# AirFluSal

> Salmeterol + Flutykazon · 25 mcg + 125 mcg · Aerozol inhalacyjny, zawiesina

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** AirFluSal
- **Nazwa powszechna:** Salmeterolum + Fluticasoni propionas
- **Substancja czynna:** [Salmeterol + Flutykazon](https://apteka.online/odpowiedniki/salmeterolum)
- **Moc:** 25 mcg + 125 mcg
- **Postać farmaceutyczna:** Aerozol inhalacyjny, zawiesina
- **Droga podania:** wziewna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** R03AK06
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 24115
- **Podmiot odpowiedzialny:** Sandoz GmbH
- **Producent:** Salutas Pharma GmbH, Niemcy
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-obturacyjnych-chorobach-drog-oddechowych/airflusal-aerozol-inhalacyjny-zawi-25-mcg-125-mcg-sandoz
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-obturacyjnych-chorobach-drog-oddechowych/airflusal-aerozol-inhalacyjny-zawi-25-mcg-125-mcg-sandoz.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/36522/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/36522/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 inhalator 120 dawek | 5907626707892 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest AirFluSal i w jakim celu się go stosuje?
AirFluSal zawiera dwie substancje czynne, salmeterol i flutykazonu propionian.
→ Salmeterol jest długo działającą substancją rozszerzającą oskrzela. Pomaga utrzymać rozszerzenie
dróg oddechowych, co ułatwia przepływ powietrza do płuc i z płuc. Działanie takie utrzymuje się
co najmniej 12 godzin.
→ Flutykazonu propionian jest kortykosteroidem, który zmniejsza obrzęk i podrażnienie płuc.

Nie zaleca się stosowania leku AirFluSal u dzieci.

Lekarz przepisał ten lek w celu zapobiegania trudnościom w oddychaniu, których przyczyną może być
astma. W celu zapewnienia prawidłowej kontroli astmy lek AirFluSal należy stosować codziennie,
zgodnie z zaleceniem lekarza.

AirFluSal pomaga zapobiec wystąpieniu duszności i świszczącego oddechu, ale nie należy go
stosować w celu złagodzenia nagłych napadów duszności lub świstów w drogach oddechowych.
W takich przypadkach konieczne jest zastosowanie szybko działającego, „ratunkowego” leku
wziewnego, takiego jak salbutamol. Należy zawsze mieć przy sobie inhalator z szybko działającym
lekiem „ratunkowym”.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku AirFluSal

Kiedy nie stosować leku AirFluSal
• jeśli pacjent ma uczulenie na salmeterol, flutykazonu propionian lub na substancję pomocniczą
leku (wymienioną w punkcie 6).

2 NL/H/3707/001-002/WS/798

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem leku AirFluSal należy omówić to z lekarzem, jeśli pacjent ma:
→ chorobę serca, w tym nieregularną lub przyspieszoną czynność serca
→ nadczynność tarczycy
→ wysokie ciśnienie krwi
→ cukrzycę (AirFluSal może zwiększyć stężenie cukru we krwi)
→ małe stężenie potasu we krwi
→ gruźlicę (obecnie lub w przeszłości) lub inne zakażenie płuc

Jeśli pacjent zaczyna niewyraźnie widzieć lub ma inne zaburzenia widzenia, należy powiedzieć o tym
lekarzowi.

AirFluSal a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Dotyczy to również leków
stosowanych w celu leczenia astmy lub jakichkolwiek leków dostępnych bez recepty. Stosowanie leku
AirFluSal z innymi lekami może nie być właściwe.

Przed zastosowaniem leku AirFluSal należy powiedzieć lekarzowi o stosowaniu wymienionych
leków.
→ Leki beta-adrenolityczne (takie jak atenolol, propranolol lub sotalol). Beta-adrenolityki stosowane
są głównie w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego lub chorób serca.
→ Leki stosowane w leczeniu zakażeń, w tym niektóre leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV
(takie jak rytonawir, kobicystat, ketokonazol, itrakonazol i erytromycyna). Niektóre z tych leków
mogą zwiększać ilość flutykazonu propionianu lub salmeterolu w organizmie, a w związku z tym
zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych leku AirFluSal (w tym zaburzeń rytmu
serca) lub ich nasilenia. Lekarz może uważnie kontrolować przebieg leczenia u pacjentów, którzy
przyjmują wymienione leki.`
→ Kortykosteroidy podawane doustnie lub we wstrzyknięciu. U pacjentów, którzy otrzymywali je
ostatnio, może zwiększyć się ryzyko zaburzeń czynności nadnerczy.
→ Leki moczopędne stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego.
→ Inne leki rozszerzające oskrzela (takie jak salbutamol).
→ Leki zawierające pochodne ksantyny (stosowane często w leczeniu astmy).

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jest mało prawdopodobne, aby AirFluSal wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów lub
obsługiwania maszyn.

### 3. Jak stosować AirFluSal?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

→ Lek AirFluSal należy stosować codziennie do czasu, aż lekarz zaleci przerwanie leczenia. Nie
należy przekraczać zaleconej dawki. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty.
→ Nie należy przerywać stosowania leku AirFluSal lub zmniejszać jego dawki bez uprzedniego
omówienia tego z lekarzem.
→ Lek AirFluSal należy wdychać przez usta do płuc.

3 NL/H/3707/001-002/WS/798

Zalecana dawka:

Dorośli

AirFluSal, (25 μg + 125 μg): 2 inhalacje dwa razy na dobę
AirFluSal, (25 μg + 250 μg): 2 inhalacje dwa razy na dobę

Jeśli objawy astmy udało się opanować lekiem AirFluSal stosowaym dwa razy na dobę, lekarz może
zmniejszyć jego dawkę do jednej dawki na dobę:
▪ jeden raz wieczorem, jeśli objawy występują u pajenta w nocy
▪ jeden raz rano, jeśli objawy występują u pajenta w ciągu dnia.

Bardzo ważne, aby stosować zgodną z zaleceniami lekarza liczbę i częstość inhalacji.

Jeśli pacjent stosuje lek AirFluSal z powodu astmy, lekarz będzie regularnie kontrolował występujące
u niego objawy.

W razie nasilenia się objawów astmy lub pogorszenia oddychania, należy niezwłocznie zwrócić
się do lekarza. Możliwe jest nasilenie świszczącego oddechu, częstsze odczucie ucisku w klatce
piersiowej lub konieczność zastosowania większej dawki szybko działającego, wziewnego leku
„ratunkowego”. W takiej sytuacji należy kontynuować stosowanie leku, ale nie zwiększać liczby
inhalacji. Objawy choroby mogą nasilić się i stan pacjenta może się pogorszyć. Należy skontaktować
się z lekarzem, gdyż pacjent może potrzebować dodatkowego leczenia.

Stosowanie u dzieci
Nie zaleca się stosowania leku AirFluSal u dzieci.

Sposób stosowania
→ Lekarz lub farmaceuta powinni zademonstrować pacjentowi, jak stosować inhalator. Powinni też
sprawdzać co jakiś czas, jak pacjent go użytkuje. Nieprawidłowe użytkowanie lub stosowanie
w inny niż opisany w tej ulotce sposób może sprawić, że lek nie spowoduje oczekiwanej poprawy
objawów astmy.
→ Lek zawarty jest w pojemniku ciśnieniowym, umieszczonym w plastikowej obudowie z ustnikiem.
→ W przedniej części inhalatora znajduje się wskaźnik, który informuje ile dawek leku pozostało.
Podczas użytkowania inhalatora wskaźnik dawki przesuwa się co 5 do 7 inhalacji do następnej,
mniejszej liczby dawek. Wskaźnik pokazuje przybliżoną liczbę dawek pozostałych w inhalatorze.
→ Należy uważać, aby nie upuścić inhalatora, gdyż może to spowodować zmniejszenie liczby
wskazywanych dawek.

Sprawdzanie inhalatora
1. Przed pierwszym użyciem inhalatora należy sprawdzić, czy działa on prawidłowo. Zdjąć nasadkę
z ustnika, ściskając delikatne jej boki kciukiem i palcem wskazującym.
2. W celu upewnienia się, że właściwie działa, dobrze wstrząsnąć inhalatorem z ustnikiem
skierowanym od siebie, a następnie nacisnąć pojemnik rozpylając czterokrotnie lek w powietrze.
Wskaźnik wyświetla liczbę 120 – jest to liczba dawek leku znajdujących się w inhalatorze. Jeśli
inhalator nie był używany przez co najmniej tydzień, należy dwukrotnie rozpylić lek w powietrze.

Stosowanie inhalatora
Ważne, aby rozpocząć możliwie powolne oddychanie bezpośrednio przed użyciem inhalatora.

1. Inhalację należy wykonywać na stojąco lub siedząco.
2. Zdjąć nasadkę z ustnika (jak opisano wyżej w punkcie 1 podrozdziału „Sprawdzanie inhalatora”).
Sprawdzić, czy wewnętrzna i zewnętrzna część ustnika jest czysta i nie zawiera jakichkolwiek
ciał obcych (rycina A).

4 NL/H/3707/001-002/WS/798

3. Wstrząsnąć inhalatorem 4 lub 5 razy, aby upewnić się, że jakiekolwiek ciała obce zostaną
usunięte i że zawartość pojemnika została równomiernie wymieszana (rycina B).

4. Ująć pionowo inhalator z kciukiem umieszczonym na podstawie, poniżej ustnika. Wykonać
możliwie głęboki wydech (rycina C).

5. Umieścić ustnik w jamie ustnej między zębami i objąć go wargami bez nagryzania (rycina D).

6. Rozpocząć powolny i głęboki wdech i natychmiast nacisnąć końcówkę inhalatora w celu
uwolnienia dawki leku, następnie kontynuować spokojny, głęboki wdech (rycina D).
7. Wstrzymując oddech należy wyjąć inhalator z ust i zdjąć palec z końcówki urządzenia. Należy
wstrzymać oddech na kilka sekund lub na tak długo, jak to jest możliwe (rycina E).

Rycina A

Rycina B

Rycina C

Rycina D

Rycina E

5 NL/H/3707/001-002/WS/798

8. W celu wykonania drugiej inhalacji, należy odczekać około pół minuty, a następnie powtórzyć
czynności opisane w punktach od 3 do 7.
9. W celu zapobieżenia wystąpieniu pleśniawek i chrypki, po przyjęciu każdej dawki leku należy
wypłukać jamę ustną wodą, wypluć ją i (lub) umyć zęby.
10. Po użyciu należy niezwłocznie założyć nasadkę ochronną na ustnik w celu ochrony przed
kurzem. Właściwe nałożenie nasadki sygnalizowane jest kliknięciem. Jeśli nie ma słyszalnego
kliknięcia, nasadkę należy obrócić wokół osi i spróbować ponownie ją nałożyć na ustnik. Nie
używać do tego zbyt dużo siły.

Nie należy przyspieszać czynności opisanych w punktach 4, 5, 6 i 7. Ważne, aby rozpocząć możliwie
powolny wdech bezpośrednio przed naciśnięciem inhalatora. Kilka pierwszych inhalacji można
przećwiczyć przed lustrem. Jeśli pacjent zauważy „mgiełkę” wydobywającą się z końcówki inhalatora
lub kącików ust, należy ponownie rozpocząć procedurę od punktu 3.

Jeśli pacjent ma trudności z zastosowaniem inhalatora lub zostanie to zarekomendowane przez lekarza
albo innego pracownika służby zdrowia, można zastosować komorę inhalacyjną (tzw. spejser), taką
jak Volumatic lub AeroChamber Plus (zgodnie z krajowymi wytycznymi). Lekarz, farmaceuta lub
inny pracownik służby zdrowia powinien pokazać pacjentowi, jak stosować inhalator razem ze
spejserem i jak czyścić te urządzenia oraz odpowie na ewentualne pytania. Ważne, aby po rozpoczęciu
stosowania inhalatora razem z komorą inhalacyjną nie rezygnować z komory bez uprzedniego
omówienia tego z lekarzem. Ważne jest również, aby nie zmieniać stosowanego rodzaju komory bez
konsultacji z lekarzem. Jeśli pacjent rezygnuje ze stosowania komory inhalacyjnej lub zmienia jej
rodzaj, konieczna może być zmiana przez lekarza dawki leku niezbędnej do kontroli objawów astmy.
Każdą zmianę leczenia astmy trzeba zawsze uzgadniać z lekarzem.

Jeśli pacjent ma trudność w obsłudze inhalatora jedną ręką, może go trzymać w obu dłoniach. Oba
palce wskazujące należy wówczas umieścić na końcówce inhalatora, a oba kciuki na jego podstawie
poniżej ustnika.

Należy pomyśleć o wymianie inhalatora, jeżeli na wskaźniku widoczna jest liczba 40 i zmienia on
kolor z zielonego na czerwony. Stosowanie danego inhalatora należy zakończyć, gdy na wskaźniku
widoczne jest 0, gdyż obecna jeszcze w inhalatorze resztka zawiesiny może nie wystarczyć do podania
pełnej dawki. Nigdy nie wolno podejmować prób zmiany numeru na wskaźniku ani odłączania
wskaźnika od metalowego pojemnika. Wskaźnik nie może być zresetowany i jest na stałe przyłączony
do pojemnika.

Czyszczenie inhalatora
Aby zapobiec zatykaniu się inhalatora, należy czyścić go przynajmniej raz w tygodniu.

W celu oczyszczenia inhalatora należy:
→ zdjąć nasadkę ustnika;
→ nie wyjmować metalowego pojemnika inhalatora z plastikowej obudowy;
→ wytrzeć wnętrze i część zewnętrzną ustnika oraz plastikową obudowę suchą szmatką lub
chusteczką;
→ nałożyć z powrotem nasadkę ustnika. Właściwe nałożenie nasadki sygnalizowane jest kliknięciem.
Jeśli nie ma słyszalnego kliknięcia, nasadkę należy obrócić wokół osi i spróbować ponownie ją
nałożyć na ustnik. Nie używać do tego zbyt dużo siły.

Nie wkładać metalowego pojemnika do wody.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku AirFluSal
Ważne, aby stosować inhalator zgodnie z instrukcją. Jeśli pacjent przypadkowo zastosuje większą
dawkę niż zalecana, powinien zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Pacjent może odczuwać szybsze
niż zwykle bicie serca i roztrzęsienie. Ponadto mogą wystąpić zawroty głowy, osłabienie mięśni i bóle
stawów.

W razie stosowania większych dawek przez długi czas, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty

6 NL/H/3707/001-002/WS/798

po poradę, ponieważ większe dawki leku AirFluSal mogą spowodować zmniejszenie wytwarzania
hormonów steroidowych przez nadnercza.

Pominięcie zastosowania dawki leku AirFluSal
Nie należy stosować podwójnej dawki leku w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Następną dawkę
leku należy zastosować o zwykłej porze.

Przerwanie stosowania leku AirFluSal
Ważne, aby stosować lek AirFluSal codziennie, zgodnie z zaleceniem. Lek należy stosować do
czasu, aż lekarz zaleci jego odstawienie. Nie należy ani przerywać stosowania leku AirFluSal, ani
nagle zmniejszać jego dawki bez zgody lekarza, gdyż może to nasilić zaburzenia oddychania.

Ponadto nagłe przerwanie stosowania leku AirFluSal lub zmniejszenie jego dawki może bardzo
rzadko spowodować zaburzenia czynności nadnerczy (niewydolność nadnerczy), co czasami
wywołuje takie działania niepożądane, jak:
• ból brzucha
• uczucie zmęczenia i utrata apetytu, nudności
• wymioty i biegunka
• zmniejszenie masy ciała
• ból głowy lub senność
• małe stężenie cukru we krwi
• niskie ciśnienie krwi i napad drgawek.

W sytuacji stresu, np. wskutek gorączki, urazu (np. wypadek samochodowy), zakażenia lub zabiegu
chirurgicznego, możliwe jest nasilenie objawów niewydolności nadnerczy i wystąpienie
któregokolwiek z wymienionych wyżej działań niepożądanych. Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek
działania niepożądane, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. W celu zapobieżenia tym
objawom lekarz może przepisać pacjentowi dodatkowo tabletki zawierające kortykosteroidy (np.
prednizolon).

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
W celu ograniczenia ryzyka wystąpienia u pacjenta działań niepożądanych, lekarz przepisze
najmniejszą dawkę leku AirFluSal zapewniającą kontrolę astmy.

Reakcje alergiczne: u pacjenta mogą wystąpić nagłe trudności w oddychaniu bezpośrednio po
zastosowaniu leku AirFluSal. Może wystąpić świszczący oddech i kaszel lub duszność, a także
świąd, wysypka (pokrzywka) i obrzęk (zwykle twarzy, warg, języka lub gardła), również nagłe
odczucie bardzo szybkiego bicia serca lub omdlewania i oszołomienia (co może prowadzić do upadku
lub utraty przytomności). W razie wystąpienia któregokolwiek z wymienionych objawów lub jeśli
wystąpią one nagle po zastosowaniu leku AirFluSal, należy przerwać stosowanie leku
i niezwłocznie poinformować o tym lekarza. Reakcje alergiczne na lek AirFluSal występują niezbyt
często (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób).

Inne działania niepożądane:

Bardzo częste (mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób)
• ból głowy (ustępujący zwykle w trakcie leczenia)
• zwiększona liczba przeziębień u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP)

Częste (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób)
• pleśniawki (bolesne, kremowożółte wykwity) w jamie ustnej i gardle, a także ból języka, chrypka

7 NL/H/3707/001-002/WS/798

i podrażnienie gardła.
Pomocne może być płukanie jamy ustnej wodą i natychmiastowe wyplucie jej i (lub) mycie zębów
bezpośrednio po każdej inhalacji. Lekarz może przepisać lek przeciwgrzybiczy do leczenia
pleśniawek.
• ból, obrzęk stawów i ból mięśni
• kurcze mięśni

U pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) notowano również następujące działania
niepożądane:
• zapalenie płuc i zapalenie oskrzeli
Należy powiedzieć lekarzowi o wystąpieniu któregokolwiek z następujących objawów:
zwiększenie wytwarzania plwociny, zmiana koloru plwociny, gorączka, dreszcze, nasilenie kaszlu,
nasilone trudności w oddychaniu.
• powstawanie siniaków i złamania pourazowe
• zapalenie zatok (odczucie ucisku lub pełności w nosie, okolicy policzków i oczu, czasami
z pulsującym bólem)
• zmniejszenie stężenia potasu we krwi (które może powodować nierówne bicie serca, osłabienie
i kurcze mięśni)

Niezbyt częste (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób)
• zwiększone stężenie cukru (glukozy) we krwi (hiperglikemia)
U pacjentów z cukrzycą może być konieczne częstsze kontrolowanie stężenia cukru we krwi
i ewentualne dostosowanie dawki leku przeciwcukrzycowego.
• zaćma (zmętnienie soczewki w oku)
• bardzo szybka czynność serca (tachykardia)
• uczucie roztrzęsienia (drżenie) i szybkiej lub nierównej czynności serca (kołatanie serca)
Są to zwykle niegroźne objawy, ustępujące w trakcie leczenia.
• ból w klatce piersiowej
• uczucie smutku (występuje głównie u dzieci)
• zaburzenia snu
• wysypka alergiczna

Rzadkie (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób)
• trudności w oddychaniu lub świszczący oddech, który nasila się bezpośrednio po
zastosowaniu leku AirFluSal
W takim przypadku należy przerwać stosowanie leku AirFluSal. W celu ułatwienia oddychania
należy zastosować szybko działający „ratunkowy” lek rozszerzający oskrzela w inhalacji
i natychmiast zwrócić się do lekarza.
▪ zaburzenia wytwarzania w organizmie hormonów steroidowych, zwłaszcza jeśli lek stosowany jest
w dużych dawkach przez długi czas
Objawami są:
- spowolnienie wzrastania dzieci i młodzieży
- rozrzedzenie tkanki kostnej
- jaskra
- zwiększenie masy ciała
- zaokrąglona (“księżycowata”) twarz (zespół Cushinga).
Lekarz będzie systematycznie sprawdzał, czy u pacjenta nie występuje którekolwiek z opisanych
działań niepożądanych i upewni się, że pacjent stosuje najmniejszą możliwą dawkę leku AirFluSal.
• zmiany zachowania, takie jak niezwykłe pobudzenie i drażliwość
Takie objawy występują głównie u dzieci.
• nieregularne bicie serca lub dodatkowe skurcze serca (arytmia)
Należy powiedzieć o tym lekarzowi, ale nie przerywać stosowania leku AirFluSal bez zalecenia.
• zakażenie grzybicze przełyku, które może być przyczyną trudności w połykaniu

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych), ale również mogą
wystąpić:
• depresja lub agresja. Takie objawy występują głównie u dzieci.

8 NL/H/3707/001-002/WS/798

• niewyraźne widzenie

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać AirFluSal?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i pudełku
tekturowym po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Numer serii na opakowaniu oznakowany jest „Lot”.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC.

Przechowywać pojemnik w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
Pojemnik zawiera zawiesinę pod ciśnieniem.
Nie wystawiać pojemnika na działanie temperatur powyżej 50°C.
Pojemnika nie nakłuwać.

Pojemnika nie należy dziurawić, uszkadzać lub palić, nawet jeśli jest pusty.

Nie przechowywać w lodówce ani nie zamrażać.

Tak jak w przypadku większości stosowanych wziewnie leków w pojemnikach pod ciśnieniem,
skuteczność tego produktu leczniczego może być mniejsza, jeśli inhalator jest zimny.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek AirFluSal
• Substancjami czynnymi leku są salmeterol (w postaci salmeterolu ksynafonianu) i flutykazonu
propionian.
AirFluSal 25 μg + 125 μg: Każda dawka odmierzona zawiera 25 mikrogramów salmeterolu
(w postaci salmeterolu ksynafonianu) i 125 mikrogramów flutykazonu propionianu.
AirFluSal 25 μg + 250 μg: Każda dawka odmierzona zawiera 25 mikrogramów salmeterolu
(w postaci salmeterolu ksynafonianu) i 250 mikrogramów flutykazonu propionianu.
• Pozostały składnik to norfluran (HFA 134a) – gaz nośny.

Jak wygląda AirFluSal i co zawiera opakowanie
Inhalator składa się z aluminiowego pojemnika (pojemnik na aerozol pokryty plazmą FCP) z
odpowiednim zaworem dozującym, dozownikiem z polipropylenu (PP) i oraz wieczkiem z PP, z
licznikiem dawek, całość w tekturowym pudełku.

9 NL/H/3707/001-002/WS/798

Pojemnik zawiera białą jednorodną zawiesinę.
Każdy pojemnik zawiera 120 dawek odmierzonych.

Wielkość opakowań
1 inhalator ze 120 dawkami leku.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Podmiot odpowiedzialny
Sandoz GmbH
Biochemiestrasse 10
6250 Kundl, Austria

Wytwórca/Importer
Salutas Pharma GmbH
Otto-von-Guericke-Allee 1
39179 Barleben, Niemcy

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat leku oraz jego nazw w krajach
członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy zwrócić się do:
Sandoz Polska Sp. z o.o.
ul. Domaniewska 50C
02-672 Warszawa
tel. +48 22 209 70 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 08/2024

Logo Sandoz

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

1 NL/H/3707/001-002/WS/798

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

AirFluSal, (25 mikrogramów + 125 mikrogramów)/dawkę odmierzoną, aerozol inhalacyjny, zawiesina
AirFluSal, (25 mikrogramów + 250 mikrogramów)/dawkę odmierzoną, aerozol inhalacyjny, zawiesina

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

AirFluSal, (25 mikrogramów + 125 mikrogramów)/dawkę odmierzoną
Każda dawka odmierzona zawiera 25 mikrogramów salmeterolu (Salmeterolum) w postaci
salmeterolu ksynafonianu oraz 125 mikrogramów flutykazonu propionianu (Fluticasoni propionas).
Odpowiada to dostarczonej przez ustnik dawce 21 mikrogramów salmeterolu i 110 mikrogramów
flutykazonu propionianu.

AirFluSal, (25 mikrogramów + 250 mikrogramów)/dawkę odmierzoną
Każda dawka odmierzona zawiera 25 mikrogramów salmeterolu (Salmeterolum) w postaci
salmeterolu ksynafonianu oraz 250 mikrogramów flutykazonu propionianu (Fluticasoni propionas).
Odpowiada to dostarczonej przez ustnik dawce 21 mikrogramów salmeterolu i 220 mikrogramów
flutykazonu propionianu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Aerozol inhalacyjny, zawiesina

Pojemnik zawiera białą jednorodną zawiesinę.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy AirFluSal wskazany jest do systematycznego leczenia astmy oskrzelowej, gdy
zalecane jest leczenie skojarzone długo działającym beta-2-mimetykiem i wziewnym
kortykosteroidem u:
▪ pacjentów, u których nie uzyskano wystarczającej kontroli objawów astmy stosując kortykosteroid
wziewny i stosowany doraźnie wziewny krótko działający beta-2-mimetyk
lub
▪ pacjentów, u których uzyskano kontrolę objawów astmy stosując zarówno kortykosteroid wziewny,
jak i długo działający beta-2-mimetyk.

Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego AirFluSal u dzieci.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Sposób podawania: podanie wziewne

Pacjenta należy poinformować, że w celu uzyskania optymalnej skuteczności produkt leczniczy
AirFluSal należy stosować codziennie, nawet gdy objawy nie występują.

Stan pacjenta należy kontrolować regularnie, aby stosowana dawka produktu leczniczego AirFluSal
była dawką optymalną. Można ją zmienić tylko na zalecenie lekarza.

2 NL/H/3707/001-002/WS/798

Należy stosować najmniejszą dawkę zapewniającą skuteczną kontrolę objawów astmy. Jeśli
kontrolę objawów uzyskano po zastosowaniu dwa razy na dobę produktu leczniczego AirFluSal
o najmniejszej mocy (25 mikrogramów + 125 mikrogramów), należy podjąć próbę dalszego
leczenia innym produktem leczniczym do podawania wziewnego, zawierającym salmeterol
z flutykazonem o mniejszej mocy (25 mikrogramów + 50 mikrogramów).

Jeśli kontrolę objawów uzyskano stosując dwa razy na dobę złożony produkt leczniczy o najmniejszej
mocy, następnym etapem powinna być próba zastosowania samego wziewnego kortykosteroidu.

Jako postępowanie alternatywne, u pacjentów wymagających leczenia długo działającym beta-2-
mimetykiem można zastosować produkt leczniczy AirFluSal raz na dobę, jeśli w opinii lekarza
pozwoli to na utrzymanie odpowiedniej kontroli objawów choroby. Jeśli produkt leczniczy stosowany
jest raz na dobę, a u pacjenta występowały w wywiadzie dolegliwości nocne - dawkę produktu
leczniczego należy podawać wieczorem, zaś w przypadku dolegliwości występujących głównie
w ciągu dnia - dawkę należy podawać rano.

Pacjenci powinni otrzymywać produkt leczniczy AirFluSal o takiej mocy, która zapewnia dawkę
flutykazonu propionianu odpowiednią do ciężkości choroby. Jeśli u danego pacjenta konieczne jest
stosowanie dawek spoza zaleconego schematu dawkowania, należy mu przepisać odpowiednie dawki
beta-2-agonisty i (lub) kortykosteroidu.

Dawkowanie

Dorośli
Dwie dawki inhalacyjne zawierające 25 mikrogramów salmeterolu i 125 mikrogramów flutykazonu
propionianu dwa razy na dobę
lub
dwie dawki inhalacyjne zawierające 25 mikrogramów salmeterolu i 250 mikrogramów flutykazonu
propionianu dwa razy na dobę.

U dorosłych z przewlekłą, umiarkowaną astmą (określanych jako pacjenci z objawami występującymi
w ciągu dnia, stosujący lek w razie potrzeby, z umiarkowanym do dużego ograniczeniem przepływu
w drogach oddechowych), u których szybka kontrola astmy ma duże znaczenie, można rozważyć
krótkotrwałe stosowanie złożonego produktu leczniczego zawierającego salmeterol i flutykazonu
propionian, jako początkowe leczenie podtrzymujące. W takich przypadkach zalecaną dawką
początkową są dwie inhalacje zawierające 25 mikrogramów salmeterolu i 50 mikrogramów
flutykazonu propionianu dwa razy na dobę. Po uzyskaniu kontroli objawów astmy leczenie należy
zweryfikować i rozważyć, czy pacjent może stosować tylko wziewny kortykosteroid. Po ograniczeniu
leczenia do samego wziewnego kortykosteroidu ważna jest systematyczna ocena stanu pacjenta.

W przypadku braku jednego lub dwóch kryteriów określających ciężkość choroby, nie wykazano
wyraźnych korzyści w porównaniu ze stosowaniem samego wziewnego flutykazonu propionianu
w początkowym leczeniu podtrzymującym. U większości pacjentów wziewne kortykosteroidy
pozostają zazwyczaj lekami pierwszej linii. Produkt leczniczy AirFluSal nie jest przeznaczony do
początkowego leczenia łagodnej astmy. U pacjentów z ciężką astmą zaleca się ustalenie odpowiedniej
dawki wziewnego kortykosteroidu przed zastosowaniem złożonego produktu leczniczego.

Zależnie od krajowych wytycznych, można stosować komorę inhalacyjną, np. Volumatic lub
AeroChamber Plus. Dane dotyczące farmakokinetyki po podaniu pojedynczej dawki wykazały, że
zastosowanie różnych inhalatorów może zmienić ogólnoustrojową ekspozycję na salmeterol
i flutykazonu propionian (patrz punkt 4.4).

Pacjenta należy poinstruować na temat prawidłowego użycia i czyszczenia inhalatora i spejsera oraz
sprawdzać technikę podania leku w celu zapewnienia optymalnego dostarczenia leku wziewnego do
płuc. Pacjent powinien stosować to samo urządzenie do inhalacji, gdyż zmiana na inne może
spowodować zmianę dawki leku docierającej do płuc (patrz punkt 4.4).

3 NL/H/3707/001-002/WS/798

Po rozpoczęciu stosowania lub zmianie urządzenia do inhalacji należy zawsze zmniejszyć dawkę
do najmniejszej dawki skutecznej (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież
Produktu leczniczego AirFluSal nie należy stosować u dzieci.

Szczególne grupy pacjentów
U pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dostosowanie
dawki leku nie jest konieczne. Brak dostępnych danych dotyczących stosowania produktu AirFluSal
u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

Instrukcja stosowania
Pacjenta należy poinstruować na temat prawidłowego użycia inhalatora (patrz ulotka dla pacjenta).

Podczas inhalacji pacjent powinien siedzieć lub stać. Inhalator jest przeznaczony do stosowania
w pozycji pionowej.

Testowanie inhalatora:
Przed pierwszym użyciem pacjent powinien zdjąć nasadkę z ustnika inhalatora przez delikatne
naciśnięcie boków nasadki, mocno nim wstrząsnąć i trzymając inhalator między palcami a kciukiem
(z kciukiem na podstawie inhalatora, poniżej ustnika), uwolnić 4 dawki w powietrze, aby upewnić się,
że inhalator działa. Inhalatorem należy wstrząsnąć bezpośrednio przed każdym uwolnieniem dawki.
Jeżeli inhalator nie był używany przez tydzień lub dłużej, należy zdjąć nasadkę ustnika, wstrząsnąć
dobrze inhalator i uwolnić dwie dawki w powietrze.

Użycie inhalatora:
### 1. Zdjąć nasadkę z ustnika inhalatora przez delikatne naciśnięcie boków nasadki.
### 2. Sprawdzić, czy wewnątrz lub na zewnątrz inhalatora, w tym w ustniku, nie znajdują się
jakiekolwiek ciała obce.
### 3. Dokładnie wstrząsać inhalatorem w celu upewnienia się, że jakiekolwiek ciała obce zostaną
usunięte i że zawartość pojemnika została równomiernie wymieszana.
### 4. Ująć pionowo inhalator z kciukiem umieszczonym na podstawie, poniżej ustnika.
### 5. Wykonać spokojnie głęboki wydech, umieścić ustnik w jamie ustnej między zębami i objąć go
szczelnie wargami. Pacjenta należy poinstruować, aby nie nagryzał ustnika.
### 6. Natychmiast po rozpoczęciu wdechu (przez usta) nacisnąć końcówkę inhalatora w celu uwolnienia
dawki leku AirFluSal, a następnie kontynuować spokojny, głęboki wdech.
### 7. Wstrzymując oddech wyjąć inhalator z ust i zdjąć palce z końcówki urządzenia. Wstrzymać oddech
na tak długo, jak to jest możliwe.
### 8. W celu wykonania drugiej inhalacji odczekać około pół minuty i powtórzyć czynności opisane
w punktach 3 do 7.
### 9. Po użyciu nałożyć nasadkę ochronną na ustnik i mocno docisnąć do właściwej pozycji. Zabieg ten
nie wymaga zastosowania siły – nasadka powinna wejść na miejsce z kliknięciem.

WAŻNE
Nie należy przyspieszać czynności opisanych w punktach 5, 6 i 7. Ważne, aby rozpocząć możliwie
powolny wdech bezpośrednio przed naciśnięciem inhalatora. Kilka pierwszych inhalacji można
przećwiczyć przed lustrem. Jeśli pacjent zauważy „mgiełkę” wydobywającą się z końcówki inhalatora
lub kącików ust, należy ponownie rozpocząć procedurę od punktu 3.

W celu zminimalizowania ryzyka rozwoju kandydozy jamy ustnej i gardła oraz wystąpienia chrypki,
po przyjęciu każdej dawki produktu leczniczego należy jamę ustną wypłukać wodą, wypluć ją i (lub)
umyć zęby.

Należy pomyśleć o wymianie inhalatora, jeżeli na wskaźniku widoczna jest liczba 40 i zmienia on
kolor z zielonego na czerwony. Stosowanie danego inhalatora należy zakończyć, gdy na wskaźniku
widoczne jest 0, gdyż obecna jeszcze w inhalatorze resztka zawiesiny może nie wystarczyć do podania
pełnej dawki.

4 NL/H/3707/001-002/WS/798

Nigdy nie wolno podejmować prób zmiany numeru na wskaźniku ani odłączania wskaźnika od
metalowego pojemnika. Wskaźnik nie może być zresetowany i jest na stałe przyłączony do
pojemnika.

Czyszczenie (opisane również szczegółowo w ulotce dla pacjenta)
Inhalator należy czyścić przynajmniej raz na tydzień.

### 1. Zdjąć nasadkę z ustnika.
### 2. Nie wyjmować pojemnika inhalatora z plastikowej obudowy.
### 3. Wytrzeć wnętrze i część zewnętrzną ustnika oraz plastikową obudowę suchą szmatką lub
chusteczką.
### 4. Założyć w odpowiednim kierunku nasadkę na ustnik. Nie wymaga to zastosowania siły – nasadka
powinna wejść na miejsce z kliknięciem.

NIE WKŁADAĆ METALOWEGO POJEMNIKA DO WODY.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Produktu leczniczego AirFluSal nie należy stosować w leczeniu ostrych objawów astmy, w których
konieczne jest zastosowanie szybko i krótko działającego leku rozszerzającego oskrzela. Pacjentom
należy poradzić, aby zawsze mieli przy sobie swój lek stosowany w celu złagodzenia ostrych objawów
astmy.

Nie należy rozpoczynać stosowania produktu leczniczego AirFluSal u pacjentów w czasie zaostrzenia
astmy lub gdy nastąpiło znaczące lub nagłe pogorszenie przebiegu choroby.

W trakcie stosowania produktu leczniczego AirFluSal mogą wystąpić działania niepożądane związane
z astmą oraz zaostrzenie przebiegu choroby. Pacjentom należy zalecić, aby w razie nieuzyskania
kontroli objawów lub pogorszenia objawów astmy po rozpoczęciu stosowania produktu AirFluSal,
kontynuowali leczenie i zasięgnęli porady lekarskiej.

Zwiększenie zapotrzebowania na stosowanie doraźnego krótko działającego leku rozszerzającego
oskrzela lub zmniejszenie odpowiedzi na zastosowanie takiego leku wskazuje na pogorszenie kontroli
objawów astmy. Należy ocenić stan pacjenta.

Nagłe i postępujące pogorszenie kontroli objawów astmy jest stanem potencjalnie zagrażającym życiu,
dlatego pacjenta należy pilnie zbadać. Należy rozważyć zwiększenie dawki kortykosteroidów.

Po uzyskaniu kontroli objawów astmy należy rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki produktu
leczniczego AirFluSal. Podczas zmniejszania dawki ważne jest regularnie kontrolowanie stanu
pacjenta. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę salmeterolu z flutykazonem (patrz punkt 4.2).

Stosowania produktu leczniczego AirFluSal nie należy przerywać nagle ze względu na ryzyko
zaostrzenia choroby. Dawkę produktu leczniczego należy zmniejszać stopniowo pod kontrolą lekarza.

Tak jak inne stosowane wziewnie produkty lecznicze zawierające kortykosteroidy, AirFluSal należy
stosować ostrożnie u pacjentów z czynną lub przebytą gruźlicą płuc oraz grzybiczymi, wirusowymi
lub innymi zakażeniami dróg oddechowych. Jeśli to wskazane, należy niezwłocznie wdrożyć
odpowiednie leczenie.

AirFluSal stosowany w dużych dawkach leczniczych może rzadko powodować zaburzenia rytmu
serca, np. częstoskurcz nadkomorowy, skurcze dodatkowe i migotanie przedsionków oraz niewielkie

5 NL/H/3707/001-002/WS/798

i przemijające zmniejszenie stężenia potasu w surowicy. AirFluSal należy stosować ostrożnie
u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi lub z zaburzeniami rytmu serca
i u pacjentów z cukrzycą, z nadczynnością tarczycy, niewyrównaną hipokaliemią lub u pacjentów ze
skłonnością do występowania małych stężeń potasu w surowicy.

Istnieją doniesienia o bardzo rzadkich przypadkach zwiększenia stężenia glukozy we krwi (patrz punkt
4.8). Należy wziąć to pod uwagę przepisując produkt leczniczy pacjentom z cukrzycą w wywiadzie.

Tak jak w przypadku innych leków wziewnych, bezpośrednio po podaniu produktu leczniczego może
wystąpić paradoksalny skurcz oskrzeli z nagłym nasileniem świszczącego oddechu i dusznością.
Paradoksalny skurcz oskrzeli reaguje na szybko działający lek rozszerzający oskrzela i należy go
leczyć natychmiast. Należy natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego AirFluSal, ocenić
stan pacjenta i, w razie konieczności, wdrożyć inne leczenie.

Notowano działania niepożądane związane z leczeniem beta-2-mimetykiem, takie jak drżenie,
kołatanie serca i ból głowy, ale były one przemijające i zmniejszały się w czasie regularnego
stosowania.

Działania ogólnoustrojowe mogą wystąpić podczas stosowania wszystkich kortykosteroidów
wziewnych, zwłaszcza jeśli stosowane są w dużych dawkach przez długi czas. Ich wystąpienie jest
znacznie mniej prawdopodobne niż w przypadku doustnych kortykosteroidów. Do możliwych działań
ogólnoustrojowych należą: zespół Cushinga, cechy cushingoidalne, zahamowanie czynności kory
nadnerczy, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra i rzadziej szereg objawów
psychicznych lub behawioralnych, w tym nadmierna aktywność psychoruchowa, zaburzenia snu, lęk,
depresja lub agresja (zwłaszcza u dzieci). Dlatego ważne, aby regularnie oceniać stan pacjenta
i zmniejszyć dawkę wziewnego kortykosteroidu do najmniejszej dawki zapewniającej skuteczną
kontrolę objawów astmy.

Długotrwałe leczenie dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych może spowodować
zahamowanie czynności kory nadnerczy i ostry przełom nadnerczowy. Bardzo rzadkie przypadki
zahamowania czynności kory nadnerczy i ostrego przełomu nadnerczowego opisywano również po
zastosowaniu flutykazonu propionianu w dawkach między 500 do poniżej 1000 mikrogramów. Do
sytuacji, które mogłyby wywołać ostry przełom nadnerczowy, należą: uraz, zabieg chirurgiczny,
zakażenie lub szybkie zmniejszenie dawki leku. Objawy nie są zazwyczaj charakterystyczne i mogą to
być: jadłowstręt, ból brzucha, zmniejszenie masy ciała, zmęczenie, ból głowy, nudności, wymioty,
niedociśnienie tętnicze, zaburzenia świadomości, hipoglikemia i napady drgawek. W okresie stresu
lub przed planowaną operacją należy rozważyć dodatkowe doustne podanie kortykosteroidów.

Zaburzenia widzenia
Zaburzenia widzenia mogą wystąpić w wyniku ogólnoustrojowego i miejscowego stosowania
kortykosteroidów. Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy, jak nieostre widzenie lub inne zaburzenia
widzenia, należy rozważyć skierowanie go do okulisty w celu ustalenia możliwych przyczyn. Mogą to
być: zaćma, jaskra lub rzadkie choroby, takie jak centralna chorioretinopatia surowicza (ang. central
serous chorioretinopathy, CSCR), którą notowano po ogólnym i miejscowym zastosowaniu
kortykosteroidów.

Ponieważ wchłanianie ogólnoustrojowe propionianu flutykazonu odbywa się głównie z płuc,
używanie aerozolu wziewnego z komorą inhalacyjną może zwiększać ilość leku dostarczaną do płuc.
Należy wziąć to pod uwagę, gdyż może to doprowadzić do zwiększenia ryzyka ogólnoustrojowych
działań niepożądanych. Dane farmakokinetyczne po podaniu pojedynczej dawki (komory inhalacyjne
wypłukane w roztworze detergentu i pozostawione do obcieknięcia przed zastosowaniem) wykazały,
że ogólnoustrojowa ekspozycja na salmeterol i flutykazonu propionian może zwiększyć się nawet
dwukrotnie po zastosowaniu produktu AirFluSal ze spejserem Volumatic w porównaniu
z zastosowaniem z urządzeniem AeroChamber Plus (patrz punkt 5.2).

Korzyści z podawania drogą wziewną flutykazonu propionianu obejmują zminimalizowanie
zapotrzebowania na steroidy doustne, ale u pacjentów, u których steroidy doustne zamieniono na

6 NL/H/3707/001-002/WS/798

leczenie wziewne, należy liczyć się z ryzykiem zmniejszenia rezerwy nadnerczowej przez dłuższy
czas. Dlatego pacjentów tych należy leczyć z zachowaniem szczególnej ostrożności i z regularną
kontrolą czynności kory nadnerczy. Ryzyko to może także dotyczyć pacjentów, u których
w przeszłości konieczne było ratunkowe stosowanie dużych dawek kortykosteroidów. Możliwość
zaburzeń czynności kory nadnerczy należy zawsze brać pod uwagę w stanach nagłych oraz
w planowych sytuacjach stresogennych i rozważyć podanie odpowiedniej dawki uzupełniającej
kortykosteroidów. Przed planowanymi zabiegami może być konieczna konsultacja specjalistyczna
w celu oceny stopnia niewydolności kory nadnerczy.

Rytonawir może znacznie zwiększać stężenie flutykazonu propionianu w osoczu. Dlatego należy
unikać ich jednoczesnego stosowania, chyba że możliwa korzyść dla pacjenta przewyższa ryzyko
ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów. Należy wówczas kontrolować, czy nie
występują one u pacjenta. Zwiększone ryzyko działań ogólnoustrojowych istnieje również
w przypadku stosowania flutykazonu propionianu z innymi silnymi inhibitorami CYP3A, w tym
z produktami leczniczymi zawierającymi kobicystat (patrz punkt 4.5).

W trwającym 3 lata badaniu z udziałem pacjentów z POChP otrzymujących salmeterol i flutykazonu
propionian w złożonym produkcie leczniczym o ustalonej dawce zaobserwowano zwiększenie
w porównaniu z placebo częstości zakażeń dolnych dróg oddechowych (zwłaszcza zapalenia płuc
i zapalenia oskrzeli), patrz punkt 4.8.
W 3-letnim badaniu dotyczącym POChP pacjenci w podeszłym wieku, pacjenci z niskim wskaźnikiem
masy ciała (<25 kg/m2) oraz pacjenci z zaawansowaną chorobą (FEV1 <30% wartości należnej)
obarczeni byli większym ryzykiem rozwoju zapalenia płuc, niezależnie od leczenia. Lekarze powinni
szczególnie wnikliwie obserwować pacjentów z POChP, czy nie rozwija się u nich zapalenie płuc
i inne zakażenia dolnych dróg oddechowych, gdyż kliniczne objawy takich zakażeń oraz zaostrzenia
POChP często się nakładają. Jeśli u pacjenta z POChP o dużym nasileniu wystąpi zapalenie płuc,
należy zweryfikować zasadność dalszego stosowania u niego salmeterolu z flutykazonu propionianem.
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu AirFluSal u pacjentów z POChP,
dlatego nie jest on wskazany do stosowania u tych pacjentów.

Dane z dużego, wieloośrodkowego badania klinicznego dotyczącego stosowania salmeterolu w astmie
(Salmeterol Multi-Center Asthma Research Trial, SMART) sugerują istnienie u Afroamerykanów
zwiększonego ryzyka ciężkich zdarzeń związanych z układem oddechowym lub zgonu po
zastosowaniu salmeterolu w porównaniu z placebo (patrz punkt 5.1). Nie wiadomo, czy przyczyną są
czynniki farmakogenetyczne, czy inne czynniki. Dlatego pacjentom pochodzenia afrykańskiego lub
afrokaraibskiego należy zalecić kontynuowanie leczenia i zasięgnięcie porady lekarza, gdyby na
początku stosowania salmeterolu nie uzyskali kontroli objawów astmy lub odczuli pogorszenie jej
przebiegu.

Jednoczesne stosowanie ketokonazolu o działaniu ogólnym znacząco zwiększa ekspozycję
ogólnoustrojową na salmeterol. Może to prowadzić do zwiększenia częstości działań ogólnych
(tj. wydłużenie odstępu QTc i kołatanie serca). Należy więc unikać jednoczesnego stosowania
ketokonazolu lub innych silnych inhibitorów CYP3A4, chyba że korzyści z leczenia salmeterolem
przeważają nad potencjalnym zwiększeniem ryzyka ogólnoustrojowych działań niepożądanych (patrz
punkt 4.5).

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Leki beta-adrenolityczne mogą osłabiać lub antagonizować działanie salmeterolu. U pacjentów
z astmą należy unikać podawania zarówno niewybiórczych, jak i wybiórczych beta-adrenolityków,
chyba że istnieją uzasadnione podstawy do ich zastosowania. Stosowanie beta-2-agonisty może
wywołać potencjalnie ciężką hipokaliemię. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z ostrą,
ciężką astmą, gdyż to działanie może być nasilone przez jednoczesne leczenie pochodnymi ksantyny,
steroidami i lekami moczopędnymi.

Jednoczesne stosowanie innych beta-adrenolityków może powodować działanie addycyjne.

7 NL/H/3707/001-002/WS/798

Flutykazonu propionian

W normalnych warunkach flutykazonu propionian podany wziewnie osiąga w osoczu małe stężenie na
skutek nasilonego metabolizmu pierwszego przejścia oraz dużego klirensu osoczowego, w którym
uczestniczy izoenzym 3A4 cytochromu P450 w jelicie i wątrobie. Dlatego znaczące klinicznie
interakcje flutykazonu propionianu są mało prawdopodobne.

W badaniu interakcji flutykazonu propionianu podawanego donosowo zdrowym ochotnikom
wykazano, że rytonawir (bardzo silny inhibitor izoenzymu 3A4 cytochromu P450) w dawce 100 mg
dwa razy na dobę zwiększa kilkaset razy stężenie flutykazonu propionianu w osoczu, w wyniku czego
następuje znaczące zmniejszenie stężenia kortyzolu w surowicy. Brak informacji o tej interakcji
w odniesieniu do flutykazonu propionianu podawanego wziewnie, ale można spodziewać się
znacznego zwiększenia jego stężenia w osoczu. Należy unikać stosowania takiego skojarzenia leków,
chyba że korzyść przewyższa ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych
glikokortykosteroidów.

W małym badaniu z udziałem zdrowych ochotników nieco słabszy od rytonawiru inhibitor CYP3A,
ketokonazol, zwiększył o 150% ekspozycję na flutykazonu propionian po podaniu wziewnym
pojedynczej dawki. Spowodowało to większe zmniejszenie stężenia kortyzolu w osoczu niż podanie
samego flutykazonu propionianu. Jednoczesne stosowanie z innymi silnymi inhibitorami CYP3A
(takimi jak produkty lecznicze zawierające itrakonazol i kobicystat) i umiarkowanymi inhibitorami
CYP3A (takimi jak erytromycyna) może także spowodować zwiększenie ekspozycji ogólnoustrojowej
na flutykazonu propionian z ryzykiem wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Należy
unikać jednoczesnego stosowania, chyba że korzyść przeważa nad zwiększonym ryzykiem
ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów. Należy wówczas kontrolować, czy nie
występują one u pacjenta.

Salmeterol

Silne inhibitory CYP3A4
Jednoczesne stosowanie ketokonazolu (doustnie 400 mg raz na dobę) i salmeterolu (wziewnie
50 mikrogramów dwa razy na dobę) przez 7 dni u 15 zdrowych osób powodowało znaczne
zwiększenie stężenia salmeterolu w surowicy (1,4-krotne zwiększenie Cmax i 15-krotne zwiększenie
AUC). Może to prowadzić do zwiększenia częstości innych objawów ogólnoustrojowych salmeterolu
(np. wydłużenia odstępu QTc i kołatania serca) w porównaniu z monoterapią salmeterolem lub
ketokonazolem (patrz punkt 4.4).

Nie obserwowano znaczącego klinicznie wpływu na ciśnienie tętnicze krwi, częstość akcji serca,
glikemię i stężenie potasu we krwi. Jednoczesne stosowanie ketokonazolu nie wydłużało okresu
półtrwania salmeterolu w fazie eliminacji ani nie zwiększało kumulacji salmeterolu po wielokrotnym
dawkowaniu.

Należy unikać jednoczesnego stosowania ketokonazolu, chyba że korzyści przeważają nad
potencjalnym zwiększonym ryzykiem ogólnoustrojowych działań niepożądanych salmeterolu.
Prawdopodobne jest zbliżone ryzyko interakcji z innymi silnymi inhibitorami CYP3A4
(np. itrakonazolem, telitromycyną, rytonawirem).

Umiarkowane inhibitory CYP3A4
Jednoczesne stosowanie erytromycyny (doustnie 500 mg trzy razy na dobę) i salmeterolu (wziewnie
50 mikrogramów dwa razy na dobę) u 15 zdrowych osób przez 6 dni spowodowało niewielkie,
nieistotne statystycznie zwiększenie ekspozycji na salmeterol (Cmax 1,4-krotne i AUC 1,2-krotne).
Jednoczesne stosowanie z erytromycyną nie wiązało się z żadnymi ciężkimi działaniami
niepożądanymi.

8 NL/H/3707/001-002/WS/798

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Umiarkowana liczba danych dotyczących stosowania u kobiet w ciąży (300-1000 przypadków) nie
wskazuje, aby salmeterol i flutykazonu propionian wywoływały wady rozwojowe lub miały działanie
szkodliwie na płód i (lub) noworodka. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na
rozrodczość po podaniu agonistów receptorów beta-2-adrenergicznych i glikokortykosteroidów (patrz
punkt 5.3).

Stosowanie produktu leczniczego AirFluSal u kobiet w ciąży należy rozważać tylko wtedy, gdy
oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

U kobiet w ciąży należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę flutykazonu propionianu
zapewniającą odpowiednią kontrolę objawów astmy.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy salmeterol i flutykazonu propionian lub ich metabolity przenikają do mleka
kobiecego.

Badania wykazały, że salmeterol i flutykazonu propionian oraz ich metabolity przenikają do mleka
samic szczurów w okresie laktacji.

Nie można wykluczyć ryzyka dla karmionych piersią noworodków i niemowląt. Decyzję o tym, czy
przerwać karmienie piersią, czy przerwać stosowanie produktu leczniczego AirFluSal, należy podjąć
na podstawie oceny korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Płodność
Brak danych dotyczących wpływu na płodność u ludzi, jednak badania na zwierzętach nie wykazały
wpływu salmeterolu lub flutykazonu propionianu na płodność.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

AirFluSal nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Ponieważ produkt leczniczy AirFluSal zawiera salmeterol i flutykazonu propionian, można
oczekiwać, że działania niepożądane będą tego samego rodzaju i nasilenia, co typowe działania
niepożądane każdego ze składników produktu leczniczego. Nie stwierdzono występowania
dodatkowych działań niepożądanych wynikających z jednoczesnego stosowania obu substancji
czynnych.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Przedstawione niżej działania niepożądane związane ze stosowaniem salmeterolu z flutykazonu
propionianem wymieniono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością. Częstości
określono następująco: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do
<1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).
Częstości ustalono na podstawie danych z badania klinicznego. Nie uwzględniono częstości działań po
zastosowaniu placebo.

Klasyfikacja układów
i narządów Działanie niepożądane Częstość
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Kandydoza jamy ustnej i gardła Często

9 NL/H/3707/001-002/WS/798

Zapalenie płuc

Zapalenie oskrzeli

Kandydoza przełyku

Często1,3

Często1,3

Rzadko
Zaburzenia układu
immunologicznego
Reakcje nadwrażliwości z następującymi
objawami:

reakcje skórne

obrzęk naczynioruchowy (głównie obrzęk
twarzy, jamy ustnej i gardła)

objawy oddechowe (duszność)

objawy oddechowe (skurcz oskrzeli)

reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs
anafilaktyczny

Niezbyt często

Rzadko

Niezbyt często

Rzadko

Rzadko

Zaburzenia endokrynologiczne Zespół Cushinga, cechy cushingoidalne,
zahamowanie czynności kory nadnerczy,
spowolnienie wzrastania u dzieci i młodzieży,
zmniejszenie gęstości mineralnej kości

Rzadko4

Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Hipokaliemia

Hiperglikemia

Często3

Niezbyt często4
Zaburzenia psychiczne Lęk

Zaburzenia snu

Zmiany zachowania, w tym nadpobudliwość
psychoruchowa i drażliwość (głównie u dzieci)

Depresja, agresja (głównie u dzieci)

Niezbyt często

Niezbyt często

Rzadko

Nieznana
Zaburzenia układu nerwowego Bóle głowy

Drżenia

Bardzo często1

Niezbyt często
Zaburzenia oka Zaćma

Jaskra

Niewyraźne widzenie (patrz także punkt 4.4)

Niezbyt często

Rzadko4

Nieznana
Zaburzenia serca Kołatanie serca

Tachykardia

Zaburzenia rytmu serca (w tym częstoskurcz
nadkomorowy i skurcze dodatkowe)

Migotanie przedsionków

Dławica piersiowa

Niezbyt często

Niezbyt często

Rzadko

Niezbyt często

Niezbyt często
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki piersiowej
i śródpiersia

Zapalenie części nosowej gardła

Podrażnienie gardła

Chrypka, bezgłos

Bardzo często2,3

Często

Często

10 NL/H/3707/001-002/WS/798

Zapalenie zatok

Paradoksalny skurcz oskrzeli

Często1,3

Rzadko4
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Kontuzje Często1,3

Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej
Kurcze mięśni

Złamania pourazowe

Bóle stawów

Bóle mięśni

Często

Często1,3

Często

Często
1 Notowane często w grupie otrzymującej placebo.
2 Notowane bardzo często w grupie otrzymującej placebo.
3 Zgłaszane w ciągu 3 lat w badaniu POChP.
4 Patrz punkt 4.4.

Opis wybranych działań niepożądanych

Notowano działania niepożądane związane z leczeniem beta-2-mimetykiem, takie jak drżenie,
kołatanie serca i ból głowy, ale były one przemijające i zmniejszały się w czasie regularnego
stosowania.

Tak jak w przypadku innych leków podawanych wziewnie, bezpośrednio po zastosowaniu może
wystąpić paradoksalny skurcz oskrzeli z nagłym nasileniem świstów i dusznością. Paradoksalny
skurcz oskrzeli reaguje na szybko działający lek rozszerzający oskrzela i należy go leczyć
natychmiast. Należy natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego AirFluSal, ocenić stan
pacjenta i, w razie konieczności, wdrożyć inne leczenie.

Ze względu na obecność flutykazonu propionianu, u niektórych pacjentów może wystąpić chrypka
i kandydoza (pleśniawki) jamy ustnej i gardła oraz rzadko kandydoza przełyku. Zarówno chrypkę, jak
i częstość występowania kandydozy jamy ustnej i gardła można zmniejszyć przez płukanie po
zastosowaniu produktu leczniczego jamy ustnej wodą i (lub) mycie zębów. Objawową kandydozę
jamy ustnej i gardła można leczyć miejscowymi lekami przeciwgrzybiczymi, kontynuując stosowanie
produktu leczniczego AirFluSal.

Dzieci i młodzież
Do możliwych działań należą; zespół Cushinga, cechy cushingoidalne, zahamowanie czynności
nadnerczy i opóźnienie wzrastania u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.4). U dzieci mogą również
wystąpić: lęk, zaburzenia snu oraz zmiany zachowania, w tym nadmierna aktywność i drażliwość.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel: + 48 22 49 21 301, fax: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Brak dostępnych danych z badań klinicznych dotyczących przedawkowania produktu leczniczego
AirFluSal, ale niżej przedstawiono dane dotyczące przedawkowania obu substancji czynnych
produktu leczniczego.

11 NL/H/3707/001-002/WS/798

Przedmiotowymi i podmiotowymi objawami przedawkowania salmeterolu są zawroty głowy,
zwiększenie ciśnienia skurczowego krwi, drżenie, ból głowy i tachykardia. Jeśli stosowanie produktu
leczniczego AirFluSal trzeba przerwać z powodu objawów przedawkowania beta-2-mimetyku
zawartego w produkcie leczniczym, należy rozważyć zabezpieczenie odpowiednią dawką steroidu. Ze
względu na możliwość wystąpienia hipokaliemii należy kontrolować stężenie potasu w surowicy
i rozważyć podanie potasu.

Ostre przedawkowanie: wziewne zastosowanie flutykazonu propionianu w dawkach znacznie
większych niż zalecane może spowodować przemijające zahamowanie czynności kory nadnerczy.
Stan ten nie wymaga pilnego leczenia, gdyż czynność kory nadnerczy powraca do normy w ciągu
kilku dni, co można zweryfikować przez oznaczenie stężenia kortyzolu w osoczu.

Przewlekłe przedawkowanie wziewnego flutykazonu propionianu: należy monitorować rezerwę
nadnerczową i może być konieczne leczenie kortykosteroidami do stosowania ogólnego. Po
ustabilizowaniu się stanu pacjenta należy kontynuować leczenie kortykosteroidem wziewnym
w zalecanej dawce (patrz ryzyko zahamowania czynności kory nadnerczy w punkcie 4.4).

W przypadku zarówno ostrego, jak i długotrwałego przedawkowania flutykazonu propionianu należy
kontynuować leczenie produktem leczniczym AirFluSal w dawce zapewniającej kontrolę objawów.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w chorobach obturacyjnych dróg oddechowych; leki
adrenergiczne w połączeniu z kortykosteroidami lub inne, z wyjątkiem leków
przeciwcholinergicznych
Kod ATC: R03AK06

Mechanizm działania i działanie farmakodynamiczne
AirFluSal zawiera salmeterol i flutykazonu propionian, substancje działające w różny sposób.

Odpowiednie mechanizmy działania obu substancji omówiono niżej.

Salmeterol
Salmeterol jest wybiórczym, długo działającym (12 godzin) agonistą receptorów beta-2-
adrenergicznych, o długim łańcuchu bocznym, który wiąże się z miejscem pozareceptorowym.

Salmeterol powoduje rozszerzenie oskrzeli, które trwa dłużej (przynajmniej 12 godzin) niż po
zastosowaniu zalecanych dawek zwykle stosowanych krótko działających beta-2-agonistów.

Flutykazonu propionian
Flutykazonu propionian podawany wziewnie w zalecanych dawkach ma przeciwzapalne działanie
glikokortykoidów w obrębie płuc, którego wynikiem jest zmniejszenie nasilenia objawów i częstości
zaostrzeń astmy oskrzelowej z mniejszą ilością działań niepożądanych niż kortykosteroidy podawane
ogólnie.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Badania kliniczne w astmie oskrzelowej

W trwającym 12 miesięcy badaniu GOAL (Gaining Optimal Asthma ControL) z udziałem
3416 pacjentów (dorosłych i młodzieży) z przewlekłą astmą oskrzelową porównywano
bezpieczeństwo stosowania i skuteczność salmeterolu z flutykazonu propionianem (FP) oraz
monoterapii wziewnym kortykosteroidem (flutykazonu propionianem) w celu ustalenia, czy cele

12 NL/H/3707/001-002/WS/798

leczenia astmy są osiągalne. Dawki leków zwiększano co 12 tygodni aż do osiągnięcia pełnej
kontroli** objawów lub osiągnięcia największej dopuszczalnej dawki badanego leku. Badanie GOAL
wykazało, że kontrolę objawów astmy uzyskano u większej liczby pacjentów leczonych salmeterolem
z flutykazonu propionianem niż u pacjentów otrzymujących sam wziewny kortykosteroid i kontrolę tę
uzyskano stosując mniejszą dawkę kortykosteroidu.

** Dobrą kontrolę astmy uzyskano szybciej stosując salmeterol z flutykazonu propionianem niż sam
wziewny kortykosteroid. U 50% pacjentów czas leczenia do osiągnięcia pierwszego tygodnia
dobrze kontrolowanej astmy wynosił 16 dni w grupie stosującej salmeterol z flutykazonu
propionianem w porównaniu z 37 dniami w grupie stosującej wziewny kortykosteroid.
W podgrupie pacjentów z astmą, którzy nie stosowali wcześniej steroidów, czas ten wynosił,
odpowiednio, 16 i 23 dni.

Łączne wyniki badania przedstawiono w tabeli:

Odsetek pacjentów, którzy uzyskali dobrą kontrolę* (Well-Controlled, WC) i pełną
kontrolę** (Totally Controlled, TC) astmy w ciągu 12 miesięcy
Rodzaj leczenia przed badaniem Salmeterol+flutykazonu
propionian
Flutykazonu
propionian
WC TC WC TC
Bez wziewnego kortykosteroidu (tylko
krótko działający beta-2-mimetyk)
78% 50% 70% 40%

Mała dawka wziewnego kortykosteroidu
(≤500 μg beklometazonu lub równoważna
dawka innego wziewnego kortykosteroidu na
dobę)

75% 44% 60% 28%

Średnia dawka wziewnego
kortykosteroidu (500-1000 μg
beklometazonu lub równoważna dawka
innego wziewnego kortykosteroidu na dobę)

62% 29% 47% 16%

Zebrane wyniki ze wszystkich 3 rodzajów
leczenia
71% 41% 59% 28%

* Dobra kontrola astmy: 2 lub mniej dni w tygodniu z objawami o wyniku większym niż 1 wg
punktacji objawów (wynik 1 określa się tu jako „objawy występujące przez jeden krótki okres
w ciągu dnia”), stosowanie SABA w ciągu 2 dni lub mniej i nie częściej niż 4 razy w tygodniu, co
najmniej 80% wartości należnej porannego szczytowego przepływu wydechowego, bez nocnych
przebudzeń, bez zaostrzeń i bez działań niepożądanych zmuszających do zmiany leczenia.
** Pełna kontrola astmy: bez objawów, bez stosowania krótko działającego beta-2-mimetyku, co
najmniej 80% wartości należnej porannego szczytowego przepływu wydechowego, bez nocnych
przebudzeń, bez zaostrzeń i bez działań niepożądanych zmuszających do zmiany leczenia.

Wyniki tego badania sugerują, że salmeterol z flutykazonu propionianem w dawce 50 mikrogramów +
100 mikrogramów dwa razy na dobę może być rozważany jako początkowe leczenie podtrzymujące
u pacjentów z umiarkowaną przewlekłą astmą, u których szybka kontrola astmy uznana jest za
niezbędną (patrz punkt 4.2).

W randomizowanym badaniu z podwójnie ślepą próbą w grupach równoległych, z udziałem
318 pacjentów z przewlekłą astmą oskrzelową w wieku ≥18 lat, oceniano bezpieczeństwo stosowania
i tolerancję dwóch inhalacji salmeterolu z flutykazonu propionianem wykonywanych dwa razy na
dobę (podwójna dawka) przez dwa tygodnie. Badanie wykazało, że podwojenie inhalacji produktu
leczniczego o każdej z mocy przez okres do 14 dni powoduje niewielkie zwiększenie działań
niepożądanych związanych ze stosowaniem beta-mimetyku (drżenie: 1 pacjent [1%] vs. 0; kołatanie
serca: 6 pacjentów [3%] vs. 1 [<1%]; kurcze mięśni: 6 pacjentów [3%] vs. 1 [<1%]) i podobna
częstość działań niepożądanych związanych ze stosowaniem wziewnego kortykosteroidu (tj.
kandydoza jamy ustnej: 6 pacjentów [6%] vs. 16 [8%], chrypka: 2 pacjentów [2%] vs. 4 [2%])
w porównaniu z jedną inhalacją wykonywaną dwa razy na dobę. Jeśli lekarz rozważa podwojenie

13 NL/H/3707/001-002/WS/798

dawki salmeterolu z flutykazonu propionianem u dorosłych pacjentów wymagających dodatkowego,
krótkotrwałego (do 14 dni) leczenia wziewnym kortykosteroidem, powinien wziąć pod uwagę
niewielkie nasilenie działań niepożądanych wywołanych przez beta-mimetyk.

Badanie SMART (The Salmeterol Multi-center Asthma Research Trial)

Badanie SMART było wieloośrodkowym, randomizowanym, kontrolowanym placebo, trwającym
28 tygodni badaniem z podwójnie ślepą próbą, , w układzie grup równoległych, przeprowadzonym
w Stanach Zjednoczonych. W badaniu w jednej grupie pacjentów z astmą oskrzelową, do której
przydzielono losowo 13 176 osób, do typowego leczenia astmy dodano salmeterol (w dawce
50 mikrogramów dwa razy na dobę), a w drugiej grupie, do której przydzielono losowo 13 179 osób,
do typowego leczenia astmy dodano placebo. Do badania kwalifikowano pacjentów z astmą, w wieku
co najmniej 12 lat, jeśli przed badaniem stosowali leki przeciwastmatyczne (z wyjątkiem długo
działających β2-mimetyków - LABA). Stosowanie wziewnych glikokortykosteroidów było określane
na początku, ale nie było konieczne w trakcie całego badania. Pierwszorzędowy punkt końcowy
obejmował sumę liczby zgonów związanych z układem oddechowym wraz z liczbą stanów zagrożenia
życia związanych z układem oddechowym.

Kluczowe wnioski z badania SMART: główny punkt końcowy

Grupy pacjentów Liczba zdarzeń w ramach
głównego punktu końcowego
/liczba pacjentów

Względne ryzyko
(95% przedział
ufności)
salmeterol placebo
Wszyscy pacjenci 50/13 176 36/13 179 1,40 (0,91, 2,14)
Pacjenci stosujący wziewne steroidy 23/6127 19/6138 1,21 (0,66, 2,23)
Pacjenci niestosujący wziewnych steroidów 27/7049 17/7041 1,60 (0,87, 2,93)
Afroamerykanie 20/2366 5/2319 4,10 (1,54, 10,90)

(Wartości ryzyka wyróżnione wytłuszczeniem są statystycznie istotne przy 95% przedziale ufności.)

Kluczowe wnioski z badania SMART dotyczące wyjściowego stosowania wziewnego steroidu:
drugorzędowe punkty końcowe

Liczba zdarzeń w ramach
drugorzędowego punktu
końcowego /liczba pacjentów

Względne ryzyko
(95% przedział
ufności)
salmeterol placebo
Zgony związane z zaburzeniami układu oddechowego
Pacjenci stosujący wziewne steroidy 10/6127 5/6138 2,01 (0,69, 5,86)
Pacjenci niestosujący wziewnych steroidów 14/7049 6/7041 2,28 (0,88, 5,94)
Łącznie zgony związane z astmą lub zagrażające życiu zdarzenie
Pacjenci stosujący wziewne steroidy 16/6127 13/6138 1,24 (0,60, 2,58)
Pacjenci niestosujący wziewnych steroidów 21/7049 9/7041 2,39 (1,10, 5,22)
Suma zgonów związanych z astmą oraz zdarzeń zagrażających życiu
Pacjenci stosujący wziewne steroidy 4/6127 3/6138 1,35 (0,30, 6,04)
Pacjenci niestosujący wziewnych steroidów 9/7049 0/7041 *

(* nie ma możliwości obliczenia ze względu na brak zdarzeń w grupie placebo. Ryzyko znamienne
statystycznie na poziomie 95% zaznaczone jest pogrubioną czcionką. Drugorzędowe punkty końcowe
wymienione w powyższej tabeli osiągnęły znamienność statystyczną w odniesieniu do całej
populacji). Drugorzędowe punkty końcowe obejmujące: sumę zgonów ze wszystkich przyczyn wraz
ze zdarzeniami zagrażającymi życiu, całkowitą liczbę zgonów lub liczbę hospitalizacji z dowolnego
powodu, nie osiągnęły istotności statystycznej dla całej populacji.

14 NL/H/3707/001-002/WS/798

Dzieci i młodzież
W badaniu SAM101667 u 158 dzieci w wieku od 6 do 16 lat z objawami astmy, zastosowanie
złożonego produktu leczniczego zawierającego salmeterol z flutykazonu propionianem jest równie
skuteczne w odniesieniu do kontroli objawów i czynności płuc, jak podwojenie dawki propionianu
flutykazonu. Badanie to nie miało na celu zbadania ich wpływu na częstość zaostrzeń.

Przeprowadzono 8-tygodniowe, wieloośrodkowe badanie z podwójnie ślepą próbą w celu oceny
bezpieczeństwa stosowania i skuteczności podawanego wziewnie salmeterolu z flutykazonu
propionianem (50/25 mikrogramów, 1 lub 2 inhalacje dwa razy na dobę) w porównaniu z samym
flutykazonu propionianem (50 mikrogramów, 1 lub 2 inhalacje dwa razy na dobę) u japońskich dzieci
(w wieku od 6 miesiecy do 4 lat) z astmą oskrzelową. Bezpieczeńśtwo długotrwałego stosowania
salmeterolu z flutykazonu propionianem (50/25 mikrogramów, 1 lub 2 inhalacje dwa razy na dobę)
oceniano w trwającej 16 tygodni, otwartej fazie będącej przedłużeniem badania. Badanie ukończyło
91% (136/150) oraz 88% (132/150) pacjentów przypisanych losowo odpowiednio do grupy
otrzymującej salmeterol z flutykazonu propionianem lub sam flutykazonu propionian. W badaniu nie
osiągnięto pierwszorzędowego punktu końcowego w postaci średniej zmiany sumy objawów astmy
(faza z podwójnie ślepą próbą). Nie wykazano istotnej statystycznie przewagi salmeterolu
z flutykazonu propionianem nad samym flutykazonu propionianem (95% Cl [-2,47; 0,54], p=0,206),
nie stwierdzono też znaczących klinicznie różnic w profilu bezpieczeństwa obu terapii (8-tygodniowa
faza z podwójnie ślepą próbą), ponadto w 16-tygodniowej fazie otwartej nie odnotowano żadnych
nowych sygnałów dotyczących bezpieczeństwa stosowania salmeterolu z flutykazonu propionianem.
Nie było przypadków zgonu. Trudno dokonać pewnego rozpoznania astmy u dzieci w wieku 4 lat
i młodszych, dlatego trudne jest uzyskanie jednoznacznych danych. Salmeterol z flutykazonu
propionianem nie jest zatwierdzony do stosowania u dzieci w wieku poniżej 4 lat.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

W czasie jednoczesnego podawania wziewnego flutykazonu propionianu i salmeterolu właściwości
farmakokinetyczne każdej substancji czynnej są podobne do właściwości farmakokinetycznych
obserwowanych podczas podawania tych substancji oddzielnie. Właściwości farmakokinetyczne
można więc rozpatrywać na podstawie właściwości farmakokinetycznych obu substancji oddzielnie.

Salmeterol
Salmeterol działa miejscowo w płucach i dlatego stężenia w osoczu nie są wskaźnikiem jego działania
leczniczego. Z powodu technicznych trudności w oznaczeniu bardzo małych stężeń salmeterolu
w osoczu podczas jego stosowania wziewnego w dawkach leczniczych (około 200 pikogramów/ml lub
mniej), istnieje niewiele danych dotyczących właściwości farmakokinetycznych salmeterolu.

Flutykazonu propionian
Całkowita biodostępność flutykazonu propionianu u zdrowych osób po jednorazowym podaniu
wziewnym wynosi około 5 do 11% dawki nominalnej, w zależności od rodzaju użytego inhalatora.
U pacjentów z astmą obserwowano mniejszą ekspozycję ogólnoustrojową na stosowany wziewnie
flutykazonu propionian.

Wchłanianie ogólnoustrojowe odbywa się głównie z płuc i początkowo jest szybkie, a następnie
powolne. Pozostała część wziewnej dawki może być połknięta, ale ma minimalny udział w ekspozycji
ogólnoustrojowej (1%) ze względu na słabą rozpuszczalność leku w wodzie i metabolizm
pierwszego przejścia. Istnieje liniowa zależność między dawką leku a ekspozycją ogólnoustrojową.

Losy flutykazonu propionianu w organizmie są określane przez duży klirens osoczowy (1150 ml/min),
dużą objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym (około 300 l) i końcowy okres półtrwania wynoszący
około 8 godzin.

Lek wiąże się z białkami osocza w 91%.

15 NL/H/3707/001-002/WS/798

Flutykazonu propionian jest bardzo szybko usuwany z krążenia ogólnego. Główną drogą jest
metabolizm do nieaktywnej pochodnej kwasu karboksylowego z udziałem izoenzymu 3A4
cytochromu P450. Inne niezidentyfikowane metabolity znaleziono również w kale.

Klirens nerkowy flutykazonu jest nieznaczny. Mniej niż 5% dawki wydalane jest w moczu, głównie
w postaci metabolitów. Zasadnicza część dawki jest wydalana z kałem w postaci metabolitów
i niezmienionego leku.
Dostępne są tylko ograniczone dane z badań oceniających zwiększenie ilości leku dostarczanego do
płuc podczas stosowania produktu AirFluSal z komorą inhalacyjną Volumatic lub AeroChamber Plus.
Jednak wyniki badania farmakokinetyki po podaniu pojedynczej dawki (PRC/CRD/13/11), w którym
spejsery przepłukano roztworem detergentu i pozostawiono do wyschnięcia przed zastosowaniem,
wykazały możliwość nawet dwukrotnego zwiększenia ogólnoustrojowej ekspozycji na salmeterol
i flutykazonu propionian po zastosowaniu produktu AirFluSal z komorą inhalacyjną Volumatic
w porównaniu z komorą AeroChamber Plus (patrz punkt 4.4).

Na podstawie danych z badań można wywnioskować, że w porównaniu ze stosowaniem produktu
AirFluSal bez spejsera, ogólnoustrojowa ekspozycja może zwiększyć się około 3-krotnie po podaniu
z użyciem komory inhalacyjnej AeroChamber Plus lub 4-7-krotnie po podaniu z użyciem komory
Volumatic.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Jedyne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego u ludzi pochodziły z badań
na zwierzętach otrzymujących oddzielnie salmeterol i flutykazonu propionian, i były to skutki
nasilonego działania farmakologicznego obu leków.

W badaniach wpływu na rozrodczość przeprowadzonych na zwierzętach wykazano, że
glikokortykosteroidy powodują powstawanie wad rozwojowych (rozszczep podniebienia,
zniekształcenia szkieletu). Jednak nie wydaje się, aby te wyniki badań na zwierzętach odnosiły się do
ludzi stosujących zalecane dawki produktu leczniczego. Badania na zwierzętach z zastosowaniem
salmeterolu wykazywały toksyczny wpływ na zarodek i płód tylko po ekspozycji na duże dawki.
W następstwie jednoczesnego podawania salmeterolu i flutykazonu propionianu u szczurów
stwierdzono przemieszczenie tętnicy pępkowej i niecałkowite kostnienie kości potylicznej
po zastosowaniu takich dawek glikokortykosteroidów, które powodują nieprawidłowości.

Niezawierający freonów gaz nośny (norfluran) nie miał działania toksycznego w bardzo dużych
stężeniach, znacznie większych niż stężenia, na które może być narażony pacjent, co wykazano
w próbach uwzględniających różne gatunki zwierząt, poddawane codziennej ekspozycji przez dwa
lata.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Norfluran (HFA 134a)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata

16 NL/H/3707/001-002/WS/798

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

Przechowywać pojemnik w opakowaniu zewnętrznym – tekturowym pudełku w celu ochrony przed
światłem.

Pojemnik zawiera zawiesinę pod ciśnieniem.
Nie wystawiać pojemnika na działanie temperatur powyżej 50°C.
Pojemnika nie nakłuwać.
Pojemnika nie należy dziurawić, uszkadzać lub palić, nawet jeśli jest pusty.

Nie przechowywać w lodówce ani nie zamrażać.
Tak jak w przypadku większości stosowanych wziewnie leków w pojemnikach pod ciśnieniem,
skuteczność tego produktu leczniczego może być mniejsza, jeśli inhalator jest zimny.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Inhalator składa się z aluminiowego pojemnika (pojemnik na aerozol pokryty plazmą FCP) z
odpowiednim zaworem dozującym, dozownikiem z polopropylenu (PP) oraz wieczkiem z PP, z
licznikiem dawek, całość w tekturowym pudełku.

Każdy pojemnik zawiera 120 dawek odmierzonych.

Wielkość opakowań:
1 inhalator po 120 dawek w tekturowym pudełku
2 inhalatory po 120 dawek - każdy w tekturowym pudełku (owinięte folią)
2 inhalatory po 120 dawek - każdy w tekturowym pudełku (w opakowaniu zbiorczym)
3 inhalatory po 120 dawek - każdy w tekturowym pudełku (owinięte folią)
3 inhalatory po 120 dawek - każdy w tekturowym pudełku (w opakowaniu zbiorczym)
4 inhalatory po 120 dawek w tekturowym pudełku
5 inhalatorów po 120 dawek w tekturowym pudełku
6 inhalatorów po 120 dawek w tekturowym pudełku
10 inhalatorów po 120 dawek - każdy w tekturowym pudełku (owinięte folią)
10 inhalatorów po 120 dawek - każdy w tekturowym pudełku (w opakowaniu zbiorczym)

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania produktu leczniczego

Brak specjalnych zaleceń dotyczących usuwania.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi
zaleceniami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

Sandoz GmbH
Biochemiestrasse 10
6250 Kundl, Austria

17 NL/H/3707/001-002/WS/798

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

AirFluSal, (25 μg + 125 μg) Pozwolenie nr 24115
AirFluSal, (25 μg + 250 μg) Pozwolenie nr 24116

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 14.07.2017 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 14.08.2024 r.

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.