# Acenocumarol WZF

> Acenokumarol · 4 mg · Tabletki

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Acenocumarol WZF
- **Nazwa powszechna:** Acenocoumarolum
- **Substancja czynna:** [Acenokumarol](https://apteka.online/odpowiedniki/acenocoumarolum)
- **Moc:** 4 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** B01AA07
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 00557
- **Podmiot odpowiedzialny:** Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwzakrzepowe/acenocumarol-wzf-tabl-4-mg-zaklady
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwzakrzepowe/acenocumarol-wzf-tabl-4-mg-zaklady.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/224/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/224/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 60 tabl. | 5909990055715 | Rp | 14,66 zł (dopłata od 4,35 zł) | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |

## Leki refundowane

### 60 tabl. — EAN 5909990055715 · cena jedn. 0,24 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| We wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji | ryczałt | 14,66 zł | 4,35 zł | 10,31 zł | 14,66 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Acenocumarol WZF i w jakim celu się go stosuje?
Acenocumarol WZF należy do grupy leków przeciwzakrzepowych. Zmniejsza zdolność krwi do
krzepnięcia, przez co zapobiega tworzeniu się zakrzepów w naczyniach krwionośnych.

Lek Acenocumarol WZF stosuje się w profilaktyce powikłań zakrzepowo-zatorowych i ich leczeniu.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Acenocumarol WZF

Kiedy nie stosować leku Acenocumarol WZF
- jeśli pacjent ma uczulenie na acenokumarol lub inne leki „rozrzedzające krew”,
lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjentka jest w ciąży (patrz również punkt „Ciąża i karmienie piersią”);
- jeśli pacjent jest niezdolny do wykonywania zaleceń lekarza dotyczących przyjmowania leku
(np. osoby z chorobą alkoholową, z zaburzeniami psychicznymi oraz osoby w podeszłym wieku
bez opieki i nadzoru);
- jeśli pacjent ma skazę krwotoczną wrodzoną lub nabytą, np. hemofilię;
- jeśli pacjent niedawno przebył operację lub w najbliższym czasie planowana jest operacja
(w tym również kręgosłupa, mózgu lub oka);
- jeśli pacjent ma wrzody żołądka lub występuje krwawienie w jelitach (objawy: krwiste lub
czarne smoliste stolce);
- jeśli pacjent niedawno miał wylew (udar krwotoczny mózgu);
- jeśli występuje krew w moczu lub plwocinie;
- jeśli u pacjenta stwierdzono zapalenie lub zakażenie osierdzia (zewnętrznej błony otaczającej
serce), lub wsierdzia (najbardziej wewnętrzna warstwa serca) objawiające się bólem w klatce
piersiowej;
- jeśli pacjent ma bardzo wysokie ciśnienie krwi;
- jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek (ciężka niewydolność wątroby
lub nerek);
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia krzepnięcia krwi, niewyjaśnione krwawienia, np. z dziąseł
lub siniaczenia.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Acenocumarol WZF należy omówić to z lekarzem:
- jeśli pacjent choruje na raka;
- jeśli u pacjenta występuje zakażenie lub zapalenie (ból, obrzęki);
- jeśli pacjent choruje na niewydolność serca;
- jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby;
- jeśli pacjent ma nadczynność tarczycy;
- jeśli pacjent ma zaburzenia krwi (zwane niedoborem białka C lub S) - może to spowodować
dłuższe niż zwykle krwawienie po skaleczeniu lub urazie.

Podczas stosowania acenokumarolu pacjent nie powinien przyjmować leków w zastrzykach
domięśniowych, ponieważ może to powodować powstawanie krwiaków.

Pacjent powinien zawsze informować lekarza (niezależnie od specjalności) o tym, że przyjmuje
acenokumarol, zwłaszcza jeśli u pacjenta jest planowana operacja (w tym kręgosłupa, mózgu lub oka)
lub zabieg dentystyczny.

Pacjenci, którzy ukończyli 65 lat, mogą być bardziej wrażliwi na acenokumarol i dlatego u tych osób
lekarz może zalecić częstsze przeprowadzanie badań kontrolnych i zmniejszenie dawek leku.

Jeśli pacjent podczas stosowania acenokumarolu ulegnie wypadkowi i odniesie urazy, mogą wystąpić
u niego nasilone krwawienia, większe niż zazwyczaj w takich przypadkach. Dlatego ważne jest, aby
o fakcie stosowania leku poinformować lekarza lub personel medyczny. Zaleca się, aby pacjent miał
przy sobie łatwą do odnalezienia dla innych osób informację, że przyjmuje acenokumarol.

Acenocumarol WZF a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Acenocumarol WZF może wpływać na działanie innych leków i odwrotnie. Podczas stosowania
acenokumarolu nie wolno przyjmować innych leków bez uzgodnienia z lekarzem.
Należy bezwzględnie powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu wszystkich leków, a w szczególności
tych wymienionych poniżej.

Leki, które mogą zwiększać działanie leku Acenocumarol WZF:
- allopurynol - stosowany w leczeniu dny moczanowej i w celu obniżenia poziomu kwasu
moczowego;
- testosteron i mesterolon (androgeny), steroidy anaboliczne stosowane jako terapia zastępcza,
która polega na dostarczaniu hormonów w celu wyrównania ich poziomu w organizmie;
- amiodaron i chinidyna - stosowane w przypadku nieregularnego bicia serca;
- amoksycylina, erytromycyna, klarytromycyna, cyprofloksacyna, norfloksacyna, ofloksacyna,
tetracykliny, neomycyna, chloramfenikol, metronidazol - stosowane w leczeniu zakażeń;
- fenofibrat, symwastatyna, atorwastatyna, fluwastatyna oraz inne leki z grupy statyn - obniżające
stężenie cholesterolu;
- disulfiram - stosowany w chorobie alkoholowej;
- glukagon - stosowany w celu leczenia niskiego stężenia cukru we krwi;
- glukozamina - stosowana w chorobie zwyrodnieniowej stawów;
- ranitydyna, cymetydyna - stosowane w leczeniu wrzodów żołądka lub dwunastnicy;
- kotrimoksazol (sulfametoksazol i trimetoprym) i inne leki z grupy sulfonamidów;
- działający miejscowo mikonazol - lek przeciwgrzybiczy;
- paracetamol - lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy;
- glibenklamid oraz inne doustne leki przeciwcukrzycowe;
- dekstrotyroksyna i inne hormony tarczycy;
- fluoksetyna, paroksetyna, cytalopram - stosowane w leczeniu lęku i depresji;
- tamoksyfen - stosowany w leczeniu raka piersi i płodności;
- tramadol - silny lek przeciwbólowy;

- 5-fluorouracyl i jego pochodne - stosowane w leczeniu raka piersi, układu pokarmowego, skóry;
- tolbutamid i chlorpropamid (pochodne sulfonylomocznika) - stosowane w cukrzycy;
- kwas etakrynowy - lek moczopędny, stosowany w obrzękach;
- prednizolon, metyloprednizolon (kortykosteroidy) - używane do leczenia stanów zapalnych
jelita, stawów, skóry - mogą one zwiększać lub zmniejszać działanie przeciwzakrzepowe leku.

Leki wpływające na hemostazę mogą zwiększać przeciwzakrzepowe działanie leku
Acenocumarol WZF i zwiększać ryzyko krwotoku:
- heparyna - stosowana w celu „rozrzedzenia krwi” w leczeniu zakrzepicy żył głębokich,
zakrzepów we krwi, po operacjach;
- dipirydamol, klopidogrel (leki zwane przeciwpłytkowymi) - stosowane w celu zapobiegania
powstawaniu zakrzepów;
- kwas salicylowy i jego pochodne, kwas acetylosalicylowy, kwas paraaminosalicylowy,
diflunisal, fenylbutazon, sulfinpirazon oraz inne niesteroidowe leki przeciwzapalne,
- duże dawki metyloprednizolonu w postaci wstrzyknięć.

Leki, które mogą zmniejszać działanie leku Acenocumarol WZF:
- aminoglutetymid - stosowany w leczeniu raka lub zespołu Cushinga;
- azatiopryna, 6-merkaptopuryna - leki przeciwnowotworowe;
- fenobarbital (z grupy barbituranów) - stosowany w leczeniu padaczki lub jako leki nasenne;
- karbamazepina, fenytoina - stosowane w leczeniu padaczki;
- cholestyramina;
- gryzeofulwina - lek przeciwgrzybiczy;
- doustne leki antykoncepcyjne;
- ryfampicyna;
- hydrochlorotiazyd i inne leki moczopędne o budowie tiazydowej;
- semaglutyd – lek stosowany do obniżania stężenia cukru we krwi;
- produkty roślinne zawierające wyciąg z dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum);
- rytonawir, indynawir i nelfinawir oraz inne leki z grupy zwanej inhibitorami proteazy -
stosowane w leczeniu HIV.

Acenocumarol WZF z jedzeniem, piciem i alkoholem
Wrażliwość poszczególnych osób na acenokumarol jest różna i może ulec zmianie w przypadku
zastosowania innej diety, zwłaszcza gdy włączone zostaną do niej pokarmy bogate w witaminę K
(np. szpinak, kapusta, kalafior, kalarepa, brokuł, brukselka). Należy ograniczyć spożycie warzyw
z rodzaju kapustnych oraz innych produktów zawierających witaminę K, aby leczenie
acenokumarolem było skuteczne.
Podczas stosowania acenokumarolu nie należy pić soku żurawinowego ani produktów zawierających
koncentrat soku żurawinowego, ponieważ nasila on działanie leku i może spowodować wystąpienie
krwawień.
Pacjenci przyjmujący Acenocumarol WZF, zwłaszcza z zaburzeniami czynności wątroby, powinni
ograniczyć picie alkoholu. Alkohol może zmieniać sposób działania acenokumarolu.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Lek bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży!

Acenokumarol może powodować ciężkie uszkodzenia płodu, dlatego należy powiedzieć lekarzowi
o ciąży lub planowaniu ciąży. U pacjentek w wieku rozrodczym, przed zastosowaniem leku, zaleca się
wykonywanie testu ciążowego, a w czasie leczenia stosowanie skutecznej antykoncepcji. Potencjalne
ryzyko i korzyści z leczenia powinien z pacjentką omówić lekarz.

W przypadku karmienia piersią należy skonsultować się z lekarzem. Zarówno matka, jak i dziecko
wymagają szczególnej kontroli lekarskiej, a dziecko powinno profilaktycznie otrzymywać witaminę
K.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Acenocumarol WZF nie wpływa na prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn. W razie wypadku
należy koniecznie powiedzieć personelowi medycznemu o przyjmowaniu acenokumarolu. Z uwagi na
potencjalną możliwość odniesienia urazów, np. podczas wypadku, zaleca się noszenie przy sobie
informacji o przyjmowaniu leku Acenocumarol WZF.

Acenocumarol WZF zawiera laktozę jednowodną
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

### 3. Jak stosować lek Acenocumarol WZF?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

- Dawkowanie leku jest ustalane przez lekarza indywidualnie dla każdego pacjenta. Regularne
wykonywanie testów krzepnięcia krwi pozwala lekarzowi na odpowiednie dostosowywanie
dawki leku Acenocumarol WZF.

- Ustaloną przez lekarza dawkę leku należy przyjmować doustnie, regularnie o tej samej porze
(np. wieczorem w porze posiłku, popijając szklanką wody).

- Nie należy przekraczać dawek leku zalecanych przez lekarza.

- Podczas stosowania leku należy ograniczyć spożycie niektórych pokarmów - patrz punkt
„Acenocumarol WZF z jedzeniem, piciem i alkoholem”.

- Tabletki Acenocumarol WZF o mocy 4 mg można podzielić na 4 równe dawki, każda z nich
zawiera 1 mg acenokumarolu. W celu podzielenia tabletki należy ją położyć na twardym
podłożu i palcami nacisnąć na jej brzegi, po obu stronach linii podziału (patrz rysunek poniżej).

Dawkowanie

Dorośli
Zazwyczaj stosowana dawka wynosi od 2 mg do 4 mg pierwszego dnia leczenia, a następnie stosuje
się dawki podtrzymujące wynoszące od 1 mg do 8 mg.

Stosowanie u dzieci
O zastosowaniu leku u dzieci zdecyduje lekarz.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Acenocumarol WZF
Przedawkowanie leku Acenocumarol WZF może prowadzić do krwawień. W takim przypadku należy
zaprzestać przyjmowania leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać do najbliższego
szpitala.

Pominięcie zastosowania leku Acenocumarol WZF
Jeżeli lek nie zostanie przyjęty o zwykłej porze, należy pominiętą dawkę przyjąć tak szybko, jak tylko
jest to możliwe. Jeżeli jednak do przyjęcia następnej dawki pozostało niewiele czasu, nie należy
przyjmować pominiętej dawki, tylko następną dawkę o zwykłej porze. Nie wolno przyjmować
podwójnej dawki.
Podczas następnej wizyty u lekarza, należy powiedzieć o wszystkich przypadkach nieprzyjęcia dawki
leku.

Przerwanie stosowania leku Acenocumarol WZF
Nie wolno nagle zaprzestać stosowania tego leku. Nie wolno z własnej inicjatywy zmieniać wielkości
dawki leku.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast zgłosić się do lekarza prowadzącego w przypadku wystąpienia
któregokolwiek z poniższych objawów krwawienia, które mogą wskazywać, że pacjent otrzymał
więcej leku niż było mu potrzebne. Objawy te występują często (u nie więcej niż 1 na 10 osób).
Są to krwawienia o różnym stopniu nasilenia, jak:
- niewyjaśnione krwawienia z nosa lub krwawienie z dziąseł;
- niewyjaśnionego pochodzenia siniaki;
- obfite krwawienie lub sączenie po skaleczeniu lub z rany;
- obfite krwawienie miesiączkowe;
- nieoczekiwane krwawienie z dróg moczowo-płciowych;
- krew w moczu;
- krwiste lub czarne, smoliste stolce;
- kaszel z odpluwaniem krwistej plwociny lub krwiste wymioty;
- krwawienie do skóry;
- krwawienie do mózgu;
- krwawienie do oczu.

Należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza prowadzącego w przypadku wystąpienia
któregokolwiek z poniższych objawów. Objawy te występują bardzo rzadko (u nie więcej niż
1 na 10 000 osób).
Są to:
- zażółcone oczy lub skóra (mogą to być objawy uszkodzenia wątroby);
- czerwone plamy zmieniające się w grudkowe zmiany na skórze, a następnie w pęcherze
z krwawymi podbiegnięciami (objawy wskazujące na możliwość wystąpienia krwotocznej
martwicy skóry);
- zapalenie naczyń krwionośnych (podbiegnięcia krwawe lub krwiaki podskórne mogą
wskazywać na możliwość wystąpienia zapalenia naczyń).

Należy poinformować lekarza prowadzącego w przypadku wystąpienia któregokolwiek z niżej
wymienionych objawów. Objawy te występują rzadko (u nie więcej niż 1 na 1 000 osób).
Są to:
- pokrzywka, wysypka (objawy reakcji alergicznych);
- utrata apetytu, nudności, wymioty;
- wypadanie włosów.

Jeśli u pacjenta wystąpią następujące działanie niepożądane, należy niezwłocznie powiedzieć
o tym lekarzowi. Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych
danych).
Są to:
- bolesna wysypka skórna. Acenocumarol WZF może powodować ciężkie zaburzenia dotyczące
skóry, w tym tak zwaną kalcyfilaksję, co może na początku objawiać się bolesną wysypką
skórną, ale może prowadzić do innych poważnych powikłań. To działanie niepożądane
występuje częściej u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek.
- krwawienie w nerkach, czasami z obecnością krwi w moczu, prowadzące do zaburzenia
prawidłowej czynności nerek (nefropatia związana ze stosowaniem leków
przeciwzakrzepowych).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Acenocumarol WZF?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25°C.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku. Termin ważności
oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Zapis na opakowaniu po skrócie EXP oznacza termin ważności, a po skrócie Lot oznacza numer serii.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Acenocumarol WZF
- Substancją czynną leku jest acenokumarol. Każda tabletka zawiera 4 mg acenokumarolu.
- Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, skrobia ziemniaczana, kopowidon, sodu
laurylosiarczan, kwas stearynowy.

Jak wygląda lek Acenocumarol WZF i co zawiera opakowanie
Acenocumarol WZF tabletki 4 mg są barwy białej, o kształcie przypominającym czterolistną
koniczynę, obustronnie wypukłe; po obu stronach tabletki znajdują się linie podziału dzielące tabletkę
na 4 równe dawki.

Lek dostępny jest w pojemniku polietylenowym zawierającym 60 tabletek, pakowanym w tekturowe
pudełko.

Podmiot odpowiedzialny
Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański
tel. + 48 22 364 61 01

Wytwórca
Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
Oddział Produkcyjny w Nowej Dębie
ul. Metalowca 2, 39-460 Nowa Dęba

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

ACENOCUMAROL WZF, 4 mg, tabletki

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka zawiera 4 mg acenokumarolu (Acenocoumarolum).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu
Każda tabletka zawiera 429,4 mg lakozy (w postaci jednowodnej).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka
Tabletka jest barwy białej, o kształcie przypominającym czterolistną koniczynę, obustronnie wypukła;
po obu stronach tabletki znajdują się linie podziału dzielące tabletkę na 4 równe dawki.

Tabletkę można podzielić na cztery równe dawki.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Profilaktyka powikłań zakrzepowo-zatorowych i ich leczenie.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Zasady ogólne
Wrażliwość na działanie leków przeciwzakrzepowych jest różna u poszczególnych pacjentów i może
się także zmieniać w trakcie leczenia. Z tego powodu jest konieczne regularne przeprowadzanie
oznaczeń czasu protrombinowego PT/INR (znormalizowany współczynnik międzynarodowy) i na ich
podstawie ustalanie odpowiedniego dawkowania.
W przypadkach, gdy nie jest to możliwe, nie wolno stosować produktu Acenocumarol WZF.
Produkt leczniczy powinien być podawany raz na dobę i przyjmowany zawsze o tej samej porze dnia.
Zmiany dawkowania w różnych stanach klinicznych patrz punkty 4.4 i 4.5.

Dawkowanie początkowe
Schemat dawkowania produktu leczniczego Acenocumarol WZF musi być ustalany indywidualnie.
Jeśli przed rozpoczęciem leczenia czas protrombinowy PT/INR mieści się w zakresie normy, to zaleca
się następujący schemat dawkowania:
Dla osób z prawidłową masą ciała: od 2 mg na dobę do 4 mg na dobę pierwszego dnia leczenia, bez
przyjmowania dawki nasycającej.
Leczenie można rozpocząć od podania dawki nasycającej - zazwyczaj 6 mg na dobę w pierwszym
dniu i 4 mg na dobę w drugim dniu podawania produktu.

Jeśli czas protrombinowy PT/INR, oznaczony przed rozpoczęciem leczenia, jest nieprawidłowy,
leczenie należy wprowadzać ostrożnie.

Pacjenci w podeszłym wieku, z chorobami wątroby lub ciężką niewydolnością serca i przekrwieniem
wątroby oraz pacjenci niedożywieni mogą wymagać zmniejszenia dawek w czasie leczenia (dawki
początkowej jak i dawek podtrzymujących).
Przed rozpoczęciem leczenia i do czasu ustabilizowania się parametrów układu krzepnięcia
w optymalnym zakresie terapeutycznym, należy codziennie oznaczać czas protrombinowy PT/INR.
Później odstępy czasu pomiędzy kolejnymi badaniami można przedłużać, zależnie od stabilności
kolejnych pomiarów PT/INR. Zaleca się, aby próbki krwi do badań laboratoryjnych były zawsze
pobierane o tej samej porze dnia.

W leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej zaleca się włączanie leczenia doustnego
antagonistami witaminy K równocześnie z heparynami lub fondaparynuksem. Leczenie heparynami
lub fondaparynuksem powinno się kontynuować przynajmniej przez 5 dni, do czasu uzyskania
wyników INR ≥2 przez 2 kolejne dni.

Lekarz powinien ocenić, czy pacjent jest w stanie podzielić tabletkę Acenocumarol WZF 4 mg na
cztery równe dawki.

Leczenie podtrzymujące i testy krzepnięcia
Wielkość dawki podtrzymującej jest różna u poszczególnych pacjentów i musi być ustalana
indywidualnie na podstawie wyników regularnie przeprowadzanych badań PT/INR.
Odpowiednie ustalenie indywidualnej dawki podtrzymującej jest możliwe do osiągnięcia tylko
poprzez staranne monitorowanie wartości PT/INR, prowadzone w regularnych odstępach czasu -
przynajmniej jeden raz w miesiącu, tak aby dawkowanie acenokumarolu pozostawało w zakresie
terapeutycznym.

Czas protrombinowy (PT), obrazujący aktywność zależnych od witaminy K czynników krzepnięcia:
VII, X, II, zależy od reaktywności tromboplastyny używanej do testów PT.
Reaktywność powyżej wymienionej tromboplastyny, porównywana przez WHO do referencyjnych
produktów tromboplastyny, obrazowana jest przez właściwy jej współczynnik ISI (International
Sensitivity Index).

„Międzynarodowy Współczynnik Znormalizowany” (INR) został wprowadzony w celu standaryzacji
PT. INR jest stosunkiem czasu protrombinowego osocza pacjenta leczonego lekiem
przeciwzakrzepowym, do czasu protrombinowego prawidłowego osocza, z uwzględnieniem
współczynnika ISI zastosowanej tromboplastyny. Dzięki temu wynik INR dokonany w standardowych
warunkach nie zależy od zastosowanych odczynników laboratoryjnych, co umożliwia jednoznaczną
jego interpretację.

W zależności od pożądanej intensywności antykoagulacji, a także od indywidualnego pacjenta, jego
choroby i wskazania klinicznego dawka podtrzymująca mieści się zazwyczaj w przedziale pomiędzy
l mg a 8 mg na dobę.

Optymalne działanie przeciwzakrzepowe lub zakres terapeutyczny, do osiągnięcia którego się dąży,
zwykle mieści się dla współczynnika INR pomiędzy wartościami 2,0 a 3,5, w zależności od obrazu
klinicznego lub wskazania (patrz tabela). Jedynie indywidualne przypadki wymagają ustalenia INR na
poziomie 4,5.

Wskazanie Zalecane INR
Profilaktyka i leczenie zakrzepicy żylnej
(włączając zatory płucne)
2,0-3,0

Migotanie przedsionków 2,0-3,0
Stan po zawale mięśnia sercowego
(ze zwiększonym ryzykiem powstania zakrzepu)
2,0-3,0

Biologiczne zastawki serca 2,0-3,0
Sztuczne zastawki serca 2,0-3,5

Zaprzestanie leczenia produktem leczniczym Acenocumarol WZF może się odbyć bez potrzeby
stopniowego zmniejszania dawki. Stwierdzono jednak, że w krańcowo rzadkich przypadkach,
u niektórych pacjentów obciążonych dużym ryzykiem (np. po zawale mięśnia sercowego), może
wystąpić „nadkrzepliwość z odbicia”. U takich pacjentów przerwanie leczenia przeciwzakrzepowego
powinno być przeprowadzone stopniowo.

Pominięcie dawki
Działanie przeciwzakrzepowe produktu leczniczego Acenocumarol WZF utrzymuje się ponad 24
godziny. W razie pominięcia dawki, produkt powinien być przyjęty tego samego dnia tak szybko jak
to możliwe. Nie należy podwajać kolejnej dawki w przypadku pominięcia dawki poprzedniego dnia.
Pacjenta należy poinformować, aby w takim przypadku skonsultował się z lekarzem.

Przejście z leczenia heparyną na Acenocumarol WZF
W sytuacji klinicznej wymagającej szybkiego zmniejszenia krzepliwości krwi, należy podać heparynę,
gdyż działanie przeciwzakrzepowe produktu leczniczego Acenocumarol WZF występuje
z opóźnieniem. Zamiana na produkt leczniczy Acenocumarol WZF może rozpocząć się jednocześnie
z podawaniem heparyny bądź może zostać opóźniona, zależnie od sytuacji klinicznej. Dla utrzymania
stałego działania przeciwzakrzepowego wskazane jest kontynuowanie terapii pełną dawką heparyny
do czasu uzyskania pożądanego, stabilnego działania produktu leczniczego Acenocumarol WZF,
określonego poprzez badanie PT/INR. W tym czasie konieczne jest szczególne monitorowanie
parametrów krzepnięcia.

Stosowanie podczas zabiegów stomatologicznych i operacji
Pacjenci przyjmujący produkt leczniczy Acenocumarol WZF poddani zabiegowi chirurgicznemu lub
innym inwazyjnym zabiegom, wymagają szczególnego monitorowania parametrów krzepliwości krwi.
W szczególnych warunkach, jeśli np. obszar zabiegu jest ograniczony i łatwo dostępny, co pozwala na
stosowanie lokalnej hemostazy, mniejsze zabiegi chirurgiczne i stomatologiczne mogą być
wykonywane bez konieczności przerywania terapii produktem leczniczym Acenocumarol WZF i bez
nadmiernego ryzyka wystąpienia krwotoku. Decyzja o przerwaniu terapii, nawet na krótki czas,
powinna być uważnie rozważona pod względem potencjalnych korzyści i ryzyka. Krótkotrwałe
zastąpienie acenokumarolu innym lekiem przeciwzakrzepowym (np. heparyną) powinno być oparte na
uważnej ocenie spodziewanego ryzyka wystąpienia zakrzepu z zatorami i krwawienia.

Stosowanie u dzieci
Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci doustnych leków przeciwzakrzepowych, włącznie
z acenokumarolem, jest ograniczone. Zaleca się zachowanie ostrożności i częstsze monitorowanie
czasu protrombinowego oraz INR.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
Pacjenci w podeszłym wieku mogą wymagać zastosowania mniejszej dawki początkowej i mniejszych
dawek podtrzymujących. Leczenie przeciwzakrzepowe u pacjentów w podeszłym wieku należy
monitorować ze szczególną starannością (patrz punkty 4.4 i 5.2).

#### 4.3 Przeciwwskazania

- Nadwrażliwość na acenokumarol, związki o podobnej budowie lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Ciąża.
- Stosowanie u osób, z którymi ograniczona jest możliwość kontaktu (np. pozbawieni opieki
i nadzoru pacjenci w podeszłym wieku, pacjenci z chorobą alkoholową, osoby z zaburzeniami
psychicznymi).
- Przypadki, w których ryzyko wystąpienia krwotoku jest większe od przewidywanej korzyści po
zastosowaniu produktu leczniczego:
- skazy krwotoczne i dyskrazja;
- na krótko przed zabiegiem lub po zabiegu chirurgicznym ośrodkowego układu
nerwowego, a także operacji oczu i rozległych zabiegach chirurgicznych;

- choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy lub krwotoki z przewodu pokarmowego,
układu moczowo-płciowego lub oddechowego, a także krwotoki mózgowe, ostre
zapalenie osierdzia i wysięk osierdziowy, zapalenie wsierdzia wywołane przez czynniki
zakaźne;
- ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciężka niewydolność wątroby lub nerek;
- zwiększona aktywność fibrynolityczna, która zdarza się po operacjach płuc, gruczołu
krokowego, macicy itp.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Pacjent powinien zostać poinformowany o możliwości wystąpienia krwawień oraz o zakazie
przyjmowania innych produktów leczniczych bez uzgodnienia z lekarzem prowadzącym.

Kalcyfilaksja jest rzadkim zespołem zwapnienia naczyń krwionośnych z martwicą skóry, związanym
z wysoką śmiertelnością. Stan ten jest głównie obserwowany u pacjentów ze schyłkową
niewydolnością nerek poddawanych dializie lub u pacjentów ze znanymi czynnikami ryzyka, takimi
jak niedobór białka C lub S, hiperfosfatemia, hiperkalcemia lub hipoalbuminemia. Rzadkie przypadki
kalcyfilaksji zgłaszano u pacjentów przyjmujących antagonistów witaminy K, w tym Acenocumarol
WZF, a także u pacjentów, u których nie stwierdzono choroby nerek. Jeśli rozpozna się kalcyfilaksję,
należy rozpocząć odpowiednie leczenie oraz rozważyć odstawienie produktu leczniczego
Acenocumarol WZF.

Szczególną ostrożność należy zachować, gdy u pacjenta występują inne choroby, np. nadczynność
tarczycy, nowotwory, zaburzenia czynności nerek, zakażenia i stany zapalne.

Podczas stosowania acenokumarolu należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów
z zaburzeniami czynności wątroby, ponieważ może być upośledzony proces powstawania czynników
krzepnięcia lub mogą wystąpić zaburzenia czynności płytek krwi.

Zaburzenia wchłaniania w przewodzie pokarmowym mogą zmieniać działanie przeciwzakrzepowe
produktu.

Zaleca się szczególną ostrożność podczas ustalania schematu dawkowania produktu u osób z ciężką
niewydolnością serca, ponieważ zastój krwi w wątrobie może zmniejszać uczynnianie czynników
krzepnięcia w procesie γ-karboksylacji. Jednakże w przypadku likwidacji zastoju krwi w wątrobie,
może być niezbędne zwiększenie dawek acenokumarolu.

Należy zachować ostrożność u pacjentów ze stwierdzonym lub podejrzewanym (np. odbiegające od
normy krwawienia po urazie) niedoborem białka C lub białka S (patrz punkt 4.8).

U pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie z zaawansowaną miażdżycą, dawki produktu powinny
być mniejsze, a kontrola laboratoryjna bardzo dokładna.

Podczas leczenia przeciwzakrzepowego zdecydowanie powinno się unikać wstrzyknięć
domięśniowych, gdyż mogą powodować powstawanie krwiaków. Wykonywanie wstrzyknięć
dożylnych i podskórnych nie zagraża takimi powikłaniami.

Należy prowadzić szczególną kontrolę w przypadkach, gdy jest konieczne skrócenie czasu
protrombinowego, z powodu przeprowadzania zabiegów diagnostycznych lub leczniczych
(np. angiografii, nakłucia lędźwiowego, małego zabiegu chirurgicznego, ekstrakcji zęba, itp.).

Nefropatia związana ze stosowaniem leków przeciwzakrzepowych:
U pacjentów z zaburzoną integralnością kłębuszków nerkowych lub z chorobami nerek w wywiadzie
może wystąpić ostre uszkodzenie nerek, prawdopodobnie w związku z epizodami nadmiernego
działania przeciwzakrzepowego i krwiomoczu. Kilka przypadków zgłoszono u pacjentów bez
wcześniejszej choroby nerek. Zaleca się ścisłe monitorowanie, w tym ocenę czynności nerek,
u pacjentów z ponadterapeutycznym INR i z krwiomoczem (w tym mikroskopowym).

Podczas stosowania acenokumarolu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować
ostrożność, ponieważ nie można wykluczyć zaburzeń czynności płytek krwi i zwiększonego ryzyka
krwawień.

Pacjenci przyjmujący acenokumarol powinni spożywać względnie stałe ilości pokarmów
zawierających witaminę K1 i unikać ich spożywania w nadmiernej ilości (patrz punkt 4.5).

Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna
Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkty lecznicze zawierające substancje z grupy pochodnych kumaryny mogą wchodzić
w interakcje z wieloma lekami. Mechanizm powstawania tych interakcji obejmuje zaburzenia
wchłaniania, działanie hamujące lub indukujące układ enzymów (głównie CYP2C9) i zmniejszenie
dostępności witaminy K1, niezbędnej do procesu γ-karboksylacji czynników krzepnięcia. Należy
pamiętać, iż niektóre leki mogą działać synergistycznie w kilku różnych mechanizmach. Każdy rodzaj
leczenia może być związany z ryzykiem wystąpienia interakcji, chociaż nie wszystkie interakcje będą
istotne.

W razie wprowadzania pacjentowi nowego produktu podczas stosowania acenokumarolu lub
odstawiania produktu stosowanego jednocześnie z acenokumarolem, zaleca się zachowanie
ostrożności oraz częste przeprowadzanie badań laboratoryjnych krzepnięcia krwi (np. dwa razy
w tygodniu).

Działanie przeciwzakrzepowe acenokumarolu mogą zwiększyć:
- allopurynol,
- steroidy anaboliczne,
- androgeny,
- leki przeciwarytmiczne (np. amiodaron, chinidyna),
- antybiotyki o szerokim spektrum działania (np. amoksycylina), antybiotyki makrolidowe, jak
erytromycyna, klarytromycyna,
- chinolony (np. cyprofloksacyna, norfloksacyna, ofloksacyna),
- tetracykliny,
- neomycyna,
- chloramfenikol,
- fibraty (np. kwas klofibrowy, jego pochodne i analogi strukturalne np. fenofibrat, gemfibrozil),
- disulfiram,
- glukagon,
- glukozamina,
- leki działające antagonistycznie na receptor H2 (np. cymetydyna),
- sulfonamidy włącznie z ko-trimoksazolem (sulfametoksazol i trimetoprym),
- pochodne imidazolu (np. metronidazol oraz działający miejscowo mikonazol),
- paracetamol,
- doustne leki przeciwcukrzycowe (np. glibenklamid),
- hormony tarczycy (w tym dekstrotyroksyna),
- statyny (np. symwastatyna, atorwastatyna, fluwastatyna),
- SSRI- inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (np. cytalopram, fluoksetyna, sertralina),
- tramadol,
- tamoksyfen,
- 5-fluorouracyl i jego pochodne,
- pochodne sulfonylomocznika (takie jak tolbutamid i chlorpropamid),
- kwas etakrynowy.

Kortykosteroidy (np. metyloprednizolon, prednizon) mogą zwiększać lub zmniejszać działanie
przeciwzakrzepowe pochodnych kumaryny.
Inhibitory enzymu CYP2C9 mogą zwiększać efekt przeciwzakrzepowy acenokumarolu.

Leki wpływające na hemostazę mogą zwiększyć przeciwzakrzepowe działanie acenokumarolu
i zwiększać ryzyko krwotoku:
- heparyna (w tym heparyny drobnocząsteczkowe),
- leki hamujące agregację płytek krwi (np. dipirydamol, klopidogrel), kwas salicylowy i jego
pochodne, kwas acetylosalicylowy, kwas paraaminosalicylowy,
- diflunisal, fenylbutazon lub inne pochodne pirazolonu (np. sulfinpirazon) oraz inne
niesteroidowe leki przeciwzapalne (w tym selektywne inhibitory COX-2), duże dawki
metyloprednizolonu w postaci wstrzyknięć.
Jeżeli zachodzi konieczność zastosowania tych leków podczas stosowania acenokumarolu, należy
przeprowadzać częściej badania laboratoryjne krzepnięcia krwi.

Działanie przeciwzakrzepowe acenokumarolu mogą zmniejszyć:
- aminoglutetymid,
- leki przeciwnowotworowe (azatiopryna, 6-merkaptopuryna),
- barbiturany (fenobarbital),
- karbamazepina,
- cholestyramina (patrz punkt 4.9),
- gryzeofulwina,
- doustne leki antykoncepcyjne,
- ryfampicyna,
- leki moczopędne o budowie tiazydowej,
- semaglutyd może zaburzać wchłanianie acenokumarolu ze względu na swoje działanie
opóźniające opróżnianie żołądka,
- produkty roślinne zawierające wyciąg z dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) - ten
rodzaj interakcji obserwowano z warfaryną i fenprokumonem i może nie zachodzić
w przypadku acenokumarolu,
- inhibitory proteazy HIV (rytonawir, indynawir, nelfinawir).

Substancje indukujące enzymy CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4 mogą zmniejszać działanie
przeciwzakrzepowe acenokumarolu.

Podczas stosowania acenokumarolu i leków z grupy pochodnych hydantoiny (np. fenytoina), zwiększa
się stężenie tych leków w surowicy.

Acenokumarol nasila działanie hipoglikemizujące pochodnych sulfonylomocznika, np. glibenklamidu
i glimepirydu.

Odnotowano podwyższenie wskaźnika INR u pacjentów przyjmujących jednocześnie glukozaminę
z doustnymi antagonistami witaminy K. Należy uważnie monitorować stan kliniczny pacjentów
leczonych doustnymi antagonistami witaminy K w momencie rozpoczęcia lub zakończenia leczenia
glukozaminą.

Podczas stosowania acenokumarolu (zwłaszcza w przypadku zaburzeń czynności wątroby) należy
ograniczyć spożycie alkoholu, gdyż nie można przewidzieć nasilenia działania produktu ani
wczesnych objawów interakcji z alkoholem.

Pacjenci przyjmujący acenokumarol powinni spożywać względnie stałe ilości pokarmów
zawierających witaminę K1 i unikać ich spożywania w nadmiernej ilości. Pokarmy bogate w witaminę
K1 (np. warzywa kapustne, sałata, szpinak, cykoria, brzoskwinie) osłabiają działanie
przeciwzakrzepowe acenokumarolu.

Podczas stosowania acenokumarolu nie należy pić soku żurawinowego, ponieważ nasila on działanie
przeciwzakrzepowe. Opisywano przypadki ciężkich krwawień u osób pijących sok żurawinowy
i przyjmujących acenokumarol. Nie wiadomo czy inne produkty z żurawiną, takie jak kapsułki lub
koncentraty, wchodzą w interakcje z produktem Acenocumarol WZF. Dlatego też należy zachować
ostrożność podczas stosowania produktów zawierających żurawinę z acenokumarolem.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Stosowanie produktu leczniczego w okresie ciąży jest przeciwwskazane.
Podawanie acenokumarolu jest przeciwwskazane u kobiet ciężarnych i planujących zajście w ciążę,
ponieważ przechodzi on przez barierę łożyskową i nawet małe jego dawki, dobrze znoszone przez
ciężarną kobietę, mogą spowodować wystąpienie wad rozwojowych oraz krwawienia u płodu.
Kobiety, które potencjalnie mogą zajść w ciążę, powinny podczas przyjmowania produktu stosować
skuteczne metody antykoncepcji.

Karmienie piersią
Acenokumarol przenika do mleka kobiecego w ilościach tak małych, że nie wywiera to wpływu na
dziecko karmione piersią. Mimo to, należy zachować ostrożność i w przypadku stosowania
acenokumarolu przez kobietę karmiącą, dziecku należy podawać profilaktycznie 1 mg witaminy K1 na
tydzień. Decyzję o ewentualnym karmieniu piersią lekarz powinien podjąć po starannym rozważeniu
korzyści i ryzyka. W razie potrzeby należy wykonać odpowiednie badania laboratoryjne układu
krzepnięcia krwi i stężenia witaminy K u dziecka. Kobiety karmiące piersią, leczone produktem
leczniczym Acenocumarol WZF powinny być monitorowane, aby nie dopuścić do przekroczenia
prawidłowych wartości PT/INR.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Acenocumarol WZF nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Należy jednak doradzać pacjentom leczonym ambulatoryjnie, aby nosili przy sobie informację, że są
leczeni lekiem przeciwzakrzepowym, mając na uwadze możliwość odniesienia przez nich urazów.

#### 4.8 Działania niepożądane

Działania niepożądane pogrupowane są według częstości występowania:
często (≥1/100 do <1/10); rzadko (≥1/10000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10000); częstość
nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Często: krwotok. Jego wystąpienie jest zależne od dawki produktu, wieku pacjenta i rodzaju
zasadniczej choroby (ale nie od czasu leczenia).
Najpoważniejszym powikłaniem leczenia przeciwzakrzepowego są krwawienia o różnym stopniu
nasilenia, jak: niewyjaśnione krwawienia z nosa lub krwawienie z dziąseł, niewyjaśnionego
pochodzenia siniaki; obfite krwawienie lub sączenie po skaleczeniu lub z rany; obfite krwawienie
miesiączkowe; nieoczekiwane krwawienie z dróg moczowo-płciowych; krew w moczu; krwiste lub
czarne, smoliste stolce; kaszel z odpluwaniem krwistej plwociny lub krwiste wymioty; krwawienie do
skóry, do mózgu, krwawienie do oczu.

Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko: reakcje alergiczne (pokrzywka, wysypka).

Zaburzenia naczyniowe
Bardzo rzadko: zapalenie naczyń.

Zaburzenia żołądka i jelit
Rzadko: utrata apetytu, nudności, wymioty.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Bardzo rzadko: uszkodzenie wątroby.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Rzadko: łysienie.
Bardzo rzadko: krwotoczna martwica skóry (zazwyczaj skojarzona z wrodzonym niedoborem białka C
lub jego kofaktora białka S).
Częstość nieznana: kalcyfilaksja.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Częstość nieznana: nefropatia związana ze stosowaniem leków przeciwzakrzepowych (patrz punkt
4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Podczas gdy pojedyncze dawki, nawet bardzo duże, zwykle nie okazują się niebezpieczne, to kliniczne
objawy przedawkowania mogą wystąpić w czasie przedłużonego stosowania dawek dobowych
większych od niezbędnych do leczenia.

Objawy przedmiotowe i podmiotowe
Wystąpienie i nasilenie objawów podmiotowych jest zależne od indywidualnej wrażliwości na
doustne leki przeciwzakrzepowe, stopnia przedawkowania oraz czasu trwania leczenia.
Krwawienie jest głównym objawem przedmiotowym zatrucia doustnymi lekami
przeciwzakrzepowymi. Najczęściej są to: krwawienia do skóry (80%), krwiomocz (52%), krwiaki,
krwawienia z przewodu pokarmowego, wymioty krwawe, krwawienie z macicy, krwawienia z nosa,
dziąseł, krwawienia do stawów.

Badania laboratoryjne wykazują krańcowo niskie wartości wskaźnika protrombinowego Quicka (lub
wysokie wartości INR), znaczne przedłużenie czasu rekalcyfikacji lub czasu tromboplastynowego
(kaolinowo-kefalinowego), zaburzoną γ-karboksylację czynników II, VII, IX i X.

Leczenie
Nie zaleca się stosowania syropu z ipekakuany (wymiotnicy), płukania żołądka w połączeniu
z zastosowaniem węgla aktywnego i cholestyraminy.
Jeśli pacjent nie był uprzednio leczony lekami przeciwzakrzepowymi, zgłosił się w ciągu godziny od
spożycia produktu, nie ma zaburzeń świadomości, nie jest w stanie śpiączki i nie ma drgawek oraz nie
ma dowodów na istnienie jakiegokolwiek krwawienia - to można spróbować wywołać u niego
wymioty syropem z wymiotnicy i wykonać płukanie żołądka przy pomocy sondy o dużej średnicy.
Płukanie żołądka może spowodować krwawienie. Po wykonaniu płukania żołądka można podać
węgiel aktywny. Nie wolno wywoływać wymiotów u pacjentów leczonych już lekami
przeciwzakrzepowymi. Dokonane przy pomocy witaminy K zniesienie działania
przeciwzakrzepowego, może być niebezpieczne dla pacjentów wymagających stałego obniżenia
krzepnięcia krwi (np. z powodu obecności protezy zastawek sercowych).

Cholestyramina może znacznie zwiększyć eliminację leku, poprzez hamowanie jego krążenia
wątrobowo-jelitowego.

Stan nagły i postępowanie podtrzymujące
W przypadku nagłego, ciężkiego krwotoku, należy przetoczyć świeżą, pełną krew lub świeże,
mrożone osocze lub rekombinowany czynnik VIIa wraz z witaminą K1.

Antidotum
Witamina K1 może w ciągu 3-5 godzin znieść hamujący wpływ acenokumarolu na wątrobową
γ-karboksylację czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K. W przypadku klinicznie
nieistotnych krwotoków, takich jak krótkotrwałe krwawienie z nosa lub małe pojedyncze krwiaki,
często wystarcza okresowe obniżenie dawki produktu.
W przypadku umiarkowanych krwotoków, należy podać doustnie 2 do 5 mg witaminy K1.
W przypadku ciężkiego krwotoku, należy podać 5 do 10 mg witaminy K1 dożylnie, bardzo powoli
(z szybkością nieprzekraczającą 1 mg na minutę). Dawkę można powtarzać co 4 godziny do
maksymalnej dawki dobowej 40 mg.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: antagoniści witaminy K, kod ATC: B01AA07

Acenokumarol należy do doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy antagonistów witaminy K,
pochodnych kumaryny. Witamina K1 jest niezbędna do -karboksylacji cząsteczek kwasu
glutaminowego, które są zlokalizowane w pobliżu terminalnych części czynników krzepnięcia krwi:
II (protrombiny), VII, IX i X, jak i białka C i jego kofaktora białka S.
Po podaniu acenokumarolu zostaje zaburzona reakcja -karboksylacji tych białek przez witaminę K
i w osoczu krążą ich nieaktywne postacie. Zasadnicze znaczenie w leczeniu acenokumarolem ma tylko
zaburzenie powstawania czynników krzepnięcia.
Pełna skuteczność działania produktu występuje po 3-5 dniach leczenia, gdyż przez pewien czas krążą
jeszcze w osoczu wcześniej wytworzone aktywne czynniki zespołu protrombiny.
Doustne leki przeciwzakrzepowe nie rozpuszczają uformowanego zakrzepu, celem leczenia jest
natomiast zapobieganie jego narastaniu oraz groźnym powikłaniom zakrzepowo-zatorowym.

W zależności od wielkości dawki początkowej acenokumarol powoduje przedłużenie czasu
protrombinowego (PT/INR) w ciągu 36-72 godzin. Po odstawieniu produktu, czas tromboplastynowy
osiąga prawidłowe wartości po kilku dniach.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Acenokumarol, stanowiący mieszaninę racemiczną enancjomerów R (+) i S (-), jest szybko
wchłaniany po podaniu doustnym i co najmniej 60% podanej dawki przenika do krążenia ogólnego.
Maksymalne stężenia we krwi wynoszące 0,3 ± 0,05 mg/ml są osiągane w ciągu l do 3 godzin po
podaniu dawki pojedynczej 10 mg. Maksymalne stężenia w osoczu i pole pod krzywą stężeń we krwi
(AUC) są proporcjonalne do wielkości dawki w zakresie dawek 8 do 16 mg.
Ze względu na duże różnice stężeń we krwi u różnych pacjentów, nie można ustalić korelacji
pomiędzy stężeniami acenokumarolu w osoczu, a określonym stężeniem protrombiny.

Dystrybucja
Większość podanego acenokumarolu znajduje się w osoczu, w którym 98,7% leku jest związane
z białkami osocza, głównie z albuminami. Pozorna objętość dystrybucji enancjomeru R (+) wynosi
0,16-0,18 l/kg, a enancjomeru S (-) 0,22-0,34 l/kg.

Acenokumarol przenika do mleka kobiet karmiących piersią w bardzo małych ilościach, których nie
można wykryć za pomocą zwykle stosowanych metod analitycznych. Substancja ta przenika także
przez barierę łożyskową.

Metabolizm
Acenokumarol jest metabolizowany wielokierunkowo. Głównymi metabolitami powstającymi przede
wszystkim w wyniku działania enzymu CYP450 2C9 na enancjomery acenokumarolu są ich pochodne
6- i 7-hydroksylowe. Inne enzymy uczestniczące w metabolizmie (R)-acenokumarolu to CYP1A2
i CYP2C19. W wyniku redukcji grupy karbonylowej powstają dwa różne metabolity zawierające
grupę metylohydroksylową. Redukcja grupy nitrowej prowadzi do powstania metabolitu z grupą
aminową. Żaden z powyższych metabolitów nie ma udziału w działaniu przeciwzakrzepowym
produktu macierzystego u ludzi; u badanych zwierząt wszystkie te metabolity są aktywne.
Odpowiedź na leczenie acenokumarolem może być różna ze względu na zmienność genetyczną
enzymu CYP2C9, obserwowaną u 14% populacji.

Eliminacja
Okres półtrwania acenokumarolu w osoczu wynosi od 8 do 11 godzin; jego klirens osoczowy po
podaniu doustnym wynosi do 3,65 l/kg. Całkowity osoczowy klirens enancjomeru R (+)
acenokumarolu, który wykazuje znamiennie większą aktywność przeciwzakrzepową, jest znacznie
mniejszy od klirensu enancjomeru S (-).

Tylko 0,12 do 0,18% podanej dawki jest wydalane w moczu w postaci niezmienionej.
Kumulacyjne wydalanie w moczu acenokumarolu i jego metabolitów wynosi w ciągu tygodnia do
60% podanej dawki produktu, a z kałem 29%.

Pacjenci w podeszłym wieku
W jednym z badań stężenia acenokumarolu w osoczu, które zapewniały uzyskanie oczekiwanego
stężenia protrombiny, były większe u pacjentów w wieku powyżej 70 lat niż u młodszych pacjentów,
chociaż podawane im dawki produktu nie były większe.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Toksyczność
Po podaniu jednorazowych doustnych i (lub) dożylnych dawek w badaniach toksyczności ostrej,
acenokumarol wykazał mały stopień toksyczności u myszy, szczurów i królików oraz umiarkowaną
toksyczność u psów.
W badaniach po wielokrotnym podaniu, wskazywano na wątrobę, jako główny docelowy narząd
toksycznego działania pochodnych kumaryny, włącznie z acenokumarolem. Podanie tych substancji
w dawkach znacznie większych od zalecanych może powodować krwotoki.

Toksyczny wpływ na reprodukcję, teratogenność
Nie przeprowadzano badań toksycznego wpływu acenokumarolu na reprodukcję i teratogenność na
zwierzętach. Jednak interferencja, w łożysku i po przejściu przez łożysko, z zależnymi od witaminy K
czynnikami krzepnięcia, może spowodować nieprawidłowości zarodka i płodu oraz krwotoki
u noworodków, zarówno u zwierząt, jak i u ludzi.

Mutagenność
Z badań in vitro na bakteriach i komórkach ssaków, włącznie z testem reperacji DNA
przeprowadzonym na hepatocytach szczura, wynika, że acenokumarol i (lub) jego metabolity nie
wywierają działania mutagennego. Badanie in vitro na ludzkich limfocytach wykazało słabą
aktywność mutagenną. Jednak w tym badaniu efektywne stężenia acenokumarolu, wynoszące
≥188 i ≥250 μg/ml (odpowiednio z lub bez metabolicznej aktywacji), były 500 do 1000 razy większe
od stężeń acenokumarolu występujących w ludzkim osoczu po leczeniu acenokumarolem.

Rakotwórczość
Nie prowadzono badań dotyczących wpływu ekspozycji na acenokumarol w okresie całego życia
zwierząt.

Kumaryna, podawana w dawkach znacznie przekraczających maksymalną tolerowaną dawkę (MTD),
powodowała zwiększenie częstości występowania nowotworów wątroby u szczurów, nie wpływając
na ich przeżycie. Nie obserwowano tego u myszy. Indukowanie u szczurów wątrobiaka przez
antykoagulanty z grupy kumaryny, nie wskazuje jednak na zwiększenie ryzyka wystąpienia
nowotworów u ludzi. Jest rzeczą zrozumiałą, że hepatotoksyczność kumaryny i jej pochodnych
u szczurów, jest związana z indukcją enzymatyczną i specyficznymi dla tych gryzoni drogami
metabolizmu kumaryny i (lub) jej metabolitów.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna
Skrobia ziemniaczana
Kopowidon
Sodu laurylosiarczan
Kwas stearynowy

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25°C.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Pojemnik polietylenowy zamknięty polietylenowym wieczkiem, zawierający 60 tabletek,
w tekturowym pudełku.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Tabletka 4 mg ma po obu stronach linie podziału, które ułatwiają jej podzielenie na 4 równe dawki,
zawierające po 1 mg acenokumarolu. W celu podzielenia tabletki Acenocumarol WZF w dawce 4 mg
należy ją położyć na twardym podłożu i palcami nacisnąć na jej brzegi, po obu stronach linii podziału.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr R/0557

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 17.05.1989 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 12.11.2013 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.