# Thyrosan

> Propylotiouracyl · 50 mg · Tabletki

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Thyrosan
- **Nazwa powszechna:** Propylthiouracilum
- **Substancja czynna:** [Propylotiouracyl](https://apteka.online/odpowiedniki/propylthiouracilum)
- **Moc:** 50 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** H03BA02
- **Liczba opakowań:** 4
- **Numer pozwolenia:** 04680
- **Podmiot odpowiedzialny:** Sun-Farm Sp. z o.o.
- **Producent:** mibe GmbH Arzneimittel
Sun-Farm Sp. z o.o., Niemcy
Polska
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-tarczycowe/thyrosan-tabl-50-mg-sun
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-tarczycowe/thyrosan-tabl-50-mg-sun.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/9213/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/9213/characteristic

## Dostępne opakowania (4)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 20 tabl. | 5907464420601 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 20 tabl. | 5909990468010 | Rp | — | Brak danych | — |
| 90 tabl. | 5907464420618 | Rp | — | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 90 tabl. | 5909990468027 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest Thyrosan i w jakim celu się go stosuje?
Lek Thyrosan zawiera substancję czynną o nazwie propylotiouracyl, która należy do grupy leków
nazywanych lekami przeciwtarczycowymi. Leki przeciwtarczycowe hamują powstawanie hormonów
– trijodotyroniny i tyroksyny – w tarczycy (gruczoł zlokalizowany poniżej krtani, w którym powstają
hormony regulujące wzrost i metabolizm).

Lek Thyrosan stosowany jest:
- w leczeniu nadczynności tarczycy, w tym choroby Gravesa-Basedowa i autonomicznego
toksycznego gruczolaka gruczołu tarczowego,
- w celu przygotowania do wycięcia tarczycy lub leczenia jodem radioaktywnym, w przypadku
nadczynności tarczycy,
- w leczeniu przełomu tarczycowego (stanu zagrażającego życiu pacjenta).

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Thyrosan

Kiedy nie stosować leku Thyrosan
- jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną – propylotiouracyl, pochodne tiouracylu lub
którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
- jeśli u pacjenta występuje niewydolność wątroby.
- jeśli pacjent ma nadczynność z wolem zamostkowym, zwłaszcza przy współistnieniu ucisku na
tarczycę.
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia hematologiczne (zmiany w wynikach badania krwi, takie jak
agranulocytoza, niedokrwistość, leukopenia – niedobór białych krwinek).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Thyrosan należy omówić to z lekarzem.

Należy zachować szczególną ostrożność:

- jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby;
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek;
- jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią,
- jeśli pacjent stosuje leki przeciwzakrzepowe,
- jeśli pacjent jest przygotowywany do operacji.

Należy natychmiast zgłosić się do lekarza:
- jeśli występuje złe samopoczucie, gorączka, ból gardła, gdyż konieczne jest zaprzestanie
stosowania leku. Należy natychmiast wykonać badania morfologii krwi, ponieważ objawy te mogą
wskazywać na agranulocytozę – zagrażający życiu ciężki niedobór białych krwinek.
- jeśli pojawią się objawy uszkodzenia wątroby, takie jak nudności, wymioty, biegunka, zażółcenie
skóry lub oczu, ciemny mocz, jasny stolec, skłonność do krwawień, świąd lub dreszcze. U
pacjentów przyjmujących propylotiouracyl, zarówno u dorosłych jak i dzieci, odnotowano
przypadki ciężkich uszkodzeń wątroby, w tym wymagające przeszczepienia wątroby oraz kończące
się zgonem.

Podczas stosowania leku Thyrosan lekarz zaleci systematyczne kontrolowanie czynności tarczycy w
celu ewentualnej modyfikacji dawki, jak również wykonywanie badania krwi.

Lek Thyrosan a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Jednoczesne podawanie tyroksyny zmniejsza wychwytywanie propylotiouracylu przez tarczycę,
osłabiając jego działanie.

Podanie jodu lub uprzednie zastosowanie środków zawierających jod (np. preparaty kontrastowe
stosowane w rentgenodiagnostyce) mogą osłabiać działanie propylotiouracylu i opóźnić uzyskanie
prawidłowej czynności tarczycy.

Leki osłabiające czynność szpiku kostnego (wpływające na układ odpornościowy), leki o działaniu
toksycznym na wątrobę czy zawierające lit, mogą potęgować działania niepożądane leku Thyrosan.

Lek Thyrosan może zaburzać działanie leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny (np.
warfaryna), leków hamujących receptory β-adrenergiczne (np. propranolol) oraz teofiliny (lek
stosowany w astmie). Konieczne może być dostosowanie dawki.

Lek Thyrosan z jedzeniem i piciem
Lek należy przyjmować w czasie posiłku.

Ciąża i karmienie piersią

Ciąża
Niektóre badania wskazują, że stosowanie leku Thyrosan w czasie ciąży może w niewielkim stopniu
zwiększać ryzyko wad wrodzonych u dzieci w porównaniu z dziećmi urodzonymi przez kobiety bez
nadczynności tarczycy, jednak inne badania nie wykazują zwiększonego ryzyka. Ryzyko nie jest
większe niż w przypadku dzieci urodzonych przez kobiety z nieleczoną jawną nadczynnością tarczycy
w czasie ciąży.
Jeżeli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko,
powinna natychmiast poradzić się lekarza. W czasie ciąży może być konieczne leczenie pacjentki
lekiem Thyrosan, jeżeli spodziewane korzyści przeważają nad możliwym ryzykiem dla pacjentki i jej
nienarodzonego dziecka.
Jeśli lekarz zadecyduje o konieczności stosowania leku Thyrosan podczas ciąży, należy bezwzględnie
przestrzegać zaleceń lekarza. Lekarz zaleci możliwie najmniejszą skuteczną dawkę leku.

Karmienie piersią
Lek w niewielkim stopniu przenika do mleka ludzkiego.

Jeżeli pacjentka karmi piersią powinna natychmiast poradzić się lekarza.
Jeśli lekarz zadecyduje o stosowaniu leku Thyrosan w okresie karmienia piersią, konieczne jest
monitorowanie noworodka, ze względu na ryzyko niedoczynności tarczycy u noworodków.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn.

### 3. Jak stosować lek Thyrosan?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zawrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Lekarz zadecyduje o dawce początkowej leku i liczbie tabletek, które należy przyjąć każdego dnia. W
zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta, lekarz może zmniejszyć lub zwiększyć dawkę.

Tabletki można dzielić.

Dorośli

Zazwyczaj stosowana dawka początkowa u dorosłych to 2 tabletki co 8 godzin (6 tabletek na dobę).
U pacjentów z ciężką nadczynnością tarczycy lekarz może zwiększyć dawkę. Zwykle stosuje się do 8
tabletek na dobę, w dawkach podzielonych co 8 godzin.
Po kilku tygodniach stosowania leku Thyrosan lekarz może zalecić przyjmowanie mniejszej liczby
tabletek na dobę (tzw. dawka podtrzymująca) i może to trwać nawet 1 – 2 lata.
Zazwyczaj stosowana dawka podtrzymująca dla dorosłych to 2 do 3 tabletek na dobę, w dawkach
podzielonych.

Stosowanie u dzieci

Dzieci w wieku powyżej 10 lat
Zwykle dawka początkowa wynosi 3 do 6 tabletek na dobę, w trzech dawkach podzielonych.

Dzieci w wieku 6 – 10 lat
Zwykle dawka początkowa wynosi 1 do 3 tabletek na dobę, w trzech dawkach podzielonych.

Dzieci w wieku poniżej 6 lat
Nie należy stosować leku Thyrosan u dzieci w wieku poniżej 6 lat, ze względu na brak danych
dotyczących bezpieczeństwa stosowania oraz skuteczności leku.

Dawka podtrzymująca u dzieci to zwykle 1 – 2 tabletki na dobę, podawana w jednej lub dwóch
dawkach.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Dawka leku Thyrosan powinna być zmniejszona. Lekarz zaleci odpowiednią dawkę w zależności od
ciężkości zaburzeń czynności nerek.

Przełom tarczycowy
U dorosłych z przełomem tarczycowym lekarz ustali indywidualnie dawkę do czasu opanowania stanu
ostrego.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Thyrosan
Jeśli pacjent przyjął większą niż zalecana przez lekarza dawkę leku Thyrosan, mogą wystąpić
nudności, wymioty, zaburzenia żołądkowe, ból głowy, gorączka, ból stawów, swędzenie i obrzęki.
Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Należy zabrać
ze sobą opakowanie leku Thyrosan.

Pominięcie przyjęcia leku Thyrosan
Jeśli pacjent zapomniał przyjąć jedną dawkę leku Thyrosan, powinien przyjąć ją jak najszybciej. Jeżeli
jednak zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki, należy poczekać i przyjąć tylko kolejną dawkę w
wyznaczonym czasie.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie przyjmowania leku Thyrosan
Lek należy przyjmować tak długo, jak zaleci to lekarz. Nie należy przerywać stosowania leku bez
uprzedniej konsultacji z lekarzem.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Niezbyt często (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)
Bóle i zawroty głowy, gorączka, ból gardła, mrowienia odczuwane w obrębie rąk i nóg, wysypka,
świąd, pokrzywka, zapalenie skóry oraz zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak
nudności, wymioty, brak łaknienia i biegunka, zaburzenia wydzielania podwzgórzowo-przysadkowotarczycowego (m.in. zwiększenie wydzielania TSH), zmniejszenie liczby niektórych rodzajów
komórek krwi, co może być przyczyną pogorszenia samopoczucia (osłabienie, zmęczenie).

Rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 osób)
Zaburzenia widzenia, słuchu, uszkodzenie wątroby, zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka), zmiany
czynności wątroby mogą objawiać się zwiększeniem aktywności enzymów wątrobowych oraz
zwiększeniem stężenia bilirubiny w surowicy.

Bardzo rzadko (mogą dotyczyć mniej niż 1 na 10 000 osób)
Bóle stawów, zapalenie stawów, wypadanie włosów oraz przedwczesne dojrzewanie płciowe, objawy
zespołu tocznia rumieniowatego (np. gorączka, bóle mięśni, zmiany skórne).

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Zapalenie wątroby, niewydolność wątroby.

Niektóre działania niepożądane ujawniają się wyłącznie w wynikach badania krwi. Do działań tych
należy zmniejszenie liczby niektórych rodzajów komórek krwi, co może być przyczyną pogorszenia
samopoczucia (osłabienie, zmęczenie).

Agranulocytoza, zagrażający życiu ciężki niedobór białych krwinek, może wystąpić w początkowym
okresie leczenia (1 – 3 miesiące), ale i w okresie późniejszym. Może wystąpić nagle, bez objawów
zwiastunowych. Okresowe badania obrazu białokrwinkowego nie zawsze pozwalają zapobiec
agranulocytozie, dlatego pacjent powinien natychmiast zgłaszać lekarzowi wszelkie objawy
niepożądane, a zwłaszcza ból gardła lub gorączkę.

Odnotowano zapalenie naczyń związane z obecnością w płynach ustrojowych specyficznego rodzaju
białek wytwarzanych przez układ odpornościowy organizmu, nazywanych przeciwciałami przeciwko
cytoplazmie neutrofili (ang. anti-neutrophilic cytoplasmic antibodies – ANCA). Zapalenie naczyń
związane z obecnością ANCA może ujawniać się w postaci chorób nerek, niekiedy prowadzących do
ostrej niewydolności nerek, zmianami w obrębie płuc, skóry i naczyń krwionośnych.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać

bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
fax.: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

### 5. Jak przechowywać lek Thyrosan?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Thyrosan:
- Substancją czynną leku jest propylotiouracyl.
Jedna tabletka zawiera 50 mg propylotiouracylu.

- Pozostałe składniki to: celuloza mikrokrystaliczna z dwutlenkiem krzemu, karboksymetyloskrobia
sodowa, stearynian magnezu.

Jak wygląda lek Thyrosan i co zawiera opakowanie
Lek Thyrosan ma postać okrągłych, obustronnie płaskich tabletek z linią podziału.

Wielkość opakowania: 20 lub 90 tabletek.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny

SUN-FARM Sp. z o.o.
ul. Dolna 21
05-092 Łomianki

Wytwórca

SUN–FARM Sp. z o.o.
ul. Dolna 21
05-092 Łomianki

mibe GmbH Arzneimittel
Münchener Straβe 15
06796 Brehna
Niemcy

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 12.2025

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

THYROSAN, 50 mg, tabletki

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

1 tabletka zawiera 50 mg propylotiouracylu (Propylthiouracilum).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletki
Okrągłe, obustronnie płaskie tabletki z linią podziału.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

- Nadczynność tarczycy, w tym choroba Gravesa-Basedowa oraz autonomiczny toksyczny gruczolak
gruczołu tarczowego.
- Przygotowanie do wycięcia gruczołu tarczowego lub leczenia jodem radioaktywnym (131I) w
przypadku nadczynności tarczycy.
- Przełom tarczycowy.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli
Dawka początkowa, zwykle stosowana u dorosłych pacjentów z nadczynnością tarczycy, wynosi
300 mg na dobę w trzech dawkach podzielonych (100 mg co 8 godz.).

U pacjentów z ciężką nadczynnością tarczycy i (lub) znacznym przerostem gruczołu tarczowego
dawka ta wynosi 400 mg na dobę w dawkach podzielonych.

Po uzyskaniu eutyreozy (zazwyczaj po 6 – 8 tygodniach leczenia) dawkę należy zmniejszać o ⅓lub ½
w odstępach tygodniowych do dawki podtrzymującej wynoszącej od 100 mg do 150 mg na dobę.
Leczenie kontynuuje się zazwyczaj przez okres 1 do 2 lat, choć u części pacjentów zdecydowana
normalizacja czynności tarczycy występuje już po trzech miesiącach.

Dzieci i młodzież
U dzieci w wieku od 6 do 10 lat dawka początkowa wynosi 5 do 7 mg/kg mc. (50 mg/dobę do 150
mg/dobę) i jest podawana w trzech dawkach podzielonych co 8 godzin.

U dzieci w wieku powyżej 10 lat dawka początkowa wynosi także 5 do 7 mg/kg mc. (150 mg/dobę do
300 mg/dobę) i jest podawana w trzech dawkach podzielonych co 8 godzin.

Dawki podtrzymujące stosowane u dzieci wynoszą ⅓ do ⅔ dawki początkowej i są podawane w
jednej (50 mg) lub dwóch (2 razy po 50 mg) dawkach na dobę.

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego u dzieci w wieku
poniżej 6 lat.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego,
ang. glomerular filtration rate, (GFR) powyżej 50 ml/min.) nie zachodzi konieczność modyfikacji
dawkowania.

Przy umiarkowanej niewydolności (GFR pomiędzy 10 a 50 ml/min.) dawkę należy zmniejszyć o ¼, a
w ciężkiej niewydolności (GFR poniżej 10 ml/min.) – zmniejszyć do połowy.

W czasie hemodializy usunięta zostaje tylko niewielka część leku (około 5%). Przy stałym
dawkowaniu (np. 200 mg/dobę) stężenia w surowicy krwi utrzymują się u osób poddawanych dializie
w zakresie stężeń leczniczych, choć można oczekiwać nieznacznego ich zmniejszenia w dniach
wykonywania dializy.

Przełom tarczycowy
W przełomie tarczycowym propylotiouracyl podaje się u dorosłych w dawkach 200 do 300 mg co
sześć godzin do czasu opanowania stanu ostrego (zazwyczaj sześć dawek). U niektórych pacjentów,
wskutek niemożności doustnego przyjęcia leku, musi być on podawany zgłębnikiem donosowym lub
we wlewkach doodbytniczych. Ze względu na brak postaci leku nadających się do tego celu, roztwory
olejowe lub roztwory wodne z dodatkiem fosforanu sodu są sporządzane doraźnie z rozkruszonych
tabletek.

Sposób podawania

Podanie doustne.

Produkt leczniczy powinien być podawany w czasie posiłków w celu zmniejszenia działań
niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.

#### 4.3 Przeciwwskazania

- Nadwrażliwość na substancję czynną, pochodne tiouracylu lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Nadczynność z wolem zamostkowym, zwłaszcza przy współistnieniu ucisku na tarczycę.
- Niewydolność wątroby.
- Zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, leukopenia, niedokrwistość).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

W trakcie leczenia należy regularnie dokonywać badań obrazu krwi ze zwróceniem szczególnej uwagi
na wzór białokrwinkowy. Pacjent powinien zostać pouczony, by w każdym przypadku złego
samopoczucia, bólów gardła czy gorączki niezwłocznie zwrócił się do lekarza prowadzącego leczenie.
W każdym takim przypadku należy wykonać badanie krwi. Pacjent musi zostać również pouczony o
konieczności ścisłego przestrzegania zaleceń lekarskich, w szczególności nieprzekraczania
przepisanych dawek leku i czasu leczenia, sumiennego zgłaszania się na okresowe badania i
nieprzyjmowania żadnych dodatkowych leków bez porozumienia z lekarzem prowadzącym.

Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku tych osób uprzednio leczonych którymkolwiek
z tioamidów, u których stwierdzono w przeszłości działania niepożądane. Co prawda krzyżowa
nadwrażliwość występuje rzadko, niemniej opisywano nawroty granulocytopenii lub agranulocytozy
przy stosowaniu innego tioamidu niż lek, który pierwotnie wywołał takie zjawiska.

Należy zachować ostrożność w przypadku podawania propylotiouracylu pacjentom
przygotowywanym do operacji.

W przypadku leczenia za pomocą ¹³¹I, propylotiouracyl jest stosowany przed podaniem jodu (należy
go odstawić przed podaniem radioaktywnego jodu) oraz po jego podaniu, aby zapobiec możliwemu
przejściowemu nasileniu tyreotoksykozy oraz w celu przyspieszenia uzyskania eutyreozy.

Konieczne jest zachowywanie ostrożności przy podawaniu propylotiouracylu pacjentom
otrzymującym leki przeciwzakrzepowe z grupy pochodnych kumaryny, ponieważ propylotiouracyl
może zaburzać ich działanie antykoagulacyjne.

Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu produktu u kobiet w ciąży oraz u matek
karmiących (patrz punkt 4.6).

W przypadku istniejącej niewydolności nerek dawkowanie powinno być odpowiednio dostosowane
(patrz punkt 4.2).

Propylotiouracyl powinien być też ostrożnie stosowany u osób z zaburzeniami czynności wątroby.
Wśród osób przyjmujących propylotiouracyl, zarówno dorosłych jak i dzieci, odnotowano przypadki
ciężkich uszkodzeń wątroby, w tym wymagające przeszczepienia wątroby oraz prowadzące do zgonu
pacjenta. Czas, po którym dochodziło do uszkodzenia wątroby, był różny, jednak w większości
przypadków uszkodzenie wątroby pojawiało się w ciągu pierwszych 6 miesięcy przyjmowania leku.
Jeżeli w trakcie leczenia propylotiouracylem dojdzie do zaburzeń enzymów wątrobowych, należy
natychmiast przerwać stosowanie produktu (patrz punkt 4.8).

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Pokarm może zarówno przyspieszać oraz zwiększać, jak i hamować wchłanianie propylotiouracylu,
interakcja ta nie ma większego znaczenia klinicznego.

Jednoczesne stosowanie propylotiouracylu może wpływać na stężenie leków hamujących receptory βadrenergiczne (propranolol). Konieczne może być dostosowanie dawki.

Propylotiouracyl może zaburzać przeciwzakrzepowe działanie pochodnych kumaryny. Podłoże tej
interakcji nie jest do końca wyjaśnione (sam propylotiouracyl może w rzadkich przypadkach
wywoływać hipoprotrombinemie poddające się leczeniu witaminą K). Przyjmuje się, że hamowanie
działania pochodnych kumaryny jest następstwem zmniejszenia metabolizmu czynników krzepnięcia
(w hipertyreozie metabolizm tych czynników jest zwiększony, stąd działanie pochodnych kumaryny
jest silniejsze). U pacjentów leczonych środkami przeciwzakrzepowymi wdrożenie propylotiouracylu
powinno skłaniać do okresowej kontroli INR (znormalizowany współczynnik międzynarodowy zwany
także standaryzowanym współczynnikiem międzynarodowym, unowocześniony odpowiednik APTT) i
ewentualnie odpowiedniego dostosowania dawkowania doustnego leku przeciwzakrzepowego.

Jednoczesne podawanie tyroksyny zmniejsza wychwytywanie leku przez tarczycę, osłabiając jego
działanie.

Przeciwtarczycowe działanie produktu Thyrosan może być osłabione w wyniku jednoczesnego
podawania jodu lub uprzedniego skażenia organizmu lekami zawierającymi jod lub produktami
kontrastowymi do rentgenodiagnostyki. Może to opóźniać normalizację czynności tarczycy.

Jednocześnie stosowane leki działające depresyjnie na szpik kostny, leki o działaniu toksycznym na
wątrobę czy zawierające lit mogą potęgować działania niepożądane propylotiouracylu.

Leki o działaniu tyreostatycznym, w tym propylotiouracyl, mogą zaburzać metabolizm teofiliny
(nasilać w nadczynności tarczycy, osłabiać w jej niedoczynności) i dlatego konieczna może być
modyfikacja dawki teofiliny.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym

Kobiety w wieku rozrodczym należy poinformować o możliwym ryzyku związanym ze stosowaniem
propylotiouracylu w czasie ciąży.

Ciąża
Należy odpowiednio leczyć nadczynność tarczycy u kobiet w ciąży, aby zapobiec poważnym
powikłaniom u matki i płodu.
Propylotiouracyl jest produktem z wyboru u pacjentek w ciąży z nadczynnością tarczycy, u których
stosowanie radioaktywnego jodu jest jednoznacznie przeciwwskazane, a stosowanie tiamazolu – w
związku z jego znacznie większym przenikaniem przez łożysko – względnie przeciwwskazane, oraz u
których nie można (np. wskutek braku zgody) dokonać subtotalnego usunięcia tarczycy.
U ludzi propylotiouracyl może przenikać przez łożysko, w mniejszym jednak stopniu niż tiamazol.
Stężenia propylotiouracylu w krążeniu płodowym są bardzo niewielkie w porównaniu ze stężeniami
we krwi matki.
Niektóre badania epidemiologiczne wskazują, że stosowanie propylotiouracylu w czasie ciąży jest
związane ze zwiększonym w niewielkim stopniu ryzykiem wad wrodzonych w porównaniu do kobiet
bez nadczynności tarczycy, podczas gdy inne badania nie potwierdzają tego związku. Skala ryzyka
wydaje się jednak porównywalna z tą obserwowaną u kobiet z nieleczoną jawną nadczynnością
tarczycy.
Przed rozpoczęciem leczenia propylotiouracylem w czasie ciąży należy przeprowadzić indywidualną
ocenę stosunku korzyści do ryzyka. Podczas ciąży należy stosować propylotiouracyl w najmniejszej
możliwej dawce, bez dodatkowego podawania hormonów tarczycy, w oparciu o wskaźnik wolnej
tyroksyny w surowicy krwi, który powinien znajdować się w górnej połowie normy, zapewniającej
eutyreozę lub nawet dopuszczającej nieznaczną (łagodną) nadczynność.
Jeśli propylotiouracyl stosuje się w czasie ciąży, zaleca się ścisłe kontrolowanie stanu matki, płodu i
noworodka. Noworodki powinny być starannie badane w kierunku zaburzeń czynności tarczycy
(niedoczynność, rzadziej nadczynność). U noworodków urodzonych przez matki leczone
propylotiouracylem może występować hipotyroksynemia (zmniejszone stężenia wolnej frakcji T4 w
osoczu) oraz zwiększone stężenia TSH we krwi; parametry te ulegają szybkiej normalizacji w czasie
karmienia piersią.

Karmienie piersią
Propylotiouracyl jest produktem z wyboru w tyreotoksykozie kobiet karmiących piersią. Lek w
niewielkim stopniu przenika do mleka ludzkiego. Niemniej jednak należy uważnie monitorować
rozwój noworodka i czynność jego tarczycy, ze względu na możliwość wystąpienia niedoczynności
tarczycy u noworodka. Należy stosować najmniejsze skuteczne dawki propylotiouracylu.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt Thyrosan nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podczas leczenia propylotiouracylem obserwowano następujące działania niepożądane, z
przedstawioną poniżej częstością:
bardzo często (≥1/10);
często (≥1/100 do <1/10);
niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100);
rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000);
bardzo rzadko (<1/10 000),
częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niezbyt często: agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna,
niedokrwistość aplastyczna (patrz również punkt 4.4).

Zaburzenia endokrynologiczne

Niezbyt często: zaburzenia wydzielania podwzgórzowo-przysadkowo-tarczycowego (m.in.
zwiększenie wydzielania TSH).
Bardzo rzadko: przedwczesne dojrzewanie płciowe.

Zaburzenia układu nerwowego
Niezbyt często: bóle głowy, zawroty głowy, uszkodzenia nerwów obwodowych (parestezje).

Zaburzenia oka
Rzadko: zaburzenia widzenia (nawet z oczopląsem).

Zaburzenia ucha i błędnika
Rzadko: zaburzenia słuchu (nawet z przejściową głuchotą).

Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często: nudności, wymioty, brak łaknienia, biegunka.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Rzadko: uszkodzenie wątroby, żółtaczka.
Częstość nieznana: zapalenie wątroby, niewydolność wątroby (patrz również punkt 4.4).

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często: wysypka, świąd, pokrzywka, zapalenie skóry.
Bardzo rzadko: wypadanie włosów.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo rzadko: zespół tocznia rumieniowatego, bóle stawów, zapalenie stawów.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często: gorączka, ból gardła.

Badania diagnostyczne
Rzadko: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz zwiększenie stężenia bilirubiny w
surowicy.

Najpoważniejszym działaniem niepożądanym dla produktów stosowanych w nadczynności tarczycy
(tiamazol, propylotiouracyl) jest agranulocytoza. Agranulocytoza występuje zazwyczaj w
początkowym okresie leczenia (1 – 3 miesiące), może jednak wystąpić również w okresie
późniejszym. Opisano także przypadki wystąpienia agranulocytozy u pacjentów powtórnie leczonych
propylotiouracylem, u których przy leczeniu po raz pierwszy objaw ten nie wystąpił. Z doniesień tych
wynika, że agranulocytoza może wystąpić nagle, bez objawów zwiastunowych. Okresowe badania
obrazu białokrwinkowego są niezbędne, jednak nie zawsze pozwalają one zapobiec agranulocytozie.
Osoby leczone trzeba szczególnie uczulić na konieczność niezwłocznego zgłaszania wszelkich
nieprawidłowych objawów, a zwłaszcza bólów gardła lub gorączki będących typowymi objawami
zwiastunowymi, choć nie zawsze występującymi. Agranulocytoza spowodowana przez
propylotiouracyl ustępuje po odstawieniu leku, a stosowanie filgrastimu (G-CSF) przyspiesza
normalizację obrazu białokrwinkowego.

Odnotowano także zgłoszenia zapalenia naczyń związanego z obecnością przeciwciał przeciwko
cytoplazmie neutrofili (ang. anti-neutrophilic cytoplasmic antibodies – ANCA). Zapalenie naczyń
związane z obecnością ANCA może objawiać się gwałtownie postępującym kłębuszkowym
zapaleniem nerek, niekiedy prowadzącym do ostrej niewydolności nerek, naciekami w obrębie płuc
lub krwotokami pęcherzykowymi, owrzodzeniami skóry i leukocytoklastycznym zapaleniem naczyń.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać

wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji i Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
fax.: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Dotychczas nie opisano objawów ostrego zatrucia wskutek przedawkowania propylotiouracylu.

Objawem przedawkowania może być wystąpienie nudności, wymiotów, zaburzeń żołądkowych, bólu
głowy, gorączki, bólu stawów, świądu, obrzęków. Mogą również wystąpić objawy hipotyreozy
(osłabienie, złe samopoczucie, senność).

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Produkty lecznicze stosowane w nadczynności tarczycy; pochodne
tiouracylu, kod ATC: H03BA02

Propylotiouracyl jest lekiem przeciwtarczycowym. Podobnie do innych pochodnych tiouracylu
hamuje syntezę hormonów tarczycy – trijodotyroniny (T3) i tyroksyny (T4), głównie przez
hamowanie wbudowywania jodu w reszty tyrozolowe tyreoglobuliny, jak też przez zapobieganie
łączeniu się (kondensacji) jodowanych pochodnych tyrozyny (monojodotyrozyny = MIT i
dijodotyrozyny = DIT) w jodotyroniny (T3 i T4). Za oba te działania odpowiedzialne jest
zahamowanie aktywności peroksydazy, enzymu zawierającego hem, niezbędnego do utlenienia
wolnego anionu jodkowego (I¯) zarówno do kationu jodowego, jak i do anionu podjodynowego (OI¯).
Anion ten, zawierający atom jodu w stopniu utlenienia +1, występuje w tarczycy w postaci kwasu
podjodawego (HOI) lub też wiąże się z enzymem (umownie jest oznaczony jako E-OI) i jest – w
postaci obu tych związków – czynnikiem jodującym reszty tyrozynowe tyreoglobuliny. Bez utlenienia
anionu jodkowego (stopień utlenienia jodu: -1) do jednego z wymienionych dwóch związków
zawierających atom jodu w stopniu utlenienia +1 niemożliwe jest jodowanie reszt tyrozyny do MIT i
DIT.
Peroksydaza jest niezbędna także do przeprowadzenia reszt MIT i DIT zawartych w jodowanej
już tyreoglobulinie w wolne rodniki (lub kationy) mono- i dijodotyrozylowe, co jest niezbędnym
etapem, bez którego nie może zajść kondensacja tych ostatnich (reakcja Harringtona) do T3 i T4.
Wykazano, że pochodne tiouracylu, w tym propylotiouracyl, wiążą się z peroksydazą (nieodwracalnie)
i unieczynniają ten enzym tylko wówczas, gdy ugrupowanie hemowe enzymu znajduje się w stanie
utlenienia. Istnieją przy tym obserwacje, że kondensacja MIT i DIT jest silniej hamowana przez
propylotiouracyl , niż jodowanie reszt tyrozylowych. Przeciwtarczycowe działanie propylotiouracylu
ujawnia się z opóźnieniem, co jest o tyle zrozumiałe, że stężenia krążących w krwiobiegu hormonów
tarczycy ulegają zmniejszeniu dopiero po wyczerpaniu ich gotowego, związanego w tyreoglobulinie
zapasu, co wymaga odpowiedniego, krótszego lub dłuższego czasu.
Propylotiouracyl hamuje jednak nie tylko syntezę hormonów tarczycy, ale również – zwłaszcza
podawany w większych dawkach – dejodynację (odjodowanie) tyroksyny (T4) do T3 na obwodzie.
Działania tego pozbawione są pochodne merkaptoimidazolu (tiamazol, karbimazol). Dzięki temu
propylotiouracyl uznaje się za lek z wyboru w bardzo ciężkich przypadkach nadczynności tarczycy,
zwłaszcza w przełomach tarczycowych.
W czasie leczenia choroby Gravesa-Basedowa przy pomocy propylotiouracylu często dochodzi
do zmniejszenia w osoczu stężeń immunoglobulin pobudzających tarczycę. Prawdopodobnie

zahamowanie nadczynności i przywrócenie stanu eutyreozy normalizuje humoralny stan
immunologiczny.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Dane dotyczące farmakokinetyki propylotiouracylu są niepełne i niejednokrotnie sprzeczne.

Wchłanianie
Lek szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, jego biodostępność wynosi ok. 80% (choć
podawany zakres wynosi u osób z eutyreozą 50 – 95%, a górna granica ma być nieco niższa – ok. 75%
– u pacjentów z hipertyreozą).
Maksymalne stężenia w surowicy krwi występują po jednej godzinie od podania, ale szczyt działania
występuje po 20 – 30 minutach. Po dawce 200 mg propylotiouracylu uzyskiwane po 1 godz.
maksymalne stężenie wynosi 6,5 mikrogramów/ml.

Dystrybucja
Lek jest w ok. 75 – 80% wiązany z białkami osocza. Ma stosunkowo niewielką pozorną objętość
dystrybucji (0,2 – 0,4 dm³/kg mc., średnio 20 dm³), u pacjentów z hipotyreozą może być ona znacznie
większa (0,87 dm³/kg mc.). Objętość dystrybucji 0,2 – 0,4 dm³/kg mc., sugeruje względnie
równomierne rozmieszczenie leku w płynie pozakomórkowym. W rzeczywistości większe niż
przeciętne stężenia występują w szpiku, nadnerczach, wątrobie i śledzionie.

Metabolizm
Propylotiouracyl jest metabolizowany w wątrobie, głównie do glukuronianu (powstają także
niewielkie ilości innych – sulfonowanych – metabolitów).

Eliminacja
Okres półtrwania leku w osoczu krwi jest stosunkowo krótki (t0,5α do 7 – 7,5 min., t0,5β ok.70 – 75 min.,
ale według niektórych danych wynosi on do 240 min). Okres półtrwania ulega istotnemu wydłużeniu
w znacznej niewydolności nerek (do ok. 8,5 godz.), jak też w hipotyreozie (8 – 8,6 godz.). Lek jest
wydalany z moczem głównie w postaci glukuronianu (ok. 61 – 65% podanej dawki jest wydalane w
ten sposób w ciągu 8 godz. od podania) a w ok. 10% w postaci niezmienionej (według niektórych
danych do 30%).

Liniowość lub nieliniowość
Działanie przeciwtarczycowe nie jest skorelowane ze stężeniem w surowicy (zależy ono od stężeń
uzyskiwanych w gruczole tarczowym). Po podaniu pojedynczej dawki 100 mg działanie zaczyna
zanikać po 2 – 3 godzinach, a po dawce 500 mg utrzymuje się przez 6 – 8 godz.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Toksyczność ostra
Ostra dawka letalna propylotiouracylu zaobserwowana u szczurów wynosi 1250 mg/kg masy ciała po
jednorazowym podaniu doustnym.

Toksyczność przewlekła
W badaniach toksyczności podostrej u szczurów po zastosowaniu różnych metod podawania
propylotiouracylu zaobserwowano następujące zależne od dawki objawy toksyczne: redukcja
przyrostu masy ciała, rozrost gruczołu tarczycy, leukopenia i powiększenie wątroby.
Duże dawki propylotiouracylu powodowały znaczną niedoczynność i przerost tarczycy, gruczolaki i
nowotwory tarczycy, gruczolaki przysadki i przerost przytarczyc.

Mutagenność/Kancerogenność
Własności mutagenne propylotiouracylu nie zostały dostatecznie oszacowane.
W badaniach na różnych gatunkach zwierząt, zaobserwowano zwiększoną częstość występowania
guzów tarczycy po podaniu doustnym, jak również niedoczynność tarczycy.

Podczas jednoczesnego stosowania ze znanymi substancjami o działaniu kancerogennym,
zaobserwowano nasilenie działania rakotwórczego.
Na podstawie dostępnych danych nie można wykluczyć działania rakotwórczego u ludzi.

Wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa
Propylotiouracyl może wykazywać działanie teratogenne oraz powodować okołoporodową
niedoczynność tarczycy. Jednak ze względu na to, że w niewielkim stopniu przenika przez barierę
łożyska, może być stosowany w okresie ciąży w bezwzględnej konieczności.

Ocena ryzyka dla środowiska
Z uwagi na właściwości fizyko-chemiczne propylotiouracylu ryzyko biokumulacji w organizmach
wodnych jest niewielkie. Należy jednak brać pod uwagę możliwe działanie rakotwórcze
propylotiouracylu.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Celuloza mikrokrystaliczna z dwutlenkiem krzemu
Karboksymetyloskrobia sodowa
Stearynian magnezu

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry PVC/PVdC/Al w tekturowym pudełku.

Wielkości opakowań: 20 lub 90 tabletek

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

SUN-FARM Sp. z o.o.
ul. Dolna 21
05-092 Łomianki

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 4680

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 16 grudnia 1999
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 12 listopada 2013

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

12.2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.