# Romilast

> Montelukast · 4 mg · Tabletki do rozgryzania i żucia

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Romilast
- **Nazwa powszechna:** Montelukastum
- **Substancja czynna:** [Montelukast](https://apteka.online/odpowiedniki/montelukastum)
- **Moc:** 4 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki do rozgryzania i żucia
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** R03DC03
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 20544
- **Podmiot odpowiedzialny:** Ranbaxy \(Poland\) Sp. z o.o.
- **Producent:** Sun Pharmaceuticals Industries Europe B.V.
Terapia S.A., Holandia
Rumunia
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-obturacyjnych-chorobach-drog-oddechowych/romilast-tabl-zucia-4-mg-ranbaxy
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-obturacyjnych-chorobach-drog-oddechowych/romilast-tabl-zucia-4-mg-ranbaxy.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/28605/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/28605/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 28 tabl. | 5909991007263 | Rp | 10,35 zł (dopłata od 3,81 zł) | Dobrze dostępny (3/5) | — |

## Leki refundowane

### 28 tabl. — EAN 5909991007263 · cena jedn. 0,37 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Astma; Przewlekła obturacyjna choroba płuc; Eozynofilowe zapalenie oskrzeli | 30% | 10,35 zł | 3,81 zł | 6,54 zł | 9,34 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Romilast i w jakim celu się go stosuje?
Co to jest Romilast
Lek Romilast jest antagonistą receptora leukotrienowego, który blokuje działanie substancji zwanych
leukotrienami.

Jak działa Romilast
Leukotrieny powodują zwężenie i obrzęk dróg oddechowych. Przez blokowanie działania
leukotrienów Romilast łagodzi objawy astmy i pomaga kontrolować astmę.

Kiedy należy stosować Romilast
Lekarz zalecił stosowanie leku Romilast w leczeniu astmy u dziecka, w celu zapobiegania
występowaniu objawów astmy w ciągu dnia i w nocy.

• Romilast stosowany jest w leczeniu pacjentów w wieku od 2 do 5 lat, u których nie uzyskano
odpowiedniej kontroli astmy za pomocą stosowanych dotychczas leków i konieczne jest
zastosowanie dodatkowych leków.
• Romilast może być także stosowany zamiast wziewnych glikokortykosteroidów u dzieci
w wieku od 2 do 5 lat, które ostatnio nie przyjmowały glikokortykosteroidów doustnie
w leczeniu astmy i które nie potrafią stosować glikokortykosteroidów wziewnych.
• Romilast pomaga także zapobiegać zwężeniu dróg oddechowych wywołanemu wysiłkiem
fizycznym u pacjentów w wieku 2 lat i starszych.

Lekarz określi, jak stosować Romilast w zależności od występujących u dziecka objawów i stopnia
nasilenia astmy.

Co to jest astma?
Astma jest chorobą przewlekłą.

W astmie występują:

• trudności w oddychaniu spowodowane zwężeniem dróg oddechowych. Zwężenie to nasila się
i zmniejsza w odpowiedzi na różne czynniki.
• nadwrażliwość dróg oddechowych, które reagują na wiele czynników, takich jak dym
papierosowy, pyłki roślin, zimne powietrze lub wysiłek fizyczny.
• obrzęk (stan zapalny) błony wyściełającej drogi oddechowe.

Do objawów astmy należą: kaszel, świszczący oddech i uczucie ucisku w klatce piersiowej.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Romilast

Należy powiedzieć lekarzowi o wszelkich dolegliwościach i alergiach występujących u dziecka
obecnie lub w przeszłości.

Kiedy nie stosować leku Romilast u dziecka
• jeśli dziecko ma uczulenie na montelukast lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Romilast należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą
• W razie nasilenia się u dziecka objawów astmy lub trudności w oddychaniu, należy natychmiast
zgłosić się do lekarza.
• Doustnie stosowany lek Romilast nie jest przeznaczony do leczenia nagłych napadów astmy.
Jeśli taki napad wystąpi, należy postępować zgodnie z zaleceniami lekarza. Zawsze należy mieć
przy sobie wziewny lek do stosowania doraźnego w razie wystąpienia napadu astmy u dziecka.
• Ważne jest, aby dziecko przyjmowało wszystkie leki przeciw astmie przepisane przez lekarza.
• Leku Romilast nie należy stosować zamiast innych leków przeciw astmie, zaleconych przez
lekarza.
• Należy pamiętać o tym, że jeśli u dziecka przyjmującego leki przeciwko astmie wystąpią
jednocześnie takie objawy, jak objawy przypominające grypę, uczucie mrowienia lub
drętwienia rąk lub nóg, nasilenie objawów ze strony układu oddechowego i (lub) wysypka,
należy zgłosić się do lekarza.
• Dziecku nie należy podawać kwasu acetylosalicylowego (aspiryny) ani leków
przeciwzapalnych (zwanych także niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi lub NLPZ), jeśli
nasilają one u dziecka objawy astmy.

Różne zdarzenia o podłożu neuropsychiatrycznym (na przykład zmiany zachowania
i nastroju, depresja i skłonności samobójcze) były zgłaszane u pacjentów w każdym wieku
leczonych montelukastem (patrz punkt 4). Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy podczas
przyjmowania montelukastu, należy skonsultować się z lekarzem.

Dzieci i młodzież
Leku Romilast, 4 mg nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 2 lat.
Romilast, 4 mg w postaci tabletek do rozgryzania i żucia jest przeznaczony dla dzieci w wieku od 2 do
5 lat.
Romilast, 5 mg w postaci tabletek do rozgryzania i żucia jest przeznaczony dla dzieci w wieku od 6 do
14 lat.

Romilast a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach podawanych dziecku obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które mogą być dziecku podawane, w tym o lekach wydawanych bez
recepty.

Niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Romilast lub może on wpływać na działanie innych
leków przyjmowanych przez dziecko.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Romilast należy poinformować lekarza, jeśli dziecko przyjmuje
następujące leki:
• fenobarbital (stosowany w leczeniu padaczki),
• fenytoinę (stosowaną w leczeniu padaczki),
• ryfampicynę (stosowaną w leczeniu gruźlicy i niektórych innych zakażeń).

Romilast z jedzeniem i piciem
Leku Romilast nie należy przyjmować podczas posiłku; lek należy przyjmować co najmniej godzinę
przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku.

Ciąża i karmienie piersią
Ten podpunkt nie dotyczy leku Romilast, ponieważ lek ten przeznaczony jest do stosowania u dzieci
w wieku od 2 do 5 lat.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Ten podpunkt nie dotyczy leku Romilast, ponieważ lek ten przeznaczony jest do stosowania u dzieci
w wieku od 2 do 5 lat, jednak poniższe informacje są istotne w odniesieniu do substancji czynnej -
montelukastu.

Nie należy spodziewać się, że Romilast będzie wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn.

Niemniej jednak u poszczególnych osób reakcja na lek może być różna. Niektóre działania
niepożądane (takie jak zawroty głowy i senność), które zgłaszano podczas stosowania leku Romilast,
mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Romilast 4 mg, tabletki do rozgryzania i żucia zawiera aspartam, sód i mannitol
Ten lek zawiera 1,2 mg apartamu w każdej tabletce do rozgryzania i żucia 4 mg, w ilości
odpowiadającej 0,674 mg fenyloalaniny. Aspartam jest źródłem fenyloalaniny. Może być szkodliwy
dla pacjentów z fenyloketonurią. Jest to rzadka choroba genetyczna, w której fenyloalanina gromadzi
się w organizmie, z powodu jej nieprawidłowego wydalania.

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę do rozgryzania i żucia, to znaczy lek
uznaje się za „wolny od sodu”.

Mannitol może mieć lekkie działanie przeczyszczające.

### 3. Jak stosować lek Romilast?
Ten lek należy zawsze podawać zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
• Lek ten należy podawać dziecku pod nadzorem osoby dorosłej. Dla dzieci, które mają problemy
w zażywaniu tabletki do rozgryzania i żucia, dostępna jest postać granulatu.
• Dziecku należy podawać tylko jedną tabletkę do rozgryzania i żucia Romilast 4 mg raz na dobę,
zgodnie z zaleceniem lekarza.
• Lek należy podawać nawet wówczas, gdy u dziecka nie występują objawy astmy, a także gdy
wystąpi ostry napad astmy.
• Lek należy przyjmować doustnie.

Dzieci w wieku od 2 do 5 lat:
Należy przyjmować 1 tabletkę do rozgryzania i żucia Romilast 4 mg raz na dobę, wieczorem.

Leku nie należy przyjmować podczas posiłku; lek należy przyjmować co najmniej godzinę przed
posiłkiem lub 2 godziny po posiłku.

Należy upewnić się, że dziecko, które przyjmuje Romilast, nie przyjmuje innych leków, które
zawierają tę samą substancję czynną - montelukast.

Ten lek jest przeznaczony do stosowania doustnego.
Tabletkę należy rozgryźć zanim zostanie połknięta.

Przyjęcie przez dziecko większej niż zalecana dawki leku Romilast
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
W większości przypadków przedawkowania nie zaobserwowano działań niepożądanych. Po
przedawkowaniu u dzieci i dorosłych najczęściej obserwowano następujące objawy: ból brzucha,
senność, nadmierne pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadpobudliwość ruchową.

Pominięcie zastosowania leku Romilast u dziecka
Należy podawać lek zgodnie z zaleceniami lekarza. Jeśli jednak dziecko zapomni przyjąć dawkę leku,
należy powrócić do zwykłego schematu dawkowania – jedna tabletka do rozgryzania i żucia raz na
dobę. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Romilast
Romilast jest skuteczny w leczeniu astmy u dziecka tylko wtedy, gdy jest stosowany regularnie.

Ważne jest, aby kontynuować stosowanie leku u dziecka tak długo, jak zalecił lekarz. Pomoże to
w utrzymaniu astmy u dziecka pod kontrolą.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku u dziecka należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Podczas badań klinicznych z zastosowaniem montelukastu w postaci tabletek do rozgryzania i żucia
4 mg, najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10
osób), które uważano za związane z przyjmowaniem tego leku, były:
• ból brzucha
• nadmierne pragnienie
Ponadto w badaniach klinicznych prowadzonych z zastosowaniem montelukastu w postaci tabletek
powlekanych 10 mg oraz tabletek do rozgryzania i żucia 5 mg, zgłaszano:
• ból głowy
Objawy te miały zwykle nasilenie łagodne i występowały częściej u pacjentów przyjmujących
montelukast niż u pacjentów przyjmujących placebo (tabletka niezawierająca żadnego leku).

Ciężkie działania niepożądane
Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia któregokolwiek
z poniższych działań niepożądanych, które mogą być ciężkie i mogą wymagać natychmiastowej
pomocy lekarskiej.

Niezbyt często: mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 osób
• reakcje alergiczne, w tym obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, które mogą powodować
trudności w oddychaniu lub przełykaniu
• zmiany zachowania i nastroju: pobudzenie, w tym zachowanie agresywne lub wrogie
nastawienie, depresja
• drgawki
Rzadko: mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 osób
• zwiększona skłonność do krwawień
• drżenie
• kołatanie serca
Bardzo rzadko: mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 000 osób
• zespół objawów, takich jak objawy grypopodobne, mrowienie lub drętwienie rąk i nóg,
nasilenie objawów ze strony układu oddechowego i (lub) wysypka (zespół ChurgaStrauss) (patrz punkt 2)
• zmniejszenie liczby płytek krwi
• zmiany zachowania i nastroju: omamy, dezorientacja, myśli i próby samobójcze
• obrzęk (zapalenie) płuc
• ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy), które mogą wystąpić bez
wcześniejszych objawów
• zapalenie wątroby

Inne działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu

Bardzo często: mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób
• zakażenia górnych dróg oddechowych

Często: mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 osób
• biegunka, nudności, wymioty
• wysypka
• gorączka
• zwiększona aktywność enzymów wątrobowych

Niezbyt często: mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 osób
• zmiany zachowania i nastroju: nietypowe sny, w tym koszmary senne, trudności w zasypianiu,
lunatyzm, drażliwość, uczucie niepokoju, niepokój ruchowy
• zawroty głowy, senność, mrowienie i drętwienie
• krwawienie z nosa
• suchość w jamie ustnej, niestrawność
• siniaczenie, świąd, pokrzywka
• bóle mięśni lub stawów, skurcze mięśni
• moczenie nocne u dzieci
• osłabienie i (lub) zmęczenie, złe samopoczucie, obrzęki

Rzadko: mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 osób
• zmiany zachowania i nastroju: zaburzenia uwagi, zaburzenia pamięci, niekontrolowane ruchy
mięśni

Bardzo rzadko: mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 000 osób
• tkliwe, czerwone guzki podskórne najczęściej występujące na goleniach (rumień guzowaty),
• zmiany zachowania i nastroju: objawy obsesyjno-kompulsyjne, jąkanie się

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309.
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Romilast?
• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Nie stosować leku Romilast po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu
zewnętrznym i blistrze. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
• Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.
• Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy
zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże
chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Romilast
• Substancją czynną leku jest montelukast. Każda tabletka do rozgryzania i żucia zawiera 4 mg
montelukastu w postaci montelukastu sodowego.
• Pozostałe składniki to: mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza
niskopodstawiona, żelaza tlenek czerwony (E172), kroskarmeloza sodowa, aromat wiśniowy,
aspartam (E951), magnezu stearynian.

Jak wygląda lek Romilast i co zawiera opakowanie
Tabletki do rozgryzania i żucia Romilast 4 mg to różowe do czerwonych, marmurkowe, owalne,
obustronnie wypukłe tabletki z wytłoczonym napisem „MT4” po jednej stronie i gładkie po drugiej.
Blistry w opakowaniach po: 28 tabletek.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:
Ranbaxy (Poland) Sp. z o.o.
ul. Idzikowskiego 16
00-710 Warszawa
Polska
Tel. 22 642 07 75

Wytwórca:
Sun Pharmaceutical Industries Europe B.V.
Polarisavenue 87
2132JH Hoofddorp
Holandia

Terapia SA
124 Fabricii Street
400 632 Cluj Napoca
Rumunia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu
odpowiedzialnego.

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 22.02.2024 r.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Romilast, 4 mg, tabletki do rozgryzania i żucia

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Jedna tabletka do rozgryzania i żucia zawiera 4 mg montelukastu w postaci montelukastu sodowego.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:
Jedna tabletka do rozgryzania i żucia zawiera 1,2 mg aspartamu (E 951).
Jedna tabletka do rozgryzania i żucia zawiera 165,17 mg mannitolu (E 421).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka do rozgryzania i żucia.

Różowa do czerwonej, marmurkowa, owalna, obustronnie wypukła tabletka z wytłoczonym napisem
„MT4” z jednej strony i gładka z drugiej strony.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Romilast jest wskazany pomocniczo w leczeniu astmy u pacjentów w wieku od 2 do 5 lat z astmą
przewlekłą łagodną do umiarkowanej, u których leczenie za pomocą wziewnych
glikokortykosteroidów i „doraźnie” stosowanych krótko działających ß-agonistów nie daje
odpowiedniej klinicznej kontroli objawów astmy.

Romilast może być również stosowany zamiast małych dawek wziewnych glikokortykosteroidów
u pacjentów w wieku od 2 do 5 lat z astmą przewlekłą łagodną, u których w ostatnim okresie nie
występowały ciężkie napady astmy wymagające stosowania doustnych glikokortykosteroidów i którzy
nie potrafią stosować wziewnych glikokortykosteroidów (patrz punkt 4.2).

Romilast jest również wskazany w zapobieganiu astmie u pacjentów w wieku 2 lat i starszych,
u których dominującym objawem jest skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem fizycznym.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Ten produkt leczniczy należy podawać dziecku pod nadzorem osoby dorosłej. Dawką dla dzieci
w wieku od 2 do 5 lat jest jedna tabletka do rozgryzania i żucia 4 mg podawana raz na dobę,
wieczorem. W razie przyjmowania o tej porze posiłku, Romilast należy przyjmować 1 godzinę przed
posiłkiem lub 2 godziny po posiłku. W tej grupie wiekowej dostosowanie dawki nie jest konieczne.

Stan pacjenta należy ocenić pod względem odpowiedzi na leczenie montelukastem po upływie od 2 do
4 tygodni. W przypadku stwierdzenia braku odpowiedzi leczenie należy przerwać.

Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Romilast, 4 mg, tabletki do rozgryzania i żucia
u dzieci w wieku poniżej 2 lat.

Dla dzieci, które mają problemy ze stosowaniem tabletek do rozgryzania i żucia, dostępna jest postać
- granulat.

Zalecenia ogólne:
Terapeutyczny wpływ produktu leczniczego Romilast na wskaźniki kontroli astmy widoczny jest
w pierwszej dobie od rozpoczęcia leczenia. Pacjentów należy poinformować, że przyjmowanie
produktu leczniczego Romilast należy kontynuować zarówno wtedy, gdy objawy astmy są pod
kontrolą, jak również w okresach zaostrzenia astmy.

Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z niewydolnością nerek lub z łagodnymi do
umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby. Brak danych dotyczących stosowania leku
u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Dawkowanie jest takie samo, zarówno dla
pacjentów płci męskiej, jak i żeńskiej.

Stosowanie produktu leczniczego Romilast zamiast małych dawek wziewnych glikokortykosteroidów
u pacjentów z astmą przewlekłą łagodną
Montelukast nie jest zalecany do stosowania w monoterapii u pacjentów z astmą przewlekłą
umiarkowaną. Stosowanie montelukastu zamiast małych dawek wziewnych glikokortykosteroidów
u dzieci z astmą przewlekłą łagodną należy rozważać jedynie wtedy, gdy w ostatnim okresie nie
występowały u nich ciężkie napady astmy wymagające stosowania doustnych glikokortykosteroidów
oraz u pacjentów, którzy nie potrafią stosować glikokortykosteroidów wziewnych (patrz punkt 4.1).
Zgodnie z definicją, astma przewlekła łagodna charakteryzuje się występowaniem objawów astmy
częściej niż jeden raz w tygodniu, ale rzadziej niż jeden raz na dobę, występowaniem objawów
nocnych częściej niż dwa razy w miesiącu, ale rzadziej niż jeden raz w tygodniu, z prawidłową
czynnością płuc pomiędzy kolejnymi epizodami. Jeżeli do wizyty kontrolnej (zwykle w ciągu
miesiąca) nie udaje się w zadowalającym stopniu opanować objawów astmy, należy rozważyć
zastosowanie dodatkowego leku przeciwzapalnego lub zmianę leku zgodnie ze stopniowanym
schematem leczenia astmy. Należy okresowo oceniać u pacjentów stopień kontroli objawów astmy.

Stosowanie produktu leczniczego Romilast w zapobieganiu astmie u pacjentów w wieku od 2 do 5 lat,
u których dominującym objawem jest skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem fizycznym

U pacjentów w wieku od 2 do 5 lat skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem fizycznym może być
głównym objawem przewlekłej astmy, która wymaga leczenia wziewnymi glikokortykosteroidami. Po
2 do 4 tygodniach leczenia montelukastem należy ocenić stan pacjentów. Jeżeli nie została osiągnięta
zadowalająca odpowiedź, należy rozważyć zastosowanie dodatkowego lub innego leczenia.

Leczenie produktem leczniczym Romilast a inne metody leczenia astmy
Jeżeli leczenie produktem leczniczym Romilast stosowane jest jako terapia wspomagająca wobec
wziewnych glikokortykosteroidów, nie należy nagle zastępować wziewnych glikokortykosteroidów
produktem leczniczym Romilast (patrz punkt 4.4).

Tabletki powlekane 10 mg są przeznaczone do stosowania u osób dorosłych i młodzieży w wieku
15 lat i starszej.

Dzieci i młodzież
Produktu leczniczego Romilast w postaci tabletek do rozgryzania i żucia 4 mg nie należy stosować
u dzieci w wieku poniżej 2 lat. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu
leczniczego Romilast w postaci tabletek do rozgryzania i żucia 4 mg u dzieci w wieku poniżej 2 lat.

Tabletki do rozgryzania i żucia 5 mg są przeznaczone do stosowania u dzieci w wieku od 6 do 14 lat.
Tabletki do rozgryzania i żucia 4 mg stanowią postać alternatywną przeznaczoną do stosowania
u dzieci w wieku od 2 do 5 lat.

Sposób podawania
Podanie doustne.
Tabletkę należy rozgryźć zanim zostanie połknięta.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Zdarzenia o podłożu neuropsychiatrycznym, takie jak zmiany w zachowaniu, depresja
i skłonności samobójcze były zgłaszane we wszystkich grupach wiekowych przyjmujących
montelukast (patrz punkt 4.8). Objawy mogą być poważne i utrzymywać się, jeśli leczenie nie
zostanie przerwane. Dlatego należy przerwać leczenie montelukastem, jeśli podczas leczenia
wystąpią objawy neuropsychiatryczne.
Pacjentów i (lub) opiekunów należy poinformować, aby zwracali uwagę na zdarzenia
o podłożu neuropsychiatrycznym i poinstruować o konieczności powiadomienia lekarza
prowadzącego w przypadku wystąpienia takich zmian w zachowaniu.

Pacjentów należy poinformować, że montelukastu w postaci doustnej nie wolno stosować w leczeniu
ostrych napadów astmy i w takim przypadku powinni mieć łatwy dostęp do zwykle stosowanego przez
nich doraźnie odpowiedniego leku. Jeśli wystąpi ostry napad astmy, należy stosować krótko
działającego ß-agonistę w postaci wziewnej. Jeśli konieczne będzie zastosowanie więcej niż zwykle
inhalacji krótko działającego ß-agonisty, pacjenci powinni jak najszybciej zasięgnąć porady lekarza.

Montelukastem nie należy nagle zastępować glikokortykosteroidów w postaci wziewnej lub doustnej.

Brak danych wskazujących na możliwość zmniejszenia dawki glikokortykosteroidów doustnych
podczas jednoczesnego stosowania montelukastu.

W rzadkich przypadkach u pacjentów przyjmujących leki przeciwastmatyczne, w tym montelukast,
może wystąpić układowa eozynofilia, niekiedy z objawami klinicznymi zapalenia naczyń
krwionośnych, co odpowiada zespołowi Churga-Strauss, często leczonego glikokortykosteroidami
stosowanymi ogólnie. Przypadki wystąpienia tego zespołu były czasami związane ze zmniejszeniem
dawki lub przerwaniem leczenia glikokortykosteroidem stosowanym doustnie. Chociaż związek
przyczynowo-skutkowy ze stosowaniem antagonistów receptora leukotrienowego nie został
potwierdzony, lekarze powinni zwracać szczególną uwagę na takie objawy, jak eozynofilia, wysypka
pochodzenia naczyniowego, nasilenie się objawów płucnych, powikłania kardiologiczne i (lub)
neuropatia. Pacjentów, u których wystąpią takie objawy, należy ponownie zbadać i ocenić stosowany
dotychczas schemat leczenia.

U pacjentów z astmą i nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy, pomimo leczenia montelukastem,
należy nadal unikać stosowania kwasu acetylosalicylowego i innych niesteroidowych leków
przeciwzapalnych.

Ważne informacje o substancjach pomocniczych

Romilast 4 zawiera aspartam, który jest źródłem fenyloalaniny. Każda tabletka do rozgryzania i żucia
4 mg zawiera 1,2 mg aspartamu, w ilości odpowiadającej 0,674 mg fenyloalaniny na dawkę. Może
być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią.

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę do rozgryzania i żucia, to
znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

Ten produkt leczniczy zawiera mannitol, który może mieć lekkie działanie przeczyszczające.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Montelukast można stosować jednocześnie z innymi lekami zwykle podawanymi w zapobieganiu
i długotrwałym leczeniu astmy. W badaniach interakcji leków, montelukast w zalecanej dawce
klinicznej nie wpływał istotnie klinicznie na farmakokinetykę następujących produktów leczniczych:
teofiliny, prednizonu, prednizolonu, doustnych środków antykoncepcyjnych (etynyloestradiol
z noretyndronem w stosunku 35:1), terfenadyny, digoksyny i warfaryny.

U osób otrzymujących jednocześnie fenobarbital pole pod krzywą stężenia montelukastu w osoczu
(AUC) zmniejszyło się o około 40%. Ze względu na to, że montelukast jest metabolizowany z
udziałem izoenzymów CYP 3A4, 2C8 oraz 2C9, należy zachować ostrożność, szczególnie u dzieci,
podczas jednoczesnego podawania montelukastu z lekami pobudzającymi aktywność CYP 3A4, 2C8 i
2C9, takimi jak fenytoina, fenobarbital i ryfampicyna.

Badania in vitro wykazały, że montelukast jest silnym inhibitorem CYP 2C8. Jednakże, dane
z badania klinicznego dotyczącego interakcji montelukastu z rozyglitazonem (substrat testowy
reprezentatywny dla produktów leczniczych metabolizowanych głównie przez CYP 2C8) wykazały,
że montelukast nie hamuje izoenzymu CYP 2C8 in vivo. Dlatego nie przewiduje się, że montelukast
znacząco zmienia metabolizm produktów leczniczych metabolizowanych przez ten enzym (np.
paklitaksel, rozyglitazon i repaglinid).

Badania in vitro wykazały, że montelukast jest substratem CYP 2C8 oraz w znacznie mniejszym
stopniu 2C9 i 3A4. W badaniu klinicznym, dotyczącym interakcji leków z zastosowaniem
montelukastu i gemfibrozylu (inhibitor zarówno CYP 2C8, jak i 2C9), gemfibrozyl zwiększał
4,4-krotnie układową ekspozycję na montelukast. Podczas jednoczesnego stosowania montelukastu
z gemfibrozylem lub innymi silnymi inhibitorami CYP 2C8 dostosowanie dawkowania montelukastu
nie jest wymagane, ale lekarze powinni wziąć pod uwagę, że częstość występowania działań
niepożądanych może być zwiększona.

Na podstawie danych z badań in vitro nie oczekuje się występowania klinicznie istotnych interakcji
leku z mniej silnymi inhibitorami CYP 2C8 (np. trimetoprymem). Jednoczesne podawanie
montelukastu z itrakonazolem, silnym inhibitorem CYP 3A4 nie powodowało istotnego zwiększenia
ogólnoustrojowej ekspozycji na montelukast.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Badania na zwierzętach nie wykazują szkodliwego wpływu na przebieg ciąży lub rozwój zarodka
i (lub) płodu.

Dostępne dane z opublikowanych prospektywnych i retrospektywnych badań kohortowych
dotyczących stosowania montelukastu u kobiet w ciąży, oceniających poważne wady wrodzone nie
wykazały ryzyka związanego ze stosowaniem produktu leczniczego. Dostępne badania mają
ograniczenia metodologiczne, w tym małą liczebność próby, w niektórych przypadkach
retrospektywne zbieranie danych oraz niespójne grupy porównawcze.

Romilast można stosować w ciąży jedynie wówczas, gdy zostanie to uznane za bezwzględnie
konieczne.

Karmienie piersią

W badaniach na szczurach wykazano, że montelukast przenika do mleka (patrz punkt 5.3).
Nie wiadomo, czy montelukast lub jego metabolity przenikają do mleka kobiecego.

Romilast może być stosowany u kobiet karmiących piersią jedynie wówczas, gdy zostanie to uznane
za bezwzględnie konieczne.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Montelukast nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn. Jednakże pacjenci zgłaszali występowanie senności lub zawrotów głowy.

#### 4.8 Działania niepożądane

U pacjentów z astmą przewlekłą montelukast oceniano w następujących badaniach klinicznych:
◦ tabletki powlekane w dawce 10 mg u około 4000 pacjentów dorosłych i młodzieży w wieku
15 lat i starszej,
◦ tabletki do rozgryzania i żucia w dawce 5 mg u około 1750 dzieci w wieku od 6 do 14 lat oraz
◦ tabletki do rozgryzania i żucia w dawce 4 mg u 851 dzieci w wieku od 2 do 5 lat.

U pacjentów z astmą sporadyczną montelukast oceniano w następującym badaniu klinicznym:
◦ granulat oraz tabletki do rozgryzania i żucia 4 mg u 1038 dzieci w wieku od 6 miesięcy do 5 lat.

W badaniach klinicznych następujące działania niepożądane, związane ze stosowaniem montelukastu,
były zgłaszane często (≥1/100 do <1/10) u pacjentów leczonych montelukastem i występowały
częściej niż u pacjentów otrzymujących placebo:

Klasyfikacja
układów i narządów
Pacjenci dorośli i
młodzież w wieku 15
lat i starsi
(dwa badania
12-tygodniowe; n=795)

Dzieci
w wieku od 6 do 14
lat
(jedno badanie
8-tygodniowe;
n=201)
(dwa badania
56-tygodniowe;
n=615)

Dzieci
w wieku od 2 do 5
lat
(jedno badanie
12-tygodniowe;
n=461)
(jedno badanie
48-tygodniowe;
n=278)
Zaburzenia układu
nerwowego ból głowy ból głowy

Zaburzenia żołądka i jelit ból brzucha ból brzucha

Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania nadmierne pragnienie

W badaniach klinicznych z udziałem ograniczonej liczby pacjentów, podczas długotrwałego
stosowania produktu leczniczego przez okres do 2 lat u osób dorosłych oraz do 12 miesięcy u dzieci
w wieku od 6 do 14 lat nie stwierdzono zmiany profilu bezpieczeństwa stosowania.

Łącznie, 502 dzieci w wieku od 2 do 5 lat leczono montelukastem przez co najmniej 3 miesiące, 338
przez 6 miesięcy lub dłużej oraz 534 pacjentów przez 12 miesięcy lub dłużej. Również u tych
pacjentów profil bezpieczeństwa nie zmieniał się podczas długotrwałego leczenia.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Dane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu

Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zostały
wymienione poniżej w tabeli, zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz określoną terminologią
działań niepożądanych. Częstość występowania działań niepożądanych została ustalona na podstawie
odpowiednich badań klinicznych.

Klasyfikacja układów
i narządów
Działanie niepożądane Częstość
występowania*
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
zakażenie górnych dróg oddechowych† Bardzo często

Zaburzenia krwi
i układu chłonnego
zwiększona skłonność do krwawień Rzadko
trombocytopenia Bardzo rzadko
Zaburzenia układu
immunologicznego
reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja Niezbyt często
nacieki eozynofilowe w wątrobie Bardzo rzadko
Zaburzenia psychiczne zaburzenia snu, w tym koszmary senne,
bezsenność, somnambulizm, niepokój,
pobudzenie, w tym zachowanie agresywne lub
wrogie nastawienie, depresja, nadpobudliwość
psychoruchowa (w tym drażliwość, niepokój
ruchowy, drżenie§)

Niezbyt często

zaburzenia uwagi, zaburzenia pamięci, tiki Rzadko
omamy, dezorientacja, myśli i zachowania
samobójcze (skłonności samobójcze)
objawy obsesyjno-kompulsyjne, jąkanie się

Bardzo rzadko

Zaburzenia układu
nerwowego
zawroty głowy, senność, parestezja i (lub)
hipoestezja, napady drgawkowe
Niezbyt często

Zaburzenia serca kołatanie serca Rzadko
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia

krwawienie z nosa Niezbyt często
zespół Churga-Strauss (ang. Churg-Strauss
Syndrome, CSS) (patrz punkt 4.4)
Bardzo rzadko

eozynofilia płucna Bardzo rzadko
Zaburzenia żołądka
i jelit
biegunka‡, nudności‡, wymioty‡ Często
suchość błony śluzowej jamy ustnej,
niestrawność
Niezbyt często

Zaburzenia wątroby
i dróg żółciowych
zwiększona aktywność aminotranferaz
w surowicy (AlAT, AspAT)
Często

zapalenie wątroby (w tym cholestatyczne,
wątrobowokomórkowe oraz uszkodzenie
wątroby o mieszanej etiologii)

Bardzo rzadko

Zaburzenia skóry
i tkanki podskórnej
wysypka‡ Często
siniaczenie, pokrzywka, świąd Niezbyt często
obrzęk naczynioruchowy Rzadko
rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy Bardzo rzadko
Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki
łącznej

bóle stawów, bóle mięśni, w tym kurcze mięśni Niezbyt często

Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
mimowolne oddawanie moczu u dzieci Niezbyt często

Zaburzenia ogólne
i stany w miejscu
podania

gorączka‡ Często
osłabienie i (lub) zmęczenie, złe samopoczucie,
obrzęk
Niezbyt często

*Częstość występowania zdefiniowana dla działań niepożądanych na podstawie częstości
występowania w badaniach klinicznych: Bardzo często (≥1/10), Często (≥1/100 do <1/10), Niezbyt
często (≥1/1 000 do <1/100), Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), Bardzo rzadko (<1/10 000)
†Działania niepożądane zgłaszane jako bardzo częste zarówno u pacjentów leczonych
montelukastem, jak i u pacjentów otrzymujących placebo w badaniach klinicznych.
‡Działania niepożądane zgłaszane jako częste zarówno u pacjentów leczonych montelukastem, jak
i u pacjentów otrzymujących placebo w badaniach klinicznych.
§Kategoria częstości: Rzadko.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309.
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

W długotrwałych badaniach dotyczących astmy, w których dorosłym pacjentom podawano
montelukast w dawkach do 200 mg na dobę przez 22 tygodnie, a w badaniach krótkotrwałych w
dawkach do 900 mg na dobę przez około tydzień, nie stwierdzono klinicznie istotnych działań
niepożądanych.

Po wprowadzeniu leku do obrotu oraz podczas badań klinicznych zgłaszano przypadki ostrego
przedawkowania montelukastu. Przypadki te zaobserwowano u dorosłych i u dzieci po przyjęciu
dawki tak dużej jak 1000 mg (około 61 mg/kg mc. u 42-miesięcznego dziecka). Obserwacje kliniczne
i laboratoryjne były zgodne z profilem bezpieczeństwa stosowania u pacjentów dorosłych i dzieci.
W większości przypadków przedawkowania nie wystąpiły działania niepożądane.

Objawy przedawkowania
Najczęściej występujące działania niepożądane były zgodne z profilem bezpieczeństwa montelukastu
i należały do nich: ból brzucha, senność, nadmierne pragnienie, ból głowy, wymioty i nadmierna
aktywność psychoruchowa.

Postępowanie w przypadku przedawkowania
Brak dokładnych informacji dotyczących leczenia przedawkowania montelukastu. Nie wiadomo, czy
montelukast jest usuwany w trakcie dializy otrzewnowej lub hemodializy.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Antagoniści receptora leukotrienowego
kod ATC: R03D C03

Mechanizm działania
Leukotrieny cysteinylowe (LTC4, LTD4, LTE4) są eikozanoidami o silnym działaniu zapalnym,
uwalnianymi z różnych komórek, w tym z komórek tucznych i eozynofili. Te ważne mediatory
uczestniczące w rozwoju astmy, wiążą się z receptorami leukotrienów cysteinylowych (CysLT),
występującymi w drogach oddechowych u ludzi i wywołują reakcje ze strony dróg oddechowych,
w tym skurcz oskrzeli, wydzielanie śluzu, zmianę przepuszczalności naczyń krwionośnych oraz
napływ eozynofili.

Działanie farmakodynamiczne
Montelukast jest substancją czynną po podaniu doustnym o dużym powinowactwie i selektywności
w stosunku do receptora CysLT1. W badaniach klinicznych wykazano, że montelukast w małych
dawkach, takich jak 5 mg, hamuje skurcz oskrzeli wywołany wdychaniem LTD4. Rozszerzenie
oskrzeli obserwowano w ciągu 2 godzin po podaniu doustnym. Działanie rozszerzające oskrzela

spowodowane podaniem ß-agonisty nasilało się pod wpływem montelukastu. Leczenie montelukastem
hamowało zarówno wczesną, jak i późną fazę skurczu oskrzeli wywołanego prowokacją antygenową.
W porównaniu z placebo, montelukast zmniejszał liczbę eozynofili we krwi obwodowej u pacjentów
dorosłych oraz u dzieci i młodzieży. W odrębnym badaniu leczenie montelukastem znacząco
zmniejszyło liczbę eozynofili w drogach oddechowych (mierzoną w plwocinie). U pacjentów
dorosłych oraz u dzieci w wieku od 2 do 14 lat montelukast, w porównaniu z placebo, zmniejszał
liczbę eozynofili we krwi obwodowej, powodując kliniczną poprawę kontroli astmy.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
W badaniach z udziałem pacjentów dorosłych, montelukast w dawce 10 mg raz na dobę,
w porównaniu z placebo, spowodował znaczącą poprawę mierzonej rano, natężonej objętości
wydechowej pierwszosekundowej FEV1 (zmiana o 10,4% vs 2,7%, względem wartości początkowej),
porannego szczytowego przepływu wydechowego (PEFR) (zmiana o 24,5 l/min vs 3,3 l/min,
względem wartości początkowej) oraz znaczące zmniejszenie całkowitego zużycia ß-agonisty (zmiana
o -26,1% vs -4,6%, względem wartości początkowej). W porównaniu z grupą otrzymującą placebo,
pacjenci przyjmujący montelukast zgłaszali znaczące zmniejszenie objawów astmy występujących
w dzień i w nocy.

Badania prowadzone z udziałem pacjentów dorosłych wykazały, że montelukast przynosi dodatkowe
korzyści kliniczne podczas stosowania w skojarzeniu z wziewnymi glikokortykosteroidami
(procentowa zmiana FEV1 w porównaniu do wartości początkowych podczas stosowania
montelukastu z wziewnym beklometazonem w porównaniu ze zmianą podczas stosowania samego
wziewnego beklometazonu o odpowiednio: 5,43% i 1,04%; zużycie ß-agonisty: odpowiednio
o -8,70% i 2,64%). W porównaniu z wziewnym beklometazonem (200 μg, dwa razy na dobę przez
dozownik ciśnieniowy z komorą inhalacyjną) montelukast umożliwił uzyskanie szybszej reakcji
początkowej na leczenie, chociaż podczas 12-tygodniowego badania, beklometazon zapewniał
większą średnią skuteczność leczenia (procentowa zmiana względem wartości początkowej
odpowiednio podczas stosowania montelukastu w porównaniu z beklometazonem wynosiła:
w odniesieniu do FEV1: odpowiednio 7,49% i 13,3%; w odniesieniu do zużycia ß-agonisty:
odpowiednio -28,28% i -43,89%). Jednakże, w porównaniu z beklometazonem u znacznego odsetka
pacjentów leczonych montelukastem stwierdzono podobną odpowiedź kliniczną (tzn. u 50%
pacjentów leczonych beklometazonem stwierdzono poprawę FEV1 o około 11% lub więcej względem
wartości początkowej, podczas gdy taką samą odpowiedź zaobserwowano u około 42% pacjentów
leczonych montelukastem).

W badaniu trwającym 12 tygodni, kontrolowanym placebo, w którym uczestniczyły dzieci w wieku od
2 do 5 lat, montelukast w dawce 4 mg raz na dobę, w porównaniu z grupą placebo, powodował
poprawę parametrów kontroli astmy, niezależnie od jednocześnie stosowanego leczenia
kontrolującego astmę (glikokortykosteroidy lub kromoglikan sodowy w postaci wziewnej lub
z użyciem nebulizatora). Sześćdziesiąt procent pacjentów nie otrzymywało innych leków
kontrolujących astmę. Montelukast powodował zmniejszenie nasilenia objawów w ciągu dnia (w tym
kaszlu, świszczącego oddechu, trudności w oddychaniu i ograniczenia aktywności fizycznej) i w nocy
w porównaniu z placebo. Ponadto w grupie pacjentów przyjmujących montelukast, w porównaniu
z grupą placebo, stwierdzono zmniejszenie zużycia ß-agonistów i glikokortykosteroidów stosowanych
„doraźnie” w przypadku zaostrzenia astmy. U pacjentów przyjmujących montelukast przez dłuższy
okres nie występowały objawy astmy, w porównaniu z placebo. Działanie lecznicze wystąpiło po
podaniu pierwszej dawki.

W trwającym 12 miesięcy badaniu, kontrolowanym placebo, w którym uczestniczyły dzieci w wieku
od 2 do 5 lat z astmą łagodną z okresowymi zaostrzeniami, montelukast w dawce 4 mg jeden raz na
dobę znamiennie (p≤0,001) zmniejszył częstość występowania epizodów zaostrzenia (EZ) astmy
w ciągu roku, w porównaniu z placebo (odpowiednio 1,6 EZ względem 2,34 EZ), [EZ został
zdefiniowany jako utrzymywanie się przez ≥ 3 kolejne dni objawów astmy wymagających stosowania
β-agonisty lub glikokortykosteroidów (doustnie lub wziewnie) lub hospitalizacji z powodu astmy].
Procentowe zmniejszenie częstości występowania zaostrzeń astmy w ciągu roku wynosiło 31,9% przy
95% CI od 16,9 do 44,1.

W badaniu z grupą kontrolną placebo, prowadzonym z udziałem dzieci w wieku od 6 miesięcy do 5 lat
z astmą sporadyczną, ale bez astmy przewlekłej, leczenie montelukastem stosowano w okresie 12
miesięcy, podając lek w schemacie 4 mg raz na dobę lub w serii 12-dniowych kursów rozpoczynanych
w momencie pojawienia się epizodu objawów sporadycznych. Nie obserwowano istotnej różnicy
między pacjentami leczonymi montelukastem w dawce 4 mg a grupą placebo w zakresie liczby
epizodów astmy kończących się napadem astmy, zdefiniowanych jako epizody astmy wymagające
korzystania z usług opieki zdrowotnej, takich jak nieplanowana wizyta w gabinecie lekarskim,
oddziale pomocy doraźnej lub szpitalu albo zastosowania kortykosteroidów w postaci doustnej,
dożylnej czy domięśniowej.

W badaniu trwającym 8 tygodni, w którym uczestniczyły dzieci w wieku od 6 do 14 lat, montelukast
w dawce 5 mg raz na dobę, w porównaniu z grupą placebo, powodował znaczącą poprawę czynności
układu oddechowego (zmiana FEV1 odpowiednio o 8,71% i o 4,16%, względem wartości
początkowej; zmiana porannego PEFR odpowiednio o 27,9 l/min i o 17,8 l/min, względem wartości
początkowej) oraz zmniejszenie zużycia „doraźnie” podawanego ß-agonisty (odpowiednio o -11,7%
i +8,2%, względem wartości początkowej).

W trwającym 12 miesięcy badaniu, porównującym skuteczność montelukastu i wziewnego
flutykazonu w kontroli astmy u dzieci w wieku od 6 do 14 lat, z łagodną astmą przewlekłą,
montelukast nie był gorszy od flutykazonu w zakresie zwiększania odsetka dni, w których nie było
konieczne doraźne stosowanie leków przerywających napad astmy (ang. asthma rescue-free days,
RFDs), co było pierwszorzędowym punktem końcowym badania. Średnio, podczas 12-miesięcznego
okresu leczenia, odsetek RFD zwiększył się z 61,6 do 84,0 w grupie otrzymującej montelukast oraz
z 60,9 do 86,7 w grupie otrzymującej flutykazon. Różnica pomiędzy grupami, pod względem
zwiększenia wartości odsetka RFD dla astmy obliczonego metodą najmniejszych kwadratów, była
istotna statystycznie (-2,8, z 95% CI (przedział ufności) od -4,7 do -0,9), ale utrzymywała się
w granicach uprzednio zdefiniowanych jako klinicznie nie gorsza.
Zarówno montelukast, jak i flutykazon poprawiały także stopień kontroli astmy w drugorzędowych
zmiennych, ocenianych podczas 12-miesięcznego okresu leczenia:

• FEV1 zwiększył się z 1,83 l do 2,09 l w grupie leczonej montelukastem oraz z 1,85 l do 2,14 l
w grupie leczonej flutykazonem. Różnica wartości FEV1 pomiędzy badanymi grupami obliczona
metodą najmniejszych kwadratów wynosiła -0,02 l z 95% CI od -0,06 do 0,02. Średnie
zwiększenie w stosunku do wartości początkowej, wyrażone jako procent należnej wartości FEV1,
wynosiło 0,6% w grupie leczonej montelukastem i 2,7% w grupie leczonej flutykazonem. Różnica
w wartościach obliczonych metodą najmniejszych kwadratów wyrażonych jako % należnej
wartości FEV1 dla zmiany w stosunku do wartości początkowych była istotna: -2,2%, z 95% CI od
-3,6 do -0,7.

• Odsetek dni, w których zastosowano β-agonistę, zmniejszył się w grupie otrzymującej
montelukast z 38,0 do 15,4, a w grupie leczonej flutykazonem z 38,5 do 12,8. Różnica pomiędzy
grupami, w wartościach obliczonych metodą najmniejszych kwadratów dla odsetka dni
z zastosowaniem β-agonisty była istotna: 2,7%, z 95% CI od 0,9 do 4,5.

• Odsetek pacjentów, u których wystąpił napad astmy (napad astmy zdefiniowano jako okres
zaostrzenia astmy wymagającego zastosowania steroidów doustnych, nieplanowanej wcześniej
wizyty u lekarza, zgłoszenia się na izbę przyjęć lub hospitalizacji), wynosił 32,2 w grupie leczonej
montelukastem oraz 25,6 w grupie przyjmującej flutykazon; iloraz szans (ang. odds ratio) (95%
CI) był istotny i wynosił 1,38 (1,04 do 1,84).

• Odsetek pacjentów przyjmujących glikokortykosteroidy stosowane ogólnie (głównie doustnie)
w czasie prowadzenia badania wyniósł 17,8% w grupie leczonej montelukastem i 10,5% w grupie
przyjmującej flutykazon. Różnica pomiędzy grupami w wartościach obliczonych metodą
najmniejszych kwadratów była istotna: 7,3%, przy 95% CI od 2,9 do 11,7.

W trwającym 12 tygodni badaniu, w którym brali udział dorośli pacjenci, stwierdzono znaczące
zmniejszenie powysiłkowego skurczu oskrzeli (maksymalne zmniejszenie wartości FEV1 wynosiło

22,33% w grupie przyjmującej montelukast w porównaniu z 32,40% w grupie placebo; czas powrotu
wskaźnika FEV1 do wartości mieszczących się w granicach 5% FEV1 mierzonego przed wysiłkiem
wynosił w obu grupach odpowiednio 44,22 min i 60,64 min). Działanie to utrzymywało się przez cały
12-tygodniowy okres badania. Zmniejszenie powysiłkowego skurczu oskrzeli wykazano także
w krótkotrwałym badaniu z udziałem dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 14 lat (maksymalne
zmniejszenie wartości FEV1 odpowiednio o 18,27% i 26,11%; czas powrotu wskaźnika FEV1 do
wartości mieszczących się w granicach 5% FEV1 mierzonego przed wysiłkiem wyniósł odpowiednio
17,76 min i 27,98 min). W obu badaniach działanie oceniano pod koniec okresu między kolejnymi
dawkami przy dawkowaniu raz na dobę.

U pacjentów z astmą i nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy, przyjmujących jednocześnie
wziewne i (lub) doustne glikokortykosteroidy, leczenie montelukastem, w porównaniu z placebo,
spowodowało znaczącą poprawę kontroli astmy (zmiana FEV1 odpowiednio o 8,55% i -1,74%,
względem wartości początkowej; zmniejszenie całkowitego zużycia ß-agonisty odpowiednio
o -27,78% i 2,09%, względem wartości początkowej).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Montelukast jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym. U dorosłych po podaniu na czczo tabletki
powlekanej 10 mg średnie maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) jest osiągane po 3 godzinach (Tmax).
Średnia biodostępność po podaniu doustnym wynosi 64%. Standardowy posiłek nie wpływa na
biodostępność ani na Cmax po doustnym podaniu produktu leczniczego. Bezpieczeństwo stosowania i
skuteczność wykazano w badaniach klinicznych, w których tabletkę powlekaną w dawce 10 mg
podawano niezależnie od czasu przyjmowania posiłków.

U dorosłych po podaniu na czczo tabletki do rozgryzania i żucia 5 mg Cmax występuje w ciągu
2 godzin. Średnia biodostępność po podaniu doustnym wynosi 73%, natomiast standardowy posiłek
powoduje jej zmniejszenie do 63%.

Po podaniu na czczo tabletki do rozgryzania i żucia 4 mg, dzieciom w wieku od 2 do 5 lat,
Cmax występuje w ciągu 2 godzin od podania leku. Średnie Cmax jest o 66% większe, natomiast Cmin
jest mniejsze w porównaniu z wartością osiąganą u pacjentów dorosłych przyjmujących tabletki
10 mg.

Dystrybucja
Montelukast wiąże się z białkami osocza w ponad 99%. Objętość dystrybucji montelukastu w stanie
stacjonarnym wynosi przeciętnie 8-11 litrów. Badania na szczurach z zastosowaniem znakowanego
radioaktywnie montelukastu wskazują na minimalne przenikanie przez barierę krew-mózg. Ponadto,
stężenia znakowanego radioaktywnie związku po 24 godzinach od podania dawki były minimalne we
wszystkich innych tkankach.

Metabolizm
Montelukast jest intensywnie metabolizowany. W badaniach z zastosowaniem dawek terapeutycznych
u dorosłych i dzieci stężenia metabolitów montelukastu w osoczu w stanie stacjonarnym były
nieoznaczalne.

Cytochrom P450 2C8 jest głównym enzymem biorącym udział w metabolizmie montelukastu.
Dodatkowo CYP 3A4 oraz 2C9 mogą mieć niewielki wpływ, chociaż wykazano, że itrakonazol,
inhibitor CYP 3A4 nie zmieniał farmakokinetyki montelukastu u zdrowych osób otrzymujących
montelukast w dawce 10 mg.

Dalsze badania in vitro z zastosowaniem mikrosomów ludzkiej wątroby wykazały, że terapeutyczne
stężenia montelukastu w osoczu nie hamują izoenzymów 3A4, 2C9, 1A2, 2A6, 2C19 czy 2D6
cytochromu P450. Udział metabolitów w działaniu terapeutycznym montelukastu jest minimalny.

Eliminacja

Klirens osoczowy montelukastu u zdrowych osób dorosłych wynosi przeciętnie 45 ml/min. Po
doustnym podaniu dawki znakowanego radioaktywnie montelukastu 86% radioaktywności wykryto w
kale z 5-dobowej zbiórki, a <0,2% w moczu. Wyniki te w połączeniu z szacunkowymi wartościami
biodostępności montelukastu po podaniu doustnym wskazują na to, że montelukast i jego metabolity
są wydalane niemal wyłącznie z żółcią.

Stosowanie leku w różnych grupach pacjentów
Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku ani u pacjentów z łagodną do
umiarkowanej niewydolnością wątroby. Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z
zaburzeniami czynności nerek. Ze względu na to, że montelukast i jego metabolity są wydalane z
żółcią, można założyć, że nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniem
czynności nerek. Brak danych na temat farmakokinetyki montelukastu u pacjentów z ciężką
niewydolnością wątroby (>9 punktów w skali Childa-Pugha).

Podczas stosowania dużych dawek montelukastu (20- i 60-krotnie większych od dawki zalecanej
u osób dorosłych) obserwowano zmniejszenie stężenia teofiliny w osoczu krwi. Nie stwierdzono
takiego działania podczas stosowania leku w zalecanej dawce 10 mg raz na dobę.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W badaniach dotyczących działania toksycznego leku, przeprowadzonych na zwierzętach,
stwierdzono nieznaczne, przemijające zmiany parametrów biochemicznych, takich jak aktywność
aminotransferazy alaninowej, stężenia glukozy, fosforu i triglicerydów w surowicy. Objawami
toksycznego działania leku u zwierząt były: zwiększenie wydzielania śliny, objawy żołądkowojelitowe, luźne stolce i zaburzenia równowagi elektrolitowej. Objawy takie występowały po podaniu
dawek powodujących ponad 17-krotnie większe narażenie ogólnoustrojowe niż stosowana dawka
kliniczna. U małp działania niepożądane wystąpiły po podaniu dawek od 150 mg/kg mc. na dobę
(narażenie ogólnoustrojowe ponad 232-krotnie większe niż po zastosowaniu dawki klinicznej).
W badaniach prowadzonych na zwierzętach montelukast nie wpływał na płodność ani na zdolność do
rozrodu podczas stosowania w dawce powodującej ponad 24-krotnie większe narażenie
ogólnoustrojowe niż stosowana dawka kliniczna. W badaniu płodności samic szczura, którym
podawano montelukast w dawce 200 mg/kg mc. na dobę (narażenie ogólnoustrojowe ponad 69-krotnie
większe niż po zastosowaniu dawki klinicznej), stwierdzono nieznaczne zmniejszenie masy ciała
potomstwa. W badaniach na królikach stwierdzono częstsze występowanie niepełnego kostnienia
w porównaniu z równoległą grupą kontrolną zwierząt przy narażeniu ogólnoustrojowym ponad
24-krotnie większym niż po zastosowaniu dawki klinicznej. U szczurów nie stwierdzono żadnych
nieprawidłowości. Wykazano, że montelukast przenika przez barierę łożyskową i do mleka zwierząt.

Po jednorazowym doustnym podaniu montelukastu sodowego myszom i szczurom w maksymalnej
badanej dawce do 5000 mg/kg mc. (co odpowiada 15 000 mg/m2 pc. u myszy i 30 000 mg/m2 pc.
u szczurów) nie stwierdzono przypadków zgonu. Ta dawka odpowiada dawce 25 000 razy większej od
zalecanej dawki dobowej u osób dorosłych (przyjmując, że masa ciała dorosłego pacjenta wynosi
50 kg).

Stwierdzono, że montelukast w dawkach do 500 mg/kg mc. na dobę (narażenie ogólnoustrojowe
w przybliżeniu ponad 200-krotnie większe niż po zastosowaniu dawki klinicznej) nie wykazuje
działania fototoksycznego u myszy podczas naświetlania UVA, UVB lub światłem widzialnym.

Montelukast nie wykazywał działania mutagennego w testach in vitro i in vivo ani działania
rakotwórczego u gryzoni.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Mannitol (E 421)

Celuloza mikrokrystaliczna
Hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona
Żelaza tlenek czerwony (E 172)
Kroskarmeloza sodowa
Aromat wiśniowy
Aspartam (E 951)
Magnezu stearynian

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blister OPA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku.
Blister OPA/Aluminium/PE + środek pochłaniający wilgoć/HDPE/Aluminium w tekturowym
pudełku.
Opakowanie zawiera 28 tabletek do rozgryzania i żucia.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Ranbaxy (Poland) Sp. z o.o.
ul. Idzikowskiego 16
00-710 Warszawa
Polska

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr: 20544

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 31.08.2012 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 13.07.2018

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 22.02.2024 r.

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.