# Darifenacin Aristo

> Daryfenacyna · 7,5 mg · Tabletki o przedłużonym uwalnianiu

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Darifenacin Aristo
- **Nazwa powszechna:** Darifenacinum
- **Substancja czynna:** [Daryfenacyna](https://apteka.online/odpowiedniki/darifenacinum)
- **Moc:** 7,5 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki o przedłużonym uwalnianiu
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** G04BD10
- **Liczba opakowań:** 4
- **Numer pozwolenia:** 27333
- **Podmiot odpowiedzialny:** Aristo Pharma Sp. z o.o.
- **Producent:** Aristo Pharma GmbH, Niemcy
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-urologiczne/darifenacin-aristo-tabl-pu-7-5-mg-aristo
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-urologiczne/darifenacin-aristo-tabl-pu-7-5-mg-aristo.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/45661/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/45661/characteristic

## Dostępne opakowania (4)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 14 tabl. | 5909991493349 | Rp | — | Brak danych | — |
| 28 tabl. | 5909991493356 | Rp | — | Brak danych | — |
| 49 tabl. | 5909991493363 | Rp | — | Brak danych | — |
| 98 tabl. | 5909991493370 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Darifenacin Aristo i w jakim celu się go stosuje?
Jak działa lek Darifenacin Aristo
Lek Darifenacin Aristo osłabia aktywność nadreaktywnego pęcherza moczowego. Umożliwia to
zachowanie dłuższych przerw pomiędzy kolejnymi wizytami w toalecie i zwiększa objętość moczu,
którą pęcherz może utrzymać.

Kiedy stosuje się lek Darifenacin Aristo
Lek Darifenacin Aristo należy do grupy leków zwiotczających mięśnie pęcherza moczowego. Lek
stosuje się u osób dorosłych w objawowym leczeniu stanów nadreaktywnego pęcherza, takich jak:
nagląca potrzeba wizyty w toalecie, częste wizyty w toalecie i (lub) w przypadku, gdy pacjentowi nie
udaje się zdążyć w porę do toalety i moczy się (naglące nietrzymanie moczu).

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Darifenacin Aristo

Kiedy nie przyjmować leku Darifenacin Aristo:
• jeśli pacjent ma uczulenie na daryfenacynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6).
• jeśli u pacjenta występuje zatrzymanie moczu (niezdolność opróżnienia pęcherza).
• jeśli u pacjenta występuje zaleganie treści żołądkowej (trudności w opróżnieniu żołądka).
• jeśli u pacjenta występuje niewyrównana jaskra z wąskim kątem przesączania (podwyższone
ciśnienie w gałkach ocznych, które nie jest odpowiednio leczone).
• jeśli u pacjenta występuje miastenia (choroba charakteryzująca się nietypową męczliwością
i osłabieniem pewnych mięśni).
• jeśli u pacjenta występuje ciężkie wrzodziejące zapalenie okrężnicy lub toksyczne rozdęcie
okrężnicy (ostre rozszerzenie okrężnicy spowodowane powikłaniem zakażenia lub zapaleniem).
• jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
• jeśli pacjent przyjmuje leki, które silnie zmniejszają aktywność niektórych enzymów

wątrobowych, takie jak cyklosporyna (lek stosowany w transplantacji w celu ochrony przed
odrzuceniem organu lub w innych stanach, np. reumatoidalnym zapaleniu stawów lub
atopowym zapaleniu skóry), werapamil (lek zmniejszający ciśnienie krwi, regulujący rytm serca
oraz stosowany w leczeniu dusznicy bolesnej), leki przeciwgrzybicze (np. ketokonazol
i itrakonazol) i niektóre leki przeciwwirusowe (np. rytonawir) - patrz punkt „Lek
Darifenacin Aristo a inne leki”.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Darifenacin Aristo należy omówić to z lekarzem:
• jeśli u pacjenta występuje neuropatia autonomicznego układu nerwowego (uszkodzenie nerwów
biorących udział w komunikacji pomiędzy mózgiem a narządami wewnętrznymi, mięśniami,
skórą i naczyniami krwionośnymi, regulujących czynności życiowe, w tym rytm serca, ciśnienie
krwi i czynność jelita) – lekarz wcześniej poinformuje pacjenta, o ile istnieje u niego takie
rozpoznanie.
• jeśli u pacjenta występuje stan, w którym jeden lub więcej narządów w jamie brzusznej
przemieściło się w górę do klatki piersiowej przez otwór w przeponie, powodując zgagę i częste
odbijanie się.
• gdy pacjent ma trudności w oddawaniu moczu lub oddaje mocz słabym strumieniem.
• jeśli u pacjenta występują ciężkie zaparcia (2 lub mniej niż 2 wypróżnienia na tydzień).
• jeśli u pacjenta występuje zaburzenie ruchów perystaltycznych przewodu pokarmowego.
• jeśli u pacjenta występuje niedrożność przewodu pokarmowego (jakiekolwiek zaburzenie
przechodzenia treści jelitowej lub żołądkowej, takie jak zwężenie odźwiernika, dolnej części
żołądka) – lekarz powinien wcześniej poinformować pacjenta o jej występowaniu.
• jeśli pacjent przyjmuje leki, które mogą spowodować lub zaostrzyć stan zapalny przełyku, takie
jak doustne bisfosfoniany (grupa leków chroniących przed utratą masy kostnej, stosowanych
w leczeniu osteoporozy).
• jeśli pacjent leczy się na jaskrę z wąskim kątem przesączania.
• jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby.
• jeśli u pacjenta występuje zapalenie dróg moczowych lub inne zaburzenia czynności nerek.
• jeśli u pacjenta występuje nadreaktywny mięsień, który kontroluje opróżnianie pęcherza, co
może powodować przypadkowe oddawanie moczu (stan zwany nadreaktywnością wypieracza) -
lekarz poinformuje pacjenta, czy pacjent cierpi na tę chorobę.
• jeśli u pacjenta występują choroby serca.

Jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z tych stanów, należy poinformować o tym lekarza przed
zażyciem leku Darifenacin Aristo.

Podczas leczenia lekiem Darifenacin Aristo należy natychmiast poinformować lekarza i przerwać
stosowanie leku Darifenacin Aristo, w przypadku wystąpienia obrzęku twarzy, warg, języka i (lub)
gardła (objawy obrzęku naczynioruchowego).

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Darifenacin Aristo u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat).

Lek Darifenacin Aristo a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich przyjmowanych aktualnie lub ostatnio
lekach również tych, które wydawane są bez recepty. Jest to szczególnie ważne, jeśli pacjent
przyjmuje którykolwiek z następujących leków, ponieważ być może lekarz będzie musiał zmienić
dawkę leku Darifenacin Aristo i (lub) innych leków:
• niektóre antybiotyki (np. erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna i ryfampicyna),
• leki przeciwgrzybicze (np. ketokonazol i itrakonazol - patrz punkt „Kiedy nie przyjmować leku
Darifenacin Aristo”, flukonazol, terbinafina),
• leki stosowane w celu zmniejszenia aktywności układu odpornościowego, na przykład
po przeszczepieniu narządu (np. cyklosporyna - patrz punkt „Kiedy nie przyjmować leku
Darifenacin Aristo”),
• leki przeciwwirusowe (np. rytonawir - patrz punkt „Kiedy nie przyjmować leku

Darifenacin Aristo”),
• leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna),
• niektóre leki przeciwdepresyjne (np. imipramina i paroksetyna), niektóre leki
przeciwdrgawkowe (np. karbamazepina, barbiturany),
• niektóre leki stosowane w leczeniu chorób serca (np. werapamil - patrz punkt „Kiedy nie
przyjmować leku Darifenacin Aristo”, flekainid, digoksyna i chinidyna),
• niektóre leki stosowane w leczeniu zaburzeń żołądka (np. cymetydyna),
• inne leki przeciwmuskarynowe (np. tolterodyna, oksybutynina i flawoksat).

Należy również poinformować lekarza o przyjmowaniu leków zawierających ziele dziurawca.

Darifenacin Aristo z jedzeniem i piciem
Spożywanie pokarmu nie ma wpływu na działanie leku Darifenacin Aristo. Sok grejpfrutowy może
oddziaływać z lekiem Darifenacin Aristo. Należy poinformować lekarza o regularnym spożywaniu
soku grejpfrutowego.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Nie zaleca się stosowania leku Darifenacin Aristo podczas ciąży.
Należy zachować ostrożność, przyjmując Darifenacin Aristo w okresie karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Darifenacin Aristo może spowodować wystąpienie objawów takich jak: zawroty głowy, zamazane
widzenie, bezsenność lub senność. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów w
trakcie przyjmowania leku Darifenacin Aristo należy zwrócić się do lekarza o radę odnośnie zmiany
dawkowania lub zastosowania alternatywnej metody leczenia. W przypadku wystąpienia tych
objawów nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. W przypadku daryfenacyny
działania te występowały niezbyt często (patrz punkt 4).

### 3. Jak stosować lek Darifenacin Aristo?
Lek Darifenacin Aristo należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie
wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. W przypadku wrażenia, że działanie leku
Darifenacin Aristo jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Ile leku Darifenacin Aristo zażyć
Zalecana dawka początkowa leku, również u pacjentów w wieku powyżej 65 lat, to 7,5 mg na dobę.
W zależności od odpowiedzi na leczenie, lekarz prowadzący może zwiększyć dawkę leku
Darifenacin Aristo do 15 mg na dobę, dwa tygodnie po rozpoczęciu leczenia.

Dawki te można stosować u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby lub
zaburzeniami czynności nerek.

Tabletki leku Darifenacin Aristo należy zażywać raz na dobę, popijając płynem, najlepiej o tej samej
porze dnia.

Tabletkę można przyjmować w czasie posiłków lub między posiłkami. Tabletkę należy połknąć
w całości. Nie należy jej żuć, dzielić ani rozkruszać.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Darifenacin Aristo
W razie przyjęcia większej niż zalecana liczby tabletek lub przypadkowego zażycia tabletek przez
inną osobę, należy natychmiast zgłosić się do lekarza prowadzącego lub do najbliższego szpitala.
W przypadku zasięgania porady lekarskiej ważne jest, aby mieć przy sobie tę ulotkę oraz pozostałe
tabletki z opakowania, aby móc pokazać je lekarzowi. Osoby, które zażyły większą dawkę niż

zalecana, mogą odczuwać suchość w ustach, cierpieć na zaparcie, ból głowy, niestrawność i suchość
błony śluzowej nosa. Przedawkowanie leku Darifenacin Aristo może spowodować wystąpienie
ciężkich objawów wymagających pilnego leczenia szpitalnego.

Pominięcie przyjęcia leku Darifenacin Aristo
Jeśli pacjent zapomniał przyjąć lek Darifenacin Aristo o zwykłej porze, powinien zażyć lek tak szybko
jak to możliwe, o ile nie nadszedł czas przyjęcia kolejnej dawki leku. Nie należy stosować dawki
podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie przyjmowania leku Darifenacin Aristo
Lekarz prowadzący poinformuje pacjenta o tym, jak długo potrwa leczenie lekiem Darifenacin Aristo.
Nie należy zbyt wcześnie przerywać leczenia z powodu braku natychmiastowego działania leku.
Pęcherz moczowy potrzebuje trochę czasu, aby przystosować się do leczenia. Pacjent powinien
zakończyć kurację zaleconą przez lekarza prowadzącego. Jeśli leczenie nie da zauważalnych
wyników, należy porozmawiać o tym z lekarzem prowadzącym.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania niepożądane leku Darifenacin Aristo są zazwyczaj łagodne i przemijające.

Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Ciężkie reakcje uczuleniowe w tym: obrzęk, głównie twarzy i szyi (obrzęk naczynioruchowy).

Inne działania niepożądane
Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)
Suchość w ustach, zaparcia.

Często (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 osób)
Ból głowy, ból brzucha, niestrawność, nudności, suchość oczu, suchość błony śluzowej nosa.

Niezbyt często (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 osób)
Uczucie zmęczenia, przypadkowy uraz, obrzęk twarzy, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, biegunka,
wzdęcia z oddawaniem gazów, owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, zwiększenie aktywności
enzymów wątrobowych (świadczy to o nieprawidłowym funkcjonowaniu wątroby), obrzęk w tym
obrzęk dłoni, kostek lub stóp, zawroty głowy, bezsenność, senność, zaburzenia rozumowania, katar
(nieżyt nosa), kaszel, duszności, suchość skóry, swędzenie, wysypka, pocenie się, zaburzenia widzenia
w tym zamazane widzenie, zaburzenia smaku, zaburzenia lub zakażenia nerek i dróg moczowych,
impotencja, upławy i świąd pochwy, ból pęcherza, niezdolność opróżnienia pęcherza.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Nastrój depresyjny i (lub) zmienność nastroju, halucynacje.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309.
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Darifenacin Aristo?
• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
• Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania produktu leczniczego.
• Nie stosować, jeśli zauważy się oznaki uszkodzenia lub zniszczenia opakowania.
• Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy
zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże
chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Darifenacin Aristo

Lek Darifenacin Aristo, 7,5 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu
− Substancją czynną leku jest daryfenacyna. Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera
7,5 mg daryfenacyny (w postaci daryfenacyny bromowodorku).
− Pozostałe składniki leku to:
Rdzeń tabletki: wapnia wodorofosforan, hypromeloza 2208, magnezu stearynian
Otoczka: hypromeloza 2910, tytanu dwutlenek, makrogol 4000 i talk.

Lek Darifenacin Aristo, 15 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu
− Substancją czynną leku jest daryfenacyna. Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera
15 mg daryfenacyny (w postaci daryfenacyny bromowodorku).
− Pozostałe składniki leku to:
Rdzeń tabletki: wapnia wodorofosforan, hypromeloza 2208, magnezu stearynian
Otoczka: hypromeloza 2910, tytanu dwutlenek, makrogol 6000, talk, żelaza tlenek żółty (E
172), żelaza tlenek czerwony (E 172).

Jak wygląda lek Darifenacin Aristo i co zawiera opakowanie
Darifenacin Aristo, 7,5 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu są białe do prawie białych, okrągłe,
obustronnie wypukłe tabletki powlekane, z wytłoczeniem „7,5” z jednej strony i o średnicy 8 mm.

Darifenacin Aristo, 15 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu są jasnobrzoskwiniowe, okrągłe,
obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 8 mm.

Tabletki dostępne są w blistrach zawierających 14, 28, 49 lub 98 tabletek o przedłużonym uwalnianiu
w tekturowym pudełku.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny
Aristo Pharma Sp. z o.o.
ul. Baletowa 30
02-867 Warszawa
tel. +48 22 855 40 93

Wytwórca
Aristo Pharma GmbH
Wallenroder Straße 8–10
13435 Berlin
Niemcy

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Czechy Darifenacin Aristo
Hiszpania Darifenacina Aristo, 7,5 mg, 15 mg, Comprimidos de liberación prolongada
Holandia Darifenacine Aristo, 7,5 mg, 15 mg, tabletten met verlengde afgifte
Niemcy Darifenacin Aristo, 7,5 mg, 15 mg, Retardtabletten
Polska Darifenacin Aristo
Portugalia Darifenacina Aristo, 7,5 mg, 15 mg, Comprimido de libertação prolongada
Wielka Brytania Darifenacin Aristo, 7,5 mg, 15 mg, Prolonged-released tablets
Włochy Darifenacina Aristo, 7,5 mg, 15 mg, compresse a rilascio prolungato

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Darifenacin Aristo, 7,5 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu
Darifenacin Aristo, 15 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Darifenacin Aristo, 7,5 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu
Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 7,5 mg daryfenacyny (w postaci daryfenacyny
bromowodorku).

Darifenacin Aristo, 15 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu
Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 15 mg daryfenacyny (w postaci daryfenacyny
bromowodorku).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka o przedłużonym uwalnianiu

Darifenacin Aristo, 7,5 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu
Białe do prawie białych, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, z wytłoczeniem „7,5”
z jednej strony i o średnicy 8 mm.

Darifenacin Aristo, 15 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu
Jasnobrzoskwiniowe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 8 mm.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Objawowe leczenie naglącego nietrzymania moczu i (lub) zwiększonej częstości oddawania moczu
oraz nagłego parcia na mocz, które mogą wystąpić u dorosłych pacjentów z zespołem nadreaktywnego
pęcherza.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli
Zalecana dawka początkowa to 7,5 mg na dobę. Stan pacjenta należy ponownie ocenić po
2 tygodniach od rozpoczęcia leczenia. U pacjentów z objawami o większym nasileniu dawkę leku
można zwiększyć do 15 mg na dobę, w zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie.

Pacjenci w podeszłym wieku (
≥65 lat)
Zalecana dawka początkowa dla pacjentów w podeszłym wieku to 7,5 mg na dobę. Stan pacjenta
w odniesieniu do skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku należy ponownie ocenić po
2 tygodniach od rozpoczęcia leczenia. U pacjentów z objawami o większym nasileniu, u których profil
tolerancji leku jest zadowalający, dawkę można zwiększyć do 15 mg na dobę, w zależności od
indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież
Produkt leczniczy Darifenacin Aristo nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 18 lat
ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności.

Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności dostosowywania dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
Należy jednak zachować ostrożność podczas leczenia tej grupy pacjentów (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby
Nie ma konieczności dostosowywania dawkowania u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności
wątroby (Child-Pugh A). Niemniej jednak istnieje ryzyko zwiększenia pola pod krzywą (AUC) w tej
grupie pacjentów (patrz punkt 5.2).

Pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh B) powinni stosować
produkt leczniczy tylko w przypadku, gdy korzyść przewyższa potencjalne ryzyko, a dawkę należy
ograniczyć do 7,5 mg na dobę (patrz punkt 5.2). Produkt leczniczy Darifenacin Aristo jest
przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh C) (patrz
punkt 4.3).

Pacjenci otrzymujący jednocześnie substancje, które są silnymi inhibitorami CYP2D6 lub
umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4
U pacjentów otrzymujących substancje, które są silnymi inhibitorami CYP2D6, takie jak: paroksetyna,
terbinafina, chinidyna i cymetydyna, leczenie należy rozpocząć od dawki 7,5 mg na dobę. W celu
uzyskania lepszej odpowiedzi na leczenie dawkę można zwiększyć do 15 mg na dobę, pod
warunkiem, że dawka ta jest dobrze tolerowana. Należy jednak zachować ostrożność.

U pacjentów otrzymujących substancje, które są umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4, takie jak:
flukonazol, sok grejpfrutowy i erytromycyna, zalecana dawka początkowa wynosi 7,5 mg na dobę.
W celu uzyskania lepszej odpowiedzi na leczenie dawkę można zwiększyć do 15 mg na dobę, pod
warunkiem, że dawka ta jest dobrze tolerowana. Należy jednak zachować ostrożność.

Sposób podawania
Produkt leczniczy Darifenacin Aristo jest przeznaczony do podawania doustnego. Tabletki należy
przyjmować raz na dobę, popijając płynem. Tabletki można przyjmować z jedzeniem lub bez, należy
połknąć je w całości, bez żucia, dzielenia ani kruszenia.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Produkt leczniczy Darifenacin Aristo jest przeciwwskazany u pacjentów z:
- Nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
- Zatrzymaniem moczu.
- Zaleganiem treści żołądkowej.
- Niewyrównaną jaskrą z wąskim kątem przesączania.
- Miastenią.
- Ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh C),
- Ciężkim wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy.
- Toksycznym rozdęciem okrężnicy.
- Jednoczesnym leczeniem silnymi inhibitorami CYP3A4 (patrz punkt 4.5).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego Darifenacin Aristo
u pacjentów z neuropatią autonomicznego układu nerwowego, przepukliną rozworu przełykowego,
klinicznie istotnym zaburzeniem odpływu z pęcherza, ryzykiem zatrzymania moczu, ciężkim
zaparciem lub zaburzeniem żołądkowo-jelitowym powodującym niedrożność takim jak zwężenie

odźwiernika.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego Darifenacin Aristo
u pacjentów leczonych z powodu jaskry z wąskim kątem przesączania (patrz punkt 4.3).

Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Darifenacin Aristo należy zbadać pacjenta pod
kątem innych przyczyn częstego oddawania moczu (niewydolność serca lub choroba nerek).
W przypadku zakażenia układu moczowego należy rozpocząć odpowiednie leczenie
przeciwbakteryjne.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego Darifenacin Aristo
u pacjentów z ryzykiem zmniejszenia motoryki żołądkowo-jelitowej, odpływu żołądkowoprzełykowego i (lub) jednocześnie przyjmujących produkty lecznicze mogące wywołać lub zaostrzyć
zapalenie przełyku (takie jak doustne leki z grupy bisfosfonianów).
U pacjentów z nadreaktywnością wypieracza o podłożu neurogennym bezpieczeństwo stosowania
i skuteczność nie zostały ustalone.

Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leków przeciwmuskarynowych pacjentom, u których
w przeszłości wystąpiły choroby serca.

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwmuskarynowych, należy poinstruować pacjentów
o konieczności przerwania stosowania produktu leczniczego Darifenacin Aristo i natychmiastowego
skontaktowania się z lekarzem, w przypadku wystąpienia obrzęku języka lub gardła i krtani lub
trudności w oddychaniu (patrz punkt 4.8).

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wpływ innych produktów leczniczych na daryfenacynę
Daryfenacyna jest metabolizowana głównie przez enzymy cytochromu P450 - CYP2D6 i CYP3A4.
Inhibitory tych enzymów mogą zatem zwiększać ekspozycję na daryfenacynę.

Inhibitory CYP2D6
U pacjentów otrzymujących substancje, które są silnymi inhibitorami CYP2D6 (np. paroksetyna,
terbinafina, cymetydyna i chinidyna) zalecaną dawką początkową powinno być 7,5 mg na dobę.
Dawkę można zwiększyć do 15 mg na dobę w celu uzyskania lepszej odpowiedzi na leczenie, pod
warunkiem, że dawka ta jest dobrze tolerowana. Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP2D6
powoduje zwiększenie ekspozycji na daryfenacynę (np. 33% wzrost w przypadku paroksetyny
w dawce 20 mg przy dawce daryfenacyny wynoszącej 30 mg).

Inhibitory CYP3A4
Nie należy stosować daryfenacyny jednocześnie z silnymi inhibitorami CYP3A4 (patrz punkt 4.3),
takimi jak inhibitory proteazy (np. rytonawir), ketokonazol i itrakonazol. Należy również unikać
jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami glikoproteiny P, takimi jak cyklosporyna
i werapamil. Jednoczesne podawanie 7,5 mg daryfenacyny z silnym inhibitorem CYP3A4,
ketokonazolem, w dawce 400 mg, spowodowało pięciokrotne zwiększenie pola pod krzywą (AUC)
daryfenacyny w stanie równowagi. U osób słabo metabolizujących, pole pod krzywą (AUC)
daryfenacyny zwiększyło się w przybliżeniu dziesięciokrotnie. Z powodu większego udziału CYP3A4
po podaniu dużych dawek daryfenacyny, można się spodziewać, że działanie będzie silniejsze po
jednoczesnym zastosowaniu ketokonazolu z daryfenacyną w dawce 15 mg.

W przypadku jednoczesnego stosowania z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak:
erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna, flukonazol i sok grejpfrutowy, zalecaną dawką
początkową daryfenacyny jest 7,5 mg na dobę. Dawkę można zwiększyć do 15 mg na dobę w celu
uzyskania lepszej odpowiedzi na leczenie, pod warunkiem, że dawka ta jest dobrze tolerowana.
W przypadku jednoczesnego stosowania erytromycyny (umiarkowany inhibitor CYP3A4)
z daryfenacyną, wartości AUC24 i Cmax daryfenacyny stosowanej u osób dobrze metabolizujących
w dawkach wynoszących 30 mg raz na dobę, były większe odpowiednio o 95% i 128% w porównaniu

do przypadku, gdy stosowano samą daryfenacynę.

Substancje pobudzające enzymy
Substancje pobudzające CYP3A4, takie jak: ryfampicyna, karbamazepina, barbiturany oraz
dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum) prawdopodobnie mogą zmniejszać stężenie
daryfenacyny w osoczu.

Wpływ daryfenacyny na inne produkty lecznicze
Substraty CYP2D6
Daryfenacyna jest umiarkowanym inhibitorem enzymu CYP2D6. Należy zachować ostrożność,
podając daryfenacynę jednocześnie z produktami leczniczymi metabolizowanymi głównie przez
CYP2D6 i mającymi wąski przedział terapeutyczny, takimi jak: flekainid, tiorydazyna lub
trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne takie jak imipramina. Wpływ daryfenacyny na metabolizm
substratów CYP2D6 jest istotny klinicznie głównie w przypadku tych substratów CYP2D6, które
wymagają indywidualnego dostosowania dawki.

Substraty CYP3A4
Leczenie daryfenacyną powoduje niewielkie zwiększenie ekspozycji (AUC) substratu CYP3A4 -
midazolamu. Jednakże, z dostępnych danych nie wynika, że daryfenacyna zmienia klirens
i biodostępność midazolamu. Można zatem wnioskować, że przyjmowanie deryfenacyny nie wpływa
na farmakokinetykę substratów CYP3A4 in vivo. Interakcja z midazolamem nie ma znaczenia
klinicznego, dlatego też nie jest wymagane dostosowanie dawki dla substratów CYP3A4.

Warfaryna
Należy kontynuować standardowe monitorowanie czasu protrombinowego podczas stosowania
warfaryny. Wpływ warfaryny na wartości czasu protrombinowego nie ulegał zmianie podczas
jednoczesnego podawania z daryfenacyną.

Digoksyna
Należy monitorować działanie leku na początku leczenia, po jego zakończeniu, jak również
w przypadku zmiany dawkowania daryfenacyny. Stosowanie daryfenacyny w dawce 30 mg raz na
dobę (jest to dawka dwa razy większa niż zalecana dawka dobowa) jednocześnie z digoksyną w stanie
równowagi spowodowało niewielkie zwiększenie ekspozycji digoksyny (AUC: 16% i Cmax: 20%).
Zwiększenie pola pod krzywą digoksyny mogło być spowodowane współzawodnictwem pomiędzy
daryfenacyną i digoksyną względem glikoproteiny P. Nie można wykluczyć innych interakcji
związanych z transportem substancji.

Leki przeciwmuskarynowe
Tak jak w przypadku innych leków przeciwmuskarynowych, jednoczesne przyjmowanie produktów
leczniczych o właściwościach przeciwmuskarynowych, takich jak: oksybutynina, tolterodyna
i flawoksat, może spowodować nasilenie działania leczniczego i działań niepożądanych. Może
również nastąpić nasilenie działania przeciwcholinergicznego leków stosowanych w chorobie
Parkinsona i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, jeśli stosuje się je jednocześnie z lekami
o właściwościach przeciwmuskarynowych. Niemniej jednak, jak dotychczas nie przeprowadzono
badań dotyczących interakcji z lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona i trójpierścieniowymi
lekami przeciwdepresyjnymi.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Istnieje ograniczona ilość danych dotyczących stosowania daryfenacyny w okresie ciąży. Badania na
zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na przebieg porodu (szczegóły, patrz punkt 5.3). Produkt
leczniczy Darifenacin Aristo nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży.

Karmienie piersią
Daryfenacyna przenika do mleka karmiących samic szczura. Nie wiadomo, czy daryfenacyna przenika
do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla dzieci karmionych piersią. Decyzja

o zaprzestaniu karmienia piersią lub przerwaniu leczenia produktem leczniczym Darifenacin Aristo
podczas laktacji powinna zostać podjęta na podstawie oceny korzyści ze stosowania dla kobiety i
ryzyka dla dziecka.

Płodność
Brak danych o daryfenacynie dotyczących wpływu na płodność u ludzi. Daryfenacyna nie miała
wpływu na płodność u samców lub samic szczura ani nie wykazała wpływu na narządy płciowe
szczurów i psów obu płci (szczegóły, patrz punkt 5.3). Kobiety w wieku rozrodczym powinny być
poinformowane o braku danych dotyczących wpływu na płodność, a produkt leczniczy
Darifenacin Aristo powinien być zalecany wyłącznie po rozważeniu indywidualnego ryzyka
i korzyści.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Tak jak w przypadku innych leków przeciwmuskarynowych, produkt leczniczy Darifenacin Aristo
może powodować objawy, takie jak: zawroty głowy, zamazane widzenie, bezsenność i senność.
Pacjenci, u których wystąpią takie działania niepożądane, nie powinni prowadzić pojazdów ani
obsługiwać maszyn. W przypadku daryfenacyny działania te występowały niezbyt często.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Zgodnie z profilem farmakologicznym, do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych należały:
suchość w jamie ustnej (20,2% i 35% odpowiednio dla dawek 7,5 mg i 15 mg, 18,7% po dostosowaniu
dawkowania i 8% - 9% dla placebo) oraz zaparcia (14,8% i 21% odpowiednio dla dawek 7,5 mg
i 15 mg, 20,9% po dostosowaniu dawkowania i 5,4% - 7,9% dla placebo). Zazwyczaj działania
przeciwcholinergiczne zależą od dawki.

Niemniej jednak, częstość odstawienia leku z powodu tych działań niepożądanych była mała (suchość
w jamie ustnej: 0% - 0,9% i zaparcia: 0,6% – 2,2% dla daryfenacyny, w zależności od dawki; 0%
i 0,3% dla placebo, odpowiednio - suchość w jamie ustnej i zaparcia).

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Częstość działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często
(≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo
rzadko (<1/10 000, częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych
danych). W obrębie każdej kategorii, działania niepożądane wymieniono w kolejności malejącej
ciężkości.

Tabela nr 1: Działania niepożądane występujące po zastosowaniu daryfenacyny 7,5 mg i 15 mg,
tabletki o przedłużonym uwalnianiu

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często Zakażenie dróg moczowych

Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często Bezsenność, zaburzenia toku myślowego

Zaburzenia układu nerwowego
Często Ból głowy
Niezbyt często Zawroty głowy, zaburzenia smaku, senność

Zaburzenia oka
Często Zespół suchego oka
Niezbyt często Zaburzenia widzenia, w tym zamazane widzenie

Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często Nadciśnienie tętnicze

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często Suchość nosa
Niezbyt często Duszność, kaszel, zapalenie błony śluzowej nosa

Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Zaparcia, suchość w jamie ustnej
Często Ból brzucha, nudności, niestrawność
Niezbyt często Wzdęcia, biegunka, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej

Zaburzenie skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często Wysypka, sucha skóra, świąd, nadmierne pocenie się
Częstość nieznana Obrzęk naczynioruchowy

Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często Zatrzymanie moczu, zaburzenia dróg moczowych, ból
pęcherza

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często Zaburzenia erekcji, zapalenie pochwy

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często Obrzęk obwodowy, osłabienie, obrzęk twarzy, obrzęk

Badania diagnostyczne
Niezbyt często Zwiększenie aktywności aminotransferazy
asparaginianowej, zwiększenie aktywności
aminotransferazy alaninowej

Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Niezbyt często Uraz ciała

Opis wybranych działań niepożądanych
W głównych badaniach klinicznych z zastosowaniem daryfenacyny 7,5 mg i 15 mg zgłaszano
działania niepożądane zamieszczone w powyższej tabeli. Większość z działań niepożądanych miała
charakter łagodny lub umiarkowany i u większości pacjentów nie było konieczności przerwania
leczenia.

Leczenie produktem leczniczym Darifenacin Aristo może prawdopodobnie maskować objawy
choroby pęcherzyka żółciowego. Niemniej jednak nie stwierdzono związku pomiędzy występowaniem
zdarzeń niepożądanych związanych z drogami żółciowymi a wiekiem pacjentów, którym podawano
daryfenacynę.

Częstość występowania działań niepożądanych po zastosowaniu daryfenacyny 7,5 mg i 15 mg
zmniejszała się w okresie leczenia trwającego do 6 miesięcy. Podobną tendencję obserwuje się także
w odniesieniu do częstości przerywania leczenia.

Doświadczenie po wprowadzeniu leku do obrotu
Po wprowadzeniu daryfenacyny do obrotu zgłaszano następujące działania niepożądane występujące
na świecie, które były związane z jej stosowaniem: uogólnione reakcje nadwrażliwości - w tym obrzęk
naczynioruchowy, nastrój depresyjny i (lub) zmienność nastroju, halucynacje. Ponieważ zdarzenia te
zgłaszane były spontanicznie po wprowadzeniu leku do obrotu, nie jest możliwe określenie częstości
ich występowania na podstawie dostępnych danych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49-21-301, fax: + 48 22 49-21-309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Daryfenacyna była podawana w badaniach klinicznych w dawkach do 75 mg (pięciokrotnie większych
niż maksymalna dawka lecznicza). Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były:
suchość jamy ustnej, zaparcia, ból głowy, niestrawność i suchość błony śluzowej nosa.
Przedawkowanie daryfenacyny może potencjalnie prowadzić do ciężkich działań
antycholinergicznych, które należy odpowiednio leczyć. Leczenie, które spowoduje ustąpienie
objawów antycholinergicznych, należy prowadzić pod ścisłą kontrolą lekarską. Pomocne w zniesieniu
tych objawów może być zastosowanie takich środków, jak fizostygmina.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki urologiczne, produkty lecznicze stosowane w częstomoczu
i nietrzymaniu moczu, kod ATC: G04BD10

Mechanizm działania
Daryfenacyna jest selektywnym antagonistą receptorów muskarynowych M3 (M3SRA) in vitro.
Receptor M3 jest głównym podtypem kontrolującym skurcze mięśni pęcherza moczowego. Nie
wiadomo, czy selektywność w stosunku do receptorów M3 jest klinicznie korzystna podczas leczenia
zespołu nadreaktywego pęcherza.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Badania cystometryczne dotyczące stosowania daryfenacyny u pacjentów z mimowolnymi skurczami
pęcherza, wykazały zwiększoną pojemność pęcherza, wyższy próg objętości pęcherza, przy którym
obserwowano mimowolne skurcze oraz mniejszą częstość skurczów mięśni wypieracza.

Leczenie daryfenacyną podawaną w dawkach dobowych 7,5 mg i 15 mg oceniono w czterech
badaniach klinicznych podwójnie zaślepionych, randomizowanych, kontrolowanych, fazy III,
z udziałem pacjentów mężczyzn i kobiet, u których wystąpiły objawy nadreaktywnego pęcherza. Jak
widać w poniższej tabeli nr 2 zbiorcza analiza trzech badań dotyczących leczenia daryfenacyną
zarówno w dawce 7,5 mg jak i w dawce 15 mg, wykazuje statystycznie znaczącą - w porównaniu do
placebo - poprawę w pierwotnym punkcie końcowym oraz zmniejszenie liczby epizodów
nietrzymania moczu.

Tabela nr 2: Zbiorcza analiza danych z badań klinicznych III fazy oceniających stałe dawki 7,5 mg
i 15 mg daryfenacyny

Dawka Liczba
pacjentów
Ilość epizodów nietrzymania moczu na tydzień 95% CI Wartość
P2
Wartości
wyjściowe
(mediana)

Tydzień 12
(mediana)
Zmiana w
porównaniu do
wartości
wyjściowych
(mediana)

Różnice w
porównaniu do
placebo1
(mediana)

daryfenacyna
7,5 mg, raz na
dobę

335 16,0 4,9 -8,8 (-68%) -2,0 (-3,6, -0,7) 0,004

Placebo 271 16,6 7,9 -7 (-54%) -- -- --

daryfenacyna
15 mg, raz na
dobę

330 16,9 4,1 -10,6 (-77%) -3,2 (-4,5, -2,0) <0,001

placebo 384 16,6 6,4 -7,5 (-58%) -- -- --
1 Estymator Hodgesa-Lehmanna: mediana różnic w porównaniu do placebo w zakresie zmian
względem wartości wyjściowych.
2 Warstwowany test Stratifieda Wilcoxona dla różnic w porównaniu do placebo.

Daryfenacyna w dawkach 7,5 mg i 15 mg znacząco zmniejszyła zarówno ciężkość i liczbę epizodów
nagłego parcia na mocz, jak i częstość oddawania moczu, natomiast znacząco zwiększyła średnią
objętość wydalanego moczu w porównaniu do wartości wyjściowych.

Podawanie daryfenacyny w dawkach 7,5 mg i 15 mg było związane ze statystycznie istotnym
polepszeniem w stosunku do placebo różnych aspektów jakości życia ocenionych według KHQ (ang.
Kings Health Questionnaire), w tym: nietrzymania moczu, ograniczenia pełnionych ról, ograniczenia
społecznego oraz nasilenia objawów.

W przypadku obu dawek, 7,5 mg i 15 mg, średnie zmniejszenie liczby epizodów nietrzymania moczu
na tydzień wyrażone w procentach, w porównaniu do stanu wyjściowego było podobne dla obu płci.
Stwierdzone różnice w porównaniu do placebo, przeliczone na procenty i bezwzględną liczbę
epizodów nietrzymania moczu, były mniejsze u mężczyzn niż u kobiet.

Wpływ leczenia daryfenacyną w dawkach 15 mg i 75 mg na wydłużenie odstępu QT/QTc oceniano
w badaniu z udziałem 179 zdrowych, dorosłych osób (44% mężczyzn i 56% kobiet) w wieku od 18 do
65 lat, przez 6 dni (do osiągnięcia stanu równowagi). Terapeutyczne i większe niż terapeutyczne
dawki daryfenacyny nie spowodowały wydłużenia odstępu QT/QTc w odniesieniu do stanu
wyjściowego w porównaniu do placebo, przy maksymalnej ekspozycji na daryfenacynę.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Daryfenacyna jest metabolizowana przy udziale CYP3A4 i CYP2D6. Ze względu na różnice
genetyczne u ok. 7% osobników rasy kaukaskiej enzym CYP2D6 nie wykazuje aktywności i osoby te
nazywa się słabo metabolizującymi. Niewielki procent populacji ma zwiększony poziom enzymu
CYP2D6 (osobnicy bardzo szybko metabolizujący). Wszystkie poniższe informacje odnoszą się do
osób z normalną aktywnością CYP2D6 (osoby dobrze metabolizujące), o ile nie nastąpi zmiana
stanowiska.

Wchłanianie
Ze względu na znaczny metabolizm pierwszego przejścia, biodostępność daryfenacyny w stanie
równowagi po podaniu dawek 7,5 mg i 15 mg na dobę w przybliżeniu wynosi odpowiednio 15%
i 19%. Po podaniu daryfenacyny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu maksymalne stężenia
w osoczu osiągane są po około 7 godzinach, a stężenia daryfenacyny w stanie równowagi dynamicznej
osiągane są najpóźniej szóstego dnia po rozpoczęciu terapii. W stanie równowagi, wahania stężeń
daryfenacyny od wartości najwyższych do najniższych (ang. PTF) są niewielkie (PTF: 0,87 dla dawki
7,5 mg i 0,76 dla dawki 15 mg), dzięki czemu terapeutyczne stężenia leku w osoczu utrzymują się
przez cały okres leczenia. Pokarm nie ma wpływu na właściwości farmakokinetyczne daryfenacyny
podawanej wielokrotnie w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu.

Dystrybucja
Daryfenacyna jest lipofilną zasadą i wiąże się z białkami osocza w 98% (głównie
z alfa-1-glikoproteiną kwaśną). Objętość dystrybucji w stanie równowagi (Vss) szacuje się na 163 litry.

Metabolizm
Po podaniu doustnym daryfenacyna jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie.

Daryfenacyna jest metabolizowana głównie przez enzymy CYP2D6 i CYP3A4 cytochromu P450
w wątrobie i przez enzym CYP3A4 w ścianie jelita. Trzy główne szlaki metaboliczne to:
monohydroksylacja w pierścieniu dwuhydrobenzofuranu, otwarcie pierścienia dwuhydrobenzofuranu
i N-dezalkilacja azotu pirolidyny.

W wyniku hydroksylacji i N-dezalkilacji powstają główne metabolity daryfenacyny, jednak żaden
z nich nie ma istotnego wpływu na działanie daryfenacyny.

Właściwości farmakokinetyczne daryfenacyny w stanie równowagi z powodu wysycenia enzymu
CYP2D6 zależą od dawki.

Podwojenie dawki daryfenacyny z 7,5 mg na 15 mg spowodowało zwiększenie ekspozycji o 50%
w stanie równowagi. Ta zależność od dawki prawdopodobnie jest wynikiem wysycenia reakcji
metabolizmu katalizowanych przez CYP2D6, w tym być może reakcji metabolizmu zachodzących
w ścianie jelita pod wpływem CYP3A4.

Eliminacja
Po doustnym podaniu roztworu daryfenacyny znakowanej 14C zdrowym ochotnikom, około 60%
radioaktywności stwierdzano w moczu, a 40% w kale. Daryfenacyna w postaci niezmienionej
stanowiła jedynie niewielki odsetek wydalanej dawki (3%). Szacuje się, że klirens daryfenacyny
wynosi 40 l/h. Po przewlekłym dawkowaniu, okres półtrwania daryfenacyny w fazie eliminacji
wynosi około 13-19 godzin.

Szczególne populacje pacjentów
Płeć
Analiza właściwości farmakokinetycznych daryfenacyny na podstawie danych pacjentów wykazała,
że ekspozycja na daryfenacynę była o 23% mniejsza u mężczyzn niż u kobiet (patrz punkt 5.1).

Pacjenci w podeszłym wieku
Analiza właściwości farmakokinetycznych na podstawie danych pacjentów wskazuje na tendencję
klirensu daryfenacyny do spadku wraz z wiekiem (19% spadek na każde 10 lat, na podstawie analizy
właściwości farmakokinetycznych z badania III fazy, z udziałem populacji pacjentów w wieku
od 65 do 89 lat ), patrz punkt 4.2.

Dzieci
Nie przeprowadzono badań właściwości farmakokinetycznych daryfenacyny u dzieci.

Pacjenci słabo metabolizujący CYP2D6
W metabolizmie daryfenacyny u pacjentów słabo metabolizujących CYP2D6 pośredniczy głównie
CYP3A4. W jednym z badań właściwości farmakokinetycznych ekspozycja na darifenacynę w stanie
równowagi u osób słabo metabolizujących, po stosowaniu dawek 7,5 mg i 15 mg raz na dobę
zwiększyło się w trakcie leczenia odpowiednio o 164% i 99%. Natomiast analiza właściwości
farmakokinetyczych populacji na podstawie danych otrzymanych z badania III fazy wykazała, że
ekspozycja w stanie równowagi jest o 66% większa u osób słabo metabolizujących niż u osób dobrze
metabolizujących. U obu tych populacji wystąpiła znaczna różnica pomiędzy zaobserwowanymi
wartościami pola pod krzywą - AUC (patrz punkt 4.2).

Niewydolność nerek
W niewielkim badaniu z udziałem pacjentów (n=24) z zaburzeniami czynności nerek różnego stopnia
(klirens kreatyniny od 10 ml/min do 136 ml/min) leczonych daryfenacyną w dawce 15 mg raz na dobę
do uzyskania stanu równowagi nie stwierdzono związku pomiędzy czynnością nerek a klirensem
daryfenacyny (patrz punkt 4.2).

Niewydolność wątroby
Właściwości farmakokinetyczne daryfenacyny badano u pacjentów z łagodnymi (Child-Pugh A) do
umiarkowanych (Child-Pugh B) zaburzeniami czynności wątroby, leczonych daryfenacyną w dawce
15 mg raz na dobę do uzyskania stanu równowagi. Łagodne zaburzenia czynności wątroby nie miały
żadnego wpływu na farmakokinetykę daryfenacyny. Niemniej jednak, umiarkowane zaburzenia
wątroby wpływały na wiązanie daryfenacyny z białkami. Ekspozycja na daryfenacynę w postaci
niezwiązanej była 4,7 razy większa u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby
niż u pacjentów z prawidłową czynnością tego narządu (patrz punkt 4.2).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących
bezpieczeństwa stosowania, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności
i potencjalnego działania rakotwórczego, nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla
człowieka. Nie obserwowano wpływu na płodność u samców i samic szczura, którym podawano
dawki doustne do 50 mg/kg mc./dobę (78 razy większe od wartości AUC0-24h stężenia postaci
niezwiązanej leku w osoczu, po podaniu maksymalnej dawki zalecanej u ludzi [ang. maximum
recommended human dose, MRHD]). Nie stwierdzono wpływu na narządy rozrodcze psów obu płci,
którym przez 1 rok podawano dawki doustne do 6 mg/kg mc./dobę (82 razy większe od wartości
AUC0-24h stężenia postaci niezwiązanej leku w osoczu, po podaniu maksymalnej dawki zalecanej
u ludzi). Daryfenacyna nie działała teratogennie na szczury i króliki w dawkach odpowiednio do 50
i 30 mg/kg mc./dobę. U szczurów obserwowano opóźnienie kostnienia kręgów krzyżowych
i ogonowych po podaniu dawki 50 mg/kg mc./dobę (59 razy większe od wartości AUC0-24h stężenia
postaci niezwiązanej leku w osoczu, po podaniu maksymalnej dawki zalecanej u ludzi). U królików
zaobserwowano toksyczny wpływ na matkę i płód (częstsza utrata ciąż po zagnieżdżeniu się
zapłodnionej komórki jajowej oraz mniejsza liczba zdolnych do przeżycia płodów w miocie) po
podaniu dawki 30 mg/kg mc./dobę (28 razy większe od wartości AUC0-24h stężenia postaci
niezwiązanej leku w osoczu, po podaniu maksymalnej dawki zalecanej u ludzi). W badaniach na
szczurach przeprowadzonych w okresie przedurodzeniowym i pourodzeniowym obserwowano
dystocję, zwiększoną śmiertelność płodów w macicy (in utero) oraz toksyczne działanie na rozwój
w okresie pourodzeniowym (masa ciała młodych szczurów i cechy rozwoju) obserwowano przy
wartościach AUC do 11 razy większych od wartości AUC0-24h stężenia postaci niezwiązanej leku
w osoczu, po podaniu maksymalnej dawki zalecanej u ludzi.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki
Wapnia wodorofosforan, bezwodny
Hypromeloza
Magnezu stearynian

Otoczka Darifenacin Aristo, 7,5 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu:
Hypromeloza 2910
Tytanu dwutlenek
Makrogol 4000
Talk

Otoczka Darifenacin Aristo, 15 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu:
Hypromeloza 2910
Tytanu dwutlenek
Makrogol 6000
Talk
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Żelaza tlenek czerwony (E 172)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

Darifenacin Aristo, 7,5 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu
4 lata

Darifenacin Aristo, 15 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu
4 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku zawierające 14, 28, 49 lub 98 tabletek
o przedłużonym uwalnianiu.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Aristo Pharma Sp. z o.o.
ul. Baletowa 30
02-867 Warszawa

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Darifenacin Aristo 7,5 mg pozwolenie nr
Darifenacin Aristo 15 mg pozwolenie nr

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.