# Warfin

> Warfaryna · 5 mg · Tabletki

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Warfin
- **Nazwa powszechna:** Warfarinum natricum
- **Substancja czynna:** [Warfaryna](https://apteka.online/odpowiedniki/warfarinum-natricum)
- **Moc:** 5 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** B01AA03
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 12464
- **Podmiot odpowiedzialny:** Orion Corporation
- **Producent:** Orion Corporation
Orion Corporation, Finlandia
Finlandia
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwzakrzepowe/warfin-tabl-5-mg-orion
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwzakrzepowe/warfin-tabl-5-mg-orion.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/16432/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/16432/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 100 tabl. | 5909990622382 | Rp | 29,85 zł (dopłata od 16,60 zł) | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 30 tabl. | 5909990622375 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Leki refundowane

### 100 tabl. — EAN 5909990622382 · cena jedn. 0,30 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| We wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji | ryczałt | 29,85 zł | 16,60 zł | 13,25 zł | 20,36 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Warfin i w jakim celu się go stosuje?
Warfin w postaci tabletek jest lekiem stosowanym w celu zapobiegania zakrzepicy (zakrzepom krwi)
lub leczenia zakrzepicy albo jej powikłań. Lek Warfin zmniejsza skłonność do powstawania
zakrzepów krwi.

Lekarz poinformuje pacjenta w leczeniu lub zapobieganiu jakich chorób lek ten jest stosowany.
Najczęściej lek stosuje się w celu:
- zapobiegania i leczenia zakrzepicy żył głębokich kończyn dolnych (zakrzepy krwi w żyłach
kończyn dolnych) i zatorów tętnicy płucnej (zakrzepy krwi w naczyniach krwionośnych płuc)
- zapobiegania powstawaniu zakrzepów krwi u pacjentów z migotaniem przedsionków (arytmia
serca)
- zapobiegania powstawaniu lub wtórnemu powstawaniu zakrzepów krwi po zawale mięśnia
sercowego
- zapobiegania powstawaniu skrzepów krwi po protezowaniu zastawek serca.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Warfin

Kiedy nie stosować leku Warfin
- jeśli pacjentka jest w pierwszym trymestrze lub w ostatnich czterech tygodniach ciąży
- jeśli u pacjenta występuje skłonność do krwawień (hemofilia, choroba von Willebranda,
niedobór płytek krwi (małopłytkowość) lub zaburzenia funkcji płytek
- jeśli występuje ostra niewydolność wątroby lub marskość wątroby
- jeśli występuje nieleczone nadciśnienie tętnicze
- gdy u pacjenta stwierdzono świeżo przebyte krwawienie wewnątrzczaszkowe
- jeśli występuje tendencja do częstych upadków spowodowanych stanem neurologicznym lub
inną zmianą w stanie zdrowia
- jeśli przeprowadzano ostatnio zabiegi chirurgiczne w obrębie ośrodkowego układu nerwowego
lub oka lub pacjent będzie przechodził tego typu zabiegi w najbliższej przyszłości

2(6)

- jeśli występuje zapalenie wsierdzia lub zapalenie osierdzia, lub jeśli występuje wysięk
osierdziowy
- jeśli pacjent ma predyspozycje do krwawień z przewodu pokarmowego lub z dróg moczowych,
np. wcześniejsze powikłania związane z krwawieniem z żołądka lub jelit, zapalenie uchyłków
lub nowotwory
- jeśli pacjent ma uczulenie na warfarynę sodową lub którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6)
- jeśli pacjent stosuje dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum)
- jeśli u pacjenta występuje otępienie, psychozy, choroba alkoholowa lub inny stan, w którym
leczenie przeciwzakrzepowe nie może być stosowane bezpiecznie.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Warfin należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą
- jeśli pacjentka jest w ciąży lub planuje ciążę
- jeśli u pacjenta występuje niedoczynność lub nadczynność tarczycy
- jeśli u pacjenta występuje niewydolność serca powiązana ze stanami nagłego zaostrzenia
(epizody zwiększonego obrzęku nóg i zadyszki)
- jeśli występują inne schorzenia wątroby niewymienione powyżej lub zapalenie wątroby
- jeśli występuje niewydolność nerek
- gdy u pacjenta zaplanowany jest w niedługim czasie zabieg stomatologiczny lub inny zabieg
chirurgiczny, należy skonsultować się z lekarzem
- jeśli pacjent aktualnie stosuje, rozpoczął lub przerwał stosowanie innych leków podczas
leczenia lekiem Warfin (patrz punkt „Lek Warfin a inne leki”).

Należy unikać drastycznych zmian nawyków żywieniowych, ponieważ zawartość witaminy K
w żywności może wpływać na leczenie warfaryną. Czynniki mogące wpływać na terapię to: przejście
na dietę wegetariańską, bardzo restrykcyjna dieta, depresja, wymioty, biegunka, biegunka tłuszczowa
lub zaburzenia wchłaniania z innych przyczyn.

Lek Warfin a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, nawet tych, które wydawane
są bez recepty. Dotyczy to również leków ziołowych lub produktów naturalnych.

Leki
Bardzo dużo leków wpływa na działanie leku Warfin w tabletkach – zarówno zmniejszając jak
i zwiększając jego działanie. Nie należy rozpoczynać stosowania nowych leków ani zaprzestawać
stosowania leków dotychczas stosowanych bez uprzedniej konsultacji z lekarzem. Wszystkie zmiany
w dawkowaniu jednocześnie przyjmowanych leków mogą zmieniać równowagę w działaniu
doustnych leków przeciwzakrzepowych, dlatego może być konieczne częstsze oznaczanie wskaźnika
INR (badanie laboratoryjne).

W razie potrzeby zastosowania leków przeciwbólowych należy skonsultować się z lekarzem.
Większość leków przeciwbólowych dostępnych bez recepty nie może być stosowana jednocześnie
z lekiem Warfin. Aczkolwiek leki zawierające tylko paracetamol mogą być stosowane dla doraźnego
złagodzenia bólu lub gorączki.

Glukozamina (stosowana w chorobie zwyrodnieniowej stawów) może zwiększać działanie leku
Warfin.

Leki ziołowe i produkty naturalne
Jeśli pacjent już przyjmuje niektóre z niżej wymienionych leków ziołowych, powinien poradzić się
lekarza, zanim zaprzestanie ich stosowania. Leki ziołowe zawierające miłorząb (Ginkgo biloba),
czosnek (Allium sativum), arcydzięgiel (Angelica sinensis), papaję (Carica papaya) i szałwię (Salvia
miltiorrhiza) mogą zwiększać działanie leku Warfin. Natomiast dziurawiec zwyczajny (Hypericum
perforatum) i żeń-szeń (Panax spp.) zmniejszają działanie. Dlatego przyjmowanie wyżej

3(6)

wymienionych leków ziołowych nie może być rozpoczęte ani zakończone podczas przyjmowania leku
Warfin bez konsultacji z lekarzem.

Warfin z jedzeniem i piciem
Zażywanie witaminy K ma wpływ na leczenie lekiem Warfin. Dlatego spożywanie produktów
zawierających witaminę K powinno być możliwie jak najbardziej równomierne podczas leczenia
lekiem Warfin. Należy unikać nagłych zmian diety. Źródłem najbardziej bogatym w witaminę K są:
warzywa zielone, liście i ziele.

Niektóre z nich są wymienione poniżej. Nie jest konieczne unikanie ich spożywania. Należy jednak
unikać zmian w dziennych spożywanych ilościach tych produktów. Źródłami bogatymi w witaminę K
są między innymi: liście szarłatu, awokado, brokuły, brukselka, kapusta, olej kanola, liście kolczocha
jadalnego (chayote), szczypior, kolendra, skórka ogórka (ale nie ogórek bez skórki), endywia
(cykoria), liście kapusty włoskiej, owoc kiwi, liście sałaty, liście mięty, gorczyca sarepska, oliwa
z oliwek, pietruszka, groszek, orzeszki pistacjowe, wodorosty purpurowe, liście szpinaku, cebula
wiosenna, fasola sojowa, olej sojowy, liście herbaty (ale nie herbata), rzepa lub rukiew (rzeżucha)
wodna.

Sok żurawinowy i inne wyroby z żurawiny mogą zwiększać działanie warfaryny, dlatego należy
unikać spożywania tych wyrobów podczas stosowania warfaryny.

Palenie może wpływać na skuteczność warfaryny. Może być konieczne częstsze monitorowanie INR
w przypadku, gdy pacjent palił przez długi czas i rzuca palenie podczas terapii lekiem Warfin.

Ciąża i karmienie piersią
Lekarz powinien zadecydować czy można stosować lek Warfin podczas ciąży. Jeśli pacjentka planuje
ciążę lub jest w ciąży podczas stosowania leku Warfin, musi skontaktować się z lekarzem, ponieważ
stosowanie leku Warfin podczas ciąży może być szkodliwe dla płodu.

Lek Warfin nie powinien być stosowany w pierwszym trymestrze i w ciągu ostatnich czterech tygodni
ciąży, a jeśli to możliwe, należy unikać stosowania leku Warfin w trakcie całego okresu trwania ciąży
poza wyjątkowymi okolicznościami pod nadzorem specjalisty.

Warfaryna sodowa nie przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Dlatego można karmić piersią
podczas leczenia lekiem Warfin.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Warfaryna nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn.

Lek Warfin zawiera laktozę
Ten lek zawiera 85 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej). Jeśli stwierdzono wcześniej
u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed
przyjęciem leku.

Inne substancje pomocnicze
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

### 3. Jak stosować lek Warfin?
Pacjent otrzyma od lekarza, ze szpitala lub przychodni szczegółowe instrukcje dotyczące leczenia
lekiem Warfin. Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty.
W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4(6)

Bardzo ważne jest, aby systematycznie przeprowadzać badania laboratoryjne krwi. Dawka leku jest
indywidualnie dostosowana dla pacjenta i może zmieniać się z dnia na dzień Jest bezwzględnie
koniecznym, aby przestrzegać instrukcji dawkowania i poddawać się badaniom laboratoryjnym.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Warfin
Jeśli pacjent lub ktokolwiek inny zażył nadmierną dawkę leku Warfin, należy skontaktować się
z lekarzem w celu uzyskania dalszych instrukcji. Jeśli została przyjęta duża dawka leku, można podać
węgiel aktywowany w celu udzielenia pierwszej pomocy, jednak mimo to należy jak najszybciej
skontaktować się z lekarzem. Wywoływanie wymiotów nie powinno być stosowane jako środek
pierwszej pomocy.

Pominięcie zastosowania leku Warfin
Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę leku w ciągu pierwszych 12 godzin, może przyjąć pominiętą
dawkę jak najszybciej. Następną dawkę należy przyjąć o zwykłej porze. Jeśli od momentu, gdy
pacjent zapomniał przyjąć dawkę minęło więcej niż 12 godzin, pominiętą dawkę należy podzielić na
dwie lub trzy części i przyjąć je z następnymi dawkami tak aby dawka tygodniowa nie uległa zmianie.
Jeśli pacjent pominął więcej niż jedną dawkę, powinien skontaktować się z lekarzem w celu uzyskania
dalszych instrukcji dawkowania. Nigdy nie należy przyjmować podwójnej dawki lub dwóch dawek,
jedna po drugiej.

Przerwanie stosowania leku Warfin
Działanie przeciwzakrzepowe leku może utrzymywać się przez 2 do 5 dni od momentu przerwania
leczenia lekiem Warfin.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Ważne!
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów
podczas leczenia lekiem Warfin:
- Zwiększona wrażliwość lub tendencja do siniaków, krwawień z nosa lub dziąseł, krew w
moczu, czarne lub krwawe stolce, wymioty z krwią, zwiększone lub przedłużające się
krwawienie menstruacyjne.
- Reakcja alergiczna – objawy mogą obejmować obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła,
trudności w oddychaniu lub przełykaniu, silny świąd skóry z wypukłymi grudkami.
- Czerwone lub fioletowe obrzęknięte lub bolesne plamy na skórze, które wyglądają jak siniaki
lub pęcherze wypełnione krwią, które zmieniają kolor na czarny.
- Bolesność palców, które stają się fioletowe lub mają ciemny kolor.
- Bolesna wysypka skórna. Rzadko warfaryna może powodować poważne zaburzenia dotyczące
skóry, w tym tak zwaną kalcyfilaksję, początkowo może objawiać się bolesną wysypką skórną,
która może prowadzić do innych ciężkich powikłań. To działanie niepożądane występuje
częściej u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek.

Często (mogą wystąpić u nie więcej, niż 1 na 10 osób):
Umiarkowane krwawienie (z nosa, dziąseł lub powstawanie sińców przy stłuczeniu); również krew
w moczu, czarne lub krwawe stolce, obfitsze lub przedłużające się krwawienia menstruacyjne lub inne
krwawienia. Nudności, wymioty, biegunka.

Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej, niż 1 na 1000 osób):
Martwica kumarynowa naskórka, zespół purpurowego palucha (bolesne, purpurowe zmiany skóry
palców lub spodu stóp).

5(6)

Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej, niż 1 na 10 000 osób):
Reakcje nadwrażliwości na lek zwykle objawiające się wysypką skórną, odwracalne podwyższenie
enzymatycznych wskaźników wątrobowych, bóle związane z kamicą żółciową, rozwój zapalenia
naczyń, przemijające łysienie, priapizm (zwykle w początkowym okresie leczenia), zwapnienia
tchawiczne, zatorowość cholesterolowa.

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
Gromadzenie się wapnia w ścianie naczyń krwionośnych, co może prowadzić do powstawania
narastających i bolesnych owrzodzeń skóry.
Zaburzenia czynności nerek przebiegające z nadmierną antykoagulacją i występowaniem krwi
w moczu (nefropatia związana z lekami przeciwzakrzepowymi).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa, Tel.: +48 22 49 21 301,
Faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Warfin?
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

Przechowywać słoik szczelnie zamknięty w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem
i wilgocią.

Słoik zawiera środek osuszający, chroniący tabletki przed wilgocią. Nie należy wyjmować kapsułki ze
środkiem osuszającym ze słoika. Nie należy połykać kapsułki ze środkiem osuszającym.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po „Termin
ważności (EXP)”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Warfin
- Substancją czynną leku jest 3 mg lub 5 mg warfaryny sodowej w tabletce.
- Inne składniki to: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, magnezu stearynian i barwniki:
- indygotyna (E 132), żelatyna w tabletkach 3 mg (jasnoniebieskie)
- erytrozyna (E 127), powidon w tabletkach 5 mg (różowe)

Jak wygląda lek Warfin i co zawiera opakowanie
Warfin 3 mg: jasnoniebieskie, mogą zawierać kropki, okrągłe, płaskie tabletki o skośnych brzegach,
oznaczone „ORN 17”, o średnicy 7 mm. Linia podziału na jednej stronie.

6(6)

Tabletki można podzielić na równe dawki.

Warfin 5 mg: różowe, mogą zawierać kropki, okrągłe, płaskie tabletki o skośnych brzegach,
oznaczone „ORN 18”, o średnicy 7 mm. Linia podziału na jednej stronie.
Tabletki można podzielić na równe dawki.

Biały, plastikowy słoik (z HDPE), zawierający kapsułkę pochłaniającą wilgoć, zamknięty nakrętką
(z HDPE), z zabezpieczeniem gwarancyjnym.

Wielkość opakowań: 30 lub 100 tabletek.

Podmiot odpowiedzialny
Orion Corporation
Orionintie 1
FI-02200 Espoo
Finlandia

Wytwórca
Orion Corporation, Orion Pharma
Orionintie 1
FI-02200 Espoo
Finlandia

Orion Corporation Orion Pharma
Joensuunkatu 7
FI-24100 Salo
Finlandia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Orion Pharma Poland Sp. z o. o.
kontakt@orionpharma.info.pl

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Węgry: Warfarin Orion
Polska: Warfin
Słowenia: Marevan
Chorwacja Martefarin

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 24.11.2024

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

1(14)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Warfin, 3 mg, tabletki
Warfin, 5 mg, tabletki

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda 3 mg tabletka produktu Warfin zawiera 3 mg warfaryny sodowej (Warfarinum natricum).
Każda 5 mg tabletka produktu Warfin zawiera 5 mg warfaryny sodowej (Warfarinum natricum).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Warfin, 3 mg, tabletki
Każda 3 mg tabletka produktu Warfin zawiera laktozę jednowodną w ilości odpowiadającej 85,1 mg
laktozy.

Warfin, 5 mg, tabletki
Każda 5 mg tabletka produktu Warfin zawiera laktozę jednowodną w ilości odpowiadającej 84,6 mg
laktozy.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka.

Warfin, 3 mg tabletki: jasnoniebieskie, mogą zawierać kropki, okrągłe, płaskie tabletki o skośnych
brzegach, oznaczone „ORN 17”, o średnicy 7 mm. Linia podziału na jednej stronie.
Tabletki można podzielić na równe dawki.

Warfin, 5 mg tabletki: różowe, mogą zawierać kropki, okrągłe, płaskie tabletki o skośnych brzegach,
oznaczone „ORN 18”, o średnicy 7 mm. Linia podziału na jednej stronie.
Tabletki można podzielić na równe dawki.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

• Leczenie i zapobieganie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej.
• Wtórne zapobieganie zawałowi mięśnia sercowego i zapobieganie powikłaniom
zakrzepowo--zatorowym (udar lub zator w krążeniu obwodowym) po zawale mięśnia
sercowego.
• Zapobieganie powikłaniom zakrzepowo-zatorowym (udar lub zator w krążeniu obwodowym)
u pacjentów z migotaniem przedsionków, z patologią zastawek lub po protezowaniu zastawek
serca.

2(14)

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Docelowy zakres wartości INR (znormalizowany wskaźnik aktywności protrombiny
[ang. International Normalized Ratio]) podczas doustnego leczenia przeciwzakrzepowego:

Zapobieganie powikłaniom zakrzepowo-zatorowym u pacjentów po protezowaniu zastawek serca:
INR 2,5 - 3,5.
Inne wskazania: INR 2,0 - 3,0.

Dorośli:

U pacjentów z prawidłową masą ciała i samoistną wartością INR poniżej 1,2, dawkowanie wynosi
10 mg warfaryny przez trzy kolejne dni. Podawanie produktu leczniczego kontynuuje się zgodnie
z tabelą poniżej, zależnie od wartości oznaczenia INR wykonanego w czwartym dniu leczenia.

W leczeniu ambulatoryjnym, u pacjentów z wrodzonym niedoborem białka C lub białka S (patrz
punkty 4.4 i 4.8), zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg warfaryny (*) przez trzy kolejne dni.
Podawanie produktu leczniczego kontynuuje się zgodnie z poniższą tabelą, w zależności od wyniku
oznaczenia INR wykonanego w czwartym dniu leczenia.

W przypadku pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów drobnej budowy, pacjentów z samoistnym
wskaźnikiem INR powyżej 1,2 lub u pacjentów z zaburzeniem (patrz punkt 4.4) bądź otrzymujących
leki (patrz punkt 4.5) wpływające na skuteczność leczenia, zalecaną dawką początkową jest 5 mg
warfaryny (*) przez dwa kolejne dni. Podawanie produktu leczniczego kontynuuje się zgodnie
z poniższą tabelą, w oparciu o wynik oznaczenia INR wykonanego w trzecim dniu leczenia.

Dzień INR Dawka warfaryny, mg/dobę
### 1. - 10 (5*)
### 2. - 10 (5*)
### 3. < 2,0
2,0 do 2,4
2,5 do 2,9
3,0 do 3,4
3,5 do 4,0
> 4,0

10 (5*)

2,5
1,5
przerwa jedna doba
4.-6. < 1,4
1,4 do 1,9
2,0 do 2,4
2,5 do 2,9
3,0 do 3,9
4,0 do 4,5
> 4,5

7,5

4,5

przerwa jedna doba, następnie 1,5
przerwa dwie doby, następnie 1,5
7.-
1,1 do 1,4
1,5 do 1,9
2,0 do 3,0
3,1 do 4,5
> 4,5

Tygodniowa dawka warfaryny
zwiększyć o 20%
zwiększyć o 10%
utrzymać dawkę
zmniejszyć o 10%
opuszczać dawki do czasu INR < 4,5,
następnie kontynuować z dawką
zmniejszoną o 20%

Oznaczenia INR wykonuje się codziennie do chwili uzyskania stabilnej wartości docelowej, zwykle
wymaga to 5 do 6 dni od chwili rozpoczęcia podawania. Odstępy czasu pomiędzy kolejnymi

3(14)

oznaczeniami INR ulegają wówczas cotygodniowemu wydłużeniu, docelowo osiągając 4-tygodniowe
odstępy. Jeśli w wartościach wskaźnika INR występują duże wahania lub gdy u pacjenta występuje
choroba wątroby lub zaburzenia wpływające na wchłanianie witaminy K, odstępy pomiędzy
kolejnymi pomiarami muszą być krótsze aniżeli 4 tygodnie. Dołączenie nowych leków lub
odstawienie dotychczas stosowanych wymaga częstszej kontroli wskaźnika INR. W terapii
długotrwałej, korekty wykonuje się w zakresie tygodniowej dawki warfaryny, zgodnie z tabelą
przedstawioną powyżej. Jeśli dawka wymaga korekty, następne oznaczenie INR należy wykonać po
1 lub 2 tygodniach od czasu wprowadzenia zmiany. Po tym okresie odstępy pomiędzy pomiarami
mogą być ponownie wydłużone do zamierzonych 4-tygodniowych.

Dzieci i młodzież

Dane z kontrolowanych badań klinicznych są bardzo ograniczone. Leczenie warfaryną nie jest
zalecane u noworodków ze względu na ryzyko jednoczesnego wystąpienia niedoboru witaminy K.
Rozpoczęcie i kontynuację leczenia przeciwzakrzepowego u dzieci przeprowadza lekarz pediatra.
Dawkowanie może być dostosowane zgodnie z tabelą przedstawioną poniżej.

I Dzień 1 Jeśli wyjściowe INR wynosi 1,0 do 1,3, dawka
nasycająca wynosi 0,2 mg/kg p.o.
II Okres wysycenia, od 2 do 4 dnia,
jeśli wartość wskaźnika INR wynosi
1,1 do 1,3
1,4 do 1,9
2,0 do 3,0
3,1 do 3,5
> 3,5

Działanie

Powtórzenie dawki nasycającej
50% dawki nasycającej
50% dawki nasycającej
25% dawki nasycającej
Wstrzymać aż do INR < 3,5, wtedy ponownie
włączyć z 50% zmniejszoną dawką w stosunku do
poprzedniej
III Okres leczenia podtrzymującego,
jeśli INR wynosi
1,1 do 1,4
1,5 do 1,9
2,0 do 3,0
3,1 do 3,5
> 3,5

Działanie (dawka tygodniowa)

Zwiększenie dawki o 20%
Zwiększenie dawki o 10%
Brak zmiany dawki
Zmniejszenie dawki o by 10%
Wstrzymać aż do INR < 3,5, wtedy ponownie
włączyć z 20% obniżoną dawką w stosunku do
poprzedniej

Planowe leczenie chirurgiczne

Przed-, około- i pooperacyjne leczenie przeciwzakrzepowe prowadzić można w sposób następujący:
(jeśli konieczne jest pilne odwrócenie działania doustnego leczenia przeciwzakrzepowego, patrz
punkt 4.9).

Oznaczyć INR na jeden tydzień przed przewidzianym zabiegiem chirurgicznym.

Odstawić warfarynę na 1 do 5 dni przed zabiegiem. Jeśli u pacjenta występuje wysokie ryzyko
zakrzepicy, profilaktycznie należy podawać podskórnie heparynę niskocząsteczkową.

Okres przerwy w stosowaniu warfaryny zależy od wskaźnika INR. Odstawić warfarynę
• 5 dni przed zabiegiem chirurgicznym, jeśli INR > 4,0;
• 3 dni przed zabiegiem chirurgicznym, jeśli INR = 3,0 do 4,0;
• 2 dni przed zabiegiem chirurgicznym, jeśli INR = 2,0 do 3,0.

Oznaczyć wskaźnik INR wieczorem w dniu poprzedzającym zabieg i podać doustnie lub dożylnie od
0,5 mg do 1 mg witaminy K, jeśli INR > 1,8.

4(14)

Rozważyć konieczność zastosowania infuzji z heparyny niefrakcjonowanej lub profilaktycznego
podania heparyny niskocząsteczkowej w ciągu dnia, w którym wykonywany jest zabieg chirurgiczny.

Kontynuować podskórne podawanie heparyny niskocząsteczkowej przez 5 do 7 dni po zabiegu,
równolegle z warfaryną ponownie wprowadzoną do leczenia.

Kontynuować stosowanie warfaryny w zwykłej dawce podtrzymującej, podanej wieczorem tego
samego dnia, po małym zabiegu chirurgicznym. Natomiast po dużym zabiegu chirurgicznym podawać
warfarynę od dnia rozpoczęcia żywienia dojelitowego.

Osoby w podeszłym wieku: Osoby w podeszłym wieku wymagają mniejszych dawek niż młodsi
pacjenci (dorośli). Farmakokinetyka warfaryny nie ulega zmianom wraz z wiekiem. Konieczność
zmniejszenia dawki wynika ze zmian farmakodynamicznych.

Zaburzenie czynności nerek: Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek mogą, w zależności od
współistniejących chorób, wymagać mniejszych lub większych dawek warfaryny (patrz punkty 4.4
i 5.2).

Zaburzenie czynności wątroby: Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby mogą wymagać
mniejszych dawek warfaryny. Zaburzenie czynności wątroby może nasilać działanie warfaryny
poprzez hamowanie syntezy czynników krzepnięcia oraz zmniejszenie metabolizmu warfaryny (patrz
punkty 4.3 i 4.4).

#### 4.3 Przeciwwskazania

• Pierwszy trymestr i ostatnie cztery tygodnie ciąży (patrz również punkt 4.6).
• Tendencja do krwawień (choroba von Willebranda, hemofilie, małopłytkowość, zaburzenia
czynności płytek).
• Ciężka niewydolność wątroby oraz marskość wątroby.
• Nieleczone lub niekontrolowane nadciśnienie tętnicze.
• Ostatnio przebyte krwawienie wewnątrzczaszkowe. Stany predysponujące do krwawień
wewnątrzczaszkowych takie, jak tętniaki tętnic mózgowych.
• Tendencja do częstych upadków spowodowanych stanem neurologicznym lub inną zmianą
zdrowotną.
• Zabiegi chirurgiczne w obrębie ośrodkowego układu nerwowego lub oka.
• Stany predysponujące do krwawień z przewodu pokarmowego lub dróg moczowych, np.
powikłania związane z krwawieniami z przewodu pokarmowego, zapalenie uchyłka lub
choroby nowotworowe w wywiadzie.
• Infekcyjne zapalenie wsierdzia (patrz również punkt 4.4) lub wysięk osierdziowy.
• Otępienie, psychozy, alkoholizm oraz inne stany, w których przestrzeganie zaleceń przez
pacjenta może nie być satysfakcjonujące oraz gdy leczenie przeciwzakrzepowe nie może być
bezpieczne podawane.
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
• Równoczesne stosowanie dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Jeśli konieczne jest uzyskanie szybkiego działania przeciwzakrzepowego, należy najpierw rozpocząć
leczenie heparyną. Następnie kontynuuje się leczenie heparyną wraz z rozpoczęciem leczenia
warfaryną, przez okres przynajmniej 5 do 7 dni, do czasu uzyskania wskaźnika INR utrzymującego
wartości docelowe (patrz punkt 4.2) przez co najmniej dwa dni.

Interakcje
Istnieje duże ryzyko interakcji podczas stosowania warfaryny równocześnie z innymi lekami,
preparatami ziołowymi czy suplementami diety. Toteż zalecane jest wzmożone monitorowanie

5(14)

odpowiedzi terapeutycznej na warfarynę podczas rozpoczynania lub kończenia podawania innych
leków w trakcie leczenia warfaryną (patrz punkt 4.5).

Zmienność genetyczna
Odpowiedź i zapotrzebowania na dawkowanie warfaryny zależą od zmienności genetycznej w genach
CYP2C9 i VKORC1, wielorakie alleli obu genów są znane oraz cechy kliniczne pacjenta (np. wiek,
wzrost, waga). W zależności od genotypu pacjenta może być konieczna zmiana dawki. Pacjenci
należący do grupy słabo metabolizujących (CYP2C9) wymagają mniejszej dawki początkowej oraz
podtrzymującej (patrz punkt 5.2).

Oporność
Oporność na warfarynę jest niezwykle rzadkim zjawiskiem. Opublikowano jedynie pojedyncze dane
na ten temat. Tacy pacjenci wymagają od 5 do 20-krotnie większych dawek warfaryny w celu
uzyskania odpowiedzi terapeutycznej. Jeśli odpowiedź pacjenta na warfarynę jest słaba, należy
wykluczyć inne, bardziej prawdopodobne przyczyny takiego stanu rzeczy: nieprzestrzeganie zaleceń
przez pacjenta, interakcja z innymi lekami lub z pokarmem, jak również błędy laboratoryjne.

Martwica kumarynowa
W celu uniknięcia martwicy kumarynowej (patrz punkt 4.8), pacjentów z wrodzonym niedoborem
przeciwzakrzepowego białka C lub białka S należy w pierwszej kolejności leczyć heparyną.
Jednocześnie początkowe nasycające dawki warfaryny nie mogą przekraczać 5 mg. Leczenie heparyną
należy kontynuować przez 5 do 7 dni, zgodnie z opisem w poprzednim akapicie.

Pacjenci w podeszłym wieku
Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów w podeszłym wieku. Należy
upewnić się, czy pacjent będzie spełniał polecenia oraz czy jest zdolny do przestrzegania
restrykcyjnych zasad dawkowania produktu leczniczego. Wątrobowy metabolizm warfaryny, jak
również produkcja czynników krzepnięcia, ulegają spowolnieniu u osób starszych. Może to łatwo
prowadzić do nadmiernego działania terapeutycznego warfaryny. Leczenie należy rozpoczynać
ostrożnie (patrz punkt 4.2).

Zabiegi chirurgiczne
Ekstrakcja zęba zazwyczaj może być przeprowadzona przy wskaźniku INR 2-2,2. Podczas innych
zabiegów chirurgicznych należy zachować ostrożność oraz dostosować INR do wartości odpowiedniej
dla danego zabiegu.

Nawyki żywieniowe
Należy unikać drastycznych zmian nawyków żywieniowych, ponieważ zawartość witaminy K
w żywności może wpływać na leczenie warfaryną. Czynniki mogące wpływać na terapię to: przejście
na dietę wegetariańską, bardzo restrykcyjna dieta, depresja, wymioty, biegunka, biegunka tłuszczowa
lub zaburzenia wchłaniania z innych przyczyn.

Krwawienie
W razie wystąpienia krwawienia podczas leczenia warfaryną, niezależnie od aktualnej wartości INR,
należy podejrzewać istnienie przyczyn miejscowych. Krwawienie z przewodu pokarmowego może
być spowodowane przez wrzód lub guz, a krwawienie z układu moczowo-płciowego może być
wynikiem guza lub zakażenia.

Szczególne stany
Nadczynność tarczycy, gorączka i niewyrównana niewydolność krążenia mogą zwiększać działanie
warfaryny. W niedoczynności tarczycy działanie warfaryny może być mniejsze. W umiarkowanej
niewydolności wątroby działanie warfaryny ulega zwiększeniu. W niewydolności nerek oraz
w zespole nerczycowym zwiększa się wolna frakcja warfaryny w osoczu krwi, co w zależności od
chorób współistniejących może prowadzić albo do zwiększenia, albo do zmniejszenia działania
warfaryny. We wszystkich wymienionych przypadkach należy uważnie monitorować stan kliniczny
pacjenta oraz wskaźnik INR.

6(14)

Nefropatia związana z lekami przeciwzakrzepowymi
U pacjentów ze zmienioną integralnością funkcji kłębuszkowej lub z chorobą nerek w wywiadzie,
może wystąpić ostre uszkodzenie nerek, być może w związku z epizodami nadmiernej antykoagulacji
i hematurii. Zgłoszono kilka przypadków u pacjentów, u których nie występowała wcześniej choroba
nerek. Jeśli u pacjenta występuje zbyt duża (supraterapeutyczna) wartość INR i hematuria (w tym
mikroskopowa), zaleca się ścisłą obserwację, w tym ocenę czynności nerek.

Kalcyfilaksja
Kalcyfilaksja jest rzadko występującym zespołem zwapnienia naczyń krwionośnych z martwicą skóry,
związanym z wysoką śmiertelnością. Stan ten jest obserwowany głównie u pacjentów ze schyłkową
niewydolnością nerek poddawanych dializie lub u pacjentów ze znanymi czynnikami ryzyka, takimi
jak niedobór białka C lub S, hiperfosfatemia, hiperkalcemia lub hipoalbuminemia. Przypadki
kalcyfilaksji rzadko zgłaszano również u pacjentów przyjmujących warfarynę, także bez stwierdzonej
choroby nerek. Jeśli rozpozna się kalcyfilaksję, należy rozpocząć odpowiednie leczenie, a także
rozważyć zaprzestanie stosowania u pacjenta warfaryny.

Ze względu na lokalne lub regionalne zalecenia leczenia oraz różne metody bioanalityczne, mogą
istnieć różnice w terapeutycznym INR.

Substancje pomocnicze
Tabletki zawierają laktozę (w postaci laktozy jednowodnej) (patrz punkt 2). Produkt leczniczy nie
powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy,
brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Warfaryna ma wąski zakres terapeutyczny i podczas jej stosowania z innymi produktami leczniczymi
zaleca się ostrożność. Jeśli ma być wprowadzony do leczenia inny produkt leczniczy, należy się
zapoznać z jego informacją o przepisywaniu w celu zapoznania się z wytycznymi dotyczącymi
dostosowania dawki warfaryny oraz monitorowania klinicznego. W przypadku braku takich
informacji, należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia interakcji. Podczas rozpoczynania terapii
jakimkolwiek nowym produktem leczniczym, w przypadku wątpliwości dotyczących interakcji należy
rozważyć bardziej uważne monitorowanie leczenia.

Warfaryna jest mieszaniną enancjomerów. R-warfaryna jest metabolizowana głównie przez CYP1A2
i CYP3A4, natomiast S-warfaryna jest metabolizowana głównie przez CYP2C9.

Leki rywalizujące jako substraty dla tych cytochromów lub hamujące ich aktywność mogą zwiększać
stężenie warfaryny w osoczu oraz wskaźnik INR, potencjalnie podnosząc ryzyko krwawienia.
Przy równoczesnym podawaniu tych leków może istnieć konieczność zmniejszenia dawki warfaryny
oraz zwiększenia monitoringu.

Przeciwnie, leki indukujące te szlaki metaboliczne mogą zmniejszać stężenie warfaryny w osoczu oraz
wskaźnik INR, potencjalnie prowadząc do zmniejszenia skuteczności warfaryny. Ze względu na
równoczesne podawanie tych leków może istnieć konieczność zwiększenia dawki warfaryny oraz
zwiększenia monitoringu.

Tabela poniżej zawiera wskazówki dotyczące oczekiwanego wpływu innych produktów leczniczych
na warfarynę.

7(14)

Lek powodujący interakcję Wpływ rozpoczęcia leczenia Wpływ zakończenia leczenia*
Induktory CYP1A2, CYP2C9
lub CYP3A4
Zmniejszenie stężenia
warfaryny w osoczu z ryzykiem
wystąpienia stężeń
subterapeutycznych

Zwiększenie stężenia
warfaryny w osoczu z
ryzykiem wystąpienia stężeń
supraterapeutycznych
Inhibitory (substraty)
CYP1A2, CYP2C9 lub
CYP3A4

Zwiększenie stężenia
warfaryny w osoczu z ryzykiem
stężeń supraterapeutycznych.

Zmniejszenie stężenia
warfaryny w osoczu z
ryzykiem wystąpienia stężeń
subterapeutycznych

* Dla substancji działających jako induktory działanie może utrzymywać się przez kilka tygodni po
zakończeniu leczenia.

Niektóre leki mogą wpływać na wchłanianie lub krążenie jelitowo-wątrobowe warfaryny,
np. cholestyramina. Może mieć miejsce indukcja (np. leki przeciwpadaczkowe lub przeciwgruźlicze)
lub zahamowanie (np. amiodaron lub metronidazol) metabolizmu wątrobowego warfaryny. Należy
również uwzględnić zaprzestanie indukcji bądź zahamowania metabolizmu.

Warfaryna może ulec wyparciu z wiązań z białkami osocza, przez co zwiększa się wolna frakcja,
co prowadzi do zwiększenia metabolizmu i eliminacji warfaryny, prowadząc do zmniejszenia jej
działania, chyba, że u pacjenta występuje niewydolność wątroby.

Leki wpływające na płytki oraz hemostazę pierwotną (np. kwas acetylosalicylowy, klopidogrel,
tyklopidyna, dipirydamol, tyrofiban, działające bezpośrednio doustne leki przeciwkrzepliwe jak,
dabigatran i apiksaban oraz większość niesteroidowych leków przeciwzapalnych) mogą powodować
farmakodynamiczną interakcję i predysponować pacjenta do ciężkich powikłań krwotocznych.
Penicyliny stosowane w dużych dawkach mają takie samo działanie na hemostazę pierwotną.

Steroidy anaboliczne, azapropazon, erytromycyna oraz niektóre cefalosporyny hamują bezpośrednio
zależną od witaminy K produkcję czynników krzepnięcia i zwiększają działanie warfaryny. Duże
dostarczanie witaminy K w diecie ogranicza działanie warfaryny. Zahamowane wchłanianie witaminy
K z powodu na przykład biegunki może zwiększać działanie warfaryny. Pacjenci z nieprawidłowym
dostarczaniem witaminy K w pokarmie zależni są od witaminy K2 produkowanej przez bakterie
w jelitach. U tych pacjentów wiele antybiotyków może zmniejszyć produkcję witaminy K2, prowadząc
do zwiększenia działania warfaryny. Spożycie dużych ilości alkoholu przez pacjentów
z niewydolnością wątroby zwiększa działanie warfaryny. Chinina zawarta w napojach typu tonik
również może zwiększać działanie warfaryny.

Inhibitory proteazy (np. rytonawir, lopinawir) mogą zmieniać stężenie warfaryny w osoczu. Po
rozpoczęciu jednoczesnego leczenia zaleca się częstszą kontrolę wartości INR.

Leki przeciwdepresyjne z grupy SNRI (np. wenlafaksyna, duloksetyna) oraz SSRI (np. fluoksetyna,
sertralina) stosowane razem z warfaryną mogą zwiększać ryzyko wystąpienia krwawienia.

Sok żurawinowy i inne wyroby z żurawiny mogą zwiększać działanie warfaryny, dlatego należy
unikać spożywania tych wyrobów podczas stosowania warfaryny.

Jeśli pacjent wymaga okresowego leczenia przeciwbólowego podczas leczenia warfaryną, zalecanymi
lekami są paracetamol lub opioidy.

Warfaryna może zwiększać działanie doustnych leków przeciwcukrzycowych - pochodnych
sulfonylomocznika.

Następujące leki mają znane działanie wpływające na skuteczność warfaryny (lista nie jest
wyczerpująca):

8(14)

Zwiększenie działania:

Wszystkie niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAIDs, ang. non-steroidal anti-inflammatory
agents) oraz leki przeciwzakrzepowe
Leki przeciwbólowe: Dekstropropoksyfen, paracetamol (działanie ujawnia się po 1 do 2 tygodni
ciągłego stosowania), tramadol
Leki przeciwarytmiczne: Amiodaron, propafenon, chinidyna
Leki przeciwbakteryjne: Amoksycylina, azytromycyna, cefaleksyna, cefamandol, cefmenoksym,
cefmetazol, cefoperazon, cefuroxime, chloramfenikol, cyprofloksacyna, klarytromycyna,
klindamycyna, doksycyklina, erytromycyna, gatyfloksacyna, grepafloksacyna, izoniazyd, latamoksef,
lewofloksacyna, metronidazol, moksyfloksacyna, kwas nalidyksowy, norfloksacyna, ofloksacyna,
roksytromycyna, sulfafurazol, sulfametyzol, sulfametoksazol–trimetoprym, sulfafenazol, tetracyklina
Leki przeciwgrzybiczne: Leki przeciwgrzybicze z grupy azoli (np. flukonazol, itrakonazol,
ketokonazol, mikonazol (również żel doustny))
Leki przeciwdnawe: Allopurynol, sulfinpirazon
Leki przeciwnowotworowe i immunomodulujące: Kapecytabina, cyklofosfamid, etopozyd,
fluorouracyl, flutamid, ifosfamid, leflunomid, mesna, metotreksat, sulofenur, tamoksyfen, tegafur,
inhibitory EGFR (np. gefitynib), przeciwciała monoklonalne (np. trastuzumab)
Leki stosowane w chorobach serca i naczyń: Digoksyna, metolazon, propranolol
Leki stosowane w chorobach żołądka i jelit: Cymetydyna, inhibitory pompy protonowej (np.
omeprazol)
Leki zmniejszające stężenie lipidów: Bezafibrat, klofibrat, fenofibrat, fluwastatyna, gemfibrozyl,
lowastatyna, symwastatyna
Witaminy: Witamina A, witamina E
Inne: Karboksyurydyna, wodzian chloralu, kodeina, disulfiram, kwas etakrynowy, fluwoksamina,
szczepionka przeciw grypie, interferon alfa i beta, fenytoina, proguanil, chinina, (anaboliczne i
androgenne) hormony steroidowe, hormony tarczycy, troglitazon, kwas walproinowy, zafirlukast.

Istnieją doniesienia sugerujące, że noskapina oraz siarczan chondroityny mogą zwiększać wskaźnik
INR u pacjentów stosujących warfarynę.

Notowano zwiększanie się wartości wskaźnika INR podczas stosowania glukozaminy z doustnymi
antagonistami witaminy K. Z tego względu, pacjentów leczonych doustnymi antagonistami witaminy
K należy ściśle kontrolować podczas rozpoczynania oraz kończenia leczenia glukozaminą.

Zmniejszenie działania:
Leki przeciwbakteryjne: Kloksacylina, dikloksacylina, flukloksacylina, nafcylina, ryfampicyna
Leki przeciwdrgawkowe: Karbamazepina, fenobarbital, prymidon
Leki przeciwnowotworowe i immunomodulujące: Azatiopryna, cyklosporyna, merkaptopuryna,
mitotan
Przeciwlękowe leki uspokajające, nasenne i przeciwpsychotyczne: Barbiturany, chlordiazepoksyd
Leki moczopędne: Chlortalidon, spironolakton
Inne: Aminoglutetymid, cholestyramina, disopiramid, gryzeofulwina, mesalazyna, newirapina,
trazodon, aprepitant, bozentan, witamina C.

Preparaty ziołowe mogą albo zwiększać działanie warfaryny, np. miłorząb (Ginkgo biloba), czosnek
(Allium sativum), arcydzięgiel (Angelica sinensis, zawiera kumaryny), papaja (Carica papaya) lub
szałwia (Salvia miltiorrhiza, zmniejsza eliminację warfaryny), lub zmniejszać jej aktywność,
np. żeń-szeń (Panax spp.). Działanie warfaryny można również zmniejszyć poprzez jednoczesne
stosowanie preparatu ziołowego z dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum). Jest to związane
z indukowaniem przez dziurawiec aktywności enzymów metabolizujących. Leki ziołowe zawierające
dziurawiec nie powinny zatem być łączone z warfaryną. Działanie indukujące aktywność enzymów
może się utrzymywać nawet przez 2 tygodnie od zaprzestania leczenia dziurawcem. Jeśli pacjent
przyjmuje już dziurawiec, należy sprawdzić wskaźnik INR i zaprzestać podawania dziurawca.
Uważnie monitorować wskaźnik INR, gdyż może zwiększyć się po zakończeniu stosowania
dziurawca. Może występować konieczność dostosowania dawki warfaryny.

9(14)

Suplementy diety powinny być stosowane z zachowaniem ostrożności podczas leczenia warfaryną.

Spożywanie pokarmów zawierających witaminę K podczas leczenia warfaryną powinno być możliwie
jak najbardziej równomierne. Najobfitszymi źródłami witaminy K są zielone warzywa i liście, takie
jak: liście szarłatu, awokado, brokuły, brukselka, kapusta, olej kanola, liść kolczocha jadalnego,
szczypior, kolendra, skórka ogórka (ale nie ogórek bez skórki), endywia (cykoria), liście kapusty
włoskiej, owoc kiwi, liście sałaty, liście mięty, gorczyca sarepska, oliwa z oliwek, pietruszka, groszek,
orzeszki pistacjowe, wodorosty purpurowe, liście szpinaku, młoda cebula, fasola sojowa, olej z fasoli
sojowej, liście herbaty (ale nie herbata), rzepa lub rukiew (rzeżucha) wodna.

Palenie może zwiększać klirens warfaryny, a palacze mogą wymagać nieco wyższej dawki niż osoby
niepalące. Z drugiej strony, zaprzestanie palenia może zwiększyć działanie warfaryny. Dlatego
konieczne jest dokładne monitorowanie INR podczas rzucania palenia przez nałogowego palacza.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Warfaryna przenika przez łożysko. Warfaryna jest przeciwwskazana podczas pierwszego trymestru
ciąży ze względu na zgłoszenia dotyczące działania teratogennego (płodowy zespół warfarynowy
i wady rozwojowe OUN) podczas stosowania tego produktu we wczesnym okresie ciąży. Płodowy
zespół warfarynowy charakteryzuje się hipoplazją nosa, nakrapianiem okolic nasadowych, hipoplazją
kończyn, zanikiem nerwu wzrokowego, mikrocefalią, opóźnieniem wzrostu i upośledzeniem
umysłowym, a także zaćmą, która może prowadzić do częściowej lub całkowitej ślepoty. Stosowanie
warfaryny jest również przeciwwskazane podczas ostatnich czterech tygodni ciąży, ponieważ
pochodne kumaryny mają związek ze zwiększeniem ryzyka krwawienia u matki i płodu oraz
wzrostem umieralności płodowej, szczególnie podczas porodu. Jeśli to możliwe, należy unikać
stosowania warfaryny podczas całej ciąży.

W szczególnych okolicznościach lekarz specjalista może rozważyć takie leczenie.

Karmienie piersią
Warfaryna nie przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Można karmić piersią podczas leczenia
warfaryną.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Warfaryna nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania
maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Bardzo często (≥1/10)
Często (≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
Bardzo rzadko (<1/10 000)
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Bardzo
często
Często Niezbyt
często
Rzadko Bardzo rzadko Częstość nieznana

Zaburzenia
naczyniowe
krwawienie martwica
kumarynowa
naskórka,
zespół
purpurowego
palucha

zapalenie naczyń

10(14)

Zaburzenia
oddechowego,
klatki
piersiowej
i śródpiersia

zwapnienia
tchawiczne

Zaburzenia
żołądka i jelit
nudności,
wymioty,
biegunka
Zaburzenia
wątroby i
dróg
żółciowych

przemijające
zwiększenie
aktywności
enzymów
wątrobowych,
cholestatyczne
zapalenie
wątroby
Zaburzenia
skóry i tkanki
podskórnej

przemijające
łysienie,
wysypka

kalcyfilaksja

Zaburzenia
nerek i dróg
moczowych

nefropatia związana
z lekami
przeciwzakrzepowymi
(patrz punkt 4.4)
Zaburzenia
układu
rozrodczego i
piersi

priapizm

Zaburzenia
ogólne i stany
w miejscu
podania

reakcje
alergiczne
(objawiające się
zwykle wysypką)
Badania
laboratoryjne
zatorowość
cholesterolowa

Często zgłaszane działania niepożądane (1-10%) podczas leczenia warfaryną dotyczą powikłań
związanych z krwawieniem. Ogólny odsetek krwawień wynosi około 8% na rok dla wszystkich
krwawień, składających się z mniej ciężkich krwawień (6% rocznie), ciężkich krwawień (1% rocznie)
oraz krwawień śmiertelnych (0,25% rocznie). Najczęstszym czynnikiem ryzyka krwawienia
wewnątrzczaszkowego jest nieleczone lub niekontrolowane nadciśnienie tętnicze.
Prawdopodobieństwo krwawienia zwiększa się wraz ze znaczącym zwiększeniem wskaźnika INR
ponad docelowy zakres terapeutyczny. Jeśli wystąpi krwawienie, podczas gdy INR znajduje się
w zakresie docelowym, zwykle istnieje przyczyna współistniejąca, której należy poszukiwać.

Martwica kumarynowa jest rzadko występującym powikłaniem (<0,1%) związanym z leczeniem
warfaryną. Objawia się początkowo ciemniejącymi zmianami skórnymi z obrzękiem, pojawiającymi
się zwykle na kończynach dolnych lub pośladkach, mogącymi jednak ujawnić się również gdzie
indziej. Następnie zmiany przechodzą w zmiany martwicze. 90% pacjentów to kobiety. Zmiany
pojawiają się pomiędzy 3 a 10 dobą leczenia warfaryną, a etiologia obejmuje względny niedobór
przeciwzakrzepowych białek C i S. Wrodzony niedobór tych białek może predysponować do
powstania tego powikłania. Z tego powodu leczenie warfaryną u takich pacjentów należy rozpoczynać
jednocześnie z heparyną, z zastosowaniem małych dawek początkowych warfaryny. Jeśli powikłanie
się ujawni, warfarynę należy odstawić i kontynuować leczenie heparyną aż do wygojenia lub
zabliźnienia zmian skórnych.

Zespół purpurowego palucha jest jeszcze rzadszym powikłaniem występującym podczas leczenia
warfaryną. Dotyczy z reguły mężczyzn z miażdżycą. Wydaje się, że warfaryna powoduje krwawienia
do płytek miażdżycowych prowadząc do mikrozatorowości. Pojawiają się symetryczne purpurowe

11(14)

zmiany skóry paluchów oraz podeszew, a ich powstaniu towarzyszy piekący ból. Warfarynę należy
odstawić, wówczas zmiany skórne z reguły powoli zanikają.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Dane dotyczące toksyczności są sprzeczne. Potencjalnie toksyczna dawka u dzieci to 0,5 mg/kg.
Najniższa zgłaszana dawka śmiertelna u dorosłych to 6-15 mg/kg.

Objawy: Wszystkie objawy spowodowane są zaburzeniami krzepnięcia. Możliwe jest wystąpienie
objawów krwawienia z niemal każdego narządu. Czasami jedynym dowodem są wyniki
laboratoryjnych badań patologicznych. W niektórych przypadkach występują drobne krwawienia, np.
krwawienia z błon śluzowych lub krwiomocz. Znaczące zatrucie może prowadzić do krwioplucia,
krwawych wymiotów, smolistych stolców, wybroczyn, zasinień, krwotoków wewnątrzczaszkowych
czy wstrząsu krwotocznego.

Leczenie: W uzasadnionych przypadkach można zastosować płukanie żołądka oraz podać węgiel
aktywowany. Przez kilka dni oznaczany jest wielokrotnie wskaźnik INR. Na podstawie badań
krzepliwości i objawów klinicznych podawana jest dożylnie witamina K w dawce 10 mg, 1-4 razy
dziennie (połowa dawki u dzieci w wieku poniżej 12 lat). W przypadku ciężkiego zatrucia podaje się
wyższe dawki witaminy K, a jeśli dojdzie do poważnego krwawienia, stosowana jest suplementacja
czynników krzepnięcia w postaci osocza (najlepiej świeżo mrożonego) lub koncentratu czynników
krzepnięcia (koncentrat czynników zespołu protrombiny); istnieje też możliwość podania kwasu
traneksamowego. W razie wątpliwości zawsze należy omówić przypadek z lokalnym hematologiem
lub ośrodkiem zatruć. Pacjentom stosującym leczenie przeciwzakrzepowe oraz, w przypadku kiedy
całkowite odwrócenie działania nie jest pożądane, podaje się jedynie czynniki krzepnięcia (bez
witaminy K).
Okres półtrwania warfaryny wynosi 20-55 godzin. Przedawkowanie wymaga zatem dłuższej
obserwacji i leczenia przy użyciu witaminy K. Tabela poniżej przedstawia sugerowane metody
leczenia przedawkowania.

Sytuacja
kliniczna
Zmiana dawki/ inne leczenie

Brak
krwawienia,
INR > 4

Odczekać 1 dzień. Dostosować dawkę.

Brak
krwawienia,
INR > 6

Odczekać 1-2 dni. Dostosować dawkę.
Szybko sprawdzić.

Brak
krwawienia,
INR > 8

Rozważyć zastosowanie witaminy K, 1-2 mg dożylnie lub doustnie.
Odczekać 2 dni. Sprawdzić następnego dnia. Dostosować dawkę.

Niewielkie
krwawienie
Odczekać 1-2 dni przed podaniem warfaryny. Możliwe podanie witaminy K, jak
wyżej.
Silne
krwawienie
Szybko zredukować INR do 1,5-1,6.

12(14)

Szacuje się, że 10 ml/kg świeżego mrożonego osocza redukuje INR z 7 do 4 lub z 4
do 2,2. Jedna jednostka koncentratu czynników krzepnięcia stanowi równoważnik
1 ml osocza. Efekt jest natychmiastowy, ale ulega osłabieniu po upływie 6 godzin.
Jeśli działanie warfaryny może zostać zawieszone, podaje się witaminę K w dawce
5-10 mg (dożylnie) równocześnie z osoczem/ koncentratem czynnika krzepnięcia.
Niższą dawkę witaminy K (2-5 mg) podaje się w sytuacji, kiedy leczenie warfaryną
będzie kontynuowane. Działanie witaminy K występuje w ciągu 6-12 godzin, ze
szczytowym efektem po upływie 24 godzin.
Zatrucie W razie krwawienia patrz wyżej.
Witamina K w dawce 10 mg, podawana 3-4 razy na dobę aż do czasu
przewidywanego wyeliminowania działania warfaryny. Leczenie może trwać kilka
dni.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwzakrzepowe, Antagoniści witaminy K.
Kod ATC: B01AA03.

Warfin zawiera sól sodową warfaryny, będącą syntetyczną pochodną kumaryny o działaniu
przeciwzakrzepowym. Sól sodowa warfaryny jest łatwo rozpuszczalna i różni się od innych leków tej
grupy tym, że może być podawana doustnie oraz pozajelitowo.

Warfaryna wywiera działanie przeciwzakrzepowe poprzez kompetycyjne blokowanie (reduktaza
epoksydu witaminy K i reduktaza witaminy K) redukcji witaminy K oraz jej 2,3 epoksydu do
witaminy KH2. Witamina KH2 jest konieczna, aby niektóre, zależne od witaminy K białka
koagulacyjne (czynniki zespołu protrombiny: VII, IX i X) mogły ulec karboksylacji przez kwas
gamma-glutaminowy i uzyskać aktywność koagulacyjną. Białko C i jego kofaktor białko S, naturalnie
występujące inhibitory krzepnięcia zależne od witaminy K, również podlegają takiemu wpływowi.
Poprzez hamowanie konwersji witaminy K produkt Warfin powoduje wytwarzanie w wątrobie oraz
wydalanie częściowo karboksylowanego i dekarboksylowanego białka krzepnięcia. Okres półtrwania
czynników krzepnięcia waha się od 4 do 7 godzin dla czynnika VII oraz do 50 godzin dla czynnika II.
Oznacza to, że układ uzyskuje nową równowagę po kilku dniach. Skuteczne zapobieganie zakrzepicy
uzyskuje się zwykle po upływie pięciu dni leczenia, a efekt terapeutyczny ustępuje w ciągu 4-5 dni po
zakończeniu leczenia. Działanie przeciwzakrzepowe warfaryny może zostać zrównoważone przez
mniejszą dawkę witaminy K, natomiast większe dawki mogą prowadzić do trwającej ponad tydzień
oporności na warfarynę. Na działanie warfaryny mogą wpływać czynniki farmakodynamiczne oraz
farmakokinetyczne, takie jak wchłanianie czy klirens metaboliczny, tj. taka sama dawka może dawać
różne efekty u różnych ludzi. W indywidualnych przypadkach może wystąpić oporność wymagająca
podawania dawek 5-10 razy większych od zwykłych dawek, natomiast dość znaczny odsetek
pacjentów wymaga jedynie bardzo niskich dawek. Możliwy związek między zmiennością genetyczną
w CYP2C9 i VKORC1, wrażliwością i odpornością warfaryny powinien zostać wzięty pod uwagę
(patrz punkt 4.4).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Warfin jest racemiczną mieszaniną (S)-warfaryny i (R)-warfaryny. S-warfaryna jest 2-5 razy silniejsza
niż forma R pod względem działania przeciwzakrzepowego. Kinetyka warfaryny jest niezależna od
dawki.

Wchłanianie
Warfaryna jest szybko i całkowicie wchłaniana.

13(14)

Dystrybucja
Objętość dystrybucji warfaryny jest względnie mała – pozorna objętość dystrybucji wynosi 0,14 l/kg.
Warfaryna w dużym stopniu wiąże się z białkami osocza; wskaźnik wiązania z białkami wynosi
98–99%.

Eliminacja
Warfaryna jest niemal całkowicie wydalana po przekształceniu w nieaktywne metabolity.
(R)-warfaryna jest metabolizowana przez (między innymi) CYP1A2, CYP3A4 i reduktazę
karbonylową, natomiast (S)-warfaryna niemal całkowicie metabolizowana jest przy udziale
polimorficznego enzymu CYP2C9. Polimorfizm CYP2C9, powodujący znaczne zróżnicowanie
międzyosobnicze zdolności metabolizowania S-warfaryny, oznacza, że taka sama dawka może dawać
znacznie różniące się stężenia S-warfaryny. Okres półtrwania R-warfaryny wynosi od 37 do
89 godzin, natomiast w przypadku S-warfaryny waha się od 21 do 43 godzin. Badania z użyciem
znakowanej radioaktywnie warfaryny pokazały, że do 90% dawki doustnej znajduje się w moczu,
głównie w postaci metabolitów. Po zakończeniu leczenia warfaryną stężenie protrombiny ulega
normalizacji w po upływie około 4-5 dni.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku: Ograniczone dane wskazują na brak zależności farmakokinetyki warfaryny
od wieku (patrz punkt 4.2).

Zaburzenie czynności nerek: Klirens nerkowy nie wpływa na działanie przeciwzakrzepowe warfaryny.
Dlatego też nie ma konieczności zmiany dawki początkowej u pacjentów z zaburzeniem czynności
nerek (patrz punkt 4.4).

Zaburzenie czynności wątroby: Zaburzenie czynności wątroby może nasilać działanie warfaryny
poprzez hamowanie syntezy czynników krzepnięcia oraz zmniejszenie metabolizmu warfaryny (patrz
punkty 4.2 i 4.3).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Badania na zwierzętach wykazały, że warfaryna ma działanie teratogenne. Dostępne dane z badań
nieklinicznych dotyczące bezpieczeństwa stosowania nie zawierają innych istotnych dla ludzi
informacji.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna
Skrobia kukurydziana
Żelatyna (tabletki 3 mg)
Powidon (tabletki 5 mg)
Magnezu stearynian
Indygotyna (E 132) (tabletki 3 mg)
Erytrozyna (E 127) (tabletki 5 mg)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata.

14(14)

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

Przechowywać słoik szczelnie zamknięty w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem
i wilgocią.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Biały, plastikowy słoik (z HDPE), zawierający kapsułkę pochłaniającą wilgoć, zamknięty nakrętką
(z HDPE), z zabezpieczeniem gwarancyjnym.
Wielkość opakowań: 30 lub 100 tabletek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Orion Corporation
Orionintie 1
FI-02200 Espoo
Finlandia

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Warfin 3 mg: 12463
Warfin 5 mg: 12464

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 06.10.2006
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 03.03.2009

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

24.11.2024

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.