# Ketoprofen APTEO MED

> Ketoprofen · 50 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Ketoprofen APTEO MED
- **Nazwa powszechna:** Ketoprofenum
- **Substancja czynna:** [Ketoprofen](https://apteka.online/odpowiedniki/ketoprofenum)
- **Moc:** 50 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** OTC
- **Kod ATC:** M01AE03
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 29300
- **Podmiot odpowiedzialny:** Synoptis Pharma Sp. z o.o.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwzapalne-i-przeciwreumatyczne/ketoprofen-apteo-med-tabl-powl-50-mg-synoptis
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwzapalne-i-przeciwreumatyczne/ketoprofen-apteo-med-tabl-powl-50-mg-synoptis.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/48615/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/48615/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 10 tabl. | 5905525821183 | OTC | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 20 tabl. | 5905525821190 | OTC | — | Trudno dostępny (2/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Ketoprofen APTEO MED i w jakim celu się go stosuje?
Lek Ketoprofen APTEO MED zawiera substancję czynną ketoprofen. Ketoprofen jest lekiem o działaniu
przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwgorączkowym (należy do grupy niesteroidowych leków
przeciwzapalnych – NLPZ). Mechanizm działania ketoprofenu polega prawdopodobnie na hamowaniu
syntezy prostaglandyn.

Lek Ketoprofen APTEO MED stosuje się w krótkotrwałym, objawowym leczeniu ostrego bólu o lekkim lub
umiarkowanym nasileniu, takiego jak np.:
− bóle mięśniowe,
− bóle głowy,
− ból zębów,
− bóle kostno-stawowe,
− bolesne miesiączkowanie,
− ból spowodowany nadwyrężeniami i zwichnięciami,
− ból dolnej części pleców.

Ketoprofen APTEO MED jest wskazany do stosowania u osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat.

Jeśli po upływie 5 dni nie nastąpiła poprawa lub jeśli pacjent czuje się gorzej, należy skontaktować się
z lekarzem.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ketoprofen APTEO MED

Kiedy nie stosować leku Ketoprofen APTEO MED
− jeśli pacjent ma rozpoznane uczulenie na ketoprofen lub którykolwiek z pozostałych składników tego

leku (wymienionych w punkcie 6), astmę aspirynową lub inne reakcje nadwrażliwości występujące po
niesteroidowych lekach przeciwzapalnych (NLPZ). U tych pacjentów, u których występowały
w wywiadzie reakcje nadwrażliwości takie jak: skurcz oskrzeli, napady astmy, nieżyt nosa, pokrzywka
lub inne reakcje typu alergicznego, obserwowano ciężkie, rzadko prowadzące do zgonu reakcje
anafilaktyczne,
− jeśli pacjent ma czynną chorobę wrzodową żołądka i (lub) dwunastnicy, lub występowały kiedykolwiek
krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacje,
− jeśli pacjent ma ciężką niewydolność wątroby lub nerek,
− jeśli pacjent ma ciężką niewydolność serca,
− jeśli pacjent ma skazę krwotoczną,
− jeśli pacjentka jest w trzecim trymestrze ciąży.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Ketoprofen APTEO MED należy poinformować lekarza, jeżeli
u pacjenta występuje:
− astma oskrzelowa, przewlekły nieżyt nosa, przewlekłe zapalenie zatok, polipy nosa. Podanie ketoprofenu
może wywołać napad astmy, skurcz oskrzeli, szczególnie u osób z nadwrażliwością na kwas
acetylosalicylowy lub niesteroidowe leki przeciwzapalne;
− owrzodzenie lub krwawienie przy jednoczesnym przyjmowaniu doustnych kortykosteroidów, leków
przeciwzakrzepowych (antykoagulantów) takich jak warfaryna, selektywnych inhibitorów wychwytu
zwrotnego serotoniny, leków hamujących agregację płytek krwi (takich jak aspiryna) i nikorandyl.
Stosowanie leku Ketoprofen APTEO MED może zwiększać ryzyko owrzodzenia lub krwawienia
z przewodu pokarmowego u tych pacjentów;
− choroba przewodu pokarmowego w wywiadzie (przebyta w przeszłości choroba wrzodowa żołądka
i (lub) dwunastnicy, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, choroba Leśniowskiego-Crohna) ze względu na
możliwość nasilenia choroby;
− nadwrażliwość na światło słoneczne lub promieniowanie UV;
− choroba serca (niewydolność serca), wątroby (zaburzenia czynności wątroby) lub nerek (przewlekłe
zaburzenia czynności nerek) oraz zaburzenia gospodarki wodnej (np. odwodnienie w wyniku stosowania
leków moczopędnych lub po przebytym ostatnio zabiegu chirurgicznym). Stosowanie leku Ketoprofen
APTEO MED może zmniejszyć przepływ nerkowy, prowadząc do wystąpienia zaburzeń czynności nerek,
zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Na początku leczenia u tych pacjentów należy dokładnie
monitorować czynność nerek. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lekarz rozważy
zmniejszenie dawki leku. Odnotowano bardzo rzadkie przypadki żółtaczki i zapalenia wątroby podczas
leczenia ketoprofenem. Lekarz może zalecić przeprowadzenie odpowiednich badań;
− zakażenie – patrz poniżej punkt zatytułowany „Zakażenia”.

Stosowanie ketoprofenu, zwłaszcza w dużych dawkach, może być związane z wyższym ryzykiem
wystąpienia poważnej toksyczności ze strony przewodu pokarmowego w porównaniu z pozostałymi NLPZ.

U pacjentów z cukrzycą, niewydolnością nerek i (lub) leczonych jednocześnie lekami zwiększającymi
stężenie potasu we krwi stosujących jednocześnie ketoprofen może dojść do zwiększenia stężenia potasu we
krwi.

Zakażenia
Ketoprofen APTEO MED może ukryć objawy zakażenia takie jak gorączka i ból. W związku z tym Ketoprofen
APTEO MED może opóźnić zastosowanie odpowiedniego leczenia zakażenia, a w konsekwencji prowadzić do
zwiększonego ryzyka powikłań. Zaobserwowano to w przebiegu wywołanego przez bakterie zapalenia płuc
i bakteryjnych zakażeń skóry związanych z ospą wietrzną. Jeśli pacjent przyjmuje ten lek podczas
występującego zakażenia, a objawy zakażenia utrzymują się lub nasilają, należy natychmiast skonsultować
się z lekarzem.

Przyjmowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych innych niż kwas acetylosalicylowy, takich jak np.
Ketoprofen APTEO MED , może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka ataku serca (zawał serca)
lub udaru. Ryzyko to zwiększa długotrwałe przyjmowanie dużych dawek leku. Nie należy stosować

większych dawek i dłuższego czasu leczenia niż zalecane.

Jeśli u pacjenta występują choroby serca (niewydolność serca, choroba niedokrwienna serca), choroba tętnic
obwodowych i (lub) choroba naczyń mózgowych, pacjent miał udar lub podejrzewa, że występuje u niego
podwyższone ryzyko chorób układu krążenia (np. podwyższone ciśnienie krwi, cukrzyca, zwiększone
stężenie cholesterolu, palenie tytoniu), należy omówić sposób leczenia z lekarzem lub farmaceutą. Pacjentów
z chorobami serca, u których zgłaszano obrzęki i zatrzymywanie płynów, należy odpowiednio kontrolować
i dostosować leczenie indywidualnie.

Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta niedawno został przeprowadzony zabieg pomostowania tętnic
wieńcowych.

Przyjmowanie takich leków jak Ketoprofen APTEO MED może być związane z niewielkim zwiększeniem
ryzyka migotania przedsionków.

W przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się
z lekarzem.

Podczas stosowania leku należy poinformować lekarza w przypadku wystąpienia:
− Objawów nadwrażliwości na lek, szczególnie: duszności, pokrzywki, wysypki skórnej, uszkodzenia błon
śluzowych, nagłego świądu twarzy i szyi. Należy wówczas natychmiast skontaktować się z lekarzem,
który zadecyduje o odstawieniu leku.
− Objawów krwawienia z przewodu pokarmowego, takich jak: wymiotowanie krwią, krew w stolcu,
smolisty stolec. Może wystąpić owrzodzenie przewodu pokarmowego lub perforacja. Należy wówczas
natychmiast skontaktować się z lekarzem, który zadecyduje o odstawieniu leku.
− Ciężkich reakcji skórnych (w postaci złuszczającego zapalenia skóry, zespołu Stevensa-Johnsona lub
toksycznego, martwiczego oddzielania się naskórka). Należy wówczas natychmiast skontaktować się
z lekarzem, który zadecyduje o odstawieniu leku. Największe ryzyko wystąpienia tych zaburzeń
istnieje na początku leczenia. W większości przypadków te reakcje skórne występują podczas pierwszego
miesiąca leczenia.

Pacjenci z ciężkimi chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie, szczególnie osoby w podeszłym
wieku, powinni poinformować o wszystkich nietypowych objawach ze strony jamy brzusznej (zwłaszcza
krwawienie do przewodu pokarmowego), szczególnie w początkowym okresie leczenia.

Ostrzeżenie
Lek Ketoprofen APTEO MED zawiera w składzie niesteroidowy lek przeciwzapalny ketoprofen.
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania innych leków, które zawierają w składzie niesteroidowe leki
przeciwzapalne, w tym np. kwas acetylosalicylowy lub selektywne inhibitory cyklooksygenazy 2
– COX-2. Należy zawsze zapoznać się z treścią ulotki dla pacjenta każdego innego przyjmowanego
jednocześnie leku, aby upewnić się, czy nie zawiera on w swoim składzie niesteroidowego leku
przeciwzapalnego.

Stosowanie leku Ketoprofen APTEO MED u dzieci i młodzieży
Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 15 lat.

Lek Ketoprofen APTEO MED a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio,
a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, nawet tych, które wydawane są bez recepty.

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania ketoprofenu z następującymi lekami:
− innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (w tym selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy
2 – COX-2) i salicylanami w dużych dawkach. Jednoczesne stosowanie prowadzi do zwiększenia działań
niepożądanych (zwłaszcza ryzyka powstania owrzodzenia przewodu pokarmowego oraz krwawienia
z przewodu pokarmowego).

− lekami przeciwzakrzepowymi takimi jak: heparyna, antagoniści witaminy K (np.: warfaryna), leki
przeciwagregacyjne (np.: klopidogrel, tiklopidyna), inhibitory trombiny (np.: dabigatran), bezpośrednie
inhibitory czynnika Xa (np.: apiksaban, rywaroksaban, edoksaban). Ketoprofen hamuje agregację płytek
krwi oraz podrażnia błonę śluzową żołądka, prowadząc do zwiększonego ryzyka krwawienia, zwłaszcza
z przewodu pokarmowego. Nie zaleca się stosowania wymienionych leków jednocześnie
z ketoprofenem. Jeśli jednoczesne stosowanie tych leków jest niezbędne, należy uważnie obserwować
objawy kliniczne u pacjenta oraz wykonywać okresowe kontrole wskaźników badań laboratoryjnych.
Nie należy stosować leczenia NLPZ dłużej niż kilka dni.
− litem. Ketoprofen hamuje wydalanie litu, zwiększając jego stężenia we krwi (nawet do wartości
toksycznych). Nie zaleca się jednoczesnego stosowania ketoprofenu z solami litu. Jeśli postępowanie
takie jest konieczne, należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza i regularnie wykonywać odpowiednie
badania zlecone przez lekarza w trakcie leczenia NLPZ oraz po zakończeniu leczenia NLPZ.
− metotreksatem (w dawkach większych niż 15 mg na tydzień). Jednoczesne stosowanie metotreksatu
w dużych dawkach (większych niż 15 mg na tydzień) powoduje zwiększone prawdopodobieństwo
toksyczności hematologicznej.

Należy zachować środki ostrożności podczas jednoczesnego stosowania z następującymi lekami:
− lekami zwiększającymi stężenie potasu we krwi. U pacjentów stosujących jednocześnie sole potasu, leki
moczopędne oszczędzające potas, inhibitory konwertazy angiotensyny oraz leki blokujące receptory
angiotensyny II, inne NLPZ, heparyny (o małej masie cząsteczkowej lub niefrakcjonowana),
cyklosporynę, takrolimus i trimetoprym może dojść do zwiększenia stężenia potasu we krwi.
− lekami moczopędnymi, inhibitorami konwertazy angiotensyny oraz lekami blokującymi receptory
angiotensyny II. Pacjenci, którzy będą stosowali wymienione leki jednocześnie z ketoprofenem, powinni
przed rozpoczęciem leczenia zostać nawodnieni. Po rozpoczęciu leczenia należy przestrzegać zaleceń
lekarza dotyczących kontrolowania czynności nerek.
− metotreksatem (w dawkach mniejszych niż 15 mg na tydzień). Podczas pierwszych tygodni
jednoczesnego stosowania ketoprofenu i metotreksatu w dawkach mniejszych niż 15 mg na tydzień
należy regularnie wykonywać pełne badania zlecone przez lekarza (morfologia krwi).
− kortykosteroidami. Zwiększenie ryzyka wystąpienia owrzodzenia w przewodzie pokarmowym
i krwawienia.
− pentoksyfiliną. Podczas jednoczesnego stosowania z ketoprofenem występuje zwiększone ryzyko
krwawienia. Należy przestrzegać zaleceń lekarza podczas jednoczesnego stosowania tych leków.
− tenofowirem. Podczas jednoczesnego stosowania fumaranu dizoproksylu tenofowiru z ketoprofenem
występuje zwiększone ryzyko niewydolności nerek.
− nikorandylem. U pacjentów przyjmujących jednocześnie nikorandyl oraz leki z grupy NLPZ istnieje
zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkich powikłań, takich jak owrzodzenie, perforacja i krwawienie
z przewodu pokarmowego.
− glikozydami nasercowymi. Niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą nasilać niewydolność serca
i powodować zwiększenie stężenia glikozydów nasercowych we krwi. Zalecana jest ostrożność,
zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, z uwagi na fakt, że leki z grupy NLPZ mogą
zaburzać czynność nerek oraz zmniejszać klirens nerkowy glikozydów nasercowych.
− cyklosporyną. Zwiększone prawdopodobieństwo działania nefrotoksycznego, zwłaszcza u pacjentów
w podeszłym wieku.
− takrolimusem. Zwiększone prawdopodobieństwo działania nefrotoksycznego, zwłaszcza u pacjentów
w podeszłym wieku.
− antybiotykami z grupy chinolonów. U pacjentów stosujących jednocześnie niesteroidowe leki
przeciwzapalne i antybiotyk z grupy chinolonów istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek.

Należy zwrócić szczególną uwagę na stosowanie ketoprofenu jednocześnie z:
− lekami przeciwnadciśnieniowymi (lekami blokującymi receptory β-adrenergiczne, inhibitorami enzymu
konwertującego angiotensynę, lekami moczopędnymi) – ryzyko zmniejszenia skuteczności tych leków
(zahamowanie prostaglandyn rozszerzających naczynia przez leki z grupy NLPZ).
− lekami trombolitycznymi – zwiększone ryzyko krwawienia.
− probenecydem – zmniejszone wydalanie ketoprofenu przez nerki.
− inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) – zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu

pokarmowego.

Ketoprofen może zmniejszyć skuteczność domacicznych środków antykoncepcyjnych.

Podczas długotrwałego stosowania ketoprofenu należy wykonywać ogólne badania krwi oraz kontrolować
wskaźniki czynności wątroby oraz nerek.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Ciąża
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Stosowanie leku Ketoprofen APTEO MED w ostatnich 3 miesiącach ciąży jest przeciwwskazane, ponieważ
może on zaszkodzić nienarodzonemu dziecku lub spowodować komplikacje podczas porodu. Może
powodować zaburzenia czynności nerek i serca u nienarodzonego dziecka. Może wpływać na skłonność do
krwawień u pacjentki i dziecka oraz powodować, że poród będzie późniejszy lub dłuższy, niż oczekiwano.

Lek Ketoprofen APTEO MED nie powinien być stosowany w ciągu pierwszych 6 miesięcy ciąży, chyba że jest
to bezwzględnie konieczne i zalecone przez lekarza. Jeśli konieczne jest leczenie w tym okresie lub
w czasie starań o dziecko, należy stosować najmniejszą dawkę przez możliwie najkrótszy czas. Ketoprofen
APTEO MED przyjmowany dłużej niż kilka dni w okresie od 20. tygodnia ciąży może powodować zaburzenia
czynności nerek u nienarodzonego dziecka, które mogą prowadzić do niskiego poziomu płynu
owodniowego, który otacza dziecko (małowodzia), lub zwężenie naczynia krwionośnego (przewodu
tętniczego) w sercu dziecka. Jeśli pacjentka wymaga leczenia przez okres dłuższy niż kilka dni, lekarz może
zalecić dodatkowe monitorowanie.

Karmienie piersią
Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Nie zaleca się
stosowania ketoprofenu u kobiet karmiących piersią. Brak danych dotyczących przenikania ketoprofenu do
mleka matki.

Wpływ na płodność
U kobiet przyjmujących długotrwale ketoprofen może wystąpić wtórna niepłodność bez jajeczkowania.
Ketoprofen, tak jak inne leki NLPZ, może utrudniać zajście w ciążę. Jeżeli pacjentka planuje zajście w ciążę
lub ma trudności z zajściem w ciążę, powinna o tym poinformować lekarza.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jeśli podczas przyjmowania ketoprofenu wystąpią zawroty głowy, senność lub drgawki, należy wstrzymać
się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn do chwili stwierdzenia przez lekarza, że nie ma
przeszkód do wykonywania wymienionych czynności.

Lek Ketoprofen APTEO MED zawiera laktozę, tartrazynę (E 102), czerwień koszenilową (E 124) i sód

Laktoza
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się
z lekarzem przed przyjęciem leku.

Tartrazyna (E 102) i czerwień koszenilowa (E 124)
Lek może powodować reakcje alergiczne.

Sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

### 3. Jak stosować lek Ketoprofen APTEO MED?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do
lekarza.

Maksymalna dawka dobowa wynosi 150 mg. Stosowanie większych dawek nie jest zalecane.

Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy okres konieczny do złagodzenia objawów.
Jeśli w przebiegu zakażenia jego objawy (takie jak gorączka i ból) utrzymują się lub nasilają, należy
natychmiast skonsultować się z lekarzem (patrz punkt 2).

Jeśli po upływie 5 dni nie nastąpiła poprawa lub jeśli pacjent czuje się gorzej, należy skontaktować się
z lekarzem.

Dawkowanie i sposób stosowania

Dorośli i młodzież w wieku powyżej 15 lat
1 tabletka powlekana co 8 godzin.
Odstęp pomiędzy dawkami nie powinien być krótszy niż 8 godzin.

Tabletki należy przyjmować w czasie posiłku, popijając szklanką wody. Tabletkę należy połknąć w całości,
nie rozgryzać.

W przypadku łagodnych dolegliwości żołądkowych celowe może być stosowanie leków zobojętniających
sok żołądkowy lub osłaniających błonę śluzową żołądka. Związki glinu o działaniu zobojętniającym nie
zmniejszają wchłaniania ketoprofenu.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Ketoprofen APTEO MED
Zaobserwowanymi objawami po zażyciu większej dawki ketoprofenu były: letarg, senność, nudności,
wymioty i ból brzucha. W przypadku przedawkowania dużymi dawkami ketoprofenu mogą wystąpić:
niedociśnienie tętnicze, zatrzymanie oddechu, krwawienie z przewodu pokarmowego.
Brak specyficznej odtrutki.
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Lekarz podejmie postępowanie objawowe i wdroży leczenie podtrzymujące czynności życiowe.

Pominięcie zastosowania leku Ketoprofen APTEO MED
Należy przyjąć kolejną dawkę leku o tej samej porze co zwykle. Nie należy stosować dawki podwójnej
w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
− niestrawność, nudności, bóle brzucha, wymioty

Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
− bóle i zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, senność
− zaparcie, biegunka, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka
− wysypka, zaczerwienienie, świąd

− obrzęk, zmęczenie

Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):
− niedokrwistość spowodowana krwotokiem lub krwawieniem
− parestezje (wrażenia czuciowe)
− zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie)
− szumy uszne
− duszność, możliwość wystąpienia napadu astmy
− zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, owrzodzenie żołądka
− zapalenie wątroby, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększone stężenie bilirubiny w osoczu
spowodowane zapaleniem wątroby
− zwiększenie masy ciała

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
− agranulocytoza (zmniejszenie liczby pewnego rodzaju granulocytów we krwi), trombocytopenia
(zmniejszenie liczby płytek krwi we krwi), zahamowanie czynności szpiku, niedokrwistość
hemolityczna, leukopenia (zmniejszenie liczby leukocytów we krwi)
− reakcje anafilaktyczne (w tym wstrząs anafilaktyczny)
− depresja, omamy, dezorientacja, zaburzenia nastroju
− jałowe zapalenie opon mózgowych, drgawki, zaburzenia smaku, zawroty głowy pochodzenia
obwodowego
− niewydolność serca, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, rozszerzenie naczyń, zapalenie
naczyń
− skurcz oskrzeli (szczególnie u pacjentów z rozpoznaną nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy lub
inne NLPZ), zapalenie błony śluzowej nosa
− zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna, krwawienia z przewodu
pokarmowego, perforacje, zapalenie trzustki
− nadwrażliwość na światło, łysienie, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, wykwity pęcherzowe w tym
zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, ostra uogólniona osutka
krostkowa
− ostra niewydolność nerek, zwłaszcza u osób z istniejącymi wcześniej zaburzeniami czynności tego
narządu i (lub) u pacjentów odwodnionych, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół
nerczycowy, nieprawidłowe wyniki badań czynności nerek
− niedobór sodu we krwi, nadmiar potasu we krwi

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Ketoprofen APTEO MED?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności
oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Ketoprofen APTEO MED
− Substancją czynną leku jest ketoprofen. Każda tabletka powlekana zawiera 50 mg ketoprofenu.
− Pozostałe składniki to: Rdzeń tabletki: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia
żelowana, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna; Otoczka
tabletki: hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 6000, talk, tartrazyna (E 102), czerwień
koszenilowa (E 124).

Jak wygląda lek Ketoprofen APTEO MED i co zawiera opakowanie
Tabletki Ketoprofen APTEO MED to soczewkowate, jasnożółte tabletki powlekane o średnicy 8 mm
z wytłoczonym napisem „Kp 50” po jednej stronie i linią podziału po drugiej stronie.
Linia podziału służy tylko przełamaniu tabletki w celu jej łatwiejszego połknięcia, a nie podziale na dwie
równie dawki.

Tabletki są pakowane w blistry PVC/Aluminium i tekturowe pudełko. Opakowanie zawiera 10 lub 20
tabletek powlekanych.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny:
Synoptis Pharma Sp. z o.o.
ul. Krakowiaków 65
02-255 Warszawa
tel.: 22 32 16 240

Wytwórca:
AC HELCOR S.R.L.
Str. Dr. Victor Babes nr. 62, Loc. Baia Mare
430083 Municipiul Baia Mare
Jud. Maramures
Rumunia

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZNEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Ketoprofen APTEO MED, 50 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Jedna tabletka powlekana zawiera 50 mg ketoprofenu (Ketoprofenum).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Jedna tabletka powlekana zawiera 100 mg laktozy jednowodnej, 0,030 mg tartrazyny (E 102)
i 0,003 mg czerwieni koszenilowej (E 124).

Pełny wykaz substancji pomocniczych – patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana

Soczewkowate, jasnożółte tabletki powlekane o średnicy 8 mm z wytłoczonym napisem „Kp 50” po
jednej stronie i linią podziału po drugiej stronie.
Linia podziału służy tylko przełamaniu tabletki w celu jej łatwiejszego połknięcia, a nie podziale na
dwie równie dawki.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Ketoprofen APTEO MED jest wskazany w krótkotrwałym objawowym leczeniu
ostrego bólu o lekkim lub umiarkowanym nasileniu, takiego jak np.:
− bóle mięśniowe,
− bóle głowy,
− ból zębów,
− bóle kostno-stawowe,
− bolesne miesiączkowanie,
− ból spowodowany nadwyrężeniami i zwichnięciami,
− ból dolnej części pleców.

Ketoprofen APTEO MED jest wskazany do stosowania u osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej
15 lat.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Maksymalna dawka dobowa wynosi 150 mg. Stosowanie większych dawek nie jest zalecane (patrz
punkt 4.4).

Bez konsultacji z lekarzem nie należy stosować produktu leczniczego dłużej niż przez 5 dni.

Dorośli i młodzież w wieku powyżej 15 lat
1 tabletka powlekana co 8 godzin.
Odstęp pomiędzy dawkami nie powinien być krótszy niż 8 godzin.

Tabletki należy przyjmować w czasie posiłku, popijając szklanką wody. Tabletkę należy połknąć
w całości, nie rozgryzać.

W przypadku łagodnych zaburzeń żołądkowo-jelitowych celowe może być stosowanie leków
neutralizujących sok żołądkowy lub osłaniających błonę śluzową żołądka. Związki glinu o działaniu
neutralizującym nie zmniejszają wchłaniania ketoprofenu.

Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy okres konieczny do złagodzenia
objawów (patrz punkt 4.4).

Szczególne grupy pacjentów:
− pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i osoby w podeszłym wieku: zaleca się zmniejszenie
dawki początkowej oraz stosowanie najmniejszych dawek skutecznych (patrz punkt 5.2),
− pacjenci odwodnieni (patrz punkty 4.4 i 4.5),
− pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: pacjentów takich należy monitorować oraz stosować
możliwie najmniejsze dawki skuteczne (patrz punkty 4.4 i 5.2),
− dzieci: nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ketoprofenu u dzieci.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Ketoprofen jest przeciwwskazany w następujących przypadkach:
− rozpoznana nadwrażliwość na ketoprofen lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1, astma aspirynowa lub inne reakcje nadwrażliwości występujące po
niesteroidowych lekach przeciwzapalnych (NLPZ). U tych pacjentów, u których występowały
w wywiadzie reakcje nadwrażliwości takie jak: skurcz oskrzeli, ataki astmy, nieżyt nosa,
pokrzywka lub inne reakcje typu alergicznego, obserwowano ciężkie, rzadko prowadzące do
zgonu reakcje anafilaktyczne (patrz punkt 4.8),
− czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy, lub krwawienia z żołądka i jelit,
owrzodzenia lub perforacja w wywiadzie,
− ciężka niewydolność wątroby lub nerek,
− ciężka niewydolność serca,
− skaza krwotoczna,
− trzeci trymestr ciąży.

Produktu leczniczego nie stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 15 lat.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

U pacjentów z astmą oskrzelową oraz przewlekłym nieżytem nosa, przewlekłym zapaleniem zatok
i (lub) polipami nosa występuje zwiększone ryzyko alergii na kwas acetylosalicylowy i inne
niesteroidowe leki przeciwzapalne. Podanie ketoprofenu u tych pacjentów może wywołać napad
astmy, skurcz oskrzeli, szczególnie u osób z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy lub NLPZ
(patrz punkt 4.3).

Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać
ryzyko owrzodzenia lub krwawienia, takie jak: doustne kortykosteroidy, antykoagulanty takie jak
warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, leki przeciwpłytkowe (takie jak
aspiryna) i nikorandyl (patrz punkt 4.5).

Należy unikać jednoczesnego stosowania ketoprofenu i innych NLPZ, włączając selektywne
inhibitory cyklooksygenazy typu 2 (COX-2).

Niektóre dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie ketoprofenu, zwłaszcza w dużych dawkach,
może być związane z wyższym ryzykiem wystąpienia poważnej toksyczności żołądkowo-jelitowej
w porównaniu z pozostałymi NLPZ (patrz również punkt 4.3).

Ryzyko krwawienia do przewodu pokarmowego, owrzodzeń i perforacji wzrasta z dawką ketoprofenu
lub innego leku z grupy NLPZ stosowaną u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, szczególnie
powikłaną krwawieniem i perforacją przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.3), a także u osób
w podeszłym wieku. W opisanych grupach pacjentów leczenie należy rozpocząć od możliwie
najmniejszej dawki. W tej populacji, a także u pacjentów wymagających leczenia małymi dawkami
kwasu acetylosalicylowego lub innymi lekami mogącymi zwiększać ryzyko działań niepożądanych
w obrębie przewodu pokarmowego, należy również rozważyć stosowanie leków osłaniających błonę
śluzową (np. mizoprostol lub inhibitory pompy protonowej) (patrz poniżej i punkt 4.5).

Pacjenci z ciężkimi chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie, szczególnie osoby
w podeszłym wieku, powinny poinformować o wszystkich nietypowych objawach ze strony jamy
brzusznej (zwłaszcza krwawienie do przewodu pokarmowego), szczególnie w początkowym okresie
leczenia.

Stosowanie ketoprofenu lub innego leku z grupy NLPZ może być przyczyną krwawienia z przewodu
pokarmowego, owrzodzenia przewodu pokarmowego lub perforacji (u niektórych pacjentów ze
skutkiem śmiertelnym), które mogą wystąpić podczas przyjmowania ketoprofenu w dowolnym
momencie leczenia, nawet bez objawów zwiastunowych. Należy zachować ostrożność, stosując
ketoprofen u pacjentów, u których w wywiadzie występowały zaburzenia żołądka i jelit.
Prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych związanych ze stosowaniem któregokolwiek
z leków z grupy NLPZ, zwłaszcza krwawienia z przewodu pokarmowego lub perforacji, niekiedy ze
skutkiem śmiertelnym, zwiększa się u pacjentów w podeszłym wieku, którzy są bardziej podatni,
pacjentów o małej masie ciała, a także u pacjentów z zaburzeniami czynności płytek krwi lub
przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub leki antyagregacyjne (patrz punkt 4.5). Jeśli wystąpią
objawy krwawienia lub owrzodzenia przewodu pokarmowego, produkt leczniczy należy natychmiast
odstawić.

Ketoprofen lub inne leki z grupy NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami
żołądka i jelit w wywiadzie i poddać tych pacjentów szczególnej obserwacji w przypadku takich
chorób jak: zapalenie błony śluzowej żołądka i (lub) dwunastnicy, wrzodziejące zapalenie okrężnicy
i choroba Leśniowskiego-Crohna ze względu na możliwość nasilenia choroby (patrz punkt 4.8).

Bardzo rzadko donoszono o występowaniu ciężkich reakcji skórnych, czasami śmiertelnych, w tym
złuszczającego zapalenia skóry, zespołu Stevensa-Johnsona lub toksycznego martwiczego oddzielania
się naskórka podczas stosowania NLPZ (patrz punkt 4.8). Największe ryzyko wystąpienia tych
zaburzeń występuje na początku leczenia. W większości przypadków te reakcje skórne występują
podczas pierwszego miesiąca leczenia.
Należy zaprzestać stosowania produktu Ketoprofen APTEO MED w przypadku pojawienia się wysypki
skórnej, uszkodzenia błon śluzowych lub innych objawów nadwrażliwości.

Może wystąpić hiperkaliemia, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą, niewydolnością nerek i (lub)
leczonych jednocześnie lekami zwiększającymi stężenie potasu we krwi (patrz punkt 4.5). Należy
monitorować stężenie potasu w tych przypadkach.

Pacjentów z reakcjami nadwrażliwości na światło słoneczne lub fototoksycznością w wywiadzie
należy dokładnie obserwować podczas podawania ketoprofenu.

U pacjentów z niewydolnością serca, marskością wątroby, zespołem nerczycowym, przewlekłymi
zaburzeniami czynności nerek oraz zaburzeniami gospodarki wodnej (np. odwodnienie w wyniku
stosowania leków moczopędnych, hipowolemia po zabiegu chirurgicznym lub z innych przyczyn)
ketoprofen może zmniejszać przepływ nerkowy poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn,
prowadząc do wystąpienia zaburzenia czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku.
W początkowym okresie leczenia u tych pacjentów niezbędne jest szczegółowe monitorowanie
wielkości diurezy oraz innych wskaźników czynności nerek. Zaburzenie czynności nerek może
prowadzić do obrzęków i zwiększenia stężenia azotu pozabiałkowego w surowicy.

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub z chorobą wątroby w wywiadzie konieczna jest
dokładna obserwacja (należy okresowo oznaczać aktywność aminotransferaz, szczególnie podczas
długotrwałej terapii) i indywidualne dostosowanie dawki produktu leczniczego.

Podczas długotrwałego stosowania ketoprofenu należy wykonywać badania wskaźników morfologii
krwi oraz kontrolować wskaźniki czynności wątroby oraz nerek. Odnotowano bardzo rzadkie
przypadki żółtaczki i zapalenia wątroby podczas leczenia ketoprofenem.

W przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia należy przerwać stosowanie produktu leczniczego.

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ketoprofenu u dzieci. Nie zaleca się stosowania produktu
leczniczego u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 15 lat.

Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy okres konieczny do złagodzenia
objawów (patrz punkt 4.2).

Maskowanie objawów zakażenia podstawowego
Ketoprofen APTEO MED może maskować objawy zakażenia, co może prowadzić do opóźnionego
rozpoczęcia stosowania właściwego leczenia, a przez to pogarszać skutki zakażenia. Zjawisko to
zaobserwowano w przypadku pozaszpitalnego bakteryjnego zapalenia płuc i powikłań bakteryjnych
ospy wietrznej. Jeśli lek Ketoprofen APTEO MED stosowany jest z powodu bólu związanego
z zakażeniem, zaleca się kontrolowanie przebiegu zakażenia. W warunkach pozaszpitalnych pacjent
powinien skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają.

Wpływ na układ krążenia i naczynia mózgowe
Pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie lub łagodną do umiarkowanej zastoinową
niewydolnością serca, z zatrzymaniem płynów i z obrzękami należy odpowiednio kontrolować
i wydawać właściwe zalecenia. Zatrzymanie płynów i obrzęki były zgłaszane w związku z leczeniem
NLPZ.

Z badań klinicznych i danych epidemiologicznych wynika, że przyjmowanie niesteroidowych leków
przeciwzapalnych innych niż kwas acetylosalicylowy (szczególnie długotrwale w dużych dawkach)
jest związane ze zwiększeniem ryzyka zakrzepicy tętnic (np. zawał serca lub udar). Dane te są
niewystarczające, aby wykluczyć takie ryzyko w przypadku przyjmowania ketoprofenu.

Podobnie jak w przypadku wszystkich leków z grupy NLPZ należy zachować ostrożność podczas
leczenia pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca,
rozpoznaną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń
mózgowych, a także przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka
chorób układu krążenia (np. z nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą, palących tytoń).

U pacjentów przyjmujących niesteroidowe leki przeciwzapalne inne niż kwas acetylosalicylowy
w leczeniu bólu okołooperacyjnego po zabiegu pomostowania tętnic wieńcowych odnotowano wzrost
ryzyka tętniczych incydentów zakrzepowych.

Zwiększone ryzyko wystąpienia migotania przedsionków było zgłaszane w związku z leczeniem
NLPZ.

Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Laktoza
Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, brakiem latazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Tartrazyna (E 102) i czerwień koszenilowa (E 124)
Produkt leczniczy może powodować reakcje alergiczne.

Sód
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, to znaczy produkt
uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania ketoprofenu z następującymi lekami:
− innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (w tym selektywnymi inhibitorami
cyklooksygenazy 2 – COX-2) i salicylanami w dużych dawkach. Jednoczesne stosowanie
prowadzi do zwiększenia działań niepożądanych (zwłaszcza ryzyka powstania owrzodzenia
przewodu pokarmowego oraz krwawienia z przewodu pokarmowego).
− lekami przeciwzakrzepowymi:
− heparyną,
− antagonistami witaminy K (np.: warfaryna),
− lekami przeciwagregacyjnymi (np.: tiklopidyna, klopidogrel),
− inhibitorami trombiny (np.: dabigatran),
− bezpośrednimi inhibitorami czynnika Xa (np.: apiksaban, rywaroksaban, edoksaban).
Ketoprofen hamuje agregację płytek krwi oraz podrażnia błonę śluzową żołądka, prowadząc do
zwiększonego ryzyka krwawienia, zwłaszcza z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Nie
zaleca się stosowania wymienionych leków jednocześnie z ketoprofenem. Jeśli jednoczesne
stosowanie tych leków jest niezbędne, należy uważnie obserwować objawy kliniczne u pacjenta
oraz wykonywać okresowe kontrole wskaźników badań laboratoryjnych. Nie należy stosować
leczenia NLPZ dłużej niż kilka dni.
− litem. Podobnie do innych NLPZ ketoprofen hamuje wydalanie litu i może zwiększać jego
stężenie w surowicy nawet do wartości toksycznych. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
ketoprofenu z solami litu. Jeśli postępowanie takie jest konieczne, należy ściśle monitorować
stężenia litu w surowicy i odpowiednio modyfikować jego dawki w trakcie leczenia NLPZ oraz po
zakończeniu leczenia NLPZ.
− metotreksatem (w dawkach większych niż 15 mg na tydzień). Jednoczesne stosowanie
metotreksatu w dużych dawkach (większych niż 15 mg na tydzień) powoduje zwiększone
prawdopodobieństwo toksyczności hematologicznej, które związane jest ze zwiększaniem
stężenia metotreksatu w surowicy, wskutek wypierania go przez ketoprofen z połączeń z białkami
osocza i zmniejszeniem jego klirensu nerkowego oraz przedłużaniem okresu półtrwania
metotreksatu.

Należy zachować środki ostrożności podczas jednoczesnego stosowania z następującymi lekami:
− lekami zwiększającymi stężenie potasu we krwi. Produkty lecznicze i kategorie terapeutyczne,
które mogą zwiększać stężenie potasu we krwi to: sole potasu, leki moczopędne oszczędzające
potas, inhibitory konwertazy angiotensyny oraz leki blokujące receptory angiotensyny II, inne
NLPZ, heparyny (o małej masie cząsteczkowej lub niefrakcjonowana), cyklosporyna, takrolimus
i trimetoprym). Ryzyko hiperkaliemii może być zwiększone, gdy leki wymienione powyżej są
podawane jednocześnie z ketoprofenem (patrz punkt 4.4).
− lekami moczopędnymi. U pacjentów otrzymujących leki moczopędne, a szczególnie u pacjentów
odwodnionych, jednoczesne stosowanie ketoprofenu może prowadzić do zmniejszenia przepływu
nerkowego (wskutek hamowania syntezy prostaglandyn) i do wystąpienia niewydolności nerek.
Tacy pacjenci powinni przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego zostać nawodnieni. Po
rozpoczęciu leczenia należy także pamiętać o kontrolowaniu czynności nerek (patrz punkt 4.4).
− inhibitorami konwertazy angiotensyny oraz lekami blokującymi receptory angiotensyny II.
U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. u pacjentów odwodnionych lub pacjentów
w podeszłym wieku) jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny lub leków
blokujących receptory angiotensyny II wraz z inhibitorami cyklooksygenazy może powodować
dalsze pogorszenie czynności nerek, w tym prowadzące do możliwej ostrej niewydolności nerek.
− metotreksatem (w dawkach mniejszych niż 15 mg na tydzień). Podczas pierwszych tygodni
jednoczesnego stosowania ketoprofenu i metotreksatu w dawkach mniejszych niż 15 mg na
tydzień należy wykonywać pełne badanie wskaźników morfologii krwi co tydzień. U pacjentów
z zaburzeniami czynności nerek oraz pacjentów w podeszłym wieku pełne badanie wskaźników

morfologii krwi należy wykonywać częściej.
− kortykosteroidami. Zwiększenie ryzyka wystąpienia owrzodzenia w przewodzie pokarmowym
i krwawienia (patrz punkt 4.4).
− pentoksyfiliną. Podczas jednoczesnego stosowania z ketoprofenem występuje zwiększone
ryzyko krwawienia. Należy częściej obserwować pacjenta i monitorować czas krwawienia.
− tenofowirem. Podczas jednoczesnego stosowania fumaranu dizoproksylu tenofowiru
z ketoprofenem występuje zwiększone ryzyko niewydolności nerek.
− nikorandylem. U pacjentów przyjmujących jednocześnie nikorandyl oraz leki z grupy NLPZ
istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkich powikłań, takich jak owrzodzenie, perforacja
i krwawienie z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4).
− glikozydami nasercowymi. Niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą nasilać niewydolność serca
i powodować zwiększenie stężenia glikozydów nasercowych we krwi. Zalecana jest ostrożność,
zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, z uwagi na fakt, że leki z grupy NLPZ
mogą zaburzać czynność nerek oraz zmniejszać klirens nerkowy glikozydów nasercowych.
− cyklosporyną. Zwiększone prawdopodobieństwo działania nefrotoksycznego, zwłaszcza
u pacjentów w podeszłym wieku.
− takrolimusem. Zwiększone prawdopodobieństwo działania nefrotoksycznego, zwłaszcza
u pacjentów w podeszłym wieku.
− antybiotykami z grupy chinolonów. U pacjentów stosujących jednocześnie niesteroidowe leki
przeciwzapalne i antybiotyk z grupy chinolonów istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia
drgawek.

Należy zwrócić szczególną uwagę na stosowanie ketoprofenu jednocześnie z:
− lekami przeciwnadciśnieniowymi (lekami blokującymi receptory β-adrenergiczne, inhibitorami
enzymu konwertującego angiotensynę, lekami moczopędnymi) – ryzyko zmniejszenia
skuteczności tych leków (wskutek hamowania syntezy prostaglandyn rozszerzających naczynia
przez leki z grupy NLPZ).
− lekami trombolitycznymi – zwiększone ryzyko krwawienia.
− probenecydem – jednoczesne stosowanie z ketoprofenem może znacznie zmniejszyć klirens
osoczowy ketoprofenu.
− inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) – zwiększone ryzyko krwawienia
z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4).

Ketoprofen może zmniejszyć skuteczność domacicznych środków antykoncepcyjnych.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Hamowanie syntezy prostaglandyn może mieć szkodliwy wpływ na przebieg ciąży i (lub) rozwój
zarodka lub płodu. Dane z badań epidemiologicznych wskazują, że stosowanie inhibitora syntezy
prostaglandyn we wczesnym okresie ciąży wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poronienia i rozwoju
wad rozwojowych serca oraz wytrzewienia jelit. Bezwzględne ryzyko wad dotyczących układu
sercowo-naczyniowego zwiększyło się z mniej niż 1% do około 1,5%. Uważa się, że ryzyko zwiększa
się wraz ze zwiększeniem dawki i wydłużeniem czasu leczenia. Wykazano, że u zwierząt podanie
inhibitora syntezy prostaglandyn powoduje zwiększoną utratę przed- i poimplantacyjną zarodków oraz
zwiększenie śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto stwierdzono, że podawanie zwierzętom
inhibitora syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy zwiększa częstość rozwoju różnych wad
rozwojowych, w tym dotyczących układu sercowo-naczyniowego. Od 20 tygodnia ciąży stosowanie
ketoprofenu może powodować małowodzie wynikające z zaburzeń czynności nerek płodu. Może ono
nastąpić wkrótce po rozpoczęciu leczenia i zwykle ustępuje po odstawieniu. Ponadto zgłaszano
przypadki zwężenia przewodu tętniczego po leczeniu w drugim trymestrze ciąży, z których większość
ustąpiła po zaprzestaniu leczenia. W związku z tym ketoprofenu nie należy stosować w pierwszym
i drugim trymestrze ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli ketoprofen stosowany jest
u kobiet usiłujących zajść w ciążę lub u kobiet w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, lek należy
podawać w możliwie najmniejszej dawce przez możliwie najkrótszy czas. Po ekspozycji na
ketoprofen przez kilka dni od 20. tygodnia ciąży należy rozważyć monitorowanie przedporodowe pod

kątem małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego. Leczenie należy przerwać w przypadku
stwierdzenia małowodzia lub zwężenia przewodu tętniczego.

Wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn:
• stosowane w trzecim trymestrze ciąży mogą narazić płód na:
− toksyczne działanie na układ krążenia i oddechowy (z przedwczesnym zwężeniem/zamknięciem
przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym),
− zaburzenia czynności nerek (patrz powyżej), które mogą postępować do niewydolności nerek
z małowodziem,
• przyjmowane pod koniec ciąży mogą narazić matkę i noworodka na:
− wydłużenie czasu krwawienia, działanie przeciwagregacyjne, które może wystąpić nawet po
zastosowaniu małych dawek ketoprofenu,
− zahamowanie skurczów macicy, które prowadzi do opóźnienia lub przedłużenia porodu.
Z tego względu stosowanie ketoprofenu w trzecim trymestrze ciąży jest przeciwwskazane.

Karmienie piersią
Brak danych dotyczących wydzielania ketoprofenu do mleka matki. Nie zaleca się stosowania
ketoprofenu u kobiet karmiących piersią.

Płodność
U pacjentek przyjmujących przewlekle ketoprofen opisano przypadki wtórnej niepłodności bez
jajeczkowania (wskutek braku pęknięcia pęcherzyka Graafa). Stosowanie ketoprofenu lub innego leku
z grupy NLPZ może niekorzystnie wpływać na płodność u kobiet i nie jest ono zalecane u kobiet,
które planują zajście w ciążę. W przypadku kobiet, które mają trudności z zajściem z ciążę lub które
są poddawane badaniom w związku z niepłodnością, należy rozważyć zakończenie stosowania
ketoprofenu lub innego leku z grupy NLPZ.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Należy ostrzec pacjenta o możliwości wystąpienia zawrotów głowy, senności oraz drgawek. Należy
zalecić pacjentowi, żeby jeśli wystąpi którekolwiek z tych zaburzeń, nie prowadził pojazdów ani nie
obsługiwał maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Następujące działania niepożądane są wymienione na podstawie klasyfikacji układów i narządów
i przy użyciu następującej konwencji: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt
często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość
nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia krwi i układu chłonnego:
rzadko: niedokrwistość spowodowana krwotokiem lub krwawieniem
częstość nieznana: agranulocytoza, trombocytopenia, zahamowanie czynności szpiku, niedokrwistość
hemolityczna, leukopenia

Zaburzenia układu immunologicznego:
częstość nieznana: reakcje anafilaktyczne (w tym wstrząs anafilaktyczny)

Zaburzenia psychiczne:
częstość nieznana: depresja, omamy, stan splątania, zaburzenia nastroju

Zaburzenia układu nerwowego:
niezbyt często: bóle i zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, senność
rzadko: parestezje
częstość nieznana: jałowe zapalenie opon mózgowych, drgawki, zaburzenia smaku, zawroty głowy
pochodzenia obwodowego

Zaburzenia oka:
rzadko: zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie) (patrz punkt 4.4)

Zaburzenia ucha i błędnika:
rzadko: szumy uszne

Zaburzenia serca:
częstość nieznana: niewydolność serca, migotanie przedsionków

Zaburzenia naczyniowe:
częstość nieznana: nadciśnienie tętnicze, rozszerzenie naczyń, zapalenie naczyń (włączając
leukocytoklastyczne zapalenie naczyń)

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia:
rzadko: duszność, możliwość wystąpienia napadu astmy
częstość nieznana: skurcz oskrzeli (szczególnie u pacjentów z rozpoznaną nadwrażliwością na kwas
acetylosalicylowy lub inne NLPZ), zapalenie błony śluzowej nosa

Zaburzenia żołądka i jelit:
często: niestrawność, nudności, bóle brzucha, wymioty
niezbyt często: zaparcie, biegunka, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka
rzadko: zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, owrzodzenie żołądka
częstość nieznana: zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna, krwawienia
z przewodu pokarmowego, perforacja, zapalenie trzustki
Mogą wystąpić zaburzenia smaku.
Ketoprofen podawany doustnie w dawce 200 mg na dobę zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia
krwawienia z przewodu pokarmowego. Prawdopodobieństwo zwiększa się wraz ze zwiększeniem
dawki.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych:
rzadko: zapalenie wątroby, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększone stężenie bilirubiny
w surowicy spowodowane zapaleniem wątroby

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:
niezbyt często: wysypka, zaczerwienienie, świąd
częstość nieznana: nadwrażliwość na światło, łysienie, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, wykwity
pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, ostra
uogólniona osutka krostkowa

Zaburzenia nerek i dróg moczowych:
częstość nieznana: ostra niewydolność nerek, zwłaszcza u osób z istniejącymi wcześniej zaburzeniami
czynności tego narządu i (lub) u pacjentów odwodnionych, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek,
zespół nerczycowy, nieprawidłowe wyniki badań czynności nerek

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania:
niezbyt często: obrzęk, zmęczenie

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
częstość nieznana: niedobór sodu we krwi, nadmiar potasu we krwi (patrz punkty 4.4 oraz 4.5)

Badania diagnostyczne:
rzadko: zwiększenie masy ciała

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać

wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.:
+48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Raportowano przedawkowanie po zastosowaniu dawki 2,5 g ketoprofenu. Zaobserwowane objawy po
przedawkowaniu ketoprofenu były łagodne i ograniczały się do: letargu, senności, nudności,
wymiotów i bólu brzucha. W przypadku przedawkowania dużymi dawkami ketoprofenu mogą
wystąpić: niedociśnienie tętnicze, zatrzymanie oddechu, krwawienie z przewodu pokarmowego.
Brak specyficznego antidotum w przypadku przedawkowania ketoprofenu. W przypadku podejrzenia
znacznego przedawkowania zaleca się wykonanie płukania żołądka oraz postępowanie objawowe
i leczenie podtrzymujące czynności życiowe. Aby skompensować odwodnienie należy monitorować
wydalanie z moczem i wyrównać kwasicę, jeśli wystąpiła. W przypadku wystąpienia niewydolności
nerek można w celu usunięcia produktu leczniczego z krążenia zastosować hemodializę.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Kod ATC: M01AE03
Grupa farmakoterapeutyczna: Niesteroidowe leki przeciwzapalne i przeciwreumatyczne, pochodne
kwasu propionowego.

Ketoprofen jest pochodną kwasu arylokarboksylowego należącego do grupy niesteroidowych leków
przeciwzapalnych pochodnych kwasu propionowego.
Ketoprofen wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwgorączkowe i przeciwbólowe.
Mechanizm działania ketoprofenu polega prawdopodobnie na hamowaniu cyklooksygenazy, enzymu
odpowiedzialnego za syntezę prostaglandyn. Dopuszcza się również istnienie innych mechanizmów
działania ketoprofenu. Ketoprofen hamuje również agregację płytek.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Ketoprofen wchłania się dobrze i całkowicie z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie
w surowicy występuje w 60 do 90 minut po podaniu doustnym. Pokarm spowalnia szybkość
wchłaniania i zmniejsza nieco maksymalne stężenie w surowicy (Cmax), nie wpływa jednak na
biodostępność ketoprofenu. Leki neutralizujące nie wpływają na wchłanianie produktu leczniczego.

Dystrybucja
Ketoprofen jest w 99% związany z białkami osocza, głównie z albuminami. Ketoprofen przenika do
płynu maziowego oraz przestrzeni stawowych: torebki stawowej, maziówki i tkanek ścięgnistych.
Ketoprofen przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego oraz przez barierę łożyskową.
Okres połowicznej eliminacji z osocza wynosi około 2 godzin.
Objętość dystrybucji wynosi około 7 L.

Metabolizm
Ketoprofen ulega hydroksylacji i sprzęganiu z kwasem glukuronowym (główna droga metabolizmu to
sprzęganie z kwasem glukuronowym). Mniej niż 1% ketoprofenu jest wydalane w postaci nie
zmienionej. Zarówno ketoprofen, jak i jego metabolity wydalane są głównie w moczu – wydalana tą
drogą ilość metabolitu sprzężonego z kwasem glukuronowym wynosi około 65-85% podanej dawki.

Eliminacja
50% podanej dawki jest wydalane z moczem w ciągu 6 godzin od podania leku. Po podaniu doustnym

ketoprofenu około 75-90% dawki zostaje wydalone w moczu po 5 dniach od podania dawki leku.
Wydalanie z kałem wynosi od 1% do 8%.

Szczególne grupy pacjentów
Osoby w podeszłym wieku – wchłanianie ketoprofenu nie zmienia się; ulega wydłużeniu okres
półtrwania produktu leczniczego (3 godziny) oraz zmniejsza się klirens nerkowy i osoczowy.
Pacjenci z niewydolnością nerek – zmniejsza się klirens nerkowy i osoczowy, a wydłużeniu ulega
okres półtrwania produktu leczniczego, proporcjonalnie do ciężkości niewydolności nerek.
Pacjenci z niewydolnością wątroby – nie ulega zmianie klirens osoczowy i okres połowicznej
eliminacji; około dwukrotnie zwiększa się ilość produktu leczniczego niezwiązanego z białkami.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Badania toksykologiczne przeprowadzono u myszy, szczurów, psów i ssaków naczelnych innych niż
człowiek przez okres do 18 miesięcy. Po zastosowaniu dawek powyżej 4,5 mg/kg mc. na dobę
u szczurów, około 3 mg/kg mc. na dobę u psów i 9 mg/kg mc. na dobę u ssaków naczelnych innych
niż człowiek zaobserwowano zmiany w przewodzie pokarmowym (stwierdzono nadżerki,
owrzodzenia i wrzody prowadzące do perforacji), bardziej widoczne i częściej występujące po
zastosowaniu większych dawek. U szczurów po zastosowaniu najwyższej dawki 24 mg/kg mc. na
dobę odnotowano zmiany w kanalikach nerkowych z martwicą brodawek nerkowych.

Badania działania rakotwórczego i mutagennego wykazały, że produkt był pozbawiony działania
rakotwórczego lub mutagennego.

Badania na zarodkach i płodach szczurów, myszy i królików nie wykazały działania teratogennego.
U królików po zastosowaniu dawki powyżej 6 mg/kg na dobę zaobserwowano niewielką
embriotoksyczność.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki:
Laktoza jednowodna
Celuloza mikrokrystaliczna
Skrobia żelowana
Kroskarmeloza sodowa
Magnezu stearynian
Krzemionka koloidalna bezwodna

Otoczka tabletki:
Hypromeloza
Tytanu dwutlenek (E 171)
Makrogol 6000
Talk
Tartrazyna (E 102)
Czerwień koszenilowa (E 124)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

5 lat

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blister PVC/Aluminium w tekturowym pudełku.
Opakowanie zawiera 10 lub 20 tabletek powlekanych.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Bez specjalnych wymagań.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

Synoptis Pharma Sp. z o.o.
ul. Krakowiaków 65
02-255 Warszawa

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 29300

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 19 września 2025

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.