# Symbicort Turbuhaler

> Budezonid + Formoterol · \(160 mcg + 4,5 mcg\)/dawkę inh. · Proszek do inhalacji

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Symbicort Turbuhaler
- **Nazwa powszechna:** Budesonidum + Formoteroli fumaras dihydricus
- **Substancja czynna:** [Budezonid + Formoterol](https://apteka.online/odpowiedniki/budesonidum)
- **Moc:** \(160 mcg + 4,5 mcg\)/dawkę inh.
- **Postać farmaceutyczna:** Proszek do inhalacji
- **Droga podania:** wziewna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** R03AK07
- **Liczba opakowań:** 10
- **Numer pozwolenia:** 18334
- **Podmiot odpowiedzialny:** AstraZeneca AB
- **Producent:** AstraZeneca AB, Szwecja
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-obturacyjnych-chorobach-drog-oddechowych/symbicort-turbuhaler-proszek-do-inhalacji-160-mcg-4-5-mcg-dawke-inh-astrazeneca
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-obturacyjnych-chorobach-drog-oddechowych/symbicort-turbuhaler-proszek-do-inhalacji-160-mcg-4-5-mcg-dawke-inh-astrazeneca.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/24945/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/24945/characteristic

## Dostępne opakowania (10)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 inhalator 120 dawek | 5909990873074 | Rp | 127,53 zł (dopłata od 36,84 zł) | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 inhalator 60 dawek | 5909990873029 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 inhalatorów 60 dawek | 5909990873050 | Rp | — | Brak danych | — |
| 18 inhalatorów 60 dawek | 5909990873067 | Rp | — | Brak danych | — |
| 2 inhalatory 60 dawek | 5909990873036 | Rp | — | Brak danych | — |
| 3 inhalatory 60 dawek | 5909990873043 | Rp | — | Brak danych | — |
| 10 inhalatorów 120 dawek | 5909990873104 | Rp | — | Brak danych | — |
| 18 inhalatorów 120 dawek | 5909990873135 | Rp | — | Brak danych | — |
| 2 inhalatory 120 dawek | 5909990873081 | Rp | — | Brak danych | — |
| 3 inhalatory 120 dawek | 5909990873098 | Rp | — | Brak danych | — |

## Leki refundowane

### 1 inhalator 120 dawek — EAN 5909990873074

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Astma; Przewlekła obturacyjna choroba płuc; Eozynofilowe zapalenie oskrzeli | ryczałt | 127,53 zł | 36,84 zł | 90,69 zł | 93,89 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Symbicort Turbuhaler i w jakim celu się go stosuje?
Lek Symbicort Turbuhaler jest lekiem w inhalatorze, który jest stosowany w leczeniu astmy
u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 do 17 lat. Jest także stosowany w leczeniu objawów
przewlekłego obturacyjnego zapalenia płuc (POChP) u dorosłych w wieku 18 lat i powyżej. Zawiera
on dwie różne substancje lecznicze: budezonid oraz formoterolu fumaran dwuwodny.
• Budezonid należy do grupy leków nazywanych kortykosteroidami. Lek działa przez zmniejszanie
i zapobieganie obrzękowi i stanowi zapalnemu w płucach.
• Formoterolu fumaran dwuwodny należy do grupy leków nazywanych długo działającymi
agonistami receptorów beta2-adrenergicznych lub lekami rozszerzającymi oskrzela. Jego działanie
polega na rozkurczeniu mięśni w drogach oddechowych, co umożliwia łatwiejsze oddychanie.

Astma
Lek Symbicort Turbuhaler może być zalecony do leczenia astmy na dwa różne sposoby.

a) Niektórym pacjentom zalecane są dwa leki w inhalatorach przeciwko astmie: lek Symbicort
Turbuhaler i osobny lek stosowany doraźnie.
• Symbicort Turbuhaler jest stosowany codziennie. Jego stosowanie pomaga zapobiegać
występowaniu objawów astmy.
• Inhalator do doraźnego użycia jest stosowany w przypadku wystąpienia objawów astmy, aby
ułatwić oddychanie.

b) Niektórym pacjentom lek Symbicort Turbuhaler jest zalecany jako jedyny lek w inhalatorze
przeciwko astmie.
• Symbicort Turbuhaler jest stosowany codziennie. Jego stosowanie pomaga zapobiegać
występowaniu objawów astmy.
• Lek Symbicort Turbuhaler jest stosowany również, gdy potrzebne są dodatkowe dawki w celu
złagodzenia objawów astmy i ułatwienia oddychania oraz, jeśli uzgodniono to z lekarzem,
również w celu zapobiegania wystąpieniu objawów astmy (na przykład podczas wysiłku

fizycznego lub narażenia na alergeny). Osoby te nie wymagają osobnego inhalatora stosowanego
doraźnie.

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP)
Symbicort Turbuhaler można także stosować do leczenia objawów POChP u osób dorosłych. POChP
jest przewlekłą chorobą dróg oddechowych w płucach, która często jest spowodowana paleniem
papierosów.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Symbicort Turbuhaler

Kiedy nie stosować leku Symbicort Turbuhaler:
• jeśli pacjent ma uczulenie na budezonid, formoterol lub na inny składnik tego leku (wymieniony
w punkcie 6) – laktozę (która zawiera małe ilości białka mleka).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Symbicort Turbuhaler, należy porozmawiać z lekarzem lub
farmaceutą, jeśli u pacjenta występuje:
• cukrzyca.
• zakażenie płuc.
• wysokie ciśnienie tętnicze lub kiedykolwiek w przeszłości występowały choroby serca (w tym
zaburzenia rytmu serca, bardzo szybka akcja serca, zwężenie tętnic lub niewydolność serca).
• zaburzenia czynności tarczycy lub nadnerczy.
• małe stężenie potasu we krwi.
• ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
Jeśli u pacjenta wystąpi nieostre widzenie lub inne zaburzenia widzenia, należy skontaktować się
z lekarzem.

Symbicort Turbuhaler a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Szczególnie należy poinformować lekarza lub farmaceutę o stosowaniu któregokolwiek
z następujących leków:
• leki blokujące receptory β-adrenergiczne (takie jak atenolol lub propranolol, stosowane w leczeniu
nadciśnienia tętniczego), również w postaci kropli do oczu (takie jak tymolol stosowany w
leczeniu jaskry).
• leki stosowane w przypadku przyspieszonej lub niemiarowej czynności serca (takie jak
chinidyna).
• leki, takie jak digoksyna, często stosowane w leczeniu niewydolności serca.
• leki moczopędne (takie jak furosemid), stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
• steroidy stosowane doustnie (takie jak prednizolon).
• pochodne ksantyny (np. teofilina lub aminofilina). Są to leki często stosowane w leczeniu astmy.
• inne leki rozszerzające oskrzela (takie jak salbutamol).
• trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (takie jak amitryptylina) oraz lek przeciwdepresyjny
nefazodon.
• leki z grupy fenotiazyny (takie jak chloropromazyna i prochlorperazyna).
• leki nazywane inhibitorami proteazy HIV (np. rytonawir) stosowane w leczeniu zakażenia HIV.
• leki stosowane w zakażeniach (takie jak ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol,
klarytromycyna i telitromycyna).
• leki stosowane w chorobie Parkinsona (np. lewodopa).
• leki stosowane w chorobach tarczycy (np. lewotyroksyna).

Osoba przyjmująca którykolwiek z wymienionych leków lub mająca wątpliwości co do stosowania
innych leków, powinna skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku
Symbicort Turbuhaler.

Należy także poinformować lekarza lub farmaceutę o planowanym poddaniu się znieczuleniu
ogólnemu w związku z zabiegiem chirurgicznym lub stomatologicznym.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
• Jeżeli pacjentka jest w ciąży lub planuje ciążę, powinna powiedzieć o tym lekarzowi przed
zastosowaniem leku Symbicort Turbuhaler; nie należy stosować leku Symbicort Turbuhaler bez
zalecenia lekarza.
• Jeżeli pacjentka leczona lekiem Symbicort Turbuhaler zajdzie w ciążę, nie powinna przerywać
przyjmowania leku Symbicort Turbuhaler, lecz powinna niezwłocznie skontaktować się
z lekarzem prowadzącym.
• Pacjentka karmiąca piersią powinna porozmawiać z lekarzem prowadzącym przed rozpoczęciem
stosowania leku Symbicort Turbuhaler.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Symbicort Turbuhaler nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia
pojazdów, posługiwania się narzędziami i obsługiwania maszyn.

Symbicort Turbuhaler zawiera laktozę
Symbicort Turbuhaler zawiera laktozę (rodzaj cukru). Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję
niektórych cukrów, należy porozmawiać z lekarzem przed zastosowaniem tego leku. Ilość laktozy
znajdująca się w jednej dawce tego leku zazwyczaj nie powoduje objawów u pacjentów
z nietolerancją laktozy.
Laktoza będąca substancją pomocniczą zawiera małe ilości białek mleka, które mogą wywoływać
reakcje alergiczne.

### 3. Jak stosować lek Symbicort Turbuhaler?
• Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
• Ważne jest, aby stosować lek Symbicort Turbuhaler codziennie, nawet jeśli w danym czasie nie
występują u pacjenta objawy astmy lub POChP.
• Jeśli Symbicort Turbuhaler stosowany jest w leczeniu astmy, lekarz będzie regularnie kontrolował
nasilenie objawów astmy.

Jeśli pacjent stosuje steroidy w postaci tabletek na astmę lub POChP, wprowadzając lek Symbicort
Turbuhaler lekarz może zmniejszyć liczbę przyjmowanych tabletek doustnych steroidów. Jeśli pacjent
stosuje doustne steroidy w postaci tabletek przez dłuższy czas, lekarz może od czasu do czasu zalecić
wykonanie badań krwi. Po zmniejszeniu dawki doustnych steroidów pacjent może poczuć się gorzej, a
nawet mogą nasilić się u niego objawy ze strony układu oddechowego. Mogą wystąpić objawy, takie
jak zatkany nos, katar, osłabienie lub bóle mięśni lub stawów i wysypka (wyprysk). Jeśli którekolwiek
z wymienionych objawów niepokoją pacjenta lub wystąpią objawy, takie jak ból głowy, zmęczenie,
nudności lub wymioty, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Konieczne może być
zastosowanie innych leków, jeśli wystąpią objawy alergii lub zapalenia stawów. Jeśli pacjent ma
wątpliwości dotyczące dalszego stosowania leku Symbicort Turbuhaler, powinien skonsultować się
z lekarzem.

Lekarz może rozważyć dodanie steroidów w postaci tabletek do zwykle stosowanego leczenia
w okresach stresu (np. zakażenie w obrębie klatki piersiowej lub przed zabiegiem chirurgicznym).

Ważne informacje dotyczące objawów astmy lub POChP
Jeżeli podczas stosowania leku Symbicort Turbuhaler u pacjenta wystąpi duszność lub świsty, należy
kontynuować stosowanie leku Symbicort Turbuhaler, lecz jak najszybciej skontaktować się
z lekarzem, ponieważ może być konieczne zastosowanie dodatkowego leczenia.

Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeżeli:
• u pacjenta wystąpiły trudności w oddychaniu lub często budzi się w nocy z powodu napadu astmy.
• pacjent ma uczucie ucisku w klatce piersiowej rano po wstaniu lub uczucie ucisku w klatce
piersiowej utrzymuje się dłużej niż zwykle.
• Wymienione objawy mogą oznaczać niedostateczną kontrolę astmy lub POChP i może być
konieczne natychmiastowe zastosowanie innego lub dodatkowego leczenia.

Astma
Symbicort Turbuhaler może być stosowany do leczenia astmy na dwa różne sposoby. Dawka
i częstość stosowania leku Symbicort Turbuhaler zależy od zaleconego sposobu stosowania leku.
a) Jeżeli lekarz zalecił stosowanie leku Symbicort Turbuhaler oraz dodatkowego osobnego
inhalatora do stosowania doraźnie, należy przeczytać zalecenia w sekcji poniżej oznaczonej
symbolem „a) Stosowanie leku Symbicort Turbuhaler i dodatkowego inhalatora używanego
doraźnie”.
b) Jeżeli lekarz zalecił stosowanie leku Symbicort Turbuhaler jako jedynego leku wziewnego,
należy przeczytać zalecenia oznaczone symbolem „b) Stosowanie leku Symbicort Turbuhaler
jako jedynego inhalatora w astmie”.

a) Stosowanie leku Symbicort Turbuhaler i dodatkowego inhalatora używanego doraźnie
Stosować lek Symbicort Turbuhaler codziennie. Stosowanie leku Symbicort Turbuhaler pomaga
zapobiegać występowaniu objawów astmy.

Dorośli (osoby w wieku od 18 lat)
• Zazwyczaj stosowana dawka leku to 1 lub 2 inhalacje dwa razy na dobę.
• Lekarz może zwiększyć dawkę do 4 inhalacji dwa razy na dobę.
• W przypadku dobrej kontroli objawów, lekarz może zalecić przyjmowanie leku raz na dobę.

Młodzież (w wieku od 12 do 17 lat)
• Zazwyczaj stosowana dawka leku to 1 lub 2 inhalacje dwa razy na dobę.
• W przypadku dobrej kontroli objawów, lekarz może zalecić przyjmowanie leku raz na dobę.
Dla dzieci w wieku od 6 do 11 lat dostępny jest lek Symbicort Turbuhaler o mniejszej mocy.

Lek Symbicort Turbuhaler nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 6 lat.

Podczas leczenia lekarz będzie pomagał pacjentowi we właściwym leczeniu astmy. Lekarz ustali
najmniejszą dawkę, która zapewnia opanowanie objawów astmy. Nie należy zmieniać dawki lub
przerywać stosowania leku Symbicort Turbuhaler bez konsultacji z lekarzem.

W przypadku wystąpienia objawów astmy należy zastosować dodatkowy inhalator do
stosowania doraźnego. Pacjent powinien zawsze mieć przy sobie dodatkowy inhalator do stosowania
doraźnego. Nie należy stosować leku Symbicort Turbuhaler w leczeniu objawów astmy – służy do
tego dodatkowy inhalator do stosowania doraźnego.

b) Stosowanie leku Symbicort Turbuhaler jako jedynego inhalatora w astmie
Lek Symbicort Turbuhaler należy stosować w ten sposób wyłącznie, jeżeli tak zalecił lekarz i tylko
u osób w wieku 12 lat i starszych.

Lek Symbicort Turbuhaler należy stosować codziennie. Pomaga to zapobiegać występowaniu
objawów astmy. Lek można przyjmować w następujący sposób:
• 1 inhalacja rano oraz 1 inhalacja wieczorem
lub
• 2 inhalacje rano
lub
• 2 inhalacje wieczorem.

Lekarz może zwiększyć dawkowanie do 2 inhalacji dwa razy na dobę.

Należy stosować lek Symbicort Turbuhaler również jako „inhalator doraźny” w celu leczenia
objawów astmy oraz w celu zapobiegania wystąpieniu objawów astmy (na przykład podczas wysiłku
fizycznego lub narażenia na alergeny).
• W przypadku wystąpienia objawów astmy należy przyjąć 1 inhalację i odczekać kilka minut.
• Jeżeli pacjent nie poczuje się lepiej, powinien przyjąć jeszcze jedną inhalację.
• Nie należy jednorazowo przyjmować więcej niż 6 inhalacji.

Należy zawsze mieć przy sobie inhalator Symbicort Turbuhaler i stosować go w razie potrzeby.

Całkowita dawka dobowa większa niż 8 inhalacji nie jest zwykle potrzebna. Lekarz może jednak
zalecić stosowanie do 12 inhalacji na dobę przez określony czas.

Jeżeli pacjent regularnie wymaga stosowania 8 lub więcej inhalacji na dobę, należy skontaktować się z
lekarzem. Może być konieczna zmiana leczenia.

Nie należy stosować więcej niż 12 inhalacji na dobę.

W przypadku wystąpienia objawów astmy podczas wysiłku fizycznego, należy zastosować lek
Symbicort Turbuhaler w sposób opisany powyżej. Ważne jest omówienie z lekarzem stosowania leku
Symbicort Turbuhaler w celu zapobiegania wystąpieniu objawów astmy; jak często pacjent wykonuje
większy wysiłek fizyczny lub jak często narażony jest na alergeny, co może wpływać na przepisane
leczenie.

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP)
• Do stosowania jedynie u osób dorosłych (w wieku 18 lat i starszych).
• Zazwyczaj stosowana dawka to 2 inhalacje dwa razy na dobę.

Pacjentom chorym na POChP, lekarz prowadzący może przepisać również inne leki rozszerzające
oskrzela, na przykład leki przeciwcholinergiczne (takie jak bromek tiotropiowy oraz bromek
ipratropiowy).

Przygotowywanie inhalatora Symbicort Turbuhaler do pierwszego użycia
Przed pierwszym użyciem nowego inhalatora Symbicort Turbuhaler, należy przygotować go do
użycia w sposób następujący:
• Odkręcić i zdjąć nakrętkę inhalatora. Podczas odkręcania można usłyszeć charakterystyczny
turkoczący dźwięk.
• Inhalator Symbicort Turbuhaler należy trzymać pionowo, czerwonym pokrętłem do dołu.
• Przekręcić czerwone pokrętło w jedną stronę do oporu, następnie przekręcić je do oporu
w przeciwnym kierunku (kierunek, od którego rozpoczyna się przekręcanie pokrętła nie ma
znaczenia). Będzie słychać charakterystyczny dźwięk (klik). Nie ma znaczenia, czy kliknięcie
nastąpi po pierwszym czy drugim przekręceniu.
• Powyższą czynność należy powtórzyć, przekręcając czerwone pokrętło w obu kierunkach.
• Inhalator Symbicort Turbuhaler jest teraz załadowany i gotowy do użycia.

Używanie inhalatora
W celu wykonania inhalacji należy za każdym razem postępować zgodnie z poniższymi poleceniami.
1. Odkręcić i zdjąć nakrętkę inhalatora. Podczas odkręcania można usłyszeć charakterystyczny
turkoczący dźwięk.
2. Inhalator Symbicort Turbuhaler należy trzymać w pozycji pionowej, czerwonym pokrętłem
do dołu.

3. Podczas ładowania leku nie należy trzymać inhalatora Symbicort Turbuhaler za ustnik. W celu
załadowania dawki leku należy przekręcić czerwone pokrętło do oporu w jednym kierunku.

Następnie należy przekręcić pokrętło do oporu w przeciwnym kierunku (kierunek, od którego
rozpoczyna się przekręcanie pokrętła nie ma znaczenia). Będzie słychać charakterystyczny
dźwięk (klik). Nie ma znaczenia, czy kliknięcie nastąpi po pierwszym czy drugim przekręceniu.
Inhalator Symbicort Turbuhaler jest teraz załadowany i gotowy do użycia. Należy ładować dawkę
leku tylko bezpośrednio przed zastosowaniem.
4. Należy trzymać inhalator Symbicort Turbuhaler z daleka od ust. Wykonać łagodny wydech
(niewymagający wysiłku). Nie należy wykonywać wydechu przez ustnik inhalatora Symbicort
Turbuhaler.
5. Umieścić ustnik inhalatora delikatnie między zębami. Zamknąć usta (objąć ustnik wargami)
i wykonać maksymalnie głęboki i maksymalnie natężony wdech przez usta. Nie należy żuć ani
nagryzać ustnika.

6. Wyjąć inhalator Symbicort Turbuhaler z ust. Wykonać spokojny wydech. Ilość leku zawarta
w jednej dawce inhalacyjnej jest bardzo mała, dlatego po inhalacji smak leku może nie być
odczuwalny. Jednakże, jeżeli pacjent postępuje zgodnie z instrukcjami, może mieć pewność, że
dawka leku została przyjęta i lek znajduje się w płucach.
7. Jeżeli zalecane jest przyjęcie drugiej inhalacji, należy powtórzyć czynności opisane w punktach od
2 do 6.
8. Po użyciu inhalatora umieścić nakrętkę na inhalatorze i szczelnie zamknąć.

9. Wypłukać usta wodą po przyjęciu dawki leku rano i (lub) wieczorem. Nie połykać wody.

Nie należy zdejmować lub przekręcać ustnika. Jest on połączony z inhalatorem Symbicort Turbuhaler
i nie może być zdejmowany. Nie należy używać inhalatora Symbicort Turbuhaler, który uległ
uszkodzeniu lub jeżeli ustnik nie jest przytwierdzony do inhalatora.

Tak jak w przypadku wszystkich inhalatorów, opiekunowie powinni się upewnić, że dzieci, którym
przepisano Symbicort Turbuhaler stosują prawidłową technikę inhalacji, tak jak opisano powyżej.

Czyszczenie inhalatora Symbicort Turbuhaler
Należy przecierać zewnętrzną powierzchnię ustnika suchą ściereczką raz na tydzień. Nie należy
stosować wody lub innych płynów.

Kiedy rozpocząć stosowanie nowego inhalatora
• Okienko licznika dawek wskazuje ile dawek (inhalacji) pozostało w inhalatorze Symbicort
Tuburhaler; pełny inhalator zawiera 30, 60 lub 120 dawek leku.

• Podziałka licznika dawek jest oznaczona co 10 inhalacji (w inhalatorach zawierających 60 i 120
dawek) i co 15 inhalacji (w inhalatorze zawierającym 30 dawek). Dlatego licznik dawek nie
wskazuje zmiany po podaniu pojedynczej dawki leku.
• Pojawienie się czerwonego znacznika na skraju okienka licznika dawek oznacza, że w inhalatorze
pozostało około 20 dawek leku. Podczas podawania ostatnich 10 dawek leku tło okienka licznika
dawek jest czerwone. Gdy cyfra 0 na czerwonym tle znajdzie się w środkowej części okienka
licznika, oznacza to, że należy rozpocząć korzystanie z nowego inhalatora Symbicort Turbuhaler.

Uwaga:
• Po opróżnieniu inhalatora pokrętło będzie się nadal kręciło i wydawało charakterystyczny dźwięk
(klik).
• Dźwięk słyszalny podczas potrząsania inhalatora Symbicort Turbuhaler jest wydawany przez
środek pochłaniający wilgoć, a nie przez lek. Dlatego, nie można ocenić zawartości inhalatora
Symbicort Turbuhaler na podstawie dźwięku wydawanego przez inhalator podczas potrząsania
nim.
• Jeżeli przez pomyłkę załadowana zostanie więcej niż jedna dawka leku, pacjent nadal otrzyma
tylko jedną dawkę leku. Natomiast w liczniku dawek odnotowane zostaną wszystkie załadowane
dawki.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Symbicort Turbuhaler
Ważne jest, aby pacjent przyjmował dawki opisane w ulotce lub zalecone przez lekarza.
Nie należy zwiększać zalecanej dawki bez zasięgnięcia porady lekarza.

Najczęściej występującymi objawami, które mogą wystąpić po przyjęciu większej niż zalecana dawki
leku Symbicort Turbuhaler, są: drżenia, bóle głowy i przyspieszenie akcji serca.

Pominięcie zastosowania leku Symbicort Turbuhaler
• W przypadku pominięcia dawki leku, należy przyjąć ją natychmiast po przypomnieniu sobie
o niej. Jeżeli jednak zbliża się czas przyjęcia kolejnej dawki, należy pominąć opuszczoną dawkę.
• Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, ten lek może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy przerwać stosowanie leku Symbicort Turbuhaler i niezwłocznie skontaktować się
z lekarzem, jeśli u pacjenta wystąpią następujące objawy:
• obrzęk twarzy, zwłaszcza wokół ust (języka i (lub) gardła i (lub) trudności w przełykaniu) lub
pokrzywka występująca jednocześnie z trudnościami w oddychaniu (obrzęk naczynioruchowy)
i (lub) nagle występujące uczucie osłabienia (zasłabnięcie). Może to wskazywać na wystąpienie
reakcji uczuleniowej. Występuje ona rzadko, rzadziej niż u 1 na 1000 osób.
• Nagłe nasilenie świstów oskrzelowych i duszności występujące natychmiast po inhalacji leku.
Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast przerwać stosowanie leku
Symbicort Turbuhaler i zastosować inhalator doraźny. Należy natychmiast skontaktować się

z lekarzem, ponieważ może być konieczna zmiana leczenia. Objawy takie występują bardzo
rzadko, rzadziej niż u 1 na 10 000 osób.

Inne możliwe działania niepożądane:
Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 osób)
• Kołatanie serca (uczucie odczuwania bicia serca), drżenia. Jeżeli wystąpią takie objawy, są one
zazwyczaj łagodne i zwykle ustępują w czasie dalszego stosowania leku Symbicort Turbuhaler.
• Pleśniawki (zakażenie grzybicze) w jamie ustnej. Wystąpienie pleśniawek jest mniej
prawdopodobne, jeśli pacjent po zastosowaniu leku Symbicort Turbuhaler wypłucze jamę ustną
wodą.
• Lekkie podrażnienie gardła, kaszel i chrypka.
• Bóle głowy.
• Zapalenie płuc (zakażenie płuc) u pacjentów z POChP.

Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli którykolwiek z poniższych objawów wystąpi podczas stosowania
leku Symbicort Turbuhaler; mogą to być objawy zakażenia płuc:
• Gorączka lub dreszcze.
• Zwiększenie wytwarzania śluzu, zmiana barwy śluzu.
• Nasilenie kaszlu lub zwiększone trudności w oddychaniu.

Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 osób)
• Niepokój, nerwowość lub pobudzenie.
• Zaburzenia snu.
• Uczucie zawrotu głowy.
• Nudności (mdłości).
• Przyspieszone bicie serca.
• Siniaki na skórze.
• Kurcze mięśni.
• Nieostre widzenie.

Rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 osób)
• Wysypka, świąd.
• Skurcz oskrzeli (skurcz mięśni dróg oddechowych objawiający się świstami). Jeśli świsty
wystąpią bezpośrednio po zastosowaniu leku, należy przerwać stosowanie leku Symbicort
Turbuhaler i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
• Małe stężenie potasu we krwi.
• Nierówne bicie serca.

Bardzo rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 000 osób)
• Depresja.
• Zmiany zachowania, szczególnie u dzieci.
• Ból lub uczucie ucisku w klatce piersiowej (objawy dławicy piersiowej).
• Zwiększone stężenie cukru (glukozy) we krwi.
• Zaburzenia smaku, takie jak nieprzyjemny smak w ustach.
• Zmiany ciśnienia tętniczego krwi.

Wziewne glikokortykosteroidy mogą wpływać na wytwarzanie hormonów steroidowych
w organizmie, szczególnie jeśli są stosowane długotrwale w dużych dawkach. Do objawów należą:
– zmiany gęstości mineralnej kości (rozrzedzenie kości)
– zaćma (zmętnienie soczewki w oku)
– jaskra (podwyższenie ciśnienia w oku)
– spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży
– działanie na nadnercza (małe gruczoły położone w pobliżu nerek).

Prawdopodobieństwo wystąpienia tych objawów jest znacznie mniejsze podczas stosowania
glikokortykosteroidów wziewnych niż podczas zażywania glikokortykosteroidów w tabletkach.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Symbicort Turbuhaler?
• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na tekturowym pudełku lub
na etykiecie inhalatora po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
• Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.
• Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy
zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże
chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Symbicort Turbuhaler
Substancjami czynnymi leku są budezonid i formoterolu fumaran dwuwodny. Każda dawka
inhalacyjna leku Symbicort Turbuhaler zawiera 160 mikrogramów budezonidu i 4,5 mikrograma
formoterolu fumaranu dwuwodnego.
Pozostały składnik leku to laktoza jednowodna (która zawiera białka mleka).

Jak wygląda lek Symbicort Turbuhaler i co zawiera opakowanie
Symbicort Turbuhaler to lek w inhalatorze. Proszek do inhalacji jest koloru białego. Każdy inhalator
zawiera 30, 60 lub 120 dawek leku. Inhalator ma biały korpus oraz czerwone pokrętło. Na pokrętle
znajduje się kod w systemie Braille’a z cyfrą 6 umożliwiający identyfikację, pozwalający odróżnić lek
od innych leków wziewnych firmy AstraZeneca.

Lek Symbicort Turbuhaler jest dostępny w opakowaniach zawierających 1 inhalator po 30 dawek lub
w opakowaniach zawierających 1, 2, 3, 10 lub 18 inhalatorów zawierających po 60 lub 120 dawek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
AstraZeneca AB
151 85 Södertälje
Szwecja

Wytwórca
AstraZeneca AB
Forskargatan 18
151 36 Södertälje

Szwecja

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Austria: Symbicort Turbohaler 160 μg/4.5 μg/inhalation; Belgia: Symbicort Turbohaler
160 μg/4,5 μg/inhalatie; Bułgaria: Symbicort Turbuhaler 160 μg/4,5 μg/inhalation; Chorwacja:
Symbicort Turbuhaler 160 μg/4.5 μg/inhalation; Cypr: Symbicort Turbuhaler
160 μg/4,5 μg/inhalation; Czechy: Symbicort Turbuhaler 160 μg/4.5 μg/inhalaci; Dania: Symbicort
Turbuhaler 160 μg/4,5 μg/inhalation; Estonia: Symbicort Turbuhaler, 160 μg/4,5 μg; Finlandia:
Symbicort Turbuhaler 160 μg/4,5 μg/inhalation; Francja: Symbicort Turbuhaler
200 μg/6 μg/inhalation; Niemcy: Symbicort Turbuhaler 160 μg/4,5 μg/inhalation; Grecja:
SYMBICORT TURBUHALER 160 μg/4,5 μg/inhalation; Węgry: Symbicort Turbuhaler
160 μg/4,5 μg/inhalacios; Islandia: Symbicort Turbuhaler 160 μg/4,5 μg/inhalation; Irlandia:
Symbicort Turbohaler 200 μg/6 μg/inhalation; Włochy: SYMBICORT 160 μg/4,5 μg/inhalazione;
Łotwa: Symbicort Turbuhaler 160 μg/4,5 μg/inhalacija; Litwa: Symbicort Turbuhaler
160 μg/4,5 μg/dose; Luksemburg: Symbicort Turbohaler 160 μg/4,5 μg/inhalation; Malta: Symbicort
Turbuhaler 200 μg/6 μg/inhalation; Holandia: Symbicort Turbuhaler 200 μg/6 μg/inhalation;
Norwegia: Symbicort Turbuhaler 160 μg/4,5 μg/inhalasjon; Polska: Symbicort Turbuhaler
(160 μg+4,5 μg)/dawkę inhalacyjną; Portugalia: Symbicort Turbohaler 160 μg/4,5 μg/inhalacao;
Rumunia: Symbicort Turbuhaler 160 μg/4,5 μg/inhalat; Słowacja: Symbicort Turbuhaler
200 μg/6 μg/inhalacia; Słowenia: Symbicort Turbuhaler 160 μg/4,5 μg/ inhaliranje; Hiszpania:
Symbicort Turbuhaler 160 μg/4,5 μg/inhalacion; Szwecja: Symbicort Turbuhaler
160 μg/4,5 μg/inhalation; Wielka Brytania: Symbicort 200 μg/6 μg/inhalation Turbohaler.

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu
odpowiedzialnego:
AstraZeneca Pharma Poland Sp. z o.o.
ul. Postępu 14
02-676 Warszawa
tel.: +48 22 245 73 00
fax: +48 22 485 30 07

Data ostatniej aktualizacji ulotki: październik 2023

Szczegółowe i aktualne informacje o tym
produkcie są dostępne po zeskanowaniu
smartfonem kodu QR wskazanego w Ulotce dla
pacjenta i na opakowaniu zewnętrznym leku. Te
same informacje są również dostępne na stronie
internetowej: www.turbuhaler.pl

Obszar kodu QR

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Symbicort Turbuhaler, (160 mikrogramów + 4,5 mikrograma)/dawkę inhalacyjną, proszek do
inhalacji.

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda dawka dostarczona (dawka leku opuszczająca ustnik inhalatora) zawiera: 160 mikrogramów
budezonidu i 4,5 mikrograma formoterolu fumaranu dwuwodnego.

Każda dawka odmierzona zawiera 200 mikrogramów budezonidu i 6 mikrogramów formoterolu
fumaranu dwuwodnego.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu
Jedna dostarczona dawka zawiera 730 mikrogramów laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Proszek do inhalacji.
Biały proszek.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Astma oskrzelowa
Symbicort Turbuhaler (160 mikrogramów + 4,5 mikrograma)/dawkę inhalacyjną jest przeznaczony do
systematycznego leczenia osób dorosłych i młodzieży (w wieku od 12 lat i starszych) z astmą
oskrzelową, u których wskazane jest jednoczesne stosowanie wziewnych glikokortykosteroidów
i długo działających agonistów receptorów β2-adrenergicznych, gdy:

- leczenie wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi wziewnymi agonistami
receptorów β2-adrenergicznych stosowanymi doraźnie nie zapewnia odpowiedniej kontroli
objawów choroby
lub
- objawy choroby są odpowiednio kontrolowane za pomocą wziewnych glikokortykosteroidów
i długo działających agonistów receptorów β2-adrenergicznych stosowanych osobno.

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP)
Symbicort Turbuhaler (160 mikrogramów + 4,5 mikrograma)/dawkę inhalacyjną jest wskazany do
objawowego leczenia pacjentów dorosłych, w wieku 18 lat i powyżej, z POChP z natężoną objętością
wydechową pierwszosekundową (FEV1) < 70% wartości należnej (po podaniu leku rozszerzającego
oskrzela) i zaostrzeniem choroby w wywiadzie mimo systematycznej terapii lekami rozszerzającymi
oskrzela (patrz także punkt 4.4).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Droga podania: podanie wziewne.

Dawkowanie
Astma
Symbicort Turbuhaler nie jest przeznaczony do rozpoczynania leczenia astmy. Dawkowanie leków
wchodzących w skład produktu leczniczego Symbicort należy ustalać indywidualnie, zależnie
od stopnia ciężkości choroby. Należy zwrócić na to szczególną uwagę zarówno w momencie
rozpoczynania leczenia produktem złożonym, jak i podczas ustalania dawki podtrzymującej. Jeśli
u pacjenta jest konieczne zastosowanie budezonidu i (lub) formoterolu w dawkach innych niż
dostępne w inhalatorze ze złożonym produktem leczniczym Symbicort, leczenie należy uzupełnić
przepisując odpowiednie dawki wziewnych agonistów receptorów β2-adrenergicznych i (lub)
glikokortykosteroidów.

Dawkę należy dobierać do ustalenia najmniejszej dawki, która zapewnia skuteczne opanowanie
objawów choroby. Stan pacjenta powinien być regularnie oceniany przez lekarza, tak by stosowana
dawka produktu leczniczego Symbicort pozostawała optymalna. Jeżeli uzyskano długotrwałe
opanowanie objawów choroby podczas stosowania najmniejszej zalecanej dawki, następnym krokiem
może być próba zmiany leczenia na leczenie samym tylko glikokortykosteroidem wziewnym.

Symbicort może być stosowany w leczeniu na dwa różne sposoby:

A. Leczenie podtrzymujące: Symbicort jest stosowany systematycznie jako leczenie
podtrzymujące, a dodatkowy szybko działający lek rozszerzający oskrzela jest stosowany
doraźnie.

B. Leczenie podtrzymujące oraz doraźne: Symbicort jest stosowany systematycznie jako
leczenie podtrzymujące oraz doraźnie w odpowiedzi na występujące objawy.

A. Leczenie podtrzymujące produktem leczniczym Symbicort
Należy zalecić pacjentowi, aby przez cały czas miał przy sobie szybko działający lek rozszerzający
oskrzela do zastosowania w razie konieczności.

Zalecane dawkowanie:
Dorośli (w wieku od 18 lat): 1-2 inhalacje dwa razy na dobę. U niektórych pacjentów może być
konieczne zwiększenie dawki maksymalnie do 4 inhalacji dwa razy na dobę.
Młodzież (w wieku 12-17 lat): 1-2 inhalacje dwa razy na dobę.

W praktyce, jeżeli podczas leczenia opanowano objawy choroby stosując schemat dawkowania dwa
razy na dobę, dobieranie najmniejszej skutecznej dawki może polegać na stosowaniu produktu
Symbicort raz na dobę, jeżeli w opinii lekarza dla utrzymania opanowania objawów konieczne jest
podawanie długo działających leków rozszerzających oskrzela w połączeniu z kortykosteroidem
wziewnym.

Zwiększenie częstości przyjmowania szybko działających leków rozszerzających oskrzela wskazuje
na pogorszenie kontroli astmy. W takim przypadku należy rozważyć zmianę sposobu leczenia astmy.

Dzieci (w wieku 6 lat oraz starsze): Dla dzieci w wieku od 6 do 11 lat dostępny jest produkt
o mniejszej mocy, (80 mikrogramów + 4,5 mikrograma)/dawkę inhalacyjną.

Dzieci w wieku poniżej 6 lat: Ze względu na ograniczone dane produkt leczniczy Symbicort nie jest
zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 6 lat.

B. Leczenie podtrzymujące i doraźne produktem leczniczym Symbicort
Pacjent przyjmuje produkt leczniczy Symbicort codziennie w leczeniu podtrzymującym oraz
dodatkowo w razie potrzeby w odpowiedzi na występujące objawy. Należy zalecić pacjentowi, aby
przez cały czas miał przy sobie produkt leczniczy Symbicort do zastosowania w razie konieczności.

U pacjentów stosujących Symbicort jako lek doraźny, lekarz powinien omówić z pacjentem
profilaktyczne zastosowanie produktu Symbicort w zapobieganiu zwężeniu oskrzeli wywołanemu
przez alergen lub wysiłek fizyczny; zalecane użycie leku powinno uwzględniać częstość
zapotrzebowania. W przypadku częstej potrzeby rozszerzania oskrzeli bez konieczności zwiększenia
dawki wziewnych kortykosteroidów, należy zastosować alternatywny lek doraźny.

Podtrzymujące i doraźne leczenie produktem leczniczym Symbicort należy rozważyć przede
wszystkim u pacjentów, u których:
• kontrola objawów astmy jest niewystarczająca i często konieczne jest stosowanie leków
rozszerzających oskrzela,
• zaostrzenia astmy występujące w przeszłości wymagały interwencji medycznej.

U pacjentów, którzy często przyjmują duże dawki produktu leczniczego Symbicort doraźnie, należy
ściśle monitorować występowanie działań niepożądanych zależnych od dawki.

Zalecane dawkowanie:
Dorośli i młodzież (12 lat i starsi): Zalecana dawka podtrzymująca to 2 inhalacje na dobę,
przyjmowane jako 1 inhalacja rano i 1 inhalacja wieczorem lub jako 2 inhalacje przyjmowane
jednocześnie, rano lub wieczorem. U niektórych pacjentów odpowiednia może być dawka
podtrzymująca wynosząca 2 inhalacje dwa razy na dobę. W przypadku wystąpienia objawów pacjent
powinien przyjąć doraźnie 1 dodatkową inhalację. Jeśli po kilku minutach objawy nie ustąpią, pacjent
powinien przyjąć kolejną dawkę dodatkową. Nie wolno przyjmować jednorazowo więcej niż
6 inhalacji.

Zazwyczaj nie jest konieczne przyjmowanie więcej niż 8 inhalacji na dobę, jednak przez ograniczony
okres można przyjmować do 12 inhalacji na dobę. Pacjentom, którzy przyjmują więcej niż 8 inhalacji
produktu leczniczego na dobę, należy kategorycznie zalecić skontaktowanie się z lekarzem
prowadzącym. Należy ponownie ocenić stan pacjenta i rozważyć zmianę leczenia podtrzymującego.

Dzieci w wieku poniżej 12 lat: Produkt leczniczy Symbicort nie jest zalecany w leczeniu
podtrzymującym i doraźnym u dzieci.

POChP
Zalecane dawkowanie:
Dorośli: 2 inhalacje dwa razy na dobę.

Informacje ogólne
Szczególne grupy pacjentów:
Nie ma specjalnych zaleceń dotyczących dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. Nie ma
danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Symbicort u pacjentów z zaburzeniami
czynności wątroby lub nerek. U pacjentów z ciężką marskością wątroby może dojść do zwiększenia
ekspozycji na formoterol i budezonid, ponieważ obie substancje są metabolizowane głównie
w wątrobie.

Sposób podawania
Instrukcja prawidłowego stosowania produktu leczniczego Symbicort Turbuhaler:
Lek zawarty w inhalatorze Symbicort Turbuhaler jest z niego uwalniany podczas wdechu
wykonywanego przez pacjenta. Oznacza to, że podczas wdechu przez ustnik substancja lecznicza jest
przenoszona z powietrzem wdychanym przez pacjenta do dróg oddechowych.

Uwaga: Ważne jest, aby pouczyć pacjenta

• aby uważnie przeczytał instrukcję użycia inhalatora w ulotce dla pacjenta, załączonej do każdego
inhalatora Symbicort Turbuhaler.
• o konieczności wykonywania natężonego i głębokiego wdechu przez ustnik w celu zapewnienia
dostarczenia do płuc optymalnej dawki leku.
• aby nigdy nie wykonywał wydechu przez ustnik inhalatora.
• o konieczności zamknięcia inhalatora Symbicort Turbuhaler po użyciu.
• o konieczności wypłukania jamy ustnej wodą po każdej inhalacji dawki podtrzymującej, w celu
zmniejszenia ryzyka grzybicy jamy ustnej i gardła. W przypadku wystąpienia grzybicy jamy
ustnej i gardła pacjent powinien wypłukać jamę ustną wodą także po przyjęciu dawki produktu
leczniczego stosowanej doraźnie.

Ze względu na bardzo małą ilość proszku pacjent może nie wyczuć smaku ani zapachu leku po
inhalacji produktu leczniczego Symbicort Turbuhaler.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1
(laktozę, która zawiera niewielkie ilości białek mleka).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Porady dotyczące dawkowania
Po opanowaniu objawów astmy można rozważyć stopniowe zmniejszenie dawki produktu leczniczego
Symbicort. Ważna jest regularna ocena stanu pacjentów podczas zmniejszania dawki. Należy
stosować najmniejszą skuteczną dawkę produktu leczniczego Symbicort (patrz punkt 4.2).

Pacjentom należy zalecić, aby zawsze mieli przy sobie inhalator z lekiem do stosowania doraźnego,
czyli produkt leczniczy Symbicort (u pacjentów stosujących Symbicort w leczeniu podtrzymującym i
doraźnym) lub oddzielny szybko działający lek rozszerzający oskrzela (w przypadku pacjentów
stosujących Symbicort tylko w leczeniu podtrzymującym).

Pacjentom należy przypomnieć, że dawkę podtrzymującą produktu leczniczego Symbicort należy
stosować zgodnie z zaleceniami, nawet w okresie bez objawów choroby.

W celu ograniczenia ryzyka wystąpienia zakażeń drożdżakowych w obrębie jamy ustnej i gardła
(patrz punkt 4.8) należy polecić pacjentowi, aby płukał usta wodą po wykonaniu inhalacji dawki
podtrzymującej. Jeśli wystąpią pleśniawki w jamie ustnej i gardle, pacjent powinien także płukać
jamę ustną wodą po doraźnej inhalacji leku.

W przypadku przerywania leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Nie należy nagle
przerywać stosowania produktu leczniczego. Całkowite odstawienie wziewnych kortykosteroidów nie
powinno być brane pod uwagę, chyba że jest to tymczasowo wymagane w celu potwierdzenia
rozpoznania astmy.

Nasilenie choroby
Podczas leczenia produktem leczniczym Symbicort mogą wystąpić ciężkie zdarzenia niepożądane
związane z astmą i zaostrzenia astmy. Należy poprosić pacjentów, by kontynuowali leczenie, ale
zasięgnęli porady lekarza, jeśli objawy astmy nadal nie będą kontrolowane lub nasilą się po
rozpoczęciu leczenia produktem leczniczym Symbicort.

Jeżeli pacjent nie zauważa poprawy lub przyjmuje dawkę produktu leczniczego Symbicort większą
niż zalecana dawka maksymalna, powinien skontaktować się z lekarzem (patrz punkt 4.2). Nagłe
i postępujące pogorszenie kontroli astmy lub POChP jest stanem potencjalnie zagrażającym życiu
i u pacjenta w trybie pilnym należy przeprowadzić badanie lekarskie. W takim przypadku należy
rozważyć konieczność zwiększenia dawki kortykosteroidów, np. podanie doustnych kortykosteroidów
lub zastosowanie antybiotykoterapii, jeśli wystąpiła infekcja.

Nie należy rozpoczynać leczenia produktem Symbicort podczas zaostrzenia, znacznego lub ostrego
pogorszenia przebiegu astmy.

Zmiana z leczenia doustnego
Należy zachować szczególną ostrożność podczas zmiany leczenia glikokortykosteroidami
podawanymi ogólnie na leczenie produktem leczniczym Symbicort w przypadku jakichkolwiek
podstaw do podejrzeń, że wskutek wcześniejszego leczenia glikokortykosteroidami o działaniu
ogólnym mogło dojść do zaburzenia czynności nadnerczy.

Zastosowanie leczenia budezonidem stosowanym wziewnie zwykle zmniejsza zapotrzebowanie
pacjenta na glikokortykosteroidy podawane doustnie, jednak u pacjentów, u których dokonywana jest
zmiana leczenia z glikokortykosteroidów stosowanych doustnie na stosowane wziewnie istnieje
ryzyko utrzymywania się przez dość długi czas zmniejszonej rezerwy nadnerczowej. Powrót do
właściwego stanu może nastąpić po znacznym upływie czasu po przerwaniu terapii doustnymi
steroidami i dlatego zmiana terapii z doustnych steroidów na wziewny budezonid może być związana
z ryzykiem wynikającym z zaburzeń czynności nadnerczy przez dłuższy okres czasu. W związku
z tym należy regularnie kontrolować czynność osi HPA.

Podczas zmiany terapii z doustnej na produkt leczniczy Symbicort zazwyczaj występuje zmniejszenie
działania ogólnoustrojowego steroidów, co może skutkować wystąpieniem objawów alergii i
zapalenia stawów, takich jak nieżyt nosa, wyprysk i ból mięśni i stawów. Należy wówczas rozpocząć
leczenie objawowe. Należy podejrzewać możliwość niewystarczającego działania
glikokortykosteroidów, jeśli w rzadkich przypadkach wystąpią objawy, takie jak: zmęczenie, ból
głowy, nudności i wymioty. W takich przypadkach niekiedy konieczne jest tymczasowe zwiększenie
dawki doustnych glikokortykosteroidów.

Substancje pomocnicze
Symbicort Turbuhaler zawiera laktozę jednowodną (<1 mg/dawkę inhalacyjną). Taka ilość laktozy
zazwyczaj nie powinna mieć znaczenia klinicznego u pacjentów z nietolerancją laktozy. Laktoza
wchodząca w skład produktu leczniczego zawiera małe ilości białek mleka, które mogą powodować
wystąpienie reakcji alergicznych.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Należy unikać jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Symbicort z itrakonazolem,
rytonawirem, jak również z innymi silnymi inhibitorami izoenzymu CYP 3A4 (patrz punkt 4.5). Jeżeli
nie można uniknąć jednoczesnego stosowania tych leków, przerwa między ich zastosowaniem
a przyjęciem produktu leczniczego Symbicort powinna być jak najdłuższa. Nie zaleca się stosowania
produktu leczniczego Symbicort w leczeniu podtrzymującym i doraźnym u pacjentów stosujących
leki, które są silnymi inhibitorami izoenzymu CYP 3A4.

Ostrożność u pacjentów ze szczególnymi chorobami
Symbicort należy stosować ostrożnie u pacjentów z nadczynnością tarczycy, guzem chromochłonnym
nadnerczy, cukrzycą, niewyrównaną hipokaliemią, kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi
odpływu z lewej komory, podzastawkowym zwężeniem aorty nieznanego pochodzenia, ciężkim
nadciśnieniem tętniczym, tętniakiem i innymi ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego,
takimi jak choroba niedokrwienna serca, tachyarytmie czy ciężka niewydolność serca.

Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z wydłużeniem odstępu QTc, ponieważ sam
formoterol może powodować wydłużenie odstępu QTc.

Podczas stosowania dużych dawek agonistów receptorów beta2 adrenergicznych może wystąpić
potencjalnie ciężka hipokaliemia. Jednoczesne stosowanie agonistów receptorów β2 adrenergicznych i
innych leków zmniejszających stężenie potasu w surowicy lub zwiększających ich działanie
hipokaliemiczne, np. pochodnych ksantynowych, steroidów lub leków moczopędnych, może
powodować sumowanie się tych działań. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności w przypadku

nieustabilizowanej astmy wymagającej zmiennego użycia doraźnych leków rozszerzających oskrzela,
w przypadku ostrej ciężkiej astmy, ponieważ powiązane z nią ryzyko może nasilić się w wyniku
niedotlenienia narządów i tkanek oraz w innych stanach ze zwiększonym ryzykiem hipokaliemii. W
tych okolicznościach zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.

U pacjentów z cukrzycą należy rozważyć dodatkowe kontrole stężenia glukozy we krwi, podobnie jak
w przypadku leczenia innymi agonistami receptorów β2 adrenergicznych.

U pacjentów z czynną lub przebytą gruźlicą płuc, grzybiczym lub wirusowym zakażeniem dróg
oddechowych należy rozważyć potrzebę stosowania glikokortykosteroidów wziewnych oraz
ewentualnie zmianę ich dawki.

Objawy ogólnoustrojowe
Objawy ogólnoustrojowe mogą wystąpić podczas stosowania jakichkolwiek wziewnych
kortykosteroidów, szczególnie, gdy są one stosowane długotrwale w dużych dawkach.
Prawdopodobieństwo wystąpienia tych objawów po zastosowaniu wziewnych kortykosteroidów jest
znacznie mniejsze niż po zastosowaniu kortykosteroidów doustnych. Do możliwych objawów
ogólnoustrojowych zalicza się: zespół Cushinga, objawy zbliżone do zespołu Cushinga, zahamowanie
czynności nadnerczy, zahamowanie wzrostu u dzieci i młodzieży, zmniejszenie gęstości mineralnej
kości, zaćmę i jaskrę oraz rzadziej szereg zaburzeń psychicznych lub zmian zachowania, w tym
nadpobudliwość psychoruchową, zaburzenia snu, niepokój, depresję lub agresję (szczególnie u dzieci)
(patrz punkt 4.8).

Potencjalne oddziaływanie na gęstość mineralną kości należy brać pod uwagę szczególnie u
pacjentów przyjmujących długotrwale duże dawki leku, u których współistnieją czynniki ryzyka
rozwoju osteoporozy. Długotrwałe badania z wziewnym budezonidem u dzieci stosujących średnio
400 mikrogramów na dobę (dawki odmierzonej) lub z udziałem dorosłych stosujących wziewnie
budezonid w dawce dobowej 800 mikrogramów (dawka odmierzona) nie wykazały znaczącego
wpływu na gęstość mineralną kości. Nie ma danych dotyczących skutków stosowania produktu
leczniczego Symbicort w większych dawkach.

Zaburzenie widzenia może wystąpić w wyniku ogólnoustrojowego i miejscowego stosowania
kortykosteroidów. Jeżeli u pacjenta wystąpią takie objawy, jak nieostre widzenie lub inne zaburzenia
widzenia, należy rozważyć skierowanie go do okulisty w celu ustalenia możliwych przyczyn, do
których może należeć zaćma, jaskra lub rzadkie choroby, takie jak centralna chorioretinopatia
surowicza (CSCR), którą notowano po ogólnoustrojowym i miejscowym stosowaniu
kortykosteroidów.

Czynność nadnerczy
Leczenia uzupełniającego steroidami ogólnoustrojowymi lub budezonidem podawanym wziewnie nie
należy nagle przerywać.

Długotrwałe leczenie dużymi dawkami wziewnych glikokortykosteroidów, szczególnie dawkami
większymi niż zalecane, może również powodować klinicznie znaczące zahamowanie czynności
nadnerczy. Dlatego należy rozważyć dodatkowe zastosowanie kortykosteroidów podawanych ogólnie
w okresach stresu, takich jak ostre infekcje lub zabiegi chirurgiczne. Nagłe zmniejszenie dawki
steroidów może spowodować ostry przełom nadnerczowy. Objawy przedmiotowe i podmiotowe
świadczące o wystąpieniu ostrego przełomu nadnerczowego mogą być w pewnym stopniu
maskowane, ale mogą to być: jadłowstręt, ból brzucha, utrata masy ciała, zmęczenie, ból głowy,
nudności, wymioty, obniżony poziom świadomości, drgawki, niedociśnienie tętnicze i hipoglikemia.

Paradoksalny skurcz oskrzeli
Tak jak w przypadku innych leków podawanych wziewnie, może wystąpić paradoksalny skurcz
oskrzeli, co objawia się nasileniem świstów oskrzelowych i duszności bezpośrednio po przyjęciu
dawki produktu leczniczego. Jeśli u pacjenta wystąpi paradoksalny skurcz oskrzeli, należy
natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego Symbicort, ocenić stan pacjenta i wdrożyć

leczenie alternatywne, jeśli jest to konieczne. Paradoksalny skurcz oskrzeli reaguje na szybko
działające wziewne leki rozszerzające oskrzela i należy go leczyć natychmiast (patrz punkt 4.8).

Dzieci i młodzież
Zaleca się regularną kontrolę wzrostu dzieci, które przyjmują długotrwale wziewne
glikokortykosteroidy. W razie wystąpienia spowolnienia wzrostu należy rozważyć zmianę sposobu
leczenia w celu zmniejszenia dawki glikokortykosteroidu wziewnego, jeśli to możliwe, do
najmniejszej dawki, przy której astma jest właściwie kontrolowana. Należy dokładnie rozważyć
korzyści wynikające ze stosowania glikokortykosteroidu i możliwe ryzyko spowolnienia wzrostu.
Dodatkowo należy rozważyć skonsultowanie sposobu leczenia z pediatrą pulmonologiem.

Ograniczone dane z długotrwałych badań wskazują, że większość dzieci i młodzieży leczonych
budezonidem wziewnym osiąga spodziewany wzrost w okresie dojrzałości. Jednak na początku
leczenia obserwowano niewielkie, przemijające spowolnienie wzrostu (około 1 cm), występujące
zazwyczaj w pierwszym roku leczenia.

Populacja pacjentów z POChP
Nie ma danych z badań klinicznych dotyczących stosowania produktu Symbicort Turbuhaler u
pacjentów z POChP, u których przed podaniem leku rozszerzającego oskrzela wartość FEV1 wynosiła
>50% wartości należnej, a po podaniu leku rozszerzającego oskrzela <70% wartości należnej (patrz
punkt 5.1).

U pacjentów z POChP otrzymujących wziewne kortykosteroidy zaobserwowano zwiększenie
częstości występowania zapalenia płuc, w tym zapalenia płuc wymagającego hospitalizacji. Istnieją
pewne dowody na zwiększone ryzyko wystąpienia zapalenia płuc wraz ze zwiększeniem dawki
steroidów, ale nie zostało to jednoznacznie wykazane we wszystkich badaniach.

Nie ma jednoznacznych dowodów klinicznych na różnice między produktami zawierającymi wziewne
kortykosteroidy, dotyczące stopnia ryzyka występowania zapalenia płuc.

Lekarze powinni szczególnie wnikliwie obserwować pacjentów z POChP, czy nie rozwija się u nich
zapalenie płuc, ponieważ kliniczne objawy takich zakażeń oraz zaostrzenia POChP często się
nakładają.

Do czynników ryzyka zapalenia płuc u pacjentów z POChP należą aktualne palenie tytoniu, starszy
wiek, niski wskaźnik masy ciała (BMI) i ciężka postać POChP.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje farmakokinetyczne
Silne inhibitory izoenzymu CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol,
klarytromycyna, telitromycyna, nefazodon i inhibitory proteazy HIV) mogą w znacznym stopniu
zwiększać stężenie budezonidu w osoczu. Należy unikać jednoczesnego stosowania tych leków. Jeśli
nie jest to możliwe, przerwa między podaniem inhibitora i budezonidu powinna być jak najdłuższa
(patrz punkt 4.4). Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Symbicort w leczeniu
podtrzymującym i doraźnym u pacjentów przyjmujących silne inhibitory izoenzymu CYP3A4.

Ketokonazol, silny inhibitor izoenzymu CYP3A4, w dawce 200 mg raz na dobę spowodował
w przybliżeniu 6-krotne zwiększenie stężenia w osoczu przyjętego jednocześnie, doustnie,
budezonidu (pojedyncza dawka 3 mg). Kiedy ketokonazol podano po 12 godzinach od zastosowania
budezonidu, stężenie w osoczu zwiększyło się tylko przeciętnie 3-krotnie, co wskazuje, że przerwa
między zastosowaniem leków może zmniejszyć wzrost stężenia w osoczu. Ograniczone dane na temat
tej interakcji dla dużych dawek budezonidu podawanego wziewnie wskazują, że znaczące
zwiększenie stężenia w osoczu (przeciętnie 4-krotne) może wystąpić, jeśli itrakonazol w dawce
200 mg raz na dobę zostanie przyjęty jednocześnie z wziewnym budezonidem (pojedyncza dawka
1000 μg).

Interakcje farmakodynamiczne
Działanie formoterolu może być osłabione lub zahamowane przez β-adrenolityki. Dlatego produktu
leczniczego Symbicort nie należy stosować jednocześnie z β-adrenolitykami (również w postaci
kropli do oczu), chyba że istnieją bezwzględne wskazania.

Jednoczesne leczenie chinidyną, dyzopiramidem, prokainamidem, pochodnymi fenotiazyny, lekami
przeciwhistaminowymi (terfenadyną) oraz trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi może
spowodować wydłużenie odstępu QTc oraz zwiększać ryzyko komorowych zaburzeń rytmu.

Dodatkowo, lewodopa, lewotyroksyna, oksytocyna i alkohol mogą zmniejszyć tolerancję mięśnia
sercowego na β2-sympatykomimetyki.

Jednoczesne leczenie inhibitorami oksydazy monoaminowej lub lekami wykazującymi podobne
właściwości, np. furazolidonem i prokarbazyną, może powodować wzrost ciśnienia tętniczego.

Zwiększone ryzyko arytmii występuje u pacjentów otrzymujących jednocześnie znieczulenie ogólne
środkami halogenowymi.

Jednoczesne stosowanie innych leków β-adrenergicznych lub leków przeciwcholinergicznych może
mieć potencjalnie addytywne działanie rozszerzające oskrzela.

Hipokaliemia może zwiększać skłonność do występowania zaburzeń rytmu serca u pacjentów
leczonych glikozydami naparstnicy.

Hipokaliemia może być następstwem leczenia agonistami receptorów beta2-adrenergicznych i może
się nasilać przy równoczesnym leczeniu pochodnymi ksantyn, kortykosteroidami oraz lekami
moczopędnymi (patrz punkt 4.4).

Nie obserwowano interakcji budezonidu i formoterolu z innymi lekami stosowanymi w leczeniu
astmy oskrzelowej.

Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Nie ma danych klinicznych dotyczących stosowania u kobiet w ciąży produktu leczniczego Symbicort
lub jednocześnie formoterolu i budezonidu. Dane pochodzące z badania nad rozwojem zarodka
i płodu przeprowadzonego na szczurach nie wykazały dodatkowego wpływu skojarzenia tych leków.

Nie ma odpowiednich danych dotyczących stosowania formoterolu u kobiet w ciąży. Badania na
zwierzętach wykazały, że formoterol powodował działania niepożądane w badaniach nad
rozrodczością przy bardzo dużej ekspozycji ogólnoustrojowej (patrz punkt 5.3).

Dane dotyczące przebiegu ciąży u 2000 kobiet stosujących wziewnie budezonid nie wskazują na
zwiększone ryzyko teratogennego działania. W badaniach na zwierzętach wykazano, że
glikokortykosteroidy powodują wady rozwojowe (patrz punkt 5.3). Wydaje się, że dane te nie mają
znaczenia u ludzi, jeżeli budezonid podaje się w zalecanych dawkach.

Badania na zwierzętach wykazały również związek pomiędzy ekspozycją na zbyt wysokie, choć
jeszcze nie teratogenne dawki glikokortykosteroidów w okresie prenatalnym a zwiększonym ryzykiem
opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego, chorób układu krążenia w wieku dorosłym, trwałych zmian
wysycenia receptora glikokortykosteroidowego oraz zmian w metabolizmie i działaniu
neuroprzekaźników.

Symbicort można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.
Należy zastosować najmniejszą skuteczną dawkę budezonidu, która zapewnia odpowiednią kontrolę
astmy.

Karmienie piersią
Budezonid przenika do mleka kobiecego, jednak stosowany w dawkach terapeutycznych nie powinien
mieć wpływu na dziecko karmione piersią. Nie wiadomo, czy formoterol przenika do mleka
kobiecego. U szczurów wykazano małe stężenie formoterolu w mleku karmiących samic.
Zastosowanie produktu leczniczego Symbicort u kobiet karmiących piersią można rozważyć tylko
wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka.

Płodność
Nie ma dostępnych danych dotyczących potencjalnego wpływu budezonidu na płodność.
Badania na zwierzętach dotyczące wpływu na reprodukcję wykazały zmniejszenie płodności
u samców szczurów podczas ekspozycji ogólnoustrojowej na duże dawki formoterolu (patrz punkt
5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Symbicort nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Ze względu na to, że produkt Symbicort zawiera zarówno budezonid i formoterol, po jego
zastosowaniu możliwe jest wystąpienie tego samego rodzaju działań niepożądanych, jakie były
obserwowane po zastosowaniu budezonidu i formoterolu. Jednoczesne podanie tych dwóch substancji
nie powoduje zwiększenia częstości występowania działań niepożądanych. Najczęściej
występującymi działaniami niepożądanymi leku są farmakologicznie przewidywalne działania
niepożądane typowe dla agonistów receptorów β2-adrenergicznych, takie jak drżenie i kołatanie serca.
Są one łagodne i zwykle ustępują po kilku dniach od rozpoczęcia leczenia.

Wymienione poniżej działania niepożądane związane ze stosowaniem budezonidu i formoterolu,
pogrupowano zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością występowania. Częstość
występowania określono następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często
(≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (1/10 000).

Tabela 1
Klasyfikacja układów i
narządów
Częstość
występowania
Działania niepożądane

Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Często Zakażenia grzybicze (kandydoza) jamy ustnej
i gardła
Zapalenie płuc (u pacjentów z POChP)
Zaburzenia układu
immunologicznego
Rzadko Natychmiastowe i opóźnione reakcje
nadwrażliwości, np. wyprysk, pokrzywka, świąd,
zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy
i reakcja anafilaktyczna
Zaburzenia
endokrynologiczne
Bardzo rzadko Zespół Cushinga, zahamowanie czynności
nadnerczy, spowolnienie wzrostu, zmniejszenie
gęstości mineralnej kości
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Rzadko Hipokaliemia
Bardzo rzadko Hiperglikemia
Zaburzenia psychiczne Niezbyt często Agresja, nadpobudliwość psychoruchowa,
niepokój, zaburzenia snu

Bardzo rzadko Depresja, zmiany zachowania (głównie u dzieci)
Zaburzenia układu
nerwowego
Często Bóle głowy, drżenia mięśni
Niezbyt często Zawroty głowy
Bardzo rzadko Zaburzenia smaku
Zaburzenia oka Niezbyt często Nieostre widzenie (patrz także punkt 4.4)
Bardzo rzadko Zaćma i jaskra
Zaburzenia serca Często Kołatanie serca
Niezbyt często Tachykardia
Rzadko Zaburzenia rytmu serca, np. migotanie
przedsionków, tachykardia nadkomorowa,
skurcze dodatkowe
Bardzo rzadko Dławica piersiowa. Wydłużenie odstępu QTc
Zaburzenia naczyniowe Bardzo rzadko Zmiany ciśnienia tętniczego
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia

Często Łagodne podrażnienie gardła, kaszel, dysfonia w
tym chrypka
Rzadko Skurcz oskrzeli
Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często Nudności
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Niezbyt często Łatwe siniaczenie

Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki
łącznej

Niezbyt często Kurcze mięśni

Zakażenia grzybicze jamy ustnej i gardła spowodowane są osadzaniem się leku. W celu
zminimalizowania ryzyka takich zakażeń należy poradzić pacjentom przepłukanie jamy ustnej wodą
po każdym zastosowaniu leku w dawce podtrzymującej. Zakażenia grzybicze jamy ustnej i gardła
reagują zwykle na miejscowe leczenie przeciwgrzybicze bez potrzeby przerywania stosowania
wziewnego glikokortykosteroidu. Jeżeli w jamie ustnej i gardle wystąpią pleśniawki, pacjent
powinien płukać jamę ustną wodą także po inhalacjach doraźnych.

Podobnie jak w przypadku innych terapii wziewnych, bardzo rzadko, u mniej niż 1 na 10 000
pacjentów, wystąpić może paradoksalny skurcz oskrzeli, co objawia się nasileniem świstów
oskrzelowych i duszności bezpośrednio po przyjęciu dawki leku. Paradoksalny skurcz oskrzeli reaguje
na krótko działające wziewne leki rozszerzające oskrzela i należy leczyć go od razu po wystąpieniu.
Należy wówczas natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego Symbicort, ocenić stan
pacjenta i wprowadzić leczenie alternatywne, jeśli konieczne (patrz punkt 4.4).

Mogą wystąpić objawy związane z ogólnoustrojowym działaniem wziewnych glikokortykosteroidów,
szczególnie, gdy leki te są stosowane długotrwale i w dużych dawkach. Prawdopodobieństwo
wystąpienia tych objawów po zastosowaniu wziewnych glikokortykosteroidów jest znacznie mniejsze
niż po zastosowaniu glikokortykosteroidów doustnych. Do możliwych objawów ogólnoustrojowych
zalicza się: zespół Cushinga, objawy zbliżone do zespołu Cushinga, zahamowanie czynności
nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćmę
i jaskrę. Może wystąpić także zwiększona wrażliwość na infekcje oraz zaburzenie zdolności
przystosowania się do sytuacji stresowych. Działania takie prawdopodobnie zależne są od dawki,
czasu ekspozycji, jednoczesnej i wcześniejszej ekspozycji na działanie steroidów oraz od
indywidualnej wrażliwości.

Leczenie agonistami receptorów β2-adrenergicznych może powodować zwiększenie stężenia insuliny,
wolnych kwasów tłuszczowych, glicerolu i związków ketonowych.

Dzieci
Zaleca się regularną kontrolę wzrostu dzieci otrzymujących długotrwale leczenie wziewnymi
glikokortykosteroidami (patrz punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Przedawkowanie formoterolu może prowadzić do objawów typowych dla agonistów receptorów
β2-adrenergicznych, takich jak: drżenia mięśni, bóle głowy, uczucie kołatania serca. Zgłaszano
pojedyncze przypadki tachykardii, hiperglikemii, hipokaliemii, wydłużenia odstępu QTc, arytmii,
nudności oraz wymiotów. Może być wskazane leczenie objawowe i podtrzymujące. Po podaniu dawki
90 mikrogramów formoterolu w ciągu 3 godzin u pacjentów z ostrym skurczem oskrzeli nie
obserwowano problemów świadczących o zagrożeniu bezpieczeństwa.

Ostre przedawkowanie budezonidu, nawet przy zastosowaniu nadmiernych dawek, nie powinno
stanowić problemu klinicznego. Budezonid stosowany długotrwale w zbyt dużych dawkach może
powodować występowanie ogólnoustrojowych działań glikokortykosteroidów, takich jak
podwyższone stężenie tych hormonów we krwi i zahamowanie czynności nadnerczy.

W razie konieczności przerwania leczenia produktem leczniczym Symbicort z powodu objawów
wywołanych przedawkowaniem jego składnika, formoterolu, należy rozważyć zapewnienie
odpowiedniego leczenia samym tylko glikokortykosteroidem wziewnym.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w chorobach obturacyjnych dróg oddechowych:
adrenomimetyki, środki wziewne.

Kod ATC: R03AK07

Mechanizm działania i działanie farmakodynamiczne
Produkt leczniczy Symbicort zawiera budezonid i formoterol. Budezonid i formoterol wykazują różny
mechanizm działania. Podane razem wykazują działanie synergistyczne, co prowadzi do zmniejszenia
liczby zaostrzeń astmy. Specyficzne właściwości budezonidu i formoterolu pozwalają na
zastosowanie ich połączenia zarówno w leczeniu podtrzymującym i doraźnym, jak też wyłącznie
w leczeniu podtrzymującym astmy.

Budezonid
Budezonid jest glikokortykosteroidem, który po podaniu wziewnym wykazuje zależne od dawki
działanie przeciwzapalne w drogach oddechowych, co skutkuje zmniejszeniem nasilenia objawów
i zmniejszeniem liczby zaostrzeń astmy. Po podaniu budezonidu wziewnie obserwuje się mniejsze
nasilenie działań niepożądanych w porównaniu z ogólnoustrojowym podawaniem kortykosteroidów.
Dokładny mechanizm działania przeciwzapalnego glikokortykosteroidów nie został poznany.

Formoterol
Formoterol jest selektywnym agonistą receptora β2-adrenergicznego, który po podaniu wziewnym
powoduje szybki i długo utrzymujący się rozkurcz mięśni gładkich oskrzeli u pacjentów z odwracalną
obturacją dróg oddechowych. Działanie rozszerzające oskrzela jest zależne od dawki, występuje
w ciągu 1 minuty do 3 minut po inhalacji i utrzymuje się co najmniej 12 godzin po inhalacji
pojedynczej dawki.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Astma
Skuteczność kliniczna budezonidu i formoterolu stosowanych w leczeniu podtrzymującym
Przeprowadzone badania kliniczne u dorosłych wykazały, że dodanie formoterolu do budezonidu
skutkuje złagodzeniem objawów astmy, poprawą czynności płuc i zmniejszeniem liczby zaostrzeń
choroby. Dwa badania kliniczne (trwające 12 tygodni) wykazały, że poprawa parametrów czynności
płuc po zastosowaniu budezonidu z formoterolem była taka sama, jak po skojarzonym zastosowaniu
formoterolu i budezonidu jako odrębnych leków oraz większa niż po zastosowaniu samego
budezonidu. We wszystkich badanych grupach pacjenci stosowali w razie konieczności krótko
działające leki z grupy agonistów receptorów β2-adrenergicznych. Nie zaobserwowano zmniejszenia
skuteczności produktu leczniczego Symbicort z upływem czasu.

Przeprowadzono dwa 12-tygodniowe badania kliniczne, w których 265 dzieci w wieku od 6 do 11 lat
otrzymywało dawki podtrzymujące budezonidu z formoterolem [2 inhalacje po
(80 μg + 4,5 μg)/dawkę inhalacyjną dwa razy na dobę] i w razie konieczności krótko działające leki
z grupy agonistów receptorów β2-adrenergicznych. W obu badaniach wykazano poprawę czynności
płuc i dobrą tolerancję w porównaniu ze stosowaniem równoważnej dawki budezonidu
w monoterapii.

Skuteczność kliniczna budezonidu z formoterolem stosowanego w leczeniu podtrzymującym
i doraźnym
W 5 badaniach klinicznych z zastosowaniem podwójnie ślepej próby, oceniających skuteczność
i bezpieczeństwo stosowania, trwających 6 lub 12 miesięcy, wzięło łącznie udział 12 076 pacjentów
(4447 z nich zostało przydzielonych losowo do grupy otrzymującej budezonid z formoterolem
w leczeniu podtrzymującym i doraźnym). Warunkiem udziału w badaniu było występowanie
u pacjenta objawów klinicznych, pomimo stosowania wziewnych glikokortykosteroidów.

Leczenie podtrzymujące i doraźne budezonidem z formoterolem powodowało statystycznie istotne
i klinicznie znaczące zmniejszenie liczby ciężkich zaostrzeń we wszystkich porównaniach
przeprowadzonych we wszystkich 5 badaniach. Dotyczyło to porównania produktu zawierającego
budezonid i formoterol, stosowanego w większej dawce podtrzymującej i terbutaliny stosowanej
doraźnie (badanie 735) oraz produktu zawierającego budezonid i formoterol w tej samej dawce
podtrzymującej i formoterolu lub terbutaliny stosowanych doraźnie (badanie 734) (Tabela 2).
W badaniu 735 czynność płuc, kontrola objawów i zużycie leków stosowanych doraźnie były
podobne we wszystkich badanych grupach. W badaniu 734 objawy i zużycie leków stosowanych
doraźnie były mniejsze, a czynność płuc poprawiła się w porównaniu do obu grup z zastosowaniem
leczenia porównawczego. Z łącznych wyników 5 badań wynika, że pacjenci otrzymujący budezonid
z formoterolem w leczeniu podtrzymującym i doraźnym, nie stosowali dawek doraźnych średnio
przez 57% dni leczenia. Nie stwierdzono oznak rozwoju tolerancji wraz z upływem czasu.

Tabela 2 Podsumowanie danych o ciężkich zaostrzeniach przedstawionych w badaniach
klinicznych

Numer
badania
Czas
trwania

Grupy badane n Ciężkie zaostrzeniaa
Zdarzenia Zdarzenia/
pacjento-lata

Badanie

6 miesięcy

Budezonid + formoterol 160 + 4,5 μg 2 x na
dobę + doraźnie
1103 125 0,23b

Budezonid + formoterol 320 + 9 μg 2 x na dobę
+ terbutalina 0,4 mg doraźnie
1099 173 0,32

Salmeterol + flutykazon 2 x 25 + 125 μg 2 x na
dobę + terbutalina 0,4 mg doraźnie
1119 208 0,38

Badanie

miesięcy

Budezonid + formoterol 160 + 4,5 μg 2 x na
dobę + doraźnie
1107 194 0,19b

Budezonid + formoterol 160 + 4,5 μg 2 x na dobę
+ formoterol 4,5 μg doraźnie
1137 296 0,29

Budezonid + formoterol 160 + 4,5 μg 2 x na dobę
+ terbutalina 0,4 mg doraźnie
1138 377 0,37

a Hospitalizacja/leczenie na oddziale ratunkowym lub leczenie doustnymi glikokortykosteroidami
b Zmniejszenie częstości występowania zaostrzeń jest znamienne statystycznie (wartość p <0,01) dla
obu porównań

Porównywalna skuteczność i bezpieczeństwo leczenia u młodzieży i dorosłych zostały wykazane w 6
badaniach z zastosowaniem podwójnie ślepej próby, obejmujących 5 badań wymienionych powyżej
oraz dodatkowe badanie z wykorzystaniem większej dawki podtrzymującej wynoszącej dwie
inhalacje 160 + 4,5 mikrograma dwa razy na dobę. Te oceny i porównania zostały oparte na łącznej
populacji obejmującej 14385 pacjentów z astmą, z których 1847 było w wieku młodzieńczym. Liczba
pacjentów z grupy młodzieży przyjmujących więcej niż 8 inhalacji w co najmniej jednym dniu
w ramach terapii podtrzymującej i doraźnej budezonidem/formoterolem była niewielka, a takie
stosowanie leku było rzadkie.

W kolejnych 2 badaniach z udziałem pacjentów zgłaszających się do lekarza z objawami ostrego
napadu astmy, produkt leczniczy zawierający budezonid i formoterol wykazał szybkie i skuteczne
działanie zmniejszające skurcz oskrzeli, zbliżone do działania salbutamolu i formoterolu.

POChP
W dwóch trwających 12 miesięcy badaniach, oceniano wpływ na czynność płuc i częstość
występowania zaostrzeń choroby (definiowanych jako okresy stosowania steroidów doustnych i (lub)
konieczność stosowania antybiotyków i (lub) leczenie szpitalne) u pacjentów z umiarkowaną do
ciężkiej postacią POChP. Kryterium włączenia do obu badań była wartość FEV1 przed podaniem leku
rozszerzającego oskrzela wynosząca <50% wartości należnej.
Mediana wartości FEV1 przy włączeniu do badania wynosiła 42% wartości należnej (po podaniu leku
rozszerzającego oskrzela).

Średnia liczba zaostrzeń na rok (zgodnie z definicją podaną powyżej) była istotnie mniejsza w grupie
przyjmującej budezonid i formoterol w porównaniu z grupą przyjmującą jedynie formoterol lub
placebo (średnia liczba zaostrzeń wynosiła 1,4 w porównaniu z 1,8-1,9 w grupie przyjmującej placebo
lub formoterol). Średnia liczba dni przyjmowania doustnych kortykosteroidów w przeliczeniu na
1 pacjenta podczas 12 miesięcy badania była nieznacznie zmniejszona w grupie przyjmującej
budezonid i formoterol (7-8 dni/pacjenta/rok w porównaniu z 11-12 dni w grupie przyjmującej
placebo i 9-12 dni w grupie przyjmującej formoterol). Nie wykazano wyższości produktu
zawierającego budezonid i formoterol w porównaniu do leczenia samym tylko formoterolem
w zakresie zmiany parametrów czynności płuc, takich jak wartość FEV1.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Połączenie stałych dawek budezonidu i formoterolu i odpowiadające mu produkty zawierające
pojedyncze substancje lecznicze są biorównoważne w zakresie ogólnoustrojowej ekspozycji na
budezonid i formoterol. Pomimo to, po zastosowaniu złożonego produktu leczniczego
zaobserwowano nieco większe zahamowanie wytwarzania kortyzolu niż po jednoczesnym podaniu
produktów leczniczych zawierających pojedyncze substancje lecznicze. Uważa się, że różnica ta nie
ma wpływu na bezpieczeństwo kliniczne pacjenta.

Nie obserwowano interakcji farmakokinetycznych między budezonidem a formoterolem.

Parametry farmakokinetyczne dla odnośnych substancji, były porównywalne po podaniu budezonidu
oraz formoterolu w postaci produktów pojedynczych oraz po podaniu w postaci produktu złożonego.
W odniesieniu do budezonidu po zastosowaniu produktu złożonego następujące parametry
farmakokinetyczne miały wartości nieznacznie większe: AUC (powierzchnia pola pod krzywą),
szybkość wchłaniania oraz maksymalne stężenie w osoczu. W przypadku formoterolu maksymalne
stężenie w osoczu było podobne po podaniu pojedynczego leku oraz po podaniu produktu złożonego.
Po podaniu wziewnym budezonid jest szybko wchłaniany i osiąga maksymalne stężenie w osoczu
w ciągu 30 minut. W badaniach klinicznych po inhalacji z użyciem inhalatora proszkowego średnia
depozycja budezonidu w płucach wynosiła od 32 do 44% dostarczonej dawki. Biodostępność
ogólnoustrojowa wynosi około 49% dostarczonej dawki. U dzieci w wieku 6-16 lat depozycja
w płucach zmniejsza się w tym samym stopniu, co u pacjentów dorosłych po podaniu takiej samej
dawki. Nie określono uzyskanego stężenia w osoczu.

Formoterol po podaniu wziewnym jest szybko wchłaniany i osiąga maksymalne stężenie w osoczu
w ciągu 10 minut po inhalacji. W badaniach klinicznych średnia depozycja formoterolu w płucach po
inhalacji za pomocą inhalatora proszkowego wynosiła od 28% do 49% dostarczonej dawki, a jego
biodostępność ogólnoustrojowa wynosi około 61% dostarczonej dawki.

Dystrybucja i metabolizm
Formoterol wiąże się z białkami osocza w około 50%, a budezonid w około 90%. Objętość
dystrybucji wynosi około 4 l/kg dla formoterolu i 3 l/kg dla budezonidu. Formoterol jest
unieczynniany w procesie sprzęgania (powstają czynne O-demetylowane i deformylowane metabolity,
które są obserwowane głównie w nieczynnej postaci sprzężonej). Budezonid w znacznym stopniu
(około 90%) podlega biotransformacji podczas pierwszego przejścia przez wątrobę, do metabolitów
o małej aktywności glikokortykosteroidowej. Aktywność glikokortykosteroidowa głównych
metabolitów (6β-hydroksybudezonidu i 16α-hydroksyprednizolonu) wynosi mniej niż 1% aktywności
budezonidu. Nie obserwowano jakichkolwiek reakcji metabolicznych czy też jakichkolwiek reakcji
wypierania pomiędzy formoterolem a budezonidem.

Eliminacja
Większa część dawki formoterolu jest metabolizowana w wątrobie, a następnie wydalana przez nerki.
Po inhalacji, od 8 do 13% dostarczonej dawki formoterolu jest wydalane w postaci niezmienionej
z moczem. Formoterol ma duży klirens ogólnoustrojowy wynoszący około 1,4 l/min, a okres
półtrwania w fazie eliminacji wynosi średnio 17 godzin.

Głównym izoenzymem biorącym udział w metabolizmie budezonidu jest CYP3A4. Metabolity
budezonidu są wydalane z moczem w postaci niezmienionej lub sprzężonej. Tylko nieistotna ilość
budezonidu wykrywana jest w postaci niezmienionej w moczu. Budezonid charakteryzuje się dużym
klirensem ogólnoustrojowym, wynoszącym około 1,2 l/min, a okres półtrwania w fazie eliminacji
w osoczu po podaniu dożylnym wynosi średnio 4 godziny.

Farmakokinetyka budezonidu i formoterolu u pacjentów z niewydolnością nerek jest nieznana.
Ekspozycja na budezonid i formoterol może być zwiększona u pacjentów z chorobami wątroby.

Liniowość lub nieliniowość
Ekspozycja ogólnoustrojowa na budezonid i formoterol wykazuje liniową zależność z zastosowaną
dawką.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Obserwowane w badaniach na zwierzętach objawy toksyczności budezonidu i formoterolu,
podawanych w skojarzeniu lub oddzielnie, były związane ze zwiększeniem aktywności
farmakologicznej.

Badania wpływu na rozrodczość zwierząt wykazały, że kortykosteroidy, takie jak budezonid, mogą
powodować wady rozwojowe (rozszczep podniebienia, zniekształcenia układu kostnego). Wyników
badań na zwierzętach nie można jednak odnieść do ludzi, gdy lek jest stosowany w zalecanych
dawkach. Badania wpływu formoterolu na rozrodczość zwierząt wykazują nieznaczne zmniejszenie
płodności u samców szczurów przy większej ekspozycji ogólnoustrojowej oraz mniejszą liczbę
implantacji zarodków, jak również zmniejszenie przeżywalności okołoporodowej płodów
i zmniejszenie masy urodzeniowej przy znacznie większych ekspozycjach ogólnoustrojowych niż te
osiągane podczas stosowania klinicznego. Jednakże, nie wydaje się, aby wyniki tych doświadczeń na
zwierzętach miały znaczenie dla ludzi.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna (zawiera białka mleka).

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Symbicort Turbuhaler jest wielodawkowym inhalatorem proszkowym napędzanym powietrzem
wdychanym. Inhalator jest biały i ma czerwone pokrętło. Inhalator jest wykonany z różnych tworzyw
sztucznych (różnych rodzajów plastiku) (PP, PC, HDPE, LDPE, LLDPE, PBT). W opakowaniach
zewnętrznych znajduje się 1 inhalator zawierający po 30 dawek lub 1, 2, 3, 10 lub 18 inhalatorów
zawierających po 60 lub 120 dawek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

AstraZeneca AB
151 85 Södertälje
Szwecja

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 10.06.2011 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 09.10.2014 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

26 lutego 2021

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.