# Ugramel

> Prasugrel · 5 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Ugramel
- **Nazwa powszechna:** Prasugrelum
- **Substancja czynna:** [Prasugrel](https://apteka.online/odpowiedniki/prasugrelum)
- **Moc:** 5 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** B01AC22
- **Liczba opakowań:** 3
- **Numer pozwolenia:** 25490
- **Podmiot odpowiedzialny:** Zentiva, k.s.
- **Producent:** S.C Zentiva S.A.
Zentiva, k.s., Rumunia
Czechy
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwzakrzepowe/ugramel-tabl-powl-5-mg-zentiva
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwzakrzepowe/ugramel-tabl-powl-5-mg-zentiva.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/39593/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/39593/characteristic

## Dostępne opakowania (3)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 28 tabl. | 5909991411732 | Rp | — | Brak danych | — |
| 30 tabl. | 5909991411749 | Rp | — | Brak danych | — |
| 98 tabl. | 5909991411756 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Ugramel i w jakim celu się go stosuje?
Ugramel, który zawiera substancję czynną prasugrel, należy do grupy leków zwanych lekami
przeciwpłytkowymi. Płytki krwi są bardzo małymi komórkami krążącymi we krwi. Gdy dochodzi do
uszkodzenia naczynia, na przykład jego nacięcia, płytki krwi łączą się ze sobą, pomagając
w wytworzeniu zakrzepu.
Płytki krwi odgrywają zatem kluczową rolę w zatrzymywaniu krwawienia. Tworzenie się zakrzepu w
obrębie stwardniałego miażdżycowo naczynia, takiego jak tętnica, jest bardzo niebezpieczne,
ponieważ może doprowadzić do odcięcia dopływu krwi, powodując zawał serca (zawał mięśnia
sercowego), udar mózgu lub zgon. Obecność zakrzepu w tętnicach doprowadzających krew do serca
może ograniczyć dopływ krwi i wywołać niestabilną dławicę piersiową (nasilony ból w klatce
piersiowej).

Ugramel hamuje łączenie się płytek krwi i w ten sposób zmniejsza zagrożenie powstawania zakrzepu.

Ugramel został przepisany przez lekarza, ponieważ u pacjenta wystąpił zawał mięśnia sercowego
lub niestabilna dławica piersiowa, a pacjent był uprzednio poddany zabiegowi udrażniającemu
zablokowane tętnice w sercu. U pacjenta mógł zostać wykonany zabieg, podczas którego umieszczono
jeden lub więcej stentów, aby zachować drożność zablokowanej lub zwężonej tętnicy
doprowadzającej krew do serca.

Ugramel zmniejsza ryzyko ponownego zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu lub zgonu z powodu
jednego z tych zdarzeń. Lekarz prowadzący zaleci również przyjmowanie kwasu acetylosalicylowego
(np. aspiryny), który także jest lekiem przeciwpłytkowym.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ugramel

Kiedy nie stosować leku Ugramel
- Jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na prasugrel lub którykolwiek z
pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Reakcja alergiczna może
objawiać się wysypką, swędzeniem, obrzękiem twarzy, obrzękiem ust lub zadyszką.
Jeśli wystąpią takie objawy, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi.
- Jeśli u pacjenta występuje stan chorobowy, który obecnie powoduje krwawienie,
np. krwawienie z żołądka lub jelit.
- Jeśli u pacjenta wystąpił kiedykolwiek udar mózgu lub przemijający napad niedokrwienny
(TIA).
- Jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Jeśli którakolwiek z sytuacji wymienionych poniżej dotyczy pacjenta, to przed zastosowaniem leku
Ugramel powinien on poinformować o tym lekarza prowadzącego:
- Jeśli występuje zwiększone ryzyko krwawienia, takie jak:
- wiek 75 lat lub powyżej. Lekarz prowadzący zaleci dawkę dobową 5 mg,
ponieważ u pacjentów w wieku powyżej 75 lat ryzyko wystąpienia krwawień
jest większe.
- ostatnio doznany ciężki uraz
- ostatnio przebyty zabieg chirurgiczny (również zabieg stomatologiczny)
- ostatnio przebyte lub nawracające krwawienie z żołądka lub jelit
(np. owrzodzenie żołądka lub polipy okrężnicy)
- masa ciała mniejsza niż 60 kg. Jeśli pacjent waży mniej niż 60 kg, lekarz
prowadzący zaleci dawkę dobową leku Ugramel wynoszącą 5 mg
- choroba nerek lub choroba wątroby o umiarkowanym nasileniu
- przyjmowanie niektórych leków (patrz poniżej „Lek Ugramel a inne leki”)
- planowany w następnych siedmiu dniach zabieg chirurgiczny (włącznie ze
stomatologicznym). Ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia, lekarz
może zalecić czasowe odstawienie leku Ugramel.
- Jeśli u pacjenta wystąpiły reakcje uczuleniowe (nadwrażliwość) na klopidogrel lub inne leki
przeciwpłytkowe należy poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem stosowania leku
Ugramel. Jeśli po przyjęciu leku Ugramel wystąpiły reakcje uczuleniowe, takie jak:
wysypka, świąd, obrzęk twarzy, obrzęk ust lub duszność należy natychmiast poinformować
o tym lekarza prowadzącego.

Podczas stosowania leku Ugramel
Należy natychmiast poinformować lekarza prowadzącego, jeśli wystąpi stan chorobowy zwany
zakrzepową plamicą małopłytkową (lub TTP), którego objawami są: gorączka i siniaki pod skórą,
które mogą wyglądać jak czerwone punktowe plamki, ze współistniejącymi lub nie objawami
skrajnego zmęczenia, splątania, zażółcenia skóry lub oczu (żółtaczka) (patrz punkt 4 „Możliwe
działania niepożądane”).

Dzieci i młodzież
Leku Ugramel nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Lek Ugramel a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. W szczególności należy poinformować
lekarza o przyjmowaniu klopidogrelu (lek przeciwpłytkowy), warfaryny (lek przeciwzakrzepowy) lub
„niesteroidowych leków przeciwzapalnych” stosowanych w leczeniu bólu i stanów gorączkowych
(takich jak ibuprofen, naproksen, etorykoksyb). Stosowanie tych leków razem z lekiem Ugramel może
zwiększyć ryzyko krwawień.

Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu morfiny lub innych opioidów (stosowanych w leczeniu
silnego bólu).

Podczas stosowania leku Ugramel można zażywać tylko takie leki, na których użycie pozwoli lekarz.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Lek Ugramel można stosować tylko po omówieniu z lekarzem potencjalnych korzyści i zagrożeń dla
nienarodzonego dziecka.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jest mało prawdopodobne, aby lek Ugramel wpływał na zdolność prowadzenia lub obsługiwania
pojazdów mechanicznych.

Lek Ugramel zawiera laktozę
Jeżeli u pacjenta stwierdzono wcześniej nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

### 3. Jak stosować lek Ugramel?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Zazwyczaj stosowana dawka leku Ugramel to 10 mg na dobę. Należy zacząć leczenie od pojedynczej
dawki 60 mg.
Jeśli pacjent waży mniej niż 60 kg lub jest w wieku powyżej 75 lat, dawką dobową leku Ugramel jest
5 mg. Lekarz prowadzący zaleci stosowanie odpowiedniej dawki kwasu acetylosalicylowego
(zazwyczaj od 75 mg do 325 mg na dobę).

Lek Ugramel można zażywać w czasie posiłku lub między posiłkami. Dawkę leku należy przyjmować
o tej samej porze każdego dnia. Nie należy łamać lub kruszyć tabletki.

Bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza, stomatologa i farmaceutę o stosowaniu leku Ugramel.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Ugramel
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub szpitalem z powodu zwiększonego
ryzyka krwawienia. Należy pokazać lekarzowi opakowanie leku Ugramel.

Pominięcie zastosowania leku Ugramel
W przypadku pominięcia dawki należy zażyć ją tak szybko, jak to możliwe. Jeśli pacjent zapomni
przyjąć dawkę leku przez cały dzień, powinien zażyć następną dawkę leku Ugramel następnego dnia
o zwykłej porze. Nie stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Ugramel
Nie przerywać stosowania leku Ugramel bez konsultacji z lekarzem prowadzącym. Przerwanie
stosowania leku Ugramel zbyt szybko, może zwiększyć ryzyko zawału serca.

W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym, jeśli wystąpi:
• nagłe zdrętwienie lub osłabienie ramienia, nogi lub twarzy, zwłaszcza jeśli dotyczy to jednej
strony ciała,
• nagłe splątanie, trudność w mówieniu lub rozumieniu innych,
• nagła trudność w poruszaniu się, utrata równowagi lub koordynacji,
• nagłe zawroty głowy lub nagłe ciężkie bóle głowy z niewiadomej przyczyny.
Wszystkie powyższe zdarzenia mogą być objawami udaru mózgu. Udar mózgu jest niezbyt często
występującym działaniem niepożądanym u pacjentów przyjmujących Ugramel, u których nigdy
wcześniej nie wystąpił udar mózgu lub przemijający napad niedokrwienny (TIA).

Należy również natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym, jeśli wystąpi:
• gorączka i siniaki pod skórą, które mogą wyglądać jak czerwone punktowe plamki, ze
współistniejącymi lub nie objawami skrajnego zmęczenia, splątania, zażółcenia skóry lub oczu
(żółtaczka) (patrz punkt 2 „Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ugramel”)
• wysypka, swędzenie lub obrzęk twarzy, obrzęk ust lub języka albo duszność. Mogą być to
objawy ciężkiej reakcji uczuleniowej (patrz punkt 2 „Informacje ważne przed zastosowaniem
leku Ugramel”).

Należy w krótkim czasie skontaktować się z lekarzem prowadzącym, jeśli wystąpi:
• krew w moczu,
• krwawienie z odbytu, krew w stolcu lub czarny stolec,
• niekontrolowane krwawienie, np. z rany ciętej.

Wszystkie powyższe objawy mogą oznaczać krwawienie, najczęściej występujące działanie
niepożądane podczas stosowania leku Ugramel. Ciężkie krwawienie, choć występuje niezbyt często,
może zagrażać życiu.

Często występujące działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 10 osób):
• krwawienie z żołądka lub jelit,
• krwawienie z miejsca nakłucia igłą,
• krwawienie z nosa,
• wysypka,
• małe czerwone siniaki na skórze (wybroczyny),
• krew w moczu,
• krwiak (krwawienie podskórne w miejscu wstrzyknięcia, lub domięśniowe powodujące obrzęk),
• małe stężenie hemoglobiny lub liczba czerwonych krwinek (niedokrwistość),
• zasinienie.

Niezbyt często występujące działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 100 osób):
• reakcja uczuleniowa (wysypka, świąd, obrzęk ust lub języka albo duszność),
• spontaniczne krwawienie do oka, odbytu, dziąseł lub w brzuchu wokół organów wewnętrznych,
• krwawienie po zabiegu chirurgicznym,
• kaszel z odpluwaniem krwistej plwociny,
• krew w stolcu.

Rzadko występujące działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 1000 osób):
• mała liczba płytek krwi,
• krwiak podskórny (krwawienie podskórne wywołujące obrzęk).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane

można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa.
Tel.: 22 49 21 301, faks: 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Ugramel?
Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i opakowaniu po
skrócie stosowanym do jego opisu (EXP). Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu
ochrony przed wilgocią i światłem.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę jak usunąć leki, których już się nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Ugramel
- Substancją czynną leku jest prasugrel.
Ugramel 5 mg: Każda tabletka zawiera 5 mg prasugrelu (w postaci chlorowodorku).
Ugramel 10 mg: Każda tabletka zawiera 10 mg prasugrelu (w postaci chlorowodorku).

- Pozostałe składniki leku to mannitol, celuloza mikrokrystaliczna (112, 200), laktoza jednowodna,
magnezu stearynian, hypromeloza 2910/5, makrogol 6000, tytanu dwutlenek (E171), talk.

Jak wygląda lek Ugramel i co zawiera opakowanie
Ugramel, 5 mg: biała lub prawie biała, okrągła tabletka powlekana, z wytłoczeniem „5” na jednej
stronie, o średnicy około 6,1mm.
Ugramel, 10 mg: biała lub prawie biała, podłużna tabletka powlekana, o wymiarach 10,6 mm x
5,4 mm.

Ugramel, 5 mg: dostępne wielkości opakowań: 28, 30 lub 98 tabletek.
Ugramel, 10 mg: dostępne wielkości opakowań: 28, 30 lub 98 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Zentiva k.s., U kabelovny 130, Dolní Mĕcholupy, 102 37 Praga 10, Republika Czeska

Wytwórca
Zentiva k.s., U kabelovny 130, Dolní Mĕcholupy, 102 37 Praga 10, Republika Czeska
S.C. Zentiva S.A., 50 Theodor Pallady Blvd., District 3, 032266, Bukareszt, Rumunia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat leku oraz jego nazw w krajach
członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy zwrócić się do:
Zentiva Polska Sp. z o. o.
ul. Bonifraterska 17
00-203 Warszawa
Tel. (22) 375 92 00

Data aktualizacji ulotki:

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Ugramel, 5 mg, tabletki powlekane.
Ugramel, 10 mg, tabletki powlekane.

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Ugramel, 5 mg, tabletki powlekane.
Każda tabletka zawiera 5 mg prasugrelu (w postaci chlorowodorku).
Substancja pomocnicza o znanym działaniu:
każda tabletka zawiera 1,8 mg laktozy (w postaci jednowodnej).

Ugramel, 10 mg, tabletki powlekane.
Każda tabletka zawiera 10 mg prasugrelu (w postaci chlorowodorku).
Substancja pomocnicza o znanym działaniu:
każda tabletka zawiera 3,6 mg laktozy (w postaci jednowodnej).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.

Ugramel, 5 mg, tabletki powlekane.
Biała lub prawie biała, okrągła tabletka powlekana z wytłoczeniem „5” na jednej stronie, o średnicy
około 6,1mm.
Ugramel, 10 mg, tabletki powlekane.
Biała lub prawie biała, podłużna tabletka powlekana, o wymiarach 10,6 mm x 5,4 mm.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Ugramel w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ang. ASA) jest wskazany w celu zapobiegania
zdarzeniom sercowo-naczyniowym u dorosłych pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi
(tj. niestabilną dławicą piersiową, zawałem mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST
[UA/NSTEMI] lub zawałem mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST [STEMI]) poddawanych
pierwotnej lub odroczonej przezskórnej interwencji wieńcowej (ang. PCI).

W celu uzyskania dodatkowych informacji, patrz punkt 5.1.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli
Leczenie produktem Ugramel należy rozpocząć od podania pojedynczej dawki nasycającej 60 mg i
kontynuować leczenie dawką 10 mg podawaną raz na dobę. U pacjentów z niestabilną dławicą

piersiową, zawałem mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST (UA/NSTEMI), u których
angiografia naczyń wieńcowych jest wykonywana w ciągu 48 godzin po przyjęciu do szpitala, dawkę
nasycającą należy podać wyłącznie w czasie przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI) (patrz punkty
4.4, 4.8 i 5.1). Pacjenci leczeni produktem Ugramel powinni również przyjmować codziennie ASA
(w dawce od 75 mg do 325 mg).

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym poddanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI),
przedwczesne przerwanie podawania jakiegokolwiek leku przeciwpłytkowego, w tym produktu
Ugramel, może zwiększyć ryzyko wystąpienia zakrzepicy, zawału mięśnia sercowego lub zgonu
związanego z chorobą podstawową. Zaleca się kontynuowanie leczenia do 12 miesięcy, chyba że
przerwanie stosowania produktu Ugramel jest wskazane ze względów klinicznych (patrz punkt 4.4
i 5.1).

Pacjenci w wieku ≥ 75 lat
Nie zaleca się stosowania produktu Ugramel u pacjentów w wieku ≥75 lat. Leczenie można rozpocząć
jedynie po przeprowadzeniu dokładnej analizy korzyści i ryzyka przez lekarza prowadzącego (patrz
punkt 4.4). Jeśli produkt Ugramel stosowany jest w tej grupie wiekowej, należy podać pojedynczą
dawkę nasycającą 60 mg i kontynuować leczenie mniejszą dawką podtrzymującą 5 mg. Pacjenci w
wieku ≥75 lat wykazują zwiększoną wrażliwość na krwawienia i większą ekspozycję na aktywny
metabolit prasugrelu (patrz punkty 4.4, 4.8, 5.1 i 5.2).

Pacjenci o masie ciała < 60 kg
Leczenie produktem Ugramel należy rozpocząć od podania pojedynczej dawki nasycającej 60 mg i
kontynuować leczenie dawką 5 mg podawaną raz na dobę. Nie zaleca się stosowania dawki
podtrzymującej 10 mg. Jest to spowodowane zwiększoną ekspozycję na aktywny metabolit prasugrelu
i zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia w przypadku stosowania dawki 10 mg raz na dobę u
pacjentów o masie ciała mniejszej niż 60 kg w porównaniu z pacjentami o masie ciała ≥60 kg
(patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.2).

Zaburzenia czynności nerek
Nie jest konieczna zmiana dawkowania produktu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym
ze schyłkową chorobą nerek (patrz punkt 5.2). Doświadczenie terapeutyczne u pacjentów z
zaburzeniami czynności nerek jest ograniczone (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności wątroby
Nie jest konieczna zmiana dawkowania produktu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o
łagodnym lub umiarkowanym nasileniu (stopnia A i B w klasyfikacji Child-Pugh) (patrz punkt 5.2).
Doświadczenie terapeutyczne u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o łagodnym lub
umiarkowanym nasileniu jest ograniczone (patrz punkt 4.4). Stosowanie produktu Ugramel u
pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopnia C w klasyfikacji Child-Pugh) jest
przeciwwskazane.

Dzieci i młodzież
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności prasugrelu u dzieci w wieku poniżej 18 lat.
Dostępne są ograniczone dane dotyczące dzieci z anemią sierpowatą (patrz punkt 5.1).

Sposób podawania
Do stosowania doustnego. Ugramel może być przyjmowany niezależnie od posiłków. Podanie na
czczo dawki nasycającej prasugrelu 60 mg może spowodować szybsze uzyskanie początku działania
produktu (patrz punkt 5.2). Nie należy kruszyć lub dzielić tabletki.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
Czynne patologiczne krwawienie.
Udar mózgu lub przemijający napad niedokrwienny (ang. transient ischaemic attack - TIA) w
wywiadzie.
Ciężka niewydolność wątroby (stopnia C w klasyfikacji Child-Pugh).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Ryzyko krwawień
W badaniu klinicznym 3 fazy (TRITON) głównymi kryteriami wyłączenia były: zwiększone ryzyko
krwawienia, niedokrwistość, małopłytkowość, patologiczne zmiany wewnątrzczaszkowe stwierdzone
w wywiadzie. U pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi poddawanych PCI przyjmujących
prasugrel i ASA obserwowano zwiększone ryzyko wystąpienia powikłań krwotocznych
klasyfikowanych wg skali TIMI jako ciężkie i niewielkie krwawienia. Dlatego stosowanie produktu
Ugramel u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem krwawienia należy rozważać jedynie w sytuacji, jeśli
uzna się, że korzyści wynikające z zapobiegania zdarzeniom niedokrwiennym przewyższają nad
ryzykiem wystąpienia ciężkiego krwawienia. Dotyczy to szczególnie pacjentów:
− w wieku ≥75 lat (patrz poniżej),
− ze skłonnością do krwawień (np. związaną z niedawno przebytym urazem, niedawno przebytym
zabiegiem chirurgicznym, niedawnym lub nawracającym krwawieniem z przewodu pokarmowego
bądź czynną chorobą wrzodową),
− o masie ciała <60 kg (patrz punkty 4.2 i 4.8). U tych pacjentów nie zaleca się stosowania dawki
podtrzymującej 10 mg. Należy stosować dawkę podtrzymującą 5 mg.
− przyjmujących jednocześnie produkty lecznicze, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia, w tym
doustne leki przeciwzakrzepowe, klopidogrel, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) oraz leki
fibrynolityczne.

U pacjentów z czynnym krwawieniem, u których konieczne jest odwrócenie działania
farmakologicznego produktu Ugramel, możne być pomocne przetoczenie płytek krwi.

Nie zaleca się stosowania produktu Ugramel u pacjentów w wieku ≥75 lat. Leczenie można rozpocząć
z zachowaniem ostrożności tylko wówczas, gdy z przeprowadzonej przez lekarza prowadzącego
dokładnej analizy korzyści i ryzyka wynika, że korzyści związane z zapobieganiem zdarzeniom
niedokrwiennym przewyższają nad ryzykiem wystąpienia ciężkiego krwawienia. W badaniu
klinicznym 3 fazy u tych pacjentów stwierdzono większe ryzyko wystąpienia krwawienia, w tym
krwawienia ze skutkiem śmiertelnym, w porównaniu z pacjentami w wieku poniżej 75 lat.
W przypadku rozpoczęcia leczenia, należy zastosować mniejszą dawkę podtrzymującą 5 mg;
nie zaleca się stosowania dawki podtrzymującej 10 mg (patrz punkty 4.2 i 4.8).

Doświadczenie terapeutyczne dotyczące stosowania prasugrelu u pacjentów z zaburzeniami czynności
nerek (w tym ze schyłkową chorobą nerek) oraz pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o
umiarkowanym nasileniu jest ograniczone. U tych pacjentów może występować zwiększone ryzyko
krwawienia, dlatego należy zachować ostrożność w przypadku stosowania prasugrelu u tych
pacjentów.

Pacjenci powinni zostać poinformowani, że podczas stosowania prasugrelu (w skojarzeniu z ASA)
tamowanie krwawienia może trwać dłużej niż zazwyczaj i że powinni zgłaszać lekarzowi
prowadzącemu jakiekolwiek niecodzienne krwawienia (miejsce wystąpienia krwawienia i czas
trwania).

Ryzyko krwawień związane z czasem podania dawki nasycającej u pacjentów z zawałem mięśnia
sercowego bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI)
W badaniu klinicznym z udziałem pacjentów z NSTEMI (badanie ACCOAST), u których
zaplanowano wykonanie angiografii naczyń wieńcowych w okresie od 2 do 48 godzin po
randomizacji, podanie dawki nasycającej prasugrelu średnio 4 godziny przed wykonaniem angiografii
naczyń wieńcowych zwiększało ryzyko wystąpienia ciężkich i niewielkich krwawień
okołozabiegowych, w porównaniu z ryzykiem po podaniu dawki nasycającej prasugrelu w czasie PCI.
Dlatego u pacjentów z UA/NSTEMI, u których angiografia naczyń wieńcowych jest wykonywana w
ciągu 48 godzin po przyjęciu do szpitala, dawkę nasycającą należy podać w czasie przezskórnej
interwencji wieńcowej (PCI) (patrz punkty 4.2, 4.8 i 5.1).

Leczenie chirurgiczne
Należy doradzić pacjentom, aby informowali lekarzy i stomatologów o przyjmowaniu prasugrelu
przed zaplanowaniem zabiegu chirurgicznego lub rozpoczęciem stosowania jakiegokolwiek nowego
leku. Jeśli pacjent ma być poddany planowemu zabiegowi chirurgicznemu, a działanie
przeciwpłytkowe nie jest pożądane, stosowanie produktu Ugramel należy przerwać przynajmniej 7 dni
przed zabiegiem operacyjnym. W ciągu 7 dni po zaprzestaniu stosowania prasugrelu częstość
występowania oraz nasilenie krwawień u pacjentów poddawanych operacji pomostowania
aortalno-wieńcowego (CABG) może być większa (trzykrotnie) (patrz punkt 4.8). Korzyści
i zagrożenia związane ze stosowaniem prasugrelu należy dokładnie rozważyć w przypadku pacjentów,
u których anatomia tętnic wieńcowych nie jest znana i może być konieczne pilne przeprowadzenie
operacji CABG.

Nadwrażliwość, w tym obrzęk naczynioruchowy
Zgłaszano przypadki reakcji nadwrażliwości, w tym obrzęku naczynioruchowego, u pacjentów
otrzymujących prasugrel, włączając pacjentów, u których w wywiadzie wystąpiła nadwrażliwość na
klopidogrel. Należy monitorować występowanie objawów nadwrażliwości u pacjentów uczulonych na
pochodne tienopirydyny (patrz punkt 4.8).

Zakrzepowa plamica małopłytkowa (ang. Thrombotic Thrombocytopaenic Purpura - TTP)
Zgłaszano występowanie zakrzepowej plamicy małopłytkowej TTP po zastosowaniu prasugrelu.
TTP jest poważnym stanem klinicznym i wymaga natychmiastowego leczenia.

Morfina i inne opioidy
U pacjentów otrzymujących jednocześnie prasugrel i morfinę zaobserwowano zmniejszenie
skuteczności prasugrelu (patrz punkt 4.5).

Laktoza
Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją galaktozy, niedoborem
laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinni przyjmować tego
produktu leczniczego.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Warfaryna
Nie przeprowadzono badań dotyczących jednoczesnego stosowania prasugrelu i pochodnych
kumaryny innych niż warfaryna. Ze względu na możliwość zwiększonego ryzyka wystąpienia
krwawień należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania warfaryny (lub innych
pochodnych kumaryny) i prasugrelu (patrz punkt 4.4).

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)
Nie przeprowadzono badań dotyczących jednoczesnego przyjmowania prasugrelu z długotrwale
stosowanymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi. Ze względu na możliwość zwiększonego
ryzyka wystąpienia krwawień należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego przyjmowania

produktu Ugramel i długotrwale stosowanych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (w tym
inhibitorów COX-2) (patrz punkt 4.4)

Ugramel może być stosowany jednocześnie z produktami leczniczymi metabolizowanymi przez
enzymy cytochromu P450 (w tym statyny) lub produktami leczniczymi zwiększającymi bądź
hamującymi aktywność enzymów cytochromu P450. Ugramel można również stosować jednocześnie
z ASA, heparyną, digoksyną oraz produktami leczniczymi zwiększającymi pH treści żołądkowej,
w tym z inhibitorami pompy protonowej i antagonistami receptora histaminowego H2. Pomimo, że nie
przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących interakcji lekowych, w badaniu klinicznym
3 fazy prasugrel stosowano jednocześnie z heparyną niskocząsteczkową, biwalirudyną i inhibitorami
GP IIb/IIIa (nie są dostępne dane dotyczące rodzaju stosowanego inhibitora GP IIb/IIIa)
i nie obserwowano istotnych klinicznie interakcji niepożądanych.

Wpływ innych produktów leczniczych na prasugrel

Kwas acetylosalicylowy
Ugramel należy podawać w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA). Pomimo, że możliwe
jest wystąpienie interakcji farmakodynamicznych z ASA powodujących zwiększone ryzyko
krwawień, wyniki potwierdzające skuteczność i bezpieczeństwo prasugrelu uzyskano z badań,
w których pacjenci przyjmowali równocześnie ASA.

Heparyna
Podanie pojedynczego dożylnego bolusu heparyny niefrakcjonowanej (100 j./kg mc.) nie wpływało
istotnie na hamowanie agregacji płytek krwi wywołane przez prasugrel. Również stosowanie
prasugrelu nie zmieniało wpływu heparyny na krzepnięcie krwi. Dlatego możliwe jest jednoczesne
stosowanie obu produktów leczniczych. W przypadku jednoczesnego zastosowania produktu Ugramel
i heparyny możliwe jest zwiększenie ryzyka krwawień.

Statyny
Atorwastatyna (w dawce 80 mg na dobę) nie wpływała na farmakokinetykę prasugrelu i na wywołane
jego podaniem hamowanie agregacji płytek krwi. Dlatego nie należy spodziewać się, aby statyny,
które są substratami enzymu CYP3A, wpływały na farmakokinetykę prasugrelu lub wywołane jego
podaniem hamowanie agregacji płytek krwi.

Produkty lecznicze zwiększające pH treści żołądkowej
Codzienne jednoczesne podawanie ranitydyny (antagonisty receptora histaminowego H2) lub
lanzoprazolu (inhibitora pompy protonowej) nie powodowało zmiany pola pod krzywą AUC i Tmax
aktywnego metabolitu prasugrelu, ale zmniejszało Cmax odpowiednio o 14% i 29%. W badaniu 3 fazy
Ugramel podawano niezależnie od jednoczesnego leczenia inhibitorami pompy protonowej lub
antagonistami receptora H2. Podanie dawki nasycającej prasugrelu 60 mg bez jednoczesnego
zastosowania leków z grupy inhibitorów pompy protonowej może zapewnić szybszy początek
działania produktu leczniczego.

Inhibitory CYP3A
Ketokonazol (w dawce 400 mg na dobę), selektywny i silny inhibitor enzymów CYP3A4 i CYP3A5,
nie wpływał na wywołane podaniem prasugrelu hamowanie agregacji płytek krwi oraz pole pod
krzywą AUC i Tmax aktywnego metabolitu prasugrelu, ale zmniejszało Cmax odpowiednio o 34% do
46%. Dlatego nie należy oczekiwać, aby inhibitory CYP3A takie jak azolowe leki przeciwgrzybicze,
inhibitory proteazy HIV, klarytromycyna, telitromycyna, werapamil, diltiazem, indynawir,
cyprofloksacyna i sok grejpfrutowy w sposób istotny wpływały na farmakokinetykę aktywnego
metabolitu.

Leki zwiększające aktywność enzymów cytochromu P450
Ryfampicyna (w dawce 600 mg na dobę), silny induktor enzymów CYP3A i CYP2B6, oraz induktor
enzymów CYP2C9, CYP2C19, i CYP2C8, nie wpływała znacząco na farmakokinetykę prasugrelu.
Dlatego nie należy oczekiwać, aby znane induktory CYP3A, takie jak ryfampicyna, karbamazepina,
i inne induktory cytochromu P450 w sposób istotny wpływały na farmakokinetykę aktywnego
metabolitu.

Morfina i inne opioidy
U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym leczonych morfiną obserwowano opóźnienie i
zmniejszenie ekspozycji na doustne inhibitory P2Y12, w tym prasugrel i jego aktywny metabolit.
Ta interakcja może być związana ze zmniejszoną motoryką przewodu pokarmowego i może dotyczyć
także innych leków opioidowych. Znaczenie kliniczne pozostaje nieznane, ale z danych wynika, że
skuteczność prasugrelu może być zmniejszona u pacjentów, którzy otrzymują ten lek w skojarzeniu
z morfiną. U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, u których nie można odstawić morfiny, a
szybkie hamowanie P2Y12 uznaje się za kluczowe, można rozważyć podawanie inhibitora P2Y12
pozajelitowo.

Wpływ prasugrelu na inne produkty lecznicze

Digoksyna
Prasugrel nie powoduje klinicznie istotnych zmian w farmakokinetyce digoksyny.

Produkty lecznicze metabolizowane przez enzym CYP2C9
Prasugrel nie hamował aktywności enzymu CYP2C9, ponieważ nie wpływał na farmakokinetykę
S- warfaryny. Ze względu na możliwość zwiększenia ryzyka krwawień, należy zachować ostrożność
w przypadku jednoczesnego stosowania warfaryny i produktu Ugramel (patrz punkt 4.4).

Produkty lecznicze metabolizowane przez enzym CYP2B6
Prasugrel jest słabym inhibitorem enzymu CYP2B6. U zdrowych osób prasugrel zmniejszał o 23%
ekspozycję na działanie hydroksybupropionu - metabolitu bupropionu powstającego pod wpływem
enzymu CYP2B6. Efekt ten może mieć znaczenie kliniczne jedynie wtedy, gdy prasugrel stosowany
jest jednocześnie z produktami leczniczymi metabolizowanymi wyłącznie przez enzym CYP2B6
i charakteryzującymi się wąskim indeksem terapeutycznym (np. cyklofosfamid, efawirenz).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Nie przeprowadzono badań klinicznych z udziałem kobiet w ciąży lub karmiących piersią.
Ciąża
Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój
zarodka (płodu), przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3).
Ponieważ na podstawie badań dotyczących rozrodczości u zwierząt nie zawsze można przewidzieć
odpowiedź u ludzi, produkt Ugramel można stosować u kobiet w ciąży tylko wtedy, gdy spodziewane
korzyści dla matki przewyższają potencjalne zagrożenie dla płodu.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy prasugrel przenika do mleka kobiecego. W badaniach na zwierzętach wykazano, że
prasugrel przenika do mleka samic. Nie zaleca się stosowania prasugrelu w czasie karmienia piersią.

Płodność
Prasugrel nie wpływał na płodność samców i samic szczura, które otrzymywały doustnie dawki leku
powodujące ekspozycję nawet 240-krotnie większą niż zalecane dobowe dawki podtrzymujące
stosowane u ludzi (określone w mg/m2).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie należy oczekiwać aby prasugrel miał jakikolwiek lub znaczący wpływ na zdolność prowadzenia
pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Bezpieczeństwo stosowania u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym poddawanych przezskórnej
interwencji wieńcowej (PCI) było oceniane w jednym kontrolowanym klopidogrelem badaniu
(TRITON), w którym 6741 pacjentów było leczonych prasugrelem (dawka nasycająca 60 mg i
podtrzymująca dobowa dawka 10 mg) średnio przez 14,5 miesięcy (5802 pacjentów było leczonych
przez ponad 6 miesięcy, 4136 pacjentów było leczonych przez ponad rok). Częstość odstawienia leku
z powodu działań niepożądanych wynosiła 7,2% w przypadku prasugrelu i 6,3% w przypadku
klopidogrelu. Najczęstszym działaniem niepożądanym występującym w przypadku stosowania obu
leków i prowadzącym do przerwania leczenia było krwawienie (2,5% dla prasugrelu i 1,4% dla
klopidogrelu).

Krwawienie
Krwawienia niezwiązane z operacją pomostowania aortalno-wieńcowego (ang. Non-Coronary Artery
Bypass Graft CABG)
Częstość występowania krwawień niezwiązanych z operacją CABG u pacjentów uczestniczących w
badaniu TRITON przedstawiono w Tabeli 1. W grupie pacjentów z niestabilną dławicą piersiową
i zawałem mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST (UA/NSTEMI) oraz wszystkich pacjentów
z ostrym zespołem wieńcowym (ACS) częstość wstępowania ciężkich krwawień według klasyfikacji
TIMI niezwiązanych z operacją CABG z uwzględnieniem przypadków zagrażających życiu i
śmiertelnych była istotnie statystycznie większa w przypadku pacjentów otrzymujących prasugrel
w porównaniu z pacjentami przyjmującymi klopidogrel. W grupie pacjentów z zawałem mięśnia
sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI) nie obserwowano istotnych różnic. Najczęstszym
miejscem występowania samoistnych krwawień był przewód pokarmowy (1,7% dla prasugrelu i 1,3%
dla klopidogrelu). Krwawienia wtórne występowały najczęściej w miejscu nakłucia tętnicy (1,3% dla
prasugrelu i 1,2% dla klopidogrelu).

Tabela 1: Krwawienia niezwiązane z operacją CABGa (% pacjentów)

Zdarzenie Wszyscy pacjenci z ACS UA/NSTEMI STEMI
Prasugrelb
+ASA
(N = 6741)

Klopidogrelb
+ASA
(N = 6716)

Prasugrelb
+ASA
(N = 5001)

Klopidogrelb
+ASA
(N = 4980)

Prasugrelb
+ASA
(N = 1740)

Klopidogrelb
+ASA
(N = 1736)
TIMI ciężkie
krwawieniac
2,2 1,7 2,2 1,6 2,2 2,0

Zagrażające życiud 1,3 0,8 1,3 0,8 1,2 1,0
Zakończone zgonem 0,3 0,1 0,3 0,1 0,4 0,1
Objawowe ICHe 0,3 0,3 0,3 0,3 0,2 0,2
Wymagające
stosowania leków
działających inotropowo
dodatnio

0,3 0,1 0,3 0,1 0,3 0,2

Wymagające
interwencji
chirurgicznej

0,3 0,3 0,3 0,3 0,1 0,2

Wymagające
przetoczeń (≥4
jednostek)

0,7 0,5 0,6 0,3 0,8 0,8

TIMI niewielkie
krwawienia f
2,4 1,9 2,3 1,6 2,7 2,6

a Główne dodatkowe zdarzenia zgodne z definicją grupy badawczej TIMI (ang. Thrombolysis in Myocardial Infarction)
b Stosowano odpowiednio inne standardowe terapie.
c Krwotok śródczaszkowy lub każde inne klinicznie jawne krwawienie połączone ze zmniejszeniem stężenia hemoglobiny
≥5 g/dl.
d Krwawienie zagrażające życiu stanowi podgrupę ciężkich krwawień według klasyfikacji TIMI i zawiera typy wypunktowane
poniżej. Pacjenci mogli być zliczeni w więcej niż w jednym rzędzie.
e ICH = krwotok śródczaszkowy.
f Klinicznie jawne krwawienie połączone ze zmniejszeniem stężenia hemoglobiny ≥3 g/dl ale <5 g/dl.

Pacjenci w wieku ≥ 75 lat
Częstość występowania ciężkich lub niewielkich krwawień według klasyfikacji TIMI niezwiązanych z
operacją CABG:

Wiek Prasugrel 10 mg Klopidogrel 75 mg
≥75 lat (N=1785)* 9,0% (1,0% śmiertelnych) 6,9%
(0,1% śmiertelnych)
<75 lat (N=11672)* 3,8% (0,2% śmiertelnych) 2,9%
(0,1% śmiertelnych)
<75 lat (N=7180)** 2,0% (0,1% śmiertelnych)a 1,3% (0,1% śmiertelnych)
Prasugrel 5 mg Klopidogrel 75 mg
≥75 lat (N=2060)** 2,6% (0,3% śmiertelnych) 3,0% (0,5% śmiertelnych)
*Badanie TRITON z udziałem pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym poddanych przezskórnej interwencji wieńcowej
(PCI)
** Badanie TRILOGY-ACS z udziałem pacjentów niepoddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (patrz punkt 5.1)
a prasugrel 10 mg; prasugrel 5 mg jeżeli masa ciała pacjenta <60 kg

Pacjenci o masie ciała < 60 kg
Częstość występowania ciężkich lub niewielkich krwawień według klasyfikacji TIMI niezwiązanych z
operacją CABG:

Waga Prasugrel 10 mg Klopidogrel 75 mg
<60 kg (N=664)* 10,1%
(0% śmiertelnych)
6,5%
(0,3% śmiertelnych)
≥60 kg (N=12672)* 4,2%
(0,3% śmiertelnych)
3,3%
(0,1% śmiertelnych)
≥60 kg (N=7845)** 2,2% (0,2% śmiertelnych) a 1,6% (0,2% śmiertelnych)
Prasugrel 5 mg Klopidogrel 75 mg
<60kg (N=1391)** 1,4% (0,1% śmiertelnych) 2,2% (0,3% śmiertelnych)
*Badanie TRITON z udziałem pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym poddanych przezskórnej interwencji wieńcowej
(PCI)
** Badanie TRILOGY-ACS z udziałem pacjentów niepoddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (patrz punkt 5.1)
a prasugrel 10 mg; prasugrel 5 mg jeżeli wiek ≥75 lat

Pacjenci o masie ciała ≥60 kg i w wieku <75 lat
W grupie pacjentów ≥60 kg i wieku <75 lat, częstość występowania ciężkich lub niewielkich
krwawień, według klasyfikacji TIMI niezwiązanych z operacją CABG wynosi 3,6% dla prasugrelu i
2,8% dla klopidogrelu. Częstość występowania krwawienia zakończonego zgonem wynosi 0,2% dla
prasugrelu i 0,1% dla klopidogrelu.

Krwawienia związane z operacją pomostowania aortalno-wieńcowego (CABG)
W badaniu klinicznym 3 fazy, 437 pacjentów poddano operacji CABG podczas trwania badania.
Częstość występowania ciężkiego lub niewielkiego krwawienia według klasyfikacji TIMI związanego
z operacją CABG wynosiła 14,1% w grupie leczonej prasugrelem i 4,5% w grupie leczonej
klopidogrelem. Większe ryzyko krwawienia u pacjentów leczonych prasugrelem utrzymywało się do
7 dni od przyjęcia ostatniej dawki badanego leku. U pacjentów, którzy otrzymali lek z grupy
pochodnych tienopirydyny w ciągu 3 dni przed operacją CABG, częstość występowania ciężkiego lub

niewielkiego krwawienia według klasyfikacji TIMI wynosiła 26,7% (u 12 z 45 pacjentów) w grupie
leczonej prasugrelem w porównaniu z 5% (u 3 na 60 pacjentów) w grupie leczonej klopidogrelem. U
pacjentów, którzy otrzymali ostatnią dawkę leku z grupy pochodnych tienopirydyny w ciągu 4 do 7
dni przed operacją CABG, częstość występowania zdarzeń zmniejszała się do 11,3% (u 9 na 80
pacjentów) w grupie leczonej prasugrelem i 3,4% (u 3 na 89 pacjentów) w grupie leczonej
klopidogrelem. Powyżej 7 dni po przerwaniu leczenia, częstość występowania krwawienia
związanego z operacją CABG była podobna w obu leczonych grupach (patrz punkt 4.4).

Ryzyko krwawień związane z czasem podania dawki nasycającej u pacjentów z zawałem mięśnia
sercowego bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI)
W badaniu klinicznym z udziałem pacjentów z NSTEMI (badanie ACCOAST), w którym
zaplanowano wykonanie angiografii naczyń wieńcowych w okresie od 2 do 48 godzin po
randomizacji, u pacjentów którzy otrzymali dawkę nasycającą 30 mg średnio 4 godziny przed
angiografią naczyń wieńcowych a następnie dawkę nasycającą 30 mg w czasie PCI występowało
zwiększone ryzyko okołozabiegowych krwawień niezwiązanych z operacją pomostowania
aortalno-wieńcowego (non-CABG). Nie obserwowano żadnych dodatkowych korzyści w porównaniu
z pacjentami, którym podano dawkę nasycającą 60 mg w czasie przezskórnej interwencji wieńcowej
(PCI) (patrz punkty 4.2 i 4.4). Częstość wstępowania krwawień według klasyfikacji TIMI
niezwiązanych z operacją CABG w okresie 7 dni przedstawiono poniżej:

Działanie niepożądane
Prasugrel przed
angiografią naczyń
wieńcowycha (N=2037)
%

Prasugrel w czasie PCIa
(N=1996)
%

TIMI ciężkie krwawieniab 1,3 0,5
Zagrażające życiuc 0,8 0,2
Zakończone zgonem 0,1 0,0
Objawowe ICHd 0,0 0,0
Wymagające stosowania leków działających
inotropowo dodatnio
0,3 0,2

Wymagające interwencji chirurgicznej 0,4 0,1
Wymagające przetoczeń (≥4 jednostek) 0,3 0,1
TIMI niewielkie krwawieniae 1,7 0,6

a Stosowano odpowiednio inne standardowe terapie. Protokół badania klinicznego przewidywał przyjmowanie przez wszystkich
pacjentów aspiryny i codziennej dawki podtrzymującej prasugrelu.
b Krwotok śródczaszkowy lub każde inne klinicznie jawne krwawienie połączone ze zmniejszeniem stężenia hemoglobiny
≥5 g/dl.
c Krwawienie zagrażające życiu stanowi podgrupę ciężkich krwawień według klasyfikacji TIMI i zawiera typy

wypunktowane poniżej. Pacjenci mogli być zliczeni w więcej niż jednym rzędzie. d ICH = krwotok śródczaszkowy.
e Klinicznie jawne krwawienie połączone ze zmniejszeniem stężenia hemoglobiny ≥3 g/dl, ale <5 g/dl.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Tabela 2 podsumowuje powikłania krwotoczne oraz działania niepożądane niezwiązane z
krwawieniem w badaniu TRITON lub zgłaszane spontanicznie według częstości występowania i
zgodnie z klasyfikacją układów i narządów. Częstość jest zdefiniowana następująco:
bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do ≤ 1/100); rzadko
(≥ 1/10 000 do ≤1/1 000); bardzo rzadko (≤ 1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).

Tabela 2: Powikłania krwotoczne oraz działania niepożądane niezwiązane z krwawieniem
Układ, narząd Często Niezbyt często Rzadko Częstość
nieznana
Zaburzenia krwi i
układu chłonnego
Niedokrwistość Trombocytopenia Zakrzepowa
plamica
małopłytkowa
(TTP) - patrz
punkt 4.4
Zaburzenia układu
immunologicznego
Nadwrażliwość,
w tym obrzęk
naczynioruchowy
Zaburzenia oka Krwotok do oka
Zaburzenia
naczyniowe
Krwiak

Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i
śródpiersia

Krwawienie z nosa Krwioplucie

Zaburzenia żołądka i
jelit
Krwotok w obrębie
żołądka i jelit
Krwotok do
przestrzeni
zaotrzewnowej
Krwotok z odbytu
Obecność świeżej
krwi w kale
Krwawienie
dziąseł
Zaburzenia skóry i
tkanki podskórnej
Wysypka
Siniak
Zaburzenia nerek i
dróg moczowych
Krwiomocz

Zaburzenia ogólne i
stany w miejscu podania
Krwiak w miejscu
nakłucia naczynia
krwionośnego
Krwotok w miejscu
nakłucia
Urazy, zatrucia i
powikłania po zabiegach
Stłuczenie Krwotok po zabiegu Krwiak podskórny

W badaniu klinicznym 3 fazy w grupie pacjentów, u których uprzednio wystąpił lub nieprzemijający
napad niedokrwienny (TIA) bądź udar, częstość występowania udaru była następująca (patrz punkt
4.4):

TIA lub udar mózgu w
wywiadzie
Prasugrel Klopidogrel

Tak (N=518) 6,5% (2,3% ICH*) 1,2% (0% ICH*)
Nie (N=13090) 0,9% ( 0,2% ICH*) 1,0% (0,3% ICH*)
*ICH = krwotok śródczaszkowy.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181 C, PL-02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: +48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl.

#### 4.9 Przedawkowanie

Przedawkowanie produktu Ugramel może spowodować wydłużenie czasu krwawienia i w następstwie
powikłania krwotoczne. Nie ma danych dotyczących odwrócenia działania farmakologicznego
prasugrelu. Jednakże, jeżeli konieczna jest pilna korekta wydłużonego czasu krwawienia, można
rozważyć przetoczenie płytek krwi i (lub) preparatów krwi.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Inhibitory agregacji płytek krwi (z wyjątkiem heparyny), kod ATC:
B01AC22

Mechanizm działania/ Działanie farmakodynamiczne
Prasugrel hamuje aktywację i agregację płytek krwi poprzez trwałe wiązanie aktywnego metabolitu z
klasą P2Y12 receptorów ADP na płytkach krwi. Ze względu na to, że płytki krwi uczestniczą w
wystąpieniu i (lub) rozwoju powikłań zakrzepowych miażdżycy, zahamowanie ich czynności może
doprowadzić do zmniejszenia częstości zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zgon, zawał
mięśnia sercowego czy udar mózgu.

W wyniku zastosowania dawki nasycającej prasugrelu wynoszącej 60 mg zahamowanie indukowanej
przez ADP agregacji płytek następuje w ciągu 15 minut przy zastosowaniu 5 μM ADP i w ciągu 30
minut przy zastosowaniu 20 μM ADP. Najsilniejsze zahamowanie agregacji płytek krwi indukowanej
przez ADP związane z działaniem prasugrelu wynosi 83% przy zastosowaniu 5 μM ADP i 79% przy
zastosowaniu 20 μM ADP. Zarówno w przypadku zdrowych osób, jak i pacjentów ze stabilną postacią
miażdżycy u 89% osób po 1 godzinie osiąga się co najmniej 50% zahamowanie agregacji płytek krwi.
Zależne od prasugrelu zahamowanie agregacji płytek krwi wykazuje małą zmienność
międzyosobniczą (9%) i wewnątrzosobniczą (12%) przy zastosowaniu 5 μM i 20 μM ADP.
Średnia wartość zahamowania agregacji płytek krwi w stanie równowagi leku wynosiła 74% i 69%
odpowiednio dla 5 μM i 20 μM ADP. Działanie to osiągano po 3 do 5 dniach stosowania
podtrzymującej dawki prasugrelu 10 mg poprzedzonej podaniem dawki nasycającej 60 mg.
U ponad 98% osób osiągano ≥ 20% zahamowanie agregacji płytek krwi podczas stosowania dawek
podtrzymujących.

W ciągu 7 - 9 dni następujących po podaniu pojedynczej dawki nasycającej wynoszącej 60 mg oraz w
ciągu 5 dni po zaprzestaniu podawania dawek podtrzymujących prasugrelu przy osiągniętym stanie
równowagi agregacja płytek krwi stopniowo wracała do wartości wyjściowych.

Bezpośrednia zamiana leków
U 40 zdrowych osób, u których stosowano klopidogrel w dawce 75 mg raz na dobę przez 10 dni,
dokonano następnie zmiany leczenia na prasugrel w dawce 10 mg raz na dobę, poprzedzając lub nie

leczenie podaniem dawki nasycającej 60 mg. Po zastosowaniu prasugrelu obserwowano podobne lub
silniejsze zahamowanie agregacji płytek krwi. Bezpośrednia zmiana leczenia z zastosowaniem
nasycającej dawki prasugrelu wynoszącej 60 mg prowadziła do szybszego uzyskania silniejszego
zahamowania czynności płytek. W grupie 56 osób z ostrym zespołem wieńcowymi po zastosowaniu
nasycającej dawki klopidogrelu wynoszącej 900 mg (łącznie z ASA) przez 14 dni stosowano prasugrel
w dawce 10 mg raz na dobę lub klopidogrel w dawce 150 mg raz na dobę. Następnie zamieniono
leczenie w grupach i stosowano je przez następne 14 dni. Silniejsze zahamowanie agregacji płytek
krwi obserwowano u pacjentów, u których dokonano zmiany na prasugrel w dawce 10 mg w
porównaniu z klopidogrelem w dawce 150 mg. W badaniu, w którym wzięło udział 276 pacjentów z
ostrym zespołem wieńcowym poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej, bezpośrednia
zmiana leczenia z początkowej nasycającej dawki klopidogrelu 600 mg lub placebo podanych po
przyjęciu do szpitala przed wykonaniem angiografii naczyń wieńcowych, na nasycającą dawkę
prasugrelu 60 mg podaną w czasie przezskórnej interwencji wieńcowej, spowodowała podobne
zwiększenie zahamowania agregacji płytek krwi przez 72 godziny trwania badania.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Ostre zespoły wieńcowe (ang. Acute Coronary Syndrome - ACS)
W badaniu 3 fazy TRITON porównywano prasugrel z klopidogrelem. Obydwa leki podawano
jednocześnie z ASA i innymi stosowanymi standardowo lekami. Badanie TRITON było
wieloośrodkowym, międzynarodowym badaniem z podwójnie ślepą próbą i randomizacją
prowadzonym w grupach równoległych, w którym uczestniczyło 13 608 pacjentów. W badaniu
uczestniczyli pacjenci, z rozpoznanym ostrym zespołem wieńcowym (UA, NSTEMI, STEMI)
umiarkowanego lub wysokiego ryzyka, poddawani zabiegom PCI.

Po poznaniu anatomii tętnic wieńcowych pacjentów z UA/NSTEMI w ciągu 72 godzin od wystąpienia
objawów lub ze STEMI w czasie od 12 godzin do 14 dni od wystąpienia objawów poddawano
randomizacji. Pacjenci ze STEMI w ciągu 12 godzin od wystąpienia objawów, u których planowane
było wykonanie pierwotnej PCI, mogli być poddani randomizacji bez wcześniejszego badania
anatomii tętnic wieńcowych. U wszystkich pacjentów dawkę nasycającą można było podać w każdym
momencie pomiędzy randomizacją a 1 godziną po opuszczeniu przez pacjenta pracowni
hemodynamiki.

Pacjentów przyporządkowanych w drodze randomizacji do grupy otrzymującej prasugrel (dawka
nasycająca 60 mg, a następnie 10 mg raz na dobę) lub klopidogrel (dawka nasycająca 300 mg, a
następnie 75 mg raz na dobę) leczono średnio przez 14,5 miesiąca (obserwacja trwała maksymalnie 15
miesięcy, minimalnie 6 miesięcy). Pacjenci otrzymywali również ASA (75 - 325 mg raz na dobę).
Stosowanie leku z grupy pochodnych tienopirydyny w ciągu 5 dni przed włączeniem pacjenta do
badania stanowiło jedno z kryteriów wyłączenia. Inne leki, takie jak heparyna i inhibitory GP IIb/IIIa,
stosowano w zależności od preferencji lekarza prowadzącego. Zabiegi PCI wspomagano podawaniem
inhibitorów GP IIb/IIIa u 40% pacjentów (w każdej z leczonych grup). Nie są dostępne informacje na
temat rodzaju stosowanego inhibitora GP IIb/IIIa. Około 98% pacjentów (w każdej z leczonych grup)
jako bezpośrednie wspomaganie zabiegów PCI otrzymywało leki przeciwtrombinowe (heparyna,
heparyna niskocząsteczkowa, biwalirudyna lub inne).

Pierwszorzędowy punkt końcowy stanowił czas do wystąpienia po raz pierwszy zgonu z przyczyn
sercowo-naczyniowych (ang. CV), zawału mięśnia sercowego niezakończonego zgonem (ang. MI) lub
udaru mózgu niezakończonego zgonem. Analiza złożonego punktu końcowego w całej populacji
pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi (kohorty pacjentów z UA/NSTEMI i STEMI) zależna
była od wykazania w grupie pacjentów z UA/NSTEMI statystycznie istotnej przewagi prasugrelu nad
klopidogrelem (p<0,05).

Cała populacja pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi
Wykazano większą skuteczność prasugrelu w porównaniu z klopidogrelem zarówno w ograniczaniu
zdarzeń wchodzących w skład złożonego pierwszorzędowego punktu końcowego, jak i wcześniej
określonego drugorzędowego punktu końcowego, włączając w to zakrzepicę w stencie (patrz
tabela 3). Korzyści ze stosowania prasugrelu były zauważalne już w ciągu pierwszych 3 dni i
utrzymywały się do momentu zakończenia badania. Większej skuteczności prasugrelu towarzyszyło
zwiększenie częstości występowania ciężkich krwawień (patrz punkty 4.4 i 4.8). Populacja pacjentów
biorących udział w badaniu składała się w 92% z osób rasy kaukaskiej, 26% kobiet i 39% osób w
wieku ≥ 65 lat. Korzyści związane z podawaniem prasugrelu występowały niezależnie od stosowania
innych rodzajów krótko- lub długoterminowego leczenia chorób układu sercowo-naczyniowego,
między innymi heparyny lub heparyny niskocząsteczkowej, biwalirudyny, dożylnych leków z grupy
inhibitorów GP IIb/IIIa, leków zmniejszających stężenie lipidów, antagonistów receptorów
betaadrenergicznych oraz inhibitorów konwertazy angiotensyny. Skuteczność prasugrelu była
niezależna również od dawki ASA (75-325 mg raz na dobę). Podczas badania TRITON nie było
dozwolone przyjmowanie doustnych leków przeciwzakrzepowych, leków przeciwpłytkowych innych
niż oceniane w badaniu oraz długotrwale stosowanych niesteroidowych leków przeciwzapalnych. W
porównaniu z klopidogrelem w całej populacji pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi
stosowanie prasugrelu było związane z mniejszą częstością zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych,
zawału mięśnia sercowego niezakończonego zgonem lub udaru mózgu niezakończonego zgonem.
Działanie to było niezależne od wyjściowej charakterystyki pacjentów: wieku, płci, masy ciała,
miejsca zamieszkania, stosowania inhibitorów GP IIb/IIIa oraz rodzaju zastosowanego stentu.
Korzyści ze stosowania prasugrelu wynikały przede wszystkim ze zmniejszenia częstości
występowania zawałów mięśnia sercowego niezakończonych zgonem (patrz Tabela 3). U pacjentów
chorych na cukrzycę obserwowano istotne zmniejszenie częstości występowania pierwszorzędowego i
wszystkich złożonych drugorzędowych punktów końcowych.

Korzyści wynikające ze stosowania prasugrelu u pacjentów w wieku ≥ 75 lat były mniejsze niż
obserwowane u pacjentów w wieku < 75 lat. U pacjentów w wieku ≥ 75 lat występowało zwiększone
ryzyko krwawienia, w tym krwawienia ze skutkiem śmiertelnym (patrz punkty 4.2, 4.4 i 4.8).
Pacjenci w wieku ≥ 75, u których korzyści ze stosowania prasugrelu były bardziej widoczne to pacjenci
z współistniejącą cukrzycą, STEMI, zwiększonym ryzykiem zakrzepicy w stencie lub nawracającymi
objawami.

Tabela 3: Ocena zdarzeń u pacjentów wynikająca z głównej analizy wyników badania TRITON

Zdarzenia

Prasugrel
+ ASA
Klopidogrel
+ASA
Współczynnik ryzyka
(HR) (95% CI)
Wartość p

Wszyscy pacjenci z ostrymi zespołami
wieńcowymi
(N = 6813)
%
(N = 6795)
%
0,812 (0,732; 0,902) <0,001Złożony pierwszorzędowy punkt końcowy
Zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych,
Zawał mięśnia sercowego niezakończony
zgonem, lub udar niezakończony zgonem

9,4 11,5

Pierwszorzędowy punkt końcowy
Zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych 2,0 2,2 0,886 (0,701; 1,118) 0,307
Zawał mięśnia sercowego niezakończony
zgonem
7,0 9,1 0,757 (0,672; 0,853) <0,001

Udar niezakończony zgonem 0,9 0,9 1,016 (0,712; 1,451) 0,930
UA/NSTEMI
Złożony pierwszorzędowy punkt końcowy
(N = 5044)
%
(N = 5030)
%

U pacjentów z TIA lub udarem niedokrwiennym mózgu, które wystąpiły na ponad 3 miesiące przed
zastosowaniem prasugrelu, nie obserwowano zmniejszenia w zakresie złożonego pierwszorzędowego
punktu końcowego.

W całej populacji pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi analiza wszystkich drugorzędowych
punktów końcowych wykazała występowanie istotnych korzyści (p < 0,001) związanych ze
stosowaniem prasugrelu w porównaniu z klopidogrelem. Obejmowały one pewną lub prawdopodobną
zakrzepicę w stencie na koniec trwania badania (0,9% w porównaniu z 1,8%; HR 0,498; CI 0,364;
0,683); zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawał mięśnia sercowego niezakończony zgonem
lub konieczność przeprowadzenia pilnej rewaskularyzacji tętnicy docelowej w ciągu 30 dni (5,9% w
porównaniu z 7,4%; HR 0,784; CI 0,688; 0,894); zgon ze wszystkich przyczyn, zawał mięśnia
sercowego niezakończony zgonem lub udar mózgu niezakończony zgonem do momentu zakończenia
badania (10,2% w porównaniu z 12,1%; HR 0,831; CI 0,751; 0,919); zgon z przyczyn sercowonaczyniowych, zawał mięśnia sercowego niezakończony zgonem, udar mózgu niezakończony zgonem
lub ponowna hospitalizacja z powodu wystąpienia epizodu niedokrwiennego do momentu zakończenia
badania (11,7% w porównaniu z 13,8%; HR 0,838; CI 0,762; 0,921). Analiza wszystkich przypadków
śmiertelnych nie wykazała żadnej istotnej różnicy pomiędzy prasugrelem i klopidogrelem u całej
populacji pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi (odpowiednio 2,76% i 2,90%), populacji z
UA/NSTEMI (odpowiednio 2,58% i 2,41%) i populacji ze STEMI (odpowiednio 3,28% i 4,31%).

Stosowanie prasugrelu było związane z 50% ograniczeniem zakrzepicy w stencie podczas trwającego
15 miesięcy okresu obserwacji. Zmniejszenie częstości występowania zakrzepicy w stencie podczas
trwania badania oceniającego stosowanie prasugrelu obserwowano zarówno w okresie wczesnym, jak
i po 30 dniach u pacjentów po implantacji stentów metalowych oraz uwalniających lek
przeciwproliferacyjny.

Podczas analizy w grupie pacjentów, którzy przeżyli epizod niedokrwienny, wykazano, że stosowanie
prasugrelu było związane ze zmniejszeniem częstości wystąpienia kolejnych pierwszorzędowych
punktów końcowych (7,8% dla prasugrelu w porównaniu z 11,9% dla klopidogrelu).

Pomimo, że stosowaniu prasugrelu towarzyszyła zwiększona częstość występowania krwawień,
analiza złożonego punktu końcowego w postaci zgonu z jakiejkolwiek przyczyny, zawału mięśnia
sercowego niezakończonego zgonem, udaru mózgu niezakończonego zgonem oraz ciężkiego wg
klasyfikacji TIMI krwawienia niezwiązanego z operacją CABG wykazała przewagę

Zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych,
zawał mięśnia sercowego niezakończony
zgonem, lub udar niezakończony zgonem

9,3 11,2 0,820 (0,726; 0,927) 0,002

Zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych 1,8 1,8 0,979 (0,732; 1,309) 0,885
Zawał mięśnia sercowego niezakończony
zgonem
7,1 9,2 0,761 (0,663; 0,873) <0,001

Udar niezakończony zgonem 0,8 0,8 0,979 (0,633; 1,513) 0,922
STEMI
Złożony pierwszorzędowy punkt końcowy
(N = 1769)
%
(N = 1765)
%

Zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych,
zawał mięśnia sercowego niezakończony
zgonem, lub udar niezakończony zgonem

9,8 12,2 0,793 (0,649; 0,968) 0,019

Zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych 2,4 3,3 0,738 (0,497; 1,094) 0,129
Zawał mięśnia sercowego niezakończony 6,7 8,8 0,746 (0,588; 0,948) 0,016
zgonem
Udar niezakończony zgonem 1,2 1,1 1,097 (0,590; 2,040) 0,770

prasugrelu w porównaniu z klopidogrelem (współczynnik ryzyka 0,87; 95% CI; 0,79 do 0,95; p =
0,004). W badaniu TRITON na każdy 1000 pacjentów przyjmujących prasugrel w porównaniu z
klopidogrelem u 22 osób mniej doszło do zawału mięśnia sercowego, a u 5 osób więcej wystąpiło
krwawienie oceniane wg TIMI jako ciężkie niezwiązane z operacją CABG.

W badaniach farmakokinetycznych oraz farmakogenomicznych z udziałem 720 pacjentów rasy żółtej
z ostrymi zespołami wieńcowymi poddawanych PCI obserwowano silniejsze zahamowanie czynności
płytek krwi po zastosowaniu prasugrelu w porównaniu z klopidogrelem. Wykazano również, że
schemat leczenia polegający na stosowaniu dawki nasycającej 60 mg oraz dawki podtrzymującej
10 mg jest właściwy u pacjentów rasy żółtej w wieku poniżej 75 lat i masie ciała wynoszącej co
najmniej 60 kg (patrz punkt 4.2).

W trwającym 30 miesięcy badaniu (TRILOGY–ACS) z udziałem 9326 pacjentów z niestabilną
dławicą piersiową, zawałem mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST [UA/NSTEMI] poddanych
zabiegom medycznym, z wyjątkiem rewaskularyzacji z powodu ostrego zespołu wieńcowego
(niezatwierdzone wskazanie), prasugrel w porównaniu z klopidogrelem, nie powodował istotnego
zmniejszenia częstości uzyskiwania złożonego punktu końcowego, który stanowił zgon z przyczyn
sercowo-naczyniowych, zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu. Częstość występowania ciężkiego
krwawienia według klasyfikacji TIMI (w tym krwawienia zagrażającego życiu, krwawienia ze
skutkiem śmiertelnym, krwotoku śródczaszkowego) była podobna u pacjentów leczonych prasugrelem
i klopidogrelem. Pacjenci w wieku ≥75 lat i pacjenci o masie ciała poniżej 60 kg (N=3022) zostali
przydzieleni do grupy otrzymującej prasugrel w dawce 5 mg. Tak jak w przypadku pacjentów w
wieku <75 lat i o masie ciała ≥60 kg przyjmujących prasugrel w dawce 10 mg, nie obserwowano
różnić w odniesieniu do zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów przyjmujących prasugrel w
dawce 5 mg i pacjentów otrzymujących klopidogrel w dawce 75 mg. Częstość występowania ciężkich
krwawień była podobna u pacjentów przyjmujących prasugrel w dawce 5 mg i pacjentów
otrzymujących klopidogrel w dawce 75 mg. Prasugrel w dawce 5 mg wykazywał silniejsze działanie
przeciwpłytkowe niż klopidogrel w dawce 75 mg. Należy zachować ostrożność w przypadku
stosowania prasugrelu u pacjentów w wieku ≥75 lat i pacjentów o masie ciała <60 kg (patrz punkty
4.2, 4.4 i 4.8).

W trwającym 30 dni badaniu (ACCOAST), u 4033 pacjentów NSTEMI ze zwiększonym stężeniem
troponiny zaplanowano wykonanie angiografii naczyń wieńcowych a następnie PCI w ciągu 2 do 48
godzin po randomizacji. U pacjentów, którzy otrzymali dawkę nasycającą 30 mg prasugrelu średnio 4
godziny przed wykonaniem angiografii naczyń wieńcowych a następnie dawkę nasycającą 30 mg w
czasie PCI (n=2037), występowało zwiększone ryzyko okołozabiegowych krwawień niezwiązanych z
operacją pomostowania aortalno-wieńcowego (non-CABG). Nie obserwowano
żadnych dodatkowych korzyści w porównaniu z pacjentami, którym podano dawkę nasycającą 60 mg
w czasie przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI) (n=1996). Prasugrel nie powodował istotnego
zmniejszenia częstości uzyskiwania złożonego punktu końcowego, który stanowił zgon z przyczyn
sercowo-naczyniowych, zawał mięśnia sercowego, udar, pilna rewaskularyzacja lub ratunkowe
podanie inhibitora receptora glikoproteinowego (GP) IIb/IIIa (ang. bailout) w okresie 7 dni od
randomizacji u pacjentów przyjmujących prasugrel przed wykonaniem angiografii naczyń
wieńcowych, w porównaniu z pacjentami, którzy otrzymali pełną dawkę nasycającą prasugrelu w
czasie PCI. Częstość uzyskiwania głównego punktu bezpieczeństwa dla wszystkich ciężkich
krwawień według klasyfikacji TIMI (związanych z operacją CABG i niezwiązanych z operacją
CABG) w okresie 7 dni od randomizacji u wszystkich leczonych pacjentów była istotnie większa
wśród osób otrzymujących prasugrel przed wykonaniem angiografii naczyń wieńcowych niż u
pacjentów, którzy otrzymali pełną dawkę nasycającą prasugrelu w czasie PCI. Dlatego u pacjentów z
niestabilną dławicą piersiową, zawałem mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST (UA/NSTEMI),
u których angiografia naczyń wieńcowych jest wykonywana w ciągu 48 godzin po przyjęciu do
szpitala, dawkę nasycającą należy podać w czasie PCI (patrz punkty 4.2, 4.4 i 4.8).

Dzieci i młodzież
W badaniu TADO oceniano stosowanie prasugrelu (n = 171) w porównaniu z placebo (n = 170) u
pacjentów w wieku od 2 do mniej niż 18 lat z anemią sierpowatą w zmniejszeniu liczby zatorów
naczyniowych w badaniu III fazy. W badaniu nie uzyskano żadnego z pierwszorzędowych lub
drugorzędowych punktów końcowych. Ogólnie nie zidentyfikowano żadnych nowych informacji
dotyczących bezpieczeństwa stosowania prasugrelu w monoterapii w tej populacji pacjentów.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Prasugrel jest prekursorem leku ulegającym szybkiemu metabolizmowi in vivo do aktywnego
metabolitu i nieaktywnych metabolitów. Ekspozycja na działanie aktywnego metabolitu (AUC)
charakteryzuje się małą zmiennością międzyosobniczą (27%) i wewnątrzosobniczą (19%).
Farmakokinetyka prasugrelu jest podobna zarówno u osób zdrowych, jak i pacjentów ze stabilnymi
zmianami miażdżycowymi i pacjentów poddawanych przezskórnym interwencjom wieńcowym.

Wchłanianie
Wchłanianie i metabolizm prasugrelu zachodzą szybko. Maksymalne stężenia osoczowe (Cmax)
aktywnego metabolitu występuje po około 30 minutach. Ekspozycja na aktywny metabolit (AUC)
wzrasta proporcjonalnie do wielkości dawki w zakresie stosowanych terapeutycznych dawek leku. W
badaniu z udziałem zdrowych osób wartość AUC dla aktywnego metabolitu nie zmieniała się w
wyniku przyjmowania posiłków bogatotłuszczowych lub wysokokalorycznych. Powodowało to
zmniejszenie wartości Cmax o 49%, a czas do osiągnięcia Cmax (Tmax) zwiększył się z 0,5 do 1,5
godziny. Podczas badania TRITON prasugrel stosowano niezależnie od posiłków. Dlatego prasugrel
może być stosowany niezależnie od posiłku, natomiast podanie nasycającej dawki prasugrelu na czczo
może zapewnić osiągnięcie szybszego działania leku (patrz punkt 4.2).

Dystrybucja
Aktywny metabolit wiązał się z albuminami osocza ludzkiego (4% buforowany roztwór) w 98%.

Metabolizm
Po podaniu doustnym prasugrel nie jest wykrywany w osoczu. W obrębie jelita ulega szybkiej
hydrolizie do tiolaktonu, który jest przekształcany przez cytochrom P450 do aktywnego metabolitu w
pojedynczym procesie: głównie przez enzym CYP3A4 i CYP2B6 i w mniejszym stopniu przez
CYP2C9 i CYP2C19. Aktywny metabolit jest następnie metabolizowany do dwóch nieaktywnych
metabolitów w procesie S-metylacji lub sprzęgania z cysteiną.

U zdrowych osób, pacjentów ze stabilnymi zmianami miażdżycowymi oraz pacjentów z ostrymi
zespołami wieńcowymi otrzymujących prasugrel nie obserwowano istotnego wpływu genetycznej
zmienności enzymów CYP3A5, CYP2B6, CYP2C9 lub CYP2C19 na farmakokinetykę prasugrelu lub
jego działanie hamujące agregację płytek krwi.

Eliminacja
Około 68% dawki prasugrelu jest wydalane w postaci nieaktywnych metabolitów z moczem, a 27% z
kałem. Okres półtrwania aktywnego metabolitu wynosi około 7,4 godziny (w zakresie od 2 do
15 godzin).

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku
U zdrowych osób w wieku od 20 do 80 lat, wiek nie miał istotnego wpływu na farmakokinetykę
prasugrelu lub zahamowanie agregacji płytek krwi. W dużym badaniu klinicznym 3 fazy średni
szacunkowy całkowity wpływ aktywnego metabolitu na organizm (AUC) był 19% większy u
pacjentów w bardzo podeszłym wieku (≥75 lat) w porównaniu do osób w wieku <75 lat. U
pacjentów ≥ 75 lat należy zachować ostrożność stosując prasugrel, ze względu na potencjalne ryzyko

krwawienia w tej populacji (patrz punkty 4.2 i 4.4). W badaniu u osób ze stabilną miażdżycą tętnic,
średnia wartość AUC aktywnego metabolitu u pacjentów w wieku ≥75 lat przyjmujących prasugrel w
dawce 5 mg stanowiła około połowę wartości obserwowanej po zastosowaniu dawki 10 mg u osób w
wieku <65 lat, a działanie przeciwpłytkowe dawki 5 mg było zmniejszone, ale porównywalne do
dawki 10 mg.

Zaburzenia czynności wątroby
Modyfikacja dawki nie jest konieczna u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o łagodnym lub
umiarkowanym nasileniu (klasa A i B w skali Child Pugh).
Farmakokinetyka prasugrelu i stopień zahamowania agregacji płytek krwi, były podobne u pacjentów
z zaburzeniami czynności wątroby o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu i u zdrowych osób. Nie
badano farmakokinetyki i farmakodynamiki prasugrelu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
czynności wątroby. Nie należy stosować prasugrelu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności
wątroby (patrz punkt 4.3).

Zaburzenia czynności nerek
Modyfikacja dawki nie jest konieczna u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym u
pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek. Farmakokinetyka prasugrelu i stopień zahamowania
agregacji płytek krwi, były podobne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o umiarkowanym
nasileniu (GFR 30<50 ml/min/1,73m2) i u osób zdrowych. Stopień hamowania agregacji płytek krwi
przez prasugrel był także podobny u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek wymagających
hemodializy i u zdrowych osób, chociaż Cmax i AUC aktywnego metabolitu zmniejszyła się
odpowiednio do 51% i 42% u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek.

Masa ciała
Średnia ekspozycja (AUC) na aktywny metabolit prasugrelu jest około 30 do 40% większa u
zdrowych osób i pacjentów o masie ciała < 60 kg w porównaniu do osób o masie ciała ≥60 kg.
U pacjentów o masie ciała <60 kg należy zachować ostrożność stosując prasugrel, ze względu na
potencjalne ryzyko krwawienia w tej populacji (patrz punkt 4.4). W badaniu u osób ze stabilną
miażdżycą tętnic, średnia wartość AUC aktywnego metabolitu u pacjentów o masie ciała <60 kg
przyjmujących prasugrel w dawce 5 mg była o 38% mniejsza niż u pacjentów o masie ciała ≥60 kg
przyjmujących prasugrel w dawce 10 mg, a działanie przeciwpłytkowe dawki 5 mg było podobne do
działania dawki 10 mg.

Przynależność etniczna
W farmakologicznych badaniach klinicznych po uwzględnieniu różnic w masie ciała, ekspozycja na
aktywny metabolit była około 19% większa u Chińczyków, Japończyków i Koreańczyków w
porównaniu z osobami rasy kaukaskiej, głównie ze względu na większą ekspozycję u Azjatów o masie
ciała < 60 kg. Nie ma różnic w ekspozycji pomiędzy Chińczykami, Japończykami i Koreańczykami.
Ekspozycja u osób rasy czarnej i osób o pochodzeniu latynoamerykańskim jest porównywalna do
ekspozycji u osób rasy kaukaskiej. Nie zaleca się modyfikacji dawki na podstawie samej
przynależności etnicznej.

Płeć
U zdrowych osób i pacjentów, farmakokinetyka prasugrelu jest podobna u kobiet i mężczyzn.

Dzieci i młodzież
Farmakokinetyka i farmakodynamika prasugrelu nie była badana w tej grupie wiekowej (patrz punkt
4.2).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących
bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego
działania rakotwórczego i toksycznego wpływu na reprodukcję, nie ujawniają występowania

szczególnego zagrożenia dla człowieka. Skutki działania oceniane w ramach badań nieklinicznych
obserwowano jedynie przy ekspozycji uznanej za przekraczającą w wystarczającym stopniu wartości
maksymalnej ekspozycji występujące u ludzi, co wskazuje na niewielkie znaczenie w odniesieniu do
stosowania klinicznego.

Badania dotyczące toksyczności dla rozwoju zarodka i płodu przeprowadzone na szczurach i królikach
nie wykazały występowania wad wrodzonych związanych ze stosowaniem prasugrelu. Podczas
stosowania bardzo dużych dawek (> 240-krotnie większych niż zalecane dobowe dawki
podtrzymujące do stosowania u ludzi określone w mg/m2), które wpływały na masę ciała matek i (lub)
przyjmowanie przez nie pokarmów, obserwowano nieznaczne zmniejszenie masy ciała ich potomstwa
(w porównaniu z grupą kontrolną). Badania prowadzane na szczurach przed i po ich narodzeniu
wykazały, że podawanie leku ciężarnym samicom w dawkach prowadzących do wywołania
ekspozycji przekraczających do 240 razy zalecane dla ludzi dobowe dawki podtrzymujące (określone
w mg/m2) nie wpływało na zachowanie lub rozwój płciowy noworodków zwierząt.

W badaniu prowadzonym na szczurach podczas trwającej 2 lata obserwacji nie wykazano rozwoju
nowotworów związanych ze stosowaniem prasugrelu w dawkach prowadzących do wywołania
ekspozycji przekraczających 75-krotność zalecanej ekspozycji dla ludzi (na podstawie ekspozycji na
substancję czynną i główne metabolity występujące w osoczu ludzi). U myszy poddawanych przez 2
lata ekspozycji na duże dawki prasugrelu (> 75-krotnie przekraczające ekspozycję występującą u
ludzi) stwierdzono zwiększoną częstość występowania nowotworów (gruczolaki
wątrobowokomórkowe). Występowanie nowotworów uznano za wtórne do wywołanej stosowaniem
prasugrelu indukcji enzymów wątrobowych. Specyficzny dla gryzoni związek występowania
nowotworów wątroby z zależną od leku indukcją enzymów wątrobowych jest dobrze
udokumentowany w literaturze naukowej. Zwiększenie częstości występowania nowotworów wątroby
u myszy związane ze stosowaniem prasugrelu nie jest uznawane za zagrożenie istotne dla ludzi.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki:
Mannitol
Celuloza mikrokrystaliczna (112, 200)
Laktoza jednowodna
Magnezu stearynian

Otoczka tabletki:
Hypromeloza 2910/5
Makrogol 6000
Tytanu dwutlenek (E171) Talk

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu
ochrony przed wilgocią i światłem.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Tabletki powlekane pakowane w atmosferze azotu w blistry z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium
w tekturowym pudełku.

Ugramel, 5 mg, tabletki powlekane
Wielkość opakowania: 28, 30 lub 98 tabletek powlekanych.

Ugramel, 10 mg, tabletki powlekane
Wielkość opakowania: 28, 30 lub 98 tabletek powlekanych.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego
do stosowania

Brak szczególnych wymagań.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU

Zentiva k.s., U kabelovny 130, Dolní Měcholupy, 102 37 Praga 10, Republika Czeska.

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I
DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI
PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.