# Dexketoprofen Sopharma

> Deksketoprofen · 50mg/ 2ml · Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Dexketoprofen Sopharma
- **Nazwa powszechna:** Dexketoprofenum
- **Substancja czynna:** [Deksketoprofen](https://apteka.online/odpowiedniki/dexketoprofenum)
- **Moc:** 50mg/ 2ml
- **Postać farmaceutyczna:** Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji
- **Droga podania:** domięśniowa lub dożylna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** M01AE17
- **Liczba opakowań:** 8
- **Numer pozwolenia:** 26268
- **Podmiot odpowiedzialny:** Sopharma Warszawa Sp. z o.o.
- **Producent:** Sopharma AD, Bułgaria
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwzapalne-i-przeciwreumatyczne/dexketoprofen-sopharma-rozt-wi-50mg-2ml-sopharma
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwzapalne-i-przeciwreumatyczne/dexketoprofen-sopharma-rozt-wi-50mg-2ml-sopharma.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/42892/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/42892/characteristic

## Dostępne opakowania (8)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 amp. 2 ml | 5909991449070 | Rp | — | Brak danych | — |
| 5 amp. 2 ml | 5909991449087 | Rp | — | Brak danych | — |
| 6 amp. 2 ml | 5909991449094 | Rp | — | Brak danych | — |
| 10 amp. 2 ml | 5909991449100 | Rp | — | Brak danych | — |
| 20 amp. 2 ml | 5909991449117 | Rp | — | Brak danych | — |
| 25 amp. 2 ml | 5909991449124 | Rp | — | Brak danych | — |
| 50 amp. 2 ml | 5909991449131 | Rp | — | Brak danych | — |
| 100 amp. 2 ml | 5909991449148 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Dexketoprofen Sopharma i w jakim celu się go stosuje?
Dexketoprofen Sopharma jest lekiem przeciwbólowym z grupy niesteroidowych leków
przeciwzapalnych (NLPZ).
Stosuje się go w leczeniu ostrego bólu o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w sytuacjach, gdy
przyjmowanie tabletek nie jest zalecane, na przykład w bólu pooperacyjnym, kolce nerkowej (silny
ból nerek) czy bólu pleców w okolicy lędźwiowo-krzyżowej.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Dexketoprofen Sopharma

Kiedy nie stosować leku Dexketoprofen Sopharma:
- Jeśli pacjent ma uczulenie na deksketoprofen lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6).
- Jeśli pacjent ma uczulenie na kwas acetylosalicylowy lub inne niesteroidowe leki
przeciwzapalne;
- Jeśli po przyjęciu kwasu acetylosalicylowego lub innych niesteroidowych leków
przeciwzapalnych u pacjenta występuje: astma lub napady astmy, ostry alergiczny nieżyt nosa
(krótkotrwały stan zapalny błony śluzowej nosa), polipy nosa (guzki w obrębie nosa
spowodowane uczuleniem), pokrzywka (wysypka skórna), obrzęk naczynioruchowy (obrzęk
twarzy, oczu, warg lub języka bądź niewydolność oddechowa) lub świszczący oddech;
- Jeśli u pacjenta wystąpiły reakcje fotoalergiczne lub fototoksyczne (szczególna postać
zaczerwienienia i (lub) pęcherzy na skórze wystawionej na działanie światła słonecznego)
podczas przyjmowania ketoprofenu (niesteroidowego leku przeciwzapalnego) lub fibratów
(leków stosowanych w celu obniżenia poziomu tłuszczów we krwi);
- Jeśli u pacjenta występuje wrzód trawienny lub krwawienie z żołądka lub jelit bądź w
przeszłości wystąpiło krwawienie z żołądka lub jelit, owrzodzenie lub perforacja;
- Jeśli u pacjenta występują przewlekłe zaburzenia trawienne (np. niestrawność, zgaga)
- Jeśli u pacjenta występują lub występowały w przeszłości krwawienia lub perforacja żołądka
lub jelit z powodu wcześniejszego stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych
(NLPZ) w celu złagodzenia bólu;

- Jeśli u pacjenta występuje choroba jelit z przewlekłym stanem zapalnym (choroba
Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego);
- Jeśli u pacjenta występuje ciężka niewydolność serca, umiarkowana lub ciężka choroba nerek
lub ciężkie zaburzenia czynności wątroby;
- Jeśli u pacjenta występują zaburzenia krzepnięcia krwi;
- Jeśli pacjent jest silnie odwodniony (stracił dużą ilość wody zawartej w organizmie) z powodu
wymiotów, biegunki lub niewystarczającej ilości przyjmowanych płynów;
- Jeśli pacjentka jest w trzecim trymestrze ciąży lub karmi piersią.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Dexketoprofen Sopharma należy omówić to z lekarzem lub
farmaceutą.
- Jeśli u pacjenta w przeszłości występowała przewlekła choroba zapalna jelit (wrzodziejące
zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna);
- Jeśli u pacjenta występują lub występowały w przeszłości inne choroby dotyczace żołądkam lub
jelit;
- Jeśli pacjent przyjmuje inne leki zwiększające ryzyko wystąpienia choroby wrzodowej lub
krwawienia, np. doustne steroidy, niektóre leki przeciwdepresyjne (np. SSRI, czyli selektywne
inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny), leki zapobiegające powstawaniu zakrzepów krwi,
takie jak aspiryna, lub leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna. W takich przypadkach
przed rozpoczęciem stosowania leku Dexketoprofen Sopharma należy skonsultować się z
lekarzem: może on zalecić przyjmowanie dodatkowego leku w celu ochrony żołądka (np.
mizoprostolu lub leków blokujących wytwarzanie kwasu żołądkowego);
- Jeśli pacjent ma choroby serca, przebyty udar mózgu lub podejrzewa, że istnieje u niego ryzyko
wystąpienia tych schorzeń (np. jeśli ma wysokie ciśnienie krwi, cukrzycę, wysoki poziom
cholesterolu w krwi lub pali tytoń), powinien omówić leczenie z lekarzem lub farmaceutą;
przyjmowanie leków takich jak Dexketoprofen Sopharma może wiązać się z niewielkim
zwiększeniem ryzyka zawału serca lub udaru mózgu. Ryzyko jest większe w przypadku
stosowania dużych dawek i długotrwałego leczenia. Nie przekraczać zalecanej dawki ani czasu
trwania leczenia;
- U osób w podeszłym wieku prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych jest
większe (patrz punkt 4). W razie wystąpienia któregokolwiek z tych objawów należy
natychmiast skontaktować się z lekarzem;
- Jeśli pacjent ma alergię lub jeśli w przeszłości występowała u niego alergia;
- Jeśli u pacjenta występują choroby dotyczące nerek, wątroby lub serca (nadciśnienie i (lub)
niewydolność serca) bądź zatrzymanie płynów w organizmie lub jeśli w przeszłości
występowały u niego którekolwiek z tych chorób;
- Jeśli pacjent przyjmuje leki moczopędne lub jest odwodniony i ma zmniejszoną objętość krwi z
powodu nadmiernej utraty płynów (np. na skutek nadmiernego oddawania moczu, biegunki lub
wymiotów);
- Jeśli pacjentka ma problemy z płodnością (lek Dexketoprofen Sopharma może zaburzać
płodność, dlatego nie należy go stosować w przypadku planowania ciąży lub w trakcie badań
płodności);
- Jeśli pacjentka jest w pierwszym lub drugim trymestrze ciąży;
- Jeśli u pacjenta występują zaburzenia w procesie tworzenia krwi i krwinek;
- Jeśli pacjent choruje na układowy toczeń rumieniowaty lub mieszaną chorobę tkanki łącznej
(zaburzenia układu odpornościowego dotyczące tkanki łącznej);
- Jeśli pacjent choruje na ospę wietrzną, ponieważ w wyjątkowych przypadkach NLPZ mogą
nasilać objawy zakażenia;
- Jeśli u pacjenta występuje astma w połączeniu z przewlekłym zapaleniem błony śluzowej nosa,
przewlekłym zapaleniem zatok i (lub) polipowatością nosa, ponieważ u takiego pacjenta ryzyko
wystąpienia uczulenia na kwas acetylosalicylowy i (lub) NLPZ jest wyższe niż w pozostałej
części populacji. Stosowanie tego leku może wywoływać napady astmy lub skurcz oskrzeli,
szczególnie u osób uczulonych na kwas acetylosalicylowy lub NLPZ.

Dzieci i młodzież

Nie badano stosowania leku Dexketoprofen Sopharma u dzieci i młodzieży. Z tego względu
bezpieczeństwo stosowania leku i jego skuteczność nie zostały ustalone, a zatem nie należy go
stosować w tej grupie wiekowej.

Lek Dexketoprofen Sopharma a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach nabytych bez recepty. Niektóre leki nie powinny być
przyjmowane jednocześnie, a inne leki mogą wymagać zmiany dawkowania, gdy są przyjmowane
jednocześnie.
Należy poinformować lekarza, dentystę lub farmaceutę o przyjmowaniu któregokolwiek z niżej
wymienionych leków razem z lekiem Dexketoprofen Sopharma:

Niewskazane skojarzenia:
- Kwas acetylosalicylowy, kortykosteroidy lub inne leki przeciwzapalne;
- Warfaryna, heparyna lub inne leki stosowane w celu zapobiegania powstawaniu zakrzepów
krwi;
- Lit, stosowany w leczeniu niektórych zaburzeń nastroju;
- Metotreksat (lek przeciwnowotworowy, lek immunosupresyjny), stosowany w dużych dawkach
wynoszących 15 mg/tydzień;
- Hydantoiny i fenytoina, stosowane w padaczce;
- Sulfametoksazol, stosowany w zakażeniach bakteryjnych.

Skojarzenia wymagające zachowania ostrożności podczas stosowania:
- Inhibitory ACE, leki moczopędne, leki beta-adrenolityczne i antagonisty angiotensyny II,
stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi i chorób serca;
- Pentoksyfilina, stosowana w leczeniu przewlekłych owrzodzeń żylnych;
- Zydowudyna, stosowana w leczeniu zakażeń wirusowych;
- Antybiotyki aminoglikozydowe, stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych;
- Pochodne sulfonylomocznika (np. chlorpropamid i glibenklamid), stosowane w leczeniu
cukrzycy;
- Metotreksat, stosowany w małych dawkach, mniej niż 15 mg/tydzień.

Skojarzenia, których stosowanie należy starannie rozważyć:
- Antybiotyki chinolonowe (np. cyprofloksacyna, lewofloksacyna), stosowane w zakażeniach
bakteryjnych;
- Cyklosporyna lub takrolimus, stosowane w leczeniu chorób układu odpornościowego oraz po
przeszczepach narządów;
- Streptokinaza i inne leki trombolityczne lub fibrynolityczne, czyli leki stosowane do
rozpuszczania zakrzepów krwi;
- Probenecyd, stosowany w dnie moczanowej;
- Digoksyna, stosowana w leczeniu przewlekłej niewydolności serca;
- Mifepryston, stosowany jako farmakologiczne zakończenie ciąży (w celu przerwania ciąży);
- Leki przeciwdepresyjne z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny
(SSRI);
- Leki przeciwpłytkowe stosowane w celu zmniejszenia agregacji płytek krwi i zapobiegania
tworzeniu się zakrzepów krwi;
- Leki beta-adrenolityczne, stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi i chorób serca;
- Tenofowir, deferazyroks, pemetreksed.

W razie jakichkolwiek wątpliwości związanych ze stosowaniem innych leków jednocześnie z lekiem
Dexketoprofen Sopharma należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie stosować leku Dexketoprofen Sopharma w czasie ostatnich trzech miesięcy ciąży i w okresie
karmienia piersią.
Kobiety planujące ciążę lub będące w ciąży powinny unikać stosowania leku Dexketoprofen
Sopharma. Leczenie na którymkolwiek etapie ciąży może być prowadzone wyłącznie zgodnie z
zaleceniami lekarza.

Nie zaleca się stosowania leku Dexketoprofen Sopharma podczas prób zajścia w ciążę lub w trakcie
badań dotyczących niepłodności.
Więcej informacji na temat płodności kobiet znajduje się w punkcie 2, „Ostrzeżenia i środki
ostrożności”.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Dexketoprofen Sopharma może nieznacznie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn ze względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy lub senności jako
działań niepożądanych leczenia. W przypadku zaobserwowania takich objawów nie należy prowadzić
pojazdów ani obsługiwać maszyn, dopóki objawy nie ustąpią. Należy poradzić się lekarza.

Dexketoprofen Sopharma zawiera etanol i sód
Każda ampułka leku Dexketoprofen Sopharma zawiera 12,35% objętościowych etanolu (alkoholu), tj.
do 200 mg na dawkę, co jest równoważne 5 ml piwa lub 2,08 ml wina na dawkę. Jest to szkodliwe dla
osób z chorobą alkoholową. Fakt ten należy uwzględnić w przypadku kobiet w ciąży i karmiących
piersią, dzieci i osób z grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobami wątroby lub padaczką.

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w każdej ampułce, co oznacza, że zasadniczo jest
„wolny od sodu”.

### 3. Jak stosować lek Dexketoprofen Sopharma?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lekarz powie pacjentowi, jaką dawkę leku Dexketoprofen Sopharma powinien przyjmować, w
zależności od rodzaju, nasilenia i czasu trwania objawów. Zalecana dawka to zwykle 1 ampułka (50
mg) leku Dexketoprofen Sopharma co 8-12 godzin. W razie potrzeby wstrzyknięcie można powtórzyć
już po 6 godzinach. W żadnym przypadku nie należy przekraczać całkowitej dawki dobowej 150 mg
(3 ampułki) leku Dexketoprofen Sopharma.

Wstrzyknięcia należy wykonywać tylko w okresie występowania ostrych objawów (tj. nie dłużej niż
dwa dni). W miarę możliwości pacjent powinien przejść na doustne leczenie przeciwbólowe.

Pacjenci w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek oraz pacjenci z chorobami nerek lub
wątroby nie powinni przekraczać całkowitej dawki dobowej 50 mg leku Dexketoprofen Sopharma (1
ampułka).

Sposób podawania
Dexketoprofen Sopharma można podawać domięśniowo lub dożylnie (szczegółowe informacje
dotyczące wstrzyknięcia dożylnego podane są w części „Informacje przeznaczone wyłącznie dla
fachowego personelu medycznego:”).
W przypadku, gdy lek Dexketoprofen Sopharma jest podawany domięśniowo, roztwór należy użyć
bezpośrednio po pobraniu z kolorowej ampułki, wykonując powolne wstrzyknięcie głęboko do
mięśnia.
Roztworu można użyć tylko jeśli jest przezroczysty i bezbarwny.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Nie stosować tego leku u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat).

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Dexketoprofen Sopharma
W przypadku zastosowania większej niż zalecana dawki leku, należy natychmiast poinformować o
tym lekarza lub farmaceutę albo zgłosić się do najbliższego szpitala. Należy pamiętać, aby wziąć ze
sobą opakowanie leku lub niniejszą ulotkę.

Pominięcie zastosowania leku Dexketoprofen Sopharma
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Należy przyjąć kolejną
zwykłą dawkę o określonej porze (zgodnie z informacjami zawartymi w punkcie 3 „Jak stosować lek
Dexketoprofen Sopharma”).

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Możliwe działania niepożądane wymieniono poniżej i pogrupowano w zależności od
prawdopodobieństwa ich wystąpienia.

Często: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób
Nudności i (lub) wymioty, ból w miejscu wstrzyknięcia, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, np. stan
zapalny, zasinienie lub krwotok.

Niezbyt często: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób
Wymiotowanie krwią, niskie ciśnienie krwi, gorączka, niewyraźne widzenie, zawroty głowy, senność,
zaburzenia snu, ból głowy, niedokrwistość, ból brzucha, zaparcia, problemy trawienne, biegunka,
suchość w jamie ustnej, uderzenia gorąca z zaczerwienieniem, wysypka, zapalenie skóry, świąd,
wzmożona potliwość, zmęczenie, ból, uczucie zimna.

Rzadko: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób
Wrzód trawienny, krwawienie lub perforacja wrzodu trawiennego, wysokie ciśnienie krwi, omdlenia,
zbyt wolne oddychanie, zapalenie żyły powierzchownej spowodowane zakrzepem (zakrzepowe
zapalenie żył powierzchownych), pojedyncze dodatkowe uderzenia serca (ekstrasystolia),
przyspieszona praca serca, obrzęk obwodowy, obrzęk krtani, nieprawidłowe odczuwanie, gorączka i
dreszcze, dzwonienie w uszach (szumy uszne), swędząca wysypka, żółtaczka, trądzik, ból pleców, ból
nerek, częste oddawanie moczu, zaburzenia miesiączkowania, problemy z prostatą, sztywność mięśni,
sztywność stawów, skurcze mięśni, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych (badania krwi),
podwyższone stężenie cukru we krwi (hiperglikemia), obniżone stężenie cukru we krwi
(hipoglikemia), podwyższone stężenie triglicerydów we krwi (hipertriglicerydemia), utrata apetytu
(jadłowstręt), obecność ciał ketonowych w moczu (ketonuria), obecność białek w moczu (proteinuria),
uszkodzenie komórek wątroby (zapalenie wątroby), ostra niewydolność nerek.

Bardzo rzadko: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 osób
Reakcja anafilaktyczna (reakcja nadwrażliwości, która może również doprowadzić do zapaści),
owrzodzenie skóry, jamy ustnej, oczu i narządów płciowych (zespoły Stevensa i Johnsona oraz
Lyella), obrzęk twarzy lub obrzęk warg i gardła (obrzęk naczynioruchowy), duszność spowodowana
skurczem mięśni wokół dróg oddechowych (skurcz oskrzeli), zadyszka, zapalenie trzustki, reakcje
nadwrażliwości skóry i nadwrażliwość skóry na światło, uszkodzenie nerek, zmniejszenie liczby
białych krwinek (neutropenia), zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość).

Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli w początkowym okresie leczenia u pacjenta wystąpią
jakiekolwiek działania niepożądane dotyczące żołądka lub jelit (np. ból brzucha, zgaga lub
krwawienie) lub jeśli u pacjenta występowały wcześniej którekolwiek z tych działań niepożądanych
przy długotrwałym stosowaniu leków przeciwzapalnych; dotyczy to zwłaszcza osób w podeszłym
wieku.

Należy przerwać stosowanie leku Dexketoprofen Sopharma natychmiast po wystąpieniu wysypki
skórnej, jakichkolwiek zmian na powierzchni błon śluzowych (np. wewnątrz jamy ustnej) lub
jakichkolwiek objawów uczulenia.

Podczas leczenia niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi zgłaszano zatrzymanie płynów i obrzęki
(szczególnie nóg i w okolicy kostek), podwyższenie ciśnienia tętniczego krwi i niewydolność serca.

Leki takie jak Dexketoprofen Sopharma mogą powodować niewielki wzrost ryzyka zawału serca lub
incydentu naczyniowo-mózgowego (udaru mózgu).

U pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym lub mieszaną chorobą tkanki łącznej (choroby
układu odpornościowego dotyczące tkanki łącznej) leki przeciwzapalne mogą w rzadkich przypadkach
powodować gorączkę, ból głowy i sztywność w tylnej części szyi.

Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Mogą wystąpić
wrzody trawienne, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego (niekiedy ze skutkiem
śmiertelnym), zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Po podaniu leku zgłaszano nudności, wymioty,
biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, ból brzucha, smoliste stolce, wymioty krwawe,
wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia okrężnicy i choroby LeśniowskiegoCrohna. Rzadziej obserwowano zapalenie błony śluzowej żołądka (zapalenie żołądka).

Tak jak w przypadku innych NLPZ mogą wystąpić reakcje hematologiczne (plamica, niedokrwistość
aplastyczna i hemolityczna, rzadko agranulocytoza i hipoplazja szpiku kostnego).

W przypadku wystąpienia lub nasilenia się objawów zakażenia podczas stosowania leku
Dexketoprofen Sopharma należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa:
https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi
odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Dexketoprofen Sopharma?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i na ampułce po:
„EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku.
Przechowywać ampułki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Nie stosować tego leku, jeśli roztwór nie jest przejrzysty i bezbarwny, a widoczne są oznaki zepsucia
(np. cząstki stałe). Deksketoprofen Sopharma roztwór do wstrzykiwań/infuzji jest przeznaczony
wyłącznie do jednorazowego użycia i powinien być wykorzystany natychmiast po otwarciu.
Niewykorzystaną pozostałość produktu należy wyrzucić.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani do domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa, i jak w odpowiedni sposób pozbyć się zużytych
igieł i strzykawek. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Dexketoprofen Sopharma

- Substancją czynną leku jest deksketoprofen (w postaci deksketoprofenu z trometamolem).
- Każdy ml roztworu zawiera 25 mg deksketoprofenu. Każda ampułka o pojemności 2 ml zawiera
50 mg deksketoprofenu.
- Inne składniki leku to etanol 96%, sodu chlorek, sodu wodorotlenek i woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Dexketoprofen Sopharma i co zawiera opakowanie
Roztwór do wstrzykiwań/ do infuzji (do wstrzykiwań/infuzji), przejrzysty, bezbarwny roztwór,
praktycznie niezawierający cząsteczek stałych.

Pojedyncza dawka leku znajduje się w ampułce z oranżowego szkła (typu 1) o objętości 2 ml, z
oznaczeniem miejsca otwarcia ampułki. Na każdej ampułce znajduje się samoprzylepna etykieta.

Blistry z folii PVC mogą zawierać 1 (jedną), 2 (dwie), 5 (pięć) lub 10 (dziesięć) ampułek.
Opakowania zawierają: 1, 5, 6, 10, 20, 25, 50 lub 100 ampułek.
Odpowiednia liczba blistrów i ulotka z instrukcją stosowania umieszczone są w tekturowym pudełku.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny posiadający pozwolenie na dopuszczenie do obrotu

Sopharma Warszawa Sp. z o. o.
Al. Jerozolimskie 136, 02-305 Warszawa

Wytwórca

SOPHARMA AD
16, Iliensko Shosse str.
1220 Sofia, Bułgaria

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Bułgaria: Декскетопрофен Софарма 50 mg/2 ml инжекционен/инфузионен разтвор
Estonia: Dexketoprofen Sopharma
Łotwa: Dexketoprofen Sopharma 50 mg/2 ml šķīdums injekciju/infūziju pagatavošanai
Litwa: Dexketoprofen Sopharma 50 mg/2 ml injekcinis ar infuzinis tirpalas
Polska: Dexketoprofen Sopharma

##### 17.01.2024 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Podanie dożylne

Wlew dożylny: zawartość jednej ampułki (2 ml) produktu Dexketoprofen Sopharma należy
rozcieńczyć w objętości do 30 lub do 100 ml 0,9% roztworu chlorku sodu, 5% roztworu glukozy lub
mleczanu Ringera. Rozcieńczony roztwór należy podawać w powolnym wlewie dożylnym trwającym
od 10 do 30 minut. Roztwór należy zawsze chronić przed naturalnym światłem dziennym.

Bolus dożylny: w razie potrzeby zawartość jednej ampułki (2 ml) produktu Dexketoprofen Sopharma
można podawać w powolnym bolusie dożylnym, trwającym nie krócej niż 15 sekund.

Ze względu na zawartość etanolu, Dexketoprofen Sopharma jest przeciwwskazany do
podawania do ośrodkowego układu nerwowego (dooponowo lub zewnątrzoponowo).

Instrukcja dotycząca postępowania z produktem:
W przypadku, gdy produkt Dexketoprofen Sopharma jest podawany jako bolus dożylny, roztwór
należy wstrzyknąć bezpośrednio po pobraniu z kolorowej ampułki.
W celu podania we wlewie dożylnym, roztwór należy rozcieńczyć w warunkach aseptycznych i
chronić przed naturalnym światłem dziennym.
Roztworu można użyć tylko jeśli jest przezroczysty i bezbarwny.

Zgodności farmaceutyczne
Wykazano zgodność produktu Dexketoprofen Sopharma roztwór do wstrzykiwań/infuzji po
zmieszaniu w małych objętościach (np. w strzykawce) z roztworami do wstrzykiwań heparyny,
lidokainy, morfiny i teofiliny.

Wykazano zgodność produktu Dexketoprofen Sopharma roztwór do wstrzykiwań/infuzji z
następującymi materiałami: polipropylen, polietylen o wysokiej gęstości (HDPE) i polietylen o niskiej
gęstości (LDPE).

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Deksketoprofen Sopharma, 50 mg/2 ml, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każdy ml roztworu do wstrzykiwań/infuzji zawiera 25 mg deksketoprofenu (w postaci
deksketoprofenu z trometamolem).
Każda ampułka o pojemności 2 ml zawiera 50 mg deksketoprofenu (w postaci deksketoprofenu z
trometamolem).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu: etanol (96-procentowy) i chlorek sodu.
Każda ampułka o pojemności 2 ml zawiera 200 mg etanolu (96-procentowego) i 3,61 mg sodu (0,157
mmol).
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do wstrzykiwań / infuzji.
Przejrzysty, bezbarwny roztwór, praktycznie niezawierający cząsteczek stałych.
pH (7,0-8,0)
Osmolarność (270-330 mOsmol/l)

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Objawowe leczenie ostrego bólu o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, gdy doustne podawanie nie
jest odpowiednie np. bólu pooperacyjnego, bólu w przebiegu kolki nerkowej i bólu okolicy
lędźwiowo-krzyżowej.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Dorośli
Zalecana dawka wynosi 50 mg co 8-12 godzin. Jeśli to konieczne, produkt leczniczy można podawać
co 6 godzin. Nie należy stosować całkowitej dawki dobowej większej niż 150 mg.
Dexketoprofen Sopharma roztwór do wstrzykiwań/do infuzji jest przeznaczony do krótkotrwałego
stosowania, wyłącznie do okresu występowania ostrych objawów (nie dłużej niż dwie doby). W miarę
możliwości pacjenci powinni przejść na doustne leczenie przeciwbólowe.

Przyjmowanie leku w najmniejszej skutecznej dawce przez najkrótszy okres konieczny do złagodzenia
objawów zmniejsza ryzyko działań niepożądanych (patrz punkt 4.4).

W przypadku bólu pooperacyjnego o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, produkt Dexketoprofen
Sopharma roztwór do wstrzykiwań/do infuzji można stosować w skojarzeniu z opioidowymi lekami
przeciwbólowymi, jeśli jest to wskazane, w tych samych zalecanych dawkach u osób dorosłych (patrz
punkt 5.1).

Dzieci i młodzież
Nie badano stosowania produktu Dexketoprofen Sopharma u dzieci i młodzieży. Z tego względu
bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego i jego skuteczność w tej grupie wiekowej nie są
ustalone, a zatem nie należy go stosować u dzieci i młodzieży.

Pacjenci w podeszłym wieku
Zazwyczaj nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. Jednak ze
względu na fizjologiczne pogorszenie czynności nerek u pacjentów w podeszłym wieku zaleca się
stosowanie mniejszej dawki w przypadku łagodnych zaburzeń czynności nerek: całkowita dawka
dobowa 50 mg (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby (stopień 5-9 w skali
Childa-Pugha) należy zmniejszyć dawkę do całkowitej dawki dobowej 50 mg i dokładnie
monitorować czynność wątroby (patrz punkt 4.4). Nie należy stosować produktu Dexketoprofen
Sopharma roztwór do wstrzykiwań/do infuzji u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby
(10-15 punktów w skali Childa-Pugha) (patrz punkt 4.3).

Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 60-89 ml/min) dawkę
należy zmniejszyć do całkowitej dawki dobowej 50 mg na dobę (patrz punkt 4.4). Nie należy
stosować produktu Dexketoprofen Sopharma roztwór do wstrzykiwań/infuzji u pacjentów z
zaburzeniem czynności nerek w stopniu umiarkowanym do ciężkiego (klirens kreatyniny ≤ 59 ml/min)
(patrz punkt 4.3).

Sposób podawania
Produkt leczniczy Dexketoprofen Sopharma roztwór do wstrzykiwań/infuzji można podawać
domięśniowo lub dożylnie:
• Podanie domięśniowe: zawartość jednej ampułki (2 ml) produktu Dexketoprofen Sopharma
roztwór do wstrzykiwań/infuzji należy podawać w powolnym wstrzyknięciu głęboko do
mięśnia.
• Podanie dożylne:
- Infuzja dożylna: rozcieńczony roztwór, sporządzony zgodnie z opisem w punkcie 6.6,
należy podawać w powolnym wlewie dożylnym trwającym od 10 do 30 minut. Roztwór
należy zawsze chronić przed naturalnym światłem słonecznym.
- Bolus dożylny: w razie potrzeby zawartość jednej ampułki (2 ml) produktu
Dexketoprofen Sopharma roztwór do wstrzykiwań/infuzji można podawać w powolnym
bolusie dożylnym, trwającym nie krócej niż 15 sekund.

Instrukcja postępowania z produktem
W przypadku, gdy produkt Dexketoprofen Sopharma roztwór do wstrzykiwań/infuzji jest podawany
domięśniowo lub w bolusie dożylnym, roztwór należy wstrzyknąć bezpośrednio po pobraniu z
kolorowej ampułki (patrz także punkty 6.2 i 6.6).
W celu podania we wlewie dożylnym, roztwór należy rozcieńczyć w warunkach aseptycznych i
chronić przed naturalnym światłem dziennym (patrz także punkty 6.3 i 6.6).

Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nie podawać produktu Dexketoprofen Sopharma roztwór do wstrzykiwań/infuzji w następujących
przypadkach:
• pacjenci z nadwrażliwością na substancję czynną, jakikolwiek inny lek z grupy
niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1;
• pacjenci, u których substancje o podobnym działaniu (np. kwas acetylosalicylowy i inne
NLPZ) wywołują napady astmy, skurczu oskrzeli, ostrego nieżytu błony śluzowej nosa lub
wywołują polipy nosa, pokrzywkę lub obrzęk naczynioruchowy;
• pacjenci ze stwierdzonymi reakcjami fotoalergicznymi lub fototoksycznymi podczas leczenia
ketoprofenem lub fibratami;
• pacjenci, u których w wywiadzie stwierdzono krwawienie z lub perforację przewodu
pokarmowego na skutek stosowania NLPZ;

• pacjenci z czynnym wrzodem trawiennym, krwotokiem z przewodu pokarmowego lub
jakikolwiek krwawieniem, owrzodzeniem lub perforacją przewodu pokarmowego w
wywiadzie;
• pacjenci z przewlekłą niestrawnością;
• pacjenci z innymi czynnymi krwawieniami lub zaburzeniami krzepnięcia krwi;
• pacjenci z chorobą Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego;
• pacjenci z ciężką niewydolnością serca;
• pacjenci z zaburzeniami czynności nerek w stopniu umiarkowanym do ciężkiego (klirens
kreatyniny ≤ 59 ml/min);
• pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (10-15 punktów w skali Childa-Pugha);
• pacjenci ze skazą krwotoczną i innymi zaburzeniami krzepnięcia;
• pacjenci z ciężkim odwodnieniem (spowodowanym wymiotami, biegunką lub
niewystarczającą ilością przyjmowanych płynów);
• w trzecim trymestrze ciąży i w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.6).

Ze względu na zawartość etanolu, produkt leczniczy Dexketoprofen Sopharma roztwór do
wstrzykiwań/infuzji jest przeciwwskazany do podawania do ośrodkowego układu nerwowego
(dooponowo lub zewnątrzoponowo).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów z alergią w wywiadzie.

Należy unikać stosowania deksketoprofenu jednocześnie z lekami z grupy NLPZ, w tym
selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2.

Przyjmowanie leku w najmniejszej skutecznej dawce przez najkrótszy okres konieczny do łagodzenia
objawów zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (patrz punkt 4.2 oraz podpunkty
„Wpływ na przewód pokarmowy” i „Wpływ na układ krążenia” poniżej).

Wpływ na przewód pokarmowy
Krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacja, które mogą prowadzić do zgonu,
były zgłaszane w przypadku stosowania wszystkich NLPZ w dowolnym momencie w trakcie leczenia,
z objawami ostrzegawczymi lub bez takich objawów, a także bez ciężkich zdarzeń niepożądanych ze
strony przewodu pokarmowego w wywiadzie. W przypadku wystąpienia krwawienia z przewodu
pokarmowego lub owrzodzenia u pacjentów przyjmujących Dexketoprofen Sopharma produkt należy
odstawić.

Ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji wzrasta wraz ze
zwiększeniem dawki NLPZ, u pacjentów z owrzodzeniem w wywiadzie, zwłaszcza powikłanym
krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3), oraz u osób w podeszłym wieku.

Pacjenci w podeszłym wieku: w tej grupie wiekowej częściej występują działania niepożądane NLPZ,
zwłaszcza krwawienie z przewodu pokarmowego i perforacja, które mogą prowadzić do zgonu (patrz
punkt 4.2). U tych pacjentów leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej dostępnej dawki.

Podobnie jak w przypadku wszystkich NLPZ, przed rozpoczęciem leczenia deksketoprofenem należy
zbadać pacjenta pod kątem zapalenia przełyku, zapalenia żołądka i (lub) choroby wrzodowej, aby
upewnić się, że nastąpiło całkowite wyleczenie. Pacjenci z objawami żołądkowo-jelitowymi lub
chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie powinni być monitorowani pod kątem zaburzeń
trawiennych, zwłaszcza krwawienia z przewodu pokarmowego.

NLPZ należy podawać ostrożnie pacjentom z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie
(wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ ich stan może ulec
pogorszeniu (patrz punkt 4.8).

U tych pacjentów, jak również u pacjentów wymagających jednoczesnego stosowania małych dawek
kwasu acetylosalicylowego lub innych leków mogących zwiększać ryzyko uszkodzenia przewodu
pokarmowego, należy rozważyć leczenie skojarzone z lekami osłaniającymi (np. mizoprostolem lub
inhibitorami pompy protonowej) (patrz poniżej i punkt 4.5).

Pacjenci z zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi w wywiadzie, zwłaszcza ci w podeszłym wieku,
powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy żołądkowe (zwłaszcza krwawienie z przewodu
pokarmowego), szczególnie w początkowym okresie leczenia.

Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać
ryzyko owrzodzenia lub krwawienia, na przykład doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe,
takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe,
takie jak kwas acetylosalicylowy (patrz punkt 4.5).

Wpływ na nerki
Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U tych pacjentów
stosowanie NLPZ może powodować pogorszenie czynności nerek, zatrzymanie płynów i obrzęki.
Należy również zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących leki moczopędne oraz u pacjentów,
u których może wystąpić hipowolemia, ponieważ istnieje zwiększone ryzyko nefrotoksyczności.
Podczas leczenia należy zapewnić odpowiednią ilość przyjmowanych płynów, aby nie dopuścić do
odwodnienia i potencjalnie związanego z nim toksycznego wpływu na nerki.

Podobnie jak w przypadku wszystkich NLPZ, ten produkt leczniczy może zwiększać stężenie azotu
mocznikowego i kreatyniny w osoczu. Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów syntezy
prostaglandyn, produkt ten może wywierać niekorzystny wpływ na nerki, co może być przyczyną
kłębuszkowego zapalenia nerek, śródmiąższowego zapalenia nerek, martwicy brodawek nerkowych,
zespołu nerczycowego i ostrej niewydolności nerek.

U pacjentów w podeszłym wieku istnieje zwiększone prawdopodobieństwo wystąpienia zaburzeń
czynności nerek (patrz punkt 4.2).

Wpływ na wątrobę
Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Podobnie jak w
przypadku innych NLPZ, produkt ten może powodować przemijające, niewielkie podwyższenie
niektórych parametrów wątrobowych, jak również istotne podwyższenie aktywności AspAT i AlAT.
W przypadku istotnego podwyższenia tych parametrów należy przerwać leczenie.

U pacjentów w podeszłym wieku istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia zaburzeń
czynności wątroby (patrz punkt 4.2).

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy i naczyniowo-mózgowy
Należy monitorować stan pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i (lub) łagodną lub umiarkowaną
niewydolnością serca w wywiadzie oraz udzielać im odpowiednich porad. Należy zachować
szczególną ostrożność u pacjentów z chorobami serca w wywiadzie, zwłaszcza z przebytymi
epizodami niewydolności serca, ponieważ zgłaszano przypadki zatrzymania płynów i obrzęków
związane z terapią lekami z grupy NLPZ.

Z badań klinicznych i danych epidemiologicznych wynika, że stosowanie niektórych NLPZ
(szczególnie długotrwale i w dużych dawkach) może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka
wystąpienia zatorów tętnic (takich jak zawał mięśnia sercowego lub udar). Brakuje wystarczających
danych, aby wykluczyć takie ryzyko w przypadku deksketoprofenu.
W związku z tym należy dokładnie rozważyć, czy należy podać deksketoprofen pacjentom z
niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, rozpoznaną chorobą
niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i/lub chorobą naczyń mózgowych. Podobnie należy
rozważyć rozpoczęcie długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu
sercowo-naczyniowego (takimi jak nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu).

Wszystkie NLPZ mogą hamować agregację płytek krwi i wydłużać czas krwawienia poprzez
hamowanie syntezy prostaglandyn. W kontrolowanych badaniach klinicznych oceniono jednoczesne
stosowanie deksketoprofenu i profilaktycznych dawek heparyny drobnocząsteczkowej w okresie
pooperacyjnym i nie zaobserwowano wpływu tego połączenia na parametry krzepnięcia. Niemniej
jednak, pacjenci otrzymujący leki zakłócające hemostazę, takie jak warfaryna czy inne pochodne
kumaryny lub heparyny, powinni być uważnie monitorowani w przypadku podawania
deksketoprofenu (patrz punkt 4. 5).

U pacjentów w podeszłym wieku istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia zaburzeń
czynności układu krążenia (patrz punkt 4.2).

Zmiany skórne
Ciężkie reakcje skórne (niektóre z nich śmiertelne), w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół
Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka, były bardzo rzadko zgłaszane w
związku ze stosowaniem NLPZ. Ryzyko wystąpienia tych reakcji wydaje się być największe na
początku leczenia, w większości przypadków występują one w ciągu pierwszego miesiąca leczenia.
Należy przerwać stosowanie produktu Dexketoprofen Sopharma roztwór do wstrzykiwań/infuzji w
przypadku wystąpienia pierwszych objawów wysypki skórnej, zmian chorobowych na błonach
śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości.

Inne informacje
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z:
• wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu porfiryn (np. ostra porfiria przerywana);
• odwodnieniem;
• bezpośrednio po dużym zabiegu chirurgicznym.

Jeżeli lekarz uzna, że konieczne jest długotrwałe leczenie deksketoprofenem, należy regularnie
kontrolować czynność wątroby i nerek oraz wykonywać badania morfologii krwi.

W bardzo rzadkich przypadkach obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości (np. wstrząs
anafilaktyczny). Leczenie należy przerwać w przypadku wystąpienia pierwszych objawów ciężkich
reakcji nadwrażliwości po przyjęciu deksketoprofenu. W zależności od objawów wszelkie procedury
konieczne ze względów medycznych muszą zostać podjęte przez fachowy personel medyczny.

Pacjenci z astmą w połączeniu z przewlekłym nieżytem nosa, przewlekłym zapaleniem zatok i/lub
polipowatością nosa są obarczeni większym ryzykiem alergii na kwas acetylosalicylowy i/lub NLPZ
niż reszta populacji. Stosowanie tego produktu leczniczego może wywoływać napady astmy lub
skurcz oskrzeli, szczególnie u osób uczulonych na kwas acetylosalicylowy lub NLPZ (patrz punkt
4.3).

W wyjątkowych przypadkach ospa wietrzna może być przyczyną poważnych powikłań infekcyjnych
skóry i tkanek miękkich. Jak dotąd nie można wykluczyć roli NLPZ w zaostrzaniu tych zakażeń.
Dlatego należy unikać stosowania deksketoprofenu w przypadku ospy wietrznej.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego Dexketoprofen Sopharma
roztwór do wstrzykiwań/infuzji u pacjentów z chorobami układu krwiotwórczego, toczniem
rumieniowatym układowym lub mieszaną chorobą tkanki łącznej.

Podobnie jak inne NLPZ, deksketoprofen może maskować objawy chorób zakaźnych. W
pojedynczych przypadkach opisywano zaostrzenie zakażeń tkanek miękkich w czasie stosowania
NLPZ. Dlatego zaleca się, aby pacjent niezwłocznie skonsultował się z lekarzem w przypadku
wystąpienia lub nasilenia objawów zakażenia bakteryjnego w trakcie leczenia.

Substancje pomocnicze
Każda ampułka z deksketoprofenem w postaci roztworu do wstrzykiwań lub infuzji zawiera 12,35%
objętościowych etanolu (alkoholu), tj. do 200 mg na dawkę, co jest równoważne 5 ml piwa lub 2,08
ml wina na dawkę.

Jest to szkodliwe dla osób z chorobą alkoholową.
Należy wziąć to pod uwagę u kobiet w ciąży i karmiących piersią, dzieci i osób z grup wysokiego
ryzyka, takich jak pacjenci z chorobami wątroby lub padaczką.

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w każdej ampułce, co oznacza, że
zasadniczo jest „wolny od sodu”.
.
Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo stosowania u dzieci i młodzieży nie zostało ustalone.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Następujące interakcje dotyczą ogólnie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ):

Niewskazane skojarzenia
• Inne NLPZ (w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2) i salicylany w dużych dawkach
(≥ 3 g/dobę): jednoczesne podawanie kilku NLPZ, poprzez działanie synergistyczne, może
zwiększać ryzyko owrzodzenia przewodu pokarmowego i krwawienia.
• Leki przeciwzakrzepowe: NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich
jak warfaryna (patrz punkt 4.4), ze względu na silne wiązanie deksketoprofenu z białkami
osocza oraz zahamowanie czynności płytek krwi, a także uszkodzenie błony śluzowej żołądka
i dwunastnicy. Jeśli leczenia skojarzonego nie można uniknąć, należy dokładnie obserwować
stan kliniczny i kontrolować wyniki badań laboratoryjnych.
• Heparyny: zwiększone ryzyko wystąpienia krwotoku (z powodu zahamowania czynności
płytek krwi i uszkodzenia błony śluzowej żołądka i dwunastnicy). Jeśli leczenia skojarzonego
nie można uniknąć, należy dokładnie obserwować stan kliniczny i kontrolować wyniki badań
laboratoryjnych.
• Kortykosteroidy: zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego
(patrz punkt 4.4).
• Lit (opisany z kilkoma NLPZ): NLPZ zwiększają stężenie litu we krwi, które może osiągnąć
wartości toksyczne (zmniejszenie wydalania litu przez nerki). W związku z tym ten parametr
wymaga monitorowania w czasie rozpoczynania leczenia deksketoprofenem, dostosowywania
dawki i odstawiania leku.
• Metotreksat, stosowany w wysokich dawkach, 15 mg/tydzień lub wyższych: zwiększenie
toksyczności hematologicznej metotreksatu poprzez zmniejszenie jego klirensu nerkowego
przez leki przeciwzapalne.
• Hydantoiny i sulfonamidy: może dojść do nasilenia działań toksycznych tych substancji.

Skojarzenia wymagające zachowania ostrożności podczas stosowania
• Leki moczopędne, inhibitory ACE, przeciwbakteryjne aminoglikozydy i antagonisty receptora
angiotensyny II: deksketoprofen może zmniejszać działanie leków moczopędnych i innych
leków przeciwnadciśnieniowych. U niektórych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np.
pacjenci odwodnieni lub pacjenci w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek)
jednoczesne podawanie leków hamujących cyklooksygenazę i inhibitorów ACE, antagonistów
receptora angiotensyny II lub przeciwbakteryjnych aminoglikozydów może powodować
dalsze pogorszenie czynności nerek, które zwykle jest odwracalne. W przypadku stosowania
skojarzenia deksketoprofenu z lekiem moczopędnym konieczne jest zapewnienie właściwego
nawodnienia pacjenta oraz monitorowanie czynności nerek na początku leczenia (patrz punkt
4.4).
• Metotreksat, stosowany w małych dawkach, mniej niż 15 mg/tydzień: zwiększenie
toksyczności hematologicznej metotreksatu poprzez zmniejszenie jego klirensu nerkowego
przez leki przeciwzapalne. Cotygodniowe badanie morfologii krwi w pierwszych tygodniach
leczenia skojarzonego. Wzmożony nadzór w przypadku występowania nawet łagodnego
zaburzenia czynności nerek, jak również u osób w podeszłym wieku.
• Pentoksyfilina: zwiększone ryzyko krwawienia. Należy zintensyfikować monitorowanie
kliniczne i częściej badać czas krwawienia.

• Zydowudyna: ryzyko zwiększonej toksyczności dla linii czerwonokrwinkowej poprzez
oddziaływanie na retikulocyty, z ciężką niedokrwistością występującą po tygodniu od
rozpoczęcia stosowania NLPZ. Po upływie jednego do dwóch tygodni od rozpoczęcia leczenia
NLPZ należy sprawdzić morfologię krwi i liczbę retikulocytów.
• Pochodne sulfonylomocznika: NLPZ mogą nasilać działanie hipoglikemizujące pochodnych
sulfonylomocznika poprzez wypieranie z miejsc wiązania z białkami osocza.

Skojarzenia, które należy wziąć pod uwagę
• Leki beta-adrenolityczne: leczenie NLPZ może zmniejszać ich działanie
przeciwnadciśnieniowe poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn.
• Cyklosporyna i takrolimus: NLPZ mogą nasilać nefrotoksyczność poprzez działanie
prostaglandyn w nerkach. Podczas leczenia skojarzonego należy sprawdzać czynność nerek.
• Leki trombolityczne: zwiększone ryzyko krwawienia.
• Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI):
zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4).
• Probenecyd: stężenie deksketoprofenu w osoczu może być podwyższone; interakcja ta może
być wynikiem hamowania w miejscu wydzielania kanalikowego w nerkach i sprzęgania z
kwasem glukuronowym; wymaga dostosowania dawki deksketoprofenu.
• Glikozydy nasercowe: NLPZ mogą zwiększać stężenie glikozydów w osoczu.
• Mifepryston: istnieje teoretyczne ryzyko, że inhibitory syntetazy prostaglandyn mogą
wpływać na skuteczność mifeprystonu. Nieliczne dowody sugerują, że jednoczesne
podawanie NLPZ w dniu podania prostaglandyn nie wpływa negatywnie na działanie
mifeprystonu ani prostaglandyny na dojrzewanie szyjki macicy i kurczliwość macicy, ani nie
zmniejsza skuteczności klinicznej przerwania ciąży.
• Antybiotyki chinolonowe: Dane z badań na zwierzętach wskazują, że duże dawki chinolonów
w skojarzeniu z NLPZ mogą zwiększać ryzyko wystąpienia drgawek.
• Tenofowir: jednoczesne stosowanie z NLPZ może zwiększać stężenie azotu mocznikowego i
kreatyniny w osoczu, dlatego należy monitorować czynność nerek, aby kontrolować
potencjalny synergiczny wpływ na ten narząd.
• Deferazyroks: jednoczesne stosowanie z NLPZ może zwiększać ryzyko toksyczności dla
przewodu pokarmowego. Podczas skojarzonego stosowania deferazyroksu z tymi
substancjami konieczna jest ścisła obserwacja kliniczna.
• Pemetreksed: jednoczesne stosowanie z NLPZ może ograniczać eliminację pemetreksedu,
dlatego należy zachować ostrożność stosując wysokie dawki NLPZ. U pacjentów z łagodną
do umiarkowanej niewydolnością nerek (klirens kreatyniny od 45 do 79 ml/min) należy
unikać jednoczesnego podawania NLPZ przez 2 dni przed i 2 dni po podaniu pemetreksedu.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Stosowanie deksketoprofenu w postaci roztworu do wstrzykiwań/do infuzji jest przeciwwskazane w
trzecim trymestrze ciąży i w okresie laktacji (patrz punkt 4.3).

Ciąża
Hamowanie syntezy prostaglandyn może mieć niekorzystny wpływ na ciążę i/lub rozwój zarodka i
płodu. Dane z badań epidemiologicznych budzą obawy dotyczące zwiększonego ryzyka poronienia,
wad wrodzonych serca i wytrzewienia po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we
wczesnym okresie ciąży. Ryzyko bezwzględne wystąpienia wad sercowo-naczyniowych wzrastało z
mniej niż 1% do około 1,5%. Uważa się, że ryzyko to wzrasta wraz z dawką i czasem trwania
leczenia. Wykazano, że podanie inhibitora syntezy prostaglandyn zwierzętom powoduje podwyższone
ryzyko utraty płodu przed i po implantacji oraz zwiększoną śmiertelność zarodków i płodów. Ponadto
u zwierząt, którym podano inhibitor syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy, odnotowano
większą częstość występowania różnych wad wrodzonych, w tym wad układu sercowo-naczyniowego.
Niemniej jednak badania na zwierzętach nie wykazały toksycznego wpływu deksketoprofenu na
reprodukcję (patrz punkt 5.3).
Od 20. tygodnia ciąży stosowanie deksketoprofenu może powodować małowodzie spowodowane
zaburzeniami czynności nerek płodu. Może ono wystąpić krótko po rozpoczęciu leczenia i zwykle

ustępuje po jego przerwaniu.W pierwszym i drugim trymestrze ciąży nie należy podawać
deksketoprofenu, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli deksketoprofen jest stosowany przez
kobietę planującą zajście w ciążę bądź będącą w pierwszym lub drugim trymestrze ciąży, dawka
powinna być możliwie jak najmniejsza, a okres leczenia jak najkrótszy. Kilka dni po 20. tygodniu
ciąży należy rozważyć przedporodową obserwację w celu wykrycia małowodzia po narażeniu na
deksketoprofen. W razie stwierdzenia małowodzia należy zaprzestać stosowania deksketoprofenu.

W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narażać płód na:
• toksyczność krążeniowo-oddechową (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i
nadciśnieniem płucnym);
• zaburzenia czynności nerek (patrz powyżej), które mogą prowadzić do niewydolności nerek z
małowodziem; matkę i noworodka, pod koniec ciąży, do:
• wydłużenia czasu krwawienia, wynikające z działania antyagregacyjnego, które może
wystąpić nawet po zastosowaniu bardzo małych dawek;
• hamowania skurczów macicy prowadzące do opóźnionego lub wydłużonego porodu. W
związku z tym deksketoprofen jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty
#### 4.3 i 5.3).

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy deksketoprofen przenika do mleka ludzkiego. Deksketoprofen jest
przeciwwskazany do stosowania w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.3).

Płodność
Tak jak w przypadku innych NLPZ, stosowanie deksketoprofenu może zaburzać płodność u kobiet i
nie jest zalecane u kobiet planujących ciążę. Należy rozważyć odstawienie deksketoprofenu u kobiet,
które mają trudności z zajściem w ciążę lub które są poddawane badaniom pod kątem niepłodności.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Deksketoprofen Sopharma roztwór do wstrzykiwań/infuzji może mieć działania niepożądane, takie jak
zawroty głowy, zaburzenia widzenia lub senność. W takich przypadkach może dojść do upośledzenia
zdolności reakcji i aktywnego uczestnictwa w ruchu drogowym oraz zdolności obsługi maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych jako co najmniej możliwie związane ze
stosowaniem deksketoprofenu, jak również działania niepożądane zgłaszane w okresie po
wprowadzeniu leku do obrotu, zostały przedstawione w tabeli poniżej; sklasyfikowano je
według układów i narządów i uporządkowano według częstości występowania:

KLASYFIKACJA
UKŁADÓW I
NARZĄDÓW

Często
(> 1/100 do
< 1/10)

Niezbyt często
(≥ 1/1 000 do
< 1/100)

Rzadko
(≥ 1/10 000 do
< 1/1 000)
Bardzo rzadko
(< 1/10 000)
Zaburzenia krwi i
układu chłonnego Niedokrwistość Neutropenia,
małopłytkowość
Zaburzenia
układu
immunologicznego
Obrzęk krtani
Reakcja
anafilaktyczna, w
tym wstrząs
anafilaktyczny
Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania

Hiperglikemia,
hipoglikemia,
hipertriglicerydemia,
jadłowstręt
Zaburzenia
psychiczne Bezsenność

Zaburzenia
układu
nerwowego

Ból głowy,
zawroty głowy,
senność
Parestezje, omdlenia

Zaburzenia oka Nieostre
widzenie
Zaburzenia ucha i
błędnika Szumy uszne
Zaburzenia serca Ekstrasystolia,
tachykardia

Zaburzenia
naczyniowe

Niedociśnienie,
nagłe
zaczerwienienie
twarzy

Nadciśnienie
tętnicze, zakrzepowe
zapalenie żył
powierzchownych
Zaburzenia
układu
oddechowego,
klatki piersiowej i
śródpiersia

Spowolnienie
oddechu
Skurcz oskrzeli,
duszność

Zaburzenia
żołądka i jelit
Nudności,
wymioty

Ból brzucha,
niestrawność,
biegunka,
zaparcie,
wymioty
krwawe,
suchość w
jamie ustnej

Wrzód trawienny,
krwawienie z
wrzodu trawiennego
lub perforacja
wrzodu trawiennego
(patrz punkt 4.4)

Zapalenie trzustki

Zaburzenia
wątroby i dróg
żółciowych
Uszkodzenie
komórek wątroby

Zaburzenia skóry
i tkanki
podskórnej

Zapalenie
skóry, świąd,
wysypka,
zwiększona
potliwość

Pokrzywka, trądzik

Zespół StevensaJohnsona,
martwica
toksycznorozpływna
naskórka (zespół
Lyella), obrzęk
naczynioruchowy,
obrzęk twarzy,
reakcja
nadwrażliwości
na światło
Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe
i tkanki łącznej

Sztywność mięśni,
sztywność stawów,
skurcze mięśni, ból
pleców

Zaburzenia nerek
i dróg moczowych

Ostra niewydolność
nerek, wielomocz,
ból nerek, ketonuria,
białkomocz

Zapalenie nerek
lub zespół
nerczycowy
Zaburzenia
układu
rozrodczego i
piersi

Zaburzenia
miesiączkowania,
zaburzenia gruczołu
krokowego
Zaburzenia ogólne
i stany w miejscu
podania

Ból w miejscu
wstrzyknięcia,
odczyn w
miejscu

Gorączka,
zmęczenie, ból,
uczucie zimna
Dreszcze, obrzęki
obwodowe

wstrzyknięcia,
w tym stan
zapalny,
zasinienie lub
krwotok
Badania
diagnostyczne
Nieprawidłowe
wyniki badań
czynności wątroby

Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter żołądkowo-jelitowy. Mogą wystąpić
wrzody trawienne, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego, czasem ze skutkiem
śmiertelnym, szczególnie u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4). Po podaniu produktu
zgłaszano nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, ból brzucha, smoliste stolce,
wymioty krwawe, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia okrężnicy i choroby
Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące
stosowania). Rzadziej obserwowano zapalenie żołądka.

W związku z leczeniem NLPZ zgłaszano występowanie obrzęków, nadciśnienia tętniczego i
niewydolności serca.

Tak jak w przypadku innych NLPZ, mogą wystąpić następujące działania niepożądane: aseptyczne
zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, które może wystąpić przede wszystkim u pacjentów z
toczniem rumieniowatym układowym lub mieszaną chorobą tkanki łącznej; oraz reakcje
hematologiczne (plamica, niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna, rzadko agranulocytoza i
hipoplazja szpiku kostnego).

Reakcje pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka
(bardzo rzadko).

Z badań klinicznych i danych epidemiologicznych wynika, że stosowanie niektórych NLPZ
(szczególnie długotrwale i w dużych dawkach) może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka
zatorów tętnic (takich jak zawał mięśnia sercowego lub udar) (patrz punkt 4.4).

ZGŁASZANIE PODEJRZEWANYCH DZIAŁAŃ NIEPOŻĄDANYCH:

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa,
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Nie są znane objawy przedawkowania. Podobne produkty lecznicze wywoływały zaburzenia
żołądkowo-jelitowe (wymioty, jadłowstręt, bóle brzucha) oraz zaburzenia neurologiczne (senność,
zawroty głowy, dezorientacja, ból głowy). W razie przypadkowego lub nadmiernego spożycia lub

podania produktu, należy natychmiast zastosować leczenie objawowe. Trometamol deksketoprofenu
można usunąć dializą.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: niesteroidowe leki przeciwzapalne i przeciwreumatyczne, pochodne
kwasu propionowego.
Kod ATC: M01AE17

Trometamol deksketoprofenu jest solą trometaminową kwasu S-(+)-2-(3-
benzylofenylo)propionowego, lekiem przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym,
należącym do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (M01AE).

Mechanizm działania
Mechanizm działania niesteroidowych leków przeciwzapalnych jest związany ze zmniejszeniem
syntezy prostaglandyn poprzez hamowanie szlaku cyklooksygenazy.
Dokładniej dochodzi do zahamowania transformacji kwasu arachidonowego w cykliczne
endoperoksydy, PGG2 i PGH2, które wytwarzają prostaglandyny PGE1, PGE2, PGF2α i PGD2, a
także prostacykliny PGI2 i tromboksany (TxA2 i TxB2). Ponadto hamowanie syntezy prostaglandyn
może wpływać na inne mediatory stanu zapalnego, takie jak kininy, dzięki czemu substancje te
wykazują nie tylko działanie bezpośrednie, lecz także pośrednie.

Działanie farmakodynamiczne
W badaniach z udziałem zwierząt i ludzi wykazano, że deksketoprofen jest inhibitorem aktywności
COX-1 i COX-2.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Badania kliniczne przeprowadzone na kilku modelach bólu wykazały skuteczne działanie
przeciwbólowe deksketoprofenu.
Skuteczność analgetyczną deksketoprofenu podawanego domięśniowo i dożylnie w leczeniu bólu o
nasileniu umiarkowanym do ciężkiego oceniano w kilku modelach bólu operacyjnego (zabiegi
ortopedyczne i ginekologiczne/w jamie brzusznej), a także w bólu mięśniowo-szkieletowym (model
ostrego bólu w odcinku lędźwiowym kręgosłupa) oraz w kolce nerkowej.
W przeprowadzonych badaniach działanie przeciwbólowe rozpoczynało się szybko, a najsilniejsze
działanie przeciwbólowe występowało w ciągu pierwszych 45 minut. Czas działania przeciwbólowego
po podaniu 50 mg deksketoprofenu wynosi zwykle 8 godzin.
Badania kliniczne dotyczące leczenia bólu pooperacyjnego wykazały, że deksketoprofen w postaci
roztworu do wstrzykiwań/infuzji stosowany w skojarzeniu z opioidami znacząco zmniejsza ich
zużycie. W badaniach dotyczących bólu pooperacyjnego, w których pacjenci otrzymywali morfinę w
sposób umożliwiający samodzielną kontrolę dawki, ci pacjenci, którzy byli leczeni deksketoprofenem,
potrzebowali istotnie mniejszych dawek morfiny (o 30-45% mniejszych) niż pacjenci w grupie
placebo.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Po podaniu domięśniowym trometamolu deksketoprofenu u ludzi maksymalne stężenia osiągane są po
20 minutach (w zakresie od 10 do 45 minut). W przypadku pojedynczych dawek w zakresie od 25 do
50 mg pole powierzchni pod krzywą jest proporcjonalne do dawki zarówno po podaniu
domięśniowym, jak i dożylnym.

Dystrybucja
Podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych o wysokim stopniu wiązania z białkami
osocza (99%), objętość dystrybucji wynosi średnio poniżej 0,25 l/kg. Okres półtrwania w fazie

dystrybucji wynosił około 0,35 godziny, a okres półtrwania w fazie eliminacji wahał się od 1 do 2,7
godzin.
W badaniach farmakokinetycznych z zastosowaniem dawek wielokrotnych stwierdzono, że wartości
Cmax i AUC po ostatnim podaniu domięśniowym lub dożylnym nie różniły się od wartości uzyskanych
po podaniu pojedynczej dawki, co sugeruje, że lek się nie kumuluje w organizmie.

Metabolizm
Po podaniu trometamolu deksketoprofenu jedynie enancjomer S-(+) jest obecny w moczu, co oznacza,
że u ludzi nie następuje przekształcanie się do enancjomeru R-(-).

Eliminacja
Główną drogą eliminacji deksketoprofenu jest sprzęganie z kwasem glukuronowym, a następnie
wydalanie nerkowe.

Pacjenci w podeszłym wieku
U zdrowych osób w podeszłym wieku (65 lat i starszych) ekspozycja była istotnie większa niż u
młodych ochotników po jednorazowym i wielokrotnym podaniu doustnym (do 55%), natomiast nie
stwierdzono statystycznie istotnej różnicy w stężeniu maksymalnym i czasie do osiągnięcia
maksymalnego stężenia. Średni okres półtrwania w fazie eliminacji był wydłużony po podaniu dawek
pojedynczych i wielokrotnych (do 48%), a pozorny całkowity klirens był zmniejszony.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań dotyczących farmakologii
bezpieczeństwa, nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania toksyczności
przewlekłej przeprowadzone na myszach i małpach wykazały brak obserwowanych działań
niepożądanych (ang. No Observed Adverse Effect Level, NOAEL) w dawkach 2 razy większych niż
maksymalna zalecana dawka u ludzi. Podczas stosowania większych dawek u małp głównymi
działaniami niepożądanymi były krew w stolcu, zmniejszenie przyrostu masy ciała, a po najwyższej
dawce nadżerkowe zmiany w przewodzie pokarmowym. Działania te występowały po podaniu dawek
14-18 razy większych niż maksymalna zalecana dawka u ludzi.

Nie przeprowadzono badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego u zwierząt.

Jak stwierdzono dla całej grupy farmakologicznej NLPZ, deksketoprofen może w modelach
zwierzęcych powodować zmiany przeżywalności zarodków i płodów, zarówno pośrednio, przez
toksyczność żołądkowo-jelitową u ciężarnych matek, jak i bezpośrednio poprzez wpływ na rozwój
płodu.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Etanol 96%
Sodu chlorek
Sodu wodorotlenek
Woda do wstrzykiwań

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie należy mieszać produktu Dexketoprofen Sopharma roztwór do wstrzykiwań/infuzji w małej
objętości (np. w strzykawce) z roztworami dopaminy, prometazyny, pentazocyny, petydyny lub
hydroksyzyny, ponieważ może to spowodować wytrącanie się osadu.

Rozcieńczonego roztworu do infuzji otrzymanego zgodnie z opisem w punkcie 6.6 nie należy mieszać
z prometazyną ani pentazocyną.

Nie należy mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz
wymienionych w punkcie 6.6.

#### 6.3 Okres ważności

4 lata.

Dla roztworu otrzymanego zgodnie ze wskazówkami podanymi w punkcie 6.6 wykazano stabilność
chemiczną i fizyczną przez 24 godziny w temperaturze 25°C i 24 godziny w temperaturze od 2°C do
8°C.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia przygotowany roztwór należy zużyć natychmiast po
sporządzeniu. Jeśli roztwór nie zostanie zużyty niezwłocznie po sporządzeniu, użytkownik jest
odpowiedzialny za zachowanie odpowiedniego czasu i warunków przechowywania, czyli nie dłużej
niż 24 godziny w temperaturze 2 do 8°C, chyba że roztwór przygotowano w kontrolowanych i
zwalidowanych warunkach sterylnych. Przez cały czas należy chronić roztwór przed światłem.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania.
Przechowywać ampułki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Produkt jest zapakowany w ampułki z oranżowego szkła (typu 1) o objętości 2 ml, z oznaczeniem
miejsca otwarcia ampułki. Na każdej ampułce znajduje się samoprzylepna etykieta.

Blistry z folii PVC mogą zawierać 1 (jedną), 2 (dwie), 5 (pięć) lub 10 (dziesięć) ampułek.
Opakowania zawierają: 1, 5, 6, 10, 20, 25, 50 lub 100 ampułek.
Odpowiednia liczba blistrów i ulotka z instrukcją stosowania umieszczone są w tekturowym pudełku.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Wykazano zgodność produktu Dexketoprofen Sopharma roztwór do wstrzykiwań/infuzji po
zmieszaniu w małych objętościach (np. w strzykawce) z roztworami do wstrzykiwań heparyny,
lidokainy, morfiny i teofiliny.

Wykazano zgodność produktu Dexketoprofen Sopharma roztwór do wstrzykiwań/infuzji z
następującymi materiałami: polipropylen, polietylen o wysokiej gęstości (HDPE) i polietylen o niskiej
gęstości (LDPE).

Do podawania we wlewie dożylnym zawartość jednej ampułki (2 ml) produktu Dexketoprofen
Sopharma roztwór do wstrzykiwań/infuzji należy rozcieńczyć w objętości do 30 ml lub do 100 ml
0,9% roztworu chlorku sodu, 5% roztworu glukozy lub mleczanu Ringera. Roztwór należy
rozcieńczyć w warunkach aseptycznych i chronić przed naturalnym światłem dziennym (patrz także
punkt 6.3). Rozcieńczony roztwór jest przezroczysty.

Produkt Dexketoprofen Sopharma roztwór do wstrzykiwań/infuzji jest przeznaczony do
jednorazowego użytku; niewykorzystany roztwór należy wyrzucić. Przed podaniem należy sprawdzić,
czy roztwór jest przejrzysty i bezbarwny: nie należy go stosować, jeśli widoczne są cząstki stałe.

Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Sopharma Warszawa Sp. z o. o.
Al. Jerozolimskie 136, 02-305 Warszawa

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
/ DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

##### 05.03.2021 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

17.01.2024

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.