# Omeprazole Noridem > Omeprazol · 40 mg · Proszek do sporządzania roztworu do infuzji ## Szczegóły leku - **Nazwa:** Omeprazole Noridem - **Nazwa powszechna:** Omeprazolum - **Substancja czynna:** [Omeprazol](https://apteka.online/odpowiedniki/omeprazolum) - **Moc:** 40 mg - **Postać farmaceutyczna:** Proszek do sporządzania roztworu do infuzji - **Droga podania:** dożylna - **Kategoria dostępności:** Rp - **Kod ATC:** A02BC01 - **Liczba opakowań:** 4 - **Numer pozwolenia:** 27975 - **Podmiot odpowiedzialny:** Noridem Enterprises Ltd. - **Producent:** Demo S.A., Grecja - **Status RPL:** Produkt aktywny - **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-chorobach-zwiazanych-z-nadkwasota/omeprazole-noridem-prosz-inf-40-mg-noridem - **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-chorobach-zwiazanych-z-nadkwasota/omeprazole-noridem-prosz-inf-40-mg-noridem.md ## Dokumenty PDF - Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/45374/leaflet - ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/45374/characteristic ## Dostępne opakowania (4) | Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz | |---|---|---|---|---|---| | 1 fiol. 40 mg proszku | 5208063004859 | Rp | — | Brak danych | — | | 10 fiol. 40 mg proszku | 5208063004873 | Rp | — | Brak danych | — | | 5 fiol. 40 mg proszku | 5208063004866 | Rp | — | Brak danych | — | | 50 fiol. 40 mg proszku | 5208063004880 | Rp | — | Brak danych | — | ## Wskaźnik dostępności Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece. - Bardzo dobrze dostępny (5/5) - Dobrze dostępny (4/5) - Trudno dostępny (2/5) - Niedostępny (1/5) - Brak danych Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta. ## Ulotka dla pacjenta ### 1. Co to jest lek Omeprazole Noridem i w jakim celu się go stosuje? Lek Omeprazole Noridem zawiera substancję czynną omeprazol. Należy do grupy leków nazywanych „inhibitorami pompy protonowej”. Ich działanie polega na zmniejszniu ilości kwasu wydzielanego w żołądku. Omeprazole Noridem w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji można stosować jako alternatywę dla leczenia doustnego. ### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Omeprazole Noridem Kiedy nie stosować leku Omeprazole Noridem - Jeśli pacjent ma uczulenie na omeprazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); - Jeśli pacjent stwierdzono uczulenie na inne leki będące inhibitorami pompy protonowej (np. pantoprazol, lanzoprazol, rabeprazol, ezomeprazol); - Jeśli pacjent przyjmuje lek zawierający nelfinawir (stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV). Nie wolno przyjmować tego leku w żadnym z powyższych przypadków. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości przed zastosowaniem leku Omeprazole Noridem należy omówić to z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Omeprazole Noridem należy omówić to z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą. W związku z leczeniem omeprazolem zgłaszano ciężkie reakcje skórne (SCAR), w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczną rozpływną martwicę naskórka, reakcję polekową z eozynofilią 3 / 10 i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS) oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP). Należy natychmiast zaprzestać przyjmowania leku Omeprazole Noridem i skonsultować się z lekarzem, jeżeli wystąpią jakiekolwiek objawy związane z ciężkimi reakcjami skórnymi opisanymi w punkcie 4. Lek Omeprazole Noridem może maskować objawy innych chorób. Dlatego należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeżeli przed przyjęciem tego leku lub po jego przyjęciu wystąpi którykolwiek z poniższych objawów: - nieuzasadniona utrata masy ciała oraz utrudnione połykanie; - ból żołądka lub niestrawność; - wymioty treścią pokarmową lub krwią; - czarne stolce (kał podbarwiony krwią); - ciężka lub uporczywa biegunka, ponieważ ze stosowaniem omeprazolu wiąże się nieznaczne zwiększenie częstości występowania biegunki zakaźnej; - ciężkie zaburzenia czynności wątroby; - jeśli u pacjenta kiedykolwiek wcześniej wystąpiła reakcja skórna w wyniku stosowania leku podobnego do leku Omeprazole Noridem zmniejszającego ilość kwasu solnego wydzielanego w żołądku; - jeżeli u pacjenta planowane jest specyficzne badanie krwi (stężenie chromograniny A). Stosowanie inhibitora pompy protonowej, takiego jak Omeprazole Noridem, zwłaszcza w okresie dłuższym niż jeden rok, może nieznacznie zwiększać ryzyko złamań kości biodrowej, nadgarstka lub kręgosłupa. Należy poinformować lekarza o osteoporozie lub przyjmowaniu leków kortykosteroidowych (które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia osteoporozy). Jeśli u pacjenta wystąpiła wysypka skórna, zwłaszcza w miejscach narażonych na działanie promieni słonecznych, należy jak najszybciej poinformować o tym lekarza, ponieważ może być konieczne przerwanie leczenia lekiem Omeprazole Noridem. Należy również powiedzieć o wszelkich innych występujących skutkach niepożądanych, takich jak ból stawów. Dzieci i młodzież do 18 lat Tego leku nie należy podawać dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Doświadczenie związane ze stosowaniem leku Omeprazole Noridem do podawania we wlewie dożylnym (do żyły) u dzieci jest ograniczone. Lek Omeprazole Noridem a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi, pielęgniarce lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Wynika to z możliwości wpływu leku Omeprazole Noridem na działanie niektórych leków oraz wpływu niektórych leków na lek Omeprazole Noridem. Nie wolno przyjmować tego leku, jeżeli pacjent przyjmuje lek zawierający neflinawir (stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV). Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o przyjmowaniu przez pacjenta jednego z poniższych leków: - ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol lub worykonazol (stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych); - digoksyna (stosowana w leczeniu chorób serca); - diazepam (stosowany w leczeniu lęku, w celu zmniejszenia napięcia mięśni lub w leczeniu padaczki); - fenytoina (stosowana w leczeniu padaczki). Jeżeli pacjent przyjmuje fenytoinę, lekarz będzie musiał kontrolować stan pacjenta podczas rozpoczynania oraz kończenia przyjmowania leku Omeprazole Noridem; 4 / 10 - leki stosowane w celu zmniejszenia krzepliwości krwi, takie jak warfaryna lub inne antagoniści witaminy K. Lekarz będzie musiał kontrolować stan pacjenta podczas rozpoczynania oraz kończenia przyjmowania leku Omeprazole Noridem; - ryfampicyna (stosowana w leczeniu gruźlicy); - atazanawir (stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV); - takrolimus (stosowany w przypadku przeszczepu narządów); - ziele dziurawca (Hypericum perforatum) (stosowane w leczeniu łagodnej depresji); - cylostazol (stosowany w leczeniu chromania przestankowego); - sakwinawir (stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV); - klopidogrel (stosowany w celu zapobiegania powstawaniu zakrzepów krwi); - erlotynib (stosowany w leczeniu raka); - metotreksat (chemioterapeutyk stosowany w dużych dawkach w leczeniu nowotworów) – jeżeli pacjent otrzymuje duże dawki metotreksatu, lekarz może zalecić tymczasowe odstawienie leku Omeprazole Noridem. Jeżeli lekarz oprócz leku Omeprazole Noridem przepisał pacjentowi antybiotyki: amoksycylinę oraz klarytromycynę w celu leczenia owrzodzeń spowodowanych zakażeniem bakterią Helicobacter pylori, bardzo ważne jest, aby pacjent poinformował lekarza o wszystkich innych przyjmowanych lekach. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna zasięgnąć porady lekarza lub farmaceuty przed przyjęciem tego leku. Omeprazol przenika do mleka matki, ale jest mało prawdopodobne, aby wpływał na karmione dziecko, o ile jest stosowany w dawkach terapeutycznych. Lekarz zdecyduje, czy pacjentka może otrzymywać lek Omeprazole Noridem w okresie karmienia piersią. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Ten lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów oraz używania narzędzi i obsługiwania maszyn. Możliwe jest wystąpienie takich działań niepożądanych, jak zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia (patrz punkt 4). W razie ich wystąpienia nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Lek Omeprazole Noridem zawiera sód Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. ### 3. Jak stosować lek Omeprazole Noridem? Lek Omeprazole Noridem można podawać pacjentom dorosłym, w tym osobom w podeszłym wieku. Doświadczenie w stosowaniu dożylnym leku Omeprazole Noridem u dzieci jest ograniczone. Otrzymywanie leku Omeprazole Noridem - Lek Omeprazole Noridem będzie podawany pacjentowi przez lekarza, który zdecyduje, jaka ilość leku jest dla pacjenta konieczna. - Lek będzie podawany w postaci wlewu do jednej z żył pacjenta. Podanie pacjentowi większej niż zalecana dawki leku Omeprazole Noridem Jeżeli pacjent uważa, że otrzymał większą dawkę leku Omeprazole Noridem, powinien niezwłocznie porozmawiać z lekarzem. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki. 5 / 10 ### 4. Możliwe działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Jeśli wystąpi którykolwiek spośród poniższych rzadkich (mogących wystąpić u maksymalnie 1 na 1000 osób) lub bardzo rzadkich (mogących wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 osób), lecz ciężkich działań niepożądanych, należy przerwać przyjmowanie leku Omeprazole Noridem i natychmiast skontaktować się z lekarzem: - nagłe wystąpienie świszczącego oddechu, obrzmienie warg, języka i gardła lub ciała, wysypki, omdlenia lub trudności w połykaniu (ciężka reakcja alergiczna). Częstość tego działania niepożądanego określana jest jako rzadka; - zaczerwienienie skóry z tworzącymi się pęcherzami lub łuszczeniem się skóry. Możliwe jest także powstawanie dużych pęcherzy i krwawienia w okolicy warg, oczu, ust, nosa i narządów płciowych. Może to być zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczna rozpływna martwica naskórka. Częstość tego działania niepożądanego określana jest jako bardzo rzadka; - rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub zespół nadwrażliwości na lek). Częstość tego działania niepożądanego określana jest jako rzadka; - czerwona, łuszcząca się rozległa wysypka z guzkami pod skórą i pęcherzami oraz towarzyszącą gorączką. Objawy zwykle pojawiają się na początku leczenia (ostra uogólniona osutka krostkowa). Częstość tego działania niepożądanego określana jest jako rzadka; - zażółcenie skóry, ciemny mocz oraz zmęczenie, które mogą być objawami zaburzeń czynności wątroby. Częstość tego działania niepożądanego określana jest jako rzadka. Pozostałe działania niepożądane to: Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów) - Ból głowy. - Wpływ na żołądek lub jelita: biegunka, ból żołądka, zaparcie, wzdęcia. - Nudności lub wymioty. - Łagodne polipy żołądka. Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów) - Obrzęk stóp i kostek. - Zaburzenia snu (bezsenność). - Zawroty głowy, uczucie mrowienia, senność. - Wrażenie wirowania. - Zmiany w wynikach badań krwi sprawdzających czynność wątroby. - Wysypka skórna, wysypka grudkowata (pokrzywka) i świąd skóry. - Ogólne złe samopoczucie i brak energii. Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów) - Zaburzenia krwi, takie jak zmniejszona liczba krwinek białych lub płytek krwi. Może to powodować osłabienie, siniaczenie lub zwiększone ryzyko występowania zakażeń. - Małe stężenie sodu we krwi. Może to powodować osłabienie, wymioty i kurcze mięśni. - Pobudzenie, dezorientacja lub uczucie przygnębienia. - Zmiany odczuwanego smaku. - Zaburzenia widzenia, takie jak niewyraźne widzenie. - Nagłe wystąpienie świszczącego oddechu lub duszność (skurcz oskrzeli). - Suchość w jamie ustnej. - Zapalenie jamy ustnej. - Zakażenie określane jako grzybica, które może obejmować jelita i jest wywołane przez grzyby. 6 / 10 - Wypadanie włosów (łysienie). - Wysypka skórna po wystawieniu skóry na słońce. - Bóle stawów (artralgia) lub bóle mięśni (mialgia). - Ciężkie zaburzenia czynności nerek (śródmiąższowe zapalenie nerek). - Zwiększona potliwość. Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów) - Zmiany w morfologii krwi, z agranulocytozą włącznie (brak krwinek białych). - Agresja. - Widzenie, odczuwanie lub słyszenie rzeczy nieistniejących (omamy). - Ciężkie zaburzenia czynności wątroby prowadzące do niewydolności wątroby i zapalenia mózgu. - Rumień wielopostaciowy (czerwona, grudkowata, tarczowata wysypka na skórze lub błonach śluzowych). - Osłabienie mięśni. - Powiększenie piersi u mężczyzn. Częstość nieznana (częstość nie może być określona na postawie dostępnych danych) - Zapalenie jelit prowadzące do biegunki. - Stosowanie leku Omeprazole Noridem przez okres dłuższy niż trzy miesiące może prowadzić do zmniejszenia stężenia magnezu we krwi. Male stężenie magnezu może powodować objawy, takie jak zmęczenie, mimowolne skurcze mięśni, dezorientacja, drgawki, zawroty głowy, przyspieszone tętno. W razie wystąpienia któregokolwiek z tych objawów należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza. Małe stężenie magnezu może też prowadzić do zmniejszenia stężenia potasu lub wapnia we krwi. Lekarz może zlecić pacjentowi regularne badania krwi w celu kontroli stężenia magnezu. - Wysypka, często z towarzyszącym bólem stawów. W bardzo rzadkich przypadkach u pacjentów w stanie krytycznym otrzymujących omeprazol w postaci wstrzyknięcia dożylnego, szczególnie w dużych dawkach, zgłaszano występowanie nieodwracalnego zaburzenia widzenia, ale nie stwierdzono związku przyczynowo-skutkowego między tymi zaburzeniami a stosowaniem leku. W bardzo rzadkich przypadkach lek Omeprazole Noridem może wpływać na liczbę krwinek białych, co prowadzi do obniżonej odporności. W przypadku wystąpienia u pacjenta zakażenia z takimi objawami jak gorączka z towarzyszącym jej znacznym pogorszeniem ogólnego samopoczucia lub gorączka z oznakami miejscowego zakażenia, takimi jak ból w szyi, gardle lub jamie ustnej albo trudności w oddawaniu moczu, należy skonsultować się możliwie jak najszybciej z lekarzem w celu wykluczenia ewentualnego niedoboru krwinek białych (agranulocytozy) w oparciu o wyniki badania krwi. W takiej sytuacji ważne jest, aby podać informacje o przyjmowanym leku. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce. należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych, Działań Produktów Leczniczych Urzędu, Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C 02 222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 7 / 10 Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. ### 5. Jak przechowywać lek Omeprazole Noridem? Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i pudełku tekturowym po „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w zewnętrznym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Fiolki można jednak przechowywać poza pudełkiem w warunkach normalnego oświetlenia pomieszczenia przez okres do 24 godzin. Okres ważności po odtworzeniu: Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność podczas stosowania przez 12 godzin w temperaturze 25 ±2°C przy sztucznym oświetleniu oraz przez 24 godziny w temperaturze 5 ±3°C po rozpuszczeniu w 5 ml 0,9% roztworu chlorku sodu, a następnie dalszym natychmiastowym rozcieńczeniu odtworzonego roztworu do 100 ml przy użyciu tego samego rozcieńczalnika. Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność podczas stosowania przez 6 godzin w temperaturze 25 ±2°C przy sztucznym oświetleniu oraz przez 24 godziny w temperaturze 5 ±3°C po rozpuszczeniu w 5 ml 5% roztworu glukozy, a następnie dalszym natychmiastowym rozcieńczeniu odtworzonego roztworu do 100 ml przy użyciu tego samego rozcieńczalnika. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zastosować niezwłocznie, chyba że sposób otwierania wyklucza ryzyko zakażenia mikrobiologicznego. Jeśli gotowy roztwór nie zostanie natychmiast wykorzystany, za czas i warunki jego przechowywania odpowiada użytkownik. Wszelkie niewykorzystane resztki roztworu należy usunąć. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. ### 6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Omeprazole Noridem - Substancją czynną leku jest omeprazol. Każda fiolka z proszkiem do sporządzania roztworu do wlewu zawiera sól sodową omeprazolu będącą odpowiednikiem 40 mg omeprazolu. - Pozostałe składniki to disodu edetynian i sodu wodorotlenek 1N (do ustalenia pH). Jak wygląda lek Omeprazole Noridem i co zawiera opakowanie Omeprazole Noridem, 40 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji jest dostarczany w przezroczystych fiolkach ze szkła typu I o pojemności > 8 ml, zawierających biały lub prawie biały proszek, zamkniętych korkiem z bromobutylu i uszczelnionych aluminiowym kapslem, w tekturowym pudełku. Suchy proszek w fiolce służy do sporządzania roztworu przed podaniem go pacjentowi. Lek jest dostarczany w opakowaniach zawierających 1, 5, 10 lub 50 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 8 / 10 Podmiot odpowiedzialny Noridem Enterprises Limited Evagorou & Makariou Mitsi Building 3, Office 115 1065, Nikozja Cypr Wytwórca Demo S.A. PHARMACEUTICAL INDUSTRY 21st km National Road Athens-Lamia 14568 Krioneri, Attiki, Grecja, T: +30 210 8161802, F: +30 2108161587. Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego: Przygotowanie i postępowanie z roztworem Całą zawartość każdej fiolki należy rozpuścić w około 5 ml, a następnie natychmiast rozcieńczyć, aby uzyskać 100 ml roztworu do wlewu. Do sporządzania roztworu należy używać roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wlewu lub roztworu glukozy 50 mg/ml (5%) do wlewu. Na stabilność omeprazolu wpływa pH roztworu do wlewu i z tego powodu do rozpuszczania i rozcieńczania produktu nie wolno stosować żadnych innych rozcieńczalników ani innych objętości niż wskazane. Przygotowanie: 1. Za pomocą strzykawki pobrać 5 ml roztworu do wlewu z butelki lub worka do wlewu o pojemności 100 ml. 2. Tę objętość dodać do fiolki zawierającej liofilizowany omeprazol i wymieszać dokładnie aż do całkowitego rozpuszczenia omeprazolu. 3. Pobrać roztwór omeprazolu do strzykawki. 4. Przenieść roztwór do worka lub butelki z roztworem do wlewu. 5. Czynności 1–4 dla upewnienia się, że cała ilość omeprazolu została przeniesiona z fiolki do worka lub butelki z roztworem do infuzji. Rumunia Omeprazol Noridem 40 mg Pulbere pentru soluţie perfuzabilă Republika Czeska Omeprazol Noridem Włochy Omeprazolo Noridem Polska Omeprazole Noridem Słowacja Francja Hiszpania Omeprazol Noridem 40 mg Prášok na infúzny roztok Omeprazole Noridem 40 mg Poudre pour solution pour perfusion Omeprazol Noridem 40 mg Polvo para solución para perfusion 9 / 10 Alternatywne przygotowanie do wlewu w pojemnikach elastycznych 1. Użyć dwustronnej igły transferowej; przymocować ją do membrany do wstrzykiwań w worku z roztworem do wlewu. Podłączyć drugi koniec igły do fiolki zawierającej liofilizowany omeprazol. 2. Rozpuścić omeprazol, pompując roztwór do wlewu w jedną i w drugą stronę między workiem z roztworem do wlewu a fiolką. 3. Upewnić się, że cały omeprazol uległ rozpuszczeniu. Sposób podawania Roztwór do wlewu musi zostać podany we wlewie dożylnym w czasie 20–30 minut. Niezgodności farmaceutyczne Nie można mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi z wyjątkiem tych wymienionych w punkcie „Przygotowanie i postępowanie z roztworem”. Dawkowanie Alternatywa dla terapii doustnej U pacjentów, w przypadku których terapia doustnym produktem leczniczym jest nieodpowiednia, zaleca się podawanie leku Omeprazole Noridem we wlewie dożylnym w dawce 40 mg raz na dobę. U pacjentów z zespołem Zollingera-Ellisona zalecana dawka początkowa leku Omeprazole Noridem podawanego dożylnie wynosi 60 mg na dobę. Może być konieczne zastosowanie większych dawek dobowych, dlatego dawkę należy dostosowywać indywidualnie. Jeżeli dawka dobowa jest większa niż 60 mg należy ją podzielić i podawać dwa razy na dobę. Szczególne populacje pacjentów Zaburzenia czynności nerek Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek nie wymagają dostosowania dawki. Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby może być wystarczająca dawka dobowa 10–20 mg. Osoby w podeszłym wieku (> 65 lat) U pacjentów w podeszłym wieku dostosowanie dawki nie jest konieczne. Dzieci i młodzież Doświadczenie w stosowaniu dożylnym leku Omeprazole Noridem u dzieci jest ograniczone. Przedawkowanie Dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące przedawkowania omeprazolu u ludzi. W literaturze opisywano przypadki przyjęcia dawek do 560 mg, a pojedyncze doniesienia mówią nawet o zastosowaniu pojedynczej dawki doustnej do 2400 mg omeprazolu (dawki 120–krotnie większej niż zalecana dawka kliniczna). Zaobserwowane objawy przedawkowania omeprazolu to nudności, wymioty, zawroty głowy, ból brzucha, biegunka i ból głowy. W pojedynczych przypadkach zgłaszano apatię, depresję i splątanie. Objawy opisywane jako występujące po przedawkowaniu omeprazolu były przemijające i nie obserwowano po ich ustąpieniu ciężkich skutków. Zwiększone dawki omeprazolu nie zmieniały szybkości eliminacji leku (kinetyki pierwszego rzędu). Leczenie, jeśli jest konieczne, ma charakter objawowy. Dawki dożylne do 270 mg raz na dobę oraz do 650 mg podawane w trakcie badań klinicznych przez trzy dni nie wywoływały jakichkolwiek działań niepożądanych zależnych od dawki. 10 / 10 ## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) 1 / 13 CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO ### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Omeprazole Noridem, 40 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji ### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera 40 mg omeprazolu (w postaci 42,6 mg soli sodowej omeprazolu). Po odtworzeniu 1 ml zawiera 0,4 mg omeprazolu (w postaci 0,426 mg soli sodowej omeprazolu). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. ### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do infuzji. Biały lub prawie biały proszek. Zakres pH po rozpuszczeniu i rozcieńczeniu przy użyciu 0,9% roztworu chlorku sodu wynosi 9,3–10.3. Zakres pH po rozpuszczeniu i rozcieńczeniu przy użyciu 5% roztworu glukozy wynosi 8,9–9,5. ### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE #### 4.1 Wskazania do stosowania Omeprazole Noridem do stosowania dożylnego jest wskazany jako produkt leczniczy alternatywny dla terapii doustnej w następujących wskazaniach: • leczenie wrzodów dwunastnicy; • zapobieganie nawrotom wrzodów dwunastnicy; • leczenie wrzodów żołądka; • zapobieganie nawrotom wrzodów żołądka; • w skojarzeniu z odpowiednimi antybiotykami, eradykacja Helicobacter pylori (H. pylori) w chorobie wrzodowej żołądka; • leczenie wrzodów żołądka i dwunastnicy związanych z przyjmowaniem NLPZ; • zapobieganie wrzodom żołądka i dwunastnicy związanym z przyjmowaniem NLPZ u pacjentów obciążonych ryzykiem; • leczenie refluksowego zapalenia przełyku; • długotrwałe leczenie pacjentów z zaleczonym refluksowym zapaleniem przełyku; • leczenie objawowej choroby refluksowej przełyku; • leczenie zespołu Zollingera-Ellisona. #### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Alternatywa dla terapii doustnej U pacjentów, w przypadku których terapia doustnym produktem leczniczym jest nieodpowiednia, zaleca się podawanie leku Omeprazole Noridem we wlewie dożylnym w dawce 40 mg raz na dobę. 2 / 13 U pacjentów z zespołem Zollingera-Ellisona zalecana dawka początkowa leku Omeprazole Noridem podawanego dożylnie wynosi 60 mg na dobę. Może być konieczne zastosowanie większych dawek dobowych, dlatego dawkę należy dostosowywać indywidualnie. Jeżeli dawka dobowa jest większa niż 60 mg należy ją podzielić i podawać dwa razy na dobę. Szczególne populacje pacjentów Zaburzenia czynności nerek Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek nie wymagają dostosowania dawki (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wystarczająca może być dawka dobowa 10–20 mg (patrz punkt 5.2). Osoby w podeszłym wieku (> 65 lat) U pacjentów w podeszłym wieku dostosowanie dawki nie jest konieczne (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Doświadczenie w stosowaniu dożylnym leku Omeprazole Noridem u dzieci jest ograniczone. Sposób podawania Lek Omeprazole Noridem jest podawany we wlewie dożylnym przez 20–30 minut. Instrukcja dotycząca odtwarzania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6. #### 4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną – omeprazol, lub benzoimidazole, lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Omeprazol, podobnie jak inne inhibitory pompy protonowej (PPI) nie powinien być podawany z nelfinawirem (patrz punkt 4.5). #### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania W razie wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów (tj. znacznej, niespodziewanej utraty masy ciała, nawracających wymiotów, zaburzeń połykania, wymiotów z domieszką krwi lub smolistych stolców) i w przypadku obecności lub podejrzenia wrzodów żołądka należy wykluczyć możliwość nowotworowego charakteru choroby, ponieważ leczenie omeprazolem może złagodzić objawy i opóźnić diagnozę. Jednoczesne podawanie omeprazolu i atazanawiru nie jest zalecane (patrz punkt 4.5). Jeżeli nie można uniknąć skojarznia atazanawiru i inhibitora pompy protonowej, zaleca się prowadzenie wnikliwej obserwacji klinicznej (np. miano wirusa) oraz zwiększenie dawki atazanawiru do 400 mg i stosowanie 100 mg rytonawiru; nie należy stosować dawki dobowej omeprazolu większej niż 20 mg. Omeprazol, podobnie jak wszystkie leki hamujące wydzielanie kwasu solnego, może ograniczać wchłanianie witaminy B12 (cyjanokobalaminy) z uwagi na powodowanie hipo- lub achlorhydrii. Przy długotrwałym leczeniu należy zwracać na to uwagę u pacjentów ze zmniejszonymi zasobami tej witaminy w organizmie oraz u osób ze zwiększonym ryzykiem występowania zaburzeń wchłaniania witaminy B12. Omeprazol jest inhibitorem CYP2C19. Podczas rozpoczynania i kończenia leczenia omeprazolem należy uwzględniać możliwość interakcji z lekami metabolizowanymi przez CYP2C19. Obserwuje się interakcję zachodzącą pomiędzy klopidogrelem a omeprazolem (patrz punkt 4.5). Znaczenie kliniczne tej interakcji pozostaje niejasne. Jako środek ostrożności należy zrezygnować z jednoczesnego 3 / 13 podawania omeprazolu i klopidogrelu. Leczenie inhibitorem pompy protonowej może nieznacznie zwiększać ryzyko zakażeń przewodu pokarmowego wywoływanych przez takie bakterie, jak Salmonella czy Campylobacter a u pacjentów hospitalizowanych prawdopodobnie także Clostridium difficile (patrz punkt 5.1). U pacjentów leczonych IPP, takimi jak omeprazol. zgłaszano przypadki ciężkiej hipomagnezemii przez co najmniej trzy miesiące, a w większości przypadków przez rok. Istnieje możliwość wystąpienia ciężkich objawów hipomagnezemii, takich jak zmęczenie, tężyczka, majaczenie, drgawki, zawroty głowy i komorowe zaburzenia rytmu serca, jednak mogą one jednak być mało nasilone i nie zostać zauważone. U większości pacjentów, u których wystąpiła hipomagnezemia, nastąpiła poprawa po uzupełnieniu magnezu i zaprzestaniu podawania IPP. U pacjentów, u których planowane jest długotrwałe stosowanie IPP lub jednoczesne stosowanie IPP z digoksyną lub innymi lekami mogącymi wywoływać hipomagnezemię (np. diuretykami) należy rozważyć pomiar stężenia magnezu w osoczu przed rozpoczęciem stosowania IPP oraz okresowo w trakcie leczenia. Ciężkie skórne reakcje niepożądane (ang. Severe cutaneous adverse reactions, SCAR), w tym zespół Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS), toksyczną rozpływną martwicę naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), reakcję polekową z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS) oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (ang. acute generalized exanthematous pustulosis, AGEP), mogące zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu, zgłaszano odpowiednio bardzo rzadko i rzadko, w związku z leczeniem omeprazolem. Inhibitory pompy protonowej, zwłaszcza stosowane długotrwale (przez > 1 rok) w wysokich dawkach, mogą nieznacznie zwiększać ryzyko złamania kości biodrowej, kości nadgarstka i kręgosłupa, głównie u osób w podeszłym wieku lub w przypadku współistnienia innych czynników ryzyka. Badania obserwacyjne wskazują, że IPP mogą zwiększać ogólne ryzyko złamań o 10–40%. Częściowo wzrost ten może wynikać z innych czynników ryzyka. Pacjenci zagrożeni osteoporozą powinni być objęci opieką zgodnie z aktualnie obowiązującymi wytycznymi klinicznymi i należy zapewnić im odpowiednią podaż witaminy D oraz wapnia. Podostra postać skórna tocznia rumieniowatego (SCLE) Stosowanie inhibitorów pompy protonowej jest związane ze sporadycznym wystąpieniem SCLE. Jeśli pojawią się zmiany skórne, zwłaszcza w miejscach narażonych na działanie promieni słonecznych, z jednoczesnym bólem stawów, pacjent powinien niezwłocznie poszukać pomocy medycznej, a lekarz powinien rozważyć możliwość przerwania stosowania omeprazolu. Wystąpienie SCLE w wyniku wcześniejszego leczenia inhibitorem pompy protonowej może zwiększyć ryzyko SCLE w wyniku leczenia innymi inhibitorami pompy protonowej. Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych Zwiększenie stężenia chromograniny A (CgA) może zakłócać wyniki badań wykrywające obecność guzów neuroendokrynnych. Aby tego uniknąć, należy przerwać leczenie lekiem Omeprazole Noridem na co najmniej 5 dni przed pomiarami stężenia CgA (patrz punkt 5.1). Jeżeli po pomiarze wstępnym wartości stężenia CgA i gastryny nie wrócą do zakresu referencyjnego, pomiar należy powtórzyć po 14 dniach od zaprzestania leczenia inhibitorem pompy protonowej. Podobnie jak w przypadku każdego długoterminowego leczenia, zwłaszcza trwającego dłużej niż 1 rok, pacjenci powinni pozostawać pod regularną kontrolą. Sód Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”. 4 / 13 #### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wpływ omeprazolu na farmakokinetykę innych substancji czynnych Substancje czynne których wchłanianie zależy od pH Ze względu na ograniczenie wydzielania kwasu solnego w żołądku omeprazol może zmniejszać lub zwiększać wchłanianie substancji czynnych, których wchłanianie zależy od pH w żołądku. Nelfinawir, atazanawir Omeprazol stosowany jednocześnie z nelfinawirem i atazanawirem zmniejsza stężenie tych leków w osoczu. Jednoczesne podawanie omeprazolu z nelfinawirem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Jednoczesne podawanie omeprazolu (w dawce 40 mg jeden raz na dobę) obniża o około 40% średnią ekspozycję na nelfinawir oraz obniża o 75%–90% średnią ekspozycję na farmakologicznie aktywny metabolit M8. Interakcja może też obejmować hamowanie działania CYP2C19. Jednoczesne podawanie omeprazolu z atazanawirem nie jest zalecane (patrz punkt 4.4). Jednoczesne podawanie omeprazolu (w dawce 40 mg jeden raz na dobę) i atazanawiru w dawce 300 mg/ rytonawiru w dawce 100 mg zdrowym ochotnikom powodowało zmniejszenie ekspozycji na atazanawir o 75%. Zwiększenie dawki atazanawiru do 400 mg nie kompensowało wpływu omeprazolu na działanie atazanawiru. Jednoczesne podawanie omeprazolu (w dawce 20 mg raz na dobę) z atazanawirem 400 mg/ rytonawirem 100 mg zdrowym ochotnikom powodowało obniżenie o około 30% ekspozycji na atazanawir w porównaniu z atazanawirem 300 mg/rytonawirem 100 mg podawanym raz na dobę. Digoksyna U osób zdrowych jednoczesne stosowanie omeprazolu (w dawce 20 mg na dobę) i digoksyny powodowało zwiększenie biodostępności digoksyny o około 10%. Toksyczność digoksyny zgłaszano rzadko. Jednak należy zachować ostrożność podczas stosowania dużych dawek omeprazolu u osób w podeszłym wieku. Należy w takich przypadkach wzmocnić kontrolę terapeutycznego działania digoksyny. Klopidogrel Wyniki badań przeprowadzonych z udziałem osób zdrowych wykazały interakcję farmakokinetyczną (PK)/ farmakodynamiczną (PD) pomiędzy klopidogrelem (300 mg dawka nasycająca/ 75 mg dobowa dawka podtrzymująca) i omeprazolem (80 mg doustnie na dobę), skutkującą zmniejszeniem ekspozycji na aktywny metabolit klopidogrelu o średnio 46% i zmniejszeniem maksymalnego hamowania agregacji płytek (indukowanego przez ADP) średnio o 16%. Nie jest możliwe wyciągnięcie spójnych wniosków z wyników badań obserwacyjnych oraz klinicznych, dotyczących wpływu interakcji PK/PD (farmakokinetycznej/farmakodynamicznej) omeprazolu na występowanie ciężkich zdarzeń sercowo-naczyniowych. Jako środek ostrożności należy zrezygnować z jednoczesnego podawania omeprazolu i klopidogrelu (patrz punkt 4.4). Inne substancje czynne Wchłanianie pozakonazolu, erlotynibu, ketokonazolu oraz itrakonazolu jest istotnie zmniejszone, stąd też ich skuteczność kliniczna może ulec zmniejszeniu. Należy unikać jednoczesnego stosowania pozakonazolu i erlotynibu z omeprazolem. Substancje czynne metabolizowane przez CYP2C19 Omeprazol jest umiarkowanym inhibitorem CYP2C19, głównego enzymu metabolizującego. Dlatego też metabolizm innych substancji czynnych, również metabolizowanych przez CYP2C19, może być zmniejszony, a ogólnoustrojowa ekspozycja organizmu na te substancje — zwiększona. Do grupy takich 5 / 13 substancji należą między innymi R-warfaryna oraz inni antagoniści witaminy K, cylostazol, diazepam i fenytoina. Cylostazol Omeprazol podawany w dawce 40 mg zdrowym osobom w badaniu z dawkowaniem w schemacie skrzyżowanym (schemat cross-over), zwiększał wartości Cmax i AUC cylostazolu odpowiednio o 18% i 26% oraz jednego z jego czynnych metabolitów odpowiednio o 29% i 69%. Fenytoina Zaleca się kontrolowanie stężenia fenytoiny w osoczu podczas pierwszych dwóch tygodni po rozpoczęcia leczenia omeprazolem oraz w przypadku dostosowywania dawki fenytoiny, kontrola i dalsze dostosowanie dawki powinny mieć miejsce po zakończeniu leczenia omeprazolem. Mechanizm nieznany Sakwinawir Jednoczesne podawanie omeprazolu i sakwinawiru/rytonawiru powodowało zwiększenie stężenia sakwinawiru w osoczu o około 70% i było dobrze tolerowane przez pacjentów zakażonych wirusem HIV. Takrolimus Zgłaszano przypadki zwiększenie stężenia takrolimusa w surowicy podczas jego równoczesnego stosowania z omeprazolem. Zaleca się dokładną kontrolę stężeń takrolimusa, a także czynności nerek (klirensu kreatyniny), a dawkowanie takrolimusa należy dostosować w zależności od potrzeb. Metotreksat Zgłaszano przypadki, w których jednoczesne stosowanie metotreksatu i inhibitorów pompy protonowej zwiększało stężenie metotreksatu u niektórych pacjentów. Podczas stosowania dużej dawki metotreksatu należy rozważyć tymczasowe odstawienie omeprazolu. Wpływ innych substancji czynnych na farmakokinetykę omeprazolu Inhibitory CYP2C19 i (lub) CYP3A4 Ze względu na metabolizowanie omeprazolu przez CYP2C19 i CYP3A4 substancje czynne o potwierdzonym hamującym wpływie na CYP2C19 lub CYP3A4 (takie jak klarytromycyna i worykonazol) mogą prowadzić do zwiększenia stężenia omeprazolu w osoczu przez zmniejszenie szybkości jego metabolizmu. Jednoczesne leczenie worykonazolem prowadziło do ponad dwukrotnego zwiększenia ekspozycji na omeprazol. Ponieważ duże dawki omeprazolu są dobrze tolerowane, dostosowanie dawki omeprazolu zwykle nie jest konieczne. Należy je jednak rozważyć u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz w przypadkach, gdy wskazane jest leczenie długotrwałe. Induktory CYP2C19 i (lub) CYP3A4 Substancje czynne o potwierdzonym wpływie indukującym aktywność CYP2C19 lub CYP3A4, lub obu tych układów enzymatycznych (takie jak ryfampicyna i ziele dziurawca), mogą prowadzić do zmniejszenia stężenia omeprazolu w osoczu przez zwiększenie szybkości jego metabolizmu. #### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Wyniki trzech prospektywnych badań epidemiologicznych (ponad 1000 przypadków ekspozycji) nie potwierdzają niekorzystnego wpływu omeprazolu na ciążę lub na zdrowie płodu/noworodka. Omeprazol może być stosowany w czasie ciąży. 6 / 13 Karmienie piersią Omeprazol przenika do mleka matki, ale jest mało prawdopodobne, aby wpływał na karmione dziecko, o ile jest stosowany w dawkach terapeutycznych. Wpływ na płodność Przeprowadzone na zwierzętach badania mieszaniny racemicznej omeprazolu nie wykazują jej szkodliwego wpływu na płodność. #### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Lek Omeprazole Noridem prawdopodobnie nie wpływa na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Mogą wystąpić reakcje niepożądane na lek, takie jak zawroty głowy i zaburzenia widzenia (patrz punkt 4.8). W takich przypadkach pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. #### 4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Do najczęściej występujących działań niepożądanych (występujących u 1–10% pacjentów) należą: ból głowy, ból brzucha, zaparcie, biegunka, wzdęcie oraz nudności/wymioty. Zgłaszano ciężkie skórne reakcje niepożądane (SCAR), w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczną rozpływną martwicę naskórka (TEN), reakcję polekową z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS) oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP), występujące w związku z leczeniem omeprazolem (patrz punkt 4.4). Tabelaryczna lista działań niepożądanych Wymienione poniżej działania niepożądane odnotowano lub podejrzewano w programie badań klinicznych dotyczących omeprazolu oraz po wprowadzeniu leku do obrotu. Żadne z działań niepożądanych nie było zależne od dawki. Wyszczególnione niżej reakcje niepożądane pogrupowano według częstości występowania oraz zgodnie z klasyfikacją układów i narządów. Kategorie częstości występowania określono zgodnie z następującą konwencją: Bardzo często (≥ 1/10) Często (od ≥ 1/100 do <1/10) Niezbyt często (od ≥ 1/1000 do <1/100) Rzadko (od ≥ 1/10 000 do < 1/1000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). SOC/częstość Działanie niepożądane Zaburzenia krwi i układu chłonnego Rzadko: Leukopenia, trombocytopenia Bardzo rzadko: Agranulocytoza, pancytopenia Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: Reakcje nadwrażliwości, np. gorączka, obrzęk naczynioruchowy i reakcja/wstrząs anafilaktyczny Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Rzadko: Hiponatremia Częstość nieznana: Hipomagnezemia; ciężka hipomagnezemia może prowadzić do hipokalcemii. Hipomagnezemia może być również powiązana z hipokaliemią. 7 / 13 Zaburzenia psychiczne Niezbyt często: Bezsenność Rzadko: Pobudzenie, splątanie, depresja Bardzo rzadko: Agresja, omamy Zaburzenia układu nerwowego Często: Ból głowy Niezbyt często: Zawroty głowy, parestezje, senność Rzadko: Zaburzenia smaku Zaburzenia oka Rzadko: Niewyraźne widzenie Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często: Zawroty głowy pochodzenia obwodowego Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Rzadko: Skurcz oskrzeli Zaburzenia żołądka i jelit Często: Ból brzucha, zaparcie, biegunka, wzdęcia, nudności/wymioty, polipy dna żołądka (łagodne) Rzadko: Suchość jamy ustnej, zapalenie jamy ustnej, kandydoza przewodu pokarmowego Częstość nieznana: Mikroskopowe zapalenie jelita grubego Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często: Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych Rzadko: Zapalenie wątroby przebiegające z żółtaczką lub bez żółtaczki Bardzo rzadko: Niewydolność wątroby, encefalopatia u pacjentów z wcześniej istniejącą chorobą wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często: Zapalenie skóry, świąt, wysypka, pokrzywka Rzadko: Wypadanie włosów, nadwrażliwość na światło, ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS) Bardzo rzadko: Rumień wielopostaciowy, zespół StevensaJohnsona, toksyczna rozpływna martwica naskórka (TEN) Częstość nieznana: Podostra postać skórna tocznia rumieniowatego (patrz punkt 4.4) Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Niezbyt często: Złamanie kości biodrowej, kości nadgarstka lub kręgosłupa (patrz punkt 4.4) Rzadko: Ból stawów, ból mięśni Bardzo rzadko: Osłabienie siły mięśniowej Zaburzenia nerek i dróg moczowych Rzadko: Zapalenie cewkowo-śródmiąższowe (mogące 8 / 13 postępować do niewydolności nerek) Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Bardzo rzadko: Ginekomastia Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Niezbyt często: Złe samopoczucie, obrzęk obwodowy Rzadko: Zwiększona potliwość W odosobnionych przypadkach u pacjentów w stanie krytycznym otrzymujących omeprazol w postaci wlewu dożylnego, szczególnie w dużych dawkach, zgłaszano występowanie nieodwracalnego zaburzenia widzenia, ale nie stwierdzono związku przyczynowo-skutkowego między tymi zaburzeniami a stosowaniem leku. Zgłaszanie działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301; faks: + 48 22 49 21 309; strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działanie niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. #### 4.9 Przedawkowanie Dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące przedawkowania omeprazolu u ludzi. W literaturze opisywano przypadki przyjęcia dawek do 560 mg, a pojedyncze doniesienia mówią nawet o zastosowaniu pojedynczej dawki doustnej do 2400 mg omeprazolu (dawki 120–krotnie większej niż zalecana dawka kliniczna). Zaobserwowane objawy przedawkowania omeprazolu to nudności, wymioty, zawroty głowy, ból brzucha, biegunka i ból głowy. W pojedynczych przypadkach zgłaszano apatię, depresję i splątanie. Objawy opisywane jako występujące po przedawkowaniu omeprazolu były przemijające i nie obserwowano po ich ustąpieniu ciężkich skutków. Zwiększone dawki omeprazolu nie zmieniały szybkości eliminacji leku (kinetyki pierwszego rzędu). Leczenie, jeśli jest konieczne, ma charakter objawowy. Dawki dożylne do 270 mg raz na dobę oraz do 650 mg podawane w trakcie badań klinicznych przez trzy dni nie wywoływały jakichkolwiek działań niepożądanych zależnych od dawki. ### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE #### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w zaburzeniach wydzielania kwasu solnego w żołądku, inhibitory pompy protonowej, kod ATC: A02BC01 Mechanizm działania Omeprazol, będący racemiczną mieszaniną dwóch enancjomerów, zmniejsza wydzielanie kwasu solnego w żołądku w następstwie wysoce specyficznego mechanizmu działania. Jest swoistym inhibitorem pompy protonowej w komórkach okładzinowych żołądka. Jego działanie jest szybkie i zapewnia kontrolę objawów poprzez odwracalne hamowanie wydzielania kwasu solnego w żołądku przy podawaniu jeden raz na dobę. Omeprazol jest słabą zasadą; jest gromadzony i przekształcany do postaci aktywnej w kwaśnym 9 / 13 środowisku kanalików wewnątrzkomórkowych komórek okładzinowych żołądka, gdzie hamuje działanie enzymu ATP-azę H+,K+, czyli pompę protonową. Ten wpływ na końcowy etap procesu powstawania kwasu solnego w żołądku jest zależny od dawki i bardzo skutecznie hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku zarówno podstawowe, jak i stymulowane, bez względu na rodzaj bodźca pobudzającego to wydzielanie. Właściwości farmakodynamiczne Wszystkie obserwowane działania farmakodynamiczne omeprazolu można tłumaczyć jego wpływem na wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Wpływ na wydzielanie kwasu solnego w żołądku Dożylne podanie omeprazolu powoduje u ludzi zależne od dawki zahamowanie wydzielania kwasu solnego w żołądku. W celu natychmiastowego uzyskania podobnego zmniejszenia kwaśności wewnątrz żołądka jak po powtarzanym podawaniu doustnym dawki 20 mg zalecana pierwsza dawka dożylna wynosi 40 mg. W wyniku podania takiej dawki dochodzi do natychmiastowego zmniejszenia kwaśności wewnątrz żołądka, ze średnim zmniejszeniem w okresie 24 godzin wynoszącym 90% zarówno po wstrzyknięciu dożylnym, jak i po wlewie dożylnym. Stopień hamowania wydzielania kwasu solnego wiąże się z wielkością pola pod krzywą stężenia omeprazolu w osoczu w czasie (AUC) i nie ma związku z faktycznym stężeniem leku w osoczu w danym punkcie czasowym. W trakcie leczenia omeprazolem nie obserwowano tachyfilaksji. Wpływ na bakterie H. pylori Zakażenie H. pylori jest związane z chorobą wrzodową, w tym z chorobą wrzodową dwunastnicy i żołądka. H. pylori stanowi główny czynnik rozwoju zapalenia błony śluzowej żołądka. H. pylori wraz z kwasem solnym są głównymi czynnikami rozwoju choroby wrzodowej. H. pylori jest głównym czynnikiem rozwoju zanikowego zapalenia błony śluzowej żołądka, z którym z kolei wiąże się zwiększone ryzyko rozwoju raka żołądka. Eradykacja zakażenia H. pylori za pomocą omeprazolu i antybiotyków wiąże się z dużym odsetkiem wygojenia i długotrwałej remisji choroby wrzodowej. Inne skutki hamowania wydzielania kwasu solnego w żołądku Podczas długotrwałego leczenia omeprazolem nieznacznie zwiększa się częstość występowania torbieli gruczołowych żołądka. Stanowią one fizjologiczne następstwo znacznego hamowania wydzielania kwasu solnego w żołądku, mają łagodny charakter i prawdopodobnie ustępują samoistnie. Zmniejszona kwaśność soku żołądkowego z dowolnej przyczyny, w tym także w wyniku stosowania inhibitorów pompy protonowej, zwiększa w żołądku populację bakterii normalnie występujących w przewodzie pokarmowym. Leczenie preparatami zmniejszającymi wydzielanie kwasu solnego w żołądku może nieznacznie zwiększać ryzyko zakażeń przewodu pokarmowego wywoływanych przez takie bakterie, jak Salmonella czy Campylobacter oraz, u pacjentów hospitalizowanych, prawdopodobnie również Clostridium difficile. Podczas leczenia produktami leczniczymi hamującymi wydzielanie kwasu solnego w żołądku stężenie gastryny w surowicy zwiększa się w odpowiedzi na zmniejszone wydzielanie kwasu. Wskutek zmniejszenia kwaśności żołądka wzrasta też stężenie CgA. Zwiększone stężenie CgA może zakłócać badania wykrywające obecność guzów neuroendokrynnych. Dostępne opublikowane dowody wskazują, że leczenie inhibitorami pompy protonowej należy przerwać w okresie od 5 dni do 2 tygodni przed planowanym oznaczeniem stężenia CgA. Umożliwi to powrót stężeń CgA, które mogły zostać fałszywie zwiększone w wyniku leczenia inhibitorami pompy protonowej, do wartości mieszczących się w zakresie referencyjnym. 10 / 13 U niektórych pacjentów (zarówno dzieci, jak i dorosłych) poddawanych długotrwałemu leczeniu omeprazolem zaobserwowano zwiększenie liczby komórek ECL mające możliwy związek ze zwiększonym stężeniem gastryny w surowicy. Obserwacji tej nie uważa się za istotną klinicznie. #### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Dystrybucja Objętość dystrybucji u osób zdrowych wynosi około 0,3 l/kg masy ciała. Omeprazol wiąże się z białkami osocza w 97%. Metabolizm Omeprazol jest całkowicie metabolizowany przez układ cytochromu P450 (CYP). Znaczna część jego metabolizmu zależy od polimorficznie postaci CYP2C19 odpowiedzialnego za tworzenie hydroksyomeprazolu, głównego metabolitu w osoczu. Pozostała część zależy od innego specyficznego izoenzymu, CYP3A4 odpowiedzialnego za powstawanie sulfonu omeprazolu. W związku z wysokim powinowactwem omeprazolu do CYP2C19 istnieje możliwość hamowania kompetycyjnego oraz metabolicznych interakcji międzylekowych z innymi substratami dla CYP2C19. Jednak ze względu na niskie powinowactwo do CYP3A4 omeprazol nie ma hamuje metabolizmu innych substratów CYP3A4. Ponadto omeprazol nie wykazuje wpływu hamującego na główne enzymy cytochromu P (CYP). U około 3% populacji kaukaskiej oraz u 15–20% populacji azjatyckiej stwierdza się brak czynnego enzymu CYP2C19, a osoby takie określa się jako słabo metabolizujące. U takich osób metabolizm omeprazolu jest prawdopodobnie katalizowany głównie przez CYP3A4. Po powtarzanym podawaniu pojedynczej dawki dobowej wynoszącej 20 mg omeprazolu średnia wartość AUC była od 5 do 10 razy większa u osób słabo metabolizujących niż u osób z czynną postacią enzymu CYP2C19 (silnie metabolizujących). Średnie wartości maksymalnego stężenia w osoczu również były również większe, od 3 do 5 razy. Dane te nie mają wpływu na dawkowanie omeprazolu. Eliminacja Całkowity klirens osoczowy wynosi około 30–40 l/godz. po podaniu pojedynczej dawki. Okres półtrwania omeprazolu w osoczu zazwyczaj nie przekracza jednej godziny zarówno po podaniu pojedynczej dawki, jak i po powtarzanym podawaniu pojedynczej dawki dobowej. Omeprazol jest całkowicie usuwany z osocza pomiędzy kolejnymi dawkami bez tendencji do kumulowania się w przypadku podawania jeden raz na dobę. Prawie 80% podanej dawki jest wydalane z moczem w postaci metabolitów, natomiast pozostała część wydalana jest w kale, głównie z żółcią. Liniowość/nieliniowość AUC stężenia w czasie dla omeprazolu zwiększa się w okresie podawania powtarzanych dawek. Wzrost ten ma charakter zależny od dawki i powoduje nieliniową zależność dawka-AUC po wielokrotnym podaniu. Ta zależność od czasu i dawki wynika ze zmniejszenia metabolizmu pierwszego przejścia i klirensu ogólnoustrojowego, prawdopodobnie poprzez zahamowanie aktywności enzymu CYP2C19 przez omeprazol i (lub) jego metabolity (np. sulfon). Nie stwierdzono jakiegokolwiek wpływu żadnego z metabolitów omeprazolu na wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Szczególne populacje pacjentów Zaburzenia czynności wątroby Metabolizm omeprazolu u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby jest zaburzony, co skutkuje podwyższeniem wartości AUC. Omeprazol nie wykazuje tendencji do kumulacji przy podawaniu jeden raz na dobę. Zaburzenia czynności nerek 11 / 13 Farmakokinetyka omeprazolu, w tym ogólnoustrojowa biodostępność i tempo eliminacji leku u chorych z zaburzeniami czynności nerek pozostają niezmienione. Osoby w podeszłym wieku Szybkość metabolizmu omeprazolu jest nieco zmniejszona u osób w podeszłym wieku (75–79 lat). #### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach na szczurach otrzymujących omeprazol, które prowadzono przez całe życie badanych zwierząt, obserwowano występowanie hiperplazji komórek ECL żołądka oraz rakowiaków. Zmiany te są wynikiem utrzymującej się hipergastrynemii wtórnej do hamowania wydzielania kwasu solnego w żołądku. Podobne ustalenia poczyniono po leczeniu antagonistami receptora H2, inhibitorami pompy protonowej oraz po częściowej fundektomii. Dlatego też zmiany te nie są efektem bezpośredniego działania jakiejkolwiek substancji czynnej. ### 6. DANE FARMACEUTYCZNE #### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Disodu edetynian Sodu wodorotlenek 1N (do ustalenia pH) #### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie można mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi z wyjątkiem tych wymienionych w punkcie 6.6. #### 6.3 Okres ważności Przed otwarciem: 2 lata Odtworzony roztwór: Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność podczas stosowania przez 12 godzin w temperaturze 25 ±2°C przy sztucznym oświetleniu oraz przez 24 godziny w temperaturze 5 ±3°C po rozpuszczeniu w 5 ml 0,9% roztworu chlorku sodu, a następnie dalszym natychmiastowym rozcieńczeniu odtworzonego roztworu do 100 ml przy użyciu tego samego rozcieńczalnika. Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność podczas stosowania przez 6 godzin w temperaturze 25 ±2°C przy sztucznym oświetleniu oraz przez 24 godziny w temperaturze 5 ±3°C po rozpuszczeniu w 5 ml 5% roztworu glukozy, a następnie dalszym natychmiastowym rozcieńczeniu odtworzonego roztworu do 100 ml przy użyciu tego samego rozcieńczalnika. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zastosować niezwłocznie, chyba że sposób otwierania wyklucza ryzyko zakażenia mikrobiologicznego. Jeśli gotowy roztwór nie zostanie natychmiast wykorzystany, za czas i warunki jego przechowywania odpowiada użytkownik. Wszelkie niewykorzystane resztki roztworu należy usunąć. #### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w zewnętrznym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 12 / 13 Fiolki można jednak przechowywać poza pudełkiem w warunkach normalnego oświetlenia pomieszczenia przez okres do 24 godzin. Warunki przechowywania produktu leczniczego po odtworzeniu, patrz punkt 6.3. #### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolki o pojemności > 8 ml z bezbarwnego szkła typu I, z korkiem z bromobutylu, uszczelnione kapslem aluminiowym, w tekturowym pudełku. Wielkości opakowania: 1, 5, 10 lub 50 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. #### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Całą zawartość każdej fiolki należy rozpuścić w około 5 ml, a następnie natychmiast rozcieńczyć, aby uzyskać 100 ml roztworu do wlewu. Do sporządzania roztworu należy używać roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wlewu lub roztworu glukozy 50 mg/ml (5%) do wlewu. Na stabilność omeprazolu wpływa pH roztworu do wlewu i z tego powodu do rozpuszczania i rozcieńczania produktu nie wolno stosować żadnych innych rozcieńczalników ani innych objętości niż wskazane. Przygotowanie: ### 1. Za pomocą strzykawki pobrać 5 ml roztworu do wlewu z butelki lub worka do wlewu ### 2. o pojemności 100 ml. ### 3. Tę objętość dodać do fiolki zawierającej liofilizowany omeprazol i wymieszać dokładnie aż do całkowitego rozpuszczenia omeprazolu. ### 4. Pobrać roztwór omeprazolu do strzykawki. ### 5. Przenieść roztwór do worka lub butelki z roztworem do wlewu. ### 6. Czynności 1–4 powtarzać aż do przeniesienia całej ilości omeprazolu z fiolki do worka lub butelki z roztworem do wlewu. Alternatywne przygotowanie do wlewu w pojemnikach elastycznych ### 1. Użyć dwustronnej igły transferowej; przymocować ją do membrany do wstrzykiwań w worku z roztworem do wlewu. Podłączyć drugi koniec igły do fiolki zawierającej liofilizowany omeprazol. ### 2. Rozpuścić omeprazol, pompując roztwór do wlewu w jedną i w drugą stronę między workiem z roztworem do wlewu a fiolką. ### 3. Upewnić się, ze cały omeprazol uległ rozpuszczeniu. Przygotowany roztwór do wlewu jest praktycznie wolny od widocznych cząstek i musi zostać podany we wlewie dożylnym w czasie 20–30 minut. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. ### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU 13 / 13 Noridem Enterprises Limited Evagorou & Makariou Mitsi Building 3, Office 115 1065, Nikozja Cypr ### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Omeprazole Noridem, pozwolenie nr: ### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU/ DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: ### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO --- > Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.