# Paricalcitol Fresenius

> Parikalcytol · 5 mcg/ml · Roztwór do wstrzykiwań

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Paricalcitol Fresenius
- **Nazwa powszechna:** Paricalcitolum
- **Substancja czynna:** [Parikalcytol](https://apteka.online/odpowiedniki/paricalcitolum)
- **Moc:** 5 mcg/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Roztwór do wstrzykiwań
- **Droga podania:** dożylna
- **Kategoria dostępności:** Lz
- **Kod ATC:** H05BX02
- **Liczba opakowań:** 9
- **Numer pozwolenia:** 19713
- **Podmiot odpowiedzialny:** Fresenius Medical Care Nephrologica Deutschland GmbH
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-regulujace-gospodarke-wapniowa/paricalcitol-fresenius-rozt-wstrz-5-mcg-ml-fresenius
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-regulujace-gospodarke-wapniowa/paricalcitol-fresenius-rozt-wstrz-5-mcg-ml-fresenius.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/27017/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/27017/characteristic

## Dostępne opakowania (9)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 5 fiol. | 4046241079906 | Lz | bezpłatnie w placówce | Trudno dostępny (2/5) | — |
| 1 amp. 1 ml | 5909990942039 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 fiol. 1 ml | 5909990942053 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 amp. 2 ml | 5909990970070 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 fiol. 2 ml | 5909990970094 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 5 amp. 1 ml | 5909990942046 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 5 amp. 2 ml | 5909990970087 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 5 fiol. 1 ml | 5909990942060 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 5 fiol. 2 ml | 5909990970100 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Leki refundowane

### 5 fiol. — EAN 4046241079906

Lek refundowany wydawany bezpłatnie w placówce (brak ceny detalicznej w obwieszczeniu).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie.

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Paricalcitol Fresenius i w jakim celu się go stosuje?
Substancją czynną leku Paricalcitol Fresenius jest parykalcytol, syntetyczna postać aktywnej witaminy
D.
Aktywna witamina D jest konieczna dla prawidłowego funkcjonowania wielu tkanek organizmu, w
tym nerek i kości.

U ludzi z prawidłową czynnością nerek ta aktywna postać witaminy D jest w sposób naturalny
wytwarzana przez nerki, ale w niewydolności nerek jej wytwarzanie jest w znacznym stopniu
zmniejszone. Lek Paricalcitol Fresenius stanowi źródło aktywnej witaminy D, gdy organizm nie jest w
stanie wytworzyć jej w wystarczającej ilości. Tym samym pomaga zapobiegać skutkom małych stężeń
aktywnej witaminy D u pacjentów z niewydolnością nerek, tj. dużym stężeniom hormonu przytarczyc,
który może powodować zaburzenia kostne. Lek Paricalcitol Fresenius stosowany jest u pacjentów
dorosłych z chorobą nerek w stadium 5.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Paricalcitol Fresenius

Kiedy nie stosować leku Paricalcitol Fresenius
• jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• jeśli u pacjenta stwierdzono bardzo wysokie stężenia wapnia lub witaminy D we krwi.

Lekarz prowadzący poinformuje pacjenta, jeśli te sytuacje będą go dotyczyły.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Paricalcitol Fresenius należy omówić to z lekarzem lub
pielęgniarką.

• Przed rozpoczęciem leczenia należy ograniczyć ilość fosforu w diecie. Przykłady pokarmów
bogatych w fosfor to: herbata, woda gazowana, piwo, ser, mleko, śmietana, ryby, wątróbka
kurza lub wołowa, fasola, groch, płatki zbożowe, orzechy i zboża.
• W celu zapewnienia odpowiedniego stężenia fosforu w organizmie może być konieczne
przyjmowanie leków wiążących fosforany, które zapobiegają wchłanianiu fosforanów ze
spożywanych pokarmów.
• Jeśli pacjent stosuje leki wiążące fosforany, które zawierają wapń, lekarz może zalecić zmianę
ich dawki.
• Lekarz prowadzący zleci badania krwi w celu kontroli przebiegu leczenia.

Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo i skuteczność parykalcytolu u dzieci nie zostały ustalone. Nie ma dostępnych danych
dotyczących dzieci poniżej 5 roku życia. Lek Paricalcitol Fresenius nie powinien być stosowany w tej
grupie pacjentów.

Lek Paricalcitol Fresenius a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Niektóre leki mogą wpływać na działanie tego leku lub zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia
działań niepożądanych. Jest szczególnie ważne, aby pacjent poinformował lekarza, jeśli przyjmuje
którykolwiek z wymienionych poniżej leków:

• stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych, takich jak kandydoza lub pleśniawki (np.
ketokonazol),
• stosowane w leczeniu chorób serca lub nadciśnienia (np. digoksyna i leki moczopędne),
• zawierające fosforan (np. leki zmniejszające stężenie wapnia we krwi),
• zawierające wapń lub witaminę D, włącznie z suplementami i multiwitaminami, które mogą
być kupowane bez recepty,
• zawierające magnez lub glin, np. niektóre rodzaje leków na niestrawność (zobojętniających
kwas solny w żołądku) i wiążących fosforan,
• stosowane w leczeniu zwiększonego stężenia cholesterolu we krwi (np. cholestyramina).

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Nie wiadomo, czy stosowanie tego produktu leczniczego u kobiet w ciąży jest bezpieczne, dlatego
jego stosowanie nie jest zalecane podczas ciąży lub gdy istnieje prawdopodobieństwo zajścia w ciążę.

Nie wiadomo, czy lek Paricalcitol Fresenius przedostaje się do kobiecego mleka. Należy
poinformować lekarza o przyjmowaniu leku Paricalcitol Fresenius przed rozpoczęciem karmienia
piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek Paricalcitol Fresenius może spowodować zawroty głowy, co może wpłynąć na zdolność pacjenta
do bezpiecznego prowadzenia pojazdów lub obsługiwania ciężkich maszyn.
Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn, jeśli odczuwa zawroty głowy.

Lek Paricalcitol Fresenius zawiera etanol i glikol propylenowy

Paricalcitol Fresenius 2 mikrogramy/ml
Ten lek zawiera 1,8 g alkoholu (etanolu) w maksymalnej dawce 20 ml, co jest równoważne 88 mg/ml
(11 vol%).
Ilość alkoholu w 20 ml tego leku jest równoważna 45 ml piwa lub 18 ml wina.

Ilość alkoholu w tym leku prawdopodobnie nie będzie miała wpływu na dorosłych i młodzież, a jego
działanie u dzieci prawdopodobnie nie będzie zauważalne. Może powodować pewne działanie u
młodszych dzieci, np. uczucie senności.
Alkohol w tym leku może zmieniać działanie innych leków. Jeśli pacjent przyjmuje inne leki,
powinien poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed
zastosowaniem tego leku.
Jeśli pacjent jest uzależniony od alkoholu, powinien poradzić się lekarza lub farmaceuty przed
zastosowaniem tego leku.

Paricalcitol Fresenius 5 mikrogramów/ml
Ten lek zawiera 0,7 g alkoholu (etanolu) w maksymalnej dawce 8 ml, co jest równoważne 88 mg/ml
(11 vol%).
Ilość alkoholu w 8 ml tego leku co jest równoważna mniej niż 18 ml piwa lub 7 ml wina.
Mała ilość alkoholu w tym leku nie będzie powodowała zauważalnych skutków.

Paricalcitol Fresenius 2 mikrogramy/ml
Ten lek w maksymalnej dawce 20 ml zawiera 8,1 g glikolu propylenowego, co odpowiada 404
mg/ml.

Kobiety w ciąży lub karmiące piersią nie powinny stosować tego leku bez zalecenia lekarza. Pacjenci
z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek nie powinni stosować tego leku bez zalecenia lekarza.
Lekarz może zdecydować o przeprowadzeniu dodatkowych badań u takich pacjentów.

Paricalcitol Fresenius 5 mikrogramów/ml
Ten lek zawiera 3,2 g glikolu propylenowego w maksymalnej dawce 8 ml, co odpowiada 404 mg/ml.

### 3. Jak stosować lek Paricalcitol Fresenius?
Lekarz prowadzący wykorzysta wyniki badań laboratoryjnych dla określenia właściwej dawki
początkowej dla konkretnego pacjenta. Na początku stosowania parykalcytolu może być konieczne
dostosowywanie dawki, w zależności od wyniku rutynowych badań laboratoryjnych. Korzystając z
wyników badań laboratoryjnych, lekarz prowadzący pomoże ustalić właściwą dawkę parykalcytolu.

Lek Paricalcitol Fresenius będzie podawany przez lekarza lub pielęgniarkę podczas zabiegu
hemodializy. Nie jest potrzebne wkłucie do żyły, gdyż lek Paricalcitol Fresenius może być podany
bezpośrednio do drenu dializacyjnego używanego w czasie zabiegu.
Lek Paricalcitol Fresenius nie będzie podawany częściej niż co drugi dzień i najwyżej trzy razy w
tygodniu.

Stosowanie u dzieci

Nie ma informacji o stosowaniu parykalcytolu u dzieci w wieku poniżej 5 lat,
a doświadczenie ze stosowaniem u dzieci w wieku powyżej 5 lat jest ograniczone.
Lekarz prowadzący zadecyduje, czy leczenie jest konieczne.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Paricalcitol Fresenius

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Paricalcitol Fresenius może spowodować
nieprawidłowo duże stężenia wapnia we krwi, co może być szkodliwe.
Objawy, które mogą wystąpić wkrótce po przyjęciu zbyt dużej dawki leku Paricalcitol Fresenius,
mogą obejmować uczucie słabości i (lub) senności, ból głowy, nudności lub wymioty, suchość w
jamie ustnej, zaparcie, bóle mięśni lub kości i metaliczny smak w ustach.
Jeśli po zastosowaniu leku Paricalcitol Fresenius wystąpią duże stężenia wapnia we krwi, lekarz
prowadzący zastosuje odpowiednie leczenie, aby doprowadzić stężenie wapnia do wartości
prawidłowych. Po powrocie stężenia wapnia do wartości prawidłowych lekarz może zalecić
przyjmowanie leku Paricalcitol Fresenius w mniejszej dawce.

Lekarz prowadzący będzie sprawdzał stężenia we krwi. Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z
powyższych objawów, powinien niezwłocznie zwrócić się po poradę lekarską.
Objawy, jakie mogą wystąpić, jeśli zbyt duża dawka leku Paricalcitol Fresenius przyjmowana jest
przez dłuższy okres, obejmują utratę apetytu, senność, utratę masy ciała, podrażnienie oczu, katar,
świąd skóry, uczucie gorąca i gorączki, utratę popędu płciowego, silny ból brzucha (spowodowany
zapaleniem trzustki) i kamienie nerkowe.
Może dojść do zmiany ciśnienia tętniczego i wystąpienia nieregularnego bicia serca (kołatanie serca).
Wyniki badań krwi i moczu mogą wykazywać duże stężenie cholesterolu, mocznika, azotu i
podwyższone stężenia enzymów wątrobowych. Lek Paricalcitol Fresenius może rzadko powodować
zmiany psychiczne obejmujące dezorientację, senność, bezsenność lub nerwowość.

Składnikiem leku Paricalcitol Fresenius jest glikol propylenowy. Przypadki toksycznych objawów
związanych z dużymi dawkami glikolu propylenowego są rzadko odnotowywane i nie są
spodziewane, jeśli glikol propylenowy podawany jest pacjentom z niewydolnością nerek w czasie
hemodializy, gdyż jest on usuwany z krwi podczas tego zabiegu.

Jeśli pacjent otrzymuje zbyt dużą dawkę leku Paricalcitol Fresenius lub wystąpi u niego którykolwiek
z powyższych objawów, powinien niezwłocznie zwrócić się po poradę lekarską.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

W wyniku stosowania parykalcytolu obserwowano różne reakcje alergiczne.

Uwaga: W przypadku zaobserwowania któregokolwiek z wymienionych poniżej objawów
niepożądanych, należy niezwłocznie powiadomić lekarza prowadzącego lub pielęgniarkę:

• duszność,
• trudności w oddychaniu lub połykaniu,
• świszczący oddech,
• wysypka, świąd skóry lub pokrzywka,
• obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej, języka lub gardła.

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z wymienionych poniżej działań niepożądanych
należy powiadomić lekarza prowadzącego lub pielęgniarkę:

Częste (mogą wystąpić z częstością do 1 na 10 pacjentów):

• małe stężenia hormonu przytarczyc we krwi,

• duże stężenia wapnia we krwi (nudności lub wymioty, zaparcia lub splątanie), duże stężenia
fosforu we krwi (prawdopodobnie bez objawów, ale może zwiększyć się prawdopodobieństwo
złamań kości),
• ból głowy,
• nietypowy smak w ustach,
• świąd skóry.

Niezbyt częste (mogą wystąpić z częstością do 1 na 100 pacjentów):

• zakażenie krwi, zapalenie płuc (zakażenie płuc), ból gardła, zakażenia pochwy, grypa,
• rak piersi,
• zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość – osłabienie, duszność, bladość
skóry),
• zmniejszenie liczby białych krwinek (większe prawdopodobieństwo zakażeń), powiększone
węzły chłonne na szyi, pod pachami i (lub) w pachwinach,
• duże stężenia hormonu przytarczyc we krwi,
• duże stężenia potasu we krwi, małe stężenia wapnia we krwi, utrata apetytu,
• dezorientacja, która jest czasem znaczna (majaczenie), zaburzenia osobowości (pacjent nie
czuje się sobą), pobudzenie (uczucie roztrzęsienia, niepokoju), kłopoty ze snem, nerwowość,
• śpiączka (stan głębokiej utraty świadomości, w którym osoba nie reaguje na otoczenie),
udar, omdlenie, skurcze mięśni w kończynach górnych i dolnych, nawet podczas snu,
zmniejszone czucie dotyku, mrowienia lub drętwienia, zawroty głowy,
• zwiększone ciśnienie w gałkach ocznych, zapalenie spojówek (swędzenie/zaschnięta
wydzielina na powiekach),
• ból ucha
• zawał serca, nieregularne/przyspieszone bicie serca,
• niskie ciśnienie tętnicze, wysokie ciśnienie tętnicze,
• płyn w płucach, astma (świszczący oddech), trudności w oddychaniu, krwawienie z nosa,
kaszel,
• krwawienie z odbytnicy, zapalenie jelita grubego, biegunka, ból żołądka, trudności w
połykaniu, zaparcia, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej,
• wysypka ze swędzącymi pęcherzami na skórze, utrata włosów, nadmierny wzrost włosów,
nadmierne i nieprzewidywalne pocenie,
• ból stawów, sztywność stawów, ból pleców, drżenia mięśni, ból mięśni,
• ból piersi, trudności w osiągnięciu lub utrzymaniu erekcji
• nieprawidłowy chód, uogólniony obrzęk lub miejscowy obrzęk kostek, stóp i nóg, ból w
miejscu wstrzyknięcia, gorączka, ból w klatce piersiowej, nieadekwatne uczucie zmęczenia
lub osłabienia, ogólne uczucie dyskomfortu, pragnienie,
• wydłużony czas krwawienia (krew wolniej krzepnie), zwiększenie aktywności enzymu
wątrobowego, nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych, utrata masy ciała.

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych):

• obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej, języka lub gardła, który może powodować trudności w
połykaniu lub oddychaniu; świąd skóry (pokrzywka). Krwawienie z żołądka.

Niektórych z wymienionych wyżej objawów pacjent nie będzie w stanie stwierdzić sam, jeśli nie
uzyska o nich informacji od lekarza.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181 C, PL-02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Paricalcitol Fresenius?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie ma specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania tego leku.

Lek Paricalcitol Fresenius powinien być użyty bezpośrednio po otwarciu.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po słowie „Termin
ważności (EXP)”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nie stosować tego leku, jeśli roztwór zmienił barwę lub jest nieprzezroczysty.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Paricalcitol Fresenius

- Substancją czynną leku jest parykalcytol.
- Inne składniki leku to: etanol, glikol propylenowy i woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Paricalcitol Fresenius i co zawiera opakowanie

Lek Paricalcitol Fresenius jest roztworem przezroczystym, bezbarwnym, bez widocznych cząstek.

Paricalcitol Fresenius 2 mikrogramy/ml jest dostarczany w opakowaniach zawierających 1 lub 5
szklanych ampułek po 1 ml i w opakowaniach zawierających 1 lub 5 szklanych fiolek po 1 ml.

Paricalcitol Fresenius 5 mikrogramów/ml jest dostarczany w opakowaniach zawierających 1 lub 5
szklanych ampułek po 1 ml lub 2 ml i w opakowaniach zawierających 1 lub 5 szklanych fiolek po 1
ml lub 2 ml.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Fresenius Medical Care Nephrologica Deutschland GmbH
Else-Kröner-Straße 1
61352 Bad Homburg v.d.H.
Niemcy

Wytwórca
Fresenius Medical Care Deutschland GmbH
Else-Kröner-Straße 1
61352 Bad Homburg v.d.H.
Niemcy

Dystrybutor:
Fresenius Medical Care Polska S.A.,
60-118 Poznań,
ul. Krzywa 13
tel.: 0-61 83-92-600
faks: 0-61 83-92-601

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 06/2021

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego

Paricalcitol Fresenius, 2 i 5 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań

Lek Paricalcitol Fresenius przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użytku. Tak jak w
przypadku wszystkich leków podawanych w postaci iniekcji, roztwór należy przed podaniem
dokładnie obejrzeć, aby wykluczyć obecność cząstek lub zmianę barwy roztworu.

Niezgodności farmaceutyczne
Glikol propylenowy wchodzi w interakcje z heparyną i neutralizuje jej działanie. Lek Paricalcitol
Fresenius zawiera glikol propylenowy jako substancję pomocniczą i dlatego należy go podawać przez
inny dostęp niż heparynę.
Tego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi.

Okres ważności
Okres ważności: 2 lata.

Dawkowanie i sposób podawania
Lek Paricalcitol Fresenius podaje się przez dostęp naczyniowy służący do przeprowadzania zabiegów
hemodializy.

Dorośli
1) Dawkę początkową należy obliczyć na podstawie początkowego stężenia parathormonu (PTH).

Dawkę początkową parykalcytolu oblicza się na podstawie następującego wzoru:

dawka początkowa (w mikrogramach) =
Lub

=

i podaje się w szybkim wstrzyknięciu dożylnym nie częściej niż co drugi dzień, w dowolnym
momencie dializy.

Maksymalna dawka podawana bezpiecznie w badaniach klinicznych wynosiła 40 mikrogramów.

początkowe stężenie natywnego PTH („intact PTH”) w pmol/l

początkowe stężenie natywnego PTH („intact PTH”) w pg/ml

2) Dostosowywanie dawki

Obecnie uważa się, że docelowy zakres stężeń PTH u poddawanych dializie pacjentów ze schyłkową
niewydolnością nerek nie powinien przekraczać 1,5 do 3 razy górnej granicy normy dla natywnego
PTH (iPTH) u osób bez mocznicy, 15,9 do 31,8 pmol/l (150-300 pg/ml). Osiągnięcie odpowiednich
fizjologicznych wartości docelowych wymaga dokładnego monitorowania i indywidualnego
dostosowania dawki. W przypadku wystąpienia hiperkalcemii lub utrzymującego się zwiększonego
skorygowanego iloczynu Ca x P powyżej 5,2 mmol2/l2 (65 mg2/dl2), dawkę należy zmniejszyć lub
przerwać podawanie leku do czasu powrotu do normy tych parametrów. Następnie należy wznowić
podawanie parykalcytolu w mniejszej dawce. Może być konieczne zmniejszenie dawek, gdy stężenie
PTH zmniejsza się w odpowiedzi na leczenie.

W tabeli poniżej podano wskazówki dotyczące dostosowywania dawki leku:

Proponowane schematy dawkowania
(Dawka dostosowywana co 2 do 4 tygodni)
Stężenie iPTH w stosunku do wartości
początkowych
Dostosowanie dawki parykalcytolu

Bez zmian lub zwiększone
Zwiększyć o 2 do 4 mikrogramówZmniejszone o < 30%
Zmniejszone o ≥ 30%, ≤ 60% Nie zmieniać
Zmniejszone o > 60%
Zmniejszyć o 2 do 4 mikrogramówiPTH < 15,9 pmol/l (150 pg/ml)

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Paricalcitol Fresenius, 2 mikrogramy/ml, roztwór do wstrzykiwań
Paricalcitol Fresenius, 5 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Paricalcitol Fresenius, 2 mikrogramy/ml
Jeden ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 2 mikrogramy parykalcytolu.

Paricalcitol Fresenius, 5 mikrogramów/ml
Jeden ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 5 mikrogramów parykalcytolu.
2 ml roztworu do wstrzykiwań zawierają 10 mikrogramów parykalcytolu

Substancje pomocnicze o znanym działaniu: etanol (11% v/v) i glikol propylenowy (39% v/v)

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do wstrzykiwań.
Przezroczysty, bezbarwny roztwór wodny. Nie zawiera widocznych cząstek.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Paricalcitol Fresenius jest wskazany do stosowania w celu zapobiegania i leczenia wtórnej
nadczynności przytarczyc u dorosłych pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek w stadium 5,
poddawanych hemodializie.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli
1) Dawkę początkową należy obliczyć na podstawie wyjściowego stężenia parathormonu (PTH):

Dawkę początkową parykalcytolu oblicza się na podstawie następującego wzoru:

Początkowe stężenie natywnego PTH („intact PTH”) w pmol/l
Dawka początkowa (mikrogramy) = 8

LUB

Początkowe stężenie natywnego PTH („intact PTH”) w pg/ml
Dawka początkowa (mikrogramy) = 80

i podaje się we wstrzyknięciu dożylnym (bolusie) nie częściej niż co drugi dzień w dowolnym
momencie podczas dializy.

Maksymalna bezpieczna dawka podawana w badaniach klinicznych wynosiła 40 mikrogramów.

### 2. Dostosowanie dawki

Obecnie uważa się, że docelowy zakres stężeń PTH u dializowanych pacjentów ze schyłkową
niewydolnością nerek nie powinien przekraczać 1,5 do 3 razy górnej granicy normy u osób bez
mocznicy, 15,9 do 31,8 pmol/l (150-300 pg/ml) dla natywnego PTH. Osiągnięcie odpowiednich
fizjologicznych wartości docelowych wymaga dokładnego monitorowania i indywidualnego
dostosowania dawki. W przypadku wystąpienia hiperkalcemii lub utrzymującego się zwiększonego
iloczynu skorygowanego Ca x P powyżej 5,2 mmol2/l2 (65 mg2/dl2), dawkę leku należy zmniejszyć lub
przerwać podawanie do czasu normalizacji tych parametrów. Następnie należy wznowić podawanie
parykalcytolu w mniejszej dawce. Może być konieczne zmniejszenie dawek, gdy stężenie PTH
zmniejsza się w odpowiedzi na leczenie.

W tabeli poniżej podano wskazówki odnośnie dostosowywania dawki leku:

Proponowane schematy dostosowywania dawki
(Dostosowanie dawki w odstępach co 2 do 4 tygodni)
Stężenie iPTH w stosunku do wartości początkowych Dostosowanie dawki parykalcytolu

Bez zmian lub zwiększone Zwiększyć o 2 do 4 mikrogramów
Zmniejszone o < 30%
Zmniejszone o ≥ 30%, ≤ 60% Nie zmieniać
Zmniejszone o > 60% Zmniejszyć o 2 do 4 mikrogramów
iPTH < 15,9 pmol/l (150 pg/ml)

Po ustaleniu dawki, stężenie wapnia i fosforanu w surowicy należy oznaczać co najmniej raz
w miesiącu. Zaleca się oznaczanie stężenia iPTH w surowicy co trzy miesiące. W okresie
dostosowywania dawki parykalcytolu może być wymagane częstsze wykonywanie badań
laboratoryjnych.

Uszkodzenie wątroby
Stężenia niezwiązanego parykalcytolu u pacjentów z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem
czynności wątroby są podobne do obserwowanych u zdrowych osób i w tej populacji pacjentów nie
ma konieczności zmiany dawki. Brak doświadczenia w stosowaniu leku u pacjentów z ciężkim
zaburzeniem czynności wątroby.

Dzieci i młodzież (0 - 18 lat)
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Paricalcitol
Fresenius u dzieci. Brak danych dotyczących stosowania parykalcytolu u dzieci w wieku poniżej 5 lat.
Wyniki obecnie dostępnych badań dotyczących dzieci opisano w punkcie 5.1, ale nie można określić
zaleceń odnośnie dawkowania.

Pacjenci w podeszłym wieku (> 65 lat)
Doświadczenie w stosowaniu parykalcytolu u pacjentów w wieku 65 lat i starszych, uzyskane w
badaniach III fazy, jest ograniczone. W badaniach tych nie zaobserwowano różnic w skuteczności lub
bezpieczeństwie stosowania u pacjentów w wieku 65 lat i starszych, w porównaniu do młodszych
pacjentów.

Sposób podawania
Podawanie dożylne.
Paricalcitol Fresenius podawany jest przez dostęp naczyniowy do hemodializy.

#### 4.3 Przeciwwskazania

- Nadwrażliwość na substancje czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1.
- Zatrucie witaminą D.
- Hiperkalcemia.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Nadmierne zahamowanie parathormonu może spowodować zwiększenie stężenia wapnia w surowicy
i prowadzić do choroby metabolicznej kości. W celu uzyskania właściwych fizjologicznych wartości
docelowych wymagane jest monitorowanie pacjenta oraz dostosowywanie dawki indywidualnie.

Jeśli wystąpi istotna klinicznie hiperkalcemia, a pacjent przyjmuje lek wiążący fosforany, zawierający
wapń, dawkę należy zmniejszyć lub przerwać podawanie leku wiążącego fosforany zawierającego
wapń.

Przewlekła hiperkalcemia może wiązać się z uogólnionym wapnieniem naczyń i innych tkanek
miękkich.

Fosforan lub produkty lecznicze pochodne witaminy D nie powinny być przyjmowane jednocześnie z
parykalcytolem ze względu na zwiększone ryzyko hiperkalcemii i podwyższenia iloczynu Ca x P
(patrz: punkt 4.5).

Hiperkalcemia, bez względu na przyczynę, nasila toksyczne działanie glikozydów naparstnicy
i dlatego należy zachować ostrożność, gdy glikozydy naparstnicy przepisywane są jednocześnie z
parykalcytolem (patrz: punkt 4.5).

Należy zachować ostrożność, gdy parykalcytol podawany jest jednocześnie z ketokonazolem (patrz:
punkt 4.5).

Ostrzeżenie dotyczące substancji pomocniczych

Ten produkt leczniczy zawiera 11% v/v etanolu (alkoholu).

Paricalcitol Fresenius 2 mikrogramy/ml
Dawka 40 mikrogramów tego leku podana dorosłemu o masie ciała 70 kg spowoduje narażenie na
etanol wynoszące 25 mg/kg, co może spowodować zwiększenie stężenia alkoholu we krwi (ang. blood
alkohol concentration, BAC) o ok. 4,2 mg/100 ml.

Jest szkodliwy dla osób z chorobą alkoholową (patrz punkty 2 i 4.2).
Należy to wziąć pod uwagę podczas stosowania u kobiet ciężarnych lub karmiących piersią
oraz u osób z grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobą wątroby lub z padaczką.

Paricalcitol Fresenius 5 mikrogramów/ml
Dawka 40 mikrogramów tego leku podana dorosłemu o masie ciała 70 kg spowoduje narażenie na
etanol wynoszące 10 mg/kg, co może spowodować zwiększenie stężenia alkoholu we krwi (BAC) o
około 1,7 mg/100 ml.

Dla porównania, u osoby dorosłej pijącej kieliszek wina lub 500 ml piwa, wzrost stężenia alkoholu we
krwi (BAC) wyniesie prawdopodobnie około 50 mg/100 ml.

Jednoczesne podawanie z lekami zawierającymi np. glikol propylenowy lub etanol może prowadzić
do kumulacji etanolu i wywoływać działania niepożądane, w szczególności u małych dzieci o małej
zdolności metabolicznej lub z niedojrzałością metaboliczną.

Paricalcitol Fresenius 2 mikrogramy/ml
Ten lek zawiera 8,1 g glikolu propylenowego w maksymalnej dawce 40 mikrogramów, co odpowiada
404 mg/ml.

Należy to wziąć pod uwagę podczas stosowania u kobiet ciężarnych lub karmiących piersią
oraz u osób z grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobą wątroby lub chorobą nerek.

Paricalcitol Fresenius 5 mikrogramów/ml
Ten lek zawiera 3,2 g glikolu propylenowego w maksymalnej dawce 40 mikrogramów, co odpowiada
404 mg/ml.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z parykalcytolem we wstrzyknięciach.
Przeprowadzono natomiast badania interakcji między ketokonazolem a parykalcytolem w kapsułkach.

Ketokonazol jest niespecyficznym inhibitorem kilku enzymów cytochromu P450. Dane uzyskane in
vivo i in vitro sugerują, ze ketokonazol może wchodzić w interakcję z enzymami odpowiedzialnymi za
metabolizm parykalcytolu i innych analogów witaminy D. Należy zachować ostrożność podczas
podawania parykalcytolu razem z ketokonazolem (patrz: punkt 4.4). Wpływ wielokrotnych dawek
ketokonazolu podawanego w dawce 200 mg, dwa razy na dobę przez 5 dni na farmakokinetykę
parykalcytolu w kapsułkach oceniano w badaniach u zdrowych osób. Jednoczesne podawanie
ketokonozalu powodowało nieznaczne zmiany Cmax parykalcytolu oraz około dwukrotne zwiększenie
AUC0-∞. Średni okres półtrwania parykalcytolu wynosił 17 godzin, gdy stosowano ketokonazol, w
porównaniu do 9,8 godzin w przypadku leczenia samym parykalcytolem. Wyniki tego badania
wskazują, że po doustnym podaniu parykalcytolu jest mało prawdopodobne, aby w wyniku interakcji
z ketokonazolem AUC0-∞ parykalcytolu zwiększyło się więcej niż dwukrotnie.

Hiperkalcemia, bez względu na przyczynę, potęguje toksyczne działanie glikozydów naparstnicy i
dlatego należy zachować ostrożność, gdy preparaty zawierające glikozydy naparstnicy przepisywane
są jednocześnie z parykalcytolem (patrz: punkt 4.4).

Jednocześnie z parykalcytolem nie należy przyjmować fosforanu lub pochodnych witaminy D, z
powodu zwiększonego ryzyka hiperkalcemii i podwyższenia iloczynu Ca x P (patrz: punkt 4.4).

Duże dawki preparatów zawierających wapń lub tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększyć ryzyko
hiperkalcemii.

Jednocześnie z preparatami witaminy D nie należy przyjmować preparatów zawierających magnez
(np. leków zobojętniających sok żołądkowy), ponieważ może wystąpić hipermagnezemia.

Nie należy długotrwale podawać preparatów zawierających glin (np. leków zobojętniających sok
żołądkowy, leków wiążących fosforany) z produktami leczniczymi zawierającymi witaminę D,
ponieważ mogą zwiększyć się stężenia glinu we krwi i wystąpić może toksyczne działanie glinu na
kości.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża:
Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania parykalcytolu u kobiet w
okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz: punkt 5.3).
Produkt leczniczy Paricalcitol Fresenius nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet

w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji.

Karmienie piersią:
Nie wiadomo, czy parykalcytol lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Na podstawie
dostępnych danych farmakodynamicznych/toksykologicznych dotyczących zwierząt
stwierdzono przenikanie parykalcytolu/metabolitów do mleka (szczegóły patrz punkt 5.3).

Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków/dzieci.

Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie produktu
leczniczego Paricalcitol Fresenius, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka
i korzyści z leczenia dla matki.

Płodność
Badania na zwierzętach wykazały brak wpływu parykalcytolu na płodność (patrz: punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Po podaniu parykalcytolu mogą wystąpić zawroty głowy, co może mieć niewielki wpływ
na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz: punkt 4.8).

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W badaniach klinicznych II/III/IV fazy uczestniczyło około 600 pacjentów leczonych parykalcytolem.
Łącznie u 6% pacjentów leczonych tym lekiem wystąpiły działania niepożądane.

Najczęstszym działaniem niepożądanym związanym z leczeniem parykalcytolem, występującym
u 4,7% pacjentów, była hiperkalcemia. Hiperkalcemia zależy od nadmiernego obniżenia stężenia PTH
i można ją ograniczyć do minimum przez odpowiednie dostosowanie dawki leku.

Zdarzenia niepożądane przedstawione w tabeli
Zdarzenia niepożądane zarówno kliniczne, jak i stwierdzane w badaniach laboratoryjnych,
o przynajmniej możliwym związku ze stosowaniem parykalcytolu, przedstawione są wg klasyfikacji
układów i narządów MedDRA, działania niepożądanego oraz częstości jego występowania. Stosuje
się następujące kategorie częstości występowania:

Bardzo często (≥1/10),
często (≥1/100 do <1/10),
niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100),
rzadko (≥1/10 000 do < 1/1 000),
bardzo rzadko (< 1/10 000),
nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja układów i
narządów
Działanie niepożądane Częstość występowania

Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Sepsa, zapalenie płuc,
zakażenie, zapalenie gardła,
zakażenie pochwy, grypa
Niezbyt często

Nowotwory łagodne, złośliwe i
nieokreślone (w tym torbiele i
polipy)

Rak piersi Niezbyt często

Zaburzenia dotyczące krwi i
układu chłonnego
Niedokrwistość, leukopenia,
uogólnione powiększenie
węzłów chłonnych

Niezbyt często

Zaburzenia układu
immunologicznego
Nadwrażliwość Niezbyt często
Obrzęk krtani, obrzęk
naczynioruchowy, pokrzywka
Nieznana

Zaburzenia endokrynologiczne Niedoczynność przytarczyc Często
Nadczynność przytarczyc Niezbyt często
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Hiperkalcemia, hiperfosfatemia Często
Hiperkaliemia, hipokalcemia,
jadłowstręt
Niezbyt często

Zaburzenia psychiczne Stan splątania, stan
majaczeniowy,
depersonalizacja, pobudzenie
psychoruchowe, bezsenność,
nerwowość

Niezbyt często

Zaburzenia układu nerwowego Bóle głowy, zaburzenie smaku Często
Śpiączka, udar mózgowy,
przemijający napad
niedokrwienny, omdlenie,
drgawki kloniczne mięśni,
niedoczulica, parestezje,
zawroty głowy

Niezbyt często

Zaburzenia oka Jaskra, zapalenie spojówek Niezbyt często
Zaburzenia ucha i błędnika Zaburzenia ucha Niezbyt często
Zaburzenia serca Zatrzymanie akcji serca,
zaburzenia rytmu serca,
trzepotanie przedsionków

Niezbyt często

Zaburzenia naczyniowe Nadciśnienie tętnicze,
niedociśnienie tętnicze
Niezbyt często

Zaburzenia układu
oddechowego, klatki piersiowej
i śródpiersia

Obrzęk płuc, astma, duszność,
krwawienie z nosa, kaszel
Niezbyt często

Zaburzenia żołądka i jelit Krwotok z odbytnicy, zapalenie
okrężnicy, biegunka, zapalenie
żołądka, niestrawność,
utrudnienie połykania, ból
brzucha, zaparcia, nudności,
wymioty, suchość w jamie
ustnej, zaburzenia żołądkowojelitowe

Niezbyt często

Krwawienie z przewodu
pokarmowego
Nieznana

Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Świąd Często
Pęcherzowe zapalenie skóry,
łysienie, nadmierne owłosienie,
wysypka, nadmierna potliwość

Niezbyt często

Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej
Ból stawów, sztywność stawów,
ból pleców, drżenia mięśni, ból
mięśni

Niezbyt często

Zaburzenia układu rozrodczego
i piersi
Bóle piersi, zaburzenia erekcji Niezbyt często

Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Zaburzenia chodu, obrzęki,
obrzęki obwodowe,
dolegliwości bólowe, ból w
miejscu wstrzyknięcia,
gorączka, ból w klatce
piersiowej, pogorszenie stanu
ogólnego, astenia, złe

Niezbyt często

samopoczucie, pragnienie
Badania diagnostyczne Wydłużenie czasu krwawienia,
zwiększenie aktywności
aminotransferazy
asparaginianowej,
nieprawidłowy wynik badania
laboratoryjnego, zmniejszenie
masy ciała

Niezbyt często

Częstości działań niepożądanych po wprowadzeniu leku do obrotu nie mogą być oszacowane i zostały
przedstawione jako „nieznane”.

Zgłaszanie podejrzenia działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181 C, PL- 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301,
Faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.

#### 4.9 Przedawkowanie

Nie zanotowano żadnego przypadku przedawkowania.
Przedawkowanie parykalcytolu może prowadzić do hiperkalcemii, hiperkalciurii, hiperfosfatemii i
nadmiernego zahamowania PTH (patrz: punkt 4.4).

W przypadku przedawkowania, należy monitorować objawy podmiotowe i przedmiotowe
hiperkalcemii (stężenie wapnia w surowicy) i informować o nich lekarza. Gdy to wskazane, należy
zastosować odpowiednie leczenie.

Parykalcytol nie jest w istotnym stopniu usuwany drogą dializy. Leczenie pacjentów z istotną
klinicznie hiperkalcemią polega na natychmiastowym zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia
parykalcytolem oraz na stosowaniu diety o niskiej zawartości wapnia, odstawieniu preparatów
uzupełniających wapń, uruchomieniu pacjenta, wyrównaniu zaburzeń równowagi płynów i
elektrolitów, ocenie nieprawidłowości w zapisie EKG (niezwykle istotne u pacjentów otrzymujących
glikozydy naparstnicy) oraz stosowaniu hemodializy lub dializy otrzewnowej z użyciem płynu
dializacyjnego niezawierającego wapnia, gdy jest to uzasadnione.

Jeśli stężenie wapnia w surowicy powróci do normy, można wznowić podawanie parykalcytolu w
mniejszej dawce. Jeśli utrzymuje się znacznie podwyższone stężenie wapnia w surowicy, można
rozważyć różne działania terapeutyczne. Obejmują one zastosowanie leków, takich jak fosforany i
kortykosteroidy oraz środki wymuszające diurezę.

Paricalcitol Fresenius, roztwór do wstrzykiwań zawiera 39% (v/v) glikolu propylenowego, który jest
substancją pomocniczą. Informowano o pojedynczych przypadkach depresyjnego działania na
ośrodkowy układ nerwowy, hemolizy i kwasicy mleczanowej w wyniku toksycznego działania
podawanych dużych dawek glikolu propylenowego. Nie należy spodziewać się takiego działania
podczas podawania produktu Paricalcitol Fresenius, ponieważ glikol propylenowy jest usuwany
podczas dializy. Należy jednak brać pod uwagę ryzyko działania toksycznego w przypadkach
przedawkowania.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Homeostaza wapnia, środki przeciwprzytarczycowe
kod ATC: H05BX02

Mechanizm działania
Parykalcytol jest syntetycznym analogiem kalcytriolu, wykazującym biologiczną aktywność witaminy
D, z modyfikacjami łańcucha bocznego (D2) i pierścienia A (19-nor).W odróżnieniu od kalcytriolu,
parykalcytol jest wybiórczym aktywatorem receptorów witaminy D (ang.vitamin D receptor-VDR).
Parykalcytol wybiórczo aktywuje VDR w przytarczycach, ale nie aktywuje VDR w jelicie i w
mniejszym stopniu działa na resorpcję kości. Parykalcytol aktywuje również receptory wrażliwe na
wapń (ang. calcium sensing receptor- CaSR) w przytarczycach. W wyniku tego parykalcytol
zmniejsza stężenie parathormonu (PTH), hamując proliferację przytarczyc oraz zmniejszając syntezę i
wydzielanie PTH, przy minimalnym wpływie na stężenia wapnia i fosforu. Parykalcytol może działać
bezpośrednio na komórki kostne, powodując utrzymanie objętości kości i zwiększając powierzchnię
podlegającą mineralizacji. Korekta nieprawidłowego stężenia PTH wraz z normalizacją homeostazy
wapnia i fosforu może zapobiegać lub leczyć metaboliczną chorobę kości, związaną z przewlekłą
chorobą nerek.

Dzieci i młodzież:
Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność parykalcytolu do wstrzykiwań badano w trwającym 12
tygodni randomizowanym, z podwójną ślepą próbą, kontrolowanym placebo badaniu klinicznym,
w którym uczestniczyło 29 pacjentów w wieku 5-19 lat ze schyłkową chorobą nerek, poddawanych
hemodializom. Sześciu najmłodszych pacjentów leczonych parykalcytolem w ramach badania było w
wieku 5-12 lat. Początkowa dawka parykalcytolu wynosiła 0,04 mikrograma/kg m.c. trzy razy w
tygodniu, ustalona na podstawie początkowego stężenia iPTH mniejszego niż 500 pg/ml lub
0,08 mikrograma/kg m.c. trzy razy w tygodniu, gdy początkowe stężenie iPTH wynosiło ≥ 500 pg/ml.
Dawkę parykalcytolu dostosowywano, zwiększając ją o 0,04 mikrograma/kg m.c., uwzględniając
stężenia w surowicy iPTH i wapnia oraz wartość Ca x P. Sześćdziesiąt siedem procent pacjentów
leczonych parykalcytolem oraz 14% pacjentów otrzymujących placebo uczestniczyło w badaniu do
jego zakończenia. U 60% pacjentów w grupie otrzymującej parykalcytol stwierdzono dwukrotnie
następujące kolejno po sobie zmniejszenie początkowego stężenia iPTH o 30% w porównaniu do 21%
pacjentów w grupie otrzymującej placebo. U 71% pacjentów otrzymujących placebo przerwano
badanie z powodu nadmiernego zwiększenia stężenia iPTH. U żadnego z pacjentów z grupy
otrzymującej parykalcytol i z grupy otrzymującej placebo nie wystąpiła hiperkalcemia. Nie ma
dostępnych danych dotyczących pacjentów w wieku poniżej 5 lat.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Dystrybucja
Farmakokinetykę parykalcytolu badano u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek,
wymagających hemodializy. Parykalcytol podaje się w szybkim wstrzyknięciu dożylnym. W ciągu
dwóch godzin po podaniu dawek wynoszących od 0,04 do 0,24 ug/kg m.c. stężenie parykalcytolu
szybko się zmniejszało. Następnie stężenie parykalcytolu zmniejszało się w sposób logarytmicznoliniowy, a średni okres półtrwania wynosił około 15 godzin. Po wielokrotnym podaniu nie
obserwowano kumulacji parykalcytolu. In vitro stwierdzono, że parykalcytol w znacznym stopniu
wiąże się z białkami osocza (>99,9%). W zakresie stężeń od l do 100 ng/ml nie stwierdzono
wysycenia wiązania.

Biotransformacja
W moczu i kale wykryto kilka nieznanych metabolitów, przy czym w moczu nie wykryto
parykalcytolu. Metabolity nie zostały scharakteryzowane ani zidentyfikowane. Łącznie metabolity te
stanowiły 51% radioaktywnych substancji w moczu i 59% w kale.

Właściwości farmakokinetyczne parykalcytolu u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek

(dawka 0,24 mikrograma g/kg m.c.)
Parametr N Wartości (średnia ± SD)
Cmax(5 minut po wstrzyknięciu) 6 1850±664 (pg/ml)
AUC 0-∞ 5 27382±8230 (pg•hml)
CL 5 0,72±0,24 (l/h)
Vss 5 6±2 (1)

Eliminacja
U zdrowych osób, którym podano pojedynczą dawkę 0,16 μg/kg m.c. 3H-parykalcytolu we
wstrzyknięciu dożylnym (n=4), radioaktywność stwierdzona w osoczu pochodziła z leku
macierzystego. Główną drogą eliminacji parykalcytolu było wydalanie z żółcią. W kale oznaczono
74% dawki radioaktywnej, a w moczu jedynie 16%.

Szczególne populacje

Płeć, rasa i wiek: U badanych dorosłych pacjentów nie stwierdzono różnic we właściwościach
farmakokinetycznych związanych z wiekiem lub płcią. Nie stwierdzono różnic w farmakokinetyce
w zależności od rasy.

Uszkodzenie wątroby: Stężenia niezwiązanego parykalcytolu u pacjentów z łagodnym i
umiarkowanym uszkodzeniem wątroby są podobne do obserwowanych u zdrowych osób, dlatego u
tych pacjentów nie jest konieczna zmiana dawkowania. Brak doświadczenia w stosowaniu u
pacjentów z ciężkim uszkodzeniem wątroby.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W badaniach toksyczności u gryzoni i psów po podaniu wielokrotnym istotne działania były na ogół
przypisywane kalcemicznej aktywności parykalcytolu. Do działań, które nie były wyraźnie związane z
hiperkalcemią, zaliczono zmniejszenie liczby białych krwinek i zanik grasicy u psów oraz zmienione
wartości kaolinowo-kefalinowego czasu krzepnięcia (zwiększone u psów, zmniejszone u szczurów).
Zmian w liczbie białych krwinek nie obserwowano w badaniach klinicznych parykalcytolu.

Parykalcytol nie wpływał na płodność u szczurów płci męskiej i żeńskiej, nie było także dowodów na
występowanie działania teratogennego u szczurów i królików. Duże dawki innych preparatów
witaminy D, podawane zwierzętom w okresie ciąży, powodowały powstawanie ciężkich wad
rozwojowych u płodów. U szczurów wykazano, że parykalcytol podawany w dawkach toksycznych
dla matek, wpływał na zdolność do życia płodów oraz przyczyniał się do istotnego zwiększenia
okołourodzeniowej i pourodzeniowej śmiertelności noworodków.

Nie wykazano potencjalnego działania genotoksycznego parykalcytolu w zestawie badań
in vitro i in vivo.

Badania działania rakotwórczego, przeprowadzone na gryzoniach, nie wskazywały na szczególne
zagrożenie dla ludzi. Podawane dawki i (lub) narażenie układowe na parykalcytol były nieco większe
niż dawki lecznicze i (lub) narażenie ogólnoustrojowe.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Etanol bezwodny
Glikol propylenowy
Woda do wstrzykiwań

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano
badań dotyczących zgodności.

Glikol propylenowy wchodzi w interakcje z heparyną i neutralizuje jej działanie. Paricalcitol
Fresenius zawiera glikol propylenowy jako substancję pomocniczą i dlatego należy go podawać przez
inny dostęp niż heparynę.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata.

Zużyć natychmiast po otwarciu.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Ten produkt leczniczy nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Każda szklana ampułka typu I zawiera 1 ml lub 2 ml roztworu do wstrzykiwań.
Każda szklana fiolka typu I zawiera 1 ml lub 2 ml roztworu do wstrzykiwań.

Lek Paricalcitol Fresenius występuje w następujących opakowaniach:

Paricalcitol Fresenius, 2 mikrogramy/ml:
1 ampułka (1 ml)
5 ampułek (1 ml)
1 fiolka (1 ml)
5 fiolek (1 ml)

Paricalcitol Fresenius, 5 mikrogramów/ml
1 ampułka (1 ml)
5 ampułek (1 ml)
1 ampułka (2 ml)
5 ampułek (2 ml)

1 fiolka (1 ml)
5 fiolek (1 ml)
1 fiolka (2 ml)
5 fiolek (2 ml)

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania.

Produkty lecznicze do stosowania pozajelitowego należy przed podaniem dokładnie obejrzeć, aby
wykluczyć obecność cząstek lub zmianę barwy roztworu. Roztwór jest przezroczysty i bezbarwny.

Wyłącznie do jednorazowego użytku.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA

DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Fresenius Medical Care Nephrologica Deutschland GmbH
Else-Kröner-Straße 1
61352 Bad Homburg v.d.H.
Niemcy

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia: 07.02.2012
Data przedłużenia pozwolenia: 04.01.2019

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

06/2021

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.