# Foramed

> Formoterol · 12 mcg/dawkę inhalacyjną · Proszek do inhalacji w kapsułkach twardych

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Foramed
- **Nazwa powszechna:** Formoteroli fumaras dihydricus
- **Substancja czynna:** [Formoterol](https://apteka.online/odpowiedniki/formoteroli-fumaras-dihydricus)
- **Moc:** 12 mcg/dawkę inhalacyjną
- **Postać farmaceutyczna:** Proszek do inhalacji w kapsułkach twardych
- **Droga podania:** wziewna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** R03AC13
- **Liczba opakowań:** 4
- **Numer pozwolenia:** 11095
- **Podmiot odpowiedzialny:** Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne LEK-AM Sp. z o.o.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-obturacyjnych-chorobach-drog-oddechowych/foramed-proszek-do-inhalacji-w-k-12-mcg-dawke-inhalacyjna-przedsiebiorstwo
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-obturacyjnych-chorobach-drog-oddechowych/foramed-proszek-do-inhalacji-w-k-12-mcg-dawke-inhalacyjna-przedsiebiorstwo.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/13141/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/13141/characteristic

## Dostępne opakowania (4)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 30 kaps. | 5909991109516 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 60 kaps. | 5909991109523 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 90 kaps. | 5909991109530 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 120 kaps. | 5909991086602 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Foramed i w jakim celu się go stosuje?
Substancją czynną leku Foramed jest formoterolu fumaran dwuwodny. Jest to lek rozszerzający
oskrzela. Jego działanie polega na rozkurczu mięśni gładkich oskrzeli, co ułatwia oddychanie.
Działanie to występuje szybko (w ciągu 1 - 3 minut) i utrzymuje się przez 12 godzin po inhalacji.
Każda kapsułka twarda zawiera 12 mikrogramów formoterolu fumaranu dwuwodnego i jest
przeznaczona do stosowania za pomocą inhalatora.

Foramed wskazany jest w:
− zapobieganiu i leczeniu zwężenia oskrzeli u pacjentów z astmą oskrzelową, jako uzupełnienie
leczenia glikokortykosteroidami podawanymi wziewnie;
− zapobieganiu skurczowi oskrzeli wywołanemu przez alergeny wziewne, zimne powietrze lub
wysiłek fizyczny;
− zapobieganiu i leczeniu zwężenia oskrzeli u pacjentów z odwracalną i nieodwracalną przewlekłą
obturacyjną chorobą płuc (POChP), w tym z przewlekłym zapaleniem oskrzeli i rozedmą płuc.
Formoterol poprawia jakość życia u pacjentów z POChP.

Działanie rozszerzające oskrzela utrzymuje się przez 12 godzin po inhalacji leku Foramed. Dlatego
też, leczenie podtrzymujące, polegające na stosowaniu leku dwa razy na dobę, przyczynia się w
większości przypadków do ustąpienia zwężenia oskrzeli, związanego ze stanami przewlekłymi,
zarówno w dzień, jak i w nocy.

Monitorowanie podczas leczenia lekiem Foramed

Leczenie lekiem Foramed może powodować zwiększenie stężenia cukru we krwi. Z tego względu u
pacjentów z cukrzycą może być konieczne kontrolowanie stężenia cukru we krwi.

Leczenie lekiem Foramed może spowodować nadmierne zmniejszenie potasu we krwi, zwiększając
tym samym podatność pacjenta na wystąpienie zaburzeń rytmu serca. Stąd, szczególnie w przypadku
ciężkiej astmy, lekarz może zalecić kontrolowanie stężenia potasu we krwi.

W razie jakichkolwiek pytań o sposób działania produktu leczniczego Foramed oraz powody
przepisania tego leku pacjentowi, należy zwrócić się do lekarza.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Foramed

Kiedy nie stosować leku Foramed:
- jeśli pacjent ma uczulenie na formoterolu fumaran dwuwodny, laktozę (która zawiera niewielką ilość
białka mleka) lub którykolwiek z pozostałych składników leku (wymienionych w punkcie 6).

Jeśli dotyczy to pacjenta, nie powinien on przyjmować leku Foramed i powinien skonsultować się z
lekarzem prowadzącym.
Jeśli pacjent sadzi, że może być uczulony, powinien porozmawiać o tym z lekarzem prowadzącym.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Foramed należy omówić to z lekarzem:
- jeśli u pacjenta występuje choroba serca, w tym zaburzenia rytmu serca;
- jeśli u pacjent występuje wysokie ciśnienie;
- jeśli u pacjenta występuje cukrzyca;
- jeśli u pacjenta występuje nadczynność tarczycy;
- jeśli u pacjenta występuje tętniak (wybrzuszenie ścian tętnicy spowodowane jej osłabieniem);
- jeśli u pacjenta występuje zaburzenie dotyczące serca związane z nieprawidłowym impulsem
elektrycznym, nazywane „wydłużeniem odstępu QT”;
- jeśli u pacjenta występuje guz chromochłonny (nowotwór gruczołu nadnerczowego, który może
wpływać na ciśnienie tętnicze krwi);
- jeśli u pacjenta występuje przyspieszone bicie serca;
- jeśli u pacjenta występuje ciężka niewydolność serca.

Jeśli którykolwiek z tych stanów odnosi się do pacjenta, należy poinformować o tym lekarza przed
zastosowaniem leku Foramed.

Ważne informacje
Nie należy połykać kapsułek – kapsułki należy stosować wdychając ich zawartość przez
inhalator.

Jeżeli lekarz prowadzący zalecił regularne stosowanie innych leków w chorobie dróg oddechowych,
ważne jest kontynuowanie ich regularnego przyjmowania.
NIE NALEŻY PRZERYWAĆ stosowania leku ani zmniejszać jego dawki bez konsultacji z lekarzem,
nawet wtedy, gdy nastąpiła znaczna poprawa stanu zdrowia.

Jeśli u pacjenta, w czasie stosowania leku Foramed, występuje duszność lub świsty, należy
kontynuować terapię i jak najszybciej skontaktować się z lekarzem, ponieważ może być konieczna
zmiana leczenia.

U pacjentów z cukrzycą lekarz może zalecić kontrolę stężenia glukozy we krwi.

U pacjentów z astmą, nie należy stosować leku Foramed jako jedynego leku kotrolującego astmę. Lek
Foramed należy zawsze stosować razem z kortykosteroidem podawanym drogą wziewną.

W czasie stosowania leku Foramed nie należy stosować innych produktów zawierających długo
działające leki pobudzające receptory β2-adrenergiczne, takie jak salmeterol.

Nie należy stosować leku Foramed, jeśli:

• stan pacjenta jest dobrze kontrolowany za pomocą kortykosteroidu podawanego drogą wziewną;
• pacjent potrzebuje tylko krótko działającego leku pobudzającego receptory β2-adrenergiczne raz
na jakiś czas.

W badaniach klinicznych z formoterolem zaobserwowano występowanie ciężkich napadów astmy
(patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).
Nie należy rozpoczynać stosowania leku Foramed ani zwiększać dawki zaleconej przez lekarza w
czasie napadu astmy.
Nie należy zmieniać lub przerywać stosowania jakichkolwiek leków w celu kontrolowania lub
leczenia problemów z oddychaniem, w tym kortykosteroidów podawanych drogą wziewną.
W przypadku astmy, nie należy stosować leku Foramed w celu złagodzenia pojawiającego się nagle
świszczącego oddechu. Do leczenia nagłych objawów astmy należy zawsze stosować krótko
działający lek pobudzający receptory β2-adrenergiczne (np. salbutamol).

Paradoksalny skurcz oskrzeli
Podobnie jak w przypadku innych leków podawanych wziewnie, po zastosowaniu leku Foramed,
może wystąpić paradoksalny skurcz oskrzeli. W takich przypadkach należy natychmiast przerwać
podawanie leku i skontaktować się z lekarzem, który może zalecić inne leczenie.

Dzieci wieku powyżej 6 lat i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Foramed u dzieci poniżej 6 lat.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)
U pacjentów w podeszłym wieku można stosować taką samą dawkę leku Foramed jak u pacjentów
dorosłych.

Ważne informacje dotyczące podobnego produktu
Foramed należy do grupy leków zwanych długo działającymi lekami pobudzającymi receptory
β2-adrenergiczne. Duże badanie z innym długo działającym lekami pobudzającym receptory
β2-adrenergiczne wykazało zwiększenie ryzyka śmierci z powodu astmy. Nie przeprowadzono badań
stwierdzających, czy podobne działanie wykazuje Foramed. Należy porozmawiać z lekarzem na temat
korzyści i ryzyka związanego z leczeniem astmy za pomocą leku Foramed.

Lek Foramed a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a
także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Może być konieczna zmiana dawkowania lub w niektórych przypadkach przerwanie przyjmowania
jednego z leków. Dotyczy to zarówno leków wydawanych na receptę, jak i dostępnych bez recepty, a
szczególnie:
• inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) lub trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych
(leki stosowane w leczeniu depresji i zmian nastroju);
• leków sympatykomimetycznych (leki podobne do adrenaliny stosowane w leczeniu astmy lub w
celu zmniejszenia obrzęku błony śluzowej nosa);
• leków przeciwhistaminowych (leki przeciwalergiczne stosowane w zapobieganiu i leczeniu
objawów reakcji alergicznej);
• steroidów (leki stosowane często w leczeniu astmy i innych chorób zapalnych);
• leków moczopędnych (stosowanych w leczeniu obrzęków powstałych wskutek zatrzymania wody
w organizmie, niewydolności serca i wysokiego ciśnienia tętniczego krwi);
• leków blokujących receptory β-adrenergiczne (leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia
tętniczego krwi, niewydolności serca, dławicy piersiowej, niepokoju, zaburzeń rytmu serca.
Niektóre krople do oczu stosowane w leczeniu jaskry mogą zawierać leki blokujące receptory βadrenergiczne);
• chinidyny, dyzopiramidu, prokainamidu (leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca);
• pochodnych fenotiazyny (leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak
schizofrenia, stany pobudzenia maniakalnego, reakcje psychotyczne, niepokój);

• glikozydów naparstnicy (leki stosowane w leczeniu niewydolności serca i zaburzeń rytmu serca);
• pochodnych ksantyny (leki stosowane w leczeniu astmy lub innych przewlekłych obturacyjnych
chorób dróg oddechowych);
• makrolidów (np. erytromycyny), stosowanych w leczeniu infekcji bakteryjnych;
• leków do znieczulenia ogólnego w czasie zabiegu chirurgicznego, takich jak węglowodory
halogenowane (np. halotan). Należy poinformować lekarza o stosowaniu leku Foramed, jeśli
planowany jest u pacjenta zabieg chirurgiczny w znieczuleniu ogólnym;
• leków przeciwcholinergicznych (np. bromek ipratropiowy), stosowanych w leczeniu chorób
przewodu pokarmowego, zaburzeń układu moczowo-płciowego itp.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Leku Foramed nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że zostanie wyraźnie zalecon y przez
lekarza. Lekarz poinformuje pacjentkę o potencjalnych zagrożeniach związanych ze stosowaniem leku
Foramed w okresie ciąży

Karmienie piersią
Nie należy stosować leku w okresie karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jeśli wystąpią zawroty głowy lub inne podobne objawy niepożądane, nie należy prowadzić pojazdów
ani obsługiwać maszyn.

Lek Foramed zawiera laktozę (cukier mleczny)
Jeśli u pacjenta stwierdzono ciężką nietolerancję niektórych cukrów, np. laktozy, pacjent powinien o
niej poinformować lekarza przed zastosowaniem leku Foramed. Laktoza zawiera niewielką ilość
białek mleka, które mogą powodować reakcje alergiczne.

### 3. Jak stosować lek Foramed?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Nie należy przekraczać zalecanej dawki.
Nie należy połykać kapsułek – kapsułki należy stosować wdychając ich zawartość przez
inhalator.

Dawkowanie
Dorośli

Astma oskrzelowa
W leczeniu astmy, lek Foramed należy zawsze przepisywać jako lek dodatkowy stosowany razem z
kortykosteroidem podawanym drogą wziewną.
Leczenie podtrzymujące: inhalacja zawartości 1 do 2 kapsułek do inhalacji (12 do 24 mikrogramów)
dwa razy na dobę.
Maksymalna zalecana dawka podtrzymująca wynosi 4 kapsułki (48 mikrogramów) na dobę.
W razie potrzeby, lekarz może zalecić dodatkowo 1 do 2 kapsułek na dobę w celu zmniejszenia
nasilenia objawów, o ile nie zostanie przekroczona maksymalna zalecana dawka dobowa, wynosząca
48 mikrogramów. Jeśli potrzeba stosowania dodatkowych dawek występuje częściej (np. więcej niż
dwa dni w tygodniu), należy jak najszybciej poinformować o tym lekarza, ponieważ może to
wskazywać na zaostrzenie astmy. W przypadku nagłego napadu astmy należy zastosować krótko
działający lek rozszerzający oskrzela (np. salbutamol).

Zapobieganie skurczowi oskrzeli wywołanemu przez wysiłek fizyczny lub alergeny
Wdychanie zawartości 1 kapsułki do inhalacji (12 mikrogramów) przynajmniej 15 minut przed
wysiłkiem fizycznym lub narażeniem na alergen. U pacjentów z silnym zwężeniem oskrzeli może być
konieczne zastosowanie 2 kapsułek do inhalacji (24 mikrogramów).
W leczeniu astmy zawsze stosowane są kortykosteroidy podawane drogą wziewną.

Przewlekła obturacyjna choroba płuc
Leczenie podtrzymujące: wdychanie zawartości 1 do 2 kapsułek do inhalacji (12 do 24 mikrogramów)
dwa razy na dobę.

Dzieci w wieku powyżej 6 lat i młodzież

Astma oskrzelowa
Leczenie podtrzymujące: inhalacja zawartości 1 kapsułki do inhalacji (12 mikrogramów) dwa razy na
dobę. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 2 kapsułki (24 mikrogramy).
W przypadku nagłego napadu astmy należy zastosować krótko działający lek rozszerzający oskrzela
(np. salbutamol).

Zapobieganie skurczowi oskrzeli wywołanemu przez wysiłek fizyczny lub alergeny
Wdychanie zawartości 1 kapsułki do inhalacji (12 mikrogramów) przynajmniej 15 minut przed
wysiłkiem fizycznym lub narażeniem na alergen.

Dzieci w wieku powyżej 6 lat mogą stosować lek Foramed tylko wtedy, kiedy potrafią prawidłowo
posługiwać się inhalatorem (patrz: "Instrukcja obsługi inhalatora") i wyłącznie z pomocą osoby
dorosłej.
Nie zaleca się stosowania leku Foramed u dzieci w wieku poniżej 6 lat.

Przed rozpoczęciem stosowania leku należy zapoznać się z „Instrukcją obsługi inhalatora”.

Instrukcja obsługi inhalatora

Proszek do inhalacji w kapsułkach twardych jest dozowany za pomocą inhalatora proszkowego.
Proszek w kapsułce przeznaczony jest wyłącznie do inhalacji. Nie należy połykać kapsułek.
Inhalator jest przeznaczony do podania proszku z takiej ilości kapsułek, jaka znajduje się w danym
opakowaniu. Nie należy używać tego samego inhalatora do innego opakowania leku.

Bezpośrednio przed użyciem należy wyjąć kapsułkę z blistra foliowego. Należy upewnić się czy
dłonie są całkowicie suche, aby nie zamoczyć kapsułki.

1. Zdjąć nasadkę inhalatora.

2. Przytrzymać podstawę inhalatora i otworzyć go, przekręcając ustnik zgodnie z kierunkiem
wskazanym strzałką.

3. Umieścić kapsułkę z proszkiem w komorze podstawy inhalatora. Kapsułkę należy wyjąć z
blistra foliowego bezpośrednio przez użyciem.

4. Zamknąć inhalator, przekręcając ustnik przeciwnie do kierunku strzałki, do pozycji
wyjściowej – zamkniętej.

\

5. Trzymając inhalator w pozycji pionowej jednokrotnie, do oporu nacisnąć przyciski
inhalatora.

6. Zwolnić przyciski inhalatora. UWAGA: w tym momencie kapsułka może się rozpaść, a
drobne kawałki żelatyny mogą przedostać się do jamy ustnej lub gardła. Ponieważ żelatyna
jest jadalna, jej spożycie nie jest szkodliwe. Prawdopodobieństwo wystąpienia takiego
przypadku jest minimalne, gdy kapsułka nie będzie przekłuta więcej niż jeden raz,
zachowane zostaną warunki przechowywania oraz jeżeli kapsułka zostanie wyjęta z blistra
foliowego bezpośrednio przed użyciem (patrz punkt 3).
7. Trzymając inhalator wylotem skierowanym w kierunku ust, wykonać spokojnie głęboki
wydech.

8. Przechylić nieznacznie głowę do tyłu, włożyć ustnik inhalatora do ust i objąć go szczelnie
wargami.

9. Wykonać szybki, głęboki, równomierny wdech. W czasie wdechu powinien być słyszalny
charakterystyczny dźwięk. Jeżeli dźwięk ten nie pojawi się, może to oznaczać, że kapsułka
utknęła w komorze podstawy inhalatora. Należy wtedy otworzyć inhalator i podważając
kapsułkę, usunąć ją z komory. Nie należy podważać kapsułki poprzez wielokrotne naciskanie
przycisków. Następnie należy powtórzyć czynności opisane w punkcie 9.
10. Po usłyszeniu charakterystycznego dźwięku, należy wstrzymać oddech tak długo, jak to
możliwe, bez dyskomfortu, następnie wyjąć inhalator z ust i wykonać wydech przez nos.
11. Otworzyć inhalator i sprawdzić, czy w kapsułce nie pozostał jeszcze proszek. Jeśli proszek
pozostał, należy powtórzyć postępowanie od punktu 7 do punktu 10.
12. Po wykorzystaniu, otworzyć inhalator, usunąć pustą kapsułkę, zamknąć ustnik i nałożyć
nasadkę.

Czyszczenie inhalatora
Inhalator proszkowy wymaga czyszczenia. W celu usunięcia resztek proszku lub kapsułki należy
przetrzeć ustnik i przegródkę przy użyciu suchej ściereczki lub miękkiej szczoteczki. Nie należy
używać wody do czyszczenia inhalatora

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Foramed
Ważne jest, aby stosować lek Foramed zgodnie z zaleceniami lekarza. Jeśli przypadkowo została
przyjęta większa niż zalecana dawka leku Foramed, należy natychmiast zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty.
Wystąpienie nudności i (lub) wymiotów, drżenia mięśni, bólu głowy, zawrotów głowy (możliwe
objawy wysokiego ciśnienia), szybkiego lub nieregularnego bicia serca, senności, zwiększonego
stężenia cukru we krwi, zmniejszonego stężenia potasu we krwi może oznaczać, że zastosowana
dawka leku Foramed jest zbyt duża. Należy natychmiast powiadomić lekarza prowadzącego lub
zgłosić się do izby przyjęć najbliższego szpitala. Pacjent może wymagać odpowiedniego leczenia.

Pominięcie zastosowania leku Foramed
W przypadku pominięcia dawki, lek należy przyjąć jak najszybciej. Jeśli zbliża się pora przyjęcia
następnej, przewidzianej dawki, nie należy stosować dawki podwójnej (w celu uzupełnienia
pominiętej dawki), lecz powrócić do stałej pory przyjmowania leku.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

W badaniach klinicznych z formoterolem zaobserwowano występowanie ciężkich napadów astmy
(brak tchu, kaszel, świszczący oddech oraz ucisk w klatce piersiowej), które mogą wymagać leczenia
szpitalnego.

Należy natychmiast poinformować lekarza o wystąpieniu któregokolwiek z następujących
działań niepożądanych:
Ciężkie działania niepożądane:
• skurcz oskrzeli z kaszlem, świszczącym oddechem i trudnościami w oddychaniu. Działanie to
występuje niezbyt często (od 1 do 10 na 1000 pacjentów),
• reakcje alergiczne, np. wysypka, pokrzywka, świąd, obrzęk twarzy, gardła oraz obniżenie
ciśnienia tętniczego krwi i skurcz oskrzeli. Działanie to występuje rzadko (od 1 do 10 na
10 000 pacjentów),
• silne, opisywane jako rozrywające, bóle w obrębie klatki piersiowej (objawy dławicy piersiowej),
zmiany w zapisie EKG. Działanie to występuje bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na
10 000 pacjentów),
• objawy ze strony mięśni, takie jak osłabienie mięśni, skurcze mięśni oraz zaburzenia rytmu serca
(objawy te mogą być spowodowane zmniejszonym stężeniem potasu we krwi),
• jeśli u pacjenta występuje nieregularny rytm serca (w tym szybsze bicie serca).

Działania niepożądane występujące często (od 1 do 10 na 100 pacjentów):
bóle głowy, drżenie mięśni, kołatanie serca.

Działania niepożądane występujące niezbyt często (od 1 do 10 na 1000 pacjentów):
pobudzenie, lęk, nerwowość, bezsenność, zawroty głowy, przyspieszone bicie serca, podrażnienie
błony śluzowej gardła, suchość błony śluzowej jamy ustnej, skurcze mięśni, bóle mięśni.

Działania niepożądane występujące rzadko (od 1 do 10 na 10 000 pacjentów):
zmniejszone stężenie potasu we krwi, zaburzenia rytmu serca, skurcze dodatkowe, nudności.

Działania niepożądane występujące bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):
zwiększenie stężenia cukru we krwi, zaburzenia smaku, obrzęki rąk, kostek i stóp, nadmierne
pragnienie, częste oddawanie moczu, zmęczenie (objawy te mogą wskazywać na zwiększone stężenie
cukru we krwi).

Działania niepożądane występujące z nieznaną częstością:
kaszel, wysypka, ból głowy oraz zawroty głowy (możliwe objawy wysokiego ciśnienia krwi).

Stosowanie leku może powodować zwiększenie stężenia insuliny we krwi, wolnych kwasów
tłuszczowych, glicerolu oraz ciał ketonowych.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02 - 222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301

faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Foramed?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze poniżej 25°C.
Chronić od światła i wilgoci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze lub pudełku. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Foramed
- Substancją czynną leku jest formoterolu fumaran dwuwodny. Jedna kapsułka twarda zawiera
12 mikrogramów formoterolu fumaranu dwuwodnego.
- Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna i żelatyna.

Jak wygląda lek Foramed i co zawiera opakowanie
Lek Foramed ma postać proszku do inhalacji w kapsułkach twardych. Przezroczyste, bezbarwne
kapsułki twarde zawierają biały lub kremowy proszek. Zawarty w kapsułce proszek jest przeznaczony
do podawania wziewnie do płuc za pomocą inhalatora.

Kapsułki leku Foramed pakowane są w blistry OPA/Aluminium/PVC-Aluminium, które wraz z
inhalatorem oraz ulotką dla pacjenta umieszczone są w tekturowym pudełku.
Lek Foramed dostępny jest w opakowaniach zawierających 30, 60, 90 lub 120 kapsułek.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne LEK-AM Sp. z o.o.
ul. Ostrzykowizna 14 A
05-170 Zakroczym
Polska
tel.: (22) 785 27 60
faks: (22) 785 27 60 wew. 106

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Foramed, 12 μg/dawkę inhalacyjną, proszek do inhalacji w kapsułkach twardych

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Jedna kapsułka twarda (co odpowiada jednej dawce inhalacyjnej) zawiera 12 mikrogramów
formoterolu fumaranu dwuwodnego (Formoteroli fumaras dihydricus).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna 15 mg.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Proszek do inhalacji w kapsułce twardej
Przezroczyste, bezbarwne kapsułki żelatynowe twarde zawierają biały lub kremowy proszek.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

• Zapobieganie i leczenie zwężenia oskrzeli u pacjentów z astmą oskrzelową, jako uzupełnienie
terapii glikokortykosteroidami podawanymi wziewnie (patrz punkt 4.4).
• Zapobieganie i leczenie zwężenia oskrzeli u pacjentów z odwracalną lub nieodwracalną
przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), w tym z przewlekłym zapaleniem oskrzeli i
rozedmą płuc. Wykazano, że formoterol poprawia jakość życia u pacjentów z POChP.
• Zapobieganie skurczowi oskrzeli, wywołanemu przez alergeny wziewne, zimne powietrze lub
wysiłek fizyczny.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Kapsułki produktu leczniczego Foramed są przeznaczone wyłącznie do stosowania wziewnego za
pomocą inhalatora u dorosłych oraz dzieci w wieku powyżej 6 lat.
Szczegółowa instrukcja obsługi inhalatora, patrz punkt 6.6.

Dorośli

Astma oskrzelowa
Leczenie podtrzymujące: inhalacja zawartości 1 do 2 kapsułek (12 do 24 mikrogramów) dwa razy na
dobę. Produkt leczniczy Foramed powinien być przepisywany jedynie jako lek dodatkowy stosowany
razem z wziewnym glikokortykosteroidem.
Maksymalna zalecana dawka podtrzymująca wynosi 48 mikrogramów na dobę.
W razie potrzeby, można zastosować dodatkowo 1 do 2 kapsułek na dobę w celu zmniejszenia
nasilenia typowych objawów, o ile nie zostanie przekroczona maksymalna zalecana dawka d obowa
wynosząca 48 mikrogramów. Jeśli potrzeba stosowania dodatkowych dawek występuje częściej
(np. więcej niż dwa dni w tygodniu), należy rozważyć zmianę leczenia, ponieważ może to wskazywać
na zaostrzenie procesu chorobowego. Produktu Foramed nie należy stosować w celu zmniejszenia
nasilenia ostrych objawów w napadzie astmy. W razie napadu astmy, należy zastosować krótko
działający lek pobudzający receptory β2-adrenergiczne (patrz punkt 4.4).

Przewlekła obturacyjna choroba płuc
Leczenie podtrzymujące: inhalacja zawartości 1 do 2 kapsułek (12 lub 24 mikrogramów) dwa razy na
dobę.

Zapobieganie skurczowi oskrzeli wywołanemu przez alergeny wziewne lub wysiłek fizyczny
Wdychanie zawartości 1 kapsułki (12 mikrogramów) przynajmniej 15 minut przed wysiłkiem
fizycznym lub narażeniem na alergen. W celu zapobiegania skurczowi oskrzeli u pacjentów z silnym
skurczem oskrzeli w wywiadzie, może być konieczne zastosowanie inhalacji zawartości 2 kapsułek do
inhalacji (24 mikrogramów).

Dzieci w wieku powyżej 6 lat i młodzież

Astma oskrzelowa
Leczenie podtrzymujące: inhalacja zawartości 1 kapsułki (12 mikrogramów) dwa razy na dobę.
Produkt leczniczy Foramed powinien być przepisywany jedynie jako lek dodatkowy stosowany razem
z wziewnym kortykosteroidem.
Nie należy stosowac formoterolu u dzieci w wieku do 6 lat ze względu na brak wystarczającego
doświadczenia klinicznego w tej grupie.
U dzieci w wieku od 6 do 12 lat zaleca się zastosowanie leczenia produktem złożonym zawierającym
wziewny kortykosteroid oraz długo działajacy lek pobudzający receptory β2-adrenergiczne, z
wyjątkiem przypadków, kiedy wymagane jest zastosowanie oddzielnie wziewnego kortykosteroidu
oraz długo działającego leku pobudzającego receptory β2-adrenergiczne (patrz punkty 4.4 i 4.8).
Maksymalna zalecana dawka wynosi 24 mikrogramy na dobę.
Nie należy stosować produktu Foramed w celu zmniejszenia nasilenia ostrych objawów astmy.
W przypadku wystąpienia ostrego napadu astmy, należy zastosować krótko działający lek
pobudzający receptory β2-adrenergiczne (patrz punkt 4.4).

Zapobieganie skurczowi oskrzeli wywołanemu przez wysiłek fizyczny lub alergeny
Wdychanie zawartości 1 kapsułki do inhalacji (12 mikrogramów) przynajmniej 15 minut przed
wysiłkiem fizycznym lub narażeniem na alergen.
U pacjentów z przewlekłą astmą, stosowanie produktu leczniczego Foramed w celu zapobiegania
skurczowi oskrzeli wywołanemu przez wysiłek fizyczny lub alergeny jest klinicznie wskazane, jednak
leczenie astmy powinno również obejmować terapię z zastosowaniem wziewnego kortykosteroidu.

Nie zaleca się stosowania produktu Foramed u dzieci w wieku poniżej 6 lat.

Dorośli i dzieci w wieku powyżej 6 lat
Działanie rozszerzające oskrzela utrzymuje się przez 12 godzin po inhalacji produktu Foramed.
Dlatego też, leczenie podtrzymujące, polegające na stosowaniu leku dwa razy na dobę, przyczynia się
w większości przypadków do ustąpienia zwężenia oskrzeli, związanego ze stanami przewlekłymi,
zarówno w ciągu dnia, jak i w nocy.

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności nerek
Brak danych dotyczących stosowania formoterolu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Zaburzenia czynności wątroby
Brak danych dotyczących stosowania formoterolu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na formoterol, laktozę (która zawiera niewielkie ilości białek mleka) lub którąkolwiek
substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Formoterol, substancja czynna produktu Foramed, należy do grupy długo działających leków
pobudzających receptory β2-adrenergiczne. W badaniu z salmeterolem, innym długo działającym
lekiem pobudzającym receptory β2-adrenergiczne, zaobserwowano wyższy wskaźnik śmiertelności
spowodowanej astmą u pacjentów leczonych salmeterolem (13/13176) niż w grupie pacjentów
otrzymujących placebo (3/13179). Nie przeprowadzono odpowiednich badań w celu stwierdzenia czy
wskaźnik śmiertelności związanej z astmą jest zwiększony podczas stosowania produktu Foramed.
Formoterol nie jest lekiem pierwszego wyboru w leczeniu astmy.

Zalecana dawka
Dawkę produktu Foramed należy dostosować indywidualnie dla każdego pacjenta. Należy stosować
możliwie najmniejszą dawkę zapewniającą działanie terapeutyczne. Nie należy przekraczać
maksymalnej dawki dobowej (patrz punkt 4.2).

Konieczność jednoczesnego stosowania leków przeciwzapalnych w astmie
Podczas leczenia pacjentów z astmą, należy stosować produkt leczniczy Foramed, długo działający lek
pobudzający receptory β2-adrenergiczne (ang. LABA), tylko jako lek dodatkowy stosowany razem z
wziewnym kortykosteroidem u pacjentów, u których astma nie jest odpowiednio kontrolowana za
pomocą wziewnego kortykosteroidu lub u pacjentów, u których zaostrzenie choroby daje podstawę do
rozpoczęcia leczenia za pomocą zarówno wziewnego kortykosteroidu jak i długo działającego leku
pobudzającego receptory β2-adrenergiczne.

Nie należy stosować formoterolu u dzieci w wieku do 6 lat ze względu na brak wystarczającego
doświadczenia klinicznego w tej grupie pacjentów.
U dzieci w wieku od 6 do 12 lat zaleca się zastosowanie leczenia produktem złożonym zawierającym
wziewny kortykosteroid oraz długo działający lek pobudzający receptory β2-adrenergiczne, z
wyjątkiem przypadków, kiedy wymagane jest zastosowanie oddzielnie wziewnego kortykosteroidu
oraz długo działającego leku pobudzającego receptory β2-adrenergiczne (patrz punkt 4.2 i 4.8).
Nie należy stosować produktu leczniczego Foramed razem z innym długo działającym lekiem
pobudzającym receptory β2-adrenergiczne.
Każdorazowo w przypadku zalecenia produktu Foramed, należy ocenić, czy pacjenci otrzymują
wystarczające leczenie przeciwzapalne. Pacjentom należy zalecić kontynuację przyjmowania leków
przeciwzapalnych po rozpoczęciu stosowania produktu Foramed, nawet jeśli objawy ustąpią.
Jeśli objawy astmy zostaną opanowane, należy rozważyć stopniowe zmniejszenie dawki produktu
leczniczego Foramed. W okresie zmniejszania dawki istotne jest regularne kontrolowanie stanu
pacjentów. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę produktu leczniczego Foramed.

Zaostrzenie astmy
Badania kliniczne z zastosowaniem formoterolu wskazują na większą częstość występowania ciężkich
zaostrzeń astmy u pacjentów przyjmujących formoterol niż u pacjentów otrzymujących placebo, w
szczególności u dzieci w wieku od 5 do 12 lat (patrz punkt 4.8). Badania te nie pozwalają na dokładne
określenie różnicy w liczbie przypadków zaostrzenia astmy pomiędzy badanymi grupami.
Jeśli objawy utrzymują się lub liczba dawek produktu Foramed powodująca ustąpienie objawów ulega
zwiększeniu, oznacza to zwykle, że proces chorobowy zaostrza się i należy ponownie rozważyć
sposób leczenia astmy.
Nie należy rozpoczynać leczenia produktem Foramed ani zwiększać dawki w czasie zaostrzenia
astmy. Nie należy stosować produktu Foramed w celu zmniejszenia nasilenia ostrych objawów astmy.
W przypadku wystąpienia ostrego napadu astmy, należy zastosować krótko działający lek
pobudzający receptory β2-adrenergiczne. Należy poinformować pacjenta o konieczności
natychmiastowego zasięgnięcia porady lekarza w przypadku nagłego zaostrzenia astmy.

Konieczność częstego przyjmowania leku (tj. leczenie profilaktyczne np. za pomocą kortykosteroidów
i długo działających leków pobudzających receptory β2-adrenergiczne ) w celu zapobiegania
skurczowi oskrzeli wywołanemu przez wysiłek fizyczny kilkakrotnie w ciągu każdego tygodnia,
pomimo odpowiedniego leczenia podtrzymującego, może być objawem niewystarczającej kontroli
astmy, i może uzasadniać ponowną ocenę terapii astmy oraz ocenę stosowania się pacjenta do zaleceń
lekarza.

Choroby współistniejące
Produkt Foramed należy stosować ostrożnie i pod kontrolą, oraz ze szczególnym uwzględnieniem
zalecanego dawkowania u pacjentów z następującymi schorzeniami: choroba niedokrwienna serca,
zaburzenia rytmu serca (szczególnie w przypadku bloku przedsionkowo-komorowego trzeciego
stopnia), tachyarytmie, ciężka niewydolność serca lub ciężka niewyrównana niewydolność serca,
idiopatyczne podzastawkowe zwężenie aorty, ciężkie nadciśnienie tętnicze, tętniak, guz
chromochłonny, przerostowa kardiomiopatia ze zwężeniem drogi odpływu, nadczynność tarczycy,
stwierdzone lub podejrzewane wydłużenie odstępu QT (OTc ˃0,44 s, patrz punkt 4.5).
Z powodu hiperglikemizującego działania leków pobudzających receptory β2-adrenergiczne, w tym
formoterolu, u pacjentów z cukrzycą zaleca się dodatkową kontrolę stężenia glukozy we krwi.

Hipokaliemia
Terapia lekami pobudzającymi receptory β2-adrenergiczne, w tym produktem Foramed, może
powodować wystąpienie ciężkiej hipokaliemii. Hipokaliemia może zwiększać podatność na
wystąpienie zaburzeń rytmu serca. Zaleca się szczególną ostrożność u pacjentów z ciężką astmą,
ponieważ hipokaliemia może nasilić się na skutek niedotlenienia oraz stosowanego równoczesnego
leczenia (patrz punkt 4.5). W takich sytuacjach zaleca się stałą kontrolę stężenia potasu w surowicy
krwi.

Paradoksalny skurcz oskrzeli
Jak w przypadku innych leków podawanych wziewnie, po podaniu produktu Foramed, może wystąpić
paradoksalny skurcz oskrzeli. W takiej sytuacji należy natychmiast przerwać podawanie produktu i
zastosować inne leczenie.

Produkt Foramed zawiera 15 mg laktozy jednowodnej. Produktu nie należy stosować u pacjentów z
rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub
zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Nieprawidłowa droga podania leku
Zgłaszano przypadki pomyłkowego połknięcia kapsułek z formoterolem, zamiast umieszczania ich w
inhalatorze. Większość tych przypadków nie była związana z występowaniem działań niepożądanych.
Osoby wykonujące zawód medyczny powinny wytłumaczyć pacjentowi jak prawidłowo stosować
produkt leczniczy Foramed za pomocą inhalatora (patrz punkty 4.2 i 6.6). Jeśli u pacjenta, któremu
przepisano produkt Foramed nie nastąpi poprawa oddychania, osoba wykonująca zawód medyczny
powinna zapytać pacjenta, w jaki sposób produkt Foramed jest przez niego używany.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Foramed, podobnie jak inne leki pobudzające receptory β2-adrenergiczne, należy stosować ostrożnie u
pacjentów przyjmujących leki, takie jak: chinidyna, dyzopiramid, prokainamid, pochodne fenotiazyny,
leki przeciwhistaminowe, inhibitory monoaminooksydazy, makrolidy oraz trójpierścieniowe leki
przeciwdepresyjne lub wydłużające odstęp QT, ponieważ mogą one nasilać działanie leków
pobudzających receptory adrenergiczne na układ krążenia. Leki, które wydłużają odstęp QT,
zwiększają ryzyko wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca (patrz punkt 4.4).

Jednoczesne podawanie innych sympatykomimetyków może nasilać niepożądane działania produktu
Foramed.

Jednoczesne podawanie pochodnych ksantyny, steroidów lub leków moczopędnych może nasilać
ewentualne działanie hipokaliemiczne leków pobudzających receptory β2-adrenergiczne (patrz punkt
4.4). Hipokaliemia może zwiększać podatność na wystąpienie zaburzeń rytmu serca u pacjentów
leczonych glikozydami naparstnicy.

U pacjentów otrzymujących jednocześnie leki znieczulające w postaci halogenowanych
węglowodorów istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca.

Stosowanie leków przeciwcholinergicznych może wzmacniać działanie formoterolu, polegające na
rozszerzaniu oskrzeli.

Leki β-adrenolityczne mogą osłabiać lub hamować działanie produktu Foramed. Z tego względu
produktu Foramed nie należy stosować z lekami blokującymi receptory β-adrenergiczne (również w
postaci kropli do oczu), o ile nie ma bezwzględnej konieczności ich podania.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Dotychczas nie ustalono bezpieczeństwa stosowania produktu Foramed w okresie ciąży.
W badaniach na zwierzętach, formoterol wywoływał poronienia, jak również zmniejszał
pourodzeniową wczesną przeżywalność oraz masę urodzeniową.
Należy unikać stosowania produktu w czasie ciąży, jeśli istnieje bardziej bezpieczny lek alternatywny.
Podobnie, jak inne leki pobudzające receptory β2–adrenergiczne, formoterol może hamować akcję
porodową w wyniku działania rozkurczającego mięsień macicy.

Karmienie piersią
Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania formoterolu w czasie karmienia piersią. Nie
wiadomo, czy formoterol przenika do mleka kobiecego. Substancję wykryto w mleku samic szczurów
w okresie laktacji. Matki przyjmujące produkt Foramed nie powinny karmić piersią.

Płodność
Brak dostępnych danych dotyczących wpływu formoterolu na płodność. W badaniach na szczurach,
nie obserwowano zaburzeń płodności u samców i samic szczurów (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

W przypadku wystąpienia zawrotów głowy lub innych, podobnych objawów niepożądanych, nie
należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Ciężkie zaostrzenia astmy
Badania kliniczne kontrolowane placebo, w których formoterol podawany był przez co najmniej
4 tygodnie, sugerują większą częstość występowania ciężkich zaostrzeń astmy u pacjentów
otrzymujących formoterol (0,9% w przypadku dawki 10 do 12 mikrogramów dwa razy na dobę, 1,9%
w przypadku dawki 24 mikrogramy dwa razy na dobę) niż u pacjentów otrzymujących placebo
(0,3%), w szczególności u dzieci w wieku od 6 do 12 lat.

Doświadczenie u młodzieży i dorosłych pacjentów z astmą
W dwóch szeroko zakrojonych, kontrolowanych badaniach (ang. pivotal studies) prowadzonych przez
12 tygodni, do których włączono 1095 pacjentów w wieku 12 lat i starszych, ciężkie zaostrzenia astmy
(zaostrzenie astmy powodujące konieczność hospitalizacji) występowały częściej w przypadku
podawania formoterolu w dawce 24 mikrogramy dwa razy na dobę (9/271, 3,3%) niż w przypadku
podawania formoterolu w dawce 12 mikrogramów dwa razy na dobę (1/275, 0,4%), podawania
placebo (2/277, 0,7%) lub albuterolu (2/272, 0,7%).
Do kolejnego badania klinicznego, odnoszącego się do powyższych obserwacji, włączono 2085
pacjentów. Porównywano ciężkie zdarzenia niepożądane związane z astmą w grupach przyjmujących
większe i mniejsze dawki leku. Wyniki uzyskane w tym 16-tygodniowym badaniu nie wskazują na
istnienie wyraźnego związku między występowaniem tych działań a dawką formoterolu. Odsetek
pacjentów z ciężkimi zaostrzeniami astmy w tym badaniu był nieco większy w przypadku podawania
formoterolu niż w przypadku podawania placebo (w trzech grupach z podwójnie ślepą próbą:
formoterol w dawce 24 mikrogramy dwa razy na dobę (2/527, 0,4%), formoterol w dawce
12 mikrogramów dwa razy na dobę (3/527, 0,6%) i placebo (1/514, 0,2%) oraz w grupie ze znanym
lekiem (ang. open-label treatment group): formoterol w dawce 12 mikrogramów dwa razy na dobę
oraz do dwóch dodatkowych dawek na dobę (1/517, 0,2%).

Doświadczenie u dzieci w wieku od 6 do 12 lat z astmą
Bezpieczeństwo stosowania formoterolu w dawce 12 mikrogramów dwa razy na dobę i formoterolu w
dawce 24 mikrogramy dwa razy na dobę oraz placebo było porównywane w jednym, dużym,
wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu klinicznym z podwójnie ślepą próbą, prowadzonym
przez 52 tygodnie w grupie 518 dzieci (w wieku od 6 do 12 lat) z astmą, wymagających codziennego
stosowania leków rozszerzających oskrzela i leków przeciwzapalnych. Ciężkie zaostrzenia astmy
występowały częściej u dzieci otrzymujących formoterol w dawce 24 mikrogramy dwa razy na dobę
(11/171, 6,4%) lub formoterol w dawce 12 mikrogramów dwa razy na dobę (8/171, 4,7%) niż u dzieci
otrzymujących placebo (0/176, 0,0%).

Informacje dotyczące zaleceń do stosowania produktu leczniczego znajdują się w punktach 4.2 i 4.4.

Pozostałe działania niepożądane
Działania niepożądane (tabela 1) zostały wymienione zgodnie z klasyfikacją układów i narządów
MedDRA. W obrębie każdej kategorii działania niepożądane wymieniono w zależności od częstości
występowania, zaczynając od najczęściej występujących. W obrębie każdej grupy o określonej
częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się
nasileniem. Ponadto, kategorie częstości występowania działań niepożądanych ustalono zgodnie z
następującą konwencją: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100, < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000,
< 1/100); rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000), włącznie z pojedynczymi
doniesieniami.

Tabela 1
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko: Reakcje nadwrażliwości, takie jak niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli,
pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, świąd, wysypka skórna
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Rzadko: Hipoglikemia*
Bardzo rzadko: Hiperglikemia*
Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często: Pobudzenie, lęk, nerwowość, bezsenność
Zaburzenia układu nerwowego
Często: Bóle głowy, drżenie mięśni
Niezbyt często Zawroty głowy
Bardzo rzadko: Zaburzenia smaku
Zaburzenia serca
Często: Kołatanie serca
Niezbyt często: Tachykardia
Rzadko: Arytmie, np. migotanie przedsionków, tachykardia nadkomorowa, skurcze
dodatkowe
Bardzo rzadko: Obrzęki obwodowe, dusznica bolesna*, wydłużony odstęp QT w
elektrokardiogramie*
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często: Skurcz oskrzeli, w tym paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie błony
śluzowej gardła
Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często: Suchość błony śluzowej jamy ustnej
Rzadko: Nudności
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często: Skurcze mięśni, bóle mięśni

* Działania niepożądane zgłaszane u pacjentów leczonych formoterolem, po jego pierwszym
wprowadzeniu do obrotu.

Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu formoterolu do obrotu (częstość nieznana)

Ponadto u pacjentów leczonych formoterolem po jego pierwszym wprowadzeniu do obrotu zgłaszano
następujące działania niepożądane. Ze względu na fakt, iż zebrane działania niepożądane pochodzą z
populacji nieznanej wielkości i zgłaszane były dobrowolnie, nie jest możliwe wiarygodne
oszacowanie częstości ich występowania, i dlatego częstość ich występowania została sklasyfikowana
jako nieznana. Działania niepożądane wymieniono według klasyfikacji układów i narządów zgodnie z
MedDRA. W obrębie każdej grupy układów i narządów, działania niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: kaszel.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka.
Badania diagnostyczne: zwiększone ciśnienie krwi, w tym nadciśnienie.

Jak w przypadku innych leków podawanych wziewnie, w bardzo rzadkich przypadkach może
wystąpić paradoksalny skurcz oskrzeli (patrz punkt 4.4). Leczenie lekami pobudzającymi receptory
β2–adrenergiczne może powodować zwiększenie stężenia insuliny we krwi, wolnych kwasów
tłuszczowych, glicerolu oraz ciał ketonowych. Substancja pomocnicza laktoza zawiera niewielką ilość
białek mleka, które mogą powodować reakcje alergiczne.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02 - 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy
Przedawkowanie formoterolu może prowadzić do działań charakterystycznych dla leków
pobudzających receptory β2- adrenergiczne: nudności, wymiotów, bólu głowy, drżenia mięśni,
senności, kołatania serca, tachykardii, komorowych zaburzeń rytmu, kwasicy metabolicznej,
hipokaliemii, hiperglikemii, wydłużenia odstępu QT w elektrokardiogramie, nadciśnienia tętniczego.

Leczenie
Wskazane jest leczenie objawowe i wspomagające. W ciężkich przypadkach konieczna jest
hospitalizacja.
Można rozważyć zastosowanie kardioselektywnych leków β-adrenolitycznych, ale wyłącznie pod
kontrolą lekarza i z zachowaniem dużej ostrożności, ponieważ zastosowanie leku blokującego
receptory β-adrenergiczne może wywołać skurcz oskrzeli.
W przypadku ciężkiego zatrucia należy monitorować stężenie potasu w surowicy krwi oraz
równowagę kwasowo-zasadową.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: selektywni agoniści receptorów β2-adrenergicznych;
kod ATC: R 03AC13.

Formoterol jest silnym lekiem pobudzającym wybiórczo receptory β2-adrenergiczne. Wywiera
działanie rozszerzające oskrzela u pacjentów z odwracalną obturacją dróg oddechowych. Działanie to
występuje szybko (w ciągu 1 do 3 minut) i utrzymuje się przez 12 godzin po inhalacji. W dawkach
leczniczych działanie na układ krążenia jest nieznaczne i występuje jedynie w sporadycznych
przypadkach.
Formoterol hamuje uwalnianie histaminy i leukotrienów, które powstają w płucach w wyniku reakcji
alergicznej. W doświadczeniach na zwierzętach zaobserwowano pewne właściwości przeciwzapalne,
takie jak hamowanie obrzęku i gromadzenia komórek biorących udział w reakcjach zapalnych.

Badania in vitro na tchawicach świnek morskich wykazały, że racemiczny formoterol oraz jego (R,R)-
i (S,S)-enancjomery są silnie selektywnymi agonistami receptora β2-adrenergicznego. Działanie
(S,S)-enancjomeru było 800 do 1000 razy słabsze niż (R,R)-enancjomeru i nie miało wpływu na
działanie (R,R)-enancjomeru na mięśnie gładkie tchawicy. Nie wykazano żadnych podstaw
farmakologicznych w preferencyjnym stosowaniu jednego z dwóch enancjomerów w porównaniu do
mieszaniny racemicznej.

Wykazano, że formoterol jest skuteczny w zapobieganiu skurczowi oskrzeli wywołanemu przez
alergeny wziewne, wysiłek fizyczny, zimne powietrze, histaminę lub metacholinę.

Formoterol podawany w postaci inhalacji przy użyciu inhalatora, w dawkach 12 mikrogramów dwa
razy na dobę i 24 mikrogramy dwa razy na dobę, wykazuje szybkie działanie rozszerzające oskrzela u
pacjentów ze stabilną przewlekłą obturacyjną chorobą płuc. Działanie to utrzymuje się przez co
najmniej 12 godzin i ma wpływ na jakość życia pacjentów, którą oceniano na podstawie wypełnianego
przez nich kwestionariusza (ang. Saint George’s Respiratory Questionaire).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Dawka terapeutyczna formoterolu wynosi od 12 do 24 mikrogramów dwa razy na dobę. Dane
dotyczące właściwości farmakokinetycznych formoterolu pochodzą z badań z udziałem zdrowych
ochotników, którzy stosowali wziewne dawki większe od zalecanych oraz z badań z udziałem
pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), którzy stosowali wziewnie dawki
terapeutyczne. Ilość wydalanego w moczu formoterolu w postaci niezmienionej, wykorzystywana jako
pośredni wskaźnik ogólnoustrojowej ekspozycji, jest skorelowana z danymi o stężeniu leku w osoczu.
Okresy półtrwania w fazie eliminacji ustalone dla moczu i osocza są podobne.

Wchłanianie
U zdrowych ochotników po inhalacji jednorazowej dawki 120 mikrogramów fumaranu formoterolu,
formoterol był szybko wchłaniany. Maksymalne stężenie w osoczu wynosiło 266 pmol/l i
występowało w ciągu 5 minut po inhalacji. U pacjentów z POChP leczonych przez 12 tygodni dawką
12 lub 24 mikrogramów fumaranu formoterolu dwa razy na dobę, średnie stężenia formoterolu w
osoczu wynosiły od 11,5 do 25,7 pmol/l oraz 23,3 i 50,3 pmol/l, odpowiednio 10 min, 2 godziny oraz
6 godzin po inhalacji.
Badania skumulowanego wydalania z moczem formoterolu i (lub) jego (R,R)- i (S,S)-enancjomerów
wykazały, że stężenie formoterolu we krwi zwiększa się proporcjonalnie do podanej wziewnie dawki
(12 do 96 mikrogramów).
Po inhalacji 12 mikrogramów lub 24 mikrogramów fumaranu formoterolu dwa razy na dobę przez
12 tygodni, wydalanie formoterolu w postaci niezmienionej z moczem zwiększało się od 63% do 73%
(ostatnia dawka w porównaniu z pierwszą dawką) u pacjentów z astmą oraz od 19% do 38% u
pacjentów z POChP. Powyższe dane sugerują ograniczoną kumulację formoterolu w osoczu po
podaniu wielokrotnym.
Po wielokrotnym podaniu nie obserwowano względnie większej kumulacji jednego z enancjomerów
w porównaniu do drugiego.

Podobnie, jak w przypadku innych leków podawanych wziewnie, można się spodziewać, że większa
część dawki formoterolu przyjętego z inhalatora zostanie połknięta, a następnie wchłonięta z

przewodu pokarmowego. Po doustnym podaniu 80 mikrogramów fumaranu formoterolu znakowanego
3H dwóm zdrowym ochotnikom, co najmniej 65% dawki leku wchłania się.

Dystrybucja
U ludzi formoterol wiąże się z białkami osocza w 61 do 64 % (w tym 34% z albuminami).
W zakresie stężeń osiąganych po podaniu dawek leczniczych nie dochodzi do wysycenia miejsc
wiązania.

Metabolizm
Formoterol jest eliminowany z organizmu, głównie w procesach metabolicznych, zaś głównym
procesem biotransformacji jest bezpośrednie sprzęganie z kwasem glukuronowym. Innym
procesem biotransformacji jest O-demetylacja, po której następuje sprzęganie z kwasem
glukuronowym.
Pozostałe procesy metaboliczne mające mniejszy udział w biotransformacji formoterolu to: sprzęganie
formoterolu z siarczanem oraz deformylacja, a następnie sprzęganie z siarczanem. Sprzęganie
formoterolu z kwasem glukuronowym oraz O-demetylacja formoterolu są katalizowane przez wiele
izoenzymów (odpowiednio UGT1A1, 1A3, 1A6, 1A7, 1A8, 1A9, 1A10, 2B7, 2B15 oraz CYP2D6,
2C19, 2C9, 2A6), co wskazuje na niewielkie prawdopodobieństwo wystąpienia interakcji leków, w
wyniku zahamowania specyficznego izoenzymu biorącego udział w metabolizmie formoterolu.
Formoterol w stężeniach terapeutycznych nie hamuje aktywności izoenzymów cytochromu P450.

Eliminacja
U pacjentów z astmą lub POChP, leczonych przez 12 tygodni dawkami 12 mikrogramów lub
24 mikrogramy fumaranu formoterolu dwa razy na dobę, odpowiednio około 10% i 7% dawki było
wydalane w postaci niezmienionej w moczu. Po podaniu pojedynczej dawki (12 do 120
mikrogramów) zdrowym ochotnikom, oraz po podaniu pojedynczych i wielokrotnych dawek
pacjentom z astmą, (R,R)- i (S,S)-enancjomery stanowiły odpowiednio 40% i 60% ilości formoterolu
w postaci niezmienionej w moczu.
Lek i jego metabolity są całkowicie usuwane z organizmu; około ⅔ dawki doustnej wydalane jest
w moczu, a ⅓ z kałem. Klirens nerkowy formoterolu wynosi 150 ml/min.
Po podaniu wziewnym pojedynczej dawki 120 mikrogramów fumaranu formoterolu zdrowym
ochotnikom, okres półtrwania formoterolu w fazie eliminacji z osocza wynosił 10 godzin, zaś okresy
półtrwania (R,R)- oraz (S,S)-enancjomerów w fazie eliminacji, wyliczone na podstawie wskaźników
wydalania w moczu, wynosiły odpowiednio 13,9 oraz 12,3 godzin.

Szczególne grupy pacjentów
Płeć: Po skorygowaniu względem masy ciała, nie odnotowano istotnych różnic w farmakokinetyce
formoterolu u kobiet i mężczyzn.
Osoby w podeszłym wieku: Nie badano właściwości farmakokinetycznych u pacjentów w podeszłym
wieku.
Dzieci: W badaniu z udziałem dzieci w wieku 5 do 12 lat chorych na astmę, przyjmujących wziewnie
12 mikrogramów lub 24 mikrogramy fumaranu formoterolu dwa razy na dobę przez 12 tygodni, ilość
formoterolu wydalanego w postaci niezmienionej w moczu zwiększyła się od 18% do 84% w
porównaniu do ilości wydalonej po podaniu pierwszej dawki. Kumulacja leku u dzieci nie była
większa niż u pacjentów dorosłych, u których wydalanie formoterolu w postaci niezmienionej z
moczem zwiększało się od 63% do 73% (patrz wyżej). U badanych dzieci, około 6% dawki
formoterolu było wydalane w postaci niezmienionej w moczu.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek: Nie badano właściwości
farmakokinetycznych formoterolu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Działanie mutagenne

Przeprowadzono badania mutagenności formoterolu, które obejmowały szeroki zakres
doświadczalnych punktów końcowych.
W żadnym z badań wykonanych in vitro lub in vivo nie stwierdzono działań genotoksycznych.

Działanie rakotwórcze
Trwające dwa lata badania, prowadzone na myszach i szczurach, nie wykazały działania
rakotwórczego.
U samców myszy, którym podawano bardzo duże dawki formoterolu, stwierdzono nieco większą
częstość występowania łagodnych nowotworów komórek podtorebkowych nadnerczy. Jednakże
powyższa obserwacja nie została potwierdzona w drugim, przeprowadzonym na myszach
badaniu, w którym po zastosowaniu dużych dawek obserwowano zwiększenie częstości
występowania łagodnych guzów mięśni gładkich narządów płciowych u samic oraz guzów
wątroby, zarówno u samców, jak i samic myszy. Występowanie guzów mięśni gładkich jest
znanym skutkiem stosowania dużych dawek leków pobudzających receptory β-adrenergiczne u
gryzoni.

W dwóch badaniach przeprowadzonych na szczurach, którym podawano różne dawki, wykazano
zwiększenie częstości występowania mięśniaków gładkokomórkowych krezki jajnika. Występowanie
tych łagodnych nowotworów jest związane z długotrwałym podawaniem szczurom dużych dawek
leków pobudzających receptory β2-adrenergiczne. Zaobserwowano również zwiększenie częstości
występowania torbieli jajnika i łagodnych guzów warstwy ziarnistej pęcherzyka Graafa/komórek
osłonki; wiadomo, że leki pobudzające receptory β2-adrenergiczne wywierają działanie na jajniki u
szczurów, co najprawdopodobniej jest swoiste dla gryzoni. Kilka innych typów nowotworów
odnotowanych w pierwszym badaniu, w którym stosowano większe dawki, pozostawało w granicach
częstości występowania, ustalonych w populacji kontrolnej i nie zaobserwowano ich w
doświadczeniu, w którym stosowano mniejsze dawki.

W drugim badaniu przeprowadzonym na szczurach, w przypadku zastosowania najmniejszej dawki,
po której organizm był 10 razy bardziej narażony na jej szkodliwe działanie, niż można byłoby się
spodziewać stosując maksymalną zalecaną u ludzi dawkę formoterolu, częstość występowania guzów
nie była istotnie statystycznie zwiększona.

Na podstawie tych wyników oraz braku potencjalnego działania mutagennego, można wnioskować, że
stosowanie formoterolu w dawkach leczniczych nie powoduje działania rakotwórczego.

Toksyczny wpływ na rozrodczość
Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego. Po doustnym podaniu formoterol
przenikał do mleka samic szczurów w okresie laktacji.
Oceniano wpływ formoterolu na płodność i ogólną zdolność rozmnażania się u płciowo dojrzałych
samców i samic szczura. Nie obserwowano zaburzeń płodności lub wpływu na wczesny rozwój
zarodka po doustnym podaniu dawek wynoszących do 60 mg/kg mc./dobę (około 12 000-krotność
maksymalnej dawki w postaci proszku do inhalacji zalecanej u ludzi, obliczanej w mg/m2).

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna 230
Laktoza jednowodna 120
Laktoza jednowodna 400

Otoczka kapsułki:
Żelatyna

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze poniżej 25°C.
Chronić od światła i wilgoci.
Inhalator jest przeznaczony do zaaplikowania takiej ilości kapsułek, jaka znajduje się w danym
opakowaniu. Nie należy używać tego samego inhalatora do innego opakowania leku.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry z folii OPA/Aluminium/PVC-Aluminium oraz inhalator w tekturowym pudełku.

Wielkość opakowań: 30, 60, 90 lub 120 kapsułek oraz inhalator.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Aby zapewnić właściwe stosowanie leku, należy pokazać pacjentowi, jak należy posługiwać się
inhalatorem oraz poinformować pacjenta, że kapsułki przeznaczone są wyłącznie do inhalacji i że nie
powinny być połykane.
Inhalator jest przeznaczony do zaaplikowania leku z takiej liczby kapsułek, jaka znajduje się w danym
opakowaniu. Nie należy używać tego samego inhalatora do innego opakowania leku.

Kapsułka żelatynowa może ulec fragmentacji i po inhalacji drobne jej części mogą dostać się do
jamy ustnej lub gardła. Prawdopodobieństwo wystąpienia takiego przypadku zostanie
ograniczone do minimum, gdy kapsułka nie będzie przekłuta więcej niż jeden raz. Żelatyna, z
której wykonane są kapsułki jest jadalna, a jej spożycie nie jest szkodliwe.

Kapsułki należy wyjąć z blistra foliowego tylko bezpośrednio przed użyciem.

Instrukcja obsługi inhalatora

### 1. Zdjąć nasadkę inhalatora.

### 2. Przytrzymać podstawę inhalatora i otworzyć go, przekręcając ustnik zgodnie z kierunkiem
wskazanym strzałką.

### 3. Umieścić kapsułkę z proszkiem w komorze podstawy inhalatora. Kapsułkę należy wyjąć z
blistra foliowego bezpośrednio przez użyciem.

### 4. Zamknąć inhalator, przekręcając ustnik przeciwnie do kierunku strzałki, do pozycji
wyjściowej – zamkniętej.

\

### 5. Trzymając inhalator w pozycji pionowej jednokrotnie, do oporu nacisnąć przyciski
inhalatora.

### 6. Zwolnić przyciski inhalatora. UWAGA: w tym momencie kapsułka może się rozpaść, a
drobne kawałki żelatyny mogą przedostać się do jamy ustnej lub gardła. Ponieważ żelatyna
jest jadalna, jej spożycie nie jest szkodliwe. Prawdopodobieństwo wystąpienia takiego
przypadku jest minimalne, gdy kapsułka nie będzie przekłuta więcej niż jeden raz,
zachowane zostaną warunki przechowywania oraz jeżeli kapsułka zostanie wyjęta z blistra
foliowego bezpośrednio przed użyciem (patrz punkt 3).
### 7. Trzymając inhalator wylotem skierowanym w kierunku ust, wykonać spokojnie głęboki
wydech.

### 8. Przechylić nieznacznie głowę do tyłu, włożyć ustnik inhalatora do ust i objąć go szczelnie
wargami.

### 9. Wykonać szybki, głęboki, równomierny wdech. W czasie wdechu powinien być słyszalny
charakterystyczny dźwięk. Jeżeli dźwięk ten nie pojawi się, może to oznaczać, że kapsułka
utknęła w komorze podstawy inhalatora. Należy wtedy otworzyć inhalator i podważając
kapsułkę, usunąć ją z komory. Nie należy podważać kapsułki poprzez wielokrotne naciskanie
przycisków. Następnie należy powtórzyć czynności opisane w punkcie 9.
### 10. Po usłyszeniu charakterystycznego dźwięku, należy wstrzymać oddech tak długo, jak to
możliwe, bez dyskomfortu, następnie wyjąć inhalator z ust i wykonać wydech przez nos.
### 11. Otworzyć inhalator i sprawdzić, czy w kapsułce nie pozostał jeszcze proszek. Jeśli proszek
pozostał, należy powtórzyć postępowanie od punktu 7 do punktu 10.
### 12. Po wykorzystaniu, otworzyć inhalator, usunąć pustą kapsułkę, zamknąć ustnik i nałożyć
nasadkę.

Czyszczenie inhalatora
Inhalator proszkowy wymaga czyszczenia. W celu usunięcia resztek proszku lub kapsułki należy
przetrzeć ustnik i przegródkę przy użyciu suchej ściereczki lub miękkiej szczoteczki. Nie należy
używać wody do czyszczenia inhalatora.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne LEK-AM Sp. z o.o.
ul. Ostrzykowizna 14A
05-170 Zakroczym
Polska
Tel.: +48 22 785 27 60
Faks: +48 22 785 27 60 wew. 106

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 30.04.2004 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 11.07.2013 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

.

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.