# Xevoben

> Lewodopa + Benserazyd · 100 mg + 25 mg · Tabletki

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Xevoben
- **Nazwa powszechna:** Levodopum + Benserazidum
- **Substancja czynna:** [Lewodopa + Benserazyd](https://apteka.online/odpowiedniki/levodopum)
- **Moc:** 100 mg + 25 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N04BA02
- **Liczba opakowań:** 5
- **Numer pozwolenia:** 27961
- **Podmiot odpowiedzialny:** Farmak International Sp. z o.o.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-chorobie-parkinsona/xevoben-tabl-100-mg-25-mg-farmak
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-chorobie-parkinsona/xevoben-tabl-100-mg-25-mg-farmak.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/46967/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/46967/characteristic

## Dostępne opakowania (5)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 100 tabl. | 5905701070206 | Rp | 38,54 zł (dopłata od 17,27 zł) | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 20 tabl. | 5905701070169 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 tabl. | 5905701070176 | Rp | — | Brak danych | — |
| 50 tabl. | 5905701070183 | Rp | — | Brak danych | — |
| 60 tabl. | 5905701070190 | Rp | — | Brak danych | — |

## Leki refundowane

### 100 tabl. — EAN 5905701070206 · cena jedn. 0,39 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Choroba i zespół Parkinsona | ryczałt | 38,54 zł | 17,27 zł | 21,27 zł | 24,47 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Xevoben i w jakim celu się go stosuje?
Xevoben jest lekiem zawierającym substancje czynne: lewodopę oraz benserazyd. Substancja czynna
lewodopa jest prekursorem substancji wytwarzanej przez organizm człowieka – dopaminy.
Niedostateczna ilość dopaminy w określonych partiach mózgu jest przyczyną zarówno choroby
Parkinsona, jak i zespołu niespokojnych nóg. Niedobór ten jest uzupełniany poprzez przekształcenie
lewodopy w dopaminę. Druga substancja czynna – benserazyd blokuje rozpad lewodopy poza
mózgiem oraz umożliwia przyjęcie mniejszej dawki lewodopy.

Lek Xevoben jest stosowany:
- w leczeniu choroby Parkinsona (drżączka porażenna, choroba charakteryzująca się drżeniem,
spowolnieniem ruchów oraz sztywnością mięśni);
- w leczeniu objawów przypominających objawy choroby Parkinsona, ale będących wynikiem
zatrucia, zapalenia mózgu i zmian w mózgu spowodowanych miażdżycą tętnic (zespół
parkinsonowski). Wyjątek stanowią objawy przypominające chorobę Parkinsona wywołane
przez określone leki (parkinsonizm indukowany leczeniem).
- w leczeniu zespołu niespokojnych nóg o nieznanej przyczynie;
- w leczeniu zespołu niespokojnych nóg wynikającego z niewydolności nerek wymagającej
dializy.
Przed rozpoczęciem leczenia lewodopą z benserazydem lekarz upewni się, że objawy zespołu
niespokojnych nóg nie są wywołane niedoborem żelaza. Jeśli zaistnieje taka sytuacja, należy
rozpocząć lecznie polegające na suplementacji żelaza.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Xevoben

Kiedy nie stosować leku Xevoben
- jeśli pacjent ma uczulenie na lewodopę, benserazyd lub którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- u pacjentów w wieku poniżej 25 lat (musi być zakończony rozwój układu kostnego);

PL/H/0943/001-003/IA/014/G 2

- u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami określonych narządów produkujących hormony, takimi
jak nadczynność tarczycy lub ze znacznie podwyższonym poziomem kortyzolu we krwi (zespół
Cushinga), lub z guzem nadnerczy;
- u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami metabolicznymi, wątroby, nerek lub szpiku kostnego;
- u pacjentów z ciężką chorobą nerek, nieleczoną dializami (dotyczy pacjentów z zespołem
niespokojnych nóg);
- u pacjentów z ciężką chorobą serca, taką jak poważny problem z przyspieszonym biciem serca
(tachykardia), ciężkie zaburzenia rytmu serca lub niewydolność serca;
- u pacjentów z określonymi zaburzeniami umysłowymi (psychozy), które mają lub nie mają
fizycznego pochodzenia;
- u pacjentów jednocześnie przyjmujących leki na nadciśnienie tętnicze zawierające substancję
czynną rezerpinę (patrz „Lek Xevoben a inne leki”);
- u pacjentów leczonych jednocześnie nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy
(MAO) (lek na depresję zawierający substancję czynną tranylcyprominę) lub połączeniem
selektywnego inhibitora MAO-A (lek na depresję zawierający substancję czynną
moklobemid) z selektywnym inhibitorem MAO-B (lek stosowany w leczeniu choroby
Parkinsona, który zawiera substancję czynną selegilinę lub rasagilinę) (patrz „Lek Xevoben
a inne leki”);
- u pacjentów z wysokim ciśnieniem śródgałkowym (jaskra z zamkniętym kątem przesączania);
- u pacjentek w ciąży;
- u pacjentek w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji (patrz „Ciąża
i karmienie piersią”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Xevoben należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
pielęgniarką.

U osób predysponowanych mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku Xevoben u pacjentów, u których wystąpiło
nasilone zmęczenie w ciągu dnia lub nagły, niespodziewany napad snu w trakcie leczenia lekiem
Xevoben. Jeśli to dotyczy pacjenta, należy skonsultować się z lekarzem (patrz „Prowadzenie
pojazdów i obsługiwanie maszyn”).

Dodatkowe ostrzeżenie i środki ostrożności dla pacjentów z zespołem niespokojnych nóg
- jeśli u pacjenta występuje cięższa postać zespołu niespokojnych nóg i gdy wymagana jest
większa dawka leku Xevoben, niż ta opisana w punkcie 3, to w takim przypadku, jeśli objawy
ulegną nasileniu lub wystąpią wcześniej w ciągu dnia, należy przerwać leczenie lekiem
Xevoben.

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent lub jego bliscy zauważą nietypowe zachowania będące
wynikiem nieodpartego impulsu, przymusu, natrętnego wykonywania pewnych czynności,
szkodliwych dla pacjenta lub innych osób. Takie zachowania nazywane są zaburzeniami kontroli
impulsów i mogą obejmować uzależnienie od gier hazardowych, nadmierne objadanie się lub
wydawanie pieniędzy, nadmierny popęd seksualny lub nasilone myśli i odczucia seksualne. Może być
konieczne ponowne przeanalizowanie stosowanego leczenia przez lekarza.

Regularna kontrola lekarska jest niezbędna jeśli:
- pacjent miał w przeszłości zawał serca;
- u pacjenta występuje obecnie nieregularne bicie serca, zmniejszony przepływ krwi do tętnic
wieńcowych lub niewydolność serca;
- u pacjenta występowały w przeszłości wrzody żołądkowo-jelitowe;
- pacjent ma mniejszą wytrzymałość kości;
- u pacjenta występuje jaskra z otwartym kątem przesączania ponieważ teoretycznie lewodopa
może zwiększać ciśnienie śródgałkowe;
- pacjent ma cukrzycę.

PL/H/0943/001-003/IA/014/G 3

Dodatkowo, należy okresowo kontrolować czynność wątroby, nerek i układu krążenia oraz
kontrolować obraz krwi.

Przyjmowanie leku Xevoben może powodować problemy z krążeniem jako wynik nadmiernie
niskiego ciśnienia krwi (patrz punkt 4). Te objawy zwykle ustępują lub ulegają poprawie po
zmniejszeniu dawki leku Xevoben. Jeśli pacjent jest w podeszłym wieku lub jeśli jednocześnie
przyjmuje leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi lub inne leki, które mogą obniżać
ciśnienie krwi, lub jeśli pacjent ma problemy z krążeniem wynikające z niskiego ciśnienia krwi, lekarz
będzie uważnie kontrolował pacjenta, zwłaszcza na początku leczenia lub podczas zwiększania dawki.
Dlatego, niezbędne są regularne wizyty ustalone przez lekarza.

Ostrzeżenie
U niewielkiej liczby pacjentów z chorobą Parkinsona mogą wystąpić zaburzenia poznawcze
i zaburzenia zachowania, które mogą być związane, z przyjmowaniem leku Xevoben, w
przeciwieństwie do zaleceń lekarza, w znacznie większej dawce niż tej wymaganej do leczenia
zaburzeń ruchowych.

Po wielu latach terapii lekiem zawierającym te same substancje czynne co lek Xevoben, nagłe
odstawienie leku Xevoben może prowadzić do wystąpienia objawów odstawiennych (zwane
złośliwym zespołem odstawienia lewodopy). Objawy obejmują bardzo wysoką gorączkę, sztywność
mięśni i zmiany psychiczne. W ciężkich przypadkach może wystąpić wydalanie białek mięśniowych
z moczem (mioglobinuria), rozpad włókien mięśniowych (rabdomioliza), ostra niewydolność nerek
lub całkowite unieruchomienie. Objawy te są potencjalnie zagrażające życiu. W takim przypadku
należy natychmiast powiadomić lekarza!

Jeśli pacjent ma zaplanowany zabieg chirurgiczny w znieczuleniu ogólnym należy stosować lek
zawierający lewodopę/benserazyd przez jak najdłuższy czas do operacji, z wyjątkiem znieczulenia
przy użyciu halotanu. W znieczuleniu ogólnym z użyciem halotanu należy odstawić lek zawierający
lewodopę/benserazyd na 12-48 godzin przed zabiegiem, ze względu na możliwość wystąpienia wahań
ciśnienia krwi i (lub) zaburzeń rytmu serca u pacjentów przyjmujących jednocześnie
lewodopę/benserazyd z halotanem. Po zabiegu leczenie można wznowić, stopniowo zwiększając
dawkę, aż do osiągnięcia poprzednio stosowanej dawki.

Uwaga
Szczególnie na początku leczenia mogą wystąpić zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak suchość
w jamie ustnej, nudności, wymioty lub biegunka (patrz punkt 4). Można je w znacznym stopniu
ograniczyć lub wyeliminować poprzez przyjmowanie leku Xevoben jednocześnie z niewielkim
posiłkiem ubogim w białko (np. ciastka, sucharki lub podobne), popijanie leku płynem lub poprzez
powolne zwiększanie dawki.

Podczas długotrwałego leczenia i (lub) podczas stosowania wysokich dawek mogą wystąpić ruchy
mimowolne (patrz punkt 4). Objawy te zwykle ustępują lub są mniej uciążliwe po zmniejszeniu
dawki.

U pacjentów z chorobą Parkinsona występuje zwiększone ryzyko rozwoju czerniaka, w porównaniu
do populacji ogólnej. Nie jest jasne, czy obserwowane zwiększone ryzyko wynika z choroby
Parkinsona, czy z innych czynników, takich jak stosowanie lewodopy w leczeniu choroby Parkinsona.
Podczas stosowania leku Xevoben pacjenci powinni regularnie badać swoją skórę pod kątem
wystąpienia podejrzanych zmian oraz poddawać się okresowemu badaniu skóry przez odpowiedniego
specjalistę (np. dermatologa).

Uwaga do osób z otoczenia pacjenta
Leczenie lekiem Xevoben może prowadzić do wystąpienia chorobliwie obniżonego nastroju
(depresja), zwłaszcza jeśli istnieją wcześniejsze predyspozycje do wystąpienia takich objawów (patrz
punkt 4). Jednakże, depresja może być jednym z objawów choroby Parkinsona lub zespołu
niespokojnych nóg. Dlatego, pacjenci powinni być dokładnie monitorowani w kierunku zmian

PL/H/0943/001-003/IA/014/G 4

psychologicznych w celu wykrycia depresji na wczesnym etapie. W takim przypadku należy
skontaktować się z lekarzem.

Lek Xevoben a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Jednoczesne przyjmowanie leku Xevoben z poniższymi substancjami czynnymi lub lekami może
wpływać na ich działanie
- leki stosowane w leczeniu obniżonego ciśnienia krwi, zaburzeń krążenia, nieregularnego bicia
serca, leki indukujące poród, leki stosowane w leczeniu skurczów dolnych dróg oddechowych
(nazywane sympatykomimetykami), np. epinefryna, norepinefryna, izoproterenol lub
amfetamina. Działanie leków sympatykomimetycznych może zostać nasilone. Z tego powodu
ich jednoczesne przyjmowanie nie jest zalecane. Jeśli jednoczesne stosowanie jest konieczne,
należy dokładnie kontrolować układ sercowo-naczyniowy pacjenta, a dawka leku
sympatykomimetycznego może wymagać zmniejszenia.
- leki stosowane w leczeniu podwyższonego ciśnienia krwi (nazywane lekami
przeciwnadciśnieniowymi): działanie leku przeciwnadciśnieniowego może zostać nasilone
i w konsekwencji zwiększyć ryzyko spadku ciśnienia krwi. Dlatego należy regularnie kontrolować
ciśnienie krwi (patrz powyżej). Jeśli to konieczne, lekarz dostosuje dawkę leku Xevoben i (lub)
dawkę leku przeciwnadciśnieniowego.

Poniższe leki mogą wpływać na działanie leku Xevoben
Osłabienie działania przez:
- określone leki przeciwbólowe (opioidy);
- leki stosowane w leczeniu podwyższonego ciśnienia krwi, które zawierają substancję czynną
rezerpinę. W tym przypadku nie należy stosować leku Xevoben (patrz powyżej);
- określone leki obniżające nastrój (neuroleptyki).

Nasilenie działania i możliwe nasilenie działań niepożądanych przez:
- leki zawierające substancję czynną selegilinę (stosowane w leczeniu choroby Parkinsona).

Inne możliwe interakcje:
- określone leki stosowane w leczeniu depresji (nazywane inhibitorami MAO): jednoczesne
stosowanie leku Xevoben i leków zawierających tranylcyprominę jako substancję czynną może
niebezpiecznie podwyższyć ciśnienie krwi. Taka sytuacja może wystąpić do 2 tygodni po
zakończeniu leczenia tranylcyprominą. Lek Xevoben nie powinien być wtedy stosowany (patrz
powyżej). Z tego powodu należy zachować odstęp 2 tygodni między zakończeniem leczenia
tranylcyprominą i rozpoczęciem leczenia lekiem Xevoben. Z drugiej strony, jednoczesne
przyjmowanie leku Xevoben oraz moklobemidu, selegiliny i rasagiliny jest uważane za
bezpieczne.
- jednoczesne stosowanie leku Xevoben z domperydonem może prowadzić do podwyższonego
poziomu lewodopy we krwi. Ich jednoczesne podawanie może zwiększyć ryzyko wystąpienia
zaburzeń rytmu serca.

Jednoczesne stosowanie leku Xevoben z innymi lekami przeciw parkinsonizmowi (np. agoniści
dopaminy, amantadyna, leki przeciwcholinergiczne, selegilina, bromokryptyna) jest dozwolone.
Należy jednak mieć na uwadze, że może zostać wzmocnione nie tylko pożądane, ale i niepożądane
działanie leku. Lekarz może przepisać zmniejszoną dawkę leku Xevoben lub innego leku. Jeśli
leczenie wspomagające jest rozpoczynane lekiem zawierającym entakapon, może być również
konieczne zmniejszenie dawki leku Xevoben.

Zmiany w diagnostycznych testach laboratoryjnych
Mogą wystąpić zmiany w następujących testach laboratoryjnych:
- lewodopa może mieć wpływ na wyniki badań laboratoryjnych dotyczących katecholamin,
kreatyniny, kwasu moczowego oraz glukozy (w glukozurii);

PL/H/0943/001-003/IA/014/G 5

- mogą występować fałszywie dodatnie wyniki obecności związków ketonowych wykonywanych
za pomocą testów paskowych (reakcja ta nie ulega zmianie gdy próbka moczu zostanie
zagotowana);
- mogą występować fałszywie ujemne wyniki obecności glukozy w moczu określanej za pomocą
oksydazy glukozowej;
- mogą występować fałszywie dodatnie wyniki odczynu Coombsa.

Znieczulenie ogólne z użyciem halotanu
W przypadku znieczulenia ogólnego gdy niezbędne jest użycie halotanu, należy odstawić lek
zawierający lewodopę/benserazyd na 12-48 godzin przed zabiegiem, ze względu na ryzyko
wystąpienia wahania ciśnienia krwi i (lub) arytmii.

Lek Xevoben z jedzeniem i piciem
Należy unikać spożywania posiłków bogatych w białko tuż przed przyjęciem leku Xevoben, gdyż
może to osłabić działanie leku.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testu ciążowego, aby wykluczyć ciążę.

Nie wolno stosować leku Xevoben w okresie ciąży, gdyż brak jest dostępnych badań wśród kobiet
w okresie ciąży, a badania na zwięrzętach wykazały szkodliwy wpływ na nienarodzone potomstwo
obydwu substancji czynnych zawartych w leku Xevoben. Kobiety w wieku rozrodczym powinny
stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia lekiem Xevoben. Jeśli mimo to pacjentka
zajdzie w ciążę lub przypuszcza że może być w ciąży powinna skonsultować się z lekarzem. Lekarz
zaleci jak przerwać leczenie lekiem Xevoben.
W trakcie leczenia lekiem Xevoben nie wolno karmić piersią. Jeśli wymagane jest leczenie lekiem
Xevoben należy przerwać karmienie piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Xevoben może wywierać duży wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn. W rzadkich przypadkach, stosowanie leku Xevoben może wywołać nadmierne zmęczenie lub
nagły napad snu. Jeśli dotyczy to pacjenta, należy zrezygnować z prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn aby uniknąć ryzyka poważnego urazu dla pacjenta lub innych osób do momentu
ustąpienia nadmiernego zmęczenia lub nagłych napadów snu.

Lek Xevoben zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

### 3. Jak stosować lek Xevoben?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Liczba przyjmowanych tabletek leku Xevoben zależy od stopnia ciężkości choroby i stopnia tolerancji
leku Xevoben przez pacjenta. Najbardziej optymalna dawka dla pacjenta jest ustalana poprzez
stopniowe zwiększanie dawki dobowej. Z tego powodu dawka przepisana pacjentowi może różnić się
od dawki przepisanej innym pacjentom. Nie należy samodzielnie zmieniać dawki ustalonej przez
lekarza.

Leczenie objawów choroby Parkinsona
Jeśli lekarz nie zaleci inaczej, schemat leczenia wygląda następująco

PL/H/0943/001-003/IA/014/G 6

Leczenie rozpoczyna się od małych dawek, które są następnie stopniowo zwiększane w celu
ograniczenia wystąpienia działań niepożądanych oraz by nie zmniejszyć prawdopodobieństwa
wystąpienia efektu terapeutycznego.

U pacjentów, u których choroba Parkinsona nie była wcześniej leczona, leczenie rozpoczyna się
przyjmowaniem 100-200 mg lewodopy oraz 25-50 mg benserazydu na dobę. Co każdy 3. – 7. dzień
lekarz może zwiększyć dawkę dobową o 50 mg lewodopy + 12,5 mg benserazydu lub 100 mg
lewodopy + 25 mg benserazydu.

Nie należy przyjmować więcej niż 800 mg lewodopy i 200 mg benserazydu na dobę.

Podsumowanie dawkowania w formie tabelarycznej:

Dawka początkowa 100–200 mg
lewodopy + 25–50 mg
benserazydu

Zwiększanie dawki 50–100 mg
lewodopy + 12,5–25 mg
benserazydu

Maksymalna dawka dobowa
800 mg lewodopy + 200 mg
benserazydu
1 - 2 tabletki ½ -1 tabletki 8 tabletek

Jeśli wystąpią działania niepożądane (patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”), lekarz może
zmniejszyć dawkę leku. Ewentulane późniejsze zwiększanie dawki jest wolniejsze.

Jeśli nastąpiła zmiana schematu leczenia z leku zawierającego jedynie lewodopę na lek Xevoben
(połączenie lewodopy i benserazydu), podobny efekt terapeutyczny można osiągnąć podając jedynie
20% poprzedniej dawki lewodopy. Podczas dokonywania takiej zmiany należy zachować 12-godzinny
odstęp pomiędzy przyjęciem poprzedniego i nowego leku.

Jeśli pacjent stosuje inny lek na chorobę Parkinsona, może dodatkowo przyjmować lek Xevoben.
Jednakże, jak tylko stan pacjenta leczonego lekiem Xevoben ulegnie poprawie, należy ponownie
ocenić przyjmowaną dawkę innego leku i ją zredukować, a następnie, jeśli to konieczne, stopniowo go
odstawić.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek
U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby oraz z łagodnymi do umiarkowanych
zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥30 mL/min), dostosowanie dawki leku Xevoben
nie jest konieczne.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Leku Xevoben nie wolno stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 25 lat (patrz punkt 2).

Sposób podawania
Podanie doustne.
Tabletki leku Xevoben, 100 mg + 25 mg można podzielić na 2 lub 4 równe dawki.
W miarę możliwości, lek Xevoben należy przyjmować na 30 minut przed posiłkiem lub 1 godzinę po
posiłku popijąc tabletkę (tabletki) odpowiednią ilością płynu (najlepiej szklanką wody) lub przyjmując
niewielki posiłek ubogi w białko (np. ciastka, sucharki lub podobne).

Czas trwania leczenia
Lek Xevoben zastępuje obecny w organizmie neuroprzekaźnik – dopaminę, która nie jest
w wystarczającym stopniu produkowana przez organizm. Dlatego leczenie lekiem Xevoben jest
leczeniem długoterminowym. Przynajmniej 3-miesięczne leczenie może być wymagane, aby lekarz
mógł ocenić skuteczność terapii.

Częstość podawania
Początkowo, dawka dobowa jest podzielona na 2 do 4 dawek indywidualnych, przy wyższych
dawkach: przynajmiej 4 dawki indywidualne.

PL/H/0943/001-003/IA/014/G 7

Pacjenci, którzy odczuwają duże wahania sprawności ruchowej w ciągu dnia (zjawisko „on-off”)
powinni otrzymywać mniejsze dawki leku Xevoben częściej w ciągu dnia. Jeśli to konieczne,
lekarz może zmienić leczenie na lek Xevoben, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde.

Leczenie objawów zespołu niespokojnych nóg (ang. RLS, restless legs syndrome)
Liczba przyjmowanych tabletek leku Xevoben zależy od stopnia ciężkości zespołu niespokojnych nóg.
Może być konieczne ustalenie najbardziej optymalnej dawki dla pacjenta poprzez stopniowe
zwiększanie dawki dobowej.

RLS z trudnościami z zasypianiem
Leczenie rozpoczyna się przyjmowaniem 100 mg lewodopy oraz 25 mg benserazydu na dobę (co
odpowiada 1 tabletce leku Xevoben, 100 mg + 25 mg). Jeśli u pacjenta nadal występują trudności
z zasypianiem, można zwiększyć dawkę leku do 200 mg lewodopy oraz 50 mg benserazydu na dobę
(co odpowiada 2 tabletkom leku Xevoben, 100 mg + 25 mg).

RLS z trudnościami z zasypianiem i z zaburzeniami snu w ciągu nocy
W przypadku pacjentów z RLS, u których występują zarówno trudności z zasypianiem, jak
i zaburzenia snu w ciągu nocy, należy stosować połączenie tabletki leku Xevoben oraz kapsułki
o przedłużonym uwalnianiu (to jest postaci leku, w której substancja czynna jest uwalniana przez
dłuższy czas). Należy przyjąć 100 mg lewodopy + 25 mg benserazydu w postaci o przedłużonym
uwalnianiu razem z 1 tabletką leku Xevoben 100 mg + 25 mg, godzinę przed pójściem spać.
Jeżeli nie doprowadzi to do wystarczającego złagodzenia dolegliwości w drugiej części nocy, można
zwiększyć dawkę leku do 200 mg lewodopy + 50 mg benserazydu w postaci o przedłużonym
uwalnianiu.

Uwaga
Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 200 – 300 mg lewodopy oraz 50 – 75 mg
benserazydu na dobę (co odpowiada 2 – 3 tabletkom leku Xevoben, 100 mg + 25 mg) aby uniknąć
nasilenia objawów, zajęcia innych części ciała lub występowania objawów RLS wcześniej w ciągu
dnia.

W takim przypadku, ważne jest aby nie podwyższać dalej dawki. Zamiast tego, lekarz powinien
rozważyć leczenie uzupełniające ze zredukowaniem dawki leku Xevoben lub stopniowe odstawienie
leku Xevoben i zastąpienie go innym lekiem.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek
U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby oraz z łagodnymi do umiarkowanych
zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥30 ml/min), dostosowanie dawki nie jest
konieczne.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Leku Xevoben nie wolno stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 25 lat (patrz punkt 2).

Sposób podawania
Podanie doustne.
Tabletki leku Xevoben, 100 mg + 25 mg można podzielić na 2 lub 4 równe dawki.
W miarę możliwości, lek Xevoben należy przyjmować na 30 minut przed posiłkiem lub 1 godzinę po
posiłku popijąc tabletkę (tabletki) odpowiednią ilością płynu (najlepiej szklanką wody) lub przyjmując
niewielki posiłek ubogi w białko (np. ciastka, sucharki lub podobne).

Czas trwania leczenia
Lekarz poinformuje pacjenta, jak długo należy przyjmować lek Xevoben w celu leczenia zespołu
niespokojnych nóg. Tabletki są zwykle stosowane przez długi czas. Lekarz będzie sprawdzał
w regularnych odstępach czasu konieczność dalszego przyjmowania leku Xevoben.

Jeśli pacjent ma wrażanie że działanie leku jest za słabe lub za silne, należy zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty.

PL/H/0943/001-003/IA/014/G 8

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Xevoben
Jeśli pacjent przypadkowo przyjął dwa razy pojedynczą dawkę, nie ma to wpływu na dalsze leczenie,
należy kontynuować schemat leczenia.
Jeśli pacjent przyjął znacznie większą dawkę leku Xevoben, mogą wystąpić objawy wymienione w
punkcie 4 „Możliwe działania niepożądane”. Jeśli wystąpią objawy zagrażające życiu pacjenta, należy
natychmiast skontaktować się z najbliższym lekarzem!
Leczenie polega na zastosowaniu ogólnej procedury stosowanej w przypadkach przedawkowania, ze
szczególnym uwzględnieniem monitorowania parametrów sercowo-naczyniowych.

Pominięcie zastosowania leku Xevoben
W chorobie Parkinsona/zespół parkinsonowski
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki. Jeśli pacjent pominął
przyjęcie tabletki leku Xevoben tylko raz, należy kontynuować schemat leczenia.
Należy jednak pamiętać, że działanie leku Xevoben jest skuteczne tylko wtedy, gdy lek jest
przyjmowany zgodnie ze schematem leczenia ustalonym przez lekarza.

W zespole niespokojnych nóg
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Jeśli pacjent pominął
przyjęcie tabletki leku Xevoben, należy przyjąć pominiętą tabletkę wieczorem lub w nocy, jak tylko
sobie o tym przypomni. Jeśli pacjent nie przyjmie pominiętej tabletki aż do następnego ranka, należy
kontynuować przyjmowanie leku Xevoben jak do tej pory, tzn. nie wolno stosować dawki podwójnej.
Należy jednak pamiętać, że działanie leku Xevoben jest skuteczne tylko wtedy, gdy lek jest
przyjmowany zgodnie ze schematem leczenia ustalonym przez lekarza.

Przerwanie stosowania leku Xevoben
Należy zwrócić się do lekarza w razie wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych. Lekarz
omówi z pacjentem inne dostępne schematy postępowania oraz czy są dostępne inne metody leczenia.

Nie wolno samodzielnie odstawiać leku Xevoben gdyż może wystąpić nawrót objawów.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Częstość występowania działań niepożądanych podczas stosowania leku Xevoben jest nieznana.

Możliwe działania niepożądane:
- Katar, zapalenie oskrzeli, zakażenia z gorączką.
- Zmniejszona liczba płytek krwi, białych i czerwonych krwinek.
- Zmniejszony apetyt.
- Zaburzenia poznawcze i zaburzenia zachowania po przyjęciu większych niż zalecane dawek
leku (patrz punkt 2).
- Stan splątania, chorobliwie obniżony nastrój (depresja), który może być jednym z klinicznych
objawów choroby Parkinsona lub zespołu niespokojnych nóg (patrz punkt 2 „Uwaga do osób z
otoczenia pacjenta”), wewnętrzny niepokój, lęk, złudzenia sensoryczne, urojenia, zaburzone
poczucie czasu.
- U pacjenta może wystąpić niezdolność odparcia impulsu, pokusy czy przymusu wykonania
czynności, które mogą być szkodliwe dla pacjenta lub innych osób, które mogą obejmować:
- uzależnienie od uprawiania hazardu, mimo poważnych osobistych lub rodzinnych
konsekwencji,
- zmienione lub zwiększone zainteresowania oraz zachowania seksualne o dużym znaczeniu
dla pacjenta lub innych osób, np. czynności związanych z nasilonym popędem seksualnym,

PL/H/0943/001-003/IA/014/G 9

- kompulsywne, niekontrolowane wydawanie pieniędzy lub kompulsywne zakupy,
- napadowe objadanie się (spożywanie ogromnych ilości jedzenia w krótkim czasie) lub
kompulsywne jedzenie (spożywanie większej ilości jedzenia niż normalnie oraz większych
ilości niż jest to potrzebne do zaspokojenia głodu).
Należy poinformować lekarza, jeżeli pacjent przejawia któreś z tych zachowań, aby omówić
sposoby kontrolowania lub ograniczenia tych objawów.
- Brak odczuwania smaku, zaburzenia smaku, ruchy mimowolne wynikające z długotrwałego
leczenia i (lub) wysokich dawek leku (patrz punkt 2), zmęczenie, nasilone zmęczenie w ciągu
dnia, nagłe napady snu (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności), zawroty głowy, ból
głowy, suchość w jamie ustnej.
- Nieregularny rytm serca.
- Obniżone ciśnienie krwi, które wywołuje zawroty głowy oraz omdlenia (patrz punkt 2).
- Nudności, wymioty, biegunka, zwłaszcza na początku leczenia (patrz punkt 2), zmiana
zabarwienia śliny, języka, zębów i błony śluzowej jamy ustnej.
- Zwiększenie aktywności transaminaz, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej,
zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy.
- Reakcje nadwrażliwości skóry takie jak świąd i wysypka.
- Zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zmiana zabarwienia moczu (zwykle mocz przyjmuje
odcień czerwony, a po odstaniu ciemnieje).

Zaburzenia psychiczne takie jak wewnętrzny niepokój, lęk, zaburzenia snu, złudzenia sensoryczne,
urojenia, zaburzone poczucie czasu występują zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku lub
u pacjentów, u których w przeszłości występowały predyspozcyje do takich zaburzeń.

Dodatkowe działania niepożądane dotyczące pacjentów z chorobą Parkinsona/zespołem
parkinsonowskim
- znaczne zaburzenia koordynacji ruchowej po wydłużonym leczeniu;
- zaburzenia snu.

Dodatkowe działania niepożądane dotyczące pacjentów z zespołem niespokojnych nóg
- nasilenie lub przesunięcie wystąpienia objawów na popołudnie lub wczesny wieczór
w przypadku wydłużonego leczenia i (lub) wysokich dawek leku (patrz punkt 3, nagłówek
„Uwaga”);
- zaburzenia snu niezwiązane z zespołem niespokojnych nóg.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Xevoben?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie lub pudełku po:
EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

PL/H/0943/001-003/IA/014/G 10

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku. Przechowywać butelkę
szczelnie zamkniętą w celu ochrony przed wilgocią.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Xevoben
- Substancjami czynnymi leku są lewodopa i benserazyd. Jedna tabletka zawiera 100 mg
lewodopy + 25 mg benserazydu (w postaci chlorowodorku).
- Pozostałe składniki to: sodu dokuzynian, tlenek żelaza czerwony (E172), etyloceluloza 20 cps,
krzemionka koloidalna bezwodna, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana, kukurydziana,
mannitol, wapnia wodorofosforan, krospowidon typ A, magnezu stearynian.

Jak wygląda lek Xevoben i co zawiera opakowanie
Okrągłe, bladoczerwone tabletki o średnicy ok. 10 mm, z dwiema krzyżującymi się liniami podziału
po obu stronach.
Lek Xevoben jest dostępny w butelce HDPE zawierającej środek pochłaniający wilgoć, zamkniętej
białym, zabezpieczającym przed otwarciem przez dzieci wieczkiem PE, zawierającej 20, 30, 50, 60
lub 100 tabletek w tekturowym pudełku.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny
Farmak International Sp. z o.o.
ul. Koszykowa 65
00-667 Warszawa
tel.: +48 22 822 93 06
e-mail: biuro@farmakinternational.pl

Wytwórca/Importer
Farmak International Sp. z o.o.
ul. Chełmżyńska 249
04-458 Warszawa

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego:
Polska: Xevoben

Data ostatniej aktualizacji ulotki: maj 2025

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

PL/H/0943/001-003/IA/014/G 1

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Xevoben, 100 mg + 25 mg, tabletki

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka zawiera 100 mg lewodopy oraz 25 mg benserazydu (w postaci chlorowodorku).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka
Okrągłe, bladoczerwone tabletki o średnicy ok. 10 mm, z dwiema krzyżującymi się liniami podziału
po obu stronach. Tabletkę można podzielić na 2 lub 4 równe dawki.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

- Choroba Parkinsona (drżączka porażenna, choroba charakteryzująca się drżeniem,
spowolnieniem ruchów oraz sztywnością mięśni).
- Objawy przypominające objawy choroby Parkinsona, ale będące wynikiem zatrucia, zapalenia
mózgu i zmian w mózgu spowodowanych miażdżycą tętnic (zespół parkinsonowski). Wyjątek
stanowią objawy przypominające chorobę Parkinsona wywołane przez określone leki
(parkinsonizm indukowany leczeniem).
- Zespół niespokojnych nóg o nieznanej przyczynie.
- Zespół niespokojnych nóg wynikający z niewydolności nerek wymagającej dializy.

Uwaga: Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Xevoben lekarz upewni się, że objawy
zespołu niespokojnych nóg nie są wywołane niedoborem żelaza. Jeśli zaistnieje taka sytuacja, należy
rozpocząć leczenie polegające na suplementacji żelaza.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Choroba Parkinsona

Dawka zależy od ciężkości objawów pozapiramidowych i indywidualnej tolerancji pacjenta. Należy
unikać podawania dużych pojedynczych dawek. Leczenie należy rozpocząć od stopniowego
zwiększania dawki. Rozpoczęcie leczenia i stopniowe zwiększanie dawki stosowane jest w celu
ograniczenia wystąpienia działań niepożądanych oraz by nie zmniejszyć prawdopodobieństwa
wystąpienia efektu terapeutycznego.

Standardowe dawkowanie
- U pacjentów, wcześniej nieleczonych lewodopą, dawka początkowa wynosi 100-200 mg
lewodopy + 25-50 mg benserazydu na dobę. Odpowiada to 1 - 2 tabletkom produktu
leczniczego Xevoben.

PL/H/0943/001-003/IA/014/G 2

- Co każdy 3. – 7. dzień, dawka może zostać zwiększona o 50 mg lewodopy + 12,5 mg
benserazydu lub 100 mg lewodopy + 25 mg benserazydu. Odpowiada to ½ - 1 tabletce produktu
leczniczego Xevoben.
- Zazwyczaj, dawka dobowa nie powinna przekraczać 800 mg lewodopy + 200 mg benserazydu.
Odpowiada to 8 tabletkom produktu leczniczego Xevoben.
- Początkowo, dawka dobowa podzielona jest na 1 do 4 dawek indywidualnych. W późniejszym
etapie leczenia, dawka dobowa powinna być przyjmowana w przynajmniej 4 dawkach
pojedynczych.
- Jeśli wystąpią działania niepożądane (patrz punkt 4.8), dawka produktu leczniczego nie
powinna być dalej zwiększana lub może być czasowo zmniejszona, a późniejsze jej zwiększanie
powinno być wolniejsze. Jeśli wystąpią działania niepożądane ze strony układu pokarmowego,
można podać leki przeciwwymiotne takie jak domperidon.
- Jeśli nastąpiła zmiana schematu leczenia z produktu leczniczego zawierającego jedynie
lewodopę na połączenie lewodopy z benserazydem, podobny efekt terapeutyczny można
osiągnąć podając jedynie 20% poprzedniej dawki lewodopy. Przed rozpoczęciem leczenia
skojarzonego lewodopą i benserazydem należy zachować 12-godzinną przerwę w leczeniu.

Specjalne zalecenia dotyczące dawkowania
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby: u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych
zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny ≥30 mL/min) dostosowanie dawki nie jest konieczne
(patrz punkt 4.3).

Pacjenci w podeszłym wieku: dawka powinna być zwiększana powoli i stopniowo.

Produkt leczniczy Xevoben może byś stosowany jednocześnie z innymi produktami leczniczymi
przeciw parkinsonizmowi. Gdy tylko leczenie produktem leczniczym Xevoben przyniesie efekt
terapeutyczny, dawka innego leku powinna zostać zweryfikowana, stopniowo zmniejszona, i jeśli to
konieczne, odstawiona.

Pacjenci, którzy odczuwają duże wahania w działaniu produktu leczniczego w ciągu dnia
(zjawisko „on-off”) powinni otrzymywać mniejsze dawki częściej w ciągu dnia lub zmienić
leczenie na produkt leczniczy w postaci o przedłużonym uwalnianiu.

Dzieci i młodzież
Produkt leczniczy Xevoben jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci, młodzieży i pacjentów
poniżej 25 lat (patrz punkt 4.3).

Sposób podawania i czas trwania leczenia

Podanie doustne.
W miarę możliwości, tabletki należy przyjmować na 30 minut przed posiłkiem lub 1 godzinę po
posiłku, co pozwoli uniknąć kompetycyjnego wpływu białek z pokarmu na wychwyt lewodopy
i ułatwi szybszy początek działania leku (patrz punkt 4.5). Niepożądanych objawów ze strony układu
pokarmowego, które występują głównie w początkowej fazie leczenia, można zazwyczaj uniknąć,
przyjmując produkt leczniczy Xevoben z niewielkim posiłkiem ubogim w białko (np. ciastka, sucharki
lub podobne) lub popijając go napojem, bądź stopniowo zwiększając jego dawkę.

Tabletki produktu leczniczego Xevoben, 100 mg + 25 mg, można podzielić na równe dawki w celu
łatwiejszego połknięcia lub dostosowania do indywidualnego dawkowania.

Produkt leczniczy Xevoben jest zwykle stosowany przez długi czas (terapia zastępcza). Leczenie nie
powinno być ograniczone czasowo, jeśli jest dobrze tolerowane przez pacjenta.

PL/H/0943/001-003/IA/014/G 3

Zespół niespokojnych nóg (ang. RLS, restless legs syndrome)

Standardowe dawkowanie
Dawka produktu leczniczego Xevoben zależy od stopnia ciężkości zespołu niespokojnych nóg,
najbardziej optymalną dawkę ustala się poprzez stopniowe zwiększanie dawki dobowej (patrz punkt
4.4).

Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 200-300 mg lewodopy + 50-75 mg benserazydu
(co odpowiada 2 – 3 tabletkom produktu leczniczego Xevoben).

RLS z trudnościami z zasypianiem
Leczenie rozpoczyna się przyjmowaniem 100 mg lewodopy + 25 mg benserazydu na dobę (co
odpowiada 1 tabletce produktu leczniczego Xevoben). Jeśli objawy nie ustępują, zaleca się
zwiększenie dawki do 200 mg lewodopy + 50 mg benserazydu (co odpowiada 2 tabletkom produktu
leczniczego Xevoben).

RLS z trudnościami z zasypianiem i z zaburzeniami snu w ciągu nocy
U pacjentów z RLS lub z zaburzeniami snu w ciągu nocy, u których występują trudności
z zasypianiem, należy stosować połączenie tabletek oraz postaci o przedłużonym uwalnianiu. Pacjent
powinien przyjąć 100 mg lewodopy + 25 mg benserazydu w postaci o przedłużonym uwalnianiu
(to jest Xevoben XR, 100 mg + 25 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde) razem z 100 mg
lewodopy + 25 mg benserazydu w standardowej postaci (co odpowiada 1 tabletce produktu
leczniczego Xevoben), godzinę przed pójściem spać. Jeżeli nie doprowadzi to do wystarczającego
złagodzenia dolegliwości w drugiej części nocy, można zwiększyć dawkę leku do 200 mg lewodopy
+ 50 mg benserazydu w postaci o przedłużonym uwalnianiu.

Specjalne zalecenia dotyczące dawkowania
Nasilenie objawów: nie należy przekraczać zalecanej maksymalnej dawki dobowej leku Xevoben, aby
uniknąć nasilenia objawów (występowanie objawów RLS wcześniej w ciągu dnia, nasilenie objawów
oraz zajęcie innych części ciała). Jeśli wystąpi nasilenie objawów, ważne jest, aby nie przekraczać
maksymalnej dawki dobowej. Jeśli wystąpi nasilenie lub efekt z odbicia, należy rozważyć leczenie
uzupełniające ze zredukowaniem dawki lewodopy lub stopniowe odstawienie lewodopy i zastąpienie
jej innym produktem leczniczym.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby: u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami
czynności wątroby lub łagodnymi do umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny
≥30 ml/min) dostosowanie dawki nie jest konieczne.

Dzieci i młodzież
Produkt leczniczy Xevoben jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci, młodzieży i pacjentów
poniżej 25 lat (patrz punkt 4.3).

Sposób podawania i czas trwania leczenia

Podanie doustne.
Tabletki należy przyjmować 1 godzinę przed pójściem spać, najlepiej popijając je napojem lub
przyjmując z niewielkim posiłkiem ubogim w białko (np. ciastka, sucharki lub podobne).

Tabletki produktu leczniczego Xevoben, 100 mg + 25 mg, można podzielić na równe dawki w celu
łatwiejszego połknięcia lub dostosowania do indywidualnego dawkowania.

Produkt leczniczy Xevoben jest zwykle stosowany przez długi czas, podczas którego lekarz będzie
sprawdzał w regularnych odstępach czasu konieczność dalszego przyjmowania produktu leczniczego
w celu leczenia RLS.

PL/H/0943/001-003/IA/014/G 4

#### 4.3 Przeciwwskazania

- nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1,
- u pacjentów w wieku poniżej 25 lat (rozwój układu kostnego musi być zakończony),
- ciężkie zaburzenia endokrynologiczne tj. nadczynność tarczycy, zespół Cushinga lub guz
chromochłonny nadnerczy,
- ciężkie zaburzenia metaboliczne, wątroby, nerek lub szpiku kostnego,
- ciężka choroba nerek, nieleczona dializami (dotyczy pacjentów z zespołem niespokojnych nóg);
- ciężka choroba serca, taka jak ciążka tachykardia, ciężkie zaburzenia rytmu serca lub
niewydolność serca,
- zaburzenia umysłowe (psychozy), które mają lub nie mają fizycznego pochodzenia,
- jednoczesne podawanie rezerpiny lub nieselektywnych inhibitorów monoaminooksydazy
(MAO) z powodu ryzyka wystąpienia przełomu nadciśnieniowego. Podawanie inhibitorów
MAO należy zakończyć przynajmniej dwa tygodnie wcześniej przed rozpoczęciem leczenia
produktem leczniczym Xevoben. Jednakże, jednoczesne podawanie z selektywnymi
inhibitorami MAO-B, tj. selegilina lub rasagilina, lub z selektywnymi inhibitorami MAO-A,
tj. moklobemid nie jest przeciwwskazane. Łączne podawanie selektywnego inhibitora MAO-A
i selektywnego inhibitora MAO-B odpowiada nieselektywnemu hamowaniu MAO i dlatego nie
należy stosować tego połączenia równocześnie z produktem leczniczym Xevoben (patrz punkt
4.5),
- jaskra z zamkniętym kątem przesączania.

Produktu leczniczego Xevoben nie wolno stosować u kobiet w okresie ciąży lub kobiet w wieku
rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji (patrz punkt 4.6). Jeśli mimo to pacjentka
zajdzie w ciążę w trakcie leczenia produktem leczniczym Xevoben, lekarz zaleci, jak przerwać
leczenie.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

U osób predysponowanych mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości.

Zgłaszano zmiany w liczbie krwinek (np. anemię hemolityczną, leukopenię i trombocytopenię)
(patrz punkt 4.8). W kilku przypadkach zgłaszano agranulocytozę i pancytopenię, w których
związek z przyjmowaniem produktu leczniczego zawierającego lewodopę i benserazyd nie mógł
być ani ustalony, ani wykluczony. Dlatego też, należy często kontrolować morfologię krwi
podczas rozpoczynania leczenia, a następnie regularnie przez cały czas trwania terapii.

Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których w przeszłości wystąpił zawał mięśnia sercowego,
z wcześniej istniejącymi zaburzeniami tętnic wieńcowych, zaburzeniami rytmu serca lub
niewydolnością serca. W tej grupie pacjentów należy często monitorować czynność serca w trakcie
rozpoczynania leczenia, a następnie regularnie przez cały czas trwania terapii.

Należy szczególnie uważnie kontrolować pacjentów, u których w przeszłości występowały wrzody
żołądkowo-jelitowe lub demineralizacja kości.

Należy regularnie mierzyć ciśnienie śródgałkowe u pacjentów z jaskrą z otwartym kątem
przesączania, gdyż lewodopa teoretycznie może je podwyższać.

U pacjentów z grupy ryzyka (np. pacjenci w podeszłym wieku, przyjmujący jednocześnie leki
przeciwnadciśnieniowe i inne leki mogące wywołać niedociśnienie ortostatyczne) może niezbyt często
wystąpić niedociśnienie ortostatyczne (patrz punkt 4.8). Ci pacjenci, jak również pacjenci, u których
zdiagnozowano niedociśnienie ortostatyczne, powinni być uważnie monitorowani, zwłaszcza na
początku leczenia lub podczas zwiększania dawki. Jednakże, niedociśnienie ortostatyczne może być
zwykle kontrolowane poprzez zmniejszenie dawki produktu leczniczego Xevoben.

PL/H/0943/001-003/IA/014/G 5

Szczególnie na początku leczenia mogą wystąpić zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak nudności,
wymioty lub biegunka (patrz punkt 4.8). Można je w znacznym stopniu ograniczyć poprzez
przyjmowanie produktu leczniczego Xevoben jednocześnie z niewielkim posiłkiem ubogim w białko
(np. ciastka, sucharki lub podobne), popijanie leku płynem lub poprzez powolne zwiększanie dawki.

Podczas leczenia produktem leczniczym Xevoben może wystąpić depresja (patrz punkt 4.8). Jednakże,
może być też elementem obrazu klinicznego pacjentów z chorobą Parkinsona. Dlatego wszystkich
pacjentów należy dokładnie monitorować czy nie występują u nich zmiany psychologiczne oraz
depresja z myślami samobójczymi lub bez nich.

Zespół dysregulacji dopaminowej (ang. DDS, Dopamine Dysregulation Syndrome): u niewielkiej
liczby pacjentów występują zaburzenia poznawcze i zaburzenia zachowania, które mogą być
bezpośrednio związane z przyjmowaniem większej niż zalecana przez lekarza, dawki produktu
leczniczego.

Nie wolno nagle odstawiać produktu leczniczego Xevoben. Po długotrwałym leczeniu produktem
leczniczym zawierającym lewodopę, nagłe odstawienie może prowadzić do wystąpienia złośliwego
zespołu neuroleptycznego z następującymi objawami: wysoka gorączka, sztywność mięśni, możliwe
zmiany psychiczne oraz zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatyninowej. W ciężkich przypadkach
mogą wystąpić: mioglobinuria, rabdomioliza, ostra niewydolność nerek oraz ostry zespół akinetyczny,
które mogą zagrażać życiu. W przypadku wystąpienia takich objawów pacjent powinien znaleźć się
pod obserwacją lekarza, w razie konieczności w szpitalu, i szybko otrzymać odpowiednie leczenie
objawowe, które po odpowiedniej ocenie przez lekarza, może obejmować wznowienie podawania
lewodopy z benserazydem. Dlatego przerwa w stosowaniu lewodopy ze wskazań terapeutycznych
może być przeprowadzona jedynie w szpitalu.

Dyskineza (np. ruchy pląsawicze i atetotyczne, patrz punkt 4.8) występująca w późniejszych etapach
leczenia, może być zwykle kontrolowana poprzez zmniejszenie dawki.

W przypadku dłuższego okresu leczenia mogą występować wahania odpowiedzi na leczenie (objawy
zamrożenia, dystonie końca dawki i zespół przełączenia „on-off”, patrz punkt 4.8). Zaburzenia te
można zazwyczaj wyeliminować lub ograniczyć poprzez odpowiednie dobranie dawki produktu
leczniczego lub przez podawanie mniejszych pojedynczych dawek w krótszych odstępach czasu.
Można następnie podjąć próbę stopniowego zwiększenia dawki w celu uzyskania silniejszego efektu
terapeutycznego (patrz punkt 4.2).

Jeśli pacjent wymaga znieczulenia ogólnego, należy kontynuować podawanie lewodopy
z benserazydem przez jak najdłuższy czas do operacji, z wyjątkiem znieczulenia przy użyciu halotanu.
W znieczuleniu ogólnym z użyciem halotanu, należy odstawić lewodopę z benserazydem na 12-48
godzin przed zabiegiem ze względu na możliwość wystąpienia wahań ciśnienia krwi i (lub) zaburzeń
rytmu serca. Po zabiegu leczenie można wznowić; dawka powinna być zwiększana stopniowo, do
dawki stosowanej przed operacją.

Podczas stosowania lewodopy może wystąpić senność i w rzadkich przypadkach nagłe napady snu.
Bardzo rzadko donoszono o przypadkach napadów snu mogących pojawiać się również podczas
wykonywania codziennych czynności, w niektórych przypadkach bez wcześniejszych sygnałów
ostrzegawczych, jak również bez świadomości wystąpienia napadu snu. Pacjentów należy
poinformować o takim ryzyku oraz zalecić zachowanie ostrożności w przypadku prowadzenia
pojazdów lub obsługi maszyn w trakcie leczenia lewodopą. Pacjenci, u których wystąpiła już
przedtem senność i (lub) napady snu nie mogą prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. W
przypadku wystąpienia senności lub napadów snu należy rozważyć zmniejszenie dawki lub
zakończenie leczenia (patrz punkt 4.7).

Zaburzenia kontroli impulsów
Należy regularnie monitorować pacjentów pod kątem rozwoju zaburzeń kontroli impulsów. Należy
poinformować pacjentów i ich opiekunów, że u osób leczonych agonistami dopaminy i (lub) innymi
dopaminergicznymi produktami leczniczymi zawierającymi lewodopę, w tym produktem leczniczym

PL/H/0943/001-003/IA/014/G 6

Xevoben, mogą wystąpić behawioralne objawy zaburzeń kontroli impulsów, w tym: uzależnienie od
gier hazardowych, zwiększone libido, hiperseksualność, kompulsywne wydawanie pieniędzy lub
kupowanie oraz kompulsywne lub napadowe objadanie się. W takich przypadkach zaleca się
przeanalizowanie stosowanego leczenia.

Badania laboratoryjne
W trakcie leczenia zaleca się okresowe kontrolowanie czynności wątroby, nerek i układu krążenia oraz
badanie morfologii krwi (patrz punkt 4.8). U pacjentów z cukrzycą należy często badać stężenie
glukozy we krwi i odpowiednio dostosowywać dawki leków przeciwcukrzycowych.

Czerniak
Badania epidemiologiczne wykazały, że u pacjentów z chorobą Parkinsona jest większe ryzyko
wystąpienia czerniaka w porównaniu do ogólnej populacji (około 2-6 razy wyższe). Nie jest jasne czy
obserwowane zwiększone ryzyko wynika z choroby Parkinsona, czy z innych czynników, takich jak
stosowanie lewodopy w leczeniu choroby Parkinsona. Dlatego też pacjenci i ich opiekunowie powinni
być poinformowani o konieczności regularnego badania czy nie występuje czerniak podczas
stosowania lewodopy z benserazydem w jakimkolwiek wskazaniu. Wskazane jest okresowe badanie
skóry przez odpowiedniego specjalistę (np. dermatologa).

Dodatkowe ostrzeżenie i środki ostrożności dla pacjentów z zespołem niespokojnych nóg
U pacjentów z ciężkimi objawami zespołu niespokojnych nóg oraz gdy wymagana jest większa dawka
lewodopy z benserazydem, wystąpienie nasilenia objawów może ograniczyć długotrwałe stosowanie
lewodopy z benserazydem.

Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt
leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje farmakokinetyczne
W przypadku jednoczesnego stosowania lewodopy z benserazydem w standardowej postaci
farmaceutycznej z działającym przeciwcholinergicznie triheksyfenidylem zmniejsza się szybkość, ale
nie stopień absorpcji lewodopy. Jednoczesne podawanie triheksyfenidylu i lewodopy z benserazydem
w postaci o przedłużonym uwalnianiu nie ma jednak wpływu na farmakokinetykę lewodopy.

Siarczan żelaza zmniejsza wartość maksymalnego stężenia w osoczu i wartość AUC lewodopy
o 30-50%. Zmiany farmakokinetyki obserwowane w przypadku jednoczesnego stosowania siarczanu
żelaza wydają się u niektórych, lecz nie u wszystkich pacjentów, istotne klinicznie.

Metoklopramid zwiększa szybkość wchłaniania lewodopy.

Domperidon może zwiększać biodostępność lewodopy w wyniku zwiększonego wchłaniania
lewodopy w jelicie. Może wystąpić zwiększone ryzyko arytmii z powodu jednoczesnego stosowania
lewodopy i domperidonu.

Interakcje farmakodynamiczne

Substancje wpływające na układ pozapiramidowy
Opioidy, leki przeciwnadciśnieniowe zawierające rezerpinę oraz leki neuroleptyczne hamują działanie
lewodopy z benserazydem.

Leki przeciwpsychotyczne
Jednoczesne podawanie leków przeciwpsychotycznych z lekami o właściwościach blokujących
receptor dla dopaminy, szczególnie antagonistami receptora D2, może hamować działanie lewodopy
z benserazydem. Należy zachować ostrożność w czasie jednoczesnego podawania tych leków

PL/H/0943/001-003/IA/014/G 7

i uważnie obserwować pacjenta, czy nie zmniejsza się działanie leków przeciw parkinsonizmowi i nie
nasilają się objawy choroby Parkinsona.

Inhibitory MAO
Lewodopy z benserazydem nie wolno jednocześnie podawać z nieodwracalnym, nieselektywnym
inhibitorem monoaminooksydazy (MAO). Dopuszcza się jednoczesne stosowanie z selektywnymi
inhibitorami MAO-B (np. selegilina, w dawce dobowej do 10 mg lub rasagilina) lub z selektywnymi
inhibitorami MAO-A (np. moklobemid). W określonych przypadkach, selegilina może zwiększyć
działanie lewodopy przeciw parkinsonizmowi bez wywoływania niebezpiecznych dla pacjenta
interakcji.
Jednoczesne podawanie selektywnego inhibitora MAO-A i selektywnego inhibitora MAO-B
odpowiada nieselektywnemu hamowaniu MAO i dlatego nie należy ich stosować jednocześnie
z lewodopą z benserazydem (patrz punkt 4.3).

Jednoczesne podawanie nieodwracalnego, nieselektywnego inhibitora MAO (np. tranylcypromina)
może prowadzić do wystąpienia przełomu nadciśnieniowego, prawdopodobnie do 2 tygodni po
zakończeniu przyjmowania inhibitora MAO. Dlatego między zaprzestaniem stosowania inhibitora
MAO a podaniem lewodopy z benserazydem powinna nastąpić 2-tygodniowa przerwa.

Leki sympatykomimetyczne
Jednoczesne przyjmowanie lewodopy z benserazydem oraz leków sympatykomimetycznych, jak np.
epinefryna, norepinefryna, izoproterenol lub amfetamina nie jest zalecane, ponieważ lewodopa może
nasilać ich działanie. Jeżeli jednoczesne podawanie lewodopy z benserazydem i leków
sympatykomimetycznych jest konieczne, należy monitorować czynności układu krążenia i ewentualne
zmniejszyć dawkę leków sympatykomimetycznych.

Inne leki przeciw parkinsonizmowi
Jednoczesne stosowanie lewodopy z benserazydem z innymi lekami przeciw parkinsonizmowi (np.
agonistami dopaminy, amantadyną, z lekami przeciwcholinergicznymi, selegiliną, bromokryptyną)
jest dozwolone, chociaż zarówno działanie lecznicze, jak i działania niepożądane mogą ulec nasileniu.
Może być konieczne zmniejszenie dawek lewodopy z benserazydem lub innych produktów
leczniczych. W przypadku jednoczesnego stosowania leczenia uzupełniającego inhibitorem COMT
(katecholo-O-metylotransferaza) może być konieczne zmniejszenie dawek lewodopy z benserazydem.
Należy zwrócić uwagę, aby na początku leczenia lewodopą z benserazydem nie odstawiać nagle
leków przeciwcholinergicznych, ponieważ działanie lewodopy występuje dopiero po pewnym czasie.

Leki przeciwnadciśnieniowe
Objawowe niedociśnienie ortostatyczne może pojawić się podczas jednoczesnego stosowania
lewodopy i inhibitora dekarboksylazy u pacjentów przyjmujących uprzednio leki
przeciwnadciśnieniowe. Możliwe jest nasilenie działania leków przeciwnadciśnieniowych, dlatego
należy regularnie kontrolować ciśnienie krwi oraz dostosować dawkę leków, jeśli to konieczne.

Posiłki bogate w białko
Jednoczesne spożywanie posiłków bogatych w białko może osłabiać działanie produktu leczniczego
Xevoben. Lewodopa należy do grupy dużych obojętnych aminokwasów (LNAA, ang. large neutral
amino acid) i konkuruje z kwasami LNAA pochodzącymi z białek obecnych w diecie o transport
przez błonę śluzową żołądka i przez barierę krew-mózg.

Zmiany w diagnostycznych testach laboratoryjnych
Mogą wystąpić zmiany w następujących testach laboratoryjnych:
- lewodopa może mieć wpływ na wyniki badań laboratoryjnych dotyczących katecholamin,
kreatyniny, kwasu moczowego oraz glukozy (w glukozurii);
- mogą występować fałszywie dodatnie wyniki obecności związków ketonowych wykonywanych
za pomocą testów paskowych (reakcja ta nie ulega zmianie, gdy próbka moczu zostanie
zagotowana);
- mogą występować fałszywie ujemne wyniki obecności glukozy w moczu określanej za pomocą
oksydazy glukozowej;

PL/H/0943/001-003/IA/014/G 8

- mogą występować fałszywie dodatnie wyniki odczynu Coombsa.

Uwaga
Znieczulenie ogólne za pomocą halotanu
W przypadku znieczulenia ogólnego gdy niezbędne jest użycie halotanu należy odstawić lewodopę
z benserazydem na 12-48 godzin przed zabiegiem, ze względu na ryzyko wystąpienia wahania
ciśnienia krwi i (lub) arytmii.
W przypadku znieczulenia ogólnego innymi produktami leczniczymi, patrz punkt 4.4.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testu ciążowego, aby wykluczyć ciążę.
Nie należy stosować produktu leczniczego Xevoben w okresie ciąży (patrz punkt 4.3) gdyż brak jest
dostępnych badań wśród kobiet w okresie ciąży, a badania na zwierzętach wykazały, że obie
substancje czynne mają szkodliwy wpływ na nienarodzone potomstwo (patrz punkt 5.3). Kobiety
w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia
produktem leczniczym Xevoben. Jeśli kobieta zajdzie w ciążę, należy odstawić produkt leczniczy
Xevoben poprzez stopniowe zmniejszanie dawki.

Karmienie piersią
Lewodopa hamuje wydzielanie prolaktyny i w konsekwencji, laktację. W związku z tym, że nie
wiadomo, czy benserazyd przenika do mleka ludzkiego, a po podaniu benserazydu obserwowano
zmiany zwyrodnieniowe szkieletu u rosnących zwierząt, kobiety nie powinny karmić piersią podczas
leczenia produktem Xevoben. Jeśli wymagane jest leczenie produktem leczniczym Xevoben w okresie
laktacji, należy przerwać karmienie piersią.

Płodność
Nie przeprowadzono badań wpływu na płodność.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt leczniczy Xevoben może wywierać znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn.
Pacjenci, którzy podczas leczenia lewodopą z benserazydem doświadczają nadmiernej senności lub
nagłych napadów snu muszą zostać poinformowani o konieczności zrezygnowania z prowadzenia
pojazdów lub obsługiwania maszyn, aby uniknąć ryzyka poważnego urazu dla pacjenta lub innych
osób, do momentu ustąpienia nadmiernej senności lub nagłych napadów snu (patrz punkt 4.4).

#### 4.8 Działania niepożądane

Podczas stosowania lewodopy z benserazydem, mogą wystąpić poniższe działania niepożądane,
których częstość jest nieznana, tj. nie może być określona na podstawie dostępnych danych.

Zespół niespokojnych nóg
W 2 krzyżowych badaniach klinicznych, kontrolowanych placebo, poniższe działania niepożądane
wystąpiły częściej u ponad 1/100 pacjentów po przyjęciu lewodopy z benserazydem w leczeniu
zespołu niespokojnych nóg niż po przyjęciu placebo: ból głowy, zawroty głowy, zakażenia,
zaburzenia żołądkowo-jelitowe (suchość w jamie ustnej, nudności, biegunka) i zmiany w zapisie EKG
(zaburzenia rytmu serca).

Ocena działań niepożądanych powinna opierać się o następujące częstości występowania:
Bardzo często (≥1/10)
Często (≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
Bardzo rzadko (<1/10 000)

PL/H/0943/001-003/IA/014/G 9

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
częstość nieznana infekcje z gorączką, zapalenie oskrzeli, zapalenie błony
śluzowej nosa
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
częstość nieznana niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość, leukopenia
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
częstość nieznana zmniejszony apetyt
Zaburzenia psychiczne
częstość nieznana zespół dysregulacji dopaminowej (DDS), stan splątania,
depresja, pobudzenie*, lęk*, omamy*, urojenia*, czasowa
dezorientacja*, patologiczna skłonność do hazardu, zwiększone
libido, hiperseksualność, kompulsywne wydawanie pieniędzy
lub kompulsywne zakupy, napadowe objadanie się,
kompulsywne jedzenie

Dodatkowe działania niepożądane występujące u pacjentów
z chorobą Parkinsona
zaburzenia snu*

Dodatkowe działania niepożądane występujące u pacjentów
z zespołem niespokojnych nóg
zaburzenia snu niezwiązane z zespołem niespokojnych nóg*
Zaburzenia układu nerwowego
częstość nieznana brak odczuwania smaku, zaburzenia smaku, dyskinezja (ruchy
pląsawicze i atetotyczne), wahania odpowiedzi terapeutycznej
(zamrożenie, pogorszenie końca dawki, zespół przełączenia
„on-off”), zmęczenie, nadmierna senność w ciągu dnia, nagły
napad snu, zawroty głowy, ból głowy, suchość w jamie ustnej

Dodatkowe działania niepożądane występujące u pacjentów
z chorobą Parkinsona
zespół niespokojnych nóg
Zaburzenia serca
częstość nieznana arytmia
Zaburzenia naczyniowe
częstość nieznana niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia żołądka i jelit
częstość nieznana nudności, wymioty, biegunka, zmiana zabarwienia śliny,
języka, zębów lub błony śluzowej jamy ustnej
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
częstość nieznana zwiększenie aktywności transaminaz, fosfatazy alkalicznej lub
gamma-glutamylotransferazy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
częstość nieznana skórne reakcje alergiczne (np. świąd, wysypka)
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
częstość nieznana zwiększenie stężenia mocznika we krwi, chromaturia
*Te działania mogą pojawiać się szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku i u pacjentów z takimi
objawami w wywiadzie.

Zaburzenia kontroli impulsów
U pacjentów leczonych agonistami dopaminy i (lub) innymi dopaminergicznymi produktami
leczniczymi zawierającymi lewodopę może wystąpić patologiczna skłonność do hazardu, zwiększone

PL/H/0943/001-003/IA/014/G 10

libido, hiperseksualność, kompulsywne wydawanie pieniędzy lub kompulsywne zakupy, napadowe
objadanie się, kompulsywne jedzenie (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia układu nerwowego
W późniejszym okresie leczenia mogą występować dyskinezy (np. ruchy pląsawicze i atetotyczne),
(patrz punkt 4.4). Można je zazwyczaj wyeliminować lub ograniczyć poprzez zmniejszanie dawki
produktu leczniczego.

W przypadku dłuższego okresu leczenia mogą także występować wahania odpowiedzi na leczenie
(objawy zamrożenia, dystonie końca dawki i zespół przełączenia „on-off”) (patrz punkt 4.4). Powyższe
objawy można zazwyczaj wyeliminować lub ograniczyć poprzez odpowiednie dobranie dawki
produktu leczniczego lub przez podawanie mniejszych pojedynczych dawek w krótszych odstępach
czasu. Można następnie podjąć próbę zwiększenia dawki w celu uzyskania silniejszego efektu
terapeutycznego.

Przyjmowanie lewodopy z benserazydem jest związane z występowaniem zmęczenia, w bardzo
rzadkich przypadkach z występowaniem epizodów nadmiernej senności w ciągu dnia oraz
nagłych napadów snu (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia naczyniowe
Niedociśnienie ortostatyczne można na ogół zmniejszyć przez zmniejszenie dawki.

Zaburzenia żołądka i jelit
Działania niepożądane ze strony układu pokarmowego występują głównie we wczesnym okresie
leczenia i można je w znacznym stopniu ograniczyć poprzez przyjmowanie lewodopy
z benserazydem jednocześnie z niewielkim posiłkiem ubogim w białko (np. ciastka, sucharki lub
podobne), popijanie leku płynem lub poprzez powolne zwiększanie dawki.

Badania diagnostyczne
Może wystąpić zmiana zabarwienia moczu (zwykle mocz przyjmuje odcień czerwony, a po
odstaniu ciemnieje). Zmiana koloru lub zabarwienia może dotyczyć też innych płynów ustrojowych
i tkanek, w tym śliny, języka, zębów i błony śluzowej jamy ustnej.

Dodatkowe działania niepożądane występujące u pacjentów z zespołem niespokojnych nóg
Zjawisko nasilenia objawów (czasowe przesunięcie objawów z występujących wieczorem/w nocy
na objawy pojawiające się wczesnym popołudniem i wieczorem, przed przyjęciem kolejnej
wieczornej dawki) jest najczęściej występującym działaniem niepożądanym związanym
z długotrwałym leczeniem dopaminergicznym.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy przedawkowania
Objawy przedmiotowe i podmiotowe przedawkowania są stosunkowo podobne do działań
niepożądanych, które mogą wystąpić podczas stosowania lewodopy z benserazydem w dawkach
terapeutycznych, choć mogą być bardziej nasilone. Przedawkowanie może prowadzić do wystąpienia
sercowo-naczyniowych działań niepożądanych (np. zaburzenia rytmu serca), zaburzeń psychicznych

PL/H/0943/001-003/IA/014/G 11

(np. splątanie i bezsenność), objawów żołądkowo-jelitowych (np. nudności i wymioty)
i patologicznych ruchów mimowolnych (patrz punkt 4.8).
Jeżeli pacjent przedawkował lewodopę z benserazydem w postaci o przedłużonym uwalnianiu,
wystąpienie objawów podmiotowych i przedmiotowych może zostać opóźnione z uwagi na
późniejsze wchłaniane substancji czynnych z żołądka.

Leczenie
Wskazane jest monitorowanie podstawowych czynności życiowych pacjenta oraz innych parametrów
zgodnie ze stanem klinicznym. W szczególności, pacjenci mogą wymagać leczenia objawowego
zaburzeń sercowo-naczyniowych (np. podania leków przeciwarytmicznych) lub zaburzeń czynności
ośrodkowego układu nerwowego (np. podania leków pobudzających układ oddechowy, leków
neuroleptycznych).
Ponadto, w przypadku postaci o przedłużonym uwalnianiu należy zapobiegać dalszemu wchłanianiu
produktu leczniczego, stosując odpowiednie metody.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w chorobie Parkinsona, leki dopaminergiczne; kod ATC:
N04 BA02

Mechanizm działania
Lewodopa, jest aminokwasem, który w połączeniu z inhibitorem dekarboksylazy – benserazydem,
działają jako substytut w przypadku niedoboru dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym.

Farmakologia kliniczna (zespół niespokojnych nóg)
Układ dopaminergiczny prawdopodobnie bierze udział w patogenezie zespołu niespokojnych
nóg. Z tego powodu możliwe było również wykazanie skuteczność lewodopy u pacjentów z
zespołem niespokojnych nóg.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Biorąc pod uwagę, że przynajmniej 95% doustnie podanej lewodopy ulega dekarboksylacji
w narządach pozamózgowych (jelita, wątroba, nerki, serce, żołądek), jedynie niewielka ilości
substancji dociera do centralnego układu nerwowego po podaniu lewodopy w monoterapii.
Pozamózgowe gromadzenie się dopaminy i odpowiednich substancji adrenergicznych prowadzi do
wystąpienia wielu działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego i układu sercowonaczyniowego podczas podawania lewodopy w monoterapii.

W dawkach terapeutycznych, inhibitor dekarboksylazy – benserazyd nie przenika do mózgu
w wystarczającej ilości (mniej niż 6% stężenia w osoczu). Jednoczesne podawanie benserazydu
prawie całkowicie hamuje obwodową dekarboksylację lewodopy, zwłaszcza w błonie śluzowej jelit.
W konsekwencji, dawka lewodopy konieczna do osiągnięcia podobnego efektu klinicznego jak
podczas podania jej w monoterapii, może zostać zmniejszona o około 20%. Pozwala to również
w znaczącym stopniu uniknąć działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego i układu
sercowo-naczyniowego.
Benserazyd, hamując dekarboksylazę, może powodować zwiększenie stężenia prolaktyny.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Lewodopa jest wchłaniana głównie w górnym odcinku jelita cienkiego, niezależnie od jego okolicy.
Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (tmax) lewodopy wynosi około jednej godziny
po podaniu dawki zawierającej lewodopę z benserazydem o natychmiastowym uwalnianiu.
Maksymalne stężenie lewodopy w osoczu i wielkość wchłaniania (AUC) zwiększa się proporcjonalnie
do dawki (50-200 mg lewodopy).

PL/H/0943/001-003/IA/014/G 12

Jednoczesne spożywanie pokarmu zmniejsza szybkość i stopień wchłaniania lewodopy.
Maksymalne stężenie lewodopy w osoczu jest o 30% mniejsze i występuje 2 – 3 razy później, gdy
produkt leczniczy zostanie przyjęty po standardowym posiłku. Stopień wchłaniania lewodopy
zmniejsza się o 15% po przyjęciu razem z jedzeniem. Na wchłanianie lewodopy wpływają zmiany
czasu opróżniania żołądka.

Dystrybucja
Lewodopa przenika przez błonę śluzową żołądka i barierę krew-mózg w mechanizmie nasycającego
transportu. Nie wiąże się ona z białkami osocza, a jej objętość dystrybucji wynosi 57 litrów. Wartość
AUC w płynie mózgowo-rdzeniowym stanowi 12% wartości AUC w osoczu.

W przeciwieństwie do lewodopy benserazyd w dawkach terapeutycznych nie przenika przez barierę
krew-mózg. Najwyższe stężenia benserazydu występują przede wszystkim w nerkach, płucach, jelicie
cienkim i wątrobie. Benserazyd przenika przez łożysko.

Metabolizm
Lewodopa jest główne metabolizowana poprzez dekarboksylację, O-metylację, transaminację
i utlenianie. Główny szlak metaboliczny lewodopy to dekarboksylacja do dopaminy, która odbywa się
za pośrednictwem dekarboksylazy aminokwasów aromatycznych. Głównymi produktami rozpadu są
kwas homowanilinowy i kwas dihydroksyfenylooctowy. Drugi szlak metaboliczny to metylacja
lewodopy do 3-O-metylodopy za pośrednictwem katecholo-O-metylotransferazy (COMT). Okres
półtrwania w fazie eliminacji 3-O-metylodopy wynosi 15 godzin. Dlatego ten metabolit kumuluje się
u pacjentów otrzymujących dawki terapeutyczne lewodopy z benserazydem. Jednoczesne podawanie
lewodopy z benserazydem zmniejsza dekarboksylację obwodową lewodopy. Objawia się to
zwiększonym stężeniem aminokwasów (lewodopa, 3-O-metylodopa) w osoczu oraz mniejszym
stężeniem katecholamin (dopamina, noradrenalina) i kwasów fenylokarboksylowych (kwas
homowanilinowy, kwas dihydroksyfenylooctowy) w osoczu.

Benserazyd jest hydroksylowany w błonie śluzowej jelit i w wątrobie do
trihydroksybenzylohydrazyny. Metabolit ten jest silnym inhibitorem dekarboksylazy aminokwasów
aromatycznych.

Eliminacja
Podczas obwodowego hamowania dekarboksylacji lewodopy okres półtrwania w fazie eliminacji
lewodopy wynosi około 1,5 godziny. U pacjentów w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona (65–78
lat) okres półtrwania w fazie eliminacji jest dłuższy o około 25%. Klirens lewodopy z osocza wynosi
około 430 mL/min.
Benserazyd jest również niemal całkowicie wydalany w postaci metabolitów. Metabolity są wydalane
głównie z moczem (64%), i w mniejszym stopniu, z kałem (24%).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Toksyczność przewlekła
Długotrwałe badania toksyczności wykonywane na szczurach, którym podawano doustnie lewodopę
z benserazydem wykazały, zależne od dawki, zmiany szkieletowe wynikające z niezarośniętych
chrząstek nasadowych. Zmiany zwyrodnieniowe kości, spowodowane podaniem benserazydu,
obserwowano jedynie u rosnących zwierząt. Po podaniu dużych dawek psom, obserwowano zależne
od dawki, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, stłuszczenie wątroby, wydłużenie czasu
protrombinowego i zmniejszenie ilości tkanek krwiotwórczych w szpiku kostnym.

Genotoksyczność
Nie zaobserwowano mutagenności lewodopy i benserazydu w teście Amesa. Nie ma żadnych
dodatkowych danych na ten temat.

Rakotwórczość
Nie przeprowadzono badań pozwalających ocenić potencjalne działanie rakotwórcze.

PL/H/0943/001-003/IA/014/G 13

Toksyczność reprodukcyjna
Nie przeprowadzono badań pozwalających ocenić potencjalny wpływ na rozród.
Badania lewodopy z benserazydem dotyczące wpływu na reprodukcję nie wykazały działań
teratogennych ani wpływu substancji na rozwój szkieletu u myszy (400 mg/kg mc.), szczurów
(600 mg/kg mc.; 250 mg/kg mc.) ani królików (120 mg/kg mc.; 150 mg/kg mc.).

Po podaniu dawek toksycznych dla samic obserwowano zwiększenie częstości zgonów
wewnątrzmacicznych (u królików) i (lub) zmniejszenie masy płodów (u szczurów).

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

sodu dokuzynian
tlenek żelaza czerwony (E172)
etyloceluloza 20 cps
krzemionka koloidalna bezwodna
celuloza mikrokrystaliczna
skrobia żelowana, kukurydziana
mannitol
wapnia wodorofosforan
krospowidon typ A
magnezu stearynian

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego.
Przechowywać butelkę szczelnie zamkniętą w celu ochrony przed wilgocią.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Butelka HDPE zawierająca środek pochłaniający wilgoć, zamknięta białym, zabezpieczającym przed
otwarciem przez dzieci, wieczkiem PE w tekturowym pudełku.

Wielkości opakowań:
20, 30, 50, 60, 100 tabletek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Bez specjalnych wymagań.

PL/H/0943/001-003/IA/014/G 14

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Farmak International Sp. z o.o.
ul. Koszykowa 65
00-667 Warszawa
tel.: +48 22 822 93 06
e-mail: biuro@farmakinternational.pl

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 15/09/2023

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

05/05/2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.