# Ketesse

> Deksketoprofen · 25 mg · Roztwór doustny w saszetce

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Ketesse
- **Nazwa powszechna:** Dexketoprofenum
- **Substancja czynna:** [Deksketoprofen](https://apteka.online/odpowiedniki/dexketoprofenum)
- **Moc:** 25 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Roztwór doustny w saszetce
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** OTC
- **Kod ATC:** M01AE17
- **Liczba opakowań:** 4
- **Numer pozwolenia:** 24105
- **Podmiot odpowiedzialny:** Menarini International Operations Luxembourg S.A.
- **Producent:** Laboratorios Menarini S.A., Hiszpania
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwzapalne-i-przeciwreumatyczne/ketesse-roztwor-doustny-w-saszet-25-mg-menarini
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwzapalne-i-przeciwreumatyczne/ketesse-roztwor-doustny-w-saszet-25-mg-menarini.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/37602/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/37602/characteristic

## Dostępne opakowania (4)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 10 sasz. 10 ml | 5909991349448 | OTC | — | Brak danych | — |
| 2 sasz. 10 ml | 5909991349424 | OTC | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 4 sasz. 10 ml | 5909991349431 | OTC | — | Brak danych | — |
| 20 sasz. 10 ml | 5909991336813 | OTC | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Ketesse SL i w jakim celu się go stosuje?
Ketesse SL jest lekiem przeciwbólowym z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).
Ketesse SL jest stosowany do krótkotrwałego, objawowego leczenia ostrego bólu o nasileniu łagodnym do
umiarkowanego np. ostrego bólu mięśni lub stawów, bolesnego miesiączkowania, bólu zębów.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ketesse SL

Kiedy nie stosować leku Ketesse SL:
- Jeśli pacjent ma uczulenie na deksketoprofen lub na którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6);
- Jeżeli pacjent ma uczulenie na kwas acetylosalicylowy lub inne niesteroidowe leki przeciwzapalne
(NLPZ);
- Jeżeli u pacjenta występuje astma lub w przeszłości występowały napady astmy, ostry alergiczny
nieżyt nosa (krótki okres stanu zapalnego wyściółki nosa), polipy nosa (guzki we wnętrzu nosa
spowodowane alergią), pokrzywka (wysypka pęcherzykowa), obrzęk naczynioruchowy (obrzęk
twarzy, oczu, warg, języka lub zespół zaburzeń oddechowych) lub świszczący oddech po podaniu
kwasu acetylosalicylowego lub innego leku z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych;
- Jeżeli u pacjenta w przeszłości występowały reakcje nadwrażliwości na światło lub reakcje
fototoksyczne (rodzaj zaczerwienienia i (lub) złuszczania się skóry po ekspozycji na światło
słoneczne) podczas przyjmowania ketoprofenu (niesteroidowego leku przeciwzapalnego) lub
fibratów (leki stosowane w celu obniżenia stężenia tłuszczów we krwi);
- Jeżeli u pacjenta występuje choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy, krwawienie z żołądka
lub jelit lub jeżeli w przeszłości występowało krwawienie z żołądka lub jelit, owrzodzenie lub
perforacja;

- Jeżeli u pacjenta występują przewlekłe problemy trawienne (np. niestrawność, zgaga);
- Jeżeli u pacjenta występowało krwawienie z żołądka lub jelit lub perforacje z powodu
wcześniejszego przyjęcia leków z grupy NLPZ stosowanych w leczeniu bólu;
- Jeżeli u pacjenta występują choroby jelit przebiegające z przewlekłym stanem zapalnym (choroba
Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego);
- Jeżeli u pacjenta występuje ciężka niewydolność serca, umiarkowana lub ciężka niewydolność nerek
lub ciężka niewydolność wątroby;
- Jeżeli u pacjenta występuje nadmierna skłonność do krwawień lub zaburzenia krzepnięcia;
- Jeżeli pacjent jest w stanie ciężkiego odwodnienia (duża utrata płynów) z powodu wymiotów,
biegunki lub niewystarczającej ilości przyjętych płynów;
- Jeżeli pacjentka jest w trzecim trymestrze ciąży lub karmi piersią.

Ostrzeżenia i środki ostrożności:
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Ketesse SL należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- Jeżeli u pacjenta występuje alergia lub jeśli u pacjenta występowały problemy z alergią w
przeszłości;
- Jeżeli u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek, wątroby lub serca (nadciśnienie i (lub)
niewydolność serca) jak również zatrzymywanie płynów lub, jeśli którykolwiek z powyższych
problemów wystąpił u pacjenta w przeszłości;
- U pacjentów otrzymujących leki moczopędne lub u pacjentów, u których występuje obniżone
nawodnienie i zmniejszona objętość krwi spowodowane nadmierną utratą płynów (np. zbyt częste
oddawanie moczu, biegunka lub wymioty);
- Jeżeli pacjent ma problemy z sercem, przebyty udar lub podejrzenie, iż należy do grupy ryzyka
związanego z tymi stanami (np. w przypadku występowania podwyższonego ciśnienia krwi,
cukrzycy, podwyższonego stężenia cholesterolu lub palenia tytoniu). W takich przypadkach przed
zastosowaniem leku Ketesse SL należy skonsultować się z lekarzem. Przyjmowanie takich leków,
jak Ketesse SL może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka ataku serca („zawał serca”)
lub udaru mózgu. Ryzyko to zwiększa długotrwałe przyjmowanie dużych dawek leku. Nie należy
stosować większych dawek i dłuższego czasu leczenia niż zalecane;
- Jeżeli pacjent jest osobą w podeszłym wieku: istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia działań
niepożądanych (patrz punkt 4). W takim przypadku należy niezwłocznie skontaktować się z
lekarzem;
- U kobiet mających problemy z zajściem w ciążę lub poddawanych badaniom z powodu niepłodności
(Ketesse SL może zaburzać płodność kobiet i nie należy stosować go u kobiet planujących ciążę lub
leczonych z powodu niepłodności);
- Jeżeli u pacjenta występują zaburzenia tworzenia krwi lub komórek krwi;
- Jeżeli u pacjenta występuje toczeń rumieniowaty układowy lub mieszana choroba tkanki łącznej
(zaburzenia układu immunologicznego wpływające na tkankę łączną);
- Jeżeli u pacjenta występowały przewlekłe choroby zapalne jelit (wrzodziejące zapalenie jelita
grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna);
- Jeżeli u pacjenta występują lub występowały inne choroby dotyczące żołądka lub jelit;
- Jeżeli u pacjenta występuje zakażenie - patrz poniżej, punkt zatytułowany „Zakażenia”;
- Jeżeli pacjent stosuje inne leki zwiększające ryzyko wystąpienia choroby wrzodowej żołądka i (lub)
dwunastnicy lub krwawienia np. doustne leki steroidowe, niektóre leki przeciwdepresyjne (leki z
grupy SSRI, np. inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny), leki zapobiegające powstawaniu
zakrzepów takie jak kwas acetylosalicylowy lub leki przeciwzakrzepowe takie jak warfaryna. W
takich przypadkach przed przyjęciem leku należy skonsultować się z lekarzem, który może podjąć
decyzję o podaniu dodatkowego leku o mechanizmie ochronnym (np. misoprostolu lub leków
hamujących wytwarzanie soku żołądkowego);
- U pacjentów z astmą oraz przewlekłym nieżytem nosa, przewlekłym zapaleniem zatok i (lub)
polipami nosa, ryzyko wystąpienia uczulenia na kwas acetylosalicylowy i (lub) leki z grupy NLPZ
jest wyższe niż u reszty populacji. Podanie tego leku może spowodować wystąpienie ataków astmy
lub skurcz oskrzeli, szczególnie u pacjentów z uczuleniem na kwas acetylosalicylowy i (lub) leki z
grupy NLPZ.

Zakażenia
Ketesse SL może ukryć objawy zakażenia, takie jak gorączka i ból. W związku z tym Ketesse SL może
opóźnić zastosowanie odpowiedniego leczenia zakażenia, a w konsekwencji prowadzić do zwiększonego
ryzyka powikłań. Zaobserwowano to w przebiegu wywołanego przez bakterie zapalenia płuc i bakteryjnych
zakażeń skóry związanych z ospą wietrzną. Jeśli pacjent przyjmuje ten lek podczas występującego
zakażenia, a objawy zakażenia utrzymują się lub nasilają, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.
Należy unikać stosowania tego leku podczas ospy wietrznej.

Podczas stosowania deksketoprofenu notowano występowanie objawów reakcji alergicznej na ten lek, w tym
trudności z oddychaniem, obrzęk okolic twarzy i szyi (obrzęk naczynioruchowy), ból w klatce piersiowej.
Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast przerwać stosowanie leku Ketesse SL i
niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym.

Dzieci i młodzież
Nie badano stosowania tego leku u dzieci i młodzieży. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności
stosowania tego leku i dlatego nie należy stosować leku u dzieci i młodzieży.

Lek Ketesse SL a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a
także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Niektórych leków nie należy stosować równocześnie z
lekiem Ketesse SL, a w przypadku innych leków może być konieczna zmiana dawkowania w związku z
jednoczesnym przyjmowaniem leku Ketesse SL.

Należy zawsze poinformować lekarza, stomatologa lub farmaceutę w przypadku przyjmowania
któregokolwiek z poniżej podanych leków łącznie z lekiem Ketesse SL:

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania:
- Kwasu acetylosalicylowego, kortykosteroidów lub innych leków przeciwzapalnych
- Warfaryny, heparyny lub innych leków przeciwdziałających wystąpieniu zakrzepów
- Litu stosowanego w leczeniu niektórych zaburzeń nastroju
- Metotreksatu (lek przeciwnowotworowy lub immunosupresyjny) stosowanego w dużych dawkach
15 mg na tydzień
- Pochodnych hydantoiny i fenytoiny stosowanych w leczeniu padaczki
- Sulfametoksazolu stosowanego w leczeniu zakażeń bakteryjnych

Jednoczesne stosowanie, które wymaga zachowania ostrożności:
- Inhibitory ACE, leki moczopędne i antagoniści angiotensyny II stosowane w leczeniu
podwyższonego ciśnienia krwi i chorób serca
- Pentoksyfilina i oksypentyfilina stosowane w leczeniu owrzodzeń w przewlekłej niewydolności
żylnej
- Zydowudyna stosowana w leczeniu zakażeń wirusowych
- Antybiotyki aminoglikozydowe stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych
- Pochodne sulfonylomocznika (np. chlorpropamid i glibenklamid) stosowane w leczeniu cukrzycy
- Metotreksat stosowany w małych dawkach, poniżej 15 mg na tydzień.

Jednoczesne stosowanie wymagające szczególnego rozważenia:
- Antybiotyki chinolonowe (np. cyprofloksacyna, lewofloksacyna) stosowane w leczeniu zakażeń
bakteryjnych
- Cyklosporyna i takrolimus stosowane w leczeniu chorób układu immunologicznego oraz w
transplantacjach
- Streptokinaza i inne leki trombolityczne lub fibrynolityczne tzn. leki stosowane do rozpuszczania
skrzepów
- Probenecyd stosowany w leczeniu dny moczanowej
- Digoksyna stosowana w leczeniu przewlekłej niewydolności serca
- Mifepryston stosowany jako środek powodujący poronienie (przerywający ciążę)

- Leki przeciwdepresyjne z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)
- Leki przeciwpłytkowe stosowane w celu zmniejszenia agregacji płytek i tworzenia zakrzepów krwi.
- Leki beta-adrenolityczne stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi i chorób serca
- Tenofowir, deferazyroks, pemetreksed.

W razie jakichkolwiek wątpliwości związanych z przyjmowaniem leku Ketesse SL należy skonsultować się
z lekarzem lub farmaceutą.

Lek Ketesse SL z jedzeniem i piciem
W przypadku ostrego bólu zaleca się przyjmowanie leku na pusty żołądek np. co najmniej 15 minut przed
posiłkiem, co umożliwi szybsze rozpoczęcie działania leku.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie stosować leku Ketesse SL w ostatnich trzech miesiącach ciąży lub w okresie karmienia piersią.
Może on powodować zaburzenia związane z nerkami i sercem u nienarodzonego dziecka. Może on
zwiększać skłonność do krwawień pacjentki i dziecka oraz powodować opóźnienie lub wydłużenie okresu
porodu. W ciągu pierwszych 6 miesięcy ciąży nie należy stosować leku Ketesse SL, chyba że lekarz uzna
użycie go za bezwzględnie konieczne. Jeśli konieczne jest leczenie w tym okresie lub podczas starań o
zajście w ciążę, należy zastosować jak najmniejszą dawkę przez możliwie najkrótszy czas.
Od 20. tygodnia ciąży lek Ketesse SL, jeśli jest przyjmowany dłużej niż kilka dni, może powodować:
zaburzenia czynności nerek u nienarodzonego dziecka - może to prowadzić do zmniejszenia ilości płynu
owodniowego otaczającego dziecko (małowodzie) lub zwężenie naczyń krwionośnych (przewodu
tętniczego) w sercu dziecka. Jeśli konieczne jest leczenie przez okres dłuższy niż kilka dni, lekarz może
zalecić dodatkową obserwację. Nie zaleca się stosowania leku Ketesse SL u kobiet planujących ciążę lub
podczas diagnostyki niepłodności.
Informacje na temat potencjalnego wpływu na płodność znajdują się w punkcie 2. „Ostrzeżenia i środki
ostrożności”.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Ketesse SL może mieć niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania
maszyn, ponieważ może powodować zawroty głowy i zaburzenia wzroku. W przypadku zaobserwowania
takich objawów nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych i obsługiwać urządzeń mechanicznych w
ruchu aż do ustąpienia objawów. W przypadku wątpliwości należy poradzić się lekarza.

Lek Ketesse SL zawiera sacharozę.
Jeśli lekarz poinformował pacjenta, że występuje u niego nietolerancja niektórych cukrów, przed
zastosowaniem leku należy skontaktować się z lekarzem.
Każda dawka zawiera 2,418 g sacharozy. Należy to również wziąć pod uwagę w przypadku pacjentów z
cukrzycą.

### 3. Jak stosować lek Ketesse SL?
Ten lek należy zawsze przyjmować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń
lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy okres konieczny do złagodzenia objawów.
Jeśli w przebiegu zakażenia jego objawy (takie jak gorączka i ból) utrzymują się lub nasilają, należy
natychmiast skonsultować się z lekarzem (patrz punkt 2).

Dorośli powyżej 18 lat

Zalecana dawka dobowa to 1 saszetka (25 mg) co 8 godzin, jednak nie więcej niż 3 saszetki na dobę (75
mg).

Jeśli po upływie 3 do 4 dni nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy skontaktować się z
lekarzem. Lekarz poinformuje pacjenta ile saszetek należy przyjmować na dobę i przez jaki okres czasu.
Dawka leku Ketesse SL będzie uzależniona od typu, ciężkości i okresu występowania bólu u pacjenta.

U osób w podeszłym wieku lub z chorobami nerek lub wątroby zaleca się rozpoczynanie leczenia od
mniejszej całkowitej dawki dobowej odpowiadającej nie więcej niż 2 saszetkom (50 mg).
W przypadku dobrej tolerancji u osób w podeszłym wieku tę dawkę początkową można następnie zwiększyć
do dawki zalecanej dla ogólnej populacji (75 mg deksketoprofenu).

W przypadku ostrego bólu, kiedy potrzebna jest szybsza ulga, zaleca się przyjmowanie leku na pusty żołądek
(co najmniej 15 minut przed posiłkiem), co spowoduje szybsze wchłanianie leku (patrz punkt 2 „Stosowanie
leku z jedzeniem i piciem)”.

Dzieci i młodzież
Tego leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży (poniżej 18 lat).

Jak stosować lek Ketesse SL
Należy rozpuścić zawartość saszetki w szklance wody i dobrze rozmieszać w celu ułatwienia rozpuszczenia.
Uzyskany roztwór należy wypić natychmiast po przygotowaniu.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Ketesse SL
W przypadku podejrzenia przedawkowania leku należy powiadomić lekarza lub farmaceutę lub udać się do
najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego. Należy pamiętać, aby zabrać ze sobą opakowanie leku lub
ulotkę dla pacjenta.

Pominięcie zastosowania leku Ketesse SL
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Następna dawka powinna
zostać podana zgodnie z planem dawkowania (patrz punkt 3 „Jak stosować lek Ketesse SL”).

W przypadku jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku Ketesse SL należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Możliwe działania niepożądane wymienione są poniżej i uszeregowane w zależności od tego, jakie jest
prawdopodobieństwo ich wystąpienia. Podane poniżej informacje są częściowo oparte na danych
dotyczących działań niepożądanych dla leku Ketesse w postaci tabletek a ze względu na to, że lek Ketesse
SL w postaci granulatu jest szybciej wchłaniany niż w postaci tabletek, częstość występowania działań
niepożądanych dotyczących układu pokarmowego może być większa.

Często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):
Nudności i (lub) wymioty, bóle brzucha, głównie w górnej części brzucha, biegunka, niestrawność
(dyspepsja).

Niezbyt często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):
Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy, senność, zaburzenia snu, nerwowość, ból głowy,
kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, zapalenie błony śluzowej żołądka (zapalenie żołądka), zaparcia,
suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzdęcia, wysypka, zmęczenie, ból, odczuwanie gorączki i dreszczy, złe
samopoczucie.

Rzadko występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 osób):
Choroba wrzodowa żołądka, krwawienie lub perforacja wrzodu trawiennego, które może objawiać się
krwawymi wymiotami lub czarnymi stolcami, omdlenia, nadciśnienie tętnicze, zwolnienie częstości
oddechów, gromadzenie wody w kończynach i obrzęki obwodowe (np. spuchnięte kostki), obrzęk krtani,
utrata apetytu (jadłowstręt), nieprawidłowe czucie, swędząca wysypka, trądzik, zwiększone pocenie się, ból
pleców, zwiększone oddawanie moczu, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia gruczołu krokowego,
nieprawidłowe wskaźniki czynności wątroby (testy krwi), uszkodzenie wątroby (zapalenie wątroby), ostra
niewydolność nerek.

Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób):
Reakcje anafilaktyczne (ostre reakcje nadwrażliwości, które mogą prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego),
owrzodzenie skóry, ust, oczu i okolic narządów płciowych (zespół Stevens-Johnsona i zespół Lyella), obrzęk
twarzy lub obrzęk warg i gardła (obrzęk naczynioruchowy), duszność spowodowana zwężeniem dróg
oddechowych (skurcz oskrzeli), krótki oddech, przyspieszony rytm serca, obniżone ciśnienie krwi, zapalenie
trzustki, nieostre widzenie, dzwonienie w uszach (szumy uszne), reakcje nadwrażliwości skóry,
nadwrażliwość skóry na światło, swędzenie, problemy z czynnością nerek, zmniejszona liczba białych
krwinek (neutropenia), zmniejszona liczba płytek krwi (małopłytkowość).

Częstość nieznana: nie może być określona na podstawie dostępnych danych
Ból w klatce piersiowej, mogący być objawem reakcji alergicznej o możliwym ciężkim przebiegu, zwanej
zespołem Kounisa.
Stała wysypka polekowa
Alergiczna reakcja skórna znana jako stała wysypka polekowa, która może obejmować okrągłe lub owalne
obszary zaczerwienienia i obrzęku skóry, powstawanie pęcherzy i świąd. Może również wystąpić
ściemnienie skóry w zajętych obszarach, co może utrzymywać się po wygojeniu. Stałe wysypki polekowe
zwykle nawracają w tym samym miejscu (miejscach) po ponownym zażyciu leku.

Należy poinformować lekarza, jeżeli pacjent zaobserwuje na początku leczenia jakiekolwiek działania
niepożądane dotyczące żołądka lub jelit (np. ból żołądka, zgaga lub krwawienie), jeżeli w przeszłości u
pacjenta wystąpiły jakiekolwiek podobne działania niepożądane z powodu długotrwałego przyjmowania
leków przeciwzapalnych, szczególnie dotyczy to osób w podeszłym wieku.

Jeżeli wystąpi wysypka skórna lub jakiekolwiek uszkodzenie błon śluzowych wewnątrz ust lub na narządach
płciowych lub jakiekolwiek objawy alergii, należy natychmiast przerwać leczenie lekiem Ketesse SL.

Podczas podawania niesteroidowych leków przeciwzapalnych może wystąpić: zatrzymanie płynów i obrzęki
(szczególnie kostek i nóg), zwiększenie ciśnienia krwi i niewydolność serca.

Przyjmowanie takich leków, jak Ketesse SL może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka ataku
serca („zawał serca”) lub udaru mózgu.

U pacjentów, u których występuje toczeń rumieniowaty układowy lub mieszana choroba tkanki łącznej
(zaburzenia układu immunologicznego dotyczące tkanki łącznej), podawanie leków przeciwzapalnych może
rzadko spowodować wystąpienie gorączki, bólu głowy i sztywności szyi.

Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczyły zaburzeń żołądka i jelit. Szczególnie u osób w
podeszłym wieku może wystąpić choroba wrzodowa żołądka, perforacja lub krwawienia z żołądka i (lub)
dwunastnicy, w niektórych przypadkach ze skutkiem śmiertelnym.
Po zastosowaniu leku występowały: nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, ból
brzucha, smoliste stolce, krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaostrzenie
zapalenia okrężnicy oraz choroby Leśniowskiego-Crohna.
Rzadziej obserwowano zapalenie błony śluzowej żołądka.

Tak jak w przypadku innych leków z grupy NLPZ mogą wystąpić reakcje hematologiczne (plamica,
niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna, rzadko agranulocytoza i hipoplazja szpiku).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w
ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Ketesse SL?
Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym i na saszetce.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Ketesse SL
- Substancją czynną jest deksketoprofen (w postaci deksketoprofenu z trometamolem). Każda saszetka
zawiera 25 mg deksketoprofenu.

- Inne składniki to: amonu glicyryzynian, neohesperydyno-dihydrochalkon, żółcień chinolinowa (E-
104), aromat cytrynowy, sacharoza (patrz punkt 2, Ketesse SL zawiera sacharozę).

Jak wygląda lek Ketesse SL i co zawiera opakowanie
Saszetki zawierające granulat w kolorze żółtocytrynowym.
Ketesse SL jest dostępny w opakowaniach zawierających 10, 20 i 30 saszetek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Menarini International Operations Luxembourg S.A.
1, Avenue de la Gare
L-1611 Luxembourg
Luksemburg

Wytwórca
LABORATORIOS MENARINI S.A.

C/ Alfons XII 587, 08918-Badalona (Barcelona), Hiszpania

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego
pod następującymi nazwami:
Węgry, Włochy, Hiszpania: Enantyum
Estonia, Łotwa, Litwa: Ketesse
Grecja: Viaxal
Polska: Ketesse SL

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela
podmiotu odpowiedzialnego:
Berlin-Chemie/Menarini Polska Sp. z o.o.
Tel. (22) 566 21 00
Fax.(22) 566 21 01

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 09/2025

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Ketesse, 25 mg, roztwór doustny w saszetce.

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda saszetka roztworu doustnego zawiera 25 mg deksketoprofenu w postaci soli
deksketoprofenu z trometamolem.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu: sacharoza 2 g, metylu parahydroksybenzoesan (E
218) 20 mg.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór doustny w saszetce.
Lekko zabarwiony roztwór o cytrynowym zapachu i słodkim cytrynowo-cytrusowym smaku.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1. Wskazania do stosowania
Krótkotrwałe leczenie objawowe ostrego bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, np.
ostrego bólu w układzie mięśniowym i kostno-stawowym, bolesnego miesiączkowania, bólu
zębów.
Ten produkt leczniczy jest przeznaczony do stosowania u osób dorosłych.

#### 4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy okres konieczny do
złagodzenia objawów (patrz punkt 4.4).

Dorośli:
W zależności od rodzaju i stopnia nasilenia bólu, zalecana dawka wynosi 25 mg co 8 godzin.
Nie należy stosować całkowitej dawki dobowej większej niż 75 mg.
Ten produkt leczniczy jest przeznaczony wyłącznie do krótkotrwałego stosowania,
a leczenie należy ograniczyć do okresu występowania objawów.

Osoby w podeszłym wieku:
U osób w podeszłym wieku zaleca się rozpoczynanie leczenia od mniejszej wartości zakresu
dawek (całkowitej dawki dobowej 50 mg). Dawkę można zwiększyć do zalecanej dla ogólnej
populacji tylko wtedy, kiedy produkt leczniczy jest dobrze tolerowany.
Ze względu na możliwy profil działań niepożądanych (patrz punkt 4.4), pacjenci w podeszłym
wieku powinni być szczególnie wnikliwie monitorowani przez cały okres leczenia.

Zaburzenia czynności wątroby:
U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby leczenie należy
zaczynać od mniejszej dawki (całkowitej dawki dobowej 50 mg), a pacjentów uważnie

monitorować. Deksketoprofenu nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
czynności wątroby.

Zaburzenia czynności nerek:
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 60 – 89 ml/min)
(patrz punkt 4.4) początkową dawkę należy zmniejszyć do całkowitej dawki dobowej 50 mg.
Deksketoprofenu nie należy stosować u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami
czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 59 ml/min) (patrz punkt 4.3).

Dzieci i młodzież:
Nie badano stosowania deksketoprofenu u dzieci i młodzieży. Dlatego też nie ustalono
bezpieczeństwa stosowania i skuteczności u dzieci i młodzieży, produktu nie należy stosować u
dzieci i młodzieży.

Sposób podawania
Do stosowania doustnego. Roztwór doustny można przyjąć bezpośrednio z saszetki lub po
wymieszaniu zawartości saszetki w szklance wody. Po otwarciu saszetki należy przyjąć całą jej
zawartość.
Jednoczesne podawanie z pokarmem opóźnia wchłanianie produktu leczniczego (patrz
„Właściwości farmakokinetyczne”) i dlatego w leczeniu ostrego bólu zaleca się podawanie
produktu leczniczego co najmniej 15 minut przed posiłkami.

#### 4.3. Przeciwwskazania

- u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, inne leki z grupy niesteroidowych
leków przeciwzapalnych (NLPZ) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1;
- u pacjentów, u których substancje o podobnym mechanizmie działania (np. kwas
acetylosalicylowy lub inne NLPZ) wywołują napad astmy, skurcz oskrzeli, ostry nieżyt
błony śluzowej nosa lub powodują wystąpienie polipów nosa, pokrzywki lub obrzęku
naczynioruchowego;
- jeśli w wywiadzie występowały reakcje fotoalergiczne lub fototoksyczne podczas leczenia
ketoprofenem lub fibratami;
- u pacjentów, u których w wywiadzie stwierdzono krwawienie z przewodu pokarmowego
lub perforację, związane z wcześniejszym leczeniem NLPZ;
- u pacjentów z czynną chorobą wrzodową i (lub) krwotokiem z przewodu pokarmowego lub
jakimkolwiek krwawieniem z przewodu pokarmowego, owrzodzeniem lub perforacją
w wywiadzie;
- u pacjentów z przewlekłą niestrawnością;
- u pacjentów, u których występuje inne czynne krwawienie lub zaburzenia przebiegające
z krwawieniami;
- u pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejącym zapaleniem jelita
grubego;
- u pacjentów z ciężką niewydolnością serca;
- u pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny
≤59 ml/min);
- u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (10-15 punktów w skali Child’a –
Pugh’a);
- u pacjentów ze skazą krwotoczną i innymi zaburzeniami krzepnięcia krwi;
- u pacjentów z ciężkim odwodnieniem (z powodu wymiotów, biegunki lub przyjmowania
niedostatecznej ilości płynów);
- u kobiet w trzecim trymestrze ciąży i w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.6).

#### 4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Produkt leczniczy należy podawać ostrożnie pacjentom z alergią w wywiadzie.
Należy unikać jednoczesnego stosowania deksketoprofenu z innymi lekami z grupy NLPZ w

tym selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2.
Przyjmowanie produktu leczniczego w najmniejszej dawce skutecznej przez najkrótszy okres
konieczny do łagodzenia objawów zmniejsza ryzyko działań niepożądanych (patrz punkt 4.2
oraz ryzyko dotyczące przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego podane
poniżej).

Wpływ na bezpieczeństwo stosowania dotyczące przewodu pokarmowego
Opisywano krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia i perforacje ze skutkiem
śmiertelnym w przypadku stosowania wszystkich leków z grupy NLPZ, występujące w różnym
czasie w trakcie leczenia, z objawami ostrzegawczymi lub bez objawów ostrzegawczych
i z ciężkimi działaniami niepożądanymi lub bez występujących ciężkich działań niepożądanych
dotyczących przewodu pokarmowego w wywiadzie. W przypadku wystąpienia krwawienia
z przewodu pokarmowego lub owrzodzenia u pacjentów przyjmujących deksketoprofen,
leczenie należy przerwać.
U pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i (lub) dwunastnicy w wywiadzie, szczególnie
powikłaną krwotokiem lub perforacją (patrz punkt 4.3) oraz u osób w podeszłym wieku, ryzyko
krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji jest zwiększone podczas
przyjmowania dużych dawek NLPZ.
Pacjenci w podeszłym wieku: Częstość występowania działań niepożądanych podczas leczenia
NLPZ, zwłaszcza krwawień z przewodu pokarmowego oraz perforacji, które mogą prowadzić
do zgonu jest większa u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 4.2). Tacy pacjenci powinni
rozpoczynać leczenie od możliwie najmniejszej dostępnej dawki.

Tak jak w przypadku wszystkich leków z grupy NLPZ, przed rozpoczęciem leczenia
trometamolem deksketoprofenu należy zebrać wywiad dotyczący zapalenia przełyku, zapalenia
błony śluzowej żołądka i (lub) choroby wrzodowej żołądka i (lub) dwunastnicy, aby upewnić
się, że zostały całkowicie wyleczone. Pacjentów z objawami dotyczącymi żołądka i jelit lub
zaburzeniami żołądka i jelit w wywiadzie należy kontrolować pod względem zaburzeń
żołądkowo-jelitowych, szczególnie pod względem krwawienia z przewodu pokarmowego.
Leki z grupy NLPZ należy podawać ostrożnie pacjentom z chorobami przewodu pokarmowego
(wrzodziejące zapalenie okrężnicy, choroba Leśniowskiego-Crohna) w wywiadzie, ponieważ
stan pacjentów może ulec pogorszeniu (patrz punkt 4.8).
W przypadku tych pacjentów oraz pacjentów wymagających równoczesnego podawania małych
dawek kwasu acetylosalicylowego lub innych leków zwiększających prawdopodobieństwo
ryzyka zaburzeń żołądka i jelit (patrz poniżej oraz punkt 4.5) należy rozważyć jednoczesne
stosowanie produktu leczniczego Ketesse z innymi lekami o ochronnym mechanizmie działania
(np. mizoprostolem lub inhibitorami pompy protonowej).
Pacjenci z działaniami niepożądanymi dotyczącymi układu pokarmowego w wywiadzie,
szczególnie pacjenci w podeszłym wieku, powinni zgłaszać jakiekolwiek niepokojące objawy
brzuszne (szczególnie krwawienie z przewodu pokarmowego) przede wszystkim w początkowej
fazie leczenia.
Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów otrzymujących równocześnie leki mogące
zwiększać ryzyko wystąpienia owrzodzenia lub krwawienia, takich jak: doustne
kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny lub leki przeciwagregacyjne, takie jak kwas acetylosalicylowy (patrz
punkt 4.5).

Wpływ na bezpieczeństwo stosowania dotyczące nerek
Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U tych pacjentów
zastosowanie NLPZ może prowadzić do pogorszenia czynności nerek, zatrzymywania płynów
w organizmie i obrzęków. Należy również zachować ostrożność w przypadku pacjentów
otrzymujących leki moczopędne i pacjentów zagrożonych hipowolemią, gdyż w takich
przypadkach istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia działań nefrotoksycznych.
Podczas leczenia należy przyjmować odpowiednią ilość płynów aby zapobiec odwodnieniu
i związanym z tym zwiększeniem nefrotoksyczności.

Tak jak wszystkie leki z grupy NLPZ, ten produkt leczniczy może prowadzić do zwiększenia

osoczowego stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny. Tak jak w przypadku innych
inhibitorów syntezy prostaglandyn, niepożądane działania mogą dotyczyć nerek i mogą
prowadzić do kłębuszkowego zapalenia nerek, śródmiąższowego zapalenia nerek, martwicy
brodawek nerkowych, zespołu nerczycowego i ostrej niewydolności nerek.

U pacjentów w podeszłym wieku istnieje większe prawdopodobieństwo występowania zaburzeń
czynności nerek (patrz punkt 4.2).

Wpływ na bezpieczeństwo stosowania dotyczące wątroby
Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Tak jak inne
NLPZ ten produkt leczniczy może powodować przemijające niewielkie zwiększenie niektórych
wskaźników czynności wątroby, a także znaczące zwiększenie aktywności AspAT i AlAT. W
przypadku wystąpienia istotnego zwiększenia wartości tych wskaźników należy przerwać
leczenie tym produktem leczniczym.
U pacjentów w podeszłym wieku istnieje większe prawdopodobieństwo występowania zaburzeń
czynności wątroby (patrz punkt 4.2).

Wpływ na bezpieczeństwo stosowania dotyczące układu sercowo-naczyniowego i naczyń
mózgowych
Pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie i (lub) łagodną do umiarkowanej
niewydolnością serca należy odpowiednio kontrolować i wydawać właściwe zalecenia.
Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku pacjentów z chorobami serca
w wywiadzie, w szczególności u tych, u których wcześniej stwierdzono niewydolność serca,
gdyż występuje u nich podwyższone ryzyko nasilenia objawów niewydolności serca w związku
z odnotowanymi przypadkami zatrzymania płynów i obrzęków związanych z leczeniem NLPZ.

Z badań klinicznych i danych epidemiologicznych wynika, że przyjmowanie niektórych leków
z grupy NLPZ (szczególnie długotrwale i w dużych dawkach) może być związane z niewielkim
zwiększeniem ryzyka tętniczych zdarzeń zakrzepowych (np. zawał mięśnia sercowego lub
udar). Nie ma wystarczających danych, aby wykluczyć takie ryzyko w przypadku
przyjmowania deksketoprofenu.

W związku z powyższym, pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową
niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub)
chorobą naczyń mózgowych powinni być leczeni deksketoprofenem bardzo rozważnie.
Podobną rozwagę należy zachować przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów
z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia (np. nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia,
cukrzyca, palenie tytoniu).

Wśród pacjentów leczonych deksketoprofenem notowano przypadki zespołu Kounisa. Zespół
Kounisa definiuje się jako objawy dotyczące układu sercowo-naczyniowego, występujące
wtórnie do reakcji alergicznej lub nadwrażliwości, związane ze zwężeniem tętnic wieńcowych,
mogące prowadzić do zawału mięśnia sercowego.

Wszystkie nieselektywne leki z grupy NLPZ mogą hamować agregację płytek i wydłużać czas
krwawienia przez hamowanie syntezy prostaglandyn. Dlatego nie zaleca się stosowania
trometamolu deksketoprofenu u pacjentów otrzymujących inne leki, które wpływają na
hemostazę, takie jak warfaryna i inne pochodne kumaryny lub heparyny (patrz punkt 4.5).

U pacjentów w podeszłym wieku istnieje większe prawdopodobieństwo występowania zaburzeń
układu sercowo-naczyniowego (patrz punkt 4.2).

Reakcje skórne
Po podaniu NLPZ zgłaszano w bardzo rzadkich przypadkach występowanie ciężkich reakcji
skórnych (niektóre z nich śmiertelne), włączając złuszczające zapalenie skóry, zespół StevensaJohnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8). Wydaje się,
iż większe ryzyko wystąpienia tych reakcji u pacjentów związane jest z początkowym okresem

leczenia, w większości przypadków objawy te wystąpiły w ciągu pierwszego miesiąca od
rozpoczęcia leczenia. Produkt leczniczy Ketesse należy odstawić natychmiast po pojawieniu się
pierwszych objawów wysypki skórnej, zmian błon śluzowych lub jakiegokolwiek innego
objawu nadwrażliwości.

Maskowanie objawów zakażenia podstawowego
Deksketoprofen może maskować objawy zakażenia, co może prowadzić do opóźnionego
rozpoczęcia stosowania właściwego leczenia, a przez to pogarszać skutki zakażenia. Zjawisko
to zaobserwowano w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i powikłań
bakteryjnych ospy wietrznej. Jeśli ten lek stosowany jest z powodu bólu związanego z
zakażeniem, zaleca się kontrolowanie przebiegu zakażenia. W warunkach pozaszpitalnych
pacjent powinien skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają.

Inne informacje:
Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z:
- wrodzonym zaburzeniem metabolizmu porfiryn (ostra przerywana porfiria)
- odwodnieniem
- bezpośrednio po dużych zabiegach chirurgicznych

Jeżeli w opinii lekarza konieczne jest długotrwałe stosowanie produktu leczniczego, wymagane
jest regularne kontrolowanie wskaźników czynności wątroby, czynności nerek oraz morfologii
krwi.

Ciężkie i ostre reakcje nadwrażliwości (np. wstrząs anafilaktyczny) obserwuje się w bardzo
rzadkich przypadkach. Należy przerwać stosowanie produktu leczniczego po wystąpieniu
pierwszych objawów ciężkiej reakcji nadwrażliwości po podaniu deksketoprofenu. Właściwe
leczenie, odpowiednie do objawów, powinno zostać zastosowane przez personel medyczny.

U pacjentów z astmą oraz przewlekłym nieżytem błony śluzowej nosa, przewlekłym
zapaleniem zatok i (lub) polipami nosa, ryzyko wystąpienia uczulenia na kwas
acetylosalicylowy i (lub) leki z grupy NLPZ jest wyższe niż u reszty populacji. Podanie tego
produktu leczniczego może spowodować wystąpienie napadów astmy lub skurcz oskrzeli,
szczególnie u pacjentów z uczuleniem na kwas acetylosalicylowy i (lub) leki z grupy NLPZ
(patrz punkt 4.3).
W wyjątkowych przypadkach, ospa wietrzna może być przyczyną powikłań prowadzących do
ciężkich infekcji skóry i tkanek miękkich. Obecnie nie można wykluczyć wpływu leków z
grupy NLPZ na zaostrzenie przebiegu tych infekcji. W związku z tym zaleca się unikanie
stosowania deksketoprofenu w przypadku ospy wietrznej.

Deksketoprofen należy podawać ostrożnie pacjentom z zaburzeniami hematopoezy, układowym
toczniem rumieniowatym i mieszaną chorobą tkanki łącznej.
Stosowanie leków z grupy NLPZ w połączeniu z alkoholem może nasilać działania niepożądane
wywołane przez substancję czynną, zwłaszcza te dotyczące przewodu pokarmowego lub
ośrodkowego układu nerwowego.

Ten produkt leczniczy może powodować reakcje alergiczne (również opóźnione), ponieważ
zawiera metylu parahydroksybenzoesan (E 218).

Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na saszetkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny
od sodu”.

Ten produkt leczniczy zawiera sacharozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami
związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub
niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego. Należy
to również wziąć pod uwagę w przypadku pacjentów z cukrzycą.

#### 4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Następujące interakcje dotyczą całej grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ):

Jednoczesne stosowanie nie zalecane:
- Inne NLPZ (włączając selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2) i duże dawki salicylanów
(≥ 3 g/dobę): jednoczesne podawanie kilku NLPZ może poprzez działanie synergistyczne
zwiększać ryzyko wystąpienia choroby wrzodowej żołądka i (lub) dwunastnicy oraz
krwawienia z przewodu pokarmowego.
- Leki przeciwzakrzepowe: NLPZ mogą zwiększać działanie leków przeciwzakrzepowych,
takich jak warfaryna (patrz punkt 4.4), ze względu na wysoki stopień wiązania
deksketoprofenu z białkami osocza i hamowanie czynności płytek oraz uszkodzenie błony
śluzowej żołądka i (lub) dwunastnicy. Jeżeli nie można uniknąć zastosowania takiego
połączenia leków, należy prowadzić staranną obserwację kliniczną
i monitorowanie wskaźników badań laboratoryjnych.
- Heparyny: zwiększone ryzyko krwotoku (ze względu na hamowanie czynności płytek
i uszkodzenie błony śluzowej żołądka i (lub) dwunastnicy). Jeżeli nie można uniknąć
stosowania takiego połączenia, należy prowadzić staranną obserwację kliniczną
i monitorowanie wskaźników badań laboratoryjnych.
- Kortykosteroidy: zwiększone ryzyko wystąpienia owrzodzenia przewodu pokarmowego
oraz krwawienia (patrz punkt 4.4).
- Sole litu (interakcje opisywane dla różnych NLPZ): NLPZ zwiększają stężenie litu we krwi,
które może osiągnąć wartości toksyczne (zmniejszone wydalanie litu przez nerki). Z tego
powodu ten wskaźnik wymaga monitorowania na początku, podczas modyfikacji i
przerwania leczenia deksketoprofenem.
- Metotreksat, stosowany w dużych dawkach 15 mg/tydzień lub większych: zwiększone
działanie toksyczne metotreksatu na układ krwiotwórczy w wyniku zmniejszenia klirensu
nerkowego metotreksatu przez NLPZ.
- Pochodne hydantoin i sulfonamidy: może nastąpić zwiększenie działania toksycznego tych
substancji.

Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania środków ostrożności:
- Leki moczopędne, ACE inhibitory, antybiotyki aminoglikozydowe i antagoniści receptora
angiotensyny II: deksketoprofen może zmniejszać działanie leków moczopędnych i leków
hipotensyjnych. U niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. pacjentów
odwodnionych lub pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek)
jednoczesne podawanie leków hamujących cyklooksygenazę i ACE inhibitorów,
antagonistów receptora angiotensyny II lub antybiotyków aminoglikozydowych może
prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, które zazwyczaj jest odwracalne.
W przypadku jednoczesnego podawania deksketoprofenu i leku moczopędnego bardzo
ważne jest zapewnienie odpowiedniego nawodnienia pacjenta i kontrola czynności nerek na
początku leczenia, które powinno być następnie okresowo powtarzane. W wyniku
jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Ketesse i leków moczopędnych
oszczędzających potas może wystąpić hiperkaliemia. Należy kontrolować stężenie potasu
we krwi (patrz punkt 4.4).
- Metotreksat stosowany w małych dawkach, mniejszych niż 15 mg/tydzień: zwiększone
działanie toksyczne metotreksatu na układ krwiotwórczy w wyniku zmniejszenia klirensu
nerkowego przez niesteroidowe leki przeciwzapalne. Konieczna jest cotygodniowa kontrola
wskaźników morfologii krwi podczas pierwszych tygodni stosowania skojarzonego. Należy
zachować szczególną ostrożność w przypadku zaburzeń czynności nerek nawet jeśli są
łagodne oraz u pacjentów w podeszłym wieku.
- Pentoksyfilina: zwiększone ryzyko krwawienia. Należy prowadzić dokładną obserwację
kliniczną i częściej kontrolować czas krwawienia.
- Zydowudyna: ryzyko zwiększenia toksycznego działania na układ czerwonokrwinkowy.
W wyniku niekorzystnego wpływu na retikulocyty w okresie jednego tygodnia od
rozpoczęcia stosowania NLPZ może wystąpić ciężka niedokrwistość. Należy kontrolować
wskaźniki morfologii krwi i liczbę retikulocytów w okresie od jednego do dwóch tygodni

od rozpoczęcia leczenia NLPZ.
- Pochodne sulfonylomocznika: NLPZ mogą zwiększać działanie hipoglikemizujące
pochodnych sulfonylomocznika przez wypieranie ich z połączeń z białkami osocza.

Jednoczesne stosowanie wymagające uwzględnienia:
- Leki beta-adrenolityczne: podawanie NLPZ może zmniejszać działanie hipotensyjne w
wyniku hamowania syntezy prostaglandyn.
- Cyklosporyna i takrolimus: NLPZ mogą zwiększać działanie nefrotoksyczne poprzez
wpływ na syntezę prostaglandyn nerkowych. Należy kontrolować czynność nerek podczas
leczenia skojarzonego.
- Leki trombolityczne: zwiększone ryzyko krwawienia.
- Leki przeciwzakrzepowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny:
zwiększone ryzyko krwawienia z żołądka i (lub) dwunastnicy (patrz punkt 4.4).
- Probenecyd: stężenie deksketoprofenu w osoczu może się zwiększyć; interakcja ta może
być spowodowana hamującym wpływem probenecydu na wydalanie cewkowe w nerce oraz
sprzęganie z glukuronianami i wymaga modyfikacji dawki deksketoprofenu.
- Glikozydy nasercowe: NLPZ mogą zwiększać stężenie glikozydów nasercowych w osoczu.
- Mifepryston: istnieje teoretycznie ryzyko, że niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą
zmieniać skuteczność mifeprystonu. Ograniczone dane wskazują, że jednoczesne
stosowanie NLPZ w dniu podania prostaglandyn nie ma negatywnego wpływu na działanie
mifeprystonu lub prostaglandyn na dojrzewanie szyjki macicy i kurczliwość macicy oraz
nie zmniejsza skuteczności klinicznej farmakologicznego przerwania ciąży.
- Antybiotyki chinolonowe: dane z badań u zwierząt wskazują, że duże dawki chinolonów
podawane w połączeniu z NLPZ mogą zwiększać ryzyko wystąpienia drgawek.
- Tenofowir: jednoczesne stosowanie leków z grupy NLPZ może zwiększać stężenie azotu
mocznikowego i kreatyniny w osoczu. W związku z tym czynność nerek powinna być
monitorowana w celu kontroli potencjalnego synergicznego wpływu na funkcjonowanie
nerek.
- Deferazyroks: jednoczesne stosowanie leków z grupy NLPZ może zwiększać ryzyko
toksycznego wpływu na układ pokarmowy. Wymagane jest ścisłe monitorowanie kliniczne
pacjentów, gdy stosuje się deferazyroks łącznie z tą grupą leków.
- Pemetreksed: jednoczesne stosowanie leków z grupy NLPZ może zmniejszyć eliminację
pemetreksedu, dlatego należy zachować ostrożność w czasie stosowania wyższych dawek
NLPZ. Pacjentom z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny od
45 do 79 ml/min), nie należy podawać jednocześnie pemetreksedu z lekami z grupy NLPZ
na 2 dni przed i przez 2 dni po podaniu pemetreksedu.

#### 4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Stosowanie deksketoprofenu podczas trzeciego trymestru ciąży i karmienia piersią jest
przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Ciąża
Działanie hamujące na syntezę prostaglandyn może mieć negatywny wpływ na przebieg ciąży
i (lub) rozwój zarodka lub płodu. Dane z badań farmakoepidemiologicznych sugerują
zwiększone ryzyko poronienia i zaburzeń budowy serca oraz wytrzewienia po zastosowaniu
inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnej ciąży. Całkowite ryzyko zaburzeń budowy
układu sercowo-naczyniowego zwiększało się z mniej niż 1% do około 1,5%. Uważa się, iż
ryzyko zwiększa się wraz ze zwiększaniem dawki i czasu trwania leczenia.

W badaniach na zwierzętach wykazano, że podawanie inhibitora syntezy prostaglandyn
powodowało poronienie przed zagnieżdżeniem lub po zagnieżdżeniu się jaja płodowego oraz
śmiertelność zarodka lub płodu. Dodatkowo u zwierząt, którym podawano inhibitor syntezy
prostaglandyn w okresie organogenezy obserwowano zwiększoną częstość występowania
różnych wad płodu włączając zaburzenia budowy układu sercowo-naczyniowego (patrz punkt
5.3). Od 20. tygodnia ciąży stosowanie deksketoprofenu może powodować małowodzie
spowodowane zaburzeniami czynności nerek płodu. Może ono wystąpić krótko po rozpoczęciu

leczenia i zwykle ustępuje po jego przerwaniu. Dodatkowo, po zastosowaniu leczenia w drugim
trymestrze, raportowano przypadki zwężenia przewodu tętniczego, z których większość ustąpiła
po przerwaniu leczenia. Dlatego w pierwszym i drugim trymestrze ciąży nie należy podawać
deksketoprofenu chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli deksketoprofen stosuje kobieta
starająca się zajść w ciążę lub podczas pierwszego i drugiego trymestru ciąży, należy
zastosować dawkę jak najmniejszą, a czas trwania leczenia jak najkrótszy. Kilka dni po 20.
tygodniu ciąży należy rozważyć przedporodową obserwację w celu wykrycia małowodzia i
zwężenia przewodu tętniczego po narażeniu na deksketoprofen. W razie stwierdzenia
małowodzia lub zwężenia przewodu tętniczego należy zaprzestać stosowania produktu.

Podczas trzeciego trymestru ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narażać:
- płód na:
- działanie toksyczne na serce i płuca (przedwczesne zwężenie/zamknięcie przewodu
tętniczego i nadciśnienie płucne),
- zaburzenia czynności nerek (patrz powyżej),

- kobietę i płód pod koniec ciąży na:
- możliwość wydłużenia czasu krwawienia, działanie przeciwagregacyjne, które może
wystąpić nawet po zastosowaniu małych dawek,
- hamowanie skurczów macicy, co może powodować opóźnianie lub przedłużanie
porodu.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy deksketoprofen przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Jego
stosowanie jest przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią (patrz punkt 4.3).

Płodność:
Tak jak w przypadku innych leków z grupy NLPZ, stosowanie deksketoprofenu może zaburzać
płodność kobiet i nie jest zalecane u kobiet planujących ciążę. Należy rozważyć odstawienie
deksketoprofenu u kobiet, które mają problemy z zajściem w ciążę lub które są poddawane
badaniom z powodu niepłodności.

#### 4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Ten produkt leczniczy może powodować działania niepożądane, takie jak zawroty głowy,
zaburzenia widzenia lub senność. W takim przypadku czas reakcji oraz zdolność do aktywnego
uczestniczenia
w ruchu drogowym i obsługiwania maszyn może być ograniczona.

#### 4.8. Działania niepożądane

Działania niepożądane, które zgłaszano w badaniach klinicznych (dla tabletek) jak również po
wprowadzeniu produktu Ketesse roztwór doustny, których związek z podawaniem trometamolu
deksketoprofenu uznano za co najmniej możliwy, podano poniżej grupując je według układów
i narządów i częstości występowania.
Ponieważ poziom maksymalnego stężenia (Cmax) deksketoprofenu w osoczu jest wyższy dla
roztworu w saszetce w stosunku do poziomu odnotowanego dla tabletek, nie można wykluczyć
potencjalnego zwiększenia ryzyka wystąpienia zdarzeń niepożądanych (żołądek i jelita).

Klasyfikacja
układów
i narządów

Często
(≥1/100 do
<1/10)

Niezbyt często
(≥1/1 000 do
<1/100)

Rzadko
(≥1/10 000 do
<1/1 000)

Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość
nieznana
(częstość
nie może
być
określona
na

podstawie
dostępnych
danych)
Zaburzenia krwi
i układu
chłonnego

--- --- --- Neutropenia,
małopłytkowość

Zaburzenia
układu
immunologicznego

--- --- Obrzęk krtani Reakcje
anafilaktyczne, w
tym wstrząs
anafilaktyczny
Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania

--- --- Jadłowstręt ---

Zaburzenia
psychiczne
--- Bezsenność,
niepokój
--- ---

Zaburzenia
układu
nerwowego

--- Ból głowy,
zawroty głowy,
senność

Parestezje,
omdlenia
---

Zaburzenia oka --- --- --- Nieostre widzenie
Zaburzenia ucha
i błędnika
--- Zawroty głowy --- Szumy uszne

Zaburzenia serca --- Kołatanie serca --- Tachykardia Zespół
Kounisa
Zaburzenia
naczyniowe
--- Zaczerwienienie Nadciśnienie
tętnicze
Hipotonia

Zaburzenia
układu
oddechowego,
klatki piersiowej
i śródpiersia

--- --- Zwolnienie
częstości
oddechów

Skurcz oskrzeli,
duszność

Zaburzenia
żołądka i jelit
Nudności
i (lub)
wymioty,
ból brzucha,
biegunka,
niestrawność

Zapalenie błony
śluzowej
żołądka,
zaparcia,
suchość błony
śluzowej jamy
ustnej, wzdęcia

Choroba
wrzodowa
żołądka, krwotok
lub perforacja
(patrz punkt 4.4)

Zapalenie trzustki

Zaburzenia
wątroby i dróg
żółciowych

--- --- Miąższowe
uszkodzenie
wątroby
Zaburzenia skóry
i tkanki
podskórnej

--- Wysypka Pokrzywka,
trądzik,
zwiększone
pocenie się

Zespół Stevens
Johnsona,
toksyczne
martwicze
oddzielanie się
naskórka (zespół
Lyella), obrzęk
naczynioruchowy,

Stała
wysypka
polekowa

obrzęk twarzy,
reakcje
nadwrażliwości na
światło, świąd
Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe, i
tkanki łącznej

--- --- Ból pleców ---

Zaburzenia nerek
i dróg moczowych
--- --- Ostra
niewydolność
nerek, wielomocz

Zapalenie nerek
lub zespół
nerczycowy
Zaburzenia
układu
rozrodczego i
piersi

--- --- Zaburzenia
miesiączkowania,
zaburzenia
dotyczące
gruczołu
krokowego

---

Zaburzenia ogólne
i stany w miejscu
podania

--- Zmęczenie, ból,
osłabienie,
sztywność, złe
samopoczucie

Obrzęki
obwodowe
---

Badania
diagnostyczne
--- --- Nieprawidłowe
wskaźniki
czynności
wątroby

---

Najczęściej obserwowane zdarzenia niepożądane dotyczyły zaburzeń żołądka i (lub)
dwunastnicy. Szczególnie u osób w podeszłym wieku może wystąpić choroba wrzodowa
żołądka i (lub) dwunastnicy, perforacja lub krwawienia z żołądka i (lub) dwunastnicy,
w niektórych przypadkach ze skutkiem śmiertelnym (patrz punkt 4.4 Specjalne ostrzeżenia
i środki ostrożności dotyczące stosowania). Po zastosowaniu produktu leczniczego
występowały: nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, zaparcia, niestrawność, ból brzucha,
smoliste stolce, krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej,
zaostrzenie zapalenia okrężnicy oraz choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4).
Rzadziej obserwowano zapalenie błony śluzowej żołądka. Po zastosowaniu leków z grupy
NLPZ obserwowano obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca.

Tak jak w przypadku innych NLPZ mogą wystąpić następujące działania niepożądane: jałowe
zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, głównie u pacjentów z toczniem rumieniowatym
układowym lub mieszaną chorobą tkanki łącznej; oraz reakcje hematologiczne (plamica,
niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna, rzadko agranulocytoza i hipoplazja szpiku).
Reakcje pęcherzowe łącznie z zespołem Stevensa Johnsona i toksycznym martwiczym
oddzielaniem się naskórka (bardzo rzadko).

Z badań klinicznych i danych epidemiologicznych wynika, że przyjmowanie niektórych NLPZ
(szczególnie długotrwałe w dużych dawkach) jest związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka
zdarzeń zakrzepowych tętnic (np. zawał mięśnia sercowego lub udar) (patrz punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka
stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego

powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.
#### 4.9. Przedawkowanie

Objawy występujące po przedawkowaniu są nieznane. Produkty lecznicze o podobnym
działaniu powodowały wystąpienie objawów za strony przewodu pokarmowego (wymioty,
jadłowstręt, ból brzucha) i zaburzenia neurologiczne (senność, zawroty głowy, dezorientacja,
bóle głowy).
W przypadku przypadkowego zażycia produktu leczniczego lub przedawkowania, niezwłocznie
wdrożyć leczenie objawowe, dostosowane do stanu pacjenta. Należy podać węgiel aktywowany
w ciągu godziny od zażycia produktu leczniczego, jeżeli ponad 5 mg/kg mc. zostało przyjęte
przez dorosłego lub dziecko.
Trometamol deksketoprofenu można usunąć za pomocą dializy.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1. Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Pochodne kwasu propionowego.
Kod ATC: M01 AE 17.
Trometamol deksketoprofenu jest solą trometaminową kwasu S-(+)-2-(3-benzoilofenylo)
propionowego, jest lekiem przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym, który
należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (M01AE).

Mechanizm działania
Mechanizm działania niesteroidowych leków przeciwzapalnych jest związany ze zmniejszeniem
syntezy prostaglandyn przez zahamowanie aktywności cyklooksygenazy. NLPZ hamują
przekształcanie kwasu arachidonowego do cyklicznych endonadtlenków, PGG2 i PGH2,
z których powstają prostaglandyny PGE1, PGE2, PGF2α i PGD2 oraz także prostacyklina PGI2 i
tromboksany (TxA2 i TxB2). Ponadto zahamowanie syntezy prostaglandyn może wpływać na
inne mediatory zapalenia, takie jak kininy, powodując pośrednie działania, które mogą być
dodatkowe w stosunku do działania bezpośredniego.

Działanie farmakodynamiczne
W badaniach wykazano, że deksketoprofen hamuje aktywność COX-1 i COX-2 u zwierząt i u
ludzi.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Badania kliniczne przeprowadzone na kilku modelach bólu wykazały skuteczne działanie
przeciwbólowe deksketoprofenu. W niektórych badaniach początek działania przeciwbólowego
uzyskiwano po 30 minutach od podania leku. Działanie przeciwbólowe utrzymuje się przez 4
do 6 godzin.

#### 5.2. Właściwości farmakokinetyczne

Przeprowadzono dwa badania biorównoważności z udziałem zdrowych ochotników w celu
porównania deksketoprofenu 25 mg w postaci roztworu doustnego w saszetce przyjmowanego z
wodą lub bez wody i tabletek powlekanych.

Porównanie uwalniania deksketoprofenu w postaci tabletek i roztworu doustnego
przyjmowanych z wodą wykazało, że obie formy są biorównoważne pod względem całkowitego
zakresu biodostępności (AUC). Maksymalne stężenie (Cmax) było około 20% większe po
podaniu roztworu doustnego w porównaniu do tabletki.
Porównanie uwalniania deksketoprofenu w postaci tabletek i roztworu doustnego
przyjmowanych bez wody wykazało, że obie formy są biorównoważne pod względem zakresu
biodostępności (AUC) i maksymalnego stężenia (Cmax).

Wchłanianie
Po podaniu doustnym deksketoprofen jest szybko wchłaniany wykazując maksymalne stężenie
w osoczu po upływie 15-20 minut (zakres 10 - 75 minut) po podaniu roztworu doustnego.
Podczas podawania z pokarmem AUC nie ulega zmianie, jednakże Cmax deksketoprofenu
zmniejsza się a wchłanianie produktu leczniczego jest opóźnione (wydłużenie Tmax).

Dystrybucja
Okres półtrwania w fazie dystrybucji deksketoprofenu wynosi około 0,35 godziny a okres
półtrwania w fazie eliminacji 1,65 godziny. Tak jak w przypadku innych leków posiadających
duży stopień wiązania z białkami osocza (99%), średnia objętość dystrybucji jest mniejsza niż
0,25 l/kg. W badaniu farmakokinetyki po podaniu dawek wielokrotnych obserwowano, że AUC
po ostatnim podaniu nie różni się od uzyskanych po podaniu pojedynczej dawki, co oznacza,
że produkt leczniczy nie kumuluje się w organizmie.

Metabolizm i eliminacja
Po podaniu deksketoprofenu w moczu występuje tylko S-(+) enancjomer, co oznacza, że u ludzi
nie występuje przekształcanie leku do R-(-) enancjomeru.
Główną drogą eliminacji deksketoprofenu jest sprzęganie z glukuronidami a następnie
wydalanie przez nerki.

#### 5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań dotyczących farmakologii
bezpieczeństwa, genotoksyczności i immunofarmakologii nie ujawniły występowania
szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania przewlekłej toksyczności przeprowadzone na
myszach i małpach wykazały poziom NOAEL (poziom, na którym nie obserwowano żadnych
działań niepożądanych) przy podawaniu dawek dwukrotnie większych niż maksymalne dawki
zalecane u ludzi. Głównymi działaniami niepożądanymi obserwowanymi po podaniu większych
dawek u małp były krew w kale, wolniejszy przyrost masy ciała i, po podaniu najwyższej
dawki, nadżerki błony śluzowej żołądka i (lub) dwunastnicy. Objawy te występowały po
podaniu dawek stanowiących 14-18 krotnie wyższą ekspozycję niż dawki maksymalne zalecane
do stosowania u ludzi.

Nie ma badań oceniających potencjał kancerogenny u zwierząt.

Jak stwierdzono dla całej grupy farmakologicznej NLPZ, deksketoprofen może powodować
zmiany czasu przeżycia zarodka - płodu w modelach zwierzęcych, zarówno pośrednio,
w wyniku działania toksycznego na żołądek i jelita u ciężarnych matek, i bezpośrednio poprzez
wpływ na rozwój płodu.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1. Wykaz substancji pomocniczych

Amonowy glicyryzynian
Neohesperydyno-dihydrochalkon
Metylu parahydroksybenzoesan (E 218)

Sacharyna sodowa
Sacharoza
Makrogol 400
Aromat cytrynowy
Powidon K-90
Disodu fosforan bezwodny
Sodu diwodorofosforan dwuwodny
Woda oczyszczona

#### 6.2. Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3. Okres ważności

3 lata.

#### 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Bez specjalnych zaleceń dotyczących warunków przechowywania.

#### 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania

Saszetka jednodawkowa wykonana z folii PE/Aluminium/LDPE, w tekturowym pudełku.
Każda saszetka zawiera 10 ml roztworu doustnego.
Każde opakowanie zawiera: 2, 4, 10 lub 20 saszetek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Menarini International Operations Luxembourg S.A.
1, Avenue de la Gare,
L-1611 Luxembourg
Luksemburg

### 8. NUMER(-Y) POZWOLENIA(-Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 06.07.2017 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 30.11.2020

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

09/2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.