# Doxafin duo

> Doksazosyna + Finasteryd · 4 mg + 5 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Doxafin duo
- **Nazwa powszechna:** Doxazosinum + Finasteridum
- **Substancja czynna:** [Doksazosyna + Finasteryd](https://apteka.online/odpowiedniki/doxazosinum)
- **Moc:** 4 mg + 5 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** G04CA55
- **Liczba opakowań:** 3
- **Numer pozwolenia:** 29171
- **Podmiot odpowiedzialny:** MIP Pharma GmbH
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-urologiczne/doxafin-duo-tabl-powl-4-mg-5-mg-mip
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-urologiczne/doxafin-duo-tabl-powl-4-mg-5-mg-mip.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/47713/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/47713/characteristic

## Dostępne opakowania (3)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 10 tabl. | 5909991580438 | Rp | — | Brak danych | — |
| 30 tabl. | 5909991580445 | Rp | — | Brak danych | — |
| 90 tabl. | 5909991580452 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Doxafin duo i w jakim celu się go stosuje?
Doxafin duo zawiera substancje czynne doksazosynę i finasteryd.

Jak działa Doxafin duo
Doksazosyna należy do grupy leków określanych jako leki rozszerzające naczynia krwionośne. Może
także zmniejszać napięcie w tkankach mięśniowych gruczołu krokowego (prostaty) i dróg
moczowych.
Finasteryd należy do grupy leków zwanych inhibitorami 5-alfa reduktazy. Jego działanie polega na
zmniejszaniu objętości gruczołu krokowego u mężczyzn, gdy jest on obrzęknięty (łagodny rozrost
gruczołu krokowego - BPH).
Doxafin duo jest stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) zamiast
podawania obu substancji oddzielnie.
Leku Doxafin duo nie należy stosować na początku leczenia BPH.

BPH to łagodny rozrost gruczołu krokowego, który często występuje u mężczyzn w wieku powyżej 50
lat. Powiększona prostata może wywierać nacisk na przewód moczowy, przez który mocz wydostaje
się z organizmu, co może prowadzić do takich dolegliwości jak częstomocz, parcia naglące, trudności
w oddawaniu moczu, zmniejszony przepływ moczu i uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza
moczowego. Może również prowadzić do rozwoju zakażenia dróg moczowych, niemożności oddania
moczu i konieczności poddania się operacji.

W razie jakichkolwiek pytań w tym zakresie należy skonsultować się z lekarzem.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Doxafin duo

Kiedy nie stosować leku Doxafin duo
• u kobiet w ciąży i kobiet, u których istnieje przypuszczenie, że mogą być w ciąży (patrz punkt
„Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”);

• jeśli pacjent ma uczulenie na doksazosynę, finasteryd, inne leki z tej samej grupy (znane jako
pochodne chinazoliny, takie jak prazosyna i terazosyna) lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• jeśli u pacjenta stwierdzono niskie ciśnienie krwi;
• jeśli u pacjenta w przeszłości wystąpiło niedociśnienie ortostatyczne, czyli postać niskiego
ciśnienia krwi objawiającego się zawrotami głowy lub uczuciem oszołomienia po wstaniu z
pozycji siedzącej lub leżącej;
• jeśli u pacjenta stwierdzono powiększenie gruczołu krokowego i jeden z następujących
objawów: przekrwienie lub niedrożność dróg moczowych, utrzymujące się zakażenie dróg
moczowych lub kamicę pęcherza moczowego;
• jeśli u pacjenta występuje nietrzymanie moczu z przepełnienia (brak uczucia konieczności
oddania moczu) lub bezmocz (organizm nie wytwarza moczu), bez względu na to, czy
towarzyszą temu dolegliwości nerek;
• jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności wątroby.

Doxafin duo nie jest przeznaczony do stosowania u kobiet.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Doxafin duo należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeżeli:
• partnerka pacjenta jest w ciąży lub planuje zajść w ciążę. Podczas przyjmowania leku Doxafin
duo pacjent powinien wówczas stosować prezerwatywę lub inną barierową metodę
antykoncepcji, ponieważ nasienie może zawierać niewielką ilość finasterydu i zaburzyć
rozwój organów płciowych dziecka.
• u pacjenta ma zostać wykonane badanie określające stężenie PSA we krwi, ponieważ lek
Doxafin duo może wpływać na wyniki tego badania.
• pacjent stwierdził zmiany w tkance piersi, takie jak guzki, ból, powiększenie piersi lub
wydzielinę z sutka. Objawy te mogą wskazywać na poważną chorobę np. raka sutka.
• u pacjenta występują poważne choroby serca, takie jak np. znaczne osłabienie czynności serca
lub ucisk i bolesność w klatce piersiowej (dławica piersiowa), gromadzenie się płynu w
płucach (obrzęk płuc) lub niewydolność serca. Lekarz powinien regularnie monitorować pracę
serca.
• u pacjenta występują dolegliwości związane z chorobami nerek lub wątroby.
• pacjent ma przejść operację oczu z powodu zaćmy (zmętnienia soczewki). Przed zabiegiem
należy poinformować lekarza okulistę o stosowaniu obecnie lub w przeszłości leku Doxafin
duo. Wynika to z faktu, że doksazosyna może powodować powikłania podczas operacji,
którym można jednak zapobiec, o ile lekarz zostanie o tym wcześniej poinformowany.
• pacjent przyjmuje leki stosowane w leczeniu zaburzeń wzwodu (inhibitory fosfodiesterazy-5
(inhibitory PDE-5), np. syldenafil, tadalafil i wardenafil). Jednoczesne przyjmowanie obu tych
leków może prowadzić do zawrotów głowy i uczucia senności wywołanych niskim ciśnieniem
krwi, ponieważ wykazują one działanie rozszerzające naczynia krwionośne. W celu
zmniejszenia prawdopodobieństwa wystąpienia tych objawów przed rozpoczęciem terapii
lekami stosowanymi w leczeniu zaburzeń wzwodu należy regularnie przyjmować dzienną
dawkę leku Doxafin duo. Leki należy przyjmować w odpowiednich odstępach czasu.
Bardzo rzadko mogą występować utrzymujące się bolesne erekcje. W takim przypadku należy
niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Przed rozpoczęciem i regularnie w trakcie stosowania leku Doxafin duo lekarz może zlecić badania w
celu wykluczenia innych schorzeń, takich jak rak gruczołu krokowego, które mogą powodować takie
same objawy jak łagodny przerost prostaty.

Zmiany nastroju i depresja
Pacjenci przyjmujący finasteryd zgłaszali zmiany nastroju, takie jak nastrój depresyjny, depresja i
rzadziej myśli samobójcze. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów należy
niezwłocznie zwrócić się do lekarza o dalszą poradę.

Niedociśnienie ortostatyczne
Prawdopodobieństwo zbyt szybkiego spadku ciśnienia krwi jest największe na początku leczenia lub
podczas zwiększenia dawki doksazosyny. Objawy mogą obejmować zawroty głowy lub rzadziej
omdlenia przy zmianie pozycji. W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia takiej sytuacji lekarz
dokładnie bada ciśnienie krwi na początku leczenia oraz podczas zwiększenia dawki. W związku z
tym na początku leczenia należy unikać sytuacji, w których zawroty głowy lub omdlenia mogłyby
spowodować urazy.
Doksazosyna może również wpływać na wyniki niektórych badań krwi i moczu. Jeśli u pacjenta
planowane jest wykonanie badanie krwi lub moczu, pacjent powinien poinformować o przyjmowaniu
leku Doxafin duo.

Lek Doxafin duo a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Istnieją leki, które mogą wchodzić w interakcje z lekiem Doxafin duo. W przypadku przyjmowania
któregokolwiek z poniższych leków przed użyciem należy skonsultować się z lekarzem lub
farmaceutą, ponieważ mogą one zmieniać działanie leku Doxafin duo.
• Niektórzy pacjenci przyjmujący leki blokujące receptory alfa w leczeniu powiększenia
gruczołu krokowego mogą odczuwać zawroty głowy lub oszołomienie wynikające z niskiego
ciśnienia krwi podczas szybkiego siadania lub wstawania. Niektórzy pacjenci odczuwali te
objawy podczas przyjmowania leków zwanych inhibitorami PDE-5 w leczeniu zaburzeń
wzwodu (impotencji) z lekami blokującymi receptory alfa np. syldenafilem, tadalafilem,
wardenafilem (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”). W celu zmniejszenia
prawdopodobieństwa wystąpienia tych objawów przed rozpoczęciem przyjmowania leków w
leczeniu zaburzeń wzwodu należy regularnie przyjmować dawkę dobową leków blokujących
receptory alfa.
• Inne leki stosowane w leczeniu nadciśnienia, ponieważ lek Doxafin duo może jeszcze bardziej
zmniejszać ciśnienie krwi.
• Azotany (leki stosowane w chorobach serca), takie jak nitrogliceryna i azotan izosorbidu,
mogą nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi.
• Leki, które również mogą wpływać na metabolizm wątrobowy, np. cymetydyna (lek
stosowany w dolegliwościach żołądkowych).
• Leki zwiększające ciśnienie krwi, takie jak sympatykomimetyki, np. dopamina, efedryna,
adrenalina, metaraminol, metoksamina i fenylefryna.
• Leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych lub grzybiczych, np. klarytromycyna,
itrakonazol, ketokonazol, telitromycyna, worykonazol.
• Leki stosowane w leczeniu wirusa HIV, np. indynawir, nelfinawir, rytonawir, sakwinawir.
• Nefazodon, lek stosowany w leczeniu depresji.

Doxafin duo może wpływać na niektóre wyniki badań laboratoryjnych. Lekarz powinien to
uwzględnić przed zleceniem odpowiednich badań laboratoryjnych (np. diagnostyki guza
chromochłonnego).

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Lek Doxafin duo jest przeznaczony wyłącznie do stosowania u mężczyzn.

Ciąża
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub przypuszcza, że może być w ciąży, nie powinna przyjmować leku
Doxafin duo. Finasteryd hamuje przekształcanie męskiego hormonu płciowego testosteronu w
dihydrotestosteron, czyli aktywną formę hormonu wytwarzanego w gruczole krokowym.
Przyjmowanie leku Doxafin duo przez kobiety w ciąży może prowadzić do powstania wad
wrodzonych u płodów płci męskiej.

Kobiety w ciąży i planujące ciążę nie powinny dotykać pokruszonych ani przełamanych tabletek
powlekanych leku Doxafin duo. Nie można wykluczyć możliwości wchłonięcia finasterydu przez
skórę, a w konsekwencji ewentualnego ryzyka wystąpienia zaburzeń u nienarodzonego dziecka płci

męskiej. Szczególnie dotyczy to pomocniczego personelu medycznego, który jest narażony na
niebezpieczeństwo.

Lek Doxafin duo ma postać tabletek powlekanych co zapobiega kontaktowi z substancją czynną
podczas zwykłego użytkowania, o ile tabletki nie zostaną przełamane lub rozkruszone. W przypadku
zetknięcia kobiety ciężarnej z rozkruszonymi lub przełamanymi tabletkami powlekanymi leku
Doxafin duo należy skontaktować się z lekarzem.
Partnerka pacjenta, która jest w ciąży lub przypuszcza, że może być w ciąży, nie powinna mieć
kontaktu z nasieniem pacjenta, ponieważ może ono zawierać niewielką ilość leku.

Karmienie piersią
Niewielkie ilości doksazosyny mogą przenikać do mleka ludzkiego. Nie wiadomo, czy finasteryd
przenika do mleka ludzkiego.

Wpływ na płodność
Zdolność do poczęcia dziecka może być zmniejszona podczas przyjmowania finasterydu.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Lek może obniżać
zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zwłaszcza gdy pacjent stosuje
go po raz pierwszy. Może powodować senność i osłabienie lub zawroty głowy. W przypadku
wystąpienia takich objawów nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn i należy
niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Doxafin duo zawiera sód i laktozę jednowodną
Sód: Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę powlekaną, to znaczy lek uznaje
się za „wolny od sodu”.
Laktoza: Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

### 3. Jak przyjmować lek Doxafin duo?
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie
wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka to jedna tabletka powlekana na dobę.
Ten lek jest przeznaczony do podania doustnego. Tabletki należy przyjmować z posiłkiem lub na
czczo.
Tabletki powlekane najlepiej przyjmować każdego dnia o stałej porze, popijając je wodą.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Doxafin duo
Najczęstsze objawy przedawkowania to gwałtowne zmniejszenie ciśnienia krwi z zawrotami głowy,
uczuciem oszołomienia lub omdleniem.
W razie zażycia większej niż zalecana dawka należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub
farmaceutą. W przypadku silnych zawrotów głowy lub gdy pacjent czuje się bliski omdlenia, powinien
natychmiast położyć się trzymając głowę nisko.
Lekarz zdecyduje, jakie działania należy podjąć w zależności od stopnia przedawkowania lub
objawów.
Należy wziąć ze sobą ulotkę lub opakowanie leku Doxafin duo, aby lekarz mógł stwierdzić, która
substancja czynna została przyjęta.

Pominięcie przyjęcia leku Doxafin duo
W razie nieprzyjęcia leku należy tę dawkę pominąć i zażyć następną dawkę o zwykłej porze. Nie
należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie przyjmowania leku Doxafin duo
Po zażyciu leku Doxafin duo stan pacjenta może ulec szybkiej poprawie. Jednak aby uzyskać
korzystną odpowiedź na leczenie może okazać się konieczne przyjmowanie leku przez co najmniej
sześć miesięcy. W przypadku przedwczesnego przerwania stosowania leku Doxafin duo może
nastąpić nawrót objawów.
Nie zaleca się przedwczesnego odstawienia leku, nawet jeśli pacjent początkowo nie odczuwa żadnej
poprawy stanu zdrowia. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy zaprzestać stosowania leku i natychmiast zwrócić się do lekarza lub skontaktować się z
oddziałem ratunkowym najbliższego szpitala w przypadku pojawienia się jednego z
następujących działań niepożądanych:
• Reakcje uczuleniowe (obrzęk naczynioruchowy) obejmujące obrzęk twarzy, języka lub
gardła, trudności w przełykaniu, pokrzywkę i trudności w oddychaniu, wysypkę skórną i
swędzenie (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób).
• Kołatanie serca (uczucie nieregularnego rytmu serca) lub tachykardia (przyspieszona
czynność serca) (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób).
• Ból w klatce piersiowej (dławica piersiowa), przyspieszone lub nieregularne bicie serca,
zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu, objawy mogą obejmować upadek, drętwienie lub
osłabienie rąk lub nóg, ból głowy, zawroty głowy i dezorientację, zaburzenia widzenia,
trudności w przełykaniu, niewyraźną mowę i utratę mowy (mogą wystąpić u nie więcej niż 1
na 100 osób).
• Zapalenie wątroby, choroba wątroby z nudnościami, wymiotami, utratą apetytu, złym
samopoczuciem, gorączką, swędzeniem, żółknięciem skóry i błon śluzowych oraz ciemnym
kolorem moczu (może wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób).
• Żółtaczka z żółknięciem skóry, błon śluzowych lub białkówek oczu (może wystąpić u nie
więcej niż 1 na 10 000 osób).

Zgłaszano następujące inne działania niepożądane:

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób):
• Zawroty głowy, ból głowy, niskie ciśnienie krwi wynikające ze zmiany pozycji siedzącej lub
leżącej (niedociśnienie ortostatyczne), osłabienie.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
• Zakażenia dróg oddechowych (nosa, gardła, płuc), zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność,
niedrożność nosa i (lub) wydzielina z nosa.
• Zakażenie dróg moczowych (ból lub pieczenie podczas oddawania moczu lub częste
oddawanie moczu), nietrzymanie moczu (utrata kontroli nad oddawaniem moczu), zapalenie
pęcherza moczowego.
• Trudności w osiąganiu wzwodu (impotencja), zmniejszenie popędu seksualnego (obniżone
libido), problemy z wytryskiem, zmniejszenie ilości nasienia podczas stosunku. Zmniejszenie
ilości nasienia prawdopodobnie nie wpływa na normalną czynność seksualną.
• Niepokój, bezsenność, senność, uczucie zmęczenia, nerwowość.
• Uczucie wirowania lub uczucie zawrotów głowy, mrowienie lub drętwienie rąk i nóg
(parestezje), zaburzenia akomodacji.
• Niskie ciśnienie tętnicze krwi.
• Ból żołądka/brzucha, niestrawność, suchość w ustach, nudności/złe samopoczucie, objawy
grypopodobne.

• Swędzenie (świąd), zwiększona potliwość.
• Bóle pleców, bóle mięśni.
• Obrzęk stóp, kostek lub palców (obrzęk obwodowy).

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób):
• Zapalenie stawów (dna moczanowa), ból stawów (artralgia), ból uogólniony.
• Zwiększenie apetytu, utrata apetytu, pragnienie, przyrost masy ciała.
• Pobudzenie, depresja, zaburzenia snu, utrata pamięci (amnezja), chwiejność emocjonalna.
• Niedoczulica, omdlenia, drżenie, zaburzenia uwagi koncentracji.
• Zapalenie spojówek, nasilone łzawienie.
• Dzwonienie lub szumy w uszach.
• Uderzenia gorąca, niedokrwienie obwodowe, bladość.
• Krwawienie z nosa, zapalenie gardła, zakażenie górnych dróg oddechowych.
• Zmniejszone lub zmienione odczucia dotyku w dłoniach i stopach.
• Zaparcia, wzdęcia, wymioty (mdłości), zapalenie żołądka i jelit, zaburzenia smaku.
• Nieprawidłowe/zwiększone wyniki czynności wątroby.
• Wysypka, nadmierne wypadanie włosów (łysienie), wysypka spowodowana krwawieniem pod
skórą (plamica).
• Kurcze mięśni, osłabienie mięśniowe, drżenie mięśni, sztywność mięśni.
• Ból lub trudności w oddawaniu moczu, zwiększona potrzeba oddawania moczu, zwiększona
ilość oddawanego moczu, krew w moczu.
• Zaburzenia wytrysku, zaburzenia erekcji, powiększenie lub tkliwość piersi.
• Obrzęk twarzy, gorączka, dreszcze.
• Zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi.

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1 000 osób):
• Światłowstręt.
• Niedrożność przewodu pokarmowego.
• Obniżona temperatura ciała u osób w podeszłym wieku.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować u nie więcej niż 1 na 10 000 osób):
• Zmniejszona liczba białych krwinek lub płytek krwi, co może skutkować zasinieniem lub
łatwym krwawieniem.
• Zamazanie widzenie.
• Zmniejszona częstość bicia serca (bradykardia).
• Trudności w oddychaniu, świszczący oddech lub kaszel (skurcz oskrzeli), obrzęk krtani.
• Pokrzywka.
• Zaburzenia oddawania moczu, konieczność oddawanie moczu w nocy, zwiększona objętość
oddawanego moczu.
• Utrzymujące się, bolesne erekcje (priapizm).

Działania niepożądane o nieznanej częstości (częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych):
• Ból jąder, krew w nasieniu.
• Niemożność osiągnięcia wzwodu utrzymująca się po odstawieniu leku.
• Zaburzenia wytrysku utrzymujące się po odstawieniu leku, zmętnienie moczu po orgazmie
(wytrysk wsteczny).
• Niepłodność męska i/lub słaba jakość nasienia. Po odstawieniu leku zgłaszano poprawę
jakości nasienia.
• Utrzymywanie się zmniejszonego popędu płciowego po odstawieniu leku.
• Podczas operacji usuwania zaćmy (zmętnienia soczewki oka) mogą wystąpić zaburzenia oka.
Patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.
• Rak sutka u mężczyzn.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301; faks: + 48 22 49 21 309; strona
internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

### 5. Jak przechowywać lek Doxafin duo?
Lek przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i tekturowym
pudełku po: „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Doxafin duo
- Substancjami czynnymi leku są doksazosyna (w postaci mesylanu) i finasteryd.
- Pozostałe składniki to:
Rdzeń tabletki: laktoza jednowodna; skrobia kukurydziana; hypromeloza 2910; sodu
laurylosiarczan; skrobia żelowana; krzemionka koloidalna bezwodna; magnezu stearynian oraz
Otoczka: alkohol poliwinylowy (E1203), tytanu dwutlenek (E171), makrogol 4000 (E1521) i talk
(E553b)

Jak wygląda lek Doxafin duo i co zawiera opakowanie
Lek Doxafin duo ma postać białej, okrągłej tabletki powlekanej, wypukłej po obu stronach, o średnicy
7 mm.

Lek Doxafin duo jest pakowany w blistry po 10, 30 i 90 tabletek powlekanych w tekturowym pudełku.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:
MIP Pharma GmbH
Kirkeler Str. 41
66440 Blieskastel
Niemcy
e-mail: info@mip-pharma.de

Wytwórca:
MIP Pharma GmbH
Mühlstr. 50
66386 St. Ingbert
Niemcy

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego:
Bułgaria: Доксазозин/Финастерид-MIP 4 mg/5 mg филмирани таблетки
Niemcy: Doxa-Fin 4 mg/5 mg Filmtabletten
Chorwacja: Doksazosin/finasterid MIP 4 mg/5 mg filmom obložene tablete
Austria: Doxazosin/Finasterid MIP 4 mg/5 mg Filmtabletten
Polska: Doxafin duo
Rumunia: Doxazosin/Finasteridă MIP 4 mg/5 mg comprimate filmate

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Doxafin duo, 4 mg + 5 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 4 mg doksazosyny (w postaci mesylanu) i 5 mg finasterydu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 1 tabletka zawiera 105,97 mg laktozy jednowodnej (patrz
punkt 4.4).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana
Biała, okrągła, obustronnie wypukła tabletka powlekana o średnicy 7 mm.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Lek Doxafin duo jest wskazany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego jako terapia
zastępcza u pacjentów już odpowiednio kontrolowanych przy zastosowaniu doksazosyny i finasterydu
podawanych jednocześnie w dawce takiej samej jak w terapii skojarzonej (4 mg doksazosyny na dobę
i 5 mg finasterydu na dobę).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Zalecana dawka dobowa to jedna tabletka powlekana.
Produkt złożony nie jest odpowiedni do leczenia początkowego lub w trakcie dostosowywania dawki i
może być podawany dopiero po ustabilizowaniu dawki doksazosyny.

Produkt złożony jest odpowiedni w celu zmniejszenia ryzyka ostrego zatrzymania moczu i interwencji
chirurgicznej oraz powinien być stosowany głównie u pacjentów ze zwiększoną objętością gruczołu
krokowego (powyżej 40 cm3).

Chociaż można zaobserwować wczesną poprawę objawów, leczenie przez co najmniej sześć miesięcy
może być konieczne, aby ocenić, czy osiągnięto korzystną odpowiedź na finasteryd. Ryzyko ostrego
zatrzymania moczu zmniejsza się w okresie czterech miesięcy leczenia finasterydem.

Pacjenci z niewydolnością nerek
Nie jest wymagana zmiana dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek różnego stopnia,
ponieważ farmakokinetyka doksazosyny lub finasterydu nie zmienia się u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek. Doksazosyna nie ulega dializie. Nie ma danych dotyczących stosowania finasterydu
u pacjentów poddawanych dializie.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Istnieją jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania doksazosyny u pacjentów z zaburzeniami
czynności wątroby; nie ma również dostępnych informacji dotyczących stosowania finasterydu
u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

Lek Doxafin duo należy stosować ostrożnie u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami
czynności wątroby i tylko w przypadku, gdy terapia skojarzona z lekami stosowanymi w oddzielnych
produktach była dobrze tolerowana. Wymagane jest uważne monitorowanie.
Leku Doxafin duo nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz
punkt 4.4 i punkt 5.2).

Pacjenci w podeszłym wieku
Nie jest wymagana zmiana dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku.

Sposób podawania

Podanie doustne.
Tabletki powlekane należy podawać raz na dobę, popijając wystarczającą ilością wody, z posiłkiem
lub bez posiłku.

Czas trwania leczenia określa lekarz prowadzący.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Doxafin duo nie jest wskazany do stosowania u kobiet lub dzieci i jest przeciwwskazany:
• u pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na finasteryd i chinazoliny (np. prazosynę,
terazosynę, doksazosynę) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1,
• u pacjentów z niedociśnieniem lub niedociśnieniem ortostatycznym w wywiadzie,
• u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego i współistniejącym zastojem moczu w
górnych drogach moczowych, przewlekłym zakażeniem dróg moczowych lub kamicą pęcherza
moczowego,
• w ciąży – u kobiet, które są w ciąży lub mogą zajść w ciążę (patrz punkt 4.6 Wpływ na płodność,
ciążę i laktację, Narażenie na działanie finasterydu – ryzyko dla płodu płci męskiej).

#### 4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Informacje ogólne

Pacjentów z dużą objętością zalegającego moczu i/lub ze znacznie zmniejszonym przepływem moczu
należy uważnie monitorować, aby uniknąć powikłań spowodowanych niedrożnością dróg
moczowych. Należy rozważyć możliwość przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego.

Wpływ na swoisty antygen gruczołu krokowego (ang. Prostate Specific Antigen, PSA) i
wykrywalność raka gruczołu krokowego
Rak gruczołu krokowego powoduje wiele objawów związanych z łagodnym rozrostem gruczołu
krokowego, przy czym oba zaburzenia mogą współistnieć. Przed rozpoczęciem leczenia objawów
łagodnego rozrostu gruczołu krokowego należy zatem wykluczyć raka gruczołu krokowego.

Nie wykazano dotychczas korzyści klinicznych u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego leczonych
finasterydem. Pacjenci z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego i podwyższonym poziomem PSA
byli monitorowani podczas kontrolowanych badań klinicznych z zastosowaniem serii oznaczeń stężeń
PSA i biopsją gruczołu krokowego. W badaniach łagodnego rozrostu gruczołu krokowego finasteryd
nie spowodował zmiany współczynnika wykrywalności raka gruczołu krokowego, a całkowita
częstość występowania raka gruczołu krokowego nie różniła się znacząco u pacjentów leczonych
finasterydem lub w grupie placebo.
W trakcie leczenia lekiem Doxafin duo u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego
należy okresowo wykonywać badanie per rectum oraz inne badania w kierunku wykrycia raka
gruczołu krokowego. Oznaczanie stężenia PSA w surowicy jest również wykorzystywane w celu
wykrycia raka gruczołu krokowego. Na ogół stężenie wyjściowe PSA >10 ng/mL (Hybritech) skłania
do przeprowadzenia dalszych badań i rozważenia biopsji; dla stężeń PSA między 4 a 10 ng/mL
wskazana jest dalsza diagnostyka. Stężenia PSA u mężczyzn z rakiem gruczołu krokowego i bez
nowotworu w znacznym stopniu się pokrywają. Dlatego u mężczyzn z łagodnym rozrostem gruczołu

krokowego prawidłowe wartości stężenia PSA nie wykluczają raka gruczołu krokowego niezależnie
od leczenia lekiem Doxafin duo. Wyjściowe stężenie PSA <4 ng/mL nie wyklucza obecności raka
gruczołu krokowego.
Finasteryd powoduje zmniejszenie stężenia PSA w surowicy o około 50% u pacjentów z łagodnym
rozrostem gruczołu krokowego, nawet w przypadku obecności raka gruczołu krokowego. Należy
uwzględnić zmniejszenie stężenia PSA w surowicy u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu
krokowego leczonych produktem Doxafin duo przy ocenie wyników stężeń PSA co nie wyklucza
współistnienia raka gruczołu krokowego. Zmniejszenie stężenia jest do przewidzenia w całym
zakresie wartości PSA, chociaż może różnić się u poszczególnych pacjentów. Analiza danych
dotyczących wartości PSA pochodzących od ponad 3000 pacjentów uczestniczących w czteroletnim
badaniu z grupą kontrolną placebo Proscar Long-term Efficacy and Safety Study (PLESS)
potwierdziła, że u typowych pacjentów leczonych finasterydem przez sześć miesięcy lub dłużej,
wartości PSA należy podwoić w celu porównania ich z wartościami u nieleczonych mężczyzn. Taka
zależność pozwala zachować czułość i specyficzność badania PSA oraz utrzymuje możliwość
wykrycia raka gruczołu krokowego.
Każdy utrzymujący się wzrost stężenia PSA u pacjentów leczonych finasterydem należy dokładnie
ocenić, w tym uwzględnić możliwość niestosowania się pacjenta do przyjmowania leku Doxafin duo.
Procent wolnego PSA (stosunek wolnego PSA do całkowitego) nie jest znacząco obniżany przez
finasteryd i pozostaje stały nawet pod wpływem leczenia finasterydem. Gdy procent wolnego PSA
stanowi pomoc w wykryciu raka gruczołu krokowego, nie jest konieczne dostosowanie jego wartości.

Interakcje z produktami leczniczymi i (lub) wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
Wpływ na stężenie PSA
Stężenie PSA w surowicy jest związane z wiekiem pacjenta i objętością gruczołu krokowego, a
objętość gruczołu krokowego zależy od wieku pacjenta. Podczas oceny wyników laboratoryjnych PSA
należy wziąć pod uwagę, że stężenia PSA zmniejszają się u pacjentów leczonych finasterydem. U
większości pacjentów gwałtowne zmniejszenie stężenia PSA obserwuje się w ciągu pierwszych
miesięcy leczenia, po czym wyniki oznaczeń PSA stabilizują się na nowym poziomie. Wartość PSA
po leczeniu jest zbliżona do połowy wartości wyjściowej sprzed leczenia.
Dlatego u typowych pacjentów leczonych produktem Doxafin duo przez sześć lub więcej miesięcy,
wartości PSA należy podwoić w celu porównania z prawidłowym zakresem nieleczonych mężczyzn.
W celu interpretacji klinicznej – patrz powyżej, Wpływ na swoisty antygen gruczołu krokowego (ang.
Prostate Specific Antigen, PSA) i wykrywalność raka gruczołu krokowego.

Rak piersi u mężczyzn
Podczas badań klinicznych i w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadki
raka piersi u mężczyzn przyjmujących finasteryd w dawce 5 mg. Lekarze powinni poinformować
pacjentów, aby niezwłocznie zgłaszali wszelkie zmiany zauważone w tkance gruczołu sutkowego,
takie jak guzki, bolesność, powiększenie piersi lub wyciek z brodawki sutkowej.

Zmiany nastroju i depresja
U pacjentów przyjmujących finasteryd w dawce wynoszącej 5 mg zgłaszano zmiany nastroju, w tym
nastrój depresyjny, depresję i rzadziej myśli samobójcze. Pacjentów należy monitorować pod kątem
objawów psychicznych, a w przypadku ich wystąpienia należy zalecić pacjentowi zasięgnięcie porady
u lekarza.

Ostre stany kardiologiczne
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych rozszerzających naczynia
krwionośne należy zachować ostrożność podczas podawania doksazosyny pacjentom z następującymi
poważnymi chorobami serca:
- obrzęk płuc spowodowany zwężeniem aorty lub zastawki dwudzielnej,
- niewydolność serca z dużą pojemnością minutową,
- prawokomorowa niewydolność serca spowodowana zatorem płucnym lub wysiękiem osierdziowym,
- lewokomorowa niewydolność serca z niskim ciśnieniem napełniania.

Operacja zaćmy
Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (ang. intraoperative floppy iris syndrome – IFIS, wariant
zespołu małej źrenicy) obserwowano podczas operacji zaćmy u niektórych pacjentów przyjmujących
tamsulozynę obecnie lub w przeszłości. W pojedynczych przypadkach zespół ten również występował
podczas stosowania innych leków z blokerami receptorów alfa-1 i nie można wykluczyć możliwości
wystąpienia takiego działania w całej grupie leków. Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki może
powodować zwiększenie występowania powikłań podczas zabiegu operacji zaćmy dlatego o obecnym
lub wcześniejszym stosowaniu leków zawierających blokery receptów alfa-1 należy poinformować
chirurga okulistę przed operacją.

Niewydolność wątroby
Istnieją jedynie ograniczone dane dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
przyjmujących doksazosynę. Nie przeprowadzono również badań dotyczących wpływu niewydolności
wątroby na farmakokinetykę finasterydu.
Ponieważ obie substancje są metabolizowane przez wątrobę, nie zaleca się leczenia pacjentów z
ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
Pacjenci z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby powinni być leczeni
z zachowaniem ostrożności i tylko w przypadku, gdy terapia skojarzona doksazosyny i finasterydu
była dobrze tolerowana. Wskazane może być regularne monitorowanie czynności wątroby.

Inhibitory PDE-5
Nie zaleca się jednoczesnego podawania tego produktu skojarzonego z inhibitorami fosfodiesterazy-5
(np. syldenafil, tadalafil i wardenafil). Nie ma dostępnych danych. Doksazosyna oraz inhibitory PDE-
5 rozszerzają naczynia krwionośne i mogą prowadzić do objawowego niedociśnienia.

Priapizm
W obserwacjach prowadzonych po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano przypadki przedłużonej erekcji
i priapizmu w trakcie stosowania leków z blokerami receptorów alfa-1, w tym doksazosyny. Jeśli
priapizm nie będzie natychmiast leczony, może dojść do uszkodzenia tkanki prącia i trwałej utraty
potencji, dlatego pacjent powinien natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną.

Stosowanie u dzieci
Lek Doxafin duo nie jest wskazany do stosowania u dzieci.
Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności u dzieci.

Informacje o substancjach pomocniczych
Laktoza:
Produkt leczniczy zawiera laktozę jednowodną. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z
rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy
Sód:
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na każdą tabletkę, to znaczy lek uznaje
się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje związane z produktem złożonym
Badania kliniczne wykazały brak klinicznie istotnych interakcji między doksazosyną i finasterydem.
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji leku Doxafin duo z innymi lekami. Ponieważ lek
Doxafin duo zawiera doksazosynę i finasteryd, wszelkie interakcje ustalone oddzielnie dla tych leków
są istotne dla leku Doxafin duo. Należy zachować ostrożność, zwłaszcza podczas podawania z
inhibitorami lub induktorami CYP3A4, ponieważ obie substancje są substratami tego cytochromu.

Doksazosyna
Jednoczesne stosowanie alfa-blokera z inhibitorem PDE-5 może u niektórych pacjentów powodować
objawowe niedociśnienie (patrz punkt 4.4).

Doksazosyna jest silnie związana z białkami osocza (około 98%). Dane z ludzkiego osocza wskazują,
że doksazosyna nie ma wpływu na wiązanie z białkami badanych leków (digoksyny, fenytoiny,
warfaryny lub indometacyny). Należy jednak mieć na uwadze teoretyczny potencjał interakcji z
innymi lekami wiążącymi się z białkami.
Badania in vitro sugerują, że doksazosyna jest substratem cytochromu P450 3A4 (CYP 3A4). Należy
zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania doksazosyny z silnymi inhibitorami
CYP 3A4, takimi jak klarytromycyna, indynawir, itrakonazol, ketokonazol, nefazodon, nelfinawir,
rytonawir, sakwinawir, telitromycyna lub worykonazol (patrz punkt 5.2).

Typowe produkty lecznicze z doksazosyną podawano z diuretykami tiazydowymi, furosemidem, betablokerami, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, antybiotykami, doustnymi lekami
przeciwcukrzycowymi, lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego i lekami
przeciwzakrzepowymi bez wystąpienia interakcji lekowych. Nie ma jednak danych z formalnych
badań interakcji lekowych.

Doksazosyna nasila działanie innych leków blokujących receptory alfa i innych leków
przeciwnadciśnieniowych polegające na zmniejszeniu ciśnienia krwi.

Doksazosyna może zmniejszać działanie dopaminy, efedryny, adrenaliny, metaraminolu,
metoksaminy i fenylefryny na ciśnienie krwi i reakcje naczyniowe.

W otwartym, randomizowanym badaniu z grupą kontrolną z udziałem 22 zdrowych ochotników
(mężczyzn) podawanie pojedynczej dawki 1 mg doksazosyny w pierwszym dniu czterodniowego
cyklu doustnego podawania cymetydyny (400 mg dwa razy na dobę) spowodowało 10% wzrost
średniego pola powierzchni pod krzywą doksazosyny przy braku znamiennych statystycznie zmian
średniego Cmax i średniego okresu półtrwania doksazosyny. Wzrost średniego AUC doksazosyny
przyjmowanej z cymetydyną o 10% mieści się w zakresie zmienności międzyosobniczej (27%)
średniego AUC doksazosyny przyjmowanej z placebo.

Doksazosyna może zwiększać aktywność reninową osocza i wydalanie kwasu wanilinomigdałowego z
moczem. Należy wziąć to pod uwagę podczas interpretacji niektórych badań laboratoryjnych (np. guza
chromochłonnego).

Finasteryd
Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji lekowych finasterydu. Finasteryd jest metabolizowany
głównie przez układ cytochromu P450 3A4, ale nie wydaje się, aby znacząco wpływał na ten układ.
Chociaż szacuje się, że ryzyko wpływu finasterydu na farmakokinetykę innych leków jest niewielkie,
prawdopodobne jest, że inhibitory i induktory cytochromu P450 3A4 będą miały wpływ na stężenie
finasterydu w osoczu. Jednak na podstawie ustalonych marginesów bezpieczeństwa jest jednak mało
prawdopodobne, aby jakikolwiek wzrost spowodowany jednoczesnym stosowaniem takich
inhibitorów miał znaczenie kliniczne. W badaniach przeprowadzonych u ludzi obejmujących
propranolol, digoksynę, glibenklamid, warfarynę, teofilinę i fenazon nie stwierdzono klinicznie
istotnych interakcji.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Lek Doxafin duo jest przeciwwskazany do stosowania u kobiet w ciąży lub kobiet, które mogą zajść w
ciążę.

Ze względu na zdolność hamowania przemiany testosteronu do dihydrotestosteronu przez inhibitory
5-alfa-reduktazy typu II leki z tej grupy, w tym finasteryd, podane kobietom w ciąży mogą
spowodować nieprawidłowy rozwój zewnętrznych narządów płciowych u płodu płci męskiej.

Narażenie na działanie finasterydu – ryzyko dla płodu płci męskiej
Kobiety w ciąży lub kobiety, które mogą zajść w ciążę nie powinny dotykać pokruszonych lub
przełamanych tabletek powlekanych leku Doxafin duo, ze względu na możliwość wchłonięcia się

finasterydu i związane z tym ryzyko dla płodu płci męskiej (patrz Ciąża). Tabletki Doxafin duo są
powlekane co zapobiega kontaktowi z substancją czynną podczas zwykłego dotykania, pod
warunkiem że nie zostaną przełamane lub pokruszone. U pacjentów przyjmujących finasteryd w
dawce 5 mg na dobę wykryto niewielkie ilości finasterydu w nasieniu. Nie wiadomo, czy płód męski
może być zagrożony, jeśli jego matka ma kontakt z nasieniem pacjenta leczonego finasterydem. Jeśli
partnerka seksualna pacjenta jest lub może być w ciąży, zaleca się, aby pacjent zminimalizował
narażenia partnerki na kontakt z nasieniem.

Karmienie piersią
Lek Doxafin duo nie jest wskazany do stosowania u kobiet.
Wykazano, że przenikanie doksazosyny do mleka matki jest bardzo niskie (przy względnej dawce dla
niemowląt poniżej 1%), jednak dane dotyczące ludzi są bardzo ograniczone.
Nie wiadomo, czy finasteryd przenika do mleka ludzkiego.

Płodność
Badania na szczurach wykazały zmniejszoną płodność samców, którym podawano doksazosynę (patrz
także punkt 5.3). Efekt ten był odwracalny w okresie 2 tygodni od odstawienia produktu.
Istnieją niezależne doniesienia o niepłodności i/lub niskiej jakości nasienia po wprowadzeniu do
obrotu innych produktów zawierających finasteryd. Po odstawieniu finasterydu zgłaszano
normalizację lub poprawę jakości nasienia.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt leczniczy Doxafin duo może wywierać wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

W badaniu na dużą skalę, w którym porównywano terapię skojarzoną doksazosyny w dawce 4 lub
8 mg z finasterydem w dawce 5 mg z pojedynczymi substancjami i placebo (badanie MTOPS – patrz
punkt 5.1), profil bezpieczeństwa i tolerancji terapii skojarzonej był zasadniczo zgodny z profilami
pojedynczych substancji. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zawroty
głowy, niedociśnienie ortostatyczne i zmęczenie. Częstość występowania zaburzeń wytrysku bez
względu na związek z lekiem wynosiła: doksazosyna – 5,3%, finasteryd – 8,3%, terapia skojarzona –
15,0%, placebo – 3,9%.

Najczęstsze reakcje związane z terapią doksazosyną podawaną w monoterapii są typu posturalnego
(rzadko związane z omdleniami) lub niespecyficzne.
Najczęstszymi działaniami niepożądanymi obserwowanymi po podaniu finasterydu podawanego
oddzielnie są impotencja i zmniejszone libido. Te działania niepożądane występują na wczesnym
etapie leczenia i u większości pacjentów ustępują w trakcie leczenia finasterydem.

Następujące działania niepożądane były obserwowane podczas leczenia doksazosyną lub finasterydem
podawanymi oddzielnie z następującą częstością:
bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10
000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).

CZĘSTOŚĆ
WYSTĘPOWANIA
DZIAŁANIE NIEPOŻĄDANE

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Często Zakażenie dróg oddechowychd, zakażenie dróg moczowychd
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo rzadko Leukopenia d, trombocytopeniad

CZĘSTOŚĆ
WYSTĘPOWANIA
DZIAŁANIE NIEPOŻĄDANE

Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często Polekowe reakcje alergiczned* (w tym obrzęk naczynioruchowy)
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często Dna moczanowad, zwiększony apetytd, anoreksjad, pragnienied
Zaburzenia psychiczne
Często Obniżone libidof, niepokójd*, bezsennośćd, nerwowośćd
Niezbyt często Pobudzenied, depresjad*, zaburzenia snud, amnezjad, chwiejność
emocjonalnad
Nieznana Utrzymywanie się obniżonego libido po przerwaniu leczeniaf
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często Zawroty głowyd, ból głowyd
Często Sennośćd, ortostatyczne zawroty głowy d, parestezjed
Niezbyt często Zaburzenia naczynio-mózgowed, hipoestezjad, omdleniad, drżenied,
zaburzenia koncentracji uwagid
Zaburzenia oka
Często Zaburzenia akomodacjid
Niezbyt często Zapalenie spojówekd, nasilone łzawienied
Rzadko Światłowstętd
Bardzo rzadko Zaburzenia widzeniad
Nieznana Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (patrz punkt 4.4)d
Zaburzenia ucha i błędnika
Często Zawroty głowyd
Niezbyt często Szumy uszned
Zaburzenia serca
Często Kołatanied*, tachykardia d
Niezbyt często Dławica piersiowad, zawał mięśnia sercowegod, zaburzenia rytmu sercad
Bardzo rzadko Bradykardiad
Zaburzenia naczyniowe
Bardzo często Niedociśnienie ortostatyczned
Często Niedociśnienie tętniczed,
Niezbyt często Uderzenia krwi do głowyd, niedokrwienie obwodowed, bladośćd
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często Zapalenie oskrzelid, kaszeld, dusznośćd, przekrwienie błony śluzowej
nosad, zapalenie błony śluzowej nosad, zakażenie górnych dróg
oddechowychd
Niezbyt często Krwawienie z nosad, zapalenie gardład,
Bardzo rzadko Skurcz oskrzelid, obrzęk krtanid
Zaburzenia żołądka i jelit
Często Ból brzuchad, niestrawnośćd, suchość w jamie ustnejd, nudności, biegunkad
Niezbyt często Zaparciad, wzdęciad, wymiotyd, zapalenie żołądka i jelitd, zaburzenia
smakud
Rzadko Niedrożność jelitd
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Niezbyt często Nieprawidłowe/zwiększone wyniki badań czynności wątrobyd/f/
Bardzo rzadko Cholestazad, zapalenie wątrobyd, żółtaczkad
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często Świądd*, zwiększona potliwośćd
Niezbyt często Wysypkaf,d, nadmierne wypadanie włosówd, plamicad
Bardzo rzadko Pokrzywkad*
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często Ból plecówd, bóle mięśnid

CZĘSTOŚĆ
WYSTĘPOWANIA
DZIAŁANIE NIEPOŻĄDANE

Niezbyt często Bóle stawówd, kurcze mięśnid, osłabienie mięśniowed, drżenie mięśnid,
sztywność mięśnid
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często Zapalenie pęcherzad, nietrzymanie moczud
Niezbyt często Bolesne oddawanie moczud, częstomoczd, hematuriad, wielomoczd
Bardzo rzadko Zwiększona diurezad, zaburzenia mikcjid, oddawanie moczu w nocyd
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często Impotencjaf*
Niezbyt często Zaburzenia ejakulacjif, zaburzenia erekcjif, tkliwość piersi f,
ginekomastiaf*
Bardzo rzadko Priapizmd
Nieznana Zaburzenia seksualne (zaburzenia erekcji i zaburzenia ejakulacji)
utrzymujące się po przerwaniu leczeniaf, ból jąderf, hematospermiaf,
wytrysk wstecznyd, niepłodność męska i/lub słaba jakość nasienia – po
odstawieniu finasterydu zgłaszano normalizację lub poprawę jakości
nasieniaf, rak piersi u mężczyznf
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Osłabienied
Często Ból w klatce piersiowejd, objawy grypopodobned, obrzęk obwodowyd,
zmęczenied, złe samopoczucied
Niezbyt często Bóld, obrzęk twarzyd, gorączkad, dreszczed
Rzadko Obniżona temperatura ciała u pacjentów w podeszłym wiekud
Badania diagnostyczne
Często Zmniejszenie objętości ejakulatuf
Niezbyt często Zwiększenie masy ciaład
Rzadko Zwiększenie stężenia mocznika w osoczu i kreatyninyd; hipokaliemiad;
zmniejszenie wartości hematokrytu, erytrocytów, leukocytów i
trombocytówd
d – działanie niepożądane obserwowane podczas monoterapii doksazosyną
f – działanie niepożądane obserwowane podczas monoterapii finasterydem
* – działania niepożądane, które występują częściej w przypadku jednej substancji , ale były również
obserwowane z mniejszą częstością dla drugiej substancji.

Inne dane długoterminowe dotyczące finasterydu
W 7-letnim badaniu kontrolowanym placebo, do którego włączono 18882 zdrowych mężczyzn,
z których 9060 miało dane z biopsji gruczołu krokowego dostępne do analizy, raka gruczołu
krokowego wykryto u 803 (18,4%) mężczyzn otrzymujących finasteryd oraz 1147 (24,4%) mężczyzn
otrzymujących placebo. Większa częstość występowania guzów o wysokim stopniu złośliwości
(wynik w skali Gleasona 7–10) wykryto podczas biopsji igłowej u pacjentów w grupie przyjmującej
finasteryd 280 (6,4%) w porównaniu do 237 (5,1%) mężczyzn przyjmujących placebo. Dodatkowe
analizy sugerują, że wzrost częstości występowania raka gruczołu krokowego o wysokim stopniu
złośliwości obserwowany w grupie otrzymującej finasteryd można wyjaśnić przez błąd losowy
spowodowany wpływem finasterydu na objętość gruczołu krokowego. Związek między długotrwałym
stosowaniem finasterydu, a występowaniem nowotworów w stopniu zaawansowania 7–10 w skali
Gleasona jest nieznany.

Wyniki badań laboratoryjnych
Stężenie PSA w surowicy jest związane z wiekiem pacjenta i objętością gruczołu krokowego, a
objętość gruczołu krokowego zależy od wieku pacjenta. Podczas oceny wyników laboratoryjnych PSA
należy wziąć pod uwagę fakt, że stężenia PSA zmniejszają się o około 50% u pacjentów leczonych
finasterydem (patrz punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych; Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa; tel.:
+ 48 22 49 21 301; faks: + 48 22 49 21 309; strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.

Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Przedawkowanie leku Doxafin duo może prowadzić do niedociśnienia spowodowanego doksazosyną.
W przypadku wystąpienia niedociśnienia, pacjenta należy niezwłocznie ułożyć na plecach, z głową
niżej. W zależności od przypadku należy zastosować odpowiednie leczenie wspomagające.
Jeśli takie postępowanie będzie niewystarczające, wstrząs należy najpierw leczyć płynem
zwiększającym objętość osocza. Jeśli to konieczne, należy zastosować lek obkurczający naczynia
krwionośne. Należy kontrolować czynność nerek i w razie potrzeby zastosować wspomaganie.
Dializa nie jest wskazana, ponieważ doksazosyna silnie wiąże się z białkami osocza.

U pacjentów otrzymujących pojedyncze dawki finasterydu do 400 mg i wielokrotne dawki finasterydu
do 80 mg na dobę przez trzy miesiące nie stwierdzono działań niepożądanych.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w łagodnym rozroście gruczołu krokowego, kod ATC:
G04CA55 doksazosyna i finasteryd

Mechanizm działania/działanie farmakodynamiczne

Doksazosyna
Podawanie doksazosyny pacjentom z objawowym łagodnym rozrostem gruczołu krokowego
powoduje znaczną poprawę wyników badań urodynamicznych i objawów podmiotowych. Uważa się,
że działanie doksazosyny w łagodnym rozroście gruczołu krokowego wynika z selektywnego
blokowania receptorów alfa-adrenergicznych zlokalizowanych w torebce gruczołu krokowego oraz
w mięśniach gładkich szyi pęcherza moczowego.
Podawanie doksazosyny prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi wskutek zmniejszenia obwodowego
oporu naczyniowego. Dawka 1 raz na dobę istotnie klinicznie obniża ciśnienia krwi utrzymujące się
przez 24 godziny po podaniu leku. Po podaniu leku następuje stopniowe obniżanie ciśnienia krwi; na
początku leczenia działanie ortostatyczne jest porównywalne z działaniem innych leków
przeciwnadciśnieniowych.

Wykazano, że doksazosyna nie wywołuje niekorzystnych skutków metabolicznych i jest odpowiednia
do stosowania u pacjentów ze współistniejącą cukrzycą, insulinoopornością i dną moczanową.
Doksazosynę można stosować u pacjentów ze współistniejącą astmą, przerostem lewej komory serca
i u pacjentów w podeszłym wieku.
Wykazano, że w czasie leczenia doksazosyną stwierdzono regresję przerostu lewej komory serca,
hamowanie agregacji płytek krwi i zwiększenie aktywności tkankowego aktywatora plazminogenu.
Ponadto doksazosyna poprawia insulinowrażliwość u pacjentów z zaburzeniem metabolizmu
węglowodanów.
Doksazosyna wywiera korzystny wpływ na stężenie lipidów we krwi, ze znaczącym wzrostem
stosunku lipoprotein o wysokiej gęstości (HDL) do cholesterolu całkowitego i trendem do korzystnego
zmniejszenia stężenia triglicerydów.

Finasteryd
Finasteryd jest swoistym kompetycyjnym inhibitorem ludzkiej 5-alfa-reduktazy typu II,
wewnątrzkomórkowego enzymu, który przekształca testosteron do silniejszego androgenu –
dihydrotestosteronu (DHT). W łagodnym rozroście gruczołu krokowego powiększenie gruczołu
krokowego zależy od przekształcenia testosteronu do DHT w tkance gruczołu krokowego. Finasteryd
bardzo skutecznie zmniejsza stężenie DHT we krwi krążącej oraz tkankach stercza. Stężenie
finasterydu w osoczu ulega wahaniom, natomiast stężenie DHT w osoczu pozostaje stałe przez 24
godziny. W związku z tym stężenia finasterydu i DHT w osoczu nie są ze sobą bezpośrednio
skorelowane. Finasteryd nie wykazuje powinowactwa do receptora androgenowego.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Doksazosyna
Wykazano, że doksazosyna skutecznie blokuje podtypu 1A adrenoreceptora alfa-1, który stanowi
ponad 70% ogółu podtypów występujących w gruczole krokowym. Odpowiada to za działanie leku u
pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego.

Wykazano stałą skuteczność i bezpieczeństwo doksazosyny w długotrwałym leczeniu łagodnego
rozrostu gruczołu krokowego. W porównaniu z wartościami wyjściowymi i placebo doksazosyna
powoduje statystycznie istotną poprawę zarówno w zakresie objawów z dolnego odcinka dróg
moczowych, jak i przepływu moczu. Obserwowano bardziej znaczącą poprawę w przypadku objawów
związanych z niedrożnością dróg moczowych (zmniejszony przepływ moczu, nietrzymanie moczu,
uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza i kropelkowe nietrzymanie moczu na koniec mikcji) niż w
przypadku objawów drażniących (częstomocz i parcia naglące).
Doksazosyna zapewnia średnio 2-punktową poprawę w skali objawów ze strony układu moczowego w
porównaniu z placebo utrzymującą się przez 4 lata. Liczba mężczyzn z co najmniej 4-punktowym
wzrostem na skali objawów ze strony układu moczowego zmniejszyła się o 7% w porównaniu z grupą
placebo.
Skuteczność była porównywalna z innymi lekami blokującymi receptory alfa-1.

Finasteryd
W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich objawami rozrostu
gruczoły krokowego, powiększeniem gruczołu krokowego w badaniu per rectumi niewielką objętością
zlaegającego moczu finasteryd zmniejszał częstość występowania ostrego zatrzymania moczu z 7/100
do 3/100 w ciągu czterech lat, a konieczność interwencji chirurgicznej (transuretralnej resekcji
prostaty lub prostatektomii) z 10/100 do 5/100. Wyniki te były związane z 2-punktową poprawą
w skali objawów QUASI-AUA (zakres 0–34), utrzymującym się zmniejszeniem objętości gruczołu
krokowego o około 20% i utrzymującym się zwiększeniem szybkości przepływu cewkowego.
Zmniejszenie stężenia DHT i zmniejszenie rozrostu gruczołu krokowego wraz ze zmniejszeniem
stężenia PSA utrzymywały się do czterech lat od leczenia pacjentów w badaniach klinicznych.
Stężenie testosteronu zwiększyło się w trakcie leczenia o około 10–20% i tym samym pozostało w
zakresie fizjologicznym.
Finasteryd nie miał wpływu na stężenie hydrokortyzonu, estradiolu, prolaktyny, hormonu
tyreotropowego (TSH) i tyroksyny w badaniach kontrolowanych placebo. U badanych przez 12
miesięcy pacjentów stężenie hormonu luteinizującego (LH) i hormonu folikulotropowego (FSH)
zwiększyło się odpowiednio o około 15% i 9%. Wartości te pozostawały w zakresie fizjologicznym.
Stężenia LH i FSH stymulowane przez hormon uwalniający gonadotropiny (GnRH) nie uległy
zmianie; oznacza to, że nie ma to wpływu na przysadkową kontrolę gruczołów płciowych.
Stężenie plemników, ruchliwość i morfologia lub pH nie miały klinicznie istotnego wpływu na
zdrowych ochotników po 24 tygodniach stosowania finasterydu. Objętość ejakulatu zmniejszyła się o
medianę na poziomie 0,6 mL przy jednoczesnym zmniejszeniu całkowitej liczby plemników
w ejakulacie. Parametry te pozostawały w zakresie fizjologicznym i powróciły do wartości
początkowych po zakończeniu leczenia.

Terapia skojarzona
Leczenie objawów związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego

W badaniu kontrolowanym placebo Medical Therapy of Prostatic Symptoms (MTOPS) trwającym od
4 do 6 lat, z udziałem 3047 mężczyzn z objawami rozrostu gruczołu krokowego losowo przydzielono
pacjentów do grupy otrzymującej doksazosynę w dawce 4 lub 8 mg na dobę (n = 756), finasteryd w
dawce 5 mg na dobę (n = 768), terapię skojarzoną doksazosyny w dawce 4 lub 8 mg na dobę i
finasterydu w dawce 5 mg na dobę (n = 786) lub placebo (n = 737). Dawkę doksazosyny zwiększano
co tydzień zgodnie z tolerancją, rozpoczynając od 1 mg, przez 2 mg, następnie 4 mg do 8 mg. W
badaniu pozostali tylko pacjenci, którzy tolerowali dawkę 4 mg lub 8 mg.
Główny punkt końcowy określono jako czas do klinicznej progresji łagodnego rozrostu gruczołu
krokowego, zdefiniowany jako potwierdzony wzrost na skali objawów o >4 w porównaniu z wartością
wyjściową, ostre zatrzymanie moczu, niewydolność nerek związana z łagodnym rozrostem gruczołu
krokowego, nawracające zakażenia układu moczowego lub posoczniczę moczanową lub nietrzymanie
moczu. W porównaniu z placebo leczenie doksazosyną, finasterydem lub terapia skojarzona
prowadziła do znacznego zmniejszenie ryzyka klinicznej progresji łagodnego rozrostu gruczołu
krokowego odpowiednio o 34 (p=0,002), 39 (p<0,001) i 67% (p<0,001) (rys. 1).
Większość przypadków (274 z 351) progresji łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, stanowiły
potwierdzone wzrosty wyniku punktowej skali objawów o >4 punkty; ryzyko progresji na skali
punkowej objawów zmniejszyło się o 30 (95% przedział ufności – 6 do 48%), 46 (95% przedział
ufności – 25 do 60%) i 64% (95% przedział ufności – 48 do 75%) odpowiednio w grupach
doksazosyny, finasterydu i terapii skojarzonej w porównaniu z grupą placebo. Ostre zatrzymanie
moczu stanowiło 41 z 351 przypadków progresji łagodnego rozrostu gruczołu krokowego; ryzyko
rozwoju ostrego zatrzymania moczu zmniejszyło się o 67 (p=0,011), 31 (p=0,296) i 79% (p=0,001)
odpowiednio w grupach doksazosyny, finasterydu i terapii skojarzonej w porównaniu z grupą placebo.
Jedynie grupy finasterydu i terapii skojarzonej różniły się znacząco w porównaniu z grupą placebo.

#### 5.2. Właściwości farmakokinetyczne

Wykazano biorównoważność produktu złożonego z doksazosyny i finasterydu oraz terapii skojarzonej
oddzielnych tabletek doksazosyny i finasterydu.

Terapia skojarzona doksazosyny i finasterydu
Dane badania interakcji lekowych w stanie równowagi z zastosowaniem 8 mg doksazosyny i 5 mg
finasterydu u zdrowych ochotników nie wskazują na znaczące zmiany pola powierzchni pod krzywą
(AUC) lub stężenia maksymalnego (Cmax) żadnego z leków po jednoczesnym podaniu.

Rys. 1 – Skumulowana częstość progresji łagodnego rozrostu gruczołu krokowego

Czas trwania badania (lata)

Zdarzenie (%)

Placebo

Finasteryd

Doksazosyna

Skojarzenie

Doksazosyna
Po podaniu doustnym u ludzi (młodych mężczyzn lub osób w podeszłym wieku bez względu na płeć)
doksazosyna dobrze się wchłania, a około 63% dawki jest biodostępne. Maksymalne stężenie w
osoczu osiągane jest po około 2 godzinach.
Doksazosyna w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza (około 98%). Doksazosyna jest
metabolizowana głównie przez O-demetylację i hydroksylację. Doksazosyna jest w znacznym stopniu
metabolizowana w wątrobie. 6'-hydroksydoksazosyna jest silną i selektywną pochodną blokującą
receptory alfa-adrenergiczne, u ludzi 5% dawki doustnej jest metabolizowane do tej substancji.
Badania in vitro sugerują, że głównym szlakiem eliminacji jest CYP 3A4; jednak szlaki metaboliczne
CYP 2D6 i CYP 2C9 są również włączone w eliminację, ale w mniejszym stopniu.
Doksazosyna jest w znacznym stopniu metabolizowana u ludzi i badanych gatunków zwierząt, przy
czym dominującą drogą wydalania jest kał (63–65%), mniej niż 5% dawki jest wydalane w postaci
niezmienionej doksazosyny.
Eliminacja z osocza zachodzi w dwóch fazach, ze średnim okresem półtrwania w osoczu wynoszącym
17 i 22 godziny, co sprawia, że lek można stosować raz na dobę.
Po doustnym podaniu doksazosyny stężenia metabolitów w osoczu są niskie. Najbardziej aktywny
(6'-hydroksy) metabolit występuje u człowieka w stężeniu jednej czterdziestej stężenia związku
macierzystego w osoczu, co sugeruje, że działanie przeciwnadciśnieniowe jest głównie spowodowane
doksazosyną.

Badania farmakokinetyczne u osób w podeszłym wieku i pacjentów z niewydolnością nerek nie
wykazały istotnych zmian w porównaniu z młodszymi pacjentami z prawidłową czynnością nerek.
Dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz
wpływu leków, o których wiadomo, że wpływają na metabolizm wątrobowy (np. cymetydyna).
W badaniu klinicznym z udziałem 12 osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby
podanie doustne pojedynczej dawki doksazosyny stwierdzono zwiększenie pola powierzchni pod
krzywą (AUC) o 43% i zmniejszenie klirensu o 40%. Podobnie jak w przypadku każdego leku
metabolizowanego w całości przez wątrobę należy zachować ostrożność podczas stosowania leku
Doxafin duo u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.4).

Finasteryd
Po podaniu doustnym finasterydu znakowanego radioaktywnie 14C, 39% dawki wydalane jest z
moczem w postaci metabolitów (w moczu praktycznie nie stwierdza się finasterydu w postaci
niezmienionej), a 57% całkowitej dawki wydalane jest z kałem.
Biodostępność finasterydu po podaniu doustnym wynosi około 80% w porównaniu do podania
dożylnego dawki referencyjnej, spożywanie pokarmu nie ma wpływu na dostępność biologiczną.
Maksymalne stężenie w osoczu jest osiągane po około dwóch godzinach od podania, a wchłanianie
kończy się po około 6–8 godzinach. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 93%. Klirens
osoczowy i objętość dystrybucji wynoszą odpowiednio około 165 mL/min i 76 L.
W stanie równowagi maksymalne stężenie finasterydu w osoczu dla dawki 1 mg na dobę wynosi
średnio 9,2 ng/mL, osiągnięte w czasie 1–2 godziny po podaniu, pole powierzchni pod krzywą (w
czasie 0–24 godziny) wyniosło 53 ng x godz./mL.
Finasteryd jest metabolizowany głównie przez układ cytochromu P450, ale nie ma wpływu na ten
układ. Ustalono występowanie dwóch metabolitów, które mają małą aktywność hamującą 5-alfareduktazy w porównaniu do finasterydu
U pacjentów w podeszłym wieku szybkość wydalania finasterydu jest nieznacznie mniejsza.
Następuje wydłużenie się średniego okresu półtrwania od około 6 godzin u mężczyzn w wieku 18–60
lat do 8 godzin u mężczyzn w wieku powyżej 70 lat. Obserwacja ta nie ma znaczenia klinicznego i nie
uzasadnia zmniejszenia dawki.
U pacjentów z przewlekłą niewydolnością czynności nerek z klirensem kreatyniny w zakresie od 9 do
55 mL/min rozłożenie pojedynczej dawki 14C finasterydu nie różniło się od jej rozłożenia u zdrowych
ochotników. Wiązanie z białkami również nie różniło się u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
Część metabolitów zazwyczaj wydalana przez nerki, była wydalana z kałem. Wydaje się zatem, że
wydalanie z kałem zwiększa się proporcjonalnie do zmniejszenia wydalania metabolitów z moczem.
Nie ma konieczności dostosowania dawki u niedializowanych pacjentów z zaburzeniami czynności
nerek.
Nie ma dostępnych danych dotyczących pacjentów z niewydolnością wątroby.

Stwierdzono, że finasteryd przenika barierę krew-mózg. Niewielkie ilości finasterydu wykryto
w nasieniu badanych pacjentów.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Doksazosyna
Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących
bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego
działania rakotwórczego nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka.
Badania przeprowadzone na ciężarnych królikach i szczurach przy dawkach dobowych prowadzących
do stężenia w osoczu przekraczającego odpowiednio 4 i 10 razy ekspozycję u człowieka (Cmax i pole
powierzchni pod krzywą AUC) nie wykazały objawów uszkodzenia płodu. Schemat dawkowania
82 mg/kg mc. na dobę (8-krotność ekspozycji u człowieka) był związany ze zmniejszoną
przeżywalnością płodu.
Badania na szczurach wykazały zmniejszoną płodność u samców, którym podawano doksazosynę w
dawkach doustnych 20 mg/kg mc. na dobę (ale nie 5 lub 10 mg/kg na dobę), co stanowi około 4 razy
ekspozycję u człowieka (pole powierzchni pod krzywą) przy dawce 12 mg na dobę. Efekt ten był
odwracalny w okresie 2 tygodni od odstawienia leku. Nie ma doniesień o jakimkolwiek wpływie
doksazosyny na płodność mężczyzn.
Badania na karmiących szczurach, którym podano doustnie pojedynczą dawkę 1 mg/kg mc.
promieniotwórczej [2-14C]-doksazosyny wskazują kumulację doksazosyny w mleku szczurów z
maksymalnym stężeniem około 20 razy większym niż stężenie w osoczu matki. Stwierdzono, że
promieniotwórczość przenika do łożyska po doustnym podaniu znakowanej doksazosyny ciężarnym
szczurom.

Finasteryd
Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących badań
toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i potencjalnego działania rakotwórczego
nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka.
Badania toksycznego wpływu na reprodukcję przeprowadzone na samcach szczurów wykazały
zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych, zmniejszone wydzielanie z
dodatkowych gruczołów płciowych i zmniejszenie wskaźnika płodności (spowodowane głównym
działaniem farmakologicznym finasterydu). Znaczenie kliniczne tych wyników jest niejasne.
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów 5-alfa-reduktazy po podaniu finasterydu ciężarnym
samicom szczurów obserwowano feminizację płodów szczurów płci męskiej. Dożylne podawanie
finasterydu ciężarnym małpom z gatunku rezus w dawkach do 800 ng na dobę przez cały okres
rozwoju zarodkowego i płodowego nie prowadziło do nieprawidłowości u płodów płci męskiej.
Dawka ta jest około 60–120 razy większa niż szacowana ilość w nasieniu mężczyzny, który przyjął
5 mg finasterydu i na którą kobieta może być narażona wskutek kontaktu z nasieniem.
Potwierdzeniem znaczenia modelu opartego na małpach gatunku rezus dla rozwoju płodowego
człowieka jest to, że doustne podawanie finasterydu w dawce 2 mg/kg mc. na dobę [ekspozycja
ustrojowa (pole powierzchni pod krzywą AUC) małp była nieznacznie wyższa (3-krotnie) niż u
mężczyzn, którym podawano 5 mg finasterydu, czyli przekraczała szacunkową ilość finasterydu
znajdującego się w nasieniu około 1-2 miliony razy] ciężarnym małpom prowadziło do
nieprawidłowości zewnętrznych narządów płciowych u płodów płci męskiej. Nie zaobserwowano
innych nieprawidłowości u płodów płci męskiej, a u płodów płci żeńskiej, niezależnie od dawki, nie
zaobserwowano nieprawidłowości związanych z podawaniem finasterydu.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń
Laktoza jednowodna
Skrobia kukurydziana
Hypromeloza typ 2910

Sodu laurylosiarczan
Skrobia żelowana
Krzemionka koloidalna bezwodna
Magnezu stearynian

Otoczka
Alkohol poliwinylowy (E1203)
Tytanu dwutlenek (E171)
Makrogol 4000 (E1521)
Talk (E553b)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Białe, nieprzezroczyste blistry z folii PVC/TE/PVDC/Aluminium.
Wielkości opakowań: 10, 30 i 90 tabletek powlekanych w tekturowym pudełku.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Kobiety nie powinny dotykać pokruszonych lub przełamanych tabletek powlekanych leku Doxafin
duo, jeśli są w ciąży lub mogą zajść w ciążę (patrz 4.3 Przeciwwskazania, 4.6 Wpływ na płodność,
ciążę i laktację, Narażenie na działanie finasterydu – ryzyko dla płodu płci męskiej).

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

MIP Pharma GmbH
Kirkeler Str. 41
66440 Blieskastel
Niemcy
e-mail: info@mip-pharma.de

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.