# Nuodil

> Tiotropium · 18 mcg/dawkę odmierzoną · Proszek do inhalacji w kapsułce twardej

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Nuodil
- **Nazwa powszechna:** Tiotropium
- **Substancja czynna:** [Tiotropium](https://apteka.online/odpowiedniki/tiotropium)
- **Moc:** 18 mcg/dawkę odmierzoną
- **Postać farmaceutyczna:** Proszek do inhalacji w kapsułce twardej
- **Droga podania:** wziewna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** R03BB04
- **Liczba opakowań:** 5
- **Numer pozwolenia:** 28804
- **Podmiot odpowiedzialny:** Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-obturacyjnych-chorobach-drog-oddechowych/nuodil-proszek-do-inhalacji-w-k-18-mcg-dawke-odmierzona-zaklady
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-obturacyjnych-chorobach-drog-oddechowych/nuodil-proszek-do-inhalacji-w-k-18-mcg-dawke-odmierzona-zaklady.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/47844/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/47844/characteristic

## Dostępne opakowania (5)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 30 szt. | 5909991562076 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 szt. | 5909991562106 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 60 szt. | 5909991562083 | Rp | — | Brak danych | — |
| 60 szt. | 5909991562113 | Rp | — | Brak danych | — |
| 90 szt. | 5909991562090 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Nuodil i w jakim celu się go stosuje?
Lek Nuodil zawiera substancję czynną tiotropium i należy do grupy leków stosowanych w leczeniu
obturacyjnych chorób dróg oddechowych, leków wziewnych, leków przeciwcholinergicznych.

Lek Nuodil ułatwia oddychanie ludziom chorym na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP).
POChP to przewlekła choroba płuc, która powoduje duszność i kaszel. Nazwa POChP jest związana
z przewlekłym zapaleniem oskrzeli i rozedmą płuc. POChP jest chorobą przewlekłą, dlatego lek
Nuodil należy przyjmować codziennie, a nie tylko wtedy, gdy występują problemy z oddychaniem lub
inne objawy POChP.

Nuodil to lek rozszerzający oskrzela o długotrwałym działaniu, który pomaga rozszerzyć drogi
oddechowe i ułatwia przedostawanie się powietrza do i z płuc. Regularne stosowanie leku Nuodil
może także pomóc w zmniejszeniu utrzymującej się duszności związanej z chorobą i pomoże
zmniejszyć skutki choroby odczuwalne w życiu codziennym. Codzienne stosowanie leku Nuodil
pomoże także zapobiec nagłemu, krótkotrwałemu nasileniu objawów POChP, które może trwać przez
kilka dni. Działanie leku utrzymuje się przez 24 godziny, należy więc lek stosować tylko raz na dobę.
Informacje dotyczące prawidłowego dawkowania leku Nuodil znajdują się w dalszej części ulotki
w punkcie 3. „Jak stosować lek Nuodil” oraz „Instrukcja użycia” zawarta na końcu ulotki.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Nuodil

Kiedy nie stosować leku Nuodil
- jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na tiotropium lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
- jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na atropinę lub jej pochodne, takie jak np. ipratropium
lub oksytropium.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Nuodil należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

- Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje jaskra z wąskim kątem,
problemy z gruczołem krokowym (prostatą) lub trudności w oddawaniu moczu.
- Jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek, należy skonsultować się z lekarzem.
- Lek Nuodil jest wskazany do stosowania w terapii podtrzymującej u pacjentów z przewlekłą
obturacyjną chorobą płuc. Nie należy go stosować do leczenia nagłych napadów duszności lub
świszczącego oddechu.
- Po zastosowaniu leku Nuodil mogą wystąpić natychmiastowe reakcje alergiczne, takie jak
wysypka, obrzęk, świąd, świszczący oddech i duszność. W takim przypadku należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem.
- Bezpośrednio po zastosowaniu leków stosowanych wziewnie, takich jak Nuodil może wystąpić
uczucie ucisku w klatce piersiowej, kaszel, świszczący oddech lub duszność. W takim
przypadku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
- Należy uważać, aby podczas inhalacji proszek nie dostał się do oczu, ponieważ może to
spowodować wystąpienie lub zaostrzenie objawów jaskry z wąskim kątem, która jest chorobą
oczu. Ból oka lub dyskomfort, niewyraźne widzenie, widzenie tęczowej obwódki wokół źródła
światła lub zmienione widzenie kolorów, jednocześnie z zaczerwienieniem oczu, mogą być
oznaką wystąpienia ostrej jaskry z wąskim kątem. Zaburzeniom dotyczącym oczu mogą
towarzyszyć ból głowy, nudności i wymioty. Jeżeli wystąpią objawy jaskry z wąskim kątem,
należy przerwać stosowanie tiotropium i natychmiast skontaktować się z lekarzem, najlepiej
okulistą.
- Suchość błony śluzowej jamy ustnej występująca w czasie stosowania leku, związana z jego
przeciwcholinergicznym działaniem, może po dłuższym czasie powodować próchnicę zębów,
dlatego należy pamiętać o utrzymaniu higieny jamy ustnej.
- Jeśli pacjent przebył w ciągu ostatnich 6 miesięcy zawał mięśnia sercowego, lub w ciągu
ostatniego roku wystąpiła u niego niestabilna lub zagrażająca życiu arytmia serca albo ciężka
niewydolność serca, należy poinformować o tym lekarza. Ważne jest aby podjąć właściwą
decyzję, czy lek Nuodil może być stosowany u pacjenta.
- Leku Nuodil nie należy stosować częściej niż raz na dobę.

Dzieci i młodzież
Lek Nuodil nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Lek Nuodil a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o innych lekach stosowanych w chorobie płuc, takich
jak ipratropium lub oksytropium.

Nie zgłoszono działań niepożądanych podczas przyjmowania leku Nuodil z innymi lekami
stosowanymi w leczeniu POChP, takimi jak: leki wziewne stosowane doraźnie, np. salbutamol,
metyloksantyny, np. teofilina i (lub) doustne oraz wziewne steroidy, np. prednizolon.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie należy stosować tego leku, chyba, że zalecił to lekarz.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jeżeli wystąpią zawroty głowy, niewyraźne widzenie lub ból głowy, to te stany mogą wpływać na
zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Lek Nuodil zawiera laktozę
Podczas stosowania leku zgodnie z zaleceniami, tj. jedna kapsułka leku na dobę, każda dawka leku
dostarcza 5,2 mg laktozy jednowodnej.

Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

### 3. Jak stosować lek Nuodil?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka to inhalacja zawartością jednej kapsułki (18 mikrogramów tiotropium) raz na dobę.
Należy wykonać 2 wdechy z tej samej kapsułki (patrz punkt „Instrukcja użycia” na końcu tej ulotki).
Nie należy stosować dawki większej niż zalecana.

Lek Nuodil nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Należy przyjmować kapsułkę o tej samej porze każdego dnia. Jest to ważne, ponieważ lek Nuodil
działa przez 24 godziny.

Kapsułki mogą być stosowane tylko wziewnie i nie należy ich stosować doustnie. Kapsułek nie należy
połykać.

Inhalator Vertical-Haler, do którego wkłada się kapsułkę leku Nuodil, przekłuwa kapsułkę, co
umożliwia wziewne przyjęcie zawartego w niej proszku.

Pacjent powinien upewnić się, czy posiada inhalator oraz czy prawidłowo go stosuje. Instrukcja użycia
inhalatora znajduje się w dalszej części tej ulotki.

Należy upewnić się, że powietrze nie jest wydychane do inhalatora Vertical-Haler.

W razie jakichkolwiek trudności z użyciem inhalatora Vertical-Haler należy skontaktować się
z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą, aby wskazali właściwy sposób użycia.

Inhalator Vertical-Haler należy myć raz w tygodniu. Instrukcja czyszczenia inhalatora znajduje się
w dalszej części tej ulotki.

Podczas stosowania leku Nuodil, należy uważać, aby proszek nie dostał się do oczu. Może to
spowodować niewyraźne widzenie, ból oka i (lub) zaczerwienienie oczu. Należy natychmiast przemyć
oczy ciepłą wodą i niezwłocznie zgłosić się do lekarza.

W przypadku wrażenia, że trudności w oddychaniu nasilają się, należy niezwłocznie skontaktować się
z lekarzem.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Nuodil
W razie zastosowania więcej niż 1 kapsułki leku Nuodil na dobę, należy natychmiast skontaktować się
z lekarzem. U pacjenta może zwiększyć się ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak
suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, trudności w oddawaniu moczu, przyspieszenie
czynności serca lub niewyraźne widzenie.

Pominięcie zastosowania leku Nuodil
Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę leku, powinien ją przyjąć, jak tylko sobie o tym przypomni.
Nigdy nie należy przyjmować dwóch dawek jednocześnie lub w tym samym dniu. Następną dawkę
należy przyjąć o zwykłej porze.

Przerwanie stosowania leku Nuodil
Przed przerwaniem przyjmowania leku Nuodil, należy poradzić się lekarza lub farmaceuty. Po
przerwaniu stosowania leku Nuodil mogą nasilić się objawy POChP.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane opisane poniżej zostały zgłoszone przez pacjentów podczas stosowania tego
leku. Działania niepożądane wymieniono w zależności od częstości ich występowania: często, niezbyt
często, rzadko lub częstość nieznana.

Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 pacjentów):
- suchość błony śluzowej jamy ustnej: zazwyczaj o łagodnym nasileniu

Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
- zawroty głowy
- ból głowy
- zaburzenia smaku
- niewyraźne widzenie
- nieregularne bicie serca (migotanie przedsionków)
- ból gardła (zapalenie gardła)
- chrypka (dysfonia)
- kaszel
- zgaga (choroba refluksowa przełyku)
- zaparcia
- zakażenia grzybicze w obrębie jamy ustnej i gardła (kandydoza jamy ustnej i gardła)
- wysypka
- trudności w oddawaniu moczu (zatrzymanie moczu)
- bolesne oddawanie moczu

Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 pacjentów):
- trudności w zasypianiu (bezsenność)
- widzenie tęczowej obwódki wokół źródła światła lub zmienione widzenie kolorów, wraz
z zaczerwienieniem oczu (jaskra)
- zwiększone ciśnienie w oku (ciśnienie śródgałkowe)
- nieregularne bicie serca (częstoskurcz nadkomorowy)
- przyspieszenie czynności serca (tachykardia)
- uczucie szybkiego bicia serca (kołatanie serca)
- ucisk w klatce piersiowej powiązany z kaszlem, świszczącym oddechem lub dusznością
występującą natychmiast po inhalacji lekiem (skurcz oskrzeli)
- krwawienie z nosa
- zapalenie krtani
- zapalenie zatok
- zamknięcie światła jelita lub brak ruchów robaczkowych jelit (niedrożność jelit, w tym
porażenna niedrożność jelit)
- zapalenie dziąseł
- zapalenie języka
- utrudnione przełykanie (dysfagia)
- zapalenie jamy ustnej
- nudności
- reakcje alergiczne (nadwrażliwości), w tym reakcje natychmiastowe
- ciężka reakcja alergiczna, która może powodować obrzęk w obrębie twarzy lub gardła (obrzęk
naczynioruchowy)
- pokrzywka
- świąd (swędzenie)
- zakażenie dróg moczowych

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- zmniejszenie ilości wody w organizmie (odwodnienie)
- próchnica zębów
- ciężkie reakcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne)
- zakażenia lub owrzodzenie skóry
- suchość skóry
- obrzęk stawów

Ciężkie działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, które mogą wywołać obrzęk w obrębie
twarzy lub gardła (obrzęk naczynioruchowy), lub inne reakcje nadwrażliwości (takie jak nagłe
obniżenie ciśnienia krwi lub zawroty głowy) mogą wystąpić same lub jako część ciężkiej reakcji
alergicznej (reakcji anafilaktycznej) po zastosowaniu leku Nuodil. Dodatkowo, tak jak w przypadku
innych leków stosowanych w postaci inhalacji, u niektórych pacjentów może wystąpić nieoczekiwany
ucisk w klatce piersiowej, kaszel, świszczący oddech lub duszność bezpośrednio po inhalacji (skurcz
oskrzeli). W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów należy natychmiast skontaktować
się z lekarzem.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Nuodil?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym lub na
blistrze po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Zapis na opakowaniu po skrócie EXP oznacza termin ważności, a po skrócie Lot oznacza numer serii.

Inhalator Vertical-Haler należy wyrzucić po 90 dniach od pierwszego użycia.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Nuodil
- Substancją czynną jest tiotropium. Każda kapsułka zawiera 22,5 mikrograma tiotropiowego
bromku jednowodnego, co odpowiada 18 mikrogramom tiotropium.

- Dawka dostarczona podczas inhalacji, z ustnika inhalatora Vertical-Haler zawiera
10 mikrogramów tiotropium.

- Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, żelatyna, woda oczyszczona, makrogol 4000,
tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek żółty (E 172) i błękit brylantowy FCF (E 133).

Jak wygląda lek Nuodil i co zawiera opakowanie
Lek Nuodil, proszek do inhalacji w kapsułce twardej to nieprzeźroczyste zielone kapsułki żelatynowe
twarde zawierające biały proszek.
Kapsułki znajdują się w blistrach zapakowanych w tekturowe pudełko z inhalatorem lub bez
inhalatora.

Vertical-Haler to inhalator jednodawkowy z pomarańczową nasadką i białym korpusem. Wykonany
jest z tworzywa sztucznego polimeru akrylonitrylo-butadieno-styrenowego (ABS) i stali nierdzewnej.
Materiały, które mają bezpośredni kontakt z lekiem w momencie inhalacji to: stal nierdzewna 304
(igły przekłuwające kapsułkę), akrylonitrylo-butadieno-styren (ABS) (wchodzi w skład ustnika, przez
który wydostaje się lek oraz komory kapsułki).

Dostępne wielkości opakowań:
• pudełko tekturowe zawierające 30 kapsułek oraz inhalator suchego proszku
• pudełko tekturowe zawierające 60 kapsułek oraz inhalator suchego proszku
• pudełko tekturowe zawierające 90 kapsułek oraz inhalator suchego proszku
• pudełko tekturowe zawierające 30 kapsułek
• pudełko tekturowe zawierające 60 kapsułek

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
ul. Pelplińska 19,
83-200 Starogard Gdański
tel. +48 22 364 61 01

Wytwórca
Pharmadox Healthcare Limited
Kw20a Kordin Industrial Park
Paola, PLA 3000
Malta

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Czechy - Tiotropium Polpharma
Polska - Nuodil

Instrukcja użycia
Wyrób medyczny: Inhalator suchego proszku
– (ang. DPI – Dry Powder Inhaler)
Nazwa handlowa: Vertical-Haler

Części inhalatora:
A) Nasadka D) Przycisk boczny
B) Ustnik E) Otwarta przestrzeń
C) Komora F) Komora na kapsułkę

Cel użycia:
Inhalator został opracowany w celu
wspomagania inhalacji leków wziewnych
w postaci suchego proszku umieszczonego
w kapsułkach; takie urządzenie jest
aktywowane poprzez wdech (inhalator
suchego proszku aktywowany
wdechem - DPI). Kapsułki zawierające lek
przechowuje się oddzielnie od inhalatora.

Każdą kapsułkę zawierającą pojedynczą
dawkę należy umieścić w komorze
inhalatora dopiero w momencie użycia.

Po umieszczeniu w komorze inhalatora
i przekłuciu przez przycisk, bezpośrednio
przed inhalacją, pacjent może rozpocząć
inhalację leku.

Inhalator powinien być sprzedawany
wyłącznie w połączeniu z lekiem.

Przeciwwskazania:
Ten lek nie jest wskazany dla pacjentów,
którzy nie są w stanie samodzielnie
kontrolować swojego oddechu.

1) Zdejmowanie nasadki
Podczas używania inhalatora ręce muszą
być czyste i suche.
Należy przytrzymać mocno podstawę inhalatora
i zdjąć nasadkę od boku, jak pokazano poniżej.
(Ryc. 1).

2) Otwieranie inhalatora Vertical-Haler
Aby otworzyć inhalator, należy go mocno
chwycić za podstawę. Czubkiem palca należy
nacisnąć w górę obszar oznaczony symbolem
„ ” (Ryc. 2).

3) Wyjmowanie kapsułki
Należy zdjąć folię ochronną, aby wyjąć kapsułkę
z blistra (Ryc. 3).

4) Umieszczenie kapsułki
Należy trzymać otwarty inhalator pionowo.
Należy umieścić kapsułkę w komorze (Ryc. 4).

Ryc. 4

5) Kontrola prawidłowego położenia
kapsułki
Kapsułka powinna znajdować się we wgłębieniu
komory (Ryc. 5).

6) Zamykanie inhalatora Vertical-Haler
Należy trzymać inhalator Vertical-Haler pionowo
i zamknąć ustnik. Dźwięk „kliknięcia” potwierdza,
że inhalator Vertical-Haler został prawidłowo
zamknięty (Ryc. 6).

7) Przebijanie kapsułki
Należy trzymać inhalator pionowo (Ryc. 7)
i mocno nacisnąć boczny przycisk, aż do uczucia
oporu. Lekki opór potwierdza prawidłowe
przekłucie kapsułki (Ryc. 8)
Jeżeli konieczne jest powtórzenie czynności
z punktu 5, należy otworzyć komorę na kapsułkę
(Ryc. 2), aby upewnić się, że kapsułka jest
prawidłowo umieszczona we wgłębieniu (Ryc. 5).

8) Wykonanie głębokiego wydechu
Należy trzymać inhalator z dala od ust
i wykonać spokojny i głęboki wydech
(Ryc. 9). Wstrzymać oddech.

NIE należy wdmuchiwać powietrza do
inhalatora. Nawilżone powietrze
wdmuchiwane do wnętrza inhalatora może
zmniejszyć wdychaną dawkę.

9) Inhalacja
Ustnik należy umieścić między zębami
i mocno zacisnąć wargi wokół niego.
Powietrze należy wdychać powoli i tak
głęboko, jak to możliwe (Ryc. 11).
Wibrujący dźwięk potwierdza prawidłowe
wykonanie czynności.

NIE należy zasłaniać wlotów powietrza
znajdujących się bezpośrednio pod
ustnikiem. W przeciwnym razie nie będzie
zapewnione optymalne uwalnianie leku.
Wibrujący dźwięk potwierdza prawidłowo
wykonaną inhalację.
NIE należy naciskać bocznego przycisku
podczas inhalacji, ponieważ zablokuje to
uwalnianie leku. Wibrujący dźwięk
potwierdza prawidłowo wykonaną
inhalację.

Ryc. 11 Ryc. 12
10) Wstrzymanie oddechu
Należy wstrzymać oddech na co najmniej
10 sekund. Należy wyjąć inhalator z ust,
następnie oddychać normalnie (Ryc. 9).
Zapewnia to osadzanie się leku w płucach.
Należy powtórzyć kroki od 8 do 10, aby
upewnić się, że cały lek został podany.

11) Kontrola opróżnionej kapsułki
Należy otworzyć inhalator Vertical-Inhaler i
sprawdzić, czy w kapsułce nie pozostał proszek
leczniczy. Jeśli proszek nadal znajduje się w
kapsułce, należy powtórzyć kroki 8–11.

12) Opróżnianie inhalatora Vertical-Haler
Należy wyjąć pustą kapsułkę (Ryc. 13). Kapsułka
mogła pęknąć na małe fragmenty, które mogły
przedostać się do jamy ustnej lub gardła. Nie
należy się tym martwić, ponieważ składnik
kapsułki jest jadalny i nieszkodliwy.

13) Czyszczenie inhalatora Vertical-Haler
Inhalator Vertical-Haler należy czyścić raz
w tygodniu. Ustnik inhalatora i komorę kapsułki
należy wyczyść czystą, suchą szmatką.
Alternatywnie można użyć miękkiej, czystej
szczoteczki do usunięcia pozostałości, które mogły
pozostać wewnątrz inhalatora. Należy zamknąć
inhalator Vertical-Haler.

Należy nałożyć ponownie nasadkę na ustnik,
dzięki temu urządzenie będzie zabezpieczone
przed zanieczyszczeniami.

Do czyszczenia urządzenia NIE WOLNO
używać wody ani innych agresywnych
detergentów.

14) Wypłukanie ust
Należy przepłukać usta wodą, nie połykać wody.

15) Wyrzucenie urządzenia
Inhalator Vertical-Inhaler jest przeznaczony
do stosowania tylko z dołączonym lekiem i
żadnym innym. Jeżeli pacjent otrzyma nowe
opakowanie z nowym inhalatorem VerticalHaler, należy pamiętać o wyrzuceniu starego
inhalatora.

Dodatkowe środki ostrożności:
NIE WOLNO wymieniać się inhalatorem
Vertical-Haler z innymi osobami. Istnieje
poważne ryzyko zakażenia krzyżowego.

Można wyrzucać z innymi odpadami
domowymi.

Inhalatora należy używać tylko z danym
lekiem, zgodnie ze wskazaniami.

NIE WOLNO otwierać kapsułki i dotykać
proszku.

NIE WOLNO umieszczać w komorze
inhalatora więcej niż jednej kapsułki ani
umieszczać dwóch różnych leków.

Hałas w pomieszczeniu może utrudniać
nasłuchiwanie, czy urządzenie pracuje
właściwie. Zaleca się używanie inhalatora
w cichym pomieszczeniu.

W celu uzyskania dodatkowych informacji
dotyczących stosowania inhalatora należy
skontaktować się z lekarzem lub
farmaceutą.

NIE WOLNO demontować inhalatora.

Jeżeli wystąpią jakiekolwiek problemy
z użytkowaniem wyrobu medycznego
(inhalatora), pacjent powinien odesłać go
do podmiotu odpowiedzialnego lub jego
przedstawiciela w opakowaniu
zapewniającym zachowanie integralności
fizycznej.

Wszystkie ciężkie incydenty, które
wystąpiły po zastosowaniu wyrobu
medycznego należy zgłosić podmiotowi
odpowiedzialnemu posiadającemu
pozwolenie na dopuszczenie do obrotu oraz
do właściwego krajowego organu nadzoru.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Nuodil, 18 mikrogramów/dawkę odmierzoną, proszek do inhalacji w kapsułce twardej

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda kapsułka zawiera 22,5 mikrograma tiotropiowego bromku jednowodnego, co odpowiada
18 mikrogramom tiotropium (Tiotropium).

Dawka dostarczona (uwalniana z ustnika aparatu do inhalacji Vertical-Haler) zawiera
10 mikrogramów tiotropium.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna.
Każda kapsułka zawiera 5,2 mg laktozy (w postaci jednowodnej).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Proszek do inhalacji w kapsułkach twardych
Nieprzezroczyste, zielone, żelatynowe kapsułki twarde zawierające biały proszek do inhalacji.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Nuodil jest wskazany jako lek rozszerzający oskrzela w leczeniu podtrzymującym
w celu złagodzenia objawów u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Zaleca się inhalację zawartości jednej kapsułki raz na dobę, o tej samej porze każdego dnia, za
pomocą aparatu do inhalacji Vertical-Haler. Rekomenduje się wykonanie 2 wziewów dla każdej
kapsułki celem zapewnienia aplikacji pełnej dawki produktu leczniczego.

Nie należy stosować dawki większej niż zalecana.

Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
Pacjenci w podeszłym wieku mogą stosować tiotropiowy bromek w zalecanej dawce.

Zaburzenia czynności nerek
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek mogą stosować tiotropiowy bromek w zalecanej dawce.
Pacjenci z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny
≤ 50 ml/min), patrz punkty: 4.4 i 5.2.

Zaburzenia czynności wątroby
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby mogą stosować tiotropiowy bromek w zalecanej dawce
(patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież
Produktu leczniczego Nuodil nie należy stosować u osób w wieku poniżej 18 lat. Nie ustalono
skuteczności i bezpieczeństwa stosowania tego produktu u dzieci i młodzieży.

POChP
Produkt leczniczy nie ma zastosowania u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat) we wskazaniu
podanym w punkcie 4.1.

Mukowiscydoza
Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Nuodil u dzieci
i młodzieży. Nie ma dostępnych danych.

Sposób podawania

Produkt leczniczy Nuodil przeznaczony jest wyłącznie do inhalacji. Nie stosować doustnie.

Kapsułek z tiotropiowym bromkiem nie należy połykać.

Kapsułki Nuodil mogą być stosowane wyłącznie za pomocą aparatu do inhalacji Vertical-Haler.

W celu zapewnienia prawidłowej aplikacji produktu leczniczego Nuodil, pacjent powinien być
przeszkolony ze sposobu obsługi inhalatora przez lekarza lub innego przedstawiciela fachowego
personelu medycznego.

Instrukcja obsługi i użytkowania
Aparat do inhalacji Vertical-Haler jest dostosowany tylko do kapsułek produktu leczniczego Nuodil.
Nie należy go używać do podawania innych leków. Aparat do inhalacji Vertical-Haler jest
przewidziany jedynie dla jednego pacjenta i jest przeznaczony do wielokrotnego użycia. W celu
zapewnienia właściwego sposobu podawania produktu leczniczego, lekarz lub inny wykwalifikowany
pracownik służby zdrowia powinien przeszkolić pacjenta w zakresie prawidłowego stosowania
inhalatora.

Instrukcja użycia i obsługi aparatu do inhalacji Vertical-Haler
Pacjenci powinni postępować zgodnie z poniższymi punktami podczas korzystania z aparatu do
inhalacji Vertical-Haler.

Instrukcja użycia: Inhalator został opracowany w celu wspomagania
inhalacji leków w postaci suchego proszku
umieszczonego w kapsułkach; takie urządzenie jest
aktywowane poprzez aspirację doustną (inhalator
suchego proszku aktywowany oddechem - DPI).
Kapsułki zawierające lek są przechowywane oddzielnie
od inhalatora.

Każdą kapsułkę zawierającą pojedynczą dawkę
leku należy umieścić w komorze inhalatora dopiero
w momencie użycia.

Po umieszczeniu kapsułki w komorze inhalatora
i przekłuciu przyciskiem dociskowym, tuż przed
inhalacją, pacjent może rozpocząć inhalację leku.

Inhalator powinien być sprzedawany wyłącznie
z produktem leczniczym.

Przeciwwskazania:
Ten produkt leczniczy nie jest przeznaczony dla
pacjentów, którzy nie są w stanie samodzielnie
kontrolować swojego oddechu.
Części inhalatora:
A- Nasadka
B- Ustnik
C- Komora
D- Przycisk boczny
E- Otwarta przestrzeń
F- Komora na kapsułkę

Ryc. 1 1. Zdejmowanie nasadki

Podczas używania inhalatora ręce muszą być czyste
i suche.
Należy przytrzymać mocno podstawę inhalatora i zdjąć
nasadkę od boku, jak pokazano poniżej. (Ryc. 1).

Ryc. 2 2. Otwieranie inhalatora

Aby otworzyć inhalator, należy go mocno chwycić za
podstawę. Czubkiem palca należy nacisnąć w górę
obszar oznaczony symbolem „ ” (Ryc. 2).

Ryc. 3 3. Wyjmowanie kapsułki

Należy zdjąć folię ochronną, aby wyjąć kapsułkę
z blistra (Ryc. 3).

Ryc. 4 4. Umieszczenie kapsułki

Należy trzymać otwarty inhalator pionowo.
Należy umieścić kapsułkę w komorze (Ryc. 4).

A

B

D

E

Ryc. 5 5. Kontrola prawidłowego położenia kapsułki

Kapsułka powinna znajdować się we wgłębieniu
komory (Ryc. 5).

Ryc. 6 6. Zamykanie inhalatora Vertical-Haler

Należy trzymać inhalator Vertical-Haler pionowo
i zamknąć ustnik. Dźwięk „kliknięcia” potwierdza, że
inhalator Vertical-Haler został prawidłowo zamknięty
(Ryc. 6).

Ryc. 7

### 7. Przebijanie kapsułki

Należy trzymać inhalator pionowo (Ryc. 7) i mocno
nacisnąć boczny przycisk, aż do uczucia oporu.

Ryc. 8 Lekki opór potwierdza prawidłowe przekłucie kapsułki
(Ryc. 8).
Jeżeli konieczne jest powtórzenie czynności z punktu 5,
należy otworzyć komorę na kapsułkę (Ryc. 2), aby
upewnić się, że kapsułka jest prawidłowo umieszczona
we wgłębieniu (Ryc. 5).

### 8. Wykonanie głębokiego wydechu

Należy trzymać inhalator z dala od ust i wykonać
spokojny i głęboki wydech (Ryc. 9). Wstrzymać
oddech.

NIE należy wdmuchiwać powietrza do inhalatora.
Nawilżone powietrze wdmuchiwane do wnętrza
inhalatora może zmniejszyć wdychaną dawkę.

Ryc. 11

Ryc. 12

### 9. Inhalacja

Ustnik należy umieścić między zębami i mocno
zacisnąć wargi wokół niego. Powietrze należy wdychać
powoli i tak głęboko, jak to możliwe (Ryc. 11).
Wibrujący dźwięk potwierdza prawidłowe wykonanie
czynności.

NIE należy zasłaniać wlotów powietrza znajdujących
się bezpośrednio pod ustnikiem. W przeciwnym razie
nie będzie zapewnione optymalne uwalnianie leku.
Wibrujący dźwięk potwierdza prawidłowo wykonaną
inhalację.

NIE należy naciskać bocznego przycisku podczas
inhalacji, ponieważ zablokuje to uwalnianie leku.
Wibrujący dźwięk potwierdza prawidłowo wykonaną
inhalację.

### 10. Wstrzymanie oddechu

Należy wstrzymać oddech przez co najmniej 10 sekund.
Wyjąć inhalator z ust, następnie oddychać normalnie
(Ryc. 9). Zapewnia to osadzanie się leku w płucach.
Należy powtórzyć kroki od 8 do 10, aby upewnić się, że
cały lek został podany.

### 11. Kontrola opróżnionej kapsułki

Należy otworzyć inhalator Vertical-Haler i sprawdzić,
czy w kapsułce nie pozostał proszek leczniczy. Jeśli
proszek nadal znajduje się w kapsułce, należy
powtórzyć kroki 8–11.
Ryc. 13 12. Opróżnianie inhalatora Vertical-Haler

Należy wyjąć pustą kapsułkę (Ryc. 13). Kapsułka
mogła pęknąć na małe fragmenty, które mogły
przedostać się do jamy ustnej lub gardła. Nie należy się
tym martwić, ponieważ składnik kapsułki jest jadalny i
nieszkodliwy.

### 13. Czyszczenie inhalatora Vertical-Haler

Inhalator Vertical-Haler należy czyścić raz w tygodniu.
Ustnik inhalatora i komorę kapsułki należy wyczyść
czystą, suchą szmatką. Alternatywnie można użyć
miękkiej, czystej szczoteczki do usunięcia pozostałości,
które mogły pozostać wewnątrz inhalatora. Należy
zamknąć inhalator Vertical-Haler.

Należy nałożyć ponownie nasadkę na ustnik, dzięki
temu urządzenie będzie zabezpieczone przed
zanieczyszczeniami.
Do czyszczenia urządzenia NIE WOLNO używać wody
ani innych agresywnych detergentów.

### 14. Wypłukanie ust

Należy przepłukać usta wodą, nie należy połykać wody.

### 15. Wyrzucenie urządzenia

Inhalator Vertical-Haler jest przeznaczony do
stosowania tylko z dołączonym lekiem i żadnym
innym. Jeżeli pacjent otrzyma nowe opakowanie
z nowym inhalatorem Vertical-Haler, należy pamiętać o
wyrzuceniu starego inhalatora.

Dodatkowe środki ostrożności:
NIE WOLNO wymieniać się inhalatorem
Vertical-Haler z innymi osobami. Istnieje poważne
ryzyko zakażenia krzyżowego.

Można wyrzucać z innymi odpadami domowymi.

Inhalatora należy używać tylko z danym lekiem,
zgodnie ze wskazaniami.

NIE WOLNO otwierać kapsułki i dotykać proszku.

NIE WOLNO umieszczać w komorze inhalatora więcej
niż jednej kapsułki ani umieszczać dwóch różnych
leków. Hałas w pomieszczeniu może utrudniać
nasłuchiwanie, czy urządzenie pracuje właściwie.
Zaleca się używanie urządzenia w cichym
pomieszczeniu.

W celu uzyskania dodatkowych informacji dotyczących
stosowania inhalatora należy skontaktować się
z lekarzem lub farmaceutą.
NIE WOLNO demontować inhalatora.

W przypadku jakichkolwiek problemów, które mogą
spowodować, że inhalator stanie się niezdatny do
dalszego użytku, użytkownik powinien przesłać go do
Podmiotu Odpowiedzialnego za wprowadzenie do
obrotu w opakowaniu, które zachowa integralność
fizyczną. Wszelkie poważne incydenty, które miały
związek z inhalatorem, należy zgłosić Podmiotowi
Odpowiedzialnemu oraz właściwemu krajowemu
organowi nadzoru.

Kapsułka produktu leczniczego Nuodil zawiera tylko niewielką ilość proszku do inhalacji, w związku
z tym jest ona wypełniona tylko częściowo.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1 lub na atropinę, lub jej pochodne, takie jak ipratropium lub oksytropium.

Ten produkt leczniczy nie jest przeznaczony dla pacjentów, którzy nie potrafią samodzielnie
kontrolować swojego oddechu.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Tiotropiowego bromku, jako leku rozszerzającego oskrzela przeznaczonego do stosowania raz na dobę
w terapii podtrzymującej, nie należy stosować w doraźnym leczeniu ostrych napadów skurczu oskrzeli
np. jako terapii ratunkowej.

Po zastosowaniu tiotropiowego bromku w postaci proszku do inhalacji, mogą wystąpić
natychmiastowe reakcje nadwrażliwości.

Ze względu na działanie przeciwcholinergiczne, należy zachować ostrożność podczas stosowania
tiotropiowego bromku u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania, rozrostem gruczołu
krokowego lub niedrożnością szyi pęcherza moczowego (patrz punkt 4.8).

Leki stosowane wziewnie mogą powodować skurcz oskrzeli wywołany inhalacją.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania tiotropium u pacjentów z niedawno przebytym
(w przeciągu 6 miesięcy) zawałem mięśnia sercowego; z jakąkolwiek niestabilną lub zagrażającą
życiu arytmią serca lub arytmią serca wymagającą interwencji lub zmiany leczenia w ostatnim roku;
z hospitalizacją związaną z niewydolnością serca (klasa III lub IV wg NYHA) w ostatnim roku. Tacy
pacjenci byli wykluczeni z badań klinicznych, a przeciwcholinergiczne działanie produktu leczniczego
może wpływać na te zaburzenia.

W związku z tym, że stężenie leku w osoczu krwi zwiększa się wraz ze zmniejszaniem się
czynności nerek, u pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek (klirens
kreatyniny ≤ 50 ml/min), tiotropiowy bromek należy stosować jedynie w przypadku, gdy
spodziewana korzyść dla pacjenta przewyższa potencjalne ryzyko. Nie ma długotrwałego
doświadczenia dotyczącego stosowania tiotropiowego bromku u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2).

Należy przestrzec pacjentów, aby podczas inhalacji tiotropiowy bromek nie dostał się do oczu.
Pacjenta należy uprzedzić, że może to spowodować wystąpienie lub zaostrzenie objawów jaskry
z wąskim kątem, ból oka lub dyskomfort, przemijające niewyraźne widzenie, widzenie tęczowej
obwódki wokół źródła światła lub zmienione widzenie kolorów, jednocześnie z zaczerwienieniem
oczu wywołanym przekrwieniem spojówek i obrzękiem rogówki. W przypadku wystąpienia
któregokolwiek z tych objawów, pacjent powinien przerwać stosowanie tiotropiowego bromku
i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem specjalistą.

Suchość błony śluzowej jamy ustnej obserwowana w trakcie leczenia przeciwcholinergicznego, może
po dłuższym czasie powodować próchnicę zębów.

Tiotropiowego bromku nie należy stosować częściej niż raz na dobę (patrz punkt 4.9).

Dzieci i młodzież
Produktu leczniczego Nuodil nie należy stosować u osób w wieku poniżej 18 lat. Nie ustalono
skuteczności i bezpieczeństwa stosowania tego produktu u dzieci i młodzieży.

Substancje pomocnicze
Kapsułka produktu Nuodil zawiera 5,2 mg laktozy jednowodnej.
Ta ilość laktozy zwykle nie powinna powodować następstw zdrowotnych u pacjentów z nietolerancją.
Pacjenci z rzadko występującą, dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem
złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego produktu leczniczego.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Chociaż nie przeprowadzono żadnych formalnych badań dotyczących interakcji leku, podawano
tiotropiowy bromek w postaci proszku do inhalacji równocześnie z innymi lekami bez wystąpienia
klinicznie istotnych interakcji lekowych.

Dotyczy to sympatykomimetycznych leków rozszerzające oskrzela, metyloksantyny, doustnych
i wziewnych sterydów, powszechnie stosowanych w leczeniu POChP.

Stosowanie LABA (ang. Long Acting Beta Agonist - długo działający lek β-mimetyczny) lub ICS
(ang. Inhaled Corticosteroid - wziewny glikokortykosteroid) nie miało wpływu na ekspozycję na
tiotropiowy bromek.

Nie badano jednoczesnego podawania tiotropiowego bromku i innych leków przeciwcholinergicznych
dlatego ich stosowanie nie jest zalecane.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania tiotropium u kobiet w okresie ciąży. Badania na
zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję
w zakresie dawek istotnych klinicznie (patrz punkt 5.3). W celu zachowania ostrożności zaleca się
unikać stosowania produktu Nuodil w okresie ciąży.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy tiotropiowy bromek przenika do mleka ludzkiego. Pomimo, że wyniki badań
przeprowadzonych w okresie laktacji u gryzoni wskazują, że tylko niewielkie ilości
tiotropiowego bromku przenikają do mleka, stosowanie produktu leczniczego Nuodil w okresie
karmienia piersią nie jest zalecane. Tiotropiowy bromek jest substancją o długim działaniu.
Decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią, bądź też o kontynuowaniu lub
przerwaniu stosowania produktu leczniczego Nuodil należy podjąć, biorąc pod uwagę korzyści
dla dziecka, wynikające z karmienia piersią oraz korzyści dla matki wynikające ze stosowania
produktu leczniczego Nuodil.

Płodność
Brak danych klinicznych dla tiotropium dotyczących płodności. Badanie przedkliniczne
z zastosowaniem tiotropium nie wykazało negatywnego wpływu na płodność (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn. Jeżeli wystąpią zawroty głowy, niewyraźne widzenie lub ból głowy, mogą
wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Wiele wymienionych działań niepożądanych związana jest z przeciwcholinergicznym działaniem
produktu Nuodil.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Częstość działań niepożądanych wymienionych poniżej została oszacowana na podstawie częstości
działań niepożądanych (tj. działań przypisanych tiotropium) zaobserwowanych w grupie pacjentów
przyjmujących tiotropiowy bromek (9647 pacjentów) w trakcie 28 łącznie analizowanych badań
klinicznych, kontrolowanych placebo, z okresem leczenia od czterech tygodni do czterech lat.

Częstość występowania została określona na podstawie następującej konwencji:
Bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko
(≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (częstość nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja układów i narządów (wg terminologii
MedDRA)
Częstość występowania

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Odwodnienie Częstość nieznana
Zaburzenia układu nerwowego
Zawroty głowy Niezbyt często
Ból głowy Niezbyt często
Zaburzenia smaku Niezbyt często
Bezsenność Rzadko
Zaburzenia oka
Niewyraźne widzenie Niezbyt często
Jaskra Rzadko
Zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe Rzadko
Zaburzenia serca
Migotanie przedsionków Niezbyt często
Częstoskurcz nadkomorowy Rzadko
Tachykardia Rzadko
Kołatanie serca Rzadko
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej
i śródpiersia
Zapalenie gardła Niezbyt często
Dysfonia Niezbyt często
Kaszel Niezbyt często
Skurcz oskrzeli Rzadko
Krwawienie z nosa Rzadko
Zapalenie krtani Rzadko
Zapalenie zatok Rzadko
Zaburzenia żołądka i jelit
Suchość błony śluzowej jamy ustnej Często
Choroba refluksowa przełyku Niezbyt często
Zaparcia Niezbyt często
Kandydoza jamy ustnej i gardła Niezbyt często
Niedrożność jelit, w tym porażenna niedrożność jelit Rzadko
Zapalenie dziąseł Rzadko
Zapalenie języka Rzadko
Dysfagia Rzadko
Zapalenie jamy ustnej Rzadko
Nudności Rzadko
Próchnica zębów Częstość nieznana
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia
układu immunologicznego
Wysypka Niezbyt często
Pokrzywka Rzadko
Świąd Rzadko
Nadwrażliwość (w tym reakcje natychmiastowe) Rzadko
Obrzęk naczynioruchowy Rzadko
Reakcje anafilaktyczne Częstość nieznana
Zakażenie skórne, owrzodzenie skóry Częstość nieznana
Suchość skóry Częstość nieznana
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Obrzęk stawów Częstość nieznana

Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Bolesne lub utrudnione oddawanie moczu Niezbyt często
Zatrzymanie moczu Niezbyt często
Zakażenie dróg moczowych Rzadko

Opis wybranych działań niepożądanych
W kontrolowanych badaniach klinicznych często obserwowano działania niepożądane wynikające
z działania przeciwcholinergicznego, takie jak suchość błony śluzowej jamy ustnej, która pojawiła się
u około 4% pacjentów.

W 28 badaniach klinicznych suchość błony śluzowej jamy ustnej była przyczyną przerwania leczenia
u 18 z 9647 pacjentów przyjmujących tiotropiowy bromek (0,2%).

Do ciężkich działań niepożądanych związanych z przeciwcholinergicznym działaniem należą: jaskra,
zaparcia i niedrożność jelit, w tym porażenna niedrożność jelit oraz zatrzymanie moczu.

Inne szczególne grupy pacjentów
Częstość występowania objawów wynikających z przeciwcholinergicznego działania może zwiększać
się z wiekiem.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49-21-301
Fax: +48 22 49-21-309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Podawanie dużych dawek tiotropiowego bromku może prowadzić do wystąpienia przedmiotowych
i podmiotowych objawów związanych z przeciwcholinergicznym działaniem leku.

Jednakże, po podaniu zdrowym ochotnikom do 340 mikrogramów tiotropiowego bromku
w pojedynczej dawce wziewnej nie zaobserwowano działań niepożądanych związanych
z ogólnoustrojowym działaniem przeciwcholinergicznym. Poza tym, po zastosowaniu u zdrowych
ochotników tiotropiowego bromku w dawce do 170 mikrogramów na dobę przez 7 dni, nie
zanotowano żadnych istotnych działań niepożądanych, z wyjątkiem suchości błony śluzowej jamy
ustnej. W badaniu z zastosowaniem wielokrotnych dawek u pacjentów z POChP, przy maksymalnej
dawce dobowej wynoszącej 43 mikrogramy tiotropiowego bromku, stosowanej przez cztery tygodnie,
nie zanotowano znaczących działań niepożądanych.

Ostre zatrucie po nieumyślnym przyjęciu doustnym tiotropiowego bromku w kapsułkach jest mało
prawdopodobne ze względu na małą biodostępność po podaniu doustnym.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki stosowane w chorobach obturacyjnych dróg oddechowych
podawane drogą wziewną, leki przeciwcholinergiczne, kod ATC: R03B B04

Mechanizm działania
Tiotropiowy bromek jest długo działającym, wybiórczym antagonistą receptorów muskarynowych,
w medycynie klinicznej określanym jako lek przeciwcholinergiczny. Poprzez wiązanie się
z receptorami muskarynowymi w mięśniówce gładkiej oskrzeli, tiotropiowy bromek hamuje
cholinergiczne (zwężające oskrzela) działanie acetylocholiny wydzielanej na zakończeniach nerwów
przywspółczulnych. Wykazuje on podobne powinowactwo do poszczególnych podtypów receptora
muskarynowego (od M1 do M5). Tiotropiowy bromek, działając jako kompetycyjny i odwracalny
antagonista receptorów M3 w drogach oddechowych, powoduje rozszerzenie oskrzeli. Działanie to jest
zależne od dawki i utrzymuje się ponad 24 godziny. Długotrwałe działanie jest prawdopodobnie
spowodowane bardzo powolną dysocjacją cząsteczki produktu od receptora M3, przy czym okres
połowicznej dysocjacji jest znacznie dłuższy w porównaniu z ipratropium. Jako lek
przeciwcholinergiczny o strukturze N-czwartorzędowej, tiotropiowy bromek stosowany wziewnie
odznacza się wybiórczym, miejscowym działaniem na oskrzela. Stężenia terapeutyczne, przy których
nie występują ogólnoustrojowe objawy działania przeciwcholinergicznego mieszczą się
w dopuszczalnym zakresie.

Działanie farmakodynamiczne
Rozszerzenie oskrzeli jest głównie wynikiem działania miejscowego (w drogach oddechowych), a nie
ogólnoustrojowego. Dysocjacja tiotropium od receptora M2 jest szybsza niż w przypadku receptora
M3, czego przejawem w czynnościowych badaniach in vitro była (kinetycznie zależna) selektywność
podtypu receptora M3 względem M2. Duża siła działania i wolna dysocjacja od receptora znalazły
swoje kliniczne odzwierciedlenie w postaci znaczącego i długotrwałego działania rozszerzającego
oskrzela u pacjentów z POChP.

Elektrofizjologia serca
Elektrofizjologia: w badaniu dotyczącym wpływu na odstęp QT z udziałem 53 zdrowych ochotników,
tiotropiowy bromek podawany w dawkach 18 mikrogramów oraz 54 mikrogramów (tj. dawka
trzykrotnie większa od dawki terapeutycznej), przez 12 dni, nie powodował znaczącego wydłużenia
odstępu QT w zapisie EKG.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Zasadniczy program fazy klinicznej obejmował cztery roczne i dwa półroczne badania z randomizacją
i podwójnie ślepą próbą, z udziałem 2663 pacjentów (1308 otrzymywało tiotropiowy bromek).
Program roczny obejmował dwa badania z kontrolą placebo i dwa z kontrolą aktywną (ipratropium).
Dwa badania trwające 6 miesięcy przeprowadzono z kontrolą placebo i salmeterolem. W badaniach
tych oceniano czynność płuc i istotne dla zdrowia wskaźniki, takie jak: duszność, występowanie
zaostrzeń choroby i jakość życia związaną ze stanem zdrowia.

Czynność płuc
Zastosowanie tiotropiowego bromku raz na dobę pozwalało uzyskać znaczącą poprawę czynności płuc
(nasilona objętość wydechowa pierwszosekundowa FEV1 i natężona pojemność życiowa FVC)
w ciągu 30 minut po podaniu pierwszej dawki. Działanie to utrzymywało się przez 24 godziny.
Farmakodynamiczny stan stacjonarny uzyskiwano w ciągu jednego tygodnia, przy czym najsilniejsze
działanie rozszerzające oskrzela obserwowano trzeciego dnia. Podanie tiotropiowego bromku
powodowało znaczącą poprawę porannych i wieczornych wyników pomiaru PEFR (szczytowy
przepływ wydechowy), ustaloną na podstawie codziennych zapisów pacjenta. Działanie rozszerzające
oskrzela tiotropiowego bromku utrzymywało się przez okres jednego roku podawania leku, bez
objawów tolerancji.

Badanie kliniczne z randomizacją, kontrolowane placebo przeprowadzone u 105 pacjentów z POChP
wykazało, że, w porównaniu do placebo, działanie rozszerzające oskrzela utrzymywało się przez
24 godziny (okres pomiędzy kolejnymi dawkami), niezależnie od tego, czy lek był podany rano, czy
wieczorem.

Badania kliniczne (trwające do 12 miesięcy)

Duszność, tolerancja wysiłku
Tiotropiowy bromek powodował znaczącą poprawę u pacjentów z dusznością (jak oceniono
z zastosowaniem przejściowego wskaźnika duszności, ang. TDI - Transition Dyspnoea Index).
Poprawa ta utrzymywała się przez cały okres leczenia.

W dwóch badaniach klinicznych z randomizacją i podwójnie ślepą próbą, kontrolowanych placebo
z udziałem 433 pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej postacią POChP badano wpływ na stopień
zmniejszenia uczucia duszności powysiłkowej. W badaniach tych wykazano, że przyjmowanie
tiotropiowego bromku przez 6 tygodni znacząco poprawiło ograniczony, z powodu choroby, czas
tolerancji wysiłku. W czasie ergometrii rowerowej przy 75% maksymalnym obciążeniu osiągnięto
wynik 19,7% (badanie A) i 28,3% (badanie B) w porównaniu do placebo.

Jakość życia związana ze stanem zdrowia
W trwającym dziewięć miesięcy podwójnie zaślepionym badaniu klinicznym z randomizacją oraz
kontrolą placebo z udziałem 492 pacjentów, tiotropiowy bromek poprawił jakość życia związaną ze
stanem zdrowia, jak wykazano za pomocą kwestionariusza St. George’s Respiratory Questionnaire
(SGRQ) na podstawie punktacji ogólnej. Odsetek pacjentów przyjmujących tiotropiowy bromek,
którzy uzyskali znaczącą poprawę w zakresie ogólnej punktacji SGRQ (to znaczy więcej niż
4 jednostki) był o 10,9% wyższy w porównaniu z placebo (59,1% w grupie stosującej tiotropiowy
bromek w porównaniu z 48,2% w grupie placebo (p=0,029)). Średnia różnica między grupami
wyniosła 4,19 jednostki (p=0,001; przedział ufności: 1,69-6,68). Poprawa poddomen w punktacji
SGRQ wyniosła 8,19 jednostek dla poddomeny „objawy”, 3,91 jednostek dla poddomeny
„aktywność” oraz 3,61 jednostek dla poddomeny „wpływ na życie codzienne”. Poprawa w każdej
z wymienionych poddomen była znamienna statystycznie.

Zaostrzenia POChP
W badaniu klinicznym z randomizacją i podwójnie ślepą próbą, kontrolowanym placebo, z udziałem
1829 pacjentów z umiarkowaną do bardzo ciężkiej postacią POChP wykazano, że tiotropiowy bromek
statystycznie znamiennie zmniejsza odsetek pacjentów, u których wystąpiło nasilenie POChP (32,2%
do 27,8%) oraz statystycznie znamiennie zmniejsza liczbę zaostrzeń do 19% (1,05 do 0,85 zdarzeń
w przeliczeniu na pacjenta na rok stosowania produktu leczniczego). Ponadto, 7% pacjentów
przyjmujących tiotropiowy bromek i 9,5% pacjentów z grupy placebo było hospitalizowanych
z powodu zaostrzeń POChP (p=0,056). Liczba hospitalizacji z powodu POChP zmniejszyła się o 30%
(0,25 do 0,18 zdarzeń w przeliczeniu na pacjenta na rok ekspozycji).

Roczne randomizowane podwójnie zaślepione i podwójnie maskowane, prowadzone w równoległych
grupach badanie porównało wpływ leczenia tiotropiowym bromkiem w dawce 18 mikrogramów raz
na dobę do wpływu leczenia salmeterolem 50 mikrogramów HFA pMDI dwa razy na dobę na częstość
występowania umiarkowanych i ciężkich zaostrzeń u 7376 pacjentów z POChP i zaostrzeniami
przebytymi w okresie ostatniego roku.

Tabela 1: Zestawienie punktów końcowych zaostrzeń

Punkt końcowy Tiotropiowy
bromek
18 mikrogramów
(Vertical-Haler)
N = 3707

Salmeterol
50 mikrogramów
(HFA pMDI)
N = 3669

Współczynnik
(95% CI)
Wartość p

Czas [dni] do pierwszego
zaostrzenia†
187 145 0,83
(0,77 – 0,90)
<0,001

Czas do pierwszego
ciężkiego zaostrzenia
(hospitalizacja)§ - -

0,72
(0,61 – 0,85)
<0,001

Pacjenci, u których
wystąpiło ≥1 zaostrzenie,
n (%)*

1277 (34,4) 1414 (38,5) 0,90
(0,85 – 0,95)
<0,001

Pacjenci, u których
wystąpiło ≥1 ciężkie
zaostrzenie
(hospitalizacja), n (%)*

262 (7,1) 336 (9,2) 0,77
(0,66 – 0,89)
<0,001

† Czas [dni] odnosi się do 1. kwartyla pacjentów. Analizę czasu do zdarzenia przeprowadzono za
pomocą modelu proporcjonalnego hazardu Coxa z uwzględnieniem danych z połączonych
ośrodków i leczenia jako współzmiennych; współczynnik odnosi się do współczynnika ryzyka.
§ Analizę czasu do zdarzenia przeprowadzono za pomocą modelu proporcjonalnego hazardu Coxa
z uwzględnieniem danych z połączonych ośrodków i leczenia jako współzmiennych;
współczynnik odnosi się do współczynnika ryzyka. Obliczenie czasu [dni] dla 1. kwartyla
pacjentów jest niemożliwe, ponieważ odsetek pacjentów z ciężkimi zaostrzeniami jest za mały.
* Liczba pacjentów, u których wystąpiło zdarzenie, została przeanalizowana za pomocą testu
Cochrana-Mantela-Haenszela ze stratyfikacją wg danych z połączonych ośrodków; współczynnik
odnosi się do współczynnika ryzyka.

W porównaniu do salmeterolu, tiotropiowy bromek spowodował wydłużenie czasu do pierwszego
zaostrzenia (187 dni w porównaniu do 145 dni) i zmniejszenie ryzyka o 17% (współczynnik ryzyka
0,83; 95% przedział ufności [CI], 0,77 do 0,90; P<0,001). Tiotropiowy bromek spowodował również
wydłużenie czasu do pierwszego ciężkiego zaostrzenia (hospitalizacja) (współczynnik ryzyka 0,72;
95% CI, 0,61 do 0,85; P<0,001).

Długoterminowe badania kliniczne (trwające od roku do czterech lat)
W trwającym cztery lata podwójnie zaślepionym badaniu klinicznym z randomizacją oraz kontrolą
placebo z udziałem 5993 pacjentów (3006 pacjentów otrzymywało placebo, a 2987 otrzymywało
tiotropiowy bromek), poprawa FEV1 w wyniku stosowania tiotropiowego bromku, w porównaniu do
placebo, utrzymywała się przez czteroletni okres obserwacji. W grupie pacjentów leczonych
tiotropiowym bromkiem, w porównaniu do grupy placebo, odnotowano wyższy odsetek pacjentów,
którzy ukończyli co najmniej 45-miesięczny okres leczenia (63,8% w porównaniu do 55,4%,
p<0,001). Roczne tempo spadku FEV1 było porównywalne dla tiotropiowego bromku oraz placebo.
Podczas leczenia ryzyko zgonu zostało zmniejszone o 16%. Częstość występowania przypadków
zgonu wynosiła 4,79 na 100 pacjentów na rok w grupie placebo w porównaniu z 4,10 na
100 pacjentów na rok w grupie tiotropium (hazard względny HR tiotropium/placebo wyniosło 0,84,
95% Cl = 0,73; 0,97). Leczenie tiotropiowym bromkiem zmniejszyło ryzyko niewydolności
oddechowej (jak odnotowano na podstawie zgłaszanych działań niepożądanych) o 19% (2,09
w porównaniu do 1,68 przypadków na 100 pacjentów na rok, ryzyko względne tiotropiowego bromku
/placebo wyniosło 0,81, 95% Cl = 0,65; 0,999).

Badania tiotropium z aktywną kontrolą
Długotrwałe badanie kliniczne z aktywną kontrolą przeprowadzone metodą podwójnie ślepej próby z
randomizacją i okresem obserwacji do 3 lat, zostało przeprowadzone w celu porównania skuteczności
i bezpieczeństwa tiotropiowego bromku jako inhalacja suchym proszkiem oraz tiotropiowego bromku
podawanego jak inhalacja miękką mgiełką (5 694 pacjentów otrzymujących tiotropiowy bromek jako
inhalację suchym proszkiem, 5711 pacjentów otrzymujących tiotropiowy bromek jako inhalacja
miękką mgiełką). Pierwszorzędowymi punktami końcowymi były czas do pierwszego zaostrzenia
POChP, czas do zgonu z jakiejkolwiek przyczyny oraz w badaniu cząstkowym (906 pacjentów)
najniższa wartość FEV1 (przed podaniem).

Czas do pierwszego zaostrzenia POChP był liczbowo podobny zarówno dla tiotropiowego bromku
podawanego jako inhalacja suchym proszkiem i dla tiotropiowego bromku podawanego jako inhalacja
miękką mgiełką [współczynnik ryzyka (tiotropiowy bromek jako inhalacja suchym proszkiem/
tiotropiowy bromek jako inhalacja miękką mgiełką) 1,02 przy 95% CI: 0,97 do 1,08]. Mediana dla
liczby dni do pierwszego zaostrzenia POChP wynosiła 719 dni dla tiotropiowego bromku podawanego
jako inhalacja suchym proszkiem i 719 dla tiotropiowego bromku podawanego jako inhalacja miękką
mgiełką.

Działanie rozkurczające oskrzela dla tiotropiowego bromku podawanego jako inhalacja suchym
proszkiem utrzymywało się w ciągu 120 tygodni i było podobne do tiotropiowego bromku
podawanego jako inhalacja miękką mgiełką. Średnia różnica wartości FEV1 pomiędzy tiotropiowym
bromkiem podawanym jako inhalacja suchym proszkiem a tiotropiowym bromkiem podawanym jako
inhalacja miękką mgiełką wynosiła -0,010 l (95% CI: 0,018 do 0,038 l).

W prowadzonym po dopuszczeniu do obrotu badaniu, porównującym tiotropiowy bromek podawany
jako inhalacja miękką mgiełką i tiotropiowy bromek podawany jako inhalacja suchym proszkiem,
śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny (łącznie z obserwacją statusu życiowego) była podobna dla
tiotropiowego bromku podawanego jako inhalacja suchym proszkiem i tiotropiowego bromku
podawanego jako inhalacja miękką mgiełką (współczynnik ryzyka (tiotropiowy bromek jako inhalacja
suchym proszkiem/tiotropiowy bromek jako inhalacja miękką mgiełką) 1,04 z 95% CI: 0,91 do 1,19).

Dzieci i młodzież
Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań tiotropium we wszystkich
podgrupach populacji dzieci i młodzieży w POChP oraz mukowiscydozie (stosowanie u dzieci
i młodzieży, patrz punkt 4.2).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Informacje ogólne

Tiotropiowy bromek jest czwartorzędowym związkiem amoniowym, niewykazującym izomerii
optycznej, bardzo słabo rozpuszczalnym w wodzie. Tiotropiowy bromek stosowany jest w postaci
proszku do inhalacji. Na ogół po podaniu wziewnym większość dostarczonej dawki osadza się
w przewodzie pokarmowym, w mniejszym zaś stopniu w narządzie docelowym, czyli w płucach.
Wiele z opisanych poniżej danych farmakokinetycznych uzyskano po podaniu dawek większych niż
zalecane w leczeniu.

Ogólna charakterystyka substancji czynnej po podaniu produktu leczniczego

Wchłanianie
Po podaniu produktu w postaci proszku do inhalacji u młodych, zdrowych ochotników, całkowita
biodostępność wynosi 19,5%, co sugeruje dużą biodostępność frakcji trafiającej do płuc.
Całkowita biodostępność doustnych roztworów tiotropium wynosi 2-3%.
Maksymalne stężenie tiotropium w osoczu występuje po upływie 5-7 minut od inhalacji. W stanie
stacjonarnym najwyższe stężenia tiotropium w osoczu u pacjentów z POChP wynosiły 12,9 pg/ml
i szybko zmniejszały się, co jest charakterystyczne dla dystrybucji wielokompartmentowej. Stężenia
w stanie stacjonarnym wynosiły 1,71 pg/ml.

Ekspozycja ogólnoustrojowa po inhalacji tiotropium z użyciem inhalatora suchego proszku była
podobna do ekspozycji po inhalacji z użyciem inhalatora z miękką mgiełką.

Dystrybucja
Tiotropium wiąże się w 72% z białkami osocza i wykazuje objętość dystrybucji 32 l/kg. Miejscowe
stężenie leku w płucach nie jest znane, ale sposób podawania sugeruje, że jest ono znacznie
większe niż w osoczu. Badania na szczurach wykazały, że stopień przenikania tiotropiowego
bromku przez barierę krew-mózg nie jest znaczący.

Metabolizm
Stopień biotransformacji jest mały. Wykazano, że u młodych, zdrowych ochotników 74% dawki
podanej dożylnie wydala się w postaci niezmienionej z moczem. Ester tiotropiowego bromku ulega
nieenzymatycznemu rozkładowi do alkoholu (N-metyloskopina) i kwasu ditienyloglikolowego, które
nie mają powinowactwa do receptorów muskarynowych. Badania in vitro z użyciem mikrosomów
wątroby ludzkiej i hepatocytów ludzkich wskazują, że pozostała część produktu (< 20% dawki
podanej dożylnie) jest metabolizowana na drodze oksydacji zależnej od cytochromu P-450,
a następnie sprzęgana z glutationem, co prowadzi do powstania różnych metabolitów II fazy.
Badania in vitro z użyciem mikrosomów wątroby wskazują na możliwość zablokowania tego szlaku
enzymatycznego przez inhibitory CYP 2D6 (i 3A4), chinidynę, ketokonazol i gestoden. Tak więc
CYP 2D6 i 3A4 są włączone w szlak metaboliczny odpowiedzialny za przemianę mniejszej części
podanej dawki. Tiotropiowy bromek, nawet w stężeniach większych niż lecznicze, nie hamuje
aktywności CYP 1A1, 1A2, 2B6, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 lub 3A w mikrosomach ludzkiej wątroby.

Eliminacja
Efektywny okres półtrwania tiotropium u pacjentów z POChP wynosi 27-45 godzin. Całkowity klirens
po podaniu dożylnym u młodych, zdrowych ochotników wynosił 880 ml/min. Po podaniu dożylnym
tiotropium jest wydalane głównie w postaci niezmienionej z moczem (74%). Po podaniu leku
w postaci proszku do inhalacji u pacjentów z POChP do osiągnięcia stanu stacjonarnego 7%
(1,3 mikrogramów) niezmienionego leku wydala się z moczem w ciągu 24 godzin, pozostała część
dawki, głównie niewchłonięta w jelitach, wydala się z kałem.
Klirens nerkowy tiotropium jest większy od klirensu kreatyniny, co wskazuje na aktywne wydzielanie
leku do moczu. Podczas długotrwałego, wziewnego stosowania produktu raz na dobę u pacjentów
z POChP, farmakokinetyczny stan stacjonarny uzyskiwano do 7 dnia, bez późniejszej kumulacji.

Liniowość lub nieliniowość
Tiotropium wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek terapeutycznych niezależnie od
formulacji.

Specjalne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku
Zgodnie z oczekiwaniem, podobnie jak w przypadku innych leków wydalanych głównie przez nerki,
zaawansowany wiek pacjenta wiązał się ze zmniejszeniem klirensu nerkowego tiotropium
(365 ml/min u pacjentów w wieku < 65 lat z POChP do 271 ml/min u pacjentów w wieku ≥ 65 lat
z POChP). Nie skutkowało to wzrostem wartości AUC0-6,ss lub Cmax,ss.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Po podaniu raz na dobę tiotropium w postaci wziewnej do stanu stacjonarnego pacjentom z POChP,
łagodne zaburzenia czynności nerek (Clkr 50-80 ml/min) powodowały nieznaczne zwiększenie
AUC0-6,ss (od 1,8 do 30% wyższe) i podobnymi wartościami Cmax,ss w porównaniu do pacjentów bez
zaburzeń czynności nerek (Clkr >80 ml/min).

U pacjentów z POChP z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek
(Clkr < 50 ml/min), dożylne podanie tiotropium spowodowało dwukrotne zwiększenie ekspozycji na
lek (82% wyższe AUC0-4 godz i 52% wyższe Cmax) w porównaniu do pacjentów z POChP bez zaburzeń

czynności nerek, co zostało potwierdzone przez stężenie w osoczu po podaniu suchego proszku do
inhalacji.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Niewydolność wątroby nie powinna mieć znaczącego wpływu na właściwości farmakokinetyczne
tiotropium. Tiotropium jest wydalane przede wszystkim przez nerki (74% dawki u młodych, zdrowych
ochotników) i ulega prostej, nieenzymatycznej reakcji hydrolizy estru z wytworzeniem
farmakologicznie nieaktywnych produktów.

Pacjenci z POChP pochodzenia japońskiego
W porównaniu wyników badań, średnie stężenia tiotropiowego bromku w osoczu 10 minut po podaniu
w postaci inhalacji, wartości w stanie stacjonarnym były 20% do 70% wyższe u pacjentów
pochodzenia japońskiego w porównaniu do pacjentów z POChP rasy kaukaskiej. Nie obserwowano
jednak wyższej śmiertelności lub ryzyka sercowego u pacjentów pochodzenia japońskiego
w porównaniu do pacjentów rasy kaukaskiej. Dane farmakokinetyczne dla innych grup etnicznych i
ras są niewystarczające.

Dzieci i młodzież: Patrz punkt 4.2.

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne

Parametry farmakokinetyczne tego produktu leczniczego nie wpływają bezpośrednio na jego
właściwości farmakodynamiczne.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Wiele działań leku obserwowanych w konwencjonalnych badaniach farmakologicznych dotyczących
bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym i toksycznego wpływu na
reprodukcję, można wyjaśnić przeciwcholinergicznymi właściwościami tiotropiowego bromku.
Typowe zaobserwowane u zwierząt objawy to: zmniejszenie łaknienia, zmniejszenie przyrostu masy
ciała, suchość w jamie ustnej i nosie, zmniejszenie wydzielania płynu łzowego i śliny, rozszerzenie
źrenic i zwiększona częstość akcji serca. Inne istotne objawy zanotowane w badaniach toksyczności
po podaniu wielokrotnym to: łagodne podrażnienie dróg oddechowych u szczurów i myszy
przejawiające się zapaleniem błony śluzowej nosa i zmianami w nabłonku jamy nosowej i krtani,
zapaleniem gruczołu krokowego, złogami białkowymi i kamicą pęcherza moczowego u szczurów.

Szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, poród lub rozwój pourodzeniowy można
było wskazać tylko po zastosowaniu dawek toksycznych dla matki. Tiotropiowy bromek nie
wykazywał działania teratogennego ani u szczurów, ani u królików. W badaniu wpływu na ogólną
rozrodczość i płodność szczurów, nie wykazano żadnego działania niepożądanego na płodność lub
cykle płciowe zarówno badanych rodziców, jak i ich potomstwa po żadnej z zastosowanych dawek
leku.

Po miejscowym lub ogólnoustrojowym narażeniu pięciokrotnie przekraczającym narażenie po
zastosowaniu dawek terapeutycznych obserwowano zmiany w układzie oddechowym (podrażnienie)
i moczowo-płciowym (zapalenie gruczołu krokowego) oraz toksyczny wpływ na reprodukcję.
Badania genotoksyczności i potencjalnego działania rakotwórczego nie ujawniły występowania
szczególnego zagrożenia dla ludzi.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna

Skład kapsułki twardej:
Żelatyna
Woda oczyszczona
Makrogol 4000
Tytanu dwutlenek (E 171)
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Błękit brylantowy FCF (E 133)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata

Aparat do inhalacji Vertical-Haler należy wyrzucić po upływie 90 dni od pierwszego użycia.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry (nieodklejane) PA/Aluminium/PVC/Aluminium zawierające 10 kapsułek. Blistry pakowane są
w tekturowe pudełko z inhalatorem lub bez inhalatora.

Pudełko tekturowe zawierające kapsułki: Kapsułki do inhalacji suchym proszkiem Nuodil są
umieszczone w blistrach po 10 kapsułek, w pudełku tekturowym z ulotką informacyjną dla pacjenta.

Vertical-Haler to inhalator jednodawkowy wykonany z tworzywa sztucznego polimeru
akrylonitrylobutadieno-styrenowego (ABS) i stali nierdzewnej. Materiały, które mają bezpośredni
kontakt z lekiem w momencie inhalacji to: stal nierdzewna 304 (igły przekłuwające kapsułkę),
akrylonitrylo-butadienostyren (ABS) (wchodzi w skład ustnika, przez który wydostaje się lek oraz
komory kapsułki).

Pudełko tekturowe zawierające kapsułki i inhalator: Kapsułki do inhalacji suchym proszkiem Nuodil
są umieszczone w blistrach po 10 kapsułek, w wewnętrznym pudełku, które jest umieszczone
w większym pudełku tekturowym o odpowiednich wymiarach, zawierającym urządzenie VerticalHaler (inhalator suchego proszku) i ulotkę.

Dostępne wielkości opakowań:
• pudełko tekturowe zawierające 30 kapsułek oraz inhalator suchego proszku
• pudełko tekturowe zawierające 60 kapsułek oraz inhalator suchego proszku
• pudełko tekturowe zawierające 90 kapsułek oraz inhalator suchego proszku
• pudełko tekturowe zawierające 30 kapsułek
• pudełko tekturowe zawierające 60 kapsułek

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.