# Asmenol

> Montelukast · 5 mg · Tabletki do rozgryzania i żucia

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Asmenol
- **Nazwa powszechna:** Montelukastum
- **Substancja czynna:** [Montelukast](https://apteka.online/odpowiedniki/montelukastum)
- **Moc:** 5 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki do rozgryzania i żucia
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** R03DC03
- **Liczba opakowań:** 4
- **Numer pozwolenia:** 14971
- **Podmiot odpowiedzialny:** Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
- **Producent:** HBM Pharma s.r.o.
Nycomed Pharma Sp. z o.o.
Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A., Słowacja
Polska
Polska
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-obturacyjnych-chorobach-drog-oddechowych/asmenol-tabl-zucia-5-mg-zaklady
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-obturacyjnych-chorobach-drog-oddechowych/asmenol-tabl-zucia-5-mg-zaklady.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/20126/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/20126/characteristic

## Dostępne opakowania (4)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 14 tabl. \(1 x 14\) | 5909990670642 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 14 tabl. \(2 x 7\) | 5909990670659 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 28 tabl. \(2 x 14\) | 5909990670666 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 28 tabl. \(4 x 7\) | 5909990670673 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Asmenol i w jakim celu się go stosuje?
Substancją czynną leku Asmenol jest montelukast, który jest antagonistą receptora leukotrienowego.
Blokuje działanie substancji naturalnie występujących w płucach, zwanych leukotrienami. Związki te
powodują zwężenie dróg oddechowych i stan zapalny w płucach, co może prowadzić do wystąpienia
objawów astmy.

Lek Asmenol stosowany regularnie łagodzi objawy astmy, np. duszność i zapobiega napadom astmy.

Lek Asmenol przepisywany jest w następujących przypadkach:
- jeśli u dziecka nie można zapewnić odpowiedniego leczenia astmy innymi lekami i
konieczne jest zastosowanie dodatkowego leczenia.
- w celu zapobiegania zwężeniu oskrzeli wywołanemu przez wysiłek fizyczny.
- jako leczenie alternatywne u dzieci w wieku od 6 do 14 lat, które nie są w stanie stosować
aerozoli zawierających kortykosteroidy.

Co to jest astma?
Astma jest chorobą przewlekłą.
W astmie występują:
- trudności w oddychaniu spowodowane zwężeniem dróg oddechowych. Zwężenie to nasila się
i zmniejsza w odpowiedzi na różne czynniki.
- wrażliwość dróg oddechowych, które reagują na wiele czynników, takich jak dym papierosowy,
pyłki roślin, zimne powietrze lub wysiłek fizyczny.
- obrzęk (stan zapalny) błony wyściełającej drogi oddechowe.
Do objawów astmy należą: kaszel, świszczący oddech i uczucie ucisku w klatce piersiowej.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Asmenol

Kiedy nie stosować leku Asmenol
- jeśli pacjent ma uczulenie na montelukast lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Asmenol należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

Jeśli u dziecka nasili się astma lub trudności w oddychaniu, należy natychmiast poinformować
lekarza.

Należy pamiętać, że Asmenol nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów astmy. W takim
przypadku lek nie będzie pomocny i nie powinien być nigdy stosowany w tym celu. W razie
wystąpienia napadu astmy należy podać dziecku lek przeznaczony do stosowania w tego rodzaju
nagłych przypadkach i postępować ściśle według zaleceń podanych przez lekarza. Bardzo ważne
jest, aby zawsze był łatwo dostępny lek potrzebny do zastosowania w napadzie astmy (tj. krótko
działający beta-agonista w postaci wziewnej, zwany również lekiem rozszerzającym oskrzela,
w inhalatorze).

Jeśli u dziecka konieczne jest stosowanie wziewnego beta-agonisty częściej niż zwykle, należy jak
najszybciej skonsultować się z lekarzem prowadzącym.

Ważne jest, aby dziecko przyjmowało wszystkie leki przeciwko astmie przepisane przez lekarza
prowadzącego. Lekiem Asmenol nie należy zastępować stosowanych przez dziecko leków
steroidowych (wziewnych lub doustnych).

Należy również poinformować lekarza, jeśli podczas stosowania leku Asmenol wystąpią u dziecka
następujące objawy: objawy grypopodobne, zaburzenia czuciowe, takie jak uczucie mrowienia lub
drętwienia kończyn, nasilenie objawów ze strony układu oddechowego i (lub) wysypka skórna.
Lekarz zdecyduje o dalszym postępowaniu.

Pacjent nie powinien przyjmować kwasu acetylosalicylowego (aspiryny) ani leków
przeciwzapalnych (zwanych także niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi lub NLPZ), jeśli
nasilają one u pacjenta objawy astmy.

Należy poinformować lekarza o wszelkich dolegliwościach i alergiach występujących u dziecka
obecnie lub w przeszłości.

Dzieci i młodzież
Dla dzieci w wieku od 6 miesięcy do 5 lat dostępny jest lek Asmenol Mini w postaci granulatu 4 mg.
Dla dzieci w wieku od 2 do 5 lat dostępny jest lek w postaci tabletek do rozgryzania i żucia 4 mg.
Dla dzieci w wieku od 6 do 14 lat przeznaczony jest lek w postaci tabletek do rozgryzania i żucia
5 mg.
Dla pacjentów w wieku 15 lat i starszych dostępny jest lek w postaci tabletek powlekanych 10 mg.

Lek Asmenol a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Lek Asmenol można stosować jednocześnie z innymi lekami podawanymi w leczeniu astmy.

Jednak niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Asmenol i odwrotnie, Asmenol może
wpływać na działanie niektórych innych leków.

Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza o przyjmowaniu przez dziecko fenobarbitalu lub
fenytoiny (leków stosowanych w leczeniu padaczki) lub ryfampicyny (leku stosowanego

w leczeniu gruźlicy i niektórych innych zakażeń) lub gemfibrozylu (leku stosowanego w leczeniu
wysokiego stężenia lipidów w osoczu). W takim przypadku należy zachować ostrożność,
zwłaszcza u dzieci.

Asmenol z jedzeniem i piciem
Lek Asmenol, tabletki do rozgryzania i żucia 5 mg należy przyjmować 1 godzinę przed jedzeniem
lub 2 godziny po jedzeniu.

Ciąża i karmienie piersią
Ten podpunkt nie dotyczy leku Asmenol tabletki do rozgryzania i żucia 5 mg, gdyż lek w tej dawce
jest wskazany do stosowania u dzieci w wieku od 6 do 14 lat, niemniej jednak następująca informacja
dotyczy substancji czynnej, montelukastu.

Ograniczona liczba danych dotyczących zastosowań leku w okresie ciąży, nie wskazuje na istnienie
związku przyczynowego między przyjmowaniem montelukastu a występowaniem wad wrodzonych
(np. wad kończyn), które rzadko obserwowano na całym świecie po wprowadzeniu leku do obrotu.

Ciąża
Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko,
powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Lekarz oceni, czy Asmenol można
stosować w tym okresie.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy lek przenika do mleka kobiecego. Dlatego jeżeli pacjentka karmi piersią lub
zamierza karmić piersią, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Lekarz omówi z pacjentką dalsze postępowanie.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Asmenol na ogół nie zaburza zdolności prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak
działanie leku może być różne u poszczególnych pacjentów. W bardzo rzadkich przypadkach
opisywano występowanie zawrotów głowy i senności, które mogą wpływać na zdolność reagowania.

Lek Asmenol zawiera aspartam
Lek zawiera źródło fenyloalaniny. Może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią.
Każda tabletka 5 mg zawiera fenyloalaninę w ilości odpowiadającej 3,37 mg fenyloalaniny na dawkę.

### 3. Jak stosować lek Asmenol?
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

O sposobie stosowania leku Asmenol zadecyduje lekarz, na podstawie występujących u dziecka
objawów i nasilenia astmy.

Ważne jest, aby dziecko przyjmowało lek Asmenol codziennie wieczorem, zgodnie z zaleceniami
lekarza. Lek należy zażywać także wtedy, gdy u dziecka nie występują żadne objawy oraz w dni,
w których wystąpił napad astmy.

Dziecko powinno również stosować wszystkie inne leki stosowane w leczeniu astmy, zalecone
przez lekarza. Lek Asmenol nie może być stosowany zamiast innych leków.

Lek do stosowania doustnego.

Zazwyczaj stosowana dawka leku:

Dzieci w wieku od 6 do 14 lat:

1 tabletka do rozgryzania i żucia 5 mg leku Asmenol raz na dobę, wieczorem. Dziecko powinno
przyjmować tabletkę co najmniej 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku.

Jeśli pacjent przyjmuje Asmenol, należy się upewnić, że nie przyjmuje innych leków, które zawierają
tę samą substancję czynną, montelukast.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Asmenol
Należy natychmiast zgłosić się do lekarza po poradę.

W większości doniesień na temat przedawkowania nie zgłaszano działań niepożądanych.
Najczęściej zgłaszanymi objawami występującymi po przedawkowaniu u dorosłych i dzieci były:
ból brzucha, senność, pragnienie, bóle głowy, wymioty i nadpobudliwość.

Pominięcie zastosowania leku Asmenol
Należy starać się podawać dziecku lek zgodnie z zaleceniami lekarza. Jednakże, jeśli jedna dawka
leku zostanie pominięta, należy powrócić do dotychczasowego schematu dawkowania - jedna tabletka
raz na dobę. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Asmenol
Ważne jest, aby dziecko zażywało lek Asmenol tak długo, jak zalecił lekarz, niezależnie od
występowania objawów lub ich braku. Lek Asmenol może być skuteczny w leczeniu astmy tylko
wtedy, gdy jego stosowanie jest kontynuowane.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
wystąpią.

W badaniach klinicznych z zastosowaniem montelukastu w dawce 5 mg najczęściej (u mniej niż 1 na
10 pacjentów przyjmujących lek) zgłaszano następujące działanie niepożądane, prawdopodobnie
związane ze stosowaniem montelukastu:
- ból głowy.
Dodatkowo, w badaniach klinicznych montelukastu w dawce 10 mg zgłaszano następujące działanie
niepożądane:
- ból brzucha.
Były one zwykle łagodne i występowały częściej u pacjentów leczonych montelukastem niż placebo
(tabletka niezawierająca leku).

Częstość występowania możliwych działań niepożądanych, wymienionych poniżej, jest określona
przy użyciu następującej konwencji:
- bardzo często (występują u więcej niż 1 na 10 pacjentów)
- często (występują u mniej niż 1 do 10 pacjentów)
- niezbyt często (występują u mniej niż 1 na 100 pacjentów)
- rzadko (występują u mniej niż 1 na 1 000 pacjentów)
- bardzo rzadko (występują u mniej niż 1 na 10 000).

Ponadto, po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano następujące działania niepożądane:
- zakażenie górnych dróg oddechowych (bardzo często),
- zwiększona skłonność do krwawień (rzadko),
- reakcje alergiczne, w tym obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, który może powodować
trudności w oddychaniu lub przełykaniu (niezbyt często),
- zmiany zachowania i nastroju: zaburzenia snu, w tym koszmary senne, trudności w zasypianiu,
chodzenie we śnie, drażliwość, uczucie lęku, niepokój, zwłaszcza ruchowy, pobudzenie, w tym

zachowania agresywne lub wrogość, depresja (niezbyt często); drżenie, zaburzenia uwagi,
zaburzenia pamięci (rzadko); omamy, dezorientacja, myśli i zachowania samobójcze (bardzo
rzadko),
- zawroty głowy, senność, mrowienie i (lub) drętwienie, drgawki (niezbyt często),
- kołatanie serca (rzadko),
- krwawienie z nosa (niezbyt często),
- biegunka, nudności, wymioty (często); suchość w jamie ustnej, niestrawność (niezbyt często),
- zapalenie wątroby (bardzo rzadko),
- wysypka (często); powstawanie siniaków, świąd, pokrzywka (niezbyt często); tkliwe, czerwone
grudki pod skórą, najczęściej występujące na podudziach (rumień guzowaty), ciężkie reakcje
skórne (rumień wielopostaciowy), które mogą wystąpić bez ostrzeżenia (bardzo rzadko),
- bóle stawów lub mięśni, skurcze mięśni (niezbyt często),
- gorączka (często); osłabienie, zmęczenie, złe samopoczucie, obrzęki (niezbyt często).

U pacjentów z astmą leczonych montelukastem odnotowano bardzo rzadkie przypadki występowania
zespołu objawów, takich jak objawy grypopodobne, mrowienie lub drętwienie rąk i nóg, nasilenie
objawów ze strony układu oddechowego i (lub) wysypka (zespół Churga-Strauss). Jeśli u dziecka
wystąpi jeden lub więcej z wymienionych objawów, należy niezwłocznie powiadomić lekarza
prowadzącego.

W celu uzyskania szczegółowych informacji dotyczących działań niepożądanych leku należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Asmenol?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i opakowaniu
zewnętrznym.
Zapis na blistrze po skrócie EXP oznacza termin ważności, a po skrócie Lot/LOT oznacza numer serii.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Asmenol
- Substancją czynną leku jest montelukast (w postaci montelukastu sodowego).
Każda tabletka do rozgryzania i żucia zawiera 5 mg montelukastu w postaci montelukastu
sodowego.
- Pozostałe składniki to: celuloza mikrokrystaliczna, mannitol, krospowidon (typ B), żelaza
tlenek czerwony (E172), hydroksypropyloceluloza, disodu edetynian, aromat wiśniowy, aspartam
(E951), talk, magnezu stearynian.

Jak wygląda lek Asmenol i co zawiera opakowanie

Tabletki do rozgryzania i żucia 5 mg leku Asmenol są różowymi, okrągłymi tabletkami z
wytłoczonym „M5” z jednej strony.

Lek Asmenol jest dostępny w blistrach Aluminium/Aluminium po 14, 28 tabletek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny
Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA SA
ul. Pelplińska 19
83-200 Starogard Gdański

Wytwórca
Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA SA
ul. Pelplińska 19
83-200 Starogard Gdański

HBM Pharma s.r.o.
Sklabinská 30
036 80 Martin
Słowacja

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Asmenol, 5 mg, tabletki do rozgryzania i żucia

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Asmenol, 5 mg:
Każda tabletka do rozgryzania i żucia zawiera 5 mg montelukastu w postaci montelukastu sodowego.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 6 mg aspartamu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka do rozgryzania i żucia:
różowa, okrągła, dwuwypukła tabletka z wytłoczonym „M5” z jednej strony.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Asmenol jest stosowany pomocniczo w leczeniu astmy u pacjentów z astmą przewlekłą o łagodnym
lub umiarkowanym nasileniu, u których efekty leczenia wziewnymi kortykosteroidami i stosowanymi
doraźnie krótko działającymi β-agonistami są niezadowalające.

Asmenol może być również stosowany zamiast małych dawek wziewnych kortykosteroidów u
pacjentów z astmą przewlekłą o łagodnym nasileniu, u których w ostatnim okresie nie obserwowano
ciężkich napadów astmy wymagających stosowania doustnych kortykosteroidów, oraz u pacjentów,
którzy nie są w stanie stosować kortykosteroidów wziewnych (patrz punkt 4.2).

Asmenol jest też stosowany w zapobieganiu astmie, w której skurcz oskrzeli wywołany jest głównie
przez wysiłek fizyczny.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Tabletki do rozgryzania i żucia 5 mg:
Dawką dla dzieci w wieku od 6 do 14 lat jest jedna tabletka do rozgryzania i żucia 5 mg raz na dobę,
przyjmowana wieczorem. W razie przyjmowania o tej porze posiłku, Asmenol należy przyjmować
1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku. W tej grupie wiekowej nie jest konieczne
dostosowanie dawki.

Zalecenia ogólne:
Terapeutyczny wpływ produktu Asmenol na parametry kontroli astmy jest widoczny w pierwszej
dobie od rozpoczęcia stosowania. Pacjentów należy poinformować, że leczenie produktem Asmenol
powinno być kontynuowane zarówno wtedy, gdy objawy astmy są pod kontrolą, jak i w okresach
zaostrzenia choroby. Nie należy stosować produktu Asmenol jednocześnie z innymi produktami
zawierającymi tę samą substancję czynną, montelukast.

Nie jest konieczne dostosowanie dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek lub z łagodnymi do
umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby. Brak danych dotyczących stosowania leku u
pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Dawka leku jest jednakowa dla mężczyzn i
kobiet.

Stosowanie produktu Asmenol zamiast małych dawek kortykosteroidów wziewnych u pacjentów z
astmą przewlekłą o łagodnymi nasileniu:
Montelukast nie jest zalecany do stosowania w monoterapii u pacjentów z astmą przewlekłą o
umiarkowanym nasileniu. Stosowanie montelukastu zamiast małych dawek kortykosteroidów
wziewnych u dzieci z astmą przewlekłą o łagodnym nasileniu należy rozważać tylko wtedy, gdy u
pacjentów w ostatnim okresie nie występowały ciężkie napady astmy wymagające stosowania
doustnych kortykosteroidów, oraz jeżeli pacjenci nie są w stanie stosować kortykosteroidów
wziewnych (patrz punkt 4.1). Zgodnie z definicją, astma przewlekła o łagodnym nasileniu
charakteryzuje się występowaniem objawów astmy częściej niż jeden raz w tygodniu, ale rzadziej niż
jeden raz na dobę, występowaniem objawów nocnych częściej niż dwa razy w miesiącu, ale rzadziej
niż jeden raz w tygodniu, oraz prawidłową czynnością płuc pomiędzy napadami. Jeżeli do wizyty
kontrolnej (zwykle w ciągu jednego miesiąca) nie udaje się w zadowalającym stopniu opanować
objawów choroby, należy rozważyć włączenie dodatkowego leku przeciwzapalnego lub zmianę leku
zgodnie ze schematem leczenia astmy. Należy okresowo oceniać stopień opanowania objawów astmy
u pacjenta.

Stosowanie produktu Asmenol w odniesieniu do innych metod leczenia astmy
Jeśli produkt Asmenol jest dołączony do leczenia wziewnymi kortykosteroidami, nie należy nagle
zastępować tych leków produktem Asmenol (patrz punkt 4.4).

Tabletki powlekane 10 mg są wskazane do stosowania u pacjentów w wieku 15 lat i starszych.

Tabletki do rozgryzania i żucia 5 mg są wskazane do stosowania u dzieci w wieku od 6 do 14 lat.

Tabletki do rozgryzania i żucia 4 mg są wskazane do stosowania u dzieci w wieku od 2 do 5 lat.

Granulat 4 mg jest wskazany dla dzieci w wieku od 6 miesięcy do 5 lat.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Należy poinformować pacjentów, że montelukastu w postaci doustnej nie można stosować w leczeniu
ostrych napadów astmy. W przypadku napadu astmy pacjenci muszą mieć możliwość szybkiego
zastosowania odpowiednich leków, przyjmowanych dotychczas. Jeśli wystąpi ostry napad astmy,
należy stosować produkt krótko działającego β-agonisty w postaci wziewnej. W przypadku gdy okaże
się konieczne zastosowanie większej niż zwykle dawki krótko działającego β-agonisty, pacjent
powinien jak najszybciej zasięgnąć porady lekarza.

Montelukastem nie należy nagle zastępować kortykosteroidów w postaci wziewnej lub doustnej.

Brak danych wskazujących na to, że w przypadku jednoczesnego stosowania montelukastu można
zmniejszyć dawkę kortykosteroidów przyjmowanych doustnie.

W rzadkich przypadkach u pacjentów przyjmujących leki przeciwastmatyczne, w tym montelukast,
może wystąpić układowa eozynofilia, niekiedy z objawami klinicznymi zapalenia naczyń, co
odpowiada rozpoznaniu zespołu Churga-Straussa, często leczonego kortykosteroidami stosowanymi
ogólnie. Przypadki wystąpienia tego zespołu czasami były związane ze zmniejszeniem dawki lub
przerwaniem terapii kortykosteroidem stosowanym doustnie. Nie można wykluczyć ani potwierdzić,

że stosowanie antagonistów receptora leukotrienowego jest związane z pojawieniem się zespołu
Churga-Straussa. Lekarz powinien zwrócić szczególną uwagę, jeśli zaobserwuje u pacjenta
eozynofilię, wysypkę pochodzenia naczyniowego, pogorszenie objawów płucnych, powikłania
kardiologiczne i (lub) neuropatię. Pacjent z takimi objawami powinien być ponownie zbadany, a
stosowany u niego schemat leczenia ponownie oceniony.

Produkt Asmenol zawiera aspartam, który jest źródłem fenyloalaniny. Pacjenci z fenyloketonurią
powinni wziąć pod uwagę fakt, że każda tabletka do rozgryzania i żucia 5 mg zawiera fenyloalaninę
w ilości odpowiadającej 3,37 mg fenyloalaniny na dawkę.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Montelukast można stosować jednocześnie z innymi lekami zwykle podawanymi w zapobieganiu i
długotrwałym leczeniu astmy. W badaniach nad interakcjami leków zalecana kliniczna dawka
montelukastu nie wpływała istotnie na farmakokinetykę następujących produktów leczniczych:
teofiliny, prednizonu, prednizolonu, doustnych środków antykoncepcyjnych (etynyloestradiolu
z noretyndronem w stosunku 35:1), terfenadyny, digoksyny i warfaryny.

U osób otrzymujących jednocześnie fenobarbital pole pod krzywą stężenia montelukastu w osoczu
(AUC) zmniejszyło się o około 40%. Ze względu na to, że montelukast jest metabolizowany z
udziałem izoenzymu CYP3A4, 2C8 i 2C9 należy zachować ostrożność, zwłaszcza u dzieci, podczas
jednoczesnego podawania go z produktami leczniczymi pobudzającymi aktywność CYP3A4, 2C8 i
2C9 takimi jak: fenytoina, fenobarbital i ryfampicyna.

Badania in vitro wskazują na to, że montelukast jest silnym inhibitorem CYP2C8. Jednakże, dane z
badania klinicznego dotyczącego interakcji montelukastu z rozyglitazonem (substrat badawczy
reprezentatywny dla leków metabolizowanych głównie przez CYP2C8) wskazywały na to, że
montelukast nie hamuje izoenzymu CYP2C8 in vivo. Dlatego nie uważa się, że montelukast znacząco
zmienia metabolizm produktów leczniczych metabolizowanych przez ten enzym (np. paklitaksel,
rozyglitazon i repaglinid).

W badaniach in vitro wykazano, że montelukast jest substratem cytochromu CYP 2C8 i w mniejszym
stopniu 2C9 i 3A4. W badaniach klinicznych nad interakcjami montelukastu i gemfibrozylu
(inhibitora zarówno CYP2C8 i 2C9), gemfibrozyl zwiększał układową ekspozycję montelukastu 4,4-
krotnie. Dostosowanie dawki montelukastu podczas jednoczesnego stosowania z gemfibrozylem lub
innymi inhibitorami CYP 2C8 nie jest konieczne, ale lekarz powinien być świadomy możliwości
nasilenia działań niepożądanych.

Na podstawie danych z badań in vitro, nie przewiduje się wystąpienia ważnych klinicznie interakcji ze
słabszymi inhibitorami cytochromu CYP 2C8 (np. trimetoprimem). Jednoczesne stosowanie
montelukastu z itrakonazolem, silnym inhibitorem CYP 3A4, nie zwiększało znacząco
ogólnoustrojowej ekspozycji na montelukast.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Badania na zwierzętach nie wykazują szkodliwego wpływu na przebieg ciąży lub rozwój zarodka i
(lub) płodu.

Ograniczona liczba danych z dostępnych baz danych, dotyczących zastosowań produktu w okresie
ciąży, nie wskazuje na istnienie związku przyczynowego między przyjmowaniem montelukastu
a występowaniem wad wrodzonych (np. wad kończyn), które rzadko obserwowano na całym świecie
po wprowadzeniu leku do obrotu.

Montelukast może być stosowany podczas ciąży jedynie wówczas, gdy zostanie to uznane za
bezwzględnie konieczne.

Karmienie piersią
Badania na szczurach wykazały, że montelukast przenika do mleka (patrz punkt 5.3). Nie wiadomo,
czy montelukast przenika do mleka kobiecego.

Montelukast może być stosowany w okresie karmienia piersią jedynie wówczas, gdy zostanie to
uznane za bezwzględnie konieczne.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Montelukast nie powinien wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Niemniej jednak, w bardzo rzadkich przypadkach zgłaszano występowanie senności lub zawrotów
głowy.

#### 4.8 Działania niepożądane

Montelukast został oceniony w następujących badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z astmą
przewlekłą:
• tabletki powlekane 10 mg w grupie około 4000 dorosłych pacjentów w wieku 15 lat i starszych, z
astmą,
• tabletki do rozgryzania i żucia 5 mg w grupie około 1750 dzieci w wieku od 6 do 14 lat,
• tabletki do rozgryzania i żucia 4 mg w grupie 851 dzieci w wieku od 2 do 5 lat oraz
• granulat 4 mg u 175 dzieci w wieku od 6 miesięcy do 2 lat.
Montelukast był oceniany w następującym badaniu klinicznym z udziałem pacjentów z astmą
okresową:
• granulat i tabletki do rozgryzania i żucia 4 mg u 1038 dzieci w wieku od 6 miesięcy do 5 lat.

W badaniach klinicznych u pacjentów leczonych montelukastem często (≥1/100 do <1/10) zgłaszano
wymienione poniżej działania niepożądane, występujące częściej niż u pacjentów otrzymujących
placebo:

Klasyfikacja
układów i narządów
Pacjenci dorośli
w wieku 15 lat i
starsi (dwa
badania 12-
tygodniowe;
n=795)

Dzieci w wieku od
6 do 14 lat (jedno
badanie 8-
tygodniowe;
n=201) (dwa
badania 56-
tygodniowe;
n=615)

Dzieci w wieku od
2 do 5 lat (jedno
badanie 12-
tygodniowe;
n=461) (jedno
badanie 48-
tygodniowe;
n=278)

Dzieci
w wieku 6 miesięcy
do 2 lata
(jedno badanie
6-tygodniowe;
n=175)

Zaburzenia układu
nerwowego
ból głowy ból głowy hiperkinezja

Zaburzenia układu
oddechowego,
klatki piersiowej i
śródpiersia

astma oskrzelowa

Zaburzenia żołądka
i jelit
ból brzucha ból brzucha biegunka

Zaburzenia skóry i
tkanki podskórnej
wypryskowe
zapalenie skóry,
wysypka
Zaburzenia ogólne i
stany w miejscu
podania

pragnienie

Podczas długotrwałego stosowania leku w badaniach klinicznych z udziałem ograniczonej liczby
pacjentów, przez okres do 2 lat u osób dorosłych oraz do 12 miesięcy u dzieci w wieku od 6 do 14 lat,
nie stwierdzono zmian profilu bezpieczeństwa.

Łącznie 502 dzieci w wieku od 2 do 5 lat leczono montelukastem przez co najmniej 3 miesiące, 338
przez 6 miesięcy lub dłużej i 534 przez 12 miesięcy lub dłużej. Podczas długotrwałego stosowania
leku nie stwierdzono zmian profilu bezpieczeństwa.
Profil bezpieczeństwa nie zmieniał się u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 2 lat podczas leczenia
trwającego do 3 miesięcy.

Doświadczenie po wprowadzeniu montelukastu do obrotu
Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu montelukastu do obrotu wymieniono w poniższej
tabeli według klasyfikacji układów i narządów, stosując odpowiednią terminologię działań
niepożądanych. Kategorie częstości określono na podstawie odpowiednich badań klinicznych.

Klasyfikacja układów i
narządów
Działania niepożądane Częstość występowania*

Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Zakażenie górnych dróg
oddechowych†
Bardzo często

Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Zwiększona skłonność do
krwawień
Rzadko

Zaburzenia układu
immunologicznego
Reakcje nadwrażliwości, w tym
reakcje anafilaktyczne
Niezbyt często

Nacieki eozynofilowe w
wątrobie
Bardzo rzadko

Zaburzenia psychiczne Nieprawidłowe marzenia senne
(w tym koszmary senne),
bezsenność, lunatykowanie, lęk,
pobudzenie, w tym zachowanie
agresywne lub wrogość,
depresja, pobudzenie
psychoruchowe (w tym
drażliwość, niepokój ruchowy,
drżenie§)

Niezbyt często

Zaburzenia uwagi, zaburzenia
pamięci
Rzadko

Omamy, dezorientacja, myśli i
zachowania samobójcze
(skłonności samobójcze)

Bardzo rzadko

Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy, senność,
parestezje i (lub) niedoczulica,
drgawki

Niezbyt często

Zaburzenia serca Kołatanie serca Rzadko
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki piersiowej
i śródpiersia

Krwawienie z nosa Niezbyt często
Zespół Churga-Strauss (ang.
Churg-Strauss Syndrome, CSS)
(patrz punkt 4.4)

Bardzo rzadko

Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka‡, nudności‡, wymioty‡ Często
Suchość w jamie ustnej,
niestrawność
Niezbyt często

Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Zwiększona aktywność
aminotransferaz w surowicy
(AlAT, AspAT)

Często

Zapalenie wątroby (również
cholestatyczne,
wątrobowokomórkowe i

Bardzo rzadko

mieszane uszkodzenie wątroby)
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Wysypka ‡ Często
Siniaczenie, pokrzywka, świąd Niezbyt często
Obrzęk naczynioruchowy Rzadko
Rumień guzowaty, rumień
wielopostaciowy
Bardzo rzadko

Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej
Bóle stawów, bóle mięśni, w
tym kurcze mięśni
Niezbyt często

Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Gorączka ‡ Często
Astenia/uczucie zmęczenia, złe
samopoczucie, obrzęk
Niezbyt często

* Częstość występowania: określono dla każdego działania niepożądanego na podstawie danych z
badań klinicznych: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do
<1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000).

† To działanie niepożądane zgłaszane bardzo często u pacjentów otrzymujących montelukast
występowało również bardzo często u pacjentów otrzymujących placebo w trakcie badań
klinicznych.

‡ To działanie niepożądane zgłaszane często u pacjentów otrzymujących montelukast występowało
również często u pacjentów otrzymujących placebo w trakcie badań klinicznych.

§ Częstość występowania: rzadko

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl

#### 4.9 Przedawkowanie

Brak dokładnych informacji na temat leczenia przedawkowania montelukastu. W długotrwałych
badaniach dotyczących astmy montelukast podawano dorosłym pacjentom w dawkach do 200 mg na
dobę przez 22 tygodnie, a w badaniach krótkotrwałych w dawkach do 900 mg na dobę przez około
tydzień, bez klinicznie istotnych działań niepożądanych.

Po wprowadzeniu leku do obrotu oraz podczas badań klinicznych zgłaszano przypadki ostrego
przedawkowania montelukastu. Przypadki te dotyczyły dorosłych i dzieci oraz dawki nawet 1000 mg
(około 61 mg/kg mc. u dziecka w wieku 42 miesięcy). Obserwacje kliniczne i laboratoryjne były
zgodne z profilem bezpieczeństwa leku zarówno u pacjentów dorosłych, jak i u dzieci. W większości
przypadków przedawkowania nie wystąpiły działania niepożądane. Najczęściej występujące działania
niepożądane były zgodne z profilem bezpieczeństwa montelukastu i należały do nich: ból brzucha,
senność, wzmożone pragnienie, ból głowy, wymioty, nadmierna aktywność psychomotoryczna.

Nie wiadomo, czy montelukast jest usuwany z organizmu podczas dializy otrzewnowej lub
hemodializy.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: antagoniści receptora leukotrienowego, kod ATC: R03DC03

Leukotrieny cysteinylowe (LTC4, LTD4, LTE4) to eikozanoidy o silnym działaniu zapalnym,
uwalniane z różnych komórek, w tym z komórek tucznych i granulocytów kwasochłonnych.
Te ważne mediatory uczestniczące w rozwoju astmy wiążą się z receptorami leukotrienów
cysteinylowych (CysLT) występującymi w drogach oddechowych u ludzi, wywołując między innymi
skurcz oskrzeli, wydzielanie śluzu, zwiększoną przepuszczalność naczyń krwionośnych oraz napływ
granulocytów kwasochłonnych.

Montelukast jest związkiem aktywnym po podaniu doustnym, wiążącym się z dużym
powinowactwem i selektywnością z receptorem CysLT1.
W badaniach klinicznych wykazano, że montelukast w małych dawkach (5 mg) hamuje skurcz
oskrzeli wywołany wdychaniem LTD4. Rozszerzenie oskrzeli obserwowano w ciągu 2 godzin od
podania doustnego. Działanie rozszerzające oskrzela wywołane przez montelukast potęgowało efekt
działania β-agonisty. Montelukast powodował hamowanie zarówno wczesnej, jak i późnej fazy reakcji
skurczowej oskrzeli po ekspozycji na alergen. W porównaniu z placebo, montelukast zmniejszał liczbę
granulocytów kwasochłonnych we krwi obwodowej u pacjentów dorosłych i u dzieci. W osobnym
badaniu stwierdzono, że montelukast powoduje znamienne zmniejszenie liczby eozynofili w drogach
oddechowych (co było ocenione poprzez pomiar zawartości tych komórek w plwocinie) oraz we krwi
obwodowej wraz z poprawą klinicznej kontroli astmy.

W badaniach u dorosłych montelukast w dawce 10 mg raz na dobę powodował, w porównaniu z
placebo, znaczącą poprawę porannych wartości FEV1 (zmiana w stosunku do wartości początkowej:
10,4% vs. 2,7%), porannego szczytowego przepływu wydechowego (PEFR; zmiana w stosunku do
wartości początkowej: 24,5 l/min vs. 3,3 l/min) oraz znaczące zmniejszenie całkowitego zużycia
β-agonisty (zmiana w stosunku do wartości początkowej: -26,1% vs. -4,6%). Zmniejszenie nasilenia
objawów astmy występujących w dzień i w nocy w ocenie pacjentów było istotnie większe niż po
podaniu placebo.

Badania u osób dorosłych wykazały, że montelukast przynosi dodatkowe korzyści kliniczne podczas
stosowania w skojarzeniu z wziewnym kortykosteroidem (procentowa zmiana w stosunku do wartości
początkowej podczas stosowania beklometazonu w postaci wziewnej z montelukastem w porównaniu
ze stosowaniem samego beklometazonu wynosiła, odpowiednio, dla FEV1: 5,43% vs. 1,04%, zużycie
β-agonisty: -8,70% vs. 2,64%). W porównaniu z beklometazonem w postaci wziewnej (200 μg dwa
razy na dobę z wykorzystaniem komory inhalacyjnej) montelukast pozwalał uzyskać szybszą
odpowiedź początkową, choć w czasie 12-tygodniowego badania beklometazon zapewniał większą
średnią skuteczność leczenia (zmiana procentowa w stosunku do wartości początkowej podczas
stosowania montelukastu w porównaniu z beklometazonem wynosiła, odpowiednio, dla FEV1: 7,49%
vs. 13,3%, zużycie β-agonisty: -28,28% vs. -43,89%). Jednak w porównaniu z beklometazonem, duży
odsetek pacjentów leczonych montelukastem uzyskiwał podobną odpowiedź terapeutyczną (np. 50%
pacjentów leczonych beklometazonem uzyskiwało poprawę FEV1 o około 11% lub więcej względem
wartości początkowej, a taką samą odpowiedź uzyskiwało w przybliżeniu 42% pacjentów leczonych
montelukastem).

W trwającym 12-tygodni badaniu kontrolowanym placebo u dzieci w wieku od 2 do 5 lat, montelukast
w dawce 4 mg raz na dobę poprawiał wskaźniki kontroli astmy w porównaniu z placebo, niezależnie
od jednocześnie stosowanego leczenia kontrolującego objawy astmy (kortykosteroidy lub
kromoglikan sodu w postaci wziewnej lub z użyciem nebulizatora). 60% pacjentów nie otrzymywało
żadnych innych leków kontrolujących astmę. W porównaniu z placebo, montelukast łagodził objawy
występujące w dzień (m.in. kaszel, świszczący oddech, trudności w oddychaniu i ograniczenie
aktywności) oraz w nocy. Ponadto montelukast, w porównaniu z placebo, zmniejszał zużycie
β-agonisty i kortykosteroidów stosowanych doraźnie podczas zaostrzenia objawów astmy.

U pacjentów otrzymujących montelukast liczba dni bez objawów astmy była większa niż u pacjentów
otrzymujących placebo. Działanie terapeutyczne uzyskiwano po pierwszej dawce.

W trwającym 12 miesięcy badaniu kontrolowanym placebo, przeprowadzonym u pacjentów w wieku
od 2 do 5 lat z łagodną astmą przebiegającą z okresowymi zaostrzeniami, montelukast w dawce 4 mg
raz na dobę zmniejszał znacząco (p ≤0,001) częstość zaostrzeń astmy w ciągu roku w porównaniu z
placebo (1,60 vs. 2,34 epizodu). Zaostrzenie definiowano jako objawy dzienne utrzymujące się przez
co najmniej 3 kolejne dni i wymagające zastosowania β-agonisty lub kortykosteroidów (doustnych lub
wziewnych), bądź hospitalizacji z powodu astmy. Procentowe zmniejszenie rocznej liczby epizodów
zaostrzenia wynosiło 31,9% (95% CI: 16,9-44,1).

W kontrolowanym placebo badaniu u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 5 lat z astmą okresową (ale bez
astmy przewlekłej) montelukast w dawce 4 mg podawano przez 12 miesięcy raz na dobę lub w 12-
dniowych cyklach, z których każdy rozpoczynał się w momencie wystąpienia epizodu objawów
okresowych. Nie obserwowano znaczących różnic między pacjentami leczonymi montelukastem w
dawce 4 mg a placebo w odniesieniu do liczby epizodów astmy prowadzących do napadu
astmatycznego, definiowanego jako epizod astmy wymagający pomocy medycznej, jak np.
nieplanowana wizyta u lekarza, na ostrym dyżurze lub w szpitalu, bądź leczenie kortykosteroidem
podanym doustnie, dożylnie lub domięśniowo.

W 8-tygodniowym badaniu u dzieci w wieku od 6 do 14 lat montelukast w dawce 5 mg raz na dobę
znacząco poprawiał czynność układu oddechowego w porównaniu z placebo (zmiana względem
wartości początkowej: FEV1 8,71% vs. 4,16%; poranny PEFR 27,9 l/min vs. 17,8 l/min) oraz
zmniejszał zużycie β-agonisty stosowanego doraźnie (-11,7% vs. +8,2% względem wartości
początkowej).

W trwającym 12 miesięcy badaniu porównującym skuteczność kontroli astmy po zastosowaniu
montelukastu lub wziewnego flutykazonu u dzieci w wieku od 6 do 14 lat z przewlekłą astmą łagodną,
montelukast nie był gorszy od flutykazonu w zakresie zwiększania liczby dni bez objawów astmy
(ang. asthma rescue-free days, RFD), co stanowiło pierwszorzędowy punkt końcowy. Wyrażona w
procentach średnia wartość RFD z całego 12-miesięcznego okresu leczenia zwiększyła się z 61,6 do
84,0 w grupie otrzymującej montelukast i z 60,9 do 86,7 w grupie otrzymującej flutykazon.
Średnia różnica między grupami pod względem wyrażonej w procentach RFD, obliczona metodą
najmniejszych kwadratów, była istotna statystycznie (-2,8 przy 95% CI: -4,7 do -0,9), ale znajdowała
się w granicach zdefiniowanych uprzednio jako „klinicznie nie gorsza”.
W 12-miesięcznym okresie leczenia zarówno montelukast, jak i flutykazon poprawiły także stopień
opanowania objawów astmy w odniesieniu do następujących drugorzędowych kryteriów oceny:
• FEV1 zwiększył się z 1,83 l do 2,09 l w grupie leczonej montelukastem oraz z 1,85 l do 2,14 l
w grupie otrzymującej flutykazon. Średnia różnica wartości FEV1 między badanymi grupami,
obliczona metodą najmniejszych kwadratów, wynosiła -0,02 l przy 95% CI od -0,06 do 0,02.
Średnie zwiększenie FEV1 w stosunku do wartości początkowej i wyrażone jako procent wartości
należnej wynosiło 0,6% w grupie leczonej montelukastem i 2,7% w grupie otrzymującej
flutykazon. Różnica średnich wartości procentowych zmian należnej wartości FEV1 od początku
badania, obliczona metodą najmniejszych kwadratów, była istotna: -2,2% przy 95% CI: -3,6 do
-0,7).
• Odsetek dni, w których pacjenci stosowali β-agonistę, zmniejszył się w grupie otrzymującej
montelukast z 38,0 do 15,4, a w grupie leczonej flutykazonem z 38,5 do 12,8. Średnia różnica
wartości tego parametru pomiędzy grupami, obliczona metodą najmniejszych kwadratów, była
znacząca: 2,7% przy 95% CI: 0,9 do 4,5.
• Odsetek pacjentów, u których wystąpił napad astmy (definiowany jako zaostrzenie astmy, które
wymaga zastosowania steroidów doustnych, nieplanowanej wcześniej wizyty u lekarza, zgłoszenia
się na izbę przyjęć lub hospitalizacji), wyniósł 32,2 w grupie otrzymującej montelukast i 25,6
w grupie leczonej flutykazonem; iloraz szans (95% CI) był istotny: równy 1,38 (1,04 do 1,84).
• Odsetek pacjentów otrzymujących w trakcie badania kortykosteroidy stosowane ogólnie (głównie
doustnie) wyniósł 17,8% w grupie leczonej montelukastem i 10,5% w grupie stosującej flutykazon.
Średnia różnica pomiędzy grupami, obliczona metodą najmniejszych kwadratów, była znacząca:
7,3% przy 95% CI: 2,9 do 11,7.

W trwającym 12 tygodni badaniu u dorosłych wykazano znaczne zmniejszenie powysiłkowego
skurczu oskrzeli (ang. exercise-induced bronchoconstriction, EIB). Maksymalne zmniejszenie
wartości FEV1 wynosiło 22,33% w grupie otrzymującej montelukast i 32,40% w grupie placebo,
a czas do powrotu do 5% początkowych wartości FEV1 wynosił, odpowiednio, 44,22 minuty
vs. 60,64 minuty. Działanie to było obserwowane przez cały okres 12-tygodniowego badania.
Zmniejszenie EIB wykazano również w krótkotrwałym badaniu u dzieci w wieku od 6 do 14 lat
(maksymalne zmniejszenie wartości FEV1 wynosiło 18,27% vs. 26,11%, a czas do powrotu do 5%
początkowych wartości FEV1 wynosił, odpowiednio, 17,76 minuty vs. 27,98 minuty). Działanie to
wykazano w obu badaniach pod koniec okresu między kolejnymi dawkami przy dawkowaniu raz na
dobę.

U pacjentów z astmą związaną z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy, otrzymujących
jednocześnie kortykosteroidy w postaci wziewnej i (lub) doustnej, leczenie montelukastem znacząco
poprawiało, w porównaniu z placebo, kontrolę astmy (zmiana względem wartości początkowej: FEV1:
8,55% vs. -1,74%, zmniejszenie całkowitego zużycia β-agonisty: -27,78% vs. 2,09%).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Po podaniu doustnym montelukast jest szybko wchłaniany. U dorosłych po podaniu na czczo tabletki
powlekanej 10 mg średnie maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) występuje po 3 godzinach (Tmax).
Średnia biodostępność po podaniu doustnym wynosi 64%. Standardowy posiłek nie wpływa na
biodostępność ani na Cmax po doustnym podaniu produktu. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność
leku wykazano w badaniach klinicznych, w których tabletki powlekane 10 mg były podawane
niezależnie od czasu przyjmowania posiłków.

U dorosłych po podaniu na czczo tabletki do rozgryzania i żucia 5 mg lek osiąga Cmax w ciągu 2
godzin. Średnia dostępność biologiczna po podaniu doustnym wynosi 73%, standardowy posiłek
powoduje jej zmniejszenie do 63%.

U dzieci w wieku od 2 do 5 lat po podaniu na czczo tabletki do rozgryzania i żucia 4 mg lek osiąga
Cmax w ciągu 2 godzin. Średnia wartość Cmax jest o 66% większa, a średnia wartość Cmin jest mniejsza
niż u dorosłych otrzymujących tabletki 10 mg.

Dystrybucja
Montelukast wiąże się z białkami osocza w ponad 99%. Objętość dystrybucji montelukastu w stanie
stacjonarnym wynosi przeciętnie 8-11 litrów. Badania na szczurach ze znakowanym radioaktywnie
montelukastem wskazują na minimalne przenikanie leku przez barierę krew-mózg. Ponadto stężenie
związków radioaktywnych po 24 godzinach od podania leku we wszystkich pozostałych tkankach
było minimalne.

Metabolizm
Montelukast ulega intensywnym przemianom metabolicznym. W badaniach z zastosowaniem dawek
terapeutycznych u dorosłych i dzieci stężenia metabolitów w osoczu w stanie stacjonarnym były
niewykrywalne.

Izoenzym 2C8 układu cytochromu P450 jest głównym enzymem biorącym udział w metabolizmie
montelukastu. Dodatkowo w jego metabolizmie mogą mieć minimalny udział izoenzymy 3A4 i 2C9,
chociaż itrakonazol (inhibitor izoenzymu 3A4) nie zmieniał farmakokinetyki montelukastu u
zdrowych dorosłych osób otrzymujących 10 mg montelukastu na dobę. Dalsze badania in vitro z
zastosowaniem mikrosomów wątroby ludzkiej wykazały, że terapeutyczne stężenia montelukastu w
osoczu nie hamują izoenzymów 3A4, 2C9, 1A2, 2A6, 2C19 i 2D6 cytochromu P450. Udział
metabolitów w działaniu terapeutycznym montelukastu jest minimalny.

Eliminacja

Klirens osoczowy montelukastu u zdrowych osób dorosłych wynosi średnio 45 ml/min. Po doustnym
podaniu znakowanego radioaktywnie montelukastu 86% radioaktywności wykryto w kale z 5-dobowej
zbiórki, a <0,2% w moczu. Wyniki te, w połączeniu z szacunkowymi wartościami biodostępności
montelukastu po podaniu doustnym, wskazują na to, że montelukast i jego metabolity są wydalane
niemal wyłącznie z żółcią.

Stosowanie leku w różnych grupach pacjentów
Nie jest konieczne dostosowanie dawki u osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z łagodną do
umiarkowanej niewydolnością wątroby. Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z
zaburzeniem czynności nerek. Ze względu na to, że montelukast i jego metabolity są wydalane z
żółcią, przyjmuje się, że nie jest konieczne dostosowanie dawkowania u pacjentów z zaburzeniem
czynności nerek. Brak danych na temat farmakokinetyki montelukastu u pacjentów z ciężką
niewydolnością wątroby (powyżej 9 punktów wg klasyfikacji Childa-Pugha).

Podczas stosowania dużych dawek montelukastu (20 i 60 razy większych od zalecanych u osób
dorosłych) obserwowano zmniejszenie stężenia teofiliny w osoczu krwi. Nie stwierdzono takiego
działania podczas stosowania leku w zalecanej dawce 10 mg raz na dobę.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W badaniach dotyczących działania toksycznego leku, przeprowadzonych na zwierzętach,
stwierdzono niewielkie, przemijające zmiany parametrów biochemicznych, takich jak aktywność
aminotransferazy alaninowej, stężenie glukozy, fosforu i triglicerydów w surowicy. Objawami
toksycznego działania leku u zwierząt były: zwiększone wydzielanie śliny, zaburzenia żołądka i jelit,
luźne stolce i zaburzenia równowagi elektrolitowej. Objawy te występowały po podaniu dawek, po
których ekspozycja ogólnoustrojowa była ponad 17-krotnie większa niż po zastosowaniu dawki
klinicznej. U małp działania niepożądane występowały po podaniu leku w dawkach od
150 mg/kg mc./dobę (ekspozycja ogólnoustrojowa ponad 232 razy większa niż po zastosowaniu dawki
klinicznej).
W badaniach na zwierzętach montelukast nie wpływał na płodność ani na zdolność do reprodukcji
podczas stosowania dawek, po których ekspozycja ogólnoustrojowa była 24-krotnie większa niż po
zastosowaniu dawki klinicznej. W badaniach wpływu na płodność samic szczura, którym podawano
montelukast w dawce 200 mg/kg mc./dobę (ekspozycja ogólnoustrojowa ponad 69-krotnie większa niż
po zastosowaniu dawki klinicznej), stwierdzono niewielkie zmniejszenie masy ciała potomstwa. W
badaniach na królikach stwierdzono większą częstość występowania niepełnego kostnienia w
porównaniu z równoległą grupą kontrolną przy ekspozycji ponad 24-krotnie większej niż po
zastosowaniu dawki klinicznej. U szczurów nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości. Wykazano,
że montelukast przenika przez barierę łożyskową i jest wydzielany z mlekiem u zwierząt.

Po jednorazowym podaniu montelukastu myszom i szczurom w dawkach do 5000 mg/kg mc. (co
odpowiada 15 000 mg/m2 pc. u myszy i 30 000 mg/m2 pc. u szczurów) nie stwierdzono przypadków
zgonu. Taka dawka odpowiada w przeliczeniu dawce 25 000 razy większej od zalecanej dawki
dobowej u osób dorosłych (przyjmując, że masa ciała pacjenta wynosi 50 kg).

Stwierdzono, że montelukast w dawkach do 500 mg/kg mc./dobę u myszy (ekspozycja ponad 200 razy
większa niż po zastosowaniu dawki klinicznej) nie wykazuje działania fototoksycznego podczas
naświetlania promieniowaniem UVA, UVB lub światłem widzialnym.

Montelukast nie wykazywał działania mutagennego w testach in vitro ani in vivo oraz nie działał
rakotwórczo u gryzoni.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Celuloza mikrokrystaliczna

Mannitol (E421)
Krospowidon Żelaza tlenek czerwony (E172)
Hydroksypropyloceluloza
Disodu edetynian
Aromat wiśniowy
Aspartam (E951)
Talk
Magnezu stearynian

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

18 miesięcy

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry Aluminium/Aluminium zawierające 14 lub 28 tabletek, w tekturowym pudełku.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Bez specjalnych wymagań.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA SA
ul. Pelplińska 19
83-200 Starogard Gdański
Polska

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 14971

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 21.11.2008 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 15.01.2014 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 10.06.2016 r.

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.