# Ossica

> Kwas ibandronowy · 150 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Ossica
- **Nazwa powszechna:** Acidum ibandronicum
- **Substancja czynna:** [Kwas ibandronowy](https://apteka.online/odpowiedniki/acidum-ibandronicum)
- **Moc:** 150 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** M05BA06
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 16697
- **Podmiot odpowiedzialny:** Gedeon Richter Plc.
- **Producent:** Gedeon Richter Plc., Węgry
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-chorobach-kosci/ossica-tabl-powl-150-mg-gedeon
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-chorobach-kosci/ossica-tabl-powl-150-mg-gedeon.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/22583/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/22583/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 tabl. | 5909990776351 | Rp | — | Dobrze dostępny (4/5) | — |
| 3 tabl. | 5909990776368 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Ossica, 150 mg, tabletki powlekane i w jakim celu się go stosuje?
Lek Ossica, 150 mg, tabletki powlekane należy do grupy leków nazywanych bisfosfonianami.
Zawiera substancję czynną kwas ibandronowy.
Lek Ossica może cofnąć utratę tkanki kostnej poprzez zahamowanie utraty kości i zwiększenie masy
kostnej u większości kobiet, które przyjmują ten lek, nawet jeśli one same nie są w stanie zauważyć
lub wyczuć tej różnicy. Lek Ossica może być pomocny w zmniejszeniu prawdopodobieństwa
wystąpienia złamań kości. Redukcję ilości złamań wykazano w przypadku złamań kręgów, ale nie w
przypadku złamań szyjki kości udowej.

Lek Ossica, 150 mg, tabletki powlekane, został przepisany w celu leczenia osteoporozy
występującej po okresie menopauzy ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia złamań.
Osteoporoza to choroba polegająca na zmniejszeniu gęstości i osłabieniu kości, co występuje często u
kobiet po menopauzie. W okresie menopauzy kobiece jajniki przestają wydzielać żeński hormon
estrogen, którego działanie pozwala na utrzymanie prawidłowej struktury kośćca.

Im wcześniej wystąpi menopauza u kobiety, tym większe jest u niej ryzyko wystąpienia złamań
związanych z osteoporozą. Do innych czynników mogących zwiększać ryzyko wystąpienia złamań
należą:
- niewystarczająca ilość wapnia i witaminy D w diecie;
- palenie tytoniu lub nadmierne spożycie alkoholu;
- brak ruchu lub innych intensywnych ćwiczeń;
- występowanie osteoporozy w rodzinie.

Zdrowy styl życia również pomoże w osiągnięciu największych korzyści z leczenia. Oznacza to:
- stosowanie zrównoważonej diety bogatej w wapń i witaminę D;
- spacery lub inne intensywne ćwiczenia;
- niepalenie tytoniu i ograniczenie nadmiernego spożycia alkoholu.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ossica, 150 mg, tabletki powlekane

Kiedy nie stosować leku Ossica, 150 mg, tabletki powlekane:
- Jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na kwas ibandronowy lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
- Jeśli u pacjenta występują problemy z przełykiem, takie jak zwężenie lub utrudnione
przełykanie.
- Jeśli pacjent nie jest w stanie utrzymać pozycji stojącej lub siedzącej nieprzerwanie
przynajmniej przez jedną godzinę (60 minut).
- Jeśli u pacjenta występuje lub wystąpiło w przeszłości zmniejszenie stężenia wapnia we krwi.
Należy skonsultować się z lekarzem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Działanie niepożądane zwane martwicą kości szczęki i (lub) żuchwy (uszkodzenie kości szczęki i
(lub) żuchwy) było bardzo rzadko zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu u pacjentów leczonych
kwasem ibandronowym z powodu osteoporozy. Martwica kości szczęki i (lub) żuchwy może wystąpić
również po zakończeniu leczenia.

Ważne jest podjęcie działań zapobiegających rozwojowi martwicy kości szczęki i (lub) żuchwy,
ponieważ może być ona dolegliwością bolesną i trudną do wyleczenia. Aby zmniejszyć ryzyko
wystąpienia martwicy kości szczęki i (lub) żuchwy, należy zastosować odpowiednie środki
ostrożności.

W przypadku pacjentów otrzymujących długotrwałe leczenie ibandronianem zgłaszano ponadto
nietypowe złamania kości długich, takich jak kość przedramienia (łokciowa) i kość piszczelowa. Do
złamań tych dochodzi po minimalnym urazie lub bez doznania urazu, a niektórzy pacjenci odczuwają
ból w miejscu złamania przed wystąpieniem pełnego złamania.

Przed rozpoczęciem leczenia pacjentka powinna poinformować lekarza i (lub) pielęgniarkę
(pracownika służby zdrowia):
• jeśli ma jakiekolwiek choroby dotyczące jamy ustnej lub zębów, takie jak zły stan uzębienia,
choroba dziąseł, lub planowana ekstrakcja zęba,
• jeśli nie korzysta z rutynowej opieki stomatologicznej lub od dawna nie miała kontrolnych
badań stomatologicznych,
• jeśli pali tytoń (może to zwiększać ryzyko chorób stomatologicznych),
• jeśli była wcześniej leczona bisfosfonianem (stosowanym w leczeniu lub zapobieganiu
chorobom kości),
• jeśli przyjmuje kortykosteroidy (np. prednizolon lub deksametazon),
• jeśli ma rozpoznanie raka.

Lekarz może zalecić pacjentce zgłoszenie się na badanie stomatologiczne przed rozpoczęciem
stosowania leku Ossica.

Podczas leczenia należy utrzymywać należytą higienę jamy ustnej (obejmującą regularne mycie
zębów) i zgłaszać się na rutynowe kontrolne badania stomatologiczne. Jeżeli pacjentka używa protez
zębowych, należy zapewnić ich właściwe dopasowanie. Pacjentki w czasie leczenia
stomatologicznego lub przed zabiegami stomatologicznymi (np. ekstrakcją zębów) powinny
poinformować o tym lekarza prowadzącego oraz powiedzieć stomatologowi, że przyjmują lek Ossica.

Jeśli u pacjentki wystąpią jakiekolwiek dolegliwości w obrębie jamy ustnej lub zębów, takie jak
obluzowanie zębów, ból lub obrzęk, niegojące się owrzodzenia lub obecność wydzieliny, należy

natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym i lekarzem stomatologiem, ponieważ mogą to
być objawy martwicy kości szczęki i (lub) żuchwy.

U niektórych osób trzeba zachować szczególną ostrożność w czasie stosowania leku Ossica. Przed
rozpoczęciem stosowania leku Ossica, należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- Jeśli u pacjenta występują jakiekolwiek zaburzenia metabolizmu związków mineralnych (jak
np. niedobór witaminy D).
- Jeśli nerki pacjenta nie działają prawidłowo.
- Jeśli u pacjenta występują jakiekolwiek problemy z przełykaniem lub trawieniem.

Podrażnienie, zapalenie lub owrzodzenie przełyku często z objawami ostrego bólu w klatce
piersiowej, ostry ból po przełknięciu posiłku i (lub) napoju, ostre nudności lub wymioty mogą
wystąpić, szczególnie jeśli pacjent nie wypił pełnej szklanki zwykłej wody i (lub) położył się w ciągu
godziny po zażyciu leku Ossica, 150 mg, tabletki powlekane. Jeśli rozwinęły się takie objawy, należy
przerwać przyjmowanie leku Ossica, 150 mg, tabletki powlekane i niezwłocznie zgłosić się do lekarza
(patrz punkt 3).

Dzieci i młodzież

Nie należy stosować leku Ossica, 150 mg, tabletki powlekane u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku
życia.

Lek Ossica, 150 mg, tabletki powlekane a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. A szczególnie o:
- Preparatach uzupełniających zawierających wapń, magnez, żelazo lub glin, ponieważ
istnieje prawdopodobieństwo, że wpłyną na skuteczność leku Ossica.
- Kwasie acetylosalicylowym i innych niesteroidowych lekach przeciwzapalnych (NLPZ) (w
tym ibuprofen, diklofenak sodowy i naproksen), które mogą podrażniać żołądek i jelita. Lek
Ossica, 150 mg może wywierać podobne działanie. Należy zatem zachować szczególną
ostrożność przyjmując leki przeciwbólowe lub przeciwzapalne podczas leczenia lekiem
Ossica, 150 mg.

Po połknięciu comiesięcznej tabletki leku Ossica, należy przez 1 godzinę powstrzymać się od
przyjmowania jakichkolwiek innych leków, w tym leków na niestrawność, preparatów
uzupełniających wapń lub witaminy.

Lek Ossica z jedzeniem i piciem:
Nie przyjmować leku Ossica z jedzeniem. Lek Ossica przyjmowany z jedzeniem jest mniej
skuteczny.
Można pić zwykłą wodę, ale nie należy pić żadnych innych napojów.

Po przyjęciu leku Ossica należy odczekać 1 godzinę przed pierwszym posiłkiem i piciem innych
napojów (patrz punkt 3 „Jak stosować lek Ossica, 150 mg, tabletki powlekane”).

Ciąża i karmienie piersią
Lek Ossica, 150 mg, tabletki powlekane należy stosować tylko u kobiet po okresie menopauzy i nie
może być przyjmowany przez kobiety w wieku rozrodczym.
Nie zażywać leku Ossica, 150 mg w ciąży lub w okresie karmienia piersią.
Przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Można prowadzić pojazdy i obsługiwać maszyny, ponieważ lek Ossica nie ma lub wywiera nieistotny
wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Lek Ossica, 150 mg, tabletki powlekane zawiera laktozę i sód
Lek Ossica, 150 mg, tabletki powlekane zawiera 294,69 mg laktozy jednowodnej. Jeśli pacjent został
poinformowany przez lekarza, że nie toleruje niektórych cukrów, powinien skonsultować się z
lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.

### 3. Jak stosować lek Ossica, 150 mg, tabletki powlekane?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.
Zalecana dawka leku Ossica, 150 mg to jedna tabletka raz na miesiąc.

Przyjmowanie tabletki raz na miesiąc
Ważne jest staranne przestrzeganie poniższych zaleceń. Zalecenia te zostały opracowane po to, aby
tabletka leku Ossica szybko znalazła się w żołądku, zmniejszając tym samym prawdopodobieństwo
spowodowania podrażnienia.

- Tabletkę leku Ossica, 150 mg należy przyjmować raz na miesiąc.
- Należy wybrać konkretny dzień miesiąca, który będzie łatwy do zapamiętania. W celu
przyjęcia tabletki leku Ossica, 150 mg można wybrać tę samą datę (jak np.: pierwszy dzień
każdego miesiąca) lub ten sam dzień (jak np.: pierwsza niedziela każdego miesiąca). Należy
wybrać termin, który będzie najlepiej odpowiadał przyzwyczajeniom pacjenta.
- Lek Ossica, 150 mg należy przyjmować po upływie co najmniej 6 godzin od spożycia
jakiegokolwiek posiłku lub napoju, z wyjątkiem zwykłej wody.
- Tabletkę leku Ossica, 150 mg należy przyjmować:
- rano po pierwszym wstaniu z łóżka i
- przed zjedzeniem lub wypiciem czegokolwiek („na pusty żołądek”).
- Tabletkę należy połknąć popijając pełną szklanką zwykłej wody (co najmniej 180 ml).Nie
popijać tabletki wodą z dużą zawartością wapnia, sokiem owocowym lub jakimkolwiek
innym napojem. Jeśli istnieje obawa dotycząca potencjalnie wysokiego poziomu wapnia w
wodzie z kranu (twarda woda), zalecane jest stosowanie wody butelkowanej z niską
zawartością minerałów.
- Tabletkę połykać w całości - nie żuć, nie rozgryzać i nie pozwolić jej rozpuścić się w jamie
ustnej.
- Przez następną godzinę (60 minut) po przyjęciu tabletki:
- nie kłaść się; jeśli nie zachowa się pozycji wyprostowanej (stojącej lub siedzącej), część
leku może cofać się do przełyku;
- nie jeść czegokolwiek;
- nie pić czegokolwiek (z wyjątkiem zwykłej wody, jeśli potrzeba);
- nie przyjmować żadnych innych leków.
- Po upływie godziny można przyjąć pierwszy w danym dniu posiłek i napój. Po zjedzeniu można
się położyć i przyjąć inne leki, jeśli istnieje taka potrzeba.

Kontynuacja leczenia lekiem Ossica, 150 mg, tabletki powlekane
Istotne jest przyjmowanie leku Ossica w każdym miesiącu, tak długo jak zaleca to lekarz. Po 3-5
latach stosowania leku Ossica, należy skonsultować się z lekarzem, aby ocenił, czy pacjent powinien
kontynuować przyjmowanie leku Ossica.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Ossica, 150 mg, tabletki powlekane
Jeśli przez pomyłkę przyjmie się więcej niż jedną tabletkę, należy wypić pełną szklankę mleka i
natychmiast skontaktować się ze swoim lekarzem.

Nie prowokować wymiotów oraz nie kłaść się - może to spowodować podrażnienie przełyku przez
lek Ossica.

Pominięcie zastosowania leku Ossica
• Jeśli pacjent zapomni przyjąć tabletkę rano w zaplanowanym dniu, nie należy przyjmować
tabletki później w ciągu tego samego dnia. W takiej sytuacji należy sprawdzić kiedy wypada
kolejne planowe przyjęcie następnej dawki.

• Jeśli pacjent zapomni przyjąć tabletkę w zaplanowanym dniu i jeżeli kolejne planowe
przyjęcie leku wypada zaledwie za 1 do 7 dni
Nigdy nie należy przyjmować dwóch tabletek leku Ossica w ciągu tego samego tygodnia.
Należy zaczekać do dnia kolejnego planowego przyjęcia leku i przyjąć tabletkę według
ustalonego schematu, a następnie należy wrócić do przyjmowania tabletek w zaplanowane
wcześniej dni zaznaczone w kalendarzu.

• Jeśli pacjent zapomni przyjąć tabletkę w zaplanowanym dniu i jeżeli kolejne planowe
przyjęcie leku wypada po więcej niż 7 dniach
Należy przyjąć jedną tabletkę rano następnego dnia (po dniu, w którym pacjent przypomni sobie
o pominiętej dawce), a następnie należy wrócić do przyjmowania tabletek w zaplanowane
wcześniej dni zaznaczone w kalendarzu.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast powiadomić pielęgniarkę lub lekarza, jeśli wystąpi jakiekolwiek z poniższych
ciężkich zdarzeń niepożądanych, gdyż może być niezbędna natychmiastowa pomoc medyczna:

Niezbyt często (mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów)
- silny ból w klatce piersiowej, silny ból podczas przełykania pokarmu lub napoju, silne nudności
lub wymioty, trudności w połkaniu. U pacjenta może wystąpić ciężkie zapalenie przełyku,
prawdopodobnie z owrzodzeniami lub zwężeniem przełyku,
- objawy niskiego poziomu wapnia we krwi (hipokalcemia), w tym skurcze lub skurcze mięśni i
(lub) uczucie mrowienia w palcach lub wokół ust.

Rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów)
- świąd, obrzęk twarzy, warg, języka i gardła z trudnościami w oddychaniu,
- przewlekły ból oka i zapalenie,
- nowy ból, osłabienie lub uczucie dyskomfortu w okolicy uda, biodra lub w pachwinie. U
pacjenta mogą wystąpić wczesne objawy ewentualnego nietypowego złamania kości udowej.

Bardzo rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 pacjentów)
- ból lub owrzodzenie w jamie ustnej lub szczęce. U pacjenta mogą występować wczesne objawy
poważnych problemów dotyczących kości szczęki (martwica kości szczęki (martwa tkanka
kostna)),
- poważna, potencjalnie zagrażająca życiu reakcja alergiczna,
- ciężkie działania niepożądane dotyczące skóry,
- ból ucha, wydzielina z ucha i (lub) infekcja ucha. Mogą to być objawy uszkodzenia tkanki
kostnej w uchu.

Inne możliwe działania niepożądane

Często (mogą dotyczyć do 1 na 10 pacjentów)

- ból głowy,
- zgaga, trudności w połykaniu, ból żołądka lub brzucha (może wystąpić z powodu zapalenia
żołądka), niestrawność, nudności, biegunka (luźne stolce),
- skurcze mięśni, sztywność stawów lub kończyn,
- objawy grypopodobne, w tym gorączka, drżenia i dreszcze, uczucie dyskomfortu, ból kości i
bóle mięśni i stawów. Jeżeli którykolwiek z tych objawów staje się uciążliwy lub trwa dłużej
niż kilka dni, należy porozmawiać z pielęgniarką lub lekarzem,
- wysypka.

Niezbyt często (mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów)
- zawroty głowy,
- wzdęcia z oddawaniem gazów,
- ból pleców,
- uczucie zmęczenia i wyczerpania,
- ataki astmy.

Rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów)
- zapalenie dwunastnicy (pierwszy odcinek jelita), powodujące ból brzucha,
- pokrzywka.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa,
tel.: 22 49-21-301,
fax: 22 49-21-309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Ossica, 150 mg, tabletki powlekane?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.

Nie należy stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i na pudełku
tekturowym po napisie „EXP:”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Ossica, 150 mg tabletki powlekane

- Substancją czynną jest kwas ibandronowy. Każda tabletka zawiera 168,81 mg sodu ibandronianu
jednowodnego, co odpowiada 150 mg kwasu ibandronowego.
- Pozostałe składniki:

rdzeń tabletki: laktoza jednowodna, powidon (K 30), celuloza mikrokrystaliczna 101, celuloza
mikrokrystaliczna 12, krospowidon, magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna.

otoczka tabletki: opadry II white 85F18422 zawiera alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E171),
talk, makrogol (3350).

Jak wygląda lek Ossica, 150 mg tabletki powlekane i co zawiera opakowanie

Tabletki powlekane leku Ossica 150 mg są w kolorze białym do prawie białego, owalne, obustronnie
wypukłe, z wytłoczonym symbolem „M24” po jednej stronie, druga strona bez wytłoczeń.

Tabletki są dostarczane w białych blistrach PVC/PE/PVDC/Aluminium zawierających 1 lub 3 tabletki.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Gedeon Richter Plc.
1103 Budapeszt
Gyömrői út 19-21.
Węgry

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji o leku oraz jego nazwach w innych państwach
członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy się zwrócić do przedstawiciela
podmiotu odpowiedzialnego:

GEDEON RICHTER POLSKA Sp. z o.o.
ul. Ks. J. Poniatowskiego 5
05-825 Grodzisk Mazowiecki
Tel. +48 (22)755 96 48
lekalert@grodzisk.rgnet.org

Data ostatniej aktualizacji ulotki: czerwiec 2025

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Ossica, 150 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 168,81 mg sodu ibandronianu jednowodnego, co odpowiada
150 mg kwasu ibandronowego.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:
Każda tabletka powlekana produktu leczniczego Ossica, 150 mg, zawiera 294,69 mg laktozy
jednowodnej.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.
Tabletki powlekane w kolorze białym do prawie białego, owalne, obustronnie wypukłe, z
wytłoczonym symbolem „M24" po jednej stronie, druga strona bez oznaczeń.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Leczenie osteoporozy u kobiet po menopauzie, ze zwiększonym ryzykiem złamań (patrz punkt 5.1).
Wykazano zmniejszenie ryzyka złamań kręgów; skuteczność w zapobieganiu złamaniom szyjki kości
udowej nie została ustalona.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Zalecana dawka produktu leczniczego Ossica to jedna tabletka powlekana 150 mg raz na miesiąc.
Tabletkę należy przyjmować tego samego dnia każdego miesiąca.

Tabletkę powlekaną produktu leczniczego Ossica, 150 mg, należy przyjmować po całonocnym okresie
niejedzenia (co najmniej 6 godzin od ostatniego posiłku), na 1 godzinę przed pierwszym posiłkiem lub
napojem (innym niż woda) w danym dniu (patrz punkt 4.5) lub jakimkolwiek innym doustnym
produktem leczniczym lub suplementem (włączając wapń).

W przypadku pominięcia dawki, pacjentów należy poinstruować, żeby przyjęli jedną tabletkę
produktu leczniczego Ossica następnego dnia rano po dniu, w którym pacjent przypomni sobie o
pominiętej dawce, jeśli do następnej zaplanowanej dawki zgodnie ze schematem zostało więcej niż 7
dni. Następnie pacjenci powinni wrócić do przyjmowania produktu leczniczego raz na miesiąc
zgodnie z dotychczasowym schematem dawkowania.
Jeśli do następnej zaplanowanej dawki zostało mniej niż 7 dni, pacjenci powinni zaczekać do tej
najbliższej dawki i kontynuować przyjmowanie jednej tabletki raz na miesiąc zgodnie z
dotychczasowym schematem.

Pacjenci nie powinni przyjmować dwóch tabletek w tym samym tygodniu.

Pacjenci powinni otrzymywać suplementację wapnia i (lub) witaminę D, jeśli ich zawartość w diecie
jest niewystarczająca (patrz punkty 4.4 i 4.5).

Nie ustalono optymalnego czasu trwania leczenia osteoporozy bisfosfonianami. Należy okresowo
oceniać konieczność dalszego leczenia u każdego pacjenta indywidualnie w oparciu o korzyści i
potencjalne ryzyko związane ze stosowaniem kwasu ibandronowego, zwłaszcza po upływie co
najmniej 5 lat terapii.

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności nerek
Ze względu na ograniczoną ilość danych klinicznych nie zaleca się stosowania produkt leczniczego
Ossica u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min (patrz punkty 4.4 i 5.2).
U pacjentów z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek dostosowywanie dawki
produktu leczniczego nie jest konieczne, jeśli klirens kreatyniny jest równy lub większy niż
30 ml/min.

Zaburzenia czynności wątroby
Dostosowanie dawki nie jest wymagane (patrz punkt 5.2).

Osoby w podeszłym wieku (>65 lat)
Dostosowanie dawki nie jest wymagane (patrz punkt 5.2).

Populacja dzieci i młodzieży
Ze względu na brak wskazań do stosowania u dzieci poniżej 18 roku życia nie przeprowadzono badań
produktu leczniczego Ossica w tej populacji (patrz punkty 5.1 i 5.2).

Sposób podawania:
Produkt leczniczy do podawania doustnego.

- Tabletki należy połykać w całości popijając szklanką zwykłej wody (180 do 240 ml), w pozycji
wyprostowanej (siedzącej lub stojącej). Nie należy stosować wody o wysokim stężeniu wapnia.
Jeśli istnieje obawa dotycząca potencjalnie wysokiego poziomu wapnia w wodzie z kranu
(twarda woda), zalecane jest stosowanie wody butelkowanej z niską zawartością minerałów.
- Po przyjęciu produktu leczniczego Ossica nie należy przyjmować pozycji leżącej przez 1
godzinę.
- Woda jest jedynym napojem, którym należy popić produkt leczniczy Ossica.
- Pacjenci nie powinni żuć ani ssać tabletek, ze względu na potencjalne ryzyko owrzodzeń błony
śluzowej jamy ustnej i gardła.

#### 4.3 Przeciwwskazania

- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
- Hipokalcemia
- Nieprawidłowości w obrębie przełyku, prowadzące do opóźniania jego opróżniania, takie jak
zwężenie lub skurcz dolnej części przełyku
- Niezdolność do utrzymania pozycji stojącej lub siedzącej przez co najmniej 60 minut

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Hipokalcemia

Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Ossica należy koniecznie wyrównać istniejący
niedobór wapnia. Inne zaburzenia metabolizmu kostnego i mineralnego również należy skutecznie
leczyć. U wszystkich pacjentów ważna jest odpowiednia podaż wapnia i witaminy D.

Podrażnienie przewodu pokarmowego
Doustne podawanie bifosfonianów może powodować miejscowe podrażnienie błony śluzowej
górnego odcinka przewodu pokarmowego. Z powodu możliwości działania drażniącego i
potencjalnego pogorszenia choroby podstawowej, produkt leczniczy Ossica powinien być stosowany z
ostrożnością u pacjentów z czynną chorobą górnego odcinka przewodu pokarmowego (np. przełyk
Barreta, dysfagia, inne choroby przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka, dwunastnicy i
owrzodzenie).

U pacjentów otrzymujących doustne leczenie bisfosfonianami zgłaszano działania niepożądane, takie
jak zapalenie błony śluzowej przełyku, owrzodzenie przełyku i nadżerki przełyku, w niektórych
przypadkach ciężkie i wymagające hospitalizacji, rzadko z krwawieniem lub z następowym
zwężeniem przełyku lub perforacją. Ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych dotyczących
przełyku było większe u pacjentów, którzy nie stosowali się do instrukcji przyjmowania produktu
leczniczego i (lub) którzy kontynuowali przyjmowanie doustnych bisfosfonianów po pojawieniu się
objawów wskazujących na podrażnienie przełyku. Pacjenci powinni przywiązywać szczególną uwagę
do przestrzegania instrukcji przyjmowania produktu leczniczego (patrz punkt 4.2).

Lekarze powinni zwracać szczególną uwagę na jakiekolwiek dolegliwości i objawy mogące dotyczyć
przełyku i poinstruować pacjentów, by przerwali stosowanie produktu Ossica i zgłosili się w celu
uzyskania pomocy medycznej, jeśli rozwinie się dysfagia, odynofagia, ból zamostkowy lub wystąpi
zgaga czy też jej nasilenie.
W kontrolowanych badaniach klinicznych nie obserwowano większego ryzyka jednakże, to po
wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano owrzodzenia żołądka i dwunastnicy po stosowaniu
doustnych bisfosfonianów, czasami o ciężkim przebiegu z komplikacjami.
Stosowanie zarówno niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), jak i bisfosfonianów wiąże się
z podrażnieniem przewodu pokarmowego, dlatego w przypadku jednoczesnego podawania tych leków
należy zachować ostrożność.

Martwica kości żuchwy
Po wprowadzeniu do obrotu, u pacjentów otrzymujących kwas ibandronowy w leczeniu osteoporozy
raportowano bardzo rzadkie przypadki martwicy kości szczęki i (lub) żuchwy (ang. osteonecrosis of
the jaw, ONJ) (patrz punkt 4.8).

Należy odroczyć rozpoczęcie leczenia lub rozpoczęcie nowego cyklu leczenia u pacjentów z
niewyleczonymi, otwartymi zmianami tkanek miękkich w jamie ustnej.

U pacjentów z jednocześnie występującymi czynnikami ryzyka przed rozpoczęciem leczenia
produktem leczniczym Ossica zaleca się przeprowadzenie badania stomatologicznego i
stomatologicznego leczenia zapobiegawczego oraz indywidualnej oceny korzyści i ryzyka.

Dokonując oceny ryzyka wystąpienia ONJ u pacjenta powinny zostać uwzględnione następujące
czynniki ryzyka:
- siła działania produktu leczniczego, który hamuje resorpcję kości (większe ryzyko występuje po
zastosowaniu leków o dużej sile działania), droga podania (większe ryzyko w przypadku
podania pozajelitowego) oraz skumulowana dawka leków stosowanych w terapii
antyresorpcyjnej
- rozpoznanie choroby nowotworowej, choroby współistniejące (np. niedokrwistość, zaburzenia
krzepnięcia, zakażenie), palenie tytoniu
- jednocześnie stosowane : kortykosteroidy, chemioterapia, inhibitory angiogenezy, radioterapia
głowy i szyi

- nieprawidłowa higiena jamy ustnej, choroba przyzębia, niewłaściwie dopasowane protezy
dentystyczne, choroby zębów w wywiadzie, inwazyjne zabiegi stomatologiczne, np. ekstrakcje
zębów.

Należy zachęcać wszystkich pacjentów do należytego dbania o higienę jamy ustnej, rutynowych
kontrolnych badań stomatologicznych i natychmiastowego zgłaszania wszelkich objawów w obrębie
jamy ustnej, takich jak ruchomość zębów, ból lub obrzęk, lub niegojące się owrzodzenia lub obecność
wydzieliny podczas leczenia produktem leczniczym Ossica. W czasie leczenia inwazyjne zabiegi
stomatologiczne należy wykonywać jedynie po starannym rozważeniu wskazań i unikać ich
przeprowadzania w terminie bliskim podania produktu leczniczego Ossica.

Plan postępowania z pacjentami, u których wystąpi martwica kości szczęki i (lub) żuchwy, należy
ustalić w ścisłej współpracy pomiędzy lekarzem prowadzącym a stomatologiem lub chirurgiem
szczękowym posiadającym doświadczenie w leczeniu ONJ. Należy rozważyć czasowe przerwanie
stosowania produktu leczniczego Ossica, aż do ustąpienia ONJ oraz zminimalizować czynniki ryzyka
ONJ, o ile jest to możliwe.

Martwica kości przewodu słuchowego zewnętrznego

Podczas stosowania bisfosfonianów notowano martwicę kości przewodu słuchowego zewnętrznego,
głównie związaną z długotrwałym leczeniem. Możliwe czynniki ryzyka martwicy kości przewodu
słuchowego zewnętrznego obejmują stosowanie steroidów i chemioterapii i (lub) czynniki ryzyka
miejscowe, takie jak zakażenie lub uraz. Możliwość wystąpienia martwicy kości przewodu
słuchowego zewnętrznego należy rozważyć u pacjentów przyjmujących bisfosfoniany, u których
występują objawy związane z uchem, w tym przewlekłe zakażenia ucha.

Nietypowe złamania kości udowej
Zgłaszano przypadki nietypowych złamań podkrętarzowych i trzonu kości udowej u osób stosujących
bisfosfoniany, głównie u pacjentów długotrwale leczonych z powodu osteoporozy. Te poprzeczne lub
krótkie skośne złamania mogą pojawić się w dowolnym miejscu wzdłuż całej kości udowej - od
miejsca zlokalizowanego tuż pod krętarzem mniejszym aż do okolicy nadkłykciowej. Do tego typu
złamań dochodzi po minimalnym urazie lub bez urazu, a niektórzy pacjenci odczuwają ból uda lub ból
w pachwinie. W badaniach obrazowych często na kilka tygodni lub miesięcy przed całkowitym
złamaniem kości udowej widoczne są cechy złamań z przeciążenia. Złamania często występują
obustronnie, dlatego u leczonych bisfosfonianami pacjentów, u których stwierdzono złamanie trzonu
kości udowej, należy zbadać kość udową w drugiej kończynie. Zgłaszano również słabe gojenie się
tych złamań. Na podstawie indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka u pacjentów, u których
podejrzewa się nietypowe złamanie kości udowej, należy rozważyć odstawienie bisfosfonianów do
czasu przeprowadzenia oceny.
Należy zalecić pacjentom, żeby zgłaszali pojawienie się jakiegokolwiek bólu w obrębie uda, biodra
lub pachwiny występującego w trakcie leczenia bisfosfonianami, a każdy pacjent zgłaszający się z
takimi objawami powinien być zbadany pod względem obecności niecałkowitego złamania kości
udowej (patrz punkt 4.8).

Nietypowe złamania innych kości długich
W przypadku pacjentów otrzymujących długotrwałe leczenie stwierdzano też nietypowe złamania
innych kości długich, takich jak kość łokciowa i piszczelowa. Podobnie jak w przypadku nietypowych
złamań kości udowej, do złamań tych dochodzi po minimalnym urazie lub bez doznania urazu, a
niektórzy pacjenci odczuwają ból prodromalny przed wystąpieniem pełnego złamania. W przypadku
złamania kości łokciowej może to wynikać z powtarzającego się obciążenia związanego z
długotrwałym stosowaniem sprzętu wspomagającego chodzenie (patrz punkt 4.8).

Zaburzenie czynności nerek

Ze względu na ograniczoną ilość danych klinicznych nie zaleca się stosowania produktu leczniczego
Ossica u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min (patrz punkt 5.2).

Substancje pomocnicze
Produkt leczniczy zawiera 294,69 mg laktozy jednowodnej na tabletkę powlekaną. Lek nie powinien
być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem
laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje produktu leczniczego z pożywieniem
Biodostępność kwasu ibandronowego po podaniu doustnym jest zmniejszona w obecności
pożywienia. Z badań na zwierzętach wynika, że na wchłanianie produktu leczniczego Ossica mogą
mieć wpływ zwłaszcza produkty zawierające wapń, w tym mleko i inne wielowartościowe kationy
(takie jak glin, magnez, żelazo). Z tego względu przed przyjęciem produktu leczniczego Ossica
pacjenci powinni być na czczo (nie jeść co najmniej przez 6 godzin) i powstrzymać się od jedzenia
przez 1 godzinę po przyjęciu produktu leczniczego (patrz punkt 4.2).

Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Interakcje metaboliczne uważa się za mało prawdopodobne, ponieważ kwas ibandronowy nie wpływa
hamująco na większość wątrobowych izoenzymów P-450 u ludzi; wykazano również, że nie indukuje
wątrobowego układu cytochromu P-450 u szczurów (patrz punkt 5.2). Kwas ibandronowy wydalany
jest wyłącznie przez nerki i nie ulega jakiejkolwiek biotransformacji.

Suplementy wapnia, leki zobojętniające sok żołądkowy i niektóre inne doustne produkty lecznicze
zawierające wielowartościowe kationy
Suplementy wapnia, leki zobojętniające sok żołądkowy i niektóre inne doustne produkty lecznicze
zawierające wielowartościowe kationy (takie jak glin, magnez, żelazo) mogą mieć wpływ na
wchłanianie produktu leczniczego Ossica. Z tego powodu w czasie co najmniej 6 godzin przed i 1
godziny po przyjęciu produktu leczniczego Ossica nie należy przyjmować żadnych doustnych
produktów leczniczych.

Kwas acetylosalicylowy i leki z grupy NLPZ
Ponieważ stosowanie kwasu acetylosalicylowego, niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) i
bisfosfonianów związane jest z działaniem drażniącym na przewód pokarmowy, należy zachować
ostrożność podczas jednoczesnego podawania tych produktów leczniczych (patrz punkt 4.4).

Antagoniści receptora H2 lub inhibitory pompy protonowej
W grupie ponad 1500 pacjentów włączonych do badania BM 16549 porównującego miesięczny i
dobowy sposób dawkowania kwasu ibandronowego, 14 % i 18 % pacjentów przyjmowało leki z grupy
antagonistów receptora H2 lub inhibitory pompy protonowej, odpowiednio po roku i po dwóch latach.
U tych pacjentów częstość zdarzeń niepożądanych związanych z górnym odcinkiem przewodu
pokarmowego była podobna zarówno u pacjentów przyjmujących tabletkę powlekaną zawierającą
150 mg kwasu ibandronowego, raz na miesiąc, jak i u pacjentów leczonych kwasem ibandronowym
2,5 mg raz na dobę.

W grupach zdrowych ochotników płci męskiej i kobiet po menopauzie stwierdzono, że dożylne
podanie ranitydyny powodowało zwiększenie biodostępności kwasu ibandronowego o około 20 %,
prawdopodobnie w wyniku zmniejszenia kwaśności soku żołądkowego. Ponieważ jednak działanie to
mieści się w przyjętych granicach prawidłowej zmienności dostępności biologicznej kwasu

ibandronowego, nie ma konieczności zmiany dawkowania produktu leczniczego Ossica stosowanego
z antagonistami receptora H2 lub innymi substancjami czynnymi zwiększającymi pH w żołądku.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Produkt leczniczy Ossica jest przeznaczony do stosowania wyłącznie u kobiet po menopauzie; nie
wolno stosować go u kobiet w okresie rozrodczym. Nie ma odpowiednich danych, dotyczących
stosowania kwasu ibandronowego u kobiet w ciąży. Badania przeprowadzone na szczurach wykazały
toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko u ludzi nie jest znane.
Produktu leczniczego Ossica nie należy stosować w czasie ciąży.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy kwas ibandronowy jest wydzielany w mleku kobiet karmiących piersią. Podczas
badań na szczurach w okresie laktacji wykazano obecność małych stężeń kwasu ibandronowego w
mleku po dożylnym podaniu produktu leczniczego.
Produktu leczniczego Ossica nie należy stosować w okresie karmienia piersią.

Płodność
Brak danych dotyczących wpływu kwasu ibandronowego na płodność u ludzi. W badaniach kwasu
ibandronowego podawanego doustnie, dotyczących rozrodczości szczurów wykazano zmniejszenie
płodności. Badania dotyczące płodności szczurów z kwasem ibandronowym podawanym dożylnie
wykazały zmniejszenie płodności po stosowaniu dużych dawek produktu (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Na podstawie profilu farmakodynamicznego i farmakokinetycznego oraz zgłoszonych działań
niepożądanych, można przypuszczać, że ibandronian nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na
zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Do najcięższych spośród zgłaszanych działań niepożądanych należą reakcje anafilaktyczne/wstrząs,
nietypowe złamania kości udowej, martwica kości żuchwy, podrażnienie układu pokarmowego,
zapalenie oka (patrz podpunkt „Opis wybranych działań niepożądanych” oraz punkt 4.4).
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są bóle stawów i objawy grypopodobne. Objawy
te są zazwyczaj związane są z podaniem pierwszej dawki, trwają krótko, mają nasilenie od łagodnego
do umiarkowanego i zwykle ustępują w trakcie kontynuowania leczenia bez konieczności zastosownia
środków zaradczych (patrz podpunkt „Objawy grypopodobne”).

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W tabeli 1 przedstawiono pełną listę znanych działań niepożądanych. Bezpieczeństwo doustnego
stosowania kwasu ibandronowego w dawce 2,5 mg na dobę oceniano w grupie 1251 pacjentów
leczonych w ramach czterech badań klinicznych, kontrolowanych placebo, z czego znaczną większość
stanowili pacjenci biorący w udział w pilotażowym 3 letnim badaniu oceniającym ryzyko złamań
(MF4411).

W dwuletnim badaniu przeprowadzonym u kobiet po menopauzie z osteoporozą (BM 16549) ogólny
profil bezpieczeństwa kwasu ibandronowego w dawce 150 mg raz na miesiąc i kwasu ibandronowego
2,5 mg na dobę był podobny. Stosunek pacjentów, którzy doświadczyli działania niepożądanego
wynosił 22,7 % i 25,0 % dla kwasu ibandronowego 150 mg raz na miesiąc odpowiednio po roku i po
dwóch latach. Większość przypadków nie prowadziła do przerwania leczenia.

Działania niepożądane zostały wymienione zgodnie z Klasyfikacją układów i narządów MeDRA i
częstością występowania. Częstość występowania zdefiniowano następująco: bardzo często (>1/10),
często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000) i bardzo
rzadko (<1/ 10,000), nieznana (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Tabela 1. Działania niepożądane występujące u kobiet po menopauzie otrzymujących kwas
ibandronowy w dawce 150 mg raz na miesiąc lub kwas ibandronowy 2,5 mg na dobę w badaniach
fazy III BM16549 i MF4411 oraz w badaniach po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.

Klasyfikacja
układów i
narządów

Często Niezbyt często Rzadko Bardzo
rzadko
Nieznana

Zaburzenia układu
immunologicznego
Zaostrzenie
przebiegu astmy
Reakcje
nadwrażliwości
Reakcje
anafilaktyczne/
Wstrząs* †
Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania

Hipokalcemia†

Zaburzenia układu
nerwowego
Ból głowy Zawroty głowy

Zaburzenia oka Zapalenie oka*†
Zaburzenia żołądka
i jelit*
Zapalenie
błony śluzowej
przełyku,
zapalenie
błony śluzowej
żołądka,
refluks
żołądkowoprzełykowy,
dyspepsja,
biegunka, ból
brzucha,
nudności

Zapalenie błony
śluzowej
przełyku w tym
owrzodzenia i
zwężenia oraz
zaburzenia
połykania,
wymioty,
wzdęcia z
oddawaniem
gazów

Zapalenie błony
śluzowej
dwunastnicy

Zaburzenia skóry i
tkanki podskórnej
Wysypka Obrzęk
naczynioruchowy,
obrzęk twarzy,
pokrzywka

Zespół
StevensaJohnsona†,
rumień
wielopostacio
wy†,
pęcherzowe
zapalenie
skóry†
Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe i tkanki
łącznej

Ból stawów,
ból mięsni, ból
mięśniowoszkieletowy,
skurcze
mięśni,

Ból pleców Nietypowe
złamania
podkrętarzowe i
trzonu kości udowej

Martwica kości
szczęki * †,
martwica kości
przewodu
słuchowego
zewnętrznego

Nietypowe
złamania kości
długich innych
niż kość udowa

sztywność
mięśniowoszkieletowa

(działanie
niepożądane
związane ze
stosowaniem
leków z grupy
bisfosfonianó
w).

Zaburzenia ogólne i
stany w miejscu
podania

Objawy
grypopodobne*
Zmęczenie

*Więcej informacji patrz poniżej
†Zidentyfikowano po wprowadzeniu produktu do obrotu.

Opis wybranych działań niepożądanych

Zdarzenia niepożądane dotyczące przewodu pokarmowego
Pacjenci z zaburzeniami żołądka i jelit w wywiadzie z uwzględnieniem pacjentów z owrzodzeniami
żołądka, u których nie było krwawienia lub hospitalizacji w ostatnim czasie i pacjenci z objawami
niestrawności lub refluksu, leczeni farmakologicznie byli włączeni do badania w schemacie
dawkowania raz na miesiąc. U tych pacjentów nie zaobserwowano różnicy w częstości występowania
zdarzeń niepożądanych dotyczących układu pokarmowego dla schematu dawkowania 150 mg raz na
miesiąc i schematu dawkowania 2,5 mg na dobę.

Objawy grypopodobne
Do objawów grypopodobnych zaliczano zdarzenia niepożądane zgłaszane jako reakcje ostrej fazy lub
objawy, takie jak bóle mięśni, bóle stawów, gorączka, dreszcze, zmęczenie, nudności, utrata apetytu
lub bóle kości.

Martwica kośći żuchwy
Raportowano przypadki martwicy kości szczęki i (lub) żuchwy, przede wszystkim u pacjentów z
rozpoznaniem choroby nowotworowej, leczonych produktami hamującymi proces resorpcji kości,
takimi jak kwas ibandronowy (patrz punkt 4.4.). Przypadki ONJ zgłaszano po wprowadzeniu na rynek
kwasu ibandronowego.

Nietypowe złamania podkrętarzowe i trzonu kości udowej
Pomimo że patofizjologia jest niepewna, dowody pochodzące z badań epidemiologicznych sugerują
zwiększone ryzyko nietypowych złamań podkrętarzowych i złamań trzonu kości udowej podczas
długotrwale stosowanej terapii bisfosfonianami w leczeniu osteoporozy pomenopauzalnej, zwłaszcza
po upływie trzech do pięciu lat stosowania. Ryzyko bezwzględne nietypowych złamań
podkrętarzowych i trzonu kości długiej (działanie niepożądane bisfosfonianów) pozostaje bardzo
niskie.

Zapalenie oka
Zdarzenie, takie jak zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie nadtwardówki i twardówki były
raportowane po stosowaniu kwasu ibandronowego. W niektórych przypadkach zdarzenia te nie
ustępują do czasu zakończenia leczenia kwasem ibandronowym.

Reakcja anafilaktyczna / wstrząs
U pacjentów leczonych dożylnie kwasem ibandronowym zgłaszano przypadki reakcji anafilaktycznej i
(lub) wstrząsu, w tym przypadki śmiertelne.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49-21-301,
fax: + 48 22 49-21-309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Nie ma dostępnych informacji na temat leczenia przedawkowania produktu leczniczego Ossica.
Jednak, na podstawie wiedzy o związkach z tej grupy, możemy oczekiwać, że przedawkowanie
doustnej postaci produktu leczniczego może spowodować działania niepożądane dotyczące górnego
odcinka przewodu pokarmowego (takie jak zaburzenia żołądkowe, dyspepsję, zapalenie przełyku,
zapalenie albo owrzodzenie błony śluzowej żołądka) lub hipokalcemię. W celu związania kwasu
ibandronowego należy podać mleko lub preparaty zobojętniające sok żołądkowy, zaś wszelkie
działania niepożądane należy leczyć objawowo. Ze względu na ryzyko podrażnienia przełyku nie
należy prowokować wymiotów, a pacjent powinien utrzymywać całkowicie wyprostowaną pozycję
ciała.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Produkty lecznicze stosowane w leczeniu chorób kości, bisfosfoniany,
kod ATC: M05BA06

Mechanizm działania
Kwas ibandronowy jest silnie działającym bisfosfonianem, należącym do grupy bisfosfonianów
zawierających azot; produkt leczniczy działa wybiórczo na tkankę kostną selektywnie hamując
aktywność osteoklastów bez wywierania bezpośredniego wpływu na proces syntezy kostnej. Nie
wpływa również na mobilizację osteoklastów. U kobiet po menopauzie kwas ibandronowy powoduje
wzmocnienie struktury masy kostnej i zmniejszenie częstości złamań, dzięki zahamowaniu
zwiększonego obrotu metabolicznego kości do poziomu sprzed menopauzy.

Działanie farmakodynamiczne
Działanie farmakodynamiczne kwasu ibandronowego polega na hamowaniu procesu resorpcji kości.
W badaniach in vivo kwas ibandronowy zapobiega destrukcji kości wywoływanej doświadczalnie
poprzez zahamowanie czynności gonad, retinoidy, nowotwory czy wyciągi z tkanek nowotworowych.
U młodych szczurów (w okresie szybkiego wzrostu) hamowana jest również endogenna resorpcja
kości, co powoduje zwiększenie prawidłowej masy kostnej w porównaniu do zwierząt, którym nie
podawano produktu leczniczego.
Doświadczenia na modelach zwierzęcych potwierdzają, że kwas ibandronowy jest silnie działającym
inhibitorem aktywności osteoklastów. W badaniach przeprowadzonych na szczurach w okresie
wzrostu nie stwierdzono żadnych cech zaburzenia mineralizacji, nawet po stosowaniu dawek 5000
razy większych, niż wymagane w leczeniu osteoporozy.
Długotrwałe podawanie produktu leczniczego u szczurów, psów i małp zarówno codzienne, jak w
sposób przerywany (z przedłużonymi przerwami pomiędzy dawkami) wiązało się z tworzeniem

kości o prawidłowej jakości i utrzymanej, lub zwiększonej odporności mechanicznej nawet wówczas,
gdy stosowano dawki toksyczne. U ludzi skuteczność kwasu ibandronowego przyjmowanego w
schemacie dawkowania zarówno codziennie jak i w sposób przerywany z okresem bez przyjmowania
produktu leczniczego trwającym 9-10 tygodni była potwierdzona w badaniu klinicznym (MF4411), w
którym kwas ibandronowy wykazał skuteczność w zapobieganiu złamaniom.

W doświadczeniach na modelach zwierzęcych kwas ibandronowy powodował zmiany biochemiczne,
wskazujące na zależne od dawki hamowanie resorpcji kostnej, obejmujące zmniejszenie wydalania w
moczu biochemicznych wskaźników degradacji kolagenu kostnego (takich jak deoksypirydynolina, Nkońcowe usieciowane telopeptydy kolagenu typu I (NTX)).

W badaniu biorównoważności I fazy, przeprowadzonym u 72 kobiet po menopauzie, które otrzymały
doustnie w sumie cztery dawki produktu leczniczego po 150 mg w odstępach 28 dniowych, obniżenie
stężenia CTX w surowicy po przyjęciu pierwszej dawki obserwowano już po 24 godzinach od podania
produktu leczniczego (średnie zmniejszenie 28 %), przy średnim maksymalnym zmniejszeniu stężenia
(69 %) stwierdzanym 6 dni później. Po zażyciu trzeciej i czwartej dawki, średnie maksymalne
zmniejszenie stężenia CTX po 6 dniach wynosiło 74 % i uległo zmniejszeniu do średniej wartości 56
% odnotowanej 28 dni po czwartej dawce. Po zaprzestaniu dalszego podawania produktu leczniczego
następuje utrata zdolności zmniejszania stężenia markerów resorpcji kości.

Skuteczność kliniczna
Należy uwzględnić niezależne czynniki ryzyka, takie jak: mała wartość BMD, wiek, występowanie
złamań w przeszłości, występowanie złamań w wywiadzie rodzinnym, wysoki obrót kostny i niski
wskaźnik masy ciała, w celu identyfikacji kobiet, u których zwiększone jest ryzyko złamań
związanych z osteoporozą.

Kwas ibandronowy 150 mg raz na miesiąc

Gęstość mineralna kości (ang. BMD - Bone Mineral Density)
W dwuletnim wieloośrodkowym badaniu metodą podwójnie ślepej próby (BM 16549) u kobiet po
menopauzie z rozpoznaną osteoporozą (wyjściowa wartość T-score poniżej –2,5 SD (odchylenie
standardowe ang. SD) w badaniu BMD kręgosłupa lędźwiowego), kwas ibandronowy w dawce
150 mg przyjmowanej raz na miesiąc okazał się co najmniej równie skuteczny, jak kwas ibandronowy
w dawce 2,5 mg raz na dobę pod względem przyrostu gęstości mineralnej kości (BMD). Potwierdziła
to zarówno pierwotna analiza skuteczności przeprowadzona po roku, jak i ostateczna analiza punktu
końcowego po dwóch latach (Tabela 2).

Tabela 2: Średnia względna zmiana w stosunku do wartości wyjściowej BMD dotycząca kręgosłupa
lędźwiowego, w całym stawie biodrowym, szyjki kości udowej i krętarza po roku (pierwotna analiza)
oraz po dwóch latach leczenia (grupa zgodna z protokołem badania ang. Per-protocol Population) w
badaniu BM 16549.

Dane po roku z badania BM 16549 Dane po dwóch latach z badania BM

Średnia względna
zmiana w stosunku do
wartości wyjściowej %
[95 % CI]

Kwas
ibandronowy
2,5 mg raz na
dobę (N=318)

Kwas
ibandronowy
150 mg raz na
miesiąc
(N=320)

Kwas
ibandronowy
2,5 mg raz na
dobę (N=294)

Kwas ibandronowy
mg raz na miesiąc
(N=291)

BMD kręgosłupa
lędźwiowego L2-
L4

3,9 [3,4; 4,3] 4,9 [4,4; 5,3] 5,0 [4,4; 5,5] 6,6 [6,0; 7,1]

BMD w całym stawie
biodrowym
2,0 [1,7; 2,3] 3,1 [2,8; 3,4] 2,5 [2,1; 2,9] 4,2 [3,8; 4,5]

BMD szyjki kości
udowej
1,7 [1,3; 2,1] 2,2 [1,9; 2,6] 1,9 [1,4; 2,4] 3,1 [2,7; 3,6]

BMD krętarza 3,2 [2,8; 3,7] 4,6 [4,2; 5,1] 4,0 [3,5; 4,5] 6,2 [5,7; 6,7]

Co więcej, w analizie prospektywnej po roku (p=0,002) oraz po dwóch latach (p<0,001) wykazano
przewagę kwasu ibandronowego w dawce 150 mg raz na miesiąc nad dawką 2,5 mg kwasu
ibandronowego raz na dobę dotyczącą zwiększenia BMD kręgosłupa lędźwiowego.

Po roku (pierwotna analiza) u 91,3 % pacjentów (p=0,005) otrzymujących 150 mg kwasu
ibandronowego raz na miesiąc stwierdzono wartość BMD kręgosłupa lędźwiowego wyższą lub równą
wartości wyjściowej (pacjenci reagujący na terapię), w porównaniu z 84,0 % pacjentów
otrzymujących kwas ibandronowy w dawce 2,5 mg raz na dobę. Po dwóch latach, 93,5 % (p=0,004)
oraz 86,4 % spośród pacjentów otrzymujących kwas ibandronowy 150 mg raz na miesiąc lub kwas
ibandronowy 2,5 mg raz na dobę zareagowało na terapię.

W odniesieniu do wartości BMD w całym stawie biodrowym, u 90 % (p<0,001) pacjentów
otrzymujących kwas ibandronowy w dawce 150 mg raz na miesiąc oraz u 76,7 % pacjentów
otrzymujących kwas ibandronowy w dawce 2,5 mg raz na dobę stwierdzono wartość BMD w całym
stawie biodrowym większą lub równą wartości wyjściowej po roku leczenia. Po dwóch latach, u 93,4
% (p<0,001) pacjentów otrzymujących kwas ibandronowy w dawce 150 mg raz na miesiąc oraz u 78,4
% pacjentów otrzymujących kwas ibandronowy w dawce 2,5 mg raz na dobę uzyskano wartość BMD
w całym stawie biodrowym większą lub równą wartości wyjściowej.

Po przyjęciu ostrzejszych kryteriów, uwzględniających BMD zarówno kręgosłupa lędźwiowego, jak i
BMD w całym stawie biodrowym, 83,9 % (p<0,001) oraz 65,7 % pacjentów otrzymujących kwas
ibandronowy w dawce odpowiednio 150 mg raz na miesiąc lub 2,5 mg raz na dobę zareagowało na
terapię po roku leczenia. Po dwóch latach 87,1 % (p<0,001) oraz 70,5 % pacjentów spełniło ten
warunek w grupach otrzymujących odpowiednio dawkę 150 mg raz na miesiąc oraz 2,5 mg raz na
dobę.

Biochemiczne markery obrotu kostnego
Klinicznie znaczące zmniejszenie stężenia CTX w surowicy obserwowano w każdym z
zaplanowanych pomiarów w trakcie trwania badania, tzn. po 3, 6, 12 oraz 24 miesiącach. Po roku
(pierwotna analiza) średnia względna zmiana w stosunku do wartości wyjściowej wynosiła -76 % dla
dawki kwasu ibandronowego 150 mg raz na miesiąc oraz - 67 % dla dawki kwasu ibandronowego
2,5 mg raz na dobę. Po dwóch latach średnia względna zmiana wynosiła -68 % oraz -62 %,
odpowiednio w grupie otrzymującej dawkę 150 mg raz na miesiąc oraz 2,5 mg raz na dobę.

Po roku, u 83,5 % pacjentów (p=0,006) otrzymujących kwas ibandronowy w dawce 150 mg raz na
miesiąc oraz u 73,9 % pacjentów otrzymujących kwas ibandronowy 2,5 mg raz na dobę potwierdzono
reakcję na leczenie (definiowaną jako zmniejszenie ≥ 50 % od wartości wyjściowej). Po dwóch latach
78,7 % (p=0,002) oraz 65,6 % pacjentów zareagowało na leczenie, w grupach otrzymujących
odpowiednio dawkę 150 mg raz na miesiąc i 2,5 mg raz na dobę.

W oparciu o wyniki badania BM 16549 można przypuszczać, że kwas ibandronowy w dawce 150 mg
raz na miesiąc będzie co najmniej tak samo skuteczny w prewencji występowania złamań, jak kwas
ibandronowy w dawce 2,5 mg raz na dobę.

Kwas ibandronowy 2,5 mg na dobę

W trzyletnim, pilotażowym badaniu dotyczącym złamań, randomizowanym, z podwójnie ślepą próbą,
kontrolowanym placebo (MF4411), wykazano istotne statystycznie i klinicznie zmniejszenie częstości
nowych, stwierdzanych radiometrycznie, morfometrycznie i klinicznie złamań kręgów (Tabela 3). W
badaniu tym oceniano kwas ibandronowy w doustnej dawce 2,5 mg raz na dobę i nowy schemat
dawkowania 20 mg w sposób przerywany. Kwas ibandronowy był przyjmowany na 60 minut przed
pierwszym posiłkiem lub napojem w danym dniu (przestrzegając przerwy miedzy podaniem produktu
leczniczego a posiłkiem). Do badania włączono kobiety w wieku od 55 do 80 lat, będące co najmniej 5
lat po menopauzie, u których BMD odcinka lędźwiowo-krzyżowego w co najmniej jednym kręgu
lędźwiowym [L1-L4] była o 2 do 5 SD mniejsza od średniej przed menopauzą (ang. T-score) i u
których stwierdzano od jednego do czterech złamań kręgów. Wszystkie pacjentki otrzymywały
500 mg wapnia i 400 j.m. witaminy D na dobę. Skuteczność leczenia oceniono u 2928 pacjentów.
Wykazano, że stosowanie kwasu ibandronowego w dawce 2,5 mg raz na dobę powodowało istotne
statystycznie i klinicznie zmniejszenie częstości nowych złamań kręgów. W czasie trzech lat trwania
badania leczenie zmniejszyło występowanie nowych złamań rozpoznawanych radiograficznie o 62 %
(p=0,0001). Po dwóch latach obserwowano zmniejszenie ryzyka względnego o 61 % (p=0,0006). Nie
wykazano statystycznie istotnej różnicy po roku leczenia (p=0,056). Działanie zapobiegające
złamaniom utrzymywało się w czasie trwania badania. Nie stwierdzono żadnych oznak zmniejszania
się tego działania z upływem czasu.
Częstość występowania jawnych klinicznie złamań kręgów również zmniejszyła się istotnie o 49 %
(p=0,011). Silny wpływ leczenia na występowanie złamań kręgów odzwierciedlało również istotne
statystycznie zmniejszenie utraty wysokości, w porównaniu z placebo (p<0,0001).

Tabela 3: Wyniki trzyletniego badania dotyczącego złamań MF4411 (%, 95 % CI)

Placebo
(N=974)
kwas ibandronowy 2,5 mg
na dobę
(N=977)
Zmniejszenie ryzyka względnego
Nowe złamania kręgów stwierdzane
morfometrycznie

62% (40,9; 75,1)

Występowanie nowych złamań kręgów
stwierdzanych morfometrycznie
9,56% (7,5; 11,7) 4,68 % (3,2; 6,2)

Zmniejszenie ryzyka względnego
jawnych klinicznie złamań kręgów
49% (14,03; 69,49)

Występowanie jawnych klinicznie
złamań kręgów
5,33 % (3,73; 6,92) 2,75 % (1,61; 3,89)

BMD - średnia zmiana, wobec wartości
początkowych, w kręgosłupie
lędźwiowym w 3. roku

1,26 % (0,8; 1,7) 6,54% (6,1; 7,0)

BMD - średnia zmiana wobec wartości
początkowych w całym stawie biodrowym
w 3. roku

-0,69 % (-1,0; -0,4) 3,36 % (3,0; 3,7)

Działanie lecznicze kwasu ibandronowego oceniano także poddając analizie podgrupy pacjentów, u
których początkowy wynik BMD T-score wynosił mniej niż -2,5. Zmniejszenie ryzyka złamań
kręgów było zgodne ze zmniejszeniem ryzyka w całej populacji.

Tabela 4: Wyniki trzyletniego badania dotyczącego złamań MF4411 (%, 95 % CI) u chorych z
początkowym wynikiem BMD w odcinku lędźwiowym mniejszym niż -2,5

Placebo
(N=587)
kwas ibandronowy 2,5 mg
raz na dobę
(N=575)

Zmniejszenie ryzyka względnego
Nowe złamania kręgów stwierdzane
morfometrycznie

59 % (34,5; 74,3)

Występowanie nowych złamań kręgów
stwierdzanych morfometrycznie
12,54 % (9,53; 15,55) 5,36% (3,31; 7,41)

Zmniejszenie ryzyka względnego
jawnych klinicznie złamań kręgów
50% (9,49; 71,91)

Występowanie jawnych klinicznie
złamań kręgów
6,97 % (4,67; 9,27) 3,57% (1,89; 5,24)

BMD - średnia zmiana wobec wartości
początkowych w kręgosłupie
lędźwiowym w 3. roku

1,13% (0,6; 1,7) 7,01 % (6,5; 7,6)

BMD - średnia zmiana wobec wartości
początkowych w całym stawie
biodrowym) w 3. roku

-0,70% (-1,1;-0,2) 3,59% (3,1; 4,1)

W ogólnej populacji pacjentek uczestniczących w badaniu MF4411 nie zaobserwowano redukcji
złamań pozakręgowych, jednak kwas ibandronowy podawany w dawce codziennej wykazał
skuteczność w subpopulacji wysokiego ryzyka (wartość BMD szyjki kości udowej T-score < -3,0),
gdzie zaobserwowano redukcję ryzyka złamań pozakręgowych o 69%.

Stosowanie dawki 2,5 mg raz na dobę spowodowało stopniowe zwiększanie się BMD w kręgach i
innych częściach układu kostnego.

Po trzech latach leczenia wartość BMD w kręgosłupie lędźwiowym zwiększyła się o 5,3 % w
porównaniu z grupą placebo i o 6,5 % w stosunku do wartości początkowych. W porównaniu z
wartościami początkowymi BMD zwiększyła się o 2,8 % w szyjce kości udowej, o 3,4 % w całym
stawie biodrowym i o 5,5 % w krętarzu.
Badanie biochemicznych wskaźników obrotu metabolicznego kości (takich jak CTX w moczu czy
osteokalcyna w surowicy) wykazało oczekiwane zmniejszanie do wartości sprzed menopauzy z
osiągnięciem maksimum hamowania w okresie 3-6 miesięcy.
Wcześnie, bo już po miesiącu od rozpoczęcia stosowania kwasu ibandronowego w dawce 2,5 mg,
stwierdzono znamienne klinicznie zmniejszenie aktywności biochemicznych wskaźników resorpcji
kości o 50 %.
Przerwanie leczenia powoduje powrót do patologicznych wartości sprzed leczenia, typowych dla
zwiększonej resorpcji kostnej związanej z osteoporozą po menopauzie.
Badania histologiczne preparatów biopsji kości po dwóch i po trzech latach leczenia kobiet po
menopauzie wykazały prawidłową jakość kości i brak cech zaburzeń mineralizacji.

Populacja dzieci i młodzieży (patrz punkty 4.2 i 5.2)
Kwas ibandronowy nie był badany u dzieci i młodzieży, dlatego też brak danych dotyczących
skuteczności i bezpieczeństwa dla tej populacji.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

W wielu badaniach prowadzonych na zwierzętach i u ludzi wykazano, że podstawowe
farmakologiczne działanie kwasu ibandronowego na kości nie jest bezpośrednio związane z
rzeczywistym stężeniem produktu leczniczego w surowicy.

Wchłanianie
Wchłanianie kwasu ibandronowego w górnym odcinku przewodu pokarmowego po podaniu doustnym
jest szybkie i stężenie produktu leczniczego w osoczu zwiększa się w sposób proporcjonalny do
dawki, jeśli nie przekracza ona 50 mg podanych doustnie, powyżej tej dawki wzrost stężenia jest
większy, niż proporcjonalny w stosunku do dawki. Największe stężenie produktu leczniczego w

surowicy osiągnięto w czasie od 0,5 do 2 godzin (mediana - 1 godzina) po podaniu na czczo;
całkowita biodostępność wynosiła około 0,6 %. Wchłanianie jest zmniejszone w przypadku, gdy
produkt leczniczy podawany jest razem z posiłkami lub napojami (innymi niż woda). Jeśli kwas
ibandronowy przyjmowany jest podczas standardowego śniadania, to wówczas, w porównaniu z
przyjęciem produktu leczniczego na czczo, biodostępność zmniejszona jest do około 90 %. W
przypadku, gdy kwas ibandronowy przyjmowany jest na czczo, na 60 minut przed pierwszym
posiłkiem w danym dniu, nie stwierdza się istotnego zmniejszenia biodostępności produktu
leczniczego. Zarówno biodostępność, jak i przyrost BMD są mniejsze w przypadku przyjmowania
posiłków lub napojów w czasie krótszym, niż 60 minut po przyjęciu kwasu ibandronowego.

Dystrybucja
Po pierwszym podaniu ogólnoustrojowym, kwas ibandronowy ulega szybkiemu wiązaniu przez kości
lub jest wydalany z moczem. Pozorna, końcowa objętość dystrybucji u ludzi wynosi co najmniej 90 l i
odsetek krążącej dawki, który dociera do tkanki kostnej szacowany jest na 40-50 %. Produkt leczniczy
wiąże się z białkami osocza w 85 % - 87 % (ocena na podstawie badań in vitro w stężeniach
terapeutycznych) i z tego powodu ryzyko wzajemnych interakcji z innymi produktami leczniczymi, z
powodu wypierania, jest małe.

Biotransformacja
Brak dowodów, że kwas ibandronowy jest metabolizowany u zwierząt i ludzi.

Wydalanie
Wchłonięta frakcja kwasu ibandronowego jest usuwana z układu krążenia poprzez wbudowanie do
tkanki kostnej (szacunkowo 40-50 % u kobiet po menopauzie), zaś pozostała część jest w stanie nie
zmienionym wydalana przez nerki. Kwas ibandronowy, który nie został wchłonięty, jest wydalany w
stanie niezmienionym z kałem.

Zakres obserwowanych pozornych wartości okresów półtrwania jest szeroki, pozorny końcowy okres
półtrwania mieści się z reguły w przedziale od 10 do 72 godzin. Ze względu na to, że obliczane
wartości są w dużej mierze funkcją czasu trwania badania, stosowanej dawki, a także czułości próbki,
prawdopodobnie prawdziwy końcowy okres półtrwania jest znacznie dłuższy, podobnie jak w
przypadku innych bisfosfonianów. Wczesne wartości stężenia w osoczu szybko osiągają 10 %
wartości szczytowych w przeciągu odpowiednio 3 oraz 8 godzin po podaniu dożylnym i doustnym.
Całkowity klirens kwasu ibandronowego jest mały; średnie wartości mieszczą się w zakresie
84-160 ml/min. Klirens nerkowy (około 60 ml/min u zdrowych kobiet po menopauzie) wynosi 50-
60 % klirensu całkowitego i jest zależny od klirensu kreatyniny. Uważa się, że różnica pomiędzy
pozornym klirensem całkowitym i nerkowym związana jest z wychwytem produktu leczniczego w
układzie kostnym.
Wydaje się, iż droga wydalania nie obejmuje żadnych znanych kwasowych lub zasadowych systemów
transportowych biorących udział w wydalaniu innych substancji czynnych. Ponadto, kwas
ibandronowy nie hamuje głównych izoenzymów cytochromu P450 w wątrobie człowieka i nie
indukuje wątrobowego układu cytochromu P450 u szczurów.

Farmakokinetyka w wybranych sytuacjach klinicznych

Płeć
Biodostępność i farmakokinetyka kwasu ibandronowego jest podobna u mężczyzn i kobiet.

Rasa
Nie ma dowodów jakiejkolwiek, klinicznie istotnej różnicy dotyczącej reakcji na kwas ibandronowy u
ludności rasy azjatyckiej i kaukaskiej. Dane dotyczące pacjentów rasy czarnej są bardzo ograniczone.

Zaburzenia czynności nerek

Klirens nerkowy kwasu ibandronowego u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek różnego stopnia
jest związany w sposób liniowy z klirensem kreatyniny.
U pacjentów z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny równy
lub większy niż 30 ml/min) nie ma konieczności zmiany dawkowania, jak wykazano w badaniu
BM16549, w którym u większości pacjentów stwierdzono zaburzenie czynności nerek o nasileniu od
łagodnego do umiarkowanego.
U osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min), które otrzymywały
doustnie 10 mg kwasu ibandronowego przez 21 dni, stężenie produktu leczniczego w surowicy było 2
- 3-krotnie większe, niż u osób z prawidłową czynnością nerek, zaś całkowity klirens kwasu
ibandronowego wynosił 44 ml/min. Po dożylnym podaniu 0,5 mg kwasu ibandronowego, klirens
całkowity, nerkowy i pozanerkowy u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek zmniejszał się
odpowiednio o 67 %, 77 % i 50 %, jednak nie stwierdzono zmniejszenia tolerancji produktu
leczniczego związanej ze zwiększeniem ekspozycji na produkt leczniczy. Ze względu na ograniczoną
ilość danych klinicznych nie zaleca się stosowania kwasu ibandronowego u pacjentów z ciężkim
zaburzeniem czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Farmakokinetyka kwasu ibandronowego nie
była oceniana u osób w schyłkowym okresie chorób nerek, leczonych inaczej niż hemodializą. U tych
pacjentów farmakokinetyka kwasu ibandronowego pozostaje nieznana, dlatego też produktu
leczniczego nie należy stosować.

Zaburzenia czynności wątroby (patrz punkt 4.2)
Nie ma danych dotyczących farmakokinetyki kwasu ibandronowego u pacjentów z zaburzeniem
czynności wątroby. Wątroba nie odgrywa istotnej roli w eliminacji produktu leczniczego, który nie
jest metabolizowany, ale jest wydalany przez nerki oraz ulega wychwytowi przez tkankę kostną. Z
tego względu nie ma konieczności zmiany dawkowania kwasu ibandronowego u pacjentów z
zaburzeniami czynności wątroby.

Osoby w podeszłym wieku (patrz punkt 4.2)
Podczas analiz wieloczynnikowych wiek nie był niezależnym czynnikiem w badaniach dotyczących
jakichkolwiek parametrów farmakokinetycznych. Czynnik wieku należy uwzględnić jedynie w
kontekście postępującego z wiekiem pogarszania się czynności nerek (patrz punkt dotyczący
zaburzenia czynności nerek).

Populacja dzieci i młodzieży (patrz punkty 4.2 i 5.1)
Brak danych, dotyczących stosowania kwasu ibandronowego w tych grupach wiekowych.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Działanie toksyczne, jak np. oznaki uszkodzenia nerek, obserwowano u psów jedynie po dawkach
uważanych za większe niż maksymalne dawki podawane ludziom i powinno mieć to niewielkie
znaczenie w praktyce klinicznej.

Działanie mutagenne lub rakotwórcze:
Nie stwierdzono żadnych oznak działania rakotwórczego. Badania genotoksyczności nie wykazały
żadnych dowodów na aktywność genetyczną kwasu ibandronowego.

Toksyczny wpływ na reprodukcję:
U szczurów i królików, którym podawano kwas ibandronowy doustnie, nie stwierdzono żadnych
dowodów bezpośredniego działania toksycznego na płód czy działania teratogennego. Nie
stwierdzono działań niepożądanych u potomstwa F1 szczurów po stosowaniu dawek co najmniej 35-
krotnie większych, niż u ludzi. W badaniach dotyczących reprodukcji szczurów z zastosowaniem
podawanego doustnie kwasu ibandronowego w dawce 1 mg/kg/dobę i większej, stwierdzono wpływ
na płodność w postaci zwiększonej liczby utrat zarodka przed zagnieżdżeniem w macicy. W
badaniach dotyczących reprodukcji szczurów z zastosowaniem kwasu ibandronowego podawanego
dożylnie stwierdzono zmniejszoną liczbę plemników przy stosowaniu dawki 0,3 i 1 mg/kg/dobę oraz

zmniej szoną płodność po dawce 1 mg/kg/dobę u samców i 1,2 mg/kg/dobę u samic. Działania
niepożądane kwasu ibandronowego w badaniach dotyczących toksycznego wpływu na reprodukcję
były podobne, jak w całej klasie bisfosfonianów. Dotyczyły one zmniejszenia liczby miejsc
zagnieżdżenia, utrudnienia naturalnego porodu (dystocja) i zwiększenia liczby odmienności trzewnych
(zespół nerka-miednica-moczowód).

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki
Laktoza jednowodna
Powidon K 30
Celuloza mikrokrystaliczna (12 i 101)
Krospowidon
Magnezu stearynian
Krzemionka koloidalna bezwodna

Otoczka Opadry II white 85F18422:
Alkohol poliwinylowy
Tytanu dwutlenek (E171)
Talk
Makrogol (3350)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry koloru białego (PVC/PE/PVDC/Aluminium) zawierające 1 tabletkę, umieszczone w
opakowaniach zawierających 1 lub 3 tabletki.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

Gedeon Richter Plc.

1103 Budapeszt
Gyömrői út 19-21
Węgry

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 12.04.2010
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 11.08.2015

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

08.06.2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.