# Doloxib

> Etorykoksyb · 30 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Doloxib
- **Nazwa powszechna:** Etoricoxibum
- **Substancja czynna:** [Etorykoksyb](https://apteka.online/odpowiedniki/etoricoxibum)
- **Moc:** 30 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** M01AH05
- **Liczba opakowań:** 6
- **Numer pozwolenia:** 23381
- **Podmiot odpowiedzialny:** Zentiva, k.s.
- **Producent:** Pharmadox Healthcare Ltd.
S.C. Zentiva S.A
Winthrop Arzneimittel GmbH
Zentiva, k.s., Malta
Rumunia
Niemcy
Czechy
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwzapalne-i-przeciwreumatyczne/doloxib-tabl-powl-30-mg-zentiva
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwzapalne-i-przeciwreumatyczne/doloxib-tabl-powl-30-mg-zentiva.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/36819/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/36819/characteristic

## Dostępne opakowania (6)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 7 tabl. | 5909991290528 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 20 tabl. | 5909991353124 | Rp | — | Brak danych | — |
| 28 tabl. | 5909991290535 | Rp | — | Dobrze dostępny (4/5) | — |
| 50 tabl. | 5909991353131 | Rp | — | Brak danych | — |
| 98 tabl. | 5909991290542 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 100 tabl. | 5909991353148 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Doloxib i w jakim celu się go stosuje?
Doloxib zawiera substancję czynną etorykoksyb. Doloxib jest lekiem należącym do grupy
wybiórczych inhibitorów cyklooksygenazy 2 (COX-2). Należą one do grupy leków zwanych
niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ).

Doloxib pomaga zmniejszyć dolegliwości bólowe oraz obrzęki (stan zapalny) stawów i mięśni u osób
w wieku 16 lat i starszych z chorobą zwyrodnieniową stawów (ChZS), reumatoidalnym zapaleniem
stawów (RZS), zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa oraz z dną moczanową.

Doloxib jest również lekiem stosowanym do krótkotrwałego leczenia bólu o nasileniu umiarkowanym
związanego ze stomatologicznym zabiegiem chirurgicznym u osób w wieku 16 lat i starszych.

Co to jest choroba zwyrodnieniowa stawów?
Choroba zwyrodnieniowa stawów jest schorzeniem obejmującym stawy. Powstaje na skutek
stopniowego rozkładu chrząstki wyściełającej zakończenia kości. Wywołuje to obrzęk (stan zapalny),
ból, wrażliwość na dotyk, sztywność i niesprawność.

Co to jest reumatoidalne zapalenie stawów?
Reumatoidalne zapalenie stawów jest długo utrzymującą się chorobą zapalną stawów. Wywołuje ból,
sztywność, obrzęki oraz zwiększa utratę zakresu ruchów w stawach, które obejmuje. Wywołuje
również stany zapalne w innych częściach ciała.

Co to jest dna moczanowa?
Dna moczanowa jest chorobą objawiającą się nagłymi, powracającymi atakami bardzo bolesnego
zapalenia oraz zaczerwienienia stawów. Choroba ta jest spowodowana przez odkładanie się
złogów krystalicznych w stawie.

Co to jest zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa?
Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa jest zapalną chorobą kręgosłupa i dużych stawów.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Doloxib

Kiedy nie stosować leku Doloxib:
• jeśli pacjent ma uczulenie na etorykoksyb lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6);
• jeśli u pacjenta występuje nadwrażliwość na niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ),
w tym kwas acetylosalicylowy oraz wybiórcze inhibitory cyklooksygenazy 2 (COX-2)
(patrz „Możliwe działania niepożądane”, punkt 4);
• jeśli u pacjenta występuje czynna choroba wrzodowa żołądka lub krwawienie z żołądka lub
jelit;
• jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby;
• jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek;
• u kobiet w okresie ciąży lub u kobiet, które mogą być w ciąży, lub karmiących piersią (patrz
„Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”);
• u osób w wieku poniżej 16 lat;
• jeśli u pacjenta występuje zapalenie błony śluzowej jelit, takie jak choroba Crohna,
wrzodziejące zapalenie okrężnicy lub zapalenie okrężnicy;
• jeśli u pacjenta występuje wysokie ciśnienie krwi, które nie zostało poddane leczeniu (w razie
wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki z prośbą o skontrolowanie ciśnienia
tętniczego);
• jeśli u pacjenta kiedykolwiek lekarz zdiagnozował zaburzenia serca, w tym niewydolność
serca (umiarkowanego lub ciężkiego typu) lub dusznicę bolesną (ból w klatce piersiowej);
• jeśli u pacjenta wystąpił zawał serca, przeprowadzono zabieg wszczepienia bajpasów lub
wystąpiła choroba tętnic obwodowych (słabe krążenie w nogach lub stopach z powodu
zwężonych lub zablokowanych tętnic);
• jeśli u pacjenta wystąpił jakiegokolwiek rodzaju udar (w tym mini udar, przejściowy udar
niedokrwienny - TIA). Etorykoksyb może nieznacznie zwiększać ryzyko zawału serca oraz
udaru i dlatego nie powinien być stosowany u osób, u których wystąpiły zaburzenia serca
lub udar.

W przypadku występowania powyższych sytuacji, przed zastosowaniem tabletek należy
skonsultować się z lekarzem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Doloxib należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
• jeśli u pacjenta w przeszłości występowało krwawienie z żołądka lub choroba wrzodowa
żołądka;
• jeśli pacjent jest odwodniony np. na skutek przedłużających się nawracających wymiotów lub
biegunki;
• jeśli u pacjenta występują obrzęki z powodu zatrzymania płynów w organizmie;
• jeśli u pacjenta w przeszłości występowała niewydolność serca lub inna choroba serca;
• jeśli u pacjenta w przeszłości występowało wysokie ciśnienie krwi. Doloxib może
zwiększać ciśnienie tętnicze krwi u niektórych osób, zwłaszcza po zastosowaniu dużych
dawek leku, dlatego od czasu do czasu lekarz będzie kontrolować ciśnienie tętnicze krwi;
• jeśli u pacjenta w przeszłości występowała choroba wątroby lub nerek;
• jeśli pacjent jest obecnie leczony z powodu zakażenia. Lek Doloxib może maskować
lub ukrywać gorączkę, która jest objawem zakażenia;
• w przypadku osób chorych na cukrzycę, ze zwiększonym stężeniem cholesterolu lub osób
palących tytoń. U tych osób istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia choroby serca;
• w przypadku kobiet planujących ciążę;
• w przypadku osób w wieku powyżej 65 lat.

W razie braku pewności, czy występuje którakolwiek z wyżej wymienionych sytuacji, należy
skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku Doloxib w celu wyjaśnienia, czy lek może
być zastosowany.

Lek Doloxib jest równie skuteczny zarówno u osób w podeszłym wieku, jak i u młodszych, dorosłych
pacjentów. W przypadku pacjentów w wieku powyżej 65 lat lekarz może zadecydować o częstszych
wizytach kontrolnych. Nie jest konieczne dostosowywanie dawkowania u osób w wieku powyżej
65 lat.

Dzieci i młodzież
Nie podawać tego leku dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 16 lat.

Doloxib a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym lekach wydawanych
bez recepty.

W przypadku stosowania jednego z niżej wymienionych leków lekarz może zadecydować o potrzebie
obserwacji pacjenta, w celu upewnienia się, że leczenie przebiega prawidłowo od rozpoczęcia
stosowania leku Doloxib:
• leki rozrzedzające krew (leki przeciwzakrzepowe), takie jak warfaryna;
• ryfampicyna (antybiotyk);
• metotreksat (lek hamujący czynność układu immunologicznego, często stosowany w leczeniu
reumatoidalnego zapalenia stawów);
• cyklosporyna lub takrolimus (leki hamujące czynność układu immunologicznego);
• lit (lek stosowany w leczeniu niektórych rodzajów depresji);
• leki pomagające kontrolować wysokie ciśnienie krwi i niewydolność serca, nazywane
inhibitorami ACE i blokerami receptora angiotensyny, na przykład enalapryl i ramipryl oraz
losartan i walsartan;
• leki moczopędne (diuretyki);
• digoksyna (lek stosowany w niewydolności serca i zaburzeniach rytmu serca);
• minoksydyl (lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego);
• salbutamol w postaci tabletek lub roztworu doustnego (lek stosowany w astmie);
• doustne leki antykoncepcyjne (połączenie może zwiększyć ryzyko wystąpienia działań
niepożądanych);
• hormonalna terapia zastępcza (połączenie może zwiększyć ryzyko wystąpienia działań
niepożądanych);
• kwas acetylosalicylowy, ryzyko powstania wrzodów żołądka jest większe, gdy stosuje się lek
Doloxib jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym;
• kwas acetylosalicylowy stosowany w profilaktyce zawałów serca lub udaru mózgu.
Lek Doloxib może być przyjmowany jednocześnie z małą dawką kwasu acetylosalicylowego.
Jeśli obecnie trwa leczenie małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego w celu zapobiegania
zawałowi serca lub udarowi, nie należy przerywać stosowania kwasu acetylosalicylowego bez
konsultacji z lekarzem;
• kwas acetylosalicylowy oraz inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ):
nie stosować dużych dawek kwasu acetylosalicylowego lub innych leków
przeciwzapalnych podczas stosowania leku Doloxib.

Doloxib z jedzeniem i piciem
Działanie leku może rozpocząć się szybciej, jeśli lek Doloxib zostanie przyjęty na czczo.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje
mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Leku Doloxib nie wolno stosować u kobiet w okresie ciąży. Kobieta w ciąży lub kobieta, która
może być w ciąży lub planująca ciążę nie może stosować tego leku. W przypadku zajścia w ciążę
należy odstawić lek i skontaktować się z lekarzem. W przypadku wątpliwości lub potrzeby
uzyskania dodatkowych informacji należy skontaktować się z lekarzem.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy lek Doloxib wydzielany jest z mlekiem kobiet karmiących piersią. W przypadku
karmienia piersią lub planowania karmienia piersią należy skonsultować się z lekarzem przed
zastosowaniem leku Doloxib. W przypadku przyjmowania leku Doloxib nie wolno karmić piersią.

Wpływ na płodność
Nie zaleca się stosowania leku Doloxib u kobiet planujących ciążę.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
U niektórych pacjentów stosujących lek Doloxib odnotowano występowanie zawrotów
głowy i senność.
Nie prowadzić pojazdów mechanicznych, jeśli występują zawroty głowy i senność.
Nie obsługiwać żadnych urządzeń mechanicznych ani nie posługiwać się narzędziami, jeśli występują
zawroty głowy i senność.

### 3. Jak stosować lek Doloxib?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Nie przyjmować większych dawek niż zalecane dla poszczególnych schorzeń. Co pewien czas należy
skonsultować się z lekarzem w celu kontroli leczenia. Ważne jest, aby stosować możliwie najmniejszą
skuteczną dawkę działającą przeciwbólowo i nie należy stosować leku Doloxib dłużej niż jest to
konieczne. Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia zawału serca i udaru po przedłużającym się
stosowaniu leku, szczególnie w dużych dawkach.

Dostępne są różne moce tego produktu leczniczego i w zależności od występującej choroby lekarz
przepisze tabletki o mocy właściwej dla pacjenta.

Zalecana dawka:

Choroba zwyrodnieniowa stawów
Zalecana dawka wynosi 30 mg jeden raz na dobę, zwiększona maksymalnie do 60 mg jeden raz na
dobę, w razie potrzeby.

Reumatoidalne zapalenie stawów
Zalecana dawka wynosi 60 mg jeden raz na dobę, zwiększona maksymalnie do 90 mg raz na dobę,
w razie potrzeby.

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa.
Zalecana dawka wynosi 60 mg jeden raz na dobę, zwiększona maksymalnie do 90 mg raz na dobę,
w razie potrzeby..

Ostre zespoły bólowe
Etorykoksyb należy stosować wyłącznie w okresie występowania ostrych objawów bólowych.

Dna moczanowa
Zalecana dawka wynosi 120 mg jeden raz na dobę; należy ją stosować jedynie w okresie
występowania ostrego bólu, maksymalnie przez 8 dni.

Ból po stomatologicznym zabiegu chirurgicznym
Zalecana dawka wynosi 90 mg jeden raz na dobę, a leczenie z zastosowaniem takiej dawki może
trwać maksymalnie 3 dni.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z łagodną chorobą wątroby nie należy stosować dawki większej niż 60 mg jeden
raz na dobę.
U pacjentów z umiarkowaną chorobą wątroby nie należy stosować dawki większej niż 30 mg na
dobę.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Leku Doloxib nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat.

Pacjenci w podeszłym wieku
Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku. U pacjentów w podeszłym
wieku należy zachować ostrożność.

Sposób podawania
Lek Doloxib jest przeznaczony do stosowania doustnego. Tabletki należy przyjmować raz na dobę.
Lek Doloxib można przyjmować z posiłkami lub niezależnie od posiłków.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Doloxib
Nigdy nie należy przyjmować więcej tabletek, niż zalecił lekarz. W razie przyjęcia zbyt dużej ilości
tabletek leku Doloxib, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.

Pominięcie przyjęcia leku Doloxib
Lek Doloxib należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie pominięcia dawki,
następnego dnia należy powrócić do zwykle stosowanego schematu dawkowania. Nie należy
stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli pojawi się którykolwiek z następujących objawów, należy odstawić lek Doloxib
i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem (patrz punkt 2. „Informacje ważne przed
zastosowaniem leku Doloxib”):
• duszność, ból w klatce piersiowej lub pojawienie się obrzęków wokół kostek lub
zwiększenie się już istniejących;
• zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka) - są to objawy zaburzeń czynności wątroby;
• ciężki lub nieprzerwany ból żołądka lub pojawienie się czarnego zabarwienia stolca;
• reakcja nadwrażliwości, która może objawić się jako zmiany skórne takie jak owrzodzenia,
pęcherze lub obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, który może powodować trudności
w oddychaniu.

Następujące działania niepożądane mogą wystąpić podczas leczenia lekiem Doloxib:

Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów)
• ból żołądka.

Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 pacjentów)
• suchy zębodół (zapalenie i ból po wyrwaniu zęba),

• obrzmienie nóg i (lub) stóp z powodu zatrzymania płynów (obrzęk),
• zawroty głowy, ból głowy,
• kołatanie serca (szybkie lub nieregularne bicie serca), nieregularny rytm serca (arytmia),
• zwiększone ciśnienie krwi,
• świszczący oddech lub duszność (skurcz oskrzeli),
• zaparcia, gazy (nadmiar gazów jelitowych), nieżyt żołądka (zapalenie błony śluzowej
żołądka), zgaga, biegunka, niestrawność (dyspepsja) i (lub) uczucie dyskomfortu w
żołądku, nudności, wymioty, zapalenie przełyku, owrzodzenia jamy ustnej,
• zmiany w wynikach badań krwi związanych z wątrobą,
• siniaki,
• osłabienie i zmęczenie, objawy grypopodobne.

Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów)
• nieżyt żołądka i jelit (zapalenie przewodu pokarmowego, które obejmuje zarówno żołądek jak
i jelito cienkie i (lub) grypa żołądkowa), zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie
dróg moczowych,
• zmiany w wynikach badań laboratoryjnych (zmniejszenie liczby czerwonych krwinek,
zmniejszenie liczby białych krwinek, zmniejszenie liczby płytek krwi),
• nadwrażliwość (reakcja alergiczna, w tym pokrzywka, która może być na tyle poważna,
że wymaga natychmiastowej interwencji medycznej),
• zwiększony lub zmniejszony apetyt, zwiększenie masy ciała,
• lęk, depresja, zmniejszona sprawność umysłowa; widzenie lub słyszenie czegoś, co nie
istnieje (omamy),
• zaburzenia smaku, bezsenność, drętwienie lub mrowienie, senność,
• niewyraźne widzenie, podrażnienie oczu i zaczerwienienie,
• szumy uszne, zawroty głowy (uczucie wirowania podczas spoczynku),
• zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków), szybkie bicie serca, niewydolność serca,
nieswoiste zmiany w zapisie EKG, uczucie napięcia, uczucie ucisku lub ciężaru w klatce
piersiowej (dusznica bolesna), zawał serca,
• uderzenia gorąca, udar, mini udar (przejściowy udar niedokrwienny), znaczne zwiększenie
ciśnienia krwi,
• zapalenie naczyń krwionośnych,
• kaszel, bezdech, krwawienie z nosa,
• wzdęcia, zmiana charakteru wypróżnień, suchość błony śluzowej jamy ustnej, choroba
wrzodowa żołądka, zapalenie błony śluzowej żołądka, które może być ciężkie i doprowadzić
do krwawienia, zespół jelita drażliwego, zapalenie trzustki,
• obrzęk twarzy, wysypka skórna lub świąd, zaczerwienienie skóry,
• kurcze mięśni, ból lub sztywność mięśni,
• duże stężenie potasu we krwi, zmiany w wynikach badań krwi lub moczu związane z
nerkami, ciężkie zaburzenia czynności nerek, zwiększone stężenie kwasu moczowego
oraz fosfokinazy kreatynowej,
• ból w klatce piersiowej.

Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 pacjentów)
• obrzęk naczynioruchowy (reakcja alergiczna charakteryzująca się obrzękiem twarzy, warg,
języka i (lub) gardła, który może powodować trudności w oddychaniu lub przełykaniu, która
może być na tyle poważna, że wymaga natychmiastowej interwencji medycznej); reakcje
anafilaktyczne lub anafilaktoidalne, w tym wstrząs (ciężka reakcja alergiczna, która wymaga
natychmiastowej interwencji medycznej);
• dezorientacja, niepokój;
• zaburzenia czynności wątroby (zapalenie wątroby);
• małe stężenie sodu we krwi;
• niewydolność wątroby, zażółcenie skóry i (lub) oczu (żółtaczka);
• ciężkie reakcje skórne (w tym owrzodzenie jamy ustnej, gardła, nosa oraz narządów płciowych;
wysypka może prowadzić do rozległych pęcherzy i łuszczenia się skóry).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa.
Tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub
przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Doloxib?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Doloxib
Substancją czynną leku jest etorykoksyb.
Każda tabletka powlekana zawiera 30 mg, 60 mg, 90 mg lub 120 mg etorykoksybu.

Pozostałe składniki to:
Rdzeń tabletki: wapnia wodorofosforan bezwodny, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza
sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, talk, magnezu stearynian.
Otoczka tabletki: hypromeloza, hydroksypropyloceluloza, makrogol 6000, talk, tytanu dwutlenek
(E 171).
Tabletki w dawce 60 mg zawierają także żelaza tlenek brązowy (E 172); tabletki w dawce 90 mg
zawierają także żelaza tlenek żółty (E 172); tabletki w dawce 120 mg zawierają także żelaza tlenek
czerwony (E 172)

Jak wygląda lek Doloxib i co zawiera opakowanie
Doloxib, 30 mg, tabletki powlekane:
Białe lub białawe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy ok. 6 mm.

Doloxib, 60 mg, tabletki powlekane:
Jasnobrązowe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy ok. 8 mm.

Doloxib, 90 mg, tabletki powlekane:
Jasnożółte, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy ok. 9 mm.

Doloxib, 120 mg, tabletki powlekane:
Jasnoróżowe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy ok. 10 mm.

Wielkości opakowań:
Doloxib, 30 mg, tabletki powlekane:
7, 20, 28, 50, 98 lub 100 tabletek powlekanych

Doloxib, 60 oraz 90 mg, tabletki powlekane:
7, 14, 20, 28, 50, 100 tabletek powlekanych

Doloxib, 120 mg, tabletki powlekane:
5, 7, 14, 20, 28, 50 lub 100 tabletek powlekanych

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Zentiva k.s., U kabelovny 130, Dolní Měcholupy, 102 37 Prague 10, Republika Czeska

Wytwórca/Importer
Zentiva k.s., U kabelovny 130, Dolní Měcholupy, 102 37 Prague 10, Republika Czeska
Pharmadox Healthcare Ltd, KW20A Kordin Industrial Park, Paola PLA 3000, Malta
Winthrop Arzneimittel GmbH, Brüningstraße 50, 65926 Frankfurt am Main, Niemcy
S.C. Zentiva S.A., 50 Theodor Pallady Blvd., District 3, 032266 Bukareszt, Rumunia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat leku oraz jego nazw w krajach
członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy zwrócić się do przedstawiciela
podmiotu odpowiedzialnego w Polsce:

Zentiva Polska Sp. z o. o.
ul. Bonifraterska 17
00-203 Warszawa
tel.: +48 22 375 92 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki: kwiecień 2021

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Doloxib, 30 mg, tabletki powlekane
Doloxib, 60 mg, tabletki powlekane
Doloxib, 90 mg, tabletki powlekane
Doloxib, 120 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 30, 60, 90 lub 120 mg etorykoksybu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana

Doloxib, 30 mg, tabletki powlekane:
Białe lub białawe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy około 6 mm.

Doloxib, 60 mg, tabletki powlekane
Jasnobrązowe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy około 8 mm.

Doloxib, 90 mg, tabletki powlekane
Jasnożółte, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy około 9 mm.

Doloxib, 120 mg, tabletki powlekane
Jasnoróżowe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy około 10 mm.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Doloxib jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku od 16 lat, w leczeniu
objawowym choroby zwyrodnieniowej stawów (ChZS), reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS),
zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa oraz leczeniu bólu i objawów stanu zapalnego stawów
w ostrej fazie dny moczanowej.

Doloxib jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku od 16 lat, do krótkotrwałego
leczenia bólu o nasileniu umiarkowanym związanego ze stomatologicznym zabiegiem chirurgicznym.

Decyzję o przepisaniu selektywnego inhibitora COX-2 należy podejmować na podstawie oceny
indywidualnych zagrożeń mogących wystąpić u pacjenta (patrz punkty 4.3, 4.4).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Ryzyko powikłań dotyczących układu sercowo-naczyniowego w związku ze stosowaniem
etorykoksybu może zwiększać się wraz z wielkością dawki i długością leczenia, z tego względu
produkt leczniczy należy stosować jak najkrócej, w najmniejszej skutecznej dawce dobowej. Należy

okresowo dokonywać ponownej oceny potrzeby stosowania produktu leczniczego łagodzącego
objawy oraz stopnia odpowiedzi na leczenie, zwłaszcza u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową
stawów (patrz punkty 4.3, 4.4, 4.8 i 5.1).

Choroba zwyrodnieniowa stawów
Zalecana dawka wynosi 30 mg, jeden raz na dobę. U niektórych pacjentów z niedostatecznym
złagodzeniem objawów, zwiększenie dawki do 60 mg, jeden raz na dobę, może zwiększyć
skuteczność. W przypadku braku zwiększenia korzyści terapeutycznych, należy rozważyć inne
sposoby leczenia.

Reumatoidalne zapalenie stawów
Zalecana dawka wynosi 60 mg, jeden raz na dobę. U niektórych pacjentów z niedostatecznym
złagodzeniem objawów, zwiększenie dawki do 90 mg, jeden raz na dobę, może zwiększyć
skuteczność. Po ustabilizowaniu się stanu klinicznego pacjenta, właściwe może być zmniejszenie
dawki do 60 mg, jeden raz na dobę. W przypadku braku zwiększenia korzyści terapeutycznych, należy
rozważyć inne sposoby leczenia.

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
Zalecana dawka wynosi 60 mg, jeden raz na dobę. U niektórych pacjentów z niedostatecznym
złagodzeniem objawów, zwiększenie dawki do 90 mg, jeden raz na dobę, może zwiększyć
skuteczność. Po ustabilizowaniu się stanu klinicznego pacjenta, właściwe może być zmniejszenie
dawki do 60 mg, jeden raz na dobę. W przypadku braku zwiększenia korzyści terapeutycznych, należy
rozważyć inne sposoby leczenia.

Ostre zespoły bólowe
W przypadku ostrych zespołów bólowych etorykoksyb należy stosować wyłącznie w okresie
występowania ostrych objawów bólowych.

Ostre zapalenie stawów w przebiegu dny moczanowej
Zalecana dawka wynosi 120 mg jeden raz na dobę. Podczas badań klinicznych u pacjentów z dną
moczanową o ostrym przebiegu etorykoksyb podawano przez 8 dni.

Ból po stomatologicznym zabiegu chirurgicznym
Zalecana dawka wynosi 90 mg jeden raz na dobę, a leczenie z zastosowaniem takiej dawki może
trwać maksymalnie 3 dni. Niektórzy pacjenci mogą wymagać innej analgezji pooperacyjnej oprócz
produktu leczniczego Doloxib podczas trzydniowej terapii.

Stosowanie większych dawek niż zalecane w poszczególnych wskazaniach nie wykazało większej
skuteczności działania produktu leczniczego, bądź nie przeprowadzono odpowiednich badań. Z tego
względu:
Dawka zalecana w ChZS nie powinna być większa niż 60 mg na dobę.
Dawka zalecana w RZS i zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa nie powinna być większa niż
90 mg na dobę.
Dawka zalecana w dnie moczanowej o ostrym przebiegu nie powinna być większa niż 120 mg na
dobę, a leczenie z zastosowaniem takiej dawki może trwać maksymalnie 8 dni.
Dawka zalecana w przypadku ostrego bólu po stomatologicznym zabiegu chirurgicznym nie powinna
być większa niż 90 mg na dobę, a leczenie z zastosowaniem takiej dawki może trwać maksymalnie
3 dni.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku
Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu leczniczego u pacjentów w podeszłym wieku.
Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności wątroby

Niezależnie od wskazania u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (5 - 6 punktów
wg skali Childa-Pugha) nie należy stosować dawki większej niż 60 mg jeden raz na dobę.
U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7-9 punktów wg skali ChildaPugha), niezależnie od wskazania, nie należy stosować dawki większej niż 30 mg jeden raz na dobę.
U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zalecana jest ostrożność, z powodu
ograniczonej ilości danych klinicznych. Brak odpowiednich badań klinicznych dotyczących
stosowania produktu leczniczego u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby
(≥10 punktów wg skali Childa-Pugha). Z tego względu stosowanie produktu u tych pacjentów jest
przeciwwskazane (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2).

Zaburzenia czynności nerek
Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu leczniczego u pacjentów z klirensem kreatyniny
wynoszącym ≥30 ml/min (patrz punkt 5.2). Stosowanie etorykoksybu u pacjentów z klirensem
kreatyniny wynoszącym <30 ml/min jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Dzieci i młodzież
Etorykoksyb jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat (patrz
punkt 4.3).

Sposób podawania

Doloxib przeznaczony jest do stosowania doustnego i może być przyjmowany niezależnie od
posiłków. Działanie może rozpocząć się szybciej, jeśli produkt leczniczy Doloxib zostanie przyjęty na
czczo. Należy to uwzględnić w przypadku konieczności uzyskania szybkiego działania
przeciwbólowego.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.

Czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy lub krwawienie z przewodu pokarmowego.

Pacjenci, u których po podaniu kwasu acetylosalicylowego lub innego niesteroidowego leku
przeciwzapalnego (NLPZ), w tym inhibitorów cyklooksygenazy 2 (COX-2) wystąpił: skurcz oskrzeli,
ostry nieżyt błony śluzowej nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka lub reakcje typu
alergicznego.

Ciąża i karmienie piersią (patrz punkty 4.6 i 5.3).

Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (albumina w surowicy <25 g/l lub ≥10 punktów wg skali
Childa-Pugha).

Szacunkowy klirens kreatyniny <30 ml/min.

Dzieci i młodzież w wieku poniżej 16 lat.

Zapalenie błony śluzowej jelit.

Zastoinowa niewydolność mięśnia sercowego (Klasa II-IV w skali NYHA).

Pacjenci z nadciśnieniem, u których ciśnienie krwi jest stale zwiększone ponad 140/90 mmHg i którzy
nie mieli właściwie kontrolowanego ciśnienia tętniczego krwi.

Rozpoznana choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych i (lub) choroba naczyń
mózgowych.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Wpływ na przewód pokarmowy
U pacjentów leczonych etorykoksybem obserwowano występowanie zaburzeń w obrębie górnego
odcinka przewodu pokarmowego [perforacje, owrzodzenia, krwawienia (ang. PUBs - perforations,
ulcers or bleedings)]; niektóre z nich prowadziły do zgonu.
Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów, u których istnieje zwiększone
ryzyko wystąpienia powikłań w obrębie przewodu pokarmowego podczas leczenia NLPZ. Dotyczy
to pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów stosujących jednocześnie inne leki z grupy NLPZ lub
kwas acetylosalicylowy, pacjentów z chorobą w obrębie przewodu pokarmowego, taką jak
owrzodzenie i krwawienie w wywiadzie.
Podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu i kwasu acetylosalicylowego (nawet małych dawek)
istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia dalszych działań niepożądanych w obrębie przewodu
pokarmowego (owrzodzenia lub inne zaburzenia żołądka i jelit). Długotrwałe badania kliniczne nie
wykazały istotnej różnicy bezpieczeństwa stosowania na układ pokarmowy, pomiędzy selektywnymi
inhibitorami COX-2 podawanymi z kwasem acetylosalicylowym, a NLPZ podawanymi z kwasem
acetylosalicylowym (patrz punkt 5.1).

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy
Z danych klinicznych wynika, że leki z grupy selektywnych inhibitorów COX-2 mogą być związane
z występowaniem niepożądanych zdarzeń zakrzepowych (zwłaszcza zawału mięśnia sercowego
i udaru mózgu) w porównaniu do placebo i niektórych NLPZ. Ze względu na to, że ryzyko zaburzeń
sercowo-naczyniowych w trakcie stosowania etorykoksybu może zwiększać się w zależności od
dawki i okresu terapii, należy zastosować najkrótszy możliwy okres leczenia i najmniejszą dawkę
dobową. Potrzeba objawowego leczenia przeciwbólowego i reakcja pacjenta na leczenie powinny być
okresowo oceniane, zwłaszcza u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów (patrz punkty 4.2, 4.3,
#### 4.8 i 5.1).
Pacjenci, u których występują istotne czynniki ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych (np.
nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu), mogą być leczeni etorykoksybem
jedynie po dokładnym rozważeniu celowości takiej terapii (patrz punkt 5.1).
Wybiorcze inhibitory COX-2 nie mogą zastępować kwasu acetylosalicylowego w profilaktyce chorób
zakrzepowo-zatorowych układu sercowo-naczyniowego ze względu na brak działania
przeciwpłytkowego. Z tego względu, nie powinno się przerywać leczenia przeciwpłytkowego (patrz
punkty 4.5 i 5.1).

Wpływ na nerki
Prostaglandyny powstające w nerkach mogą pełnić rolę wyrównawczą w utrzymywaniu przepływu
nerkowego. Z tego względu, w warunkach zaburzonego przepływu nerkowego stosowanie
etorykoksybu może powodować zmniejszenie powstawania prostaglandyn, a wtórnie – zmniejszenie
przepływu krwi przez nerki i zaburzenia czynności nerek. Największe ryzyko wystąpienia takiego
działania istnieje u pacjentów z wcześniej występującym znacznymi zaburzeniami czynności nerek,
niewyrównaną niewydolnością serca lub marskością wątroby. U tych pacjentów należy rozważyć
monitorowanie czynności nerek.

Zatrzymanie płynów w organizmie, obrzęki i nadciśnienie tętnicze
Podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych hamujących wytwarzanie prostaglandyn,
u pacjentów przyjmujących etorykoksyb obserwowano zatrzymanie płynów, obrzęki i nadciśnienie
tętnicze. Stosowanie wszystkich niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), w tym
etorykoksybu, może być związane z wystąpieniem lub nawrotem zastoinowej niewydolności serca. W
celu uzyskania informacji dotyczących zależnej od dawki odpowiedzi na etorykoksyb patrz punkt 5.1.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego u pacjentów, u których w
wywiadzie stwierdzono niewydolność serca, zaburzenia czynności lewej komory serca lub
nadciśnienie tętnicze krwi oraz u pacjentów z istniejącymi już obrzękami, niezależnie od ich
przyczyny. W przypadku pogorszenia stanu zdrowia tych pacjentów, należy podjąć odpowiednie
czynności, w tym przerwać stosowanie etorykoksybu.
Stosowanie etorykoksybu może być związane z częstszymi przypadkami wystąpienia ciężkiego
nadciśnienia tętniczego w porównaniu z innymi NLPZ i selektywnymi inhibitorami COX-2, zwłaszcza

po zastosowaniu dużych dawek. Z tego względu, przed rozpoczęciem leczenia etorykoksybem
nadciśnienie tętnicze powinno być odpowiednio kontrolowane (patrz punkt 4.3), a także należy
zwrócić szczególną uwagę na konieczność monitorowania ciśnienia tętniczego krwi podczas leczenia
etorykoksybem. Ciśnienie tętnicze krwi należy monitorować w ciągu dwóch tygodni po rozpoczęciu
leczenia i okresowo w dalszym czasie. Jeśli zwiększy się znacząco ciśnienie tętnicze krwi, należy
rozważyć alternatywną metodę leczenia.

Wpływ na wątrobę
W badaniach klinicznych u około 1% pacjentów leczonych, przez okres do jednego roku,
etorykoksybem w dawce 30 mg, 60 mg lub 90 mg na dobę, nastąpiło zwiększenie aktywności
aminotransferazy alaninowej (AlAT) i (lub) aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) (około
trzykrotne lub większe przekroczenie górnej granicy wartości prawidłowych).
Każdy pacjent, u którego wystąpiły podmiotowe i (lub) przedmiotowe objawy, wskazujące na
zaburzenia czynności wątroby lub u którego wystąpiły nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych
wątroby powinien być monitorowany. Jeśli wystąpią objawy niewydolności wątroby lub zostanie
stwierdzone utrzymywanie się nieprawidłowych wyników (ponad trzykrotne przekroczenie górnej
granicy wartości prawidłowych), należy przerwać stosowanie etorykoksybu.

Ogólne
Jeżeli podczas leczenia wystąpi pogorszenie czynności opisanych powyżej układów lub narządów,
należy podjąć właściwe postępowanie lecznicze i rozważyć przerwanie leczenia etorykoksybem.
Należy zapewnić odpowiednią opiekę medyczną podczas stosowania etorykoksybu u osób w wieku
podeszłym oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby lub serca.

Należy zachować ostrożność podczas rozpoczynania leczenia etorykoksybem u pacjentów
odwodnionych. Wskazane jest odpowiednie nawodnienie pacjentów przed rozpoczęciem leczenia
etorykoksybem.

Po wprowadzeniu do obrotu, podczas stosowania NLPZ i niektórych selektywnych inhibitorów
COX-2 odnotowano bardzo rzadko występowanie ciężkich reakcji skórnych, niekiedy zakończonych
zgonem, w tym złuszczającego zapalenia skory, zespołu Stevensa-Johnsona i toksycznego
martwiczego oddzielania się naskórka (patrz punkt 4.8). Ryzyko wystąpienia tych działań jest
prawdopodobnie największe na początku terapii, większość powikłań notowano w ciągu pierwszego
miesiąca leczenia.
Ciężkie reakcje nadwrażliwości (takie jak anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy) odnotowano
u pacjentów otrzymujących etorykoksyb (patrz punkt 4.8). Niektóre selektywne inhibitory COX-2
były związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia reakcji skórnych u pacjentów, u których
występowała alergia na niektóre leki. Należy przerwać stosowanie etorykoksybu w wypadku
wystąpienia pierwszych objawów wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych lub jakichkolwiek
innych objawów nadwrażliwości.

Etorykoksyb może maskować gorączkę i inne objawy stanu zapalnego lub infekcji.

Należy zachować ostrożność stosując etorykoksyb jednocześnie z warfaryną lub innymi doustnymi
lekami przeciwzakrzepowymi (patrz punkt 4.5).

Stosowanie etorykoksybu, jak i innych produktów leczniczych będących inhibitorami
cyklooksygenazy/syntezy prostaglandyn nie jest zalecane u kobiet planujących ciążę (patrz punkty
4.6, 5.1 i 5.3).

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje farmakodynamiczne

Doustne leki przeciwzakrzepowe
U osób przyjmujących długotrwale warfarynę, podawanie etorykoksybu w dawce 120 mg na dobę
było związane ze zwiększeniem o około 13% międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (ang.

INR - International Normalized Ratio) czasu protrombinowego. Z tego względu, należy kontrolować
czas protrombinowy u pacjentów otrzymujących leki o działaniu przeciwzakrzepowym, szczególnie
w pierwszych dniach leczenia etorykoksybem lub po zmianie jego dawki (patrz punkt 4.4).

Leki moczopędne, inhibitory konwertazy angiotensyny (inhibitory ACE) i antagoniści receptora
angiotensyny II
NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych.
U niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. u pacjentów odwodnionych lub
u pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek) jednoczesne stosowanie inhibitora
ACE lub antagonisty receptora angiotensyny II i leków hamujących cyklooksygenazę może
powodować dalsze, zwykle odwracalne, zaburzenia czynności nerek, w tym możliwą ostrą
niewydolność nerek. Należy rozważyć możliwość wystąpienia interakcji u pacjentów stosujących
etorykoksyb jednocześnie z inhibitorami konwertazy angiotensyny lub antagonistami receptora
angiotensyny II. W związku z tym połączenie tych leków należy stosować ostrożnie, zwłaszcza
u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni. Należy też
rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia towarzyszącego, a także okresowo
w okresie późniejszym.

Kwas acetylosalicylowy
W badaniu przeprowadzonym z udziałem zdrowych ochotników stwierdzono, że w stanie równowagi
stacjonarnej etorykoksyb w dawce 120 mg jeden raz na dobę, nie wywierał wpływu na działanie
antyagregacyjne kwasu acetylosalicylowego (81 mg jeden raz na dobę). Etorykoksyb może być
stosowany jednocześnie z małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego podawanymi profilaktycznie
w chorobach układu sercowo-naczyniowego. Jednakże, jednoczesne stosowanie kwasu
acetylosalicylowego w małych dawkach i etorykoksybu może zwiększyć częstość występowania
owrzodzeń przewodu pokarmowego lub innych zaburzeń w porównaniu do stosowania samego
etorykoksybu. Nie jest zalecane jednoczesne stosowanie etorykoksybu z kwasem acetylosalicylowym
w większych dawkach niż stosowane w profilaktyce chorób układu sercowo-naczyniowego lub
z innymi lekami z grupy NLPZ (patrz punkt 5.1 i 4.4).

Cyklosporyna i takrolimus
Nie badano interakcji tych leków z etorykoksybem, jednakże jednoczesne stosowanie cyklosporyny
lub takrolimusu z lekami z grupy NLPZ może zwiększać działanie cyklosporyny lub takrolimusu,
uszkadzające nerki. Należy monitorować czynność nerek podczas jednoczesnego stosowania
etorykoksybu z cyklosporyną lub takrolimusem.

Interakcje farmakokinetyczne

Wpływ etorykoksybu na parametry farmakokinetyczne innych leków:

Lit
Leki z grupy NLPZ powodują zmniejszenie wydalania litu przez nerki i w związku z tym zwiększenie
stężenia litu w osoczu. Jeśli jest to konieczne należy kontrolować stężenie litu we krwi i dostosować
jego dawkę zarówno podczas skojarzonego stosowania, jak i po odstawieniu leku z grupy NLPZ.

Metotreksat
Przeprowadzono dwa badania, w których stosowano etorykoksyb w dawce 60 mg, 90 mg lub 120 mg,
jeden raz na dobę, przez 7 dni u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów, przyjmujących
metotreksat raz na tydzień w dawkach od 7,5 mg do 20 mg. Etorykoksyb w dawkach 60 mg i 90 mg
nie wpływał na stężenie metotreksatu w osoczu ani na klirens nerkowy metotreksatu. W jednym
badaniu, etorykoksyb w dawce 120 mg nie wpływał na stężenie, a w drugim badaniu, etorykoksyb
w dawce 120 mg zwiększał stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszał klirens nerkowy
metotreksatu o 13%. Pacjentów przyjmujących jednocześnie etorykoksyb i metotreksat należy
obserwować ze względu na działanie toksyczne metotreksatu.

Doustne leki antykoncepcyjne
Podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu w dawce 60 mg i doustnego leku
antykoncepcyjnego zawierającego 35 mikrogramów etynyloestradiolu (ang. EE - ethinyl estradiol)
oraz 0,5 do 1 mg noretyndronu przez 21 dni, stwierdzono zwiększenie wartości AUC0-24 h EE w stanie
stacjonarnym o 37%. Etorykoksyb podawany w dawce 120 mg z tym samym doustnym lekiem
antykoncepcyjnym, jednocześnie lub w odstępie 12 godzin, wpływał na zwiększenie wartości AUC0-

24 godz. EE w stanie stacjonarnym od 50% do 60%. Wybierając doustny lek antykoncepcyjny stosowany
jednocześnie z etorykoksybem, należy rozważyć zwiększenie stężenia EE. Zwiększenie stężenia EE
może zwiększać występowanie działań niepożądanych związanych ze stosowaniem doustnych leków
antykoncepcyjnych (np. żylne incydenty zakrzepowo-zatorowe u kobiet z grupy ryzyka).

Hormonalna terapia zastępcza (HTZ)
Podczas stosowania hormonalnej terapii zastępczej zawierającej skoniugowane estrogeny (np.
PREMARIN w dawce 0,625 mg) jednocześnie z etorykoksybem w dawce 120 mg przez 28 dni,
stwierdzono zwiększenie średniej wartości AUC0-24 h w stanie stacjonarnym niesprzężonych
estrogenow: estronu (41%), ekwiliny (76%) i 17-β-estradiolu (22%). Skutek działania etorykoksybu
w dawkach 30 mg, 60 mg i 90 mg podczas długotrwałej terapii nie został przebadany. Wpływ
etorykoksybu w dawce 120 mg na stężenie zależne od czasu (AUC0-24 h) estrogenowych komponentów
leku PREMARIN był mniejszy o połowę niż obserwowany, podczas gdy lek PREMARIN podawany
był w monoterapii, a jego dawkę zwiększono z 0,625 do 1,25 mg. Znaczenie kliniczne tych danych nie
jest znane, a podawanie większych dawek leku PREMARIN jednocześnie z etorykoksybem nie
zostało przebadane. Wybierając pomenopauzalną hormonalną terapię zastępczą stosowaną
jednocześnie z etorykoksybem, należy uwzględnić zwiększenie stężenia estrogenów, ponieważ
zwiększenie stężenia estrogenów mogłoby zwiększyć ryzyko działań niepożądanych związanych z
HTZ.

Prednizon lub prednizolon
W badaniach klinicznych dotyczących interakcji, etorykoksyb nie wywierał klinicznie znaczącego
wpływu na farmakokinetykę prednizonu lub prednizolonu.

Digoksyna
Etorykoksyb stosowany w dawce 120 mg, jeden raz na dobę, przez 10 dni u ochotników, w stanie
stacjonarnym nie wpływał na wartość AUC0-24 h digoksyny ani na jej wydalanie przez nerki.
Stwierdzono zwiększenie stężenia maksymalnego (Cmax) digoksyny (o około 33%). Na ogół nie miało
ono istotnego znaczenia klinicznego u większości pacjentów. Niemniej jednak, pacjentów, u których
istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia działania toksycznego digoksyny, należy obserwować podczas
jednoczesnego stosowania tego leku z etorykoksybem.

Wpływ etorykoksybu na leki metabolizowane z udziałem sulfotransferaz
Etorykoksyb jest inhibitorem ludzkiej sulfotransferazy, szczególnie jej izoenzymu SULT1E1.
Wykazano, że etorykoksyb zwiększa stężenie etynyloestradiolu w surowicy. Obecnie istnieje mało
danych dotyczących działania sulfotransferaz i trwają badania nad znaczeniem klinicznym tych
enzymów dla metabolizmu wielu leków. W związku z tym, zalecane jest zachowanie ostrożności
podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu z innymi lekami, metabolizowanymi w pierwszej
kolejności przy udziale sulfotransferaz (np. salbutamol w postaci doustnej, minoksydyl).

Wpływ etorykoksybu na leki metabolizowane z udziałem izoenzymów cytochromu P
Na podstawie badań in vitro stwierdzono, że nie należy spodziewać się, że etorykoksyb hamuje
izoenzym cytochromu P450 (CYP) 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 oraz 3A4. W badaniu z udziałem
zdrowych ochotników, u których stosowano etorykoksyb w dawce 120 mg na dobę, nie stwierdzono
zmian w aktywności wątrobowego izoenzymu CYP3A4, ocenionej na podstawie testu oddechowego
po podaniu erytromycyny.

Wpływ innych leków na farmakokinetykę etorykoksybu
W głównym szlaku metabolicznym etorykoksybu biorą udział enzymy układu CYP. Metabolizm
etorykoksybu in vivo zachodzi z udziałem CYP3A4. Badania in vitro wskazują, że CYP2D6,

CYP2C9, CYP1A2 oraz CYP2C19 również mogą katalizować procesy głównego szlaku
metabolicznego etorykoksybu, lecz stopień ich udziału nie został określony w badaniach in vivo.

Ketokonazol
Ketokonazol, silny inhibitor CYP3A4, stosowany u zdrowych ochotników w dawce 400 mg, jeden raz
na dobę, przez 11 dni, nie wpływał na farmakokinetykę pojedynczej, dawki 60 mg etorykoksybu
(zwiększenie AUC o 43%) w sposób klinicznie istotny.

Worykonazol i mikonazol
Jednoczesne podawanie silnych inhibitorów CYP3A4, worykonazolu (doustnie) lub mikonazolu
(miejscowego żelu doustnego) i etorykoksybu powoduje niewielki wzrost ekspozycji na etorykoksyb;
jednakże w oparciu o dostępne dane naukowe, zjawisko to jest pozbawione znaczenia klinicznego.

Ryfampicyna
Podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu i ryfampicyny, będącej silnym induktorem enzymów
układu CYP, następowało zmniejszenie stężenia etorykoksybu w osoczu o 65%. Z tego powodu
podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu i ryfampicyny może dojść do nawrotu objawów
choroby. Pomimo to nie należy zwiększać dawki etorykoksybu, gdyż nie badano preparatu
w połączeniu z ryfampicyną w dawkach większych od zalecanych w poszczególnych wskazaniach
(patrz punkt 4.2).

Leki zobojętniające
Leki zobojętniające nie wpływają na farmakokinetykę etorykoksybu w sposób klinicznie istotny.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Brak danych klinicznych dotyczących stosowania etorykoksybu u kobiet będących w ciąży. Badania
na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ etorykoksybu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Nie jest
znane potencjalne niebezpieczeństwo dotyczące stosowania u kobiet w ciąży. Etorykoksyb, tak jak
inne leki hamujące syntezę prostaglandyn, może powodować niedowład macicy oraz przedwczesne
zamknięcie przewodu tętniczego (ductus arteriosus) w ostatnim trymestrze ciąży. Etorykoksyb jest
przeciwwskazany do stosowania u kobiet w ciąży (patrz punkt 4.3). Jeżeli podczas leczenia kobieta
zajdzie w ciążę, stosowanie etorykosybu musi zostać przerwane.

Karmienie piersią
Nie wiadomo czy etorykoksyb przenika do mleka ludzkiego. Etorykoksyb przenika do mleka
karmiących szczurów. Kobiety stosujące etorykoksyb nie mogą karmić piersią (patrz punkty 4.3 i 5.3).

Płodność
Nie zaleca się stosowania etorykoksybu, podobnie jak innych leków będących inhibitorami COX-2,
u kobiet planujących ciążę.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Pacjenci, u których podczas terapii etorykoksybem wystąpią zawroty głowy lub senność, powinni
wstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W badaniach klinicznych obejmujących grupę 9295 osób, w tym 6757 pacjentów z ChZS, RZS,
przewlekłym bólem okolicy lędźwiowo-krzyżowej lub zesztywniającym zapaleniem stawów
kręgosłupa, określono bezpieczeństwo stosowania etorykoksybu (około 600 pacjentów z ChZS lub
RZS leczono przez okres jednego roku lub dłużej).
W badaniach klinicznych profil działań niepożądanych obserwowanych u pacjentów z ChZS
i u pacjentów z RZS leczonych etorykoksybem przez okres jednego roku lub dłużej był zbliżony.

W badaniu klinicznym dotyczącym dny moczanowej o ostrym przebiegu pacjenci byli leczeni
etorykoksybem w dawce 120 mg, jeden raz na dobę przez osiem dni. Działania niepożądane
obserwowane w tym badaniu były zbliżone do obserwowanych w badaniu dotyczącym ChZS, RZS
i przewlekłego bólu okolicy lędźwiowo-krzyżowej. W ramach programu analizy wyników
dotyczących bezpieczeństwa dla układu sercowo-naczyniowego na podstawie danych zebranych
z trzech badań prowadzonych z grupą kontrolną przyjmującą aktywny komparator, 17 412 pacjentów
z ChZS lub RZS leczonych było etorykoksybem (60 mg lub 90 mg) przez okres wynoszący średnio
około 18 miesięcy. Dane z tego programu dotyczące bezpieczeństwa przedstawiono w punkcie 5.1.
W badaniach klinicznych dotyczących leczenia ostrego bólu pooperacyjnego związanego ze
stomatologicznym zabiegiem chirurgicznym, do których włączono 614 pacjentów przyjmujących
etorykoksyb (w dawce wynoszącej 90 mg lub 120 mg), profil działań niepożądanych był w zasadzie
zbliżony do obserwowanego w badaniach dotyczących leczenia ChZS, RZS i przewlekłych bólów
okolicy lędźwiowo-krzyżowej łącznie.

Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych

W badaniach programu MEDAL przez okres do 3,5 roku, w krótkoterminowych badaniach ostrego
bólu przez okres do 7 dni lub w okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu, wśród
pacjentów z ChZS, RZS, przewlekłym bólem okolicy lędźwiowo-krzyżowej lub zesztywniającym
zapaleniem stawów kręgosłupa leczonych etorykoksybem 30 mg, 60 mg lub 90 mg, w zalecanej
dawce przez okres do 12 tygodni, odnotowano niżej wymienione działania niepożądane, występujące
częściej niż w przypadku placebo (patrz Tabela 1):

Tabela 1:
Klasyfikacja układów
i narządów
Działanie niepożądane Częstość
występowania*
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
zapalenie wyrostka zębodołowego Często
zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit, infekcje
górnych dróg oddechowych, infekcje układu
moczowego

Niezbyt często

Zaburzenia krwi
i układu chłonnego
niedokrwistość (szczególnie związana
z krwawieniem żołądkowo-jelitowym),
leukopenia, trombocytopenia

Niezbyt często

Zaburzenia układu
immunologicznego
reakcje nadwrażliwości‡ ß Niezbyt często
obrzęk naczynioruchowy lub reakcje
anafilaktyczne, lub anafilaktoidalne w tym
wstrząs‡

Rzadko

Zaburzenia
metabolizmu
i odżywiania

obrzęki (zatrzymanie płynów) Często
zwiększony lub zmniejszony apetyt, zwiększenie
masy ciała
Niezbyt często

Zaburzenia psychiczne lęk, depresja, zmniejszona sprawność umysłowa,
omamy‡
Niezbyt często

dezorientacja‡, niepokój‡ Rzadko
Zaburzenia układu
nerwowego
zawroty głowy, ból głowy Często
zaburzenia smaku, bezsenność, parestezje
(niedoczulica), senność
Niezbyt często

Zaburzenia oka niewyraźne widzenie, zapalenie spojówek Niezbyt często
Zaburzenia ucha
i błędnika
szumy uszne, zawroty głowy pochodzenia
błędnikowego
Niezbyt często

Zaburzenia serca kołatanie serca, arytmia‡ Często
migotanie przedsionków, tachykardia‡,
zastoinowa niewydolność serca, nieswoiste
zmiany w zapisie EKG, dusznica bolesna‡, zawał
mięśnia sercowego§

Niezbyt często

Zaburzenia
naczyniowe
nadciśnienie tętnicze Często
uderzenia gorąca, udar naczyniowy mózgu§,
przemijający napad niedokrwienny, przełom
nadciśnieniowy‡, zapalenie naczyń‡

Niezbyt często

Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia

skurcz oskrzeli‡ Często
kaszel, duszność, krwawienie z nosa Niezbyt często

Zaburzenia żołądka
i jelit
ból brzucha Bardzo często
zaparcia, wzdęcia z oddawaniem gazów,
zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga (refluks
żołądkowy), biegunka, niestrawność (dyskomfort
w nadbrzuszu), nudności, wymioty, zapalenie
przełyku, owrzodzenie błony śluzowej jamy
ustnej

Często

wzdęcia, zmiana pracy jelit, suchość błony
śluzowej jamy ustnej, owrzodzenie żołądka i (lub)
dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka i (lub)
dwunastnicy w tym perforacje i krwawienia z
przewodu pokarmowego, zespół jelita drażliwego,
zapalenie trzustki‡

Niezbyt często

Zaburzenia wątroby
i dróg żółciowych
zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie
aktywności AspAT
Często

zapalenie wątroby‡ Rzadko
niewydolność wątroby‡, żółtaczka‡ Rzadko†
Zaburzenia skóry
i tkanki podskórnej
wybroczyny Często
obrzęk twarzy, świąd, wysypka, rumień‡,
pokrzywka‡
Niezbyt często

zespół Stevensa-Johnsona‡, toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka‡, wykwity polekowe o
stałej lokalizacji‡

Rzadko†

Zaburzenia
mięśniowo-szkieletowe
i tkanki łącznej

kurcze mięśni, bóle mięśniowo-szkieletowe i
sztywność
Niezbyt często

Zaburzenia nerek i
dróg moczowych
białkomocz, zwiększenie stężenia kreatyniny w
surowicy, niewydolność nerek lub zaburzenia
czynności nerek‡ (patrz punkt 4.4)

Niezbyt często

Zaburzenia ogólne
i stany w miejscu
podania

osłabienie (zmęczenie), objawy grypopodobne Często
ból w klatce piersiowej Niezbyt często

Badania diagnostyczne zwiększenie stężenia azotu mocznikowego
w surowicy krwi, zwiększenie aktywności kinazy
kreatynowej, hiperkaliemia, zwiększenie stężenia
kwasu moczowego

Niezbyt często

zmniejszenie stężenia sodu we krwi Rzadko
*Kategoria częstości występowania: zdefiniowana dla każdego rodzaju działania niepożądanego na
podstawie częstości występowania podanej w bazie danych z badań klinicznych: bardzo często
(≥1/10), często (od ≥1/100 do <1/10), niezbyt często (od ≥1/1000 do <1/100), rzadko (od ≥1/10
000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), ‡ To działanie niepożądane zidentyfikowano w
czasie obserwacji prowadzonej w okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
Podawaną częstość jego występowania oszacowano na podstawie największej częstości
obserwowanej w danych ze wszystkich badań klinicznych zestawionych według wskazania i
zarejestrowanej dawki.
† Kategorię częstości występowania określoną jako „Rzadko” zdefiniowano zgodnie z wytycznymi
dotyczącymi tekstu Charakterystyki produktu leczniczego (ChPL) (popr. 2 z września 2009 r.)
w oparciu o szacunkową wartość górnej granicy 95-procentowego przedziału ufności dla liczby
zdarzeń wynoszącej 0, mając na uwadze liczbę pacjentów leczonych etorykoksybem w analizie

danych z badań fazy III zestawionych według dawki i wskazania (n = 15 470).
ß Do reakcji nadwrażliwości zalicza się „uczulenie”, „uczulenie na produkt leczniczy”,
„nadwrażliwość na produkt leczniczy”, „nadwrażliwość”, „nadwrażliwość niesklasyfikowaną”,
„reakcję nadwrażliwości” oraz „uczulenie nieswoiste”.
§ Na podstawie analizy danych z długotrwałych badań klinicznych z grupą kontrolną placebo i grupą
kontrolną aktywnie leczoną stwierdzono, że stosowanie selektywnych inhibitorów COX-2 wiązało
się ze zwiększeniem ryzyka występowania ciężkich tętniczych incydentów zakrzepowych, z
zawałem mięśnia sercowego i udarem mózgu włącznie. W oparciu o istniejące dane (zdarzenia
niezbyt częste) ustalono, iż mało prawdopodobne jest, by bezwzględne zwiększenie ryzyka
wystąpienia takich incydentów przekroczyło 1% rocznie.

Podczas stosowania leków z grupy NLPZ odnotowano następujące działania niepożądane, których nie
można wykluczyć podczas terapii etorykoksybem: uszkodzenie nerek, w tym śródmiąższowe
zapalenie nerek i zespół nerczycowy.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181 C, 02 - 222 Warszawa.
Tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.

#### 4.9 Przedawkowanie

W badaniach klinicznych podanie pojedynczych dawek etorykoksybu do 500 mg oraz powtarzanej
przez 21 dni dawki do 150 mg na dobę nie powodowało istotnych objawów toksyczności. Istnieją
doniesienia o ostrym przedawkowaniu etorykoksybu, chociaż w większości przypadków nie zgłaszano
występowania działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane odpowiadały
profilowi bezpieczeństwa etorykoksybu (np. zdarzenia żołądkowo-jelitowe, zdarzenia niepożądane
związane z zaburzeniami czynności serca i nerek).

W przypadku przedawkowania uzasadnione jest wdrożenie doraźnych metod postępowania, np.
płukanie żołądka, kliniczna obserwacja pacjenta oraz, jeśli jest to konieczne, zastosowanie leczenia
wspomagającego.

Etorykoksyb nie jest usuwany podczas hemodializy, nie wiadomo, czy jest możliwe usunięcie
etorykoksybu za pomocą dializy otrzewnowej.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwzapalne i przeciwreumatyczne, niesteroidowe, koksyby.
Kod ATC: M01AH05

Mechanizm działania
Etorykoksyb jest doustnym, wybiórczym w zakresie dawek klinicznych, inhibitorem
cyklooksygenazy-2 (COX-2).

W badaniach z zakresu farmakologii klinicznej etorykoksyb w dawkach do 150 mg na dobę
powodował zależne od dawki hamowanie COX-2 bez hamowania COX-1. Etorykoksyb nie hamował
syntezy prostaglandyn w żołądku i nie wpływał na czynność płytek krwi.

Cyklooksygenaza jest enzymem odpowiedzialnym za powstawanie prostaglandyn. Zidentyfikowano
jej dwa izoenzymy: COX-1 oraz COX-2. COX-2 jest izoenzymem indukowanym przez czynniki
powodujące stan zapalny i jest odpowiedzialny za syntezę prostanoidowych mediatorów powstania
bólu, stanu zapalnego i gorączki. COX-2 uczestniczy także w procesie owulacji, zagnieżdżania się
komórki jajowej, zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz regulacji czynności nerek i czynności
ośrodkowego układu nerwowego (indukowanie gorączki, odczuwanie bólu, funkcje poznawcze).
Może także brać udział w gojeniu się wrzodów. COX-2 wykryto w tkankach otaczających wrzody
żołądka, lecz nie ustalono związku z procesem gojenia się tych wrzodów u ludzi.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Skuteczność
U pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów (ChZS) etorykoksyb w dawce 60 mg, jeden raz na
dobę powodował znamienną poprawę w zmniejszaniu bólu oraz oceny przebiegu choroby przez
pacjenta. Korzystny wynik działania produktu leczniczego obserwowano już w drugiej dobie leczenia
i utrzymywał się on do 52 tygodni. Badania przeprowadzone z etorykoksybem stosowanym jeden raz
na dobę w dawce 30 mg, wykazały większą skuteczność w porównaniu do placebo w okresie leczenia
przez 12 tygodni (stosując ocenę podobną jak w powyżej opisanych badaniach). W badaniach
z zastosowaniem różnych dawek, etorykoksyb w dawce 60 mg wykazywał znacznie większą poprawę
niż w dawce 30 mg dla wszystkich 3 pierwszorzędowych punktów końcowych w okresie leczenia
przez 6 tygodni. Nie przeprowadzono badań z zastosowaniem etorykoksybu w dawce 30 mg,
w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów rąk.

U pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS) etorykoksyb w dawkach 60 mg i 90 mg,
jeden raz na dobę powodował znamienną poprawę w zmniejszaniu bólu, stanu zapalnego i poprawę
zdolności do poruszania się. W badaniach oceniających dawki 60 mg i 90 mg, korzystne działanie
produktu utrzymywało się podczas całego okresu leczenia, tj. przez 12 tygodni. W badaniu
oceniającym dawkę 60 mg w porównaniu do dawki 90 mg, zarówno etorykoksyb w dawce 60 mg
jeden raz na dobę jak i 90 mg jeden raz na dobę był bardziej skuteczny niż placebo. Dawka 90 mg
była skuteczniejsza niż dawka 60 mg w całkowitej ocenie bólu przez pacjentów (na wizualnej skali
analogowej 0-100 mm), ze średnią poprawą o -2,71 mm (95% CI: -4,98 mm, -0,45 mm).

U pacjentów, u których występują okresy zaostrzenia stanu zapalnego stawów w przebiegu dny
moczanowej etorykoksyb stosowany w dawce 120 mg, jeden raz na dobę, przez 8 dni łagodził
umiarkowany i ciężki ból stawów oraz stan zapalny porównywalnie do indometacyny stosowanej
w dawce 50 mg, trzy raz na dobę. Zmniejszenie nasilenia bólu obserwowano już po czterech
godzinach od rozpoczęcia leczenia.

U pacjentów z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa etorykoksyb w dawce 90 mg, jeden
raz na dobę powodował znamienną poprawę w zmniejszaniu bólu kręgosłupa, stanu zapalnego,
zesztywnienia oraz poprawę czynnościową. Kliniczną korzyść ze stosowania etorykoksybu
zaobserwowano już w drugim dniu po rozpoczęciu leczenia i utrzymywała się ona przez cały
52-tygodniowy czas leczenia. W drugim badaniu oceniającym dawkę 60 mg w porównaniu do dawki
90 mg, wykazano podobną skuteczność etorykoksybu w dawce 60 mg na dobę i 90 mg na dobę, w
porównaniu do naproksenu w dawce 1000 mg. Wśród pacjentów u których nie uzyskano właściwego
działania dawki 60 mg na dobę przez 6 tygodni, zwiększenie dawki do 90 mg na dobę spowodowało
poprawę wskaźnika nasilenia bólu kręgosłupa (na wizualnej skali analogowej 0-100 mm), w
porównaniu do ciągłego stosowania dawki 60 mg na dobę, ze średnią poprawą o -2,70 mm (95% CI: -
4,88 mm, -0,52 mm).

W badaniu klinicznym dotyczącym leczenia pooperacyjnego bólu związanego ze stomatologicznym
zabiegiem chirurgicznym, etorykoksyb w dawce 90 mg podawano raz na dobę przez maksymalnie
3 dni. W podgrupie pacjentów, u których w chwili rozpoczęcia badania ból miał nasilenie
umiarkowane, działanie przeciwbólowe etorykoksybu w dawce 90 mg było zbliżone do działania
wywieranego przez ibuprofen w dawce 600 mg (16,11 względem 16,39; P=0,722) oraz silniejsze od
działania paracetamolu+kodeiny w dawce 600 mg+60 mg (11,00; P<0,001) i placebo (6,84; P<0,001)
wg pomiaru zmniejszenia bólu w okresie pierwszych 6 godzin (TOPAR6). Odsetek pacjentów, którzy

zgłosili użycie leku doraźnego w okresie pierwszych 24 godzin dawkowania w grupie przyjmującej
etorykoksyb 90 mg, ibuprofen 600 mg co 6 godzin, paracetamol+kodeinę 600 mg/60 mg co 6 godzin
oraz placebo wynosił odpowiednio 40,8%, 25,5%, 46,7% oraz 76,2%. W tym badaniu mediana czasu
do wystąpienia działania etorykoksybu w dawce 90 mg (zauważalne złagodzenie bólu) wynosiła
28 minut od przyjęcia.

Bezpieczeństwo stosowania
Wielonarodowościowy długotrwały program dotyczący zastosowania etorykoksybu i diklofenaku
w zapaleniu stawów (MEDAL)
Program MEDAL był prospektywnym programem analizy wyników dotyczących bezpieczeństwa dla
układu sercowo-naczyniowego na podstawie danych zebranych z trzech badań z randomizacją,
podwójnie ślepą próbą i grupą kontrolną leczoną aktywnym komparatorem, badania MEDAL,
EDGE II oraz EDGE.
Badanie MEDAL było badaniem dotyczącym wyników uzyskanych dla układu sercowonaczyniowego pod względem występowania punktu końcowego, przeprowadzonym z udziałem
17 804 pacjentów z ChZS oraz 5700 pacjentów z RZS, którzy przyjmowali etorykoksyb w dawce
60 mg (ChZS) lub 90 mg (ChZS oraz RZS) albo diklofenak w dawce 150 mg na dobę przez okres
trwający średnio 20,3 miesiąca (maksymalnie 42,3 miesiąca, mediana 21,3 miesiąca). W badaniu tym
rejestrowano wyłącznie ciężkie działania niepożądane oraz przypadki przerwania leczenia z powodu
wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych.
W badaniach EDGE i EDGE II porównywano tolerancję przez układ żołądkowo-jelitowy
etorykoksybu w porównaniu z diklofenakiem. Do badania EDGE włączono 7111 pacjentów z ChZS,
którzy przyjmowali etorykoksyb w dawce 90 mg na dobę (dawka przekraczająca 1,5 razy dawkę
zalecaną do stosowania w ChZS) lub diklofenak w dawce 150 mg na dobę przez okres trwający
średnio 9,1 miesiąca (maksymalnie 16,6 miesiąca, mediana 11,4 miesiąca). Do badania EDGE II
włączono 4 086 pacjentów z RZS, którzy przyjmowali etorykoksyb w dawce 90 mg na dobę lub
diklofenak w dawce 150 mg na dobę przez okres wynoszący średnio 19,2 miesiąca (maksymalnie
33,1 miesiąca, mediana 24 miesiące).
W łącznym programie MEDAL, 34 701 pacjentów z ChZS lub RZS leczono przez okres wynoszący
średnio 17,9 miesiąca (maksymalnie 42,3 miesiąca, mediana 16,3 miesiąca), przy czym w przypadku
około 12 800 pacjentów okres leczenia trwał dłużej niż 24 miesiące. U pacjentów włączonych do
programu stwierdzono w punkcie wyjścia szeroki wachlarz czynników ryzyka dla układu krążenia i
pokarmowego. Z programu wykluczono pacjentów po niedawno przebytym zawale mięśnia
sercowego oraz tych, u których w okresie 6 miesięcy poprzedzających włączenie do badania
wykonano operację pomostowania tętnicy wieńcowej bądź przezskórną interwencję wieńcową.
Podczas badań dozwolone było stosowanie leków gastroprotekcyjnych oraz aspiryny w małej dawce.

Bezpieczeństwo całkowite
Nie stwierdzono znaczącej różnicy w zakresie częstości występowania zakrzepowych zdarzeń
sercowo-naczyniowych dla etorykoksybu i diklofenaku. Działania niepożądane związane
z zaburzeniami czynności serca i nerek obserwowano częściej w przypadku stosowania etorykoksybu
niż diklofenaku, a efekt ten był zależny od dawki (patrz odpowiednie wyniki poniżej). Zaburzenia
żołądka i jelit oraz wątroby obserwowano znacznie częściej w przypadku stosowania diklofenaku niż
etorykoksybu. Częstość występowania działań niepożądanych w badaniach EDGE i EDGE II oraz
działań niepożądanych uznanych za ciężkie lub skutkujących przerwaniem leczenia w badaniu
MEDAL była większa w przypadku stosowania etorykoksybu niż diklofenaku.

Dane dotyczące bezpieczeństwa dla układu sercowo-naczyniowego:
Częstość występowania potwierdzonych ciężkich działań niepożądanych w postaci zakrzepowych
zdarzeń sercowo-naczyniowych (obejmujących zdarzenia sercowe, naczyniowo-mózgowe i w obrębie
naczyń obwodowych) była porównywalna w grupie otrzymującej etorykoksyb i w grupie leczonej
diklofenakiem, a dane podsumowano w tabeli poniżej. Nie stwierdzono znaczących statystycznie
różnic w zakresie częstości występowania zdarzeń zakrzepowych dla etorykoksybu i diklofenaku
w żadnej z badanych podgrup obejmujących kategorie pacjentów w całym zakresie wyjściowych
czynników ryzyka dla układu sercowo-naczyniowego. Rozpatrywane oddzielnie wartości ryzyka
względnego dla potwierdzonych ciężkich działań niepożądanych w postaci zakrzepowych zdarzeń

sercowo-naczyniowych dla etorykoksybu w dawce 60 mg lub 90 mg w porównaniu z diklofenakiem
w dawce 150 mg były podobne.

Tabela 2:Częstość występowania potwierdzonych zakrzepowych zdarzeń sercowo-naczyniowych
(łączne dane z programu MEDAL)
Etorykoksyb
(N=16819)
25836 pacjentolat

Diklofenak
(N=16483)
24766 pacjentolat

Porównanie pomiędzy
grupami leczonymi

Częstość† (95% CI) Częstość† (95% CI) Ryzyko względne
(95% CI)
Potwierdzone ciężkie działania niepożądane w postaci zakrzepowych zdarzeń sercowo-naczyniowych
Zgodne z protokołem 1,24 (1,11; 1,38) 1,30 (1,17; 1,45) 0,95 (0,81; 1,11)
Zgodne
z zaplanowanym
leczeniem

1,25 (1,14; 1,36) 1,19 (1,08; 1,30) 1,05 (0,93; 1,19)

Potwierdzone zdarzenia sercowe
Zgodne z protokołem 0,71 (0,61; 0,82) 0,78 (0,68; 0,90) 0,90 (0,74; 1,10)
Zgodne
z zaplanowanym
leczeniem

0,69 (0,61; 0,78) 0,70 (0,62; 0,79) 0,99 (0,84; 1,17)

Potwierdzone zdarzenia naczyniowo-mózgowe
Zgodne z protokołem 0,34 (0,28; 0,42) 0,32 (0,25; 0,40) 1,08 (0,80; 1,46)
Zgodne
z zaplanowanym
leczeniem

0,33 (0,28; 0,39) 0,29 (0,24; 0,35) 1,12 (0,87; 1,44)

Potwierdzone zdarzenia w obrębie naczyń obwodowych
Zgodne z protokołem 0,20 (0,15; 0,27) 0,22 (0,17; 0,29) 0,92 (0,63; 1,35)
Zgodne
z zaplanowanym
leczeniem

0,24 (0,20; 0,30) 0,23 (0,18; 0,28) 1,08 (0,81; 1,44)

† Liczba zdarzeń na 100 pacjentolat; CI = przedział ufności
N = całkowita liczba pacjentów włączonych do populacji zgodnej z protokołem
Zgodne z protokołem: wszystkie zdarzenia w trakcie badania lub w ciągu 14 dni po przerwaniu
leczenia (z wyłączeniem: pacjentów, którzy w tym czasie przyjęli <75% terapii badanym lekiem lub
którzy przyjęli >10% nie objętego badaniem leku z grupy NLPZ).
Zgodne z zaplanowanym leczeniem: wszystkie potwierdzone zdarzenia do końca badania (łącznie
z pacjentami potencjalnie narażonymi na interwencje nie objęte badaniem w następstwie przerwania
leczenia badanym lekiem). Całkowita liczba losowo wybranych pacjentów, n = 17 412 dla leczonych
etorykoksybem i 17 289 dla leczonych diklofenakiem.

Śmiertelność z powodów sercowo-naczyniowych, jak również śmiertelność całkowita, były zbliżone
w grupie leczonej etorykoksybem i w grupie leczonej diklofenakiem.

Zdarzenia niepożądane związane z zaburzeniami czynności serca i nerek:
U około 50% pacjentów włączonych do badania MEDAL stwierdzono w punkcie wyjścia nadciśnienie
tętnicze w wywiadzie. W badaniu tym częstość występowania przypadków przerwania leczenia
z powodu wystąpienia działań niepożądanych związanych z nadciśnieniem była większa w sposób
statystycznie istotny wśród pacjentów leczonych etorykoksybem niż wśród pacjentów przyjmujących
diklofenak. Częstość występowania działań niepożądanych związanych z zastoinową niewydolnością

serca (przypadki przerwania leczenia i wystąpienia ciężkich zdarzeń) była zbliżona w grupie
otrzymującej etorykoksyb w dawce 60 mg i w grupie leczonej diklofenakiem w dawce 150 mg, lecz
większa w grupie otrzymującej etorykoksyb w dawce 90 mg w porównaniu z grupą leczoną
diklofenakiem w dawce 150 mg (statystycznie istotna dla etorykoksybu w dawce 90 mg w porównaniu
z diklofenakiem w dawce 150 mg dla grupy z ChZS w badaniu MEDAL). Częstość występowania
potwierdzonych działań niepożądanych związanych z zastoinową niewydolnością serca (zdarzeń,
które były ciężkie i skutkowały hospitalizacją lub konsultacją w szpitalnym oddziale ratunkowym)
była nieznacznie większa w grupie leczonej etorykoksybem niż w grupie leczonej diklofenakiem w
dawce 150 mg, i zależała od dawki. Częstość występowania przypadków przerwania leczenia z
powodu wystąpienia działań niepożądanych związanych z obrzękami była większa w grupie leczonej
etorykoksybem niż w grupie leczonej diklofenakiem w dawce 150 mg, i zależała od dawki
(statystycznie istotna dla etorykoksybu w dawce 90 mg lecz nieistotna statystycznie dla etorykoksybu
w dawce 60 mg).
Wyniki dotyczące zdarzeń niepożądanych związanych z zaburzeniami czynności serca i nerek
w badaniach EDGE i EDGE II odpowiadały opisanym wynikom uzyskanym w badaniu MEDAL.

W indywidualnych programach badawczych MEDAL, dotyczących etorykoksybu (w dawce 60 mg
lub 90 mg), całkowita częstość przypadków przerwania leczenia w każdej leczonej grupie wynosiła do
2,6% z powodu nadciśnienia tętniczego, do 1,9% z powodu obrzęku oraz do 1,1% z powodu
zastoinowej niewydolności serca, przy czym obserwowano większą częstość przypadków przerwania
leczenia wśród pacjentów leczonych etorykoksybem w dawce 90 mg niż etorykoksybem w dawce
60 mg.

Wyniki oceny tolerancji przez układ pokarmowy uzyskane w programie MEDAL:
W każdym z trzech badań składowych programu MEDAL istotnie mniejszą częstość przypadków
przerwania leczenia z powodu wystąpienia jakichkolwiek klinicznych (np. niestrawność, bóle brzucha,
owrzodzenie) działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego obserwowano w grupie
leczonej etorykoksybem w porównaniu z grupą leczoną diklofenakiem. Częstości przerwania leczenia
z powodu wystąpienia klinicznych działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego na
sto pacjentolat w ciągu całego okresu badania były następujące: 3,23 dla etorykoksybu oraz 4,96 dla
diklofenaku w badaniu MEDAL; 9,12 dla etorykoksybu oraz 12,28 dla diklofenaku w badaniu EDGE
i 3,71 dla etorykoksybu oraz 4,81 dla diklofenaku w badaniu EDGE II.

Wyniki oceny bezpieczeństwa dla układu pokarmowego uzyskane w Programie MEDAL:
Wszystkie zdarzenia występujące w górnym odcinku przewodu pokarmowego określono jako
perforacje, owrzodzenia i krwawienia. Do podzbioru wszystkich zdarzeń występujących w górnym
odcinku przewodu pokarmowego uznanych za powikłane należały perforacje, niedrożność i powikłane
krwawienia; do podzbioru zdarzeń występujących w górnym odcinku przewodu pokarmowego
uznanych za niepowikłane należały niepowikłane krwawienia i niepowikłane owrzodzenia. Częstość
występowania wszystkich zdarzeń w górnym odcinku przewodu pokarmowego była istotnie mniejsza
w grupie leczonej etorykoksybem w porównaniu z grupą przyjmującą diklofenak. Nie stwierdzono
istotnej różnicy między grupą leczoną etorykoksybem a grupą leczoną diklofenakiem pod względem
liczby zdarzeń powikłanych. W podzbiorze incydentów krwotocznych z górnego odcinka przewodu
pokarmowego (powikłanych i niepowikłanych łącznie) nie stwierdzono istotnej różnicy między grupą
leczoną etorykoksybem a grupą przyjmującą diklofenak. W przypadku pacjentów przyjmujących
jednocześnie kwas acetylosalicylowy w niskiej dawce (około 33% pacjentów) korzyści dla górnego
odcinka przewodu pokarmowego wynikające z przyjmowania etorykoksybu nie były statystycznie
istotne w porównaniu z diklofenakiem.
Wskaźnik występowania potwierdzonych powikłanych i niepowikłanych zdarzeń w górnym odcinku
przewodu pokarmowego (perforacji, owrzodzeń i krwawień (ang. PUBs - Perforations, Ulcers and
Bleeds)) na sto pacjentolat wyniósł 0,67 (95% CI 0,57; 0,77) w przypadku stosowania etorykoksybu i
0,97 (95% CI 0,85; 1,10) w przypadku stosowania diklofenaku, co daje ryzyko względne rzędu 0,69
(95% CI 0,57; 0,83).
Oceniono wskaźnik występowania potwierdzonych zdarzeń w górnym odcinku przewodu
pokarmowego u pacjentów w podeszłym wieku i największą redukcję wskaźnika występowania
zdarzeń na sto pacjentolat stwierdzono w grupie pacjentów w wieku 75 lat i starszych, który wyniósł
1,35 [95% CI 0,94; 1,87] i 2,78 [95% CI 2,14; 3,56] odpowiednio dla etorykoksybu i diklofenaku.

Nie stwierdzono istotnej różnicy wskaźnika występowania potwierdzonych zdarzeń klinicznych
w dolnym odcinku przewodu pokarmowego (perforacja, niedrożność lub krwotok w jelicie cienkim
lub grubym (PNK)) między grupą leczoną etorykoksybem a grupą leczoną diklofenakiem.

Wyniki oceny bezpieczeństwa dla wątroby uzyskane w Programie MEDAL:
Stosowanie etorykoksybu wiązało się ze statystycznie istotnie mniejszą częstością przerwania leczenia
z powodu wystąpienia działań niepożądanych dotyczących wątroby niż obserwowana w przypadku
stosowania diklofenaku. Zestawienie danych z Programu MEDAL pokazuje, że 0,3% pacjentów
leczonych etorykoksybem i 2,7% pacjentów przyjmujących diklofenak przerwało leczenie z powodu
wystąpienia zdarzeń niepożądanych związanych z wątrobą. Wskaźnik na sto pacjentolat wyniósł
0,22 w grupie leczonej etorykoksybem i 1,84 w grupie leczonej diklofenakiem (wartość p <0,001 dla
etorykoksybu względem diklofenaku). Jednak większość zdarzeń niepożądanych dotyczących
wątroby, występujących w Programie MEDAL, nie uznano za ciężkie.

Dodatkowe dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania w zakresie występowania zakrzepowych
zdarzeń sercowo-naczyniowych
W badaniach klinicznych, za wyjątkiem programu badań MEDAL, około 3100 pacjentów otrzymało
etorykoksyb w dawce 60 mg lub większej, jeden raz na dobę, przez 12 tygodni lub dłużej. Nie
zaobserwowano zauważalnej różnicy w częstości występowania potwierdzonych, ciężkich działań
niepożądanych w postaci zdarzeń zakrzepowych w układzie sercowo-naczyniowym pomiędzy
pacjentami przyjmującymi etorykoksyb w dawce 60 mg lub większej, placebo lub NLPZ inne niż
naproksen. Częstość występowania takich zdarzeń była większa wśród pacjentów przyjmujących
etorykoksyb w porównaniu z pacjentami przyjmującymi naproksen w dawce 500 mg, dwa razy na
dobę. Różnica działania przeciwagregacyjnego pomiędzy niektórymi NLPZ będącymi inhibitorami
COX-1, a wybiórczymi inhibitorami COX-2 może mieć znaczenie kliniczne u tych pacjentów,
u których istnieje ryzyko wystąpienia zdarzenia zakrzepowo-zatorowego. Wybiórcze inhibitory
COX-2 zmniejszają wytwarzanie układowej prostacykliny (z tego względu prawdopodobnie również
śródbłonkowej) pozostając bez wpływu na tromboksan płytkowy. Znaczenie kliniczne uzyskanych
obserwacji nie zostało określone.

Dodatkowe dane dotyczące oceny bezpieczeństwa stosowania w zakresie występowania zdarzeń
dotyczących przewodu pokarmowego
W dwóch 12-tygodniowych badaniach z podwójnie ślepą próbą, z oceną endoskopową, łączna
częstość występowania wrzodów żołądka i (lub) dwunastnicy była znamiennie mniejsza wśród
pacjentów leczonych etorykoksybem w dawce 120 mg, jeden raz na dobę niż wśród pacjentów
leczonych naproksenem w dawce 500 mg, dwa razy na dobę, bądź ibuprofenem w dawce 800 mg, trzy
razy na dobę. Częstość występowania wrzodów żołądka i (lub) dwunastnicy była większa w grupie
pacjentów przyjmujących etorykoksyb, w porównaniu do placebo.

Badanie czynności nerek u osób w podeszłym wieku
W randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym badaniu klinicznym z użyciem
placebo, przeprowadzonym na grupach równoległych oceniano wpływ trwającego 15 dni leczenia
lekami: etorykoksyb (90 mg), celekoksyb (200 mg dwa razy na dobę), naproksen (500 mg dwa razy na
dobę) oraz placebo na wydalanie sodu przez nerki, ciśnienie krwi i inne parametry czynności nerek
u osób w wieku od 60 do 85 lat stosujących dietę niskosodową (200 mEq/dobę). Wpływ leków
etorykoksyb, celekoksyb i naproksen na wydalanie sodu przez nerki w ciągu 2 tygodni leczenia był
zbliżony. Wszystkie aktywne komparatory wykazały działanie zwiększające skurczowe ciśnienie
tętnicze względem placebo; jednak stosowanie etorykoksybu wiązało się z istotnym statystycznie
zwiększeniem ciśnienia tętniczego w 14 dniu leczenia w porównaniu ze stosowaniem celekoksybu
i naproksenu (średnia zmiana w stosunku do wartości początkowych wynosiła dla ciśnienia
skurczowego krwi: etorykoksyb - 7,7 mmHg, celekoksyb - 2,4 mmHg, naproksen - 3,6 mmHg).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Etorykoksyb jest dobrze wchłaniany po podaniu doustnym. Całkowita dostępność biologiczna po
podaniu doustnym wynosi około 100%. Po podawaniu produktu leczniczego w dawce 120 mg, jeden

raz na dobę osobom dorosłym na czczo w celu uzyskania stanu stacjonarnego, maksymalne stężenie
(średnia geometryczna Cmax= 3,6 μg/ml) w osoczu stwierdzono po około 1 godzinie (Tmax). Średnia
geometryczna pola pod krzywą (AUC0-24h) wynosiła 37,8 μg∙h/ml. W zakresie dawek klinicznych
etorykoksyb wykazuje farmakokinetykę liniową.
Podawanie produktu leczniczego z posiłkiem (posiłek bogatotłuszczowy) nie miało wpływu na
wydłużenie czasu wchłaniania etorykoksybu w dawce 120 mg. Stopień wchłaniania był zmniejszony,
co objawiało się 36% zmniejszeniem Cmax i wydłużeniem Tmax o 2 godziny. Dane te nie mają
znaczenia klinicznego. Podczas badań klinicznych etorykoksyb był podawany niezależnie od
posiłków.

Dystrybucja
Etorykoksyb w zakresie stężeń od 0,05 μg/ml do 5 μg/ml wiąże się w około 92% z białkami osocza.
Objętość dystrybucji (Vdss) w stanie stacjonarnym u ludzi wynosi około 120 l. Etorykoksyb przenika
przez barierę łożyska u szczurów i u królików oraz przez barierę krew-mozg u szczurów.

Metabolizm
Etorykoksyb jest w znacznym stopniu metabolizowany. Mniej niż 1% dawki wykrywane jest w moczu
w postaci niezmienionej. Główny szlak metaboliczny, który stanowi powstawanie pochodnej
6’-hydroksymetylowej, katalizowany jest przez enzymy układu cytochromu P450. CYP3A4 bierze
udział w metabolizmie etorykoksybu in vivo. Badania in vitro wykazują, że enzymy CYP2D6,
CYP2C9, CYP1A2 i CYP2C19 także katalizują główny szlak metaboliczny, ale zakres ich udziału
w tym procesie in vivo nie został zbadany.
U ludzi zidentyfikowano pięć metabolitów. Głównym metabolitem jest pochodna etorykoksybu: kwas
6’-karboksylowy. Powstaje on w następstwie dalszego utleniania pochodnej 6’-hydroksymetylowej.
Główne metabolity nie wykazują wymiernego działania lub wykazują jedynie słabe działanie jako
inhibitory COX-2. Żaden z tych metabolitów nie hamuje COX-1.

Eliminacja
Po dożylnym podaniu ochotnikom 25 mg znakowanego promieniotwórczo etorykoksybu, 70%
aktywności promieniotwórczej wykrywano w moczu, a 20% w kale, głownie jako metabolity. Mniej
niż 2% produktu wykrywano w postaci niezmienionej.
Eliminacja etorykoksybu następuje prawie wyłącznie w wyniku przemian metabolicznych, a następnie
wydalania nerkowego. Stężenia etorykoksybu w stanie stacjonarnym osiągane są w ciągu 7 dni
przyjmowania produktu leczniczego jeden raz na dobę w dawce 120 mg, ze wskaźnikiem kumulacji
wynoszącym około 2, co odpowiada okresowi półtrwania fazy kumulacji wynoszącemu około
22 godzin. Klirens osoczowy dawki 25 mg podanej dożylnie określono na około 50 ml/min.

Farmakokinetyka produktu leczniczego u różnych pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: Farmakokinetyka u pacjentów w podeszłym wieku (65 lat i starszych)
jest zbliżona do farmakokinetyki u osób młodych.

Płeć: Farmakokinetyka etorykoksybu u mężczyzn i kobiet jest porównywalna.

Zaburzenia czynności wątroby: Pacjenci z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (5-6 punktów
wg skali Childa-Pugha), otrzymujący etorykoksyb w dawce 60 mg, jeden raz na dobę mieli
zwiększone średnie AUC o 16% w porównaniu z osobami zdrowymi, otrzymującymi taką samą
dawkę. Pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7-9 punktów wg skali ChildaPugha) otrzymujący etorykoksyb w dawce 60 mg co drugi dzień mieli zbliżone średnie AUC do osób
zdrowych, otrzymujących etorykoksyb w dawce 60 mg, jeden raz na dobę; nie przeprowadzono badań
z zastosowaniem etorykoksybu w dawce 30 mg, jeden raz na dobę u tej populacji. Brak klinicznych
lub farmakokinetycznych danych dotyczących stosowania produktu leczniczego u pacjentów
z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (≥10 punktów wg skali Childa-Pugha). (Patrz punkty
#### 4.2 i 4.3)

Zaburzenia czynności nerek: Farmakokinetyka jednej dawki etorykoksybu 120 mg u pacjentów
z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów z krańcową

niewydolnością nerek nie różniła się znacząco od farmakokinetyki u osób zdrowych. Hemodializa nie
wpływa znacząco na proces eliminacji (klirens kreatyniny podczas dializy wynosił około 50 ml/min).
(Patrz punkty 4.3 i 4.4)

Dzieci i młodzież: Nie badano farmakokinetyki etorykoksybu u dzieci (<12. roku życia).
W badaniu dotyczącym farmakokinetyki (n=16) przeprowadzonym w grupie młodzieży (w wieku od
12 do 17 lat) farmakokinetyka u osób o masie ciała 40-60 kg, otrzymujących etorykoksyb w dawce
60 mg, jeden raz na dobę oraz u osób o masie ciała większej niż 60 kg, otrzymujących etorykoksyb
w dawce 90 mg, jeden raz na dobę, była zbliżona do farmakokinetyki u osób dorosłych,
otrzymujących etorykoksyb w dawce 90 mg, jeden raz na dobę. Nie określono bezpieczeństwa
stosowania i skuteczności etorykoksybu u dzieci (patrz punkt 4.2).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W badaniach nieklinicznych nie stwierdzono genotoksycznego działania etorykoksybu. W badaniach
przeprowadzonych na myszach etorykoksyb nie wykazywał działania rakotwórczego. U szczurów
otrzymujących etorykoksyb jeden raz na dobę, przez około 2 lata, w dawkach ponad 2 razy większych
od dobowej dawki stosowanej u ludzi (90 mg), w oparciu o ekspozycję układową, obserwowano
gruczolaki wątrobowokomórkowe oraz gruczolaki pęcherzykowe tarczycy. Gruczolak
wątrobowokomórkowy oraz gruczolak pęcherzykowy tarczycy są następstwem indukcji CYP
w wątrobie szczurów zachodzącej w swoistym dla tego gatunku mechanizmie. Etorykoksyb nie
powoduje indukcji CYP3A w wątrobie u ludzi.
W badaniach przeprowadzonych na szczurach, toksyczne działanie etorykoksybu na przewód
pokarmowy zwiększało się wraz ze zwiększeniem dawki i okresu działania preparatu. W trwającym
14 tygodni badaniu dotyczącym toksyczności etorykoksyb powodował owrzodzenia przewodu
pokarmowego u szczurów, gdy stężenie preparatu było większe od stężenia po podaniu dawki
terapeutycznej u ludzi. W badaniach dotyczących toksyczności, trwających 53 i 106 tygodni,
owrzodzenia przewodu pokarmowego u szczurów obserwowano również gdy stężenie produktu
leczniczego było porównywalne do osiąganego po podaniu dawki terapeutycznej u ludzi. U psów, gdy
stężenie było większe, stwierdzono zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego.
W badaniach przeprowadzonych na szczurach, dotyczących toksycznego wpływu na reprodukcję,
etorykoksyb nie wykazał działania teratogennego, gdy stosowany był w dawkach 15 mg/kg mc. na
dobę (stanowi to około 1,5 raza większą dawkę od dawki dobowej stosowanej u ludzi [90 mg]
w oparciu o narażenie układowe). U królików, przy poziomie narażenia mniejszym niż narażenie
kliniczne podczas stosowania u ludzi dawki dobowej (90 mg) obserwowano zwiększenie
występowania zaburzeń układu serowo-naczyniowego związanych ze stosowanym leczeniem.
Niemniej jednak obserwowano występowanie deformacji zewnętrznych bądź w obrębie układu
kostnego płodów niezwiązanych ze stosowanym leczeniem. U szczurów i królików występowało
zwiększenie liczby wczesnych poronień przy narażeniu większym lub równym 1,5 narażenia u ludzi
(patrz punkty 4.3 i 4.6).
Etorykoksyb przenika do mleka samic szczurów i osiąga w nim stężenie 2-krotnie większe od stężenia
w osoczu. Obserwowano zmniejszenie masy ciała młodych szczurów karmionych mlekiem samic,
którym w okresie laktacji podawano etorykoksyb.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki:
Wapnia wodorofosforan bezwodny
Celuloza mikrokrystaliczna
Kroskarmeloza sodowa
Krzemionka koloidalna bezwodna
Talk
Magnezu stearynian

Otoczka tabletki:
Hypromeloza
Hydroksypropyloceluloza
Makrogol 6000
Talk
Tytanu dwutlenek (E 171)

Tabletki o mocy 60 mg zawierają również żelaza tlenek brązowy (E 172); tabletki o mocy 90 mg
zawierają również żelaza tlenek żółty (E 172); tabletki o mocy 120 mg zawierają również żelaza
tlenek czerwony (E 172).

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Doloxib, 30 mg, tabletki powlekane
Blistry z OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, w pudełku tekturowym zawierającym 7, 20, 28, 50, 98
lub 100 tabletek powlekanych.

Doloxib, 60 mg i 90 mg, tabletki powlekane
Blistry z OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, w pudełku tekturowym zawierającym 7, 14, 20, 28, 50
lub 100 tabletek powlekanych.

Doloxib, 120 mg, tabletki powlekane
Blistry z OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, w pudełku tekturowym zawierającym 5, 7, 14, 20, 28, 50
lub 100 tabletek powlekanych.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Bez specjalnych wymagań.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Zentiva k.s., U kabelovny 130, Dolní Měcholupy, 102 37 Prague 10, Republika Czeska

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Doloxib, 30 mg: 23381
Doloxib, 60 mg: 23382
Doloxib, 90 mg: 23383
Doloxib, 120 mg: 23384

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 30 sierpień 2016

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

07/2017

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.