# Bioprazol

> Omeprazol · 20 mg · Kapsułki dojelitowe, twarde

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Bioprazol
- **Nazwa powszechna:** Omeprazolum
- **Substancja czynna:** [Omeprazol](https://apteka.online/odpowiedniki/omeprazolum)
- **Moc:** 20 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Kapsułki dojelitowe, twarde
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** A02BC01
- **Liczba opakowań:** 8
- **Numer pozwolenia:** 08802
- **Podmiot odpowiedzialny:** Biofarm Sp. z o.o.
- **Producent:** TOWA Pharmaceuticals Europe, S.L., Hiszpania
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-chorobach-zwiazanych-z-nadkwasota/bioprazol-kaps-dj-tw-20-mg-biofarm
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-chorobach-zwiazanych-z-nadkwasota/bioprazol-kaps-dj-tw-20-mg-biofarm.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/10220/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/10220/characteristic

## Dostępne opakowania (8)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 butelka 28 kaps. | 5909990880225 | Rp | 19,23 zł (dopłata od 13,01 zł) | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 1 butelka 7 kaps. | 5909990743797 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 7 kaps. w blistrze | 5909991318550 | Rp | — | Brak danych | — |
| 1 butelka 14 kaps. | 5909990880218 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 14 kaps. w blistrze | 5909991318567 | Rp | — | Brak danych | — |
| 28 kaps. w blistrze | 5909991318574 | Rp | — | Brak danych | — |
| 1 butelka 56 kaps. | 5909990695355 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 56 kaps. w blistrze | 5909991318581 | Rp | — | Brak danych | — |

## Leki refundowane

### 1 butelka 28 kaps. — EAN 5909990880225 · cena jedn. 0,69 zł / kaps.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| We wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji | 50% | 19,23 zł | 13,01 zł | 6,22 zł | 12,45 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Bioprazol i w jakim celu się go stosuje?
Lek Bioprazol zawiera jako substancję czynną omeprazol, który należy do grupy leków zwanych
inhibitorami pompy protonowej. Leki te hamują produkcję kwasu solnego w żołądku co zapobiega
tworzeniu się wrzodów i pozwala na wyleczenie już istniejących.
Jednorazowa dawka omeprazolu hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku przez około
24 godziny.

Wskazania do stosowania leku Bioprazol:
• choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, również współistniejąca z zakażeniem
Helicobacter pylori,
• refluksowe zapalenie przełyku,
• objawowe leczenie choroby refluksowej przełyku (pieczenie w przełyku – zgaga),
• zespół Zollingera-Ellisona,
• profilaktyka zachłystowego zapalenia płuc przed znieczuleniem ogólnym u pacjentów,
u których istnieje ryzyko aspiracji kwaśnej treści żołądkowej,
• objawy niestrawności związane z działaniem kwasu,
• leczenie i profilaktyka łagodnego wrzodu żołądka i wrzodu dwunastnicy oraz nadżerek
spowodowanych stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) u pacjentów
z uszkodzeniem błony śluzowej żołądka i dwunastnicy w wywiadzie, którzy wymagają leczenia
NLPZ.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Bioprazol

Kiedy nie stosować leku Bioprazol

- jeśli pacjent ma uczulenie na omeprazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
- jeśli pacjent jednocześnie przyjmuje lek atazanawir (lek stosowany w leczeniu zakażenia
wirusem HIV).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania Bioprazolu należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

Przed rozpoczęciem leczenia choroby wrzodowej żołądka lub w razie wystąpienia jakichkolwiek
niepokojących objawów (tj. znaczna, niespodziewana utrata masy ciała, nawracające wymioty,
zaburzenia połykania, wymioty z domieszką krwi, smoliste stolce) należy wykluczyć możliwość
nowotworowego charakteru choroby, ponieważ leczenie omeprazolem może złagodzić objawy
i opóźnić rozpoznanie.

Zmniejszona kwaśność soku żołądkowego, wywołana jakimikolwiek przyczynami, włączając
inhibitory pompy protonowej, powoduje zwiększenie ilości bakterii normalnie obecnych
w przewodzie pokarmowym. Terapia lekami zmniejszającymi kwaśność soku żołądkowego może
prowadzić do zwiększenia ryzyka zakażeń bakteriami Salmonella i Campylobacter.

W przypadku planowania wykonania jakichkolwiek testów należy wcześniej poinformować lekarza
o przyjmowaniu leku Bioprazol, ponieważ może to mieć wpływ na jego wyniki.
Przed przyjęciem leku należy poinformować lekarza:
• o planowanym specyficznym badaniu krwi (stężenie chromograniny A).

Przyjmując inhibitory pompy protonowej jak Bioprazol, zwłaszcza w okresie dłuższym niż jeden rok,
może zwiększyć się nieznacznie ryzyko wystąpienia złamań kości biodrowej, kości nadgarstka lub
kręgosłupa. Należy poinformować lekarza w przypadku rozpoznanej osteoporozy lub przyjmowania
leków z grupy kortykosteroidów (mogących zwiększać ryzyko wystąpienia osteoporozy).

Należy zwrócić się do lekarza, nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących
w przeszłości.

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Bioprazol należy skonsultować się z lekarzem:
• jeśli u pacjenta kiedykolwiek występowała reakcja skórna w wyniku stosowania leku
podobnego do leku Bioprazol, który zmniejsza wydzielanie kwasu żołądkowego.

Jeśli u pacjenta wystąpiła wysypka skórna, zwłaszcza w miejscach narażonych na działanie promieni
słonecznych, należy jak najszybciej powiedzieć o tym lekarzowi, ponieważ konieczne może być
przerwanie stosowania leku Bioprazol. Należy również powiedzieć o wszelkich innych występujących
działaniach niepożądanych, takich jak ból stawów.

Podczas przyjmowania omeprazolu może wystąpić zapalenie nerek. Objawy mogą obejmować
zmniejszenie objętości moczu lub występowanie krwi w moczu i (lub) reakcje nadwrażliwości, takie
jak gorączka, wysypka i sztywność stawów. Takie objawy pacjent powinien zgłosić lekarzowi
prowadzącemu.

Dzieci i młodzież
Leku Bioprazol nie podaje się dzieciom do 3 lat. W przypadku konieczności zastosowania omeprazolu
u dzieci powyżej 3 lat, należy zwrócić się do lekarza (patrz również punkt 3. Jak stosować Bioprazol).

Stosowanie leku Bioprazol u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z niewydolnością wątroby należy zmniejszyć dobową dawkę leku.

Stosowanie leku Bioprazol u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z niewydolnością nerek zmiana dawki nie jest konieczna.

Bioprazol a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio
a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Stosowanie leku Bioprazol należy skonsultować z lekarzem lub farmaceutą, jeżeli przyjmowany jest
jeden z następujących leków:
- warfaryna (lek przeciwzakrzepowy),
- fenytoina (lek przeciwpadaczkowy),
- diazepam, heksabarbital (leki uspokajające i nasenne),
- atazanawir (lek stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV),
- takrolimus (lek stosowany podczas transplantacji narządów oraz w leczeniu atopowego
zapalenia skóry),
- digoksyna (lek stosowany w leczeniu niewydolności serca i migotania
przedsionków z szybką akcją komór),
- cylostazol (lek stosowany w leczeniu objawów polegających na występowaniu bólów
kurczowych w kończynach dolnych w czasie chodzenia),
- leki przeciwdepresyjne takie jak: cytalopram, imipramina, klomipramina,
- leki przeciwgrzybicze i przeciwdrożdżakowe (np. ketokonazol, itrakonazol, worykonazol).

Bioprazol z jedzeniem i piciem
Kapsułkę należy połykać w całości, popijając połową szklanki wody.
Kapsułkę można też otworzyć, a jej zawartość połknąć, popijając połową szklanki wody.
Można też zawartość kapsułki zawiesić, np. w soku owocowym, jogurcie lub niegazowanej wodzie
mineralnej i wypić w ciągu 30 minut od przygotowania, popijając połową szklanki wody.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki
przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.
Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Omeprazol nie upośledza sprawności psychofizycznej, nie ogranicza zdolności prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn.
Należy zachować ostrożność ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak:
zawroty głowy, nieostre widzenie, senność.

Bioprazol zawiera sacharozę (cukier, którym słodzi się np. herbatę).
Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w zalecanej jednostce dawkowania, to znaczy, że lek
uznaje się za „wolny od sodu”.

### 3. Jak stosować Bioprazol?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Choroba wrzodowa żołądka
Zalecana dawka omeprazolu wynosi 20 mg raz na dobę. Dolegliwości zwykle ustępują szybko,
a u większości pacjentów gojenie następuje w ciągu czterech tygodni. U pacjentów, u których w tym
czasie nie doszło do zagojenia, proces ten zachodzi zwykle podczas kolejnych czterech tygodni
podawania omeprazolu.
U pacjentów z chorobą wrzodową żołądka oporną na leczenie, stosuje się omeprazol w dawce 40 mg
raz na dobę, a proces gojenia trwa około ośmiu tygodni.

W celu zapobiegania nawrotom choroby wrzodowej żołądka zaleca się stosowanie omeprazolu
w dawce 20 mg raz na dobę. W razie konieczności dawka ta może być zwiększona do 40 mg raz
na dobę.

Schematy zalecane w celu wyleczenia zakażenia Helicobacter pylori
Metoda trójskładnikowa – podaje się jednocześnie trzy leki według jednego z trzech podanych niżej
schematów
1. Dwa razy na dobę podaje się po 20 mg omeprazolu, 1 g amoksycyliny i 500 mg klarytromycyny
przez jeden tydzień.
2. Dwa razy na dobę podaje się po 20 mg omeprazolu, 250 mg klarytromycyny i 400 mg
metronidazolu (lub 500 mg tynidazolu) przez jeden tydzień.
3. Raz na dobę podaje się 40 mg omeprazolu i trzy razy na dobę po 500 mg amoksycyliny
i 400 mg metronidazolu przez jeden tydzień.

Metoda dwuskładnikowa – podaje się jednocześnie dwa leki według jednego z dwóch podanych niżej
schematów
1. W dawkach podzielonych podaje się 40 mg omeprazolu i 1,5 g amoksycyliny na dobę przez
dwa tygodnie. W badaniach klinicznych stosowano dawki dobowe amoksycyliny od 1,5 do
3,0 g.
2. Raz na dobę podaje się 40 mg omeprazolu i trzy razy na dobę po 500 mg klarytromycyny przez
dwa tygodnie.

Jeżeli po zakończeniu kuracji, według któregokolwiek z podanych wyżej schematów terapeutycznych,
u pacjenta utrzymuje się zakażenie Helicobacter pylori, leczenie można powtórzyć.

Choroba wrzodowa dwunastnicy
U pacjentów z czynną chorobą wrzodową dwunastnicy zalecana dawka omeprazolu wynosi 20 mg
raz na dobę. Dolegliwości zwykle ustępują szybko, a u większości pacjentów gojenie następuje
w ciągu dwóch tygodni. U pacjentów, u których w tym czasie nie doszło do zagojenia, proces ten
zachodzi zwykle podczas kolejnych dwóch tygodni podawania omeprazolu.
U pacjentów z chorobą wrzodową dwunastnicy oporną na leczenie, stosuje się omeprazol w dawce
40 mg raz na dobę, a proces gojenia trwa około czterech tygodni.
W celu zapobiegania nawrotom choroby wrzodowej dwunastnicy zaleca się stosowanie innego leku
zawierającego omeprazol w dawce 10 mg raz na dobę. W razie konieczności dawka ta może być
zwiększona do 20 – 40 mg na dobę.

Schematy zalecane w celu wyleczenia zakażenia Helicobacter pylori współistniejącego z chorobą
wrzodową żołądka lub dwunastnicy
Metoda trójskładnikowa – podaje się jednocześnie trzy leki według jednego z trzech podanych niżej
schematów:
1. Dwa razy na dobę podaje się po 20 mg omeprazolu, 1 g amoksycyliny i 500 mg klarytromycyny
przez jeden tydzień.
2. Dwa razy na dobę podaje się po 20 mg omeprazolu, 250 mg klarytromycyny i 400 mg
metronidazolu (lub 500 mg tynidazolu) przez jeden tydzień.
3. Raz na dobę podaje się 40 mg omeprazolu i trzy razy na dobę po 500 mg amoksycyliny
i 400 mg metronidazolu przez jeden tydzień.

Metoda dwuskładnikowa – podaje się jednocześnie dwa leki według jednego z dwóch podanych niżej
schematów:
1. W dawkach podzielonych podaje się 40 mg omeprazolu i 1,5 g amoksycyliny na dobę przez
dwa tygodnie. W badaniach klinicznych stosowano dawki dobowe amoksycyliny od 1,5 do
3,0 g.
2. Raz na dobę podaje się 40 mg omeprazolu i trzy razy na dobę po 500 mg klarytromycyny przez
dwa tygodnie.

Jeżeli po zakończeniu kuracji według któregokolwiek z podanych wyżej schematów terapeutycznych
u pacjenta utrzymuje się zakażenie Helicobacter pylori, leczenie można powtórzyć.

Refluksowe zapalenie przełyku
Dorośli
Zalecana dawka omeprazolu wynosi 20 mg jeden raz na dobę. U zdecydowanej większości pacjentów
dolegliwości ustępują po 4 tygodniach. U pacjentów nie w pełni wyleczonych po początkowych
4 tygodniach, leczenie powinno być kontynuowane przez kolejne 4 – 8 tygodni.
Lek Bioprazol jest także podawany w dawce 40 mg na dobę u pacjentów z ciężkim refluksowym
zapaleniem przełyku. W długotrwałym leczeniu pacjentów, po ustąpieniu refluksowego zapalenia
przełyku, zaleca się stosowanie omeprazolu w dawce 10 mg raz na dobę. W razie konieczności, dawkę
można zwiększyć do 20 – 40 mg raz na dobę.

Dzieci
Leku Bioprazol nie podaje się dzieciom do 3 lat. W przypadku konieczności zastosowania omeprazolu
u dzieci powyżej 3 lat z refluksowym zapaleniem przełyku zaleca się następujące dawkowanie:
- dzieci o masie ciała od 10 kg do 20 kg – 10 mg,
- dzieci o masie ciała powyżej 20 kg – 20 mg.

Objawowe leczenie choroby refluksowej przełyku
Zalecana dawka omeprazolu wynosi od 10 mg do 20 mg na dobę – w każdym przypadku dawkowanie
należy ustalić indywidualnie.
Jeżeli objawy nie ustępują po czterech tygodniach leczenia lekiem Bioprazol w dawce 20 mg na dobę,
zaleca się wykonanie dalszych badań diagnostycznych.

Zespół Zollingera – Ellisona
U pacjentów z zespołem Zollingera – Ellisona dawkę leku należy dobrać indywidualnie. Zalecana
dawka początkowa omeprazolu wynosi 60 mg jeden raz na dobę. Leczenie kontynuuje się dopóki
istnieją wskazania kliniczne. U pacjentów z nasilonymi objawami słabo reagującymi na inne sposoby
leczenia, skuteczne jest zwykle leczenie podtrzymujące dawką od 20 mg do 120 mg na dobę.
Omeprazol powyżej 80 mg na dobę należy podawać w dwóch dawkach podzielonych.

Profilaktyka zachłystowego zapalenia płuc
Zaleca się stosowanie leku Bioprazol w dawce 40 mg, podawanej wieczorem dnia poprzedzającego
zabieg chirurgiczny oraz w tej samej dawce rano w dniu zabiegu.

Objawy niestrawności związane z działaniem kwasu
Zalecana dawka leku Bioprazol wynosi 20 mg raz na dobę. U niektórych pacjentów dawka 10 mg na
dobę jest wystarczająca i dlatego może być traktowana jako dawka początkowa. Jeżeli objawy nie
ustępują po 4 tygodniach leczenia lekiem Bioprazol w dawce 20 mg na dobę zaleca się wykonanie
dalszych badań diagnostycznych.

Leczenie wrzodów żołądka i dwunastnicy oraz nadżerek spowodowanych stosowaniem
niesteroidowych leków przeciwzapalnych.
Zwykle stosowana dawka wynosi 20 mg raz na dobę. Lek przyjmuje się doustnie, w jednorazowej
dawce dobowej, równocześnie z NLPZ.

Profilaktyka wrzodów żołądka i dwunastnicy oraz nadżerek spowodowanych stosowaniem
niesteroidowych leków przeciwzapalnych.
Zwykle stosowana dawka wynosi 20 mg raz na dobę. Lek przyjmuje się doustnie, w jednorazowej
dawce dobowej.

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby
U pacjentów z niewydolnością wątroby lek podaje się w dawce od 10 do 20 mg na dobę.

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek
Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek.

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania.

Sposób stosowania
Kapsułkę należy połykać w całości.
Pacjenci z zaburzeniami połykania mogą otworzyć kapsułkę, a jej zawartość połknąć, popijając
połową szklanki wody. Można też otworzyć kapsułkę i jej zawartość zawiesić, np. w soku owocowym,
jogurcie lub niegazowanej wodzie mineralnej i wypić w ciągu 30 minut od przygotowania, popijając
połową szklanki wody.
Zawartości kapsułki nie należy żuć ani kruszyć przed połknięciem.

W przypadku wrażenia, że działanie leku Bioprazol jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się
do lekarza.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Bioprazol
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza
lub farmaceuty.
Obserwowane objawy przedawkowania omeprazolu to: nudności, wymioty, zawroty głowy, bóle
brzucha, biegunka, bóle głowy, apatia, depresja, splątanie. Zaobserwowane objawy przedawkowania
omeprazolu były przemijające i nie było konieczne zastosowanie żadnego specyficznego leczenia.

Pominięcie zastosowania leku Bioprazol
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Należy kontynuować leczenie zgodnie z zaleconym dawkowaniem.

Przerwanie stosowania leku Bioprazol
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Podczas przyjmowania omeprazolu obserwowano:

Często występujące działania niepożądane (u więcej niż 1 na 100 osób i u mniej niż 1 na 10 osób):
ból głowy, biegunki, zaparcia, bóle w nadbrzuszu, nudności, wymioty, wzdęcia z oddawaniem gazów,
łagodne polipy żołądka.

Niezbyt często występujące działania niepożądane (u więcej niż 1 na 1000 osób i u mniej niż
1 na 100 osób):
zawroty głowy, parestezje (nieprawidłowe odczuwanie bodźców w wyniku zmian w nerwach lub
drogach czuciowych. Objawiają się samoistnie występującymi wrażeniami czuciowymi o charakterze
pieczenia, kłucia, mrowienia, palenia, dotyczącymi określonych okolic skóry, w zależności od miejsca
uszkodzenia), nadwrażliwość na światło, złe samopoczucie, senność, bezsenność, zwiększona
aktywność enzymów wątrobowych, wysypka, zapalenie skóry i (lub) świąd, pokrzywka, złamanie
biodra, nadgarstka lub kręgosłupa, złe samopoczucie.

Rzadko występujące działania niepożądane (u więcej niż 1 na 10 000 osób i u mniej niż 1 na
1000 osób):
nawracające stany splątania, pobudzenie, agresja, depresja i omamy (przede wszystkim u ciężko
chorych pacjentów), ginekomastia (powiększenie gruczołu piersiowego u mężczyzny), suchość
w jamie ustnej, żołądkowo-jelitowe zakażenie drożdżakowe, leukopenia (zmniejszenie liczby krwinek
białych we krwi), trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi we krwi), agranulocytoza
(znaczne zmniejszenie liczby lub brak pewnego rodzaju białych krwinek – granulocytów – we krwi),
pancytopenia (zmniejszenie liczby wszystkich krwinek), encefalopatia (pochorobowe lub pourazowe
organiczne uszkodzenie mózgu wywołujące wiele zaburzeń psychicznych i neurologicznych, często

uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia intelektu i osobowości) u pacjentów
z wcześniej występującą ciężką chorobą wątroby, zapalenie wątroby ze współistniejącą żółtaczką
lub bez współistniejącej żółtaczki, niewydolność wątroby, bóle stawów, bóle mięśni, osłabienie siły
mięśniowej, impotencja, nadwrażliwość na światło, wysypka, rumień wielopostaciowy, zespół
Stevensa-Johnsona (pęcherze i nadżerki z krwotocznymi strupami na błonach śluzowych jamy ustnej i
nosa, spojówkach, narządach płciowych), toksyczno-rozpływna martwica naskórka. Choroba
charakteryzująca się występowaniem dużych wiotkich pęcherzy na plamach rumieniowych, zwłaszcza
w miejscach narażonych na ucisk, które szybko pękają w wyniku czego tworzą się rozległe nadżerki),
łysienie, reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, gorączka, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe
zapalenie nerek, wstrząs anafilaktyczny, wzmożona potliwość, obrzęki obwodowe, nieostre widzenie,
zaburzenia smakowe, hiponatremia (zmniejszenie stężenia sodu we krwi).

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
Wysypka mogąca przebiegać z bólem stawów.

Jeżeli przyjmowano Bioprazol przez okres dłuższy niż trzy miesiące, istnieje możliwość zmniejszenia
stężenia magnezu we krwi. Małe stężenie magnezu może objawiać się jako zmęczenie, mimowolne
skurcze mięśni, dezorientacja, drgawki, zawroty głowy, przyspieszona akcja serca. W razie
zaobserwowania któregoś z powyższych objawów, należy o tym niezwłocznie poinformować lekarza.
Małe stężenie magnezu może prowadzić do zmniejszenia stężenia potasu lub wapnia we krwi. Lekarz
może zalecić regularne przeprowadzanie badań krwi w celu kontrolowania stężenia magnezu.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać Bioprazol?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Blistry z folii Aluminium/Aluminium:
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Blistry z folii PVC-PVDC/Aluminium:
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Butelka HDPE z wieczkiem HDPE lub PP
Brak specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Bioprazol
- Substancją czynną leku jest omeprazol (Omeprazolum).
Każda kapsułka żelatynowa, dojelitowa, twarda zawiera 20 mg omeprazolu.

- Pozostałe składniki to:
wypełnienie kapsułki: sacharoza, ziarenka (zawierające sacharozę i skrobię kukurydzianą),
hypromeloza 2910 , talk, tytanu dwutlenek (E171), disodu fosforan dwuwodny, kwasu
metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1), dyspersja 30% (zawierająca w składzie
dodatki: sodu laurylosiarczan, polisorbat 80), trietylu cytrynian;
korpus kapsułki: tytanu dwutlenek (E171), żelatyna;
wieczko kapsułki: tytanu dwutlenek (E 171), żelatyna;
tusz drukarski (Black ink; SW – 9008): szelak, potasu wodorotlenek, żelaza tlenek czarny
(E172).

Jak wygląda lek Bioprazol i co zawiera opakowanie
Lek Bioprazol są to nieprzezroczyste, żelatynowe kapsułki dojelitowe, twarde (rozmiar 3), barwy
białej, wypełnione kulistymi peletkami.
Kapsułki posiadają oznaczenie w postaci liter ”OM” (wieczko) i liczby ”20” (korpus), wykonane za
pomocą tuszu w kolorze czarnym.

Kapsułki dojelitowe pakowane są w blistry z folii PVC-PVDC/Aluminium lub blistry z folii
Aluminium/Aluminium lub białe butelki HDPE z wieczkiem HDPE lub PP oraz zamknięciem
zabezpieczającym przed niepożądanym otwarciem, umieszczone w tekturowym pudełku. W związku z
wysoką higroskopijnością leku w nakrętce (w postaci kapsułek) lub butelce (w postaci saszetek)
umieszczono środek pochłaniający wilgoć – żel krzemionkowy (Silica gel).

Wielkość opakowania:
7, 14, 28 lub 56 kapsułek dojelitowych.

Podmiot odpowiedzialny
Biofarm Sp. z o.o.
ul. Wałbrzyska 13
60-198 Poznań

Wytwórca
Towa Pharmaceutical Europe S.L.
C/ de Sant Martí, 75-97,
Martorelles, 08107 Barcelona
Hiszpania

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

Polska
Biofarm Sp. z o.o.
ul. Wałbrzyska 13
60-198 Poznań
Tel. +48 61 66 51 500

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

BIOPRAZOL, 20 mg, kapsułki dojelitowe, twarde

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Jedna kapsułka twarda zawiera 20 mg omeprazolu (Omeprazolum).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sacharoza 47 mg
Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Kapsułka dojelitowa, twarda

Nieprzezroczyste, żelatynowe kapsułki dojelitowe, twarde (rozmiar 3), barwy białej, wypełnione
kulistymi peletkami.
Kapsułki posiadają oznaczenie w postaci liter ”OM” (wieczko) i liczby ”20” (korpus), wykonane za
pomocą tuszu w kolorze czarnym.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1. Wskazania do stosowania

- choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, również współistniejąca z zakażeniem
Helicobacter pylori,
- refluksowe zapalenie przełyku,
- objawowe leczenie choroby refluksowej przełyku (pieczenie w przełyku – zgaga),
- zespół Zollingera-Ellisona,
- profilaktyka zachłystowego zapalenia płuc przed znieczuleniem ogólnym u pacjentów,
u których istnieje ryzyko aspiracji kwaśnej treści żołądkowej,
- objawy niestrawności związane z działaniem kwasu,
- leczenie i profilaktyka łagodnego wrzodu żołądka i wrzodu dwunastnicy oraz nadżerek
spowodowanych stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) u pacjentów
z uszkodzeniem błony śluzowej żołądka i dwunastnicy w wywiadzie, którzy wymagają leczenia
NLPZ.

#### 4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Choroba wrzodowa żołądka
Zalecana dawka omeprazolu wynosi 20 mg raz na dobę. Dolegliwości zwykle ustępują szybko,
a u większości pacjentów gojenie następuje w ciągu czterech tygodni. U pacjentów, u których w tym
czasie nie doszło do zagojenia, proces ten zachodzi zwykle podczas kolejnych czterech tygodni
podawania omeprazolu.
U pacjentów z chorobą wrzodową żołądka oporną na leczenie, stosuje się omeprazol w dawce 40 mg
raz na dobę, a proces gojenia trwa około ośmiu tygodni.
W celu zapobiegania nawrotom choroby wrzodowej żołądka zaleca się stosowanie omeprazolu
w dawce 20 mg raz na dobę. W razie konieczności dawka ta może być zwiększona do 40 mg raz
na dobę.

Schematy zalecane w celu wyleczenia zakażenia Helicobacter pylori
Metoda trójskładnikowa – podaje się jednocześnie trzy leki według jednego z trzech podanych niżej
schematów:
### 1. Dwa razy na dobę podaje się po 20 mg omeprazolu, 1 g amoksycyliny i 500 mg klarytromycyny
przez jeden tydzień.
### 2. Dwa razy na dobę podaje się po 20 mg omeprazolu, 250 mg klarytromycyny i 400 mg
metronidazolu (lub 500 mg tynidazolu) przez jeden tydzień.
### 3. Raz na dobę podaje się 40 mg omeprazolu i trzy razy na dobę po 500 mg amoksycyliny
i 400 mg metronidazolu przez jeden tydzień.

Metoda dwuskładnikowa – podaje się jednocześnie dwa leki według jednego z dwóch podanych niżej
schematów:
### 1. W dawkach podzielonych podaje się 40 mg omeprazolu i 1,5 g amoksycyliny na dobę przez
dwa tygodnie. W badaniach klinicznych stosowano dawki dobowe amoksycyliny od 1,5 do
3,0 g.
### 2. Raz na dobę podaje się 40 mg omeprazolu i trzy razy na dobę po 500 mg klarytromycyny przez
dwa tygodnie.

Jeżeli po zakończeniu kuracji, według któregokolwiek z podanych wyżej schematów terapeutycznych,
u pacjenta utrzymuje się zakażenie Helicobacter pylori, leczenie można powtórzyć.

Choroba wrzodowa dwunastnicy
U pacjentów z czynną chorobą wrzodową dwunastnicy zalecana dawka omeprazolu wynosi 20 mg raz
na dobę. Dolegliwości zwykle ustępują szybko, a u większości pacjentów gojenie następuje w ciągu
dwóch tygodni. U pacjentów, u których w tym czasie nie doszło do zagojenia, proces ten zachodzi
zwykle podczas kolejnych dwóch tygodni podawania omeprazolu.
U pacjentów z chorobą wrzodową dwunastnicy oporną na leczenie, stosuje się omeprazol w dawce
40 mg raz na dobę, a proces gojenia trwa około czterech tygodni.
W celu zapobiegania nawrotom choroby wrzodowej dwunastnicy zaleca się stosowanie omeprazolu w
dawce 10 mg raz na dobę. W razie konieczności dawka ta może być zwiększona do 20 – 40 mg na
dobę.

Schematy zalecane w celu wyleczenia zakażenia Helicobacter pylori współistniejącego z chorobą
wrzodową żołądka lub dwunastnicy
Metoda trójskładnikowa – podaje się jednocześnie trzy leki według jednego z trzech podanych niżej
schematów:
### 1. Dwa razy na dobę podaje się po 20 mg omeprazolu, 1 g amoksycyliny i 500 mg klarytromycyny
przez jeden tydzień.
### 2. Dwa razy na dobę podaje się po 20 mg omeprazolu, 250 mg klarytromycyny i 400 mg
metronidazolu (lub 500 mg tynidazolu) przez jeden tydzień.
### 3. Raz na dobę podaje się 40 mg omeprazolu i trzy razy na dobę po 500 mg amoksycyliny
i 400 mg metronidazolu przez jeden tydzień.

Metoda dwuskładnikowa – podaje się jednocześnie dwa leki według jednego z dwóch podanych niżej
schematów:
### 1. W dawkach podzielonych podaje się 40 mg omeprazolu i 1,5 g amoksycyliny na dobę przez
dwa tygodnie. W badaniach klinicznych stosowano dawki dobowe amoksycyliny od 1,5 do
3,0 g.
### 2. Raz na dobę podaje się 40 mg omeprazolu i trzy razy na dobę po 500 mg klarytromycyny przez
dwa tygodnie.

Jeżeli po zakończeniu kuracji, według któregokolwiek z podanych wyżej schematów terapeutycznych,
u pacjenta utrzymuje się zakażenie Helicobacter pylori, leczenie można powtórzyć.

Refluksowe zapalenie przełyku
Dorośli
Zalecana dawka omeprazolu wynosi 20 mg jeden raz na dobę. U zdecydowanej większości pacjentów
dolegliwości ustępują po 4 tygodniach. U pacjentów nie w pełni wyleczonych po początkowych
4 tygodniach, leczenie powinno być kontynuowane przez kolejne 4 – 8 tygodni.
Lek Bioprazol jest także podawany w dawce 40 mg na dobę u pacjentów z ciężkim refluksowym
zapaleniem przełyku. W długotrwałym leczeniu pacjentów, po ustąpieniu refluksowego zapalenia
przełyku, zaleca się stosowanie omeprazolu w dawce 10 mg raz na dobę. W razie konieczności, dawkę
można zwiększyć do 20 – 40 mg raz na dobę.

Dzieci
Leku Bioprazol nie podaje się dzieciom do 3 lat. W przypadku konieczności zastosowania omeprazolu
u dzieci powyżej 3 lat z refluksowym zapaleniem przełyku zaleca się następujące dawkowanie:
- dzieci o masie ciała od 10 kg do 20 kg – 10 mg,
- dzieci o masie ciała powyżej 20 kg – 20 mg.

Objawowe leczenie choroby refluksowej przełyku
Zalecana dawka omeprazolu wynosi od 10 mg do 20 mg na dobę – w każdym przypadku dawkowanie
należy ustalić indywidualnie.
Jeżeli objawy nie ustępują po czterech tygodniach leczenia produktem Bioprazol w dawce 20 mg
na dobę, zaleca się wykonanie dalszych badań diagnostycznych.

Zespół Zollingera-Ellisona
U pacjentów z zespołem Zollingera-Ellisona dawkę leku należy dobrać indywidualnie. Zalecana
dawka początkowa omeprazolu wynosi 60 mg jeden raz na dobę. Leczenie kontynuuje się dopóki
istnieją wskazania kliniczne. U pacjentów z nasilonymi objawami słabo reagującymi na inne sposoby
leczenia, skuteczne jest zwykle leczenie podtrzymujące dawką od 20 mg do 120 mg na dobę.
Omeprazol powyżej 80 mg na dobę należy podawać w dwóch dawkach podzielonych.

Profilaktyka zachłystowego zapalenia płuc
Zaleca się stosowanie produktu Bioprazol w dawce 40 mg, podawanej wieczorem dnia
poprzedzającego zabieg chirurgiczny oraz w tej samej dawce rano w dniu zabiegu.

Objawy niestrawności związane z działaniem kwasu
Zalecana dawka produktu Bioprazol wynosi 20 mg raz na dobę. U niektórych pacjentów dawka 10 mg
na dobę jest wystarczająca i dlatego może być traktowana jako dawka początkowa. Jeżeli objawy nie
ustępują po 4 tygodniach leczenia produktem Bioprazol w dawce 20 mg na dobę zaleca się wykonanie
dalszych badań diagnostycznych.

Leczenie wrzodów żołądka i dwunastnicy oraz nadżerek spowodowanych stosowaniem
niesteroidowych leków przeciwzapalnych.
Zwykle stosowana dawka wynosi 20 mg raz na dobę. Lek przyjmuje się doustnie, w jednorazowej
dawce dobowej, równocześnie z NLPZ.

Profilaktyka wrzodów żołądka i dwunastnicy oraz nadżerek spowodowanych stosowaniem
niesteroidowych leków przeciwzapalnych.
Zwykle stosowana dawka wynosi 20 mg raz na dobę. Lek przyjmuje się doustnie, w jednorazowej
dawce dobowej.

Pacjenci w podeszłym wieku
U osób w podeszłym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania.

Pacjenci z niewydolnością nerek
Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek.

Pacjenci z niewydolnością wątroby
U pacjentów z niewydolnością wątroby zwiększa się biodostępność omeprazolu i wydłuża okres
półtrwania w osoczu. Z tego powodu dawkę dobową leku zmniejsza się do 10 – 20 mg.

Sposób stosowania
Kapsułkę należy połykać w całości.
Pacjenci z zaburzeniami połykania mogą otworzyć kapsułkę, a jej zawartość połknąć popijając połową
szklanki wody. Można też otworzyć kapsułkę i jej zawartość zawiesić, np. w soku owocowym,
jogurcie lub niegazowanej wodzie mineralnej i wypić w ciągu 30 minut od przygotowania, popijając
połową szklanki wody.
Zawartości kapsułki nie należy żuć ani kruszyć przed połknięciem.

#### 4.3. Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.

Omeprazolu, podobnie jak innych inhibitorów pompy protonowej, nie należy stosować w skojarzeniu
z atazanawirem.

#### 4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Przed rozpoczęciem leczenia choroby wrzodowej żołądka lub w razie wystąpienia jakichkolwiek
niepokojących objawów (tj. znaczna, niespodziewana utrata masy ciała, nawracające wymioty,
zaburzenia połykania, wymioty z domieszką krwi, smoliste stolce) należy wykluczyć możliwość
nowotworowego charakteru choroby, ponieważ leczenie omeprazolem może złagodzić objawy
i opóźnić rozpoznanie.

Zmniejszona kwaśność soku żołądkowego, wywołana jakimikolwiek przyczynami, włączając
inhibitory pompy protonowej, powoduje zwiększenie ilości bakterii normalnie obecnych
w przewodzie pokarmowym. Terapia lekami zmniejszającymi kwaśność soku żołądkowego może
prowadzić do zwiększenia ryzyka zakażeń bakteriami Salmonella i Campylobacter.

W leczeniu ciężko chorych dzieci, wymagających długotrwałej terapii lekiem Bioprazol, i u których
stężenie witaminy B12 jest graniczne lub też bardzo małe, można doradzić kontrolę stężenia witaminy
B12 w surowicy.

Inhibitory pompy protonowej, szczególnie stosowane w dużych dawkach oraz w długotrwałej terapii
(powyżej 1 roku), mogą nieznacznie zwiększać ryzyko występowania złamań kości biodrowej, kości
nadgarstka i kręgosłupa, szczególnie u osób w podeszłym wieku lub u pacjentów z innymi
rozpoznanymi czynnikami ryzyka. Wyniki przeprowadzonych badań wskazują, że inhibitory pompy
protonowej mogą zwiększać ogólne ryzyko złamań na poziomie 10-40%. Może być to również
spowodowane innymi czynnikami ryzyka. Pacjenci z ryzykiem wystąpienia osteoporozy powinni
otrzymać opiekę zgodnie z obecnymi wytycznymi klinicznymi oraz powinni przyjmować
odpowiednią dawkę witaminy D oraz wapnia.

Hipomagnezemia
U pacjentów leczonych inhibitorami pompy protonowej (ang. proton pump inhibitors, PPI), jak
omeprazol, przez co najmniej trzy miesiące oraz u większości pacjentów przyjmujących PPI przez
rok, odnotowano przypadki występowania ciężkiej hipomagnezemii. Mogą występować ciężkie
objawy hipomagnezemii, takie jak zmęczenie, tężyczka, majaczenie, zawroty głowy oraz arytmie
komorowe, jednakże mogą one rozpocząć się niepostrzeżenie i pozostać niezauważone. U pacjentów
najbardziej dotkniętych chorobą, hipomagnezemia zmniejszyła się po uzupełnieniu niedoborów
magnezu i odstawieniu inhibitorów pompy protonowej.
U pacjentów, u których przypuszcza się, że leczenie będzie długotrwałe lub przyjmujących inhibitory
pompy protonowej łącznie z digoksyną lub innymi lekami mogącymi wywołać hipomagnezemię (np.

diuretyki), należy rozważyć pomiar stężenia magnezu we krwi przed rozpoczęciem leczenia
inhibitorami pompy protonowej oraz okresowe pomiary w trakcie leczenia.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
Zwiększenie stężenia chromograniny A (CgA) może zakłócać badania wykrywające obecność guzów
neuroendokrynnych. Aby tego uniknąć, należy przerwać leczenie lekiem Bioprazol na co najmniej 5
dni przed pomiarem stężenia CgA (patrz punkt 5.1). Jeżeli po pomiarze wstępnym wartości stężenia
CgA i gastryny nadal wykraczają poza zakres referencyjny, pomiary należy powtórzyć po 14 dniach
od zaprzestania leczenia inhibitorami pompy protonowej.

Podostra postać skórna tocznia rumieniowatego (SCLE)
Stosowanie inhibitorów pompy protonowej jest związane ze sporadycznym występowaniem SCLE.
Jeśli pojawią się zmiany skórne, zwłaszcza w miejscach narażonych na działanie promieni
słonecznych, z jednoczesnym bólem stawów, pacjent powinien niezwłocznie poszukać pomocy
medycznej, a lekarz powinien rozważyć możliwość przerwania stosowania produktu Bioprazol.
Wystąpienie SCLE w wyniku wcześniejszego leczenia inhibitorem pompy protonowej może
zwiększyć ryzyko SCLE w wyniku leczenia innymi inhibitorami pompy protonowej.

Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów przyjmujących omeprazol zaobserwowano ostre zapalenie cewkowo-śródmiąższowe
nerek (TIN, ang. tubulointerstitial nephritis), mogące wystąpić w dowolnym momencie w trakcie
terapii omeprazolem (patrz punkt 4.8). Ostre zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek może
prowadzić do niewydolności nerek.

Jeśli u pacjenta podejrzewa się TIN, należy przerwać stosowanie omeprazolu i niezwłocznie
rozpocząć odpowiednie leczenie.

Substancje pomocnicze
Produkt zawiera sacharozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi
z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem
sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w zalecanej jednostce dawkowania, to znaczy, że lek
uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Podobnie jak podczas stosowania innych leków hamujących wydzielanie kwasu solnego,
w następstwie zmniejszenia kwaśności treści żołądkowej podczas leczenia omeprazolem może
zmniejszyć się wchłanianie ketokonazolu i itrakonazolu.

Omeprazol jest metabolizowany w wątrobie przy udziale izoenzymu cytochromu P450 2C19
(CYP2C19), z tego względu istnieje potencjalne ryzyko wystąpienia interakcji z niektórymi lekami.
Omeprazol może spowalniać eliminację diazepamu, fenytoiny i warfaryny. Zaleca się obserwację
pacjentów przyjmujących warfarynę, fenytoinę lub diazepam, w razie konieczności zmniejszenie
dawek, aż do czasu unormowania się wyników laboratoryjnych (parametry krzepnięcia) lub
do ustąpienia objawów klinicznych wynikających z interakcji. Równoczesne stosowanie omeprazolu
w dawce 20 mg na dobę nie zmieniało czasu krzepnięcia u pacjentów leczonych długotrwale
warfaryną. Do innych leków mogących powodować interakcje z omeprazolem w związku
z mechanizmem opisanym powyżej należą: heksabarbital, cytalopram, imipramina, klomipramina.

Jednoczesne stosowanie u zdrowych ochotników omeprazolu i digoksyny prowadzi do 10% wzrostu
biodostępności digoksyny, wynikającego ze zwiększenia pH soku żołądkowego.

Nie stwierdzono interakcji omeprazolu z następującymi substancjami: amoksycyliną, lekami
zobojętniającymi sok żołądkowy, chinidyną, kofeiną, cyklosporyną, diklofenakiem, estradiolem,

lidokainą, metoprololem, naproksenem, fenacetyną, piroksykamem, propranololem, teofiliną,
metronidazolem.

Jednoczesne podawanie zdrowym ochotnikom omeprazolu (40 mg dziennie) z atazanawirem
300 mg/rytonawirem 100 mg powodowało zmniejszenie dostępności atazanawiru (około 75% spadek
AUC, Cmax i Cmin). Zwiększenie dawki atazanawiru do 400 mg nie zrekompensowało wpływu
omeprazolu na dostępność atazanawiru.
Stosowanie inhibitorów pompy protonowej, włączając omeprazol w skojarzeniu z atazanawirem, jest
przeciwwskazane.

Należy unikać jednoczesnego przyjmowania omeprazolu i cylostazolu, ponieważ powoduje
zwiększenie stężenia cylostazolu w osoczu krwi. Prawdopodobne jest również, że omeprazol zwiększa
stężenie takrolimusu w osoczu krwi, podczas gdy worykonazol powoduje zwiększenie stężenia
omeprazolu w osoczu krwi.

Leczenie omeprazolem może spowodować zafałszowanie wyniku testu (13C) na obecność bakterii
Helicobacter pylori.

Na wchłanianie omeprazolu nie wpływa alkohol i pokarm.

#### 4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Lek może być stosowany w czasie ciąży i laktacji jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza
korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu lub karmionego piersią
niemowlęcia.
Omeprazol podawany w dawce do 80 mg na dobę kobietom w czasie porodu nie powodował żadnego
niekorzystnego wpływu na noworodka.
Omeprazol przenika do mleka kobiecego. Nie ma wystarczających danych dotyczących narażenia
niemowląt na omeprazol zawarty w mleku matki.
Badania na zwierzętach nie potwierdziły niekorzystnego wpływu omeprazolu stosowanego w czasie
ciąży i laktacji. Nie znaleziono również dowodów na występowanie działania embriotoksycznego
lub teratogennego.

#### 4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Omeprazol nie upośledza sprawności psychofizycznej, nie ogranicza zdolności prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn.
Należy zachować ostrożność ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak:
zawroty głowy, nieostre widzenie, senność.

#### 4.8. Działania niepożądane

Poniżej podano działania niepożądane, które pojawiły się podczas prowadzonych badań klinicznych
i leczenia omeprazolem. W wielu przypadkach nie udało się stwierdzić związku pomiędzy leczeniem
omeprazolem, a wystąpieniem danego działania niepożądanego.

Częstość występowania zdefiniowano następująco:
Bardzo często (≥1/10)
Często (≥1/100, <1/10)
Niezbyt często (≥1/1 000, <1/100)
Rzadko (≥1/10 000, <1/1 000)
Bardzo rzadko (<1/10 000)
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Często Zaburzenia układu nerwowego ból głowy
Zaburzenia żołądka i jelit biegunki, zaparcia, wzdęcia, bóle
w nadbrzuszu, nudności, wymioty,

wzdęcia z oddawaniem gazów, polipy
dna żołądka (łagodne)

Niezbyt często Zaburzenia układu nerwowego zawroty głowy, parestezje,
nadwrażliwość na światło, złe
samopoczucie, senność, bezsenność
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych zwiększona aktywność enzymów
wątrobowych
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wysypka, zapalenie skóry i (lub)
świąd, pokrzywka
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe
i tkanki łącznej
złamanie biodra, nadgarstka
lub kręgosłupa (patrz punkt 4.4)
Inne złe samopoczucie
Rzadko Zaburzenia układu nerwowego nawracające stany splątania,
pobudzenie, agresja, depresja
i omamy (przede wszystkim u ciężko
chorych pacjentów)
Zaburzenia endokrynologiczne ginekomastia
Zaburzenia żołądka i jelit suchość w jamie ustnej, zapalenie
błony śluzowej jamy ustnej,
żołądkowo-jelitowe zakażenie
drożdżakowe
Zaburzenia krwi i układu chłonnego leukopenia, trombocytopenia,
agranulocytoza oraz pancytopenia
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych encefalopatia u pacjentów
z wcześniej występująca ciężką
chorobą wątroby, zapalenie wątroby
ze współistniejącą żółtaczką lub bez
współistniejącej żółtaczki,
niewydolność wątroby
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe
i tkanki łącznej
bóle stawów, bóle mięśni, osłabienie
siły mięśniowej
Zaburzenia czynności nerek i dróg
moczowych
Zapalenie cewkowo-śródmiąższowe
(mogące postępować do
niewydolności nerek)
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi impotencja
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej nadwrażliwość na światło, wysypka,
rumień wielopostaciowy,
zespół Stevensa-Johnsona,
toksyczno-rozpływna martwica
naskórka, łysienie
Inne reakcje nadwrażliwości, obrzęk
naczynioruchowy, gorączka, skurcz
oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie
nerek, wstrząs anafilaktyczny,
wzmożona potliwość, obrzęki
obwodowe, nieostre widzenie,
zaburzenia smakowe, hiponatremia
Częstość
nieznana
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania hipomagnezemia (patrz punkt 4.4
Specjalne ostrzeżenia i środki
ostrożności dotyczące stosowania)
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Podostra postać skórna tocznia
rumieniowatego (patrz punkt 4.4)

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9. Przedawkowanie

Opisywano pojedyncze przypadki przedawkowania omeprazolu u ludzi. W literaturze opisywano
dawkowanie do 560 mg. Poza tym opisywano pojedyncze przypadki podania 2400 mg omeprazolu
(120-krotnie więcej od klinicznie zalecanej dawki). Obserwowane objawy przedawkowania
omeprazolu to: nudności, wymioty, zawroty głowy, bóle brzucha, biegunka, bóle głowy.
W pojedynczych przypadkach odnotowano również apatię, depresję, splątanie.
Zaobserwowane objawy przedawkowania omeprazolu były przemijające i niezbyt ciężkie. Szybkość
eliminacji nie zmieniała się wraz ze zwiększaniem dawek i nie była konieczna żadna specyficzna
terapia.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1. Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w chorobie wrzodowej i refluksie
żołądkowo-przełykowym, inhibitory pompy protonowej
Kod ATC: A 02 BC 01

Omeprazol jest racemiczną mieszaniną dwóch czynnych enancjomerów. Jest wybiórczym inhibitorem
pompy protonowej w komórkach okładzinowych żołądka i powoduje zmniejszenie wydzielania kwasu
solnego w żołądku. Działanie leku jest szybkie, a podany w jednej dawce na dobę powoduje
ustąpienie objawów choroby.

Miejsce i mechanizm działania
Omeprazol jest słabą zasadą, która osiąga duże stężenie w kwaśnym środowisku kanalików
wydzielniczych komórek okładzinowych błony śluzowej żołądka. Jest tam przekształcany do czynnej
postaci i powoduje hamowanie aktywności jednego z enzymów pompy protonowej – H+,K+-ATP-azy.
Wpływ na ostatni etap powstawania soku żołądkowego jest zależny od dawki i zapewnia skuteczne
hamowanie wydzielania kwasu solnego w żołądku, zarówno podstawowego, jak i stymulowanego
niezależnie od czynnika pobudzającego to wydzielanie.
Obserwowane działanie farmakodynamiczne omeprazolu można wytłumaczyć jego wpływem
na wydzielanie kwasu solnego.

Wpływ na wydzielanie kwasu solnego w żołądku
Doustne podawanie omeprazolu raz na dobę zapewnia szybkie i skuteczne hamowanie wydzielania
kwasu solnego w żołądku przez całą dobę, przy czym maksymalne działanie występuje po 4 dniach
podawania leku. Po tym czasie stosowania omeprazolu w dawce 20 mg na dobę u pacjentów
z wrzodem dwunastnicy następuje zmniejszenie średniej dobowej kwaśności soku żołądkowego
o około 80%. Średni spadek maksymalnego wydzielania kwasu solnego po stymulacji pentagastryną
wynosi około 70% po 24 godzinach od podania omeprazolu.
Doustne stosowanie omeprazolu w dawce 20 mg u pacjentów z chorobą wrzodową dwunastnicy
powoduje utrzymanie wartości pH w żołądku na poziomie ≥ 3 przez średnio 17 godzin w ciągu doby.

W następstwie zmniejszonego wydzielania kwasu solnego i zmniejszonej kwaśności soku
żołądkowego omeprazol, w sposób zależny od dawki, zmniejsza narażenie przełyku na wpływ
kwaśnej treści żołądkowej u pacjentów z chorobą refluksową przełyku.
Stopień zahamowania wydzielania kwasu solnego jest związany z wielkością pola pod krzywą
ilustrującą zależność stężenia omeprazolu w osoczu do czasu (AUC); nie ma natomiast związku
z faktycznym, chwilowym stężeniem leku w osoczu.
Podczas leczenia omeprazolem nie obserwowano tachyfilaksji.

Wpływ na Helicobacter pylori
W chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy często występuje zakażenie Helicobacter pylori.
Stwierdza się je u 70% pacjentów z chorobą wrzodową żołądka oraz u 95% pacjentów z chorobą
wrzodową dwunastnicy. Helicobacter pylori jest główną przyczyną zapalenia błony śluzowej żołądka.
Zakażenie Helicobacter pylori wraz z nadkwaśnością soku żołądkowego są głównymi czynnikami
wywołującymi chorobę wrzodową. Uważa się również, że zakażenie Helicobacter pylori jest jednym
z głównych czynników wywołujących zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka, które jest
związane ze zwiększonym ryzykiem powstawania raka żołądka.
Wykazano, że omeprazol in vitro działa bakteriobójczo na Helicobacter pylori.
Wyleczenie zakażenia Helicobacter pylori za pomocą omeprazolu oraz leków przeciwbakteryjnych
powoduje szybkie ustępowanie objawów, duży odsetek wygojenia zmian chorobowych błony
śluzowej żołądka oraz długotrwałą remisję choroby wrzodowej, a tym samym zmniejszenie częstości
powikłań, takich jak krwawienie z przewodu pokarmowego, oraz konieczności długotrwałego
stosowania leków zmniejszających wydzielanie kwasu solnego.

Wpływ na inne procesy związane ze zmniejszeniem wydzielania kwasu solnego
Podczas długotrwałego leczenia omeprazolem zwiększa się częstość występowania torbieli
gruczołowych żołądka. Powstają one w następstwie hamowania wydzielania kwasu solnego. Mają one
charakter łagodny i prawdopodobnie ustępują samoistnie.

Podczas leczenia przeciwwydzielniczymi produktami leczniczymi stężenie gastryny w surowicy ulega
zwiększeniu w odpowiedzi na zmniejszenie wydzielania kwasu solnego. Stężenie CgA również
zwiększa się z powodu zmniejszenia kwaśności wewnątrzżołądkowej. Zwiększenie stężenia CgA
może zakłócać badania wykrywające obecność guzów neuroendokrynnych.

Dostępne opublikowane dowody wskazują, że leczenie inhibitorami pompy protonowej należy
przerwać w okresie od 5 dni do 2 tygodni przed pomiarem stężenia CgA. Ma to na celu umożliwienie
powrotu stężenia CgA, mylnie zwiększonego w wyniku leczenia inhibitorami pompy protonowej, do
zakresu referencyjnego.

#### 5.2. Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie i dystrybucja
Omeprazol reaguje z kwasem i jest podawany doustnie w postaci dojelitowych granulek
w kapsułkach. Wchłanianie zachodzi w jelicie cienkim i kończy się zazwyczaj w ciągu 3 – 6 godzin.
Ogólnoustrojowa biodostępność omeprazolu z pojedynczej doustnej dawki wynosi około 35%.
Podawanie wielokrotne raz na dobę powoduje zwiększenie biodostępności do około 60%.
Równoczesne spożywanie posiłku nie ma wpływu na biodostępność. Objętość dystrybucji u zdrowych
osób wynosi około 0,3 l/kg; podobną wielkość tego wskaźnika obserwuje się także u pacjentów
z niewydolnością nerek. U pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów z niewydolnością wątroby
objętość dystrybucji jest nieco mniejsza. Spożyty równocześnie pokarm nie ma wpływu na
biodostępność omeprazolu. Wiązanie omeprazolu z białkami osocza wynosi około 95%.

Metabolizm i eliminacja
Okres półtrwania omeprazolu w osoczu jest zwykle krótszy niż 1 godzina i w czasie długotrwałego
leczenia nie zmienia się. Metabolizm leku zachodzi przede wszystkim w wątrobie. Omeprazol jest
całkowicie metabolizowany przez układ cytochromu P450 (CYP), głównie za pośrednictwem
polimorficznej postaci izoenzymu CYP2C19 (hydroksylaza S-mefenytoiny), który powoduje
powstanie głównego metabolitu występującego w osoczu – hydroksyomeprazolu. W związku

z hamowaniem konkurencyjnym istnieje potencjalne ryzyko interakcji pomiędzy omeprazolem
i innymi lekami metabolizowanymi przez izoenzym CYP2C19.
Wyniki wielu badań interakcji omeprazolu z innymi lekami wskazują, że omeprazol w powtarzanych
dawkach 20 – 40 mg nie wywiera wpływu na inne postacie izomeryczne CYP, co potwierdza brak
interakcji metabolicznych z substratami izoenzymów: CYP1A2 (kofeina, fenacetyna, teofilina),
CYP2C9 (S-warfaryna, piroksykam, diklofenak i naproksen), CYP2D6 (metoprolol, propranolol),
CYP2E1 (etanol) oraz CYP3A (cyklosporyna, lidokaina, chinidyna, estradiol, erytromycyna,
budezonid).
Żaden z metabolitów nie wpływa na wydzielanie soku żołądkowego. Prawie 80% podanej doustnie
dawki jest wydalane w postaci metabolitów z moczem. Pozostała część wydalana jest z kałem,
głównie poprzez żółć.
Biodostępność i eliminacja omeprazolu nie ulega zmianie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek.
Pole pod krzywą zależności stężenia w osoczu do czasu zwiększa się u pacjentów z zaburzeniami
czynności wątroby, jednak nie stwierdzono kumulacji omeprazolu podczas podawania raz na dobę.

Dzieci
Dostępne dane dotyczące farmakokinetyki po zastosowaniu zalecanych dawek u dzieci powyżej
### 1. roku życia, są podobne do obserwowanych u dorosłych.

#### 5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W długoterminowych badaniach przeprowadzonych na szczurach, którym podawano omeprazol
lub poddawano częściowemu wycięciu dna żołądka zaobserwowano hiperplazję i cechy zrakowacenia
komórek ECL w żołądku. Było to spowodowane wtórnym do hamowania wydzielania soku
żołądkowego przewlekłym zwiększeniem stężenia gastryny. Podobne działania były obserwowane
po leczeniu antagonistami receptora H2, innymi inhibitorami pompy protonowej i po częściowym
wycięciu dna żołądka. Zmiany w komórkach ECL żołądka nie są zależne od stosowania konkretnego
leku.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1. Wykaz substancji pomocniczych

Wypełnienie kapsułki:
Sacharoza, ziarenka (zawierające sacharozę i skrobię kukurydzianą)
Hypromeloza 2910
Talk
Tytanu dwutlenek (E 171)
Disodu fosforan dwuwodny
Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1), dyspersja 30% (zawierająca w składzie
dodatki: sodu laurylosiarczan, polisorbat 80)
Trietylu cytrynian.

Wieczko kapsułki:
Tytanu dwutlenek, (E 171),
Żelatyna.

Korpus kapsułki:
Tytanu dwutlenek, (E 171),
Żelatyna.

Tusz drukarski (Black ink; SW – 9008):
Szelak,
Potasu wodorotlenek,
Żelaza tlenek czarny (E 172).

#### 6.2. Niezgodności farmaceutyczne

Mikrogranulki wypełniające kapsułkę ulegają rozkładowi w roztworach o odczynie obojętnym
i zasadowym. Nie należy dopuszczać do mechanicznego uszkodzenia peletek.

#### 6.3. Okres ważności

Blistry z folii PVC-PVDC/Aluminium – 2 lata
Blistry z folii Aluminium/Aluminium – 2,5 roku
Butelka HDPE z wieczkiem HDPE lub PP – 3 lata

#### 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Blistry z folii Aluminium/Aluminium:
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Blistry z folii PVC-PVDC/Aluminium:
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Butelka HDPE z wieczkiem HDPE lub PP:
Brak specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.

#### 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry z folii PVC-PVDC/Aluminium lub blistry z folii Aluminium/Aluminium umieszczone w
tekturowym pudełku.
Białe butelki HDPE z wieczkiem HDPE lub PP oraz zamknięciem zabezpieczającym przed
niepożądanym otwarciem umieszczone w tekturowym pudełku. W związku z wysoką
higroskopijnością leku w nakrętce (w postaci kapsułek) lub butelce (w postaci saszetek) umieszczono
środek pochłaniający wilgoć – żel krzemionkowy (Silica gel).

Wielkość opakowania: 7, 14, 28, 56 kapsułek twardych.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Bez specjalnych wymagań.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Biofarm Sp. z o.o.
ul. Wałbrzyska 13
60-198 Poznań

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 8802

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 20 czerwca 2001 r.

Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 20 maja 2011 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.