# Parkador > Karbidopa + Lewodopa · 25 mg + 250 mg · Tabletki ## Szczegóły leku - **Nazwa:** Parkador - **Nazwa powszechna:** Carbidopum + Levodopum - **Substancja czynna:** [Karbidopa + Lewodopa](https://apteka.online/odpowiedniki/carbidopum) - **Moc:** 25 mg + 250 mg - **Postać farmaceutyczna:** Tabletki - **Droga podania:** doustna - **Kategoria dostępności:** Rp - **Kod ATC:** N04BA02 - **Liczba opakowań:** 1 - **Numer pozwolenia:** 28775 - **Podmiot odpowiedzialny:** Orion Corporation - **Status RPL:** Produkt aktywny - **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-chorobie-parkinsona/parkador-tabl-25-mg-250-mg-orion - **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-chorobie-parkinsona/parkador-tabl-25-mg-250-mg-orion.md ## Dokumenty PDF - Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/48074/leaflet - ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/48074/characteristic ## Dostępne opakowania (1) | Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz | |---|---|---|---|---|---| | 100 tabl. | 5909991569761 | Rp | 61,18 zł (dopłata od 4,44 zł) | Dobrze dostępny (4/5) | — | ## Leki refundowane ### 100 tabl. — EAN 5909991569761 · cena jedn. 0,61 zł / tabl. | Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit | |---|---|---|---|---|---| | Choroba i zespół Parkinsona | ryczałt | 61,18 zł | 4,44 zł | 56,74 zł | 61,18 zł | **Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją). > Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18). ## Wskaźnik dostępności Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece. - Bardzo dobrze dostępny (5/5) - Dobrze dostępny (4/5) - Trudno dostępny (2/5) - Niedostępny (1/5) - Brak danych Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta. ## Ulotka dla pacjenta ### 1. Co to jest lek Parkador i w jakim celu się go stosuje? Lek Parkador łagodzi objawy choroby Parkinsona u dorosłych. Choroba Parkinsona jest przewlekłą chorobą, w przebiegu której: - ruchy pacjenta stają się powolne i chwiejne - mięśnie stają się sztywne - mogą wystąpić drgania lub drżenie mięśni Nieleczona choroba Parkinsona może powodować trudności w wykonywaniu zwykłych, codziennych czynności. Lek Parkador zawiera dwa różne leki zwane lewodopą i karbidopą. - Lewodopa jest przekształcana w mózgu do substancji zwanej „dopaminą”. Dopamina pomaga w łagodzeniu objawów choroby Parkinsona. - Karbidopa należy do grupy leków zwanych „inhibitorami dekarboksylazy aminokwasów aromatycznych”. Zwiększa ona skuteczność działania lewodopy poprzez spowolnienie jej rozkładu w organizmie. ### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Parkador Kiedy nie przyjmować leku Parkador - jeśli pacjent ma uczulenie na lewodopę, karbidopę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6) - jeśli u pacjenta występują podejrzane znamiona (pieprzyki), które nie zostały zbadane przez lekarza lub u pacjenta kiedykolwiek w przeszłości występował nowotwór skóry - jeśli pacjent przyjmuje tak zwane inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), stosowane w leczeniu depresji - jeśli pacjent ma jaskrę z wąskim kątem przesączania - jeśli u pacjenta występują napady nadciśnienia wywoływane przez guz rdzenia nadnerczy (guz chromochłonny nadnerczy) - jeśli pacjent ma zaburzenia hormonalne (nadmierne wytwarzanie kortyzolu lub hormonów tarczycy) - jeśli pacjent ma ciężką chorobę serca. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Parkador należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Ważne jest, aby przed rozpoczęciem leczenia tym lekiem powiedzieć lekarzowi o wszystkich problemach zdrowotnych, które występują lub występowały u pacjenta, szczególnie, jeśli pacjent ma lub miał: - zawał serca lub zaburzenia pracy serca - ciężkie choroby płuc lub astmatyczne zapalenie oskrzeli - zaburzenia czynności nerek, wątroby lub zaburzenia hormonalne - depresję lub zaburzenia psychiczne - wrzód żołądka - drgawki w przeszłości - podejrzane znamiona lub raka skóry (czerniaka) w przeszłości. Jeśli pacjent lub jego rodzina i (lub) opiekun zauważą wystąpienie objawów podobnych do uzależnienia, prowadzących do chęci przyjmowania dużych dawek leku Parkador oraz innych leków stosowanych w leczeniu choroby Parkinsona, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent, jego rodzina i (lub) opiekun zauważy wystąpienie u pacjenta nietypowych popędów lub przymusu nietypowych zachowań, albo jeśli pacjent nie może oprzeć się impulsom, popędowi lub przymusowi wykonywania określonych czynności, które mogą być szkodliwe dla niego lub innych osób. Takie zachowania określa się mianem zaburzeń kontroli impulsów i mogą one obejmować uzależnienie od hazardu, nadmierne objadanie się lub wydawanie pieniędzy, nienaturalnie wysoki popęd płciowy oraz nasilenie myśli i odczuć seksualnych. Może być konieczne przeprowadzenie przez lekarza oceny leków przyjmowanych przez pacjenta. Lek może zaburzać wyniki badań laboratoryjnych moczu lub krwi, zleconych przez lekarza. Należy przypomnieć lekarzowi o stosowaniu leku Parkador przed wykonaniem jakichkolwiek badań laboratoryjnych. Jeśli pacjent stosował wcześniej lewodopę, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Dzieci i młodzież Lek Parkador nie jest zalecany do stosowania u pacjentów w wieku poniżej 18 lat. Lek Parkador a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Skuteczność leczenia może się zmienić, jeśli lek Parkador przyjmowany jest równocześnie z niektórymi innymi lekami. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków: - leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego krwi. Może być konieczne dostosowanie dawki tych leków - leki mogące powodować zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi podczas wstawania z krzesła lub z łóżka (niedociśnienie ortostatyczne) - żelazo lub preparaty żelaza. Odstęp pomiędzy przyjmowaniem leku Parkador i preparatów żelaza powinien być możliwie jak najdłuższy. - leki przeciwcholinergiczne i sympatykomimetyki (leki stosowane w leczeniu ciężkich reakcji alergicznych, astmy, przewlekłego zapalenia oskrzeli, chorób serca i niskiego ciśnienia tętniczego krwi) - niektóre leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych lub leki przeciwdepresyjne (takie, jak pochodne fenotiazyny, pochodne butyrofenonu i rysperydon) - leki stosowane w leczeniu gruźlicy (izoniazyd) - leki stosowane w leczeniu skurczów mięśni, drgawek lub innych zaburzeń, powodujących ruchy mimowolne (takie jak fenytoina) - selegilina, stosowana w leczeniu choroby Parkinsona (podczas jednoczesnego stosowania może wystąpić nadmierny spadek ciśnienia tętniczego krwi) - inne leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona, takie jak tolkapon, entakapon lub amantadyna. Parkador z jedzeniem Należy unikać przyjmowania leku Parkador z posiłkiem zawierającym białka (takim jak mięso, jajka, mleko, ser), ponieważ działanie leku Parkador może być zmniejszone. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Nie zaleca się stosowania leku Parkador w okresie ciąży lub u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznych metod antykoncepcji, chyba, że korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla nienarodzonego dziecka. Nie wolno przyjmować leku Parkador w okresie karmienia piersią. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek Parkador wywiera odmienny wpływ na różne osoby. Podczas stosowania karbidopy z lewodopą obserwowano działania niepożądane, które u niektórych pacjentów mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz „Możliwe działania niepożądane”). Parkador może wywoływać nadmierną senność i powodować epizody nagłego, krótkotrwałego zasypiania. Z tego względu, należy unikać prowadzenia pojazdów lub wykonywania czynności, podczas których zaburzenie zdolności do reakcji może prowadzić do poważnych, zagrażających życiu obrażeń ciała, dopóki epizody nagłego zasypiania i senność nie ustąpią. Lek Parkador zawiera sód Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. ### 3. Jak przyjmować lek Parkador? Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Wielkość zwykle stosowanej dawki dobowej może być różna i zostanie ona ustalona przez lekarza indywidualnie dla każdego pacjenta, w zależności od stopnia nasilenia choroby i odpowiedzi na leczenie. W okresie dostosowywania dawki pacjent powinien zwracać szczególną uwagę na takie objawy, jak ruchy mimowolne i, w razie ich wystąpienia, niezwłocznie poinformować o tym lekarza. Lekarz, w razie potrzeby, dostosuje dawkę leku. Lekarz może przepisać więcej niż jedną moc leku Parkador. Jeśli pacjent otrzymał lek Parkador o różnych mocach, powinien upewnić się, że przyjmuje właściwą tabletkę we właściwym czasie. W przypadku dawek niemożliwych/niepraktycznych do uzyskania za pomocą tego leku, dostępne są inne leki. Jak przyjmować ten lek - Lek należy przyjmować doustnie, połykając tabletkę. - Chociaż lek może zacząć działać już po upływie jednej doby, w pełni skuteczne działanie uzyskuje się w ciągu siedmiu dni leczenia. - Tabletkę należy przyjmować w regularnych odstępach czasu, zgodnie z zaleceniami lekarza. - Nie należy zmieniać pory przyjmowania tabletek ani nie stosować innych leków na chorobę Parkinsona bez wcześniejszego porozumienia się z lekarzem. - Należy starać się unikać przyjmowania tabletek z posiłkiem bogatym w białko (patrz punkt 2 „Parkador z jedzeniem”). Parkador 25 mg + 250 mg i Parkador, 25 mg + 100 mg: Tabletkę można podzielić na równe dawki. Parkador, 12,5 mg + 50 mg: Linia podziału na tabletce służy jedynie do ułatwienia przełamania tabletki, jeśli pacjent ma trudności z połknięciem jej w całości, a nie do podziału na równe dawki. Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Parkador W razie przyjęcia większej liczby tabletek niż zalecana przez lekarza lub przypadkowego przyjęcia leku przez dziecko, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub udać się do szpitala, w celu uzyskania informacji na temat ryzyka i instrukcji, jakie działania należy podjąć. Pominięcie przyjęcia leku Parkador Należy starać się przyjmować lek Parkador zgodnie z zaleceniami lekarza. Jednakże, jeśli pacjent zapomni o przyjęciu tabletki, powinien przyjąć ją natychmiast po przypomnieniu sobie o tym. Jeżeli zbliża się pora zażycia następnej dawki, nie należy przyjmować pominiętej tabletki, tylko kontynuować leczenie według zaleceń. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Przerwanie przyjmowania leku Parkador Nie należy przerywać przyjmowania leku Parkador lub zmniejszać dawki bez wcześniejszej rozmowy z lekarzem. Przerwanie przyjmowania leku może prowadzić do wystąpienia takich objawów, jak sztywność mięśni, gorączka i zaburzenia psychiczne. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. ### 4. Możliwe działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Jeśli wystąpi którykolwiek z następujących objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem: - reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka, świąd, wysypka i obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, które mogą powodować problemy z oddychaniem lub połykaniem - ból w klatce piersiowej - nieregularna czynność serca - zawroty głowy podczas szybkiego wstawania (niedociśnienie ortostatyczne) - depresja lub objawy psychotyczne, w tym urojenia lub omamy - sztywność mięśni, wysoka temperatura ciała, zmiany stanu psychicznego (mogą to być objawy zespołu neuroleptycznego) - krwawienie z przewodu pokarmowego - drgawki - zaburzenia krwi, których objawami mogą być bladość skóry, gorączka, ból gardła lub niewielkie siniaki i przedłużone krwawienie po urazie. Inne działania niepożądane, które mogą wystąpić: Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób): - ruchy mimowolne, takie jak drżenie i drgawki. - zakażenia układu moczowego. Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób): - utrata apetytu - depresja, która może obejmować próby samobójcze, splątanie, nietypowe sny - spowolnienie ruchowe (zjawisko „on-off”), zawroty głowy, uczucie kłucia i (lub) mrowienia lub drętwienia skóry, senność, epizody nagłego zasypiania - kołatanie serca - duszność - nudności, wymioty, biegunka. Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób): - pobudzenie - omdlenie - pokrzywka - drganie mięśni. Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób): - niedokrwistość - otępienie, w rzadkich przypadkach występowały drgawki, ale nie ustalono związku przyczynowego z leczeniem karbidopą z lewodopą - wysokie ciśnienie krwi, zapalenie żył - wrzód dwunastnicy, ciemne zabarwienie moczu, potu i (lub) śliny - świąd, zapalenie naczyń powodujące czerwonawą wysypkę i prawdopodobnie ból brzucha i stawów (plamica Schönleina-Henocha), wypadanie włosów, wysypka. Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): - chęć przyjmowania dużych dawek karbidopy z lewodopą, większych niż konieczne do opanowania objawów motorycznych, określana jest jako zespół dysregulacji dopaminowej. U niektórych pacjentów po przyjęciu dużych dawek karbidopy z lewodopą mogą wystąpić ciężkie zaburzenia w postaci mimowolnych ruchów (dyskinezy), wahania nastroju lub inne działania niepożądane. Mogą wystąpić również następujące działania niepożądane, związane z zaburzeniami kontroli impulsów: Niezdolność odparcia impulsu, popędu lub przymusu wykonania czynności, które mogą być szkodliwe dla pacjenta lub innych osób, obejmujących: - silny impuls do niepohamowanego uprawiania hazardu, mimo poważnych osobistych lub rodzinnych konsekwencji - zmienione lub nasilone zainteresowania oraz zachowania seksualne, stanowiące duże znaczenie dla pacjenta lub innych osób, np. czynności związane ze zwiększonym popędem seksualnym - niekontrolowane, kompulsywne kupowanie rzeczy lub wydawanie pieniędzy - napadowe objadanie się (spożywanie dużych ilości jedzenia w krótkim czasie) lub kompulsywne jedzenie (spożywanie większej ilości jedzenia niż normalnie i w ilościach większych niż potrzebne do zaspokojenia głodu). Jeśli wystąpi którekolwiek z wymienionych zachowań, należy zwrócić się do lekarza w celu omówienia sposobu radzenia sobie z objawami lub ich łagodzenia. Inne możliwe działania niepożądane: - czerniak - bezsenność, niepokój, euforia, dezorientacja, zgrzytanie zębami - osłabienie czujności, pobudzenie, gorzki smak w ustach, osłabienie, ból głowy, opadanie powiek i zwężenie źrenic (uaktywnienie zespołu Hornera), zaburzenia napięcia mięśni, nasilone drżenie rąk, drętwienie - podwójne widzenie, niewyraźne widzenie, rozszerzenie źrenic, chwilowy, niezamierzony ruch gałek ocznych do góry, skurcze powiek - uderzenia gorąca, zaczerwienienie twarzy - chrypka, zmiany rytmu oddychania, czkawka - suchość w jamie ustnej, nadmierne wytwarzanie śliny, trudności w połykaniu, bóle brzucha i dolegliwości ze strony jamy brzusznej, zaparcia, wzdęcia, zgaga lub wzdęcia brzucha, piekący ból języka - nadmierne pocenie się - drganie mięśni, szczękościsk (trudności w otwieraniu ust) - trudności w oddawaniu moczu, nietrzymanie moczu - przedłużający się i bolesny wzwód prącia - osłabienie, złe samopoczucie ogólne, obrzęk, zmęczenie, trudności z chodzeniem - zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała, upadki. Lek Parkador może powodować zmiany wyników niektórych badań krwi, takich jak zwiększone wartości wyników badań czynnościowych wątroby i zwiększone stężenie glukozy we krwi. Obserwowano również obecność białych krwinek, bakterii i krwi w moczu. Lek Parkador może powodować fałszywie dodatni wynik badań na obecność ketonów w moczu. Jeśli u pacjenta wystąpią nietypowe objawy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zwrócić się po pomoc medyczną. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C PL-02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. ### 5. Jak przechowywać lek Parkador? Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Parkador, 25 mg + 100 mg i Parkador, 12,5 mg + 50 mg Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Parkador, 25 mg + 250 mg Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i etykiecie butelki po: Termin ważności (EXP). Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. ### 6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Parkador - Substancjami czynnymi leku są karbidopa i lewodopa. Każda tabletka leku Parkador o mocy 25 mg + 250 mg zawiera 25 mg karbidopy i 250 mg lewodopy. Każda tabletka leku Parkador o mocy 25 mg + 100 mg zawiera 25 mg karbidopy i 100 mg lewodopy. Każda tabletka leku Parkador o mocy 12,5 mg + 50 mg zawiera 12,5 mg karbidopy i 50 mg lewodopy. - Pozostałe składniki to: karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, skrobia kukurydziana, mannitol, powidon K 30. Jak wygląda lek Parkador i co zawiera opakowanie Parkador, 25 mg + 250 mg występuje w postaci białych lub białawych, owalnych tabletek o długości 16 mm i szerokości 8 mm, z linią podziału i oznakowaniem „LC 250” po jednej stronie. Parkador, 25 mg + 100 mg występuje w postaci białych lub białawych, okrągłych tabletek o średnicy 10 mm, z linią podziału i oznakowaniem „LC 100” po jednej stronie. Parkador, 12,5 mg + 50 mg występuje w postaci białych lub białawych, okrągłych tabletek o średnicy 7 mm, z linią podziału i oznakowaniem „LC 50” po jednej stronie. Lek Parkador dostępny jest w butelce, zawierającej 100 tabletek. Podmiot odpowiedzialny Orion Corporation Orionintie 1 02200 Espoo Finlandia Wytwórca Orion Corporation Orion Pharma Joensuunkatu 7 24100 Salo Finlandia W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego: Orion Pharma Poland Sp. z o. o. kontakt@orionpharma.info.pl Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Republika Czeska: Pipoda Dania, Finlandia, Irlandia, Norwegia, Szwecja: Carbidopa/Levodopa Orion Litwa, Estonia, Łotwa: Levodopa/Carbidopa Orion Węgry, Francja: Parlekarv Polska, Rumunia, Bułgaria: Parkador Słowacja: Carlevo Belgia, Chorwacja, Holandia, Hiszpania, Słowenia: Doporio Włochy, Portugalia: Oridopa ## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO ### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Parkador, 25 mg + 250 mg, tabletki Parkador, 25 mg + 100 mg, tabletki Parkador, 12,5 mg + 50 mg, tabletki ### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Parkador, 25 mg + 250 mg, tabletki: Każda tabletka zawiera karbidopę jednowodną w ilości odpowiadającej 25 mg karbidopy oraz 250 mg lewodopy. Parkador, 25 mg + 100 mg, tabletki: Każda tabletka zawiera karbidopę jednowodną w ilości odpowiadającej 25 mg karbidopy oraz 100 mg lewodopy. Parkador, 12,5 mg + 50 mg, tabletki: Każda tabletka zawiera karbidopę jednowodną w ilości odpowiadającej 12,5 mg karbidopy oraz 50 mg lewodopy. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. ### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka. Parkador, 25 mg + 250 mg, tabletki: Białe lub białawe, owalne tabletki o długości 16 mm i szerokości 8 mm, z linią podziału i oznakowaniem „LC 250” po jednej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Parkador, 25 mg + 100 mg: białe lub białawe, okrągłe tabletki o średnicy 10 mm, z linią podziału i oznakowaniem „LC 100” po jednej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Parkador, 12,5 mg + 50 mg: białe lub białawe, okrągłe tabletki o średnicy 7 mm, z linią podziału i oznakowaniem „LC 50” po jednej stronie. Linia podziału na tabletce ułatwia tylko jej przełamanie, w celu łatwiejszego połknięcia, a nie podział na równe dawki. ### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE #### 4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Parkador wskazany jest w leczeniu choroby Parkinsona u dorosłych. #### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Optymalną dawkę produktu leczniczego złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą należy ustalić poprzez staranne dostosowanie dawki dla każdego pacjenta. Stosunek karbidopy i lewodopy w tabletkach produktu leczniczego Parkador wynosi 1:4 lub 1:10 (Parkador, 25 mg + 100 mg i Parkador, 12,5 mg + 50 mg, Parkador 25 mg + 250 mg). W przypadku dawek niemożliwych do uzyskania za pomocą tego produktu leczniczego, należy zapoznać się z innymi dopuszczonymi do obrotu produktami leczniczymi zawierającymi lewodopę i karbidopę. Zalecenia ogólne: Dawkowanie należy dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta. Dotyczy to zarówno wielkości dawki, jak i częstości podawania. Badania wykazały, że obwodowa dopa-dekarboksylaza ulega wysyceniu przez karbidopę podawaną w dawkach wynoszących około 70 mg do 100 mg na dobę. Pacjenci, którzy otrzymują mniejszą dawkę karbidopy niż te dawki, są bardziej narażeni na wystąpienie nudności i wymiotów. Podczas stosowania produktu leczniczego Parkador można jednocześnie podawać standardowe leki przeciw parkinsonizmowi, z wyjątkiem samej lewodopy, chociaż może być konieczne dostosowanie ich dawek. Zwykle stosowana dawka początkowa: Zalecana dawka początkowa to jedna tabletka produktu leczniczego Parkador o mocy 25 mg + 100 mg, podawana trzy razy na dobę. Takie dawkowanie zapewnia podanie 75 mg karbidopy na dobę. Dawkę tę można zwiększać codziennie lub co drugi dzień o jedną tabletkę, w zależności od konieczności, aż do ośmiu tabletek produktu leczniczego Parkador 25 mg + 100 mg na dobę. W celu ułatwienia dostosowania dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta można zastosować produkt leczniczy Parkador o mocy 12,5 mg + 50 mg. Jeśli stosuje się tabletki produktu leczniczego Parkador o mocy 12,5 mg + 50 mg, leczenie można rozpocząć od jednej tabletki, podawanej trzy lub cztery razy na dobę. Schemat ten może nie zapewnić optymalnej dawki karbidopy na dobę, wymaganej przez wielu pacjentów. Dawkę można zwiększać o jedną tabletkę codziennie lub co drugi dzień, aż do uzyskania całkowitej dawki ośmiu tabletek (dwie tabletki cztery razy na dobę). Reakcję na produkt leczniczy obserwowano po upływie jednej doby, a niekiedy już po podaniu jednej dawki. W pełni skuteczną dawkę uzyskuje się w ciągu siedmiu dni leczenia, w porównaniu z tygodniami lub nawet miesiącami w przypadku stosowania lewodopy w monoterapii. Leczenie podtrzymujące: Dawkowanie należy dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta i w zależności od oczekiwanego efektu leczniczego. W celu optymalnego hamowania obwodowej dopa-dekarboksylacji lewodopy należy stosować co najmniej od 70 mg do 100 mg karbidopy na dobę. W razie konieczności, dawkę produktu leczniczego Parkador 25 mg + 100 mg można zwiększać o jedną tabletkę na dobę lub co drugi dzień, do maksymalnie ośmiu tabletek na dobę. Jeśli konieczne jest zastosowanie większej dawki lewodopy, produkt leczniczy należy zastąpić tabletkami o mocy 25 mg + 250 mg, podawanymi trzy lub cztery razy na dobę. W razie konieczności, dawkę produktu leczniczego o mocy 25 mg + 250 mg można zwiększać o jedną tabletkę codziennie lub co drugi dzień, aż do osiągnięcia maksymalnej dawki 8 tabletek na dobę. Doświadczenie dotyczące podawania całkowitej dawki dobowej większej niż 200 mg karbidopy jest ograniczone. Przerwanie leczenia: Jeśli konieczne jest czasowe przerwanie leczenia produktem leczniczym Parkador, np. przed znieczuleniem, należy wrócić do stosowania zwykłej dawki dobowej, gdy tylko będzie możliwe przyjmowanie leku w postaci doustnej. Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności u dzieci, z tego względu nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Parkador u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Sposób podawania Doustnie #### 4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą z nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (MAO). Podawanie tych inhibitorów MAO należy przerwać co najmniej na 2 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym złożonym zawierającym karbidopę z lewodopą. Produkt leczniczy złożony zawierający karbidopę z lewodopą może być stosowany jednocześnie z selektywnymi inhibitorami MAO typu B (np. z selegiliny chlorowodorkiem), podawanymi w dawkach zalecanych przez wytwórcę (patrz punkt 4.5 Inne leki). Stany, w których przeciwwskazane jest stosowanie leków sympatykomimetycznych, np. guz chromochłonny, nadczynność tarczycy, zespół Cushinga, ciężkie choroby układu krążenia. Nie wolno stosować produktu leczniczego złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania. Ze względu na to, że lewodopa może uaktywnić rozwój czerniaka, nie wolno podawać produktu leczniczego złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą pacjentom z podejrzanymi, niezdiagnozowanymi zmianami skórnymi lub z czerniakiem w wywiadzie. #### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt leczniczy złożony zawierający karbidopę z lewodopą nie jest zalecany do leczenia polekowych objawów pozapiramidowych. Podobnie jak lewodopa, produkt leczniczy złożony zawierający karbidopę z lewodopą może powodować pojawienie się ruchów mimowolnych i zaburzeń psychicznych. Reakcje te związane są ze zwiększeniem ilości dopaminy w mózgu na skutek podawania lewodopy. Stosowanie produktu leczniczego złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą może powodować nawrót tych zaburzeń. Może być konieczne zmniejszenie jego dawki. Wszystkich pacjentów należy uważnie obserwować w celu wykrycia zaburzeń psychicznych, wczesnych objawów depresji ze skłonnościami samobójczymi. Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z psychozą w wywiadzie lub występującą obecnie. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania leków psychotropowych i produktu leczniczego złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą (patrz punkt 4.5). Produkt leczniczy złożony zawierający karbidopę z lewodopą należy stosować ostrożnie u pacjentów z ciężkimi chorobami układu krążenia lub oddechowego, z astmą oskrzelową, chorobami nerek, wątroby lub układu wewnątrzwydzielniczego, chorobą wrzodową w wywiadzie (możliwość krwawień z górnego odcinka przewodu pokarmowego) lub drgawkami w wywiadzie. Tak jak w przypadku lewodopy, należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą u pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego, u których utrzymują się zaburzenia rytmu serca pochodzenia przedsionkowego, węzłowego lub komorowego. U takich pacjentów należy monitorować czynność serca, szczególnie na początku leczenia i podczas dostosowywania dawki. Produkt leczniczy złożony zawierający karbidopę z lewodopą może być stosowany u pacjentów z przewlekłą jaskrą z szerokim kątem przesączania, pod warunkiem, że ciśnienie wewnątrzgałkowe jest dobrze kontrolowane, a pacjent w trakcie leczenia jest stale monitorowany w celu wykrycia ewentualnych zaburzeń. Po nagłym odstawieniu produktów leczniczych stosowanych w leczeniu parkinsonizmu obserwowano zespół objawów, podobnych jak w przypadku złośliwego zespołu neuroleptycznego, w tym: sztywność mięśni, zwiększenie temperatury ciała, zaburzenia psychiczne oraz zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej w surowicy. Z tego względu, należy uważnie obserwować pacjentów, u których nagle zmniejszono dawki lub odstawiono produkt leczniczy złożony zawierający karbidopę z lewodopą, szczególnie jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie leki neuroleptyczne. Senność w ciągu dnia i epizody nagłego zasypiania: Podczas leczenia lewodopą obserwowano senność i epizody nagłego zasypiania (patrz punkt 4.8). Istnieją bardzo rzadkie doniesienia o nagłym zasypianiu podczas codziennych aktywności, w pewnych przypadkach nieświadomie i bez objawów zwiastunowych. Należy poinformować pacjentów o możliwości wystąpienia takich objawów i zalecić zachowanie szczególnej ostrożności podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn w trakcie leczenia lewodopą. Pacjenci, którzy odczuwają senność i (lub) u których występują epizody nagłego zasypiania, muszą wystrzegać się prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Tak jak w przypadku lewodopy, podczas długotrwałego leczenia zaleca się dokonywanie okresowej oceny czynności wątroby, układu krwiotwórczego, układu krążenia i nerek (patrz punkt 4.8). U pacjentów, u których istnieje konieczność przeprowadzenia znieczulenia ogólnego, produkt leczniczy złożony zawierający karbidopę z lewodopą można podawać tak długo, jak długo pacjent może przyjmować doustnie płyny i leki. Jeśli leczenie zostanie przerwane, zwykłą dawkę dobową można podać wkrótce po tym, jak pacjent będzie mógł przyjmować leki doustnie. Czerniak: Badania epidemiologiczne wykazały, że u pacjentów z chorobą Parkinsona ryzyko rozwoju czerniaka jest większe (od 2 do około 6 razy) niż w populacji ogólnej. Nie wyjaśniono, czy ryzyko to wynika z samej choroby Parkinsona lub innych czynników, takich jak działanie leków stosowanych w leczeniu choroby Parkinsona. Z tego względu pacjentom otrzymującym produkt leczniczy złożony zawierający karbidopę z lewodopą oraz ich opiekunom należy doradzić systematyczne kontrolowanie skóry, czy nie wystąpiły na niej zmiany wskazujące na rozwój czerniaka. Najlepszym rozwiązaniem byłoby okresowe kontrolowanie skóry przez osobę wykwalifikowaną (np. przez dermatologa). Zespół dysregulacji dopaminowej (ang. Dopamine Dysregulation Syndrome, DDS) jest uzależnieniem prowadzącym do nadmiernego stosowania produktu, obserwowanym u niektórych pacjentów leczonych karbidopą z lewodopą. Przed rozpoczęciem leczenia należy ostrzec pacjenta i jego opiekunów o ryzyku DDS (patrz także punkt 4.8). Zaburzenia kontroli impulsów: Pacjentów należy regularnie kontrolować, czy nie rozwijają się u nich zaburzenia kontroli impulsów (patrz punkt 4.8). Pacjentów i ich opiekunów należy poinformować o możliwości wystąpienia behawioralnych objawów zaburzeń kontroli impulsów (takich jak patologiczna skłonność do hazardu, zwiększenie libido, nadmierna aktywność seksualna, kompulsywne wydawanie pieniędzy lub robienie zakupów, napadowe lub kompulsywne objadanie się) u pacjentów leczonych agonistami dopaminy i (lub) innymi dopaminergicznymi produktami leczniczymi zawierającymi lewodopę, takich jak produkt leczniczy złożony zawierający karbidopę z lewodopą. W takich przypadkach zaleca się zweryfikowanie stosowanego leczenia. Niedociśnienie ortostatyczne: Produkt leczniczy złożony zawierający karbidopę z lewodopą może powodować niedociśnienie ortostatyczne. Dlatego też, należy zachować ostrożność podczas podawania produktu leczniczego złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą pacjentom przyjmującym inne produkty lecznicze, które mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne (patrz także punkty 4.5 i 4.8). Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”. #### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne formy interakcji Należy zachować szczególną ostrożność, jeśli podczas leczenia produktem leczniczym złożonym zawierającym karbidopę z lewodopą stosowane są jednocześnie wymienione poniżej leki: Leki przeciwdepresyjne Przeciwskazane jest stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy u pacjentów leczonych produktem leczniczym złożonym zawierającym karbidopę z lewodopą (patrz punkt 4.3). W rzadkich przypadkach, stosowanie produktu leczniczego złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą jednocześnie z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi wiązało się z wystąpieniem działań niepożądanych, takich jak nadciśnienie tętnicze i zaburzenia ruchów. Leki przeciwnadciśnieniowe U pacjentów przyjmujących niektóre leki przeciwnadciśnieniowe dodanie produktu leczniczego złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą powodowało wystąpienie objawowego niedociśnienia ortostatycznego. Dlatego, na początku leczenia produktem leczniczym złożonym zawierającym karbidopę z lewodopą może być konieczne dostosowanie dawki leku przeciwnadciśnieniowego. Preparaty żelaza Badania wykazały, że jednoczesne stosowanie siarczanu lub glukonianiu żelaza oraz karbidopy i (lub) lewodopy, może zmniejszać biodostępność karbidopy i (lub) lewodopy. Z tego względu, odstęp pomiędzy przyjmowaniem karbidopy i (lub) lewodopy oraz preparatów żelaza powinien być możliwie jak najdłuższy. Leki przeciwcholinergiczne Leki przeciwcholinergiczne mogą działać synergistycznie w stosunku do lewodopy, zmniejszając drżenie. Jednakże, jednoczesne stosowanie tych leków może nasilać nieprawidłowe ruchy mimowolne. Leki przeciwcholinergiczne mogą zmniejszać skuteczność lewodopy przez opóźnianie jej wchłaniania. Konieczne może być dostosowanie dawki produktu leczniczego złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą. Inhibitory COMT (tolkapon, entakapon) Inhibitory COMT (katecholo-O-metylotransferazy), stosowane jednocześnie z produktem leczniczym złożonym zawierającym karbidopę z lewodopą mogą zwiększać jego biodostępność. Konieczne może być dostosowanie dawki produktu leczniczego złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą. Inne leki Antagoniści receptorów dopaminowych D2 Antagoniści receptorów dopaminowych D2 (np. pochodne fenotiazyny, butyrofenonu i rysperydonu) oraz izoniazyd mogą zmniejszać działanie terapeutyczne lewodopy. Dodatkowo, stwierdzono, że fenytoina i papaweryna mogą znieść korzystne działanie lewodopy w leczeniu choroby Parkinsona. Należy uważnie obserwować, czy u pacjentów przyjmujących wymienione leki razem z produktem leczniczym złożonym zawierającym karbidopę z lewodopą nie zmniejszyła się odpowiedź na leczenie. Produkt leczniczy Parkador można stosować u pacjentów z parkinsonizmem przyjmujących preparaty witaminowe zawierające chlorowodorek pirydoksyny (witamina B6). Amantadyna działa synergicznie w stosunku do lewodopy i może nasilać jej działania niepożądane. Konieczne może być dostosowanie dawki produktu leczniczego złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą. Symatykomimetyki mogą nasilać działania niepożądane lewodopy na układ krążenia. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą razem z lekami zmniejszającymi stężenie dopaminy (np. rezerpina i tetrabenazyną) lub z innymi lekami zmniejszającymi rezerwy monoamin. Ciężkie niedociśnienie ortostatyczne Jednoczesne podawanie selegiliny i lewodopy z karbidopą może powodować ciężkie niedociśnienie ortostatyczne, która nie występuje podczas stosowania samej lewodopy z karbidopą. Ze względu na konkurencyjne działanie lewodopy z pewnymi aminokwasami, dieta bogatobiałkowa może powodować zmniejszenie jej wchłaniania. #### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Wprawdzie nieznany jest wpływ produktu leczniczego złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą na ciążę u ludzi, ale w doświadczeniach na zwierzętach zarówno lewodopa, jak i jej połączenie z karbidopą wywoływały zaburzenia budowy szkieletu i narządów wewnętrznych u królików (patrz punkt 5.3). Dlatego stosowanie produktu leczniczego złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą u kobiet w wieku rozrodczym wymaga rozważenia potencjalnych korzyści dla zdrowia matki wobec ryzyka związanego z przyjmowaniem leku dla dziecka. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy karbidopa przenika do mleka ludzkiego. W badaniu z udziałem jednej kobiety z chorobą Parkinsona, która karmiła piersią, stwierdzono przenikanie lewodopy do mleka ludzkiego. Ze względu na to, że wiele leków przenika do mleka ludzkiego i ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych u niemowląt, decyzję o przerwaniu karmieniu piersią lub przerwaniu stosowania produktu leczniczego złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą należy podjąć po uwzględnieniu korzyści z leczenia dla matki. Płodność W badaniach przedklinicznych z karbidopą podawaną w monoterapii lub w połączeniu z lewodopą nie zaobserwowano działań niepożądanych dotyczących płodności. Patrz także punkt 5.3. #### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy złożony zawierający karbidopę z lewodopą może powodować działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i senność, które mogą wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz także punkt 4.8). Pacjentom, u których podczas stosowania lewodopy u których występuje senność i (lub) epizody nagłego zasypiania, muszą być poinformowani o powstrzymaniu się od prowadzenia pojazdów lub wykonywania czynności, podczas których zaburzenie czujności mogłoby stanowić zagrożenie dla nich samych lub dla innych osób (np. podczas obsługi maszyn) i prowadzić do poważnych obrażeń ciała lub śmierci, dopóki epizody nagłego zasypiania i senność nie ustąpią (patrz także punkt 4.4). #### 4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane, jakie często występują u pacjentów przyjmujących produkt leczniczy złożony zawierający karbidopę z lewodopą związane są z ośrodkowym działaniem neurofarmakologicznym dopaminy. Zmniejszenie dawek leku może zmniejszyć nasilenie tych reakcji. Do najczęściej występujących działań niepożądanych należą zaburzenia ruchowe, takie jak zaburzenia napięcia mięśniowego przypominające pląsawicę i inne ruchy mimowolne oraz nudności. Drgania mięśni i kurcz powiek mogą być wczesnymi objawami, wskazującymi na konieczność zmniejszenia dawki produktu leczniczego. Bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Inne działania zgłaszane w badaniach klinicznych lub praktyce klinicznej Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Częstość Działanie niepożądane Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Bardzo często Zakażenia układu moczowego Zaburzenia krwi i układu chłonnego Rzadko Leukopenia, niedokrwistość hemolityczna i niehemolityczna, trombocytopenia, agranulocytoza. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często Utrata apetytu Zaburzenia psychiczne Często Omamy, depresja, która może obejmować skłonności samobójcze, dezorientacja, nietypowe sny Niezbyt często Pobudzenie Rzadko Epizody zaburzeń psychotycznych, w tym wyobrażenia i urojenia paranoidalne Nieznana Zespół dysregulacji dopaminowej Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często Zaburzenia ruchowe (takie, jak ruchy przypominające pląsawicę), zaburzenia napięcia mięśni i inne ruchy kompulsywne Często Epizody spowolnienia ruchowego (efekt włączenia-wyłączenia „on-off”) zawroty głowy, zaburzenia czucia, senność obejmująca w rzadkich przypadkach nadmierną senność w ciągu dnia i epizody nagłego zasypiania Niezbyt często Omdlenia Rzadko Złośliwy zespól neuroleptyczny (patrz punkt 4.4), otępienie. Rzadko występowały drgawki, jednakże nie ustalono związku przyczynowego ze stosowaniem produktu leczniczego złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą Zaburzenia serca Często Kołatanie serca Rzadko Nieregularna czynność serca Zaburzenia naczyniowe Często Działanie ortostatyczne, takie jak epizody zmniejszenia ciśnienia tętniczego krwi Rzadko Nadciśnienie tętnicze, zapalenie żył Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często Duszność Zaburzenia żołądka i jelit Często Nudności, wymioty, biegunka Rzadko Krwawienie z przewodu pokarmowego, owrzodzenie dwunastnicy, ciemne zabarwienie śliny Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często Pokrzywka Rzadko Świąd, plamica Schönleina-Henocha, łysienie, wysypka, ciemne zabarwienie potu, obrzęk naczynioruchowy Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej Niezbyt często Skurcze mięśni Zaburzenia nerek i dróg moczowych Rzadko Ciemna barwa moczu Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często Ból w klatce piersiowej Inne działania niepożądane obserwowane w związku z leczeniem lewodopą lub leczeniem skojarzonym karbidopy z lewodopą, które mogą być związane z leczeniem produktem leczniczym złożonym zawierającym karbidopę z lewodopą obejmują: Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Działanie niepożądane Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy) Czerniak (patrz punkt 4.3) Zaburzenia psychiczne Bezsenność, uczucie lęku, euforia, dezorientacja, bruksizm Zespół dysregulacji dopaminowej (DDS) jest uzależnieniem obserwowanym u niektórych pacjentów leczonych karbidopą z lewodopą. Pacjenci, u których występuje powyższe zaburzenie wykazują zaburzenie kompulsywne związane z przyjmowaniem większych niż zalecane do opanowania objawów motorycznych dawek leku dopaminergicznego, co może w niektórych przypadkach wywoływać ciężkie dyskinezy (patrz także punkt 4.4). Zaburzenia kontroli impulsów: Patologiczna skłonność do gier hazardowych, zwiększenie popędu płciowego (libido), zwiększenie aktywności seksualnej, kompulsywne wydawanie pieniędzy lub kupowanie, napadowe objadanie się oraz jedzenie kompulsywne, mogą wystąpić u pacjentów leczonych przy użyciu agonistów dopaminy i (lub) innych leków dopaminergicznych zawierających lewodopę, w tym produktu leczniczego złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą (patrz punkt 4.4). Zaburzenia układu nerwowego Zaburzenia czujności, pobudzenie, gorzki smak w ustach, osłabienie, ból głowy, aktywacja utajonego zespołu Hornera, ataksja, nasilone drżenie rąk, drętwienie Zaburzenia oka Podwójne widzenie, niewyraźne widzenie, rozszerzenie źrenic, skurcze mięśni oczu, kurcz powiek Zaburzenia naczyniowe Uderzenia gorąca, nagłe zaczerwienienie Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Chrypka, zmiany rytmu oddychania, czkawka Zaburzenia żołądka i jelit Suchość błony śluzowej jamy ustnej, ślinotok, trudności z przełykaniem, ból w jamie brzusznej i inne objawy ze strony układu pokarmowego, zaparcia, wzdęcia, dolegliwości w górnej części brzucha, piekący ból języka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nadmierna potliwość Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Skurcze mięśni, szczękościsk Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Priapizm Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Astenia, złe samopoczucie, obrzęki, osłabienie, zmęczenie, trudności z chodzeniem Badania diagnostyczne Zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała U pacjentów otrzymujących leczenie skojarzone karbidopą i lewodopą obserwowano zmiany wyników badań laboratoryjnych, dlatego mogą one wystąpić również podczas stosowania produktu leczniczego złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą. Obejmują one zwiększone wartości wyników badań czynnościowych wątroby, takich jak aktywność fosfatazy alkalicznej, AspAT i AlAT, dehydrogenazy mleczanowej, stężenie bilirubiny i mocznika we krwi, stężenie kreatyniny i moczanów oraz dodatni test Coombsa. Obserwowano również zmniejszone stężenie hemoglobiny i hematokrytu, zwiększone stężenie glukozy w surowicy krwi, a także obecność białych krwinek, bakterii i krwi w moczu. Produkty lecznicze, zawierające karbidopę i lewodopę mogą powodować fałszywie dodatni wynik badań z użyciem wskaźnika na obecność ketonów w moczu. Reakcji tej nie zmienia gotowanie próbki moczu. Stosowanie metod oksydazy glukozy może dać fałszywie ujemne wyniki na cukromocz. Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Skłonność do upadków Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. #### 4.9 Przedawkowanie Toksyczność: Przyjęcie przez 2-letnie dziecko dawki 100 mg nie dało po zastosowaniu węgla aktywnego żadnych objawów. Przyjęcie przez osobę dorosłą 5 g skutkowało umiarkowanym zatruciem. Objawy: Nudności, wymioty, niepokój, niepokój ruchowy, pobudzenie, dyskinezy, ruchy przypominające pląsawice, omamy, drgawki, częstoskurcz zatokowy, nadciśnienie tętnicze (po którym może wystąpić niedociśnienie ortostatyczne) i zaburzenia równowagi elektrolitowej. W niektórych przypadkach rabdomioliza i niewydolność nerek. Leczenie: W przypadku ostrego przedawkowania produktu leczniczego złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą postępowanie jest w zasadzie takie samo, jak w przypadku ostrego przedawkowania lewodopy z tym, że pirydoksyna nie odwraca efektów działania produktu leczniczego złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą. Należy rozpocząć monitorowanie EKG i uważnie kontrolować pacjenta pod kątem jakichkolwiek zaburzeń rytmu serca. Jeżeli jest to konieczne, należy zastosować odpowiednią leczenie przeciwarytmiczne. Należy wziąć pod uwagę możliwość przyjęcia przez pacjenta innych leków oprócz produktu leczniczego złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą. Dotychczas, nie ma doświadczenia w stosowaniu dializy, dlatego jej znaczenie w leczeniu przedawkowania nie jest znane. ### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE #### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwparkinsonowskie, Dopa i pochodne dopy, Kod ATC: N04 BA 02 Mechanizm działania Produkt leczniczy złożony zawierający karbidopę z lewodopą to połączenie karbidopy, inhibitora dekarboksylazy aminokwasów aromatycznych i lewodopy, metabolicznego prekursora dopaminy, stosowane w leczeniu choroby Parkinsona. Produkt leczniczy złożony zawierający karbidopę z lewodopą skutecznie łagodzi wiele objawów choroby Parkinsona, w szczególności sztywność mięśni i spowolnienie ruchowe. Produkt leczniczy złożony zawierający karbidopę z lewodopą zmniejsza drżenie, trudności w połykaniu, ślinotok i niestabilność postawy, często związane z chorobą Parkinsona. Objawy choroby Parkinsona są związane z utratą zapasów dopaminy w ciele prążkowanym mózgu. Lewodopa łagodzi objawy choroby Parkinsona poprzez dekarboksylację do dopaminy w mózgu. Po podaniu doustnym lewodopa ulega szybkiej dekarboksylacji do dopaminy w tkankach pozamózgowych i tylko niewielka ilość lewodopy przedostaje się do ośrodkowego układu nerwowego w niezmienionej postaci. Dlatego też, aby uzyskać wystarczającą odpowiedź terapeutyczną, konieczne jest podawanie dużych dawek lewodopy w krótkich odstępach czasu. Powoduje to często różne działania niepożądane, z których niektóre są spowodowane dopaminą powstającą w tkankach pozamózgowych. Karbidopa, która nie przenika przez barierę krew-mózg, hamuje dekarboksylację lewodopy w tkankach pozamózgowych, dzięki czemu więcej lewodopy może przedostać się do mózgu i ulegać następnie przekształceniu do dopaminy. Produkt leczniczy złożony zawierający karbidopę z lewodopą ogranicza część działań niepożądanych wywołanych przez samą lewodopę, dlatego zastosowanie produktu leczniczego złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą umożliwia złagodzenie objawów choroby Parkinsona u większej liczby pacjentów. Działanie farmakodynamiczne Ponieważ działanie karbidopy hamujące dekarboksylazę ograniczone jest do tkanek pozamózgowych, dzięki podawaniu karbidopy wraz z lewodopą, więcej lewodopy może dotrzeć do mózgu. Podczas jednoczesnego podawania karbidopy z lewodopą, stężenie lewodopy w osoczu było większe niż po podaniu takiej samej dawki lewodopy w monoterapii, podczas gdy stężenia w osoczu dwóch głównych metabolitów lewodopy, dopaminy i kwasu homowanilinowego, były znacznie zmniejszone. Karbidopa, składnik produktu leczniczego złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą nie ogranicza działań niepożądanych wynikających z działania lewodopy na obwodowy układ nerwowy. Ponieważ produkt leczniczy złożony zawierający karbidopę z lewodopą umożliwia przedostawanie się większych ilości lewodopy do mózgu, szczególnie gdy nudności i wymioty nie są czynnikami ograniczającymi dawkę, niektóre działania niepożądane dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, np. dyskinezy, mogą wystąpić po zastosowaniu mniejszych dawek i wcześniej podczas leczenia produktem leczniczym złożonym zawierającym karbidopę z lewodopą niż podczas leczenia samą lewodopą. Stwierdzono, że chlorowodorek pirydoksyny (witamina B6), podawany doustnie w dawkach od 10 mg do 25 mg szybko odwraca przeciwparkinsonowskie działanie lewodopy. Wiadomo, że chlorowodorek pirydoksyny (witamina B6) przyspiesza metabolizm lewodopy do dopaminy w tkankach obwodowych, ale karbidopa zapobiega temu efektowi. W badaniu, w którym pacjentom otrzymującym połączenie karbidopy i lewodopy podawano od 100 mg do 500 mg pirydoksyny na dobę, nie zaobserwowano zniesienia efektu terapeutycznego. Dzieci i młodzież W celu uzyskania informacji na temat leczenia dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2. #### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Okres półtrwania. Okres półtrwania lewodopy w osoczu wynosi około 50 minut. Jednoczesne podanie karbidopy i lewodopy wydłuża okres półtrwania lewodopy do około 1,5 godziny. Początek działania po zastosowaniu standardowych dawek. Odpowiedź na leczenie obserwowano w ciągu jednego dnia, niekiedy już po podaniu jednej dawki. Pełne działanie terapeutyczne osiąga się zwykle w ciągu siedmiu dni. Metabolizm Metabolizm karbidopy. Po podaniu doustnym zdrowym ochotnikom i pacjentom z chorobą Parkinsona karbidopy znakowanej radioizotopem, maksymalne poziomy radioaktywności w osoczu zostały osiągnięte w ciągu 2 do 4 godzin u zdrowych ochotników i w ciągu 1,5 do 5 godzin u pacjentów. W obu grupach, w przybliżeniu równe wartości radioaktywności były wydalane z moczem i kałem. Porównanie metabolitów wydalanych z moczem u zdrowych osób i pacjentów wykazało, że w obu grupach produkt leczniczy był metabolizowany w takim samym stopniu. W praktyce, niezmieniony produkt leczniczy wydalany był z moczem przez 7 godzin i stanowił 35% całkowitej radioaktywności wydalanej z moczem. Następnie wydalane były tylko metabolity. Nie obserwowano obecności hydrazyn. Metabolity obserwowane w organizmie człowieka obejmują kwas alfa-metylo-3-metoksy-4- hydroksyfenylopropionowy i kwas alfa-metylo-3,4-dihydroksyfenylopropionowy. W badaniach stanowiły one odpowiednio 14% i 10% całkowitej ilości wydalanych, radioaktywnych metabolitów. Ponadto, wykryto dwa drugorzędne metabolity; jeden z nich zidentyfikowano jako 3,4-dihydroksy fenyloaceton, a drugi zidentyfikowano wstępnie jako N-metylokarbidopę. Oba stanowiły mniej niż 5% całkowitej ilości metabolitów wydalanych z moczem. Karbidopa w niezmienionej postaci była również wydalana z moczem. Nie obserwowano obecności koniugatów. Metabolizm lewodopy. Lewodopa szybko wchłania się z przewodu pokarmowego i podlega intensywnemu metabolizmowi. Możliwe jest powstanie ponad 30 metabolitów, jednakże, jest ona metabolizowana głównie do dopaminy, adrenaliny (epinefryny) oraz noradrenaliny (norepinefryny), a następnie do kwasu dihydroksyfenylooctowego, kwasu homowanilinowego i kwasu wanilinomigdałowego. W osoczu i płynie mózgowo-rdzeniowym występuje 3-O-metylodopa. Jej znaczenie nie jest znane. Po podaniu pacjentom z chorobą Parkinsona pojedynczych dawek lewodopy znakowanej radioizotopem na czczo, maksymalny poziom radioaktywności w osoczu osiągany jest w ciągu 0,5-2 godzin, a radioaktywność pozostaje mierzalna przez 4–6 godzin. Po uzyskaniu maksymalnych stężeń około 30% radioaktywności występuje w postaci amin katecholowych, 15% jako dopamina i 10% jako dopa. Związki radioaktywne są szybko wydalane z moczem, a jedną trzecią dawki można wykryć w moczu w ciągu 2 godzin. W moczu, 80-90% metabolitów to kwasy fenylokarboksylowe, głównie kwas homowanilinowy. W ciągu 24 godzin, 1-2% odzyskanej radioaktywności stanowi dopamina, a mniej niż 1% adrenalina (epinefryna), noradrenalina (norepinefryna) i niezmieniona lewodopa. Wpływ karbidopy na metabolizm lewodopy. W badaniach przeprowadzonych u zdrowych ochotników, karbidopa statystycznie istotnie zwiększała stężenie lewodopy w osoczu w porównaniu z placebo. Działanie to obserwowano zarówno wtedy, gdy karbidopę podawano przed lewodopą, jak podczas jednoczesnego podawania obu produktów leczniczych. W jednym badaniu, wcześniejsze podanie karbidopy powodowało około 5-krotne zwiększenie stężenia lewodopy w osoczu, uzyskiwanego po podaniu pojedynczej dawki i wydłużenie czasu trwania mierzalnych stężeń lewodopy w osoczu z 4 do 8 godzin. Podobne wyniki osiągnięto w badaniach, w których oba produkty lecznicze podawano równocześnie. W badaniu, w którym pacjentom z chorobą Parkinsona podawano karbidopę, a następnie pojedynczą dawkę lewodopy z rdzeniem cząsteczki znakowanej radioizotopem, okres półtrwania całkowitej radioaktywności lewodopy w osoczu był wydłużony z 3 do 15 godzin. Karbidopa co najmniej 3-krotnie zwiększała odsetek radioaktywności niezmienionej lewodopy. Wcześniejsze podanie karbidopy powodowało zmniejszenie stężenie dopaminy i kwasu homowanilinowego zarówno w osoczu, jak i w moczu. #### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie leku Badania toksyczności. Wartość LD50 podawanej doustnie karbidopy wynosi 1750 mg/kg mc. u dorosłych samic myszy, 4810 mg/kg mc. u młodych dorosłych samic szczurów i 5610 mg/kg mc. u młodych dorosłych samców szczurów. Ostra toksyczność podawanej doustnie karbidopy jest podobna u potomstwa niedawno odsadzonego od matek, jak i u dorosłych szczurów, jednakże jest ona bardziej toksyczna u nowo narodzonych szczurów. Podczas badań działanie produktu leczniczego było podobne u myszy i szczurów, i powodowało opadanie powiek, ataksję i zmniejszoną aktywność. U myszy, obserwowano zmniejszenie częstości rytmu oddechowego. Zwierzęta zwykle umierały w ciągu 12 godzin, ale niektóre zgony obserwowano do 12 dni później. Wartość LD50 podawanej doustnie lewodopy mieści się w przedziale od 800 mg/kg mc. u nowo narodzonych samców i samic szczurów do 2260 mg/kg mc. u młodych dorosłych samic szczurów. W badaniach przeprowadzonych na zwierzętach lewodopa powodowała wokalizację, drażliwość, pobudzenie, ataksję i zwiększoną aktywność, po których, w ciągu 1-2 godzin następowało zmniejszenie aktywności. Zwierzęta zwykle umierały w ciągu 30 minut do 12 godzin, ale niektóre zgony obserwowano do 5 dni później. Wartości LD50 różnych połączeń karbidopy i lewodopy podawanych doustnie u myszy, wynoszą od 1930 mg/kg mc. (połączenie karbidopy z lewodopą w stosunku 1:1) do 3270 mg/kg mc. (połączenie karbidopy z lewodopą w stosunku 1:3). Liczby określają całkowitą dawkę połączenia karbidopy z lewodopą. W badaniach, wartości LD50 obserwowane przy połączeniu karbidopy z lewodopą w stosunku 1:3, nie uległy zasadniczej zmianie przy połączeniu w stosunku 1:4, 1:5 i 1:10. Połączenia w stosunku 1:3, 1:4, 1:5 i 1:10 były mniej toksyczne niż połączenia w stosunku 1:1 i 1:2. Objawy zatrucia obejmowały ustawienie ogona w pozycji pionowej, jeżenie się włosów, ataksję, łzawienie i zwiększoną aktywność. Po podaniu dawek 1500 mg/kg mc. i większych, obserwowano drgawki kloniczne i zwiększoną drażliwość. Po podaniu dawek 4120 mg/kg mc. i większych, obserwowano grubofaliste drżenie głowy i ciała. Po podaniu dawek od 4120 mg/kg mc. do 5780 mg/kg mc., zwierzęta umierały zwykle w ciągu 30 minut do 12 godzin, a po podaniu dawki 2940 mg/kg mc. zgony obserwowano do 12 dni później. Przewlekłą toksyczność karbidopy, podawanej doustnie w dawkach dobowych od 25 mg/kg mc. do 135 mg/kg mc., oceniano w trwających rok badaniach prowadzonych na małpach oraz trwających 96 tygodni badaniach na szczurach. U małp nie obserwowano działań związanych z podaniem produktu leczniczego. We wszystkich grupach dawkowania u niektórych szczurów wystąpiła atonia. W grupie szczurów otrzymujących największą dawkę, średnia masa nerek była znacznie większa niż w porównywalnych grupach kontrolnych, chociaż nie stwierdzono żadnych makroskopowych ani mikroskopowych zmian wyjaśniających to zjawisko. Nie stwierdzono żadnych zmian histologicznych wynikających z ekspozycji na produkt leczniczy. W trwającym 96 tygodni badaniu na szczurach nie obserwowano wpływu karbidopy na rozwój różnych typów nowotworów ani na zwiększenie częstości ich występowania. U psów, karbidopa powodowała niedobór pirydoksyny, któremu można zapobiegać poprzez jednoczesne podawanie pirydoksyny. Z wyjątkiem niedoboru pirydoksyny, obserwowanego u psów, nie obserwowano toksyczności karbidopy spowodowanej działaniem hydrazyny. Po doustnym podawaniu karbidopy z lewodopą w trzech różnych stosunkach dawek przez 54 tygodnie małpom i przez 106 tygodni szczurom, główne skutki fizyczne wynikały z farmakologicznego działania produktów leczniczych. Dawki stosowane w badaniu wynosiły (karbidopa + lewodopa) 10 mg/kg mc. + 20 mg/kg mc. na dobę, 10 mg/kg mc. + 50 mg/kg mc. na dobę i 10 mg/kg mc. + 100 mg/kg mc. na dobę. Nie obserwowano wyraźnych skutków fizycznych po zastosowaniu dawki 10 mg/kg mc. + 20 mg/kg mc. na dobę. Po podaniu dawek 10 mg/kg mc. + 50 mg/kg mc. na dobę i 10 mg/kg mc. + 100 mg/kg mc. na dobę obserwowano nadpobudliwość u małp. Po podaniu dawki 10 mg/kg mc. + 100 mg/kg mc. na dobę nadpobudliwość utrzymywała się przez 32 tygodnie, natomiast po podaniu dawki 10 mg/kg mc. + 50 mg/kg mc. na dobę zmniejszała się ona w miarę trwania badania i po 14 tygodniach nie obserwowano już nadpobudliwości. Po podaniu dawki 10 mg/kg mc. + 100 mg/kg mc. na dobę, aż do 22 tygodnia badania obserwowano zmniejszoną koordynację mięśniową i osłabienie mięśni. Nie obserwowano zmian morfologicznych w badaniach histopatologicznych. U szczurów otrzymujących połączenie karbidopy z lewodopą w dawce 10 mg/kg mc. + 50 mg/kg mc. na dobę lub 10 mg/kg mc. + 100 mg/kg mc. na dobę obserwowano zmniejszoną aktywność i nieprawidłowości postawy ciała. Druga dawka powodowała nadmierne ślinienie. Przyrost masy ciała uległ zwolnieniu. W badaniach histopatologicznych u dwóch szczurów po zastosowaniu dawki 10 mg/kg mc. + 100 mg/kg mc. na dobę przez 26 tygodni obserwowano niewielki przerost komórek wydzielniczych ślinianek podżuchwowych. Po 54 tygodniach i 106 tygodniach nie obserwowano zmian histomorfologicznych w przypadku żadnej wielkości dawki. U szczurów otrzymujących produkt złożony w większych dawkach i przez krótszy czas lub samą lewodopę, obserwowano przerost komórek wydzielniczych gruczołów ślinowych. Badania teratogenności i wpływu na reprodukcję. Karbidopa w dawce 120 mg/kg mc./dobę nie powodowała wad rozwojowych u myszy ani szczurów. Lewodopa w dawkach 125 mg/kg mc./dobę i 250 mg/kg mc./dobę powodowała u królików wady rozwojowe trzewne i szkieletowe. Połączenie karbidopy i lewodopy w dawkach od 25 mg/kg mc. + 250 mg/kg mc./dobę do 100 mg/kg mc. + 500 mg/kg/dobę nie powodowało wad rozwojowych u myszy, natomiast u królików wady rozwojowe trzewne i szkieletu były ilościowo i jakościowo podobne do występujących po podaniu samej lewodopy. Karbidopa podawana doustnie w dawkach 30 mg/kg mc./dobę, 60 mg/kg mc./dobę lub 120 mg/kg mc./dobę nie wpływała na zachowania rozrodcze, płodność ani żywotność potomstwa u szczurów. Największa dawka powodowała umiarkowane opóźnienie przyrostu masy ciała u samców. Połączenie karbidopy z lewodopą w dawkach 10 mg/kg mc. + 20 mg/kg mc. na dobę, 10 mg/kg mc. + 50 mg/kg mc. na dobę i 10 mg/kg mc. + 100 mg/kg mc. na dobę nie powodowało zaburzeń płodności i zdolności do rozrodu u samic lub samców szczurów, ani nie wpływało na wzrost i żywotność potomstwa. Badania rakotwórczości. W badaniu, w którym karbidopę podawano szczurom doustnie w dawkach 25 mg/kg mc., 45 mg/kg mc. lub 135 mg/kg mc./dobę przez 96 tygodni, nie stwierdzono znaczących różnic w śmiertelności lub częstości występowania nowotworów pomiędzy grupą szczurów eksponowanych na działanie produktu, a grupą kontrolną. W badaniach, w których szczurom podawano doustnie połączenie karbidopy z lewodopą (10 mg/kg mc. + 20 mg/kg mc. na dobę, 10 mg/kg mc. + 50 mg/kg mc. na dobę lub 10 mg/kg mc. + 100 mg/kg mc. na dobę) przez 106 tygodni, nie obserwowano wpływu na śmiertelność, częstość występowania nowotworów lub rozwój różnych typów nowotworów u szczurów eksponowanych na działanie produktu leczniczego, w porównaniu z równoległą grupą kontrolną. ### 6. DANE FARMACEUTYCZNE #### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Karboksymetyloskrobia sodowa Magnezu stearynian Skrobia kukurydziana Mannitol Powidon (K-30) #### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. #### 6.3 Okres ważności Parkador, 25 mg + 250 mg, tabletki 2 lata. Parkador, 25 mg + 100 mg, tabletki Parkador, 12,5 mg + 50 mg, tabletki 3 lata. #### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Parkador, 25 mg + 250 mg, tabletki Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. Parkador, 25 mg + 100 mg Parkador, 12,5 mg + 50 mg Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. #### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelka z HDPE z polipropylenowym (PP) zamknięciem zabezpieczającym przed dostępem dzieci i pierścieniem gwarancyjnym, w tekturowym pudełku. Wielkość opakowania: 100 tabletek. #### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. ### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Orion Corporation Orionintie 1 02200 Espoo Finlandia ### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Parkador, 25 mg + 250 mg Pozwolenie nr 28775 Parkador, 25 mg + 100 mg Pozwolenie nr 27796 Parkador, 12,5 mg + 50 mg Pozwolenie nr 27795 ### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA Parkador, 25 mg + 250 mg: Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: Parkador, 25 mg + 100 mg i Parkador, 12,5 mg + 50 mg Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 19.04.2023 ### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO --- > Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.