# Zibor

> Bemiparyna · 25000 j.m. anty Xa/ml · Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Zibor
- **Nazwa powszechna:** Bemiparinum natricum
- **Substancja czynna:** [Bemiparyna](https://apteka.online/odpowiedniki/bemiparinum-natricum)
- **Moc:** 25000 j.m. anty Xa/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce
- **Droga podania:** podskórna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** B01AB12
- **Liczba opakowań:** 12
- **Numer pozwolenia:** 12724
- **Podmiot odpowiedzialny:** GINELADIUS S.L
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwzakrzepowe/zibor-rozt-amp-25000-j-m-anty-xa-ml-gineladius
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwzakrzepowe/zibor-rozt-amp-25000-j-m-anty-xa-ml-gineladius.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/619/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/619/characteristic

## Dostępne opakowania (12)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 2 amp.-strzyk. 0,2 ml | 5909990039289 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 2 amp.-strzyk. 0,3 ml | 5909990039340 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 2 amp.-strzyk. 0,4 ml | 5909990039388 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 amp.-strzyk. 0,2 ml | 5909990039296 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 amp.-strzyk. 0,3 ml | 5909990039357 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 amp.-strzyk. 0,4 ml | 5909990039395 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 amp.-strzyk. 0,2 ml | 5909990039302 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 amp.-strzyk. 0,3 ml | 5909990039364 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 amp.-strzyk. 0,4 ml | 5909990039401 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 100 amp.-strzyk. 0,2 ml | 5909990039333 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 100 amp.-strzyk. 0,3 ml | 5909990039371 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 100 amp.-strzyk. 0,4 ml | 5909990039463 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Zibor i w jakim celu się go stosuje?
Lek Zibor 25 000 j.m. anty-Xa/mL zawierający bemiparynę sodową (Bemiparinum natricum) jako
substancję czynną, należy do grupy leków przeciwzakrzepowych z grupy heparyn
drobnocząsteczkowych, które zapobiegają krzepnięciu krwi w naczyniach krwionośnych.
Lek Zibor jest stosowany w leczeniu zakrzepów w żyłach nóg i (lub) zatorów w płucach (zakrzepica
żył głębokich (lub) zatorowość płucna).

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Zibor

Kiedy nie stosować leku Zibor:
• Jeśli pacjent ma uczulenie na bemiparynę sodową, heparynę lub podobny produkt (taki
jak enoksaparyna, dalteparyna, nadroparyna) lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienione wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli u pacjent wystąpiła reakcja alergiczna po podaniu jakiegokolwiek leku zawierającego
heparynę.
• Jeśli pacjent na jakąkolwiek substancję pochodzącą od świń.
• Jeśli u pacjenta występuje trombocytopenia wywołana przez heparynę (ang. HIT) – stan, w
którym zmniejsza się liczba płytek krwi oraz dochodzi do ich zlepiania się po zastosowaniu leku
Zibor lub zespół rozsianego krzepnięcia wewnątrznaczyniowego (ang. DIC) w przebiegu
zmniejszenia się liczby płytek.
• Jeśli u pacjenta występuje stan znany jako zapalenie wsierdzia (zapalenie wyściółki serca i
zastawek serca) .
• Jeśli u pacjenta występuje skłonność do nasilonego krwawienia.
• Jeśli u pacjenta występuje ciężka niewydolność wątroby i (lub) trzustki,
• Jeśli u pacjenta występują jakiekolwiek zmiany z dużym ryzykiem krwawienia (np. czynna
choroba wrzodowa żołądka, naczyniaki i tętniaki mózgu [obrzęk ścian tętnic mózgowych], guzy
mózgu).
• Jeśli u pacjenta wystąpiło krwawienie do mózgu.
• Jeśli u pacjenta wystąpił uraz lub planowany jest zabieg chirurgiczny mózgu, kręgosłupa, oczu

i (lub) uszu.
• Podczas leczenia lekiem Zibor, nie wolno stosować znieczulenia podawanego do kanału
kręgowego (znieczulenie zewnątrzoponowe lub dokanałowe), ponieważ jest to niebezpieczne.
Dlatego należy powiadomić lekarza o leczeniu lekiem Zibor przed przeprowadzeniem zabiegu
chirurgicznego.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania Zibor należy omówić to z lekarzem.
• Jeśli występuje niewydolność wątroby.
• W przypadku zaburzeń czynności nerek. Lekarz może zadecydować o podjęciu ścisłej
obserwacji. Jeśli pacjent cierpi na poważną chorobę nerek, lekarz może zalecić dawkowanie na
specjalnych zasadach.
• Jeśli występuje wysokie ciśnienie tętnicze krwi nie poddające się leczeniu.
• Jeśli występowała choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy wywiadzie obecnie już nie
występuje.
• Jeśli występuje trombocytopenia – zaburzenie, w którym istnieje mała ilość płytek krwi
(komórek krzepnięcia), co sprawia, że łatwo pojawiają się siniaki i krwawienia.
• Jeśli występuje kamica nerkowa i (lub) moczowa.
• Jeśli występują jakiekolwiek inne zmiany organiczne związane ze zwiększonym ryzykiem
powikłań krwotocznych.
• Jeśli występują choroby oczu (dotyczące naczyń krwionośnych).
• Jeśli występuje cukrzyca.
• Jeśli badania krwi wykazują zwiększony poziom potasu we krwi.
• Należy upewnić się, że lekarz jest należycie poinformowany o planowanej punkcji lędźwiowej
(nakłucie dolnej części kręgosłupa w celu pobrania płynu mózgowo-rdzeniowego do wykonania
badań laboratoryjnych).

Lek Zibor, a inne leki
Należy poinformować lekarza w przypadku przyjmowania wymienionych poniżej leków:
• jakiegokolwiek leku podawanego domięśniowo, ponieważ podczas leczenia lekiem Zibor
należy unikać stosowania leków podawanych domięśniowo,
• innych leków przeciwzakrzepowych jak np. warfaryna i (lub) acenokumarol (antagonistów
witaminy K) stosowanych w leczeniu lub zapobieganiu zaburzeniom zakrzepowym,
• niesteroidowych leków przeciwzapalnych, takich jak ibuprofen, stosowanych np. w leczeniu
zapalenia stawów,
• leków steroidowych, takich jak np. prednisolon, stosowanych w leczeniu chorób zapalnych np.
zapalenia stawów,
• leków hamujących zlepianie płytek, takich jak kwas acetylosalicylowy, tyklopidyna lub
klopidogrel stosowanych w zapobieganiu zaburzeniom zakrzepowym,
• leków, które powodują zwiększanie stężenia potasu w surowicy, takich jak diuretyki (leki
moczopędne) i leki przeciwnadciśnieniowe (stosowane w celu obniżenia ciśnienia krwi),
• leków, które zwiększają objętość krwi, takich jak dekstran,
• nitrogliceryna podawana dożylnie, stosowana w leczeniu chorób serca.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Badania laboratoryjne

• U niektórych pacjentów może zaistnieć potrzeba oznaczenia liczby płytek krwi. Lekarz
podejmie decyzję, jeżeli będzie to konieczne (np. przed podjęciem leczenia, w pierwszym dniu
terapii, a następnie regularnie, co 3 do 4 dni oraz w momencie zakończenia leczenia).
• W przypadku występowania u pacjenta niektórych chorób (cukrzycy, chorób nerek) lub w
przypadku przyjmowania przez pacjenta leków oszczędzających potas, lekarz może zalecić
oznaczenie stężenia potasu we krwi.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku..

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Zibor nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

### 3. Jak stosować lek Zibor?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka:

Dorośli (18 – 64 lata)
Dawka dobowa leku zostanie ustalona w oparciu o masę ciała pacjenta.
- u pacjentów o masie ciała poniżej 50 kg podaje się dawkę 0,2 mL (5000 j.m. anty-Xa).
- u pacjentów o masie od 50 kg do 70 kg podaje się dawkę 0,3 mL (7500 j.m. anty-Xa).
- u pacjentów o masie od 71 kg do 100 kg podaje się dawkę 0,4 mL (10 000 j.m. anty-Xa).
- u pacjentów o masie powyżej 100 kg dawkę dobową ustala się w oparciu o masę ciała na
podstawie przelicznika: 115 j.m. anty-Xa/kg mc./dobę.

Aktywność podaje się w międzynarodowych jednostkach aktywności hamującej czynnik Xa (IU)
Pierwszego Międzynarodowego Wzorca Heparyny Drobnocząsteczkowej.

Lek Zibor jest zwykle wstrzykiwany pod skórę, zwykle w fałd skórny brzucha lub górnej części
uda. W szpitalu lek jest podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. Po powrocie ze szpitala może
być konieczne kontynuowanie leczenia lekiem Zibor w domu.

- Leku Zibor nie wolno wstrzykiwać domięśniowo ani mieszać z innymi lekami podawanymi
domięśniowo.
- Lek jest zazwyczaj podawany raz na dobę.
- Lekarz poinformuje pacjenta o czasie trwania leczenia (zwykle przez około 5-9 dni).
- Jeżeli lekarz zalecił samodzielne zastosowanie leku, należy ściśle zastosować się do instrukcji
lekarza (patrz poniżej: „Jak wstrzykiwać lek Zibor?”)

Stosowanie leku u pacjentów w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej): zwykle nie ma
potrzeby zmiany dawkowania, przewidzianego dla innych dorosłych pacjentów. W przypadku
zaburzeń czynności wątroby należy poinformować lekarza, który może zadecydować o podjęciu
ścisłej obserwacji. W przypadku zaburzeń czynności nerek należy poinformować lekarza, który może
zadecydować o podjęciu ścisłej obserwacji. Jeśli pacjent cierpi na poważną chorobę nerek, lekarz
może zalecić dawkowanie na specjalnych zasadach.

Stosowanie u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat): nie zaleca się stosowania leku Zibor u
dzieci.

Jak wstrzykiwać lek Zibor?
Leku Zibor nigdy nie wolno wstrzykiwać domięśniowo, ponieważ może to wywołać krwawienie do
mięśni.
Przed pierwszym samodzielnym wykonaniem wstrzyknięcia leku pacjent powinien otrzymać
szczegółowe instrukcje dotyczące prawidłowej techniki wstrzykiwania leku. Instrukcje powinny
zostać przekazane pacjentowi przez lekarza lub wykwalifikowany personel medyczny.

Należy zastosować się do poniższej instrukcji:
- Należy dokładnie umyć ręce i usiąść lub położyć się w dogodnej pozycji.

- Wybrać miejsce na przednio-bocznej lub tylno-bocznej części brzucha, omijając obszar 5 cm
wokół pępka oraz miejsca z bliznami lub zasinione i dokładnie oczyścić skórę.
- Dla każdego wstrzyknięcia należy wybierać inne miejsce np. naprzemiennie po lewej i prawej
stronie.
- Zdjąć osłonkę z ampułko-strzykawki leku Zibor.
- Aby zachować sterylność igły nie należy dotykać nią żadnej powierzchni.
- Ampułko-strzykawka jest przygotowana do zastosowania.
- Przed wstrzyknięciem nie należy wciskać tłoka w celu usunięcia pęcherzyków powietrza,
ponieważ może to doprowadzić do utraty leku.

- Trzymając ampułko-strzykawkę w jednej ręce, kciukiem i palcem wskazującym drugiej ręki
należy delikatnie przytrzymać oczyszczony obszar skóry tak, aby utworzyć fałd skórny.
- Całą długość igły należy wsunąć w grubą część fałdu skórnego pod kątem 90°.
- Nacisnąć tłok trzymając fałd skórny przez cały czas trwania wstrzyknięcia.

- Wyjąć igłę poprzez wyciągnięcie pionowo w górę i puścić fałd skóry.
- Nie należy trzeć miejsca wstrzyknięcia. Pomoże to uniknąć powstania zasinień.
- Nie należy ponownie nakładać osłonki na ampułko-strzykawkę. Należy ją wyrzucić (najpierw
igłę) do pojemnika na ostre odpadki, szczelnie zamknąć i umieścić w miejscu niedostępnym dla
dzieci.
- W przypadku wrażenia, że działanie leku jest zbyt mocne (np. jeśli nieoczekiwanie wystąpi
krwawienie) lub za słabe (brak poprawy), należy poinformować lekarza lub farmaceutę.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Zibor
Podanie zbyt dużej dawki leku może spowodować krwawienie. Jeśli wystąpi krwawienie należy
natychmiast o tym powiadomić lekarza lub zgłosić się do najbliższego szpitala z tą ulotką.

Pominięcie zastosowania leku Zibor
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Należy możliwie jak
najszybciej skontaktować się z lekarzem by uzyskać informacje, co do zalecanego postępowania.

Przerwanie stosowania leku Zibor
Przed odstawieniem leku Zibor należy zawsze skonsultować się z lekarzem.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten Zibor może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
wystąpią.
W przypadku wystąpienia poniżej wymienionych działań niepożądanych należy natychmiast
przerwać stosowanie leku Zibor i poinformować lekarza lub pielęgniarkę (lub natychmiast udać
się do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego):

Często (może wystąpić u 1 na 10 pacjentów):
- Powikłania krwotoczne np. krew w moczu i (lub) w stolcu które mogą powodować
niedokrwistość krwotoczną.

Rzadko (może wystąpić u 1 na 1000 pacjentów):
- Duże zmniejszenie liczby płytek krwi (ciężka trombocytopenia typ II) prowadzące do
powstawania zasinień, krwawienia w jamie ustnej, dziąseł i nosa, wysypki.
- Ciemne, bolesne zmiany w miejscu wstrzyknięcia (martwica skóry).
- Hematozy kręgosłupa po znieczuleniu zewnątrzoponowym, dokanałowym lub nakłuciu
lędźwiowym (ból pleców, uczucie utraty siły i czucia w kończynach dolnych, zaburzenia
czynności jelit lub pęcherza moczowego), prowadzące do uszkodzeń neurologicznych o różnych
stopniach nasilenia, w tym przemijający lub długotrwały paraliż.
- Ciężkie reakcje alergiczne (podwyższona temperatura ciała, dreszcze, duszność, obrzęk głośni,
wrażenie utraty świadomości, pocenie się, pokrzywka, świąd, spadek ciśnienia tętniczego,
uderzenia gorąca, utrata przytomności, skurcz oskrzeli, obrzęk krtani).

Inne działania niepożądane:

Bardzo często (może wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów)
- Zasinienia, plamy na skórze, świąd i ból w miejscu wstrzyknięcia leku.

Często (może wystąpić u 1 na 10 pacjentów):
- Łagodne i przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz widoczne w badaniach
laboratoryjnych.

Niezbyt często (może wystąpić u 1 na 100 pacjentów):
- Łagodny i przemijający spadek liczby płytek krwi (trombocytopenia typ I) widoczne w
badaniach laboratoryjnych.
- Łagodne skórne reakcje alergiczne: wysypka, pokrzywka, pręgi na skórze.

Częstość nieznana (nie może być oceniona na podstawie dostępnych danych):
- Zwiększenie stężenia potasu we krwi widoczne w badaniach laboratoryjnych.

Na skutek długotrwałego stosowania leku Zibor lub leków o podobnych właściwościach może
wystąpić osteoporoza. Częstość występowania nie jest znana.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio
do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów, Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C,
PL-02 222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa:
https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Zibor?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Nie zamrażać.

Nie stosować tego leku, jeśli zauważy się:
- że opakowanie ochronne zostało otwarte.
- że opakowanie ochronne zostało uszkodzone.
- że zawartość ampułko-strzykawki jest mętna.
- że zawiera małe cząstki.

Po otwarciu opakowania zawierającego ampułko-strzykawkę lek Zibor zależy natychmiast zużyć.

Termin ważności
Nie stosować tego leku Zibor po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po „Termin
ważności”.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Usuwanie
Pojemnik jednodawkowy.
Zużyte ampułko-strzykawki należy wyrzucić do pojemnika na ostre odpadki.
Zużytych ampułko-strzykawek nie należy zatrzymywać.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Zibor
- Substancją czynną leku jest bemiparyna sodowa.
- Pozostały składnik to woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Zibor i co zawiera opakowanie

Lek w ampułko-strzykawce to bezbarwny lub lekko-żółtawy, przezroczysty roztwór, bez widocznych
zanieczyszczeń.

Lek Zibor 25 000 j.m. dostępny jest w opakowaniach zawierających 2, 10, 30 i 100 ampułkostrzykawek zawierających 0,2 mL, 0,3 mL lub 0,4 mL roztworu do wstrzykiwań.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Każda ampułko-strzykawka o pojemności 0,2 mL zawiera dawkę 5 000 j.m. anty-Xa bemiparyny
sodowej.
Każda ampułko-strzykawka o pojemności 0,3 mL zawiera dawkę 7 500 j.m. anty-Xa bemiparyny
sodowej.
Każda ampułko-strzykawka o pojemności 0,4 mL zawiera dawkę 10 000 j.m. anty-Xa bemiparyny
sodowej.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny
GINELADIUS, S.L.
Rufino González 50,
28037 Madryt, Hiszpania
+(34) 91 375 62 30

Wytwórca
Laboratorios Farmacéuticos ROVI, S.A.
Julián Camarillo, 35
28037 Madryt, Hiszpania

ROVI Pharma Industrial Services, S.A.
Julián Camarillo Nº 35
28037 Madryt, Hiszpania

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Ivor: Włochy, Portugalia.
Zibor: Republika Czeska, Estonia, Irlandia, Łotwa, Litwa, Polska, Rumunia, Słowacja, Słowenia,
Wielka Brytania.
Phivor: Hiszpania.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Zibor 25 000 j.m. anty-Xa/mL roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce.

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Bemiparyna sodowa: 25 000 j.m. (aktywności hamującej czynnik Xa) w
1 mL roztworu do wstrzykiwań.

co jest równoważne: 5 000 j.m. (aktywności hamującej czynnik Xa) w 0,2 mL roztworu do
wstrzykiwań w ampułko-strzykawce.
7 500 j.m. (aktywności hamującej czynnik Xa) w 0,3 mL roztworu do
wstrzykiwań w ampułko-strzykawce.
10 000 j.m. (aktywności hamującej czynnik Xa) w 0,4 mL roztworu do
wstrzykiwań w ampułko-strzykawce.

Aktywność podaje się w międzynarodowych jednostkach aktywności hamującej czynnik Xa (IU)
Pierwszego Międzynarodowego Wzorca Heparyny Drobnocząsteczkowej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach.

Bezbarwny lub lekko żółtawy, przezroczysty roztwór, bez widocznych zanieczyszczeń.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Leczenie zakrzepicy żył głębokich, z towarzyszącą zatorowością płucną lub bez, w trakcie ostrej fazy.

#### 4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Uwaga: heparyny drobnocząsteczkowe różnych rodzajów mogą nie być równoważne. W związku z
tym należy ściśle stosować się do schematu dawkowania oraz metod stosowania właściwych dla
każdego z tych produktów leczniczych.

Dawkowanie

Dorośli:

Leczenie zakrzepicy żył głębokich:

Produkt leczniczy Zibor 25 000 j.m. należy podawać w dawce 115 j.m. anty-Xa/kg mc., podskórnie,
raz na dobę. Zalecany czas trwania leczenia to 7 ± 2 dni. Dawka dobowa zazwyczaj odpowiada – w
zależności od masy ciała pacjenta – następującym dawkom i objętościom produktu leczniczego w
ampułko-strzykawkach:

< 50 kg, 0,2 mL (5 000 j.m. anty-Xa); 50 – 70 kg, 0,3 mL (7 500 j.m. anty-Xa); > 70 kg, 0,4 mL (10
000 j.m. anty-Xa). Dla pacjentów, których masa ciała przekracza 100 kg, dawka dawkę należy
przeliczać na podstawie: 115 j.m. anty-Xa/kg mc./dobę, dla stężenia anty-Xa
25 000 j.m./mL.

W przypadku braku przeciwwskazań do stosowania, podawanie doustnych leków
przeciwzakrzepowych należy rozpocząć 3 do 5 dni po pierwszym podaniu produktu leczniczego Zibor
25 000 j.m., a dawkę dostosować tak, aby uzyskać wartość wskaźnika INR (International Normalized
Ratio) w zakresie 2 – 3 krotności wartości kontrolnej. Po osiągnięciu powyższego wskaźnika INR
podawanie bemiparyny może być przerwane. Doustne leczenie przeciwzakrzepowe powinno być
kontynuowane przez co najmniej 3 miesiące.

Dzieci i młodzież
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Zibor u dzieci
ze względu na brak danych.

Osoby w podeszłym wieku
Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania. W przypadku zaburzenia czynności nerek (patrz
punkt: 4.2 Dawkowanie i sposób podawania, zaburzenia czynności nerek; 4.4 Specjalne ostrzeżenia i
środki ostrożności dotyczące stosowania; 5.2 Właściwości farmakokinetyczne).

Zaburzenia czynności nerek
(Patrz punkt: 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania; 5.2 Właściwości
farmakokinetyczne)

• W przypadku łagodnej lub umiarkowanej niewydolności nerek (klirens kreatyniny 30-80
mL/min): modyfikacja dawki nie jest konieczna. Jednak zaleca się ścisłe monitorowanie.
• Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny<30 mL/min) może wpływać na właściwości
farmakokinetyczne bemiparyny. Po uważnej ocenie indywidualnych przypadków krwawienia i
ryzyka powstania zakrzepów u tych pacjentów (w szczególności, jeśli występuje zatorowość
płucna), konieczna może być modyfikacja dawki. W ostatnim wymienionym przypadku, na
podstawie danych farmakokinetycznych, można zalecić do 75% (w przybliżeniu, 85 j.m. antyXa/kg raz na dobę) u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek w leczeniu ostrej fazy
zdiagnozowanej zakrzepicy żył głębokich. Zaleca się ścisłą obserwację. Należy uwzględnić
pomiar maksymalnego poziomu anty-Xa po upływie około 4 godzinach po podaniu dawki.

Zaburzenia czynności wątroby
Brak jest wystarczających danych, by zalecić modyfikację dawki bemiparyny w tej grupie pacjentów.

Sposób podawania

Wykonanie wstrzyknięcia podskórnego:

Ampułko-strzykawki są gotowe do natychmiastowego użycia i nie wolno ich odpowietrzać przed
wykonaniem wstrzyknięcia podskórnego. Podczas podskórnego podawania produktu leczniczego
Zibor, wstrzyknięcie należy wykonać do tkanki podskórnej przednio-bocznej lub tylno-bocznej części
brzucha, podczas kolejnych wstrzyknięć naprzemiennie po stronie lewej i prawej. Całą długość igły
należy wsunąć prostopadle, a nie pod kątem, w grubą część fałdu skórnego trzymanego pomiędzy
kciukiem, a palcem wskazującym; fałd skórny powłok brzusznych należy trzymać przez cały czas
trwania wstrzyknięcia. Nie należy trzeć miejsca wstrzyknięcia.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.

Nadwrażliwość na heparynę lub jej pochodne, w tym inne heparyny drobnocząsteczkowe lub
substancje pochodzenia wieprzowego.

Potwierdzenie lub podejrzenie immunologicznie zależnej trombocytopenii wywołanej przez heparynę
(ang. HIT - Heparin Induced Thrombocytopenia) w wywiadzie (patrz punkt 4.4).

Czynne krwawienie lub zwiększone ryzyko krwawienia z powodu zaburzeń hemostazy.

Ciężka niewydolność wątroby i trzustki.

Uszkodzenia i zabiegi chirurgiczne dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, oczu i uszu, w ciągu
ostatnich 2 miesięcy.

Rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe (ang. DIC - Disseminated Intravascular Coagulation) w
przebiegu trombocytopenii wywołanej heparyną.

Ostre bakteryjne zapalenie wsierdzia i przewlekłe zapalenie wsierdzia.

Jakiekolwiek zmiany organiczne z dużym ryzykiem krwawienia (np. czynna choroba wrzodowa
żołądka i (lub) dwunastnicy, udar krwotoczny, tętniak mózgu lub nowotwór mózgu).

U pacjentów otrzymujących heparynę w celach leczniczych, a nie w profilaktyce, znieczulenie
miejscowe w planowanych zabiegach chirurgicznych jest przeciwwskazane.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Nie podawać domięśniowo.

Z powodu ryzyka powstania krwiaka podczas podawania bemiparyny, należy unikać podawania
innych leków we wstrzyknięciu domięśniowym.

Właściwości kinetyczne bemiparyny mogą być zakłócone u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
czynności nerek (klirens kreatyniny<30 mL/min). Pacjentów w tej populacji zaleca się objąć regularną
obserwacją, w szczególności przy podawaniu dawek terapeutycznych. Po uważnej ocenie
indywidualnych przypadków krwawienia i ryzyka powstania zakrzepów, konieczna może być
modyfikacja dawki. W przypadku łagodnych lub umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (klirens
kreatyniny 30-80 mL/min) zmiana dawkowania może nie być konieczna, jakkolwiek należy zachować
ostrożność.
(Patrz punkt: 4.2 Dawkowanie i sposób podawania; 5.2 Właściwości farmakokinetyczne).
Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością wątroby, niekontrolowanym
nadciśnieniem tętniczym, chorobą wrzodową żołądka i (lub) dwunastnicy w wywiadzie,
trombocytopenią, kamicą nerkową i (lub) kamicą moczową, zaburzeniami naczyniówki i siatkówki
oka lub wszelkimi innymi zmianami organicznymi związanymi ze zwiększonym ryzykiem powikłań
krwotocznych, jak również u pacjentów poddawanych znieczuleniu dokanałowemu,
zewnątrzoponowemu i (lub) nakłuciu lędźwiowemu.

Bemiparyna, podobnie jak inne heparyny drobnocząsteczkowe (ang. LMWHs), może hamować
wydzielanie aldosteronu z nadnerczy prowadząc do hiperkaliemii, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą,
przewlekłą niewydolnością nerek, z kwasicą metaboliczną, zwiększonym stężeniem potasu w osoczu
lub przyjmujących leki moczopędne oszczędzające potas. Ryzyko hiperkaliemii wydaje się zwiększać
wraz z długością okresu leczenia, ale zwykle przemija (patrz punkt 4.8). U pacjentów z grupy ryzyka
należy przed rozpoczęciem leczenia bemiparyną oznaczyć stężenie elektrolitów w surowicy i
następnie monitorować je systematycznie, zwłaszcza, jeśli leczenie trwa dłużej niż 7 dni.

Na początku leczenia heparyną obserwowano łagodną, przemijającą trombocytopenię (HIT typu I) z
liczbą płytek od 100 000/mm3 do 150 000/mm3 spowodowaną przemijającą aktywacją płytek (patrz

punkt 4.8). W takim przypadku zazwyczaj nie występują powikłania w związku z tym leczenie może
być kontynuowane.

W rzadkich przypadkach obserwowano zależną od przeciwciał ciężką trombocytopenię (HIT typu II) z
liczbą płytek znacznie poniżej 100 000/mm3 (patrz punkt 4.8). Występuje ona zwykle w ciągu 5 do 21
dni od chwili rozpoczęcia leczenia; może wystąpić wcześniej u pacjentów z wywiadem
trombocytopenii wywołanej heparyną.

Zaleca się oznaczanie liczby płytek przed podaniem bemiparyny, w pierwszym dniu terapii a
następnie regularnie co 3 do 4 dni oraz w momencie zakończenia leczenia bemiparyną. Leczenie
należy przerwać natychmiast i rozpocząć leczenie alternatywne, jeżeli liczba płytek znacznie
zmniejszy się (30 do 50%), a wyniki badań in vitro przeciwciał przeciwpłytkowych w obecności
bemiparyny, innych heparyn drobnocząsteczkowych i (lub) heparyn są dodatnie lub nieznane.

Podobnie jak dla innych heparyn, dla bemiparyny odnotowano przypadki martwicy skóry, często
poprzedzonej zaczerwienieniem lub rumieniowymi plamami na skórze (patrz punkt 4.8). W takich
przypadkach należy natychmiast przerwać leczenie.

U pacjentów poddawanych znieczuleniu zewnątrzoponowemu, dokanałowemu lub nakłuciu
lędźwiowemu, profilaktyczne stosowanie heparyny bardzo rzadko może prowadzić do wystąpienia
krwiaka nadtwardówkowego lub śródrdzeniowego, a w konsekwencji długotrwałego lub stałego
porażenia (patrz punkt 4.8). Ryzyko zwiększa się podczas stosowania cewnika do znieczulenia
zewnątrzoponowego lub dokanałowego, podczas skojarzonego stosowania leków wpływających na
hemostazę takich jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), inhibitory płytek lub
przeciwzakrzepowe (patrz punkt 4.5) oraz podczas wielokrotnych lub powodujących urazy punkcji.
Podczas podejmowania decyzji dotyczących odstępu pomiędzy ostatnim podaniem heparyny w
dawkach profilaktycznych, a założeniem lub wyjęciem cewnika zewnątrzoponowego lub
dokanałowego, należy uwzględnić własności produktu leczniczego i profil pacjenta. Kolejna dawka
bemiparyny powinna być podana nie wcześniej niż po upływie przynajmniej 4 godzin od wyjęcia
cewnika. Należy opóźnić podawanie kolejnej dawki, aż do chwili zakończenia zabiegu
chirurgicznego.

Jeżeli lekarz zdecydował o zastosowaniu leczenia przeciwzakrzepowego podczas trwania znieczulenia
zewnątrzoponowego lub dokanałowego, należy zachować szczególną ostrożność i często monitorować
pacjenta w celu wykrycia wszelkich oznak i objawów uszkodzenia układu nerwowego, takich jak ból
pleców, zaburzenia czuciowo-motoryczne (drętwienie i osłabienie kończyn dolnych) oraz zaburzenia
czynności jelit i pęcherza. Pielęgniarki należy przeszkolić w celu wykrywania takich oznak i
objawów. Pacjentów należy poinstruować o konieczności niezwłocznego informowania pielęgniarek
lub lekarza w przypadku odczuwania któregokolwiek z wyżej wymienionych objawów.

W przypadku jakichkolwiek oznak lub objawów czy podejrzenia krwiaka nadtwardówkowego lub
śródrdzeniowego, należy przeprowadzić szybką diagnostykę i włączyć leczenie obejmujące
odbarczenie rdzenia kręgowego.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nie badano interakcji bemiparyny z innymi lekami, a informacje podane w tym punkcie pochodzą z
danych dostępnych dla innych heparyn drobnocząsteczkowych.

Nie zaleca się skojarzonego podawania bemiparyny i następujących leków:
antagonistów witaminy K i innych leków przeciwzakrzepowych, kwasu acetylosalicylowego i innych
salicylanów oraz NLPZ, tyklopidyny, klopidogrelu oraz innych leków antyagregacyjnych,
glikokortykosteroidów ogólnoustrojowych i dekstranu.
Wszystkie te leki zwiększają działanie farmakologiczne bemiparyny poprzez wpływ na koagulację i
(lub) czynność płytek oraz zwiększanie ryzyka krwawienia.

Jeśli nie jest możliwe uniknięcie jednoczesnego podawania leków, to powinno się je stosować
ostrożnie z dokładną kontrolą kliniczną i laboratoryjną.

Leki, które powodują zwiększenie stężenia potasu w surowicy można przyjmować jednocześnie
jedynie pod ścisłym nadzorem lekarskim.

Nie można wykluczyć interakcji heparyny z dożylnie podawaną nitrogliceryną (co może powodować
zmniejszenie skuteczności bemiparyny).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Badania na zwierzętach nie wykazały żadnych skutków teratogennych podczas stosowania
bemiparyny (patrz punkt 5.3). Danee kliniczne, pozwalające na ocenę ewentualnego działania
teratogennego na płód bemiparyny u kobiet w ciąży, są ograniczone. Jednakże, należy zachować
ostrożność przy przepisywaniu leku kobietom w ciąży.
Nie wiadomo, czy bemiparyna przenika przez barierę łożyskową.

Karmienie piersią
Dostępnych jest zbyt mało informacji dotyczących przenikania bemiparyny do mLeka kobiet
karmiących piersią. Dlatego zaleca się przerwać karmienie piersią, w tych przypadkach, w których
istnieje konieczność podania produktu leczniczego Zibor kobietom karmiącym piersią.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Zibor nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym jest krwiak i (lub) wybroczyna w miejscu
wstrzyknięcia, pojawiająca się u około 15 % pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Zibor.

Po długotrwałym leczeniu heparyną może wystąpić osteoporoza.
Działania niepożądane zostały wymienione zgodnie z klasyfikacją na grupy układowo-narządowe i
częstością występowania: bardzo często (>1/10), często (>1/100, <1/10), niezbyt często (>1/1000,
<1/100), rzadko (>1/10 000, <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (nie może być oceniona
na podstawie dostępnych danych).
Częstość działań niepożądanych zgłaszanych podczas leczenia bemiparyną jest podobna do częstości
działań zgłaszanych podczas leczenia innymi heparynami drobnocząsteczkowymi i jest następująca:

Układy i narządy oraz częstotliwość Działanie niepożądane

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Często

Niezbyt często

Rzadko

Powikłania krwotoczne (skóra, błony
śluzowe, rany, przewód pokarmowy, drogi
moczowe) które mogą powodować
niedokrwistość krwotoczną.

Łagodna i przemijająca trombocytopenia
(typ I) (patrz punkt 4.4).

Ciężka trombocytopenia (typ II) (patrz
punkt 4.4

Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często

Rzadko

Skórne odczyny alergiczne (pokrzywka,
świąd)

Odczyny anafilaktyczne (nudności,
wymioty, gorączka, duszność, skurcz
oskrzeli, obrzęk głośni, spadek ciśnienia
tętniczego, pokrzywka, świąd).
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Nieznana (nie może być oceniona na podstawie
dostępnych danych) Hiperkaliemia (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często Łagodne i przemijające zwiększenie
aktywności aminotransferaz (AspAT,
AlAT) i GGTP

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Rzadko
Martwica skóry w miejscu wstrzyknięcia
(patrz punkt 4.4).
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Bardzo często

Rzadko

Wybroczyna w miejscu wstrzyknięcia
Krwiak i ból w miejscu wstrzyknięcia

Krwiak nadtwardówkowy i śródrdzeniowy
po znieczuleniu zewnątrzoponowym,
dokanałowym lub nakłuciu lędźwiowym.
Krwiaki te powodują różnego stopnia
zaburzenia neurologiczne, w tym
długotrwałe lub stałe porażenie (patrz
punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów, Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, PL-02 222 Warszawa,
Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Głównym objawem przedawkowania jest krwawienie. Jeżeli wystąpi krwawienie, należy odstawić
bemiparynę w zależności od nasilenia krwawienia i ryzyka zakrzepicy.

Drobne krwawienia rzadko wymagają specjalnego leczenia. W przypadku dużych krwawień może być
konieczne podanie siarczanu protaminy.

Neutralizację bemiparyny siarczanem protaminy badano w badaniach in vitro i in vivo obserwując
zmniejszenie się aktywności bemiparyny (anty-Xa) i wpływ na wartość czasu kaolinowokefalinowego (APTT). Siarczan protaminy powoduje nagłe zmniejszenie aktywności bemiparyny
(anty-Xa) przez 2 godziny od chwili jego podania dożylnego w dawce 1,4 mg siarczanu protaminy na
każde 100 j.m. podanej bemiparyny (anty-Xa).

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwzakrzepowe, heparyna i pochodne, Kod ATC: B01AB12.

Bemiparyna sodowa to sól sodowa heparyny drobnocząsteczkowej otrzymywanej z błony śluzowej
jelita wieprzowego poprzez depolimeryzację heparyny sodowej. Średnia masa cząsteczkowa
bemiparyny sodowej (m.cz.) wynosi około 3600 Da. Odsetek łańcuchów o m. cz. poniżej 2000 Da
wynosi poniżej 35%. Odsetek łańcuchów o m. cz. od 2000 do 6000 Da waha się między 50% do 75%.
Odsetek łańcuchów o m. cz. powyżej 6000 Da wynosi poniżej 15%.

Aktywność hamującą czynnik Xa w zakresie pomiędzy 80 - 120 j.m./mg, a czynnik IIa w zakresie 5 -
20 j.m./mg, obliczono w przeliczeniu na suchą substancję. Stosunek aktywności anty Xa do
aktywności anty IIa wynosi około 8.

W modelach doświadczeń na zwierzętach, bemiparyna wykazywała działanie przeciwzakrzepowe i
umiarkowane działanie zwiększające krwawienie.

U ludzi potwierdzono działanie przeciwzakrzepowe bemiparyny, która w zalecanych dawkach, nie
wydłużała znacząco wskaźników układu krzepnięcia.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Właściwości farmakokinetyczne bemiparyny badano oznaczając działanie hamujące aktywność
czynnika Xa w osoczu za pomocą metody amidolitycznej; której podstawę stanowi odniesienie do
Pierwszego Międzynarodowego Wzorca Heparyny Drobnocząsteczkowej WHO (ang. NIBSC -
Narodowy Instytut Kontroli i Standardów Biologicznych).
Proces absorpcji i eliminacji przebiega zgodnie z kinetyką liniową pierwszego rzędu.

Wchłanianie
Bemiparyna sodowa szybko wchłania się po wstrzyknięciu podskórnym, a biodostępność wynosi
96%. Maksymalne działanie hamujące czynnik Xa w osoczu w dawkach profilaktycznych 2 500 j.m. i
3 500 j.m. występuje po 2 do 3 godzinach od chwili podania podskórnego bemiparyny, osiągając
maksymalne wartości aktywności odpowiednio w zakresie 0,34 + 0,08 i 0,45 + 0,07 j.m. anty-Xa/mL.
W tych dawkach nie wykazano aktywności przeciw czynnikowi IIa. Maksymalne działanie hamujące
czynnik Xa w osoczu w dawkach terapeutycznych 5 000 j.m., 7 500 j.m., 10 000 j.m. i 12 500 j.m.
występuje po 3 do 4 godzinach od chwili podania podskórnego bemiparyny, osiągając maksymalne
wartości aktywności odpowiednio: 0,54 + 0,06, 1,22 + 0,27, 1,42 + 0,19 i 2,03 + 0,25 j.m. antyXa/mL. Aktywność hamującą czynnik IIa w stężeniu 0,01 j.m./mL wykazano podczas stosowania
dawek 7 500 j.m., 10 000 j.m. i 12 500 j.m.

Eliminacja
Bemiparyna podawana w zakresie dawek 2 500 j.m. do 12 500 j.m. posiada okres półtrwania w
zakresie od 5 do 6 godzin i dlatego należy ją podawać raz na dobę.
Brak jest obecnie danych, dotyczących wiązania przez białka osocza, biotransformacji oraz
wydzielania bemiparyny u ludzi.
Pacjenci w podeszłym wieku: wyniki analizy właściwości farmakokinetycznych w badaniu
klinicznym, przeprowadzonym u młodych zdrowych ochotników oraz u osób w podeszłym wieku
(>65 lat) wskazują na brak istotnych różnic w profil kinetyczny bemiparyny u osób młodych i w
podeszłym wieku, gdy czynność nerek nie jest zaburzona.

Zaburzenia czynności nerek: (Patrz punkty: 4.2 Dawkowanie i sposób podawania, zaburzenia
czynności nerek; 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania) wyniki analizy
właściwości farmakokinetycznych w badaniu klinicznym, przeprowadzonym u osób młodych oraz u

osób w podeszłym wieku, cierpiących na zaburzenia czynności nerek o zróżnicowanym nasileniu
(klirens kreatyniny <80 mL/min), przy podawaniu wielokrotnej dawki profilaktycznej (3 500 j.m. na
dobę) oraz pojedynczej dawki terapeutycznej (115 j.m./kg) bemiparyny wykazały wzajemną zależność
pomiędzy klirensem kreatyniny oraz większością właściwości farmakokinetycznych aktywności antyXa. Ponadto, wykazano, że oddziaływanie bemiparyny (na podstawie pola pod krzywa AUC
aktywności anty-Xa) było znacznie wyższe w grupie ochotników, cierpiących na ciężkie zaburzenia
czynności nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min) w porównaniu z pozostałymi grupami ochotników.

Z kolei, przeprowadzono symulacje farmakokinetyczne, by ocenić profil bemiparyny po podaniu
kolejnych dobowych dawek. Średnia maksymalna aktywność anty-Xa (Amax) symulowana dla 10
dawek profilaktycznych (3 500 j.m. na dobę) wynosiła dla wszystkich grup pomiędzy 0,35 i 0,60 j.m.
anty-Xa/mL. Niemniej, w grupie z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30
mL/min), u jednej osoby odnotowano wartość Amax=0,81 j.m. anty-Xa/mL po podaniu dziesiątej
dawki. Przy symulacji obniżenia dawki do 2 500 j.m. na dobę, model przewidywał wartości Amax
poniżej 0,60 j.m. anty-Xa/mL (średnia wartość Amax= 0,42 j.m. anty-Xa/mL) dla wszystkich
ochotników z grupy z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Ponadto, prognozowana średnia
wartość Amax po podaniu 10 dawek terapeutycznych (115 j.m./kg na dobę) mieściła się między 0,89 i
1,22 j.m. anty-Xa/mL we wszystkich grupach. Co więcej, u ochotnika z grupy z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek stwierdzono wartość Amax=2,09 j.m. anty-Xa/mL po podaniu ostatniej
dawki. Przy symulacji zwiększenia dawki do 75% dawki terapeutycznej (86,25 j.m./kg na dobę),
przewidywaną wartość Amax oszacowano na 1,60 j.m. anty-Xa/mL dla wymienionego ochotnika a
jednocześnie średnia wartość Amax (0,91 j.m. anty-Xa/mL) w grupie z ciężkimi zaburzeniami
czynności nerek mieściła się w przedziale odnotowanym dla reszty grupy i nie wymagała zmiany
dawkowania.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących
bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego
działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniają
żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka.
Badania toksyczności ostrej i przewlekłej po podskórnym podaniu bemiparyny u zwierząt ujawniły
zmiany polegające głównie na odwracalnych, zależnych od dawki zmianach krwotocznych w miejscu
wstrzyknięcia. Uważa się, że są one skutkiem zwiększonej aktywności farmakologicznej.

Nie prowadzono badań toksyczności rozrodczej lub kancerogenności z użyciem bemiparyny.
Opublikowane badania toksyczności rozrodczej, w których ciężarnym samicom szczurów i królików
podawano inne heparyny drobnocząsteczkowe, nie wykazały żadnego pośredniego lub bezpośredniego
wpływu na płodność, toksyczności na zarodek oraz płód lub rozwój okołoporodowy i poporodowy.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Woda do wstrzykiwań.

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonano badań
dotyczących zgodności.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata.
Po otwarciu produkt leczniczy Zibor należy natychmiast zużyć.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Nie zamrażać.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

0,2 mL, 0,3 mL i 0,4 mL roztworu w ampułko-strzykawce z bezbarwnego szkła typu I, z korkiem z
gumy chlorobutylowej, pełniącym funkcję tłoka, z polipropylenowym rdzeniem tłoka, z zamocowaną
igłą, w blistrze, w tekturowym pudełku.
Opakowania 2, 10, 30 i 100 ampułko-strzykawek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Pojemnik jednodawkowy. Niezużytą zawartość zutylizować. Nie używać, jeśli opakowanie ochronne
zostało otwarte lub uszkodzone. Należy używać tylko bezbarwny lub lekko-żółtawy, przezroczysty
roztwór, bez widocznych zanieczyszczeń. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub
jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

GINELADIUS, S.L.
Rufino González 50,
28037 Madryt, Hiszpania

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 02/2007
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 02/2012

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.