# Duitam

> Dutasteryd + Tamsulozyna · 0,5 mg + 0,4 mg · Kapsułki twarde

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Duitam
- **Nazwa powszechna:** Dutasteridum + Tamsulosini hydrochloridum
- **Substancja czynna:** [Dutasteryd + Tamsulozyna](https://apteka.online/odpowiedniki/dutasteridum)
- **Moc:** 0,5 mg + 0,4 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Kapsułki twarde
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** G04CA52
- **Liczba opakowań:** 5
- **Numer pozwolenia:** 25730
- **Podmiot odpowiedzialny:** +pharma arzneimittel GmbH
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-urologiczne/duitam-kaps-tw-0-5-mg-0-4-mg-pharma
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-urologiczne/duitam-kaps-tw-0-5-mg-0-4-mg-pharma.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/41318/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/41318/characteristic

## Dostępne opakowania (5)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 7 kaps. | 5901720140425 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 kaps. | 5901720140432 | Rp | — | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 90 kaps. | 5901720140449 | Rp | — | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 98 kaps. | 5901720141200 | Rp | — | Brak danych | — |
| 100 kaps. | 5901720140685 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek DUITAM i w jakim celu się go stosuje?
Lek DUITAM jest stosowany u mężczyzn z powiększonym gruczołem krokowym (łagodnym rozrostem
gruczołu krokowego) – nienowotworowym rozrostem gruczołu krokowego spowodowanym nadmiernym
wytwarzaniem hormonu zwanego dihydrotestosteronem.

Lek DUITAM stanowi skojarzenie dwóch różnych leków: dutasterydu i tamsulosyny. Dutasteryd należy
do grupy leków nazywanych inhibitorami enzymu 5-alfa-reduktazy, a tamsulosyna do grupy leków
nazywanych antagonistami receptorów alfa-adrenergicznych.

Powiększenie gruczołu krokowego, może prowadzić do wystąpienia problemów z oddawaniem moczu,
takich jak utrudnione oddawanie moczu i częstsze oddawanie moczu. Może wystąpić również zwolnienie
przepływu moczu i słaby strumień moczu. W przypadku niepodjęcia leczenia może nastąpić całkowite
zablokowanie przepływu moczu (ostre zatrzymanie moczu). Taka sytuacja wymaga natychmiastowego
rozpoczęcia leczenia. W niektórych przypadkach potrzebny jest zabieg chirurgiczny mający na celu
usunięcie gruczołu krokowego lub zmniejszenie jego wielkości.

Dutasteryd zmniejsza wytwarzanie hormonu zwanego dihydrotestosteronem, co powoduje zmniejszenie
gruczołu krokowego i złagodzenie objawów. Zmniejsza zatem prawdopodobieństwo wystąpienia ostrego
zatrzymania moczu i konieczności interwencji chirurgicznej. Działanie tamsulosyny polega na rozluźnianiu
mięśni w obrębie gruczołu krokowego, co ułatwia przepływ moczu i powoduje szybkie złagodzenie
objawów.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku DUITAM

Kiedy nie stosować leku DUITAM
− jeśli pacjentem jest kobieta, ponieważ lek ten jest przeznaczony tylko dla mężczyzn
− jeśli pacjentem jest dziecko lub osoba w wieku poniżej 18. roku życia
− jeśli pacjent ma uczulenie na dutasteryd, inne inhibitory 5-alfa-reduktazy, tamsulosynę, soję,
orzeszki ziemne lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6)
− jeśli u pacjenta występuje niskie ciśnienie krwi powodujące zawroty głowy, uczucie oszołomienia lub
omdlenie (niedociśnienie ortostatyczne)

− jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby

➔Jeśli którekolwiek z powyższych stwierdzeń odnosi się do pacjenta, nie należy przyjmować tego leku
do czasu skonsultowania się z lekarzem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku DUITAM należy omówić to z lekarzem.

− W niektórych badaniach klinicznych stwierdzono występowanie niewydolności serca u większej liczby
pacjentów przyjmujących dutasteryd razem z lekiem należącym do grupy zwanej antagonistami
receptorów alfa-adrenergicznych (takim jak tamsulosyna), niż u pacjentów przyjmujących sam
dutasteryd lub sam lek z grupy antagonistów receptorów alfa-adrenergicznych. Niewydolność serca
oznacza nieprawidłowe pompowanie krwi przez serce.

− Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby. Jeśli u pacjenta
wystąpiła choroba wątroby może być konieczne wykonywanie dodatkowych badań podczas stosowania
leku DUITAM.

− Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje choroba nerek.

− Operacja zaćmy (zmętniałej soczewki). Jeśli u pacjenta planowany jest chirurgiczny zabieg usunięcia
zaćmy, lekarz może zalecić przerwanie stosowania leku DUITAM na pewien czas przed zabiegiem.
Należy przed operacją poinformować okulistę, jeśli pacjent przyjmuje lub przyjmował w przeszłości lek
DUITAM albo tamsulosynę. Lekarz zastosuje odpowiednie środki ostrożności, aby zapobiec
powikłaniom podczas operacji.

− Kobietom, dzieciom i młodzieży nie wolno dotykać uszkodzonych kapsułek leku DUITAM, ponieważ
substancja czynna może być wchłaniana przez skórę. W przypadku kontaktu ze skórą, zanieczyszczoną
powierzchnię należy niezwłocznie umyć wodą z mydłem.

− Należy stosować prezerwatywę podczas stosunku płciowego. Stwierdzono obecność dutasterydu
w nasieniu mężczyzn stosujących DUITAM. Jeśli partnerka jest w ciąży lub może być w ciąży należy
unikać narażenia jej na kontakt z nasieniem, ponieważ dutasteryd może zaburzyć rozwój dziecka płci
męskiej. Wykazano, że dutasteryd powoduje zmniejszenie liczby plemników, objętości nasienia
i ruchliwości plemników. Może to prowadzić do zmniejszenia płodności.

− DUITAM wpływa na oznaczenie stężenia antygenu swoistego dla prostaty (ang. prostate specific
antigen – PSA), które jest czasem przeprowadzane w celu wykrycia raka gruczołu krokowego. Pomimo
tego lekarz może świadomie zlecić wykonanie tego badania w celu wykrycia raka gruczołu krokowego.
Jeżeli u pacjenta wykonuje się oznaczenie stężenia PSA, pacjent powinien poinformować lekarza
o przyjmowaniu leku DUITAM. U pacjentów przyjmujących lek DUITAM należy regularnie badać
stężenie PSA.

− W badaniu klinicznym z udziałem pacjentów ze zwiększonym ryzykiem raka gruczołu krokowego,
u pacjentów przyjmujących DUITAM diagnozowano ciężką postać raka gruczołu krokowego
częściej niż u pacjentów, którzy nie przyjmowali leku DUITAM. Wpływ leku DUITAM na możliwość
wywołania ciężkiej postaci raka gruczołu krokowego nie jest jasny.

− DUITAM może powodować powiększenie i bolesność piersi. Jeżeli objawy te staną się dokuczliwe
lub gdy pojawią się guzki w piersi lub wydzielina z brodawki sutkowej, należy skontaktować się
z lekarzem, ponieważ mogą to być objawy poważnego stanu takiego jak rak piersi.

Zmiany nastroju i depresja
U pacjentów przyjmujących doustnie inny lek z tej samej grupy terapeutycznej (inhibitor 5-alfa reduktazy)
zgłaszano nastrój depresyjny, depresję i rzadziej myśli samobójcze. W przypadku wystąpienia
któregokolwiek z tych objawów należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza po dalszą poradę medyczną.

➔ W przypadku pytań dotyczących stosowania leku DUITAM należy skontaktować się z lekarzem lub
farmaceutą.

Lek DUITAM a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio,
a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Nie należy przyjmować leku DUITAM z następującymi lekami:
− inne leki z grupy antagonistów receptorów alfa-adrenergicznych (stosowane w leczeniu rozrostu
gruczołu krokowego lub wysokiego ciśnienia krwi)

Nie zaleca się przyjmowania leku DUITAM z następującymi lekami:
− ketokonazol (stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych)

Niektóre leki stosowane jednocześnie z lekiem DUITAM mogą zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia
działań niepożądanych. Do tych leków należą:
− inhibitory PDE5 [stosowane w celu wywołania lub podtrzymania erekcji (wzwodu)], takie jak
wardenafil, cytrynian sildenafilu i tadalafil
− werapamil lub diltiazem (stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi)
− rytonawir lub indynawir (stosowane w leczeniu zakażenia HIV)
− itrakonazol lub ketokonazol (stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych)
− nefazodon (stosowany w leczeniu depresji)
− cymetydyna (stosowana w leczeniu choroby wrzodowej)
− warfaryna (stosowana w leczeniu zakrzepów krwi)
− erytromycyna (antybiotyk stosowany w leczeniu infekcji)
− paroksetyna (lek przeciwdepresyjny)
− terbinafina (stosowana w leczeniu zakażeń grzybiczych)
− diklofenak (stosowany w leczeniu stanów zapalnych i bólu)

➔ Należy poinformować lekarza w przypadku stosowania któregokolwiek z tych leków.

DUITAM z jedzeniem
Lek DUITAM należy przyjmować 30 minut po tym samym posiłku każdego dnia.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Przyjmowanie leku DUITAM przez kobiety jest przeciwwskazane.

Kobietom w ciąży (lub mogącym być w ciąży) nie wolno dotykać uszkodzonych kapsułek. Dutasteryd
jest wchłaniany przez skórę i może zaburzyć rozwój dziecka płci męskiej. Szczególne ryzyko istnieje
w trakcie pierwszych 16 tygodni ciąży.

Należy stosować prezerwatywę podczas stosunku płciowego. Stwierdzono obecność dutasterydu
w nasieniu mężczyzn stosujących DUITAM. Jeśli partnerka jest w ciąży lub może być w ciąży należy unikać
narażenia jej na kontakt z nasieniem.

Wykazano, że dutasteryd powoduje zmniejszenie liczby plemników, objętości nasienia i ruchliwości
plemników. Może to prowadzić do obniżenia płodności u mężczyzn.
➔ Jeśli kobieta w ciąży miała kontakt z lekiem DUITAM należy skontaktować się z lekarzem.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
U niektórych pacjentów DUITAM powoduje zawroty głowy, co może negatywnie wpływać na zdolność
prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
➔ Jeśli wystąpią takie objawy, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Lek DUITAM zawiera lecytynę sojową, glikol propylenowy i sód
Lek zawiera otrzymywaną z soi lecytynę, która może zawierać olej sojowy. Nie stosować w razie
stwierdzonej nadwrażliwości na orzeszki ziemne albo soję.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Każda kapsułka tego leku zawiera 299 mg glikolu propylenowego.

### 3. Jak stosować lek DUITAM?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. Nieregularne
przyjmowanie leku może mieć wpływ na wyniki kontrolne stężenia PSA. W razie wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Ile leku należy stosować
Zalecana dawka leku to jedna kapsułka przyjmowana raz na dobę, 30 minut po tym samym posiłku
każdego dnia.

Jak przyjmować lek
Kapsułkę należy połknąć w całości popijając wodą. Kapsułek nie należy rozgryzać ani otwierać. Kontakt
z zawartością kapsułek może spowodować ból w jamie ustnej lub ból gardła.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku DUITAM
W razie przyjęcia większej niż zalecana ilości kapsułek leku DUITAM należy zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty.

Pominięcie zastosowania leku DUITAM
Nie należy stosować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Należy przyjąć następną kapsułkę o zwykłej porze.

Przerwanie stosowania leku DUITAM
Nie należy przerywać stosowania leku DUITAM, dopóki nie zaleci tego lekarz.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, ten lek może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Reakcje uczuleniowe
Objawy reakcji uczuleniowej moga obejmować:
- wysypkę skórną (która może być swędząca)
- pokrzywkę
- obrzęk powiek, twarzy, warg, rąk lub nóg

➔ Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem
i przerwać stosowanie leku DUITAM.

Zawroty głowy, uczucie oszołomienia i omdlenie
DUITAM może wywoływać zawroty głowy, uczucie oszołomienia lub w rzadkich przypadkach omdlenie.
Do czasu upewnienia się, jak lek działa na danego pacjenta, należy zachować ostrożność podczas zmieniania
pozycji ciała z leżącej lub siedzącej na siedzącą lub stojącą, w szczególności w przypadku przebudzenia się
w nocy. W przypadku wystąpienia zawrotów głowy lub uczucia oszołomienia, kiedykolwiek podczas
leczenia, należy usiąść lub położyć się i poczekać na ustąpienie objawów.

Poważne reakcje skórne
Objawy poważnej reakcji skórnej mogą być następujące:

− rozległa wysypka z pęcherzami i łuszczącą się skórą, szczególnie w okolicy jamy ustnej, nosa, oczu
i narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona)
➔ Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem
i przerwać stosowanie leku DUITAM.

Częste (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 mężczyzn stosujących DUITAM)
- impotencja (niemożność uzyskania lub utrzymania wzwodu)*
- zmniejszenie popędu płciowego (libido)*
- trudności z wytryskiem nasienia, w tym zmniejszenie ilości nasienia w trakcie wytrysku*
- powiększenie lub bolesność gruczołów piersiowych (ginekomastia)
- zawroty głowy
* U niewielkiej liczby osób wspomniane działania niepożądane mogą utrzymywać się nawet po zaprzestaniu
przyjmowania leku DUITAM.

Niezbyt częste (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 mężczyzn stosujących DUITAM)
− niewydolność serca (mniej wydajna praca serca. Możliwe są takie objawy jak brak tchu, skrajne
zmęczenie oraz obrzęki w okolicach kostek i kończyn dolnych).
− niskie ciśnienie krwi w pozycji stojącej
− szybkie bicie serca (palpitacje)
− zaparcia, biegunka, wymioty, nudności
− osłabienie lub utrata siły
− ból głowy
− swędzenie lub zatkanie nosa, katar (zapalenie błony śluzowej nosa)
− wysypka skórna, pokrzywka, świąd
− utrata włosów (zwykle owłosienia ciała) lub porost włosów

Rzadkie (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1 000 mężczyzn stosujących DUITAM)
− obrzęk powiek, twarzy, warg, rąk lub nóg (obrzęk naczynioruchowy)
− omdlenie

Bardzo rzadkie (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 mężczyzn stosujących DUITAM)
− długotrwały, bolesny wzwód prącia (priapizm)
− poważne reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona)

Inne działania niepożądane
Inne działania niepożądane miały miejsce w małej grupie mężczyzn, lecz ich dokładna częstość nie jest
znana (na podstawie dostępnych danych częstość nie może być oszacowana):
− nieprawidłowy lub przyspieszony rytm serca (arytmia, tachykardia lub migotanie przedsionków)
− utrudnione oddychanie (duszność)
− depresja
− ból i obrzęk jąder
− krwawienie z nosa
− silna wysypka na skórze
− zmiany widzenia (niewyraźnie widzenie lub problemy z widzeniem)
− suchość w ustach

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie
181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa:
https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań
niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek DUITAM?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na tekturowym pudełku i na butelce
po skrócie „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Numer serii zamieszczono na
tekturowym pudełku i na butelce po skrócie „Lot”.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania tego leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek DUITAM
- Substancjami czynnymi leku są dutasteryd i tamsulosyny chlorowodorek. Każda kapsułka twarda
zawiera 0,5 mg dutasterydu i 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku, co odpowiada 0,367 mg
tamsulosyny.

Pozostałe składniki to:

Osłonka kapsułki twardej
Żelaza tlenek czarny (E 172)
Żelaza tlenek czerwony (E 172)
Tytanu dwutlenek (E 171)
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Żelatyna

Kapsułki miękkie z dutasterydem
Zawartość kapsułki
Glikolu propylenowego monokaprylan, Typ II
Butylohydroksytoluen (E 321)

Osłonka kapsułki
Żelatyna
Glicerol
Tytanu dwutlenek (E 171)
Triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha
Lecytyna (może zawierać olej sojowy)

Peletki z tamsulosyną
Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1), dyspersja 30% (zawiera sodu laurylosiarczan,
polisorbat 80)
Celuloza mikrokrystaliczna
Dibutylu sebacynian
Polisorbat 80
Krzemionka koloidalna uwodniona
Wapnia stearynian

Tusz czarny
Szelak
Żelaza tlenek czarny (E 172)
Glikol propylenowy
Amonowy wodorotlenek stężony
Potasu wodorotlenek

Patrz punkt 2 „Lek DUITAM zawiera lecytynę sojową i glikol propylenowy”.

Jak wygląda lek DUITAM i co zawiera opakowanie
Lek ma postać podłużnych kapsułek twardych o wymiarach 24,2 mm x 7,7 mm, z korpusem w kolorze
brązowym i wieczkiem w kolorze beżowym, z nadrukowanym czarnym tuszem napisem C001.

Wewnątrz każdej kapsułki twardej znajdują się peletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, zawierające
tamsulosyny chlorowodorek oraz jedna żelatynowa kapsułka miękka zawierająca dutasteryd.

Lek dostępny jest w opakowaniach zawierających 7, 30, 90, 98 lub 100 kapsułek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny
+pharma arzneimittel gmbh
Hafnerstrasse 211
8054 Graz
Austria

Wytwórca
Laboratorios LEÓN FARMA, SA
Polígono Industrial Navatejera
C/La Vallina, s/n
24193 Villaquilambre (León)
Hiszpania

Genericon Pharma Gesellschaft m.b.H.
Hafnerstrasse 211
8054 Graz
Austria

W celu uzyskania informacji o nazwach tego leku, pod którymi został dopuszczony do obrotu w krajach
członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub uzyskania innych bardziej szczegółowych
informacji, należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
+pharma Polska sp. z o.o.
ul. Podgórska 34
31-536 Kraków, Polska
tel. +48 12 262 32 36
e-mail: krakow@pluspharma.eu

Data ostatniej aktualizacji ulotki: wrzesień 2025

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

DUITAM, 0,5 mg + 0,4 mg, kapsułki, twarde

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda kapsułka twarda zawiera 0,5 mg dutasterydu i 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku (co odpowiada
0,367 mg tamsulosyny).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:
każda kapsułka zawiera lecytynę (może zawierać olej sojowy) oraz glikol propylenowy.

Każda kapsułka twarda zawiera 299,46 mg glikolu propylenowego, co odpowiada 4,27 mg/kg.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Kapsułka, twarda

Podłużne, twarde kapsułki żelatynowe, o wymiarach 24,2 mm x 7,7 mm, z korpusem w kolorze brązowym
i wieczkiem w kolorze beżowym, z napisem C001 nadrukowanym czarnym tuszem.

Wewnątrz każdej kapsułki twardej znajdują się peletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, zawierające
tamsulosyny chlorowodorek oraz jedna żelatynowa kapsułka miękka zawierająca dutasteryd.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Leczenie umiarkowanych i ciężkich objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (ang. benign
prostatic hyperplasia - BPH).

Zmniejszenie ryzyka ostrego zatrzymania moczu (ang. acute urinary retention - AUR) i konieczności
leczenia zabiegowego u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi objawami łagodnego rozrostu gruczołu
krokowego.

Informacje dotyczące wyników leczenia i populacji pacjentów biorących udział w badaniach klinicznych,
patrz punkt 5.1.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli (w tym pacjenci w podeszłym wieku)
Zalecana dawka produktu leczniczego DUITAM to jedna kapsułka (0,5 mg + 0,4 mg) raz na dobę.

W uzasadnionych przypadkach, w celu uproszczenia dawkowania, można zastosować produkt leczniczy
DUITAM zamiast stosowanego w terapii dwulekowej leczenia skojarzonego dutasterydem i tamsulosyny
chlorowodorkiem.

Jeśli istnieje uzasadnienie kliniczne można bezpośrednio zamienić monoterapię dutasterydem lub
tamsulosyny chlorowodorkiem na stosowanie produktu leczniczego DUITAM.

Zaburzenia czynności nerek
Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę
dutasterydu w skojarzeniu z tamsulosyną. Nie przewiduje się konieczności dostosowania dawkowania
u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.4 i 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę
dutasterydu w skojarzeniu z tamsulosyną, dlatego należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów
z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.4 i 5.2). U pacjentów
z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie produktu leczniczego DUITAM jest przeciwwskazane (patrz
punkt 4.3).

Dzieci i młodzież
Stosowanie skojarzenia dutasterydu i tamsulosyny jest przeciwwskazane u dzieci i młodzieży (poniżej
### 18. roku życia) (patrz punkt 4.3).

Sposób podawania
Podanie doustne

Należy poinstruować pacjenta, że powinien połknąć całą kapsułkę około 30 minut po tym samym posiłku
każdego dnia. Kapsułek nie należy żuć ani otwierać. Kontakt z zawartością kapsułki z dutasterydem,
znajdującej się wewnątrz kapsułki twardej, może skutkować podrażnieniem błony śluzowej jamy ustnej.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Produkt leczniczy DUITAM jest przeciwwskazany:
− u kobiet, dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.6)
− u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne, inne inhibitory 5-α-reduktazy, soję, orzeszki
ziemne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1
− u pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym w wywiadzie
− u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Terapię skojarzoną należy zalecać wyłącznie po starannej analizie stosunku korzyści do ryzyka, ze
względu na możliwość zwiększenia ryzyka wystąpienia działań niepożądanych (w tym niewydolności
serca), oraz po rozważeniu wszystkich opcji terapeutycznych, w tym również monoterapii.

Rak gruczołu krokowego i guzy o wysokim stopniu złośliwości
Celem badania REDUCE, będącego badaniem 4-letnim, wieloośrodkowym, randomizowanym, podwójnie
zaślepionym i przeprowadzanym z użyciem placebo, było obserwowanie wpływu podawania 0,5 mg
dutasterydu pacjentom z grupy wysokiego ryzyka zachorowania na raka gruczołu krokowego (grupa
obejmowała mężczyzn w wieku od 50 do 75 lat z poziomem PSA (ang. prostate specific antigen – swoisty
antygen sterczowy) od 2,5 do 10 ng/ml oraz negatywną biopsją gruczołu krokowego wykonaną
6 miesięcy przed włączeniem pacjenta do badania klinicznego) w stosunku do placebo. Wyniki tego
badania wykazały zwiększoną częstotliwość występowania raka gruczołu krokowego, w stopniu 8-10
punktów w skali Gleasona, wśród mężczyzn stosujących dutasteryd (n=29, 0,9%) w porównaniu do grupy
przyjmującej placebo (n=19, 0,6%). Związek pomiędzy przyjmowaniem dutasterydu i występowaniem
raka gruczołu krokowego, w stopniu 8-10 punktów w skali Gleasona, jest niejasny. Dlatego też,
mężczyźni przyjmujący dutasteryd, powinni być regularnie monitorowani pod względem możliwości
wystąpienia raka gruczołu krokowego (patrz punkt 5.1).

Swoisty antygen sterczowy (PSA)
Oznaczanie stężenia swoistego antygenu sterczowego (PSA) w surowicy stanowi istotny wskaźnik
w wykrywaniu raka gruczołu krokowego. Dutasteryd powoduje zmniejszenie średniego stężenia tego
antygenu w surowicy o około 50% po 6 miesiącach leczenia.

Pacjenci przyjmujący produkt leczniczy DUITAM powinni mieć ponownie oznaczone nowe wyjściowe
stężenie PSA po 6 miesiącach terapii, stężenie to powinno być również regularnie monitorowane.
Jakikolwiek potwierdzony wzrost stężenia antygenu w trakcie terapii produktem leczniczym DUITAM
w stosunku do najniższego jego poziomu, może świadczyć o wystąpieniu raka gruczołu krokowego lub
o niestosowaniu się pacjenta do zaleceń dotyczących leczenia. Taka sytuacja powinna być dokładnie
oceniona, nawet jeśli zmienione wartości zawierają się w zakresie wyników badań uzyskiwanych
standardowo u mężczyzn nie przyjmujących inhibitora 5-α-reduktazy (patrz punkt 5.1). W trakcie
wykonywania porównania stężenia PSA u pacjenta przyjmującego dutasteryd należy również wziąć pod
uwagę jego wcześniejsze wyniki PSA.

Po ustaleniu nowego wyjściowego stężenia PSA, leczenie produktem leczniczym DUITAM nie będzie
miało wpływu na możliwość stosowania PSA jako wskaźnika w diagnozowaniu wystąpienia raka
gruczołu krokowego.

Całkowite stężenie PSA wraca do wartości wyjściowej w ciągu 6 miesięcy od zakończenia terapii. Nawet
pod wpływem produktu leczniczego DUITAM, stosunek wolnego PSA do całkowitego PSA pozostaje
stały. Jeśli lekarz zdecyduje się używać wartości wolnego PSA wyrażonej w procentach w diagnostyce
raka gruczołu krokowego u mężczyzn stosujących produkt leczniczy DUITAM, nie jest wymagane
skorygowanie otrzymanej wartości.

Badanie per rectum, jak również inne badania mające na celu diagnostykę raka gruczołu krokowego oraz
innych schorzeń mogących dawać te same objawy co BPH (ang. benign prostatic hyperplasia – łagodny
rozrost gruczołu krokowego), powinny być wykonane u pacjentów przed podjęciem decyzji o rozpoczęciu
terapii produktem leczniczym DUITAM, a następnie powinny być regularnie powtarzane.

Działania niepożądane związane z układem sercowo-naczyniowym
W dwóch, trwających 4 lata badaniach klinicznych, częstość występowania niewydolności serca (wspólna
nazwa określająca zgłoszone zdarzenia, głównie niewydolność serca i zastoinową niewydolność serca)
była nieznacznie większa wśród pacjentów przyjmujących w skojarzeniu dutasteryd i leki o działaniu α1-
adrenergicznym, głównie tamsulosynę, niż wśród pacjentów, u których nie stosowano leczenia
skojarzonego. Jednakże, częstość występowania niewydolności serca w tych badaniach była niższa we
wszystkich aktywnie leczonych grupach w porównaniu z grupą stosującą placebo, a inne dostępne dane
dotyczące stosowania dutasterydu lub antagonistów receptora α1-adrenergicznego nie potwierdzają
twierdzenia o zwiększonym ryzyku dla układu sercowo-naczyniowego (patrz punkt 5.1).

Nowotwory gruczołu sutkowego
W trakcie badań klinicznych oraz w okresie po rejestracji produktu leczniczego zanotowano rzadkie
przypadki zgłoszeń wystąpienia nowotworów gruczołu sutkowego u mężczyzn stosujących dutasteryd.
Jednakże badania epidemiologiczne nie wykazały wzrostu ryzyka zachorowania na nowotwór gruczołu
sutkowego u mężczyzn przyjmujących antagonistów receptora α1-adrenergicznego (patrz punkt 5.1).
Lekarz powinien poinstruować pacjenta, że należy niezwłocznie zgłosić wszelkie zmiany zauważone
w tkance sutka, takie jak pojawienie się guzków czy też wydzielina z brodawki sutkowej.

Zaburzenia czynności nerek
Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek
(klirens kreatyniny poniżej 10 ml/min), ponieważ nie prowadzono badań w tej grupie pacjentów.

Niedociśnienie
Ortostatyczne: podobnie jak w przypadku innych antagonistów receptora α1-adrenergicznego podczas
leczenia tamsulosyną mogą wystąpić spadki ciśnienia tętniczego, w wyniku których rzadko mogą
wystąpić omdlenia. Pacjentom rozpoczynającym stosowanie produktu leczniczego DUITAM należy
zalecić, aby w przypadku wystąpienia pierwszych objawów niedociśnienia ortostatycznego (zawroty
głowy, uczucie osłabienia) przyjęli pozycję siedzącą lub leżącą, do czasu ustąpienia objawów.

W celu zminimalizowania ryzyka niedociśnienia ortostatycznego, u pacjenta stosującego antagonistów
receptora α1-adrenergicznego, przed pierwszym użyciem inhibitorów PDE5 parametry hemodynamiczne
powinny być stabilne.
Objawowe: zalecana jest ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania antagonistów receptora α1-
adrenergicznego w tym tamsulosyny z inhibitorami PDE5 (np. sildenafil, tadalafil, wardenafil). Zarówno
produkty lecznicze blokujące receptory α1-adrenergiczne jak i inhibitory PDE5 należą do produktów
leczniczych rozszerzających naczynia krwionośne, które mogą obniżać ciśnienie krwi. Skojarzone
stosowanie produktów leczniczych z obu tych rodzajów może doprowadzić do wystąpienia niedociśnienia
objawowego (patrz punkt 4.5).

Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki
Podczas operacji usunięcia zaćmy u niektórych pacjentów przyjmujących aktualnie lub w przeszłości
tamsulosynę zaobserwowano śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (ang. Intraoperative Floppy Iris
Syndrome, IFIS – typ zespołu małej źrenicy). Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki może zwiększać
ryzyko powikłań okulistycznych podczas oraz po wykonanej operacji. Nie zaleca się rozpoczynania
leczenia produktem leczniczym DUITAM u pacjentów, u których planowana jest operacja usunięcia
zaćmy.

Podczas kwalifikacji do zabiegu chirurgicznego chirurdzy operujący zaćmę i okuliści powinni zebrać
wywiad czy pacjenci z zaplanowanymi zabiegami usunięcia zaćmy otrzymują lub otrzymywali produkt
leczniczy DUITAM, aby zabezpieczyć odpowiednie środki na wypadek wystąpienia śródoperacyjnego
zespołu wiotkiej tęczówki.

Istnieją pojedyncze doniesienia o celowości zaprzestania stosowania tamsulosyny na 1 do 2 tygodni przed
zabiegiem usunięcia zaćmy, ale ani korzyści wynikające z takiego postępowania, ani czas zaprzestania
leczenia nie zostały określone.

Uszkodzone kapsułki
Dutasteryd wchłaniany jest przez skórę, dlatego kobiety oraz dzieci i młodzież muszą unikać kontaktu
z uszkodzonymi kapsułkami (patrz punkt 4.6). W przypadku kontaktu z uszkodzonymi kapsułkami,
powierzchnię kontaktu należy natychmiast przemyć wodą z mydłem.

Inhibitory CYP3A4 i CYP2D6
Równoczesne stosowanie tamsulosyny chlorowodorku z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np.
ketokonazolem) lub w mniejszym stopniu z silnymi inhibitorami CYP2D6 (np. paroksetyną) może
zwiększyć ekspozycję na tamsulosynę (patrz punkt 4.5). W związku z tym nie jest zalecane stosowanie
tamsulosyny chlorowodorku u pacjentów stosujących silne inhibitory CYP3A4 oraz ostrożne jego
stosowanie u pacjentów stosujących umiarkowany inhibitor CYP3A4, silny bądź umiarkowany inhibitor
CYP2D6 lub kombinację inhibitorów CYP3A4 i CYP2D6, lub u pacjentów, którzy słabo metabolizują
CYP2D6.

Zaburzenia czynności wątroby
Nie badano działania dutasterydu w skojarzeniu z tamsulosyną u pacjentów z chorobami wątroby. Należy
zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego DUITAM u pacjentów z lekkimi lub
umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.2, 4.3 i 5.2).

Zmiany nastroju i depresja
U pacjentów przyjmujących inny doustny inhibitor 5-alfa reduktazy zgłaszano zmiany nastroju, w tym
nastrój depresyjny, depresję oraz rzadziej myśli samobójcze. Pacjentom należy zalecić zasięgnięcie
porady lekarza w przypadku wystąpienia powyższych objawów.

Sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nie prowadzono badań interakcji dla dutasterydu w połączeniu z tamsulosyną. Poniższe stwierdzenia

odzwierciedlają dostępne informacje dotyczące poszczególnych substancji czynnych.

Dutasteryd
Informacje dotyczące zmniejszenia stężenia PSA w surowicy w trakcie przyjmowania dutasterydu oraz
zalecenia dotyczące diagnostyki raka stercza przedstawiono w punkcie 4.4.

Wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę dutasterydu
Dutasteryd jest eliminowany głównie poprzez przemiany metaboliczne. W badaniach in vitro wykazano,
że głównymi enzymami uczestniczącymi w metabolizowaniu dutasterydu są CYP3A4 oraz CYP3A5.
Nie przeprowadzono formalnych badań interakcji produktu leczniczego z silnymi inhibitorami CYP3A4.
Jednakże, w populacyjnych badaniach farmakokinetycznych stwierdzono zwiększenie stężenia
dutasterydu w surowicy odpowiednio o około 1,6 do 1,8 razy u niewielkiej liczby pacjentów
przyjmujących równocześnie werapamil lub diltiazem (umiarkowane inhibitory CYP3A4 i inhibitory
P-glikoproteiny) w porównaniu z innymi pacjentami.

Długotrwałe stosowanie dutasterydu jednocześnie z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np.: rytonawir,
indynawir, nefazodon, itrakonazol, ketokonazol przyjmowane doustnie) może spowodować zwiększenie
stężenia dutasterydu w surowicy. Zwiększona ekspozycja na dutasteryd prawdopodobnie nie powoduje
nasilenia blokady 5-α-reduktazy. Należy jednak brać pod uwagę zmniejszenie częstości podawania
dutasterydu w przypadku wystąpienia działań niepożądanych. Zahamowanie CYP3A4 powoduje
wydłużenie okresu półtrwania, w wyniku czego uzyskanie stanu stacjonarnego w leczeniu skojarzonym
może trwać dłużej niż 6 miesięcy.

Przyjęcie 12 g cholestyraminy godzinę po podaniu pojedynczej dawki 5 mg dutasterydu nie wpływa
na farmakokinetykę dutasterydu.

Wpływ dutasterydu na farmakokinetykę innych produktów leczniczych
W badaniu obejmującym małą liczbę zdrowych mężczyzn (n=24) dutasteryd stosowany przez dwa
tygodnie w dawce 0,5 mg na dobę nie wywierał wpływu na farmakokinetykę tamsulosyny ani terazosyny.
W badaniu tym nie stwierdzono również oznak interakcji farmakodynamicznych.

Dutasteryd nie wpływa na farmakokinetykę warfaryny i digoksyny. Zjawisko to wskazuje, że produkt
leczniczy nie hamuje i nie aktywuje CYP2C9 ani P-glikoproteiny. W badaniach in vitro oceniających
interakcje wykazano, że dutasteryd nie hamuje enzymów CYP1A2, CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19
i CYP3A4.

Tamsulosyna
Skojarzone stosowanie tamsulosyny chlorowodorku z produktami leczniczymi, które mogą obniżać
ciśnienie krwi, włączając w to produkty lecznicze znieczulające, inhibitory PDE5 i innych antagonistów
receptora α1-adrenergicznego, może nasilać działanie hipotensyjne. Nie należy stosować dutasterydu
z tamsulosyną w skojarzeniu z innymi antagonistami receptora α1-adrenergicznego.

Jednoczesne podawanie tamsulosyny chlorowodorku i ketokonazolu (silnego inhibitora CYP3A4)
skutkowało wzrostem Cmax oraz AUC tamsulosyny chlorowodorku odpowiednio o 2,2 oraz 2,8.
Jednoczesne stosowanie tamsulosyny chlorowodorku oraz paroksetyny (silnego inhibitora CYP2D6)
skutkowało wzrostem Cmax oraz AUC tamsulosyny chlorowodorku odpowiednio o 1,3 i 1,6. Podobny
wzrost ekspozycji przewidywany jest u osób wolno metabolizujących z udziałem CYP2D6 w porównaniu
do osób szybko go metabolizujących, w sytuacji jednoczesnego podawania z silnym inhibitorem
CYP3A4. Skutek jednoczesnego podawania inhibitorów CYP3A4 i CYP2D6 z tamsulosyny
chlorowodorkiem nie został oceniony klinicznie, jednakże w takiej sytuacji istnieje ryzyko znacznego
wzrostu ekspozycji na tamsulosynę (patrz punkt 4.4).

Jednoczesne podawanie tamsulosyny chlorowodorku (0,4 mg) z cymetydyną (400 mg co 6 godzin przez
6 dni) powoduje zmniejszenie klirensu (26%) i zwiększenie AUC (44%) tamsulosyny chlorowodorku.
Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania dutasterydu z tamsulosyną w skojarzeniu
z cymetydyną.

Nie przeprowadzono rozstrzygających badań dotyczących interakcji pomiędzy tamsulosyny
chlorowodorkiem i warfaryną. Wyniki z niewielkiej liczby badań in vitro i in vivo nie są rozstrzygające.
Diklofenak i warfaryna mogą jednak zwiększyć stopień eliminacji tamsulosyny. Należy zachować
ostrożność w przypadku stosowania warfaryny w skojarzeniu z tamsulosyny chlorowodorkiem.

Nie stwierdzono interakcji w czasie skojarzonego stosowania tamsulosyny chlorowodorku z atenololem,
enalaprylem, nifedypiną ani teofiliną. Jednoczesne stosowanie furosemidu zmniejsza stężenie
tamsulosyny w osoczu, jednak ponieważ stężenie to pozostaje w granicach normy, nie jest konieczna
zmiana dawkowania.

W badaniach in vitro diazepam, propranolol, trichlorometiazyd, chlormadynon, amitryptylina, diklofenak,
glibenklamid i symwastatyna nie wpływają na stężenie wolnej frakcji tamsulosyny w osoczu ludzkim.
Podobnie, tamsulosyna nie zmienia stężenia w osoczu wolnej frakcji diazepamu, propranololu,
trichlorometiazydu, chlormadynonu.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Produkt leczniczy DUITAM jest przeciwwskazany do stosowania u kobiet. Nie prowadzono badań
oceniających wpływ dutasterydu w połączeniu z tamsulosyną na przebieg ciąży, laktację i płodność.
Poniższe stwierdzenia odzwierciedlają informacje dostępne z badań poszczególnych substancji czynnych
(patrz punkt 5.3).

Ciąża
Podobnie jak inne inhibitory 5-α-reduktazy, dutasteryd hamuje przekształcanie testosteronu do
dihydrotestosteronu, przez co, podawany kobietom w ciąży, może potencjalnie hamować rozwój
zewnętrznych narządów płciowych u płodu płci męskiej (patrz punkt 4.4). Niewielkie stężenia dutasterydu
stwierdzono w nasieniu pacjentów przyjmujących dutasteryd w dawce 0,5 mg na dobę. Nie wiadomo czy
w przypadku, gdy kobieta w ciąży ma kontakt z nasieniem mężczyzny leczonego dutasterydem wystąpi
niekorzystny wpływ na płód płci męskiej (największe ryzyko w pierwszych 16 tygodniach ciąży).

Tak jak w przypadku stosowania wszystkich inhibitorów 5-α-reduktazy, w celu uniknięcia kontaktu
z nasieniem, zalecane jest stosowanie prezerwatywy przez mężczyznę, którego partnerka jest lub może
być w ciąży.

Podawanie tamsulosyny chlorowodorku ciężarnym samicom szczurów i królików nie powodowało
uszkodzenia płodu.

Dane przedkliniczne znajdują się punkcie 5.3.

Karmienie piersią
Nie wiadomo czy dutasteryd lub tamsulosyna przenikają do mleka ludzkiego.

Płodność
Zgłaszano przypadki wpływu dutasterydu na cechy nasienia (zmniejszenie liczebności plemników,
objętości nasienia i ruchliwości plemników) u zdrowych mężczyzn (patrz punkt 5.1). Nie można zatem
wykluczyć zmniejszenia płodności u mężczyzn.

Wpływ tamsulosyny chlorowodorku na liczebność i aktywność plemników nie był oceniany.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie prowadzono badań dotyczących wpływu dutasterydu w skojarzeniu z tamsulosyną na zdolność
prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże należy poinformować pacjentów o możliwości
wystąpienia podczas stosowania produktu leczniczego DUITAM objawów niedociśnienia ortostatycznego,
takich jak zawroty głowy.

#### 4.8 Działania niepożądane

Prezentowane tutaj dane dotyczące jednoczesnego podawania dutasterydu z tamsulosyną pochodzą
z analizy przeprowadzonej po 4 latach trwania badania CombAT (ang. Combination of Avodart and
Tamsulosin), w którym porównywano stosowanie dutasterydu w dawce 0,5 mg i tamsulosyny w dawce
0,4 mg podawanych raz na dobę przez 4 lata w skojarzeniu lub w monoterapii.
Wykazano biorównoważność produktu leczniczego DUITAM oraz dutasterydu i tamsulosyny
stosowanych jednocześnie (patrz punkt 5.2). Przedstawiono również informacje dotyczące profilu działań
niepożądanych poszczególnych substancji czynnych (dutasterydu i tamsulosyny).
Należy zauważyć, że nie wszystkie zdarzenia niepożądane zgłaszane w związku z odrębnym stosowaniem
jednej z substancji czynnych raportowano w przypadku stosowania dutasterydu w skojarzeniu
z tamsulosyną, niemniej jednak zostały one uwzględnione jako informacja dla lekarza.

Dane obejmujące cztery lata leczenia, pochodzące z badania CombAT wykazały, że częstość
występowania zdarzeń niepożądanych, uznanych przez badacza za związane ze stosowanym leczeniem,
wynosiła w pierwszym, drugim, trzecim i czwartym roku terapii odpowiednio 22%, 6%, 4% i 2% dla
terapii skojarzonej dutasterydem i tamsulosyną, 15%, 6%, 3% i 2% dla monoterapii dutasterydem oraz
13%, 5%, 2% i 2% dla monoterapii tamsulosyną. Większa częstość występowania zdarzeń niepożądanych
w grupie terapii skojarzonej w pierwszym roku leczenia wynikała z większej liczby zaburzeń układu
rozrodczego, zwłaszcza zaburzeń wytrysku nasienia, stwierdzanych w tej grupie.

Na podstawie analizy danych uzyskanych w czasie trwania badania CombAT, badań klinicznych
monoterapii BPH oraz badania REDUCE stwierdzono, że wymienione w poniższej tabeli zdarzenia
niepożądane, uznane przez badacza za związane z leczeniem, wystąpiły z częstością większą lub równą
1% podczas pierwszego roku leczenia.

Ponadto, informacje na temat wymienionych poniżej działań niepożądanych tamsulosyny opierają się na
danych z powszechnie dostępnych źródeł informacji. Częstość występowania tych działań niepożądanych
może zwiększać się w przypadku stosowania terapii skojarzonej.

Częstość działań niepożądanych stwierdzonych podczas badań klinicznych:
Częste (≥ 1/100, < 1/10); Niezbyt częste (≥ 1/1 000, < 1/100); Rzadkie (≥1/10 000, < 1 /1 000); Bardzo
rzadkie (<1/10 000). W obrębie każdej grupy, działania niepożądane wymieniono w kolejności
wynikającej z wagi poszczególnych działań niepożądanych, począwszy od najpoważniejszych.

Klasyfikacja
narządów
i układów
Działania niepożądane Dutasteryd
+ tamsulosynaa Dutasteryd Tamsulosynac
Zaburzenia układu
nerwowego
Omdlenie - - rzadko
Zawroty głowy często - często
Ból głowy - - niezbyt często

Zaburzenia serca
Niewydolność serca (termin
złożony1) niezbyt często niezbyt częstod -
Palpitacje - - niezbyt często
Zaburzenia
naczyniowe Niedociśnienie ortostatyczne - - niezbyt często
Zaburzenia układu
oddechowego,
klatki piersiowej
i śródpiersia

Zapalenie błony śluzowej
nosa - - niezbyt często

Zaburzenia
żołądka i jelit

Zaparcie - - niezbyt często
Biegunka - - niezbyt często
Nudności - - niezbyt często
Wymioty - - niezbyt często

Zaburzenia skóry
i tkanki podskórnej

Obrzęk naczynioruchowy - - rzadko
Zespół Stevensa-Johnsona - - bardzo rzadko
Pokrzywka - - niezbyt często
Świąd - - niezbyt często

Zaburzenia układu
rozrodczego
i piersi

Priapizm - - bardzo rzadko
Impotencja3 często częstob -
Zmienione (zmniejszone)
libido3 często częstob -
Zaburzenia ejakulacji3^ często częstob często
Zaburzenia piersi2 często częstob -
Zaburzenia ogólne
i stany w miejscu
podania
Astenia - - niezbyt często

a Dutasteryd + tamsulosyna: według badania CombAT – częstość tych zdarzeń niepożądanych zmniejszała się wraz
z trwaniem leczenia, od 1. roku do 4. roku
b Dutasteryd: według badań klinicznych monoterapii BPH
c Tamsulosyna: według EU Core Safety Profile dla tamsulosyny
d Badanie REDUCE (patrz punkt 5.1)
1 Niewydolność serca – wspólna nazwa obejmująca zastoinową niewydolność serca, niewydolność serca,
niewydolność lewokomorową, ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, ostrą niewydolność
lewokomorową, niewydolność prawokomorową, ostrą niewydolność prawokomorową, niewydolność komorową,
niewydolność sercowo-oddechową, kardiomiopatię rozstrzeniową
2 Obejmuje tkliwość piersi oraz powiększenie piersi
3 Działania niepożądane dotyczące sfery seksualnej są przypisywane działaniu dutasterydu (zarówno w monoterapii
jak i w skojarzeniu z tamsulosyną). Te działania niepożądane mogą się utrzymywać nawet po zakończeniu
leczenia. Rola jaką odgrywa w nich dutasteryd nie jest znana.
^ Włącznie ze zmniejszoną ilością nasienia

Inne dane
Badanie REDUCE wykazało większą częstość występowania raka gruczołu krokowego o stopniu
złośliwości 8-10 punktów w skali Gleasona u pacjentów leczonych dutasterydem w porównaniu z grupą
placebo (patrz punkt 4.4 i 5.1). Nie ustalono czy na wyniki badania miało wpływ działanie dutasterydu
prowadzące do zmniejszenia objętości gruczołu krokowego, czy czynniki związane z badaniem.

Zgłaszano następujące przypadki podczas badań klinicznych oraz po wprowadzeniu produktu leczniczego
do obrotu: rak gruczołu sutkowego u mężczyzn (patrz punkt 4.4).

Dane uzyskane po wprowadzeniu do obrotu produktu leczniczego
Informacje na temat działań niepożądanych uzyskane po wprowadzeniu do międzynarodowego obrotu
pochodzą ze zgłoszeń spontanicznych i dlatego nie można określić rzeczywistej częstości występowania
tych zdarzeń.

Dutasteryd
Zaburzenia układu immunologicznego
Częstość nieznana: reakcje alergiczne, w tym wysypka, świąd, pokrzywka, miejscowy obrzęk i obrzęk
naczynioruchowy

Zaburzenia psychiczne
Częstość nieznana: depresja

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często: łysienie (głównie utrata owłosienia ciała), nadmierne owłosienie

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Częstość nieznana: ból oraz obrzęk jąder

Tamsulosyna
Podczas nadzoru po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu odnotowano przypadki
śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki (IFIS), typu zespołu małej źrenicy, występujące w czasie
operacji usunięcia zaćmy, związane ze stosowaniem antagonistów receptora α1-adrenergicznego, w tym
tamsulosyny (patrz punkt 4.4).

Ponadto, jako powiązane ze stosowaniem tamsulosyny zgłaszano: migotanie przedsionków, arytmię,
tachykardię, duszność, krwawienie z nosa, niewyraźne widzenie, zaburzenia widzenia, rumień
wielopostaciowy, erytrodermię, problemy z wytryskiem, wytrysk wsteczny, brak wytrysku i suchość
w ustach. Nie można jednoznacznie ustalić częstości występowania tych zdarzeń niepożądanych oraz
wpływu tamsulosyny na ich występowanie.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks:
+48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Nie ma dostępnych danych dotyczących przedawkowania dutasterydu w skojarzeniu z tamsulosyną.
Poniższe stwierdzenia odzwierciedlają dostępne informacje dotyczące poszczególnych substancji
czynnych.

Dutasteryd
W badaniach na ochotnikach podawanie dutasterydu w pojedynczej dawce dobowej do 40 mg (80-
krotność dawki leczniczej) przez 7 dni nie wywołało istotnych działań niepożądanych. W badaniach
klinicznych dawka 5 mg na dobę stosowana przez 6 miesięcy nie powodowała innych działań
niepożądanych niż obserwowane w grupie przyjmującej produkt leczniczy w dawce 0,5 mg na dobę.
Nie ma specyficznego antidotum, dlatego w przypadku podejrzenia przedawkowania dutasterydu
zaleca się zastosowanie leczenia objawowego.

Tamsulosyna
Istnieją doniesienia o objawach ostrego przedawkowania w przypadku zastosowania dawki 5 mg
tamsulosyny chlorowodorku. Zaobserwowano duże zmniejszenie ciśnienia krwi (ciśnienie skurczowe
70 mm Hg), wymioty, biegunkę; po zastosowaniu leczenia, polegającego na uzupełnieniu płynów,
pacjenta wypisano ze szpitala tego samego dnia. W przypadku wystąpienia objawów spadku ciśnienia
tętniczego po przedawkowaniu należy wdrożyć odpowiednie postępowanie. Ułożenie pacjenta w pozycji
leżącej może spowodować powrót prawidłowego ciśnienia i doprowadzić do normalizacji częstości pracy
serca. Gdy takie postępowanie nie jest skuteczne, należy zastosować produkty lecznicze zwiększające
objętość krwi krążącej i w razie konieczności zwężające naczynia. Należy monitorować czynność nerek
i stosować leczenie objawowe. Mało prawdopodobne, by dializa była skuteczna w leczeniu
przedawkowania, ponieważ tamsulosyna bardzo silnie wiąże się z białkami osocza.

W celu zmniejszenia wchłaniania z przewodu pokarmowego można prowokować wymioty. W przypadku
zażycia dużych ilości produktu leczniczego można przeprowadzić płukanie żołądka oraz podać węgiel
leczniczy i osmotyczne środki przeczyszczające, takie jak siarczan sodu.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki urologiczne, antagoniści receptorów alfa-adrenergicznych,
kod ATC: G04CA52

DUITAM jest skojarzeniem dwóch produktów leczniczych: dutasterydu, podwójnego inhibitora 5-αreduktazy (5 ARI) i tamsulosyny chlorowodorku, antagonisty receptorów adrenergicznych α1a i α1d. Oba
produkty lecznicze mają komplementarny mechanizm działania.
Te produkty lecznicze szybko łagodzą objawy choroby, zwiększają przepływ cewkowy, zmniejszają
ryzyko ostrego zatrzymania moczu i konieczności zastosowania leczenia chirurgicznego łagodnego
rozrostu gruczołu krokowego.

Dutasteryd hamuje obydwa typy izoenzymów (1 i 2) 5-α-reduktazy, które biorą udział w konwersji
testosteronu do dihydrotestosteronu (DHT). DHT jest androgenem, który przede wszystkim odpowiada
za powiększenie gruczołu krokowego i rozwój łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH).
Tamsulosyna blokuje receptory α1a i α1d-adrenergiczne mięśniówki gładkiej podścieliska gruczołu
krokowego i szyi pęcherza moczowego. Około 75% receptorów α1 gruczołu krokowego należy do
podtypu α1a.

Dutasteryd w terapii skojarzonej z tamsulosyną
Poniższe stwierdzenia odzwierciedlają dostępne informacje dotyczące jednoczesnego stosowania
dutasterydu z tamsulosyną.

Przeprowadzono wieloośrodkowe, międzynarodowe, randomizowane badanie kliniczne, prowadzone
przez 4 lata w równoległych grupach na zasadzie podwójnie ślepej próby, w którym oceniano stosowanie
dutasterydu w dawce 0,5 mg/dobę (n=1623) i tamsulosyny w dawce 0,4 mg/dobę (n=1611) w monoterapii
lub w terapii skojarzonej (n=1610) u mężczyzn z umiarkowanym i ciężkim stopniem nasilenia objawów
łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH), z wielkością gruczołu ≥30 ml i wartością PSA
w granicach 1,5 – 10 ng/ml. Około 53% pacjentów uczestniczących w badaniu stosowało wcześniej
produkty lecznicze z grupy inhibitorów 5-α-reduktazy lub antagonistów receptora α1-adrenergicznego.
Głównym punktem końcowym skuteczności w pierwszych dwóch latach terapii była zmiana wartości
wskaźnika IPSS (ang. International Prostate Symptom Score), kwestionariusz zawierający 8 pytań, oparty
na kwestionariuszu AUA-SI z dodatkowym pytaniem dotyczącym jakości życia. Drugorzędowe punkty
końcowe skuteczności po dwóch latach terapii obejmują zmiany maksymalnego przepływu cewkowego
(Qmax) oraz wielkości gruczołu krokowego. Dla terapii skojarzonej uzyskano znamienność w skali IPSS
od 3 miesiąca w porównaniu do dutasterydu i od 9 miesiąca w porównaniu do tamsulosyny. Dla terapii
skojarzonej uzyskano znamienność dla Qmax od 6 miesiąca w porównaniu zarówno do dutasterydu, jak
i tamsulosyny.

Skojarzone stosowanie dutasterydu i tamsulosyny zapewnia lepsze złagodzenie objawów choroby
w porównaniu ze stosowaniem tych produktów leczniczych w monoterapii. Po dwóch latach leczenia
w przypadku leczenia skojarzonego stwierdzono statystycznie znamienną poprawę średniej skorygowanej
wartości wskaźnika w skali oceny objawów o -6,2 jednostki w stosunku do wartości początkowej.

Uśredniona poprawa (skorygowana średnia poprawy) wskaźnika przepływu od punktu początkowego
wynosiła 2,4 ml/sek w terapii skojarzonej, 1,9 ml/sek dla dutasterydu i 0,9 ml/sek dla tamsulosyny.
Uśredniona poprawa (skorygowana średnia poprawy) wskaźnika BPH (BII) od punktu początkowego
wynosiła -2,1 jednostek dla terapii skojarzonej, -1,7 dla dutasterydu i -1,5 dla tamsulosyny.

Poprawa wskaźnika przepływu oraz BII była statystycznie znamienna w przypadku leczenia skojarzonego
w porównaniu ze stosowaniem każdego z produktów leczniczych w monoterapii.

Redukcja całkowitej objętości gruczołu krokowego i objętości strefy przejściowej po 2 latach leczenia
była statystycznie znamienna w przypadku leczenia skojarzonego w porównaniu z podawaniem
tamsulosyny w monoterapii.

Głównym punktem końcowym skuteczności w okresie 4 lat leczenia był czas do pierwszego przypadku
ostrego zatrzymania moczu lub konieczności leczenia zabiegowego związanego z BPH. Po 4 latach
leczenia, stosowanie terapii skojarzonej statystycznie istotnie zmniejszało ryzyko ostrego zatrzymania
moczu lub konieczności leczenia zabiegowego związanego z BPH; 65,8% zmniejszenie ryzyka p <0,001

(95% CI 54,7% do 74,1%) w porównaniu do tamsulosyny stosowanej w monoterapii. Częstość
występowania ostrego zatrzymania moczu lub leczenia zabiegowego związanego z BPH do 4. roku
wynosiła 4,2% dla terapii skojarzonej i 11,9% dla tamsulosyny (p <0,001). W porównaniu do monoterapii
dutasterydem, leczenie skojarzone zmniejszało ryzyko ostrego zatrzymania moczu lub konieczności
leczenia zabiegowego związanego z BPH o 19,6%; p = 0,18 (95% CI -10,9% do 41,7%). Częstość
występowania ostrego zatrzymania moczu lub leczenia zabiegowego związanego z BPH do 4. roku
wynosiła 5,2% dla monoterapii dutasterydem.

Drugorzędowe punkty końcowe skuteczności po 4 latach leczenia obejmowały czas do wystąpienia
progresji klinicznej (zdefiniowana jako zbiór: pogorszenia IPSS o ≥4 punkty, wystąpienia związanych
z BPH przypadków ostrego zatrzymania moczu, nietrzymania moczu, zakażeń układu moczowego
i niewydolność nerek) zmiana w skali IPSS, zmiany maksymalnego przepływu cewkowego (Qmax)
i zmiany objętości gruczołu krokowego. Wskaźnik IPSS jest kwestionariuszem zawierającym 8 pytań,
opartym na kwestionariuszu AUA-SI z dodatkowym pytaniem dotyczącym jakości życia.
Wyniki po 4 latach leczenia przedstawiono poniżej:

Oceniana zmienna Punkt czasowy Terapia
skojarzona Dutasteryd Tamsulosyna
Ostre zatrzymanie moczu
lub leczenie zabiegowe
związane z BPH (%)

Występowanie w 48. miesiącu 4,2 5,2 11,9a

Progresja kliniczna* (%) Miesiąc 48. 12,6 17,8b 21,5a

IPSS (jednostki) [Wartość początkowa]
Miesiąc 48. (zmiana względem
wartości początkowej)

[16,6]
-6,3
[16,4]
-5,3b
[16,4]
-3,8a

Qmax (ml/s) [Wartość początkowa]
Miesiąc 48. (zmiana względem
wartości początkowej)

[10,9]
2,4
[10,6]
2,0
[10,7]
0,7a

Objętość gruczołu
krokowego (ml)
[Wartość początkowa]
Miesiąc 48. (zmiana względem
wartości początkowej)

[54,7]
-27,3
[54,6]
-28,0
[55,8]
+4,6a

Objętość strefy
przejściowej w obrębie
gruczołu krokowego
(ml)#

[Wartość początkowa]
Miesiąc 48. (zmiana względem
wartości początkowej)

[27,7]
-17,9
[30,3]
-26,5
[30,5]
18,2a

Wskaźnik wpływu BPH
(BII) (jednostki)
[Wartość początkowa]
Miesiąc 48. (zmiana względem
wartości początkowej)

[5,3]
-2,2
[5,3]
-1,8b
[5,3]
-1,2a

Pytanie 8 w IPSS
(Stan zdrowia w związku
z BPH) (jednostki)

[Wartość początkowa]
Miesiąc 48. (zmiana względem
wartości początkowej)

[3,6]
-1,5
[3,6]
-1,3b
[3,6]
-1,1a

Wartości początkowe są wartościami średnimi i zmiany względem wartości początkowej są również uśrednione.
* Progresja kliniczna została zdefiniowana jako zbiór: pogorszenia IPSS o ≥4 punkty, wystąpienia związanych
z BPH przypadków ostrego zatrzymania moczu, nietrzymania moczu, zakażeń układu moczowego, i niewydolność
nerek.
## Mierzone w wybranych ośrodkach (13% w grupie zrandomizowanych pacjentów).
a Dla terapii skojarzonej uzyskano znamienność statystyczną (p<0,001) w porównaniu do tamsulosyny po
48 miesiącach.
b Dla terapii skojarzonej uzyskano znamienność statystyczną (p<0,001) w porównaniu do dutasterydu po
48 miesiącach.

Dutasteryd
Skuteczność dutasterydu w dawce 0,5 mg na dobę w porównaniu z placebo oceniono w 3 dwuletnich,
wieloośrodkowych, międzynarodowych badaniach prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby,
kontrolowanych placebo. W badaniach tych uczestniczyło 4325 mężczyzn zgłaszających umiarkowane

lub ciężkie objawy łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, z objętością gruczołu krokowego nie
mniejszą niż 30 ml i stężeniem PSA w surowicy w zakresie 1,5 –10 ng/ml. U wszystkich pacjentów,
którzy ukończyli tę fazę badań kontynuowano je następnie na zasadzie próby otwartej przez kolejne dwa
lata, stosując taką samą dawkę 0,5 mg dutasterydu. Czteroletni (łącznie) okres obserwacji ukończyło 37%
pacjentów pierwotnie przydzielonych do grupy placebo oraz 40% pacjentów pierwotnie przyjmujących
dutasteryd. Większość (71%) spośród 2340 pacjentów uczestniczących w badaniach prowadzonych na
zasadzie próby otwartej ukończyło dwuletni okres obserwacji.

Skuteczność produktu leczniczego oceniono głównie na podstawie następujących parametrów:
kwestionariusza AUA–SI (American Urological Association Symptom Index), maksymalnego przepływu
cewkowego (Qmax) oraz częstości występowania ostrego zatrzymania moczu i wskazań do leczenia
zabiegowego.

AUA–SI jest kwestionariuszem punktowej oceny dolegliwości zgłaszanych przez pacjentów, składającym
się z 7 pytań (maksymalny wynik 35 punktów). Wyjściowa wartość AUA–SI wynosiła średnio
17 punktów. Po upływie 6 miesięcy, 1 roku i 2 lat leczenia w grupie pacjentów otrzymujących placebo
obserwowano zmniejszenie nasilenia objawów średnio odpowiednio o 2,5; 2,5 i 2,3 punktu, a w grupie
pacjentów otrzymujących dutasteryd odpowiednio o 3,2; 3,8 i 4,5 punktu. Uzyskane różnice były
znamienne statystycznie. Poprawa wartości AUA-SI, stwierdzona w pierwszych dwóch latach podczas
badań prowadzonych na zasadzie podwójnie ślepej próby, utrzymywała się w kolejnych dwóch latach
podczas kontynuacji tych badań na zasadzie próby otwartej.

Qmax (maksymalny przepływ cewkowy)
Średnia wyjściowa wartość maksymalnego przepływu cewkowego dla badań wyniosła około 10 ml/s,
(wartość prawidłowa >15 ml/s). U pacjentów leczonych za pomocą dutasterydu stwierdzono większą
poprawę średniej wartości maksymalnego przepływu cewkowego po upływie roku i dwóch lat,
odpowiednio o 1,7 ml/s i 2 ml/s, niż w grupie przyjmującej placebo – odpowiednio o 0,8 ml/s i 0,9 ml/s.
Uzyskane różnice pomiędzy grupami były statystycznie znamienne w okresie od 1 do 24 miesięcy.
Zwiększenie maksymalnego przepływu cewkowego, stwierdzone w pierwszych dwóch latach podczas
badań prowadzonych z podwójnie ślepą próbą, utrzymywało się w kolejnych dwóch latach podczas
kontynuacji tych badań na zasadzie próby otwartej.

Ostre zatrzymanie moczu i interwencje chirurgiczne
Po upływie dwóch lat leczenia częstość występowania ostrego zatrzymania moczu u pacjentów
przyjmujących placebo wyniosła 4,2%, w porównaniu z częstością 1,8% u pacjentów leczonych
za pomocą dutasterydu (57% zmniejszenie ryzyka). Uzyskane różnice są znamienne statycznie
i oznaczają, że w celu uniknięcia jednego epizodu ostrego zatrzymania moczu należy leczyć 42 pacjentów
przez dwa lata (95% przedział ufności 30–73).

Prawdopodobieństwo zabiegu chirurgicznego z powodu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego w grupie
przyjmującej placebo wyniosło po 2 latach 4,1%, natomiast w grupie leczonej za pomocą dutasterydu –
2,2% (48% zmniejszenie ryzyka). Uzyskane różnice są znamienne statystycznie i oznaczają, że w celu
uniknięcia jednego zabiegu chirurgicznego należy leczyć 51 pacjentów przez dwa lata (95% przedział
ufności 33–109).

Wpływ na włosy
W badaniach III fazy formalnie nie oceniano wpływu dutasterydu na wzrost włosów, jednakże inhibitory
5-α-reduktazy mogą zmniejszyć utratę i indukować wzrost włosów u osób z typowym łysieniem męskim
androgenowym.

Wpływ na czynność tarczycy
Czynność tarczycy oceniono w grupie zdrowych mężczyzn w badaniu klinicznym trwającym jeden rok.
Przyjmowanie dutasterydu nie wpłynęło na stężenie wolnej tyroksyny, jednak pod koniec rocznego okresu
leczenia obserwowano umiarkowane zwiększenie (o 0,4 MCIU/ml) stężenia TSH w porównaniu
z placebo. Pomimo zmienności wartości stężenia TSH, średnie stężenia (1,4-1,9 MCIU/ml) mieściły się
w zakresie wartości prawidłowych (0,5-5/6 MCIU/ml). Stężenia wolnej tyroksyny były prawidłowe
i porównywalne w obu grupach mężczyzn, przyjmujących dutasteryd lub placebo. Zmiany stężenia TSH

nie były istotne klinicznie. W żadnym z badań klinicznych nie stwierdzono niekorzystnego wpływu
dutasterydu na czynność gruczołu tarczowego.

Nowotwory gruczołu piersiowego
Przez dwa lata zebrano dane dotyczące 3374 pacjento-lat leczenia dutasterydem w badaniach klinicznych
oraz dane z dwuletniego otwartego badania, w których rozpoznano 2 przypadki raka gruczołu sutkowego
u mężczyzn przyjmujących dutasteryd i jeden przypadek u pacjenta otrzymującego placebo. W ciągu
czterech lat badań klinicznych CombAT i REDUCE, podczas których zebrano dane dotyczące 17489
pacjento-lat leczenia dutasterydem i 5027 pacjento-lat leczenia dutasterydem w skojarzeniu
z tamsulosyną, nie odnotowano przypadków raka piersi w żadnej z badanych grup.

W dwóch badaniach kliniczno-kontrolnych, jednym przeprowadzonym w Stanach Zjednoczonych (n=339
przypadków nowotworu gruczołu sutkowego i n=6 780 przypadków kontrolnych), a drugim w Wielkiej
Brytanii (n=398 przypadków nowotworu gruczołu sutkowego oraz n=3 930 przypadków kontrolnych) na
podstawie baz danych dotyczących stanu zdrowia mieszkańców nie wykazano wzrostu ryzyka
zachorowania na nowotwór gruczołu sutkowego u mężczyzn stosujących inhibitory 5-α-reduktazy (patrz
punkt 4.4). Wyniki z pierwszego badania nie wskazują na związek pomiędzy wystąpieniem nowotworu
gruczołu sutkowego a stosowaniem inhibitorów 5-α-reduktazy (względne ryzyko ≥ 1 roku stosowania
terapii przed zdiagnozowaniem nowotworu gruczołu sutkowego w stosunku do < 1 roku stosowania:
0,70:95% CI 0,34; 1,45). W drugim badaniu, szacowany iloraz szans wystąpienia nowotworu gruczołu
sutkowego przy stosowaniu inhibitorów 5-α-reduktazy w stosunku do ich nie stosowania wynosił
1,08:95%; CI 0,62; 1,87).

Związek przyczynowy pomiędzy występowaniem raka gruczołu piersiowego u mężczyzn a długotrwałym
stosowaniem dutasterydu nie został określony.

Wpływ na płodność u mężczyzn
Wpływ stosowania dutasterydu w dawce 0,5 mg na dobę na nasienie oceniany był u zdrowych
ochotników w wieku 18-52 lat (n=27 dutasteryd, n=23 placebo) w okresie 52 tygodni podawania produktu
leczniczego i w kolejnych 24 tygodniach okresu obserwacji. W 52 tygodniu, średnie procentowe
zmniejszenie liczebności plemników, objętości nasienia i ruchliwości plemników w porównaniu do
wartości początkowych w grupie pacjentów otrzymujących dutasteryd wynosiło odpowiednio 23%, 26%
i 18%, po uwzględnieniu różnic w stosunku do wartości początkowych w grupie placebo. Koncentracja
i morfologia plemników nie uległy zmianie. Po 24 tygodniach okresu obserwacji, średnie procentowe
zmniejszenie całkowitej liczby plemników w grupie pacjentów otrzymujących dutasteryd wynosiło 23%
w porównaniu do wartości początkowych. Średnie wartości wszystkich parametrów nasienia w trakcie
całego badania mieściły się w granicach normy i nie spełniały wcześniej zdefiniowanych kryteriów
zmiany statystycznie znamiennej (30%), jednakże u dwóch pacjentów z grupy dutasterydu w 52 tygodniu
nastąpiło zmniejszenie liczebności plemników większe niż 90% w porównaniu do wartości
początkowych, które było częściowo odwracalne w trakcie 24 tygodniowego okresu obserwacji.
Nie można zatem wykluczyć zmniejszenia płodności u mężczyzn.

Działania niepożądane związane z układem sercowo-naczyniowym
W czteroletnim badaniu BPH z zastosowaniem dutasterydu w skojarzeniu z tamsulosyną z udziałem 4844
mężczyzn (badanie CombAT), częstość występowania zdarzeń określonych wspólną nazwą -
niewydolność serca w grupie poddanej terapii skojarzonej była większa (14 na 1610 badanych, 0,9%) niż
w grupach poddanych monoterapii: dutasterydem (4 na 1623 badanych, 0,2%) i tamsulosyną (10 na 1611
badanych, 0,6%).

W niezależnym, czteroletnim badaniu z udziałem 8231 mężczyzn w wieku od 50 do 75 lat,
z wcześniejszym negatywnym wynikiem biopsji w kierunku raka gruczołu krokowego i wyjściowym
stężeniem PSA od 2,5 ng/ml do 10,0 ng/ml u mężczyzn pomiędzy 50. a 60. rokiem życia, oraz od 3 ng/ml
do 10,0 ng/ml dla mężczyzn powyżej 60 lat (badanie REDUCE), odnotowano większą częstość zdarzeń
objętych wspólną nazwą – niewydolność serca, u badanych przyjmujących dutasteryd 0,5 mg raz na dobę
(30 na 4105 badanych, 0,7%) w porównaniu z grupą przyjmującą placebo (16 na 4129 badanych, 0,4%).
Retrospektywna analiza badania wykazała większą częstość występowania zdarzeń pod wspólną nazwą –
niewydolność serca, u badanych przyjmujących dutasteryd w skojarzeniu z antagonistą receptora
α1-adrenergicznego (12 na 1152 badanych, 1,0%), w porównaniu z badanymi przyjmującymi dutasteryd

bez antagonisty receptora α1-adrenergicznego (18 na 2953 badanych, 0,6%), placebo i antagonistę
receptora α1-adrenergicznego (1 na 1399 badanych, <0,1%) czy placebo bez antagonisty receptora
α1-adrenergicznego (15 na 2727 badanych, 0,6%).

W metaanalizie 12 randomizowanych badań klinicznych przeprowadzonych z zastosowaniem placebo lub
komparatora (n=18 802), których celem było określenie ryzyka wystąpienia niepożądanych działań
związanych z układem sercowo-naczyniowym u pacjentów stosujących dutasteryd (w stosunku do grup
kontrolnych), nie wykazano statystycznie istotnego wzrostu ryzyka wystąpienia niewydolności serca
(RR 1,05; 95% CI 0,71, 1,57), ostrego zawału mięśnia sercowego (RR 1,00; 95% CI 0,77; 1,30) czy udaru
(RR 1.20; 95% CI 0,88; 1,64).

Rak gruczołu krokowego i nowotwory o wysokim stopniu złośliwości
W trwającym cztery lata badaniu porównującym placebo z dutasterydem z udziałem 8231 mężczyzn
w wieku od 50 do 75 lat, z wcześniejszym negatywnym wynikiem biopsji w kierunku raka gruczołu
krokowego oraz wyjściowym stężeniem PSA od 2,5 ng/ml do 10,0 ng/ml u mężczyzn pomiędzy 50.
a 60. rokiem życia i od 3 ng/ml do 10,0 ng/ml u mężczyzn w wieku powyżej 60 lat (badanie REDUCE),
dostępne były wyniki przeprowadzonych biopsji igłowych dla 6706 badanych (głównie wymaganych
przez protokół) celem określenia stopnia w skali Gleasona. W badaniu zdiagnozowano 1517 przypadków
raka gruczołu krokowego. Większość przypadków raka gruczołu krokowego zdiagnozowanego na
podstawie biopsji, w obu badanych grupach dotyczyła nowotworów niskiego stopnia (5-6 punktów
w skali Gleasona, 70%).

Większą częstość raka gruczołu krokowego o stopniu złośliwości 8-10 w skali Gleasona odnotowano
w grupie otrzymującej dutasteryd (n=29, 0,9%) w porównaniu z grupą placebo (n=19, 0,6%; p= 0,15).
W latach 1-2, liczba badanych z rakiem o stopniu złośliwości 8-10 punktów w skali Gleasona była
podobna zarówno w grupie otrzymującej dutasteryd (n=17, 0,5%) jak i w grupie placebo (n=18, 0,5%).
W latach 3-4, zdiagnozowano większą ilość przypadków raka o stopniu złośliwości 8-10 punktów w skali
Gleasona w grupie otrzymującej dutasteryd (n=12, 0,5%) w porównaniu z grupą placebo (n=1, <0,1%;
p=0,0035). Brak dostępnych danych dotyczących dłuższego niż cztery lata działania dutasterydu
u mężczyzn będących w grupie ryzyka raka gruczołu krokowego. Procentowa liczba badanych ze
zdiagnozowanym rakiem o stopniu złośliwości 8-10 punktów w skali Gleasona była stała dla badanych
okresów czasu (lata 1-2 i lata 3-4) w grupie leczonej dutasterydem (0,5% w każdym okresie czasu),
podczas gdy w grupie placebo, procentowa liczba badanych ze zdiagnozowanym rakiem o stopniu
złośliwości 8-10 punktów w skali Gleasona była niższa w latach 3-4 niż w latach 1-2 (odpowiednio <0,1%
wobec 0,5%); patrz punkt 4.4. Nie odnotowano różnicy w częstości występowania raka o stopniu
złośliwości 7-10 punktów w skali Gleasona (p=0,81).

Dodatkowe badanie kontrolne wykonywane po 2 latach w ramach badania REDUCE nie wykazało
nowych przypadków raka gruczołu krokowego klasyfikowanych na 8-10 punktów w skali Gleasona.

W czteroletnim badaniu BPH (CombAT), w którym biopsje nie były wymagane przez protokół badania
i wszystkie diagnozy raka gruczołu krokowego były oparte na biopsjach ze wskazań, odsetek przypadków
raka 8-10 punktów w skali Gleasona wynosił (n=8, 0,5%) dla dutasterydu, (n=11, 0,7%) dla tamsulosyny
i (n=5, 0,3%) dla leczenia skojarzonego.

Cztery różne populacyjne badania epidemiologiczne (dwa z nich były oparte o populację 174 895 osób,
jedno o populację 13 892 osób i jedno o populację 38 058 osób) wykazały, że stosowanie inhibitorów 5-αreduktazy nie jest związane z występowaniem nowotworów gruczołu krokowego o wysokim stopniu
złośliwości ani też śmiertelnością związaną z wystąpieniem raka gruczołu krokowego czy ogólną
śmiertelnością.

Związek pomiędzy dutasterydem i rakiem gruczołu krokowego o wysokim stopniu złośliwości nie jest
jasny.

Wpływ na funkcje seksualne
Wpływ dutasterydu w skojarzeniu z tamsulosyną na funkcje seksualne został oceniony w podwójnie
zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu, przeprowadzonym na seksualnie aktywnych mężczyznach
z BPH (n=243 dutasteryd + tamsulosyna, n=246 placebo). Znacząca statystycznie (p<0,001) zwiększona

redukcja (pogorszenie) w wynikach z kwestionariusza MSHQ (z ang. Men’s Sexual Health Questionnaire)
została zauważona w grupie mieszanej po 12 miesiącach. Redukcja była zwykle powiązana z
pogorszeniem się ejakulacji i ogólnym spadku seksualnej satysfakcji niż z samą domeną erekcji. Wyniki
te nie miały wpływu na to w jaki sposób badani postrzegali produkt leczniczy będący skojarzeniem
dutasteryd + tamsulosyna, co do którego ocena zadowolenia po 12 miesiącach stosowania była
statystycznie wyższa w porównaniu z placebo (p< 0,05). W powyższym badaniu działania niepożądane
związane z funkcjami seksualnymi występowały w trakcie 12 miesięcy leczenia i mniej więcej połowa z
nich ustąpiła w ciągu 6 miesięcy od zakończenia terapii.

Wiadome jest, że skojarzenie dutasterydu i tamsulosyny oraz monoterapia dutasterydem powodują
działania niepożądane powiązane z funkcjami seksualnymi (patrz punkt 4.8).
Jak zaobserwowano w innych badaniach, w tym w badaniach CombAT i REDUCE, częstość
występowania działań niepożądanych dotyczących funkcji seksualnych zmniejsza się z czasem w trakcie
stosowania terapii.

Tamsulosyna
Tamsulosyna zwiększa maksymalny przepływ cewkowy moczu. Dzięki rozkurczowi mięśniówki gładkiej
gruczołu krokowego i cewki moczowej, zmniejsza zwężenie drogi odpływu moczu i tym samym
zmniejsza objawy z opróżniania. Ponadto zmniejsza objawy z napełniania, w powstawaniu których istotną
rolę odgrywa niestabilność pęcherza. Zmniejszenie objawów z napełniania i opróżniania utrzymuje się
podczas długotrwałego leczenia. Znacząco opóźnia się konieczność zastosowania leczenia chirurgicznego
lub cewnikowania.

Antagoniści receptora α1-adrenergicznego mogą obniżać ciśnienie krwi poprzez zmniejszanie
obwodowego oporu naczyniowego. Nie obserwowano klinicznie istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego
krwi w czasie badań klinicznych tamsulosyny.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wykazano biorównoważność pomiędzy dutasterydem-tamsulosyną i jednoczesnym stosowaniem
dutasterydu i tamsulosyny w osobnych kapsułkach.

Przeprowadzono badanie biorównoważności po podaniu pojedynczej dawki na czczo i po posiłku.
Stwierdzono 30% zmniejszenie Cmax tamsulosyny zawartej w kapsułkach dutasteryd-tamsulosyna
w przypadku podawania po posiłku w porównaniu z zastosowaniem na czczo. Pokarm nie ma wpływu
na AUC tamsulosyny.

Wchłanianie

Dutasteryd
Czas do uzyskania maksymalnego stężenia w surowicy po doustnym przyjęciu pojedynczej dawki 0,5 mg
dutasterydu wynosi od 1 do 3 godzin. Całkowita dostępność biologiczna wynosi około 60%. Spożycie
posiłku nie ma na nią wpływu.

Tamsulosyna
Tamsulosyna jest wchłaniana z przewodu pokarmowego i wykazuje prawie całkowitą dostępność
biologiczną. Zarówno szybkość jak i stopień wchłaniania tamsulosyny są zmniejszone w przypadku
przyjmowania jej w ciągu 30 minut po posiłku. Dla zapewnienia porównywalnego stopnia wchłaniania
zaleca się przyjmowanie produktu leczniczego DUITAM zawsze po tym samym posiłku. Tamsulosyna
wykazuje kinetykę o charakterze liniowym.

Po przyjęciu jednorazowej dawki 0,4 mg tamsulosyny po posiłku, maksymalne stężenie w osoczu
występuje po około 6 godzinach. W stanie stacjonarnym, który osiągany jest po 5 dniach leczenia, średnie
wartości Cmax są o około dwie trzecie większe niż po zastosowaniu dawki pojedynczej. Dane te dotyczą
pacjentów w podeszłym wieku, jednakże należy oczekiwać, że takie same wartości występują
u młodszych pacjentów.

Dystrybucja

Dutasteryd
Dutasteryd charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (300 – 500 l) i jest w większości wiązany przez
białka osocza krwi (>99,5%). Standardowe dobowe doustne dawkowanie dutasterydu umożliwia
uzyskanie stężenia w surowicy stanowiącego 65% stężenia w stanie stacjonarnym po 1 miesiącu i 90%
po 3 miesiącach.
Stężenie w stanie stacjonarnym (Css) około 40 ng/ml osiągane jest po upływie 6 miesięcy stosowania
produktu leczniczego w dawce 0,5 mg na dobę. Stężenie dutasterydu w nasieniu stanowi około 11,5%
stężenia w surowicy krwi.

Tamsulosyna
U człowieka tamsulosyna wiąże się w blisko 99% z białkami osocza i cechuje się małą objętością
dystrybucji (około 0,2 l/kg).

Biotransformacja

Dutasteryd
Dutasteryd jest intensywnie metabolizowany in vivo. In vitro dutasteryd jest metabolizowany przez
cytochrom P-450 3A4 i 3A5 do trzech monohydroksylowych metabolitów i jednego dihydroksylowego
metabolitu.

Podczas stosowania doustnie dutasterydu w dawce dobowej 0,5 mg po uzyskaniu stanu stacjonarnego,
od 1,0% do 15,4% (średnio 5,4%) produktu leczniczego jest wydalane w postaci niezmienionej z kałem.
Pozostała część produktu leczniczego jest wydalana z kałem w postaci 4 głównych metabolitów
stanowiących odpowiednio 39%, 21%, 7% i 7% wszystkich produktów przemiany dutasterydu oraz
6 pozostałych metabolitów (każdy z nich stanowi mniej niż 5% produktów przemiany). W moczu wykryto
jedynie śladowe ilości niezmienionego dutasterydu (poniżej 0,1% dawki).

Tamsulosyna
U człowieka nie zachodzi enancjomeryczna biokonwersja izomeru [R(-)] tamsulosyny chlorowodorku do
izomeru S(+). Tamsulosyny chlorowodorek jest intensywnie metabolizowany przez enzymy cytochromu
P450 w wątrobie i mniej niż 10% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem. Jednakże
u ludzi nie jest poznany profil farmakokinetyczny metabolitów. Wyniki badań in vitro, wskazują, że
CYP3A4 i CYP2D6 są włączone w metabolizm tamsulosyny, podobnie jak w mniejszym stopniu inne
izoenzymy CYP. Zahamowanie enzymów metabolizujących produkt leczniczy w wątrobie może
prowadzić do zwiększonej ekspozycji na tamsulosynę. Metabolity tamsulosyny chlorowodorku są
w znacznym stopniu wiązane do glukuronianów i siarczanów przed wydaleniem przez nerki.

Eliminacja

Dutasteryd
Wydalanie dutasterydu jest uzależnione od dawki i przebiega równolegle poprzez dwie drogi
metaboliczne. Jedna droga ulega nasyceniu w stężeniach klinicznie istotnych, druga nie ulega nasyceniu.
W przypadku małych stężeń w surowicy (poniżej 3 ng/ml) dutasteryd jest szybko eliminowany poprzez
obie drogi metaboliczne: zależną i niezależną od stężenia. Pojedyncze dawki 5 mg lub mniejsze ulegają
szybkiej eliminacji z okresem półtrwania od 3 do 9 dni.

W przypadku stężeń terapeutycznych, po wielokrotnym podawaniu dawki 0,5 mg na dobę, przeważa
powolna liniowa droga eliminacji z okresem półtrwania od 3 do 5 tygodni.

Tamsulosyna
Tamsulosyna i jej metabolity są wydalanie głównie z moczem, przy czym około 9% podanej dawki
pozostaje w postaci niezmienionej substancji czynnej.

Po podaniu dożylnym lub po podaniu doustnym postaci o natychmiastowym uwalnianiu, okres półtrwania
tamsulosyny w osoczu wynosi od 5 do 7 godzin. W wyniku kontrolowanej szybkości wchłaniania

tamsulosyny po podaniu kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, okres półtrwania w warunkach
po posiłku wynosi około 10 godzin, natomiast w stanie stacjonarnym wynosi około 13 godzin.

Osoby w podeszłym wieku

Dutasteryd
Farmakokinetykę dutasterydu, po podaniu jednorazowej doustnej dawki 5 mg, oceniono u 36 zdrowych
mężczyzn w wieku 24 – 87 lat. Nie obserwowano znamiennego wpływu wieku na metabolizm produktu
leczniczego, jednak okres półtrwania był krótszy u mężczyzn w wieku poniżej 50 lat. Nie stwierdzono
istotnych statystycznie różnic okresu półtrwania dutasterydu w grupie wiekowej 50 - 69 lat w porównaniu
z pacjentami w wieku powyżej 70 lat.

Tamsulosyna
Przekrojowe porównanie całkowitej ekspozycji na tamsulosyny chlorowodorek (AUC) i jej okresu
półtrwania wskazują, że dyspozycja farmakokinetyczna tamsulosyny chlorowodorku może być lekko
wydłużona u mężczyzn w podeszłym wieku w porównaniu z młodymi, zdrowymi ochotnikami. Klirens
ustrojowy jest niezależny od wiązania tamsulosyny chlorowodorku z α-1 kwaśną glikoproteiną (ang.
AAG), ale zmniejsza się z wiekiem, powodując u pacjentów w wieku od 55 do 75 lat zwiększenie
całkowitej ekspozycji (AUC) o około 40% w porównaniu z mężczyznami w wieku od 20 do 32 lat.

Zaburzenia czynności nerek

Dutasteryd
Nie badano wpływu zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę dutasterydu. Ponieważ po uzyskaniu
stanu stacjonarnego podczas stosowania dawki 0,5 mg na dobę, jedynie około 0,1% dutasterydu wydalane
jest z moczem, nie przewiduje się zwiększenia stężenia dutasterydu w osoczu u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek (patrz punkt 4.2).

Tamsulosyna
Porównywano farmakokinetykę tamsulosyny chlorowodorku u 6 pacjentów z lekkimi do umiarkowanych
(30≤ CLcr < 70 ml/min/1,73 m2) lub umiarkowanymi do ciężkich (10≤ CLcr < 30 ml/min/1,73 m2)
zaburzeniami czynności nerek z farmakokinetyką u 6 pacjentów z prawidłową czynnością nerek
(CLcr > 90 ml/min/1,73 m2). Podczas gdy stwierdzono zmiany w całkowitym stężeniu osoczowym
tamsulosyny chlorowodorku jako rezultat zwiększonego wiązania z AAG, niezwiązana (aktywna) frakcja
tamsulosyny chlorowodorku, jak i klirens wewnętrzny, pozostawały względnie stałe. W związku z tym
pacjenci z zaburzeniami czynności nerek nie wymagają zmiany dawkowania kapsułek tamsulosyny
chlorowodorku. Nie prowadzono badań u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek
(CLcr< 10 ml/min/1,73 m2).

Zaburzenia czynności wątroby

Dutasteryd
Nie badano wpływu zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę dutasterydu (patrz punkt 4.3).
Ponieważ dutasteryd wydalany jest głównie w postaci metabolitów, to w przypadku zaburzeń czynności
wątroby można oczekiwać zwiększenia stężenia produktu leczniczego w osoczu i wydłużenia okresu
półtrwania (patrz punkt 4.2 i punkt 4.4).

Tamsulosyna
Porównywano farmakokinetykę tamsulosyny chlorowodorku u 8 pacjentów z umiarkowanymi
zaburzeniami czynności wątroby (klasyfikacja Child-Pugha: Stopień A i B) z farmakokinetyką
u 8 pacjentów z prawidłową czynnością wątroby. Podczas gdy obserwowano zmiany całkowitego stężenia
osoczowego wynikające ze zwiększenia wiązania z AAG, stężenie niezwiązanego (aktywnego)
tamsulosyny chlorowodorku nie zmieniało się znacząco, z umiarkowaną tylko (32%) zmianą klirensu
wewnętrznego niezwiązanego tamsulosyny chlorowodorku. W związku z tym, pacjenci z umiarkowanymi
zaburzeniami czynności wątroby nie wymagają modyfikacji dawkowania tamsulosyny chlorowodorku.
Nie badano tamsulosyny chlorowodorku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Nie prowadzono badań nieklinicznych dutasterydu w skojarzeniu z tamsulosyną. Dutasteryd
i tamsulosyny chlorowodorek były oceniane oddzielnie w testach toksyczności u zwierząt i wyniki były
zgodne z dotychczas znanymi działaniami farmakologicznymi inhibitorów 5-α-reduktazy i antagonistów
receptora α1-adrenergicznego. Poniższe stwierdzenia odzwierciedlają dostępne informacje dotyczące
poszczególnych substancji czynnych.

Dutasteryd
Aktualne badania oceniające toksyczność, genotoksyczność i rakotwórczość nie wykazały ryzyka dla
ludzi.

W badaniach toksycznego wpływu na reprodukcję u samców szczurów stwierdzono zmniejszenie masy
gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych, zmniejszenie wydzielania przez gruczoły płciowe
dodatkowe oraz zmniejszenie wskaźników płodności (spowodowane działaniem farmakologicznym
dutasterydu). Znaczenie kliniczne tych objawów nie jest znane.

Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów 5-α-reduktazy podanie dutasterydu w czasie ciąży
powodowało cechy feminizacji płodów płci męskiej szczurów i królików. We krwi samic szczurów
wykrywano dutasteryd po kopulacji z samcami, którym podawano dutasteryd. W przypadku naczelnych
nie obserwowano feminizacji płodów płci męskiej w wyniku podawania dutasterydu w czasie ciąży,
w dawkach powodujących osiągnięcie we krwi stężenia o wartości przekraczającej stężenie spodziewane
u ludzi po ekspozycji na nasienie. Jest mało prawdopodobne, aby kontakt z dutasterydem zawartym
w nasieniu powodował szkodliwy wpływ na płód płci męskiej.

Tamsulosyna
Badania ogólnej toksyczności i genotoksyczności nie wykazały żadnego szczególnego zagrożenia dla
ludzi, poza działaniem wynikającym z właściwości farmakologicznych tamsulosyny.

W badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy, tamsulosyny chlorowodorek zwiększał częstość zmian
proliferacyjnych w obrębie gruczołów sutkowych u samic. Zmiany te spowodowane były
prawdopodobnie hiperprolaktynemią, wystąpiły jedynie podczas stosowania dużych dawek i uznano, że
nie mają znaczenia klinicznego.

Duże dawki tamsulosyny chlorowodorku powodują odwracalne zmniejszenie płodności samców szczura
spowodowane prawdopodobnie zmianą składu nasienia lub zaburzeniami ejakulacji. Nie oceniano
wpływu tamsulosyny na liczebność i czynność plemników.

Nie stwierdzono uszkodzenia płodu po podaniu tamsulosyny chlorowodorku ciężarnym samicom szczura
i królika w dawkach większych niż terapeutyczne.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Osłonka kapsułki twardej
Żelaza tlenek czarny (E 172)
Żelaza tlenek czerwony (E 172)
Tytanu dwutlenek (E 171)
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Żelatyna

Kapsułki miękkie z dutasterydem
Zawartość kapsułki
Glikolu propylenowego monokaprylan, Typ II
Butylohydroksytoluen (E 321)

Osłonka kapsułki miękkiej
Żelatyna
Glicerol
Tytanu dwutlenek (E 171)
Triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha
Lecytyna (może zawierać olej sojowy)

Peletki z tamsulosyną
Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1), dyspersja 30% (zawiera sodu laurylosiarczan,
polisorbat 80)
Celuloza mikrokrystaliczna
Dibutylu sebacynian
Polisorbat 80
Krzemionka koloidalna uwolniona
Wapnia stearynian

Tusz czarny
Szelak
Żelaza tlenek czarny (E 172)
Glikol propylenowy
Amonowy wodorotlenek stężony
Potasu wodorotlenek

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Butelka HDPE z zamknięciem z PP, zawierającym środek pochłaniający wilgoć, w tekturowym pudełku.

7 kapsułek twardych w butelce 35 ml
30 kapsułek twardych w butelce 100 ml
90 kapsułek twardych w butelce 250 ml
98 kapsułek twardych w butelce 250 ml
100 kapsułek twardych w butelce 250 ml
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Dutasteryd jest wchłaniany przez skórę, dlatego należy unikać bezpośredniego kontaktu z uszkodzonymi
kapsułkami. W przypadku kontaktu z uszkodzonymi kapsułkami miejsce kontaktu należy natychmiast
przemyć wodą z mydłem (patrz punkt 4.4).

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

+pharma arzneimittel gmbh
Hafnerstrasse 211
8054 Graz
Austria

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 31.01.2020

Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 18.10.2024

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI
PRODUKTU LECZNICZEGO

10.09.2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.