do infuzji:
roztwór sodu chlorku 9 mg/ml (0,9% w/v)
roztwór glukozy 50 mg/ml (5% w/v)
roztwór mannitolu 100 mg/ml (10% w/v)
płyn Ringera z mleczanami

Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność roztworu przez 48 godzin w temperaturze 25ºC
z powyższymi roztworami. Jeśli zgodność roztworu do infuzji nie jest udowodniona, należy podawać
go oddzielnie.

Rozcieńczony roztwór należy przechowywać chroniąc przed światłem.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Ondansetron Kabi 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 2 mg ondansetronu w postaci ondansetronu chlorowodorku
dwuwodnego.
Jedna ampułka 2 ml zawiera 4 mg ondansetronu.
Jedna ampułka 4 ml zawiera 8 mg ondansetronu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do wstrzykiwań

Klarowny i bezbarwny roztwór

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Dorośli
Ondansetron Kabi jest wskazany w leczeniu nudności i wymiotów wywołanych cytotoksyczną
chemioterapią i radioterapią.

Ondansetron Kabi jest także wskazany w zapobieganiu i leczeniu nudności i wymiotów
pooperacyjnych (PONV, ang. post-operative nausea and vomiting).

Dzieci i młodzież
Ondansetron Kabi jest wskazany w leczeniu nudności i wymiotów wywołanych przez chemioterapię
(CINV, ang. chemotherapy-induced nausea and vomiting) u dzieci w wieku 6 miesięcy i starszych
oraz w zapobieganiu i leczeniu nudności i wymiotów pooperacyjnych (PONV, ang. post-operative
nausea and vomiting) u dzieci w wieku 1 miesiąca i starszych.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Do wstrzyknięć dożylnych lub do podawania w infuzji dożylnej po rozcieńczeniu.
Instrukcja rozcieńczenia produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Nudności i wymioty wywołane chemioterapią i radioterapią

Dorośli
Nasilenie wymiotów wywołanych terapią przeciwnowotworową zmienia się zależnie od dawki
produktu leczniczego oraz od zastosowanego schematu połączenia chemioterapii oraz radioterapii.

Drogę podania i dawkę produktu leczniczego Ondansetron Kabi należy dobierać elastycznie
w zakresie 8 do 32 mg/dobę, według zasad podanych poniżej.

DE/H/0640/001/IA/023/G 2

Chemioterapia oraz radioterapia o działaniu wymiotnym
Pacjentom otrzymującym chemioterapię oraz radioterapię o działaniu wymiotnym, ondansetron można
podawać dożylnie lub doustnie.
Zalecana dożylna dawka ondansetronu to 8 mg we wstrzyknięciu dożylnym trwającym przynajmniej
30 sekund podawanym bezpośrednio przed leczeniem.

Aby zapobiec opóźnionym lub przedłużonym wymiotom, po upływie pierwszych 24 godzin zaleca się
kontynuować leczenie ondansetronem doustnie lub doodbytniczo.

Informacje dotyczące podawania ondansetronu doustnie i doodbytniczo znajdują się
w Charakterystykach Produktów Leczniczych ondansetronu w postaci tabletek i czopków.

Chemioterapia o silnym działaniu wymiotnym np. duże dawki cisplatyny
Ondansetron Kabi można podawać dożylnie w pojedynczej dawce 8 mg bezpośrednio przed
chemioterapią. Dawki większe niż 8 mg do maksymalnie 16 mg ondansetronu mogą być podawane
tylko w infuzji trwającej nie krócej niż 15 minut i rozcieńczone w 50 do 100 ml 0,9% roztworu
chlorku sodu lub innego odpowiedniego roztworu do wstrzykiwań. Nie wolno podawać pojedynczych
dawek większych niż 16 mg w związku z ryzykiem zależnego od dawki wydłużenia odstępu QT (patrz
punkty 4.4, 4.8 i 5.1).

Pacjentom otrzymującym chemioterapię o silnym działaniu wymiotnym, dawkę 8 mg ondansetronu
można podawać w powolnym wstrzyknięciu dożylnym trwającym przynajmniej 30 sekund,
a następnie dwie kolejne dożylne dawki ondansetronu po 8 mg każda, w odstępie 4 godzin lub
w ciągłej infuzji dożylnej w dawce 1 mg/godzinę do 24 godzin.

Skuteczność produktu leczniczego Ondansetron Kabi w chemioterapii o silnym działaniu wymiotnym
może być zwiększona poprzez dodatkowe podanie przed chemioterapią, pojedynczej, dożylnej dawki
20 mg soli sodowej fosforanu deksametazonu.

Aby zapobiec opóźnionym lub przedłużonym wymiotom, po upływie pierwszych 24 godzin powinno
się kontynuować leczenie ondansetronem doustnie lub doodbytniczo.

Informacje dotyczące podawania ondansetronu doustnie i doodbytniczo znajdują się
w Charakterystykach Produktów Leczniczych ondansetronu w postaci tabletek i czopków.

Dzieci i młodzież
Nudności i wymioty wywołane przez chemioterapię u dzieci w wieku ≥6 miesięcy i młodzieży
Dawkowanie w leczeniu nudności i wymiotów wywołanych przez chemioterapię należy określić na
podstawie powierzchni ciała (BSA, ang. body surface area) lub masy ciała – patrz poniżej.
W badaniach klinicznych u dzieci, ondansetron rozcieńczony w 25 do 50 ml 0,9% roztworu chlorku
sodu lub innego odpowiedniego roztworu (patrz punkt 6.6) podawano w infuzji dożylnej trwającej
przynajmniej 15 minut.

Całkowite dawki dobowe określone w oparciu o masę ciała są zwykle większe niż dawki obliczone na
podstawie pola powierzchni ciała (patrz punkty 4.4).

Ondansetron Kabi powinien być rozcieńczony 5% roztworem glukozy lub 0,9% roztworem chlorku
sodu, lub innymi zgodnymi roztworami (patrz punkt 6.6.) i podawany w infuzji dożylnej trwającej
przynajmniej 15 minut.

Brak jest danych pochodzących z badań klinicznych z grupą kontrolną, dotyczących stosowania
produktu leczniczego Ondansetron Kabi w celu zapobiegania opóźnionym lub przedłużonym
nudnościom i wymiotom wywołanym przez chemioterapię.

Brak danych pochodzących z badań klinicznych z grupą kontrolną, dotyczących stosowania produktu
leczniczego Ondansetron Kabi w leczeniu nudności i wymiotów wywołanych przez radioterapię
u dzieci.

DE/H/0640/001/IA/023/G 3

Ustalanie dawki na podstawie pola powierzchni ciała (BSA)
Ondansetron Kabi należy podawać dożylnie w pojedynczej dawce 5 mg/m2 pc., bezpośrednio przed
chemioterapią. Dawka dożylna nie może być większa niż 8 mg. Podawanie doustne można rozpocząć
po 12 godzinach i kontynuować do 5 dni.
Patrz: Tabela 1, poniżej.
Całkowita dawka dobowa (podawana w dawkach podzielonych) nie może być większa niż dawka
stosowana u dorosłych, czyli 32 mg.

Tabela 1: Ustalanie dawki na podstawie pola powierzchni ciała (BSA) w przypadku nudności
i wymiotów wywołanych przez chemioterapię u dzieci w wieku ≥6 miesięcy i młodzieży
BSA Dzień 1a,b Dzień 2-6b
<0,6 m2 5 mg/m2 pc. iv. + 2 mg
w syropie po 12 godzinach 2 mg w syropie co 12 godzin

≥0,6 m2 do ≤1,2 m2
5 mg/m2 pc. iv. + 4 mg
w syropie lub tabletkach po 12
godzinach
4 mg w syropie lub tabletkach
co 12 godzin
>1,2 m2 5 mg/m2 pc. lub 8 mg iv.+ 8 mg
w syropie lub tabletkach po 12
godzinach

8 mg w syropie lub tabletkach
po 12 godzinach

a Nie wszystkie postacie farmaceutyczne mogą być dostępne.
b Dawka dożylna nie może być większa niż 8 mg.
c Całkowita dawka dobowa (podawana w dawkach podzielonych) nie może być większa niż dawka
stosowana u dorosłych, czyli 32 mg.

Ustalanie dawki na podstawie masy ciała:
Całkowite dawki dobowe określone w oparciu o masę ciała są większe, niż dawki obliczone na
podstawie pola powierzchni ciała (BSA) – patrz punkt 4.4.
Ondansetron Kabi powinno się podawać dożylnie w pojedynczej dawce 0,15 mg/kg mc., bezpośrednio
przed chemioterapią. Pojedyncza dawka dożylna nie może być większa niż 8 mg.
Można podać dwie kolejne dawki dożylne w odstępach co 4 godziny. Całkowita dawka dobowa
(podawana w dawkach podzielonych) nie może być większa niż dawka stosowana u dorosłych, czyli
32 mg.
Podawanie doustne można rozpocząć po 12 godzinach i kontynuować do 5 dni.
Patrz: Tabela 2, poniżej.

Tabela 2: Ustalanie dawki na podstawie masy ciała w przypadku nudności i wymiotów wywołanych
przez chemioterapię u dzieci w wieku ≥6 miesięcy i młodzieży
Masa ciała Dzień 1a,b Dzień 2-6b
≤10 kg Do 3 dawek po 0,15 mg/kg mc.
iv. w odstępach co 4 godziny. 2 mg w syropie co 12 godzin
>10 kg Do 3 dawek po 0,15 mg/kg mc.
iv. w odstępach co 4 godziny.
4 mg w syropie lub tabletkach
co 12 godzin
a Nie wszystkie postacie farmaceutyczne mogą być dostępne.
b Dawka dożylna nie może być większa niż 8 mg.
c Całkowita dawka dobowa (podawana w dawkach podzielonych) nie może być większa niż dawka
stosowana u dorosłych, czyli 32 mg.

Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku od 65 do 74 lat, można stosować schemat dawkowania dla dorosłych.
Wszystkie dawki dożylne należy rozcieńczać w 50 do 100 ml 0,9% chlorku sodu lub innego
odpowiedniego roztworu do wstrzykiwań (patrz punkt 6.6) i podawać w infuzji trwającej nie krócej
niż 15 minut.

U pacjentów w wieku 75 lat lub starszych, początkowa dawka dożylna produktu leczniczego
Ondansetron Kabi nie powinna przekraczać 8 mg. Wszystkie dawki dożylne należy rozcieńczać w 50
do 100 ml 0,9% chlorku sodu lub innego odpowiedniego roztworu do wstrzykiwań (patrz punkt 6.6)

DE/H/0640/001/IA/023/G 4

i podawać w infuzji trwającej nie krócej niż 15 minut. Następnie dwie kolejne dożylne dawki
ondansetronu po 8 mg każda należy podawać w infuzji trwającej nie krócej niż 15 minut i w odstępie
co najmniej 4 godzin (patrz punkt 5.2).

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Nie ma konieczności dostosowania dobowej dawki produktu leczniczego, częstości oraz drogi jego
podawania.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Klirens produktu leczniczego Ondansetron Kabi jest znacząco zmniejszony, a okres półtrwania
w surowicy znacząco przedłużony u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami
czynności wątroby.
U tych pacjentów całkowita dawka dobowa nie powinna być większa niż 8 mg.

Pacjenci z zaburzeniami metabolizmu sparteiny i debryzochiny
Okres półtrwania ondansetronu w fazie eliminacji nie ulega zmianie u pacjentów zaklasyfikowanych
jako powoli metabolizujący sparteinę i debryzochinę. W konsekwencji, u tych pacjentów dawki
wielokrotne będą powodowały taki sam poziom ekspozycji jak u pozostałych grup pacjentów. Nie ma
konieczności dostosowania ani dawki dobowej, ani częstości podawania produktu leczniczego.

Pooperacyjne nudności i wymioty (PONV)

Dorośli:
Zapobieganie pooperacyjnym nudnościom i wymiotom
W zapobieganiu PONV zalecana jest pojedyncza dawka 4 mg produktu leczniczego Ondansetron Kabi
podawana przed wprowadzeniem do znieczulenia, w powolnym wstrzyknięciu dożylnym trwającym
przynajmniej 30 sekund,

Leczenie pooperacyjnych nudności i wymiotów
W leczeniu PONV zalecana jest pojedyncza dawka 4 mg podawana w powolnym wstrzyknięciu
dożylnym trwającym przynajmniej 30 sekund.

Dzieci i młodzież
Pooperacyjne nudności i wymioty u dzieci w wieku ≥1 miesiąca i młodzieży
W zapobieganiu PONV u dzieci i młodzieży, poddanych ogólnemu znieczuleniu w trakcie operacji,
można podać pojedynczą dawkę produktu leczniczego Ondansetron Kabi we wstrzyknięciu dożylnym
(trwającym przynajmniej 30 sekund) w dawce 0,1 mg/kg mc., do maksymalnej dawki 4 mg, albo
przed, podczas albo po wprowadzeniu do znieczulenia.

W leczeniu PONV u dzieci i młodzieży, poddanych ogólnemu znieczuleniu w trakcie operacji, można
podać pojedynczą dawkę produktu leczniczego Ondansetron Kabi w powolnym wstrzyknięciu
dożylnym (trwającym przynajmniej 30 sekund) w dawce 0,1 mg/kg mc., do maksymalnej dawki 4 mg.

Brak danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Ondansetron Kabi w leczeniu
pooperacyjnych wymiotów u dzieci w wieku poniżej 2 lat.

Pacjenci w podeszłym wieku
Doświadczenie dotyczące stosowania produktu leczniczego Ondansetron Kabi w zapobieganiu
i leczeniu PONV u pacjentów w podeszłym wieku jest ograniczone, jednak ondansetron jest dobrze
tolerowany przez pacjentów w wieku powyżej 65 lat, otrzymujących chemioterapię.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Nie ma konieczności dostosowania dobowej dawki produktu leczniczego, częstości oraz drogi jego
podawania.

DE/H/0640/001/IA/023/G 5

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Klirens produktu leczniczego Ondansetron Kabi jest znacząco zmniejszony, a okres półtrwania
w surowicy znacząco przedłużony u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami
czynności wątroby. U tych pacjentów całkowita dawka dobowa (podawana doustnie lub pozajelitowo)
nie powinna być większa niż 8 mg.

Pacjenci z zaburzeniami metabolizmu sparteiny i (lub) debryzochiny
Okres półtrwania ondansetronu w fazie eliminacji nie ulega zmianie u pacjentów zaklasyfikowanych
jako powoli metabolizujący sparteinę i debryzochinę. W konsekwencji, u tych pacjentów dawki
wielokrotne będą powodowały taki sam poziom ekspozycji jak u pozostałych grup pacjentów.
Nie ma konieczności dostosowania ani dawki dobowej, ani częstości podawania produktu leczniczego.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Jednoczesne stosowanie z apomorfiną (patrz punkt 4.5).
Nadwrażliwość na którykolwiek składnik produktu leczniczego.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Reakcje nadwrażliwości obserwowano u pacjentów, którzy wykazywali nadwrażliwość na inne
produkty lecznicze z grupy wybiórczych antagonistów receptora 5-HT3.

Objawy ze strony układu oddechowego należy leczyć objawowo. Lekarze powinni zwrócić na nie
szczególną uwagę, gdyż objawy te mogą być prekursorami reakcji nadwrażliwości.

Ondansetron wywołuje zależne od dawki wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 5.1). Ponadto,
po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu, u pacjentów stosujących ondansetron
obserwowano przypadki częstoskurczu komorowego typu Torsade de pointes. Należy unikać
stosowania ondansetronu u pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT. Należy
zachować ostrożność stosując ondansetron u pacjentów, u których występuje lub może wystąpić
wydłużenie odstępu QTc, takich jak pacjenci z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej, z zastoinową
niewydolnością serca, z bradyarytmią oraz pacjenci przyjmujący inne produkty lecznicze wywołujące
wydłużenie odstępu QT lub pacjenci z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej.

U pacjentów leczonych ondansetronem notowano przypadki niedokrwienia mięśnia sercowego.
U niektórych pacjentów, zwłaszcza jeśli produkt leczniczy podawano dożylnie, objawy występowały
natychmiast po podaniu ondansetronu. Pacjentów należy ostrzegać o objawach przedmiotowych
i podmiotowych niedokrwienia mięśnia sercowego.

Należy wyrównać hipokaliemię i hipomagnezemię przed zastosowaniem ondansetronu.

Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki wystąpienia u pacjentów
zespołu serotoninowego (w tym zmiany stanu psychicznego, niestabilność układu autonomicznego
i zaburzenia nerwowo-mięśniowe) podczas jednoczesnego stosowania ondansetronu i innych leków
serotoninergicznych [w tym selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)
i inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI)]. Jeśli jednoczesne stosowanie
ondansetronu i innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zalecana jest
odpowiednia obserwacja pacjenta.

Ponieważ ondansetron wydłuża czas pasażu jelitowego, po jego podaniu pacjenci z objawami
podostrej niedrożności jelit powinni znajdować się pod obserwacją.

U pacjentów po operacji usunięcia migdałków, ondansetron podany w celu zapobiegania nudnościom
i wymiotom może maskować krwawienia utajone. Dlatego takich pacjentów należy uważnie
obserwować po podaniu ondansetronu.

DE/H/0640/001/IA/023/G 6

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ampułkę, to znaczy produkt
leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

Dzieci i młodzież
Dzieci i młodzież, otrzymujący ondansetron równocześnie z chemioterapią, która wykazuje toksyczne
działanie na wątrobę, powinni być ściśle monitorowani celem wykrycia zaburzeń czynności wątroby.

Nudności i wymioty wywołane przez chemioterapię
W przypadku, gdy dawkę określa się na podstawie mg/kg mc. i podaje trzy dawki w odstępach co
4 godziny, całkowita dawka dobowa będzie większa niż gdy stosuje się pojedynczą dawkę
5 mg/m2 pc. a następnie dawkę doustną. Nie przeprowadzono badań klinicznych porównujących
skuteczność obu schematów dawkowania.
Porównanie wyników badań wskazuje na zbliżoną skuteczność podczas stosowania obu schematów
dawkowania (patrz punkt 5.1).

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Brak dowodów na to, że ondansetron nasila bądź hamuje metabolizm innych produktów leczniczych
często stosowanych z nim jednocześnie. Szczegółowe badania wykazały, że ondansetron nie wchodzi
w interakcje, gdy jest podawany jednocześnie z alkoholem, temazepamem, furosemidem,
alfentanylem, tramadolem, morfiną, lidokainą, tiopentalem lub propofolem.

Ondansetron jest metabolizowany przez enzymy należące do układu enzymatycznego cytochromu
P-450: CYP3A4, CYP2D6 i CYP1A2. Z powodu znacznej liczby enzymów metabolizujących
ondansetron, zahamowanie lub zmniejszenie aktywności jednego enzymu (np. genetycznie
uwarunkowany niedobór CYP2D6) jest normalnie wyrównywane przez inne enzymy, co powinno
powodować małą lub nieistotną zmianę w ogólnym klirensie ondansetronu lub zapotrzebowaniu
na dawkę produktu leczniczego.

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania ondansetronu z lekami
wydłużającymi odstęp QT i (lub) powodującymi zaburzenia gospodarki elektrolitowej (patrz punkt
4.4).

Stosowanie ondansetronu z lekami wydłużającymi odstęp QT może powodować dodatkowe
wydłużenie odstępu QT. Jednoczesne stosowanie ondansetronu i leków kardiotoksycznych
(np. antracyklin (takich jak doksorubicyna, daunorubicyna) lub trastuzumabu), antybiotyków
(np. erytromycyna), leków przeciwgrzybiczych (np. ketokonazol), leków przeciwarytmicznych
(np. amiodaron) i beta–blokerów (np. atenolol lub tymolol) może zwiększać ryzyko występowania
arytmii (patrz punkt 4.4).

Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki wystąpienia u pacjentów
zespołu serotoninowego (w tym zmiany stanu psychicznego, niestabilność układu autonomicznego
i zaburzenia nerwowo-mięśniowe) podczas jednoczesnego stosowania ondansetronu i innych leków
serotoninergicznych (w tym SSRI i SNRI) (patrz punkt 4.4).

Apomorfina
Ze względu na zgłaszane przypadki wystąpienia głębokiej hipotensji oraz utraty świadomości,
jednoczesne stosowanie apomorfiny i ondansetronu jest przeciwwskazane.

Fenytoina, karbamazepina i ryfampicyna
U pacjentów leczonych silnie działającymi induktorami CYP3A4 (np. fenytoina, karbamazepina
i ryfampicyna), klirens doustnie podanego ondansetronu był zwiększony, a stężenie ondansetronu
we krwi było zmniejszone.

Tramadol
Dane z niewielkich badań wykazują, że ondansetron może zmniejszać przeciwbólowe działanie
tramadolu.

DE/H/0640/001/IA/023/G 7

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym
Kobiety w wieku rozrodczym powinny rozważyć stosowanie antykoncepcji.

Ciąża
Na podstawie doświadczenia z badań epidemiologicznych, podejrzewa się, że ondansetron podawany
w pierwszym trymestrze ciąży wywołuje deformacje twarzoczaszki.
W jednym z badań kohortowych, które obejmowało 1,8 miliona kobiet w pierwszym trymestrze ciąży,
stosowanie ondansetronu powiązano ze zwiększonym ryzykiem wad wrodzonych twarzoczaszki
[3 dodatkowe przypadki na 10 000 leczonych kobiet; skorygowane ryzyko względne, 1,24, (95% CI
1,03-1,48)].

Dostępne badania epidemiologiczne w zakresie wad wrodzonych serca wykazują sprzeczne wyniki.
Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośrednie lub pośrednie niepożądane działanie dotyczące
toksyczności reprodukcyjnej.

Ondansetronu nie należy stosować podczas pierwszego trymestru ciąży.

Karmienie piersią
Badania na zwierzętach wykazały, że ondansetron przenika do mleka. W związku z tym zalecane jest,
aby matki przyjmujące ondansetron nie karmiły piersią.

Płodność
Brak danych na temat wpływu ondansetronu na płodność u ludzi.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

W testach psychoruchowych ondansetron nie pogarszał zdolności ani nie powodował senności.
Ze względu na farmakologię ondansetronu, nie należy spodziewać się jego szkodliwego wpływu na
zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Działania niepożądane uporządkowano poniżej zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz
częstości występowania. Częstość występowania określono w następujący sposób: bardzo często
(≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do
<1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).
Działania niepożądane występujące bardzo często, często i niezbyt często pochodziły z badań
klinicznych. Brano pod uwagę także działania niepożądane, które wystąpiły w grupie otrzymującej
placebo. Działania niepożądane występujące rzadko lub bardzo rzadko pochodziły ze zgłoszeń
spontanicznych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.

Szacuje się następujące częstości występowania działań niepożądanych podczas stosowania
zalecanych dawek ondansetronu w zalecanych wskazaniach i postaciach. Profil działań niepożądanych
w populacji dzieci i młodzieży jest zgodny z opisanym u dorosłych.

Bardzo
często
≥1/10

Często
≥1/100 do
<1/10

Niezbyt często
≥1/1000 do
<1/100

Rzadko
≥1/10 000 do
<1/1000

Bardzo
rzadko
<1/10 000

Częstość
nieznana

Zaburzenia układu immunologicznego
Natychmiastowe
reakcje
nadwrażliwości,

DE/H/0640/001/IA/023/G 8

czasem ciężkie,
w tym anafilaksja.
Zaburzenia układu nerwowego
Ból głowy. Drgawki,
zaburzenia
z ruchami
mimowolnymi
(takie jak
reakcje
pozapiramidow
e, np. reakcje
dystoniczne,
napady
przymusowego
patrzenia z
rotacją gałek
ocznych
i dyskineza)1.

Zawroty głowy
podczas szybkiego
podawania
dożylnego.

Zaburzenia oka
Przemijające
zaburzenia
widzenia (np.
niewyraźne
widzenie),
głównie w trakcie
podawania
dożylnego.

Przemijająca
ślepota,
głównie
podczas
podawania
dożylnego2.

Zaburzenia serca
Arytmie, ból
w klatce
piersiowej z lub
bez obniżenia
odcinka ST,
bradykardia.

Wydłużenie
odstępu QTc
(w tym
częstoskurcz
komorowy typu
Torsade de
pointes).

Niedokrwienie
mięśnia
sercowego
(patrz punkt
4.4).

Zaburzenia naczyniowe
Uczucie gorąca
lub nagłe
zaczerwienienie
.

Niedociśnienie.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Czkawka.
Zaburzenia żołądka i jelit
Zaparcia.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Bezobjawowe
zwiększenie
parametrów
czynności
wątroby3.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Toksyczne
wykwity
skórne, (w tym
toksyczne
martwicze

DE/H/0640/001/IA/023/G 9

oddzielanie się
naskórka).
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Reakcja
nadwrażliwości
w miejscu
wstrzyknięcia –
w
szczególności
przy
wielokrotnym
podawaniu.
1 Anafilaksja może zagrażać życiu. Reakcje nadwrażliwości obserwowano u pacjentów, u których
występowały podobne objawy podczas stosowania innych selektywnych antagonistów receptora 5-HT3..
2 Bez istotnego, trwałego wpływu na stan kliniczny pacjenta.
3 Większość tych incydentów ustępowała w czasie do 20 minut. Większość pacjentów, u których
wystąpił taki objaw przyjmowała chemioterapeutyki, w tym cisplatynę. W niektórych przypadkach
przemijający zanik widzenia zgłaszano jako objaw pochodzenia korowego.
4 Reakcje te były często obserwowane u pacjentów otrzymujących chemoterapię cisplatyną.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
faks: +48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy
Obecnie nie ma dostatecznych danych na temat przedawkowania ondansetronu. W większości
przypadków, objawy przedawkowania były podobne do tych, które zgłaszano w przypadku pacjentów
otrzymujących zalecane dawki (patrz punkt 4.8). Zaobserwowane objawy przedawkowania obejmują:
zaburzenia widzenia, ciężkie zaparcia, niedociśnienie tętnicze i epizody naczynioruchowe zależne od
czynności nerwu błędnego z przemijającym blokiem przedsionkowo-komorowym drugiego stopnia.

Ondansetron wywołuje zależne od dawki wydłużenie odstępu QT. W przypadku przedawkowania
zaleca się monitorowanie EKG.

Dzieci i młodzież
Po przypadkowym przedawkowaniu ondansetronu w postaci doustnej (szacunkowa przyjęta dawka
przekraczająca 4 mg/kg mc.) u niemowląt i dzieci w wieku od 12 miesięcy do 2 lat zgłaszano objawy
odpowiadające zespołowi serotoninowemu.

Leczenie
Nie ma specyficznej odtrutki dla ondansetronu; dlatego też, w przypadku podejrzenia
przedawkowania, należy stosować leczenie objawowe i podtrzymujące.

DE/H/0640/001/IA/023/G 10

Nie zaleca się stosowania ipekakuany w leczeniu przedawkowania ondansetronu, ponieważ jest mało
prawdopodobne, by pacjent zareagował na to leczenie ze względu na działanie przeciwwymiotne
samego ondansetronu.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciw wymiotom i nudnościom, antagoniści receptora
serotoninowego (5-HT3), kod ATC: A04 AA01.

Ondansetron jest silnym, wysoce wybiórczym antagonistą receptora 5-HT3.
Jego dokładny mechanizm działania w kontrolowaniu nudności i wymiotów nie jest znany.
Chemioterapia oraz radioterapia mogą powodować uwalnianie 5-HT w jelicie cienkim,
zapoczątkowując odruch wymiotny poprzez pobudzenie dośrodkowych włókien nerwu błędnego przez
receptory 5-HT3. Ondansetron blokuje powstawanie tego odruchu. Pobudzenie dośrodkowych włókien
nerwu błędnego może również powodować uwolnienie 5-HT w area postrema, obszarze
zlokalizowanym w dnie komory czwartej mózgu, co może również spowodować wystąpienie
wymiotów pochodzenia ośrodkowego. Dlatego, działanie ondansetronu w leczeniu nudności
i wymiotów wywołanych cytotoksyczną chemioterapią i radioterapią wynika prawdopodobnie z jego
antagonistycznego wpływu na receptory 5-HT3 neuronów zlokalizowanych zarówno w obwodowym,
jak i w ośrodkowym układzie nerwowym.

Mechanizm działania w pooperacyjnych nudnościach i wymiotach nie jest znany, ale prawdopodobnie
jest taki sam, jak w przypadku nudności i wymiotów wywołanych przez leczenie cytotoksyczne.

Ondansetron nie zmienia stężenia prolaktyny w osoczu.
Rola ondansetronu w hamowaniu wymiotów wywoływanych opiatami nie jest jeszcze ustalona.

Wpływ ondansetronu na odstęp QTc oceniono w wykonywanym metodą podwójnej ślepej próby,
randomizowanym, kontrolowanym placebo i aktywną kontrolą (moksyfloksacyna), badaniu
w układzie naprzemiennym (cross-over) u 58 zdrowych, dorosłych mężczyzn i kobiet. Zastosowano
ondansetron w dawkach 8 mg i 32 mg w postaci infuzji dożylnej trwającej 15 minut. Po zastosowaniu
większej z badanych dawek, wynoszącej 32 mg, maksymalna średnia (górna granica 90% przedziału
ufności) różnica w QTcF w porównaniu do placebo po skorygowaniu wartości wyjściowych wyniosła
19,6 (21,5) milisekund. Po zastosowaniu mniejszej z badanych dawek wynoszącej 8 mg, maksymalna
średnia (górna granica 90% przedziału ufności) różnica QTcF w porównaniu do placebo
po skorygowaniu wartości wyjściowych wyniosła 5,8 (7,8) milisekund. W niniejszym badaniu nie
zanotowano pomiarów większych niż 480 milisekund i wydłużenia odstępu QTcF ponad 60
milisekund. Nie zaobserwowano istotnych zmian w zmierzonych odstępach PR i zespole QRS zapisu
elektrokardiograficznego.

Dzieci i młodzież

Nudności i wymioty wywołane przez chemioterapię

Skuteczność ondansetronu w leczeniu nudności i wymiotów wywołanych przez chemioterapię
przeciwnowotworową oceniano w randomizowanym badaniu z podwójnie ślepą próbą, z udziałem
415 pacjentów w wieku od 1-18 lat (S3AB3006). Podczas prowadzenia chemioterapii, pacjentom
podawano ondansetron dożylnie w dawce 5 mg/m2 pc. + ondansetron w dawce 4 mg doustnie po 8-12
godzinach lub ondansetron w dawce 0,45 mg/kg mc. dożylnie + placebo doustnie po 8-12 godzinach.
Po chemioterapii obie grupy pacjentów otrzymywały 4 mg ondansetronu w syropie 2 razy na dobę
przez 3 dni. Całkowite ustąpienie wymiotów w dniu o ich największym nasileniu uzyskano u 49%
pacjentów (5 mg/m2 pc. dożylnie + ondansetron 4 mg doustnie) i u 41% pacjentów (0,45 mg/kg mc.
dożylnie + placebo doustnie). Po chemioterapii obie grupy pacjentów otrzymywały 4 mg
ondansetronu w syropie 2 razy na dobę przez 3 dni. Nie było różnic w ogólnej częstości oraz rodzaju
działań niepożądanych pomiędzy obiema grupami.

DE/H/0640/001/IA/023/G 11

Randomizowane badanie, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby (S3AB4003), z udziałem
438 pacjentów w wieku od 1 do 17 lat wykazało całkowite ustąpienie wymiotów w dniu ich
największego nasilenia w trakcie chemioterapii:
− u 73% pacjentów, którym podawano ondansetron dożylnie w dawce 5 mg/m2 pc. z 2-4 mg
deksametazonu doustnie.
− u 71% pacjentów, którym podawano ondansetron w postaci syropu w dawce 8 mg z 2-4 mg
deksametazonu doustnie w trakcie chemioterapii.

Po chemioterapii, obie grupy pacjentów otrzymywały 4 mg ondansetronu w syropie, 2 razy na dobę,
przez 2 dni. Nie było różnic w ogólnej częstości oraz rodzaju działań niepożądanych pomiędzy
obiema grupami.

Skuteczność ondansetronu badano u 75 dzieci w wieku od 6 do 48 miesięcy w otwartym,
nieporównawczym badaniu bez grupy kontrolnej (S3AB40320). Wszystkie dzieci przed rozpoczęciem
chemioterapii otrzymały trzy dawki 0,15 mg/kg mc. ondansetronu podawanego dożylnie przez
30 minut, a następnie po 4 i 8 godzinach od przyjęcia pierwszej dawki. Całkowite ustąpienie
wymiotów uzyskano u 56% pacjentów.

W innym otwartym, nieporównawczym badaniu bez grupy kontrolnej (S3A239), badano skuteczność
stosowania pojedynczej dożylnej dawki ondansetronu 0,15 mg/kg mc., po której podawano dwie
kolejne dawki ondansetronu 4 mg u dzieci w wieku <12 lat i 8 mg u dzieci w wieku ≥12 lat (całkowita
liczba dzieci n=28). Całkowite ustąpienie wymiotów uzyskano u 42% pacjentów.

Zapobieganie nudnościom i wymiotom w okresie pooperacyjnym

Skuteczność pojedynczej dawki ondansetronu stosowanego w celu zapobiegania nudnościom
i wymiotom w okresie pooperacyjnym oceniano w randomizowanym badaniu z podwójnie ślepą
próbą, z grupą kontrolną placebo z udziałem 670 dzieci w wieku od 1 do 24 miesięcy (wiek
postkoncepcyjny ≥44 tygodni, masa ciała ≥3 kg). Pacjenci włączeni do badania mieli być poddani
właściwemu zabiegowi operacyjnemu ze znieczuleniem; ich status ASA wynosił ≤III. W ciągu
5 minut od rozpoczęcia znieczulenia podano im pojedynczą dawkę ondansetronu 0,1 mg/kg mc.
Odsetek pacjentów, u których wymioty wystąpiły przynajmniej raz w ciągu 24-godzinnego badania
(populacja „według zamierzonego leczenia”) był większy wśród pacjentów przyjmujących placebo niż
u pacjentów, którym podano ondansetron (28% vs. 11%, p<0,0001).

Przeprowadzono cztery badania z podwójnie ślepą próbą, z grupą kontrolną placebo z udziałem 1469
dziewcząt i chłopców w wieku od 2 do 12 lat w trakcie znieczulenia ogólnego. Pacjenci zostali
randomizowani do grupy z pojedynczym, dożylnym podaniem ondansetronu (0,1 mg/kg mc. dla
pacjentów o masie ciała 40 kg lub mniejszej i 4 mg dla pacjentów o masie ciała powyżej 40 kg; liczba
pacjentów n=735) lub grupy placebo (liczba pacjentów n=734). Badany produkt leczniczy podawano
przez co najmniej 30 sekund, bezpośrednio przed lub po podaniu znieczulenia. Ondansetron był
znacznie bardziej skuteczny niż placebo w zapobieganiu nudnościom i wymiotom. Wyniki badań
przedstawiono w tabeli 3.

Tabela 3: Zapobieganie i leczenie nudności i wymiotów u dzieci i młodzieży – odpowiedź na leczenie
w ciągu 24 godzin.

Badanie Punkt
końcowy Ondansetron % Placebo % p
S3A380 CR 68 39 ≤0,001
S3GT09 CR 61 35 ≤0,001
S3A381 CR 53 17 ≤0,001
S3GT11 bez nudności 64 51 0,004
S3GT11 bez wymiotów 60 47 0,004
CR = bez wymiotów, doraźnego leczenia przeciwwymiotnego lub odstawienia.

DE/H/0640/001/IA/023/G 12

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Właściwości farmakokinetyczne ondansetronu nie ulegają zmianie w przypadku zastosowania dawki
wielokrotnej. Bezpośrednia współzależność pomiędzy stężeniem ondansetronu w osoczu i działaniem
przeciwwymiotnym nie została ustalona.

Wchłanianie
Maksymalne stężenie w osoczu około 65 ng/ml następuje po podaniu w ciągu 5 minut 4 mg
ondansetronu w infuzji dożylnej.

Dystrybucja
Dystrybucja ondansetronu następująca po podaniu doustnym, domięśniowym i dożylnym jest podobna
do dystrybucji w stanie stacjonarnym i wynosi około 140 l. Domięśniowe i dożylne podanie
ondansetronu daje równoważną ekspozycję układową.
Ondansetron nie jest silnie wiązany przez białka osocza (70-76%).

Metabolizm
Ondansetron jest w dużym stopniu usuwany z krążenia poprzez szlaki enzymatyczne metabolizmu
wątrobowego. Brak enzymu CYP2D6 (polimorfizm debryzochiny) nie wpływa na farmakokinetykę
ondansetronu.

Eliminacja
Mniej niż 5% wchłoniętej dawki jest wydzielane w postaci niezmienionej z moczem.
Okres półtrwania wynosi około 3 godziny.

Szczególne grupy pacjentów

Różnice w zależności od płci
Wykazano wpływ płci na rozmieszczenie ondansetronu – u kobiet wchłanianie zachodzi szybciej
i w większym stopniu po podaniu dawki doustnej, zaś ogólnoustrojowy klirens i objętość dystrybucji
są mniejsze (po dostosowaniu do masy ciała).

Dzieci i młodzież (w wieku od 1 miesiąca do 17 lat)
U dzieci w wieku od 1 do 4 miesięcy (n=19) poddanych zabiegom operacyjnym, klirens
znormalizowany w stosunku do masy ciała był zmniejszony o około 30% w stosunku do pacjentów
w wieku od 5 do 24 miesięcy (n=22), ale porównywalny z pacjentami w wieku od 3 do 12 lat.
Stwierdzono, że okres półtrwania u pacjentów w wieku od 1 do 4 miesięcy wynosił średnio
6,7 godzin, w porównaniu do 2,9 godzin u pacjentów w wieku od 5 do 24 miesięcy i w wieku od 3
do 12 lat. Różnice parametrów farmakokinetycznych w populacji pacjentów w wieku od 1 do 4
miesięcy można częściowo wyjaśnić większą zawartością procentową całkowitej wody w organizmie
noworodków i niemowląt oraz większą objętością dystrybucji leków rozpuszczalnych w wodzie,
takich jak ondansetron.

U dzieci w wieku od 3 do 12 lat, poddawanych wybranym zabiegom operacyjnym w znieczuleniu
ogólnym, wartości klirensu i objętości dystrybucji ondansetronu zmniejszyły się w porównaniu do
wartości u pacjentów dorosłych. Oba parametry zwiększały się liniowo proporcjonalnie do masy ciała.
U dzieci w wieku 12 lat osiągały wartości zbliżone do wartości obserwowanych u młodych dorosłych.
Po normalizacji wartości klirensu i objętości dystrybucji w stosunku do masy ciała, wartości tych
parametrów były zbliżone u zróżnicowanych wiekowo grup populacyjnych. Dawkowanie zależne
od masy ciała uwzględnia zmiany związane z wiekiem oraz jest skuteczne w normalizowaniu
ogólnoustrojowej ekspozycji u dzieci.

Analizę właściwości farmakokinetycznych przeprowadzono u 428 pacjentów (chorych na raka,
operowanych i zdrowych ochotników) w wieku od 1 miesiąca do 44 lat, po dożylnym podaniu
ondansetronu. Na podstawie tej analizy ekspozycja ogólnoustrojowa (AUC) ondansetronu po podaniu
doustnym lub dożylnym dawki u dzieci i młodzieży była porównywalna do osób dorosłych

DE/H/0640/001/IA/023/G 13

z wyjątkiem niemowląt w wieku od 1 do 4 miesięcy. Objętość dystrybucji zależała od wieku i była
niższa u dorosłych niż u niemowląt i dzieci. Wartość klirensu powiązana była z wagą, a nie była
zależna od wieku, z wyjątkiem niemowląt w wieku od 1 do 4 miesięcy. Trudno jest jednoznacznie
stwierdzić, czy doszło do dodatkowego zmniejszenia klirensu uzależnionego od wieku u niemowląt
w wieku od 1 do 4 miesięcy, czy jest to wynikiem nieodłącznej zmienności ze względu na niewielką
liczbę pacjentów analizowanych w tej grupie wiekowej. U pacjentów poniżej 6 miesiąca życia,
otrzymujących pojedynczą dawkę w celu leczenia nudności i wymiotów w okresie pooperacyjnym,
zmniejszona wartość klirensu prawdopodobnie nie jest istotna klinicznie.

Pacjenci w podeszłym wieku
Badania wczesnej fazy I u zdrowych ochotników w podeszłym wieku wykazały niewielkie, związane
z wiekiem zmniejszenie klirensu i wydłużenie okresu półtrwania ondansetronu. Jednak w związku
z szeroką zmiennością osobniczą wykazano znaczne różnice w parametrach farmakokinetycznych
pomiędzy pacjentami młodymi (w wieku <65 lat) i w podeszłym wieku (w wieku ≥65 lat). Nie
zaobserwowano żadnych różnic w bezpieczeństwie i skuteczności stosowania ondansetronu
u pacjentów młodych i w podeszłym wieku z nowotworem, uczestniczących w badaniach klinicznych
CINV, które potwierdziłyby stosowanie innego dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku.
Na podstawie nowych danych o stężeniach ondansetronu w osoczu i odpowiedniego modelowania
wykazano, że większy wpływ na odstęp QTc przewiduje się u pacjentów w wieku ≥75 lat
w porównaniu do młodych, dorosłych pacjentów. Szczegółowe informacje dotyczące dawkowania
u pacjentów w wieku powyżej 65 lat i powyżej 75 lat przedstawiono w punkcie 4.2.

Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 15-60 ml/min), po dożylnym
podaniu ondansetronu, zarówno ogólnoustrojowy klirens jak i objętość dystrybucji są zmniejszone,
co powoduje niewielkie, nieistotne klinicznie wydłużenie okresu półtrwania (5,4 godziny). Badanie
u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, którzy wymagali regularnych hemodializ (badania
przeprowadzane pomiędzy dializami) wykazały, że farmakokinetyka ondansetronu po podaniu
dożylnym nie ulega znaczącym zmianom.

Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ogólnoustrojowy klirens ondansetronu jest
znacząco zmniejszony, okres półtrwania wydłużony (15-32 godziny).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących
bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego
działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na rozród nie ujawniają żadnego szczególnego
zagrożenia dla człowieka.

Ondansetron i jego metabolity gromadzą się w mleku szczurów, współczynnik mleko/osocze
wynosi 5,2:1.

Badania na klonowanych kanałach jonowych komórek serca ludzkiego wykazały, że ondansetron
wpływa na repolaryzację serca poprzez blokowanie kanału potasowego hERG. Znaczenie kliniczne tej
obserwacji jest niejasne.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Sodu chlorek
Sodu cytrynian dwuwodny
Kwas cytrynowy jednowodny
Woda do wstrzykiwań

DE/H/0640/001/IA/023/G 14

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Produktu leczniczego Ondansetron Kabi nie należy podawać w tej samej strzykawce i w infuzji
z innymi produktami leczniczymi.
Ondansetron Kabi można mieszać tylko z roztworami do infuzji wymienionymi w punkcie 6.6.

#### 6.3 Okres ważności

W opakowaniu zamkniętym:
4 lata

Wstrzyknięcie:
Po pierwszym otwarciu produkt leczniczy należy niezwłocznie zużyć.

Infuzja:
Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność w trakcie używania przez 48 godzin w temperaturze 25ºC,
z roztworami przedstawionymi w punkcie 6.6.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Jeżeli produkt
leczniczy nie zostanie zużyty natychmiast, wówczas odpowiedzialność za czas i warunki jego
przechowywania przed użyciem ponosi użytkownik, jednak nie powinien przekraczać 24 godzin
w temperaturze 2 do 8 ºC, chyba że rozcieńczenie zostało przeprowadzone w kontrolowanych
i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

Rozcieńczone roztwory należy przechowywać chroniąc przed światłem.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Ampułki należy przechowywać w opakowaniu zewnętrznym, w celu ochrony przed światłem.

Warunki przechowywania rozcieńczonego produktu leczniczego, patrz punkt 6.3.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Przezroczyste ampułki ze szkła typu I.

2 ml:
Opakowanie: 1, 5 i 10 ampułek.

4 ml:
Opakowanie: 1, 5 i 10 ampułek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego
do stosowania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

Ondansetron Kabi może być rozcieńczony następującymi roztworami do infuzji:
roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0,9% w/v)
roztwór glukozy 50 mg/ml (5% w/v)
roztwór mannitolu 100 mg/ml (10% w/v)
płyn Ringera z mleczanami

DE/H/0640/001/IA/023/G 15

Rozcieńczony roztwór należy przechowywać chroniąc przed światłem.
Uwaga!
Ampułek z ondansetronem nie wolno sterylizować w autoklawie!

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Fresenius Kabi Deutschland GmbH
D-61346 Bad Homburg v.d.H.
Niemcy

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 12985

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 21.06.2007 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 19.12.2013 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 21.02.2022 r.

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.