# Elecoxel

> Celekoksyb · 100 mg · Kapsułki twarde

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Elecoxel
- **Nazwa powszechna:** Celecoxibum
- **Substancja czynna:** [Celekoksyb](https://apteka.online/odpowiedniki/celecoxibum)
- **Moc:** 100 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Kapsułki twarde
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** M01AH01
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 25323
- **Podmiot odpowiedzialny:** G.L. Pharma GmbH
- **Producent:** G.L. Pharma GmbH
Industria Quimica y Farmaceutica VIR S.A.
Synthon B.V.
Synthon Hispania S.L., Austria
Hiszpania
Holandia
Hiszpania
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwzapalne-i-przeciwreumatyczne/elecoxel-kaps-tw-100-mg-pharma
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwzapalne-i-przeciwreumatyczne/elecoxel-kaps-tw-100-mg-pharma.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/39571/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/39571/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 30 kaps. | 9008732009804 | Rp | — | Trudno dostępny (2/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Elecoxel i w jakim celu się go stosuje?
Celekoksyb należy do grupy leków zwanych niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), a
konkretnie do podgrupy inhibitorów cyklooksygenazy-2 (COX-2). Organizm człowieka wytwarza
prostaglandyny, które mogą powodować ból i zapalenie. W chorobach, takich jak reumatoidalne
zapalenie stawów i zwyrodnienie stawów zwiększa się ilość wytwarzanych prostaglandyn.
Celekoksyb działa poprzez zahamowanie wytwarzania prostaglandyn, w ten sposób zmniejszając ból i
zapalenie.

Lek Elecoxel stosowany jest u dorosłych w leczeniu objawów reumatoidalnego zapalenia stawów,
choroby zwyrodnieniowej stawów i zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa.

Pacjent powinien odczuć działanie leku w ciągu kilku godzin od zastosowania pierwszej dawki, ale
pełne działanie może być odczuwalne dopiero po kilku dniach.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Elecoxel

Lek Elecoxel przepisywany jest przez lekarza. Poniższe informacje ułatwią właściwe i skuteczne
zastosowanie tego leku. W razie jakichkolwiek dalszych pytań, należy zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty.

Kiedy nie stosować leku Elecoxel

Należy poinformować lekarza, jeżeli u pacjenta występuje którykolwiek z poniższych stanów
będących przeciwwskazaniem do stosowania leku Elecoxel
• jeśli pacjent ma uczulenie na celekoksyb lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6);
• jeśli u pacjenta wystąpiła kiedykolwiek reakcja alergiczna na leki z grupy sulfonamidów (np.
niektóre antybiotyki stosowane w leczeniu zakażeń);
• jeśli u pacjenta występuje czynna choroba wrzodowa żołądka lub jelit lub krwawienie z
żołądka lub jelit;

• jeśli po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego lub innego leku przeciwzapalnego i
przeciwbólowego (NLPZ) u pacjenta wystąpiła astma, polipy nosa, ciężkie zapalenia błony
śluzowej nosa lub reakcje alergiczne jak swędząca wysypka skórna, obrzęk twarzy, ust, języka
lub gardła, trudności w oddychaniu lub świszczący oddech;
• jeśli pacjentka jest w ciąży. Pacjentki, które mogą zajść w ciążę podczas trwania leczenia,
powinny omówić z lekarzem skuteczne metody antykoncepcji;
• jeśli pacjentka karmi piersią;
• jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby;
• jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek;
• jeśli u pacjenta występuje zapalenie błony śluzowej jelit, np. wrzodziejące zapalenie okrężnicy
lub choroba Crohna;
• jeśli u pacjenta występuje niewydolność serca, choroba niedokrwienna serca lub choroba
naczyń mózgowych, np. pacjenci u których zdiagnozowano zawał serca, udar mózgu lub
przemijający atak niedokrwienny (tymczasowe zmniejszenie przepływu krwi do mózgu, tzw.
mini-udar), dławica piersiowa lub blokada naczyń krwionośnych serca, lub mózgu;
• jeśli u pacjenta występują lub występowały w przeszłości zaburzenia krążenia (choroba naczyń
obwodowych), lub jeśli pacjent miał zabieg w obrębie tętnic nóg.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Elecoxel należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:

• jeśli u pacjenta występowała wcześniej choroba wrzodowa lub krwawienia z żołądka lub jelit.
(Nie stosować leku Elecoxel u pacjentów z czynną chorobą wrzodową lub krwawieniem
żołądka lub jelit);
• jeśli pacjent stosuje kwas acetylosalicylowy (nawet w małych dawkach w celu ochrony serca);
• w przypadku zażywania leków przeciwpłytkowych;
• jeśli pacjent stosuje leki zmniejszające krzepliwość krwi (np. warfaryna i leki
przeciwzakrzepowe, pochodne warfaryny lub leki przeciwzakrzepowe nowej generacji np.
apiksaban);
• jeśli pacjent stosuje leki zwane kortykosteroidami (np. prednizon);
• jeśli pacjent zamierza stosować lek Elecoxel razem z innymi NLPZ nie zawierającymi kwasu
acetylosalicylowego jak np. ibuprofen czy diklofenak. Należy unikać jednoczesnego stosowania
tych leków;
• jeśli pacjent pali tytoń, występuje u niego cukrzyca, podwyższone ciśnienie krwi lub
podwyższone stężenie cholesterolu;
• jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności serca, wątroby lub nerek lekarz może zalecić
regularne badania kontrolne;
• jeśli u pacjenta występuje zatrzymanie płynów (jak obrzęk kostek i stóp);
• jeśli pacjent jest odwodniony np. z powodu choroby, biegunki lub zażywania leków
moczopędnych (stosowanych w leczeniu nadmiaru płynów w organizmie);
• jeśli u pacjenta wystąpiła kiedykolwiek ciężka reakcja alergiczna lub ciężka reakcja skórna na
jakikolwiek lek;
• jeśli pacjent odczuwa złe samopoczucie z powodu zakażenia lub przypuszcza, że występuje u
niego zakażenie, ponieważ lek Elecoxel może maskować gorączkę lub inne objawy zakażenia czy
zapalenia;
• jeśli pacjent ma powyżej 65 lat lekarz zaleci regularne badania kontrolne;
• spożywanie alkoholu podczas stosowania NLPZ może zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń
żołądkowo-jelitowych.

Tak jak inne leki z grupy NLPZ (np. ibuprofen lub diklofenak), lek ten może prowadzić do
zwiększenia ciśnienia krwi i dlatego lekarz może zalecić regularne badanie ciśnienia krwi.

Podczas stosowania celekoksybu odnotowano przypadki ciężkiego zaburzenia wątroby w tym
ciężkiego zapalenia wątroby, uszkodzenia wątroby, niewydolności wątroby (niekiedy zakończonej
zgonem lub wymagającej przeszczepienia wątroby). W przypadkach, w których określono czas

wystąpienia tych działań, większość ciężkich reakcji ze strony wątroby wystąpiła w ciągu
jednego miesiąca od rozpoczęcia leczenia.

Lek Elecoxel może powodować trudności z zajściem w ciążę. Należy poinformować lekarza, jeśli
pacjentka planuje zajść w ciążę lub jeśli ma trudności z zajściem w ciążę (patrz punkt Ciąża i
karmienie piersią).

Lek Elecoxel a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować:

• Dekstrometorfan (stosowany w leczeniu kaszlu)
• Inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, leki beta-adrenolityczne, leki
moczopędne (stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi i niewydolności serca)
• Flukonazol i ryfampicyna (stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych i bakteryjnych)
• Warfaryna lub pochodne warfaryny (leki rozrzedzające krew, które hamują krzepnięcie krwi),
w tym leki nowej generacji jak apiksaban
• Lit (stosowany w leczeniu niektórych typów depresji)
• Inne leki stosowane w leczeniu depresji, zaburzeń snu, wysokiego ciśnienia krwi lub zaburzeń
rytmu serca
• Neuroleptyki (stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych)
• Metotreksat (stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, łuszczycy i białaczki)
• Karbamazepina (stosowana w leczeniu padaczki i drgawek oraz niektórych rodzajów bólu lub
depresji)
• Barbiturany (stosowane w leczeniu padaczki i drgawek oraz niektórych zaburzeń snu)
• Cyklosporyna i takrolimus (leki hamujące czynność układu immunologicznego np. po
przeszczepach)

Lek Elecoxel może być stosowany razem z małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego (75 mg na
dobę lub mniej). Należy zasięgnąć porady lekarza przed zastosowaniem tych leków razem.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Lek Elecoxel nie może być stosowany u kobiet w ciąży, które mogą zajść w ciążę (kobiety w wieku
rozrodczym, które nie stosują odpowiedniej antykoncepcji). Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas
stosowania leku Elecoxel, należy odstawić lek i skontaktować się z lekarzem w celu ustalenia
alternatywnego leczenia.

Karmienie piersią
Lek Elecoxel nie może być stosowany przez kobiety karmiące piersią.

Płodność
NLPZ, w tym lek Elecoxel, mogą powodować trudności w zajściu w ciążę. Jeśli pacjentka planuje
ciążę lub ma trudności w zajściu w ciążę, należy poradzić się lekarza.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Należy zaobserwować jak pacjent reaguje na lek Elecoxel przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn. Jeśli pacjent odczuwa zawroty głowy lub senność po zastosowaniu leku
Elecoxel, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu ustąpienia tych objawów.

Lek Elecoxel zawiera laktozę

Lek Elecoxel zawiera laktozę (rodzaj cukru). Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancje niektórych
cukrów, należy skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Lek Elecoxel zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej kapsułce, dlatego można powiedzieć, że jest
„wolny od sodu”.

### 3. Jak stosować lek Elecoxel?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Jeśli pacjent ma wrażenie, że działanie leku Elecoxel
jest zbyt silne lub zbyt słabe, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Lekarz poinformuje pacjenta jaką dawką należy przyjmować. Ponieważ ryzyko wystąpienia działań
niepożądanych związanych z zaburzeniami serca może wzrastać wraz z dawką i czasem stosowania,
ważne jest, żeby stosować najmniejszą skuteczną dawkę leku Elecoxel przez możliwie najkrótszy
okres konieczny do kontrolowania objawów.

Sposób podawania
Lek Elecoxel należy przyjmować doustnie. Kapsułki można przyjmować o dowolnej porze dnia z
posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Jednak należy starać się przyjmować dawkę leku Elecoxel
zawsze o tej samej porze dnia.

Jeśli pacjent ma trudności w połknięciu kapsułki: Całą zawartość kapsułki należy uważnie wysypać na
łyżeczkę zawierającą półstałą postać pokarmu (np. chłodny lub zachowujący temperaturę pokojową
mus jabłkowy, kleik ryżowy, jogurt lub rozgnieciony banan) i natychmiast połknąć, popijając około
240 ml wody.

W celu otwarcia kapsułki, należy trzymać ją do góry w ten sposób aby jej zawartość w postaci
granulatu znajdowała się na dole. Następnie należy delikatnie ścisnąć wieczko i przekręcić je w celu
usunięcia, ostrożnie aby nie rozsypać zawartości. Granulatu nie żuć ani rozgniatać.

Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli w ciągu dwóch tygodni od rozpoczęcia leczenia pacjent nie
odczuje żadnych korzyści.

Zalecana dawka:

W przypadku choroby zwyrodnieniowej stawów zalecana dawka wynosi 200 mg na dobę i może
być zwiększona przez lekarza w razie potrzeby do maksymalnie 400 mg.
Zalecana dawka to:
• jedna kapsułka 200 mg raz na dobę lub
• jedna kapsułka 100 mg dwa razy na dobę.

W przypadku reumatoidalnego zapalenia stawów zalecana dawka wynosi 200 mg na dobę i może
być zwiększona przez lekarza w razie potrzeby do maksymalnie 400 mg.
Elecoxel 100 mg
Zalecana dawka:
• jedna kapsułka 100 mg dwa razy na dobę
Elecoxel 200 mg
• Nie można uzyskać dawki 200 mg (przyjmowanej jako jedna kapsułka 100 mg dwa razy na dobę)
przy użyciu kapsułek 200 mg. Proszę skonsultować się z lekarzem.

W przypadku zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa zalecana dawka wynosi 200 mg na
dobę i może być zwiększona przez lekarza w razie potrzeby do maksymalnie 400 mg.
Zalecana dawka:
• jedna kapsułka 200 mg raz na dobę lub
• jedna kapsułka 100 mg dwa razy na dobę.

Zaburzenia nerek lub wątroby: należy upewnić się, że lekarz wie o występujących u pacjenta
zaburzeniach nerek lub wątroby, ponieważ pacjent może wymagać obniżenia dawki.

Osoby w podeszłym wieku, szczególnie o masie ciała poniżej 50 kg: w przypadku pacjentów
powyżej 65 lat, a szczególnie pacjentów o masie ciała mniejszej niż 50 kg, lekarz może zalecić
częstsze badania kontrolne.
Nie należy przekraczać dawki 400 mg na dobę.

Stosowanie u dzieci i młodzieży: Lek Elecoxel przeznaczony jest dla dorosłych pacjentów, nie należy
stosować go u dzieci.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Elecoxel
Nie należy przyjmować większej niż zalecona przez lekarza dawki leku. W przypadku przyjęcia zbyt
wielu kapsułek należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą albo udać się do szpitala zabierając
ze sobą opakowanie leku.

Pominięcie przyjęcia leku Elecoxel
Jeśli pacjent zapomni o zażyciu kapsułki, należy przyjąć ją najszybciej jak to możliwe. Nie należy
przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie przyjmowania leku Elecoxel
Nagłe przerwanie stosowania leku Elecoxel może prowadzić do pogorszenia objawów. Nie należy
przerywać stosowania leku Elecoxel, jeśli lekarz tego nie zaleci. Lekarz może zalecić stopniowe
zmniejszanie dawki przez kilka dni przed zupełnym odstawieniem leku.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane wymienione poniżej zostały zaobserwowane u pacjentów z zapaleniem
stawów stosujących lek Elecoxel. Działania niepożądane oznaczone gwiazdką (*) wymienione
poniżej z większą częstością występowały u pacjentów stosujących lek Elecoxel w celu
zapobiegania polipom okrężnicy. W tym badaniu pacjenci przyjmowali lek Elecoxel w dużej
dawce i długotrwale.

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych działań niepożądanych, należy przerwać
stosowanie leku Elecoxel i bezzwłocznie powiadomić lekarza:
• reakcja alergiczna jak wysypka skórna, obrzęk twarzy, świszczący oddech lub trudności w
oddychaniu
• zaburzenia serca jak ból w klatce piersiowej
• silny ból żołądka lub jakiekolwiek oznaki krwawienia z żołądka lub jelit, takie jak czarne lub
zabarwione krwią stolce lub wymioty z krwią
• reakcje skórne jak wysypka, pęcherze lub łuszczenie się skóry
• niewydolność wątroby (objawy mogą obejmować nudności, żółtaczkę (zażółcenie skóry lub
białkówek oczu)

Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
• Wysokie ciśnienie krwi, w tym nasilenie istniejącego wysokiego ciśnienia krwi*

Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób)
• Zawał serca*
• Zatrzymanie płynów z obrzękiem kostek, nóg i (lub) rąk

• Zakażenia dróg moczowych
• Spłycenie oddechu*, zapalenie zatok (zapalenie zatok, zakażenie zatok, zatkanie lub bolesność
zatok), zatkany nos lub katar, ból gardła, kaszel, przeziębienie, objawy grypopodobne
• Zawroty głowy, trudności w zasypianiu
• Wymioty*, ból żołądka, biegunka, niestrawność, wzdęcia z oddawaniem gazów
• Wysypka, świąd
• Sztywność mięśni
• Trudności w połykaniu*
• Ból głowy
• Nudności
• Ból stawów
• Nasilenie istniejącej alergii
• Przypadkowe urazy

Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób)
• Udar*
• Niewydolność serca, kołatanie serca (uczucie silnego bicia serca), przyspieszony rytm serca
• Nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych
• Nieprawidłowe wyniki badań krwi dotyczące nerek
• Anemia (zmiany w liczbie czerwonych krwinek, które powodują zmęczenie i duszność)
• Niepokój, depresja, zmęczenie, senność, uczucie mrowienia
• Wysokie stężenie potasu we krwi (może powodować nudności, zmęczenie, osłabienie mięśni lub
palpitacje)
• Zaburzenia widzenia lub niewyraźne widzenie, dzwonienie w uszach, bolesność i zapalenie jamy
ustnej, zaburzenia słuchu*
• Zaparcie, odbijanie, zapalenie żołądka (niestrawność, ból żołądka lub wymioty), nasilenie
zapalenia żołądka lub jelit
• Skurcze nóg
• Wypukła swędząca wysypka (pokrzywka)
• Zapalenie spojówek
• Trudności w oddychaniu
• Przebarwienia skóry (zasinienia)
• Ból w klatce piersiowej (ogólny ból nie związany z sercem)
• Obrzęk twarzy

Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 osób)
• Wrzód (krwawienie) żołądka, przełyku lub jelit; lub perforacja jelit (która może powodować ból
żołądka, gorączkę, nudności, wymioty, niedrożność przewodu pokarmowego), ciemne lub czarne
stolce, zapalenie trzustki (może prowadzić do bólu żołądka), zapalenie przełyku
• Niskie stężenie sodu we krwi (tzw. hiponatremia)
• Zmniejszona liczba białych komórek krwi (które pomagają chronić organizm przed zakażeniami)
lub płytek krwi (zwiększona możliwość krwawienia i zasinienia)
• Zaburzenia koordynacji ruchów mięśni
• Poczucie dezorientacji, zaburzenia odczuwania smaków
• Zwiększona wrażliwość na światło
• Utrata włosów
• Omamy
• Krwotok do wnętrza oka
• Ostra reakcja, która może prowadzić do zapalenia płuc
• Nieregularne bicie serca
• Uderzenia gorąca
• Zakrzepy krwi w naczyniach krwionośnych płuc. Objawy mogą obejmować nagłą duszność,
kłujący ból w trakcie oddychania lub zapaść

• Krwawienie z żołądka lub jelit (może prowadzić do krwawych stolców lub wymiotów), zapalenie
jelita lub okrężnicy
• Ciężkie zapalenie wątroby. Objawy mogą obejmować nudności, biegunkę, żółtaczkę (zażółcenie
skóry lub oczu), ciemną barwę moczu, jasny stolec, łatwe krwawienia, świąd, dreszcze
• Ostra niewydolność nerek
• Zaburzenia miesiączkowania
• Obrzęk twarzy, ust, jamy ustnej, języka lub gardła lub trudności w połykaniu

Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 osób)
• Ciężkie reakcje alergiczne (w tym wstrząs anafilaktyczny, który może zakończyć się zgonem)
Ciężkie choroby skóry jak zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry i toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka (mogące powodować wysypkę, tworzenie się pęcherzy lub
łuszczenie się skóry) oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (objawy obejmują zaczerwienione,
obrzęknięte obszary skóry z licznymi małymi krostkami)
• Opóźniona reakcja alergiczna z takimi możliwymi objawami jak wysypka, obrzęk twarzy,
gorączka, powiększenie węzłów chłonnych i nieprawidłowe wyniki badań (np. wątroby, krwi
(eozynofilia, zwiększenie liczby białych komórek krwi))
• Krwawienie w obrębie mózgu powodujące zgon
• Zapalenie opon mózgowych (zapalenie powłok mózgu i rdzenia kręgowego)
• Niewydolność wątroby, uszkodzenie wątroby i ciężkie zapalenie wątroby (piorunujące zapalenie
wątroby niekiedy zakończone zgonem lub wymagające przeszczepienia wątroby). Objawy mogą
obejmować: nudności, biegunkę, żółtaczkę (zażółcenie skóry lub oczu), ciemny mocz, blade
stolce, krwawienie, świąd lub dreszcze
• Choroby wątroby (takie jak cholestaza i cholestatyczne zapalenie wątroby, którym mogą
towarzyszyć takie objawy jak odbarwienie stolca, nudności i zażółcenie skóry lub oczu).
• Zapalenie nerek i inne zaburzenia nerek (jak zespół nerczycowy choroba minimalnej zmiany (ang.
minimal change disease-MCD), którym mogą towarzyszyć objawy, takie jak zatrzymanie płynów
(obrzęk), spieniony mocz, zmęczenie i utrata apetytu)
• Nasilenie padaczki (zwiększenie liczby i (lub) nasilenie napadów)
• Zamknięcie tętnicy lub żyły siatkówkowej prowadzące do częściowej lub całkowitej utraty
wzroku
• Zapalenie naczyń krwionośnych (może powodować gorączkę, bóle, fioletowe plamy na skórze)
• Zmniejszenie liczby czerwonych i białych komórek krwi oraz płytek krwi (może powodować
zmęczenie, łatwość powstawania wylewów podskórnych, częste krwawienie z nosa oraz
zwiększone ryzyko zakażeń)
• Ból i osłabienie mięśni
• Zaburzenia węchu
• Utrata smaku

Częstość nieznana: nie może zostać określona na podstawie dostępnych danych
• Zmniejszenie płodności u kobiet, które jest zwykle odwracalne po odstawieniu leku.

W badaniach klinicznych niezwiązanych z zapaleniem stawów lub innymi chorobami stawów,
w których lek Elecoxel stosowany był w dawce 400 mg na dobę, w okresie do 3 lat, dodatkowo
obserwowane były następujące działania niepożądane:

Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób)
• Zaburzenia serca: dławica piersiowa (ból w klatce piersiowej)
• Zaburzenia żołądka: zespół jelita drażliwego (może obejmować ból żołądka, biegunkę,
niestrawność, wzdęcia z oddawaniem gazów)
• Kamica nerkowa (co może prowadzić do bólu brzucha lub pleców, krwiomoczu)
• Zwiększenie masy ciała.

Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób)
• Zakrzepowe zapalenie żył głębokich (zakrzepy występujące najczęściej w nogach, które mogą
powodować ból, obrzęk lub zaczerwienienie na łydce, lub problemy z oddychaniem)

• Zaburzenia żołądka: zapalenie żołądka (które może powodować podrażnienie i owrzodzenie
żołądka i jelit)
• Złamania kończyny dolnej
• Półpasiec, zapalenie skóry, egzema (sucha swędząca wysypka), zapalenie płuc (zakażenie klatki
piersiowej (możliwy kaszel, gorączka, trudności w oddychaniu))
• Zmętnienia w oku, powodujące niewyraźne widzenie lub osłabienie widzenia, zawroty głowy
spowodowane zaburzeniami ze strony ucha środkowego, bolesność, stan zapalny lub krwawienie
dziąseł, owrzodzenie jamy ustnej
• Nadmierne oddawanie moczu w nocy, krwawienia z hemoroidów (guzki krwawnicze), częste
wypróżnianie się
• Tłuszczaki w obrębie skóry lub innych lokalizacjach, torbiele, galaretowate pochewki ścięgna
(niegroźne zgrubienia stawów (lub) okolicy stawów i ścięgien dłoni lub stopy), trudności w
mówieniu, zmienione lub bardzo silne krwawienia z dróg rodnych, ból piersi
• Wysokie stężenie sodu we krwi

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl.
Działania niepożądane można również zgłaszać przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Elecoxel?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i pudełku po: EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Elecoxel
- Substancją czynną jest celekoksyb. Każda kapsułka zawiera 100 mg celekoksybu.
- Substancją czynną jest celekoksyb. Każda kapsułka zawiera 200 mg celekoksybu.
Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, powidon (K-29/32), kroskarmeloza sodowa, sodu
laurylosiarczan, magnezu stearynian (granulat); żelatyna, tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek
żółty (E 172) (kapsułka).

Składniki tuszu to:
Elecoxel 100 mg: szelak, glikol propylenowy i indygotyna, lak aluminiowy (E132)
Elecoxel 200 mg: szelak, glikol propylenowy i żelaza tlenek żółty (E172)

Jak wygląda lek Elecoxel i co zawiera opakowanie
Nieprzezroczysta, biała, twarda kapsułka żelatynowa. Korpus kapsułki ma niebieski pasek z
wydrukowanym na biało napisem „C9OX-100”
Nieprzezroczysta, biała, twarda kapsułka żelatynowa. Korpus kapsułki ma żółty pasek z
wydrukowanym na biało napisem „C9OX-200”

Opakowanie zawiera 30 kapsułek twardych.

Podmiot odpowiedzialny
G.L. Pharma GmbH
Schlossplatz 1
8502 Lannach
Austria

Wytwórca
G.L. Pharma GmbH
Schlossplatz 1
8502 Lannach
Austria

Synthon BV
Microweg 22
6545 CM, Nijmegen
Holandia

Synthon Hispania S.L.
C/ Castelló, no1, Polígono Las Salinas
Sant Boi de Llobregat
08830 Barcelona
Hiszpania

Industria Química y Farmacèutica VIR, S.A.
C/Laguna 66-68-70
Pol. Industrial Urtinsa II, Alcorcón
28923 Madryt
Hiszpania

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji oraz informacji o nazwach produktu
leczniczego w innych krajach członkowskich EOG należy zwrócić się do przedstawiciela
podmiotu odpowiedzialnego:
G.L. PHARMA POLAND Sp. z o.o.
ul. Sienna 75; 00-833 Warszawa, Polska
Tel: 022/ 636 52 23; 636 53 02
biuro@gl-pharma.pl

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Elecoxel, 100 mg, kapsułki, twarde
Elecoxel, 200 mg, kapsułki, twarde

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda kapsułka zawiera 100 mg celekoksybu.
Każda kapsułka zawiera 200 mg celekoksybu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu
Każda kapsułka zawiera 23,56 mg laktozy jednowodnej.
Każda kapsułka zawiera 47,12 mg laktozy jednowodnej.

Każda kapsułka zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Kapsułka, twarda.

Elecoxel 100
Nieprzezroczysta, biała, twarda kapsułka żelatynowa. Korpus kapsułki ma niebieski pasek z
wydrukowanym na biało napisem „C9OX-100”

Elecoxel 200
Nieprzezroczysta, biała, twarda kapsułka żelatynowa. Korpus kapsułki ma żółty pasek z
wydrukowanym na biało napisem „C9OX-200”

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Elecoxel jest wskazany do leczenia objawowego choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnego
zapalenia stawów oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa.

Decyzję o przepisaniu selektywnego inhibitora cyklooksygenazy-2 (COX-2) należy podejmować na
podstawie oceny indywidualnych zagrożeń mogących wystąpić u pacjenta (patrz punkty 4.3 i 4.4).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Ponieważ ryzyko powikłań ze strony układu krążenia w związku ze stosowaniem celekoksybu może
wzrastać wraz ze zwiększeniem dawki i długością leczenia, z tego względu produkt należy stosować
jak najkrócej i w najmniejszej skutecznej dawce dobowej. Należy okresowo dokonywać ponownej
oceny potrzeby stosowania produktu łagodzącego objawy oraz stopnia odpowiedzi na leczenie,
zwłaszcza u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów (patrz punkty 4.3, 4.4, 4.8 i 5.1).

Choroba zwyrodnieniowa stawów

Zwykle zalecana dawka wynosi 200 mg na dobę w jednej lub dwóch dawkach podzielonych.
U niektórych pacjentów, w przypadku nieuzyskania poprawy, zastosowanie dawki 200 mg dwa razy
na dobę może zwiększyć skuteczność. W przypadku nieuzyskania poprawy skuteczności leczenia po
dwóch tygodniach, należy rozważyć zastosowanie innych metod leczenia.

Reumatoidalne zapalenie stawów
Zalecana początkowa dawka dobowa wynosi 200 mg w dwóch dawkach podzielonych. W razie
potrzeby dawkę można następnie zwiększyć do 200 mg dwa razy na dobę. W przypadku nieuzyskania
poprawy skuteczności terapii po dwóch tygodniach, należy rozważyć zastosowanie innych metod
leczenia.

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
Najczęściej zalecana dawka dobowa wynosi 200 mg raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych.
U niektórych pacjentów, u których złagodzenie objawów jest niewystarczające, bardziej skuteczne
może być zwiększenie dawki do 400 mg raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych. Jeśli, mimo
zwiększenia dawki, w ciągu dwóch tygodni nie nastąpi poprawa skuteczności terapii, należy rozważyć
zastosowanie innych metod leczenia.

Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 400 mg we wszystkich wskazaniach.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku
Tak jak u młodszych osób dorosłych, początkowo należy stosować dawkę 200 mg na dobę. W razie
potrzeby można ją następnie zwiększyć do 200 mg dwa razy na dobę. Szczególną ostrożność należy
zachować w przypadku osób w podeszłym wieku o masie ciała mniejszej niż 50 kg (patrz punkty 4.4 i
5.2).

Dzieci i młodzież
Celekoksyb nie jest wskazany do stosowania u dzieci.

Osoby o wolnym metabolizmie z udziałem CYP2C9
W związku z tym, że ryzyko wystąpienia działań niepożądanych zależnych od dawki wzrasta, należy
zachować ostrożność podając celekoksyb pacjentom, u których stwierdzono lub, u których podejrzewa
się zaburzenie metabolizmu zależnego od cytochromu CYP2C9 na podstawie dotychczasowej historii
choroby, lub wywiadu zebranego od pacjenta i (lub) doświadczenia ze stosowaniem innych substratów
enzymu CYP2C9. Należy rozważyć rozpoczęcie leczenia od podania dawki o połowę mniejszej od
zalecanej (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby ze stężeniem albumin w surowicy
25-35 g/l, leczenie celekoksybem należy rozpoczynać od dawki o połowę mniejszej niż zalecana.
Dotychczasowe doświadczenia ograniczają się tylko do pacjentów z marskością wątroby (patrz punkty
4.3, 4.4 i 5.2).

Zaburzenia czynności nerek
Doświadczenie ze stosowaniem celekoksybu u pacjentów z lekkimi lub umiarkowanymi zaburzeniami
czynności nerek jest ograniczone, dlatego w takich przypadkach należy zachować ostrożność (patrz
punkty 4.3, 4.4 i 5.2).

Sposób podawania

Podanie doustne.
Produkt Elecoxel można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Pacjenci mający
problemy z połykaniem kapsułek mogą wsypać zawartość kapsułki celekoksybu do musu jabłkowego,
kleiku ryżowego, jogurtu lub rozgniecionego banana. W tym celu należy całą zawartość kapsułki
uważnie wysypać na płaską łyżeczkę chłodnego lub o temperaturze pokojowej musu jabłkowego,

kleiku ryżowego, jogurtu lub rozgniecionego banana i natychmiast połknąć, popijając 240 ml wody.
Zawartość kapsułki wysypana na mus jabłkowy, kleik ryżowy lub jogurt zachowuje stabilność przez
maksymalnie 6 godzin, pod warunkiem przechowywania w lodówce (2-8°C). Zawartości kapsułki
wysypanej na rozgniecionego banana nie należy przechowywać w lodówce, ale należy ją niezwłocznie
przyjąć.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.

Stwierdzona nadwrażliwość na sulfonamidy.

Czynna choroba wrzodowa lub krwawienie z przewodu pokarmowego.

Pacjenci, u których występowała astma, ostre zapalenie błony śluzowej nosa, polipy w jamie nosowej,
obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka lub inne reakcje typu alergicznego po przyjęciu kwasu
acetylosalicylowego (aspiryna) lub innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) w tym
inhibitorów COX-2.

U kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej metody
antykoncepcji (patrz punkt 4.6). W badaniach na dwóch gatunkach zwierząt, celekoksyb powodował
wady rozwojowe (patrz punkt 4.6 i 5.3). Potencjalne ryzyko dla ciąży u ludzi jest nieznane, ale nie
może być wykluczone.

Karmienie piersią (patrz punkt 4.6 i 5.3).

Ciężkie zaburzenia wątroby (stężenie albuminy w surowicy < 25 g/l lub ≥ 10 w skali Child-Pugh).

Pacjenci z klirensem kreatyniny <30 ml/min.

Choroba zapalna jelit.

Zastoinowa niewydolność serca (NYHA II-IV).

Rozpoznana choroba niedokrwienna serca, choroba naczyń obwodowych i (lub) choroba naczyń
mózgowych.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Działanie na przewód pokarmowy
Podczas leczenia celekoksybem opisywano przypadki powikłań ze strony przewodu pokarmowego
(perforacje, owrzodzenia lub krwawienia), niektóre z nich zakończone zgonem pacjenta. Należy
zachować ostrożność u pacjentów z grupy największego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych w
obrębie przewodu pokarmowego wywołanych stosowaniem NLPZ: pacjentów w podeszłym wieku,
pacjentów stosujących jednocześnie inne leki z grupy NLPZ lub leki przeciwpłytkowe (takie jak kwas
acetylosalicylowy), glikokortykosteroidy, pacjentów spożywających alkohol lub pacjentów z
chorobami układu pokarmowego w wywiadzie, takimi jak owrzodzenia lub krwawienia z przewodu
pokarmowego.

Jednoczesne stosowanie celekoksybu i kwasu acetylosalicylowego (nawet gdy jest przyjmowany w
małych dawkach) powoduje dalszy wzrost ryzyka wystąpienia działań niepożądanych jakie
celekoksyb powoduje w odniesieniu do przewodu pokarmowego (owrzodzenia przewodu
pokarmowego, zaburzenia żołądkowo - jelitowe).

W długotrwałych badaniach klinicznych, nie wykazano istotnej różnicy pod względem
bezpieczeństwa stosowania w odniesieniu do przewodu pokarmowego pomiędzy selektywnymi

inhibitorami COX-2 w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym, a innymi NLPZ w skojarzeniu z
kwasem acetylosalicylowym (patrz punkt 5.1).
Jednoczesne stosowanie NLPZ
Należy unikać jednoczesnego stosowania celekoksybu i NLPZ innych niż aspiryna.

Działanie na układ sercowo-naczyniowy
W długotrwałym, kontrolowanym placebo badaniu stwierdzono zwiększoną częstość występowania
ciężkich incydentów sercowo-naczyniowych, głównie zawału serca, u osób z rzadko występującymi
polipami gruczolakowatymi jelita, leczonych celekoksybem w dawkach 200 mg dwa razy na dobę i
400 mg dwa razy na dobę w porównaniu do placebo (patrz punkt 5.1).

Ponieważ ryzyko działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego może wzrastać wraz
ze zwiększeniem dawki i długością leczenia, należy stosować najmniejszą skuteczna dawkę dobową
przez możliwie najkrótszy okres. Stosowanie przez dłuższy okres NLPZ, w tym selektywnych
inhibitorów COX-2, związane jest ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych ze
strony układu sercowo-naczyniowego i incydentów zakrzepowych. Dokładna wielkość tego ryzyka w
odniesieniu do pojedynczej dawki oraz dokładna długość trwania leczenia związana ze wzrostem
ryzyka nie zostały określone. Potrzeba objawowego leczenia przeciwbólowego i reakcja pacjenta na
leczenie powinny być okresowo oceniane, zwłaszcza u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów
(patrz punkty 4.2, 4.3, 4.8 i 5.1).

Pacjenci z istotnymi czynnikami wystąpienia incydentów sercowo-naczyniowych (np. z nadciśnieniem
tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, osoby palące) mogą być leczeni celekoksybem jedynie po
dokładnym rozważeniu celowości takiej terapii (patrz punkt 5.1).

Selektywne inhibitory COX-2 nie mogą być stosowane jako substytut kwasu acetylosalicylowego w
profilaktyce chorób zakrzepowo-zatorowych układu krążenia, ponieważ nie wykazują działania
przeciwpłytkowego. Z tego względu nie należy przerywać leczenia przeciwpłytkowego (patrz punkt
5.1).

Zatrzymanie płynów i obrzęki
Tak jak w przypadku innych produktów leczniczych hamujących syntezę prostaglandyn, obserwuje się
zatrzymywanie płynów i obrzęki u pacjentów przyjmujących celekoksyb. Dlatego celekoksyb należy
stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością serca, zaburzeniami czynności lewej komory lub
nadciśnieniem tętniczym oraz u pacjentów z istniejącymi uprzednio obrzękami z różnych przyczyn,
ponieważ hamowanie prostaglandyn może pogorszyć czynność nerek i doprowadzić do
zatrzymywania płynów. Z powodu ryzyka wystąpienia hipowolemii, wymagana jest ostrożność w
leczeniu pacjentów przyjmujących leki moczopędne.

Nadciśnienie tętnicze
Podobnie jak wszystkie leki z grupy NLPZ, celekoksyb może prowadzić do wystąpienia nadciśnienia
tętniczego lub nasilenia istniejącego nadciśnienia, co w obu przypadkach może przyczyniać się do
większej częstości występowania incydentów sercowo-naczyniowych. Z tego powodu należy
dokładnie monitorować ciśnienie krwi podczas rozpoczynania leczenia celekoksybem oraz podczas
trwania całego leczenia.

Działanie na wątrobę i nerki
Wystąpienie zaburzeń nerek lub wątroby, a szczególnie zaburzeń serca jest bardziej prawdopodobne u
osób w podeszłym wieku, których z tego powodu należy objąć odpowiednią opieka medyczną.

Leki z grupy NLPZ, w tym celekoksyb, mogą działać toksycznie na nerki. Badania kliniczne
celekoksybu wykazały, że wywiera on podobne działanie na nerki, jak inne leki z grupy NLPZ, z
którymi celekoksyb był porównywany. Do grupy największego ryzyka wystąpienia toksycznego
działania na nerki należą pacjenci z zaburzoną czynnością nerek, niewydolnością serca, zaburzeniem
czynności wątroby, pacjenci stosujący diuretyki, inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE),
antagonistów receptora angiotensyny II, oraz pacjenci w podeszłym wieku (patrz punkt 4.5). Takich
pacjentów należy uważnie kontrolować w trakcie leczenia celekoksybem.

Podczas stosowania celekoksybu zgłaszano przypadki ciężkich reakcji ze strony wątroby, w tym
piorunujące zapalenie wątroby (czasem zakończone zgonem), martwicę wątroby i niewydolność
wątroby (niektóre zakończone zgonem lub wymagające przeszczepienia wątroby). W tych
przypadkach, w których znany był okres poprzedzający wystąpienie zdarzenia, większość ciężkich
zdarzeń niepożądanych ze strony wątroby rozwijała się w ciągu miesiąca od rozpoczęcia leczenia
celekoksybem (patrz punkt 4.8).

Jeżeli podczas leczenia u pacjenta wystąpi opisane powyżej pogorszenie czynności układów i (lub)
narządów, należy podjąć właściwe leczenie i rozważyć przerwanie leczenia celekoksybem.

Hamowanie cytochromu CYP2D6
Celekoksyb hamuje cytochrom CYP2D6. Mimo, że nie jest on silnym inhibitorem tego enzymu, może
okazać się konieczne zmniejszenie indywidualnie ustalanej dawki produktów metabolizowanych przez
CYP2D6 (patrz punkt 4.5).

Pacjenci z zaburzonym metabolizmem zależnym od cytochromu CYP2C9
Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których stwierdza się zmniejszoną aktywność cytochromu
CYP2C9 (patrz punkt 5.2).

Reakcje skórne i reakcje nadwrażliwości układowej
Bardzo rzadko zgłaszano ciężkie, niektóre zakończone zgonem pacjenta, reakcje skórne obejmujące:
złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się
naskórka, jako objawy związane z przyjmowaniem celekoksybu (patrz punkt 4.8). Ryzyko
wystąpienia tych działań jest prawdopodobnie największe na początku terapii: większość powikłań
notowano w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. U pacjentów przyjmujących celekoksyb
obserwowano objawy ciężkiej nadwrażliwości (w tym reakcję anafilaktyczną, obrzęk
naczynioruchowy i wysypkę polekową z eozynofilią i objawami uogólnionymi (ang. DRESS lub
zespół nadwrażliwości) (patrz punkt 4.8). U pacjentów z nadwrażliwością na sulfonamidy lub inne
leki w wywiadzie, może występować większe ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji skórnych lub
reakcji nadwrażliwości (patrz punkt 4.3). Należy przerwać stosowanie celekoksybu w przypadku
wystąpienia pierwszych objawów wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych lub jakichkolwiek
innych objawów nadwrażliwości.

Informacje ogólne
Celekoksyb może maskować gorączkę lub inne objawy stanu zapalnego.

Stosowanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi
U pacjentów leczonych jednocześnie warfaryną zgłaszano przypadki poważnych krwawień, niekiedy
prowadzących do zgonu. W przypadkach jednoczesnego leczenia warfaryną zgłaszano zwiększenie
czasu protrombinowego (INR). W związku z tym należy ściśle obserwować pacjentów przyjmujących
doustne leki przeciwzakrzepowe typu warfaryna lub kumaryna, szczególnie w przypadku rozpoczęcia
leczenia celekoksybem lub zmiany dawki celekoksybu (patrz punkt 4.5). Jednoczesne stosowanie
leków przeciwzakrzepowych z lekami z grupy NLPZ może zwiększać ryzyko krwawienia.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania celekoksybu jednocześnie z warfaryną lub innymi
lekami przeciwzakrzepowymi, w tym lekami przeciwzakrzepowymi nowej generacji (np.
apiksabanem, dabigatranem i rywaroksabanem).

Substancje pomocnicze
Produkt Elecoxel zawiera laktozę. Pacjenci z rzadką dziedziczna nietolerancją galaktozy, niedoborem
laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego leku.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje farmakodynamiczne

Leki przeciwzakrzepowe

Należy monitorować działanie przeciwzakrzepowe, szczególnie w okresie pierwszych kilku dni po
rozpoczęciu leczenia lub zmianie dawki celekoksybu, u pacjentów otrzymujących warfarynę lub inne
leki o działaniu przeciwzakrzepowym, ponieważ u tych pacjentów występuje zwiększone ryzyko
powikłań krwotocznych. Dlatego u pacjentów stosujących doustne leki przeciwzakrzepowe należy
kontrolować czas protrombinowy INR, szczególnie podczas pierwszych kilku dni po rozpoczęciu
terapii lub po zmianie dawki (patrz punkt 4.4). Opisywano przypadki krwawień, niektóre zakończone
zgonem, związane z wydłużeniem czasu protrombinowego u szczególnie u pacjentów w podeszłym
wieku przyjmujących jednocześnie warfarynę i celekoksyb.

Leki przeciwnadciśnieniowe
NLPZ mogą zmniejszać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych, w tym inhibitorów ACE,
antagonistów receptora angiotensyny II, leków moczopędnych i beta-adrenolityków. Tak jak w
przypadku NLPZ, ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek, która jest zazwyczaj odwracalna,
może być zwiększone u niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. u pacjentów
odwodnionych, leczonych lekami moczopędnymi lub w podeszłym wieku) podczas stosowania
inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II i (lub) leków moczopędnych w skojarzeniu
z NLPZ, w tym z celekoksybem (patrz punkt 4.4). Dlatego leczenie skojarzone należy stosować
ostrożnie, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio
nawodnieni, należy pamiętać o kontrolowaniu czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego i
powtarzać je okresowo.

W 28-dniowym badaniu klinicznym u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym stopnia I lub II
otrzymujących lizynopryl, podawanie celekoksybu w dawce 200 mg dwa razy na dobę nie
spowodowało istotnego klinicznie wzrostu średniego dobowego ciśnienia skurczowego ani
rozkurczowego, ustalonego w trakcie 24-godzinnego pomiaru ambulatoryjnego, w porównaniu do
grupy placebo. Podczas badania 48% pacjentów przyjmujących celekoksyb w dawce 200 mg dwa razy
na dobę, uznano za opornych na lizynopryl (oporność definiowano jako ciśnienie rozkurczowe
mierzone mankietem ciśnieniowym > 90 mmHg lub wzrost tego parametru o >10% w stosunku do
wartości początkowych) w porównaniu do 27% pacjentów w grupie placebo; różnica między grupami
była istotna statystycznie.

Cyklosporyna i takrolimus
Jednoczesne stosowanie leków z grupy NLPZ i cyklosporyny lub takrolimusu może zwiększać
działanie uszkadzające nerki odpowiednio cyklosporyny lub takrolimusu. Należy monitorować
czynność nerek w przypadku jednoczesnego stosowania celekoksybu i któregokolwiek z tych
produktów leczniczych.

Kwas acetylosalicylowy
Celekoksyb może być podawany razem z małą dawką kwasu acetylosalicylowego, nie może być
jednak stosowany zamiast kwasu acetylosalicylowego w profilaktyce chorób układu krążenia. W
dotychczas przeprowadzonych badaniach wykazano, że tak jak w przypadku innych leków z grupy
NLPZ, podczas stosowania celekoksybu w skojarzeniu z małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego
ryzyko wystąpienia owrzodzeń przewodu pokarmowego lub innych powikłań ze strony przewodu
pokarmowego jest większe niż podczas stosowania celekoksybu w monoterapii (patrz punkt 5.1).

Interakcje farmakokinetyczne

Wpływ celekoksybu na inne produkty lecznicze

Hamowanie CYP2D6
Celekoksyb jest inhibitorem cytochromu CYP2D6. Stężenia w osoczu produktów leczniczych, które
są substratami tego enzymu, mogą zwiększać się podczas jednoczesnego stosowania celekoksybu.
Do produktów leczniczych metabolizowanych przez CYP2D6 należą między innymi leki
przeciwdepresyjne (trójpierścieniowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny),
neuroleptyki i przeciwarytmiczne produkty lecznicze, itp. Może zaistnieć konieczność zmniejszenia
indywidualnie ustalonej dawki substratów CYP2D6 po rozpoczęciu leczenia celekoksybem lub
zwiększenia jej po zakończeniu terapii celekoksybem.

Jednoczesne stosowanie 200 mg celekoksybu dwa razy na dobę powodowało 2,6-krotne i 1,5-krotne
zwiększenie stężenia odpowiednio dekstrometorfanu i metoprololu (substratów CYP2D6) w osoczu.
Ten wzrost jest wynikiem hamowania metabolizmu substratów CYP2D6 przez celekoksyb.

Hamowanie CYP2C19
W badaniach in vitro wykazano zdolność celekoksybu do hamowania metabolizmu katalizowanego
przez cytochrom CYP2C19. Kliniczne znaczenie tych badań in vitro nie jest znane. Przykładami
produktów leczniczych metabolizowanych przez CYP2C19 są diazepam, cytalopram i imipramina.

Metotreksat
U pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów nie stwierdzono, aby celekoksyb istotnie
klinicznie wpływał na farmakokinetykę (osoczowy lub nerkowy klirens) metotreksatu w dawkach
stosowanych w reumatologii. W przypadku stosowania obu produktów leczniczych jednocześnie,
należy jednak rozważyć odpowiednią kontrolę toksycznego działania metotreksatu.

Lit
U zdrowych osób, jednoczesne stosowanie 200 mg celekoksybu dwa razy na dobę z 450 mg litu dwa
razy na dobę powodowało średnie zwiększenie Cmax litu o 16% i pola powierzchni pod krzywą (AUC)
litu o 18%. Dlatego należy dokładnie obserwować pacjentów przyjmujących związki litu, podczas
rozpoczynania lub przerwania leczenia celekoksybem.

Doustne leki antykoncepcyjne
W badaniu interakcji celekoksyb nie wywierał istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę
doustnych leków antykoncepcyjnych (1 mg noretysteronu/35 mikrogramów etynyloestradiolu).

Glibenklamid/tolbutamid
Celekoksyb nie zaburza, w zakresie istotnym klinicznie farmakokinetyki tolbutamidu (substrat
CYP2C9) lub glibenklamidu.

Wpływ innych produktów leczniczych na celekoksyb

Pacjenci z zaburzonym metabolizmem zależnym od cytochromu CYP2C9
U pacjentów z zaburzonym metabolizmem zależnym od cytochromu CYP2C9 oraz u których
występuje zwiększone narażenie na celekoksyb, jednoczesne podawanie leków będących inhibitorami
CYP2C9, takich jak flukonazol, może prowadzić do dalszego jego nasilenia. U pacjentów z
upośledzeniem metabolizmu zależnego od cytochromu CYP2C9 należy unikać takiego leczenia
skojarzonego (patrz punkty 4.2 i 5.2).

Inhibitory i induktory CYP2C9
Ponieważ celekoksyb jest metabolizowany głównie przez cytochrom CYP2C9, należy zmniejszyć o
połowę jego dawkę u pacjentów otrzymujących flukonazol. Jednoczesne zastosowanie pojedynczej
dawki 200 mg celekoksybu i 200 mg raz na dobę flukonazolu, który jest silnym inhibitorem CYP2C9,
powodowało średnie zwiększenie Cmax celekoksybu o 60% i AUC o 130%. Jednoczesne stosowanie
induktorów CYP2C9, takich jak ryfampicyna, karbamazepina i barbiturany, może zmniejszać stężenie
celekoksybu w osoczu.

Ketokonazol i leki zobojętniające
Nie zaobserwowano, aby ketokonazol lub produkty zobojętniające wywierały wpływ na
farmakokinetykę celekoksybu.

Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

W badaniach na zwierzętach (szczury i króliki) wykazano toksyczny wpływ na reprodukcję, w tym
wady rozwojowe (patrz punkty 4.3 i 5.3). Hamowanie syntezy prostaglandyn może wywierać
niekorzystny wpływ na przebieg ciąży. Dane uzyskane z badań epidemiologicznych sugerują
zwiększone ryzyko samoistnego poronienia po zastosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn we
wczesnym etapie ciąży. Potencjalne ryzyko dla przebiegu ciąży u ludzi nie jest znane, nie można go
jednak wykluczyć. Celekoksyb, tak jak inne produkty lecznicze hamujące syntezę prostaglandyn,
może wywoływać atonię macicy i przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego w ostatnim
trymestrze ciąży.

Podczas drugiego i trzeciego trymestru ciąży, NLPZ w tym celekoksyb, mogą powodować zaburzenia
czynności nerek u płodu, co może prowadzić do zmniejszenia objętości płynu owodniowego lub w
ciężkich przypadkach do małowodzia. Takie działania mogą wystąpić krótko po rozpoczęciu leczenia
i są zwykle odwracalne po jego zakończeniu.

Stosowanie celekoksybu jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży i u kobiet w wieku rozrodczym (patrz
punkty 4.3 i 4.4). Jeśli kobieta zajdzie w ciążę w czasie leczenia, należy przerwać podawanie
celekoksybu.

Karmienie piersią
Celekoksyb przenika do mleka karmiących szczurów w stężeniach podobnych do stężeń produktu w
osoczu. Po podaniu celekoksybu karmiącym kobietom zaobserwowano, że produkt w bardzo
niewielkim stopniu przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Nie należy stosować celekoksybu u
kobiet karmiących piersią.

Płodność
Ze względu na mechanizm działania stosowanie leków z grupy NLPZ, w tym celekoksybu, może
opóźniać lub uniemożliwiać pękanie pęcherzyków Graffa, co u niektórych kobiet wiąże się z
odwracalną niepłodnością.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Celekoksyb może mieć niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Pacjenci, u których podczas stosowania celekoksybu występują zawroty głowy lub senność, nie
powinni prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Działania niepożądane, które zostały wymienione w Tabeli 1 według klasyfikacji układów i narządów
oraz częstości występowania odzwierciedlają dane z następujących źródeł:

• Działania niepożądane zaobserwowane u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów i
reumatoidalnym zapaleniem stawów, z częstością większą niż 0,01% i zaobserwowane częściej
niż po podaniu placebo, podczas trwających do 12 tygodni 12 badań klinicznych kontrolowanych
placebo i (lub) substancją czynną w dawkach dobowych od 100 mg do 800 mg. W dodatkowych
badaniach klinicznych z wykorzystaniem innych nieselektywnych leków z grupy NLPZ, około
7400 pacjentów z zapaleniem stawów było leczonych celekoksybem w dawkach dobowych do
800 mg. 2300 spośród nich przyjmowało celekoksyb przez rok lub dłużej. W badaniach tych
odnotowano takie same działania niepożądane, jakie występowały u pacjentów z chorobą
zwyrodnieniową stawów oraz reumatoidalnym zapaleniem stawów, które wymieniono w
Tabeli 1.

• Działania niepożądane, o częstości występowania większej niż w przypadku placebo
zaobserwowane w długotrwałych badaniach nad zapobieganiem polipom gruczolakowatym,
trwających do 3 lat, w których podawano celekoksyb w dawkach 400 mg na dobę (badania APC -
Celekoksyb w zapobieganiu sporadycznie występującym gruczolakom okrężnicy i odbytnicy i
PreSAP - Zapobieganie sporadycznie występującym polipom gruczolakowatym okrężnicy i

odbytnicy); patrz punkt 5.1, Bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe – długotrwałe badania
obejmujące pacjentów ze sporadycznie występującymi polipami gruczolakowatymi).

• Działania niepożądane spontanicznie zgłaszane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu
w okresie, w którym szacuje się, że > 70 milionów pacjentów otrzymywało celekoksyb (w
różnych dawkach, różnym czasie trwania leczenia oraz różnych wskazaniach). Mimo, że były to
działania niepożądane zgłaszane po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu, do
oszacowania częstości ich występowania wykorzystano dane z badań klinicznych. Częstości
określono w oparciu o wyniki metaanalizy skumulowanych danych z badań, w których produkt
leczniczy stosowało ogółem 38102 pacjentów.

Tabela 1. Działania niepożądane dla celekoksybu zgłaszane w badaniach klinicznych i w ramach
monitorowania działań niepożądanych (wg MedDRA)1,2,3

Częstość występowania działań niepożądanych
Klasyfikacja wg
układów i
narządów

Bardzo
często
(≥1/10)

Często
(≥1/100 do
<1/10)

Niezbyt często
(≥1/1000 do
<1/100)

Rzadko
(≥1/10 000 do
<1/1000)

Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość
nieznana
(nie może
zostać
określona na
podstawie
dostępnych
danych)
Zakażenia i
zarażenia
pasożytnicze

Zapalenie zatok,
zakażenia
górnych dróg
oddechowych,
zapalenie
gardła,
zakażenia dróg
moczowych
Zaburzenia krwi i
układu chłonnego
Niedokrwistość Leukopenia,
małopłytkowość
Pancytopenia4

Zaburzenia układu
immunologicznego
Nadwrażliwość Wstrząs
anafilaktyczny4,
reakcje
anafilaktyczne4
Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania

Hiperkaliemia

Zaburzenia
psychiczne
Bezsenność Niepokój,
depresja,
zmęczenie

Splątanie,
omamy4

Zaburzenia układu
nerwowego
Zawroty głowy,
hipertonia, ból
głowy4

Udar mózgu1,
parestezja,
senność

Ataksja,
zaburzenia
smaku

Krwotok
wewnątrzczaszkowy
(w tym krwotok
wewnątrzczaszkowy
zakończony
zgonem)4, jałowe
zapalenie opon
mózgowordzeniowych4,
padaczka (w tym
nasilenie padaczki)4,
utrata smaku4, utrata
węchu4
Zaburzenia oka Niewyraźne
widzenie,
zapalenie
spojówek4

Krwotok do
wnętrza oka4
Zamknięcie tętnicy
siatkówkowej4,
zamknięcie żyły
siatkówkowej4
Zaburzenia ucha i
błędnika
Szumy uszne,
niedosłuch1
Zaburzenia serca Zawał mięśnia
sercowego1
Niewydolność
serca, kołatanie,
tachykardia

Arytmia4

Zaburzenia Nadciśnienie Zatorowość Zapalenie naczyń4

naczyniowe tętnicze1 (w
tym nasilenie
nadciśnienia
tętniczego)

płucna4,
uderzenia
gorąca4

Zaburzenia układu
oddechowego,
klatki piersiowej i
śródpiersia

Zapalenia błony
śluzowej nosa,
kaszel,
duszność4

Skurcz oskrzeli4 Zapalenie płuc4

Zaburzenia
żołądka i jelit
Nudności4, ból
brzucha,
biegunka,
niestrawność,
wzdęcia,
wymioty1,
dysfagia1

Zaparcia,
zapalenie błony
śluzowej
żołądka,
zapalenie błony
śluzowej jamy
ustnej, zapalenia
w obrębie
żołądka i jelit
(w tym nasilenie
zapalenia w
obrębie żołądka
i jelit), odbijanie
się

Krwotok z
przewodu
pokarmowego4,
wrzód
dwunastnicy,
wrzód żołądka,
wrzód przełyku,
wrzód jelita
cienkiego, duże
owrzodzenie
jelita grubego,
perforacja jelit,
zapalenie
przełyku,
smoliste stolce,
zapalenie
trzustki,
zapalenie
okrężnicy4
Zaburzenia
wątroby i dróg
żółciowych

Nieprawidłowa
czynność
wątroby,
zwiększenie
aktywności
enzymów
wątrobowych
(AspAT i
AlAT)

Zapalenie
wątroby4
Niewydolność
wątroby4 (czasem
zakończona zgonem
lub wymagająca
przeszczepienia
wątroby), zapalenie
wątroby piorunujące4
(czasem zakończone
zgonem), martwica
wątroby4, cholestaza4,
zapalenie wątroby
cholestatyczne4,
żółtaczka4
Zaburzenia skóry i
tkanki podskórnej
Wysypka, świąd
(w tym świąd
uogólniony)

Pokrzywka,
wylewy
podskórne4

Obrzęk
naczynioruchowy4,
łysienie,
nadwrażliwość
na światło

Zapalenie skóry
złuszczające4, rumień
wielopostaciowy4,
zespół StevensaJohnsona4, martwicze
oddzielanie się
naskórka4, reakcja na
lek z eozynofilią i
objawami
uogólnionymi
(DRESS)4, ostra
uogólniona osutka
krostkowa (ang.
AGEP)4, pęcherzowe
zapalenia skóry4
Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe i
tkanki łącznej

Bóle stawów4 Skurcze mięśni
(kurcze nóg)
Zapalenie mięśni4

Zaburzenia nerek i
dróg moczowych
Zwiększone
stężenie
kreatyniny we
krwi,
zwiększone
stężenie
mocznika we
krwi

Ostra
niewydolność
nerek4,
hiponatremia4

Śródmiąższowe
zapalenie nerek4,
zespół
nerczycowy4,
zapalenie
kłębuszków
nerkowych,
submikroskopowe4
Zaburzenia układu
rozrodczego i
Zaburzenia
miesiączki4
Niepłodność
kobiet

piersi (zmniejszenie
płodności u
kobiet)3
Zaburzenia ogólne
i stany w miejscu
podania

Objawy
grypopodobne,
(choroba
grypopodobna),
obrzęk
obwodowy/
zatrzymywanie
płynów

Obrzęk twarzy
ból w klatce
piersiowej4

Urazy, zatrucia i
powikłania po
zabiegach

Uraz
(przypadkowy
uraz)
AspAT — aminotransferaza asparaginowa
AlAT — aminotransferaza alaninowa
1 Działania niepożądane, obserwowane w 2 badaniach klinicznych dotyczących zapobiegania polipom gruczolakowatym,
trwających do 3 lat, w których podawano celekoksyb w dawce dobowej 400 mg (badania APC – ang. Adenoma Prevention
with Celecoxib; Celekoksyb w zapobieganiu występującym sporadycznie gruczolakom okrężnicy i odbytnicy i PreSAP, ang.
Prevention of Spontaneus Adenomatous Polyps - Zapobieganie występującym sporadycznie polipom gruczolakowatym
okrężnicy i odbytnicy). Działania niepożądane wymienione powyżej występujące w badaniach dotyczących zapobieganiu
polipom gruczolakowatym to wyłącznie działania, które zostały wcześniej stwierdzone po wprowadzeniu produktu do obrotu
lub występowały częściej niż w badaniach zapalenia stawów.
2 Ponadto wcześniej nieznane działania niepożądane, obserwowane w badaniach zapobiegania polipom gruczolakowatym, u
pacjentów otrzymujących celekoksyb w dawce dobowej 400 mg w 2 badaniach klinicznych trwających do 3 lat (badania
APC i PreSAP): Często: dławica piersiowa, zespół jelita drażliwego, kamica nerkowa, zwiększone stężenie kreatyniny we
krwi, łagodny rozrost gruczołu krokowego, zwiększenie masy ciała. Niezbyt często: zakażenie bakterią Helicobacter,
półpasiec, róża, odoskrzelowe zapalenie płuc, zapalenie błędnika, infekcje dziąseł, tłuszczaki, męt w ciele szklistym, krwotok
spojówkowy, zakrzepica żył głębokich, dysfonia, krwotok hemoroidalny, częste oddawanie stolca, owrzodzenie błony
śluzowej jamy ustnej, alergiczne zapalenie skóry, torbiele galaretowate, oddawanie moczu w nocy, krwotok z dróg rodnych,
tkliwość piersi, złamania kończyn dolnych, zwiększone stężenie sodu we krwi.
3 Kobiety, które zamierzają zajść w ciążę, zostały wykluczone ze wszystkich badań, dlatego sprawdzanie bazy danych pod
kątem częstości tego działania niepożądanego jest bezcelowe.
4 Częstości określono w oparciu o wyniki metaanalizy skumulowanych danych z badań, w których produkt leczniczy
stosowało ogółem 38102 pacjentów.

W ostatecznych danych (po zweryfikowaniu) z badań APC i PreSAP u pacjentów otrzymujących
celekoksyb w dawce 400 mg na dobę przez okres do 3 lat (połączone dane z obu badań; wyniki z
poszczególnych badań patrz punkt 5.1) liczba zawałów mięśnia sercowego w porównaniu z placebo
wynosiła 7,6 przypadków na 1000 pacjentów (niezbyt często). Udary (niezróżnicowane na typy) nie
zostały odnotowane z większą częstością w porównaniu z placebo.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem:

Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181 C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Brak danych klinicznych dotyczących przedawkowania produktu. Pojedyncze dawki do 1200 mg i
wielokrotne dawki do 1200 mg dwa razy na dobę podawano zdrowym ochotnikom przez okres 9 dni
bez istotnych klinicznie działań niepożądanych. W przypadku podejrzewania przedawkowania należy

zastosować właściwe leczenie wspomagające, np. usunięcie treści żołądkowej, nadzór lekarski i, w
razie konieczności, wdrożenie leczenia objawowego. Ze względu na duży stopień wiązania z białkami,
dializa nie wydaje się być skuteczną metodą usuwania produktu z organizmu.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Niesteroidowe leki przeciwzapalne i leki przeciwreumatyczne, koksyby
Kod ATC: M01AH01.

Mechanizm działania
Celekoksyb jest doustnym, selektywnym inhibitorem COX-2 w zakresie dawek terapeutycznych (200
mg do 400 mg na dobę). U ochotników nie obserwowano statystycznie istotnego hamowania COX-1
(ocenianego ex vivo jako zdolność do hamowania powstawania tromboksanu B2 [TxB2]) po
zastosowaniu dawek terapeutycznych.

Działanie farmakodynamiczne
Cyklooksygenaza jest enzymem warunkującym powstawanie prostaglandyn. Zidentyfikowano dwie
izoformy cyklooksygenazy, COX-1 i COX-2. COX-2 jest izoformą enzymu indukowaną pod
wpływem bodźców prozapalnych i uważa się, że jest ona odpowiedzialna przede wszystkim za
syntezę prostanoidowych mediatorów bólu, stanu zapalnego i gorączki. Uważa się, że COX-2 bierze
udział w owulacji, implantacji oraz zamknięciu przewodu tętniczego, oraz że wpływa na regulację
czynności nerek i ośrodkowego układu nerwowego (wywoływanie gorączki, odczuwanie bólu, funkcje
poznawcze). Może również wpływać na proces gojenia wrzodów trawiennych. Stwierdzono obecność
COX-2 w tkankach otaczających wrzody żołądka u ludzi, ale nie wyjaśniono, jaki to może mieć
wpływ na proces gojenia wrzodu.

Różnica we właściwościach antyagregacyjnych między niektórymi NLPZ, inhibitorami COX-1i
selektywnymi inhibitorami COX-2 może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów należących do grupy
ryzyka wystąpienia zdarzeń zatorowo-zakrzepowych. Wybiórcze inhibitory COX-2 hamują proces
ogólnoustrojowego (i w związku z tym, prawdopodobnie śródbłonkowego) powstawania prostacyklin
bez jednoczesnego wpływu na tromboksan w płytkach krwi.

Celekoksyb jest pirazolem z dwoma grupami arylowymi, chemicznie podobnym do innych nie
aminoarylowych sulfonamidów (np. tiazydów, furosemidu), różniącym się od sulfonamidów
aminoarylowych (np. sulfametoksazolu i innych antybiotyków sulfonamidowych).

Po zastosowaniu dużych dawek celekoksybu obserwowano zależny od dawki wpływ na syntezę TxB2.
Natomiast w małych badaniach z udziałem ochotników, którym podawano wielokrotne dawki 600 mg
celekoksybu dwa razy na dobę (dawka 3-krotnie większa od największej zalecanej), celekoksyb nie
miał wpływu na agregację płytek i czas krwawienia w porównaniu do placebo.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Przeprowadzono kilka badań klinicznych w celu potwierdzenia skuteczności i bezpieczeństwa
stosowania produktu w chorobie zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnym zapaleniu stawów oraz
zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa. Celekoksyb był oceniany w leczeniu stanu zapalnego
i bólu w chorobie zwyrodnieniowej stawu kolanowego i biodrowego u około 4200 pacjentów, w
badaniach kontrolowanych placebo i aktywną grupą kontrolną trwających do 12 tygodni. Produkt był
również oceniany w leczeniu stanu zapalnego i bólu w reumatoidalnym zapaleniu stawów w
badaniach u około 2100 pacjentów, kontrolowanych placebo i aktywną grupą kontrolną trwających do
24 tygodni. Celekoksyb w dawce 200 mg do 400 mg łagodzi ból w ciągu 24 godzin od przyjęcia.
Skuteczność celekoksybu w leczeniu stanów zapalnych oraz bólów w zesztywniającym zapaleniu
stawów kręgosłupa oceniano w badaniach kontrolowanych placebo i aktywnym komparatorem
trwających do 12 tygodni, w których wzięło udział 896 pacjentów. Badania te wykazały, że
celekoksyb podawany w dawkach 100 mg dwa razy na dobę i 200 mg raz na dobę, oraz 200 mg dwa

razy na dobę i 400 mg raz na dobę w znacznym stopniu łagodzi ból, zmniejsza ogólną aktywność
choroby i wpływa na poprawę sprawności ruchowej w przebiegu zesztywniającego zapalenia stawów
kręgosłupa.

Metodą podwójnie ślepej próby przeprowadzono 5 randomizowanych, kontrolowanych badań, w
których około 4500 pacjentów miało przeprowadzoną endoskopię górnego odcinka przewodu
pokarmowego. W badaniach uczestniczyli tylko ci pacjenci, u których w momencie rozpoczęcia badań
nie stwierdzono owrzodzenia górnego odcinka przewodu pokarmowego. W badaniach tych pacjenci
otrzymywali celekoksyb w dawce od 50 mg do 400 mg dwa razy na dobę. W 12-tygodniowych
badaniach endoskopowych, stosowanie celekoksybu (100 mg do 800 mg na dobę) było związane ze
znacznie mniejszym ryzykiem wystąpienia owrzodzenia żołądka lub dwunastnicy w porównaniu z
naproksenem (1000 mg na dobę) i ibuprofenem (2400 mg na dobę). Dane dotyczące porównania z
diklofenakiem (150 mg na dobę) są sprzeczne. W dwóch 12-tygodniowych badaniach, odsetek
pacjentów z potwierdzonym endoskopowo owrzodzeniem żołądka lub dwunastnicy, nie różnił się
istotnie w grupie placebo i w grupie przyjmującej celekoksyb w dawkach 200 mg dwa razy na dobę i
400 mg dwa razy na dobę.

W prospektywnym badaniu oceniającym bezpieczeństwo długotrwałego stosowania celekoksybu (6
do 15 miesięcy, badanie CLASS), 5800 pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów i 2200
pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów przyjmowało celekoksyb w dawce 400 mg dwa razy
na dobę (dawki odpowiednio 4- i 2-krotnie większe od zalecanych w leczeniu choroby
zwyrodnieniowej stawów i reumatoidalnego zapalenia stawów), ibuprofen w dawce 800 mg trzy razy
na dobę lub diklofenak w dawce 75 mg dwa razy na dobę (w obydwu przypadkach są to dawki
terapeutyczne). 22% pacjentów biorących udział w badaniu przyjmowało jednocześnie małą dawkę
kwasu acetylosalicylowego (≤ 325 mg na dobę), przede wszystkim jako profilaktykę chorób układu
krążenia. Nie stwierdzono istotnych różnic w podstawowym punkcie końcowym, którym była
częstość występowania powikłanych owrzodzeń (zdefiniowanych jako krwawienia w przewodzie
pokarmowym, perforacje lub zwężenie odźwiernika) pomiędzy celekoksybem a ibuprofenem, oraz
celekoksybem a diklofenakiem. W całej grupie przyjmującej diklofenak lub ibuprofen, ryzyko
wystąpienia powikłanych owrzodzeń nie różniło się statystycznie od celekoksybu (względne ryzyko
wynosiło 0,77; 95% CI 0,41 – 1,46 w całkowitym czasie trwania badania). Częstość występowania
powikłanych i objawowych owrzodzeń (złożony punkt końcowy badania) była istotnie mniejsza w
grupie przyjmującej celekoksyb w porównaniu do całej grupy przyjmującej NLPZ (względne ryzyko
wynosiło 0,66, 95% Cl 0,45-0,97), nie było jednak istotnej różnicy między celekoksybem a
diklofenakiem. U pacjentów przyjmujących celekoksyb jednocześnie z małymi dawkami kwasu
acetylosalicylowego częstość występowania powikłanych owrzodzeń była 4-krotnie większa w
porównaniu do celekoksybu stosowanego w monoterapii. Częstość występowania znaczącego
klinicznie zmniejszenia stężenia hemoglobiny (>2 g/dl), potwierdzonego powtórnym testem, była
istotnie mniejsza u pacjentów przyjmujących celekoksyb w porównaniu z grupą przyjmującą NLPZ,
względne ryzyko wynosiło 0,29, 95% Cl 0,17-0,48. Istotnie mniejsza częstość występowania tego
zdarzenia utrzymywała się zarówno w przypadku stosowania celekoksybu w monoterapii jak i w
połączeniu z kwasem acetylosalicylowym.

W prospektywnym, randomizowanym, 24-tygodniowym badaniu oceniającym bezpieczeństwo terapii
z udziałem pacjentów w wieku ≥60 lat lub z dodatnim wywiadem w kierunku choroby wrzodowej
żołądka lub dwunastnicy (z wyłączeniem pacjentów stosujących kwas acetylosalicylowy) odsetek
pacjentów ze zmniejszeniem stężenia hemoglobiny (o ≥2 g/dl) i (lub) zmniejszeniem hematokrytu (o
≥10 %) spowodowanym przez potwierdzone lub podejrzewane krwawienie z przewodu pokarmowego
był mniejszy w przypadku pacjentów leczonych celekoksybem w dawce 200 mg dwa razy na dobę (N
= 2238) niż w przypadku pacjentów leczonych diklofenakiem SR w dawce 75 mg dwa razy na dobę i
omeprazolem w dawce 20 mg raz na dobę (N = 2246) (0,2% vs 1,1% w przypadku potwierdzonego
krwawienia z przewodu pokarmowego, p = 0,004; 0,4% vs 2,4% w przypadku podejrzewanego
krwawienia z przewodu pokarmowego, p = 0,0001). Częstość występowania objawiających się
klinicznie powikłań ze strony przewodu pokarmowego, takich jak perforacja, niedrożność, czy
krwawienia, była bardzo mała i nie różniła się pomiędzy badanymi grupami (4–5 przypadków na
grupę).

Bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe – długotrwałe badania obejmujące pacjentów ze
sporadycznie występującymi polipami gruczolakowatymi

Przeprowadzono dwa badania obejmujące pacjentów ze sporadycznie występującymi polipami
gruczolakowatymi, otrzymujących celekoksyb, tj. badanie APC oraz badanie PreSAP. W badaniu
APC obserwowano zależne od dawki zwiększenie wartości kryterium złożonego – zgonu z przyczyn
sercowo-naczyniowych, zawału serca lub udaru (po zweryfikowaniu) po podaniu celekoksybu w
porównaniu do placebo w ciągu 3 lat trwania leczenia. Badanie PreSAP nie wykazało statystycznie
istotnego zwiększenia ryzyka dla tego samego kryterium złożonego.

W badaniu APC względne ryzyko, w porównaniu do placebo, złożone kryterium zgonu z przyczyn
sercowo-naczyniowych, zawału serca lub udaru (po zweryfikowaniu) wynosiło 3,4 (przedział ufności
95% 1,4 – 8,5) przy dawce celekoksybu w wysokości 400 mg dwa razy na dobę, oraz 2,8 (przedział
ufności 95% 1,1 – 7,2) po dawce celekoksybu w wysokości 200 mg dwa razy na dobę (skumulowane
odsetki dla tego złożonego kryterium w ciągu 3 lat wynosiły odpowiednio 20/671 pacjentów, 3,0%
oraz 17/685 pacjentów, 2,5%, w porównaniu do 6/679 pacjentów, 0,9% w przypadku placebo).
Zwiększenie częstości dla obu schematów dawkowania celekoksybu wynikały głównie z częstości
występowania zawału serca.

W badaniu PreSAP, względne ryzyko w porównaniu do placebo dla tego samego kryterium złożonego
wynosiło 1,2 (przedział ufności 95% 0,6 – 2,4) przy dawce celekoksybu 400 mg raz na dobę
(skumulowane odsetki dla tego kryterium złożonego w ciągu 3 lat wynosiły 21/933 pacjentów, 2,3%,
w porównaniu do 12/628 pacjentów, 1,9% w przypadku placebo). Częstość występowania zawału
mięśnia sercowego (po zweryfikowaniu) wynosiła 9/933 pacjentów, 1,0% w grupie otrzymującej
celekoksyb w dawce 400 mg raz na dobę i 4/628 pacjentów, 0,6% w grupie otrzymującej placebo.

Dane z długotrwałego badania ADAPT (Badanie zapobiegania chorobie Alzheimera w wyniku
podawania leków przeciwzapalnych) nie wykazały istotnie zwiększonego ryzyka sercowonaczyniowego podczas podawania celekoksybu w dawce 200 mg dwa razy na dobę w porównaniu do
placebo. Ryzyko względne w porównaniu do placebo dla podobnego kryterium złożonego (zgon z
przyczyn sercowo-naczyniowych, zawał serca, udar) wynosiło 1,14 (przedział ufności 95% 0,61 –
2,15) po dawce celekoksybu w wysokości 200 mg dwa razy na dobę. Częstość występowania zawału
mięśnia sercowego wynosiła 8/717 pacjentów, 1,1% w grupie otrzymującej celekoksyb w dawce 200
mg dwa razy na dobę i 13/1070 pacjentów, 1,2% w grupie otrzymującej placebo.

Badanie PRECISION (prospective randomized evaluation of celecoxib integrated safety vs. ibuprofen
or naproxen — badanie prospektywne z randomizacją, oceniające całościowo bezpieczeństwo
stosowania celekoksybu w porównaniu z ibuprofenem lub naproksenem)

Badanie PRECISION prowadzono metodą podwójnie ślepej próby, a jego celem było porównanie
bezpieczeństwa stosowania celekoksybu (w dawkach 200–400 mg na dobę) z naproksenem (w
dawkach 750–1000 mg na dobę) i ibuprofenem (w dawkach 1800–2400 mg na dobę) w aspekcie ich
wpływu na układ krążenia u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów albo reumatoidalnym
zapaleniem stawów, dodatkowo obciążonych chorobami układu krążenia albo wysokim ryzykiem
wystąpienia chorób układu krążenia. Pierwszorzędowy punkt końcowy badania miał charakter
złożonego punktu końcowego weryfikowanego przez niezależną komisję i obejmował zdarzenia
naczyniowe wg klasyfikacji APTC (Antiplatelet Trialists Collaboration): zgon z przyczyn sercowonaczyniowych (w tym zgon z przyczyn krwotocznych), zawał mięśnia sercowego niezakończony
zgonem lub udar mózgu niezakończony zgonem. Było to badanie typu non-inferiority i miało na celu
wykazanie z 80% mocą statystyczną takiego samego, jeśli nie większego bezpieczeństwa stosowania
celekoksybu w porównaniu z ibuprofenem albo naproksenem. W ramach gastroprotekcji wszyscy
pacjenci otrzymywali w badaniu typu „otwartego” esomeprazol (w dawkach 20–40 mg). Pacjentom
przyjmującym aspirynę w niskich dawkach zezwolono na kontynuowanie jej stosowania podczas
udziału w badaniu — takich pacjentów była prawie połowa. Drugorzędowymi i trzeciorzędowymi
punktami końcowymi były punkty końcowe dotyczące układu krążenia, układu pokarmowego i nerek.
Średnia podawana dawka celekoksybu wynosiła 209 ±37 mg/dobę, ibuprofenu 2045 ±246 mg/dobę, a
naproksenu 852 ±103 mg/dobę.

Jeżeli chodzi o pierwszorzędowy punkt końcowy, celekoksyb w porównaniu z naproksenem lub
ibuprofenem spełnił wszystkie cztery wcześniej określone kryteria non-inferiority (patrz tabela 2).

Innymi drugorzędowymi i trzeciorzędowymi punktami końcowymi weryfikowanymi przez niezależną
komisję były wyniki dotyczące układu krążenia, układu pokarmowego i nerek. W ramach tego
badania przeprowadzono też 4-miesięczne badanie dodatkowe oceniające wpływ trzech badanych
produktów leczniczych na ciśnienie tętnicze rejestrowane metodą Holtera (ABPM, ang. ambulatory
blood pressure monitoring).

Tabela 2. Analiza pierwszorzędowego punktu końcowego – zweryfikowanego złożonego punktu
końcowego obejmującego zdarzenia naczyniowe wg klasyfikacji APTC

Analiza populacji ITT (ang. intent-to-treat, do 30 miesiąca)
Celekoksyb 100-200
mg 2 razy na dobę
Ibuprofen 600-800
mg 3 razy na dobę
Naproksen 375-500
mg 2 razy na dobę
N 8 072 8 040 7 969
Pacjenci, u których
wystąpiły zdarzenia
188 (2,3%) 218 (2,7%) 201 (2,5%)

Porównania w parach Celekoksyb w
porównaniu z
naproksenem

Celekoksyb w
porównaniu z
ibuprofenem

Ibuprofen w
porównaniu z
naproksenem
HR (95% CI) 0,93 (0,76; 1,13) 0,86 (0,70; 1,04) 1,08 (0,89; 1,31)
Analiza zmodyfikowanej populacji ITT (mITT, ang. modified intent-to-treat, w okresie
przyjmowania leku do 43 miesiąca)
Celekoksyb 100-200
mg 2 razy na dobę
Ibuprofen 600-800
mg 3 razy na dobę
Naproksen 375-500
mg 2 razy na dobę
N 8 030 7 990 7 933
Pacjenci, u których
wystąpiły zdarzenia
134 (1,7%) 155 (1,9%) 144 (1,8%)

Porównania w parach Celekoksyb w
porównaniu z
naproksenem

Celekoksyb w
porównaniu z
ibuprofenem

Ibuprofen w
porównaniu z
naproksenem
HR (95% CI) 0,90 (0,72; 1,14) 0,81 (0,64; 1,02) 1,12 (0,889; 1,40)

W ujęciu całościowym uzyskane wyniki dla drugorzędowych i trzeciorzędowych punktów końcowych
w grupie pacjentów otrzymujących celekoksyb i w grupach porównawczych były liczbowo podobne i,
ponownie w ujęciu całościowym, nie uzyskano żadnych nieoczekiwanych wyników w zakresie oceny
bezpieczeństwa.

Podsumowując, w badaniu PRECISION wykazano, że celekoksyb podawany w najniższej
zarejestrowanej dawce, czyli w dawce 100 mg dwa razy na dobę, jest przynajmniej tak samo
bezpieczny jak ibuprofen podawany w dawkach 600–800 mg trzy razy na dobę lub naproksen
podawany w dawkach 375–500 mg dwa razy na dobę pod kątem występowania działań
niepożądanych dotyczących układu krążenia. Ryzyko sercowo-naczyniowe związane ze stosowaniem
leków z grupy NLPZ, w tym koksybów, zależy od stosowanej dawki, dlatego uzyskane wyniki dla
celekoksybu w dawce 200 mg na dobę w odniesieniu do złożonego punktu końcowego dotyczącego
układu krążenia nie mogą być ekstrapolowane na schematy dawkowania obejmujące wyższe dawki
celekoksybu.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Celekoksyb dobrze się wchłania, osiąga maksymalne stężenia w surowicy po około 2 do 3 godzinach.
Przyjmowanie produktu wraz z posiłkiem (zwłaszcza bogatotłuszczowym) opóźnia wchłanianie
celekoksybu o około 1 godzinę, co skutkuje wartością Tmax równą około 4 godzin i zwiększa
biodostępność o około 20%. U dorosłych zdrowych ochotników całkowita ekspozycja

ogólnoustrojowa (wartość AUC) na celekoksyb była niezależna od tego, czy celekoksyb był
przyjmowany w postaci nienaruszonej kapsułki, czy też zawartość kapsułki wysypywano na mus
jabłkowy. Po podaniu zawartości kapsułki wraz z musem jabłkowym nie stwierdzono istotnych zmian
wartości Cmax, Tmax ani T1/2.

Dystrybucja
Wiązanie z białkami w zakresie terapeutycznych stężeń w surowicy wynosi około 97% i nie występuje
preferencyjne wiązanie z erytrocytami.

Metabolizm
Metabolizm celekoksybu odbywa się głównie przy udziale cytochromu P450 2C9. W ludzkim osoczu
zidentyfikowano trzy metabolity, które nie działają jako inhibitory COX-1 lub COX-2, tj.
pierwszorzędowy alkohol, odpowiedni kwas karboksylowy oraz jego koniugat glukuronidowy.

Aktywność cytochromu P450 2C9 jest zmniejszona u pacjentów z polimorfizmem genetycznym,
prowadzącym do zmniejszonej aktywności enzymów, takich jak ci z homozygotyczną formą
polimorfizmu CYP2C9*3.

W badaniu farmakokinetyki celekoksybu przy dawce 200 mg podawanej raz na dobę zdrowym
ochotnikom, zdiagnozowanym genotypowo jako CYP2C9*1/*1, CYP2C9*1/*3, lub CYP2C9*3/*3,
mediany Cmax oraz AUC0-24 celekoksybu 7. dnia leczenia były zwiększone odpowiednio około 4-
krotnie i 7-krotnie, u ochotników zdiagnozowanych genotypowo jako CYP2C9*3/*3, w porównaniu
do innych genotypów. W trzech niezależnych badaniach po podaniu dawki jednorazowej,
obejmujących łącznie 5 pacjentów zdiagnozowanych genotypowo jako CYP2C9*3/*3, AUC0-24 po
podaniu jednokrotnym było zwiększone około 3-krotnie w porównaniu do osób z prawidłowym
metabolizmem. Szacuje się, że w zależności od grupy etnicznej, częstość występowania
homozygotycznego genotypu *3/*3 wynosi 0,3 – 1,0 %.

Należy zachować ostrożność podczas podawania celekoksybu u pacjentów, u których stwierdzono lub
u których podejrzewa się powolny metabolizm zależny od cytochromu CYP2C9 na podstawie
dotychczasowej historii choroby pacjenta i (lub) doświadczenia ze stosowaniem innych substratów
enzymu CYP2C9 (patrz punkt 4.2).

Nie stwierdzono klinicznie istotnych różnic w parametrach farmakokinetycznych celekoksybu
pomiędzy osobami w podeszłym wieku rasy afroamerykańskiej i kaukaskiej.

U kobiet w podeszłym wieku (> 65 lat) stężenie celekoksybu w osoczu zwiększa się o około 100%.

W porównaniu do osób z prawidłową czynnością wątroby, pacjenci z lekkimi zaburzeniami czynności
wątroby wykazują zwiększenie Cmax celekoksybu o 53%, AUC zaś o 26%. Odpowiednie wartości u
osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby wyniosły odpowiednio 41% i 146%.
Aktywność metaboliczna u pacjentów z lekkimi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby
najlepiej korelowała ze stężeniem albumin. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności
wątroby (stężenie albumin w osoczu 25 g/l do 35 g/l) leczenie celekoksybem należy rozpocząć od
dawki o połowę mniejszej od zalecanej. Nie przeprowadzono badań u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności wątroby (stężenie albumin w surowicy < 25 g/l), dlatego nie należy stosować
celekoksybu w tej grupie pacjentów.

Doświadczenie ze stosowaniem celekoksybu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek jest
niewielkie. Nie badano farmakokinetyki celekoksybu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek,
jednak duże zmiany wydają się mało prawdopodobne. Dlatego zaleca się ostrożność podczas
podawania celekoksybu pacjentom z zaburzeniami czynności nerek. Ciężka niewydolność nerek
stanowi przeciwwskazanie do stosowania produktu.

Eliminacja
Główną drogą eliminacji celekoksybu jest jego metabolizm. Poniżej 1% dawki jest wydalane wraz z
moczem w postaci niezmienionej. Różnice osobnicze dotyczące ekspozycji na celekoksyb mogą być

nawet dziesięciokrotne. Celekoksyb podawany w zakresie dawek terapeutycznych ma
farmakokinetykę niezależną od dawki i czasu. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 8 do 12
godzin. Stan stacjonarny w surowicy zostaje osiągnięty w ciągu 5 dni leczenia.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne nie wykazały występowania szczególnego zagrożenia dla ludzi, w oparciu o
konwencjonalne badania toksyczności, mutagenności lub rakotwórczości po podaniu wielokrotnym,
poza wynikami opisanymi w punktach 4.4, 4.6 oraz 5.1 Charakterystyki Produktu Leczniczego.

Celekoksyb podawany doustnie w dawkach ≥150 mg/kg/dobę (około 2 krotnie więcej niż wpływ
produktu na ludzi, podawany w dawce 200 mg dwa razy na dobę, na podstawie AUC0-24), powodował
zwiększenie przypadków wystąpienia ubytku przegrody międzykomorowej, rzadkiej choroby, oraz
zmian rozwoju płodu, takich jak zrośnięte żebra, zrośnięty mostek oraz brak mostka w przypadku, gdy
króliki były leczone w trakcie organogenezy. Podczas doustnego podawania celekoksybu szczurom w
dawce ≥30 mg/kg/dobę (około 6 krotnie więcej niż wpływ produktu na ludzi, podawany w dawce 200
mg dwa razy na dobę, na podstawie AUC0-24) w trakcie organogenezy, zaobserwowano zależne od
dawki zwiększenie przepukliny przeponowej. Było to prawdopodobnie związane z hamowaniem
syntezy prostaglandyn. U szczurów, narażenie na celekoksyb podczas wczesnego okresu zarodkowego
powodowało przed- i poimplantacyjne poronienia oraz zmniejszało przeżycie zarodków.

Celekoksyb był wydzielany do mleka szczurów. W badaniu na szczurach obejmującym okres około i
pourodzeniowy obserwowano toksyczny wpływ celekoksybu na noworodki.

W 2-letnim badaniu toksyczności na szczurach po zastosowaniu dużych dawek zaobserwowano
zwiększenie zakrzepicy niezwiązanej z czynnością nadnerczy.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Granulat
Laktoza jednowodna
Powidon (K-29/32)
Kroskarmeloza sodowa
Sodu laurylosiarczan
Magnezu stearynian

Kapsułka
Żelatyna
Tytanu dwutlenek (E171)
Żelaza tlenek żółty (E172)

Tusz (100 mg):
Szelak
Glikol propylenowy
Indygotyna, lak aluminiowy (E132)

Tusz (200 mg):
Szelak
Glikol propylenowy
Żelaza tlenek żółty (E172)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

36 miesięcy

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blister PVC/Aluminium w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 30 kapsułek, twardych.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

G.L. Pharma GmbH
Schlossplatz 1
8502 Lannach
Austria

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenia nr: 25323; 25324

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 29.04.2019

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

24.07.2023

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.