# Opokan max

> Meloksykam · 15 mg · Tabletki

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Opokan max
- **Nazwa powszechna:** Meloxicamum
- **Substancja czynna:** [Meloksykam](https://apteka.online/odpowiedniki/meloxicamum)
- **Moc:** 15 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** OTC, Rp
- **Kod ATC:** M01AC06
- **Liczba opakowań:** 4
- **Numer pozwolenia:** 12285
- **Podmiot odpowiedzialny:** Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o.
- **Producent:** Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o., Polska
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwzapalne-i-przeciwreumatyczne/opokan-max-tabl-15-mg-aflofarm
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-przeciwzapalne-i-przeciwreumatyczne/opokan-max-tabl-15-mg-aflofarm.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/16231/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/16231/characteristic

## Dostępne opakowania (4)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 10 tabl. | 5902802708137 | OTC | — | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 10 tabl. | 5909990612406 | Rp | — | Trudno dostępny (2/5) | — |
| 20 tabl. | 5909990612413 | Rp | — | Brak danych | — |
| 30 tabl. | 5909990612420 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Opokan max i w jakim celu się go stosuje?
Lek Opokan max zawiera substancję czynną meloksykam. Meloksykam należy do grupy tak zwanych
niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), które są stosowane w celu zmniejszenia stanu
zapalnego i bólu stawów oraz mięśni.
Lek ma działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe.

Wskazania do stosowania leku Opokan max:

Lek stosuje się u osób dorosłych, w przypadku gdy zastosowana dawka 7,5 mg meloksykamu była
niewystarczająco skuteczna, w krótkotrwałym leczeniu zaostrzeń objawów chorób reumatoidalnych
takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów oraz
zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, jako lek przeciwzapalny i przeciwbólowy w bólach
kostno-stawowych i mięśniowych (np. bóle kręgosłupa, pleców, kolan) w przebiegu chorób
reumatoidalnych i zwyrodnieniowych stawów.

Nie stosować dłużej niż 7 dni bez konsultacji z lekarzem.

UWAGA: Lek Opokan max może być przyjmowany jedynie przez pacjentów, u których dawka
7,5 mg meloksykamu nie przyniosła oczekiwanego rezultatu w łagodzeniu bólu.

### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Opokan max

Kiedy nie przyjmować leku Opokan max
- jeśli pacjent ma uczulenie na meloksykam lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);

- jeśli podczas przyjmowania innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), w tym
kwasu acetylosalicylowego (aspiryna) wystąpiły: świszczący oddech, uczucie ucisku w klatce
piersiowej, duszność (astma), wysypka skórna (pokrzywka), niedrożność nosa z powodu obrzęku
błony śluzowej nosa (polipy nosa), nagły obrzęk skóry lub błon śluzowych, taki jak obrzęk wokół
oczu, twarzy, warg, jamy ustnej lub gardła, mogący ewentualnie utrudniać oddychanie (obrzęk
naczynioruchowy);
- jeśli pacjent ma ciężką niewydolność wątroby;
- jeśli pacjent ma ciężką niewydolność nerek i nie jest poddawany dializom;
- jeśli pacjent ma ciężką niewydolność serca;
- jeśli podczas przyjmowania leków przeciwzapalnych (NLPZ) wystąpiły: krwawienia z żołądka
lub jelit, perforacje żołądka lub jelit;
- jeśli pacjent ma czynną lub nawracającą chorobę wrzodową żołądka i (lub) dwunastnicy
(wystąpiły u niego co najmniej dwa epizody potwierdzonego owrzodzenia lub krwawienia);
- jeśli pacjent miał udar krwotoczny mózgu (udar) lub inne krwawienia, np. z przewodu
pokarmowego;
- jeśli pacjentka jest w trzecim trymestrze ciąży lub karmi piersią;
- jeśli pacjent jest w wieku poniżej 18 lat.

Jeśli pacjent nie jest pewien, czy którykolwiek z powyższych punktów go dotyczy, należy
skontaktować się z lekarzem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Lek Opokan max jest przeznaczony dla pacjentów, u których zastosowana dawka meloksykamu
7,5 mg nie przyniosla oczekiwanego rezultatu w łagodzeniu bólu.

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Opokan max należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą,
jeśli:
- u pacjenta wystąpiła nagła reakcja uczuleniowa (tzw. wstrząs anafilaktyczny), występująca do
20 minut od zastosowania leku (patrz punkt 4: Możliwe działania niepożądane);
- pacjent ma chorobę wrzodową żołądka i (lub) dwunastnicy lub zapalenie błony śluzowej
przełyku lub żołądka. Lek ten można podawać pacjentom, u których choroba została
całkowicie wyleczona;
- pacjent ma cukrzycę;
- pacjent ma podwyższony poziom cholesterolu we krwi;
- pacjent ma nadciśnienie tętnicze, ponieważ zwiększa się wtedy ryzyko zawału serca lub
udaru;
- pacjent ma łagodną lub umiarkowaną niewydolność serca (objawiająca się m.in. obrzękami);
- pacjent ma chorobę niedokrwienną serca, chorobę tętnic obwodowych lub chorobę naczyń
mózgu, ponieważ zwiększa się wtedy ryzyko zatoru tętnic;
- pacjent ma choroby jelit (wrzodziejące zapalenie okrężnicy lub choroba LeśniowskiegoCrohna), ponieważ zwiększa się ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego. Jeśli wystąpi
krwawienie z przewodu pokarmowego, lek należy natychmiast odstawić;
- pacjent ma zaburzenia czynności nerek. Należy wtedy regularnie kontrolować pracę nerek.
Dostępny jest lek Opokan o niższej mocy (7,5 mg, tabletki), który może być bardziej
odpowiedni;
- pacjent ma zmniejszoną objętość krwi krążącej (hipowolemia), która może wystąpić w
przypadku dużej utraty krwi lub poparzenia, zabiegu chirurgicznego lub małej ilości
przyjmowanych płynów;
- pacjent ma zaburzenia czynności wątroby; lek może powodować niewielkie, przemijające
zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi (AspAT i AlAT);
- pacjent jest w podeszłym wieku, ponieważ zwiększa się ryzyko zaburzeń czynności nerek,
wątroby i serca. Lekarz zleci regularne badania;
- pacjentka planuje ciążę lub ma trudności z zajściem w ciążę, ponieważ lek wpływa
niekorzystnie na płodność. Należy wtedy odstawić lek;
- pacjent ma wysokie stężenie potasu we krwi, zdiagnozowane wcześniej przez lekarza;
- u pacjenta kiedykolwiek po przyjęciu meloksykamu lub innych oksykamów (np.
piroksykamu) wystąpił trwały rumień (wykwit) polekowy [okrągłe lub owalne,

zaczerwienione i obrzęknięte plamy na skórze, zwykle nawracające w tym samym miejscu
(w tych samych miejscach), pęcherze, pokrzywka i świąd].

W przypadku wątpliwości czy powyższe okoliczności dotyczą pacjenta, należy skonsultować się
z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku Opokan max.

Należy przerwać stosowanie leku Opokan max natychmiast po zauważeniu krwawienia
(powodującego smołowate stolce) lub w przypadku owrzodzenia przewodu pokarmowego
(powodującego bóle brzucha).

Przyjmowanie takich leków, jak Opokan max może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka
ataku serca (zawał serca) lub udaru. Ryzyko to zwiększa długotrwałe przyjmowanie dużych dawek
leku. Nie należy stosować większych dawek i dłuższego czasu leczenia niż zalecane (patrz punkt 3:
Jak przyjmować lek Opokan max).

W przypadku zaburzeń czynności serca, przebytego udaru lub podejrzenia, że występuje ryzyko tych
zaburzeń (np. podwyższone ciśnienie krwi, cukrzyca, zwiększone stężenie cholesterolu, palenie
tytoniu) należy omówić sposób leczenia z lekarzem lub farmaceutą.

W związku ze stosowaniem leku Opokan max zgłaszano potencjalnie zagrażające życiu wysypki
skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), występujące
początkowo jako czerwonawe kropki lub okrągłe plamy na tułowiu, często z centralnymi pęcherzami.
Dodatkowe objawy, które można zaobserwować obejmują wrzody w jamie ustnej, gardle, nosie, na
genitaliach i zapalenie spojówek (czerwone i opuchnięte oczy). Tym potencjalnie zagrażającym życiu
wysypkom skórnym często towarzyszą objawy grypopodobne. Wysypka może rozwijać się do
uogólnionych pęcherzy lub oddzielania się naskórka. Najwyższe ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji
skórnych występuje w pierwszych tygodniach leczenia. U pacjentów, u których wystąpił zespół
Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka podczas stosowania leku Opokan
max, nie można wznawiać leczenia meloksykamem.

W przypadku wystąpienia wysypki lub ww. objawów, należy zaprzestać stosowania leku Opokan max
i niezwłocznie zasięgnąć porady lekarza, informując go o przyjmowaniu tego leku.

Specjalne uwagi dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
Pacjenci dializowani z ciężką niewydolnością nerek nie powinni stosować dawki wyższej niż 7,5 mg
meloksykamu na dobę.

Lek Opokan max nie jest zalecany do stosowania w trakcie napadów ostrego bólu.

Lek Opokan max może maskować objawy zakażenia (np. gorączkę). Jeśli pacjent podejrzewa u siebie
zakażenie, powinien skontaktować się z lekarzem.

Dzieci i młodzież
Leku Opokan max nie stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Osoby w podeszłym wieku
Jeżeli pacjent jest w podeszłym wieku, powinien stosować lek Opokan max ze szczególną
ostrożnością ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Zalecana jest
konsultacja z lekarzem.

Opokan max a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Nie należy stosować leku Opokan max jednocześnie z następującymi lekami:
• inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym salicylany (np. kwas acetylosalicylowy w
dawce jednorazowej 500 mg i dobowej 3000 mg), jednoczesne stosowanie z lekiem Opokan max
może zwiększyć ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego;
• leki moczopędne (zwiększające wytwarzanie moczu, np. furosemid), jednoczesne stosowanie
z lekiem Opokan max może powodować u pacjentów odwodnionych ciężką niewydolność nerek.
Pacjenci otrzymujący jednocześnie lek Opokan max i leki moczopędne powinni otrzymywać
dużo płynów (do picia i (lub) podawanych dożylnie w kroplówkach). Przed rozpoczęciem
leczenia lekarz zbada pracę nerek;
• leki przeciwzakrzepowe stosowane doustnie lub pozajelitowo (stosowane w zapobieganiu
powstawania skrzepów krwi); jednoczesne stosowanie z lekiem Opokan max może nasilić
krwawienie;
• leki trombolityczne i przeciwpłytkowe (leki, które rozpuszczają zakrzepy krwi);
• leki obniżające ciśnienie krwi:
o inhibitory konwertazy angiotensyny (np. kaptopryl, enalapryl);
o antagoniści receptora angiotensyny II typu AT1 (tzw. sartany);
o leki beta–adrenolityczne;
Jednoczesne stosowanie wyżej wymienionych leków z lekiem Opokan max może powodować ciężkie
zaburzenie czynności nerek oraz zmniejszyć ich terapeutyczny efekt.
• cyklosporyna, takrolimus (lek stosowany u pacjentów po przeszczepieniu narządów lub
w przypadku ciężkich chorób skóry, reumatoidalnego zapalenia stawów lub zespołu
nerczycowego) - lekarz będzie regularnie kontrolował pracę nerek;
• trimetoprym (lek stosowany w leczeniu zakażeń dróg moczowych);
• sole potasu (leki stosowane w leczeniu małego stężenia potasu we krwi);
• antykoncepcyjne produkty wewnątrzmaciczne; lek Opokan max może zmniejszać ich
skuteczność. Konieczne jest stosowanie dodatkowej metody zapobiegania ciąży, np. używanie
prezerwatywy;
• kortykosteroidy (np. stosowane przeciwzapalnie lub w leczeniu reakcji alergicznych) -
jednoczesne stosowanie z lekiem Opokan max może zwiększyć ryzyko owrzodzeń i krwawień z
przewodu pokarmowego;
• lit (lek stosowany w leczeniu niektórych chorób psychicznych);
• selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) - stosowane w leczeniu
depresji;
• metotreksat (lek cytostatyczny, stosowany w leczeniu chorób nowotworowych lub ciężkich
niekontrolowanych chorób skóry i czynnego reumatoidalnego zapalenia stawów);
• cholestyramina (lek obniżający stężenie cholesterolu we krwi);
• deferazyroks - stosowany w leczeniu przewlekłego wysokiego stężenia żelaza w organizmie;
• pemetreksed - stosowany w leczeniu nowotworów;
• doustne leki przeciwcukrzycowe (pochodne sulfonylomocznika, nateglinid) – stosowane w
leczeniu cukrzycy. Lekarz powinien zapewnić systematyczne monitorowanie poziomu cukru we
krwi pacjenta pod kątem wystąpienia hipoglikemii.

Opokan max z jedzeniem i piciem
Lek Opokan max należy przyjmować podczas posiłku, popijając wodą.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Nie należy przyjmować leku Opokan max, jeśli pacjentka jest w ostatnich 3 miesiącach ciąży, gdyż
może on zaszkodzić nienarodzonemu dziecku lub być przyczyną komplikacji podczas porodu. Może
on powodować zaburzenia związane z nerkami i sercem u nienarodzonego dziecka. Może on
zwiększać skłonność do krwawień pacjentki i jej dziecka oraz powodować opóźnienie lub wydłużenie
okresu porodu. W ciągu pierwszych 6 miesięcy ciąży nie należy stosować leku Opokan max, chyba że
lekarz uzna użycie go za bezwzględnie konieczne. Jeśli konieczne jest leczenie w tym okresie lub

podczas próby starań o ciążę, należy zastosować jak najmniejszą dawkę przez możliwie najkrótszy
czas.

Od 20. tygodnia ciąży lek Opokan max może powodować u nienarodzonego dziecka zwężenie
naczynia krwionośnego (kanału tętniczego) w sercu dziecka lub zaburzenia nerek, które mogą
prowadzić do niskiego poziomu płynu owodniowego otaczającego dziecko (małowodzia). Jeśli
konieczne jest leczenie przez okres dłuższy niż kilka dni, lekarz może zalecić dodatkową obserwację.

Karmienie piersią
Lek Opokan max jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią.

Płodność
Ten lek może utrudniać zajście w ciążę. Należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka planuje zajście
w ciążę lub ma trudności z zajściem w ciążę.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, takich jak: zawroty głowy, zaburzenia widzenia,
w tym niewyraźne widzenie, senność lub inne zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego,
nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Lek Opokan max zawiera laktozę jednowodną i sód

Laktoza jednowodna
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Sód
Lek zawiera 4,69 mg sodu w każdej tabletce.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

### 3. Jak przyjmować lek Opokan max?
Ten lek należy zawsze przyjmować dokładnie tak, jak opisano w tej ulotce dla pacjenta lub według
zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Przyjmowanie leku Opokan max przez najkrótszy okres konieczny do łagodzenia objawów zmniejsza
ryzyko działań niepożądanych.

Zalecana dawka: Dorośli w razie konieczności
1 tabletka (15 mg meloksykamu) 1 raz na dobę. Maksymalna zalecana dawka leku to 1 tabletka 1 raz
na dobę.

Lek Opokan max może być przyjmowany jedynie przez pacjentów, u których stosowana w przeszłości
dawka 7,5 mg meloksykamu nie przyniosła oczekiwanego rezultatu w łagodzeniu bólu.

Jeśli po zastosowaniu leku Opokan max objawy nie ustąpią po 3 dniach stosowania lub gdy mimo
przyjęcia leku objawy nasilają się, pacjent niezwłocznie powinien udać się do lekarza.

Nie stosować dłużej niż 7 dni bez konsultacji z lekarzem.

Osoby w podeszłym wieku i pacjenci ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia działań
niepożądanych: Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku Opokan max u
osób w podeszłym wieku i osób ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych.
Zalecana jest konsultacja z lekarzem. W przypadku, gdy o zastosowaniu leczenia farmakologicznego
decyduje lekarz, może on zalecić dawkę leku 7,5 mg. W zależności od skuteczności i tolerancji leku,
lekarz może zwiększyć dawkę do 15 mg meloksykamu.

Zaburzenia czynności nerek: pacjenci dializowani z ciężką niewydolnością nerek nie powinni
stosować dawki wyższej niż 7,5 mg meloksykamu na dobę.

Zaburzenia czynności wątroby: zmniejszenie dawki leku nie jest konieczne u pacjentów z
łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby.

Stosowanie u dzieci i młodzieży: nie należy stosować leku Opokan max u dzieci i młodzieży
w wieku poniżej 18 lat.

Jeśli pacjent uważa, że działanie leku Opokan max jest zbyt silne lub za słabe, lub jeśli po 3 dniach nie
czuje jakiejkolwiek poprawy, należy się skontaktować z lekarzem lub farmaceutą.

Sposób podawania:
• Lek należy przyjmować podczas posiłku, popijając wodą.
• Lek Opokan max należy przyjmować raz na dobę (w dawce jednorazowej).
• Maksymalna dawka dobowa to 15 mg (1 tabletka).

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Opokan max
W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Opokan max lub podejrzenia
przedawkowania należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub udać się do najbliższego
szpitalnego oddziału ratunkowego.

Objawy przedawkowania NLPZ są zwykle ograniczone do:
- osłabienia (uczucia braku energii);
- senności;
- nudności oraz wymiotów;
- bólu w okolicy żołądka (w nadbrzuszu).
Objawy te zazwyczaj ustępują po zaprzestaniu stosowania leku Opokan max. U pacjenta może
wystąpić krwawienie z żołądka lub jelit (krwawienie z przewodu pokarmowego).

Ciężkie zatrucie może prowadzić do wystąpienia poważnych działań niepożądanych leku (patrz
punkt 4):
- podwyższenia ciśnienia krwi (nadciśnienia tętniczego);
- ostrej niewydolności nerek;
- zaburzeń czynności wątroby;
- spłycenia oddechu lub zatrzymania oddechu (depresja oddechowa);
- utraty przytomności (śpiączka);
- napadów padaczkowych (drgawki);
- zapaści krążenia krwi (zapaść sercowo-naczyniowa);
- zatrzymania akcji serca;
- natychmiastowych reakcji uczuleniowych (nadwrażliwości), w tym:
- omdlenia;
- duszności;
- reakcji skórnych.

Pominięcie przyjęcia leku Opokan max
Nie należy przyjmować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Należy przyjąć
następną dawkę w ustalonym czasie.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy przerwać stosowanie leku Opokan max i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem lub
najbliższym szpitalem w przypadku wystąpienia:
Jakichkolwiek reakcji alergicznych (nadwrażliwości), które mogą objawiać się w następujący sposób:
- reakcje skórne, takie jak swędzenie (świąd), powstawanie pęcherzy i łuszczenie się skóry,
które potencjalnie mogą zagrażać życiu (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka), uszkodzenia tkanek miękkich (zmiany na błonach śluzowych) lub
rumień wielopostaciowy (patrz punkt 2).
Rumień wielopostaciowy jest ciężką reakcją alergiczną skóry powodującą plamy, czerwone
lub fioletowe pręgi lub pęcherze na skórze. Może również występować na ustach, oczach i
innych wilgotnych częściach ciała;
- obrzęk skóry lub błon śluzowych, taki jak obrzęk wokół oczu, twarzy i warg, jamy ustnej lub
gardła, mogący utrudniać oddychanie, obrzęk kostek i nóg (obrzęki kończyn dolnych);
- duszność lub atak astmy;
- zapalenie wątroby. Może ono spowodować takie objawy, jak:
- zażółcenie skóry i gałek ocznych (żółtaczka);
- ból brzucha, utrata apetytu.

Jakichkolwiek objawów niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, a w szczególności:
- krwawienia (powodującego smołowate stolce);
- owrzodzenia przewodu pokarmowego (powodującego ból brzucha).

Krwawienie z przewodu pokarmowego, powstawanie wrzodów lub perforacja przewodu
pokarmowego może mieć czasem ciężki przebieg i potencjalnie może być śmiertelne, zwłaszcza
u osób w podeszłym wieku.
Jeśli u pacjenta wcześniej występowały jakiekolwiek zaburzenia ze strony układu pokarmowego
z powodu długotrwałego stosowania NLPZ, pacjent powinien niezwłocznie zasięgnąć porady lekarza,
zwłaszcza jeśli jest w podeszłym wieku. Lekarz może monitorować postępy w leczeniu.

Jeśli stosowanie leku Opokan max wywołuje zaburzenia widzenia, nie należy prowadzić pojazdów ani
obsługiwać maszyn.

Ogólne działania niepożądane wynikające ze stosowania niesteroidowych leków
przeciwzapalnych (NLPZ)
Stosowanie niektórych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) może być związane
z niewielkim wzrostem ryzyka niedrożności tętnic (zakrzepy tętnic), np. zawał serca lub udar mózgu,
szczególnie w przypadku stosowania leku w dużych dawkach i leczenia długotrwałego.

W związku z leczeniem NLPZ zgłaszano występowanie obrzęków, nadciśnienia tętniczego
i niewydolności serca.

Najczęściej obserwowane objawy niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego (zaburzenia żołądka
i jelit):
- choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy;
- perforacja ściany jelit lub krwawienie z przewodu pokarmowego (czasami śmiertelne,
zwłaszcza u osób w podeszłym wieku).

Następujące działania niepożądane były zgłaszane po podaniu NLPZ:
- nudności (mdłości) i wymioty;
- luźne stolce (biegunka);
- wzdęcia z oddawaniem gazów;
- zaparcia;
- niestrawność (dyspepsja), ból brzucha;
- smoliste stolce z powodu krwawienia z przewodu pokarmowego;
- krwawe wymioty;
- wrzodziejące zapalenie jamy ustnej;

- zaostrzenie zapalenia przewodu pokarmowego (np. zaostrzenie zapalenia jelita grubego lub
choroby Leśniowskiego-Crohna).

Rzadziej obserwowano zapalenie żołądka.

Działania niepożądane meloksykamu – substancji czynnej leku Opokan max są następujące:

Bardzo często: mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób
- zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak niestrawność (dyspepsja), nudności (mdłości)
i wymioty, ból brzucha, zaparcia, wzdęcia, luźne stolce (biegunka).

Często: mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 osób
- ból głowy.

Niezbyt często: mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 osób
- zawroty głowy (uczucie pustki w głowie);
- zawroty głowy lub uczucie wirowania (pochodzenia błędnikowego);
- senność (ospałość);
- niedokrwistość (zmniejszenie stężenia czerwonego barwnika krwi hemoglobiny);
- wzrost ciśnienia krwi (nadciśnienie tętnicze);
- zaczerwienienie twarzy (tymczasowe zaczerwienienie twarzy i szyi);
- zatrzymanie sodu i wody;
- zwiększone stężenie potasu (hiperkaliemia). Może to prowadzić do wystąpienia objawów takich
jak:
- zaburzenia rytmu serca;
- kołatanie serca (kiedy pacjent czuje bicie serca bardziej niż zwykle);
- osłabienie mięśni;
- odbijanie się (cofanie się treści pokarmowej z żołądka do przełyku);
- zapalenie żołądka;
- krwawienie z przewodu pokarmowego;
- zapalenie błony śluzowej jamy ustnej;
- natychmiastowe reakcje uczuleniowe (nadwrażliwość);
- świąd, wysypka skórna;
- obrzęki spowodowane zatrzymaniem płynów, w tym obrzęk kostek/nóg (obrzęki kończyn
dolnych);
- nagły obrzęk skóry lub błon śluzowych, taki jak obrzęk wokół oczu, twarzy, warg, jamy ustnej
lub gardła, mogący utrudniać oddychanie (obrzęk naczynioruchowy);
- chwilowe zaburzenia testów czynnościowych wątroby (np. zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych, jak aminotransferaz lub zwiększenie stężenia pigmentu żółci - bilirubiny). Lekarz
może wykryć te zmiany za pomocą badania krwi;
- zaburzenia badań laboratoryjnych czynności nerek (np. zwiększone stężenie kreatyniny lub
mocznika).

Rzadko: mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1 000 osób
- zaburzenia nastroju;
- koszmary senne;
- zaburzenia morfologii krwi, w tym:
- nieprawidłowy rozmaz krwi;
- zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia);
- zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia).
Te działania niepożądane mogą prowadzić do zwiększonego ryzyka zakażenia i objawów, takich
jak siniaki lub krwawienia z nosa;
- dzwonienie w uszach (szumy uszne);
- uczucie bicia serca (kołatanie serca);
- choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy;
- zapalenie przełyku;
- pojawienie się napadów astmy (u osób uczulonych na aspirynę lub inne NLPZ);

- powstawanie pęcherzy na skórze lub złuszczanie naskórka (zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka);
- pokrzywka;
- zaburzenia widzenia, w tym: niewyraźne widzenie, zapalenie spojówek (zapalenie gałki ocznej
lub powiek);
- zapalenie jelita grubego (colitis).

Bardzo rzadko: mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 000 osób
- skórne reakcje pęcherzowe i rumień wielopostaciowy.
Rumień wielopostaciowy jest ciężką reakcją alergiczną skóry powodującą plamy, czerwone lub
fioletowe pręgi lub pęcherze na skórze. Może również występować na ustach, oczach i innych
wilgotnych częściach ciała;
- zapalenie wątroby. Może to spowodować takie objawy, jak:
- zażółcenie skóry i gałek ocznych (żółtaczka);
- ból brzucha, utrata apetytu;
- ostra niewydolność nerek, w szczególności u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak choroby
serca, cukrzyca czy choroby nerek;
- perforacja ściany jelita;
- całkowita utrata określonych rodzajów białych krwinek (agranulocytoza), zwłaszcza u pacjentów,
którzy stosują lek Opokan max wraz z innymi lekami, które potencjalnie wykazują działanie
hamujące lub niszczące szpik kostny (leki mielotoksyczne). Może to spowodować:
- nagłą gorączkę;
- ból gardła;
- zakażenia.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- stan splątania, dezorientacja;
- duszność i reakcje skórne (anafilaktyczne i (lub) anafilaktoidalne) wysypki spowodowane
narażeniem na działanie promieni słonecznych (reakcje nadwrażliwości na światło);
- niewydolność serca odnotowana w związku z leczeniem NLPZ;
- zapalenie trzustki;
- niepłodność u kobiet, opóźnienie owulacji;
- charakterystyczna skórna reakcja alergiczna, znana jako trwały rumień (wykwit) polekowy,
zwykle nawracająca w tym samym miejscu (w tych samych miejscach) po ponownym
zastosowaniu leku i może mieć wygląd swędzących okrągłych lub owalnych, zaczerwienionych
i obrzękniętych plam na skórze, pęcherzy (pokrzywki).

Działania niepożądane powodowane przez niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ),
ale jeszcze nieodnotowane po zastosowaniu leku Opokan max:
- ostra niewydolność nerek w wyniku zmian w strukturze nerek;
- bardzo rzadko przypadki zapalenia nerek (śródmiąższowe zapalenie nerek);
- obumarcie niektórych komórek w obrębie nerek (ostra martwica kłębuszków lub brodawek
nerkowych);
- obecność białka w moczu (zespół nerczycowy z białkomoczem).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Opokan max?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w zamkniętym opakowaniu, w temperaturze do 25ºC, w suchym miejscu.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po: EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Lot – oznacza numer serii

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Opokan max
- Substancją czynną leku jest meloksykam. Każda tabletka zawiera 15 mg meloksykamu.
- Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: laktoza jednowodna, celuloza
mikrokrystaliczna, skrobia żelowana, skrobia kukurydziana, sodu cytrynian, krzemionka
koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.

Jak wygląda lek Opokan max i co zawiera opakowanie
Opokan max ma postać tabletek.
Opakowanie zawiera 10 tabletek. Blister pakowany jest w tekturowe pudełko.

Podmiot odpowiedzialny
Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o.
ul. Partyzancka 133/151
95-200 Pabianice
Tel. + 48 (42) 22-53-100

Wytwórca
Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o.
ul. Szkolna 31
95-054 Ksawerów

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Opokan max, 15 mg, tabletki

### 2. SKŁAD ILOŚCIOWY I JAKOŚCIOWY

Każda tabletka zawiera 15 mg meloksykamu (Meloxicamum).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:
Każda tabletka zawiera 86 mg laktozy jednowodnej (patrz punkt 4.4).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Lek stosuje się u osób dorosłych, w przypadku gdy zastosowana dawka 7,5 mg meloksykamu była
niewystarczająco skuteczna, w krótkotrwałym leczeniu zaostrzeń objawów chorób reumatoidalnych
takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów oraz
zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, jako lek przeciwzapalny i przeciwbólowy w bólach
kostno-stawowych i mięśniowych (np. bóle kręgosłupa, pleców, kolan) w przebiegu chorób
reumatoidalnych i zwyrodnieniowych stawów.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Przyjmowanie produktu leczniczego przez najkrótszy okres konieczny do łagodzenia objawów
zmniejsza ryzyko działań niepożądanych (patrz punkt 4.4).
Należy okresowo kontrolować, jak pacjent reaguje na leczenie i w jakim stopniu wymaga leczenia
objawowego, zwłaszcza u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów.

Dawkowanie

Dorośli:
Zalecana dawka w razie konieczności to 1 tabletka 1 raz na dobę.

Maksymalna zalecana dawka produktu leczniczego to 1 tabletka 1 raz na dobę.

Jeśli po zastosowaniu produktu leczniczego Opokan max objawy nie ustąpią po 3 dniach stosowania
lub gdy mimo przyjęcia produktu leczniczego objawy nasilają się, pacjent niezwłocznie powinien
udać się do lekarza.

Nie stosować dłużej niż 7 dni bez konsultacji z lekarzem.

Dzieci i młodzież
Produktu leczniczego nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat (patrz punkt
4.3).

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku (patrz również punkt 5.2)
Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania produktu Opokan max u osób w
podeszłym wieku. Zalecana jest konsultacja z lekarzem.

Pacjenci ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych (patrz również punkt 4.4)
W przypadku pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, np. choroba
przewodu pokarmowego w wywiadzie lub występowanie czynników ryzyka choroby układu sercowonaczyniowego, leczenie należy rozpocząć od dawki 7,5 mg na dobę.
W przypadku, gdy o zastosowaniu leczenia farmakologicznego decyduje lekarz, może on zalecić
dawkę produktu leczniczego 7,5 mg. W zależności od skuteczności i tolerancji produktu leczniczego,
lekarz może zwiększyć dawkę do 15 mg meloksykamu.

Zaburzenia czynności nerek (patrz również punkt 5.2)
Produkt leczniczy jest przeciwwskazany u pacjentów niedializowanych z ciężką niewydolnością nerek
(patrz punkt 4.3).
U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych hemodializie dawka produktu
leczniczego nie powinna przekraczać 7,5 mg meloksykamu na dobę.
Zmniejszenie dawki nie jest konieczne u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek
(tj. u pacjentów, u których klirens kreatyniny jest większy niż 25 mL/minutę).

Zaburzenia czynności wątroby (patrz również punkt 5.2)
Zmniejszenie dawki produktu leczniczego nie jest konieczne u pacjentów z łagodnymi lub
umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku pacjentów z ciężką niewydolnością
wątroby stosowanie produktu Opokan max jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Dla dawek, których nie można uzyskać za pomocą tabletek o tej mocy, dostępne są produkty lecznicze
zawierające meloksykam w postaci tabletek o mocy 7,5 mg.

Sposób podawania
Podanie doustne.
Produkt leczniczy przyjmuje się doustnie razem z posiłkiem, popijając wodą.

#### 4.3 Przeciwwskazania

- nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1;
- nadwrażliwość na inny produkt zawierający substancję należącą do niesteroidowych leków
przeciwzapalnych (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy;
- pacjenci, u których podczas podawania innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych
(np. kwasu acetylosalicylowego) wystąpiły napady astmy, pokrzywka, polipy z nosa lub obrzęk
naczynioruchowy;
- ciężka niewydolność wątroby;
- ciężka niewydolność nerek u pacjentów niedializowanych;
- ciężka niewydolność serca;
- krwawienie z przewodu pokarmowego lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie,
powiązane przyczynowo z uprzednim leczeniem NLPZ;
- czynna lub nawracająca choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy (tj. co najmniej dwa
oddzielne epizody potwierdzające owrzodzenia lub krwawienia, np. z przewodu pokarmowego);
- udar krwotoczny w mózgu lub inne zaburzenia przebiegające z występowaniem krwawień w
wywiadzie;
- trzeci trymestr ciąży i okres karmienia piersią (patrz punkt 4.6 „Wpływ na płodność, ciążę i
laktację”);
- dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Działania niepożądane meloksykamu mogą zostać zminimalizowane poprzez zastosowanie
najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy okres konieczny do złagodzenia objawów (patrz punkt
#### 4.2 oraz wpływ na układ pokarmowy i układ krążenia poniżej).

W przypadku niewystarczającej skuteczności terapeutycznej nie należy zwiększać zalecanej
maksymalnej dawki dobowej, ani podawać jednocześnie innych leków z grupy NLPZ, ponieważ nie
udowodniono, by zwiększało to skuteczność działania, a może doprowadzić do zwiększenia ryzyka
toksyczności. Należy unikać jednoczesnego stosowania meloksykamu wraz z innymi NLPZ, włącznie
z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2.

Meloksykam nie jest zalecany do stosowania u pacjentów będących w trakcie napadów ostrego bólu.

Jeśli po kilku dniach leczenia nie uzyska się poprawy, należy ponownie ocenić kliniczne korzyści
leczenia.

Przed zastosowaniem leczenia meloksykamem należy się upewnić, że wszelkie występujące wcześniej
u pacjenta przypadki zapalenia przełyku, żołądka i (lub) choroby wrzodowej żołądka zostały
wyleczone. Należy rutynowo zwracać uwagę na możliwość nawrotu tych chorób w trakcie leczenia
meloksykamem u pacjentów, u których występowały one w przeszłości.

Wpływ na układ pokarmowy
Krwawienia z przewodu pokarmowego i powstawanie owrzodzeń lub perforacji, które mogą
zakończyć się zgonem, raportowano dla wszystkich NLPZ w każdym okresie leczenia, z objawami
ostrzegawczymi lub poważnymi zdarzeniami dotyczącymi przewodu pokarmowego w wywiadzie lub
bez takich objawów lub zdarzeń.

Ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji wzrasta wraz ze
zwiększaniem dawki NLPZ u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, w szczególności w
przypadkach powikłanych krwawieniem lub perforacją (patrz punkt 4.3), oraz u osób w podeszłym
wieku. Ta grupa pacjentów powinna być leczona najniższymi dostępnymi dawkami produktu
leczniczego. Skojarzone leczenie lekami działającymi ochronnie (np. mizoprostolem lub inhibitorami
pompy protonowej) należy rozważyć u tych pacjentów, jak również w grupie pacjentów
wymagających jednoczesnego leczenia małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego oraz innymi
produktami leczniczymi podwyższającymi ryzyko działań niepożądanych ze strony układu
pokarmowego (patrz poniżej oraz punkt 4.5).

Pacjenci z toksycznymi działaniami na przewód pokarmowy w wywiadzie, zwłaszcza będący
w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy brzuszne (zwłaszcza krwawienia z
przewodu pokarmowego), szczególnie na wstępnych etapach leczenia.

Nie zaleca się stosowania meloksykamu u pacjentów otrzymujących jednocześnie leki, które mogą
zwiększać ryzyko powstawania owrzodzeń lub krwawienia, takie jak heparyna w dawkach
leczniczych lub stosowana u pacjentów w podeszłym wieku, leki przeciwzakrzepowe takie jak
antagoniści witaminy K oraz nowe doustne leki przeciwzakrzepowe, inne niesteroidowe leki
przeciwzapalne, kwas acetylosalicylowy w dawkach ≥ 500 mg w dawce jednorazowej lub ≥ 3 g na
dobę (patrz punkt 4.5).

W przypadku wystąpienia owrzodzenia przewodu pokarmowego lub krwawienia z przewodu
pokarmowego u pacjentów otrzymujących meloksykam, podawanie produktu leczniczego należy
przerwać.

NLPZ powinno się stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w
wywiadzie (wrzodziejące zapalenie okrężnicy, choroba Crohna), ponieważ leki te mogą zaostrzyć
przebieg tych chorób (patrz punkt 4.8).

Wpływ na układ krążenia i naczynia mózgowe
Pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie i (lub) łagodną do umiarkowanej zastoinową
niewydolnością serca należy odpowiednio kontrolować wydawać właściwe zalecenia, ponieważ
obserwowano zatrzymywanie płynów i powstawanie obrzęków w związku ze stosowaniem NLPZ. U
pacjentów z grup ryzyka zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego krwi przed rozpoczęciem oraz
w trakcie leczenia meloksykamem, zwłaszcza na jego początku.

Z badań klinicznych i danych epidemiologicznych wynika, że przyjmowanie niektórych
niesteroidowych leków przeciwzapalnych, w tym meloksykamu (szczególnie w leczeniu
długotrwałym oraz w dużych dawkach), jest związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zakrzepicy
tętnic (w tym zawału serca lub udaru mózgu). Dane te są niewystarczające, aby wykluczyć takie
ryzyko w przypadku przyjmowania meloksykamu.

Pacjenci z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, chorobą
niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgu powinni być leczeni
meloksykamem bardzo rozważnie. Podobną rozwagę należy zachować przed rozpoczęciem
długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia (np. nadciśnienie
tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu).

Reakcje skórne
Podczas stosowania meloksykamu zgłaszano przypadki zagrażających życiu reakcji skórnych takich
jak zespół Stevensa-Johnsona (ang. Stevens–Johnson Syndrome - SJS) oraz toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka (ang. Toxic Epidermal Necrolysis - TEN). Pacjenci powinni być
powiadomieni o objawach przedmiotowych i podmiotowych tych reakcji oraz kontrolowani
w zakresie występowania reakcji skórnych. Najwyższe ryzyko wystąpienia tych reakcji występuje
w pierwszych tygodniach leczenia. W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych lub
podmiotowych SJS lub TEN (np. postępująca wysypka skórna, często z pęcherzami lub zmianami na
błonach śluzowych) należy przerwać stosowanie meloksykamu. Najlepsze wyniki leczenia SJS i TEN
związane są z wczesną diagnozą i natychmiastowym zaprzestaniem stosowania wszelkich produktów
leczniczych mogących być przyczyną wystąpienia tych reakcji. Wczesne zaprzestanie stosowania
produktów leczniczych związane jest z lepszym rokowaniem. U pacjentów, u których wystąpił SJS
lub TEN podczas stosowania meloksykamu, nie można wznawiać leczenia meloksykamem.

Podczas stosowania meloksykamu notowano przypadki trwałego rumienia (wykwitu) polekowego
(FDE, ang. fixed drug eruption).
U pacjentów ze stwierdzonym w wywiadzie FDE związanym ze stosowaniem meloksykamu, nie
należy ponownie zlecać leczenia meloksykamem. Podczas stosowania innych oksykamów może
wystąpić reaktywność krzyżowa.

Parametry czynności wątroby i nerek
Jak w przypadku większości leków z grupy NLPZ, sporadycznie obserwowano zwiększenie
aktywności aminotransferaz w surowicy krwi, zwiększone stężenie bilirubiny lub zmiany innych
parametrów charakteryzujących czynność wątroby jak również zwiększone stężenie kreatyniny i azotu
mocznikowego w surowicy krwi, a także nieprawidłowe wartości innych wyników badań.
W większości przypadków były to zaburzenia niewielkie i przemijające. W przypadku, gdy zaburzenia
są znaczące lub utrzymują się, należy przerwać podawanie meloksykamu i przeprowadzić
odpowiednie badania kontrolne.

Zaburzenia czynności nerek
Leki z grupy NLPZ hamują działanie prostaglandyn nerkowych polegające na rozszerzaniu naczyń
krwionośnych i w ten sposób, poprzez zmniejszenie filtracji kłębuszkowej, mogą indukować
czynnościową niewydolność nerek. Działanie to jest zależne od dawki. W przypadku pacjentów,
których dotyczą wymienione poniżej czynniki ryzyka, na początku leczenia lub przy zwiększaniu
dawki produktu leczniczego zalecana jest kontrola parametrów czynności nerek, w tym objętości
diurezy:
• podeszły wiek;

• jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II typu AT1,
(sartanów), leków moczopędnych (patrz punkt 4.5);
• hipowolemia (bez względu na przyczynę);
• zastoinowa niewydolność serca;
• niewydolność nerek;
• zespół nerczycowy;
• nefropatia toczniowa;
• ciężkie zaburzenie czynności wątroby (stężenie albumin w surowicy <25 g/L lub punktacja
w skali Child-Pugh ≥10).

W rzadkich przypadkach stosowanie leków z grupy NLPZ może powodować śródmiąższowe
zapalenie nerek, kłębuszkowe zapalenie nerek, martwicę rdzenia nerki lub zespół nerczycowy.

U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych hemodializie dawka meloksykamu
nie powinna przekraczać 7,5 mg. Nie jest konieczna redukcja dawki u pacjentów z łagodną lub
umiarkowaną niewydolnością nerek (tj. u pacjentów z klirensem kreatyniny powyżej 25 mL/minutę).

Zatrzymanie sodu, potasu i wody w organizmie
Podawanie leków z grupy NLPZ może spowodować zatrzymanie sodu, potasu i wody w organizmie,
co może zaburzać działanie leków moczopędnych powodujących wydalanie sodu z moczem. Ponadto
może wystąpić zmniejszenie skuteczności działania leków przeciwnadciśnieniowych (patrz punkt 4.5).
W konsekwencji u pacjentów wrażliwych mogą wystąpić lub zaostrzyć się obrzęki, niewydolność
serca lub nadciśnienie tętnicze. Dlatego konieczna jest obserwacja kliniczna pacjentów z grup ryzyka
(patrz również punkty 4.2 i 4.3).

Hiperkaliemia
Rozwojowi hiperkaliemii może sprzyjać cukrzyca lub jednoczesne stosowanie leków zwiększających
stężenie potasu we krwi (patrz również punkt 4.5). W takich przypadkach należy regularnie
kontrolować stężenie potasu.

Jednoczesne stosowanie z pemetreksedem
U pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek należy zaprzestać podawania
meloksykamu co najmniej na 5 dni przed, w czasie i co najmniej 2 dni po podaniu pemetreksedu
(patrz również punkt 4.5).

Inne ostrzeżenia i środki ostrożności
Pacjenci w podeszłym wieku lub osłabieni często gorzej znoszą działania niepożądane produktu
leczniczego, dlatego w ich przypadku konieczna jest szczególna kontrola. Jak w przypadku stosowania
innych leków z grupy NLPZ, należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów w
podeszłym wieku, u których czynność nerek, wątroby czy serca często bywa zaburzona.
U osób w podeszłym wieku występuje zwiększona częstość działań niepożądanych NLPZ,
a w szczególności krwawienia lub perforacji przewodu pokarmowego, które mogą zakończyć się
zgonem (patrz również punkt 4.2).

Meloksykam, podobnie jak inne leki z grupy NLPZ, może maskować objawy jednocześnie
występującej choroby zakaźnej.

Stosowanie meloksykamu może zaburzać płodność u kobiet i nie zaleca się podawania tego produktu
leczniczego kobietom planującym ciążę. Dlatego w przypadku kobiet, które mają problemy z zajściem
w ciążę lub które leczą się z powodu niepłodności, należy rozważyć odstawienie meloksykamu (patrz
punkt również 4.6).

Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna

Produkt leczniczy zawiera laktozę jednowodną. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów
z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy.

Sód
Produkt leczniczy zawiera 4,69 mg sodu na każdą tabletkę.
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy
uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Ryzyko związane z hiperkaliemią
Pewne produkty lecznicze lub grupy terapeutyczne mogą sprzyjać wystąpieniu hiperkaliemii: sole
potasu, diuretyki oszczędzające potas, inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE), antagoniści
receptora angiotensyny II, niesteroidowe leki przeciwzapalne, drobnocząsteczkowe lub
niefrakcjonowane heparyny, cyklosporyna, takrolimus i trimetoprym. Wystąpienie hiperkaliemii może
zależeć od obecności innych czynników. Ryzyko jej wystąpienia jest wyższe, gdy ww. produkty
lecznicze są podawane jednocześnie z meloksykamem.

Interakcje farmakodynamiczne

- Inne leki z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy
Jednoczesne stosowanie meloksykamu (patrz punkt 4.4) z innymi lekami z grupy NLPZ, w tym
kwasem acetylosalicylowym w dawkach ≥ 500 mg w dawce jednorazowej lub ≥ 3 g na dobę, nie jest
zalecane.

- Kortykosteroidy
Jednoczesne stosowanie kortykosteroidów wymaga ostrożności i uważnej obserwacji pacjenta ze
względu na zwiększone ryzyko krwawienia lub owrzodzeń w przewodzie pokarmowym.

- Leki przeciwzakrzepowe podawane doustnie lub parenteralnie
Znacznie zwiększone ryzyko krwawienia wskutek hamowania czynności płytek krwi i uszkodzenia
błony śluzowej żołądka i dwunastnicy. NLPZ mogą nasilić działanie leków przeciwzakrzepowych
(patrz punkt 4.4). Nie zaleca się jednoczesnego stosowania leków z grupy NLPZ i leków
przeciwzakrzepowych podawanych doustnie lub parenteralnie u pacjentów w podeszłym wieku lub
podawanych w dawkach leczniczych (patrz punkt 4.4).
W pozostałych przypadkach stosowania heparyny (np. w dawkach profilaktycznych) należy zachować
ostrożność z uwagi na zwiększone ryzyko krwawienia.
W sytuacji, gdy nie można uniknąć takiego połączenia leków, konieczne jest uważne monitorowanie
znormalizowanego wskaźnika INR (ang. International Normalized Ratio).

- Leki trombolityczne i przeciwpłytkowe
Zwiększone ryzyko krwawienia wskutek hamowania czynności płytek krwi i uszkodzenia błony
śluzowej żołądka i dwunastnicy.

- Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)
Wzrost ryzyka krwawienia z przewodu pokarmowego.

- Leki moczopędne, inhibitory ACE i antagoniści receptora angiotensyny II
Leki z grupy NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych i innych leków obniżających
ciśnienie tętnicze. U niektórych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. pacjenci odwodnieni
lub w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek) jednoczesne podawanie inhibitora ACE lub
antagonistów receptora angiotensyny II i leków, które hamują czynność cyklooksygenazy, może
powodować dalsze pogorszenie czynności nerek, włączając możliwość wystąpienia ostrej
niewydolności nerek, która na ogół jest stanem odwracalnym. Tego typu leczenie skojarzone należy
przeprowadzać z zachowaniem ostrożności, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Pacjenci powinni

być odpowiednio nawodnieni, a po wprowadzeniu terapii skojarzonej i okresowo w czasie jej trwania
należy rozważyć monitorowanie czynności nerek (patrz również punkt 4.4).

- Inne leki obniżające ciśnienie tętnicze (np. leki blokujące receptory beta-adrenergiczne)
Podobnie jak poprzednio może wystąpić osłabienie działania hipotensyjnego leków blokujących
receptory beta-adrenergiczne (wskutek zahamowania syntezy prostaglandyn, które rozszerzają
naczynia krwionośne).

- Inhibitory kalcyneuryny (np. cyklosporyna, takrolimus)
Leki z grupy NLPZ mogą nasilać nefrotoksyczne działanie inhibitorów kalcyneuryny poprzez wpływ
na prostaglandyny nerkowe. W trakcie leczenia skojarzonego należy kontrolować czynność nerek.
Zalecane jest uważne monitorowanie funkcji nerek, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku.

- Deferazyroks
Jednoczesne podawanie meloksykamu i deferazyroksu może zwiększać ryzyko działań niepożądanych
w obrębie przewodu pokarmowego. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania
tych produktów leczniczych.

- Antykoncepcyjne produkty wewnątrzmaciczne
Meloksykam może zmniejszać skuteczność antykoncepcyjnych produktów wewnątrzmacicznych.

Interakcje farmakokinetyczne: Wpływ meloksykamu na farmakokinetykę innych leków

- Lit
Leki z grupy NLPZ zwiększają stężenie litu we krwi (poprzez zmniejszenie wydalania litu przez
nerki), które może osiągnąć wartości toksyczne. Nie zaleca się równoczesnego stosowania litu i leków
z grupy NLPZ. Jeżeli konieczne jest zastosowanie leczenia skojarzonego, należy uważnie
monitorować stężenie litu w osoczu krwi na początku leczenia, podczas zmiany dawkowania i
odstawiania meloksykamu.

- Metotreksat
Leki z grupy NLPZ zmniejszają wydzielanie kanalikowe metotreksatu, zwiększając w ten sposób
stężenie metotreksatu w osoczu krwi. Dlatego też nie zaleca się równoczesnego stosowania leków z
grupy NLPZ u pacjentów otrzymujących duże dawki metotreksatu (ponad 15 mg na tydzień) (patrz
punkt 4.4).
Ryzyko interakcji pomiędzy lekami z grupy NLPZ i metotreksatem należy również wziąć pod uwagę
w przypadku pacjentów, którzy otrzymują małe dawki metotreksatu, zwłaszcza u pacjentów z
zaburzoną czynnością nerek. Podczas leczenia skojarzonego konieczne jest monitorowanie obrazu
krwi i czynności nerek. Należy zachować ostrożność w przypadku, gdy lek z grupy NLPZ i
metotreksat podawane są równocześnie w ciągu 3 dni, gdyż stężenie metotreksatu w osoczu krwi
może wzrosnąć i spowodować zwiększoną toksyczność.
Chociaż jednoczesne podawanie meloksykamu nie wpłynęło w sposób istotny na farmakokinetykę
metotreksatu (15 mg na tydzień), należy uwzględnić, że niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą
znacząco zwiększać toksyczność hematologiczną metotreksatu (patrz powyżej) (patrz punkt 4.8).

- Pemetreksed
W przypadku jednoczesnego stosowania meloksykamu i pemetreksedu u pacjentów z klirensem
kreatyniny wynoszącym od 45 do 79 mL/minutę, należy przerwać podawanie meloksykamu na 5 dni
przed, w dniu podania i 2 dni po podaniu pemetreksedu. Jeżeli konieczne jest jednoczesne stosowanie
meloksykamu i pemetreksedu, pacjent powinien być dokładnie monitorowany, zwłaszcza w zakresie
mielosupresji i działań niepożądanych w obrębie przewodu pokarmowego. U pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 45 mL/minutę) jednoczesne stosowanie
meloksykamu i pemetreksedu nie jest zalecane.
U pacjentów z normalną czynnością nerek (klirens kreatyniny ≥ 80 mL/minutę), dawki 15 mg
meloksykamu mogą zmniejszać wydalanie pemetreksedu i w konsekwencji zwiększać częstość jego
działań niepożądanych. W związku z tym należy zachować ostrożność podczas podawania 15 mg

meloksykamu jednocześnie z pemetreksedem u pacjentów z normalną czynnością nerek (klirens
kreatyniny ≥ 80 mL/minutę).

Interakcje farmakokinetyczne: Wpływ innych leków na farmakokinetykę meloksykamu

- Cholestyramina
Cholestyramina przyspiesza wydalanie meloksykamu poprzez zaburzenie krążenia wątrobowojelitowego, w wyniku czego klirens meloksykamu wzrasta o 50%, a okres półtrwania zmniejsza się do
13±3 godzin. Ta interakcja jest istotna klinicznie.

Interakcje farmakokinetyczne: Wpływ kombinacji meloksykamu i innych leków na farmakokinetykę

- Doustne leki przeciwcukrzycowe (pochodne sulfonylomocznika, nateglinid)
Meloksykam jest eliminowany prawie całkowicie w procesach metabolizmu wątrobowego, z czego w
około dwóch trzecich z udziałem enzymów cytochromu (CYP) P450 (główny szlak z udziałem
CYP 2C9 i poboczny szlak z udziałem CYP 3A4), a w jednej trzeciej innymi szlakami, takimi jak
utlenianie z udziałem peroksydazy. Należy wziąć pod uwagę możliwość interakcji
farmakokinetycznych podczas jednoczesnego podawania meloksykamu i leków hamujących lub
metabolizowanych przez CYP 2C9 i (lub) CYP 3A4. Należy spodziewać się interakcji za
pośrednictwem CYP 2C9 w przypadku jednoczesnego stosowania z produktami leczniczymi, takimi
jak doustne leki przeciwcukrzycowe (pochodne sulfonylomocznika, nateglinid), które mogą
prowadzić do zwiększenia stężenia tych leków i meloksykamu w osoczu. Pacjentów stosujących
jednocześnie meloksykam z pochodnymi sulfonylomocznika lub nateglinidem należy uważnie
obserwować pod kątem wystąpienia hipoglikemii.

Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych podczas jednoczesnego
podawania leków zobojętniających kwas żołądkowy, cymetydyny i digoksyny.

Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na przebieg ciąży i (lub) rozwój
zarodka lub płodu. Dane pochodzące z badań epidemiologicznych sugerują zwiększone ryzyko
poronienia oraz powstania wad rozwojowych serca i wad wrodzonych powłok brzusznych
(gastroschisis) po zastosowaniu inhibitora syntezy prostaglandyn we wczesnym okresie ciąży.
Bezwzględne ryzyko powstania wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego wzrosło od
wartości poniżej 1% do około 1,5%. Uważa się, że ryzyko to wzrasta wraz ze zwiększeniem dawki
i czasu trwania leczenia. W badaniach na zwierzętach wykazano, że podawanie inhibitora syntezy
prostaglandyn prowadzi do zwiększonej liczby strat przed i poimplantacyjnych oraz zwiększonej
śmiertelności zarodków i płodów. Ponadto, u zwierząt, którym podawano inhibitory syntezy
prostaglandyn w okresie organogenezy, stwierdzono zwiększone występowanie różnych wad
rozwojowych, w tym w obrębie układu sercowo-naczyniowego.

Od 20. tygodnia ciąży stosowanie meloksykamu może powodować małowodzie wskutek zaburzeń
czynności nerek płodu. Może ono wystąpić krótko po rozpoczęciu leczenia i jest zwykle odwracalne
po jego przerwaniu. Ponadto, zgłaszano przypadki zwężenia przewodu tętniczego po leczeniu w
drugim trymestrze, z których większość ustąpiła po zaprzestaniu leczenia. W pierwszym i drugim
trymestrze ciąży nie należy podawać meloksykamu, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli
meloksykam jest stosowany przez kobietę starającą się o ciążę lub podczas pierwszego i drugiego
trymestru ciąży, zastosowana dawka powinna być jak najmniejsza, a czas trwania leczenia jak
najkrótszy. Należy rozważyć przedporodowe monitorowanie w kierunku małowodzia i zwężenia
przewodu tętniczego po ekspozycji na meloksykam przez kilka dni od 20. tygodnia ciąży. W
przypadku stwierdzenia małowodzia lub zwężenia przewodu tętniczego należy zaprzestać stosowania
meloksykamu.

W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą wpływać na płód w
następujący sposób:
• toksyczne działanie dotyczące płuc i serca (przedwczesne zwężenie/zamknięcie przewodu
tętniczego i nadciśnienie płucne);
• zaburzenia czynności nerek (patrz powyżej).

- u matki i noworodka pod koniec ciąży może prowadzić do:
• wydłużenia czasu krwawienia, w wyniku działania antyagregacyjnego, które może wystąpić
nawet po zastosowaniu bardzo małych dawek;
• zahamowania czynności skurczowej macicy, powodujące opóźnienie lub przedłużanie się
porodu.

W związku z tym stosowanie meloksykamu jest przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży (patrz
punkt 4.3 i 5.3).

Karmienie piersią
Chociaż brak jest odpowiedniego doświadczenia z zastosowaniem meloksykamu u kobiet karmiących
piersią to wiadomo, że leki z grupy NLPZ przenikają do mleka matki. Meloksykam wykryto w mleku
zwierząt karmiących (patrz punkt 5.3). Dlatego produkt leczniczy Opokan max jest przeciwskazany u
kobiet karmiących piersią.

Płodność
Stosowanie meloksykamu, podobnie jak każdego innego leku hamującego cyklooksygenazę i syntezę
prostaglandyn, może zaburzać płodność u kobiet i nie jest zalecane u kobiet planujących ciążę.
Dlatego w przypadku kobiet, które mają problemy z zajściem w ciążę lub które leczą się z powodu
niepłodności, należy rozważyć odstawienie meloksykamu.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono specyficznych badań dotyczących wpływu produktu leczniczego na zdolność
prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ze względu na profil farmakodynamiczny leku
i notowane działania niepożądane, wydaje się, że meloksykam nie ma wpływu lub wywiera nieistotny
wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże w przypadku
wystąpienia zaburzeń widzenia, w tym nieostrego widzenia, senności, zawrotów głowy czy innych
zaburzeń ze strony ośrodkowego układu nerwowego, zaleca się zaniechanie prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

a) Opis ogólny

Z badań klinicznych i epidemiologicznych wynika, że przyjmowanie niektórych NLPZ (szczególnie
długotrwale i w dużych dawkach) jest związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zatorów tętnic
(np. zawału serca lub udaru mózgu) (patrz punkt 4.4).

W związku z leczeniem NLPZ zgłaszano występowanie obrzęków, nadciśnienia tętniczego i
niewydolności serca.

Najczęściej obserwowane objawy niepożądane dotyczą układu pokarmowego. Może wystąpić choroba
wrzodowa, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego, czasem zakończone zgonem,
w szczególności u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4). Podczas leczenia obserwowano
występowanie nudności, wymiotów, biegunki, wzdęcia, zaparcia, objawów dyspeptycznych, bólu
brzucha, smolistych stolców, krwawych wymiotów, wrzodziejącego zapalenia błony śluzowej jamy
ustnej, zaostrzenia wrzodziejącego zapalenia okrężnicy oraz choroby Crohna (patrz punkt 4.4).
Rzadziej donoszono o wystąpieniu zapalenia żołądka.

Zgłaszano przypadki skórnych działań niepożądanych (ang. SCARs): zespołu Stevensa-Johnsona
(ang. SJS) oraz toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (ang. TEN) – patrz punkt 4.4.

Podana poniżej częstość występowania działań niepożądanych oparta jest o ich występowanie
w 27 badaniach klinicznych, w których czas leczenia trwał co najmniej 14 dni. Badania kliniczne
obejmowały 15 197 pacjentów, którym podawano meloksykam w formie doustnej w postaci tabletek
lub kapsułek w dawce dobowej 7,5 lub 15 mg przez okres do jednego roku.
Poniżej podano również te działania niepożądane, które zostały opisane w raportach dotyczących
stosowania produktu dostępnego na rynku.

Częstość występowania działań niepożądanych została podana zgodnie z następującą klasyfikacją:
Bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do <1/100), rzadko
(≥ 1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).

b) Tabela działań niepożądanych

Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niedokrwistość Niezbyt często
Zaburzenia w morfologii krwi (w tym wzoru
odsetkowego krwinek białych): leukopenia,
trombocytopenia

Rzadko

Przypadki agranulocytozy (patrz część c) Bardzo rzadko
Zaburzenia układu immunologicznego
Reakcje alergiczne inne niż anafilaktyczne lub
anafilaktoidalne
Niezbyt często

Reakcje anafilaktyczne, reakcje anafilaktoidalne Częstość nieznana
Zaburzenia psychiczne
Zaburzenia nastroju, koszmary senne Rzadko
Stan splątania, dezorientacja Częstość nieznana
Zaburzenia układu nerwowego
Ból głowy Często
Zawroty głowy, senność Niezbyt często
Zaburzenia oka
Zaburzenia widzenia, z nieostrym widzeniem
włącznie, zapalenie spojówek
Rzadko

Zaburzenia ucha i błędnika
Zawroty głowy Niezbyt często
Szumy uszne Rzadko
Zaburzenia serca
Kołatanie serca Rzadko
Niewydolność serca zgłaszano w związku z leczeniem NLPZ.
Zaburzenia naczyniowe
Zwiększenie ciśnienia krwi (patrz punkt 4.4), nagłe
zaczerwienienia twarzy
Niezbyt często

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Wystąpienie napadów astmy w przypadku
nadwrażliwości na kwas acetylosalicylowy lub inny
lek z grupy NLPZ

Rzadko

Zaburzenia żołądka i jelit*
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak
niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha,
Bardzo często

wzdęcia, zaparcia, biegunka
Krwawienia z przewodu pokarmowego (również
krwawienia utajone), zapalenie żołądka, zapalenie
błony śluzowej jamy ustnej, cofanie się treści
pokarmowej z żołądka do przełyku

Niezbyt często

Zapalenie okrężnicy, owrzodzenie żołądka i (lub)
dwunastnicy, zapalenie przełyku
Rzadko

Perforacja przewodu pokarmowego Bardzo rzadko
Zapalenie trzustki Częstość nieznana
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Zaburzenia czynności wątroby (np. zwiększenie
aktywności aminotransferaz lub stężenia bilirubiny)
Niezbyt często

Zapalenie wątroby Bardzo rzadko
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Obrzęk naczynioruchowy, świąd, wysypka Niezbyt często
Zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka, pokrzywka
Rzadko

Reakcje pęcherzowe, rumień wielopostaciowy Bardzo rzadko
Reakcje nadwrażliwości na światło, trwały rumień
(wykwit) polekowy (patrz punkt 4.4)
Częstość nieznana

Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Zatrzymanie sodu i wody w organizmie,
hiperkaliemia, (patrz punkt 4.4. oraz punkt 4.5),
nieprawidłowe wyniki badań czynności nerek
(zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy i
(lub) stężenia mocznika w surowicy)

Niezbyt często

Ostra niewydolność nerek, w szczególności u
pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz punkt 4.4)
Bardzo rzadko

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niepłodność u kobiet, opóźnienie owulacji Częstość nieznana
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Obrzęk, w tym obrzęk kończyn dolnych Niezbyt często
* Krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacja mogą mieć czasami ciężki
przebieg i zakończyć się zgonem, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).

c) Informacje dotyczące indywidualnych ciężkich i (lub) często występujących działań
niepożądanych

Bardzo rzadko opisywano przypadki wystąpienia agranulocytozy u pacjentów, którym podawano
meloksykam i inne potencjalnie mielotoksyczne produkty lecznicze (patrz punkt 4.5).

d) Działania niepożądane, które nie zostały jeszcze zaobserwowane dla danego produktu
leczniczego, ale które są związane z innymi związkami z tej klasy leków

Organiczne uszkodzenie nerek, które prawdopodobnie prowadzi do ostrej niewydolności nerek:
opisywano bardzo rzadkie przypadki śródmiąższowego zapalenia nerek, ostrej martwicy kanalików
nerkowych, zespołu nerczycowego i martwicy brodawek nerkowych (patrz punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:

Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy
Objawy ostrego przedawkowania leku z grupy NLPZ ograniczają się zwykle do uczucia braku energii,
senności, nudności, wymiotów i bólu w nadbrzuszu, które na ogół ustępują po wdrożeniu leczenia
podtrzymującego. Może wystąpić krwawienie z przewodu pokarmowego. W przypadku ciężkiego
zatrucia może wystąpić nadciśnienie tętnicze, ostra niewydolność nerek, zaburzenie czynności
wątroby, depresja oddechowa, śpiączka, drgawki, zapaść sercowo-naczyniowa i zatrzymanie
czynności serca. W wyniku przedawkowania mogą pojawić się reakcje anafilaktoidalne, których
występowanie opisano przy podawaniu dawek terapeutycznych leków z grupy NLPZ.

Leczenie
W razie przedawkowania leku z grupy NLPZ należy zastosować leczenie objawowe i podtrzymujące.
W badaniu klinicznym wykazano, że cholestyramina podawana doustnie w dawce 4 g trzy razy na
dobę przyspiesza wydalanie meloksykamu.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: niesteroidowe leki przeciwzapalne i przeciwreumatyczne, oksykamy,
Kod ATC: M01AC06.

Meloksykam jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) z grupy oksykamów,
wykazującym działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe.

Mechanizm działania
Działanie przeciwzapalne meloksykamu zostało udowodnione na klasycznych modelach zapalenia.
Podobnie jak w przypadku innych leków z grupy NLPZ, dokładny mechanizm działania meloksykamu
pozostaje nieznany. Jednakże, przynajmniej jeden sposób działania jest wspólny dla wszystkich
niesteroidowych leków przeciwzapalnych (włączając meloksykam): hamowanie biosyntezy
prostaglandyn, znanych mediatorów procesów zapalnych.
Mechanizm działania przeciwzapalnego meloksykamu polega na hamowaniu preferencyjnym
cyklooksygenazy COX-2 w stosunku do COX-1.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Meloksykam jest dobrze wchłaniany z przewodu pokarmowego, o czym świadczy wysoka
biodostępność wynosząca około 90% po podaniu doustnym (kapsułka). Wykazano, że tabletki,
zawiesina doustna i kapsułki są biorównoważne.
Po podaniu pojedynczej dawki meloksykamu, mediana maksymalnego stężenia w osoczu krwi
osiągana jest w ciągu 2 godzin w przypadku zawiesiny i w ciągu 5-6 godzin w przypadku stałych
doustnych postaci leku (kapsułki i tabletki).

Po podaniu wielokrotnym stan równowagi osiągany jest w ciągu 3 do 5 dni. Przy stosowaniu jednej
dawki na dobę średnie stężenie leku w osoczu krwi charakteryzuje się stosunkowo niewielką
fluktuacją, w zakresie 0,4-1,0 μg/mL w przypadku dawki 7,5 mg oraz 0,8–2,0 μg/mL w przypadku
dawki 15 mg (odpowiednio Cmin i Cmax w stanie równowagi). Średnie maksymalne stężenie

meloksykamu w osoczu krwi w stanie równowagi osiągane jest w ciągu od 5 do 6 godzin odpowiednio
w przypadku tabletek, kapsułek i zawiesiny doustnej. Ciągłe leczenie przez dłuższe
okresy, trwające dłużej niż jeden rok, skutkuje stężeniami produktu leczniczego podobnymi do tych
obserwowanych po osiągnięciu po raz pierwszy stanu równowagi. Wchłanianie meloksykamu po
podaniu doustnym w trakcie posiłku lub po równoczesnym podaniu nieorganicznych produktów
leczniczych zobojętniających sok żołądkowy nie ulega zmianie.

Dystrybucja
Meloksykam bardzo silnie wiąże się z białkami osocza krwi, głównie z albuminami (99%).
Meloksykam przenika do mazi stawowej, osiągając stężenie równe około połowie stężenia leku
występującego w osoczu krwi.
Objętość dystrybucji jest mała, tj. około 11 litrów po podaniu domięśniowym lub dożylnym
i wykazuje zmienność osobniczą na poziomie 7-20%. Objętość dystrybucji po wielokrotnym
doustnym podaniu meloksykamu (7,5–15 mg) wynosi około 16 L, ze współczynnikiem zmienności od
11 do 32%.

Metabolizm
Meloksykam podlega intensywnym procesom biotransformacji w wątrobie. W moczu
zidentyfikowano cztery różne metabolity meloksykamu, które są nieaktywne pod względem
farmakodynamicznym. Główny metabolit, 5’-karboksymeloksykam (60% dawki), powstaje poprzez
utlenienie metabolitu pośredniego 5’-hydroksymetylomeloksykamu, który wydalany jest w mniejszej
ilości (9% dawki). Badania in vitro sugerują, że enzym CYP 2C9 odgrywa ważną rolę w tym szlaku
metabolicznym, z mniejszym udziałem izoenzymu CYP 3A4. Aktywność peroksydazy u pacjenta
prawdopodobnie odpowiedzialna jest za powstawanie dwóch innych metabolitów, które stanowią
odpowiednio 16% i 4% podanej dawki produktu leczniczego.

Eliminacja
Meloksykam wydalany jest głównie w postaci metabolitów, w równych proporcjach w moczu
i z kałem. Mniej niż 5% dawki dobowej wydalane jest w postaci niezmienionej z kałem, natomiast
jedynie śladowe ilości z moczem.
Średni okres półtrwania waha się od 13 do 25 godzin po podaniu doustnym, domięśniowym lub
dożylnym. Całkowity klirens osoczowy wynosi około 7–12 mL/minutę po podaniu pojedynczej dawki
drogą doustną, dożylną lub doodbytniczą.

Liniowość lub nieliniowość
Po podaniu doustnym lub domięśniowym, meloksykam w zakresie dawki terapeutycznej od 7,5 mg
do 15 mg, wykazuje liniową farmakokinetykę.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby z niewydolnością wątroby i (lub) nerek
Ani niewydolność wątroby ani łagodna do umiarkowanej niewydolność nerek nie wywierają istotnego
wpływu na farmakokinetykę meloksykamu. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek
całkowity klirens leku jest istotnie wyższy. U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek
obserwuje się słabsze wiązanie leku z białkami osocza. W schyłkowej niewydolności nerek,
zwiększenie objętości dystrybucji może prowadzić do wyższego stężenia wolnego meloksykamu,
(patrz punkty 4.2 i 4.3).

Osoby w podeszłym wieku
U mężczyzn w podeszłym wieku stwierdzono podobne średnie wartości parametrów
farmakokinetycznych jak u młodych mężczyzn. U kobiet w podeszłym wieku obserwowano wyższe
wartości AUC i dłuższy okres półtrwania leku niż u młodych osób obu płci. Średnia wartość klirensu
osoczowego w stanie równowagi u osób w podeszłym wieku była nieco mniejsza w porównaniu z
osobami młodszymi (patrz punkt 4.2).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Z badań przedklinicznych wynika, że profil bezpieczeństwa meloksykamu jest taki sam jak innych
leków z grupy NLPZ: po długotrwałym podawaniu meloksykamu w dużych dawkach u dwóch
gatunków zwierząt obserwowano owrzodzenia i nadżerki w przewodzie pokarmowym oraz martwicę
brodawek nerkowych.

Badania dotyczące wpływu meloksykamu na reprodukcję u szczurów z zastosowaniem doustnej drogi
podania wykazały zmniejszenie owulacji i zahamowanie implantacji oraz działanie embriotoksyczne
(nasilona resorpcja) po dawkach toksycznych dla matek – 1 mg/kg masy ciała i większych. Badanie
dotyczące toksycznego wpływu meloksykamu na reprodukcję u szczurów i królików nie ujawniły
teratogennego działania substancji podawanej doustnie w dawce do 4 mg/kg masy ciała u szczurów i
80 mg/kg masy ciała u królików.

Zakres dawkowania w wyżej wymienionych badaniach był 5-cio do 10-cio krotnie większy od
zalecanego (7,5-15 mg) w odniesieniu do dawkowania w mg/kg masy ciała (dla osoby o masie ciała
75 kg).

Opisywano toksyczne działanie meloksykamu na płód w końcowym okresie ciąży wspólne dla
wszystkich inhibitorów syntezy prostaglandyn. Badania niekliniczne wskazują na obecność
meloksykamu w mleku zwierząt karmiących. Nie stwierdzono mutagennego działania meloksykamu
in vitro ani in vivo. W badaniach na szczurach i myszach nie stwierdzono rakotwórczego działania
meloksykamu podawanego w dawkach znacznie przekraczających dawki stosowane klinicznie.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna
Celuloza mikrokrystaliczna
Skrobia żelowana
Skrobia kukurydziana
Sodu cytrynian
Krzemionka koloidalna bezwodna
Magnezu stearynian

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w zamkniętym opakowaniu, w temperaturze do 25ºC w suchym miejscu.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blister Aluminium/PVC/PVDC, w tekturowym pudełku.
10 szt.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Bez specjalnych wymagań.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o.
ul. Partyzancka 133/151
95-200 Pabianice
Tel. + 48 42 22-53-100
E-mail: aflofarm@aflofarm.pl

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 12285

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 22 czerwca 2006 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 26 lipca 2011 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.