# Selexipag STADA

> Seleksypag · 1200 mcg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Selexipag STADA
- **Nazwa powszechna:** Selexipagum
- **Substancja czynna:** [Seleksypag](https://apteka.online/odpowiedniki/selexipagum)
- **Moc:** 1200 mcg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rpz
- **Kod ATC:** B01AC27
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 29492
- **Podmiot odpowiedzialny:** STADA Arzneimittel AG
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwzakrzepowe/selexipag-stada-tabl-powl-1200-mcg-stada
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwzakrzepowe/selexipag-stada-tabl-powl-1200-mcg-stada.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/50304/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/50304/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 60 tabl. | 5909991593049 | Rpz | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Selexipag STADA i w jakim celu się go stosuje?
Lek Selexipag STADA zawiera substancję czynną seleksypag. Seleksypag wpływa na naczynia
krwionośne w podobny sposób, jak prostacyklina – substancja naturalnie obecna w ludzkim
organizmie – powodując ich rozkurczenie i rozszerzenie.

Lek Selexipag STADA jest stosowany w celu długotrwałego leczenia tętniczego nadciśnienia płucnego
(TNP) u dorosłych pacjentów, niepoddającego się leczeniu innymi lekami stosowanymi
w leczeniu TNP zwanymi antagonistami receptorów endoteliny i inhibitorami fosfodiesterazy typu 5.
Lek Selexipag STADA może być stosowany w monoterapii u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do
stosowania u nich tych leków.

TNP oznacza wysokie ciśnienie krwi w naczyniach krwionośnych, którymi płynie krew z serca do
płuc (tętnice płucne). U osób z TNP te tętnice są wąskie, zatem serce musi pracować z większym
wysiłkiem, aby pompować przez nie krew. To z kolei może powodować uczucie zmęczenia, zawroty
głowy, duszność lub inne objawy.

Działając w podobny sposób, jak naturalna substancja prostacyklina, ten lek rozszerza tętnice płucne
i zmniejsza ich twardość. Ułatwia to sercu pompowanie krwi przez tętnice płucne. Selexipag STADA
obniża ciśnienie w tętnicach płucnych, łagodzi objawy TNP i spowalnia progresję choroby.

### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Selexipag STADA

Kiedy nie przyjmować leku Selexipag STADA
- jeśli pacjent ma uczulenie na seleksypag lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6).
- jeśli u pacjenta występują choroby serca, takie jak:
- słaby przepływ krwi do mięśnia sercowego (ciężka choroba wieńcowa lub niestabilna
dławica piersiowa); objawy mogą obejmować ból w klatce piersiowej;
- zawał mięśnia sercowego przebyty w ciągu ostatnich sześciu miesięcy;
- osłabione serce (niewyrównana niewydolność krążenia), jeśli pacjent nie jest pod ścisłą
obserwacją lekarza;
- ciężkie arytmie serca;
- wada zastawek serca (wrodzona lub nabyta) powodująca nieprawidłową pracę serca
(niezwiązana z nadciśnieniem płucnym);
- jeśli u pacjenta wystąpił udar mózgu w ciągu ostatnich 3 miesięcy lub inne zdarzenie
powodujące zmniejszenie ukrwienia mózgu (np. przemijający napad niedokrwienny);
- jeśli pacjent przyjmuje gemfibrozyl (lek stosowany w celu obniżenia stężenia tłuszczów
[lipidów] we krwi).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Selexipag STADA należy omówić z lekarzem zajmującym się
leczeniem TNP, jeśli pacjent:
- przyjmuje leki obniżające wysokie ciśnienie krwi;
- ma niskie ciśnienie krwi związane z objawami takimi jak zawroty głowy;
- w ostatnim czasie utracił znaczną ilość krwi lub płynów ustrojowych, np. w związku z ciężką
biegunką lub wymiotami;
- ma zaburzenia czynności tarczycy;
- u pacjenta występują ciężkie zaburzenia nerek lub pacjent jest poddawany dializie;
- u pacjenta obecnie lub w przeszłości występowały ciężkie zaburzenia czynności wątroby.

Jeśli pacjent zauważy którąkolwiek z powyższych oznak lub nastąpi zmiana jego stanu zdrowia, należy
niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi.

Dzieci i młodzież
Nie podawać tego leku dzieciom w wieku poniżej 18 lat.

Pacjenci w podeszłym wieku
Doświadczenie kliniczne w zakresie stosowania leku Selexipag STADA u pacjentów w wieku powyżej
75 lat jest ograniczone. Lek Selexipag STADA należy stosować ostrożnie w tej grupie wiekowej.

Lek Selexipag STADA a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio,
a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Należy powiedzieć lekarzowi zajmującemu się leczeniem TNP lub pielęgniarce, jeśli pacjent
przyjmuje którykolwiek z poniższych leków:
- gemfibrozyl (lek stosowany w celu obniżenia stężenia tłuszczów [lipidów] we krwi),
- klopidogrel (lek stosowany w celu zapobiegania zakrzepom w chorobie wieńcowej),
- deferazyroks (lek stosowany w celu usunięcia żelaza z krwiobiegu),
- teryflunomid (lek stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu
rzutowo- ustępującym),
- karbamazepina (lek stosowany w leczeniu niektórych postaci padaczki, nerwobólu lub w celu
opanowania ciężkich zaburzeń afektywnych w przypadku braku skuteczności innych leków),
- fenytoina (lek stosowany w leczeniu padaczki),

- kwas walproinowy (lek stosowany w leczeniu padaczki),
- probenecyd (lek stosowany w leczeniu dny moczanowej),
- flukonazol, ryfampicyna lub ryfapentyna (antybiotyki stosowane w leczeniu zakażeń).

Ciąża i karmienie piersią
Nie zaleca się stosowania leku Selexipag STADA podczas ciąży i karmienia piersią. Kobiety w wieku
rozrodczym podczas przyjmowania leku Selexipag STADA powinny stosować skuteczną metodę
antykoncepcji. Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub
gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Lek Selexipag STADA może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy i niskie ciśnienie
krwi (patrz punkt 4), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów; objawy choroby
pacjenta również mogą powodować ograniczenie jego możliwości prowadzenia pojazdów.

### 3. Jak przyjmować lek Selexipag STADA?
Lek Selexipag STADA powinien być przepisywany wyłącznie przez lekarza mającego doświadczenie w
leczeniu TNP. Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości
lub pytań należy zwrócić się do lekarza.

Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta wystąpią działania niepożądane, gdyż lekarz może
zalecić zmianę dawki leku Selexipag STADA.

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma zaburzenia czynności wątroby lub przyjmuje inne leki,
gdyż lekarz może zalecić mniejszą dawkę leku Selexipag STADA przyjmowaną dwa razy na dobę lub
tylko raz na dobę.

Pacjenci słabowidzący lub niewidomi powinni uzyskać pomoc innej osoby podczas przyjmowania
leku Selexipag STADA w okresie dobierania dawki (proces stopniowego zwiększania dawki).

Dobieranie właściwej dawki

Jeśli lekarz przepisze tabletki o mocy 200 mikrogramów.

Na początku leczenia większość pacjentów otrzyma jedną tabletkę o mocy 200 mikrogramów
przyjmowaną rano i kolejną tabletkę o mocy 200 mikrogramów przyjmowaną wieczorem, |
w odstępie około 12 godzin. Zaleca się rozpoczynanie leczenia wieczorem. Lekarz poinstruuje
pacjenta, jak stopniowo zwiększać dawkę leku. Ten okres jest nazywany okresem dobierania dawki.
Pozwala organizmowi na stopniowe dostosowanie się do nowego leku. Celem dobierania dawki jest
znalezienie najbardziej odpowiedniej dawki leku. Będzie to największa tolerowana przez pacjenta
dawka leku, która maksymalnie może wynosić 1600 mikrogramów przyjmowana rano i wieczorem.

Pierwsze opakowanie tabletek, które pacjent otrzyma, będzie zawierać jasnożółte tabletki o mocy
200 mikrogramów.
Lekarz poleci pacjentowi stopniowe zwiększanie dawki, zwykle w odstępach tygodniowych, ale
odstępy pomiędzy kolejnym zwiększaniem dawki leku mogą być dłuższe.

Za każdym razem przy zwiększaniu dawki leku pacjent doda jedną tabletkę o mocy 200 mikrogramów
do porannej dawki i kolejną tabletkę o mocy 200 mikrogramów do wieczornej dawki leku. Przyjęcie
pierwszej zwiększonej dawki leku zaleca się wieczorem. Na schemacie poniżej przedstawiono
liczbę tabletek, które należy przyjmować codziennie rano i wieczorem przez pierwsze cztery etapy
dobierania dawki.

Jeśli lekarz poleci pacjentowi dalsze zwiększanie dawki, pacjent będzie dodawać jedną tabletkę o mocy
200 mikrogramów do swojej porannej dawki i jedną tabletkę o mocy 200 mikrogramów do swojej
wieczornej dawki na każdym kolejnym etapie zwiększania dawki. Przyjęcie pierwszej zwiększonej
dawki leku zaleca się wieczorem.

Jeśli lekarz poleci pacjentowi dalsze zwiększanie dawki i pacjent przejdzie do kolejnego 5 etapu, może
się to odbywać poprzez przyjmowanie jednej brązowej tabletki o mocy 800 mikrogramów i jednej
jasnożółtej tabletki o mocy 200 mikrogramów rano oraz jednej tabletki o mocy 800 mikrogramów
i jednej tabletki o mocy 200 mikrogramów wieczorem.

Maksymalna dawka leku Selexipag STADA to 1600 mikrogramów rano i 1600 mikrogramów
wieczorem. Jednak nie każdy pacjent będzie otrzymywać taką dawkę, ponieważ różni pacjenci
wymagają stosowania rożnych dawek.

Na schemacie poniżej przedstawiono liczbę tabletek, którą należy przyjmować codziennie rano
i wieczorem na każdym etapie rozpoczynając od etapu 5.

Jeśli lekarz przepisze tabletki o mocy 100 mikrogramów.
Ten produkt leczniczy nie jest dostępny w tabletkach o mocy 100 mikrogramów, dlatego, jeśli
zachodzi taka potrzeba, należy zastosować inne dostępne w sprzedaży produkty lecznicze zawierające
seleksypag.

Korzystanie z poradnika dobierania dawki
Pacjent otrzyma pakiet dobierania dawki, który zawiera poradnik dobierania dawki i ulotkę dla
pacjenta. Poradnik dobierania dawki zawiera informacje o procesie dobierania dawki i umożliwia
pacjentowi zapisywanie liczby tabletek przyjmowanych codziennie.

Należy pamiętać o codziennym zapisywaniu liczby przyjmowanych tabletek w dzienniczku dobierania
dawki. Każdy etap dobierania dawki trwa zwykle 1 tydzień. Jeśli lekarz poleci pacjentowi
przedłużenie każdego etapu dobierania dawki o ponad 1 tydzień, dodatkowe strony w dzienniczku
dobierania dawki umożliwiają zapisanie tego. Należy pamiętać o regularnych kontaktach
z lekarzem zajmującym się leczeniem TNP lub pielęgniarką podczas okresu dobierania dawki.

Zmniejszanie dawki w związku z wystąpieniem działań niepożądanych
Podczas dobierania dawki u pacjenta mogą pojawić się działania niepożądane takie jak ból głowy,
biegunka, nudności (mdłości), wymioty, ból szczęki, ból mięśni, ból w nogach, ból stawów lub
zaczerwienienie twarzy (patrz punkt 4). Jeśli te działania niepożądane będą trudne do tolerowania
przez pacjenta, należy porozmawiać z lekarzem o możliwościach ich ograniczenia lub leczenia.
Dostępne są środki umożliwiające złagodzenie działań niepożądanych. Na przykład leki
przeciwbólowe, takie jak paracetamol, mogą pomóc w łagodzeniu bólu i bólu głowy.

Jeśli nie można złagodzić działań niepożądanych ani nie następuje stopniowa poprawa podczas
przyjmowania obecnej dawki leku, lekarz może polecić pacjentowi zmianę dawki poprzez
zmniejszenie liczby jasnożółtych tabletek o jedną rano i o jedną wieczorem. Schemat podany poniżej
przedstawia stopniowe zmniejszanie dawki leku. Należy to wykonać wyłącznie na polecenie lekarza.

Jeśli występujące u pacjenta działania niepożądane są możliwe do tolerowania po zmniejszeniu dawki,
lekarz może zdecydować o kontynuowaniu przyjmowania tej dawki leku. Dodatkowe informacje
podano poniżej w punkcie „Dawka podtrzymująca”.

Dawka podtrzymująca
Największa dawka tolerowana przez pacjenta podczas dobierania dawki staje się dawką
podtrzymującą. Jest to dawka, którą pacjent będzie regularnie przyjmować.

Lekarz przepisze pacjentowi do przyjmowania odpowiednie tabletki, o mocy odpowiadającej tej
dawce. To może umożliwić przyjmowanie jednej tabletki rano i jednej tabletki wieczorem
zamiast przyjmowania kilku tabletek za każdym razem.

Pełny opis tabletek leku Selexipag STADA, w tym kolorów i oznaczeń na tabletkach, podano
w punkcie 6 tej ulotki.

W miarę upływu czasu lekarz może odpowiednio zmienić dawkę podtrzymującą.

Jeśli w dowolnym czasie, podczas przyjmowania przez dłuższy czas tej samej dawki, u pacjenta
wystąpią działania niepożądane, których pacjent nie toleruje, lub działania niepożądane zakłócające
codzienne czynności pacjenta, należy skontaktować się z lekarzem, ponieważ dawka przyjmowana
przez pacjenta może wymagać zmiany. Lekarz może przepisać pacjentowi mniejszą dawkę. Należy
pamiętać o usunięciu niezużytych tabletek (patrz punkt 5).

Lek Selexipag STADA należy przyjmować rano i wieczorem w odstępie około 12 godzin.
Tabletki należy przyjmować z jedzeniem, ponieważ może to poprawić ich tolerowanie przez
organizm. Otoczka tabletki zapewnia ochronę. Tabletki należy połykać, popijając szklanką wody.
Nie wolno dzielić ani kruszyć tabletek.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Selexipag STADA
W przypadku przyjęcia większej liczby tabletek niż polecił lekarz, należy zwrócić się do lekarza.

Pominięcie przyjęcia leku Selexipag STADA
Jeśli pacjent zapomniał o przyjęciu leku Selexipag STADA, należy jak najszybciej przyjąć dawkę leku,
a następnie kontynuować przyjmowanie tabletek o regularnych porach. Jeśli zbliża się pora przyjęcia
kolejnej dawki (w ciągu 6 godzin przed przyjęciem dawki leku o regularnej porze), należy pominąć
pominiętą dawkę i kontynuować przyjmowanie leku o regularnych porach. Nie należy stosować dawki
podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie przyjmowania leku Selexipag STADA
Nagłe przerwanie przyjmowania leku Selexipag STADA może prowadzić do nasilenia objawów
u pacjenta. Nie wolno przerywać przyjmowania leku Selexipag STADA bez polecenia lekarza. Lekarz
może polecić pacjentowi stopniowe zmniejszanie dawki leku przed całkowitym przerwaniem jego
przyjmowania.

Jeśli niezależnie od przyczyny, pacjent przerwie przyjmowanie leku Selexipag STADA przez ponad
3 kolejne dni (pacjent opuścił 3 poranne i 3 wieczorne dawki lub 6 kolejnych dawek lub więcej),
powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem, ponieważ może okazać się konieczne
zmniejszenie dawki leku, aby uniknąć wystąpienia działań niepożądanych. Lekarz może
zdecydować o wznowieniu leczenia mniejszą dawką leku i stopniowo zwiększać dawkę do
poprzedniej dawki podtrzymującej.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się
do lekarza lub pielęgniarki.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane chociaż nie u każdego one wystąpią.
U pacjenta mogą wystąpić działania niepożądane nie tylko podczas okresu dobierania dawki, kiedy
dawka leku jest zwiększana, ale również w późniejszym czasie podczas przyjmowania takiej samej
dawki przez dłuższy czas.

Jeśli u pacjenta wystąpi obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, który może prowadzić do
trudności w połykaniu lub oddychaniu (obrzęk naczynioruchowy), należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem.

Jeśli u pacjenta wystąpią którekolwiek z poniższych działań niepożądanych: ból głowy,
biegunka, nudności (mdłości), wymioty, ból szczęki, ból mięśni, ból w nogach, ból stawów lub
zaczerwienienie twarzy, których pacjent nie może tolerować lub których nie można złagodzić
lekami, pacjent powinien zwrócić się do lekarza, ponieważ przyjmowana przez niego dawka
może być zbyt duża i może wymagać zmniejszenia.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą występować u więcej niż 1 na 10 osób)
- ból głowy
- nagłe zaczerwienienie twarzy
- nudności i wymioty
- biegunka
- ból szczęki, ból mięśni, ból stawów, ból w nogach
- zapalenie jamy nosowo-gardłowej (zatkany nos).

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
- niedokrwistość (mała liczba czerwonych krwinek)
- nadczynność tarczycy
- zmniejszone łaknienie
- zmniejszenie masy ciała
- hipotensja (niskie ciśnienie krwi)
- ból brzucha, w tym niestrawność
- ból
- zmiany w niektórych wynikach badań krwi, w tym liczby krwinek lub czynności tarczycy
- wysypki, w tym pokrzywki, mogą powodować uczucie pieczenia lub kłucia i zaczerwienienie
skóry
- obrzęk naczynioruchowy i jego objawy opisane na początku tego punktu.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób):
- zwiększenie częstości akcji serca.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi anestezjologowi lub innemu lekarzowi. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Selexipag STADA?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po: „EXP”.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nie przechowywać tabletek o mocy 200- i 400-mikrogramów w temperaturze powyżej 30°C. Tabletki
o mocy 600-, 800-, 1000-, 1200-, 1400- i 1600-mikrogramów nie wymagają żadnych specjalnych
warunków przechowywania.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Selexipag STADA
Substancją czynną leku jest seleksypag.
Selexipag STADA, 200 mikrogramów, tabletki powlekane zawiera 200 mikrogramów seleksypagu
Selexipag STADA, 400 mikrogramów, tabletki powlekane zawiera 400 mikrogramów seleksypagu
Selexipag STADA, 600 mikrogramów, tabletki powlekane zawiera 600 mikrogramów seleksypagu
Selexipag STADA, 800 mikrogramów, tabletki powlekane zawiera 800 mikrogramów seleksypagu
Selexipag STADA, 1000 mikrogramów, tabletki powlekane zawiera 1000 mikrogramów seleksypagu
Selexipag STADA, 1200 mikrogramów, tabletki powlekane zawiera 1200 mikrogramów seleksypagu
Selexipag STADA, 1400 mikrogramów, tabletki powlekane zawiera 1400 mikrogramów seleksypagu
Selexipag STADA, 1600 mikrogramów, tabletki powlekane zawiera 1600 mikrogramów seleksypagu

Pozostałe składniki to: mannitol, skrobia kukurydziana, hydroksypropyloceluloza, kwasu
metakrylowego i metylu metakrylanu kopolimer (1:1), magnezu stearynian (rdzeń tabletki);
hypromeloza typ 2910, glikol propylenowy, tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenki (E 172), wosk
carnauba (otoczka tabletki).

Selexipag STADA, 200 mikrogramów, tabletki powlekane zawiera żelaza tlenek żółty (E 172).

Selexipag STADA, 400 mikrogramów, tabletki powlekane zawiera żelaza tlenek czarny (E 172) i żelaza
tlenek czerwony (E 172).
Selexipag STADA, 600 mikrogramów, tabletki powlekane zawiera żelaza tlenek czerwony (E 172).
Selexipag STADA, 800 mikrogramów, tabletki powlekane zawiera żelaza tlenek czarny (E 172), żelaza
tlenek czerwony (E 172) i żelaza tlenek żółty (E 172).
Selexipag STADA, 1000 mikrogramów, tabletki powlekane zawiera żelaza tlenek czerwony (E 172).
Selexipag STADA, 1200 mikrogramów, tabletki powlekane zawiera żelaza tlenek czarny (E 172) i
żelaza tlenek czerwony (E 172).
Selexipag STADA, 1400 mikrogramów, tabletki powlekane zawiera żelaza tlenek żółty (E 172).
Selexipag STADA, 1600 mikrogramów, tabletki powlekane zawiera żelaza tlenek czarny (E 172),
żelaza tlenek czerwony (E 172) i żelaza tlenek żółty (E 172).

Jak wygląda lek Selexipag STADA i co zawiera opakowanie

Selexipag STADA, 200 mikrogramów, tabletki powlekane: okrągłe, jasnożółte tabletki powlekane
(tabletki), z wytłoczonym napisem „A2” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie. Tabletki mają
średnicę około 7 mm.

Selexipag STADA, 400 mikrogramów, tabletki powlekane: okrągłe, fioletowe tabletki powlekane
(tabletki), z wytłoczonym napisem „A4” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie. Tabletki mają
średnicę około 7 mm.

Selexipag STADA, 600 mikrogramów, tabletki powlekane: okrągłe, czerwone tabletki powlekane
(tabletki), z wytłoczonym napisem „A6” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie. Tabletki mają
średnicę około 7 mm.

Selexipag STADA, 800 mikrogramów, tabletki powlekane: okrągłe, brązowe tabletki powlekane
(tabletki), z wytłoczonym napisem „A8” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie. Tabletki mają
średnicę około 5,5 mm.

Selexipag STADA, 1000 mikrogramów, tabletki powlekane: okrągłe, czerwone tabletki powlekane
(tabletki), z wytłoczonym napisem „A10” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie. Tabletki mają
średnicę około 5,6 mm.

Selexipag STADA, 1200 mikrogramów, tabletki powlekane: okrągłe, fioletowe tabletki powlekane
(tabletki), z wytłoczonym napisem „A12” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie. Tabletki mają
średnicę około 6,5 mm.

Selexipag STADA, 1400 mikrogramów, tabletki powlekane: okrągłe, jasnożółte tabletki powlekane
(tabletki), z wytłoczonym napisem „A14” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie. Tabletki mają
średnicę około 7 mm.

Selexipag STADA, 1600 mikrogramów, tabletki powlekane: okrągłe, brązowe tabletki powlekane
(tabletki), z wytłoczonym napisem „A16” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie. Tabletki mają
średnicę około 7 mm.

Selexipag STADA, 200 mikrogramów, tabletki powlekane są dostępne w opakowaniach typu blister
zawierających 10 lub 60 tabletek powlekanych i 60 lub 140 tabletek powlekanych (pakiety dobierania
dawki) lub opakowania z blistrami jednodawkowymi zawierającymi 10x1 lub 60x1 tabletek i 60x1 lub
140x1 tabletek (pakiety dobierania dawki).

Selexipag STADA, 400 mikrogramów, 600 mikrogramów, 800 mikrogramów, 1000 mikrogramów,
1200 mikrogramów, 1400 mikrogramów i 1600 mikrogramów, tabletki powlekane są dostępne w
opakowaniach typu blister zawierających 60 tabletek, lub opakowania z blistrami jednodawkowymi
zawierające 60x1 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
STADA Arzneimittel AG
Stadastrasse 2-18
61118 Bad Vilbel
Niemcy

Wytwórca/Importer
Synthon Hispania S.L.
Calle De Castello 1
08830 Sant Boi De Llobregat
Hiszpania

Synthon B.V.
Microweg 22
6545 CM Nijmegen
Holandia

Synthon s.r.o.
Brnenska 597/32
678 01 Blansko
Republika Czeska

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Stada Pharm Sp. z o.o.
ul. Krakowiaków 44
02-255 Warszawa
Tel. +48 22 737 79 20

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w państwach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego oraz w Wielkiej Brytanii (Irlandii Północnej) pod następującymi nazwami:

200 mikrogramów

Niderlandy Selexipag STADA Arzneimittel AG 200 microgram
filmomhulde tabletten
Niemcy Selexipag AL 200 Mikrogramm Filmtabletten
Dania Selexipag STADA
Estonia Selexipag STADA
Hiszpania Selexipag STADA 200 mcg comprimidos recubiertos con
película EFG
Irlandia Selexipag Clonmel 200 microgram film-coated tablets
Islandia Selexipag STADA 200 μg filmuhúðuð tafla
Litwa Selexipag STADA 200 mikrogramų plėvele dengtos tabletės
Łotwa Selexipag STADA 200 mikrogrami apvalkotās tabletes
Malta Selexipag Clonmel 200 microgram film-coated tablets
Norwegia Selexipag STADA
Polska Selexipag STADA
Szwecja Selexipag STADA 200 mikrogram filmdragerade tabletter

400 mikrogramów

Niderlandy Selexipag STADA Arzneimittel AG 400 microgram
filmomhulde tabletten
Niemcy Selexipag AL 400 Mikrogramm Filmtabletten
Dania Selexipag STADA
Estonia Selexipag STADA
Hiszpania Selexipag STADA 400 mcg comprimidos recubiertos con
película EFG
Irlandia Selexipag Clonmel 400 microgram film-coated tablets
Islandia Selexipag STADA 400 μg filmuhúðuð tafla
Litwa Selexipag STADA 400 mikrogramų plėvele dengtos tabletės
Łotwa Selexipag STADA 400 mikrogrami apvalkotās tabletes
Malta Selexipag Clonmel 400 microgram film-coated tablets
Norwegia Selexipag STADA
Polska Selexipag STADA
Szwecja Selexipag STADA 400 mikrogram filmdragerade tabletter

600 mikrogramów

Niderlandy Selexipag STADA Arzneimittel AG 600 microgram
filmomhulde tabletten
Niemcy Selexipag AL 600 Mikrogramm Filmtabletten
Dania Selexipag STADA
Estonia Selexipag STADA
Hiszpania Selexipag STADA 600 mcg comprimidos recubiertos con
película EFG
Irlandia Selexipag Clonmel 600 microgram film-coated tablets
Islandia Selexipag STADA 600 μg filmuhúðuð tafla
Litwa Selexipag STADA 600 mikrogramų plėvele dengtos tabletės
Łotwa Selexipag STADA 600 mikrogrami apvalkotās tabletes
Malta Selexipag Clonmel 600 microgram film-coated tablets
Norwegia Selexipag STADA
Polska Selexipag STADA
Szwecja Selexipag STADA 600 mikrogram filmdragerade tabletter

800 mikrogramów

Niderlandy Selexipag STADA Arzneimittel AG 800 microgram
filmomhulde tabletten
Niemcy Selexipag AL 800 Mikrogramm Filmtabletten
Dania Selexipag STADA
Estonia Selexipag STADA
Hiszpania Selexipag STADA 800 mcg comprimidos recubiertos con
película EFG
Irlandia Selexipag Clonmel 800 microgram film-coated tablets
Islandia Selexipag STADA 800 μg filmuhúðuð tafla
Litwa Selexipag STADA 800 mikrogramų plėvele dengtos tabletės
Łotwa Selexipag STADA 800 mikrogrami apvalkotās tabletes

Malta Selexipag Clonmel 800 microgram film-coated tablets
Norwegia Selexipag STADA
Polska Selexipag STADA
Szwecja Selexipag STADA 800 mikrogram filmdragerade tabletter

1000 mikrogramów

Niderlandy Selexipag STADA Arzneimittel AG 1000 microgram
filmomhulde tabletten
Niemcy Selexipag AL 1000 Mikrogramm Filmtabletten
Dania Selexipag STADA
Estonia Selexipag STADA
Hiszpania Selexipag STADA 1000 mcg comprimidos recubiertos con
película EFG
Irlandia Selexipag Clonmel 1000 microgram film-coated tablets
Islandia Selexipag STADA 10μg filmuhúðuð tafla
Litwa Selexipag STADA 1000 mikrogramų plėvele dengtos tabletės
Łotwa Selexipag STADA 1000 mikrogrami apvalkotās tabletes
Malta Selexipag Clonmel 1000 microgram film-coated tablets
Norwegia Selexipag STADA
Polska Selexipag STADA
Szwecja Selexipag STADA 1000 mikrogram filmdragerade tabletter

1200 mikrogramów

Niderlandy Selexipag STADA Arzneimittel AG 1200 microgram
filmomhulde tabletten
Niemcy Selexipag AL 1200 Mikrogramm Filmtabletten
Dania Selexipag STADA
Estonia Selexipag STADA
Hiszpania Selexipag STADA 1200 mcg comprimidos recubiertos con
película EFG
Irlandia Selexipag Clonmel 1200 microgram film-coated tablets
Islandia Selexipag STADA 1200 μg filmuhúðuð tafla
Litwa Selexipag STADA 1200 mikrogramų plėvele dengtos tabletės
Łotwa Selexipag STADA 1200 mikrogrami apvalkotās tabletes
Malta Selexipag Clonmel 1200 microgram film-coated tablets
Norwegia Selexipag STADA
Polska Selexipag STADA
Szwecja Selexipag STADA 1200 mikrogram filmdragerade tabletter

1400 mikrogramów

Niderlandy Selexipag STADA Arzneimittel AG 1400 microgram
filmomhulde tabletten
Niemcy Selexipag AL 1400 Mikrogramm Filmtabletten
Dania Selexipag STADA
Estonia Selexipag STADA

Hiszpania Selexipag STADA 1400 mcg comprimidos recubiertos con
película EFG
Irlandia Selexipag Clonmel 1400 microgram film-coated tablets
Islandia Selexipag STADA 1400 μg filmuhúðuð tafla
Litwa Selexipag STADA 1400 mikrogramų plėvele dengtos tabletės
Łotwa Selexipag STADA 1400 mikrogrami apvalkotās tabletes
Malta Selexipag Clonmel 1400 microgram film-coated tablets
Norwegia Selexipag STADA
Polska Selexipag STADA
Szwecja Selexipag STADA 1400 mikrogram filmdragerade tabletter

1600 mikrogramów

Niderlandy Selexipag STADA Arzneimittel AG 1600 microgram
filmomhulde tabletten
Niemcy Selexipag AL 1600 Mikrogramm Filmtabletten
Dania Selexipag STADA
Estonia Selexipag STADA
Hiszpania Selexipag STADA 1600 mcg comprimidos recubiertos con
película EFG
Irlandia Selexipag Clonmel 1600 microgram film-coated tablets
Islandia Selexipag STADA 1600 μg filmuhúðuð tafla
Litwa Selexipag STADA 1600 mikrogramų plėvele dengtos
tabletės
Łotwa Selexipag STADA 1600 mikrogrami apvalkotās tabletes
Malta Selexipag Clonmel 1600 microgram film-coated tablets
Norwegia Selexipag STADA
Polska Selexipag STADA
Szwecja Selexipag STADA 1600 mikrogram filmdragerade tabletter

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Selexipag STADA, 200 mikrogramów, tabletki powlekane
Selexipag STADA, 400 mikrogramów, tabletki powlekane
Selexipag STADA, 600 mikrogramów, tabletki powlekane
Selexipag STADA, 800 mikrogramów, tabletki powlekane
Selexipag STADA, 1000 mikrogramów, tabletki powlekane
Selexipag STADA, 1200 mikrogramów, tabletki powlekane
Selexipag STADA, 1400 mikrogramów, tabletki powlekane
Selexipag STADA, 1600 mikrogramów, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Selexipag STADA, 200 mikrogramów, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera 200 mikrogramów seleksypagu.

Selexipag STADA, 400 mikrogramów, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera 400 mikrogramów seleksypagu.

Selexipag STADA, 600 mikrogramów, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera 600 mikrogramów seleksypagu.

Selexipag STADA, 800 mikrogramów, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera 800 mikrogramów seleksypagu.

Selexipag STADA, 1000 mikrogramów, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera 1000 mikrogramów seleksypagu.

Selexipag STADA, 1200 mikrogramów, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera 1200 mikrogramów seleksypagu.

Selexipag STADA, 1400 mikrogramów, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera 1400 mikrogramów seleksypagu.

Selexipag STADA, 1600 mikrogramów, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera 1600 mikrogramów seleksypagu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana (tabletka).

Selexipag STADA, 200 mikrogramów, tabletki powlekane
Okrągłe, jasnożółte tabletki powlekane, z wytłoczonym napisem „A2” po jednej stronie i gładkie po drugiej
stronie. Tabletki mają średnicę około 7 mm.

Selexipag STADA, 400 mikrogramów, tabletki powlekane
Okrągłe, fioletowe tabletki powlekane, z wytłoczonym napisem „A4” po jednej stronie i gładkie po drugiej

stronie. Tabletki mają średnicę około 7 mm.

Selexipag STADA, 600 mikrogramów, tabletki powlekane
Okrągłe, czerwone tabletki powlekane, z wytłoczonym napisem „A6” po jednej stronie i gładkie po drugiej
stronie. Tabletki mają średnicę około 7 mm.

Selexipag STADA, 800 mikrogramów, tabletki powlekane
Okrągłe, brązowe tabletki powlekane, z wytłoczonym napisem „A8” po jednej stronie i gładkie po drugiej
stronie. Tabletki mają średnicę około 5,5 mm.

Selexipag STADA, 1000 mikrogramów, tabletki powlekane
Okrągłe, czerwone tabletki powlekane, z wytłoczonym napisem „A10” po jednej stronie i gładkie po
drugiej stronie. Tabletki mają średnicę około 5,6 mm.

Selexipag STADA, 1200 mikrogramów, tabletki powlekane
Okrągłe, fioletowe tabletki powlekane, z wytłoczonym napisem „A12” po jednej stronie i gładkie po
drugiej stronie. Tabletki mają średnicę około 6,5 mm.

Selexipag STADA, 1400 mikrogramów, tabletki powlekane
Okrągłe, jasnożółte tabletki powlekane, z wytłoczonym napisem „A14” po jednej stronie i gładkie po
drugiej stronie. Tabletki mają średnicę około 7 mm.

Selexipag STADA, 1600 mikrogramów, tabletki powlekane
Okrągłe, brązowe tabletki powlekane, z wytłoczonym napisem „A16” po jednej stronie i gładkie po drugiej
stronie. Tabletki mają średnicę około 7 mm.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Selexipag STADA jest wskazany do stosowania w długotrwałym leczeniu tętniczego
nadciśnienia płucnego (TNP) u pacjentów dorosłych z klasą czynnościową II–III według klasyfikacji
WHO, w terapii skojarzonej u pacjentów, u których występują objawy niepoddające się leczeniu
antagonistami receptorów endoteliny (ang. endothelin receptor antagonists, ERA) i (lub) inhibitorami
fosfodiesterazy typu 5 (PDE-5) lub w monoterapii u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do stosowania
u nich tych leków.

Wykazano skuteczność w populacji z TNP, w tym TNP idiopatycznym i dziedzicznym, TNP związanym
z chorobami tkanki łącznej oraz TNP związanym ze skorygowanymi wrodzonymi prostymi wadami serca
(patrz punkt 5.1).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie powinno być rozpoczynane i monitorowane jedynie przez lekarza mającego doświadczenie
wleczeniu TNP.

Dawkowanie

Indywidualne dobieranie dawki
U każdego pacjenta należy indywidualnie dobrać dawkę do największej tolerowanej dawki, która może
wynosić od 200 mikrogramów podawanych dwa razy na dobę do 1600 mikrogramów podawanych dwa
razy na dobę (indywidualna dawka podtrzymująca).

Zalecana dawka początkowa wynosi 200 mikrogramów podawana dwa razy na dobę, w odstępie około

12 godzin. Dawka jest zwiększana w przyrostach o 200 mikrogramów podawanych dwa razy na dobę,
zwykle w odstępach tygodniowych. Na początku leczenia i przy każdym zwiększeniu dawki zaleca się
przyjmowanie pierwszej dawki wieczorem. Podczas zwiększania dawki mogą wystąpić niektóre
działania niepożądane, odzwierciedlające mechanizm działania seleksypagu (takie jak ból głowy,
biegunka, nudności i wymioty, ból szczęki, ból mięśni, ból w kończynach, ból stawów i nagłe
zaczerwienienie twarzy). Zwykle są one przemijające i można je ograniczyć, stosując leczenie objawowe
(patrz punkt 4.8). Jednak, jeśli dawka pacjenta została zwiększona do dawki, której pacjent nie toleruje,
dawkę należy zmniejszyć do poprzedniej tolerowanej dawki.

U pacjentów, u których ograniczenie zwiększania dawki było spowodowane innymi przyczynami niż
wystąpienie działań niepożądanych, odzwierciedlających mechanizm działania seleksypagu, można
rozważyć podjęcie drugiej próby zwiększania dawki do największej dawki indywidualnie tolerowanej aż
do maksymalnej dawki 1600 mikrogramów dwa razy na dobę.

Indywidualna dawka podtrzymująca
Należy utrzymać największą tolerowaną dawkę stosowaną w okresie dobierania dawki. Jeśli w miarę
upływu czasu leczenie przestaje być tolerowane przez pacjenta, należy rozważyć zastosowanie leczenia
objawowego i (lub) zmniejszenie dawki do poprzedniej tolerowanej dawki.

Przerwanie leczenia i odstawienie produktu leczniczego
Jeśli dawka produktu leczniczego została pominięta, pacjent powinien przyjąć ją jak najszybciej.
Nie przyjmować pominiętej dawki, jeśli kolejna planowa dawka ma być przyjęta w ciągu 6 godzin.

Jeśli pominięto przyjmowanie dawki przez 3 dni lub dłużej, należy ponownie rozpocząć podawanie
produktu leczniczego Selexipag STADA w mniejszej dawce, a następnie ją zwiększyć.

Istnieje ograniczone doświadczenie w zakresie nagłego przerwania przyjmowania seleksypagu
u pacjentów z TNP. Nie obserwowano ostrego efektu „z odbicia”.

Niemniej, jeśli zostanie podjęta decyzja o przerwaniu przyjmowania produktu leczniczego Selexipag
STADA, należy to robić stopniowo podczas wprowadzania alternatywnego produktu leczniczego.

Dostosowanie dawki przy jednoczesnym podawaniu umiarkowanych inhibitorów CYP2C8
W przypadku jednoczesnego podawania umiarkowanych inhibitorów CYP2C8 (np. klopidogrelu,
deferazyroksu i teryflunomidu) należy zmniejszyć całkowitą dawkę dobową produktu leczniczego
Selexipag STADA do połowy, podając połowę każdej dawki dwa razy na dobę. Alternatywnie,
dawkowanie produktu leczniczego Selexipag STADA raz na dobę może być kontynuowane do osiągnięcia
połowy dawki dobowej u pacjentów już dobrze kontrolowanych za pomocą schematu dawkowania raz na
dobę lub może zostać zastosowane u pacjentów, dla których nie jest dostępna odpowiednia moc dawki
(dawek) pozwalająca na dawkowanie dwa razy na dobę z połową dawki. Jeśli leczenie określoną dawką
nie jest tolerowane, należy rozważyć leczenie objawowe i (lub) zmniejszenie dawki do kolejnej niższej
dawki. Po zaprzestaniu jednoczesnego stosowania umiarkowanego inhibitora CYP2C8 należy
odpowiednio zwiększyć całkowitą dawkę dobową produktu Selexipag STADA.
Nie należy stosować dawki maksymalnej większej niż 1600 mikrogramów dwa razy na dobę (patrz
punkt 4.5).

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat)
Nie jest konieczne dostosowanie dawki u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2). Doświadczenie
kliniczne u pacjentów w wieku powyżej 75 lat jest ograniczone, dlatego w tej populacji należy zachować
ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego Selexipag STADA (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności wątroby
Produktu Selexipag STADA nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności

wątroby (grupa C w skali Child-Pugha; patrz punkt 4.4). W przypadku pacjentów z umiarkowanymi
zaburzeniami czynności wątroby (grupa B w skali Child-Pugha), dawka początkowa w terapii powinna
wynosić 100 mikrogramów dwa razy na dobę, i powinna być zwiększana w tygodniowych odstępach
o 100 mikrogramów dwa razy na dobę aż do wystąpienia działań niepożądanych, odzwierciedlających
mechanizm działania seleksypagu, które nie mogą być tolerowane lub ograniczone za pomocą leczenia.
U tych pacjentów dawka maksymalna wynosi 800 mikrogramów podawana dwa razy na dobę.
Alternatywnie, dawkowanie produktu leczniczego Selexipag STADA raz na dobę może być
kontynuowane do osiągnięcia połowy dawki dobowej u pacjentów już dobrze kontrolowanych za
pomocą schematu dawkowania raz na dobę lub może zostać zastosowane u pacjentów, dla których nie
jest dostępna odpowiednia moc dawki (dawek) pozwalająca na dawkowanie dwa razy na dobę z połową
dawki. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności
wątroby (grupa A w skali Child-Pugha). Produkt leczniczy Selexipag STADA nie jest dostępny
w dawce 100 mikrogramów, dlatego jeśli wymagana jest taka moc, należy zastosować tabletki
powlekane zawierające 100 mikrogramów seleksypagu innych marek dostępnych na rynku.

Zaburzenia czynności nerek
Nie jest konieczna zmiana dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności
nerek. Nie jest konieczna zmiana dawki początkowej u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności
nerek (szacunkowa wielkość filtracji kłębuszkowej (ang. eGFR) < 30 mL/minutę/1,73 m2); dobieranie
dawki należy u tych pacjentów przeprowadzać ostrożnie (patrz punkt 4.4).

Dzieci i młodzież
Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności seleksypagu u dzieci w wieku
od 2 do 18 lat. Obecnie dostępne dane okresowe opisano w punktach 5.1 i 5.2, ale nie można
sformułować zaleceń dotyczących dawkowania. Nie zaleca się stosowania seleksypagu u dzieci
i młodzieży.
Nie badano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności seleksypagu u dzieci w wieku poniżej 2 lat, gdyż
badania na zwierzętach wykazały zwiększone ryzyko wgłobienia. Kliniczne znaczenie tych informacji
nie jest znane (patrz punkt 5.3).

Sposób podawania

Podanie doustne.

Tabletki powlekane należy przyjmować doustnie rano i wieczorem. Aby poprawić tolerancję, zaleca się
przyjmowanie produktu leczniczego Selexipag STADA z pokarmem, a pierwszą zwiększoną dawkę na
początku każdej fazy przyjmowania większej dawki, należy przyjąć wieczorem.

Tabletki powlekane należy połykać, popijając wodą. Tabletek nie należy dzielić ani kruszyć, ponieważ
otoczka tabletki chroni substancję czynną przed światłem.

Pacjenci słabowidzący lub niewidomi muszą zostać poinstruowani, aby podczas przyjmowania produktu
leczniczego Selexipag STADA w okresie dobierania dawki korzystali z pomocy innej osoby.

#### 4.3 Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
• Ciężka choroba wieńcowa lub niestabilna dławica piersiowa.
• Zawał mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 6 miesięcy.
• Niewyrównana niewydolność serca, jeśli pacjent nie jest pod ścisłą obserwacją lekarza.
• Ciężkie arytmie.
• Zdarzenia mózgowo-naczyniowe (np. przemijający napad niedokrwienny, udar) w ciągu
ostatnich 3 miesięcy.

• Wrodzone lub nabyte wady zastawkowe z klinicznie istotnymi zaburzeniami czynności serca
niezwiązanymi z nadciśnieniem płucnym.
• Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP2C8 (np. gemfibrozylu; patrz punkt 4.5).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Niedociśnienie tętnicze
Seleksypag ma własności rozszerzające naczynia krwionośne, co może powodować zmniejszenie
ciśnienia krwi. Przed przepisaniem produktu leczniczego Selexipag STADA, lekarze powinni
dokładnie rozważyć, czy działanie rozszerzające naczynia krwionośne może wywierać niekorzystny
wpływ u pacjentów z określonymi współistniejącymi chorobami (np. pacjenci przyjmujący leki
przeciwnadciśnieniowe lub z niedociśnieniem spoczynkowym, hipowolemią, bardzo dużym
zwężeniem drogi odpływu lewej komory lub dysfunkcją autonomiczną) (patrz punkt 4.8).

Nadczynność tarczycy
Obserwowano nadczynność tarczycy u pacjentów przyjmujących produkt leczniczy Selexipag STADA.
Zaleca się przeprowadzanie badań czynnościowych tarczycy jako wskazanie kliniczne w przypadku
obecności objawów podmiotowych lub przedmiotowych nadczynności tarczycy (patrz punkt 4.8).

Zarostowa choroba żył płucnych
Zgłaszano przypadki obrzęku płucnego podczas podawania leków rozszerzających naczynia (przede
wszystkim prostacyklin) pacjentom z zarostową chorobą żył płucnych. Dlatego też w przypadku
wystąpienia objawów obrzęku płucnego podczas podawania produktu leczniczego Selexipag STADA
chorym z TNP, należy uwzględnić możliwość wystąpienia zarostowej choroby żył płucnych. Jeśli
zostanie to potwierdzone, należy przerwać leczenie.

Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat)
Doświadczenie kliniczne w zakresie stosowania seleksypagu u pacjentów w wieku powyżej 75 lat jest
ograniczone, dlatego w tej populacji należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu
leczniczego Selexipag STADA (patrz punkt 4.2).

Zaburzenia czynności wątroby
Brak doświadczenia klinicznego w zakresie stosowania seleksypagu u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności wątroby (grupa C w skali Child-Pugha), dlatego nie należy stosować tej terapii
u tych pacjentów. Ekspozycja na seleksypag i jego czynne metabolity jest zwiększona
u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (grupa B w skali Child-Pugha; patrz
punkt 5.2). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby całkowitą dawkę dobową
produktu leczniczego Selexipag STADA należy zmniejszyć (patrz punkt 4.2).

Zaburzenia czynności nerek
Należy zachować ostrożność podczas dobierania dawki u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek
(eGFR < 30 mL/minutę/1,73 m2). Nie ma doświadczenia w stosowaniu produktu leczniczego Selexipag STADA
u pacjentów dializowanych (patrz punkt 5.2), dlatego nie należy stosować produktu leczniczego Selexipag
STADA u tych pacjentów.

Kobiety w wieku rozrodczym
Podczas stosowania seleksypagu kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę
antykoncepcji (patrz punkt 4.6).

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wpływ innych produktów leczniczych na działanie seleksypagu
Seleksypag jest hydrolizowany do czynnego metabolitu przez karboksyloesterazy (patrz punkt 5.2).
Zarówno seleksypag, jak i jego czynny metabolit podlegają metabolizmowi utleniającemu głównie
przez CYP2C8 i, w mniejszym stopniu, przez CYP3A4. Glukuronidacja czynnego metabolitu jest

katalizowana przez UGT1A3 i UGT2B7. Seleksypag i jego czynny metabolit są substratami OATP1B1
i OATP1B3. Seleksypag jest słabym substratem pompy wypływu P-gp. Czynny metabolit jest słabym
substratem białka oporności raka piersi (ang. breast cancer resistance protein, BCRP).

Farmakokinetyka seleksypagu i jego czynnego metabolitu nie ulega zmianie pod wpływem warfaryny.

Inhibitory CYP2C8
W obecności podawanego dwa razy na dobę gemfibrozylu w dawce 600 mg, silnego inhibitora
CYP2C8, ekspozycja na seleksypag wzrastała w przybliżeniu 2-krotnie, natomiast ekspozycja na
czynny metabolit, główny czynnik skuteczności, wzrastała w przybliżeniu 11-krotnie. Jednoczesne
podawanie produktu leczniczego Selexipag STADA z silnymi inhibitorami CYP2C8
(np. gemfibrozylem) jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Jednoczesne podawanie produktu leczniczego Selexipag STADA z klopidogrelem (dawka nasycająca 300
mg lub dawka podtrzymująca 75 mg raz na dobę), umiarkowanym inhibitorem CYP2C8, nie miało
istotnego wpływu na ekspozycję na seleksypag, lecz zwiększało ekspozycję na aktywny metabolit około
2,2 i 2,7-krotnie, po podaniu odpowiednio dawki nasycającej i podtrzymującej. W przypadku
jednoczesnego stosowania z umiarkowanymi inhibitorami CYP2C8 (np. klopidogrel, deferazyroks,
teryflunomid) całkowitą dawkę dobową produktu leczniczego Selexipag STADA należy zmniejszyć
poprzez zmniejszenie każdej dawki o połowę. Alternatywnie, dawkowanie produktu leczniczego
Selexipag STADA raz na dobę w celu osiągnięcia połowy dawki dobowej może być kontynuowane
u pacjentów już dobrze kontrolowanych za pomocą schematu dawkowania raz na dobę lub może zostać
zastosowane u pacjentów, dla których nie jest dostępna odpowiednia moc dawki (dawek) pozwalająca na
dawkowanie dwa razy na dobę z połową dawki. W przypadku przerwania jednoczesnego stosowania
umiarkowanego inhibitora CYP2C8 należy odpowiednio zwiększyć całkowitą dawkę dobową produktu
leczniczego Selexipag STADA. Nie należy stosować dawki maksymalnej większej niż
1600 mikrogramów dwa razy na dobę (patrz punkt 4.2).

Induktory CYP2C8
W obecności podawanej raz na dobę ryfampicyny w dawce 600 mg, induktora CYP2C8 (i enzymów
UGT), ekspozycja na seleksypag pozostawała niezmieniona, natomiast ekspozycja na czynny metabolit
zmniejszała się o 50%. Może być wymagana modyfikacja dawki seleksypagu w przypadku
jednoczesnego podawania induktorów CYP2C8 (np. ryfampicyny, karbamazepiny, fenytoiny).

Inhibitory UGT1A3 i UGT2B7
Nie badano wpływu silnych inhibitorów UGT1A3 i UGT2B7 (kwas walproinowy, probenecyd
i flukonazol) na ekspozycję na seleksypag i jego czynne metabolity. Zaleca się zachowanie
ostrożności podczas podawania tych produktów leczniczych jednocześnie z produktem
leczniczym Selexipag STADA. Nie można wykluczyć potencjalnych interakcji
farmakokinetycznych z silnymi inhibitorami UGT1A3 i UGT2B7.

Inhibitory i leki indukujące CYP3A4
W obecności podawanego dwa razy na dobę 400 mg/100 mg lopinawiru/rytonawiru, silnego inhibitora
CYP3A4, ekspozycja na seleksypag wzrastała w przybliżeniu 2-krotnie, natomiast ekspozycja na czynny
metabolit seleksypagu pozostawała nie zmieniona. Biorąc pod uwagę 37-krotnie większą moc czynnego
metabolitu, to działanie nie ma znaczenia klinicznego. Zważywszy, że silny inhibitor CYP3A4 nie
wpłynął na farmakokinetykę czynnego metabolitu, wskazując tym samym, że szlak CYP3A4 nie ma
znaczenia w jego eliminacji, zatem nie należy spodziewać się wpływu leków indukujących CYP3A4 na
farmakokinetykę czynnego metabolitu.

Specjalne terapie stosowane w leczeniu TNP
W badaniu 3. fazy, z grupą kontrolną otrzymującą placebo, prowadzonym u pacjentów z TNP,
stosowanie seleksypagu w skojarzeniu zarówno z ERA, jak i inhibitorem PDE-5 powodowało
zmniejszenie o 30% ekspozycji na czynny metabolit.

Inhibitory transporterów (lopinawir/rytonawir)
W obecności podawanego dwa razy na dobę 400 mg/100 mg lopinawiru/rytonawiru, silnego inhibitora
OATP (OATP1B1 i OATP1B3) i P-gp, ekspozycja na seleksypag wzrastała w przybliżeniu 2-krotnie,
natomiast ekspozycja na czynny metabolit seleksypagu pozostawała nie zmieniona. Biorąc pod uwagę, że
działanie farmakologiczne jest powodowane głównie przez czynny metabolit, to działanie nie ma
znaczenia klinicznego.

Wpływ seleksypagu na działanie innych produktów leczniczych
Seleksypag i jego czynny metabolit nie hamują ani nie indukują enzymów cytochromu P450 i białek
transportowych w stężeniach klinicznie istotnych.

Leki przeciwzakrzepowe lub inhibitory agregacji płytek
Seleksypag jest inhibitorem agregacji płytek in vitro. W badaniu 3. fazy, z grupą kontrolną otrzymującą
placebo, prowadzonym u pacjentów z TNP, nie stwierdzono zwiększonego ryzyka krwawienia w grupie
otrzymującej seleksypag w porównaniu do grupy otrzymującej placebo, w tym u pacjentów
otrzymujących seleksypag z lekami przeciwzakrzepowymi (takimi jak heparyna, leki
przeciwzakrzepowe pochodne kumaryny) lub inhibitorami agregacji płytek. W badaniu prowadzonym
z udziałem zdrowych ochotników seleksypag (400 mikrogramów podawanych dwa razy na dobę) nie
zmieniał ekspozycji na S-warfarynę (substratu CYP2C9) lub R-warfarynę (substratu CYP3A4) po
podaniu pojedynczej dawki warfaryny wynoszącej 20 mg. Seleksypag nie wpływał na działanie
farmakodynamiczne warfaryny na międzynarodowy współczynnik znormalizowany (ang.
International Normalised Ratio, INR).

Midazolam
W stanie stacjonarnym po zwiększeniu dawki seleksypagu do 1600 mikrogramów dwa razy na dobę nie
zaobserwowano klinicznie istotnej zmiany w ekspozycji na midazolam, wrażliwy substrat jelitowy
i wątrobowy CYP3A4 lub jego metabolit, 1-hydroksymidazolam. Nie jest konieczne dostosowanie
dawki przy jednoczesnym podawaniu seleksypagu i substratów CYP3A4.

Hormonalne leki antykoncepcyjne
Nie prowadzono specyficznych badań interakcji z hormonalnymi lekami antykoncepcyjnymi. Ponieważ
seleksypag nie wywierał wpływu na ekspozycję midazolamu i R-warfaryny (substraty CYP3A4) ani na
ekspozycję S-warfaryny (substrat CYP2C9), nie przewiduje się zmniejszenia skuteczności
hormonalnych leków antykoncepcyjnych.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym
Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas stosowania
seleksypagu (patrz punkt 4.4).

Ciąża
Brak danych dotyczących stosowania produktu seleksypag u kobiet w okresie ciąży. Badania na
zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję.
Seleksypag i jego główny metabolit, w przypadku gatunków zwierząt badanych podczas badań
szkodliwego wpływu na rozród, wykazywały od 20 do 80-krotnie mniejsze potencjalne działanie na
receptor prostacykliny (IP) in vitro w porównaniu do ludzi. Dlatego też marginesy bezpieczeństwa dla
potencjalnych działań przebiegających za pośrednictwem receptorów IP na układ rozrodczy są
odpowiednio mniejsze w porównaniu do działań niezwiązanych z IP (patrz punkt 5.3).

Nie zaleca się stosowania produktu Selexipag STADA w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym
niestosujących skutecznej metody antykoncepcji.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy seleksypag lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. U szczurów

seleksypag i jego metabolity przenikają do mleka samic (patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć
zagrożenia dla dziecka karmionego piersią. Nie należy stosować produktu Selexipag STADA podczas
karmienia piersią.

Płodność
Brak dostępnych danych klinicznych. Podczas badań u szczurów seleksypag w dużych dawkach
powodował przemijające zaburzenia cykli estralnych, które nie wpływały na płodność (patrz punkt
5.3). Znaczenie dla ludzi nie jest znane.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt Selexipag STADA wywiera niewielki wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn. Podczas rozważania zdolności pacjenta do prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn należy uwzględnić jego stan kliniczny i profil reakcji na seleksypag (na przykład bóle głowy,
niedociśnienie tętnicze, patrz punkt 4.8).

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych należą ból głowy, biegunka, nudności i wymioty, ból
szczęki, ból mięśni, ból w kończynach, ból stawów i nagłe zaczerwienienia twarzy. Te reakcje występują
częściej podczas fazy dobierania dawki. Większość tych działań niepożądanych ma łagodne do
umiarkowanego nasilenie.

Bezpieczeństwo stosowania seleksypagu oceniano w długoterminowym badaniu 3. fazy, prowadzonym
z grupą kontrolną otrzymującą placebo przeprowadzonym u 1 156 dorosłych pacjentów z objawowym
TNP (badanie GRIPHON). W przypadku pacjentów otrzymujących seleksypag średni czas trwania
leczenia wynosił 76,4 tygodnia (mediana 70,7 tygodnia) w porównaniu do 71,2 tygodnia (mediana 63,7
tygodnia) w przypadku pacjentów otrzymujących placebo. Ekspozycja na seleksypag wynosiła
maksymalnie 4,2 roku.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Działania niepożądane uzyskane z zasadniczego badania klinicznego GRIPHON oraz po wprowadzeniu
produktu do obrotu podano w tabeli poniżej.
Działania niepożądane uporządkowano wg częstości występowania zgodnie z klasyfikacją układów i narządów
(ang. system organ class, SOC) oraz malejącą ciężkością. Częstości zdefiniowano: bardzo często (≥1/10),
często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko
(<1/10 000).

Klasyfikacja układów
i narządów
Bardzo często Często Niezbyt często

Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Niedokrwistość*
Zmniejszenie stężenia
hemoglobiny*
Zaburzenia
endokrynologiczne
Nadczynność tarczycy*
Zmniejszenie stężenia
hormonu tyreotropowego
Zaburzenia
metabolizmu
i odżywiania

Zmniejszone łaknienie
Zmniejszenie masy ciała

Zaburzenia układu
nerwowego
Ból głowy*

Zaburzenia serca Tachykardia zatokowa*

Zaburzenia naczyniowe Nagłe
zaczerwienienie
twarzy*

Niedociśnienie tętnicze*

Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia

Zapalenie jamy
nosowo-gardłowej
(pochodzenia
niezakaźnego)

Niedrożność nosa

Zaburzenia żołądka
i jelit
Biegunka*
Wymioty*
Nudności*

Ból brzucha
Dyspepsja*

Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Wysypka
Pokrzywka
Rumień
Obrzęk naczynioruchowy†
Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej
Ból szczęki*
Ból mięśni*
Ból stawów*
Ból w kończynach*
Zaburzenia ogólne
i stany w miejscu
podania

Ból

* Patrz punkt „Opis wybranych działań niepożądanych”.
† Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadki obrzęku naczynioruchowego, który może wystąpić nawet po 30
dniach leczenia.

Opis wybranych działań niepożądanych

Działania farmakologiczne związane z dobieraniem dawki i leczeniem podtrzymującym
Działania niepożądane związane z mechanizmem działania seleksypagu obserwuje się często,
szczególnie w trakcie fazy dobierania indywidualnej dawki. Tabelaryczne zestawienie działań podano
poniżej:

Reakcje niepożądane podobne do tych
po zastosowaniu prostacyklin
Dobieranie dawki Leczenie podtrzymujące
Seleksypag Placebo Seleksypag Placebo
Ból głowy 64% 28% 40% 20%
Biegunka 36% 12% 30% 13%
Nudności 29% 13% 20% 10%
Ból w szczęce 26% 4% 21% 4%
Ból mięśni 15% 5% 9% 3%
Ból w kończynach 14% 5% 13% 6%
Wymioty 14% 4% 8% 6%
Nagłe zaczerwienienie twarzy 11% 4% 10% 3%
Ból stawów 7% 5% 9% 5%

Te działania są zwykle przemijające i można je ograniczyć, stosując leczenie objawowe. 7,5 %
pacjentów w grupie otrzymującej seleksypag przerwało leczenie w związku z tymi działaniami
niepożądanymi. Przybliżony odsetek działań niepożądanych, które były ciężkie, wynosił 2,3% w grupie
otrzymującej seleksypag i 0,5% w grupie placebo. W praktyce klinicznej obserwowano, że objawy ze
strony przewodu pokarmowego można łagodzić lekami przeciwbiegunkowymi, przeciwwymiotnymi
i przeciw nudnościom i (lub) lekami łagodzącymi zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Działania niepożądane
związane z bólem często leczono lekami przeciwbólowymi (takimi jak paracetamol).

Zmniejszenie stężenia hemoglobiny
W badaniu 3. fazy, z grupą kontrolną otrzymującą placebo, prowadzonym u pacjentów z TNP, średnie

bezwzględne zmiany stężenia hemoglobiny podczas regularnych wizyt porównywane do pomiaru
początkowego wynosiły od -0,34 do -0,02 g/dL w grupie otrzymującej seleksypag w porównaniu do od
-0,05 do 0,25 g/dL w grupie placebo. Zmniejszenie stężenia hemoglobiny w odniesieniu do pomiaru
początkowego do poniżej 10 g/dL obserwowano u 8,6% pacjentów leczonych seleksypagiem i u 5,0%
pacjentów otrzymujących placebo.

W badaniu 3. fazy z kontrolą placebo, u pacjentów z nowo rozpoznanym TNP, średnie bezwzględne
zmiany stężenia hemoglobiny podczas regularnych wizyt w porównaniu z wartością wyjściową wynosiły
od -1,77 do -1,26 g/dL w grupie stosującej terapię trójskładnikową (seleksypag, macytentan, tadalafil)
w porównaniu z -1,61 do -1,28 g/dL w grupie stosującej terapię dwuskładnikową (placebo, macytentan
i tadalafil). Spadek stężenia hemoglobiny poniżej 10 g/dL w stosunku do wartości wyjściowej
odnotowano u 19,0% pacjentów w grupie stosującej terapię trójskładnikową i u 14,5% w grupie
stosującej terapię dwuskładnikową. Niedokrwistość występowała bardzo często (13,4%) w grupie
stosującej terapię trójskładnikową w porównaniu z często występującą (8,3%) w grupie stosującej terapię
dwuskładnikową.

Badania czynnościowe tarczycy
W badaniu 3. fazy, z grupą kontrolną otrzymującą placebo, prowadzonym u pacjentów z TNP,
nadczynność tarczycy obserwowano u 1,6% pacjentów w grupie otrzymującej seleksypag w porównaniu
do braku przypadków w grupie placebo (patrz punkt 4.4). Zmniejszenie (maksymalnie do -0,3 MU/L od
mediany pomiaru początkowego wynoszącej 2,5 MU/L) w zakresie mediany hormonu tyreotropowego
obserwowano podczas większości wizyt u pacjentów z grupy seleksypagu. W grupie pacjentów
otrzymujących placebo obserwowano niewielką zmianę w zakresie mediany wartości. W żadnej z grup
nie obserwowano średnich zmian w zakresie trójjodotyroniny lub tyroksyny.

Zwiększenie częstości akcji serca
W badaniu 3. fazy, z grupą kontrolną otrzymującą placebo, prowadzonym u pacjentów z TNP,
obserwowano przemijające zwiększenie średniej częstości akcji serca o 3-4 uderzenia w okresie
2-4 godzin po podaniu dawki. Badania EKG wykazały tachykardię zatokową u 11,3% pacjentów
w grupie otrzymującej seleksypag w porównaniu do 8,8% w grupie placebo (patrz punkt 5.1).

Niedociśnienie tętnicze
W badaniu kontrolowanym placebo 3. fazy u pacjentów z tętniczym nadciśnieniem płucnym,
niedociśnienie tętnicze wystąpiło u 5,8% pacjentów z grupy seleksypagu w porównaniu z 3,8%
w grupie placebo. Średnie bezwzględne zmiany skurczowego ciśnienia tętniczego krwi podczas
regularnych wizyt, w porównaniu do wartości wyjściowej, wahały się od -2,0 do -1,5 mmHg
w grupie seleksypagu w porównaniu do -1,3 do 0,0 mmHg w grupie placebo, a rozkurczowe
ciśnienie tętnicze krwi wahało się od -1,6 do -0,1 mmHg w grupie seleksypagu w porównaniu do
-1,1 do 0,3 mmHg w grupie placebo. Zmniejszenie skurczowego ciśnienia tętniczego poniżej
90 mmHg odnotowano u 9,7% pacjentów w grupie seleksypagu, w porównaniu z 6,7% w grupie
placebo.

Dyspepsja
W badaniu 3. fazy z kontrolą placebo u pacjentów z nowo rozpoznanym TNP dyspepsja występowała
bardzo często (16,8%) u pacjentów otrzymujących terapię trójskładnikową (seleksypag, macytentan,
tadalafil) w porównaniu z często występującą (8,3%) u pacjentów otrzymujących terapię
dwuskładnikową (placebo, macytentan i tadalafil).

Bezpieczeństwo długoterminowe
Spośród 1156 pacjentów, którzy wzięli udział w głównym badaniu, 709 pacjentów weszło do
długoterminowego otwartego badania rozszerzonego (330 pacjentów, którzy kontynuowali stosowanie
seleksypagu z badania GRIPHON oraz 379 pacjentów, którzy otrzymywali w badaniu GRIPHON
placebo i przeszli do stosowania seleksypagu). Długoterminowa obserwacja pacjentów leczonych
seleksypagiem przez średni czas leczenia wynoszący 30,5 miesiąca i maksymalnie do 103 miesięcy,
wykazała profil bezpieczeństwa podobny do obserwowanego w głównym badaniu klinicznym, opisanym

powyżej.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania
niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Zgłaszano pojedyncze przypadki przedawkowania u osób dorosłych, maksymalnie do 3 200 mikrogramów.
Jedynymi zgłaszanymi następstwami były łagodne, przemijające nudności. W przypadku przedawkowania
należy stosować odpowiednie leczenie podtrzymujące. Jest bardzo mało prawdopodobne, aby dializa była
skuteczna, ponieważ seleksypag i jego czynny metabolit w znacznym stopniu wiążą się z białkami osocza.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwzakrzepowe, inhibitory agregacji płytek z wyłączeniem
heparyny, Kod ATC: B01AC27

Mechanizm działania
Seleksypag jest selektywnym agonistą receptora IP różniącym się od prostacykliny i jej analogów.
Seleksypag jest hydrolizowany przez karboksyloesterazy, przekształcając się do swojego czynnego
metabolitu, który działa około 37-krotnie silniej niż seleksypag. Seleksypag i jego czynny metabolit są
agonistami o wysokim powinowactwie i dużej wybiórczości do receptora IP w porównaniu do innych
receptorów prostanoidów (EP1–EP4, DP, FP i TP). Wybiórczość wobec EP1, EP3, FP i TP ma znaczenie,
ponieważ są to dobrze opisane receptory skurczowe w przewodzie pokarmowym i naczyniach
krwionośnych. Wybiórczość względem EP2, EP4 i DP1 ma znaczenie, ponieważ te receptory pośredniczą
w działaniu hamującym na układ odpornościowy.

Stymulacja receptora IP przez seleksypag i czynny metabolit prowadzi do działania rozszerzającego
naczynia krwionośne oraz do działania przeciwproliferacyjnego i przeciwzwłóknieniowego.
Seleksypag zapobiega remodelingowi serca i płuc w szczurzym modelu TNP i powoduje proporcjonalne
zmniejszenie ciśnienia płucnego i obwodowego, wskazując, że rozszerzenie obwodowych naczyń
krwionośnych odzwierciedla skuteczność farmakodynamiczną w płucach. Seleksypag nie powoduje
odczulania receptorów IP w warunkach in vitro ani tachyfilaksji w modelach szczurzych.

Działanie farmakodynamiczne

Elektrofizjologia serca
W dokładnym badaniu odstępu QT u zdrowych dorosłych ochotników, wielokrotne podawanie dawek
800 i 1600 mikrogramów seleksypagu dwa razy na dobę nie wykazało wpływu na repolaryzację (odstęp
QTc) ani przewodnictwo (odstępy PR i QRS), natomiast wykazywało łagodne działanie przyspieszające
częstość akcji serca (skorygowane dla placebo, dostosowane do pomiaru początkowego zwiększenie
częstości akcji serca osiągało 6–7 uderzeń/minutę po 1,5 do 3 godzin po podaniu 800 mikrogramów
seleksypagu i 9–10 uderzeń/minutę w tych samych punktach czasowych po podaniu 1600 mikrogramów
seleksypagu).

Czynniki krzepnięcia
W badaniach 1. i 2. fazy obserwowano niewielkie zmniejszenie stężenia czynnika von Willebranda
(vWF) w osoczu po podaniu seleksypagu. Jednak wartości stężenia vWF utrzymywały się powyżej
dolnej granicy prawidłowego zakresu.

Hemodynamika płuc
Badanie kliniczne 2. fazy, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną otrzymującą
placebo oceniało hemodynamiczne zmienne po 17 tygodniach leczenia u dorosłych pacjentów z TNP
z klasą czynnościową II–III według klasyfikacji WHO, którzy jednocześnie otrzymywali ERA i (lub)
inhibitory PDE-5. U pacjentów, którym dobierano wielkość dawki seleksypagu do dawki indywidualnie
tolerowanej (200 mikrogramów dwa razy na dobę, zwiększano maksymalnie do 800 mikrogramów dwa
razy na dobę; N = 33) osiągnięto statystycznie znamienne średnie zmniejszenie oporu naczyń płucnych
o 30,3% (95% przedział ufności [CI]: -44,7%, -12,2%; p = 0,0045) oraz zwiększenie wskaźnika
sercowego (średni efekt leczenia) o 0,48 L/minutę/m2 (95% CI: 0,13, 0,83) w porównaniu do pacjentów
z grupy otrzymującej placebo (N = 10).

Skuteczności kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Skuteczność u dorosłych pacjentów z TNP (GRIPHON)
Wpływ seleksypagu na progresję TNP wykazano w wieloośrodkowym, długoterminowym,
prowadzonym metodą zdarzeniową, badaniu fazy 3. (GRIPHON) (maksymalny czas ekspozycji
wynoszący około 4,2 roku), prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną
otrzymującą placebo, w grupach równoległych, z udziałem 1156 pacjentów z objawowym TNP
(z klasą czynnościową I–IV w skali WHO). Pacjenci byli randomizowani do grupy otrzymującej
placebo (N = 582) lub seleksypag (N = 574) dwa razy na dobę. Dawkę zwiększano
w tygodniowych odstępach o 200 mikrogramów podawanych dwa razy na dobę w celu określenia
indywidualnej dawki podtrzymującej (200–1600 mikrogramów dwa razy na dobę).

Głównym punktem końcowym był czas do pierwszego pojawienia się zdarzenia zachorowania lub
zgonu do zakończenia leczenia, określony jako złożony punkt końcowy zgonu (z wszystkich przyczyn);
lub hospitalizacja w związku z TNP; lub progresja TNP powodująca konieczność przeszczepu płuc lub
balonowej septostomii przedsionkowej; lub rozpoczęcie leczenia pozajelitowego prostanoidami lub
długotrwałej tlenoterapii; lub inne zdarzenia związane z progresją choroby (pacjenci z klasą
czynnościową II lub III w skali WHO na początku badania) potwierdzone w 6-minutowym teście chodu
(6MWD) w porównaniu do pomiaru początkowego (≥15%) i pogorszenie klasy czynnościowej w skali
WHO lub (pacjenci z klasą czynnościową III lub IV w skali WHO na początku badania) potwierdzone
skróceniem dystansu w 6MWD w porównaniu do pomiaru początkowego (≥15%) oraz potrzebą
rozpoczęcia dodatkowej swoistej terapii TNP.

Wszystkie zdarzenia zostały potwierdzone przez niezależną komisję orzekającą, przy zaślepieniu
przydzielenia pacjentów do grup leczenia.

Średnia wieku wynosiła 48,1 lat (zakres wieku 18–80 lat), a większość pacjentów należała do rasy białej
(65,0%) i była płci żeńskiej (79,8%). 17,9% pacjentów było w wieku ≥ 65 lat, a 1,1% ≥ 75 lat. Około
1%, 46%, 53% i 1% pacjentów było, odpowiednio, z I, II, III i IV klasą czynnościową w skali WHO na
początku badania.

Idiopatyczne lub dziedziczne TNP stanowiło najczęściej występującą etiologię w populacji badania
(58%), a kolejną przyczyną TNP były zaburzenia tkanki łącznej (29%), TNP związane ze skorygowaną
wrodzoną prostą wadą serca (10%) oraz TNP wynikające z innych przyczyn (narkotyki i toksyny [2%]
i HIV [1%]).

Na początku badania większość pacjentów włączonych do badania (80%) było leczonych stabilna dawką
leku stosowanego w leczeniu TNP, ERA (15%) lub inhibitorem PDE-5 (32%) lub ERA i inhibitorem

PDE-5 (33%) w skojarzeniu.

Łączna mediana czasu trwania leczenia metodą podwójnie ślepej próby wynosiła 63,7 tygodnia w grupie
otrzymującej placebo oraz 70,7 tygodnia w grupie seleksypagu. 23% pacjentów w grupie otrzymującej
seleksypag osiągnęło dawkę podtrzymującą w zakresie 200–400 mikrogramów, 31% osiągnęło dawkę
w zakresie 600–1000 mikrogramów, a 43% osiągnęło dawkę w zakresie 1200-1600 mikrogramów.

Leczenie seleksypagiem w dawce 200–1600 mikrogramów dwa razy na dobę spowodowało
zmniejszenie o 40% (współczynnik ryzyka [HR] 0,60; 99% CI: 0,46, 0,78; jednostronna wartość p
w teście log-rank <0,0001) występowania zdarzeń zachorowania lub zgonu do 7 dni po podaniu
ostatniej dawki w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo (Rys. 1). Korzystne działanie
seleksypagu wynikało głównie ze zmniejszenia konieczności hospitalizacji pacjentów w związku
z TNP oraz zmniejszenia innych zdarzeń związanych z progresją choroby (Tabela 1).

Rys. 1 Wykres Kaplana-Meiera dla szacowanego pierwszego zdarzenia zachorowania-zgonu

Seleksypag
Placebo

Pacjenci otrzymujący seleksypag:

Tabela 1 Podsumowanie wyników zdarzeń

Punkty końcowe
i statystyka

Pacjenci, u których
wystąpiły zdarzenia
Porównanie leczenia: seleksypag w porównaniu do
placebo

Placebo
(N=582)
Seleksypag
(N=574)

Zmniejszenie
ryzyka
bezwzględnego

Zmniejszenie
ryzyka
względnego
(99% CI)
HR (99%
CI) wartość p
Zdarzenie
zachorowaniazgonua
58,3% 41,8% 16,5% 40%
(22%; 54%)
0,60
(0,46; 0,78) < 0,0001

Hospitalizacja
w związku
z TNPb
n (%)

(18,7%)

(13,6%) 5,1% 33%
(2%; 54%)
0,67
(0,46; 0,98) 0,04

Progresja
chorobyb
n (%)

(17,2%)

(6,6%) 10,6% 64%
(41%; 78%)
0,36
(0,22; 0,59) < 0,0001

iv./sc. Rozpoczęcie
leczenia
prostanoidami lub
tlenoterapiąb,c
n (%)

(2,6%)

(1,9%) 0,7% 32%
(-90%; 76%)
0,68
(0,24; 1,90) 0,53

Zgon do zakończenia
leczenia + 7 dnid
n (%)

(6,4%)

(8,0%) -1,7%
-17%
(-107%;
34%)
1,17
(0,66, 2,07) 0,77

Zgon do zamknięcia
badaniad
n (%)

(18,0%)

(17,4%) 0,6% 3%
(-39%; 32%)
0,97
(0,68; 1,39) 0,42

CI = przedział ufności; EOT = zakończenie leczenia; HR = współczynnik ryzyka; iv. = dożylnie; TNP = tętnicze nadciśnienie płucne; sc.
= podskórnie.
a % pacjentów, u których wystąpiło zdarzenie po 36 miesiącach = 100 × (1 – ocena Kaplana-Meiera); współczynnik ryzyka
z modelu ryzyka proporcjonalnego Coxa; jednostronna wartość p w teście log-rank bez stratyfikacji
b % pacjentów, u których wystąpiło zdarzenie w ramach głównego punktu końcowego do EOT + 7 dni; ocena
współczynnika ryzyka obliczona za pomocą metody Aalen-Johansena; dwustronna wartość p w teście Gray’a
c Obejmuje „konieczność przeszczepu płuc lub balonowej septostomii przedsionkowej” (1 pacjent leczony seleksypagiem
i 2 pacjentów otrzymujących placebo)
d % pacjentów, u których wystąpiło zdarzenie do EOT +7 dni lub do zamknięcia badania; współczynnik ryzyka z modelu
ryzyka proporcjonalnego Coxa; jednostronna wartość p w teście log-rank bez stratyfikacji

Liczbowy wzrost zgonów do zakończenia leczenia +7 dni, ale nie do zakończenia badania, badano
dodatkowo za pomocą modeli matematycznych, wykazując, że brak równowagi w zakresie zgonów jest
zgodny z założeniem neutralnego wpływu na śmiertelność w wyniku TNP i zmniejszenia zdarzeń bez
skutku śmiertelnego.

Jak wykazał współczynnik ryzyka dla trzech wstępnie określonych kategorii (0,60 dla 200-400 mikrogramów
dwa razy na dobę, 0,53 dla 600–1000 mikrogramów dwa razy na dobę i 0,64 dla 1200–1600 mikrogramów
dwa razy na dobę), obserwowany wpływ seleksypagu, w porównaniu do placebo, na główny punkt końcowy
był spójny w zakresie indywidualnie osiągniętej wielkości dawki podtrzymującej, i było to zgodne z łącznym
wynikiem leczenia (0,60).

Skuteczność kliniczna seleksypagu w zakresie głównego punktu końcowego była zgodna we
wszystkich podgrupach według wieku, płci, rasy, etiologii choroby, regionu geograficznego, klasy
czynnościowej w skali WHO i zastosowania w monoterapii lub w skojarzeniu z ERA lub inhibitorem
PDE-5 lub w trójlekowej terapii skojarzonej z ERA i inhibitorem PDE-5.

Czas do zgonu związanego z TNP lub hospitalizacji w związku z TNP oceniano jako dodatkowy punkt
końcowy. Ryzyko zdarzenia dla tego punktu końcowego było zmniejszone o 30% u pacjentów
otrzymujących seleksypag w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo (HR 0,70, 99 % CI:
0,50, 0,98; wartość p jednostronnego testu log-rank = 0,0031). Odsetki pacjentów, u których wystąpiło
zdarzenie po 36 miesiącach wynosiły, odpowiednio, 28,9% w grupie otrzymującej seleksypag i 41,3%
w grupie placebo, przy zmniejszeniu ryzyka bezwzględnego o 12,4%.

Liczba pacjentów, u których wystąpiły jako pierwsze zdarzenie zgon w związku z TNP lub
hospitalizacja w związku z TNP do zakończenia leczenia wynosiła 102 (17,8%) w grupie otrzymującej
seleksypag i 137 (23,5%) w grupie placebo. Zgon w związku z TNP, jako składnik punktu końcowego,
obserwowano u 16 (2,8%) pacjentów w grupie otrzymującej seleksypag i u 14 (2,4%) pacjentów
w grupie placebo. Hospitalizację w związku z TNP obserwowano u 86 (15,0%) pacjentów w grupie
otrzymującej seleksypag i u 123 (21,1%) pacjentów w grupie placebo. Seleksypag zmniejszał,
w porównaniu do placebo, ryzyko hospitalizacji w związku z TNP jako pierwszego zdarzenia leczenia
(HR 0,67, 99% CI: 0,46, 0,98; wartość p jednostronnego testu log-rank = 0,04).

Łączna liczba zgonów, niezależnie od przyczyn, do zamknięcia badania wyniosła 100 (17,4%)
pacjentów w grupie otrzymującej seleksypag i 105 (18,0%) w grupie placebo (HR 0,97, 99% CI: 0,68,
1,39). Liczba zgonów z powodu TNP do zamknięcia badania wyniosła 70 (12,2%) pacjentów w grupie
otrzymującej seleksypag i 83 (14,3%) w grupie placebo.

Punkty końcowe dotyczące objawów
Wydolność wysiłkową oceniano jako drugorzędowy punkt końcowy. Średnia testu 6MWD
w pomiarze początkowym wynosiła 376 m (zakres: 90–482 m) i 369 m (zakres: 50–515 m)
odpowiednio u pacjentów w grupie otrzymującej seleksypag i u pacjentów otrzymujących
placebo. W wyniku leczenia seleksypagiem mediana wpływu na wykonanie testu 6MWD,
skorygowana dla placebo, wynosiła 12 m w czasie najmniejszego stężenia leku (tj. około 12
godzin po podaniu dawki leku) po 26 tygodniach leczenia (99% CI: 1, 24 m; jednostronna
wartość p w teście = 0,0027). U pacjentów nieotrzymujących jednocześnie swoistego leczenia
w związku z TNP, zmierzony wpływ leczenia, skorygowany dla placebo wynosił 34 m
w czasie najmniejszego stężenia leku (99% CI: 10, 63 m).

Jakość życia oceniano w podgrupie pacjentów podczas badania GRIPHON przy użyciu kwestionariusza
Cambridge Pulmonary Hypertension Outcome Review (CAMPHOR). Po 26 tygodniach leczenia nie
stwierdzono istotnego wpływu leczenia w porównaniu do pomiaru początkowego.

Długoterminowe dane w TNP
Pacjenci włączeni do głównego badania (GRIPHON) zostali dopuszczeni do długoterminowego,
otwartego badania rozszerzonego. Łącznie 574 pacjentów było leczonych seleksypagiem w badaniu
GRIPHON; spośród nich 330 pacjentów kontynuowało leczenie seleksypagiem w otwartym badaniu
rozszerzonym. Mediana czasu obserwacji wynosiła 4,5 roku, a mediana ekspozycji na seleksypag – 3
lata. W trakcie obserwacji dodano do seleksypagu co najmniej jeden inny produkt leczniczy na TNP
u 28,4% pacjentów. Jednak, większość ekspozycji na leczenie (86,3%) u wszystkich 574 pacjentów
została skumulowana bez dodawania nowych produktów leczniczych na TNP. Oszacowania KaplanaMeiera dotyczące przeżycia tych 574 pacjentów w całym badaniu GRIPHON i długoterminowym
badaniu rozszerzonym w okresie 1, 2, 5 i 7 lat wynosiły odpowiednio 92%, 85%, 71% i 63%.
Przeżywalność po 1, 2, 5 i 7 latach u 273 pacjentów z WHO FC II na początku głównego badania
wynosiła odpowiednio 97%, 91%, 80% i 70%, a u 294 pacjentów z WHO FC III na początku badania
wynosiła odpowiednio 88%, 80%, 62% i 56%. Biorąc pod uwagę, że dodatkowe leczenie tętniczego
nadciśnienia płucnego zostało rozpoczęte u niewielkiego odsetka pacjentów i że w badaniu

rozszerzonym nie było grupy kontrolnej, nie można potwierdzić na podstawie tych danych korzyści dla
przeżycia, wynikających z zastosowania seleksypagu.

Wstępne trójskładnikowe leczenie skojarzone seleksypagiem, macytentanem i tadalafilem u pacjentów
z nowo rozpoznanym TNP
W badaniu z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanym placebo, 247 nowo zdiagnozowanych pacjentów
z TNP poddano randomizacji w celu oceny działania terapeutycznego wstępnej trójskładnikowej terapii
(seleksypag, macytentan i tadalafil) (N = 123) w porównaniu z wstępną dwuskładnikową terapią
(placebo, macytentan i tadalafil) (N = 124).
Pierwszorzędowy punkt końcowy, zmiana naczyniowego oporu płucnego (ang. pulmonary vascular
resistance, PVR) w tygodniu 26., nie wykazał statystycznie istotnej różnicy pomiędzy grupami,
wykazując jednocześnie poprawę w stosunku do wartości wyjściowych w obu grupach leczenia
(względne zmniejszenie o 54% w grupie wstępnej terapii trójskładnikowej i o 52% w grupie wstępnej
terapii dwuskładnikowej).
W ciągu mediany czasu obserwacji wynoszącej 2 lata, zmarło 4 (3,4%) pacjentów w grupie stosującej
terapię trójskładnikową i 12 (9,4%) pacjentów w grupie stosującej terapię dwuskładnikową.

Dzieci i młodzież

Tymczasowa ocena skuteczności i bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży z TNP (badanie SALTO)
Skuteczność i bezpieczeństwo u dzieci i młodzieży w wieku od ≥ 2 do < 18 lat z TNP oceniano
w sposób opisowy w wieloośrodkowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym
placebo, prowadzonym w grupach równoległych badaniu fazy 3. (SALTO). Łącznie 138 pacjentów
przydzielono losowo w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej seleksypag (N = 69) lub placebo (N = 69)
dwa razy na dobę. Dawki seleksypagu, wynoszące 100, 150 lub 200 mikrogramów, zwiększano do 800,
1200 lub 1600 mikrogramów dwa razy na dobę, w zależności od masy ciała i tolerancji (patrz punkt
5.2). Analizę pośrednią przeprowadzono, gdy 92 pacjentów osiągnęło 24 tygodnie leczenia.

Pierwszorzędowym punktem końcowym badania był czas do pierwszej progresji choroby, potwierdzonej
przez Komitet ds. Zdarzeń Klinicznych (ang. Clinical Events Committee, CEC) do 7 dni po podaniu
ostatniej dawki badanego leczenia. Drugorzędowe i eksploracyjne punkty końcowe obejmowały
bezpieczeństwo i tolerancję, zmianę parametrów 6MWD, WHO FC i N-końcowego prohormonu
mózgowego peptydu natriuretycznego (NT-proBNP), echokardiografię, aktywność fizyczną i ocenę
jakości życia.

Ogółem, mediana czasu trwania leczenia wynosiła 50 tygodni, a u około 50% pacjentów leczenie trwało
12 miesięcy. Większość pacjentów miała idiopatyczne TNP (55,8%), otrzymywała terapię skojarzoną
(74,6%) i należała do grupy WHO FC II (76,8%). Średnia wieku wynosiła 11,8 lat (zakres 3-18 lat).

Przypadki progresji choroby, potwierdzone przez CEC, zgłoszono u 16 (23,2%) pacjentów w grupie
otrzymującej seleksypag i u 11 (15,9%) pacjentów w grupie placebo.

Charakter zgłaszanych zdarzeń niepożądanych był zgodny ze znanym profilem bezpieczeństwa
seleksypagu (charakteryzującym się głównie działaniami niepożądanymi związanymi z prostacykliną;
patrz punkt 4.8) oraz z oczekiwanymi zdarzeniami w populacji pacjentów z TNP, w tym zdarzeniami
niepożądanymi związanymi z progresją TNP. W okresie dostosowywania dawki, działania niepożądane
w postaci wymiotów były zgłaszane z większą częstością (19 [27,5%] w grupie otrzymującej seleksypag
i 5 [7,2%] w grupie placebo) w porównaniu z osobami dorosłymi (patrz punkt 4.8). Progresja TNP była
najczęściej zgłaszanym ciężkim zdarzeniem niepożądanym u 8 (11,6%) pacjentów w grupie
otrzymującej seleksypag w porównaniu z 4 (5,8%) w grupie placebo. Całkowita liczba zgonów ze
wszystkich przyczyn wyniosła 7 (10,1%) w grupie leczonej seleksypagiem i 5 (7,2%) w grupie placebo,
z czego 5 (7,2%) i 3 (4,3%) wystąpiły, odpowiednio, podczas leczenia seleksypagiem i placebo.
Wszystkie zgony, z wyjątkiem jednego, były związane z TNP.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Farmakokinetykę seleksypagu i jego czynnego metabolitu badano głównie u zdrowych ochotników.
Farmakokinetyka seleksypagu i jego czynnego metabolitu, zarówno po podaniu pojedynczej, jak
i wielokrotnej dawki, była proporcjonalna do wielkości pojedynczej dawki wynoszącej 800
mikrogramów i wielokrotnych dawek do 1800 mikrogramów podawanych dwa razy na dobę.
Po podaniu wielokrotnym stan stacjonarny seleksypagu i jego czynnego metabolitu osiągano w ciągu 3
dni. Po podaniu wielokrotnym nie występowała kumulacja leku w osoczu ani związku macierzystego,
ani czynnego metabolitu.

U zdrowych osób, międzyosobnicze zróżnicowanie w zakresie ekspozycji (pola pod krzywą stężenia
zależnego od czasu dawkowania) w stanie stacjonarnym wynosiło 43% i 39%, odpowiednio,
w przypadku seleksypagu i czynnego metabolitu. Wewnątrzosobnicze zróżnicowanie w zakresie
ekspozycji wynosiło, odpowiednio, 24% i 19% w przypadku seleksypagu i czynnego metabolitu.

Ekspozycja w przypadku seleksypagu i czynnego metabolitu w stanie stacjonarnym u pacjentów
z TNP i u zdrowych ochotników była podobna. Na farmakokinetykę seleksypagu i czynnego
metabolitu u pacjentów z TNP nie miało wpływu nasilenie choroby ani nie zmieniało się ono wraz
z upływem czasu.

Wchłanianie
Seleksypag ulega szybkiemu wchłanianiu i hydrolizie do czynnego metabolitu za pośrednictwem
karboksyloesteraz.

Maksymalne obserwowane stężenia seleksypagu i jego czynnego metabolitu w osoczu były osiągane,
odpowiednio, w ciągu 1–3 godzin i 3–4 godzin.

Bezwzględna biodostępność seleksypagu u ludzi wynosi w przybliżeniu 49%. Prawdopodobnie
wynika to z efektu pierwszego przejścia seleksypagu, ponieważ stężenia czynnego metabolitu
w osoczu są podobne po podaniu takiej samej dawki doustnie, jak i dożylnie.

W obecności pokarmu ekspozycja na seleksypag po podaniu pojedynczej dawki 400 mikrogramów była
zwiększona o 10 % u pacjentów rasy białej i zmniejszona o 15% u Japończyków, natomiast ekspozycja
na czynny metabolit była zmniejszona o 27% (pacjenci rasy białej) i o 12% (Japończycy). Większa liczba
pacjentów zgłaszała występowanie działań niepożądanych po przyjęciu leku na czczo niż po przyjęciu
wraz z posiłkiem.

Dystrybucja
Seleksypag i jego czynny metabolit ulegają w znacznym stopniu wiązaniu z białkami osocza (łącznie
w około 99% i w jednakowym zakresie z albuminą i kwaśną alfa-1 glikoproteiną). Objętość dystrybucji
seleksypagu w stanie stacjonarnym wynosi 11,7 L.

Metabolizm
Seleksypag ulega hydrolizie do czynnego metabolitu w wątrobie i jelitach za pośrednictwem karboksyloesteraz.
Metabolizm utleniający głównie za pośrednictwem CYP2C8 i w mniejszym stopniu za pośrednictwem CYP3A4
prowadzi do powstania hydroksylowanych i dealkilowanych produktów. UGT1A3 i UGT2B7 uczestniczą
w glukuronidacji czynnego metabolitu. Oprócz czynnego metabolitu, żaden z metabolitów krążących w ludzkim
osoczu nie przekracza 3% łącznej ilości materiału związanego z podanym lekiem. Zarówno u zdrowych
ochotników, jak i u pacjentów z TNP, po podaniu doustnym, ekspozycja w stanie stacjonarnym na czynny
metabolit jest około od 3-krotnie do 4-krotnie większa w porównaniu do związku macierzystego.

Eliminacja
Eliminacja seleksypagu przebiega głównie za pośrednictwem metabolizmu, przy średnim okresie
półtrwania wynoszącym 0,8–2,5 godziny. Okres półtrwania czynnego metabolitu wynosi
6,2-13,5 godziny. Całkowity klirens seleksypagu wynosi 17,9 L/godzinę. Wydalanie u zdrowych
ochotników było zakończone po 5 dniach od podania i następowało głównie z kałem (stanowiąc około

93% podanej dawki) w porównaniu do 12% z moczem.

Szczególne grupy pacjentów
Nie obserwowano żadnego klinicznie istotnego wpływu płci, rasy, wieku lub masy ciała na
farmakokinetykę seleksypagu i jego czynnego metabolitu zarówno u zdrowych ochotników, jak
i u pacjentów z TNP.

Dzieci i młodzież
Właściwości farmakokinetyczne seleksypagu u dzieci i młodzieży w wieku od ≥ 2 do < 18 lat z TNP
badano w otwartym, jednoramiennym badaniu fazy 2. (AC-065A203 [N = 62]) oraz w badaniu SALTO
[N = 36] [patrz punkt 5.1]).

Dzieciom i młodzieży podawano seleksypag w dawce początkowej 100 mikrogramów dwa razy na dobę
(masa ciała ≥ 9 kg i < 25 kg), 150 mikrogramów dwa razy na dobę (masa ciała ≥ 25 kg i < 50 kg)
i 200 mikrogramów dwa razy na dobę (masa ciała ≥ 50 kg). Dawkę zwiększano do największej,
indywidualnie tolerowanej dawki, maksymalnie do 800 mikrogramów dwa razy na dobę (masa ciała
≥ 9 kg i < 25 kg), 1200 mikrogramów dwa razy na dobę (masa ciała ≥ 25 kg i < 50 kg)
i 1600 mikrogramów dwa razy na dobę (masa ciała ≥ 50 kg). Zastosowany schemat dawkowania,
dostosowany do masy ciała, skutkował łączną ekspozycją na seleksypag i jego aktywny metabolit
porównywalną do obserwowanej u dorosłych pacjentów.

Zaburzenia czynności nerek
1,4–1,7-krotne zwiększenie ekspozycji na seleksypag i jego czynny metabolit (maksymalne stężenie
w osoczu i pole powierzchni pod krzywą zależności stężenia od czasu) obserwowano u pacjentów
z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (eGFR <30 mL/minutę/1,73 m2 pc.).

Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (grupa A w skali Child-Pugha) lub
u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (grupa B w skali Child-Pugha)
ekspozycja na seleksypag była, odpowiednio, od 2 do 4-krotnie większa w porównaniu do
zdrowych ochotników. Ekspozycja na czynny metabolit pozostawała niemal niezmieniona
u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby i była dwukrotnie większa
u uczestników z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Jedynie dwóch pacjentów
z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (grupa C w skali Child-Pugha) otrzymywało
seleksypag. Ekspozycja na seleksypag i jego czynny metabolit u tych dwóch pacjentów była
podobna do ekspozycji u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (grupa B
w skali Child-Pugha).

Na podstawie danych pochodzących z modeli i symulacji z badania prowadzonego u pacjentów
z zaburzeniami czynności wątroby, ekspozycja na seleksypag w stanie stacjonarnym u pacjentów
z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (grupa B w skali Child-Pugha) w schemacie
podawania leku raz na dobę jest szacowana na około 2-krotnie większą niż u zdrowych ochotników
otrzymujących lek w schemacie dwa razy na dobę. Szacuje się, że ekspozycja na czynny metabolit
w stanie stacjonarnym u tych pacjentów w schemacie podawania leku raz na dobę, jest podobna do
ekspozycji u zdrowych ochotników otrzymujących lek w schemacie dwa razy na dobę. U pacjentów
z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (grupa C w skali Child-Pugha) wykazano podobną
szacunkową ekspozycję w stanie stacjonarnym, jak u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami
czynności wątroby w schemacie podawania leku raz na dobę.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W badaniach toksyczności powtarzanych dawek prowadzonych na gryzoniach, znaczne zmniejszenie
ciśnienia krwi w wyniku nadmiernego działania farmakologicznego powodowało przemijające oznaki
kliniczne oraz zmniejszenie spożycia pokarmu i przyrostu masy ciała. U dorosłych i młodych psów,
wskazano jelita i kości/szpik kostny jako narządy docelowe po leczeniu seleksypagiem. Opóźnienie

zamykania płytki kości udowej i (lub) wzrostu płytki nasadowej kości piszczelowej obserwowano
u młodych psów. Nie ustalono stężenia bez widocznych działań niepożądanych (ang. no-observedadverse-effect level, NOAEL). U młodych psów sporadycznie obserwowano wgłobienie wynikające
z wpływu związanego z prostacyklinami na perystaltykę jelit. Marginesy bezpieczeństwa stosowania
dostosowane do siły receptorów IP wobec aktywnego metabolitu były 2-krotnie większe (w stosunku do
całkowitej ekspozycji) w stosunku do terapeutycznej ekspozycji u ludzi. Nie stwierdzono takich
wyników w badaniach toksyczności na myszach i szczurach. W związku ze swoistą dla gatunku
wrażliwością psów na powstawanie wgłobienia, te wyniki uznaje się za nieistotne dla dorosłych
pacjentów.

Zwiększenie kostnienia kości i powiązane zmiany w szpiku kostnym stwierdzane podczas badań na
psach uważa się za wynikające z aktywacji receptorów EP4 u psów. Ludzkie receptory EP4 nie ulegają
aktywacji przez seleksypag lub jego czynny metabolit, to działanie jest swoiste dla gatunku, a zatem nie
ma znaczenia dla ludzi.

Na podstawie wszystkich danych z przeprowadzonych badań genotoksyczności stwierdzono, że
seleksypag i jego czynny metabolit nie wykazują genotoksyczności.

W prowadzonych przez dwa lata badaniach rakotwórczości, seleksypag powodował zwiększenie
częstości gruczolaków tarczycy u myszy i gruczolaków komórek Leydiga u szczurów. Mechanizmy te są
swoiste dla gatunków gryzoni. Krętość tętniczek siatkówki zauważono po dwuletnim podawaniu leku
wyłącznie u szczurów. W zakresie mechanicznym, to działanie jest uważane za wywołane przez
rozszerzanie naczyń podczas całego życia i wynikające z tego zmiany hemodynamiczne dotyczące oczu.
Dodatkowe działania histopatologiczne seleksypagu obserwowano jedynie w przypadku narażenia
przekraczającego maksymalne narażenie u ludzi, co wskazuje na niewielkie znaczenie tych obserwacji
w praktyce klinicznej.

W badaniach płodności przeprowadzonych na szczurach, przedłużenie cyklu estralnego skutkujące
zwiększeniem dni do kopulacji obserwowano przy ekspozycji 173-krotnie większej niż ekspozycja
terapeutyczna (na podstawie całkowitej ekspozycji), a stężenie bez obserwowanego efektu było
30-krotnie większe niż ekspozycje terapeutyczne. Poza tym nie stwierdzono wpływu seleksypagu na
parametry płodności

Seleksypag nie wykazywał działania teratogennego u szczurów i królików (marginesy ekspozycji
powyżej ekspozycji terapeutycznej były 13-krotnie większe w przypadku seleksypagu i 43-krotnie
większe w przypadku czynnego metabolitu, na podstawie całkowitej ekspozycji). Marginesy
bezpieczeństwa dla potencjalnego wpływu związanego z receptorami prostacyklin (IP) na układ
rozrodczy wynosiły 20 w przypadku płodności i odpowiednio 5 i 1 (na podstawie wolnej ekspozycji)
dla rozwoju zarodka-płodu u szczurów i królików, po uwzględnieniu różnic w zakresie siły receptorów.
W badaniu rozwoju przed- i pourodzeniowego szczurów nie obserwowano żadnych działań
seleksypagu na reprodukcję u matek i miotów.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki
Mannitol
Skrobia kukurydziana
Hydroksypropyloceluloza
Kwasu metakrylowego i metylu metakrylanu kopolimer (1:1)
Magnezu stearynian

Otoczka tabletki

Selexipag STADA, 200 mikrogramów, tabletka powlekana
Hypromeloza typ 2910
Tytanu dwutlenek (E 171)
Glikol propylenowy
Wosk Carnauba
Żelaza tlenek żółty (E 172)

Selexipag STADA, 400 mikrogramów, tabletka powlekana
Hypromeloza typ 2910
Tytanu dwutlenek (E 171)
Glikol propylenowy
Wosk Carnauba
Żelaza tlenek czarny (E 172)
Żelaza tlenek czerwony (E 172)

Selexipag STADA, 600 mikrogramów, tabletka powlekana
Hypromeloza typ 2910
Tytanu dwutlenek (E 171)
Glikol propylenowy
Wosk Carnauba
Żelaza tlenek czerwony (E 172)

Selexipag STADA, 800 mikrogramów, tabletka powlekana
Hypromeloza typ 2910
Tytanu dwutlenek (E 171)
Glikol propylenowy
Wosk Carnauba
Żelaza tlenek czarny (E 172)
Żelaza tlenek czerwony (E 172)
Żelaza tlenek żółty (E 172)

Selexipag STADA, 1000 mikrogramów, tabletka powlekana
Hypromeloza typ 2910
Tytanu dwutlenek (E 171)
Glikol propylenowy
Wosk Carnauba
Żelaza tlenek czerwony (E 172)

Selexipag STADA, 1200 mikrogramów, tabletka powlekana
Hypromeloza typ 2910
Tytanu dwutlenek (E 171)
Glikol propylenowy
Wosk Carnauba
Żelaza tlenek czarny (E 172)
Żelaza tlenek czerwony (E 172)

Selexipag STADA, 1400 mikrogramów, tabletka powlekana
Hypromeloza typ 2910
Tytanu dwutlenek (E 171)
Glikol propylenowy
Wosk Carnauba
Żelaza tlenek żółty (E 172)

Selexipag STADA, 1600 mikrogramów, tabletka powlekana
Hypromeloza typ 2910

Tytanu dwutlenek (E 171)
Glikol propylenowy
Wosk Carnauba
Żelaza tlenek czarny (E 172)
Żelaza tlenek czerwony (E 172)
Żelaza tlenek żółty (E 172)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Selexipag STADA, 200 mikrogramów i 400 mikrogramów, tabletki powlekane
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30℃

Selexipag STADA, 600 mikrogramów, 800 mikrogramów, 1000 mikrogramów, 1200 mikrogramów, 1400
mikrogramów i 1600 mikrogramów, tabletki powlekane

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry z folii OPA/Aluminium/PE ze środkiem pochłaniającym wilgoć, uszczelnione folią aluminiową, w
tekturowym pudełku.

Selexipag STADA, 200 mikrogramów, tabletki powlekane
Opakowania z blistrami zawierające 10 lub 60 tabletek powlekanych.
Opakowania z blistrami zawierające 60 lub 140 tabletek powlekanych (pakiety dobierania dawki).

Opakowania z blistrami jednodawkowe zawierającymi 10x1 lub 60x1 tabletek powlekanych.
Opakowania z blistrami jednodawkowe zawierającymi 60x1 lub 140x1 tabletek powlekanych (pakiety dobierania
dawki).

Selexipag STADA, 400 mikrogramów, 600 mikrogramów, 800 mikrogramów, 1000 mikrogramów,
1200 mikrogramów, 1400 mikrogramów i 1600 mikrogramów, tabletki powlekane
Opakowania z blistrami zawierające 60 tabletek powlekanych.
Opakowania z blistrami jednodawkowe zawierające 60x1 tabletek powlekanych.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

STADA Arzneimittel AG
Stadastrasse 2-18
61118 Bad Vilbel
Niemcy

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I
DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI
PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.