# Daxanlo

> Dabigatran · 110 mg · Kapsułki twarde

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Daxanlo
- **Nazwa powszechna:** Dabigatranum etexilatum
- **Substancja czynna:** [Dabigatran](https://apteka.online/odpowiedniki/dabigatranum-etexilatum)
- **Moc:** 110 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Kapsułki twarde
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** B01AE07
- **Liczba opakowań:** 3
- **Numer pozwolenia:** 28174
- **Podmiot odpowiedzialny:** Krka, d.d., Novo mesto
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwzakrzepowe/daxanlo-kaps-tw-110-mg-krka
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwzakrzepowe/daxanlo-kaps-tw-110-mg-krka.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/46617/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/46617/characteristic

## Dostępne opakowania (3)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 30 kaps. | 3838989761783 | Rp | 43,22 zł (dopłata od 28,15 zł) | Dobrze dostępny (4/5) | — |
| 60 kaps. | 3838989761844 | Rp | 52,69 zł (dopłata od 19,34 zł) | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 100 kaps. | 3838989761776 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Leki refundowane

### 30 kaps. — EAN 3838989761783 · cena jedn. 1,44 zł / kaps.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Żylne powikłania zakrzepowo-zatorowe u dorosłych pacjentów po przebytej planowej alloplastyce całkowitej stawu biodrowego \(do 30 dnia po przebytej alloplastyce\) lub kolanowego \(do 14 dnia po przebytej alloplastyce\) - prewencja pierwotna | ryczałt | 43,22 zł | 28,15 zł | 15,07 zł | 18,27 zł |
| Leczenie zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej - u osób powyżej 18 roku życia; Profilaktyka nawrotów zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej - u osób powyżej 18 roku życia | 30% | 43,22 zł | 30,43 zł | 12,79 zł | 18,27 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

### 60 kaps. — EAN 3838989761844 · cena jedn. 0,88 zł / kaps.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Żylne powikłania zakrzepowo-zatorowe u dorosłych pacjentów po przebytej planowej alloplastyce całkowitej stawu biodrowego \(do 30 dnia po przebytej alloplastyce\) lub kolanowego \(do 14 dnia po przebytej alloplastyce\) - prewencja pierwotna | ryczałt | 52,69 zł | 19,34 zł | 33,35 zł | 36,55 zł |
| Leczenie zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej - u osób powyżej 18 roku życia; Profilaktyka nawrotów zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej - u osób powyżej 18 roku życia; \<3\> Profilaktyka udarów i zatorowości obwodowej u dorosłych pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową, z jednym lub kilkoma czynnikami ryzyka, takimi jak wcześniejszy udar lub przemijający napad niedokrwienny, wiek ≥75 lat, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, niewydolność serca \(klasa ≥II wg NYHA\) | 30% | 52,69 zł | 27,11 zł | 25,58 zł | 36,55 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Daxanlo i w jakim celu się go stosuje?
Lek Daxanlo zawiera dabigatran eteksylan jako substancję czynną i należy do grupy leków zwanych
lekami przeciwzakrzepowymi. Jego działanie polega na blokowaniu w organizmie substancji
odpowiedzialnej za powstawanie zakrzepów krwi.

Lek Daxanlo stosowany jest u osób dorosłych w celu:
- zapobiegania powstawania zakrzepów krwi w żyłach po przebytej operacji wszczepienia
protezy stawu biodrowego lub kolanowego.
- zapobiegania powstawania zakrzepów krwi w mózgu (udar) i innych naczyniach krwionośnych
w organizmie pacjenta, jeśli u pacjenta występuje forma nieregularnego rytmu serca zwana
migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową oraz co najmniej jeden
dodatkowy czynnik ryzyka.
- leczenia zakrzepów krwi w żyłach nóg i płuc oraz zapobiegania powtórnemu powstawaniu
zakrzepów krwi w żyłach nóg i płuc.

Lek Daxanlo jest stosowany u dzieci w celu:
- leczenia zakrzepów krwi oraz w celu zapobiegania nawrotom zakrzepów krwi.

### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Daxanlo

Kiedy nie przyjmować leku Daxanlo
- jeśli pacjent ma uczulenie na dabigatran eteksylan lub którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6).
- jeśli u pacjenta występuje ciężkie zaburzenie czynności nerek.
- jeśli u pacjenta aktualnie występuje krwawienie.
- jeśli u pacjenta występuje choroba narządu wewnętrznego, która zwiększa ryzyko dużego
krwawienia (np. choroba wrzodowa żołądka, uraz mózgu lub krwawienie do mózgu, niedawno
przebyta operacja mózgu lub oczu).

- jeśli u pacjenta występuje zwiększona skłonność do krwawień. Może być wrodzona,
o nieznanej przyczynie lub spowodowana stosowaniem innych leków.
- jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwzakrzepowe (np. warfarynę, rywaroksaban, apiksaban lub
heparynę), z wyjątkiem zmiany leczenia przeciwzakrzepowego, wprowadzania cewnika do
naczynia żylnego lub tętniczego, kiedy do cewnika podawana jest heparyna w celu utrzymania
jego drożności lub przywracania prawidłowej czynności serca za pomocą procedury zwanej
ablacją cewnikową w migotaniu przedsionków.
- jeśli u pacjenta występuje ciężkie zaburzenie czynności wątroby lub choroba wątroby, które
mogą prowadzić do śmierci.
- jeśli pacjent przyjmuje doustnie ketokonazol lub itrakonazol, leki stosowane w zakażeniach
grzybiczych.
- jeśli pacjent przyjmuje doustnie cyklosporynę, lek zapobiegający odrzuceniu przeszczepionego
narządu.
- jeśli pacjent przyjmuje dronedaron, lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca.
- jeśli pacjent przyjmuje lek złożony zawierający glekaprewir i pibrentaswir, lek
przeciwwirusowy stosowany w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C.
- jeśli pacjentowi wszczepiono sztuczną zastawkę serca, która wymaga stałego przyjmowania
leków rozrzedzających krew.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania Daxanlo należy omówić to z lekarzem. Jeśli podczas leczenia tym
lekiem występowały objawy lub pacjent był poddawany zabiegowi chirurgicznemu należy zwrócić się
do lekarza.

Pacjent powinien poinformować lekarza, gdy występują u niego lub występowały w przeszłości
jakiekolwiek stany patologiczne lub choroby, zwłaszcza wymienione poniżej:
- jeśli u pacjenta występuje zwiększone ryzyko krwawienia, takie jak:
- jeśli w ostatnim czasie u pacjenta występowało krwawienie.
- jeśli u pacjenta wykonano chirurgiczne pobranie wycinka (biopsję) w ciągu ostatniego
miesiąca.
- jeśli u pacjenta wystąpił poważny uraz (np. złamanie kości, uraz głowy lub
jakikolwiek uraz wymagający leczenia chirurgicznego).
- jeśli u pacjenta występuje zapalenie przełyku lub żołądka.
- jeśli u pacjenta występuje zarzucanie soku żołądkowego do przełyku.
- jeśli pacjent stosuje leki, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia. Patrz poniżej
„Lek Daxanlo a inne leki”.
- jeśli pacjent stosuje leki przeciwzapalne takie jak diklofenak, ibuprofen, piroksykam.
- jeśli u pacjenta występuje zakażenie w obrębie serca (bakteryjne zapalenie wsierdzia).
- jeśli u pacjenta występuje zmniejszona czynność nerek lub pacjent jest odwodniony
(uczucie pragnienia i oddawanie zmniejszonej ilości ciemnego (skoncentrowanego) i
(lub) pieniącego się moczu).
- jeśli pacjent jest w wieku powyżej 75 lat.
- jeśli pacjent jest dorosły i waży 50 kg lub mniej.
- tylko w przypadku stosowania u dzieci: jeśli u dziecka występuje zakażenie wokół lub
w obrębie mózgu.
- w przypadku przebytego zawału serca lub jeśli u pacjenta rozpoznano schorzenia zwiększające
ryzyko wystąpienia zawału serca.
- jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby, wpływająca na wyniki badania krwi. W takim
przypadku nie zaleca się stosowania leku Daxanlo.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Daxanlo
- jeśli pacjent musi poddać się zabiegowi chirurgicznemu:
w takim przypadku konieczne jest doraźne przerwanie stosowania leku Daxanlo, ze względu na
zwiększone ryzyko krwawienia podczas operacji oraz bezpośrednio po operacji. Bardzo ważne
jest, aby przyjmować lek Daxanlo przed i po operacji dokładnie tak, jak zalecił lekarz.

- jeśli zabieg chirurgiczny wymaga wprowadzenia cewnika lub podania zastrzyku do kręgosłupa
(np. w celu wykonania znieczulenia zewnątrzoponowego lub rdzeniowego lub w celu
zmniejszenia bólu):
- bardzo ważne jest, aby przyjmować lek Daxanlo przed i po operacji dokładnie tak, jak
zalecił lekarz.
- należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli u pacjenta wystąpi drętwienie lub
osłabienie kończyn dolnych lub problemy z jelitami lub pęcherzem po ustąpieniu
znieczulenia, ponieważ konieczna jest pilna opieka medyczna.
- jeśli pacjent upadł lub zranił się podczas leczenia, szczególnie jeśli pacjent zranił się w głowę.
Należy natychmiast poddać się opiece lekarskiej. Lekarz zbada pacjenta czy mogło wystąpić
zwiększone ryzyko krwawienia.
- jeśli u pacjenta występuje zaburzenie zwane zespołem antyfosfolipidowym (zaburzenie układu
odpornościowego powodujące zwiększone ryzyko powstawania zakrzepów), pacjent powinien
powiadomić o tym lekarza, który podejmie decyzję o ewentualnej zmianie leczenia.

Lek Daxanlo a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. W szczególności należy
przed zażyciem leku Daxanlo powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje jeden z poniższych
leków:
- Leki obniżające krzepliwość krwi (np. warfaryna, fenprokumon, acenokumarol, heparyna,
klopidogrel, prasugrel, tikagrelor, rywaroksaban, kwas acetylosalicylowy).
- Leki stosowane w zakażeniach grzybiczych (np. ketokonazol, itrakonazol), chyba, że leki te
stosowane są wyłącznie na skórę.
- Leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca (np. amiodaron, dronedaron, chinidyna,
werapamil).
- U pacjentów przyjmujących leki zawierające amiodaron, chinidynę lub werapamil lekarz może
zalecić stosowanie mniejszej dawki leku Daxanlo w zależności od schorzenia, z powodu
którego lek Daxanlo został przepisany pacjentowi. Patrz punkt 3.
- Leki zapobiegające odrzuceniu narządu po przeszczepie (np. takrolimus, cyklosporyna).
- Lek złożony zawierający glekaprewir i pibrentaswir (lek przeciwwirusowy stosowany w
leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C).
- Leki przeciwzapalne i przeciwbólowe (np. kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, diklofenak).
- Ziele dziurawca, lek ziołowy stosowany w leczeniu depresji.
- Leki przeciwdepresyjne nazywane selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny
lub selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego noradrenaliny.
- Ryfampicyna lub klarytromycyna (oba antybiotyki).
- Leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu AIDS (np. rytonawir).
- Niektóre leki stosowane w leczeniu padaczki (np. karbamazepina, fenytoina).

Ciąża i karmienie piersią
Nie wiadomo, jaki wpływ lek Daxanlo ma na przebieg ciąży i na nienarodzone dziecko. Nie należy
przyjmować leku Daxanlo w okresie ciąży, chyba że lekarz stwierdzi, że jest to bezpieczne. Kobiety w
wieku rozrodczym powinny zapobiegać zajściu w ciążę podczas przyjmowania leku Daxanlo.

W trakcie stosowania leku Daxanlo nie należy karmić piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Daxanlo nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn.

### 3. Jak przyjmować lek Daxanlo?
Lek Daxanlo można stosować u osób dorosłych i dzieci w wieku 8 lat lub starszych, które potrafią
połykać kapsułki w całości.

Istnieją inne właściwe dla wieku postaci farmaceutyczne w leczeniu dzieci w wieku poniżej 8 lat.

Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza.

Należy stosować lek Daxanlo zgodnie z poniższymi zaleceniami:

Zapobieganie powstawaniu zakrzepów po operacji (alloplastyce) stawu biodrowego lub kolanowego

Zalecana dawka leku to 220 mg raz na dobę (przyjmowana jako 2 kapsułki po 110 mg).

Jeśli czynność nerek jest zmniejszona o ponad połowę lub u pacjentów w wieku 75 lat lub
starszych, zalecana dawka to 150 mg raz na dobę (przyjmowana jako 2 kapsułki po 75 mg).

U pacjentów przyjmujących leki zawierające amiodaron, chinidynę lub werapamil zalecana dawka
leku Daxanlo to 150 mg raz na dobę (przyjmowana w postaci 2 kapsułek po 75 mg).

Pacjenci przyjmujący leki zawierające werapamil, u których czynność nerek jest zmniejszona o
ponad połowę, powinni zażywać zmniejszoną do 75 mg dawkę leku Daxanlo ze względu na
zwiększone ryzyko krwawień.

W obu rodzajach zabiegów nie należy rozpoczynać leczenia w przypadku krwawienia z miejsca
poddanego zabiegowi. Jeżeli nie będzie możliwe rozpoczęcie leczenia do następnego dnia po
wykonaniu zabiegu chirurgicznego, należy je rozpocząć od dawki 2 kapsułek raz na dobę.

Po zabiegu wszczepienia endoprotezy stawu kolanowego

Stosowanie leku Daxanlo należy rozpocząć od zażycia jednej kapsułki w ciągu 1 do 4 godzin od
zakończenia zabiegu chirurgicznego. Następnie należy przyjmować dwie kapsułki raz na dobę przez
łącznie 10 dni.

Po zabiegu wszczepienia endoprotezy stawu biodrowego

Stosowanie leku Daxanlo należy rozpocząć od zażycia jednej kapsułki w ciągu 1 do 4 godzin od
zakończenia zabiegu chirurgicznego. Następnie należy stosować dwie kapsułki raz na dobę przez
łącznie od 28 do 35 dni.

Zapobieganie zatorom w naczyniach krwionośnych w mózgu i organizmie, przez zapobieganie
tworzeniu skrzepów, które powstają podczas nieprawidłowej pracy serca i leczenie zakrzepów krwi w
żyłach nóg i płuc oraz zapobieganie powtórnemu powstawaniu zakrzepów krwi w żyłach nóg i płuc

Zalecana dawka to 300 mg przyjmowana w postaci jednej kapsułki 150 mg dwa razy na dobę.

U pacjentów w wieku 80 lat lub starszych, zalecana dawka leku Daxanlo to 220 mg przyjmowana w
postaci jednej kapsułki 110 mg dwa razy na dobę.

Pacjenci przyjmujący leki zawierające werapamil powinni otrzymywać leczenie zmniejszoną dawką
leku Daxanlo do 220 mg przyjmowaną w postaci jednej kapsułki 110 mg dwa razy na dobę ze
względu na możliwe zwiększone ryzyko krwawień.

U pacjentów z potencjalnie zwiększonym ryzykiem krwawień, lekarz może zalecić stosowanie leku
w dawce 220 mg przyjmowanej w postaci jednej kapsułki 110 mg dwa razy na dobę.

Przyjmowanie leku Daxanlo można kontynuować, jeśli u pacjenta istnieje konieczność przywrócenia
prawidłowej czynności serca za pomocą procedury zwanej kardiowersją. Lek Daxanlo należy
przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza.

W przypadku implantacji wyrobu medycznego (stentu) do naczynia krwionośnego w celu utrzymania
jego drożności z zastosowaniem procedury zwanej przezskórną interwencją wieńcową z implantacją
stentów, pacjent może otrzymywać leczenie lekiem Daxanlo, po stwierdzeniu przez lekarza, że
uzyskano prawidłową kontrolę krzepnięcia krwi. Lek Daxanlo należy przyjmować zgodnie z
zaleceniami lekarza.

Leczenie zakrzepów krwi oraz zapobieganie nawrotom zakrzepów krwi u dzieci

Lek Daxanlo należy przyjmować dwa razy na dobę, jedną dawkę rano i jedną dawkę wieczorem,
mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Odstęp między dawkami powinien wynosić w miarę
możliwości 12 godzin.

Zalecana dawka zależy od masy ciała i wieku. Lekarz ustali prawidłową dawkę. Lekarz może
dopasować dawkę w trakcie leczenia. Należy w dalszym ciągu stosować wszystkie inne leki, o ile
lekarz nie zaleci zaprzestania stosowania któregokolwiek z nich.

Tabela 1 przedstawia pojedyncze i całkowite dobowe dawki leku Daxanlo w miligramach (mg).
Dawki zależą od masy ciała pacjenta w kilogramach (kg) i wieku w latach.

Tabela 1: Tabela dawkowania leku Daxanlo w postaci kapsułek
Zakresy masy ciała i wieku Pojedyncza
dawka w mg
Całkowita dawka
dobowa w mgMasa ciała w kg Wiek w latach
od 11 do mniej niż 13 kg od 8 do mniej niż 9 lat 75 150
od 13 do mniej niż 16 kg od 8 do mniej niż 11 lat 110 220
od 16 do mniej niż 21 kg od 8 do mniej niż 14 lat 110 220
od 21 do mniej niż 26 kg od 8 do mniej niż 16 lat 150 300
od 26 do mniej niż 31 kg od 8 do mniej niż 18 lat 150 300
od 31 do mniej niż 41 kg od 8 do mniej niż 18 lat 185 370
od 41 do mniej niż 51 kg od 8 do mniej niż 18 lat 220 440
od 51 do mniej niż 61 kg od 8 do mniej niż 18 lat 260 520
od 61 do mniej niż 71 kg od 8 do mniej niż 18 lat 300 600
od 71 do mniej niż 81 kg od 8 do mniej niż 18 lat 300 600
od 81 kg lub więcej od 10 do mniej niż 18 lat 300 600

Dawki pojedyncze wymagające połączenia więcej niż jednej kapsułki:
300 mg: dwie kapsułki o mocy 150 mg lub
cztery kapsułki o mocy 75 mg
260 mg: jedna kapsułka o mocy 110 mg i jedna kapsułka o mocy 150 mg lub
jedna kapsułka o mocy 110 mg i dwie kapsułki o mocy 75 mg
220 mg: jako dwie kapsułki o mocy 110 mg
185 mg: jako jedna kapsułka o mocy 75 mg i jedna kapsułka o mocy 110 mg
150 mg: jako jedna kapsułka o mocy 150 mg lub
dwie kapsułki o mocy 75 mg

Jak przyjmować lek Daxanlo
Lek Daxanlo można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku. Kapsułki należy połykać w całości,
popijając szklanką wody, w celu ułatwienia przedostania się do żołądka. Nie należy ich łamać,
rozgryzać ani wysypywać peletek z kapsułki, ponieważ może to zwiększyć ryzyko krwawienia.

Instrukcja otwierania blistrów
Poniższy piktogram przedstawia sposób wyjmowania kapsułek Daxanlo z blistra.

W celu wyjęcia kapsułki z blistra:
1. Przytrzymać blister za krawędzie i oddzielić jedną komórkę blistra od reszty blistra poprzez
delikatne zgięcie i rozerwanie wzdłuż perforacji wokół niej.
2. Podnieść krawędź folii i odkleić ją całkowicie.
3. Wysunąć kapsułkę na dłoń.

4. Kapsułki należy połykać w całości, popijając szklanką wody.

- Nie wyciskać kapsułek przez folię blistra.
- Nie odrywać folii, dopóki kapsułka nie jest potrzebna.

Instrukcja otwierania pojemnika
- Aby otworzyć pojemnik, należy wcisnąć i obrócić zakrętkę.
- Po wyjęciu kapsułki i przyjęciu dawki należy natychmiast szczelnie zakręcić pojemnik
zakrętką.

Zmiana leku przeciwzakrzepowego
Nie zmieniać leku przeciwzakrzepowego bez otrzymania szczegółowych wytycznych od lekarza.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Daxanlo
Przyjęcie zbyt dużej dawki leku Daxanlo zwiększa ryzyko krwawienia. Jeżeli pacjent przyjął zbyt
dużo kapsułek leku Daxanlo, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Dostępne są
specyficzne metody leczenia.

Pominięcie przyjęcia leku Daxanlo
Zapobieganie powstawaniu zakrzepów po operacji (alloplastyce) stawu biodrowego lub kolanowego
Kontynuować przyjmowanie pominiętej dobowej dawki leku Daxanlo o tej samej porze następnego
dnia. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Stosowanie u osób dorosłych: Zapobieganie zatorom w naczyniach krwionośnych w mózgu i
organizmie, przez zapobieganie tworzeniu skrzepów, które powstają podczas nieprawidłowej pracy
serca i leczenie zakrzepów krwi w żyłach nóg i płuc oraz zapobieganie powtórnemu powstawaniu
zakrzepów krwi w żyłach nóg i płuc
Stosowanie u dzieci: Leczenie zakrzepów krwi oraz zapobieganie nawrotom zakrzepów krwi
Pominiętą dawkę można przyjąć do 6 godzin przed kolejną zaplanowaną dawką.
Jeśli do kolejnej zaplanowanej dawki pozostało mniej niż 6 godzin, nie należy przyjmować pominiętej
dawki.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie przyjmowania leku Daxanlo
Lek Daxanlo należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie należy przerywać przyjmowania
leku Daxanlo bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem, ponieważ ryzyko powstania zakrzepu krwi
może być większe, jeśli leczenie zostanie przerwane przedwcześnie. Należy skontaktować się z
lekarzem, jeśli po przyjęciu leku Daxanlo wystąpi niestrawność.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Daxanlo wpływa na układ krzepnięcia krwi, dlatego większość działań niepożądanych dotyczy takich
objawów, jak siniaki lub krwawienia.
Może wystąpić duże lub silne krwawienie, które jest najpoważniejszym działaniem niepożądanym i
niezależnie od lokalizacji może prowadzić do niepełnosprawności, zagrażać życiu, a nawet prowadzić
do zgonu. W niektórych przypadkach te krwawienia mogą nie być widoczne.

W przypadku wystąpienia krwawienia, które się samoistnie nie zatrzymuje, lub objawów nadmiernego
krwawienia (wyjątkowe osłabienie, zmęczenie, bladość, zawroty głowy, ból głowy lub niewyjaśniony
obrzęk) należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lekarz może zdecydować o objęciu pacjenta
ścisłą obserwacją lub zmienić lek.

W przypadku wystąpienia poważnej reakcji alergicznej, która może powodować trudności w
oddychaniu lub zawroty głowy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Możliwe działania niepożądane wymienione poniżej pogrupowano według częstości ich
występowania:

Zapobieganie powstawaniu zakrzepów po operacji (alloplastyce) stawu biodrowego lub kolanowego

Często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób):
- Zmniejszenie zawartości hemoglobiny we krwi (substancji w krwinkach czerwonych)
- Nieprawidłowe parametry czynności wątroby w badaniach laboratoryjnych

Niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób):
- Krwawienie może wystąpić z nosa, do żołądka lub jelit, z penisa lub pochwy lub dróg
moczowych (w tym zabarwienie moczu na różowo lub czerwono na skutek obecności krwi), z
guzków krwawniczych, z odbytnicy, krwawienie pod skórą, do stawu, z powodu urazu lub po
urazie lub po zabiegu chirurgicznym
- Powstawanie krwiaków lub sińce występujące po zabiegu chirurgicznym
- Krew w stolcu oznaczona w badaniach laboratoryjnych
- Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi
- Zmniejszenie odsetka krwinek
- Reakcja alergiczna
- Wymioty
- Częste oddawanie luźnego lub płynnego stolca
- Nudności
- Obecność wydzieliny z rany (sączenie się płynu z rany pooperacyjnej)
- Wzrost aktywności enzymów wątrobowych
- Zażółcenie skóry lub białkówek oczu spowodowane chorobą wątroby lub krwi

Rzadko (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 1 000 osób):
- Krwawienie
- Może wystąpić krwawienie do mózgu, z miejsca nacięcia chirurgicznego, z miejsca
wstrzyknięcia lub miejsca wprowadzenia cewnika do żyły
- Wydzielina podbarwiona krwią z miejsca wprowadzenia cewnika do żyły
- Kaszel z krwią lub plwocina zabarwiona krwią
- Zmniejszenie liczby płytek we krwi
- Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi po zabiegu chirurgicznym
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła
- Wysypka skórna w postaci ciemnoczerwonych, wypukłych, swędzących guzków występująca w
wyniku reakcji alergicznej
- Nagła zmiana zabarwienia i wyglądu skóry
- Swędzenie
- Wrzód żołądka lub jelit (w tym owrzodzenie przełyku)
- Zapalenie przełyku i żołądka
- Zarzucanie treści pokarmowej z żołądka do przełyku (refluks)

- Ból brzucha lub ból żołądka
- Niestrawność
- Trudności podczas przełykania
- Wydzielanie się płynu z rany
- Wydzielanie się płynu z rany pooperacyjnej

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Trudności z oddychaniem lub świszczący oddech
- Zmniejszenie liczby lub nawet brak białych krwinek (które pomagają zwalczać zakażenia)
- Utrata włosów

Zapobieganie zatorom w naczyniach krwionośnych w mózgu i organizmie, przez zapobieganie
tworzeniu skrzepów, które powstają podczas nieprawidłowej pracy serca

Często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób):
- Krwawienie może wystąpić z nosa, do żołądka lub jelit, z penisa lub pochwy lub dróg
moczowych (w tym zabarwienie moczu na różowo lub czerwono na skutek obecności krwi), lub
krwawienie pod skórą
- Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi
- Ból brzucha lub ból żołądka
- Niestrawność
- Częste oddawanie luźnego lub płynnego stolca
- Nudności

Niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób):
- Krwawienie
- Krwawienie może wystąpić z guzków krwawniczych, z odbytnicy lub do mózgu
- Powstawanie krwiaków
- Kaszel z krwią lub plwocina zabarwiona krwią
- Zmniejszenie liczby płytek we krwi
- Zmniejszenie zawartości hemoglobiny we krwi (substancji w krwinkach czerwonych)
- Reakcja alergiczna
- Nagła zmiana zabarwienia i wyglądu skóry
- Swędzenie
- Wrzód żołądka lub jelit (w tym owrzodzenie przełyku)
- Zapalenie przełyku i żołądka
- Zarzucanie treści pokarmowej z żołądka do przełyku (refluks)
- Wymioty
- Trudności podczas przełykania
- Nieprawidłowe parametry czynności wątroby w badaniach laboratoryjnych

Rzadko (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 1000 osób):
- Może wystąpić krwawienie do stawu, z miejsca nacięcia chirurgicznego, z rany, z miejsca
wstrzyknięcia lub miejsca wprowadzenia cewnika do żyły
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła
- Wysypka skórna w postaci ciemnoczerwonych, wypukłych, swędzących guzków występująca w
wyniku reakcji alergicznej
- Zmniejszenie odsetka krwinek
- Wzrost aktywności enzymów wątrobowych
- Zażółcenie skóry lub białkówek oczu spowodowane chorobą wątroby lub krwi

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Trudności z oddychaniem lub świszczący oddech
- Zmniejszenie liczby lub nawet brak białych krwinek (które pomagają zwalczać zakażenia)
- Utrata włosów

W badaniach klinicznych ilość ataków serca w przypadku stosowania dabigatranu eteksylanu była
ilościowo większa niż w przypadku stosowania warfaryny. Ogólna liczba wystąpień była mała.

Leczenie zakrzepów krwi w żyłach nóg i płuc oraz zapobieganie powtórnemu powstawaniu
zakrzepów krwi w żyłach nóg i (lub) płuc

Często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób):
- Może wystąpić krwawienie z nosa, do żołądka lub jelit, z odbytu, z penisa lub pochwy lub dróg
moczowych (w tym zabarwienie moczu na różowo lub czerwono na skutek obecności krwi), lub
krwawienie pod skórą
- Niestrawność

Niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób):
- Krwawienie
- Może wystąpić krwawienie do stawu lub z powodu urazu
- Może wystąpić krwawienie z guzków krwawniczych
- Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi
- Powstawanie krwiaków
- Kaszel z krwią lub plwocina zabarwiona krwią
- Reakcja alergiczna
- Nagła zmiana zabarwienia i wyglądu skóry
- Swędzenie
- Wrzód żołądka lub jelit (w tym owrzodzenie przełyku)
- Zapalenie przełyku i żołądka
- Zarzucanie treści pokarmowej z żołądka do przełyku (refluks)
- Nudności
- Wymioty
- Ból brzucha lub ból żołądka
- Częste oddawanie luźnego lub płynnego stolca
- Nieprawidłowe parametry czynności wątroby w badaniach laboratoryjnych
- Wzrost aktywności enzymów wątrobowych

Rzadko (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 1000 osób):
- Może wystąpić krwawienie z miejsca nacięcia chirurgicznego, lub z miejsca wstrzyknięcia lub
miejsca wprowadzenia cewnika do żyły lub krwawienie z mózgu
- Zmniejszenie liczby płytek we krwi
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła
- Wysypka skórna w postaci ciemnoczerwonych, wypukłych, swędzących guzków występująca w
wyniku reakcji alergicznej
- Trudności podczas przełykania

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Trudności z oddychaniem lub świszczący oddech
- Zmniejszenie zawartości hemoglobiny we krwi (substancji w krwinkach czerwonych)
- Zmniejszenie odsetka krwinek
- Zmniejszenie liczby lub nawet brak białych krwinek (które pomagają zwalczać zakażenia)
- Zażółcenie skóry lub białkówek oczu spowodowane chorobą wątroby lub krwi
- Utrata włosów

W badaniach klinicznych ilość ataków serca w przypadku stosowania dabigatranu eteksylanu była
ilościowo większa niż w przypadku stosowania warfaryny. Ogólna liczba wystąpień była niska. Nie
obserwowano różnicy w ilości ataków serca u pacjentów leczonych dabigatranem w porównaniu z
pacjentami, którym podawano placebo.

Leczenie zakrzepów krwi oraz zapobieganie nawrotom zakrzepów krwi u dzieci

Często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób):
- Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi
- Zmniejszenie liczby płytek we krwi
- Wysypka skórna w postaci ciemnoczerwonych, wypukłych, swędzących guzków występująca w
wyniku reakcji alergicznej
- Nagła zmiana zabarwienia i wyglądu skóry
- Powstawanie krwiaków
- Krwawienie z nosa
- Zarzucanie treści pokarmowej z żołądka do przełyku (refluks)
- Wymioty
- Nudności
- Częste oddawanie luźnego lub płynnego stolca
- Niestrawność
- Utrata włosów
- Wzrost aktywności enzymów wątrobowych

Niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób)
- Zmniejszenie liczby białych krwinek (które pomagają zwalczać zakażenia)
- Może wystąpić krwawienie do żołądka lub jelit, z mózgu, z odbytu, z penisa lub pochwy lub
dróg moczowych (w tym zabarwienie moczu na różowo lub czerwono na skutek obecności
krwi), lub krwawienie pod skórą
- Zmniejszenie zawartości hemoglobiny we krwi (substancji w krwinkach czerwonych)
- Zmniejszenie odsetka krwinek
- Swędzenie
- Kaszel z krwią lub plwocina zabarwiona krwią
- Ból brzucha lub ból żołądka
- Zapalenie przełyku i żołądka
- Reakcja alergiczna
- Trudności podczas przełykania
- Zażółcenie skóry lub białkówek oczu spowodowane chorobą wątroby lub krwi

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Brak białych krwinek (które pomagają zwalczać zakażenia)
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności z oddychaniem lub zawroty głowy
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła
- Trudności z oddychaniem lub świszczący oddech
- Krwawienie
- Może wystąpić krwawienie do stawu, z rany, z miejsca nacięcia chirurgicznego, z miejsca
wstrzyknięcia lub miejsca wprowadzenia cewnika do żyły
- Może wystąpić krwawienie z guzków krwawniczych
- Wrzód żołądka lub jelit (w tym owrzodzenie przełyku)
- Nieprawidłowe parametry czynności wątroby w badaniach laboratoryjnych

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Daxanlo?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze lub
etykiecie pojemnika po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Blister:
Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.

Pojemnik:
Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.
Przechowywać pojemnik szczelnie zamknięty.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Daxanlo
- Substancją czynną leku jest dabigatran eteksylan. Każda kapsułka twarda zawiera 110 mg
dabigatranu eteksylanu (w postaci mezylanu).
- Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to:
zawartość kapsułki: kwas winowy (peletki), hypromeloza (6 mPa*s), hydroksypropyloceluloza
(470 mPa*s) oraz talk;
osłonka kapsułki: tytanu dwutlenek (E 171), indygotyna (E 132), karagen, potasu chlorek,
hypromeloza (typ 2910);
tusz: szelak, żelaza tlenek czarny (E 172), potasu wodorotlenek.

Jak wygląda lek Daxanlo i co zawiera opakowanie
Daxanlo, 110 mg, kapsułki, twarde (kapsułki): Wieczko kapsułki jest niebieskie, korpus kapsułki jest
niebieski, z nadrukowanym wzdłuż czarnym znakiem „110”, długość około 19 mm.
Zawartość kapsułki to peletki żółtawo-białe do jasnożółtych.

Daxanlo, 110 mg, kapsułki, twarde jest dostępny w kartonikach zawierających:
- 10 x 1, 30 x 1, 60 x 1, 100 x 1 lub opakowania zbiorcze po 100 (2 opakowania po 50 x 1) lub
180 (3 opakowania po 60 x 1) kapsułek twardych w perforowanych, jednodawkowych blistrach
zdzieralnych.
- 60 kapsułek twardych w pojemniku z wieczkiem zabezpieczającym przed dostępem dzieci lub
3 pojemniki po 60 kapsułek twardych z wieczkiem zabezpieczającym przed dostępem dzieci.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca/importer
KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
KRKA-POLSKA Sp. z o.o.
ul. Równoległa 5
02-235 Warszawa
telefon: + 48 22 573 75 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 12.06.2025

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Daxanlo, 110 mg, kapsułki, twarde

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda kapsułka twarda zawiera 110 mg dabigatranu eteksylanu (w postaci mezylanu).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Kapsułka, twarda (kapsułka)

Wieczko kapsułki jest niebieskie, korpus kapsułki jest niebieski, z nadrukowanym wzdłuż czarnym
znakiem „110”. Zawartość kapsułki to peletki żółtawo-białe do jasnożółtych. Rozmiar kapsułki: 1,
długość około 19 mm.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Prewencja pierwotna żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej - ŻChZZ (VTE, ang. venous
thromboembolic events) u dorosłych pacjentów po przebytej planowej alloplastyce całkowitej stawu
biodrowego lub kolanowego.

Prewencja udarów i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z niezastawkowym migotaniem
przedsionków (NVAF, ang. non-valvular atrial fibrillation), z jednym lub więcej czynnikami ryzyka,
takimi jak wcześniejszy udar lub przemijający atak niedokrwienny (TIA, ang. transient ischemic
attack); wiek ≥75 lat; niewydolność serca (klasa ≥II wg NYHA); cukrzyca; nadciśnienie tętnicze.

Leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) oraz prewencja nawrotów ZŻG i
ZP u osób dorosłych.

Leczenie ŻChZZ i zapobieganie nawrotom ŻChZZ u dzieci i młodzieży od urodzenia do wieku
poniżej 18 lat.

Postaci farmaceutyczne odpowiednie dla wieku, patrz punkt 4.2.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Produkt leczniczy Daxanlo w postaci kapsułek może być stosowany u osób dorosłych oraz dzieci i
młodzieży w wieku 8 lat lub starszych, potrafiących połykać kapsułki w całości. Istnieją inne formy
dawkowania dostosowane do wieku dzieci w wieku poniżej 8 lat.

W przypadku zmiany postaci farmaceutycznej może zaistnieć konieczność zmiany przepisanej dawki.
Dawkę podaną w odpowiedniej tabeli dawkowania danej postaci farmaceutycznej należy przepisać na
podstawie masy ciała i wieku dziecka.

Prewencja pierwotna ŻChZZ po zabiegach ortopedycznych

Informacje na temat zalecanych dawek dabigatranu eteksylanu i czasu trwania leczenia w prewencji
pierwotnej ŻChZZ po zabiegach ortopedycznych przedstawiono w tabeli 1.

Tabela 1: Zalecenia dotyczące dawkowania i czas trwania leczenia w prewencji pierwotnej
ŻChZZ po zabiegach ortopedycznych
Rozpoczęcie
leczenia w dniu
zabiegu
chirurgicznego w
ciągu 1 do 4 godzin
od zakończenia
zabiegu
chirurgicznego

Rozpoczęcie
leczenia dawką
podtrzymującą
w pierwszym
dniu po
zabiegu
chirurgicznym

Czas trwania
leczenia dawką
podtrzymującą

Pacjenci po przebytej planowej
alloplastyce stawu kolanowego jedna kapsułka
dabigatranu
eteksylanu o mocy
110 mg

220 mg
dabigatranu
eteksylanu raz
na dobę w
postaci
2 kapsułek o
mocy 110 mg

10 dni

Pacjenci po przebytej planowej
alloplastyce stawu biodrowego 28-35 dni

Zalecane zmniejszenie dawki

Pacjenci z umiarkowanymi
zaburzeniami czynności nerek
(klirens kreatyniny, CrCL
30 - 50 mL/minutę) jedna kapsułka
dabigatranu
eteksylanu o mocy
75 mg

150 mg
dabigatranu
eteksylanu raz
na dobę w
postaci
2 kapsułek o
mocy 75 mg

10 dni (alloplastyka
stawu kolanowego)
lub 28-35 dni
(alloplastyka stawu
biodrowego)

Pacjenci jednocześnie
przyjmujący werapamil*,
amiodaron, chinidynę
Pacjenci w wieku 75 lat lub starsi

* Pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek jednocześnie leczeni werapamilem, patrz
„Szczególne grupy pacjentów”

W przypadku obu zabiegów chirurgicznych należy odsunąć w czasie rozpoczęcie leczenia, jeżeli nie
zostanie zapewniona hemostaza. Jeżeli leczenie nie zostanie rozpoczęte w dniu zabiegu
chirurgicznego, wówczas należy je rozpocząć od podania 2 kapsułek raz na dobę.

Ocena czynności nerek przed i w trakcie leczenia dabigatranem eteksylanem

U wszystkich pacjentów, a szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku (>75 lat), ponieważ w tej
grupie wiekowej zaburzenia czynności nerek mogą być częste:
- Przed rozpoczęciem leczenia dabigatranem eteksylanem należy ocenić czynność nerek poprzez
obliczenie klirensu kreatyniny (CrCL) w celu wykluczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
czynności nerek (np. CrCL<30 mL/minutę) (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2).
- Czynność nerek należy również ocenić, gdy podejrzewa się pogorszenie czynności nerek
podczas leczenia (np. hipowolemia, odwodnienie oraz w przypadku jednoczesnego stosowania
wybranych produktów leczniczych).

Metodą przeznaczoną do oceny czynności nerek (CrCL w mL/minutę) jest metoda Cockcroft-Gault.

Pominięcie dawki

Zaleca się kontynuację stosowania pozostałych dawek dobowych dabigatranu eteksylanu o tej samej
porze następnego dnia.

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełniania pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania dabigatranu eteksylanu

Nie należy przerywać leczenia dabigatranem eteksylanem bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.
Należy pouczyć pacjentów, aby skontaktowali się z lekarzem prowadzącym w przypadku wystąpienia
objawów ze strony układu pokarmowego, takich jak niestrawność (patrz punkt 4.8).

Zmiana leczenia
Z dabigatranu eteksylanu na lek przeciwzakrzepowy podawany pozajelitowo:
Po podaniu ostatniej dawki dabigatranu eteksylanu zaleca się odczekać 24 godziny przed zmianą z
dabigatranu eteksylanu na lek przeciwzakrzepowy podawany pozajelitowo (patrz punkt 4.5).

Z pozajelitowych leków przeciwzakrzepowych na dabigatran eteksylan:
Należy przerwać podawanie pozajelitowego leku przeciwzakrzepowego i rozpocząć podawanie
dabigatranu eteksylanu od 0 do 2 godzin przed zaplanowanym terminem podania następnej dawki
pozajelitowego leku przeciwzakrzepowego, lub w czasie przerwania stosowania w przypadku leczenia
ciągłego (np. dożylnego podawania niefrakcjonowanej heparyny (UFH, ang. Unfractionated
Heparin)) (patrz punkt 4.5).

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności nerek
Stosowanie dabigatranu eteksylanu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCL
< 30 mL/minutę) jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CrCL 30-50 mL/minutę) zaleca się
zmniejszenie dawki (patrz tabela 1 powyżej oraz punkty 4.4 i 5.1).

Stosowanie dabigatranu eteksylanu jednocześnie ze słabo/umiarkowanie działającymi inhibitorami Pglikoproteiny (P-gp), np. amiodaronem, chinidyną lub werapamilem

Dawkę produktu leczniczego należy zmniejszyć w sposób wskazany w tabeli 1 (patrz również punkty
#### 4.4 i 4.5). W takim przypadku dabigatran eteksylan oraz wyżej wymienione produkty lecznicze
powinny być przyjmowane jednocześnie.

U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek jednocześnie leczonych werapamilem
należy rozważyć zmniejszenie dawki dabigatranu eteksylanu do 75 mg na dobę (patrz punkty 4.4 i
4.5).

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku >75 lat zaleca się zmniejszenie dawki (patrz tabela 1 powyżej oraz
punkty 4.4 i 5.1).

Masa ciała

Istnieje bardzo ograniczone doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania produktu leczniczego u
pacjentów o masie ciała mniejszej niż 50 kg lub większej niż 110 kg w zalecanej dawce. Na podstawie
dostępnych danych klinicznych i właściwości farmakokinetycznych nie jest konieczna modyfikacja
dawkowania (patrz punkt 5.2), jednak zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna pacjenta (patrz punkt
4.4).

Płeć

Nie jest konieczna modyfikacja dawki (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież

Stosowanie dabigatranu eteksylanu u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu „prewencja
pierwotna ŻChZZ u pacjentów po przebytej planowej alloplastyce całkowitej stawu biodrowego lub
kolanowego”.

Prewencja udarów i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z NVAF z jednym lub więcej
czynnikami ryzyka (SPAF – zapobieganie udarowi związanemu z migotaniem przedsionków)
Leczenie ZŻG i ZP oraz prewencja nawrotów ZŻG i ZP u osób dorosłych (ZŻG/ZP)

Zalecane dawki dabigatranu eteksylanu we wskazaniach zapobiegania udarowi związanemu z
migotaniem przedsionków, ZŻG i ZP przedstawiono w tabeli 2.

Tabela 2: Zalecenia dotyczące dawkowania w zapobieganiu udarowi związanemu z migotaniem
przedsionków, ZŻG i ZP
Zalecenia dotyczące dawkowania
Prewencja udarów i zatorowości systemowej
u dorosłych pacjentów z NVAF z jednym lub
więcej czynnikami ryzyka (SPAF –
zapobieganie udarowi związanemu z
migotaniem przedsionków)

300 mg dabigatranu eteksylanu w postaci jednej
kapsułki o mocy 150 mg dwa razy na dobę

Leczenie ZŻG i ZP oraz prewencja
nawrotów ZŻG i ZP u osób dorosłych
(ZŻG/ZP)
300 mg dabigatranu eteksylanu w postaci jednej
kapsułki o mocy 150 mg dwa razy na dobę po terapii
lekiem przeciwzakrzepowym podawanym
pozajelitowo przez przynajmniej 5 dni
Zalecane zmniejszenie dawki
Pacjenci w wieku ≥80 lat dobowa dawka dabigatranu eteksylanu 220 mg
przyjmowana w postaci jednej kapsułki o mocy
110 mg dwa razy na dobę
Pacjenci jednocześnie przyjmujący
werapamil
Zmniejszenie dawki do rozważenia
Pacjenci w wieku 75-80 lat Dobową dawkę dabigatranu eteksylanu 300 mg
lub 220 mg należy ustalić w oparciu o
indywidualną ocenę ryzyka powstawania
powikłań zakrzepowo-zatorowych oraz ryzyka
krwawień.

Pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami
czynności nerek (CrCL 30-50 mL/minutę)
Pacjenci z zapaleniem błony śluzowej
żołądka, zapaleniem błony śluzowej
przełyku, refluksem żołądkowoprzełykowym
Inni pacjenci ze zwiększonym ryzykiem
krwawień

W prewencji ZŻG/ZP dawkę dabigatranu eteksylanu wynoszącą 220 mg przyjmowaną w postaci
jednej kapsułki o mocy 110 mg dwa razy na dobę zaleca się w oparciu o analizy farmakokinetyczne i
farmakodynamiczne, dawka ta nie została przebadana w warunkach klinicznych. Więcej informacji
patrz punkty 4.4, 4.5, 5.1 i 5.2.

W przypadku nietolerancji dabigatranu eteksylanu należy poinstruować pacjentów o konieczności
natychmiastowej konsultacji z lekarzem prowadzącym w celu zmiany leku na inny akceptowalny lek
stosowany w prewencji udaru i zatorowości systemowej związanych z migotaniem przedsionków lub
w ZŻG/ZP.

Ocena czynności nerek przed i w trakcie leczenia dabigatranem eteksylanem

U wszystkich pacjentów, a szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku (>75 lat), ponieważ w tej
grupie wiekowej zaburzenia czynności nerek mogą być częste:
- Przed rozpoczęciem leczenia dabigatranem eteksylanem należy ocenić czynność nerek poprzez
obliczenie klirensu kreatyniny (CrCL) w celu wykluczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
czynności nerek (np. CrCL<30 mL/minutę) (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2).
- Czynność nerek należy również ocenić, gdy podejrzewa się pogorszenie czynności nerek
podczas leczenia (np. hipowolemia, odwodnienie oraz w przypadku jednoczesnego stosowania
wybranych produktów leczniczych).

Dodatkowe wymagania dotyczące pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności
nerek oraz u pacjentów w wieku powyżej 75 lat:
- Podczas leczenia dabigatranem eteksylanem czynność nerek należy oceniać co najmniej raz w
roku lub częściej w razie potrzeby w wybranych sytuacjach klinicznych, gdy podejrzewa się
osłabienie lub pogorszenie czynności nerek (np. hipowolemia, odwodnienie oraz w przypadku
jednoczesnego stosowania wybranych produktów leczniczych).

Metodą przeznaczoną do oceny czynności nerek (CrCL w mL/minutę) jest metoda Cockcroft-Gault.

Czas stosowania

Czas stosowania dabigatranu eteksylanu we wskazaniach zapobiegania udarowi związanemu z
migotaniem przedsionków, ZŻG i ZP przedstawiono w tabeli 3.

Tabela 3: Czas stosowania w przypadku zapobiegania udarowi związanemu z migotaniem
przedsionków, ZŻG/ZP
Wskazanie Czas stosowania
Zapobieganie
udarowi
związanemu z
migotaniem
przedsionków

Leczenie należy kontynuować długotrwale.

ZŻG/ZP Czas trwania terapii powinien być ustalany indywidualnie na podstawie starannej
oceny stosunku korzyści z leczenia i ryzyka krwawienia (patrz punkt 4.4).
Decyzja o krótkim czasie trwania terapii (przynajmniej 3 miesiące) powinna
opierać się na przejściowych czynnikach ryzyka (np. niedawny zabieg
chirurgiczny, uraz, unieruchomienie), natomiast dłuższa terapia powinna być
stosowana w przypadku stałych czynników ryzyka lub idiopatycznej ZŻG lub
ZP.

Pominięcie dawki

Pominiętą dawkę dabigatranu eteksylanu można przyjąć do 6 godzin przed kolejną zaplanowaną
dawką. Jeśli do kolejnej zaplanowanej dawki pozostało mniej niż 6 godzin, należy pominąć pominiętą
dawkę.

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełniania pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania dabigatranu eteksylanu

Nie należy przerywać leczenia dabigatranem eteksylanem bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.
Należy pouczyć pacjentów, aby skontaktowali się z lekarzem prowadzącym w przypadku wystąpienia
objawów ze strony układu pokarmowego, takich jak niestrawność (patrz punkt 4.8).

Zmiana leczenia

Z dabigatranu eteksylanu na lek przeciwzakrzepowy podawany pozajelitowo:

Po podaniu ostatniej dawki dabigatranu eteksylanu zaleca się odczekać 12 godzin przed zmianą z
dabigatranu eteksylanu na lek przeciwzakrzepowy podawany pozajelitowo (patrz punkt 4.5).

Z pozajelitowych leków przeciwzakrzepowych na dabigatran eteksylan:
Należy przerwać podawanie pozajelitowego leku przeciwzakrzepowego i rozpocząć podawanie
dabigatranu eteksylanu od 0 do 2 godzin przed zaplanowanym terminem podania następnej dawki
pozajelitowego leku przeciwzakrzepowego, lub w czasie przerwania stosowania w przypadku leczenia
ciągłego (np. dożylnego podawania niefrakcjonowanej heparyny (UFH, ang. Unfractionated
Heparin)) (patrz punkt 4.5).

Z dabigatranu eteksylanu na antagonistę witaminy K (VKA, ang. Vitamin K Antagonists):
Należy dostosować czas rozpoczęcia stosowania VKA na podstawie CrCL w następujący sposób:
- CrCL ≥50 mL/minutę, rozpocząć stosowanie VKA 3 dni przed przerwaniem stosowania
dabigatranu eteksylanu,
- CrCL ≥30-<50 mL/minutę, rozpocząć stosowanie VKA 2 dni przed przerwaniem stosowania
dabigatranu eteksylanu.

Dabigatran eteksylan może mieć wpływ na wartości międzynarodowego współczynnika
znormalizowanego (INR), dlatego pomiar INR lepiej odzwierciedli działanie VKA wyłącznie
wówczas, gdy zostanie wykonany po przerwaniu terapii dabigatranem eteksylanem na przynajmniej 2
dni. Do tego czasu wartości pomiaru INR powinny być interpretowane z ostrożnością.

Z leczenia VKA na dabigatran eteksylan:
Należy przerwać stosowanie VKA. Podawanie eteksylanu dabigatranu należy rozpocząć, jak tylko
INR wyniesie <2,0.

Kardiowersja (zapobieganie udarowi związanemu z migotaniem przedsionków)

Pacjenci mogą kontynuować stosowanie dabigatranu eteksylanu podczas kardiowersji.

Ablacja cewnikowa w migotaniu przedsionków (zapobieganie udarowi związanemu z migotaniem
przedsionków)

Brak dostępnych danych dla leczenia dabigatranem eteksylanem 110 mg dwa razy na dobę.

Przezskórna interwencja wieńcowa z implantacją stentów (zapobieganie udarowi związanemu z
migotaniem przedsionków)

Dabigatran eteksylan można stosować w skojarzeniu z leczeniem przeciwpłytkowym u pacjentów z
niezastawkowym migotaniem przedsionków poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej z
implantacją stentów po osiągnięciu hemostazy (patrz punkt 5.1).

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Modyfikacja dawki w tej populacji, patrz tabela 2 powyżej.

Pacjenci z ryzykiem krwawienia

Pacjentów ze zwiększonym ryzykiem krwawienia (patrz punkty 4.4, 4.5, 5.1 i 5.2) należy ściśle
monitorować (w kierunku objawów krwawienia lub niedokrwistości). Dostosowanie dawki zależy od
decyzji lekarza po ocenie potencjalnych korzyści i zagrożeń u danego pacjenta (patrz tabela 2
powyżej). Test krzepliwości (patrz punkt 4.4) może być pomocny w określeniu pacjentów ze
zwiększonym ryzykiem krwawienia, spowodowanym nadmierną ekspozycją na dabigatran. W
przypadku nadmiernej ekspozycji na dabigatran u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem krwawienia
zaleca się stosowanie zmniejszonej dawki 220 mg w postaci jednej kapsułki 110 mg dwa razy na

dobę. W przypadku wystąpienia klinicznie znaczącego krwawienia należy przerwać stosowanie
produktu leczniczego.

U pacjentów z zapaleniem żołądka, przełyku lub refluksem żołądkowo-przełykowym należy rozważyć
zmniejszenie dawki ze względu na zwiększone ryzyko dużego krwawienia z przewodu pokarmowego
(patrz tabela 2 powyżej oraz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności nerek

Stosowanie dabigatranu eteksylanu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCL
<30 mL/minutę) jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Dostosowanie dawki nie jest konieczne u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek
(CrCL 50 ≤80 mL/minutę). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek
(CrCL 30-50 mL/minutę) zalecana dawka dabigatranu eteksylanu również wynosi 300 mg w postaci
jednej kapsułki o mocy 150 mg dwa razy na dobę. Jednakże u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka
krwawień należy rozważyć zmniejszenie dawki dabigatranu eteksylanu do 220 mg w postaci jednej
kapsułki o mocy 110 mg dwa razy na dobę (patrz punkty 4.4 i 5.2). U pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek zaleca się ścisłe monitorowanie kliniczne.

Stosowanie dabigatranu eteksylanu ze słabo/umiarkowanie działającymi inhibitorami P-glikoproteiny
(P-gp), tj. amiodaronem, chinidyną lub werapamilem

Dostosowanie dawki nie jest konieczne w przypadku jednoczesnego stosowania amiodaronu lub
chinidyny (patrz punkty 4.4, 4.5 i 5.2).

Zaleca się zmniejszenie dawki u pacjentów otrzymujących jednocześnie werapamil (patrz tabela 2
powyżej oraz punkty 4.4 i 4.5). W takim przypadku dabigatran eteksylan i werapamil powinny być
przyjmowane jednocześnie.

Masa ciała

Nie jest konieczna modyfikacja dawki (patrz punkt 5.2), jednak zalecana jest ścisła obserwacja
kliniczna pacjentów o masie ciała <50 kg (patrz punkt 4.4).

Płeć

Nie jest konieczna modyfikacja dawki (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież

Stosowanie dabigatranu eteksylanu u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu w prewencji
udarów i zatorowości systemowej u pacjentów z NVAF.

Leczenie ŻChZZ i prewencja nawrotów ŻChZZ u dzieci i młodzieży

W przypadku leczenia ŻChZZ u dzieci i młodzieży leczenie należy rozpocząć po terapii lekiem
przeciwzakrzepowym podawanym pozajelitowo przez przynajmniej 5 dni. W przypadku prewencji
nawrotów ŻChZZ leczenie należy rozpocząć po uprzedniej terapii.

Dabigatran eteksylan w postaci kapsułek należy przyjmować dwa razy na dobę, jedną dawkę
rano i jedną dawkę wieczorem, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Odstęp między dawkami
powinien wynosić w miarę możliwości 12 godzin.

Zalecana dawka dabigatranu eteksylanu w postaci kapsułek zależy od masy ciała i wieku pacjenta
zgodnie z tabelą 4. W trakcie leczenia dawkę należy dostosowywać do masy ciała i wieku.

Dla zakresów masy ciała i wieku niewymienionych w tabeli dawkowania nie można podać zaleceń
dotyczących dawkowania.

Tabela 4: Pojedyncze i całkowite dobowe dawki dabigatranu eteksylanu w miligramach (mg) w
zależności od masy ciała pacjenta w kilogramach (kg) i wieku w latach
Zakresy masy ciała i wieku Pojedyncza
dawka w mg
Całkowita dawka
dobowa w mgMasa ciała w kg Wiek w latach
11 do <13 8 do <9 75 150
13 do <16 8 do <11 110 220
16 do <21 8 do <14 110 220
21 do <26 8 do <16 150 300
26 do <31 8 do <18 150 300
31 do <41 8 do <18 185 370
41 do <51 8 do <18 220 440
51 do <61 8 do <18 260 520
61 do <71 8 do <18 300 600
71 do <81 8 do <18 300 600
> 81 10 do <18 300 600
Dawki pojedyncze wymagające połączenia więcej niż jednej kapsułki:
300 mg: dwie kapsułki o mocy 150 mg lub
cztery kapsułki o mocy 75 mg
260 mg: jedna kapsułka o mocy 110 mg i jedna kapsułka o mocy 150 mg lub
jedna kapsułka o mocy 110 mg i dwie kapsułki o mocy 75 mg
220 mg: jako dwie kapsułki o mocy 110 mg
185 mg: jako jedna kapsułka o mocy 75 mg i jedna kapsułka o mocy 110 mg
150 mg: jako jedna kapsułka o mocy 150 mg lub
dwie kapsułki o mocy 75 mg

Ocena czynności nerek przed i w trakcie leczenia

Przed rozpoczęciem leczenia należy wyliczyć szacunkowy współczynnik przesączania kłębuszkowego
(eGFR, ang. estimated glomerular filtration rate) na podstawie wzoru Schwartza (metodę stosowaną
do oceny stężenia kreatyniny należy uzgodnić z lokalnym laboratorium).
Stosowanie dabigatranu eteksylanu u dzieci i młodzieży z eGFR <50 mL/minutę/1,73m2 jest
przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Pacjentów z eGFR ≥50 mL/minutę/1,73 m2 należy leczyć dawką zgodnie z tabelą 4.
W trakcie leczenia czynność nerek należy oceniać w wybranych sytuacjach klinicznych, gdy
podejrzewa się osłabienie lub pogorszenie czynności nerek (takie jak hipowolemia, odwodnienie oraz
w przypadku jednoczesnego stosowania wybranych produktów leczniczych itp.).

Czas stosowania
Czas trwania leczenia powinien być ustalany indywidualnie na podstawie oceny stosunku korzyści i
ryzyka.

Pominięcie dawki
Pominiętą dawkę dabigatranu eteksylanu można przyjąć do 6 godzin przed kolejną zaplanowaną
dawką. Jeśli do kolejnej zaplanowanej dawki pozostało mniej niż 6 godzin, należy pominąć ominiętą
dawkę.
Nigdy nie wolno stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania dabigatranu eteksylanu

Nie należy przerywać leczenia dabigatranem eteksylanem bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.
Należy pouczyć pacjentów lub ich opiekunów, aby skontaktowali się z lekarzem prowadzącym w
przypadku wystąpienia objawów ze strony układu pokarmowego, takich jak niestrawność (patrz punkt
4.8).

Zmiana leczenia

Z dabigatranu eteksylanu na lek przeciwzakrzepowy podawany pozajelitowo:
Po podaniu ostatniej dawki dabigatranu eteksylanu zaleca się odczekać 12 godzin przed zmianą z
dabigatranu eteksylanu na lek przeciwzakrzepowy podawany pozajelitowo (patrz punkt 4.5).

Z pozajelitowych leków przeciwzakrzepowych na dabigatran eteksylan:
Należy przerwać podawanie pozajelitowego leku przeciwzakrzepowego i rozpocząć podawanie
dabigatranu eteksylanu od 0 do 2 godzin przed zaplanowanym terminem podania następnej dawki
pozajelitowego leku przeciwzakrzepowego, lub w czasie przerwania stosowania w przypadku leczenia
ciągłego (np. dożylnego podawania niefrakcjonowanej heparyny (UFH, ang. Unfractionated
Heparin)) (patrz punkt 4.5).

Z dabigatranu eteksylanu na antagonistę witaminy K (VKA, ang. Vitamin K Antagonists):
Pacjenci powinni rozpocząć stosowanie VKA 3 dni przed przerwaniem leczenia dabigatranem
eteksylanem.
Dabigatran eteksylan może mieć wpływ na wartości międzynarodowego współczynnika
znormalizowanego (INR), dlatego pomiar INR lepiej odzwierciedli działanie VKA wyłącznie
wówczas, gdy zostanie wykonany po przerwaniu terapii dabigatranem eteksylanem na przynajmniej 2
dni. Do tego czasu wartości pomiaru INR powinny być interpretowane z ostrożnością.

Z VKA na dabigatran eteksylan:
Należy przerwać stosowanie VKA. Podawanie dabigatranu eteksylanu należy rozpocząć, jak tylko
INR wyniesie < 2,0.

Sposób podawania
Ten produkt leczniczy jest przeznaczony do stosowania doustnego.
Kapsułki mogą być przyjmowane z posiłkiem lub bez posiłku. Kapsułki należy połykać w całości,
popijając szklanką wody w celu ułatwienia przedostania się do żołądka.
Należy pouczyć pacjentów, aby nie otwierali kapsułek, ponieważ może to zwiększyć ryzyko
krwawienia (patrz punkt 5.2).

#### 4.3 Przeciwwskazania

- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CrCL <30 mL/minutę) u dorosłych pacjentów
- eGFR <50 mL/minutę/1,73 m2 u dzieci i młodzieży
- Czynne, istotne klinicznie krwawienie
- Zmiana lub schorzenie uważane za istotny czynnik ryzyka poważnego krwawienia, w tym
owrzodzenie w obrębie przewodu pokarmowego obecnie lub w niedalekiej przeszłości,
nowotwory złośliwe obarczone wysokim ryzykiem krwawienia, niedawny uraz mózgu lub
rdzenia kręgowego, niedawny zabieg chirurgiczny mózgu, rdzenia kręgowego lub okulistyczny,
niedawny krwotok śródczaszkowy, stwierdzone lub podejrzewane żylaki przełyku, malformacje
tętniczo-żylne, tętniaki naczyniowe lub istotne nieprawidłowości naczyniowe w obrębie rdzenia
kręgowego lub mózgu
- Leczenie skojarzone z jakimikolwiek produktami przeciwzakrzepowymi np. niefrakcjonowaną
heparyną (UFH), heparynami drobnocząsteczkowymi (enoksaparyna, dalteparyna, itp.)
pochodnymi heparyny (fondaparynuks itp.) doustnymi antykoagulantami (warfaryna,
rywaroksaban, apiksaban itp.) z wyjątkiem szczególnych okoliczności. Należą do nich zamiana
terapii przeciwzakrzepowej (patrz punkt 4.2), kiedy UFH jest podawana w dawkach
niezbędnych do podtrzymania drożności cewników w naczyniach centralnych żylnych lub
naczyniach tętniczych lub kiedy UFH jest podawana podczas ablacji cewnikowej w migotaniu
przedsionków (patrz punkt 4.5)
- Zaburzenia czynności wątroby lub choroba wątroby o potencjalnym niekorzystnym wpływie na
przeżycie

- Leczenie skojarzone z następującymi silnymi inhibitorami P-gp: stosowanymi układowo
ketokonazolem, cyklosporyną, itrakonazolem, dronedaronem oraz lekiem złożonym o ustalonej
dawce zawierającym glekaprewir i pibrentaswir (patrz punkt 4.5).
- Stan po wszczepieniu sztucznej zastawki serca wymagający leczenia przeciwzakrzepowego
(patrz punkt 5.1).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Ryzyko krwotoku

Należy zachować ostrożność podczas stosowania dabigatranu eteksylanu w przypadku chorób
związanych ze zwiększonym ryzykiem krwawienia lub w przypadku jednoczesnego stosowania
produktów leczniczych wpływających na hemostazę poprzez zahamowanie agregacji płytek krwi.
Podczas leczenia krwawienie może wystąpić w każdym miejscu. Niewyjaśniony spadek stężenia
hemoglobiny i (lub) hematokrytu lub ciśnienia tętniczego krwi powinien prowadzić do poszukiwania
miejsca krwawienia.

U dorosłych pacjentów w razie zagrażającego życiu lub nieopanowanego krwawienia, w sytuacjach, w
których konieczne jest szybkie odwrócenie działania przeciwzakrzepowego dabigatranu, dostępny jest
swoisty czynnik odwracający, idarucyzumab. Nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa
stosowania idarucyzumabu u dzieci i młodzieży.
Dabigatran można usunąć na drodze hemodializy. U dorosłych pacjentów inne możliwe opcje to
świeża krew pełna lub osocze świeżo mrożone, koncentrat czynników krzepnięcia (aktywowanych lub
nieaktywowanych), koncentraty rekombinowanego czynnika VIIa lub płytek krwi (patrz również
punkt 4.9).

W badaniach klinicznych stosowanie dabigatranu eteksylanu wiązało się z wyższym odsetkiem
dużych krwawień z przewodu pokarmowego. Zwiększone ryzyko obserwowano u pacjentów w
podeszłym wieku (≥75 lat) leczonych dawką 150 mg dwa razy na dobę. Inne czynniki ryzyka (patrz
również tabela 5) obejmują leczenie skojarzone z lekami hamującymi agregację płytek krwi, takimi
jak klopidogrel i kwas acetylosalicylowy (ASA) lub niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), jak
również występowanie zapalenia przełyku, żołądka lub refluksu żołądkowo-przełykowego.

Czynniki ryzyka

W tabeli 5 podsumowano czynniki mogące zwiększać ryzyko krwotoku.

Tabela 5: Czynniki mogące zwiększać ryzyko krwotoku.
Czynnik ryzyka
Czynniki farmakodynamiczne i
farmakokinetyczne
Wiek ≥75 lat

Czynniki zwiększające stężenia osoczowe
dabigatranu
Główne:
- Umiarkowane zaburzenia czynności nerek u
dorosłych pacjentów (30 - 50 mL/minutę
CrCL)
- Silne inhibitory P-gp (patrz punkt 4.3 i 4.5)
- Jednoczesne stosowanie słabo do
umiarkowanie działającego inhibitora P-gp
(np. amiodaron, werapamil, chinidyna i
tikagrelor; patrz punkt 4.5)
Dodatkowe:
- Niska masa ciała (<50 kg) u dorosłych
pacjentów

Interakcje farmakodynamiczne (patrz punkt
4.5)
- ASA i inne leki hamujące agregację płytek
krwi, takie jak klopidogrel
- NLPZ
- SSRI lub SNRI
- Inne produkty lecznicze, które mogą
zaburzać hemostazę
Choroby/zabiegi o szczególnym ryzyku
krwotoku
- Wrodzone lub nabyte zaburzenia
krzepliwości
- Małopłytkowość lub zaburzenia czynności
płytek krwi
- Niedawna biopsja lub duży uraz
- Bakteryjne zapalenie wsierdzia
- Zapalenie błony śluzowej przełyku,
zapalenie błony śluzowej żołądka lub refluks
żołądkowo-przełykowy
Dane dotyczące dorosłych pacjentów o masie ciała <50 kg są ograniczone (patrz punkt 5.2).

Jednoczesne stosowanie dabigatranu eteksylanu z inhibitorami P-gp nie zostało przebadane u dzieci i
młodzieży, ale może zwiększać ryzyko krwawienia (patrz punkt 4.5).

Środki ostrożności i postępowanie w przypadku ryzyka krwotoku
Postępowanie w przypadku powikłań krwawienia, patrz również punkt 4.9.

Ocena stosunku korzyści do ryzyka

Zmiany, schorzenia, zabiegi i (lub) leczenie farmakologiczne (takie jak NPLZ, leki przeciwpłytkowe,
SSRI i SNRI, patrz punkt 4.5), które istotnie zwiększają ryzyko dużego krwawienia, wymagają
starannej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Dabigatran eteksylan należy tylko podawać wtedy, jeśli
korzyść z leczenia przewyższa ryzyko krwawienia.

Dostępne są ograniczone dane kliniczne dla dzieci i młodzieży z czynnikami ryzyka, w tym pacjentów
z czynnym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych, zapaleniem mózgu i ropniem śródczaszkowym
(patrz punkt 5.1). U tych pacjentów dabigatran eteksylan można podawać tylko wtedy, jeśli
oczekiwane korzyści przewyższają ryzyko krwawienia.

Ścisłe monitorowanie kliniczne

Ścisła obserwacja w kierunku objawów krwawienia lub niedokrwistości jest zalecana przez cały okres
leczenia, szczególnie w przypadku występujących jednocześnie czynników ryzyka (patrz tabela 5
powyżej). Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku podawania dabigatranu eteksylanu
jednocześnie z werapamilem, amiodaronem, chinidyną lub klarytromycyną (inhibitorami P-gp) oraz
szczególnie w przypadku wystąpienia krwawienia, zwłaszcza u pacjentów ze zmniejszoną czynnością
nerek (patrz punkt 4.5).
Ścisłe monitorowanie w kierunku objawów krwawienia jest zalecane u pacjentów jednocześnie
leczonych NLPZ (patrz punkt 4.5).

Przerwanie leczenia dabigatranem eteksylanem

U pacjentów, u których wystąpi ostra niewydolność nerek, należy przerwać leczenie dabigatranem
eteksylanem (patrz również punkt 4.3).

W przypadku wystąpienia silnego krwawienia leczenie musi zostać przerwane, źródło krwawienia
musi zostać określone i można rozważyć zastosowanie swoistego czynnika odwracającego
(idarucyzumab) u dorosłych pacjentów. Nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania
idarucyzumabu u dzieci i młodzieży. Dabigatran można usunąć na drodze hemodializy.

Stosowanie inhibitorów pompy protonowej

Można rozważyć podanie inhibitora pompy protonowej (PPI) w celu uniknięcia krwawienia z
przewodu pokarmowego. W przypadku dzieci i młodzieży należy stosować się do lokalnych zaleceń
podanych na oznakowaniu opakowań inhibitorów pompy protonowej.

Parametry krzepnięcia w badaniach laboratoryjnych

Mimo że stosowanie tego produktu leczniczego nie wiąże się na ogół z koniecznością rutynowego
monitorowania działania przeciwzakrzepowego, oznaczenie działania przeciwzakrzepowego
dabigatranu może być pomocne w wykryciu nadmiernej ekspozycji na dabigatran w przypadku
występowania dodatkowych czynników ryzyka.
Czas trombinowy w rozcieńczonym osoczu (dTT, ang. diluted thrombin time), ekarynowy czas
krzepnięcia (ECT, ang. ecarin clotting time) i czas kaolinowo-kefalinowy (aPTT, ang. activated
partial thromboplastin time) mogą dostarczyć przydatnych informacji, jednak uzyskane wyniki należy
interpretować z zachowaniem ostrożności ze względu na zmienność wyników między badaniami
(patrz punkt 5.1).
U pacjentów stosujących dabigatran eteksylan badanie międzynarodowego współczynnika
znormalizowanego (INR) nie daje wiarygodnych wyników i zgłaszano przypadki uzyskania wyników
fałszywie podwyższonych. Dlatego nie należy wykonywać badania INR.

Tabela 6 przedstawia najniższe progowe wartości badań krzepnięcia u dorosłych pacjentów, które
mogą wskazywać na zwiększone ryzyko krwawienia. Odpowiednie wartości progowe u dzieci i
młodzieży nie są znane (patrz punkt 5.1).

Tabela 6: Najniższe progowe wartości badań krzepnięcia u dorosłych pacjentów, które mogą
wskazywać na zwiększone ryzyko krwawienia.
Badanie (najniższa wartość) Wskazanie
Prewencja pierwotna ŻChZZ po
zabiegach ortopedycznych
Prewencja udarów mózgu w
migotaniu przedsionków i
ZŻG/ZP
dTT [ng/mL] > 67 > 200
ECT [x-krotność górnego limitu
normy]
Brak danych > 3

aPTT [x-krotność górnego
limitu normy]
> 1,3 > 2

INR Nie należy wykonywać Nie należy wykonywać

Stosowanie produktów leczniczych fibrynolitycznych w leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego
mózgu
Stosowanie produktów leczniczych fibrynolitycznych w leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego
mózgu może być wzięte pod uwagę w przypadku, gdy wyniki badań dTT, ECT lub aPTT nie
przekraczają górnej granicy normy (GGN) zgodnie z lokalnym zakresem wartości referencyjnych.

Zabiegi chirurgiczne i procedury inwazyjne

Pacjenci leczeni dabigatranem eteksylanem, poddawani zabiegom chirurgicznym lub procedurom
inwazyjnym są w grupie zwiększonego ryzyka krwawienia. Zabiegi chirurgiczne mogą zatem
wymagać doraźnego przerwania leczenia dabigatranem eteksylanem.

Pacjenci mogą kontynuować stosowanie dabigatranu eteksylanu podczas kardiowersji. Brak
dostępnych danych dla leczenia dabigatranem eteksylanem 110 mg dwa razy na dobę u pacjentów
poddawanych ablacji cewnikowej w migotaniu przedsionków (patrz punkt 4.2).

Należy zachować ostrożność w przypadku doraźnego przerwania leczenia z powodu interwencji
chirurgicznych, konieczne jest wówczas monitorowanie przeciwzakrzepowe. U pacjentów z
niewydolnością nerek klirens dabigatranu może być wydłużony (patrz punkt 5.2). Należy to
uwzględnić przed każdym zabiegiem. W takich przypadkach test krzepliwości (patrz punkty 4.4 i 5.1)
może być pomocny w celu określenia, czy hemostaza jest wciąż nieprawidłowa.

Zabieg chirurgiczny w trybie nagłym lub zabiegi pilne
Należy doraźnie przerwać stosowanie dabigatranu eteksylanu. W przypadku, gdy konieczne jest
szybkie odwrócenie działania przeciwzakrzepowego, dla dorosłych pacjentów dostępny jest swoisty
czynnik odwracający działanie dabigatranu eteksylanu (idarucyzumab). Nie określono skuteczności
ani bezpieczeństwa stosowania idarucyzumabu u dzieci i młodzieży. Dabigatran można usunąć na
drodze hemodializy.
Odwrócenie terapii dabigatranem eteksylanem naraża pacjenta na ryzyko powstania zakrzepu
spowodowanego chorobą podstawową. Leczenie dabigatranem eteksylanem może być wznowione 24
godziny po podaniu idarucyzumabu, pod warunkiem, że pacjent jest stabilny klinicznie i osiągnięto
odpowiednią hemostazę.

Zabiegi chirurgiczne/procedury inwazyjne w stanach podostrych
Należy doraźnie przerwać stosowanie dabigatranu eteksylanu. Zabieg chirurgiczny lub interwencję
należy w miarę możliwości opóźnić co najmniej 12 godzin po podaniu ostatniej dawki. Jeśli zabiegu
chirurgicznego nie można opóźnić, ryzyko krwawienia może być zwiększone. Należy rozważyć
ryzyko krwawienia w stosunku do stopnia pilności zabiegu.

Planowe zabiegi chirurgiczne
W miarę możliwości stosowanie dabigatranu eteksylanu należy przerwać co najmniej 24 godziny
przed zabiegami inwazyjnymi lub chirurgicznymi. U pacjentów z podwyższonym ryzykiem
krwawienia lub poddawanych dużym zabiegom chirurgicznym, w przypadku których może być
wymagana pełna hemostaza, należy rozważyć przerwanie stosowania dabigatranu eteksylanu na 2-4
dni przed zabiegiem chirurgicznym.

W tabeli 7 podsumowano zasady dotyczące przerywania leczenia przed zabiegami inwazyjnymi lub
chirurgicznymi u dorosłych pacjentów.

Tabela 7: Zasady dotyczące przerywania leczenia przed zabiegami inwazyjnymi lub
chirurgicznymi u dorosłych pacjentów
Czynność
nerek (CrCL w
mL/minutę)

Szacowany okres
półtrwania
(godziny)

Należy przerwać stosowanie dabigatranu eteksylanu
przed planowym zabiegiem chirurgicznym
Wysokie ryzyko
krwawienia lub duży
zabieg chirurgiczny

Ryzyko standardowe

≥ 80 ~ 13 2 dni przed 24 godziny przed
≥ 50-< 80 ~ 15 2-3 dni przed 1-2 dni przed
≥ 30-< 50 ~ 18 4 dni przed 2-3 dni przed (> 48 godzin)

Zasady przerywania leczenia przed zabiegami inwazyjnymi lub chirurgicznymi u dzieci i młodzieży
podsumowano w tabeli 8.

Tabela 8: Zasady przerywania leczenia przed zabiegami inwazyjnymi lub chirurgicznymi u
dzieci i młodzieży
Czynność nerek
(eGFR w mL/minutę/1,73m2)
Należy przerwać stosowanie dabigatranu przed planowanym
zabiegiem
>80 24 godziny przed
50 – 80 2 dni przed
<50 Nie przebadano tych pacjentów (patrz punkt 4.3).

Znieczulenie rdzeniowe/znieczulenie zewnątrzoponowe/nakłucie lędźwiowe

Zabiegi takie jak znieczulenie rdzeniowe wymagają pełnej czynności hemostatycznej.

Ryzyko krwiaków rdzeniowych lub zewnątrzoponowych może być zwiększone w przypadku
urazowego lub wielokrotnego nakłucia oraz przez długotrwałe stosowanie cewnika
zewnątrzoponowego. Po usunięciu cewnika należy odczekać co najmniej 2 godziny przed podaniem

pierwszej dawki dabigatranu eteksylanu. Pacjenci tacy wymagają częstej obserwacji w kierunku
neurologicznych objawów przedmiotowych i podmiotowych występowania krwiaków rdzeniowych
lub zewnątrzoponowych.

Faza pooperacyjna
Leczenie dabigatranem eteksylanem należy wznowić po inwazyjnym zabiegu lub interwencji
chirurgicznej tak szybko, jak to możliwe, pod warunkiem, że pozwala na to sytuacja kliniczna i
uzyskano odpowiednią hemostazę.

Należy zachować ostrożność (patrz punkty 4.4 i 5.1) podczas leczenia pacjentów z grupy ryzyka
wystąpienia krwawienia lub pacjentów narażonych na nadmierną ekspozycję na produkt, a zwłaszcza
pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (patrz również tabela 5).

Pacjenci z grupy wysokiego ryzyka zgonu na skutek zabiegu chirurgicznego oraz z wewnętrznymi
czynnikami ryzyka występowania zdarzeń zakrzepowo-zatorowych

Dostępne dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania dabigatranu eteksylanu u tych
pacjentów są ograniczone, dlatego należy zachować ostrożność podczas leczenia.

Zabieg chirurgiczny z powodu złamania szyjki kości udowej
Brak danych dotyczących stosowania dabigatranu eteksylanu u pacjentów poddawanych zabiegom
chirurgicznym z powodu złamania szyjki kości udowej. W związku z tym stosowanie tego produktu
leczniczego nie jest zalecane.

Zaburzenia czynności wątroby
Z udziału w głównych badaniach wykluczono pacjentów ze zwiększoną aktywnością enzymów
wątrobowych ponad 2-krotnie powyżej górnej granicy normy. Brak dostępnego doświadczenia w
leczeniu tej subpopulacji pacjentów i dlatego nie zaleca się stosowania dabigatranu eteksylanu w tej
grupie pacjentów. Przeciwwskazaniami do stosowania produktu leczniczego są niewydolność wątroby
lub schorzenia tego narządu, które mogą wpływać na czas przeżycia (patrz punkt 4.3).

Interakcja z induktorami P-gp
Skojarzone stosowanie induktorów P-gp może zmniejszać stężenie dabigatranu w osoczu, dlatego też
należy unikać ich podawania (patrz punkty 4.5 i 5.2).

Pacjenci z zespołem antyfosfolipidowym

Nie zaleca się stosowania doustnych antykoagulantów o działaniu bezpośrednim, takich jak dabigatran
eteksylan, u pacjentów z zakrzepicą ze zdiagnozowanym zespołem antyfosfolipidowym. Zwłaszcza u
pacjentów z trzema wynikami pozytywnymi (antykoagulant toczniowy, przeciwciała
antykardiolipinowe oraz przeciwciała przeciwko β2 glikoproteinie-I) leczenie z zastosowaniem
doustnych antykoagulantów o działaniu bezpośrednim może być związane z większą liczbą nawrotów
incydentów zakrzepowych niż podczas terapii antagonistami witaminy K.

Zawał mięśnia sercowego (MI, ang. Myocardial Infarction)

W badaniu III fazy RE-LY (prewencja udarów mózgu w migotaniu przedsionków, patrz punkt 5.1)
całkowity odsetek zawałów mięśnia sercowego wynosił 0,82, 0,81 oraz 0,64% na rok u pacjentów
otrzymujących odpowiednio dabigatran eteksylan w dawce 110 mg dwa razy na dobę, 150 mg dwa
razy na dobę oraz warfarynę, a zwiększenie ryzyka względnego dabigatranu w porównaniu do
warfaryny wynosiło 29% i 27%. Niezależnie od stosowanego leczenia, najwyższe ryzyko
bezwzględne zawału mięśnia sercowego obserwowano w następujących podgrupach, o
porównywalnym ryzyku względnym: pacjenci z wcześniejszym zawałem mięśnia sercowego, pacjenci
w wieku ≥65 lat z cukrzycą lub chorobą wieńcową, pacjenci z frakcją wyrzutową lewej komory serca
<40% oraz pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Ponadto podwyższone ryzyko
zawału mięśnia sercowego obserwowano u pacjentów przyjmujących jednocześnie ASA plus
klopidogrel lub tylko klopidogrel.

W trzech badaniach fazy III dotyczących ZŻG/ZP kontrolowanych czynnym leczeniem wyższy
wskaźnik zawału mięśnia sercowego obserwowano u pacjentów, którzy otrzymywali dabigatran
eteksylan niż u pacjentów otrzymujących warfarynę: odpowiednio 0,4% i 0,2% w krótkoterminowych
badaniach RE-COVER i RE-COVER II oraz 0,8% i 0,1% w długoterminowym badaniu RE-MEDY.
W tym badaniu wzrost był statystycznie istotny (p=0,022).

W badaniu RE-SONATE, w którym porównywano dabigatran eteksylan do placebo, wskaźnik
występowania zawału u pacjentów otrzymujących dabigatran eteksylan i placebo wynosił
odpowiednio 0,1% i 0,2%.

Pacjenci z czynną chorobą nowotworową (ZŻG/ZP, dzieci i młodzież z ŻChZZ)

Nie określono dotychczas skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z ZŻG/ZP i
czynną chorobą nowotworową. Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u dzieci
i młodzieży z czynną chorobą nowotworową są ograniczone.

Dzieci i młodzież

W przypadku niektórych bardzo specyficznych grup dzieci i młodzieży, np. pacjentów z chorobą jelita
cienkiego, w przebiegu której wchłanianie może być zaburzone, należy rozważyć stosowanie leku
przeciwzakrzepowego podawanego pozajelitowo.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje za pośrednictwem białek transportowych

Dabigatran eteksylan jest substratem transportera błonowego P-gp. Oczekuje się, że jednoczesne
podawanie inhibitorów P-gp (patrz tabela 9) spowoduje zwiększone stężenie osoczowe dabigatranu.

Jeśli nie podano inaczej, podczas jednoczesnego podawania dabigatranu z silnymi inhibitorami P-gp
konieczne jest ścisłe monitorowanie kliniczne (w kierunku objawów krwawienia lub niedokrwistości).
W przypadku jednoczesnego stosowania niektórych inhibitorów P-gp może być konieczne
zmniejszenie dawki (patrz punkty 4.2, 4.3, 4.4 i 5.1).

Tabela 9: Interakcje za pośrednictwem białek transportowych

Inhibitory P-gp

Jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3)

Ketokonazol Ketokonazol zwiększał całkowite wartości AUC0-∞ i Cmax dabigatranu
odpowiednio 2,38- krotnie i 2,35-krotnie po podaniu doustnej jednorazowej
dawki 400 mg oraz odpowiednio 2,53-krotnie i 2,49-krotnie po doustnym
podaniu wielokrotnym 400 mg ketokonazolu raz na dobę.
Dronedaron Jednoczesne podawanie dabigatranu eteksylanu i dronedaronu spowodowało
odpowiednio około 2,4-krotny i 2,3-krotny wzrost wartości AUC0-∞ i Cmax
dabigatranu w przypadku wielokrotnego podania 400 mg dronedaronu dwa razy
na dobę oraz odpowiednio około 2,1-krotny i 1,9-krotny w przypadku podania
pojedynczej dawki 400 mg.
Itrakonazol,
cyklosporyna
Na podstawie wyników badań in vitro można spodziewać się podobnego efektu
jak w przypadku stosowania ketokonazolu.
Glekaprewir /
pibrentaswir
Wykazano, że jednoczesne stosowanie dabigatranu eteksylanu w skojarzeniu z
inhibitorami P-gp glekaprewirem i pibrentaswirem w ustalonej dawce
zwiększa ekspozycję na dabigatran i może zwiększać ryzyko krwawienia.

Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane

Takrolimus W badaniach in vitro stwierdzono, że hamujący wpływ takrolimusu na P-gp jest
zbliżony do obserwowanego dla itrakonazolu i cyklosporyny. Nie przeprowadzono
badań klinicznych dotyczących podawania dabigatranu eteksylanu z
takrolimusem. Jednakże ograniczone dane kliniczne dotyczące innego substratu Pgp (ewerolimusu) wskazują, że takrolimus hamuje P-gp słabiej niż silne inhibitory
P-gp.

Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania (patrz punkty 4.2 i 4.4)

Werapamil W trakcie jednoczesnego podawania dabigatranu eteksylanu (150 mg) z
doustnym werapamilem Cmax i AUC dabigatranu uległy zwiększeniu, lecz zakres
tych zmian różni się w zależności od momentu podawania werapamilu i jego
postaci farmaceutycznej (patrz punkty 4.2 i 4.4).

Największy wzrost ekspozycji na dabigatran obserwowano po pierwszej dawce
werapamilu w postaci o natychmiastowym uwalnianiu podanej godzinę przed
podaniem dabigatranu eteksylanu (zwiększenie Cmax około 2,8-krotnie i AUC
około 2,5-krotnie). Wynik ten ulegał stopniowemu zmniejszaniu po podawaniu
postaci o przedłużonym uwalnianiu (zwiększenie Cmax około 1,9-krotnie i AUC
około 1,7-krotnie) i po podawaniu dawek wielokrotnych werapamilu
(zwiększenie Cmax około 1,6-krotnie i AUC około 1,5-krotnie).

Nie stwierdzono żadnych istotnych interakcji podczas podawania werapamilu
2 godziny po dabigatranie eteksylanie (wzrost Cmax około 1,1-krotny i AUC
około 1,2-krotny). Tłumaczy się to pełnym wchłonięciem dabigatranu po
2 godzinach.
Amiodaron W trakcie jednoczesnego podawania dabigatranu eteksylanu z amiodaronem w
dawce pojedynczej wynoszącej 600 mg zasadniczo nie stwierdzano zmian
stopnia i szybkości wchłaniania amiodaronu i jego czynnego metabolitu DEA.
Stwierdzono zwiększenie wartości AUC i Cmax dabigatranu odpowiednio o około
1,6 razy i 1,5 razy. Ze względu na długi okres półtrwania amiodaronu możliwość
wystąpienia interakcji istnieje przez kilka tygodni po odstawieniu amiodaronu
(patrz punkty 4.2 i 4.4).
Chinidyna Chinidynę podawano w dawce 200 mg co 2 godziny do całkowitej dawki
wynoszącej 1 000 mg. Dabigatran eteksylan podawano dwa razy na dobę przez 3
kolejne dni, trzeciego dnia z chinidyną lub bez. AUCτ,ss i Cmax,ss dabigatranu były
zwiększone średnio, odpowiednio, o około 1,53-krotnie i 1,56-krotnie w
przypadku jednoczesnego podawania chinidyny (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Klarytromycyna W trakcie jednoczesnego podawania zdrowym ochotnikom klarytromycyny
(500 mg dwa razy na dobę) z dabigatranem eteksylanem stwierdzono około 1,19-
krotny wzrost AUC i około 1,15-krotny wzrost Cmax.

Tikagrelor Po jednoczesnym podaniu pojedynczej dawki 75 mg dabigatranu eteksylanu i
dawki nasycającej 180 mg tikagreloru wartości AUC i Cmax dla dabigatranu
wzrastały odpowiednio 1,73-krotnie i 1,95-krotnie. Po wielokrotnym podawaniu
tikagreloru w dawce 90 mg dwa razy na dobę ekspozycja na dabigatran
wyrażona wartościami Cmax i AUC wzrastała odpowiednio 1,56 i 1,46-krotnie.

Jednoczesne podawanie dawki nasycającej 180 mg tikagreloru i 110 mg
dabigatranu eteksylanu (w stanie stacjonarnym) zwiększało wartość AUCτ,ss i
Cmax,ss dla dabigatranu odpowiednio 1,49-krotnie i 1,65-krotnie w porównaniu z
dabigatranem eteksylanem w monoterapii. Kiedy dawka nasycająca 180 mg
tikagreloru była podana 2 godziny po dawce 110 mg dabigatranu eteksylanu (w
stanie stacjonarnym), wzrost wartości AUCτ,ss i Cmax,ss dla dabigatranu został
obniżony do odpowiednio 1,27-krotnie i 1,23-krotnie w porównaniu z
dabigatranem eteksylanem w monoterapii. To naprzemienne podawanie jest
zalecaną metodą rozpoczęcia leczenia tikagrelorem w dawce nasycającej.

Jednoczesne podawanie 90 mg tikagreloru dwa razy na dobę (dawka
podtrzymująca) z 110 mg dabigatranu eteksylanu zwiększało skorygowaną
wartość AUCτ,ss i Cmax,ss dla dabigatranu odpowiednio 1,26-krotnie i 1,29-krotnie
w porównaniu z dabigatranem eteksylanem w monoterapii.
Pozakonazol Pozakonazol również wykazuje w pewnym stopniu działanie hamujące P-gp, lecz
nie został on przebadany klinicznie. Należy zachować ostrożność podczas
jednoczesnego stosowania dabigatranu eteksylanu z pozakonazolem.

Induktory P-gp

Należy unikać jednoczesnego stosowania

np.
ryfampicyna
lub ziele
dziurawca
(Hypericum
perforatum),
karbamazepina
lub fenytoina

Należy się spodziewać, że jednoczesne podawanie tych leków będzie zmniejszać
stężenia dabigatranu.

Wcześniejsze podanie induktora ryfampicyny w dawce 600 mg raz na dobę przez
7 dni zmniejszyło całkowite największe stężenie dabigatranu i całkowitą
ekspozycję, odpowiednio, o 65,5% i 67%. Efekt indukcyjny został zmniejszony,
co przełożyło się na ekspozycję bliską wartościom referencyjnym 7. dnia po
zakończeniu leczenia ryfampicyną. Po kolejnych 7 dniach nie zaobserwowano
kolejnego zwiększenia biodostępności.

Inhibitory proteazy, takie jak rytonawir

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania.

np. rytonawir i
jego połączenie
z innymi
inhibitorami
proteazy

Wywierają wpływ na P-gp (jako inhibitor lub jako induktor). Ich jednoczesne
stosowanie nie było badane, dlatego nie zaleca się ich jednoczesnego stosowania
z dabigatranem eteksylanem.

Substrat P-gp

Digoksyna Gdy dabigatran eteksylan podawano jednocześnie z digoksyną w badaniu z
udziałem 24 zdrowych uczestników, nie obserwowano zmian ekspozycji na
digoksynę ani istotnych klinicznie zmian ekspozycji na dabigatran.

Produkty lecznicze przeciwzakrzepowe i produkty lecznicze hamujące agregację płytek
Brak lub istnieje jedynie ograniczone doświadczenie z następującymi produktami leczniczymi, które
mogą zwiększać ryzyko krwawienia w przypadku jednoczesnego stosowania z dabigatranem
eteksylanem: produkty lecznicze przeciwzakrzepowe takie jak niefrakcjonowane heparyny
(UFH, ang. Unfractionated Heparin), heparyny niskocząsteczkowe (LMWH, ang. Low Molecular
Weight Heparins) i pochodne heparyny (fondaparynuks, desyrudyna), produkty lecznicze
trombolityczne i antagoniści witaminy K, rywaroksaban lub inne doustne antykoagulanty (patrz punkt
4.3) i produkty lecznicze hamujące agregację płytek krwi takie jak antagoniści receptora GPIIb/IIIa,
tyklopidyna, prasugrel, tikagrelor, dekstran i sulfinpirazon (patrz punkt 4.4).

Z danych uzyskanych z badania III fazy RE-LY (patrz punkt 5.1) obserwowano, że jednoczesne
stosowanie innych doustnych lub pozajelitowych leków przeciwzakrzepowych zarówno z
dabigatranem eteksylanem, jak i warfaryną powoduje wzrost częstości występowania poważnych
krwawień średnio 2,5-krotnie, głównie związanych ze zmianą leczenia lekami przeciwzakrzepowymi
na inne (patrz punkt 4.3). Ponadto zaobserwowano, że jednoczesne stosowanie leków
przeciwpłytkowych, ASA lub klopidogrelu zarówno z dabigatranem eteksylanem, jak i warfaryną
średnio podwajało ryzyko poważnych krwawień (patrz punkt 4.4).

Niefrakcjonowaną heparynę można podawać w dawkach niezbędnych do utrzymania drożnego
centralnego cewnika żylnego lub tętniczego lub podczas ablacji cewnikowej w migotaniu
przedsionków (patrz punkty 4.3).

Tabela 10: Interakcje z produktami leczniczymi przeciwzakrzepowymi i produktami
leczniczymi hamującymi agregację płytek
NLPZ W trakcie jednoczesnego podawania NLPZ w krótkotrwałym leczeniu bólu z
dabigatranem eteksylanem nie obserwowano zwiększonego ryzyka krwawienia.
Podczas stosowania przewlekłego w badaniu RE-LY leki z grupy NLPZ zwiększały
ryzyko krwawienia o około 50% zarówno w przypadku dabigatranu eteksylanu, jak i
warfaryny.
Klopidogrel U zdrowych ochotników płci męskiej skojarzone podawanie dabigatranu eteksylanu i
klopidogrelu nie powodowało dalszego wydłużania czasu krwawienia włośniczkowego
w porównaniu do monoterapii klopidogrelem. Ponadto wartości AUCτ,ss oraz Cmax,ss dla
dabigatranu i pomiary krzepliwości jako oddziaływania dabigatranu lub hamowania
agregacji płytek jako oddziaływania klopidogrelu pozostawały zasadniczo
niezmienione przy porównaniu leczenia skojarzonego do odpowiadających mu
monoterapii. Po użyciu dawki nasycającej 300 mg lub 600 mg klopidogrelu AUCτ,ss
oraz Cmax,ss dabigatranu wzrastały o około 30-40% (patrz punkt 4.4).
Kwas
acetylosalicyl
owy

Skojarzone podawanie kwasu acetylosalicylowego oraz dabigatranu eteksylanu 150
mg dwa razy na dobę może zwiększać ryzyko każdego krwawienia od 12% do 18%
oraz do 24% w przypadku dawki kwasu acetylosalicylowego wynoszącej odpowiednio
81 mg i 325 mg (patrz punkt 4.4).
Heparyny
niskocząstecz
kowe
(LMWH)

Nie badano skojarzonego stosowania LMWH, takich jak enoksaparyna i dabigatran
eteksylan. Po zmianie trzydniowego leczenia, w trakcie którego podawano podskórnie
40 mg enoksaparyny raz na dobę, 24 godziny po ostatniej dawce enoksaparyny,
ekspozycja na dabigatran była nieco niższa niż po podaniu samej dawki dabigatranu
eteksylanu (pojedyncza dawka 220 mg). Wyższą aktywność anty-FXa/FIIa
obserwowano po podaniu dabigatranu eteksylanu po wstępnym leczeniu enoksaparyną
w porównaniu do aktywności po leczeniu tylko dabigatranem eteksylanem. Uważa się,
że jest to spowodowane efektem przeniesienia leczenia enoksaparyną i nie jest
uznawane za znaczące klinicznie. Wyniki pozostałych testów działania
przeciwzakrzepowego związanego z dabigatranem nie były znamiennie różne w
przypadku leczenia wstępnego enoksaparyną.

Inne interakcje

Tabela 11: Inne interakcje

Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub selektywne inhibitory wychwytu
zwrotnego noradrenaliny (SNRI)

SSRI, SNRI Leki z grupy SSRI i SNRI zwiększały ryzyko krwawienia w badaniu RE-LY we
wszystkich leczonych grupach.

Substancje wpływające na pH żołądka

Pantoprazol W trakcie jednoczesnego podawania dabigatranu eteksylanu z pantoprazolem
stwierdzono zmniejszenie AUC dabigatranu o około 30%. Pantoprazol i inne
inhibitory pompy protonowej (PPI) podawano jednocześnie z dabigatranem
eteksylanem w badaniach klinicznych. Nie zaobserwowano wpływu tego
skojarzenia na skuteczność leczenia dabigatranem.
Ranitydyna Podawanie ranitydyny jednocześnie z dabigatranem eteksylanem nie wywierało
istotnego klinicznie wpływu na stopień wchłaniania dabigatranu.

Interakcje związane z właściwościami metabolicznymi dabigatranu eteksylanu i dabigatranu

Dabigatran eteksylan i dabigatran nie są metabolizowane przez układ cytochromu P450
i w badaniach in vitro nie wpływały na enzymy ludzkiego cytochromu P450. Dlatego nie należy się
spodziewać związanych z tym mechanizmem interakcji dabigatranu z innymi produktami leczniczymi.

Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym

Kobiety w wieku rozrodczym powinny unikać zajścia w ciążę podczas leczenia dabigatranem.

Ciąża

Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania dabigatranu u kobiet w okresie ciąży. Badania
na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie
dla człowieka nie jest znane.

Dabigatranu nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.

Karmienie piersią

Nie ma danych klinicznych dotyczących wpływu dabigatranu na niemowlęta podczas karmienia
piersią. Podczas leczenia dabigatranem należy przerwać karmienie piersią.

Płodność
Brak danych dotyczących ludzi.

W badaniach na zwierzętach obserwowano wpływ produktu leczniczego na płodność samic w postaci
zmniejszenia liczby zagnieżdżeń zapłodnionego jaja i zwiększenia częstości utraty zapłodnionego jaja
przed zagnieżdżeniem po dawce 70 mg/kg masy ciała (co odpowiada 5-krotnie wyższemu
poziomowi ekspozycji w osoczu w porównaniu z pacjentami). Nie obserwowano innego wpływu na
płodność u samic. Nie obserwowano wpływu na płodność u samców. Po dawkach toksycznych dla
matek (odpowiadających od 5- do 10-krotnie wyższemu poziomowi ekspozycji w osoczu w
porównaniu zpacjentami) u szczurów i królików obserwowano zmniejszenie masy ciała płodu
i żywotności zarodka oraz zwiększenie liczby wad rozwojowych płodów. W badaniach pre- i

postnatalnych zaobserwowano zwiększenie umieralności płodów po dawkach toksycznych dla samic
(odpowiadających poziomowi ekspozycji w osoczu 4-krotnie wyższemu niż obserwowany u
pacjentów).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Dabigatran eteksylan nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia
pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa stosowania

Dabigatran eteksylan oceniano w badaniach klinicznych łącznie u około 64 000 pacjentów, spośród
nich około 35 000 pacjentów było leczonych dabigatranem eteksylanem.

Ogółem działania niepożądane występowały u około 9% pacjentów leczonych po planowym zabiegu
chirurgicznym wymiany stawu biodrowego lub kolanowego (leczenie krótkotrwałe przez okres do 42
dni), 22% pacjentów z migotaniem przedsionków leczonych w zapobieganiu udarom i zatorowości
systemowej (leczenie długotrwałe przez okres do 3 lat), 14% pacjentów poddanych leczeniu z powodu
ZŻG/ZP i 15% pacjentów leczonych w ramach prewencji ZŻG/ZP.

Najczęściej obserwowanym zdarzeniem były krwawienia, występujące u około 14% pacjentów w
krótkotrwałym leczeniu po planowym zabiegu chirurgicznym wymiany stawu biodrowego lub
kolanowego, u 16,6% pacjentów z migotaniem przedsionków długotrwale leczonych w zapobieganiu
udarom i zatorowości systemowej oraz u 14,4% dorosłych pacjentów poddanych leczeniu z powodu
ZŻG/ZP. Ponadto w badaniu RE-MEDY (dorośli pacjenci) dotyczącym prewencji ZŻG/ZP oraz w
badaniu RE-SONATE (dorośli pacjenci) dotyczącym prewencji ZŻG/ZP krwawienie wystąpiło u
odpowiednio 19,4% i 10,5% pacjentów.

Ze względu na niemożność porównania populacji pacjentów leczonych z powodu trzech wskazań oraz
uwzględnienie przypadków krwawień w kilku klasach klasyfikacji układów i narządów (SOC,
ang. System Organ Classes) podsumowanie przypadków dużych i jakichkolwiek krwawień z
podziałem na wskazania zostało zamieszczone poniżej w tabelach 13-17.

Chociaż w badaniach klinicznych przypadki krwawienia zdarzały się rzadko, nie można wykluczyć
wystąpienia dużego lub silnego krwawienia, które niezależnie od lokalizacji może zagrażać życiu
pacjenta lub prowadzić do niepełnosprawności, a nawet zgonu.

Tabularyczne zestawienie działań niepożądanych

W tabeli 12 przedstawiono działania niepożądane zidentyfikowane podczas badań i wynikające
z danych uzyskanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu we wskazaniach prewencji
żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po zabiegu chirurgicznym wymiany stawu biodrowego lub
kolanowego, badania w prewencji udaru związanego z incydentami zatorowymi i zatorowości
systemowej u pacjentów z migotaniem przedsionków oraz badań w leczeniu ZŻG/ZP i prewencji
ZŻG/ZP według klasyfikacji układów i narządów (SOC, ang. System Organ Class) oraz częstości
występowania zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10),
niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000),
częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Tabela 12: Działania niepożądane
Częstość
Klasyfikacja układów
i narządów / Zalecany
termin

Pierwotna
profilaktyka ŻChZZ
po alloplastyce stawu
biodrowego lub

Profilaktyka udaru mózgu
i zatorowości systemowej
u pacjentów z migotaniem
przedsionków

Leczenie
ZŻG/ZP i
prewencja
ZŻG//ZP

kolanowego
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niedokrwistość Niezbyt często Często Niezbyt często
Spadek stężenia
hemoglobiny
Często Niezbyt często Częstość
nieznana
Małopłytkowość Rzadko Niezbyt często Rzadko
Spadek hematokrytu Niezbyt często Rzadko Częstość
nieznana
Neutropenia Częstość nieznana Częstość nieznana Częstość
nieznana
Agranulocytoza Częstość nieznana Częstość nieznana Częstość
nieznana
Zaburzenia układu immunologicznego
Nadwrażliwość na
lek
Niezbyt często Niezbyt często Niezbyt często

Wysypka Rzadko Niezbyt często Niezbyt często
Świąd Rzadko Niezbyt często Niezbyt często
Reakcja
anafilaktyczna
Rzadko Rzadko Rzadko

Obrzęk
naczynioruchowy
Rzadko Rzadko Rzadko

Pokrzywka Rzadko Rzadko Rzadko
Skurcz oskrzeli Częstość nieznana Częstość nieznana Częstość nieznana
Zaburzenia układu nerwowego
Krwotok
wewnątrzczaszkowy
Rzadko Niezbyt często Rzadko

Zaburzenia naczyniowe
Krwiak Niezbyt często Niezbyt często Niezbyt często
Krwotok Rzadko Niezbyt często Niezbyt często
Krwotok z rany Niezbyt często -
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Krwawienie z nosa Niezbyt często Często Często
Krwioplucie Rzadko Niezbyt często Niezbyt często
Zaburzenia żołądka i jelit
Krwotok do
przewodu
pokarmowego

Niezbyt często Często Często

Ból brzucha Rzadko Często Niezbyt często
Biegunka Niezbyt często Często Niezbyt często
Niestrawność Rzadko Często Często
Nudności Niezbyt często Często Niezbyt często
Krwotok z
odbytnicy
Niezbyt często Niezbyt często Często

Krwotok z żylaków
odbytu
Niezbyt często Niezbyt często Niezbyt często

Wrzód żołądka lub
jelit, w tym
owrzodzenie
przełyku

Rzadko Niezbyt często Niezbyt często

Zapalenie żołądka i
przełyku
Rzadko Niezbyt często Niezbyt często

Refluks żołądkowoprzełykowy
Rzadko Niezbyt często Niezbyt często

Wymioty Niezbyt często Niezbyt często Niezbyt często
Dysfagia Rzadko Niezbyt często Rzadko

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Nieprawidłowa
czynność wątroby /
Nieprawidłowe
wyniki badań
czynności wątroby

Często Niezbyt często Niezbyt często

Wzrost aktywności
aminotransferazy
alaninowej

Niezbyt często Niezbyt często Niezbyt często

Wzrost aktywności
aminotransferazy
asparaginianowej

Niezbyt często Niezbyt często Niezbyt często

Wzrost aktywności
enzymów
wątrobowych

Niezbyt często Rzadko Niezbyt często

Hiperbilirubinemia Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Krwotok do skóry Niezbyt często Często Często
Łysienie Częstość nieznana Częstość nieznana Częstość nieznana
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Krwiak
wewnątrzstawowy
Niezbyt często Rzadko Niezbyt często

Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Krwotok w obrębie
układu moczowopłciowego, w tym
krwiomocz

Niezbyt często Często Często

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Krwotok w miejscu
wstrzyknięcia
Rzadko Rzadko Rzadko

Krwotok w miejscu
cewnikowania
Rzadko Rzadko Rzadko

Krwisty wyciek Rzadko -
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Krwotok urazowy Niezbyt często Rzadko Niezbyt często
Krwotok w miejscu
nacięcia
Rzadko Rzadko Rzadko

Krwiak po zabiegu Niezbyt często - -
Krwotok po zabiegu Niezbyt często - -
Niedokrwistość
pooperacyjna
Rzadko - -

Wyciek po zabiegu Niezbyt często - -
Wydzielina z rany Niezbyt często - -
Procedury medyczne i chirurgiczne
Drenaż rany Rzadko - -
Drenaż po zabiegu Rzadko - -

Opis wybranych działań niepożądanych

Reakcje w postaci krwawień

Ze względu na farmakologiczny mechanizm działania stosowanie dabigatranu eteksylanu może
wiązać się ze zwiększonym ryzykiem utajonego lub jawnego krwawienia z dowolnej tkanki lub
narządu. Objawy przedmiotowe, objawy podmiotowe i nasilenie (w tym możliwość zgonu) różnią się
w zależności od miejsca i stopnia lub rozległości krwawienia i (lub) niedokrwistości. W badaniach

klinicznych w trakcie długotrwałego leczenia dabigatranem eteksylanem w porównaniu z leczeniem
VKA częściej obserwowano krwawienia z błon śluzowych (np. układu pokarmowego, układu
moczowo-płciowego). Dlatego też, oprócz odpowiedniego nadzoru klinicznego, badania laboratoryjne
hemoglobiny/hematokrytu mogą być przydatne do wykrywania utajonego krwawienia. W niektórych
grupach pacjentów ryzyko krwawienia może być większe, np. u pacjentów z umiarkowanymi
zaburzeniami czynności nerek i (lub) jednocześnie przyjmujących leki wpływające na hemostazę lub
silne inhibitory P-gp (patrz punkt 4.4 Ryzyko krwotoku). Objawami powikłań krwotocznych mogą
być osłabienie, bladość, zawroty głowy, ból głowy lub niewyjaśniony obrzęk, duszność i
niewyjaśniony wstrząs.

Dla dabigatranu eteksylanu zgłaszano znane powikłania krwawienia, takie jak zespół ciasnoty
międzypowięziowej i ostra niewydolność nerek z powodu obniżonej perfuzji, oraz nefropatię
związaną z leczeniem przeciwzakrzepowym u pacjentów z predysponującymi czynnikami ryzyka.
Oceniając stan każdego pacjenta, u którego stosowano leki przeciwzakrzepowe, należy zatem
uwzględnić możliwość wystąpienia krwotoku. U dorosłych pacjentów w przypadku
niekontrolowanego krwawienia dostępny jest swoisty czynnik odwracający działanie dabigatranu,
idarucyzumab (patrz punkt 4.9).

Prewencja pierwotna ŻChZZ po zabiegach ortopedycznych

W tabeli 13 przedstawiono liczbę pacjentów (%), u których wystąpiło działanie niepożądane w postaci
krwawienia w okresie leczenia mającego na celu zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej
w dwóch kluczowych badaniach klinicznych, zgodnie z dawką.

Tabela 13: Liczba pacjentów (%), u których wystąpiło działanie niepożądane w postaci
krwawienia
Dabigatran eteksylan
150 mg raz na dobę
N (%)

Dabigatran eteksylan
220 mg raz na dobę
N (%)

Enoksaparyna
N (%)

Pacjenci leczeni 1 866 (100,0) 1 825(100,0) 1 848(100,0)
Duże krwawienie 24 (1,3) 33 (1,8) 27 (1,5)
Każde krwawienie 258 (13,8) 251(13,8) 247(13,4)

Prewencja udarów i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z NVAF z jednym lub więcej
czynnikami ryzyka

W tabeli 14 przedstawiono epizody krwawienia w podziale na duże i wszystkie krwawienia w
kluczowym badaniu w zapobieganiu udarom zakrzepowo-zatorowym oraz zatorowości systemowej u
pacjentów z migotaniem przedsionków.

Tabela 14: Epizody krwawienia w badaniu w zapobieganiu udarom zakrzepowo-zatorowym
oraz zatorowości systemowej u pacjentów z migotaniem przedsionków
Dabigatran eteksylan
110 mg dwa razy na
dobę

Dabigatran eteksylan
150 mg dwa razy na
dobę

Warfaryna

Pacjenci randomizowani 6 015 6 076 6 022
Duże krwawienie 347 (2,92%) 409 (3,40%) 426 (3,61%)
Krwawienie
wewnątrzczaszkowe
27 (0,23%) 39 (0,32%) 91 (0,77%)

Krwawienie z przewodu
pokarmowego
134 (1,13%) 192 (1,60%) 128 (1,09%)

Krwawienie ze skutkiem
śmiertelnym
26 (0,22%) 30 (0,25%) 42 (0,36%)

Małe krwawienie 1 566 (13,16%) 1 787 (14,85%) 1 931 (16,37%)
Każde krwawienie 1 759 (14,78%) 1 997 (16,60%) 2 169 (18,39%)

U pacjentów randomizowanych do grupy otrzymującej dabigatran eteksylan 110 mg dwa razy na dobę
lub 150 mg dwa razy na dobę występowało znamiennie niższe ryzyko zagrażającego życiu
krwawienia i krwawienia wewnątrzczaszkowego w porównaniu do warfaryny [p <0,05]. Obie dawki
dabigatranu eteksylanu powodowały również znamiennie niższy odsetek łącznych krwawień. U
pacjentów randomizowanych do grupy otrzymującej 110 mg dabigatranu eteksylanu dwa razy na dobę
występowało znamiennie niższe ryzyko dużych krwawień w porównaniu do warfaryny (współczynnik
ryzyka 0,81 [p=0,0027]). U pacjentów randomizowanych do grupy otrzymującej 150 mg dabigatranu
eteksylanu dwa razy na dobę występowało znamiennie wyższe ryzyko dużego krwawienia z przewodu
pokarmowego w porównaniu do warfaryny (współczynnik ryzyka 1,48 [p=0,0005]). Działanie to
obserwowano głównie u pacjentów w wieku ≥75 lat.
Korzyść kliniczna dabigatranu pod względem zapobiegania udarom i zatorowości systemowej oraz
zmniejszone ryzyko krwawienia wewnątrzczaszkowego w porównaniu do warfaryny występowała we
wszystkich indywidualnych podgrupach pacjentów, tj. pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w
podeszłym wieku, przyjmujących jednocześnie inne produkty lecznicze, takie jak produkty lecznicze
przeciwpłytkowe lub inhibitory P-gp. Mimo iż niektóre podgrupy pacjentów są w grupie
podwyższonego ryzyka występowania dużego krwawienia w przypadku stosowania produktu
leczniczego przeciwzakrzepowego, nadmierne ryzyko krwawienia w przypadku dabigatranu wynika z
krwawienia z przewodu pokarmowego, które występuje na ogół w ciągu pierwszych 3-6 miesięcy po
rozpoczęciu leczenia dabigatranem eteksylanem.

Leczenie ZŻG i ZP oraz prewencja nawrotów ZŻG i ZP u osób dorosłych (leczenie ZŻG/ZP)

Tabela 15 przedstawia łącznie przypadki krwawień w kluczowych badaniach RE-COVER i RECOVER II, których przedmiotem było leczenie ZŻG i ZP. Łącznie w obu badaniach pierwszorzędowe
punkty końcowe bezpieczeństwa, tj. duże krwawienie, duże lub klinicznie istotne krwawienie oraz
jakiekolwiek krwawienie, występowały istotnie rzadziej niż w przypadku warfaryny na nominalnym
poziomie alfa wynoszącym 5%.

Tabela 15: Przypadki krwawień w badaniach RE-COVER i RE-COVER II, których
przedmiotem było leczenie ZŻG i ZP
Dabigatran eteksylan
150 mg dwa razy na
dobę

Warfaryna Współczynnik ryzyka
względem warfaryny
(95% przedział ufności)

Pacjenci objęci analizą
bezpieczeństwa
2 456 2 462

Duże krwawienia 24 (1,0%) 40 (1,6%) 0,60 (0,36, 0,99)
Krwawienie
śródczaszkowe
2 (0,1%) 4 (0,2%) 0,50 (0,09, 2,74)

Duże krwawienie w
obrębie układu
pokarmowego

10 (0,4%) 12 (0,5%) 0,83 (0,36, 1,93)

Krwawienie
zagrażające życiu
4 (0,2%) 6 (0,2%) 0,66 (0,19, 2,36)

Duże
krwawienia/klinicznie
istotne krwawienia

109 (4,4%) 189 (7,7%) 0,56 (0,45, 0,71)

Jakiekolwiek krwawienia 354 (14,4%) 503 (20,4%) 0,67 (0,59, 0,77)
Jakiekolwiek
krwawienia w obrębie
układu pokarmowego

70 (2,9%) 55 (2,2%) 1,27 (0,90, 1,82)

Przypadki krwawień dla obu leków liczono od podania pierwszej dawki dabigatranu eteksylanu lub
warfaryny, po zakończeniu leczenia pozajelitowego (okres leczenia obejmujący wyłącznie terapię
doustną). Uwzględnione zostały wszystkie przypadki krwawień, które wystąpiły podczas leczenia
dabigatranem eteksylanem. Uwzględniono wszystkie przypadki krwawień, które wystąpiły podczas

leczenia warfaryną, z wyjątkiem tych, które wystąpiły w okresie leczenia równoczesnego między
terapią warfaryną i leczeniem pozajelitowym.

Tabela 16 przedstawia przypadki krwawień w kluczowym badaniu RE-MEDY dotyczącym prewencji
ZŻG i ZP. Niektóre przypadki krwawień (MBEs/CRBEs; jakiekolwiek krwawienia) były znacząco
niższe na poziomie istotności równym 5% u pacjentów otrzymujących dabigatran eteksylan w
porównaniu z tymi otrzymującymi warfarynę.

Tabela 16: Przypadki krwawień w badaniu RE-MEDY dotyczącym prewencji ZŻG i ZP
Dabigatran eteksylan
150 mg dwa razy na
dobę

Warfaryna Współczynnik
ryzyka względem
warfaryny
(95% przedział
ufności)
Pacjenci poddani leczeniu 1 430 1 426
Duże krwawienia 13 (0,9%) 25 (1,8%) 0,54 (0,25, 1,16)
Krwawienie śródczaszkowe 2 (0,1%) 4 (0,3%) Niemożliwe do
obliczenia*
Duże krwawienie w obrębie
układu pokarmowego
4 (0,3%) 8 (0,5%) Niemożliwe do
obliczenia*
Krwawienie zagrażające
życiu
1 (0,1%) 3 (0,2%)) Niemożliwe do
obliczenia*
Duże krwawienia/klinicznie
istotne krwawienia
80 (5,6%) 145 (10,2%) 0,55 ( 0,41, 0,72)

Jakiekolwiek krwawienia 278 (19,4%) 373 (26,2%) 0,71 (0,61, 0,83)
Jakiekolwiek krwawienia w
obrębie układu
pokarmowego

45 (3,1%) 32 (2,2%) 1,39 (0,87, 2,20)

*HR niemożliwe do oszacowania ze względu na brak przypadków stwierdzonych w którejkolwiek z
kohort/terapii

Tabela 17 przedstawia przypadki krwawień w kluczowym badaniu RE-SONATE dotyczącym
prewencji ZŻG i ZP. Odsetek krwawień MBEs/CRBEs łącznie i odsetek jakichkolwiek krwawień był
znacząco niższy na nominalnym poziomie alfa wynoszącym 5% u pacjentów otrzymujących placebo
w porównaniu z tymi otrzymującymi dabigatran eteksylan.

Tabela 17: Przypadki krwawień w badaniu RE-SONATE dotyczącym prewencji ZŻG i ZP
Dabigatran eteksylan
150 mg dwa razy na
dobę

Placebo Współczynnik ryzyka
względem placebo
(95% przedział ufności)
Pacjenci poddani leczeniu 684 659
Duże krwawienia 2 (0,3%) 0 Niemożliwe do
obliczenia*
Krwawienie śródczaszkowe 0 0 Niemożliwe do
obliczenia*
Duże krwawienie w obrębie
układu pokarmowego
2 (0,3%) 0 Niemożliwe do
obliczenia*
Krwawienie zagrażające
życiu
0 0 Niemożliwe do
obliczenia*
Duże krwawienia/klinicznie
istotne krwawienia
36 (5,3%) 13 (2,0%) 2,69 (1,43, 5,07)

Jakiekolwiek krwawienia 72 (10,5%) 40 (6,1%) 1,77 (1,20, 2,61)
Jakiekolwiek krwawienia w
obrębie układu
pokarmowego

5 (0,7%) 2 (0,3%) 2,38 (0,46, 12,27)

* HR niemożliwe do oszacowania ze względu na brak przypadków stwierdzonych w którejkolwiek z
terapii

Agranulocytoza i neutropenia

W okresie po wprowadzeniu dabigatranu eteksylanu do obrotu bardzo rzadko zgłaszano
agranulocytozę i neutropenię. Ponieważ działania niepożądane są zgłaszane w ramach systemu
kontroli po wprowadzeniu do obrotu w populacji o nieokreślonej wielkości, dokładne określenie
częstości ich występowania nie jest możliwe. Częstość zgłaszania oszacowano na 7 zdarzeń na
1 milion pacjento-lat w przypadku agranulocytozy oraz 5 zdarzeń na 1 milion pacjento-lat
w przypadku neutropenii.

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo stosowania dabigatranu eteksylanu w leczeniu ŻChZZ i prewencji nawrotów ŻChZZ
u dzieci i młodzieży badano w dwóch badaniach fazy III (DIVERSITY i 1160.108). Dabigatranem
eteksylanem leczono łącznie 328 dzieci i młodzieży. Pacjenci otrzymywali dostosowane do wieku i
masy ciała dawki dabigatranu eteksylanu w postaci farmaceutycznej odpowiedniej dla wieku.
Ogółem oczekuje się, że profil bezpieczeństwa stosowania u dzieci jest taki sam jak u dorosłych.
Łącznie u 26% dzieci i młodzieży leczonych dabigatranem eteksylanem z powodu ŻChZZ i w
prewencji nawrotów ŻChZZ wystąpiły działania niepożądane.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W tabeli 18 przedstawiono działania niepożądane zidentyfikowane podczas badań w leczeniu ŻChZZ i
prewencji nawrotów ŻChZZ u dzieci i młodzieży według klasyfikacji układów i narządów (SOC) oraz
częstości występowania zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do
<1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko
(<1/10 000); częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Tabela 18: Działania niepożądane
Częstość
Klasyfikacja układów i narządów / Zalecany
termin
Leczenie ŻChZZ i prewencja nawrotów ŻChZZ
u dzieci i młodzieży
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niedokrwistość Często
Spadek stężenia hemoglobiny Niezbyt często
Małopłytkowość Często
Spadek hematokrytu Niezbyt często
Neutropenia Niezbyt często
Agranulocytoza Częstość nieznana
Zaburzenia układu immunologicznego
Nadwrażliwość na lek Niezbyt często
Wysypka Często
Świąd Niezbyt często
Reakcja anafilaktyczna Częstość nieznana
Obrzęk naczynioruchowy Częstość nieznana
Pokrzywka Często
Skurcz oskrzeli Częstość nieznana
Zaburzenia układu nerwowego
Krwotok wewnątrzczaszkowy Niezbyt często
Zaburzenia naczyniowe
Krwiak Często
Krwotok Częstość nieznana
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Krwawienie z nosa Często
Krwioplucie Niezbyt często
Zaburzenia żołądka i jelit
Krwotok do przewodu pokarmowego Niezbyt często

Ból brzucha Niezbyt często
Biegunka Często
Niestrawność Często
Nudności Często
Krwotok z odbytnicy Niezbyt często
Krwotok z żylaków odbytu Częstość nieznana
Wrzód żołądka lub jelit, w tym owrzodzenie
przełyku
Częstość nieznana

Zapalenie żołądka i przełyku Niezbyt często
Refluks żołądkowo-przełykowy Często
Wymioty Często
Dysfagia Niezbyt często
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Nieprawidłowa czynność wątroby /
Nieprawidłowe wyniki badań czynności
wątroby

Częstość nieznana

Wzrost aktywności aminotransferazy
alaninowej
Niezbyt często

Wzrost aktywności aminotransferazy
asparaginianowej
Niezbyt często

Wzrost aktywności enzymów wątrobowych Często
Hiperbilirubinemia Niezbyt często
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Krwotok do skóry Niezbyt często
Łysienie Często
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Krwiak wewnątrzstawowy Częstość nieznana
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Krwotok w obrębie układu moczowopłciowego, w tym krwiomocz Niezbyt często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Krwotok w miejscu wstrzyknięcia Częstość nieznana
Krwotok w miejscu cewnikowania Częstość nieznana
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Krwotok urazowy Niezbyt często
Krwotok w miejscu nacięcia Częstość nieznana

Reakcje w postaci krwawień

W dwóch badaniach fazy III we wskazaniu leczenia ŻChZZ i prewencji nawrotów ŻChZZ u dzieci
i młodzieży łącznie u 7 pacjentów (2,1%) wystąpił incydent dużego krwawienia, u 5 pacjentów (1,5%)
klinicznie istotny inny niż duży incydent krwawienia, a u 75 pacjentów (22,9%) incydent małego
krwawienia. Częstość występowania incydentów krwawień była ogółem większa w starszej grupie
wiekowej (od 12 do <18 lat: 28,6%) niż w młodszych grupach wiekowych (od urodzenia do <2 lat:
23,3%; od 2 do <12 lat: 16,2%). Duże lub ciężkie krwawienie, niezależnie od lokalizacji, może
zagrażać życiu pacjenta lub prowadzić do niepełnosprawności, a nawet zgonu.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309

Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Większe niż zalecane dawki dabigatranu eteksylanu narażają pacjentów na zwiększone ryzyko
krwawienia.

W przypadku podejrzenia przedawkowania testy krzepliwości mogą pomóc w określeniu ryzyka
krwawienia (patrz punkty 4.4 i 5.1). Kalibrowany test ilościowy dTT lub powtarzane pomiary dTT
umożliwiają określenie czasu, w którym zostaną osiągnięte określone stężenia dabigatranu (patrz
punkt 5.1), również w przypadku rozpoczęcia dodatkowych działań, np. dializy.

Nadmierne działanie przeciwzakrzepowe może wymagać przerwania leczenia dabigatranem
eteksylanem. Ponieważ dabigatran wydala się przede wszystkim przez nerki, należy utrzymać
wystarczającą diurezę. Ze względu na niski stopień wiązania z białkami dabigatran może być usuwany
z organizmu za pomocą dializy, istnieją ograniczone dane kliniczne uzasadniające przydatność tej
metody w badaniach klinicznych (patrz punkt 5.2).

Postępowanie w przypadku powikłań krwawienia
W przypadku powikłań krwotocznych konieczne jest przerwanie leczenia dabigatranem eteksylanem i
zbadanie źródła krwawienia. W zależności od sytuacji klinicznej należy wdrożyć właściwe leczenie
podtrzymujące, takie jak hemostaza chirurgiczna i przetoczenie objętości krwi, w zależności od
decyzji lekarza.

U dorosłych pacjentów w sytuacjach wymagających szybkiego odwrócenia działania
przeciwzakrzepowego dabigatranu dostępny jest swoisty czynnik odwracający (idarucyzumab),
antagonizujący działanie farmakodynamiczne dabigatranu. Nie określono skuteczności ani
bezpieczeństwa stosowania idarucyzumabu u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.4).

Można uwzględnić zastosowanie koncentratów czynników krzepnięcia (aktywowanych lub
nieaktywowanych) lub rekombinowanego czynnika VIIa. Dostępne są eksperymentalne dane
opisujące rolę tych produktów leczniczych w odwracaniu działania przeciwzakrzepowego
dabigatranu, jednakże dane na temat ich przydatności w warunkach klinicznych, jak również
możliwości ryzyka nawrotu choroby zakrzepowo-zatorowej są ograniczone. Badania krzepnięcia
wykonywane po podaniu sugerowanych koncentratów czynników krzepnięcia mogą nie dawać
wiarygodnych wyników. Należy zachować ostrożność podczas ich interpretacji. Podanie koncentratów
płytek należy rozważyć również w przypadku małopłytkowości lub stosowania długodziałających
przeciwpłytkowych produktów leczniczych. Leczenie objawowe powinno być prowadzone zgodnie z
oceną lekarza.

W przypadku poważnych krwawień należy rozważyć możliwość konsultacji z ekspertem, w
zależności od lokalnych możliwości.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwzakrzepowe, bezpośredni inhibitor trombiny, kod ATC:
B01AE07.

Mechanizm działania
Dabigatran eteksylan jest niskocząsteczkowym prolekiem pozbawionym działania farmakologicznego.
Po podaniu doustnym dabigatran eteksylan szybko się wchłania i jest przekształcany do dabigatranu w
wyniku hydrolizy katalizowanej przez esterazę w osoczu i w wątrobie. Dabigatran jest silnie

działającym, kompetycyjnym, odwracalnym, bezpośrednim inhibitorem trombiny i główną substancją
czynną znajdującą się w osoczu.
Zahamowanie trombiny (proteazy serynowej) zapobiega powstawaniu zakrzepu, ponieważ umożliwia
ona przemianę fibrynogenu w fibrynę w trakcie kaskady krzepnięcia. Dabigatran hamuje wolną
trombinę, trombinę związaną z fibryną i agregację płytek indukowaną trombiną.

Działanie farmakodynamiczne

Badania na zwierzętach prowadzone in vivo i ex vivo wykazały skuteczność i aktywność
przeciwzakrzepową dabigatranu po podaniu dożylnym i dabigatranu eteksylanu po podaniu doustnym
wobec różnych modeli zwierzęcych zakrzepicy.

Istnieje ścisły związek pomiędzy stężeniem dabigatranu w osoczu a działaniem przeciwzakrzepowym
na podstawie badań klinicznych fazy II. Dabigatran powoduje wydłużenie czasu trombinowego (TT),
ECT i aPTT.

Skalibrowane ilościowe badanie czasu trombinowego krzepnięcia w rozcieńczonym osoczu (dTT)
pozwala oszacować stężenie dabigatranu w osoczu, które można porównać do stężeń
przewidywanych. Jeśli w skalibrowanym teście ilościowym dTT stężenie dabigatranu w osoczu
znajduje się na granicy kwantyfikacji lub poniżej, należy rozważyć wykonanie innych testów
krzepnięcia, takich jak TT, ECT czy aPTT.

ECT umożliwia bezpośredni pomiar aktywności bezpośrednich inhibitorów trombiny.

Badanie aPTT jest powszechnie dostępne i stanowi przybliżony wskaźnik nasilenia działania
przeciwzakrzepowego dabigatranu. Badanie to ma jednak ograniczoną czułość i nie nadaje się do
dokładnego ilościowego określania działania przeciwzakrzepowego, szczególnie w dużym stężeniu
dabigatranu w osoczu. Chociaż wysokie wartości aPTT należy interpretować ostrożnie, jego wysoka
wartość wskazuje, że u pacjenta występuje antykoagulacja.

Można założyć, że powyższe badania działania przeciwzakrzepowego odzwierciedlają stężenie
dabigatranu i dają wskazówki dotyczące oceny ryzyka krwawienia. Wskaźnikiem podwyższonego
ryzyka krwawienia jest m.in. przekroczenie 90 percentyla minimalnego stężenia dabigatranu lub
badanie krzepnięcia np. aPTT mierzonego w stężeniu minimalnym (wartości graniczne aPTT podano
w punkcie 4.4, w tabeli 6).

Prewencja pierwotna ŻChZZ po zabiegach ortopedycznych

Średnia geometryczna maksymalnego stężenia osoczowego dabigatranu w stanie stacjonarnym
(po 3 dniach), zmierzonego około 2 godziny po podaniu 220 mg dabigatranu eteksylanu, wynosiła
70,8 ng/mL i znajdowała się w przedziale od 35,2 ng/mL do 162 ng/mL (25-75 centyl). Średnia
geometryczna najniższego stężenia dabigatranu, mierzonego na końcu przedziału dawkowania
(tj. 24 godziny po dawce 220 mg dabigatranu), wynosiła średnio 22,0 ng/mL i znajdowała się w
przedziale od 13,0 ng/mL do 35,7 ng/mL (25-75 centyl).

W badaniu, do którego włączono wyłącznie pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o nasileniu
umiarkowanym (klirens kreatyniny, CrCL 30-50 mL/minutę) leczonych dabigatranem eteksylanem w
dawce 150 mg raz na dobę, średnia geometryczna najniższego stężenia dabigatranu mierzonego na
końcu przedziału dawkowania wynosiła przeciętnie 47,5 ng/mL, w zakresie od 29,6 ng/mL do
72,2 ng/mL (25-75 percentyl).

U pacjentów, którym w ramach profilaktyki żylnych zdarzeń zakrzepowo-zatorowych po operacji
alloplastyki stawu biodrowego lub alloplastyki stawu kolanowego podawano 220 mg dabigatranu
eteksylanu raz na dobę,
- wartość 90 percentyla stężenia dabigatranu w osoczu wynosiła 67 ng/ml (pomiar w stężeniu
minimalnym, 20-28 godzin po przyjęciu wcześniejszej dawki) (patrz punkt 4.4 i 4.9),

- wartość 90 percentyla aPTT (pomiar w stężeniu minimalnym, 20-28 godzin po przyjęciu
wcześniejszej dawki) wynosił 51 sekund, co odpowiada 1,3-krotności górnego limitu normy.

U pacjentów, którym w ramach profilaktyki żylnych zdarzeń zakrzepowo-zatorowych po operacji
alloplastyki stawu biodrowego lub alloplastyki stawu kolanowego podawano 220 mg dabigatranu
eteksylanu raz na dobę, nie wykonywano pomiaru ECT.

Prewencja udarów i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z NVAF z jednym lub więcej
czynnikami ryzyka (SPAF – prewencja udarów mózgu w migotaniu przedsionków)

Średnia geometryczna maksymalnego stężenia osoczowego dabigatranu w stanie nasycenia, mierzona
około dwie godziny po podaniu 150 mg dabigatranu eteksylanu dwa razy na dobę, wynosiła
175 ng/mL, w zakresie 117-275 ng/mL (25-75 percentyl). Średnia geometryczna minimalnego
stężenia dabigatranu, mierzona rano, na końcu przedziału dawkowania (tj. 12 godzin po podaniu
dawki wieczornej 150 mg dabigatranu), wynosiła średnio 91,0 ng/mL, w zakresie 61,0-143 ng/mL
(25-75 percentyl).

U pacjentów z NVAF, którym w ramach profilaktyki udaru i zatorowości systemowej podawano
150 mg dabigatranu eteksylanu dwa razy na dobę,
- wartość 90 percentyla stężenia dabigatranu w osoczu mierzona przy stężeniu minimalnym (10-
16 godzin po przyjęciu wcześniejszej dawki) wynosiła około 200 ng/mL,
- wartość ECT mierzona przy stężeniu minimalnym (10-16 godzin po przyjęciu wcześniejszej
dawki) około 3-krotnie przewyższająca górny limit normy odnosi się do zaobserwowanego 90
percentyla wydłużenia ECT równego 103 sekund,
- wskaźnik APTT przewyższający 2-krotność górnego limitu normy (wydłużenie APTT
wynoszące około 80 sekund), mierzony przy stężeniu minimalnym (10-16 godzin po przyjęciu
wcześniejszej dawki) odzwierciedla wartość 90 percentyla obserwowanych wartości.

Leczenie ZŻG i ZP oraz prewencja nawrotów ZŻG i ZP u osób dorosłych (ZŻG/ZP)

U pacjentów z ZŻG i ZP przyjmujących dabigatran eteksylan w dawce 150 mg dwa razy na dobę,
średnia geometryczna minimalnego stężenia dabigatranu mierzonego w okresie 10−16 godzin po
podaniu dawki na końcu przedziału dawkowania (tj. 12 godzin po podaniu wieczornej dawki 150 mg
dabigatranu) wynosiła 59,7 ng/mL z zakresem (38,6-94,5 ng/mL; 25-75 percentyl). W leczeniu ZŻG i
ZP dabigatranem eteksylanem w dawce 150 mg dwa razy na dobę
- wartość 90 percentyla stężenia dabigatranu w osoczu mierzona przy stężeniu minimalnym (10-
16 godzin po przyjęciu wcześniejszej dawki) wynosiła około 146 ng/mL,
- wartość ECT przy stężeniu minimalnym (10-16 godzin po podaniu dawki), zwiększony około
2,3-krotnie względem wartości wyjściowej, odnosi się do zaobserwowanego 90 percentyla
wzrostu ECT wynoszącego 74 sekundy,
- 90 percentyl APTT przy stężeniu minimalnym (10-16 godzin po podaniu dawki) wynosił 62
sekundy, tj. 1,8-krotnie więcej w porównaniu do wartości wyjściowej.

Brak dostępnych danych dotyczących właściwości farmakokinetycznych u pacjentów leczonych
dabigatranem eteksylanem w dawce 150 mg dwa razy na dobę w ramach prewencji nawrotów ZŻG i
ZP.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Pochodzenie etniczne

Nie stwierdzono klinicznie znaczących różnic pomiędzy pacjentami rasy białej, rasy czarnej,
pochodzenia latynoamerykańskiego, rasy żółtej.

Badania kliniczne dotyczące zapobiegania ŻChZZ po rozległym zabiegu chirurgicznym wszczepienia
endoprotezy stawowej

W dwóch dużych, randomizowanych badaniach prowadzonych w grupach równoległych metodą
podwójnie ślepej próby, potwierdzających wielkość dawek, pacjenci poddawani planowej rozległej
operacji ortopedycznej (w pierwszym badaniu - wszczepienia endoprotezy stawu kolanowego, w
drugim badaniu - wszczepienia endoprotezy stawu biodrowego) otrzymywali dabigatran eteksylan w
dawce 75 mg lub 110 mg w ciągu od 1 do 4 godzin od zakończenia operacji, a następnie 150 mg lub
220 mg raz na dobę, o ile zapewniono hemostazę, lub enoksaparynę w dawce 40 mg w dniu przed
zabiegiem chirurgicznym, a następnie codziennie.
W badaniu RE-MODEL (alloplastyka stawu kolanowego) leczenie prowadzono przez 6 do 10 dni, a w
badaniu RE-NOVATE (alloplastyka stawu biodrowego) przez 28 do 35 dni. Leczenie otrzymywało
łącznie odpowiednio 2 076 pacjentów (kolano) i 3 494 pacjentów (biodro).

W obu badaniach złożony pierwszorzędowy punkt końcowy obejmował wszystkie epizody żylnej
choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) [w tym zatorowość płucna (ZP), proksymalna i dystalna
zakrzepica żył głębokich (ZŻG), zarówno objawowa i bezobjawowa wykrywana za pomocą rutynowej
flebografii] oraz zgon z jakiejkolwiek przyczyny. Drugorzędowy punkt końcowy składał się z dużego
epizodu żylnej choroby zakrzepowo- zatorowej (w tym zatorowość płucna, proksymalna i dystalna
zakrzepica żył głębokich, zarówno objawowa i bezobjawowa wykrywana za pomocą rutynowej
flebografii) oraz zgonów związanych z żylną chorobą zakrzepowo-zatorową i był uznawany za
bardziej znaczący klinicznie.
Wyniki obu badań wykazały, że działanie przeciwzakrzepowe dabigatranu eteksylanu 220 mg i
150 mg miało statystycznie nie mniejszą skuteczność niż działanie enoksaparyny pod względem
całkowitych epizodów ŻChZZ i umieralności całkowitej. Estymacja punktowa częstości
występowania dużych epizodów ŻChZZ i umieralności z powodu żylnej choroby zakrzepowozatorowej (ŻChZZ) w przypadku stosowania dawki 150 mg była nieco gorsza od tej dla enoksaparyny
(tabela 19). Lepsze wyniki obserwowano dla dawki 220 mg, w przypadku której estymacja punktowa
występowania dużych epizodów ŻChZZ była nieco lepsza niż ta dla enoksaparyny (tabela 19).

Badania kliniczne przeprowadzono w grupie pacjentów o średniej wieku >65 lat.

W fazie 3 badań klinicznych nie obserwowano żadnych różnic pod względem skuteczności
i bezpieczeństwa pomiędzy mężczyznami a kobietami.

W populacji badanej w badaniach RE-MODEL i RE-NOVATE (5 539 leczonych pacjentów) u 51%
pacjentów występowało nadciśnienie tętnicze, u 9% cukrzyca, u 9% choroba wieńcowa i u 20%
niewydolność żylna w wywiadzie. Żadne z tych schorzeń nie miało wpływu na wynik działania
dabigatranu w zapobieganiu ŻChZZ lub częstość krwawień.

Dane dotyczące punktu końcowego obejmującego duże epizody ŻChZZ i zgony związane z ŻChZZ
były jednorodne w odniesieniu do pierwszorzędowego punktu końcowego skuteczności i zostały
przedstawione w tabeli 19.

Dane dla punktów końcowych ogólnej liczby epizodów ŻChZZ i zgonów z jakiejkolwiek przyczyny
przedstawiono w tabeli 20.

Dane dla potwierdzonych punktów końcowych dla dużych krwawień przedstawiono w tabeli 21
poniżej.

Tabela 19: Analiza dużego epizodu ŻChZZ i śmiertelności związanej z ŻChZZ w trakcie
leczenia w ramach badań RE-MODEL i RE-NOVATE dotyczących zabiegów
ortopedycznych.
Badanie Dabigatran eteksylan
220 mg raz na dobę
Dabigatran eteksylan
150 mg raz na dobę
Enoksaparyna 40 mg

RE-NOVATE (biodro)
N 909 888 917
Zdarzenia (%) 28 (3,1) 38 (4,3) 36 (3,9)
Współczynnik ryzyka
w porównaniu do 0,78 1,09

enoksaparyny

95% CI 0,48; 1,27 0,70; 1,70
RE-MODEL (kolano)
N 506 527 511
Zdarzenia (%) 13 (2,6) 20 (3,8) 18 (3,5)
Współczynnik ryzyka
w porównaniu do
enoksaparyny
0,73 1,08

95% CI 0,36; 1,47 0,58; 2,01

Tabela 20: Analiza łącznych epizodów ŻChZZ i zgonów z jakiejkolwiek przyczyny w okresie
leczenia w ramach badań dotyczących zabiegów ortopedycznych RE-NOVATE i REMODEL
Badanie Dabigatran eteksylan
220 mg raz na dobę
Dabigatran eteksylan
150 mg raz na dobę
Enoksaparyna
40 mg
RE-NOVATE (biodro)
N 880 874 897
Częstość
występowania (%)
53 (6,0) 75 (8,6) 60 (6,7)

Współczynnik
ryzyka w
porównaniu do
enoksaparyny

0,9 1,28

95% CI (0,63; 1,29) (0,93; 1,78)
RE-MODEL (kolano)
N 503 526 512
Częstość
występowania (%)
183 (36,4) 213 (40,5) 193 (37,7)

Współczynnik
ryzyka w
porównaniu do
enoksaparyny

0,97 1,07

95% CI (0,82; 1,13) (0,92; 1,25)

Tabela 21: Incydenty dużych krwawień w zależności od rodzaju leczenia w badaniach REMODEL i RE-NOVATE
Badanie Dabigatran eteksylan
220 mg raz na dobę
Dabigatran eteksylan
150 mg raz na dobę
Enoksaparyna 40 mg

RE-NOVATE (biodro)
Liczba leczonych
pacjentów N
1 146 1 163 1 154

Liczba incydentów
większych
krwawień N (%)
23 (2,0) 15 (1,3) 18 (1,6)

RE-MODEL (kolano)
Liczba leczonych
pacjentów N
679 703 694

Liczba incydentów
większych
krwawień N (%)
10 (1,5) 9 (1,3) 9 (1,3)

Prewencja udarów i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z NVAF z jednym lub więcej
czynnikami ryzyka
Dane kliniczne dotyczące skuteczności dabigatranu eteksylanu pochodzą z badania RE-LY
(Randomizowana Ocena Długotrwałego Leczenia Przeciwzakrzepowego), wieloośrodkowego,
wielonarodowego, badania z randomizacją w grupach równoległych dwóch zaślepionych dawek

dabigatranu eteksylanu (110 mg i 150 mg dwa razy na dobę) w porównaniu do warfaryny podawanej
metodą otwartej próby u pacjentów z migotaniem przedsionków z grupy umiarkowanego do
wysokiego ryzyka udaru i zatorowości systemowej. Celem pierwszorzędowym badania było
określenie, czy dabigatran eteksylan był nie gorszy niż warfaryna w zmniejszaniu częstości
występowania złożonego punktu końcowego w postaci udaru i zatorowości systemowej. Analizowano
również przewagę statystyczną.

W badaniu RE-LY randomizowano ogółem 18 113 pacjentów, których średni wiek wynosił 71,5 lat, a
średnia ocena punktowa w skali CHADS2 wynosiła 2,1. Populacja pacjentów składała się w 64%
z mężczyzn, 70% rasy białej i 16% rasy azjatyckiej.

U pacjentów randomizowanych do grupy otrzymującej warfarynę średni odsetek czasu w zakresie
terapeutycznym (TTR) (INR 2-3) wynosił 64,4% (mediana TTR 67%).

Badanie RE-LY wykazało, że dabigatran eteksylan w dawce 110 mg dwa razy na dobę jest nie gorszy
od warfaryny w zapobieganiu udarom i zatorowości systemowej u pacjentów z migotaniem
przedsionków, zmniejszając ryzyko krwawienia wewnątrzczaszkowego, całkowitego krwawienia oraz
dużego krwawienia. Dawka 150 mg dwa razy na dobę powodowała znamienne zmniejszenie ryzyka
udaru niedokrwiennego i krwotocznego, zgonu z przyczyn naczyniowych, krwotoku
wewnątrzczaszkowego oraz krwawienia całkowitego w porównaniu do warfaryny. Częstość dużych
krwawień była porównywalna z warfaryną. Odsetek zawałów mięśnia sercowego był nieznacznie
podwyższony w przypadku stosowania dabigatranu eteksylanu w dawce 110 mg dwa razy na dobę
oraz 150 mg dwa razy na dobę w porównaniu do warfaryny (odpowiednio współczynnik ryzyka 1,29;
p = 0,0929 i współczynnik ryzyka 1,27; p = 0,1240). W przypadku poprawy monitorowania INR
obserwowane korzyści dabigatranu eteksylanu w porównaniu do warfaryny maleją.

Tabele 22-24 przedstawiają szczegóły kluczowych wyników w populacji ogólnej:

Tabela 22: Analiza pierwszego wystąpienia udaru lub zatorowości systemowej
(pierwszorzędowy punkt końcowy) podczas badania RE-LY.
Dabigatran eteksylan
110 mg dwa razy na
dobę

Dabigatran eteksylan
150 mg dwa razy na
dobę

Warfaryna

Pacjenci randomizowani 6 015 6 076 6 022
Udar i (lub) zatorowość
systemowa
Częstość
występowania (%)
183 (1,54) 135 (1,12) 203 (1,72)

Współczynnik ryzyka
w porównaniu do
warfaryny
(95% CI)

0,89 (0,73, 1,09) 0,65 (0,52, 0,81)

Wartość p przewagi p=0,2721 p=0,0001
% dotyczy rocznego odsetka zdarzeń

Tabela 23: Analiza pierwszego wystąpienia udaru niedokrwiennego lub krwotocznego podczas
badania RE-LY.
Dabigatran eteksylan
110 mg dwa razy na
dobę

Dabigatran eteksylan
150 mg dwa razy na
dobę

Warfaryna

Pacjenci randomizowani 6 015 6 076 6 022
Udar
Częstość
występowania (%)
171 (1,44) 123 (1,02) 187 (1,59)

Współczynnik
ryzyka w
porównaniu do

0,91 (0,74, 1,12) 0,64 (0,51, 0,81)

warfaryny (95% CI)

Wartość p 0,3553 0,0001
Zatorowość systemowa
Częstość
występowania (%)
15 (0,13) 13 (0,11) 21 (0,18)

Współczynnik
ryzyka w
porównaniu do
warfaryny (95% CI)

0,71 (0,37, 1,38) 0,61 (0,30, 1,21)

Wartość p 0,3099 0,1582
Udar niedokrwienny
Częstość
występowania (%)
152 (1,28) 104 (0,86) 134 (1,14)

Współczynnik
ryzyka w
porównaniu do
warfaryny (95% CI)

1,13 (0,89, 1,42) 0,76 (0,59, 0,98)

Wartość p 0,3138 0,0351
Udar krwotoczny
Częstość
występowania (%)
14 (0,12) 12 (0,10) 45 (0,38)

Współczynnik
ryzyka w
porównaniu do
warfaryny (95% CI)

0,31 (0,17, 0,56) 0,26 (0,14, 0,49)

Wartość p 0,0001 < 0,0001
% dotyczy rocznego odsetka zdarzeń

Tabela 24: Analiza umieralności całkowitej i z przyczyn sercowo-naczyniowych w badaniu RELY.
Dabigatran eteksylan
110 mg dwa razy na
dobę

Dabigatran eteksylan
150 mg dwa razy na
dobę

Warfaryna

Pacjenci randomizowani 6 015 6 076 6 022
Umieralność całkowita
Częstość
występowania (%)
446 (3,75) 438 (3,64) 487 (4,13)

Współczynnik ryzyka
w porównaniu do
warfaryny (95% CI)

0,91 (0,80, 1,03) 0,88 (0,77, 1,00)

Wartość p 0,1308 0,0517
Umieralność z przyczyn
naczyniowych
Częstość
występowania (%)
289 (2,43) 274 (2,28) 317 (2,69)

Współczynnik ryzyka
w porównaniu do
warfaryny (95% CI)

0,90 (0,77, 1,06) 0,85 (0,72, 0,99)

Wartość p 0,2081 0,0430
% dotyczy rocznego odsetka zdarzeń

Tabele 25-26 przedstawiają wyniki pierwszorzędowego punktu skuteczności i bezpieczeństwa
stosowania w odpowiednich subpopulacjach.

W przypadku pierwszorzędowego punktu końcowego, udaru i zatorowości systemowej nie
zidentyfikowano żadnych podgrup (tj. wiekowych, masy ciała, płci, czynności nerek, pochodzenia
etnicznego itp.) o różnym współczynniku ryzyka w porównaniu do warfaryny.

Tabela 25: Współczynnik ryzyka i 95% CI dla udaru / zatorowości systemowej według podgrup
Punkt końcowy Dabigatran eteksylan 110 mg
dwa razy na dobę w porównaniu
do warfaryny

Dabigatran eteksylan 150 mg
dwa razy na dobę w porównaniu
do warfaryny
Wiek (lata)
< 65 1,10 (0,64, 1,87) 0,51 (0,26, 0,98)
65 ≤ i < 75 0,86 (0,62, 1,19) 0,67 (0,47, 0,95)
≥ 75 0,88 (0,66, 1,17) 0,68 (0,50, 0,92)
≥ 80 0,68 (0,44, 1,05) 0,67 (0,44, 1,02)
CrCL(mL/minutę)
30 ≤ i < 50 0,89 (0,61, 1,31) 0,48 (0,31, 0,76)
50 ≤ i < 80 0,91 (0,68, 1,20) 0,65 (0,47, 0,88)
≥ 80 0,81 (0,51, 1,28) 0,69 (0,43, 1,12)

W przypadku pierwszorzędowego punktu końcowego bezpieczeństwa stosowania dla dużych
krwawień obserwowano interakcje pomiędzy wpływem leczenia a wiekiem. Ryzyko względne
krwawienia u pacjentów otrzymujących dabigatran w porównaniu do warfaryny zwiększało się z
wiekiem. Ryzyko względne było największe u pacjentów w wieku ≥75 lat. Jednoczesne stosowanie
leków hamujących agregację płytek ASA lub klopidogrel z warfaryną w przybliżeniu podwaja odsetek
poważnych krwawień zarówno w przypadku dabigatranu eteksylanu, jak i warfaryny. Nie
obserwowano istotnych interakcji wpływu leczenia w podgrupach według czynności nerek oraz oceny
punktowej w skali CHADS2.

Tabela 26: Współczynnik ryzyka oraz 95% CI dla dużych krwawień według podgrup
Punkt końcowy Dabigatran eteksylan 110 mg
dwa razy na dobę w porównaniu
do warfaryny

Dabigatran eteksylan 150 mg
dwa razy na dobę w porównaniu
do warfaryny
Wiek (lata)
< 65 0,32 (0,18, 0,57) 0,35 (0,20, 0,61)
65 ≤ and < 75 0,71 (0,56, 0,89) 0,82 (0,66, 1,03)
≥ 75 1,01 (0,84, 1,23) 1,19 (0,99, 1,43)
≥ 80 1,14 (0,86, 1,51) 1,35 (1,03, 1,76)
CrCL(mL/minutę)
30 ≤ i < 50 1,02 (0,79, 1,32) 0,94 (0,73, 1,22)
50 ≤ i < 80 0,75 (0,61, 0,92) 0,90 (0,74, 1,09)
≥ 80 0,59 (0,43, 0,82) 0,87 (0,65, 1,17)
Stosowanie ASA 0,84 (0,69, 1,03) 0,97 (0,79, 1,18)
Stosowanie
klopidogrelu
0,89 (0,55, 1,45) 0,92 (0,57, 1,48)

RELY-ABLE (Długoterminowe wieloośrodkowe przedłużenie terapii dabigatranem u pacjentów z
migotaniem przedsionków, którzy ukończyli badanie RE-LY)

Przedłużenie badania RE-LY (RELY-ABLE) dostarczyło dodatkowych informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania produktu z udziałem kohorty pacjentów, którzy kontynuowali
przyjmowanie tej samej dawki dabigatranu eteksylanu, jaką przydzielono im podczas badania RE-LY.
Pacjenci kwalifikowali się do badania RELY-ABLE, jeśli nie przerwali na stałe przyjmowania
badanego produktu do momentu odbycia ostatniej wizyty podczas badania RE-LY. Pacjenci
przystępujący do badania kontynuowali terapię tą samą dawką dabigatranu eteksylanu podawaną w
sposób podwójnie zaślepiony, która została losowo przydzielona podczas badania RE-LY, do
43 miesięcy obserwacji po zakończeniu badania RE-LY (średnia okresu obserwacji dla RE-LY +
RELY-ABLE wynosiła 4,5 roku). Do badania przystąpiło 5 897 pacjentów, reprezentujących 49 %

pacjentów w założeniu losowo przydzielonych do przyjmowania dawki eteksylanu dabigatranu
podczas badania RE-LY oraz 86% pacjentów kwalifikujących się do programu RELY-ABLE.
Podczas dodatkowych 2,5 roku leczenia w RELY-ABLE, z maksymalną ekspozycją trwającą ponad 6
lat (całkowita ekspozycja w RELY + RELY-ABLE), potwierdzono długoterminowy profil
bezpieczeństwa dabigatranu eteksylanu dla obydwu badanych dawek 110 mg oraz 150 mg
podawanych dwa razy na dobę. Nie odnotowano żadnych nowych informacji dotyczących
bezpieczeństwa stosowania produktu.
Zaobserwowana częstość występowania zdarzeń, takich jak duże krwawienie lub inne krwawienia,
była spójna z odnotowaną podczas badania RE-LY.

Dane z badań nieinterwencyjnych

W nieinterwencyjnym badaniu (GLORIA-AF) zebrano prospektywnie (w drugiej fazie badania) dane
dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności u pacjentów z nowo rozpoznanym NVAF
przyjmujących dabigatran eteksylan w warunkach rzeczywistych. W badaniu wzięło udział
4 859 pacjentów przyjmujących dabigatran eteksylan (55% pacjentów leczonych dawką 150 mg dwa
razy na dobę, 43% pacjentów leczonych dawką 110 mg dwa razy na dobę, 2% pacjentów leczonych
dawką 75 mg dwa razy na dobę). Pacjentów obserwowano przez 2 lata. Średnia ocena punktowa w
skali CHADS2 i HAS-BLED wynosiła odpowiednio 1,9 i 1,2. Średni czas obserwacji pacjentów
przyjmujących leczenie wynosił 18,3 miesiąca. Duże krwawienie wystąpiło w 0,97 przypadków na
100 pacjento-lat. Krwawienie zagrażające życiu zgłaszano w 0,46 przypadków na 100 pacjento-lat,
krwotok wewnątrzczaszkowy w 0,17 przypadków na 100 pacjento-lat oraz krwawienie z przewodu
pokarmowego w 0,60 przypadków na 100 pacjento-lat. Udar mózgu wystąpił w 0,65 przypadków na
100 pacjento-lat.

Ponadto w nieinterwencyjnym badaniu [Graham DJ i wsp., Circulation. 2015;131:157-164] u ponad
134 000 pacjentów w podeszłym wieku z NVAF w Stanach Zjednoczonych (okres obserwacji
pacjentów przyjmujących leczenie wynoszący ponad 37 500 pacjento-lat) dabigatran eteksylan
(84% pacjentów leczonych dawką 150 mg dwa razy na dobę, 16% pacjentów leczonych dawką 75 mg
dwa razy na dobę) wiązał się ze zmniejszonym ryzykiem udaru niedokrwiennego (współczynnik
ryzyka 0,80; 95% przedział ufności [CI, ang. confidence interval] 0,67-0,96), krwotoku
wewnątrzczaszkowego (współczynnik ryzyka 0,34; CI 0,26-0,46) i śmiertelności (współczynnik
ryzyka 0,86; CI 0,77-0,96) oraz zwiększonym ryzykiem krwawienia z przewodu pokarmowego
(współczynnik ryzyka 1,28; CI 1,14-1,44) w porównaniu z warfaryną. Nie zaobserwowano różnicy w
zakresie dużych krwawień (współczynnik ryzyka 0,97; CI 0,88-1,07).

Powyższe obserwacje w warunkach rzeczywistych są spójne z ustalonym profilem bezpieczeństwa
stosowania i skuteczności dabigatranu eteksylanu w badaniu RE-LY w tym wskazaniu.

Pacjenci po przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI, ang. percutaneous coronary intervention)
z implantacją stentów

Przeprowadzono prospektywne, randomizowane, otwarte badanie (fazy IIIb) z zaślepionym punktem
końcowym (PROBE) z udziałem 2 725 pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków po
zabiegu PCI z implantacją stentów (RE-DUAL PCI) w celu oceny terapii skojarzonej dwoma lekami:
dabigatranem eteksylanem (110 mg lub 150 mg dwa razy na dobę) i klopidogrelem lub tikagrelorem
(antagonista P2Y12) w porównaniu do terapii skojarzonej trzema lekami: warfaryną (dawka
dostosowana do wartości INR 2,0-3,0), klopidogrelem lub tikagrelorem i ASA. Pacjentów poddano
randomizacji i przydzielono do terapii skojarzonej dwoma lekami dabigatranem eteksylanem 110 mg
dwa razy na dobę lub dabigatranem eteksylanem 150 mg dwa razy na dobę lub terapii skojarzonej
trzema lekami, w tym warfaryną. Pacjentów w podeszłym wieku spoza terytorium Stanów
Zjednoczonych (w wieku ≥80 lat dla wszystkich krajów, ≥70 lat dla Japonii) przydzielano losowo do
grupy otrzymującej terapię skojarzoną dwoma lekami dabigatranem eteksylanem 110 mg lub terapię
skojarzoną trzema lekami, w tym warfaryną. Pierwszorzędowym punktem końcowym był punkt
końcowy złożony, dotyczący występowania poważnych krwawień zgodnie z definicją ISTH lub
pozostałych istotnych klinicznie krwawień.

Częstość występowania pierwszorzędowego punktu końcowego w grupie terapii skojarzonej dwoma
lekami dabigatranem eteksylanem 110 mg wynosiła 15,4% (151 pacjentów) w porównaniu do 26,9%
(264 pacjentów) w grupie leczenia skojarzonego trzema lekami, w tym warfaryną (HR 0,52; 95% CI
0,42; 0,63; p<0,0001 przy analizie non-inferiority i p<0,0001 przy analizie superiority) oraz 20,2%
(154 pacjentów) w grupie terapii skojarzonej dwoma lekami dabigatranem eteksylanem 150 mg w
porównaniu do 25,7% (196 pacjentów) w porównaniu do grupy leczonej trzema lekami, w tym
warfaryną (HR 0,72; 95% CI 0,58; 0,88; p<0,0001 przy analizie non-inferiority i p=0,002 przy
analizie superiority). W ramach analizy opisowej częstość występowania zdarzeń, związanych z
poważnymi krwawieniami wg klasyfikacji TIMI (ang. Thrombolysis In Myocardial Infarction) była
mniejsza w obu grupach terapii skojarzonej dwoma lekami, w tym dabigatranem eteksylanem niż w
grupie leczenia skojarzonego trzema lekami, w tym warfaryną: 14 zdarzeń (1,4%) w grupie terapii
skojarzonej dwoma lekami, w tym dabigatranem eteksylanem 110 mg w porównaniu do 37 zdarzeń
(3,8%) w grupie leczenia skojarzonego trzema lekami, w tym warfaryną (HR 0,37; 95% CI 0,20; 0,68;
p=0,002) oraz 16 zdarzeń (2,1%) w grupie leczenia skojarzonego dwoma lekami, w tym dabigatranem
eteksylanem 150 mg w porównaniu do 30 zdarzeń (3,9%) w odpowiadającej grupie terapii skojarzonej
trzema lekami, w tym warfaryną (HR 0,51; 95% CI 0,28; 0,93; p=0,03). W obu grupach leczenia
skojarzonego dwoma lekami, w tym dabigatranem eteksylanem odsetek krwotoku śródczaszkowego
był mniejszy w porównaniu do odpowiadającej grupy leczenia skojarzonego trzema lekami, w tym
warfaryną: 3 zdarzenia (0,3%) w grupie leczenia skojarzonego dwoma lekami, w tym dabigatranem
eteksylanem 110 mg w porównaniu do 10 zdarzeń (1,0%) w grupie leczenia skojarzonego trzema
lekami, w tym warfaryną (HR 0,30; 95% CI 0,08; 1,07; p=0,06) i 1 zdarzenie (0,1%) w grupie
leczenia skojarzonego dwoma lekami, w tym dabigatranem eteksylanem 150 mg w porównaniu do
8 zdarzeń (1,0%) w odpowiadającej grupie leczenia skojarzonego trzema lekami, w tym warfaryną
(HR 0,12; 95% CI 0,02; 0,98; p=0,047). Częstość występowania złożonego punktu końcowego
wyrażonego jako zgon, zdarzenia zakrzepowo-zatorowe (zawał mięśnia sercowego, udar lub
zatorowość systemowa) lub nieplanowana rewaskularyzacja w obu grupach leczenia skojarzonego
dwoma lekami, w tym dabigatranem eteksylanem była łącznie nie gorsza (ang. non-inferiority) w
porównaniu do grupy leczenia skojarzonego trzema lekami, w tym warfaryną (odpowiednio 13,7% w
porównaniu do 13,4%; HR 1,04; 95% CI: 0,84; 1,29; p=0,0047 dla analizy non-inferiority). Nie
zaobserwowano żadnych istotnych statystycznie różnic dla poszczególnych elementów punktu
końcowego między grupami leczenia skojarzonego z dwóch leków, w tym dabigatranem eteksylanem
i grupą leczenia złożonego z trzech leków, w tym warfaryny.

Badanie wykazało, że leczenie skojarzone z dwoma lekami z zastosowaniem dabigatranu eteksylanu i
antagonisty P2Y12 istotnie zmniejszało ryzyko krwawień w porównaniu do terapii skojarzonej trzema
lekami, w tym warfaryną, będąc jednocześnie interwencją nie mniej skuteczną (non-inferior), biorąc
pod uwagę złożony punkt końcowy w postaci zdarzeń zakrzepowo-zatorowych u pacjentów z
migotaniem przedsionków po przezskórnej interwencji wieńcowej z implantacją stentów.

Leczenie ZŻG i ZP u osób dorosłych (leczenie ZŻG/ZP)

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania były przedmiotem dwóch wieloośrodkowych
randomizowanych badań klinicznych, RE-COVER i RE-COVER II, prowadzonych w równoległych
grupach metodą podwójnie ślepej próby i opartych na tych samych założeniach. W badaniach tych
porównywano dabigatran eteksylan (150 mg dwa razy na dobę) do warfaryny (docelowe INR
2,0-3,0) u pacjentów z ostrą postacią ZŻG i (lub) ZP. Głównym celem tych badań było potwierdzenie
nie mniejszej skuteczności (tzw. non-inferiority) dabigatranu eteksylanu względem warfaryny w
zmniejszaniu częstości występowania pierwszorzędowego złożonego punktu końcowego, tj. nawrotów
objawowej ZŻG i (lub) ZP i związanych z nią zgonów w 6 miesięcznym okresie leczenia.

W sumie w badaniach RE-COVER i RE-COVER II randomizacją i leczeniem objęto odpowiednio
5153 i 5107 pacjentów.

Czas trwania terapii stałą dawką dabigatranu wynosił 174,0 bez obserwacji krzepnięcia. U pacjentów z
grupy przyjmującej warfarynę mediana czasu w zakresie terapeutycznym (INR 2,0 do 3,0) wynosiła
60,6%.

Badania wykazały, że leczenie dabigatranem eteksylanem w dawce 150 mg dwa razy na dobę było nie
mniej skuteczne (non-inferior) od terapii warfaryną (zakres non-inferiority: RE-COVER i RE-COVER
II: 3,6 dla różnicy ryzyka i 2,75 dla współczynnika ryzyka).

Tabela 27: Analiza pierwszorzędowych i drugorzędowych punktów końcowych skuteczności
(ZŻG i (lub) ZP są składowymi ŻChZZ) do końca okresu obserwacji dla badań RECOVER i RE-COVER II
Dabigatran eteksylan 150 mg dwa
razy na dobę Warfaryna
Pacjenci poddani leczeniu 2 553 2 554
Nawrót objawowej ŻChZZ i zgon w
wyniku ŻChZZ
68 ( 2,7%) 62 ( 2,4%)

Współczynnik ryzyka w porównaniu do
warfaryny (95% przedział ufności) 1,09
(0,77, 1,54)
Drugorzędowe punkty końcowe
skuteczności
Nawrót objawowej ŻChZZ i zgon z
jakichkolwiek przyczyn
109 (4,3%) 104 (4,1%)

95% przedział ufności 3,52, 5,13 3,34, 4,91

Objawowa ZŻG 45 (1,8%) 39 (1,5%)
95% przedział ufności 1,29, 2,35 1,09, 2,08
Objawowa ZP 27 (1,1%) 26 (1,0%)
95% przedział ufności 0,70, 1,54 0,67, 1,49
Zgony związane z ŻChZZ 4 (0,2%) 3 (0,1%)
95% przedział ufności 0,04, 0,40 0,02, 0,34
Zgony z jakiejkolwiek przyczyny 51 (2,0%) 52 (2,0%)
95% przedział ufności 1,49, 2,62 1,52, 2,66

Prewencja nawrotów ZŻG i ZP u osób dorosłych (prewencja ZŻG/ZP)

W dwóch randomizowanych, podwójnie ślepych, prowadzonych w równoległych grupach badaniach
klinicznych wzięli udział pacjenci, których wcześniej poddano terapii przeciwzakrzepowej. Do
kontrolowanego warfaryną badania RE-MEDY włączono pacjentów leczonych od 3-12 miesięcy, u
których istniała potrzeba dalszej terapii przeciwzakrzepowej. Do kontrolowanego placebo badania
RE-SONATE włączono pacjentów leczonych od 6 do 18 miesięcy inhibitorami witaminy K.

Celem badania RE-MEDY było porównanie bezpieczeństwa stosowania i skuteczności podawanego
doustnie dabigatranu eteksylanu (150 mg dwa razy na dobę) do warfaryny (docelowe INR 2,0-3,0) w
terapii długoterminowej oraz prewencji nawrotów objawowej ZŻG i (lub) ZP. Randomizacji i leczeniu
poddano odpowiednio 2 866 i 2 856 pacjentów. Czas trwania terapii dabigatranem eteksylanem
wynosił od 6 do 36 miesięcy (mediana 534,0 dni). U pacjentów z grupy przyjmującej warfarynę
mediana czasu w zakresie terapeutycznym (INR 2,0-3,0) wynosiła 64,9%.

Badanie RE-MEDY wykazało, że terapia dabigatranem eteksylanem w dawce 150 mg dwa razy na
dobę była nie mniej skuteczna (non-inferior) niż leczenie warfaryną (zakres non-inferiority: 2,85 dla
współczynnika ryzyka i 2,8 dla różnicy ryzyka).

Tabela 28: Analiza pierwszorzędowych i drugorzędowych punktów końcowych skuteczności
(ZŻG i (lub) ZP są składowymi ŻChZZ) do końca okresu obserwacji dla badania REMEDY
Dabigatran eteksylan
150 mg dwa razy na
dobę

Warfaryna

Pacjenci poddani leczeniu 1 430 1 426
Nawrót objawowej ŻChZZ i zgon w
wyniku ŻChZZ 26 (1,8%) 18 (1,3%)
Współczynnik ryzyka w porównaniu do
warfaryny (95% przedział ufności)
1,44
(0,78, 2,64)
Nie mniejsza skuteczność (non-inferiority) 2,85
Pacjenci, u których wystąpiło zdarzenie po
18 miesiącach
22 17

Skumulowane ryzyko po 18 miesiącach (%) 1,7 1,4

Różnica ryzyka względem warfaryny (%) 0,4
95% przedział ufności
Nie mniejsza skuteczność (non-inferiority) 2,8
Drugorzędowe punkty końcowe
skuteczności
Nawrót objawowej ŻChZZ i zgony z
jakiejkolwiek przyczyny 42 (2,9%) 36 (2,5%)
95% przedział ufności 2,12, 3,95 1,77, 3,48
Objawowa ZŻG 17 (1,2%) 13 (0,9%)
95% przedział ufności 0,69, 1,90 0,49, 1,55
Objawowa ZP 10 (0,7%) 5 (0,4%)
95% przedział ufności 0,34, 1,28 0,11, 0,82
Zgony związane z ŻChZZ 1 (0,1%) 1 (0,1%)
95% przedział ufności 0,00, 0,39 0,00, 0,39
Zgony z jakiejkolwiek przyczyny 17 (1,2%) 19 (1,3%)
95% przedział ufności 0,69, 1,90 0,80, 2,07

Celem badania RE-SONATE była ocena wyższej skuteczności dabigatranu eteksylanu względem
placebo w prewencji nawrotów objawowej ZŻG i (lub) ZP u pacjentów, którzy ukończyli trwającą od
6 do 18 miesięcy terapię VKA. Planowana terapia polegała na podawaniu dabigatranu eteksylanu w
dawce 150 mg dwa razy na dobę przez 6 miesięcy bez konieczności monitorowania.

Badanie RE-SONATE wykazało, że dabigatran eteksylan jest bardziej skuteczny od placebo w
prewencji nawrotów objawowej ZŻG i (lub) ZP, w tym niewyjaśnionych zgonów z redukcją ryzyka z
5,6% do 0,4% (92% redukcja ryzyka względnego w oparciu i współczynnik ryzyka) w okresie
leczenia (p<0,0001). Wszystkie analizy wtórne i analizy wrażliwości pierwszorzędowego punktu
końcowego oraz wszystkie drugorzędowe punkty końcowe wykazały wyższą skuteczność dabigatranu
eteksylanu względem placebo.

Badanie obejmowało 12-miesięczny okres obserwacji po zakończeniu leczenia. Po zaprzestaniu
przyjmowania badanego leku jego działanie utrzymywało się aż do końca okresu obserwacji, co
wskazuje, że utrzymano początkowy efekt leczenia dabigatranem eteksylanem. Nie stwierdzono
efektu z odbicia. Pod koniec okresu obserwacji wskaźnik występowania przypadków ŻChZZ u
pacjentów przyjmujących dabigatran eteksylan wynosił 6,9% względem 10,7% w grupie placebo
(współczynnik ryzyka 0,61 (95% CI 0,42; 0,88), p=0,0082).

Tabela 29: Analiza pierwszorzędowych i drugorzędowych punktów końcowych skuteczności
(ZŻG i (lub) ZP są składowymi ŻChZZ) do końca okresu obserwacji dla badania REMEDY
Dabigatran eteksylan 150 mg dwa
razy na dobę
Placebo

Pacjenci poddani leczeniu 681 662
Nawrót objawowej ŻChZZ i
zgon w wyniku ŻChZZ 3 (0,4%) 37 (5,6%)

Współczynnik ryzyka
względem placebo
(95% przedział ufności)
0,08
(0,02, 0,25)

Wartość p dla wyższej
skuteczności
(superiority)

< 0,0001

Drugorzędowe punkty
końcowe skuteczności
Nawrót objawowej ŻChZZ i
zgony z jakiejkolwiek
przyczyny
3 (0,4%) 37 (5,6%)

95% przedział ufności 0,09, 1,28 3,97, 7,62
Objawowa ZŻG 2 (0,3%) 23 (3,5%)
95% przedział ufności 0,04, 1,06 2,21, 5,17
Objawowa ZP 1 (0,1%) 14 (2,1%)
95% przedział ufności 0,00, 0,82 1,16, 3,52
Zgony związane z ŻChZZ 0 (0) 0 (0)
95% przedział ufności 0,00, 0,54 0,00, 0,56
Zgony niewyjaśnione 0 (0) 2 (0,3%)
95% przedział ufności 0,00, 0,54 0,04, 1,09
Zgony z jakiejkolwiek
przyczyny
0 (0) 2 (0,3%)

95% przedział ufności 0,00, 0,54 0,04, 1,09

Badania kliniczne dotyczące prewencji powikłań zakrzepowo-zatorowych u pacjentów ze sztucznymi
zastawkami serca

Przedmiotem badania fazy II było stosowanie dabigatranu eteksylanu i warfaryny u 252 pacjentów po
niedawno przebytej operacji wszczepienia mechanicznej zastawki serca (tj. podczas obecnej
hospitalizacji) oraz u pacjentów, u których od wszczepienia mechanicznej zastawki serca minęły
ponad trzy miesiące. Więcej zdarzeń zakrzepowo-zatorowych (głównie udarów mózgu
i objawowych/bezobjawowych przypadków obecności skrzepliny na sztucznej zastawce serca) i
więcej przypadków krwawienia było obserwowane podczas podawania dabigatranu eteksylanu niż
warfaryny. U pacjentów po niedawno przebytej operacji przypadki dużego krwawienia miały
przeważnie postać krwotocznego wysięku osierdziowego; dotyczyło to zwłaszcza pacjentów, którzy
wcześnie rozpoczęli przyjmowanie dabigatranu eteksylanu (tj. w 3. dniu) po operacji wszczepienia
zastawki (patrz punkt 4.3).

Dzieci i młodzież

Badania kliniczne dotyczące zapobiegania ŻChZZ po rozległym zabiegu chirurgicznym wszczepienia
endoprotezy stawowej
Prewencja udarów i zatorowości systemowej u dorosłych pacjentów z NVAF z jednym lub więcej
czynnikami ryzyka
Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego
referencyjnego zawierającego dabigatran eteksylan we wszystkich podgrupach populacji dzieci i
młodzieży we wskazaniu prewencji pierwotnej ŻChZZ u pacjentów po przebytej planowej
alloplastyce całkowitej stawu biodrowego lub kolanowego oraz we wskazaniu prewencji udarów i
zatorowości systemowej u pacjentów z NVAF (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

Leczenie ŻChZZ i prewencja nawrotów ŻChZZ u dzieci i młodzieży

Badanie DIVERSITY przeprowadzono w celu wykazania skuteczności i bezpieczeństwa stosowania
dabigatranu eteksylanu w porównaniu ze standardowym leczeniem w zakresie leczenia ŻChZZ u
dzieci i młodzieży od urodzenia do wieku poniżej 18 lat. Badanie zaplanowano jako otwarte,
randomizowane, prowadzone w grupach równoległych mające na celu potwierdzenie nie mniejszej

skuteczności (ang. „non-inferiority”). Pacjentów włączonych do badania przydzielono losowo
zgodnie ze schematem 2:1 do grupy przyjmującej dabigatran eteksylan w postaci farmaceutycznej
odpowiedniej dla wieku (kapsułki, granulat powlekany lub roztwór doustny) (dawki dostosowane do
wieku i masy ciała) lub standardowe leczenie obejmujące heparyny niskocząsteczkowe (LMWH, ang.
low molecular weight heparins) lub antagonistów witaminy K (VKA, ang. vitamin K antagonists) lub
fondaparynuks (1 pacjent w wieku 12 lat). Pierwszorzędowym punktem końcowym był złożony punkt
końcowy obejmujący pacjentów, u których nastąpiło całkowite rozpuszczenie się skrzepliny i nie
występowały nawroty ŻChZZ oraz u których nie obserwowano zgonów związanych z ŻChZZ.
Kryteria wykluczenia obejmowały czynne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie mózgu i
ropień śródczaszkowy.
Randomizacji poddano łącznie 267 pacjentów. Spośród nich 176 pacjentów leczono dabigatranem
eteksylanem, a 90 pacjentów zgodnie ze standardowym leczeniem (1 poddany randomizacji pacjent
nie był leczony). 168 pacjentów było w wieku od 12 do poniżej 18 lat, 64 pacjentów było w wieku od
2 do poniżej 12 lat, a 35 pacjentów było w wieku poniżej 2 lat.
Spośród 267 poddanych randomizacji pacjentów, 81 pacjentów (45,8%) w grupie przyjmującej
dabigatran eteksylan i 38 pacjentów (42,2%) w grupie leczonej w ramach standardowego leczenia
spełniało kryteria złożonego pierwszorzędowego punktu końcowego (całkowite rozpuszczenie się
skrzepliny, brak nawrotów ŻChZZ oraz brak zgonów związanych z ŻChZZ). Odpowiednia różnica w
zakresie częstości występowania wykazała nie mniejszą skuteczność dabigatranu eteksylanu
względem standardowego leczenia. Spójne wyniki były również obserwowane ogółem w podgrupach:
nie było żadnych znaczących różnic w efekcie leczenia w podgrupach w zależności od wieku, płci,
regionu i obecności niektórych czynników ryzyka. W zakresie 3 różnych grup wiekowych odsetek
pacjentów, którzy osiągnęli pierwszorzędowy punkt końcowy skuteczności w grupie przyjmującej
dabigatran eteksylan oraz w grupie otrzymującej standardowe leczenie, wynosił odpowiednio 13/22
(59,1%) i 7/13 (53,8%) dla pacjentów w wieku od urodzenia do <2 lat, 21/43 (48,8%) i 12/21 (57,1%)
u pacjentów w wieku od 2 do <12 lat oraz 47/112 (42,0%) i 19/56 (33,9%) u pacjentów w wieku od 12
do <18 lat.
Potwierdzone duże krwawienie zgłoszono u 4 pacjentów (2,3%) w grupie przyjmującej dabigatran
eteksylan i u 2 pacjentów (2,2%) w grupie otrzymującej standardowe leczenie. Nie było statystycznie
istotnej różnicy dotyczącej czasu do wystąpienia pierwszego incydentu dużego krwawienia. U
trzydziestu ośmiu pacjentów (21,6%) w grupie przyjmującej dabigatran eteksylan oraz 22 pacjentów
(24,4%) w grupie otrzymującej standardowe leczenie wystąpił potwierdzony incydent krwawienia,
przy czym większość z nich została sklasyfikowana jako małe krwawienia. Złożony punkt końcowy
obejmujący potwierdzony incydent dużego krwawienia lub krwawienia klinicznie istotnego innego niż
duże (występujące w trakcie leczenia) zgłoszono u 6 (3,4%) pacjentów z grupy przyjmującej
dabigatran eteksylan oraz 3 (3,3%) pacjentów w grupie otrzymującej standardowe leczenie.

Przeprowadzono otwarte, prowadzone na jednej grupie, prospektywne kohortowe, wieloośrodkowe
badanie fazy III (1160,108) w celu oceny bezpieczeństwa stosowania dabigatranu eteksylanu
w zapobieganiu nawrotom ŻChZZ u dzieci i młodzieży od urodzenia do wieku poniżej 18 lat. Do tego
badania mogli zostać włączeni pacjenci, którzy wymagali dalszego leczenia przeciwzakrzepowego
z powodu występowania klinicznego czynnika ryzyka po zakończeniu wstępnego leczenia
potwierdzonego ŻChZZ (przez co najmniej 3 miesiące) lub po zakończeniu badania DIVERSITY.
Kwalifikujący się pacjenci otrzymywali dostosowane do wieku i masy ciała dawki dabigatranu
eteksylanu w postaci farmaceutycznej odpowiedniej dla wieku (kapsułki, granulat powlekany lub
roztwór doustny) dabigatranu eteksylanu do momentu ustąpienia klinicznego czynnika ryzyka lub
przez maksymalnie 12 miesięcy. Pierwszorzędowe punkty końcowe badania obejmowały nawrót
ŻChZZ, incydenty dużych i małych krwawień oraz śmiertelność (całkowitą i związaną z incydentami
zakrzepowymi lub zakrzepowo-zatorowymi) w 6. i 12 miesiącu. Zdarzenia te były oceniane przez
niezależną komisję rozstrzygającą, która nie wiedziała, jaki lek badany otrzymywał pacjent.
Ogółem do badania włączono 214 pacjentów; spośród nich 162 pacjentów było w grupie wiekowej 1
(od 12 do poniżej 18 lat), 43 pacjentów w grupie wiekowej 2 (od 2 do poniżej 12 lat), a 9 pacjentów w
grupie wiekowej 3 (od urodzenia do wieku poniżej 2 lat). W okresie leczenia u 3 pacjentów (1,4%)
wystąpił potwierdzony nawrót ŻChZZ w ciągu pierwszych 12 miesięcy od rozpoczęcia leczenia.
Potwierdzone incydenty krwawień w okresie leczenia zgłaszano u 48 pacjentów (22,5%) w ciągu
pierwszych 12 miesięcy. Większość incydentów krwawień stanowiły małe krwawienia. U 3 pacjentów
(1,4%) potwierdzony incydent dużego krwawienia wystąpił w ciągu pierwszych 12 miesięcy.

U 3 pacjentów (1,4%) potwierdzone klinicznie istotne inne niż duże krwawienie zgłaszano w ciągu
pierwszych 12 miesięcy. W trakcie leczenia nie wystąpił żaden zgon. W okresie leczenia u 3
pacjentów (1,4%) wystąpił zespół pozakrzepowy lub nasilenie zespołu pozakrzepowego w ciągu
pierwszych 12 miesięcy.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Po podaniu doustnym dabigatran eteksylan ulega szybkiej i całkowitej przemianie do dabigatranu,
który stanowi czynną postać leku w osoczu. Główną reakcją metaboliczną jest rozszczepienie proleku
eteksylanu dabigatranu w drodze hydrolizy katalizowanej przez esterazę do substancji czynnej,
dabigatranu. Bezwzględna dostępność biologiczna dabigatranu po podaniu doustnym produktu
leczniczego zawierającego dabigatran eteksylan wynosiła około 6,5%.
Po doustnym podaniu dabigatranu eteksylanu u zdrowych ochotników profil farmakokinetyczny
dabigatranu w osoczu charakteryzuje się szybkim zwiększeniem jego stężenia osoczowego z
uzyskaniem Cmax w ciągu 0,5 do 2,0 godzin po podaniu.

Wchłanianie

W badaniu oceniającym pooperacyjne wchłanianie dabigatranu eteksylanu po upływie 1-3 godzin od
zabiegu chirurgicznego wykazano względnie powolne wchłanianie produktu w porównaniu do
zdrowych ochotników, z jednostajnym przebiegiem zmian stężenia w osoczu w czasie, bez dużych
wartości maksymalnego stężenia w osoczu. Produkt leczniczy osiąga maksymalne stężenie w osoczu
w ciągu 6 godzin od podania w okresie pooperacyjnym ze względu na oddziaływanie takich
czynników, jak znieczulenie ogólne, porażenie mięśniówki przewodu pokarmowego i skutki zabiegu
chirurgicznego, niezależnie od postaci, w jakiej występuje doustnie podawany produkt leczniczy.
W innym badaniu wykazano, że spowolnienie i opóźnienie wchłaniania ma miejsce na ogół wyłącznie
w dniu operacji. W późniejszych dniach dabigatran szybko się wchłaniania, osiągając maksymalne
stężenie w osoczu w ciągu 2 godzin po podaniu produktu leczniczego.

Pokarm nie wpływa na dostępność biologiczną dabigatranu eteksylanu, jednak wydłuża czas do
uzyskania maksymalnego stężenia leku w osoczu o 2 godziny.

Cmax i AUC były proporcjonalne do dawki.

W wyniku przyjęcia peletek bez otoczki kapsułki z hydroksypropylometylocelulozy (HPMC)
biodostępność produktu leczniczego po podaniu doustnym może ulec zwiększeniu o 75% po podaniu
dawki pojedynczej i 37% w stanie stacjonarnym, w porównaniu z produktem referencyjnym w postaci
kapsułek. Z tego powodu w warunkach klinicznych należy zawsze zachować integralność kapsułek
HPMC, aby uniknąć niezamierzonego zwiększenia biodostępności dabigatranu eteksylanu (patrz
punkt 4.2).

Dystrybucja

Zaobserwowano, że dabigatran wiąże się z ludzkimi białkami osocza w małym stopniu (34-35%),
niezależnie od stężenia. Objętość dystrybucji dabigatranu wynosząca od 60 do 70 L przekraczała
objętość całkowitej ilości wody zawartej w organizmie, co wskazuje na umiarkowaną dystrybucję
tkankową dabigatranu.

Metabolizm

Badano metabolizm i wydalanie dabigatranu po dożylnym podaniu pojedynczej dawki dabigatranu
znakowanego radioaktywnie u zdrowych mężczyzn. Po podaniu dożylnym wykryto, że znakowany
radioaktywnie dabigatran wydala się przede wszystkim z moczem (85%). Z kałem uległo wydaleniu
6% podanej dawki. Stopień odzysku radioaktywności całkowitej wahał się od 88 do 94% podanej
dawki w ciągu 168 godzin od jej podania.
Dabigatran ulega sprzęganiu, z powstaniem czynnych farmakologicznie acyloglukuronidów. Istnieją
cztery izomery pozycyjne: 1-O, 2-O, 3-O i 4-O-acyloglukuronid; każdy z nich odpowiada za mniej niż

10% całkowitego stężenia dabigatranu w osoczu. Ślady innych metabolitów były wykrywalne
wyłącznie przy użyciu metod analitycznych o wysokiej czułości. Dabigatran ulega wydaleniu przede
wszystkim w postaci niezmienionej z moczem, z szybkością około 100 mL/minutę, odpowiednio do
wskaźnika przesączania kłębuszkowego.

Eliminacja

Wartości stężenia dabigatranu w osoczu zmniejszały się dwuwykładniczo, przy czym średni okres
półtrwania w fazie eliminacji wynosił u zdrowych ochotników w podeszłym wieku 11 godzin.
Po podaniu wielokrotnym okres półtrwania w fazie eliminacji wynosił od około 12 do 14 godzin.
Okres półtrwania nie zależał od dawki. Okres półtrwania jest wydłużony u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek, zgodnie z tabelą 30.

Szczególne grupy pacjentów

Niewydolność nerek
W badaniach fazy I ekspozycja (AUC) na dabigatran po doustnym podaniu dabigatranu eteksylanu
jest około 2,7 razy większa u dorosłych ochotników z umiarkowaną niewydolnością nerek (CrCL
pomiędzy 30 a 50 mL/minutę) niż u osób bez niewydolności nerek.

U małej liczby dorosłych ochotników z ciężką niewydolnością nerek (CrCL 10-30 mL/minutę)
ekspozycja na dabigatran (AUC) była około 6 razy większa, a okres półtrwania około 2 razy dłuższy
niż w populacji bez niewydolności nerek (patrz punkty 4.2, 4.3 i 4.4).

Tabela 30: Okres półtrwania całkowitego dabigatranu u zdrowych pacjentów oraz pacjentów z
niewydolnością nerek.
Wskaźnik przesączania
kłębuszkowego (CrCL)
[mL/minutę]

gMean (gCV%; zakres)
okres półtrwania
[h]
≥ 80 13,4 (25,7%; 11,0-21,6)
≥ 50-< 80 15,3 (42,7%;11,7-34,1)
≥ 30-< 50 18,4 (18,5%;13,3-23,0)
< 30 27,2 (15,3%; 21,6-35,0)

Ponadto oceniono ekspozycję na dabigatran (w stężeniu minimalnym i maksymalnym)
w prospektywnym, otwartym, randomizowanym badaniu farmakokinetycznym u pacjentów z
niezastawkowym migotaniem przedsionków i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek
(zdefiniowanymi jako klirens kreatyniny [CrCL] 15-30 mL/minutę), którzy otrzymywali dabigatran
eteksylan w dawce 75 mg dwa razy na dobę.
Wynikiem tego schematu była średnia geometryczna minimalnego stężenia, mierzonego bezpośrednio
przed podaniem kolejnej dawki, wynosząca 155 ng/ml (gCV 76,9%) oraz średnia geometryczna
maksymalnego stężenia, mierzonego dwie godziny po podaniu ostatniej dawki, wynosząca 202 ng/mL
(gCV 70,6%).

Klirens dabigatranu w wyniku hemodializy badano u 7 dorosłych pacjentów ze schyłkową
niewydolnością nerek bez migotania przedsionków. Dializa trwała 4 godziny, tempo przepływu
dializatu wynosiło 700 mL/minutę, a tempo przepływu krwi wynosiło 200 mL/minutę lub
350-390 mL/minutę. Usunięto odpowiednio od 50% do 60% stężenia dabigatranu. Ilość substancji
usunięta podczas dializy jest proporcjonalna do tempa przepływu krwi aż do wartości 300 mL/minutę.
Działanie przeciwzakrzepowe dabigatranu uległo zmniejszeniu wraz ze spadającym stężeniem
dabigatranu w osoczu. Dializa nie miała wpływu na stosunek PK/PD.

Mediana CrCL w badaniu RE-LY wynosiła 68,4 mL/minutę. U blisko połowy (45,8%) pacjentów w
badaniu RE-LY wartość CrCL wynosiła >50-<80 mL/minutę. U pacjentów z umiarkowaną
niewydolnością nerek (CrCL pomiędzy 30 a 50 mL/minutę) stężenia osoczowe dabigatranu przed
podaniem i po podaniu dawki były odpowiednio średnio 2,29-krotnie i 1,81-krotnie wyższe w
porównaniu do pacjentów bez niewydolności nerek (CrCL ≥80 mL/minutę).

Mediana CrCL w badaniu RE-COVER wynosiła 100,4 mL/minutę. U 21,7% pacjentów występowały
łagodne zaburzenia czynności nerek (CrCL >50-<80 mL/minutę), a u 4,5% pacjentów występowały
umiarkowane zaburzenia czynności nerek (CrCL od 30 do 50 mL/minutę). U pacjentów z łagodnymi i
umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek stężenie dabigatranu w osoczu w stanie stacjonarnym
przed podaniem dawki było odpowiednio około 1,8-krotnie i 3,6-krotnie wyższe niż u pacjentów z
CrCL >80 mL/minutę. Zbliżone wartości CrCL uzyskano w badaniu RE-COVER II.

Mediana CrCL w badaniach RE-MEDY i RE-SONATE wynosiła odpowiednio 99,0 mL/minutę
i 99,7 mL/minutę. W badaniach RE-MEDY and RE-SONATE 22,9% i 22,5% pacjentów miało CrCL
>50-<80 mL/minutę, a 4,1% i 4,8% pacjentów miało CrCL od 30 do 50 mL/minutę.

Pacjenci w podeszłym wieku
Specjalne badania farmakokinetyczne fazy I przeprowadzone z udziałem pacjentów w podeszłym
wieku wykazały zwiększenie AUC o 40-60% i zwiększenie Cmax o ponad 25% w porównaniu do
młodych pacjentów.
Wpływ wieku na ekspozycję na dabigatran potwierdzono w badaniu RE-LY, w którym obserwowano
wyższe o około 31% stężenia minimalne u pacjentów w wieku ≥75 lat oraz o około 22% niższe
stężenia minimalne u pacjentów w wieku <65 lat w porównaniu do pacjentów w wieku pomiędzy 65 i
75 lat (patrz punkty 4.2 i 4.4).

Zaburzenia czynności wątroby
U 12 dorosłych pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby (stopnia B wg klasyfikacji ChildaPugha) nie stwierdzono zmian w ekspozycji na dabigatran w porównaniu do 12 pacjentów z grupy
kontrolnej (patrz punkty 4.2 i 4.4).

Masa ciała
Minimalne stężenia dabigatranu były o około 20% niższe u dorosłych pacjentów o masie ciała
> 100 kg w porównaniu do pacjentów o masie ciała 50-100 kg. Większość pacjentów (80,8%)
mieściła się w kategorii wagowej ≥50 kg i <100 kg bez wyraźnej różnicy (patrz punkty 4.2 i 4.4).
Dane kliniczne u dorosłych pacjentów o masie ciała <50 kg są ograniczone.

Płeć
U pacjentek płci żeńskiej w badaniach prewencji pierwotnej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej
całkowita ekspozycja na substancję czynną była około 40% do 50% większa. Modyfikowanie
dawkowania nie jest zalecana. U pacjentek płci żeńskiej z migotaniem przedsionków stężenie
minimalne w trakcie po podaniu dawki było średnio 30% wyższe. Nie jest wymagana modyfikacja
dawkowania (patrz punkt 4.2).

Pochodzenie etniczne
Nie stwierdzono klinicznie znaczących różnic pomiędzy pacjentami rasy białej, czarnej, pochodzenia
latynoamerykańskiego, rasy żółtej pod względem właściwości farmakokinetycznych
i farmakodynamicznych dabigatranu.

Dzieci i młodzież
Doustne podawanie dabigatranu eteksylanu zgodnie ze zdefiniowanym w protokole algorytmem
dawkowania prowadziło do ekspozycji w zakresie obserwowanym u dorosłych z ZŻG / ZP. W oparciu
o zbiorczą analizę danych farmakokinetycznych z badań DIVERSITY i 1160.108 obserwowana
średnia geometryczna najmniejszej ekspozycji wynosiła 53,9 ng/mL, 63,0 ng/mL i 99,1 ng/mL
odpowiednio u dzieci i młodzieży z ŻChZZ w wieku od 0 do <2 lat, od 2 do <12 lat oraz od 12 do <18
lat.

Interakcje farmakokinetyczne
Badania nad interakcjami in vitro nie wykazały zahamowania ani indukcji głównych izoenzymów
cytochromu P450. Wynik ten potwierdziły badania przeprowadzone in vivo z udziałem zdrowych
ochotników, u których nie stwierdzono jakichkolwiek interakcji pomiędzy omawianym produktem

leczniczym a następującymi substancjami czynnymi: atorwastatyną (CYP3A4), digoksyną (interakcja
z białkiem transportowym P-gp) i diklofenakiem (CYP2C9).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących
bezpieczeństwa stosowania, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym i genotoksyczności nie
ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka.

Skutki stosowania produktu leczniczego obserwowane w badaniach toksyczności po podaniu
wielokrotnym wynikały z nasilonego działania farmakodynamicznego dabigatranu.

Obserwowano wpływ na płodność samic w postaci zmniejszenia liczby zagnieżdżeń zapłodnionego
jaja i zwiększenia częstości utraty zapłodnionego jaja przed zagnieżdżeniem po dawce 70 mg/kg masy
ciała (co odpowiada 5-krotnie wyższemu poziomowi ekspozycji w osoczu w porównaniu z
pacjentami). Po dawkach toksycznych dla matek (odpowiadających od 5- do 10-krotnie wyższemu
poziomowi ekspozycji w osoczu w porównaniu z pacjentami) u szczurów i królików obserwowano
zmniejszenie masy ciała płodu i żywotności zarodka oraz zwiększenie liczby wad rozwojowych
płodów. W badaniach pre- i postnatalnych zaobserwowano zwiększenie umieralności płodów po
dawkach toksycznych dla samic (odpowiadających poziomowi ekspozycji w osoczu 4-krotnie
wyższemu niż obserwowany u pacjentów).

W badaniu toksyczności u młodych szczurów Han Wistar umieralność była związana z incydentami
krwawienia przy ekspozycji podobnej do tej, przy której krwawienie obserwowano u dorosłych
zwierząt. Uważa się, że zarówno u dorosłych, jak i młodych szczurów śmiertelność jest związana
z nadmierną aktywnością farmakologiczną dabigatranu w połączeniu z siłą mechaniczną wywieraną
podczas podawania produktu leczniczego. Dane z badania toksyczności u młodych nie wykazały
zwiększonej wrażliwości na toksyczność ani specyficznej dla młodych zwierząt toksyczności.

W badaniach toksykologicznych w całym okresie życia u szczurów i myszy nie stwierdzono dowodów
na potencjalne działanie guzotwórcze dabigatranu po podaniu maksymalnych dawek do 200 mg/kg
masy ciała.

Dabigatran, czynna cząstka dabigatranu eteksylanu (w postaci mezylanu) nie ulega rozpadowi w
środowisku.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Zawartość kapsułki
Kwas winowy (peletki)
Hypromeloza (6 mPa*s)
Hydroksypropyloceluloza (470 mPa*s)
Talk

Osłonka kapsułki
Tytanu dwutlenek (E 171)
Indygotyna (E 132)
Karagen
Potasu chlorek
Hypromeloza (typ 2910)

Tusz
Szelak
Żelaza tlenek czarny (E 172)

Potasu wodorotlenek

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Blister:
Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.

Pojemnik:
Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.
Przechowywać pojemnik szczelnie zamknięty.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blister perforowany, jednodawkowy, zdzieralny z folii OPA/Aluminium/PE+DES//Aluminium/PE
zawierający: 10 x 1, 30 x 1, 60 x 1, lub 100 x 1 kapsułek twardych lub opakowania zbiorcze
zawierające 100 (2 opakowania po 50 x 1) lub 180 (3 opakowania po 60 x 1) kapsułek twardych, w
tekturowym pudełku.

Pojemnik HDPE z wieczkiem z PP zabezpieczającym przed dostępem dzieci, zawierający 60 kapsułek
twardych lub 3 pojemniki po 60 kapsułek twardych, w tekturowym pudełku.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

KRKA, d.d., Novo mesto
Šmarješka cesta 6
8501 Novo mesto
Słowenia

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Nr pozwolenia 28174

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 20.12.2023

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

18.04.2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.