# Salbutamol WZF

> Salbutamol · 0,5 mg/ml · Roztwór do wstrzykiwań

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Salbutamol WZF
- **Nazwa powszechna:** Salbutamolum
- **Substancja czynna:** [Salbutamol](https://apteka.online/odpowiedniki/salbutamolum)
- **Moc:** 0,5 mg/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Roztwór do wstrzykiwań
- **Droga podania:** dożylna 
domięśniowa 
podskórna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** R03CC02
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 00940
- **Podmiot odpowiedzialny:** Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-obturacyjnych-chorobach-drog-oddechowych/salbutamol-wzf-rozt-wstrz-0-5-mg-ml-zaklady
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-obturacyjnych-chorobach-drog-oddechowych/salbutamol-wzf-rozt-wstrz-0-5-mg-ml-zaklady.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/5947/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/5947/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 10 amp. 1 ml | 5909990094011 | Rp | — | Dobrze dostępny (3/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Salbutamol WZF i w jakim celu się go stosuje?
Salbutamol WZF należy do grupy leków zwanych beta-adrenomimetykami. Powoduje rozkurczenie
mięśni oskrzeli i dróg oddechowych.

Salbutamol WZF w postaci roztworu do wstrzykiwań stosuje się:
- w ciężkich stanach skurczowych dróg oddechowych (np. poważne trudności z oddychaniem
u pacjentów z astmą).

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Salbutamol WZF

Kiedy nie stosować leku Salbutamol WZF
- Jeśli pacjent ma uczulenie na salbutamolu siarczan lub którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6).
- Jeśli pacjentka jest w ciąży krócej niż od 22 tygodni.
- Jeśli u pacjentki występuje choroba niedokrwienna serca lub stwierdzone ryzyko rozwoju
choroby niedokrwiennej serca (choroby charakteryzującej się zmniejszonym ukrwieniem
mięśnia sercowego, które powoduje takie objawy jak ból w klatce piersiowej (dławicę)).
- Jeśli u pacjentki kiedykolwiek wcześniej nastąpiło poronienie podczas pierwszych dwóch
trymestrów ciąż.
- Jeśli pacjentka jest w ciąży oraz u pacjentki lub u dziecka występują pewne choroby lub
zaburzenia, które sprawiają, że przedłużanie czasu trwania ciąży byłoby niebezpieczne (takie
jak ciężkie nadciśnienie tętnicze, zakażenie wewnątrzmaciczne, krwawienie, łożysko w pozycji
blokującej kanał rodny lub odklejające się, albo wewnątrzmaciczne obumarcie płodu).
- Jeśli pacjent choruje na chorobę serca z kołataniem serca (na przykład wada zastawkowa serca)
lub przewlekłą chorobę płuc (na przykład przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedmę płuc),
powodujące zwiększenie ciśnienia krwi w naczyniach płucnych (nadciśnienie płucne).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Salbutamol WZF należy omówić to z lekarzem lub pielęgniarką.

- Jeśli u pacjenta występują wymienione poniżej problemy zdrowotne, powinien powiedzieć
o tym lekarzowi przed zastosowaniem leku:
- choroby serca i zaburzenia krążenia krwi (objawy, takie jak np. ból w klatce piersiowej,
przyspieszone lub nieregularne bicie serca, duszność, wysokie ciśnienie krwi,
przyspieszone tętno), patrz punkt „Kiedy nie stosować leku Salbutamol WZF”,
- nadczynność tarczycy,
- padaczka,
- cukrzyca (zwiększone stężenie cukru we krwi).
- Zachować ostrożność, jeśli Salbutamol WZF jest stosowany jako jedyny lub podstawowy lek
u pacjentów z ciężką lub niestabilną astmą, ponieważ istnieje niebezpieczeństwo wystąpienia
ciężkiego napadu astmy.
- Jeśli u pacjenta podczas stosowania leku Salbutamol WZF wystąpią objawy uczulenia, takie
jak: skurcz oskrzeli, obrzęk gardła lub pojawi się wysypka, pokrzywka na skórze, zwłaszcza
u dzieci, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem - patrz punkt 4. „Możliwe działania
niepożądane”.
- Podczas stosowania leku nie należy bez konsultacji z lekarzem zwiększać dawek oraz częstości
jego przyjmowania.

Salbutamol WZF a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio,
a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

- Leku Salbutamol WZF nie wolno stosować jednocześnie z innymi lekami rozszerzającymi
oskrzela podawanymi doustnie i dożylnie, ponieważ może to wywołać ciężkie działania
niepożądane ze strony układu krążenia, np. przyspieszenie lub nieregularne bicie serca.

- Salbutamol WZF można stosować wyłącznie po konsultacji z lekarzem:
- z lekami stosowanymi z powodu niemiarowej lub zbyt szybkiej akcji serca (takimi jak
digoksyna);
- z lekami blokującymi receptory β-adrenergiczne (takimi jak atenolol lub propranolol),
w tym również w postaci kropli do oczu (np. tymolol), ponieważ może to spowodować
skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą;
- z lekami z grupy pochodnych ksantyn (np. teofilina lub aminofilina);
- z lekami moczopędnymi, zwłaszcza powodującymi wydalanie potasu z organizmu, np.
furosemid;
- z lekami steroidowymi (np. prednizolon);
- z lekami stosowanymi z powodu cukrzycy w celu zmniejszenia stężenia cukru we krwi
(np. insulina, metformina lub glibenklamid);
- z lekami na depresję z grup tzw. inhibitorów monoaminooksydazy oraz
trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych.

W przypadku zaplanowania u pacjenta zabiegu chirurgicznego z zastosowaniem środków znieczulenia
ogólnego lekarz sprawujący opiekę nad pacjentem wstrzyma podawanie leku Salbutamol WZF
6 godzin przed zabiegiem, o ile będzie to możliwe, w celu uchronienia pacjenta przed działaniami
niepożądanymi (np. niemiarową akcją serca).

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Lek hamuje skurcze macicy i może utrudniać poród.
Lekarz może zalecić stosowanie leku Salbutamol WZF w okresie ciąży jedynie w przypadkach, gdy
w jego opinii korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.

Salbutamol prawdopodobnie przenika do mleka kobiecego. Jeśli konieczne jest zastosowanie leku,
pacjentka powinna przerwać karmienie piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie ma danych o wpływie salbutamolu na prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Lek Salbutamol WZF zawiera sód
Lek Salbutamol WZF zawiera 3,55 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdym ml
roztworu. Odpowiada to 0,18% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób
dorosłych.

Lek może być rozcieńczany w 0,9% roztworze NaCl lub w 5% roztworze glukozy. Zawartość sodu
pochodzącego z rozcieńczalnika, powinna być brana pod uwagę w obliczeniu całkowitej zawartości
sodu w przygotowanym rozcieńczeniu leku. W celu uzyskania dokładnej informacji dotyczącej
zawartości sodu w roztworze wykorzystanym do rozcieńczenia leku, należy zapoznać się z ulotką dla
pacjenta stosowanego rozcieńczalnika.

### 3. Jak stosować lek Salbutamol WZF?
- Salbutamol WZF jest podawany przez personel medyczny.
- Lek można podawać podskórnie, domięśniowo lub dożylnie.
- Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta.

Dorośli
Podskórnie lub domięśniowo: 0,5 mg (8 mikrogramów/kg mc.). W razie konieczności dawkę można
powtarzać co 4 godziny.

Dożylnie: wstrzykiwać powoli od 0,25 mg do 0,5 mg (od 4 mikrogramów/kg mc. do
8 mikrogramów/kg mc.).

W razie konieczności dawkę leku można powtórzyć po 15 minutach, najlepiej we wlewie kroplowym
z szybkością 5 mikrogramów/min, kontrolując tętno i ciśnienie tętnicze.

Uwaga: w trakcie stosowania dożylnego wskazane jest podawanie tlenu i potasu.

Lek można stosować również drogą nebulizacji w dawce 2,5 mg do 5 mg (w stanie astmatycznym co
1 do 3 godzin).

Dzieci
Nie ma wystarczających danych, aby określić dawkowanie salbutamolu w postaci roztworu do
wstrzykiwań u dzieci.

Szczegółowe informacje dotyczące dawkowania są zamieszczone w części „Informacje przeznaczone
wyłącznie dla fachowego personelu medycznego”.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku
Po zastosowaniu dawki większej niż zalecana mogą wystąpić: ból w klatce piersiowej, zwiększenie
lub zmniejszenie ciśnienia krwi, przyspieszone bicie serca lub nieregularne bicie serca, nerwowość,
ból głowy, drżenie, drgawki, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zawroty głowy, nudności,
bezsenność. Może wystąpić zmniejszenie stężenia potasu we krwi.

W razie zastosowania większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza,
który zastosuje odpowiednie leczenie.

Pominięcie zastosowania leku Salbutamol WZF
Lek jest stosowany przez personel medyczny, więc pominięcie dawki jest mało prawdopodobne.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli u pacjenta wystąpią pierwsze objawy nadwrażliwości (np. obrzęk twarzy, warg, języka,
gardła, powodujący trudności w oddychaniu lub przełykaniu, skurcz oskrzeli, ostra
niewydolność układu krążenia), należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Objawy takie
występują bardzo rzadko.

Bardzo często (częściej niż u 1 na 10 osób):
- drżenie;
- przyspieszona akcja serca.

Często (rzadziej niż u 1 do 10 osób):
- zmniejszone stężenie potasu we krwi, mogące powodować osłabienie mięśni, wzmożone
pragnienie lub uczucie mrowienia;
- ból głowy;
- mocne bicie serca (kołatanie);
- zmniejszone ciśnienie tętnicze, mogące powodować uczucie „pustki w głowie” lub zawrotu
głowy;
- kurcze mięśni.

Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 osób):
- gromadzenie się płynu w płucach (obrzęk płuc), które może powodować utrudnienie
oddychania.

Rzadko (rzadziej niż u 1 do 1000 osób):
- zwiększone stężenie cukru (glukozy) i (lub) kwasu mlekowego we krwi;
- zaburzenia rytmu serca (w tym migotanie przedsionków, nadkomorowa tachykardia i skurcze
dodatkowe serca), niedokrwienie mięśnia sercowego;
- odmienna niż zwykle lub niemiarowa akcja serca;
- nagłe zaczerwienienie twarzy;
- rozszerzenie obwodowych naczyń krwionośnych.

Bardzo rzadko (występują rzadziej niż u 1 osoby na 10 000):
- nadpobudliwość;
- sztywność mięśni;
- pokrzywka.

Bardzo rzadko u niektórych osób może wystąpić ból w klatce piersiowej (związany z takimi
chorobami serca jak dławica). W przypadku wystąpienia takich objawów, pacjent nie powinien nagle
odstawiać leku, tylko jak najszybciej porozumieć się z lekarzem.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Salbutamol WZF?
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Przechowywać ampułki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem, nie zamrażać.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i ampułce. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Zapis na opakowaniu po skrócie EXP oznacza termin ważności, a po skrócie Lot oznacza numer serii.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Salbutamol WZF
- Substancją czynną leku jest salbutamolu siarczan. Każdy ml roztworu zawiera 0,5 mg
salbutamolu (w postaci salbutamolu siarczanu).
- Pozostałe składniki to: disodu edetynian, sodu chlorek, kwas solny 10% (do ustalenia pH),
woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Salbutamol WZF i co zawiera opakowanie
Salbutamol WZF to bezbarwny, przezroczysty płyn.
Opakowanie zawiera 10 ampułek szklanych o pojemności 1 ml w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański
tel. + 48 22 364 61 01

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

SALBUTAMOL WZF, 0,5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań
Salbutamolum

- Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta.
- Lek podaje się podskórnie, domięśniowo lub dożylnie. Przy podaniu dożylnym wskazana jest
tlenoterapia i suplementacja potasu.
- Lek można rozcieńczyć w 0,9% roztworze NaCl (patrz punkt 2 podpunkt „Lek Salbutamol WZF
zawiera sód”) lub 5% roztworze glukozy. Po rozcieńczeniu, otrzymany roztwór można
przechowywać nie dłużej niż 24 godziny.
- W stanach skurczowych oskrzeli lek szybko (w ciągu 5 minut), lecz krótkotrwale (4 do 6 godzin)
rozkurcza drogi oddechowe.

Instrukcja otwierania ampułki

Przed otwarciem ampułki należy upewnić się, że cały roztwór znajduje się w dolnej części ampułki.
Można delikatnie potrząsnąć ampułką lub postukać w nią palcem, aby ułatwić spłynięcie roztworu.
Na każdej ampułce umieszczono kolorową kropkę (patrz rysunek 1.) jako oznaczenie znajdującego się
poniżej niej punktu nacięcia.
- Aby otworzyć ampułkę należy trzymać ją pionowo, w obu dłoniach, kolorową kropką do siebie -
patrz rysunek 2. Górną część ampułki należy uchwycić w taki sposób, aby kciuk znajdował się
powyżej kolorowej kropki.
- Nacisnąć zgodnie ze strzałką umieszczoną na rysunku 3.
Ampułki są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użycia, należy je otwierać bezpośrednio przed
użyciem. Pozostałą zawartość niezużytego produktu należy zniszczyć zgodnie z obowiązującymi
przepisami.

Rysunek 1 Rysunek 2 Rysunek 3

Dawkowanie

Dorośli
Podskórnie lub domięśniowo: 0,5 mg (8 mikrogramów/kg mc.). W razie konieczności dawkę można
powtarzać co 4 godziny.

Dożylnie: wstrzykiwać powoli od 0,25 mg do 0,5 mg (od 4 mikrogramów/kg mc. do
8 mikrogramów/kg mc.).
Przed podaniem 0,5 mg salbutamolu (1 ml roztworu) można rozcieńczyć do 10 ml wodą do
wstrzykiwań (stężenie po rozcieńczeniu 50 mikrogramów/ml) i podawać po 5 ml rozcieńczonego leku
(250 mikrogramów/5 ml) powoli dożylnie.

W razie konieczności dawkę leku można powtórzyć po 15 minutach, najlepiej we wlewie kroplowym
z szybkością 5 mikrogramów/min, kontrolując tętno i ciśnienie tętnicze.

Uwaga: w trakcie stosowania dożylnego wskazana jest tlenoterapia i suplementacja potasu.

Lek może być stosowany również drogą nebulizacji w dawce 2,5 mg do 5 mg (w stanie astmatycznym
co 1 do 3 godzin).

W ciężkich przypadkach astmy podczas podawania salbutamolu zachodzi konieczność określania
stężenia potasu w surowicy, ponieważ może wystąpić znaczne jego zmniejszenie (szczególnie jeśli
stosowano inne leki, np. metyloksantyny, steroidy, leki moczopędne, środki przeczyszczające).

Dzieci
Nie ma wystarczających danych, aby określić dawkowanie salbutamolu w postaci roztworu do
wstrzykiwań u dzieci.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

SALBUTAMOL WZF, 0,5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każdy ml roztworu zawiera 0,5 mg salbutamolu (Salbutamolum) w postaci salbutamolu siarczanu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sód 3,55 mg/ml

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do wstrzykiwań

Bezbarwny, przezroczysty płyn

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Ciężkie stany skurczowe dróg oddechowych

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Produkt można podawać podskórnie, domięśniowo lub dożylnie.

Dawkowanie

Dorośli
Podskórnie lub domięśniowo: 0,5 mg (8 mikrogramów/kg mc.). W razie konieczności dawkę można
powtarzać co 4 godziny.

Dożylnie: wstrzykiwać powoli od 0,25 mg do 0,5 mg (od 4 mikrogramów/kg mc. do
8 mikrogramów/kg mc.).
Przed podaniem 0,5 mg salbutamolu (1 ml roztworu) można rozcieńczyć do 10 ml wodą do
wstrzykiwań (stężenie po rozcieńczeniu 50 mikrogramów/ml) i podawać po 5 ml rozcieńczonego leku
(250 mikrogramów/5 ml) powoli dożylnie.

W razie konieczności dawkę produktu można powtórzyć po 15 minutach, najlepiej we wlewie
kroplowym z szybkością 5 mikrogramów/min., kontrolując tętno i ciśnienie tętnicze.
Produkt można rozcieńczać 0,9% roztworem NaCl lub 5% roztworem glukozy - okres trwałości
takiego roztworu wynosi 24 godziny.

Uwaga: w trakcie stosowania dożylnego wskazana jest tlenoterapia i suplementacja potasu.

Produkt może być stosowany również drogą nebulizacji w dawce 2,5 mg do 5 mg (w stanie
astmatycznym co 1 do 3 godzin).

Dzieci
Nie ma wystarczających danych, aby określić dawkowanie salbutamolu w postaci roztworu do
wstrzykiwań u dzieci.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na salbutamolu siarczan lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.

Stosowanie produktu Salbutamol WZF jest przeciwwskazane w następujących stanach:
- W każdej sytuacji występującej przed 22. tygodniem ciąży.
- W terapii tokolitycznej u pacjentek z uprzednio występującą chorobą niedokrwienną serca lub
u pacjentek z istotnymi czynnikami ryzyka niedokrwiennej choroby serca.
- W sytuacji poronienia zagrażającego w 1. i 2. trymestrze ciąży.
- W każdym stanie (chorobie) matki lub płodu, w których przedłużanie trwania ciąży stanowi
zagrożenie, np. ciężka toksemia (zatrucie ciążowe), zakażenie wewnątrzmaciczne, krwawienie
z pochwy wynikające z łożyska przodującego, rzucawki lub ciężkiego stanu
przedrzucawkowego, przedwczesnego oddzielenia łożyska lub ucisku pępowiny.
- Wewnątrzmaciczne obumarcie płodu, stwierdzona letalna wada wrodzona rozwojowa lub
letalna malformacja chromosomalna.

Produkt Salbutamol WZF jest również przeciwwskazany w przypadku wszelkich uprzednio
występujących u pacjentów stanów, w których stosowanie β-mimetyku powodowałoby działania
niepożądane, np. nadciśnienie płucne oraz zaburzenia czynności serca, takie jak kardiomiopatia
przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu lub wszelkiego rodzaju zwężenie drogi odpływu z lewej
komory, np. zwężenie zastawki aortalnej.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Leków rozszerzających oskrzela nie należy stosować jako jedynych lub podstawowych leków
u pacjentów z ciężką lub niestabilną astmą. Tacy pacjenci wymagają regularnej kontroli, w tym
przeprowadzania testów oceniających czynność płuc, ponieważ istnieje u nich niebezpieczeństwo
wystąpienia ciężkiego napadu astmy, a nawet zgonu. W przypadku tej grupy pacjentów, lekarz
powinien rozważyć zastosowanie doustnych kortykosteroidów i (lub) maksymalnej dawki
kortykosteroidów w postaci inhalacji.

Dawki oraz częstość podawania salbutamolu można zwiększać tylko w przypadkach, gdy lekarz uzna,
że jest to konieczne.

Pacjenci otrzymujący salbutamol w postaci iniekcji mogą także stosować krótko działające wziewne
leki rozszerzające oskrzela w celu złagodzenia objawów. Zwiększone zużycie leków rozszerzających
oskrzela, w tym krótko działających leków z grupy agonistów receptorów β-adrenergicznych świadczy
o pogorszeniu przebiegu astmy. W takiej sytuacji należy ponownie ocenić stan pacjenta i rozważyć
zwiększenie dawki dotychczas stosowanych wziewnie kortykosteroidów lub zastosowanie
kortykosteroidów doustnie.

Ostrożność jest niezbędna podczas stosowania salbutamolu u chorych na padaczkę oraz u pacjentów
z nadmierną reakcją na aminy sympatykomimetyczne.

Z podawaniem agonistów receptorów β-adrenergicznych jest związane zwiększenie stężenia glukozy
we krwi. Z tego względu należy monitorować stężenia glukozy oraz kwasu mlekowego we krwi
u pacjentów z cukrzycą oraz odpowiednio dostosowywać leczenie przeciwcukrzycowe tak, aby
zaspokoić potrzeby pacjenta z cukrzycą (patrz punkt 4.5).

U pacjentów z nadczynnością tarczycy produkt Salbutamol WZF należy stosować wyłącznie
z zachowaniem ostrożności, po wnikliwej ocenie korzyści i zagrożeń związanych z leczeniem.

Podczas terapii z użyciem leków z grupy agonistów receptorów β-adrenergicznych, zwłaszcza
podawanych parenteralnie lub metodą nebulizacji może wystąpić ciężka hipokaliemia. Szczególną
ostrożność zaleca się w przypadku ciężkiej astmy, ponieważ hipokaliemię może nasilać hipoksja oraz
jednoczesne leczenie pochodnymi ksantyny, steroidami i lekami moczopędnymi. W takich
przypadkach należy monitorować stężenie potasu.

Ciężkie zaostrzenia astmy należy leczyć standardowymi metodami.

Zastosowanie salbutamolu w postaci iniekcji w leczeniu ciężkiego skurczu dróg oddechowych może
być niewystarczające i może wymagać leczenia kortykosteroidami. Jeżeli jest to możliwe,
jednocześnie z salbutamolem należy zastosować tlenoterapię (patrz punkt 4.5).

Salbutamol, tak jak inne β-adrenomimetyki, może powodować pobudzenie układu współczulnego,
ujawniające się m.in. kołataniem serca, wzrostem ciśnienia tętniczego, przyspieszeniem tętna oraz
zmianami w EKG (spłaszczenie załamka T, wydłużenie odstępu QTc, skrócenie odcinka ST).

Ze względu na możliwość nadmiernego pobudzenia układu współczulnego, salbutamol należy
ostrożnie stosować u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza z chorobą
niedokrwienną serca, zaburzeniami rytmu i nadciśnieniem tętniczym.
Ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu krążenia, w przypadku
zwiększającego się zapotrzebowania na β-adrenomimetyki w przebiegu astmy oskrzelowej należy
przeanalizować dotychczasowy sposób leczenia i ewentualnie zastąpić β-adrenomimetyki innymi
lekami.
W badaniach po wprowadzeniu do obrotu oraz opublikowanej literaturze stwierdzono rzadko
występujące przypadki choroby niedokrwiennej serca związane ze stosowaniem salbutamolu. Pacjenci
z współistniejącą ciężką chorobą serca (np. chorobą niedokrwienną serca, z zaburzeniami rytmu serca
lub ciężką niewydolnością serca), którzy otrzymują salbutamol ze wskazań oddechowych powinni być
uprzedzeni o konieczności zasięgnięcia porady lekarskiej w przypadku wystąpienia bólu w klatce
piersiowej lub innych objawów mogących świadczyć o pogorszeniu się choroby serca.

W rzadkich przypadkach nadwrażliwości na salbutamol może wystąpić pokrzywka, obrzęk
naczynioruchowy, wysypka, skurcz oskrzeli oraz obrzęk głośni. Jeśli wystąpi skurcz oskrzeli, leczenie
salbutamolem należy przerwać.

Produkt leczniczy zawiera 3,55 mg sodu na każdy ml roztworu co odpowiada 0,18% zalecanej przez
WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

Produkt może być rozcieńczany w 0,9% roztworze NaCl lub w 5% roztworze glukozy. Zawartość
sodu pochodzącego z rozcieńczalnika, powinna być brana pod uwagę w obliczeniu całkowitej
zawartości sodu w przygotowanym rozcieńczeniu produktu. W celu uzyskania dokładnej informacji
dotyczącej zawartości sodu w roztworze wykorzystanym do rozcieńczenia produktu, należy zapoznać
się z charakterystyką produktu leczniczego stosowanego rozcieńczalnika.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nie należy stosować jednocześnie innych leków adrenomimetycznych w postaci doustnej lub
wstrzykiwań, ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych ze strony układu
krążenia. W wyjątkowych przypadkach dopuszczalne jest natomiast ostrożne jednoczesne
zastosowanie wziewnych postaci β-adrenomimetyków. Zastosowanie takie jest dopuszczalne jedynie
w wyjątkowych przypadkach. Jeśli zachodzi konieczność regularnego stosowania tego typu terapii
skojarzonej, należy zastąpić β-adrenomimetyki innymi lekami.

Ze względu na dodatkowe działanie przeciwnadciśnieniowe, podczas stosowania anestetyków
halogenowych występuje zahamowanie czynności skurczowej macicy z ryzykiem wystąpienia
krwawienia; ponadto, podczas interakcji z anestetykami halogenowymi obserwowano poważne
komorowe zaburzenia rytmu ze względu na zwiększoną reaktywność mięśnia sercowego. W każdym

przypadku, w którym jest to możliwe, stosowanie leku należy przerwać co najmniej 6 godzin przed
zastosowaniem jakiegokolwiek planowego znieczulenia z użyciem anestetyków halogenowych.

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów stosujących trójpierścieniowe leki
przeciwdepresyjne i inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) oraz w ciągu 2 tygodni po zaprzestaniu
stosowania tych leków, ponieważ mogą nasilać działanie salbutamolu na układ sercowo-naczyniowy.

Wiadomo, że kortykosteroidy zwiększają stężenie glukozy we krwi oraz mogą prowadzić
do zmniejszenia stężenia potasu w surowicy; dlatego ich stosowanie z agonistami receptorów
β-adrenergicznych należy podejmować ostrożnie, prowadząc ciągłe monitorowanie stanu pacjenta
ze względu na zwiększone ryzyko hiperglikemii oraz hipokaliemii (patrz punkt 4.4).

Z podawaniem agonistów receptorów β-adrenergicznych związane jest zwiększenie stężenia glukozy
we krwi, które może być interpretowane jako działanie zmniejszające skuteczność leczenia lekami
przeciwcukrzycowymi; z tego względu u pacjentów może być konieczne indywidualne dostosowanie
terapii przeciwcukrzycowej (patrz punkt 4.4).

Salbutamol i β-adrenolityki działają antagonistycznie i nie należy ich jednocześnie stosować.
β-adrenolityki mogą spowodować skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą. Jeśli nie można zastosować
innych leków, stosując β-adrenolityki i salbutamol u osób np. w zawale serca, należy zachować
szczególną ostrożność.

Ze względu na działanie hipokaliemiczne agonistów receptorów β-adrenergicznych równoczesne
podawanie leków zmniejszających zawartość potasu w surowicy, o których wiadomo, że zwiększają
ryzyko wystąpienia hipokaliemii, takich jak: leki moczopędne, digoksyna, metyloksantyny oraz
kortykosteroidy, należy stosować z ostrożnością, po dokonaniu dokładnej oceny korzyści i zagrożeń,
ze szczególnym uwzględnieniem zwiększonego ryzyka zaburzeń rytmu serca wynikających
z hipokaliemii.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Salbutamol w dawkach znacznie większych od dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi powoduje
zaburzenia rozwojowe u zwierząt, zwłaszcza dotyczące rozwoju kostnego (rozszczep podniebienia,
niecałkowite zamknięcie jamy czaszki).
Doniesienia o zaburzeniach rozwojowych u potomstwa kobiet zażywających salbutamol podczas ciąży
są rzadkie, a związek przyczynowy z zażywaniem salbutamolu nie został udowodniony. Jednak ze
względu na to, że nie wykonano odpowiednio liczebnych kontrolowanych obserwacji u kobiet
w ciąży, produkt może być stosowany w tym okresie jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza
korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.

Stosowanie salbutamolu w okresie porodu
Produkt może hamować czynność skurczową macicy. Stosowanie salbutamolu w czasie porodu jest
dopuszczalne tylko w razie bezwzględnej konieczności.

Karmienie piersią
Ponieważ salbutamol prawdopodobnie przenika do mleka kobiecego, nie zaleca się stosowania tego
leku u kobiet karmiących piersią, chyba że w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad
potencjalnym zagrożeniem dla dziecka. W takich sytuacjach zaleca się jednak zastosowanie
salbutamolu w postaci inhalacji, aczkolwiek nie można również wykluczyć szkodliwego wpływu leku
na noworodka.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Brak danych o wpływie produktu na prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Najczęściej występujące działania niepożądane produktu Salbutamol WZF są skorelowane z jego
β-mimetyczną aktywnością farmakologiczną i mogą być ograniczone lub można ich uniknąć poprzez
dokładne monitorowanie parametrów hemodynamicznych, takich jak ciśnienie tętnicze oraz częstość
akcji serca, a także odpowiednie modyfikowanie stosowanej dawki leku. Działania te zwykle ustępują
wraz z zaprzestaniem stosowania produktu.

Działania niepożądane uszeregowano w następujący sposób:
Bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko
(≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000, w tym pojedyncze przypadki).

Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko: reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, skurcz oskrzeli,
niedociśnienie tętnicze, zapaść.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: hipokaliemia.
Rzadko: hiperglikemia.
Podczas terapii produktami z grupy agonistów receptora β może wystąpić potencjalnie ciężka
hipokaliemia.

Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: drżenie.
Często: ból głowy.
Bardzo rzadko: nadpobudliwość.

Zaburzenia serca
Bardzo często: częstoskurcz (tachykardia).
Często: kołatanie serca, zmniejszenie ciśnienia tętniczego rozkurczowego.
Rzadko: zaburzenia rytmu serca (w tym migotanie przedsionków, nadkomorowe zaburzenia rytmu
serca, skurcze dodatkowe serca), niedokrwienie mięśnia sercowego.

Zaburzenia naczyniowe
Często: niedociśnienie tętnicze
Rzadko: rozszerzenie obwodowych naczyń krwionośnych.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często: obrzęk płuc.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często: kurcze mięśni.
Bardzo rzadko: sztywność mięśni.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy przedawkowania salbutamolu są wynikiem nadmiernego pobudzenia receptora β oraz
nasilenia objawów niepożądanych wymienionych w punkcie 4.8. Może wystąpić: ból dławicowy,
drgawki, nadciśnienie tętnicze lub obniżenie ciśnienia tętniczego, tachykardia do 200 uderzeń/min.,
zaburzenia rytmu serca, nerwowość, ból głowy, drżenie, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zawroty
głowy, kołatanie serca, nudności, bezsenność. Może wystąpić hipokaliemia.
Należy zastosować leczenie podtrzymujące i objawowe. Wskazane jest zastosowanie
kardioselektywnych β-adrenolityków, np. metoprololu, jednak należy zachować ostrożność ze
względu na możliwość wystąpienia skurczu oskrzeli.
Znaczenie hemodializy jest wątpliwe.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki działające na receptory adrenergiczne do stosowania ogólnego;
selektywni agoniści receptorów β2-adrenergicznych, kod ATC: R03CC02

Salbutamol jest lekiem beta-sympatykomimetycznym o działaniu głównie na receptory β2.
W leczniczych dawkach działa na receptory znajdujące się w oskrzelach, postać iniekcyjna wykazuje
krótkie działanie rozkurczające drogi oddechowe (4 do 6 godzin) z szybkim początkiem działania
(w ciągu 5 minut).
Działanie β2-mimetyków, w tym salbutamolu, jest przynajmniej częściowo związane z pobudzeniem
cyklazy adenylanowej, katalizującej konwersję ATP do cyklicznego 3',5'-AMP. Zwiększone stężenie
3',5'-AMP prowadzi do rozkurczu mięśni gładkich, w tym oskrzeli. Ponadto uważa się, że zwiększenie
stężenia cyklicznego 3',5'-AMP hamuje wydzielanie mediatorów natychmiastowej reakcji alergicznej,
zwłaszcza z komórek tucznych.
W większości kontrolowanych badań klinicznych wykazano, że salbutamol, w porównaniu
z izoproterenolem, działa silniej na oskrzela, jednocześnie słabiej pobudzając układ sercowonaczyniowy. Lek działa dłużej od izoproterenolu, ponieważ nie jest wychwytywany zwrotnie ze
szczeliny synaptycznej, nie jest też metabolizowany przez katecholo-O-metylotransferazę (COMT).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Okres półtrwania salbutamolu podanego dożylnie wynosi 4 do 6 godzin.
Salbutamol wydalany jest głównie w moczu, częściowo w postaci niezmienionej, a częściowo po
przemianie do nieaktywnego metabolitu, 4’-O-siarczanu. Niewielka ilość wydala się z kałem.
Większa część dawki salbutamolu podawanego dożylnie, doustnie lub metodą inhalacji jest wydalana
w ciągu 72 godzin. Salbutamol wiąże się z białkami osocza w ilości powyżej 10%.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały sporadyczne występowanie mięśniaków gładkich
krezki jelita związane z zastosowaniem dużej dawki.
Salbutamol podawany myszom przez 18 miesięcy w dawce do 500 mg/kg mc. nie powodował
rozwoju nowotworów.
W teście Amesa nie wykazano mutagennego działania salbutamolu.
Badania przeprowadzone na szczurach wykazały, że salbutamol nie wpływa na płodność.
U myszy i szczurów LD50 salbutamolu jest większa niż 2000 mg/kg mc.
W badaniach na zwierzętach stwierdzono, że jednoczesne stosowanie salbutamolu i metyloksantyny
prowadzi do zwiększenia częstości zaburzeń rytmu oraz nagłych zgonów (histologicznie stwierdzono
martwicę mięśnia sercowego). Kliniczne znaczenie tych obserwacji nie jest znane, jednak należy
zachować ostrożność.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Disodu edetynian
Sodu chlorek
Kwas solny 10% (do ustalenia pH)
Woda do wstrzykiwań

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata
Okres trwałości po rozcieńczeniu 0,9% roztworem NaCl lub 5% roztworem glukozy wynosi
24 godziny.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Przechowywać ampułki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem, nie zamrażać.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Ampułki szklane w tekturowym pudełku
10 ampułek po 1 ml

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Instrukcja otwierania ampułki

Przed otwarciem ampułki należy upewnić się, że cały roztwór znajduje się w dolnej części ampułki.
Można delikatnie potrząsnąć ampułką lub postukać w nią palcem, aby ułatwić spłynięcie roztworu.
Na każdej ampułce umieszczono kolorową kropkę (patrz rysunek 1.) jako oznaczenie znajdującego się
poniżej niej punktu nacięcia.
- Aby otworzyć ampułkę należy trzymać ją pionowo, w obu dłoniach, kolorową kropką do siebie -
patrz rysunek 2. Górną część ampułki należy uchwycić w taki sposób, aby kciuk znajdował się
powyżej kolorowej kropki.
- Nacisnąć zgodnie ze strzałką umieszczoną na rysunku 3.
Ampułki są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użycia, należy je otwierać bezpośrednio przed
użyciem. Pozostałą zawartość niezużytego produktu należy zniszczyć zgodnie z obowiązującymi
przepisami.

Rysunek 1 Rysunek 2 Rysunek 3

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr R/0940

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 28.02.1991 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 19.12.2012 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.