# Symflusal

> Salmeterol + Flutykazon · \(50 mcg + 500 mcg\)/dawkę · Proszek do inhalacji

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Symflusal
- **Nazwa powszechna:** Salmeterolum + Fluticasoni propionas
- **Substancja czynna:** [Salmeterol + Flutykazon](https://apteka.online/odpowiedniki/salmeterolum)
- **Moc:** \(50 mcg + 500 mcg\)/dawkę
- **Postać farmaceutyczna:** Proszek do inhalacji
- **Droga podania:** wziewna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** R03AK06
- **Liczba opakowań:** 3
- **Numer pozwolenia:** 21381
- **Podmiot odpowiedzialny:** Symphar Sp. z o.o.
- **Producent:** ELPEN Pharmaceutical Co.Inc., Grecja
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-obturacyjnych-chorobach-drog-oddechowych/symflusal-proszek-do-inhalacji-50-mcg-500-mcg-dawke-symphar
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-stosowane-w-obturacyjnych-chorobach-drog-oddechowych/symflusal-proszek-do-inhalacji-50-mcg-500-mcg-dawke-symphar.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/30221/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/30221/characteristic

## Dostępne opakowania (3)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 blister 30 dawek ¦ 1 inhalator  Elpenhaler | 5909991079000 | Rp | — | Brak danych | — |
| 1 blister 60 dawek ¦ 1 inhalator  Elpenhaler | 5909991079055 | Rp | — | Brak danych | — |
| 1 blister 180 dawek ¦ 3 inhalatory  Elpenhaler | 5909991079062 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Symflusal i w jakim celu się go stosuje?
Lek Symflusal zawiera dwie substancje lecznicze, salmeterol i flutykazonu propionian:
• Salmeterol jest długo działającym lekiem rozszerzającym oskrzela. Leki rozszerzające oskrzela
pomagają w utrzymaniu drożności dróg oddechowych. Umożliwia on łatwiejszy przepływ
powietrza do płuc. Działanie leku utrzymuje się przez co najmniej 12 godzin.
• Flutykazonu propionian jest kortykosteroidem, który zmniejsza obrzęk i podrażnienie płuc.

Lekarz przepisał ten lek pacjentowi w celu zapobiegania zaburzeniom oddychania występującym w:
• Astmie.
• Przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP).
Lek Symflusal stosowany w dawce 50 mikrogramów + 500 mikrogramów zmniejsza liczbę
zaostrzeń POChP.

W celu zapewnienia prawidłowej kontroli astmy lub POChP, lek Symflusal musi być stosowany
każdego dnia, zgodnie z zaleceniem lekarza.

Lek Symflusal pomaga zapobiegać występowaniu duszności i świszczącego oddechu, ale nie
należy go stosować do łagodzenia nagłych napadów duszności lub świszczącego oddechu.
W takich przypadkach konieczne jest zastosowanie szybko działającego leku wziewnego
stosowanego doraźnie, takiego jak salbutamol. Pacjent powinien zawsze mieć przy sobie szybko
działający lek wziewny do stosowania doraźnego.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Symflusal

Kiedy nie stosować leku Symflusal:
Jeśli pacjent ma uczulenie na salmeterol i (lub) flutykazonu propionian, lub którykolwiek z
pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

2SE/H/1191/02-03/IB/06/G

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli u pacjenta
występuje:
• choroba serca, w tym nieregularne lub szybkie bicie serca,
• nadczynność tarczycy,
• wysokie ciśnienie krwi,
• cukrzyca (lek Symflusal może zwiększać stężenie glukozy we krwi),
• małe stężenie potasu we krwi,
• gruźlica występująca obecnie lub w przeszłości, albo inne zakażenia płuc.

Jeśli u pacjenta wystąpi nieostre widzenie lub inne zaburzenia widzenia, należy skontaktować się
z lekarzem.

Lek Symflusal a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, w tym również o lekach
stosowanych w leczeniu astmy i jakichkolwiek lekach, które wydawane są bez recepty.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Symflusal należy poinformować lekarza o przyjmowaniu
następujących leków:
• Leków blokujących receptory beta-adrenergiczne - β-blokerów (np. atenolol, propranolol, sotalol).
Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne są najczęściej stosowane w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi lub innych chorób serca.
• Leków stosowanych w leczeniu zakażeń (np. ketokonazol, itrakonazol i erytromycyna), włączając
niektóre leki stosowane w leczeniu HIV (np.: rytonawir, leki zawierające kobicystat).
Niektóre z tych leków mogą zwiększać stężenie flutykazonu propionianu lub salmeterolu
w organizmie. Może to zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych powodowanych
użyciem leku Symflusal, w tym nieregularnego bicia serca, lub może nasilać działania
niepożądane. Lekarz może chcieć uważnie monitorować stan pacjenta przyjmującego takie leki.
• Kortykosteroidów (podawanych doustnie lub we wstrzyknięciu). Jeśli pacjent niedawno stosował
te leki, może to zwiększyć ryzyko zaburzenia czynności nadnerczy.
• Diuretyków, znanych także jako leki moczopędne stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi.
• Innych leków rozszerzających oskrzela (takich jak salbutamol).
• Leków zawierających pochodne ksantyny, często stosowanych w leczeniu astmy.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jest mało prawdopodobne, aby lek Symflusal wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów lub
obsługiwania maszyn.

Lek Symflusal zawiera laktozę jednowodną
Ilość laktozy zawarta w leku, zwykle nie powoduje żadnych problemów u osób z nietolerancją
laktozy. Laktoza zawiera niewielkie ilości białek mleka, które mogą powodować reakcje alergiczne.

### 3. Jak stosować lek Symflusal?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

• Lek Symflusal należy stosować codziennie do momentu, aż lekarz nie zaleci inaczej. Nie należy
przyjmować dawki większej niż zalecana. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza
lub farmaceuty.

3SE/H/1191/02-03/IB/06/G

• Nie należy przerywać stosowania leku Symflusal ani zmniejszać stosowanej dawki bez
wcześniejszej konsultacji z lekarzem.
• Lek Symflusal należy zainhalować do płuc przez usta.
• Po użyciu leku, usta należy przepłukać wodą, po czym wypluć tę wodę.

Dorośli z astmą
• Lek Symflusal 50 mikrogramów + 250 mikrogramów/dawkę: jedna inhalacja dwa razy na dobę.
• Lek Symflusal 50 mikrogramów + 500 mikrogramów/dawkę: jedna inhalacja dwa razy na dobę.

Dorośli z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP)
Lek Symflusal 50 mikrogramów + 500 mikrogramów/dawkę: jedna inhalacja dwa razy na dobę.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Nie należy stosować leku Symflusal u dzieci i młodzieży.

Jeśli objawy astmy są dobrze kontrolowane podczas stosowania leku Symflusal dwa razy na dobę,
lekarz może zalecić zmniejszenie częstości stosowania leku Symflusal do podania raz na dobę. Dawka
może być podawana:
• raz na dobę, wieczorem – jeżeli u pacjenta dolegliwości występują w nocy,
• raz na dobę, rano – jeżeli u pacjenta dolegliwości występują w ciągu dnia.
Bardzo ważne jest, aby przestrzegać zaleceń lekarza odnośnie liczby inhalacji i częstości stosowania
leku.

Jeśli pacjent stosuje lek Symflusal w leczeniu astmy, lekarz będzie regularnie kontrolował objawy
choroby.

W przypadku nasilenia objawów astmy lub trudności z oddychaniem należy niezwłocznie
skontaktować się z lekarzem. Może wystąpić nasilenie świszczącego oddechu, częstsze
występowanie uczucia ucisku w klatce piersiowej lub konieczność zastosowania większej dawki
szybko działającego, wziewnego leku ułatwiającego oddychanie. W takiej sytuacji należy
kontynuować stosowanie leku Symflusal, ale nie należy zwiększać liczby inhalacji. Objawy choroby
mogą się nasilić i stan pacjenta może się pogorszyć. Należy skontaktować się z lekarzem, ponieważ
pacjent może potrzebować dodatkowego leczenia.

Instrukcja użycia urządzenia do inhalacji
• Lekarz, pielęgniarka lub farmaceuta powinni poinstruować pacjenta, jak właściwie stosować
urządzenie do inhalacji (Elpenhaler®). Powinni oni okresowo sprawdzać, czy pacjent używa
urządzenia do inhalacji w sposób prawidłowy. Niezgodne z zaleceniem lekarza stosowanie leku
Symflusal lub nieprawidłowe użycie urządzenia do inhalacji może prowadzić do tego, że lek nie
spowoduje oczekiwanej poprawy astmy lub POChP.

INSTRUKCJA UŻYCIA I POSTĘPOWANIA Z INHALATOREM ELPENHALER®

Poniżej przedstawiono instrukcję dla pacjenta dotyczącą właściwego użycia pojedynczej dawki
wziewnej w postaci dwóch substancji leczniczych pakowanych w dwóch blistrach na pasku (paski
z dwukomorowymi blistrami), które są przechowywane w inhalatorze Elpenhaler®.

OPIS

Elpenhaler® to urządzenie do jednoczesnego, wziewnego użycia obu substancji czynnych w postaci
proszku. Obie substancje tworzą jedną dawkę leczniczą. Każda z substancji czynnych pakowana jest
oddzielnie w jednej z dwóch komór specjalnie zaprojektowanego paska z dwukomorowym blistrem.
Pasek z dwukomorowym blistrem zawiera jedną (1) dawkę leczniczą.

4SE/H/1191/02-03/IB/06/G

Użycie inhalatora Elpenhaler®

Α. Przygotowanie urządzenia

Inhalator Elpenhaler® składa się z 3 części:
- Ustnika i jego osłony (1).
- Powierzchni (2) na której umieszczany jest pasek
z dwukomorowym blistrem (powierzchnia nośna).
- Schowka (3) do przechowywania pasków.

Powyższe trzy części są ze sobą połączone, ale można je
otwierać osobno.

Powierzchnia nośna składa się z:
- Punktu zamocowania (2A) do umieszczenia paska
z blistrami.
- Dwóch wgłębień (2B) do dopasowania dwóch komór
blistra.
- Dwóch pasków prowadzących (2C), które
powodują, że pasek z dwukomorowym blistrem
zostaje umieszczony we właściwej pozycji na
powierzchni nośnej.

Pasek z dwukomorowym blistrem zawiera:
- Dwa aluminiowe arkusze (4).
- Dwie komory blistra (5), jedną zawierającą salmeterol,
a drugą flutykazonu propionian.
- Otwór (6).

Otwórz schowek poprzez naciśnięcie, zgodnie z
rysunkiem, wyjmij pasek i ponownie zamknij schowek.

5SE/H/1191/02-03/IB/06/G

Β. Wykonanie inhalacji

C. Czyszczenie inhalatora
Po każdym użyciu wytrzyj ustnik urządzenia i powierzchnię nośną suchą ściereczką lub suchą
papierową chusteczką. Do czyszczenia urządzenia nie należy używać wody.
Zamknij ustnik i umieść pokrywę ochronną wokół niego.

Odsłoń całkowicie powłokę ochronną chroniącą ustnik
poprzez łagodny nacisk na powierzchnię w paski.
Odblokuj i naciśnij ustnik do tyłu, w celu odsłonięcia
powierzchni nośnej.
Pasek z dwukomorowym blistrem utrzymuj błyszczącą
powierzchnią do góry, tak, aby widoczna była niebieska
linia, jak zaznaczono strzałką na rysunku. Nadrukowana
powierzchnia paska powinna być skierowana do dołu.
Umieść otwór paska wokół punktu zamocowania na
powierzchni nośnej stosując lekki nacisk i upewnij się, że
pasek jest dobrze dopasowany do punktu zamocowania.
Pasek z dwukomorowym blistrem dopasuje się do zagłębień
w powierzchni nośnej, a paski prowadzące zapewnią
utrzymanie paska w odpowiedniej pozycji.

Zamknij ustnik i odciągnij w poziomie, wytłoczony,
wystający koniec paska. Dawka leku jest gotowa do
użycia.

Otwórz ustnik. Zauważysz, że cały proszek został
zużyty oraz, że komory blistra są puste.
Wyjmij pusty pasek i przejdź do etapu C.

Trzymaj urządzenie z dala od ust.
Wykonaj pełen wydech. Uważaj, aby nie wydychać
powietrza na ustnik urządzenia.
Włóż inhalator Elpenhaler® do ust i obejmij
dokładnie ustami ustnik urządzenia.
Powoli wykonaj głęboki wdech ustami (a nie
nosem), aż płuca będą pełne.
Wstrzymaj oddech przez około 5 sekund lub tak
długo jak będziesz w stanie i jednocześnie wyjmij
urządzenie z ust.
Wykonaj wydech i dalej oddychaj normalnie.

6SE/H/1191/02-03/IB/06/G

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Symflusal
Ważne jest, aby stosować inhalator zgodnie z instrukcją. W razie przypadkowego zastosowania dawki
większej niż zalecana, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
U pacjenta mogą wystąpić: przyspieszona czynność serca i drżenia. Mogą również wystąpić:
zawroty głowy, ból głowy, osłabienie mięśni i bóle stawów.

W przypadku przyjmowania większych dawek przez długi czas, należy skontaktować się z lekarzem
lub farmaceutą w celu uzyskania porady, ponieważ większe dawki leku Symflusal mogą
powodować zmniejszenie wytwarzania hormonów steroidowych przez nadnercza.

Pominięcie zastosowania leku Symflusal
Nie należy przyjmować podwójnej dawki leku w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Następną dawkę
leku należy zastosować o zwykłej porze.

Przerwanie stosowania leku Symflusal
Bardzo ważne jest, aby przyjmować lek Symflusal codziennie zgodnie z zaleceniami lekarza.

Należy kontynuować przyjmowanie leku, dopóki lekarz nie zaleci przerwania stosowania. Nie
należy nagle przerywać przyjmowania leku Symflusal ani samodzielnie zmniejszać jego dawki,
ponieważ problemy z oddychaniem mogą się nasilić.

Ponadto, nagłe przerwanie stosowania lub zmniejszenie dawki leku Symflusal może (bardzo rzadko)
powodować zaburzenia czynności nadnerczy (niewydolność nadnerczy), które czasami powodują
wystąpienie działań niepożądanych.

Działania niepożądane mogą obejmować wymienione poniżej:
• ból brzucha,
• zmęczenie i utrata apetytu, nudności,
• wymioty i biegunka,
• utrata masy ciała,
• ból głowy lub senność,
• niskie stężenie cukru we krwi,
• niskie ciśnienie krwi i drgawki (napady drgawkowe).

Gdy organizm jest narażony na stres, na przykład w wyniku gorączki, urazu (np. wypadek
samochodowy), zakażenia lub zabiegu chirurgicznego, niewydolność nadnerczy może się nasilić
i mogą wystąpić którekolwiek z działań niepożądanych, wymienionych powyżej.

Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z działań niepożądanych należy powiedzieć o tym lekarzowi
lub farmaceucie. Aby zapobiec wystąpieniu tych objawów, lekarz może przepisać dodatkowe
kortykosteroidy w postaci tabletek (np. prednizolon).

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia działań niepożądanych, lekarz zaleci najmniejszą dawkę leku
Symflusal zapewniającą kontrolę astmy lub POChP.

Reakcje alergiczne: u pacjenta mogą wystąpić nagłe trudności w oddychaniu bezpośrednio po
przyjęciu leku Symflusal. Może wystąpić świszczący oddech i kaszel lub duszność. Ponadto, może
wystąpić świąd, wysypka (pokrzywka) i obrzęki (zwykle twarzy, warg, języka lub gardła) lub uczucie
bardzo szybkiego bicia serca, osłabienia, pustki w głowie (co może prowadzić do upadku lub utraty

7SE/H/1191/02-03/IB/06/G

przytomności). W przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów lub gdy
wystąpią one nagle po użyciu leku Symflusal, należy przerwać stosowanie leku Symflusal
i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Reakcje alergiczne po zastosowaniu leku Symflusal
występują niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 pacjenta na 100).

Zapalenie płuc (zakażenie płuc) u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP)
(częste działanie niepożądane)
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli którykolwiek z poniższych objawów wystąpi podczas stosowania
leku Symflusal - mogą to być objawy zakażenia płuc:
• gorączka lub dreszcze,
• zwiększenie wytwarzania śluzu, zmiana barwy śluzu,
• nasilenie kaszlu lub zwiększone trudności w oddychaniu.

Inne działania niepożądane opisane są poniżej:

Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 pacjenta na 10):
• ból głowy - zmniejsza się on zazwyczaj w czasie kontynuowania leczenia;
• donoszono o zwiększonej częstości występowania przeziębień u pacjentów z POChP.

Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 pacjenta na 10):
• pleśniawki (bolesne, kremowo-żółte wypukłe wykwity) w jamie ustnej i gardle, a także ból języka,
chrypka i podrażnienie gardła. Pomocne może być płukanie jamy ustnej wodą i wyplucie jej oraz
(lub) szczotkowanie zębów bezpośrednio po każdej inhalacji. Lekarz może zalecić lek
przeciwgrzybiczy do leczenia pleśniawek;
• bóle, obrzęk stawów i bóle mięśni;
• skurcze mięśni.

U pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) obserwowano również następujące
działania niepożądane:
• powstawanie siniaków i złamania;
• zapalenie zatok (uczucie napięcia i pełności w nosie, policzkach i za oczami, czasami
z pulsującym bólem);
• zmniejszenie stężenia potasu we krwi (u pacjenta może wystąpić nierównomierne bicie serca,
osłabienie mięśni, skurcze).

Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 pacjenta na 100):
• zwiększenie stężenia cukru (glukozy) we krwi (hiperglikemia). U pacjentów z cukrzycą może być
konieczne częstsze kontrolowanie stężenia cukru we krwi oraz dostosowanie dawki leków
przeciwcukrzycowych przyjmowanych dotychczas;
• zaćma (zmętnienie soczewki oka);
• bardzo szybkie bicie serca (tachykardia);
• uczucie roztrzęsienia (drżenie) i szybkie lub nieregularne bicie serca (kołatanie serca) – objawy te
są zazwyczaj niegroźne i ustępują w trakcie leczenia;
• ból w klatce piersiowej;
• uczucie niepokoju (efekt ten występuje głównie u dzieci);
• zaburzenia snu;
• wysypka alergiczna na skórze.

Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 pacjenta na 1000):
• trudności w oddychaniu lub świszczący oddech, nasilające się bezpośrednio po przyjęciu leku
Symflusal. W takim przypadku należy przerwać stosowanie leku Symflusal, zastosować szybko
działający, wziewny lek ułatwiający oddychanie i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem;
• lek Symflusal może wpływać na prawidłowe wytwarzanie hormonów steroidowych przez
organizm, w szczególności w przypadku przyjmowania dużych dawek leku przez dłuższy czas,
powodując:
• spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży;

8SE/H/1191/02-03/IB/06/G

• zmniejszenie masy kostnej;
• jaskrę;
• przyrost masy ciała;
• zaokrąglenie (kształt księżycowaty) twarzy (zespół Cushinga).
Lekarz będzie regularne sprawdzał, czy u pacjenta nie występuje którekolwiek z powyższych
działań niepożądanych oraz upewni się, że pacjent stosuje najmniejszą dawkę leku Symflusal
zapewniającą kontrolę astmy;
• zmiany w zachowaniu, takie jak nadmierne pobudzenie i drażliwość (te objawy występują głównie
u dzieci);
• nierówne bicie serca lub występowanie skurczów dodatkowych (zaburzenia rytmu serca - arytmia);
Należy poinformować o tym lekarza, lecz nie należy przerywać stosowania leku Symflusal, chyba
że tak zaleci lekarz;
• zakażenie grzybicze przełyku, które może powodować trudności w połykaniu.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• depresja lub agresja. Wystąpienie tych działań jest bardziej prawdopodobne u dzieci;
• nieostre widzenie.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309,
e-mail: ndl@urpl.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Symflusal?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i na opakowaniu
po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Symflusal

Substancjami czynnymi leku są salmeterol i flutykazonu propionian.
Każda, gotowa do użycia dawka leku Symflusal zawiera:

50 mikrogramów salmeterolu (w postaci salmeterolu ksynafonianu) oraz 250 mikrogramów
flutykazonu propionianu
lub
50 mikrogramów salmeterolu (w postaci salmeterolu ksynafonianu) oraz 500 mikrogramów
flutykazonu propionianu.

Pozostały składnik to laktoza jednowodna.

9SE/H/1191/02-03/IB/06/G

Jak wygląda lek Symflusal i co zawiera opakowanie

Substancjami leczniczymi leku Symflusal są salmeterol i flutykazonu propionian umieszczone
oddzielnie w dwóch komorach blistra. Blister umieszczony jest na pasku foliowym i zawiera jedną
dawkę leczniczą. Paski przechowywane są w urządzeniu do inhalacji Elpenhaler®, umieszczonym
w tekturowym pudełku.
Folia chroni proszek do inhalacji przed wpływem czynników atmosferycznych.
Każda dawka w postaci paska z dwukomorowym blistrem jest gotowa do użycia.

Wielkości opakowań:
- Każde opakowanie tekturowe zawiera jedno urządzenie do inhalacji Elpenhaler® wraz z 60
paskami z dwukomorowymi blistrami. Opakowanie: 60 dawek.
- Każde opakowanie tekturowe zawiera jedno urządzenie do inhalacji Elpenhaler® z 30
paskami z dwukomorowymi blistrami typu Aluminium/Aluminium oraz jeden schowek z 30
dodatkowymi paskami z dwukomorowymi blistrami typu Aluminium/Aluminium. Opakowanie:
60 dawek.
- Każde opakowanie tekturowe zawiera jedno urządzenie do inhalacji Elpenhaler® z 30 paskami
z dwukomorowymi blistrami typu Aluminium/Aluminium. Opakowanie: 30 dawek (pojedyncze
opakowanie).
- Każde opakowanie zawiera trzy urządzenia do inhalacji Elpenhaler® z 60 paskami
z dwukomorowymi blistrami typu Aluminium/Aluminium. Opakowanie: 180 dawek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny
Symphar Sp. z o.o.
ul. Koszykowa 65
00-667 Warszawa

Wytwórca
ELPEN Pharmaceutical Co. Inc.
95, Marathonos Ave.
GR-19009 Pikermi, Attica
Grecja

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Finlandia Salmeson esiannosteltu 50 mikrogramman/250 mikrogramman/annos
inhalaatiojauhe
Salmeson esiannosteltu 50 mikrogramman/500 mikrogramman/annos
inhalaatiojauhe

Francja Salmeson 50 microgram/250 microgram/dose poudre pour inhalation en
récipient unidose.
Salmeson 50 microgram/500 microgram/dose poudre pour inhalation en
récipient unidose.

Norwegia Salmeson 50 mikrogram/250 mikrogram/doseinhaleringspudder
forhåndsdispensert.
Salmeson 50 mikrogram/500 mikrogram/doseinhaleringspudder
forhåndsdispensert.

Polska Symflusal

10SE/H/1191/02-03/IB/06/G

Szwecja Salmeson 50 mikrogram/250 mikrogram/dos inhalationspulver, avdelad dos
Salmeson 50 mikrogram/500 mikrogram/dos inhalationspulver, avdelad dos

Data ostatniej aktualizacji ulotki: marzec 2019

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

1SE/H/1191/02-03/IB/06G

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Symflusal, (50 mikrogramów + 250 mikrogramów)/dawkę, proszek do inhalacji, podzielony
Symflusal, (50 mikrogramów + 500 mikrogramów)/dawkę, proszek do inhalacji, podzielony

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda dawka produktu leczniczego Symflusal gotowa do użytku zawiera odpowiednio:

50 mikrogramów salmeterolu (w postaci salmeterolu ksynafonianu) i 250 mikrogramów flutykazonu
propionianu.
50 mikrogramów salmeterolu (w postaci salmeterolu ksynafonianu) i 500 mikrogramów flutykazonu
propionianu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu, odpowiednio:
- 24,677 mg laktozy jednowodnej na dawkę;
- 24,427 mg laktozy jednowodnej na dawkę.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Proszek do inhalacji, podzielony.
Biały proszek.

Produkt leczniczy Symflusal zawiera dwie substancje czynne umieszczone w pasku
z dwukomorowym blistrem. Paski te przechowywane są w urządzeniu do inhalacji Elpenhaler®.
Każdy pasek z dwukomorowym blistrem stanowi pojedynczą dawkę leczniczą.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Symflusal jest wskazany do stosowania wyłącznie u dorosłych.

Astma oskrzelowa

Produkt leczniczy Symflusal jest wskazany do systematycznego leczenia astmy oskrzelowej, gdy
zalecane jest jednoczesne stosowanie długo działającego β2-mimetyku i wziewnego kortykosteroidu:

- u pacjentów, u których objawów astmy nie można opanować mimo stosowania kortykosteroidu
wziewnego oraz stosowania doraźnie krótko działającego β2-mimetyku;

lub

- u pacjentów, u których uzyskano już kontrolę objawów astmy stosując łącznie kortykosteroid
wziewny i długo działający β2–mimetyk.

2SE/H/1191/02-03/IB/06G

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP)

Produkt leczniczy Symflusal jest wskazany do stosowania w objawowym leczeniu pacjentów
z POChP, z FEV1 <60% wartości należnej (przed zastosowaniem leku rozszerzającego oskrzela),
z powtarzającymi się zaostrzeniami choroby w wywiadzie, u których występują istotne objawy
choroby pomimo regularnego leczenia lekami rozszerzającymi oskrzela.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Sposób podawania: do stosowania wziewnego.

Należy poinformować pacjentów, że w celu uzyskania pożądanej skuteczności, produkt leczniczy
Symflusal powinien być stosowany codziennie, nawet gdy objawy nie występują.

Pacjentów należy poddawać regularnej kontroli lekarskiej po to, aby dawka produktu leczniczego
Symflusal, którą otrzymuje pacjent, była dawką optymalną, przy czym zmiana może być dokonana
tylko na zlecenie lekarza. Należy ustalić najmniejszą dawkę zapewniającą skuteczną kontrolę
objawów. Po uzyskaniu poprawy stanu pacjenta, u którego stosowano najmniejszą dawkę
produktu leczniczego, złożonego z dwóch substancji, podawanego dwa razy na dobę, należy
podjąć próbę dalszego leczenia produktem leczniczym zawierającym tylko kortykosteroid
wziewny. Jako postępowanie alternatywne, u pacjentów wymagających leczenia długo działającymi
β2-mimetykami, produkt leczniczy Symflusal może być stosowany jeden raz na dobę, jeżeli w opinii
lekarza pozwoli to na zachowanie odpowiedniej kontroli objawów choroby. W przypadku danych
z wywiadu wskazujących na to, że u pacjenta występują dolegliwości nocne, dawkę produktu
leczniczego należy podawać wieczorem, a w przypadku dolegliwości występujących głównie w ciągu
dnia, dawkę produktu leczniczego należy podawać rano.

Dawkę produktu leczniczego Symflusal ustala się indywidualnie dla każdego pacjenta w zależności od
stopnia ciężkości choroby, uwzględniając zawartą w produkcie dawkę flutykazonu propionianu. Jeżeli
u pacjenta konieczne jest stosowanie leku w dawkach, których podanie nie jest możliwe
z zastosowaniem produktu leczniczego Symflusal, należy mu przepisać odpowiednie dawki β2-agonisty
i (lub) kortykosteroidu.

Zalecane dawkowanie:

Astma oskrzelowa

Dorośli:

Jedna dawka wziewna zawierająca 50 mikrogramów salmeterolu i 250 mikrogramów flutykazonu
propionianu dwa razy na dobę;

lub

jedna dawka wziewna zawierająca 50 mikrogramów salmeterolu i 500 mikrogramów flutykazonu
propionianu dwa razy na dobę.

Krótkotrwałe stosowanie produktu leczniczego Symflusal może być rozważane jako początkowe
leczenie podtrzymujące u dorosłych z przewlekłą, umiarkowaną astmą (pacjenci określani jako
pacjenci z objawami występującymi w dzień, stosujący produkt leczniczy w ciągu dnia w razie
potrzeby, z umiarkowanym do dużego ograniczeniem przepływu w drogach oddechowych), u których

3SE/H/1191/02-03/IB/06G

szybka kontrola astmy jest niezbędna. W takich przypadkach, zalecaną dawką początkową jest jedna
inhalacja zawierająca 50 mikrogramów salmeterolu i 100 mikrogramów flutykazonu propionianu dwa
razy na dobę. Po uzyskaniu kontroli objawów, leczenie powinno zostać zweryfikowane oraz należy
rozważyć, czy u pacjenta można zredukować leczenie do stosowania wyłącznie wziewnego
kortykosteroidu. Ważna jest regularna ocena stanu pacjenta po ograniczeniu leczenia do samego
wziewnego kortykosteroidu.

Nie wykazano jednoznacznej korzyści w porównaniu do stosowania wyłącznie wziewnego
propionianu flutykazonu jako początkowego leczenia podtrzymującego, jeśli jeden lub dwa objawy
z kryteriów określających ciężkość nie występują. Zazwyczaj u większości pacjentów wziewne
kortykosteroidy są lekami „pierwszego rzutu”. Produkt leczniczy Symflusal nie jest przeznaczony do
stosowania w początkowym leczeniu łagodnej astmy. Salmeterol + propionian flutykazonu o mocy 50
mikrogramów + 100 mikrogramów nie są odpowiednie do stosowania u dorosłych pacjentów z ciężką
astmą. U pacjentów z ciężką astmą zalecane jest ustalenie odpowiedniej dawki wziewnego
kortykosteroidu przed zastosowaniem leczenia skojarzonego.

W przypadku dawek, które nie mogą być osiągnięte przy zastosowaniu produktu leczniczego
Symflusal, dostępne są inne moce produktów leczniczych zawierających salmeterol + propionian
flutykazonu.

POChP

Dorośli:

Jedna inhalacja zawierająca 50 mikrogramów salmeterolu i 500 mikrogramów flutykazonu
propionianu dwa razy na dobę.

Specjalne grupy pacjentów
Nie ma konieczności dostosowania dawki leku u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów
z zaburzeniami czynności nerek. Nie ma dostępnych danych dotyczących stosowania salmeterolu +
flutykazonu propionianu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

Dzieci i młodzież
Nie należy stosować produktu leczniczego Symflusal u dzieci i młodzieży.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Pogorszenie przebiegu choroby
Produktu leczniczego Symflusal nie należy stosować do leczenia ostrych objawów astmy. W tym celu
konieczne jest zastosowanie szybko i krótko działającego leku rozszerzającego oskrzela.
Należy poinstruować pacjentów, aby zawsze mieli przy sobie inhalator stosowany do łagodzenia
objawów ostrych napadów astmy.
Nie należy rozpoczynać leczenia produktem leczniczym Symflusal u pacjentów w czasie
zaostrzenia astmy lub gdy nastąpiło znaczące lub ostre pogorszenie przebiegu choroby.

W trakcie leczenia produktem leczniczym Symflusal może wystąpić zaostrzenie choroby podstawowej
lub mogą wystąpić poważne objawy niepożądane związane z astmą. Pacjentów należy poinformować,
że jeśli po rozpoczęciu stosowania produktu leczniczego Symflusal nastąpi pogorszenie objawów
astmy lub nie będą one prawidłowo kontrolowane, to należy kontynuować leczenie oraz zasięgnąć
porady lekarskiej.

4SE/H/1191/02-03/IB/06G

Konieczność zwiększenia częstości stosowania leków łagodzących objawy (krótko działający lek
rozszerzający oskrzela) lub zmniejszenie odpowiedzi na zastosowanie takiego leku świadczy
o pogorszeniu kontroli choroby; lekarz powinien zweryfikować leczenie takiego pacjenta.

Nagłe i postępujące pogorszenie kontroli objawów astmy oskrzelowej jest stanem potencjalne
zagrażającym życiu. Pacjenta należy poddać pilnej konsultacji lekarskiej. Należy rozważyć
zwiększenie dawki kortykosteroidu.

Po uzyskaniu kontroli objawów astmy, można rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki produktu
leczniczego Symflusal. Należy regularnie oceniać stan zdrowia pacjentów, u których zmniejszono
dawkę produktu leczniczego Symflusal. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę produktu
leczniczego Symflusal (patrz punkt 4.2).

U pacjentów z POChP, u których wystąpiło zaostrzenie choroby, zaleca się zazwyczaj leczenie
ogólnoustrojowymi kortykosteroidami. W związku z tym, jeśli objawy choroby nasilą się
w trakcie leczenie produktem leczniczym Symflusal, pacjent powinien zasięgnąć porady
lekarza.

Nie należy nagle przerywać leczenia produktem leczniczym Symflusal u pacjentów chorujących na
astmę, ze względu na ryzyko wystąpienia zaostrzenia choroby. Dawkę produktu leczniczego należy
zmniejszać stopniowo pod kontrolą lekarza. Przerwanie leczenia u pacjentów chorych na POChP
może także powodować nasilenie objawów choroby i powinno odbywać się pod nadzorem lekarza.

Podobnie jak w przypadku innych stosowanych wziewnie produktów leczniczych zawierających
kortykosteroidy, produkt leczniczy Symflusal należy stosować z ostrożnością u pacjentów z przebytą
lub czynną gruźlicą płuc oraz grzybiczymi, wirusowymi lub innego rodzaju infekcjami dróg
oddechowych. Jeżeli jest to wskazane, należy niezwłocznie wdrożyć odpowiednie leczenie.

Działanie sercowo-naczyniowe
Produkt leczniczy Symflusal może rzadko powodować zaburzenia rytmu serca, np. częstoskurcz
nadkomorowy, skurcze dodatkowe i migotanie przedsionków, oraz niewielkie i przemijające
zmniejszenie stężenia potasu w surowicy krwi, jeśli stosowany jest w dużych dawkach
terapeutycznych. Należy zachować ostrożność stosując produkt leczniczy Symflusal u pacjentów
z ciężkimi zaburzeniami czynności układu krążenia lub z zaburzeniami rytmu serca i u pacjentów
z cukrzycą, z nadczynnością tarczycy, z nieleczoną hipokaliemią lub u pacjentów ze skłonnością do
występowania małych stężeń jonów potasowych w surowicy.

Hiperglikemia
Odnotowano bardzo rzadkie przypadki zwiększenia stężenia glukozy we krwi (patrz punkt 4.8).
Należy wziąć to pod uwagę przepisując produkt leczniczy pacjentom z cukrzycą w wywiadzie.

Paradoksalny skurcz oskrzeli
Podobnie jak w przypadku innych leków podawanych wziewnie, po przyjęciu dawki może wystąpić
paradoksalny skurcz oskrzeli z nagłym nasileniem świszczącego oddechu i dusznością bezpośrednio
po przyjęciu leku. Paradoksalny skurcz oskrzeli reaguje na szybko działający lek rozszerzający
oskrzela. Leczenie należy rozpocząć natychmiast. Należy natychmiast przerwać podawanie produktu
leczniczego Symflusal, ocenić stan pacjenta i w razie konieczności zastosować inne leczenie.

Do odnotowanych działań farmakologicznych leczenia β2-mimetykami należą drżenia, kołatanie
serca i bóle głowy. Działania te zwykle są przemijające i ulegają złagodzeniu w czasie regularnego
stosowania.

Substancje pomocnicze

5SE/H/1191/02-03/IB/06G

Produkt leczniczy Symflusal zawiera laktozę jednowodną. Ilość ta zwykle nie powoduje problemów
u osób z nietolerancją laktozy. Laktoza zawiera niewielkie ilości białek mleka, które mogą
powodować reakcje alergiczne.

Działania ogólnoustrojowe kortykosteroidów
Działania ogólnoustrojowe mogą wystąpić podczas stosowania jakiegokolwiek z kortykosteroidów
wziewnych, szczególnie jeśli zalecono przyjmowanie wysokich dawek przez długi czas. Wystąpienie
tych działań jest znacznie mniej prawdopodobne niż podczas doustnego stosowania kortykosteroidów.
Do możliwych działań ogólnoustrojowych należą: zespół Cushinga, cechy wyglądu zewnętrznego
charakterystyczne dla zespołu Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zmniejszenie
gęstości mineralnej kości, zaćma i jaskra oraz, znacznie rzadziej, szereg objawów psychicznych lub
zmian zachowania, w tym pobudzenie psychoruchowe, zaburzenia snu, lęk, depresję lub agresję
(szczególnie u dzieci). W związku z powyższym ważna jest regularna kontrola stanu pacjenta oraz
zmniejszenie dawki wziewnego kortykosteroidu do najmniejszej dawki zapewniającej skuteczną
kontrolę objawów astmy.

Długotrwałe leczenie dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych może prowadzić do
zahamowania czynności kory nadnerczy i ostrego przełomu nadnerczowego. Bardzo rzadko
zgłaszano przypadki zahamowania czynności kory nadnerczy i ostrego przełomu nadnerczowego
w przypadku stosowania dawek od 500 mikrogramów do 1000 mikrogramów flutykazonu
propionianu. Do sytuacji, które potencjalnie mogą wywołać przełom nadnerczowy należą uraz,
zabieg chirurgiczny, infekcja lub szybkie zmniejszanie dawki. Objawy są zazwyczaj niejednoznaczne
i mogą obejmować utratę łaknienia, ból brzucha, zmniejszenie masy ciała, zmęczenie, ból głowy,
nudności, wymioty, niedociśnienie tętnicze, splątanie, hipoglikemię i drgawki. W okresach narażenia
na stres lub przed planowanym zabiegiem chirurgicznym należy rozważyć dodatkowe doustne
podanie kortykosteroidów.

Korzyści z wziewnego leczenia flutykazonu propionianem obejmują zminimalizowanie
zapotrzebowania na steroidy doustne. U pacjentów, u których wcześniej stosowane leczenie
steroidami doustnymi zamieniono na leczenie wziewne flutykazonu propionianem, należy liczyć się
z ryzykiem wystąpienia objawów niewydolności kory nadnerczy przez dłuższy okres. Należy
zachować szczególną ostrożność u tych pacjentów i regularnie kontrolować czynność kory nadnerczy.
Ryzyko to może także dotyczyć pacjentów, u których w przeszłości stosowano duże dawki
kortykosteroidów. Możliwość zaburzenia czynności kory nadnerczy należy zawsze uwzględnić
w stanach nagłych oraz w sytuacjach związanych ze stresem, i rozważyć podanie odpowiedniej dawki
uzupełniającej kortykosteroidów. Przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi, konieczna może być
konsultacja specjalistyczna w celu oceny stopnia niewydolności kory nadnerczy.

Rytonawir może znacznie zwiększyć stężenie flutykazonu propionianu w osoczu. Dlatego należy
unikać jednoczesnego stosowania tych produktów, chyba że potencjalna korzyść dla pacjenta
przewyższa ryzyko związane z wystąpieniem ogólnoustrojowych działań niepożądanych
kortykosteroidów. Zwiększone ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych istnieje również
podczas jednoczesnego stosowania flutykazonu propionianu z innymi silnymi inhibitorami CYP3A
(patrz punkt 4.5).

Zapalenie płuc u pacjentów z POChP
U pacjentów z POChP otrzymujących wziewne kortykosteroidy zaobserwowano zwiększenie
częstości występowania zapalenia płuc, w tym zapalenia płuc wymagającego hospitalizacji. Istnieją
pewne dowody na zwiększone ryzyko wystąpienia zapalenia płuc wraz ze zwiększeniem dawki
steroidów, ale nie zostało to jednoznacznie wykazane we wszystkich badaniach.

Nie ma jednoznacznych dowodów klinicznych potwierdzających różnice w obrębie grupy produktów
zawierających wziewny kortykosteroid w odniesieniu do stopnia ryzyka występowania zapalenia
płuc.

6SE/H/1191/02-03/IB/06G

Lekarze powinni szczególnie wnikliwie obserwować pacjentów z POChP, oraz oceniać czy nie
rozwija się u nich zapalenie płuc, ponieważ kliniczne objawy tych infekcji oraz zaostrzenia POChP
często się nakładają.

Do czynników ryzyka zapalenia płuc u pacjentów z POChP należą: aktualne palenie tytoniu, starszy
wiek, niski wskaźnik masy ciała (BMI) i ciężka postać POChP.

Interakcje z silnymi inhibitorami CYP3A4
Jednoczesne ogólne stosowanie ketokonazolu znacząco zwiększa narażenie ogólnoustrojowe na
salmeterol. Może to prowadzić do zwiększenia częstości występowania objawów
ogólnoustrojowych (np. wydłużenie odstępu QTc i kołatania serca). W związku z tym należy
unikać jednoczesnego leczenia ketokonazolem lub innymi silnymi inhibitorami CYP3A4, chyba że
korzyści przewyższają potencjalnie zwiększone ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań
niepożądanych salmeterolu (patrz punkt 4.5).

Zaburzenia widzenia
Zaburzenia widzenia mogą wystąpić w wyniku ogólnoustrojowego i miejscowego stosowania
kortykosteroidów. Jeżeli u pacjenta wystąpią takie objawy, jak nieostre widzenie lub inne
zaburzenia widzenia, należy rozważyć skierowanie go do lekarza okulisty w celu ustalenia
możliwych przyczyn, do których może należeć zaćma, jaskra lub rzadkie choroby, takie jak
centralna chorioretinopatia surowicza (z ang. Central Serous Choriretinopathy - CSCR), którą
notowano po ogólnoustrojowym i miejscowym stosowaniu kortykosteroidów.

Dzieci i młodzież
Produkt leczniczy Symflusal nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej
18 lat.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkty lecznicze blokujące receptory β-adrenergiczne (β-adrenolityki) mogą osłabiać lub hamować
działanie salmeterolu. Zarówno leki wybiórczo, jak i niewybiórczo blokujące receptory β-adrenergiczne
nie powinny być stosowane u pacjentów z astmą, chyba że istnieją inne przyczyny uzasadniające ich
zastosowanie. Leczenie β2-agonistą może powodować potencjalnie ciężką hipokaliemię. Szczególną
ostrożność zaleca się w ostrych, ciężkich przypadkach astmy, ponieważ to działanie może być
nasilone przez jednoczesne leczenie pochodnymi ksantyny, steroidami i lekami moczopędnymi.

Jednoczesne stosowanie innych leków działających na receptory β-adrenergiczne może potencjalnie
spowodować działanie addycyjne.

Flutykazonu propionian

W normalnych warunkach, po podaniu wziewnym, w osoczu krwi występują niskie stężenia
flutykazonu propionianu w wyniku nasilonego metabolizmu pierwszego przejścia oraz dużego
klirensu osoczowego, zależnego od aktywności cytochromu CYP3A4 w przewodzie pokarmowym
i wątrobie. Dlatego znaczące klinicznie interakcje flutykazonu propionianu są mało prawdopodobne.

Badania interakcji flutykazonu propionianu podawanego donosowo zdrowym ochotnikom wykazały,
że rytonawir (bardzo silny inhibitor cytochromu CYP3A4) podawany w dawce 100 mg dwa razy na
dobę zwiększa kilkaset razy stężenie flutykazonu propionianu w osoczu, w wyniku czego dochodzi do
znaczącego zmniejszenia stężenia kortyzolu w surowicy. Informacja o tej interakcji nie ma znaczenia
w odniesieniu do podawanego wziewnie flutykazonu propionianu, ale można spodziewać się
znacznego zwiększenia stężenia flutykazonu propionianu w osoczu. Odnotowano przypadki zespołu
Cushinga i zahamowania czynności kory nadnerczy. Dlatego należy unikać stosowania takiego
skojarzenia, chyba że korzyść przewyższa ryzyko związane z wystąpieniem ogólnoustrojowych
działań niepożądanych wywołanych stosowaniem glikokortykosteroidów.

7SE/H/1191/02-03/IB/06G

W małym badaniu przeprowadzonym u zdrowych ochotników, ketokonazol (niewiele słabszy od
rytonawiru inhibitor CYP3A) spowodował zwiększenie ekspozycji na flutykazonu propionian o 150%
po podaniu wziewnym pojedynczej dawki. To spowodowało większe zmniejszenie stężenia kortyzolu
w osoczu, w porównaniu do podania samego flutykazonu propionianu. Jednoczesne stosowanie
z innymi silnymi inhibitorami CYP3A, takimi jak itrakonazol lub produktami zawierającymi
kobicystat oraz umiarkowanymi inhibitorami CYP3A, takimi jak erytromycyna, może także
spowodować zwiększenie ekspozycji ogólnoustrojowej na flutykazonu propionian oraz zwiększenie
ryzyka wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Należy unikać łączenia leków, chyba
że korzyść przewyższa zwiększone ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych związanych ze
stosowaniem kortykosteroidów; w takim przypadku pacjenta należy obserwować w celu wykrycia
ogólnoustrojowych działań kortykosteroidów.

Salmeterol

Silne inhibitory CYP3A4

Jednoczesne podawanie ketokonazolu (400 mg raz na dobę, doustnie) i salmeterolu (50 mikrogramów
dwa razy na dobę, wziewnie) przez 7 dni u 15 zdrowych osób powodowało znaczne zwiększenie
stężenia salmeterolu w osoczu (1,4-krotne zwiększenie Cmax i 15-krotne zwiększenie AUC). Może to
prowadzić do zwiększenia częstości występowania innych objawów ogólnoustrojowych podczas
leczenia salmeterolem (np. wydłużenia odstępu QTc i kołatania serca) w porównaniu do leczenia
salmeterolem lub ketokonazolem oddzielnie (patrz punkt 4.4).

Nie zaobserwowano klinicznie znaczących zmian ciśnienia tętniczego krwi, częstości bicia serca,
stężenia glukozy i stężenia potasu we krwi. Jednoczesne podawanie z ketokonazolem nie powodowało
wydłużenia okresu półtrwania salmeterolu w fazie eliminacji ani nie zwiększyło kumulacji salmeterolu
po podaniu wielokrotnym.

Należy unikać jednoczesnego stosowania z ketokonazolem, chyba że korzyści przeważają nad
potencjalnym zwiększeniem ryzyka wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych
salmeterolu. Wydaje się prawdopodobne, że takie ryzyko interakcji dotyczy również innych silnych
inhibitorów CYP3A4 (np. itrakonazolu, telitromycyny, rytonawiru).

Umiarkowane inhibitory CYP3A4

Jednoczesne podawanie erytromycyny (500 mg trzy razy na dobę, doustnie) i salmeterolu (50
mikrogramów dwa razy na dobę, wziewnie) przez 6 dni u 15 zdrowych osób powodowało małe,
nieistotne statystycznie zwiększenie ekspozycji na salmeterol (1,4-krotne zwiększenie Cmax i 1,2-
krotne zwiększenie AUC). Jednoczesne podawanie z erytromycyną nie wiązało się z wystąpieniem
ciężkich działań niepożądanych.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Płodność
Brak danych dotyczących wpływu na płodność u ludzi. Jednakże badania przeprowadzone na
zwierzętach nie wykazały wpływu salmeterolu lub flutykazonu propionianu na płodność.

Ciąża
Dane otrzymane z dużej liczby zastosowań produktu w okresie ciąży (więcej niż 1000 kobiet w ciąży)
nie wskazują na to, aby salmeterol i flutykazonu propionian powodowały wady rozwojowe lub
działały szkodliwie na płód lub noworodka. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na
rozrodczość po podaniu agonistów receptorów β2-adrenergicznych i glikokortykosteroidów (patrz
punkt 5.3).

8SE/H/1191/02-03/IB/06G

Stosowanie produktu leczniczego Symflusal u kobiet w ciąży należy ograniczyć do przypadków,
gdy w opinii lekarza oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

W leczeniu kobiet w ciąży należy zastosować najmniejszą skuteczną dawkę flutykazonu
propionianu zapewniającą odpowiednią kontrolę objawów astmy.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy salmeterol i flutykazonu propionian lub ich metabolity przenikają do mleka
ludzkiego.

Badania wykazały, że salmeterol i flutykazonu propionian oraz ich metabolity przenikają do mleka
samic szczurów w okresie laktacji.

Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków lub niemowląt karmionych piersią. Należy podjąć
decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie produktem leczniczym Symflusal,
biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści dla matki wynikające
z leczenia produktem Symflusal.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt leczniczy Symflusal nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia
pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Ponieważ produkt leczniczy Symflusal zawiera salmeterol oraz flutykazonu propionian, można
oczekiwać rodzaju i nasilenia działań niepożądanych typowych dla każdej substancji produktu
leczniczego. Nie stwierdzono występowania dodatkowych działań niepożądanych wynikających
z jednoczesnego stosowania obu substancji czynnych.

Działania niepożądane związane ze stosowaniem salmeterolu i flutykazonu propionianu zostały
wymienione zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością występowania. Częstość
występowania określono jako: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często
(≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), częstość nieznana (nie może być określona
na podstawie dostępnych danych). Częstość występowania ustalono na podstawie danych z badania
klinicznego. Nie uwzględniono częstości działań po zastosowaniu placebo.

Klasyfikacja układów
i narządów
Działanie niepożądane Częstość występowania

Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Kandydoza jamy ustnej i gardła Często
Zapalenie płuc (u pacjentów
z POChP)
Często 1,3,5

Zapalenie oskrzeli Często 1,3
Kandydoza przełyku Rzadko
Zaburzenia układu
immunologicznego
Reakcje nadwrażliwości objawiające
się: skórnymi reakcjami
nadwrażliwości Niezbyt często
Obrzęk naczynioruchowy (głównie
obrzęk twarzy i gardła)
Rzadko

Objawy ze strony układu
oddechowego (duszność)
Niezbyt często

Objawy ze strony układu
oddechowego (skurcz oskrzeli)
Rzadko

Reakcje anafilaktyczne, w tym Rzadko

9SE/H/1191/02-03/IB/06G

wstrząs anafilaktyczny
Zaburzenia
endokrynologiczne
Zespół Cushinga, cushingoidalne
rysy twarzy, zahamowanie czynności
kory nadnerczy, spowolnienie
wzrostu u dzieci i młodzieży,
zmniejszenie gęstości mineralnej
kości

Rzadko 4

Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania
Hipokaliemia Często 3
Hiperglikemia Niezbyt często 4
Zaburzenia psychiczne Niepokój Niezbyt często
Zaburzenia snu Niezbyt często
Zmiany w zachowaniu, w tym
nadpobudliwość psychoruchowa
i drażliwość (głównie u dzieci)

Rzadko

Depresja, agresja (głównie u dzieci) Nieznana
Zaburzenia układu
nerwowego
Ból głowy Bardzo często 1
Drżenie Niezbyt często
Zaburzenia oka Zaćma Niezbyt często
Jaskra Rzadko 4
Nieostre widzenie Nieznana4
Zaburzenia serca Kołatanie serca Niezbyt często
Tachykardia Niezbyt często
Zaburzenia rytmu serca (w tym
częstoskurcz nadkomorowy
i dodatkowe skurcze)

Rzadko

Migotanie przedsionków Niezbyt często
Dławica piersiowa Niezbyt często
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia

Zapalenie nosogardzieli Bardzo często 2, 3
Podrażnienie gardła Często
Chrypka i (lub) dysfonia Często
Zapalenie zatok Często 1, 3
Paradoksalny skurcz oskrzeli Rzadko 4
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Stłuczenia Często 1,3

Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej
Skurcze mięśni Często
Pourazowe złamania Często 1, 3
Bóle stawów Często
Bóle mięśni Często
1 Zgłaszane często w grupie przyjmującej placebo
2 Zgłaszane bardzo często w grupie przyjmującej placebo
3 Zgłaszane w trakcie 3-letniej obserwacji pacjentów z POChP
4 Patrz punkt 4.4
5 Patrz punkt 5.1

Opis wybranych działań niepożądanych

Do odnotowanych działań farmakologicznych podczas leczenia β2-mimetykami należą: drżenia,
kołatanie serca i ból głowy. Działania te zwykle były przemijające i ulegały złagodzeniu w czasie
regularnego stosowania leku.

Podobnie jak w przypadku innych leków podawanych wziewnie, po przyjęciu dawki może wystąpić
paradoksalny skurcz oskrzeli z nagłym nasileniem świszczącego oddechu i dusznością bezpośrednio

10SE/H/1191/02-03/IB/06G

po przyjęciu leku. Paradoksalny skurcz oskrzeli reaguje na szybko działający lek rozszerzający
oskrzela. Leczenie należy rozpocząć natychmiast. Należy natychmiast przerwać podawania produktu
leczniczego Symflusal, ocenić stan pacjenta i, w razie konieczności, zastosować inne leczenie.

Ze względu na zawartość flutykazonu propionianu, u niektórych pacjentów może wystąpić chrypka
i kandydoza (drożdżyca) jamy ustnej i gardła oraz, w rzadkich przypadkach, kandydoza przełyku.
W celu zmniejszenia możliwości wystąpienia zarówno chrypki, jak i kandydozy jamy ustnej i gardła,
po zastosowaniu produktu leczniczego należy wypłukać jamę ustną wodą, następnie wypluć wodę
i (lub) umyć zęby. Objawową kandydozę jamy ustnej i gardła należy leczyć stosując miejscowe
leczenie przeciwgrzybicze, równocześnie kontynuując terapię produktem leczniczym Symflusal.

Dzieci i młodzież
Możliwe objawy ogólnoustrojowe to: zespół Cushinga, cechy wyglądu zewnętrznego
charakterystyczne dla zespołu Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy i spowolnienie
wzrostu u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.4). U dzieci mogą również wystąpić objawy takie jak
niepokój, zaburzenia snu i zmiany zachowania, w tym pobudzenie i drażliwość.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka
stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny
zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu
Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów
Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Brak danych z badań klinicznych dotyczących przedawkowania produktu leczniczego Symflusal,
jednak dane dotyczące przedawkowania obu substancji czynnych produktu leczniczego podane są
poniżej:

Salmeterol
Do objawów podmiotowych i przedmiotowych przedawkowania salmeterolu należą: zawroty głowy,
wzrost ciśnienia skurczowego krwi, drżenia, ból głowy i tachykardia. W przypadku konieczności
przerwania stosowania produktu leczniczego Symflusal ze względu na przedawkowanie β-agonisty
zawartego w produkcie leczniczym, należy rozważyć odpowiednie leczenie kortykosteroidem
zastępczym. Ponadto może wystąpić hipokaliemia, dlatego należy monitorować stężenie jonów
potasowych we krwi. Należy rozważyć podanie potasu.

Flutykazonu propionian
Ostre: Zastosowanie wziewne większych niż zalecane dawek flutykazonu propionianu może
powodować przemijające zahamowanie czynności kory nadnerczy. Sytuacja ta nie wymaga podjęcia
działań ratunkowych, ponieważ czynność kory nadnerczy powraca do normy w ciągu kilku dni. Może
to być zweryfikowane przez oznaczenie stężenia kortyzolu w osoczu.

Długotrwałe stosowanie wziewne większych niż zalecane dawek flutykazonu propionianu: Należy
monitorować rezerwę nadnerczową. Konieczne może być leczenie kortykosteroidami do stosowania
ogólnego. Po ustabilizowaniu się stanu pacjenta, należy kontynuować leczenie z zastosowaniem
kortykosteroidu wziewnego w zalecanej dawce. Należy odnieść się do punktu 4.4.

W przypadku zarówno ostrego, jak i długotrwałego przedawkowania flutykazonu propionianu, należy
kontynuować leczenie produktem leczniczym Symflusal w dawce zapewniającej kontrolę objawów.

11SE/H/1191/02-03/IB/06G

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki adrenergiczne w połączeniu z kortykosteroidami lub innymi
lekami, z wyjątkiem leków przeciwcholinergicznych, kod ATC: R03AK06.

Mechanizm działania i działanie farmakodynamiczne

Produkt leczniczy Symflusal zawiera salmeterol i flutykazonu propionian, które mają różne
mechanizmy działania. Mechanizmy działania obu substancji czynnych są przedstawione poniżej:

Salmeterol:
Salmeterol jest wybiórczym, długo działającym (12 godzin) agonistą receptora β2-adrenergicznego,
o długim łańcuchu bocznym, który wiąże się z miejscem pozareceptorowym.

Salmeterol powoduje rozszerzenie oskrzeli trwające dłużej, przynajmniej 12 godzin, w porównaniu do
zalecanych dawek zwykle stosowanych krótko działających β2-agonistów.

Flutykazonu propionian:
Flutykazonu propionian, glikokortykosteroid podawany wziewnie w zalecanych dawkach ma działanie
przeciwzapalne w obrębie płuc, którego wynikiem jest zmniejszenie nasilenia objawów i częstości
zaostrzeń astmy; wywołuje mniej działań niepożądanych niż kortykosteroidy podawane
ogólnoustrojowo.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Badania kliniczne w astmie oskrzelowej

Trwające 12 miesięcy badanie GOAL (Uzyskanie optymalnej kontroli choroby – ang. Gaining
Optimal Asthma ControL), przeprowadzono u 3416 pacjentów dorosłych i młodzieży chorujących
na przewlekłą astmę oskrzelową. Celem badania było porównanie bezpieczeństwa stosowania
i skuteczności salmeterolu + flutykazonu propionianu z monoterapią wziewnym kortykosteroidem
(propionianem flutykazonu) oraz odpowiedź na pytanie, czy cele leczenia astmy są osiągalne.
Leczenie prowadzono według zasady zwiększania dawek leków (ang. stepped-up), co 12 tygodni,
aż do osiągnięcia pełnej kontroli** (ang. total control) lub osiągnięcia największej dopuszczalnej
dawki leku. Badanie GOAL wykazało, że kontrolę astmy uzyskano u większej liczby pacjentów
stosujących salmeterol + flutykazonu propionian w porównaniu z monoterapią kortykosteroidem
wziewnym i ta kontrola choroby została osiągnięta podczas stosowania mniejszej dawki
kortykosteroidu.

W przypadku stosowania salmeterolu + flutykazonu propionianu dobra kontrola* astmy została
osiągnięta szybciej niż w przypadku stosowania wziewnego kortykosteroidu w monoterapii. Czas
leczenia do osiągnięcia pierwszego tygodnia dobrze kontrolowanej astmy u 50% pacjentów wynosił
16 dni w przypadku salmeterolu + flutykazonu propionianu w porównaniu do 37 dni w grupie
stosującej wziewny kortykosteroid. W porównaniu do pacjentów chorych na astmę, nie stosujących
steroidów, czas do uzyskania tygodnia dobrej kontroli astmy wynosił 16 dni w przypadku leczenia
salmeterolem + flutykazonu propionianem, w porównaniu do 23 dni w przypadku leczenia
wziewnym kortykosteroidem.

Zebrane wyniki badania przedstawiono w tabeli:
Odsetek pacjentów, którzy uzyskali dobrą kontrolę (*WC - Well Controlled) lub pełną kontrolę
(**TC - Totally Controlled) astmy w ciągu 12 miesięcy

12SE/H/1191/02-03/IB/06G

WKS - wziewny kortykosteroid; SABA - krótkodziałający β2-mimetyk; BDP – beklometazon

* dobra kontrola astmy (*WC - Well Controlled): 2 lub mniej dni w tygodniu z wynikiem objawów
większym niż 1 (gdzie 1 definiowany jako "objawy przez jeden krótki okres w ciągu dnia"), stosowanie
SABA w ciagu 2 dni lub mniej i nie więcej niż 4 razy w tygodniu, 80% lub więcej wartości należnej
porannego szczytowego przepływu wydechowego, bez nocnych przebudzeń, bez zaostrzeń, bez działań
niepożądanych zmuszających do zmiany leczenia.

** pełna kontrola astmy (**TC - Totally Controlled): bez objawów, bez stosowania SABA, 80% lub
więcej wartości należnej porannego szczytowego przepływu wydechowego, bez nocnych przebudzeń,
bez zaostrzeń, bez działań niepożądanych zmuszających do zmiany leczenia.

Wyniki tego badania sugerują, że salmeterol z flutykazonu propionianem w dawce
50 mikrogramów + 100 mikrogramów stosowany dwa razy na dobę może być rozważany jako
początkowe leczenie podtrzymujące u pacjentów z umiarkowaną, przewlekłą astmą, u których
szybka kontrola astmy wydaje się istotna (patrz punkt 4.2).

W podwójnie zaślepionym, randomizowanym badaniu prowadzonym w dwóch równoległych
grupach, z udziałem 318 pacjentów w wieku 18 lat i starszych, z przewlekłą astmą oceniano
bezpieczeństwo stosowania i tolerancję dwóch inhalacji salmeterolu z flutykazonu propionianem
dwa razy na dobę (podwójna dawka) przez 2 tygodnie. Badanie wykazało, że stosowanie
podwójnej dawki inhalacji (każdej z dostępnych mocy) przez 14 dni powodowało nieznaczne
zwiększenie częstości występowania działań niepożądanych związanych ze stosowaniem βagonisty (drżenia: 1 pacjent [1%] vs 0, kołatanie serca: 6 [3%] vs 1 [<1%], skurcze mięśni: 6 [3%]
vs 1 [<1%]) oraz podobną częstość występowania działań niepożądanych związanych ze
stosowaniem wziewnych kortykosteroidów (np. kandydoza jamy ustnej: 6 [6%] vs 16 [8%],
chrypka: 2 [2%] vs 4 [2%]) w porównaniu do stosowania jednej inhalacji dwa razy na dobę.
Należy wziąć pod uwagę nieznaczne zwiększenie częstości działań niepożądanych związanych ze
stosowaniem β-agonisty, jeśli rozważane jest przez lekarza podwojenie dawki salmeterolu
z flutykazonu propionianem u dorosłych pacjentów, wymagających dodatkowego, krótkotrwałego
(do 14 dni) leczenia kortykosteroidami wziewnymi.

Salmeterol i flutykazonu propionian w badaniach klinicznych POChP

Badanie TORCH (z ang. TOwards a Revolution in COPD Health) było 3-letnim badaniem
przeprowadzonym w celu oceny wpływu leczenia salmeterolem z flutykazonu propionianem
w dawce 50 mikrogramów + 500 mikrogramów przyjmowanych dwa razy na dobę, salmeterolem
w dawce 50 mikrogramów dwa razy na dobę, flutykazonu propionianem (FP) w dawce 500
mikrogramów stosowanym dwa razy na dobę lub placebo na całkowitą śmiertelność pacjentów

Rodzaj leczenia
(przed włączeniem do badania)
Salmeterol + flutykazonu
propionian
Flutykazonu propionian

WC TC WC TC
Bez WKS (tylko SABA) 78% 50% 70% 40%

Mała dawka WKS (≤500 mikrogramów
BDP lub równoważna dawka innego
WKS/dobę)

75% 44% 60% 28%

Średnia dawka WKS
(500 do1000 mikrogramów BDP
równoważna dawka innego WKS/dobę)

62% 29% 47% 16%

Zebrane wyniki ze wszystkich 3
rodzajów leczenia
71% 41% 59% 28%

13SE/H/1191/02-03/IB/06G

chorych na POChP. Chorzy na POChP z wyjściowym (przed podaniem leku rozszerzającego
oskrzela) FEV1 <60% wartości należnej zostali przydzieleni losowo do leczenia metodą
podwójnie ślepej próby. Podczas badania u pacjentów dozwolone było przeprowadzenie
rutynowej terapii POChP, z wyjątkiem innych wziewnych kortykosteroidów, długo działających
leków rozszerzających oskrzela oraz przewlekle stosowanych kortykosteroidów działających
ogólnoustrojowo. Po 3 latach oceniano przeżywalność wszystkich pacjentów, bez względu na to,
czy brali oni udział w badaniu aż do jego zakończenia. Pierwszorzędowym punktem końcowym
było zmniejszenie całkowitej śmiertelności w ciągu 3 lat stosowania salmeterolu i flutykazonu
propionianu w porównaniu do placebo.

Placebo
N=1524
Salmeterol 50
N=1521
FP 500
N=1534
Salmeterol + FP
50 + 500
N=1533
Całkowita śmiertelność w ciągu 3 lat
Liczba zgonów (%) 231 (15,2%) 205 (13,5%) 246 (16,0%) 193 (12,6%)

Współczynnik ryzyka vs. placebo
(przedziały ufności - CIs)

Wartość p

ND 0,879
(0,73, 1,06)

0,180

1,060
(0,89, 1,27)

0,525

0,825
(0,68, 1,00)

0,0521

Współczynnik ryzyka dla
salmeterolu z flutykazonu
propionianem 50 + 500 vs.
salmeterol lub flutykazonu
propionian
(CIs)
Wartość p

ND 0,932
(0,77, 1,13)

0,481

0,774
(0,64, 0,93)

0,007

ND

1wartość p skorygowana przez dwie przejściowe analizy porównujące pierwotną skuteczność
w oparciu o analizę log-rangową po rozdzieleniu na grupy według palenia papierosów.

U pacjentów leczonych salmeterolem + flutykazonu propionianem zaobserwowano
zwiększenie przeżywalności w porównaniu do placebo w 3-letniej obserwacji, jednakże nie
osiągnęła ona wartości istotnej statystycznie, określonej na poziomie p≤0,05.

Odsetek pacjentów, u których zgon z przyczyn związanych z POChP nastąpił w ciągu 3 lat
obserwacji, wynosił 6% w grupie otrzymującej placebo, 6,1% w grupie otrzymującej salmeterol, 6,9%
w grupie otrzymującej flutykazonu propionian oraz 4,7% w grupie otrzymującej salmeterol +
flutykazonu propionian.

Salmeterol + flutykazonu propionian istotnie zmniejszał liczbę umiarkowanych i ciężkich zaostrzeń
występujących w ciągu roku w porównaniu do salmeterolu, flutykazonu propionianu i placebo
(średnia liczba w grupie otrzymującej salmeterol + flutykazonu propionian 0,85 w porównaniu do 0,97
w grupie otrzymującej salmeterol, 0,93 w grupie otrzymującej flutykazonu propionian i 1,13 w grupie
otrzymującej placebo). Przekłada się to na zmniejszenie częstości występowania umiarkowanych
i ciężkich zaostrzeń o 25% (95% przedział ufności (PU): 19% do 31%; p<0,001) w porównaniu do
placebo, o 12% w porównaniu do salmeterolu (95% PU: 5% do 19%, p=0,002) i o 9% w porównaniu
do flutykazonu propionianu (95% PU: 1% do 16%, p=0,024). Podobnie salmeterol zmniejszał istotnie
częstość występowania zaostrzeń o 15% (95% PU: 7% do 22%; p<0,001) w porównaniu do placebo,
a flutykazonu propionian znamiennie zmniejszał częstość zaostrzeń o 18% (95% PU: 11% do 24%;
p<0,001) w porównaniu do placebo.

14SE/H/1191/02-03/IB/06G

Jakość życia oceniana za pomocą kwestionariusza Szpitala Św. Jerzego (SGRQ z ang. St George’s
Respiratory Questionnaire) poprawiła się u każdego pacjenta stosującego aktywne leczenie
w porównaniu do placebo. Średnia poprawa jakości życia w ciągu trzech lat leczenia salmeterolem
i flutykazonu propionianem w porównaniu z placebo wynosiła -3,1 jednostki (95% CI: -4,1 do -2,1,
p<0,001), w porównaniu z salmeterolem wynosiła -2,2 jednostki (p<0,001), w porównaniu
z flutykazonu propionianem wynosiła -1,2 jednostki (p = 0,017). Zmniejszenie wartości o 4 jednostki
uważane jest za istotne klinicznie.

Oszacowane prawdopodobieństwo wystąpienia w ciągu 3 lat zapalenia płuc zgłaszanego jako
działanie niepożądane wynosiło w przypadku placebo 12,3%, w przypadku salmeterolu 13,3%,
w przypadku flutykazonu propionianu 18,3% oraz w przypadku flutykazonu propionianu i salmeterolu
19,6% (współczynnik ryzyka dla salmeterolu i flutykazonu propionianu vs. placebo wynosił: 1,64,
95% CI: 1,33 do 2,01, p <0,001). Nie stwierdzono zwiększenia liczby zgonów spowodowanych
zapaleniem płuc. Liczba zgonów w trakcie leczenia, które zostały zakwalifikowane jako
spowodowane przez zapalenie płuc wynosiła 7 dla placebo, 9 dla salmeterolu, 13 dla flutykazonu
propionianu i 8 dla salmeterolu i flutykazonu propionianu. Nie stwierdzono istotnych różnic
w prawdopodobieństwie złamań kości (5,1% w przypadku placebo, 5,1% w przypadku salmeterolu,
5,4% w przypadku flutykazonu propionianu i 6,3% w przypadku salmeterolu z flutykazonu
propionianem; współczynnik ryzyka dla salmeterolu i flutykazonu propionianu w porównaniu do
placebo wynosił: 1,22, 95% CI: 0,87 do 1,72, p = 0,248).

Badania kliniczne kontrolowane placebo trwające 6 i 12 miesięcy wykazały, że regularne
stosowanie salmeterolu + flutykazonu propionianu w dawce 50 mikrogramów + 500
mikrogramów poprawia czynność płuc, zmniejsza duszności i zapotrzebowanie na leki stosowane
do przerywania napadów duszności.

Badania SCO40043 i SCO100250 były randomizowanymi, podwójnie zaślepionymi, następującymi
po sobie badaniami w układzie grup równoległych, porównującymi wpływ salmeterolu + flutykazonu
propionianu w dawce 50 mikrogramów + 250 mikrogramów dwa razy na dobę (dawka
niezarejestrowana w leczeniu POChP na terenie Unii Europejskiej) i salmeterolu w dawce 50
mikrogramów dwa razy na dobę na liczbę umiarkowanych lub ciężkich zaostrzeń w ciągu roku
u pacjentów chorych na POChP z FEV1<50% należnego i zaostrzeniami w wywiadzie. Umiarkowane
i ciężkie zaostrzenia były definiowane jako pogorszenie objawów choroby, wymagające leczenia
doustnymi kortykosteroidami i (lub) antybiotykami lub hospitalizacji.

Badania rozpoczynały się od 4. tygodniowej fazy run-in, podczas której wszyscy badani
otrzymali niezaślepione leczenie z wykorzystaniem salmeterolu z flutykazonu propionianem
w dawce 50 mikrogramów + 250 mikrogramów w celu wystandaryzowania terapii POChP
i ustabilizowania choroby przed randomizacją do fazy zaślepionej badania, trwającej 52 tygodnie.
Badanych przydzielono losowo w stosunku 1:1 do leczenia salmeterolem z flutykazonu
propionianem w dawce 50 mikrogramów + 250 mikrogramów (całkowita populacja ITT n=776)
lub salmeterolem (całkowita populacja ITT n=778). Przed fazą run-in pacjenci odstawili inne,
dotychczas stosowane leki, z wyjątkiem krótko działających leków rozszerzających oskrzela.
Jednoczesne stosowanie w czasie trwania badania wziewnych długo działających leków
rozszerzających oskrzela (β2-agonistów lub leków przeciwcholinergicznych), produktów
złożonych zawierających ipratropium i salbutamol, doustnych β2-agonistów i leków
zawierających teofilinę było zabronione. Stosowanie doustnych kortykosteroidów i antybiotyków
było dozwolone w celu leczenia zaostrzeń POChP według ściśle określonych zaleceń. Pacjenci
stosowali salbutamol jako lek na żądanie podczas całego badania.

Wyniki obu badań wykazały, że leczenie salmeterolem z flutykazonu propionianem w dawce 50
mikrogramów + 250 mikrogramów związane było ze znacznie mniejszą liczbą umiarkowanych lub
ciężkich zaostrzeń POChP w ciągu roku, w porównaniu do salmeterolu (SCO40043: odpowiednio

15SE/H/1191/02-03/IB/06G

1,06 i 1,53 /pacjenta/rok, stosunek częstości 0,70, 95% CI: 0,58 do 0,83, p<0,001; SCO100250:
odpowiednio 1,10 i 1,59 /pacjenta/rok, stosunek częstości 0,70, 95% CI: 0,58 do 0,83,
p<0,001). Wyniki dla drugorzędowych punktów końcowych (czas do pierwszego umiarkowanego lub
ciężkiego zaostrzenia choroby, liczba zaostrzeń w ciągu roku wymagających użycia doustnych
kortykosteroidów, poranne FEV1 przed podaniem leków) istotnie przemawiały na korzyść leczenia
salmeterolem z flutykazonu propionianem w dawce 50 mikrogramów + 250 mikrogramów dwa razy
na dobę w porównaniu z salmeterolem. Profil działań niepożądanych był podobny, za wyjątkiem
częstości zakażeń dolnych dróg oddechowych oraz miejscowych, znanych objawów niepożądanych
(kandydoza i dysfonia) w grupie leczonej salmeterolem + flutykazonu propionianem w dawce
50 mikrogramów + 250 mikrogramów dwa razy na dobę w porównaniu do grupy leczonej
salmeterolem. Zdarzenia związane z zakażeniami dolnych dróg oddechowych były stwierdzane
w przypadku 55 (7%) pacjentów leczonych salmeterolem + flutykazonu propionianem w dawce
50 mikrogramów + 250 mikrogramów dwa razy na dobę i w przypadku 25 (3%) pacjentów leczonych
salmeterolem. Zwiększona częstość zgłaszania zakażeń dolnych dróg oddechowych w przypadku
leczenia salmeterolem + flutykazonu propionianem w dawce 50 mikrogramów + 250 mikrogramów
dwa razy na dobę wydaje się być porównywalna do częstości zgłaszanej w przypadku leczenia
salmeterolem + flutykazonu propionianem w dawce 50 mikrogramów + 500 mikrogramów dwa razy
na dobę w badaniu TORCH.

Astma
Wieloośrodkowe badanie kliniczne dotyczące stosowania salmeterolu w astmie (z ang. Salmeterol
Multi-center Asthma Research Trial, SMART)

Badanie SMART było 28-tygodniowym badaniem przeprowadzonym w Stanach Zjednoczonych,
w którym oceniano bezpieczeństwo stosowania salmeterolu w porównaniu do placebo dodawanych do
typowego leczenia u osób dorosłych i młodzieży. Chociaż nie było znaczących różnic
w pierwszorzędowym punkcie końcowym łącznej liczby zgonów związanych z układem oddechowym
wraz z liczbą stanów zagrożenia życia związanych z układem oddechowym, to badanie wykazało
znaczące zwiększenie liczby zgonów z powodu astmy u pacjentów otrzymujących salmeterol (13
zgonów na 13176 pacjentów leczonych salmeterolem w porównaniu do 3 zgonów z 13179 pacjentów
otrzymujących placebo). Badanie nie zostało zaprojektowane w celu oceny wpływu jednoczesnego
stosowania kortykosteroidów wziewnych, a jedynie 47% pacjentów zgłaszało stosowanie wziewnych
kortykosteroidów przed badaniem.

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania połączenia salmeterolu z flutykazonu propionianem
w porównaniu z flutykazonu propionianem w monoterapii w astmie

W dwóch wieloośrodkowych badaniach trwających 26 tygodni przeprowadzono porównanie
skuteczności i bezpieczeństwa stosowania salmeterolu w połączeniu z flutykazonu propionianem oraz
z flutykazonu propionianem w monoterapii. W pierwszym z nich u dorosłych i młodzieży (badanie
AUSTRI), a w drugim u dzieci w wieku 4 do 11 lat (badanie VESTRI). Do obu badań włączono
pacjentów z umiarkowaną lub ciężką przewlekłą astmą, których w przeszłości hospitalizowano
z powodu astmy albo u których występowały zaostrzenia astmy w poprzednim roku. Podstawowym
celem każdego badania było ustalenie, czy dodanie długo działającego beta-adrenolityku (LABA) do
WKS (leczenie salmeterolem z flutykazonu propionianem (salmeterol-FP)) było nie gorsze niż
stosowanie samego wziewnego kortykosteroidu (FP) w odniesieniu do ryzyka wystąpienia ciężkich
zdarzeń związanych z astmą (hospitalizacja związana z astmą, intubacja i zgon). Drugim celem tych
badań była ocena, czy leczenie wziewnym kortykosteroidem z długo działającym beta-adrenolitykiem
(salmeterol-FP) było lepsze od leczenia samym wziewnym kortykosteroidem (FP) w odniesieniu do
ciężkiego zaostrzenia astmy (definiowanego jako pogorszenie astmy wymagające stosowania
ogólnoustrojowych kortykosteroidów przez co najmniej 3 dni, hospitalizacji lub wizyty
w ambulatoryjnym oddziale ratunkowym z powodu astmy wymagającej podania kortykosteroidów
ogólnoustrojowych).

16SE/H/1191/02-03/IB/06G

W sumie 11 679 i 6 208 pacjentów zostało losowo przydzielonych i otrzymało leczenie odpowiednio
w badaniach AUSTRI i VESTRI. W obu badaniach osiągnięto pierwszorzędowy punkt końcowy
dotyczący bezpieczeństwa – potwierdzono, że stosowanie salmeterol-FP było nie gorsze niż
stosowanie FP (z ang. non-inferiority, równoważność) (patrz tabela poniżej).

Ciężkie działania niepożądane związane z astmą w 26-tygodniowych badaniach AUSTRI i VESTRI

AUSTRI VESTRI
Salmeterol-FP
(n=5834)
FP
(n=5845)
Salmeterol-FP
(n=3107)
FP
(n=3101)
Złożony punkt końcowy
(związane z astmą hospitalizacja,
intubacja dotchawicza lub zgon)

34 (0,6%) 33 (0,6%) 27 (0,9%) 21 (0,7%)

Salmeterol-FP/FP ryzyko
względne (95% przedział
ufności)

1,029
(0,638-1,662)a
1,285
(0,726-2,272)b

Zgon 0 0 0 0
Hospitalizacja związana z astmą 34 33 27 21
Intubacja dotchawicza 0 2 0 0
a jeśli uzyskany 95% przedział ufności dla oszacownego ryzyka względnego wynosił mniej niż 2,0,
to równoważność została potwierdzona.
b jeśli uzyskany 95% przedział ufności dla oszacownego ryzyka względnego wynosił mniej niż 2,675,
to równoważność została potwierdzona.

W obu badaniach osiągnięto drugorzędowy punkt końcowy dotyczący skuteczności - skrócenie czasu
do pierwszego zaostrzenia astmy w odniesieniu do stosowania salmeterolu w połączeniu z flutykazonu
propionianem w porównaniu do stosowania flutykazonu propionianu w monoterapii. Jednak tylko
w badaniu AUSTRI był on istotny statystycznie:

AUSTRI VESTRI
Salmeterol-FP
(n=5834)
FP
(n=5845)
Salmeterol-FP
(n=3107)
FP
(n=3101)
Liczba pacjentów z
zaostrzeniem astmy
480 (8%) 597 (10%) 265 (9%) 309 (10%)

Salmeterol-FP/FP ryzyko
względne (95% przedział
ufności)

0,787
(0,698; 0,888)
0,859
(0,729; 1,012)

Produkty lecznicze zawierające flutykazonu propionian w leczeniu astmy w czasie ciąży

Obserwacyjne, epidemiologiczne, retrospektywne badanie kohortowe z wykorzystaniem
elektronicznej dokumentacji medycznej z Wielkiej Brytanii zostało przeprowadzone w celu oceny
ryzyka wystąpienia dużych wrodzonych wad rozwojowych (z ang. major congenital malformations
(MCMs)) po wziewnej ekspozycji na flutykazonu propionian (FP) w monoterapii lub salmeterol-FP
w pierwszym trymestrze w porównaniu do wziewnych kortykosteroidów niezawierających FP.
W badaniu tym nie stosowano porównania do placebo.
W kohorcie astmy 5 362 ciąż narażonych na wziewne kortykosteroidy w pierwszym trymestrze -
zdiagnozowano 131 MCMs; 1 612 (30%) było narażone na FP lub salmeterol-FP, z których u 42
zdiagnozowano MCMs. Skorygowany iloraz szans dla zdiagnozowania MCMs przez 1 rok wynosił
1,1 (95% CI: 0,5 - 2,3) dla kobiet z astmą umiarkowaną narażonych na FP, w porównaniu do
narażonych na wziewny kortykosteroid bez FP i 1,2 (95% CI: 0,7 - 2,0) dla kobiet z ciężką astmą. Nie
stwierdzono różnic w ryzyku MCMs po narażeniu w pierwszym trymestrze na FP w monoterapii
w porównaniu do salmeterolu-FP. Bezwzględne ryzyko MCM dla całego przekroju ciężkości astmy
wynosiło od 2,0 do 2,9 na 100 ciąż narażonych na FP, co jest porównywalne z wynikami badań 15840

17SE/H/1191/02-03/IB/06G

ciąż, w czasie których nie stosowano leczenia jak w astmie, w Naukowej Bazie Danych Medycyny
Ogólnej (z ang. General Practice Research Database – GPRD) (2,8 zdarzeń MCM na 100 ciąż).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Właściwości farmakokinetyczne mogą być rozpatrywane na podstawie prześledzenia właściwości
farmakokinetycznych obu substancji oddzielnie.

Salmeterol

Salmeterol działa miejscowo w płucach i dlatego stężenia w osoczu nie są wskaźnikiem jego działania
terapeutycznego. Z powodu technicznych trudności w oznaczeniu stężenia salmeterolu w osoczu,
wynikających z bardzo małych stężeń leku w osoczu (około 200 pg/ml lub mniej) po jego wziewnym
zastosowaniu w dawkach terapeutycznych, istnieje niewiele danych dotyczących właściwości
farmakokinetycznych salmeterolu.

Flutykazonu propionian

Całkowita biodostępność flutykazonu propionianu po podaniu wziewnym pojedynczej dawki
u zdrowych osób wynosi około 5 do 11% dawki nominalnej, w zależności od typu użytego inhalatora.
U pacjentów z astmą lub POChP obserwowano mniejszą ekspozycję ogólnoustrojową na stosowany
wziewnie flutykazonu propionian.

Wchłanianie ogólnoustrojowe odbywa się głównie poprzez płuca, początkowo jest szybkie,
a następnie ulega wydłużeniu. Pozostała część wziewnej dawki może zostać połknięta, jednak ma
minimalny wpływ na ekspozycję ogólnoustrojową ze względu na słabą rozpuszczalność leku w wodzie
i metabolizm pierwszego przejścia, w rezultacie dostępność w jamie ustnej wynosi poniżej 1%.
Istnieje liniowa zależność pomiędzy dawką leku a ekspozycją ogólnoustrojową.

Rozmieszczenie flutykazonu propionianu w organizmie określane jest poprzez duży klirens osoczowy
(1150 ml/min), dużą objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym (około 300 l) i końcowy okres
półtrwania wynoszący około 8 godzin.

Substancja wiąże się z białkami osocza w 91%.

Flutykazonu propionian jest szybko usuwany z krążenia ogólnoustrojowego. Głównym szlakiem
metabolizmu jest wytworzenie nieaktywnej pochodnej kwasu karboksylowego z udziałem izoenzymu
CYP3A4 cytochromu P450. Inne niezidentyfikowane metabolity wykryto również w kale.

Klirens nerkowy flutykazonu propionianu jest znikomy. Mniej niż 5% dawki wydalane jest z moczem,
głównie w postaci metabolitów. Większa część dawki jest wydalana z kałem w postaci metabolitów
i niezmienionego leku.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Jedyne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego u ludzi pochodzą
z badań przeprowadzonych na zwierzętach, oparte są na działaniu farmakologicznym
salmeterolu i flutykazonu propionianu podawanych oddzielnie i dotyczą skutków
nadmiernego działania farmakologicznego.

W badaniach reprodukcji u zwierząt wykazano, że glikokortykosteroidy wywołują wady rozwojowe
(rozszczep podniebienia, zniekształcenia szkieletu). Jednak nie wydaje się, aby wyniki badań na
zwierzętach odnosiły się do ludzi otrzymujących produkt leczniczy w zalecanych dawkach. Badania na
zwierzętach z zastosowaniem salmeterolu wykazały szkodliwy wpływ na zarodek i płód tylko po
ekspozycji na duże dawki.

18SE/H/1191/02-03/IB/06G

W następstwie jednoczesnego podawania salmeterolu i flutykazonu propionianu u szczurów,
stwierdzono zwiększenie częstości występowania przemieszczenia tętnicy pępkowej i niepełnego
kostnienia kości potylicznej po zastosowaniu dawek glikokortykosteroidów, które powodują
nieprawidłowości. Zarówno salmeterol jak i flutykazonu propionian nie wykazywały toksyczności
genetycznej.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna.

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Produkt leczniczy Symflusal zawiera dwie substancje czynne umieszczone w dwóch komorach blistra
typu Aluminium/Aluminium. Blister umieszczony jest na pasku foliowym i zawiera jedną dawkę
leczniczą. Paski przechowywane są w urządzeniu do inhalacji Elpenhaler®, umieszczonym
w tekturowym pudełku.
Folia chroni proszek do inhalacji przed wpływem czynników atmosferycznych.
Każda dawka w postaci paska z dwukomorowym blistrem jest gotowa do użycia.

Wielkości opakowań:
- Każde opakowanie tekturowe zawiera jedno urządzenie do inhalacji Elpenhaler® wraz z 60 paskami
z dwukomorowymi blistrami. Opakowanie: 60 dawek.

- Każde opakowanie tekturowe zawiera jedno urządzenie do inhalacji Elpenhaler® z 30 paskami
z dwukomorowymi blistrami typu Aluminium/Aluminium oraz jeden schowek z 30 dodatkowymi
paskami z dwukomorowymi blistrami typu Aluminium/Aluminium. Opakowanie: 60 dawek.

- Każde opakowanie tekturowe zawiera jedno urządzenie do inhalacji Elpenhaler® z 30 paskami
z dwukomorowymi blistrami typu Aluminium/Aluminium. Opakowanie: 30 dawek (opakowanie
pojedyncze).

- Każde opakowanie tekturowe zawiera trzy urządzenia do inhalacji Elpenhaler® z 60 paskami
z dwukomorowymi blistrami typu Aluminium/Aluminium. Opakowanie: 180 dawek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

19SE/H/1191/02-03/IB/06G

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

W celu zapewnienia prawidłowego stosowania leku, lekarz lub inny pracownik służby zdrowia
powinien poinstruować pacjenta, w jaki sposób należy używać inhalatora.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

INSTRUKCJA UŻYCIA I POSTĘPOWANIA Z INHALATOREM ELPENHALER®

Poniżej przedstawiono instrukcję dla pacjenta dotyczącą właściwego użycia pojedynczej dawki
wziewnej w postaci dwóch substancji leczniczych pakowanych w dwóch blistrach na pasku (paski
z dwukomorowymi blistrami), które są przechowywane w inhalatorze Elpenhaler®.

OPIS

Elpenhaler® to urządzenie do jednoczesnego, wziewnego użycia obu substancji czynnych w postaci
proszku. Obie substancje tworzą jedną dawkę leczniczą. Każda z substancji czynnych pakowana jest
oddzielnie w jednej z dwóch komór specjalnie zaprojektowanego paska z dwukomorowym blistrem.
Pasek z dwukomorowym blistrem zawiera jedną (1) dawkę leczniczą.

Inhalator Elpenhaler® składa się z 3 części:
- Ustnika i jego osłony (1).
- Powierzchni (2), na której umieszczany jest pasek
z dwukomorowym blistrem (powierzchnia nośna).
- Schowka (3) do przechowywania pasków.

Powyższe trzy części są ze sobą połączone, ale można je
otwierać osobno.

Powierzchnia nośna składa się z:
- Punktu zamocowania (2A) do umieszczenia paska
z blistrami.
- Dwóch wgłębień (2B) do dopasowania dwóch komór
blistra.
- Dwóch pasków prowadzących (2C), które
powodują, że pasek z dwukomorowym blistrem
zostaje umieszczony we właściwej pozycji na
powierzchni nośnej.

20SE/H/1191/02-03/IB/06G

Użycie inhalatora Elpenhaler®

Α. Przygotowanie urządzenia

Odsłoń całkowicie powłokę ochronną chroniącą ustnik
poprzez łagodny nacisk na powierzchnię w paski.
Odblokuj i naciśnij ustnik do tyłu, w celu odsłonięcia
powierzchni nośnej.
Pasek z dwukomorowym blistrem utrzymuj błyszczącą
powierzchnią do góry, tak, aby widoczna była niebieska
linia, jak zaznaczono strzałką na rysunku. Nadrukowana
powierzchnia paska powinna być skierowana do dołu.
Umieść otwór paska wokół punktu zamocowania na
powierzchni nośnej stosując lekki nacisk i upewnij się, że
pasek jest dobrze dopasowany do punktu zamocowania.
Pasek z dwukomorowym blistrem dopasuje się do zagłębień
w powierzchni nośnej, a paski prowadzące zapewnią
utrzymanie paska w odpowiedniej pozycji.

Pasek z dwukomorowym blistrem zawiera:
- Dwa aluminiowe arkusze (4).
- Dwie komory blistra (5), jedną zawierającą salmeterol,
a drugą flutykazonu propionian.
- Otwór (6).

Otwórz schowek poprzez naciśnięcie, zgodnie
z rysunkiem, wyjmij pasek i ponownie zamknij
schowek.

21SE/H/1191/02-03/IB/06G

Β. Wykonanie inhalacji

C. Czyszczenie inhalatora
Po każdym użyciu wytrzyj ustnik urządzenia i powierzchnię nośną suchą ściereczką lub suchą
papierową chusteczką. Do czyszczenia urządzenia nie należy używać wody.
Zamknij ustnik i umieść pokrywę ochronną wokół niego.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

Symphar Sp. z o.o.
ul. Koszykowa 65
00-667 Warszawa

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Zamknij ustnik i odciągnij w poziomie, wytłoczony,
wystający koniec paska. Dawka leku jest gotowa do
użycia.

Otwórz ustnik. Zauważysz, że cały proszek został
zużyty oraz że komory blistra są puste.
Wyjmij pusty pasek i przejdź do etapu C.

Trzymaj urządzenie z dala od ust.
Wykonaj pełen wydech. Uważaj, aby nie wydychać
powietrza na ustnik urządzenia.
Włóż inhalator Elpenhaler® do ust i obejmij
dokładnie wargami ustnik urządzenia.
Powoli wykonaj głęboki wdech ustami (a nie
nosem), aż płuca będą pełne.
Wstrzymaj oddech przez około 5 sekund lub tak
długo jak będziesz w stanie i jednocześnie wyjmij
urządzenie z ust.
Wykonaj wydech i dalej oddychaj normalnie.

22SE/H/1191/02-03/IB/06G

Pozwolenie 50 mikrogramów + 250 mikrogramów: 21380
Pozwolenie 50 mikrogramów + 500 mikrogramów: 21381

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 9.08.2013
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia:19.07.2018

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI
PRODUKTU LECZNICZEGO

29.03.2019

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.