# Silandyl

> Sildenafil · 25 mg · Lamelki ulegające rozpadowi w jamie ustnej

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Silandyl
- **Nazwa powszechna:** Sildenafilum
- **Substancja czynna:** [Sildenafil](https://apteka.online/odpowiedniki/sildenafilum)
- **Moc:** 25 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Lamelki ulegające rozpadowi w jamie ustnej
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** G04BE03
- **Liczba opakowań:** 4
- **Numer pozwolenia:** 23393
- **Podmiot odpowiedzialny:** IBSA Farmaceutici Italia S.r.l.
- **Producent:** Altergon Italia SRL
IBSA Farmaceutici Italia S.r.l., Włochy
Włochy
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-urologiczne/silandyl-lamelki-ulegajace-rozpad-25-mg-ibsa
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-urologiczne/silandyl-lamelki-ulegajace-rozpad-25-mg-ibsa.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/33948/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/33948/characteristic

## Dostępne opakowania (4)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 2 szt. | 5909991291471 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 4 szt. | 5909991291488 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 8 szt. | 5909991291495 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 12 szt. | 5909991291501 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Silandyl i w jakim celu się go stosuje?
Lek Silandyl zawiera substancję czynną - syldenafil, który należy do leków z grupy inhibitorów
fosfodiesterazy typu 5 (PDE5). Lek działa poprzez wspomaganie rozkurczu naczyń krwionośnych w
prąciu (penisie), zwiększając napływ krwi do prącia podczas podniecenia seksualnego. Lek Silandyl
pomaga osiągnąć wzwód jedynie pod warunkiem pobudzenia seksualnego.

Lek Silandyl stosuje się w leczeniu mężczyzn z zaburzeniem wzwodu określanym niekiedy jako
impotencja. Definiuje się to jako niemożność uzyskania lub utrzymania wzwodu prącia
wystarczającego do odbycia stosunku płciowego.

### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Silandyl

Kiedy nie przyjmować leku Silandyl:

• jeśli pacjent ma uczulenie na syldenafil lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
• jeśli pacjent przyjmuje azotany, ponieważ ich jednoczesne przyjmowanie może powodować
niebezpieczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Jeśli pacjent przyjmuje jakikolwiek z tych
leków, należy powiedzieć o tym lekarzowi; leki te są często stosowane w celu łagodzenia
objawów dławicy piersiowej („bólu w klatce piersiowej”). W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

• jeśli pacjent przyjmuje leki uwalniające tlenek azotu (np. azotan amylu, tzw. poppers),
ponieważ ich jednoczesne stosowanie może powodować niebezpieczne obniżenie ciśnienia
tętniczego krwi.
• jeśli pacjent ma poważne problemy z sercem lub wątrobą.
• jeśli pacjent miał niedawno udar lub zawał serca lub jeśli ma niskie ciśnienie tętnicze krwi.
• jeśli pacjent cierpi na rzadkie dziedziczne choroby oczu (takie jak zwyrodnienie barwnikowe
siatkówki).
• jeśli u pacjenta stwierdzono kiedykolwiek utratę wzroku w wyniku niezwiązanej z zapaleniem
tętnic przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION).
• jeśli pacjent przyjmuje riocyguat. Jest to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia płucnego (tj.
wysokiego ciśnienia krwi w płucach) i przewlekłego zakrzepowo-zatorowego nadciśnienia
płucnego (tj. wysokiego ciśnienia w płucach spowodowanego przez zakrzepy krwi). Wykazano,
że inhibitory PDE5, takie jak lek Silandyl, nasilają działanie obniżające ciśnienie krwi przez ten
lek. Jeśli pacjent przyjmuje riocyguat lub nie jest pewien, należy poinformować o tym lekarza.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Silandyl należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub
pielęgniarki:
• jeśli pacjent ma niedokrwistość sierpowatokrwinkową (zaburzenie dotyczące czerwonych
krwinek), białaczkę (choroba nowotworowa krwi), szpiczak mnogi (choroba nowotworowa
szpiku kostnego).
• jeśli u pacjenta stwierdzono anatomiczne zniekształcenie prącia lub chorobę Peyroniego.
• jeśli pacjent ma problemy z sercem. Lekarz powinien dokładnie sprawdzić, czy stan serca
pozwala na dodatkowy wysiłek, jaki wiąże się z aktywnością seksualną.
• jeśli pacjent ma wrzód żołądka lub zaburzenia krzepnięcia (takie jak hemofilia).
• jeśli u pacjenta wystąpi nagłe pogorszenie widzenia lub nagła utrata wzroku, należy przerwać
stosowanie leku Silandyl i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Leku Silandyl nie należy stosować jednocześnie z innymi doustnymi lub miejscowymi terapiami
zaburzeń wzwodu.

Leku Silandyl nie należy stosować jednocześnie z lekami stosowanymi w leczeniu tętniczego
nadciśnienia płucnego (PAH) zawierającymi syldenafil ani innymi inhibitorami PDE5.

Lek Silandyl nie powinien być stosowany przez pacjentów, u których nie stwierdzono zaburzeń
erekcji.

Lek Silandyl nie jest przeznaczony dla kobiet.

Szczególne kwestie dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby powinni poinformować o tym lekarza, który
może zadecydować o podaniu mniejszej dawki leku.

Dzieci i młodzież
Leku Silandyl nie należy stosować u osób w wieku poniżej 18 lat.

Lek Silandyl a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Lek Silandyl w postaci lamelek rozpadających się w jamie ustnej może wykazywać interakcje z
niektórymi lekami, zwłaszcza stosowanymi w leczeniu bólu w klatce piersiowej.

W razie wystąpienia zdarzenia wymagającego natychmiastowej pomocy medycznej, należy
poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę o tym, że pacjent zażył lek Silandyl oraz kiedy to
zrobił. Nie należy przyjmować leku Silandyl jednocześnie z innymi lekami, bez zgody lekarza.

Nie należy stosować leku Silandyl, jeśli pacjent przyjmuje leki z grupy azotanów, ponieważ ich
jednoczesne stosowanie może powodować niebezpieczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Należy
zawsze poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli pacjent przyjmuje leki, które są
zazwyczaj stosowane w leczeniu dławicy piersiowej („bólu w klatce piersiowej").

Nie należy stosować leku Silandyl, jeśli pacjent przyjmuje leki uwalniające tlenek azotu (np. azotan
amylu), ponieważ ich jednoczesne stosowanie może powodować niebezpieczne obniżenie ciśnienia
tętniczego krwi.

Jeżeli pacjent przyjmuje leki z grupy inhibitorów proteazy, stosowane w leczeniu zakażeń wirusem
HIV, zaleca się rozpoczęcie leczenia od najmniejszej dawki (25 mg) leku Silandyl.

U niektórych pacjentów, którzy przyjmują leki alfa-adrenolityczne z powodu wysokiego ciśnienia
krwi lub rozrostu prostaty może dochodzić do zawrotów głowy lub zamroczenia, które mogą być
objawami niedociśnienia ortostatycznego, polegającego na spadku ciśnienia krwi podczas szybkiego
wstawania lub siadania. Objawy takie występowały u niektórych pacjentów przyjmujących
jednocześnie lek Silandyl i leki alfa-adrenolityczne. Wystąpienie tych objawów jest najbardziej
prawdopodobne w ciągu 4 godzin od przyjęcia leku Silandyl.

W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia tych objawów, pacjent powinien regularnie przyjmować stałe
dawki swojego leku alfa-adrenolitycznego przed rozpoczęciem stosowania leku Silandyl. Lekarz może
zdecydować o zastosowaniu początkowo małej dawki (25 mg) leku Silandyl.

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje już riocyguat.

Silandyl z jedzeniem, piciem i alkoholem
Lek Silandyl może być przyjmowany jednocześnie z posiłkiem lub niezależnie od niego. Jednakże
przyjmowanie leku Silandyl podczas obfitego posiłku może wydłużyć czas do rozpoczęcia działania
leku.

Zdolność do uzyskania erekcji może być czasowo zaburzona po spożyciu alkoholu. Aby w sposób
maksymalny wykorzystać możliwości leku Silandyl, nie należy spożywać znacznych ilości alkoholu
przed zażyciem leku.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Lek Silandyl nie jest wskazany do stosowania u kobiet.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Silandyl może spowodować zawroty głowy i zaburzenia widzenia. Pacjenci przed prowadzeniem
pojazdów mechanicznych lub obsługiwaniem urządzeń mechanicznych powinni zorientować się, w
jaki sposób reagują na lek Silandyl.

### 3. Jak przyjmować lek Silandyl?
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie
wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Zalecana dawka początkowa to 50 mg.

Leku Silandyl nie należy stosować częściej niż raz na dobę.

Lek Silandyl należy przyjąć na około godzinę przed planowaną aktywnością seksualną. Syldenafil w
postaci lamelek rozpadających się w jamie ustnej jest przeznaczony do podawania doustnego bez
popijania wodą. Jednakże pacjent może też przyjmować syldenafil popijając go wodą.

Sposób użycia
Uwaga: Nie dotykać lamelek rozpadających się w jamie ustnej mokrymi rękami!

a) Wziąć do ręki saszetkę, znaleźć znak strzałki
w górnej części saszetki i trzymać ją skierowaną tą
stroną w górę. Saszetka nie jest zgrzana w tym miejscu.

b) Delikatnie rozerwać obie części saszetki.
Chwycić każdą część saszetki jedną dłonią
pomiędzy kciukiem, a palcem wskazującym.

c) Ostrożnie ciągnąć obie części saszetki w
przeciwnych kierunkach, aż się rozdzielą.
W tym momencie widoczna jest lamelka, leżąca
na jednej z rozdzielonych części saszetki.

d) Chwycić lamelkę suchymi palcami, wyjąć ją
z saszetki i umieścić od razu w ustach na języku.
Lamelka rozpuści się szybko, dzięki czemu
łatwo można ją połknąć.

W razie wrażenia, że działanie leku Silandyl jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza
lub farmaceuty. Lek Silandyl pomaga osiągnąć wzwód jedynie pod warunkiem pobudzenia
seksualnego. Czas, po którym występuje działanie leku Silandyl jest różny u różnych osób, ale zwykle
wynosi od pół godziny do jednej godziny. Działanie leku Silandyl może nastąpić później, jeśli
zostanie on przyjęty razem z obfitym posiłkiem.

Jeśli po zażyciu leku Silandyl nie dochodzi do wzwodu lub czas trwania wzwodu nie jest
wystarczający do odbycia stosunku płciowego, należy powiedzieć o tym lekarzowi.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Silandyl
U pacjenta mogą częściej występować działania niepożądane i mogą być one bardziej nasilone.
Zażycie dawki większej niż 100 mg nie zwiększa skuteczności leku.

Nie należy przyjmować większej ilości lamelek rozpadających się w jamie ustnej, niż zaleci lekarz.
Należy skontaktować się z lekarzem w przypadku przyjęcia większej liczby lamelek niż zalecona.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania niepożądane zgłaszane w związku ze stosowaniem leku Silandyl mają zwykle nasilenie od
łagodnego do umiarkowanego i są krótkotrwałe.

Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z następujących poważnych działań niepożądanych,
należy przerwać stosowanie leku Silandyl i natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską.
• Reakcja alergiczna - występuje niezbyt często (może wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób)
Jej objawy obejmują nagły świszczący oddech, trudności w oddychaniu lub zawroty głowy,
obrzęk powiek, twarzy, ust lub gardła.
• Ból w klatce piersiowej (występuje niezbyt często):
Jeśli wystąpi w czasie stosunku płciowego lub po nim:
- przyjąć półsiedzącą pozycję i spróbować się rozluźnić.
- Nie stosować azotanów w celu złagodzenia bólu w klatce piersiowej.
• Nadmiernie przedłużające się i czasem bolesne wzwody - występują rzadko (mogą wystąpić u
maksymalnie 1 na 1000 osób).
Jeśli wzwód utrzymuje się ponad 4 godziny, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
• Nagłe pogorszenie lub utrata wzroku - występuje rzadko.
Poważne reakcje skórne - występują rzadko.
Ich objawy mogą obejmować ciężkie łuszczenie się i obrzęk skóry, powstawanie pęcherzy w
jamie ustnej, na narządach płciowych i dookoła oczu, gorączkę.
• Napady padaczkowe lub drgawki - występują rzadko.

Inne działania niepożądane:
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób): ból głowy.

Często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób): nudności, nagłe zaczerwienie twarzy, uderzenia
gorąca (objawy obejmują nagłe uczucie ciepła w górnej części ciała), niestrawność, widzenie z
kolorową poświatą, niewyraźne widzenie lub zaburzenia widzenia, uczucie zatkanego nosa, zawroty
głowy.

Niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób): wymioty, wysypka skórna,
podrażnienie oczu, przekrwienie oczu, ból oczu, widzenie błysków światła, jaskrawe widzenie,
nadwrażliwość na światło, łzawienie oczu, kołatanie serca, szybkie bicie serca, wysokie ciśnienie
tętnicze krwi, niskie ciśnienie tętnicze krwi, bóle mięśni, senność, osłabione czucie dotyku, zawroty
głowy, dzwonienie w uszach, suchość w jamie ustnej, zatkane lub niedrożne zatoki, zapalenie błony
śluzowej nosa (objawy obejmują katar, kichanie i zatkany nos), ból w górnej części brzucha, choroba
refluksowa przełyku (objawy obejmują zgagę), krew w moczu, ból rąk lub nóg, krwawienie z nosa,
uczucie gorąca oraz uczucie zmęczenia.

Rzadko (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 1000 osób): omdlenie, udar, zawał serca, nieregularne
bicie serca, przemijające zmniejszenie przepływu krwi do części mózgu, uczucie ucisku w gardle,
zdrętwienie ust, krwawienie do tylnej części oka, podwójne widzenie, zmniejszona ostrość widzenia,
nieprawidłowe odczucia we wnętrzu oka, obrzęk oczu lub powiek, niewielkie cząstki lub punkty w
polu widzenia, widzenie poświaty wokół źródeł światła (efekt halo), rozszerzenie źrenicy,
przebarwienie białka oka, krwawienie z prącia, obecność krwi w nasieniu, suchość nosa, obrzęk
wewnątrz nosa, uczucie drażliwości oraz nagłe osłabienie lub utrata słuchu.

Dodatkowe działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu:
Niestabilna dławica piersiowa (choroba serca), nagła śmierć sercowa zgłaszane były rzadko. U
większości, ale nie u wszystkich pacjentów, którzy doznali tych działań niepożądanych, zaburzenia
układu krążenia występowały przed przyjęciem tego leku. Niemożliwe jest stwierdzenie, czy te
działania niepożądane miały bezpośredni związek ze stosowaniem leku Silandyl.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Silandyl?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i saszetce po
„EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Brak szczególnych
środków ostrożności dotyczących temperatury przechowywania leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Silandyl
• Substancją czynną jest syldenafil (w postaci cytrynianu).
Każda lamelka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 25 mg syldenafilu (w postaci
cytrynianu).
Każda lamelka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 50 mg syldenafilu (w postaci
cytrynianu).
Każda lamelka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 75 mg syldenafilu (w postaci
cytrynianu).
Każda lamelka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 100 mg syldenafilu (w postaci
cytrynianu).
• Pozostałe składniki to: maltodekstryna, glicerol, polisorbat 20, glikolu propylenowego
monokaprylan, poliwinylu octan dyspersja 30%, dodatek smakowy cytrynowo-grejpfrutowy
(cytrynowy olejek aromatyczny, cytral, linalol, grejpfrutowy olejek aromatyczny,
pomarańczowy olejek aromatyczny, nootkaton, butylowany hydroksyanizol (E 320), kwas
askorbowy (E 300), maltodekstryna, guma arabska (E 414)), sukraloza, tytanu dwutlenek (E
171), indygotyna (E 132).

Jak wygląda lek Silandyl i co zawiera opakowanie
Lek Silandyl to lamelka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej.

Syldenafil 25 mg lamelka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej.
Lamelka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej w postaci prostokątnego, elastycznego, jasnobłękitnego
paska (30 mm x 15 mm)

Syldenafil 50 mg lamelka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej.
Lamelka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej w postaci kwadratowego, elastycznego, jasnobłękitnego
paska (30 mm x 30 mm)

Syldenafil 75 mg lamelka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej.
Lamelka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej w postaci prostokątnego, elastycznego, jasnobłękitnego
paska (30 mm x 45 mm)

Syldenafil 100 mg lamelka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej.
Lamelka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej w postaci prostokątnego, elastycznego, jasnobłękitnego
paska (40 mm x 45 mm)

Lek dostarczany jest w opakowaniach zawierających 2, 4, 8 lub 12 lamelek ulegających rozpadowi w
jamie ustnej. Każda saszetka zawiera jedną lamelkę ulegająca rozpadowi w jamie ustnej.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
IBSA Farmaceutici Italia srl
Via Martiri di Cefalonia, 2
26900 Lodi
Włochy

Wytwórca
IBSA Farmaceutici Italia srlS.S. n. 11 Padana Superiore Km 160
20060 Cassina de’ Pecchi (Mi), Włochy

Altergon Italia S.r.l.,
Zona Industriale,
83040 – Morra de Sanctis (AV), Włochy

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 01.01.2019

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Silandyl, 25 mg, lamelka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej
Silandyl, 50 mg, lamelka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej
Silandyl, 75 mg, lamelka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej
Silandyl, 100 mg, lamelka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Silandyl, 25 mg
Jedna lamelka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 35,1 mg syldenafilu cytrynianu, co
odpowiada 25 mg syldenafilu.

Silandyl, 50 mg
Jedna lamelka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 70,2 mg syldenafilu cytrynianu, co
odpowiada 50 mg syldenafilu.

Silandyl, 75 mg
Jedna lamelka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 105,3 mg syldenafilu cytrynianu, co
odpowiada 75 mg syldenafilu.

Silandyl, 100 mg
Jedna lamelka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 140,4 mg syldenafilu cytrynianu, co
odpowiada 100 mg syldenafilu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Lamelka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej

Silandyl, 25 mg
Prostokątny, elastyczny, nieprzezroczysty, jasnobłękitny pasek (30 mm x 15 mm)

Silandyl, 50 mg
Kwadratowy, elastyczny, nieprzezroczysty, jasnobłękitny pasek (30 mm x 30 mm)

Silandyl, 75 mg
Prostokątny, elastyczny, nieprzezroczysty, jasnobłękitny pasek (30 mm x 45 mm)

Silandyl, 100 mg
Prostokątny, elastyczny, nieprzezroczysty, jasnobłękitny pasek (40 mm x 45 mm)

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Silandyl jest wskazany do stosowania u dorosłych mężczyzn z zaburzeniami
erekcji, czyli niezdolnością uzyskania lub utrzymania erekcji prącia wystarczającej do odbycia
satysfakcjonującego stosunku płciowego.

Skuteczne działanie produktu leczniczego Silandyl wymaga stymulacji seksualnej.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Stosowanie u dorosłych
Zalecaną dawką jest 50 mg syldenafilu przyjmowane w zależności od potrzeb około godzinę przed
planowaną aktywnością seksualną.

W zależności od skuteczności i tolerancji produktu leczniczego, dawkę można zwiększyć do 100 mg
lub zmniejszyć do 25 mg. Maksymalna zalecana dawka wynosi 100 mg. Maksymalna zalecana
częstość dawkowania to jeden raz na dobę. W razie przyjmowania produktu leczniczego Silandyl
podczas posiłku, początek jego działania może być opóźniony w porównaniu do przyjęcia na czczo
(patrz punkt 5.2).

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku
Nie ma konieczności dostosowywania dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku (≥ 65 lat).

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Zalecenia dotyczące dawkowania opisane w punkcie „Stosowanie u dorosłych” dotyczą także
pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 30-
80 ml/min).

U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), należy
rozważyć zastosowanie dawki 25 mg ze względu na zmniejszony klirens syldenafilu. W zależności od
skuteczności i tolerancji produktu leczniczego, dawkę można w razie potrzeby stopniowo zwiększyć
do 50 mg, maksymalnie do 100 mg.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby (np. z marskością wątroby), należy rozważyć
zastosowanie dawki 25 mg ze względu na zmniejszony klirens syldenafilu. W zależności od
skuteczności i tolerancji produktu leczniczego, dawkę można w razie potrzeby stopniowo zwiększyć
do 50 mg, 75 mg i maksymalnie do 100 mg.

Dzieci i młodzież
Produkt leczniczy Silandyl nie jest wskazany do stosowania u osób w wieku poniżej 18 lat.

Stosowanie u pacjentów przyjmujących inne produkty lecznicze
U pacjentów stosujących jednocześnie inhibitory CYP3A4, należy rozważyć podanie dawki
początkowej 25 mg (patrz punkt 4.5). Wyjątkiem jest rytonawir, którego nie zaleca się stosować
jednocześnie z syldenafilem (patrz punkt 4.4).

W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego u pacjentów przyjmujących
produkty lecznicze o działaniu α-adrenolitycznym, ich leczenie α-adrenolityczne powinno być
ustabilizowane przed rozpoczęciem leczenia syldenafilem. Dodatkowo należy rozważyć rozpoczęcie
leczenia od dawki 25 mg syldenafilu (patrz punkt 4.4 i 4.5).

Sposób podawania

Produkt leczniczy Silandyl w postaci lamelek rozpadających się w jamie ustnej przeznaczony jest do
podawania doustnego bez konieczności popijania wodą. W razie potrzeby produkt leczniczy Silandyl
może być też przyjmowany z wodą.

Lamelkę należy umieścić w jamie ustnej na języku i poczekać aż się rozpuści, a następnie połknąć.
Należy ją przyjąć niezwłocznie po wyjęciu z saszetki.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
Ze względu na znany wpływ syldenafilu na przemiany metaboliczne, w których biorą udział tlenek
azotu i cykliczny guanozynomonofosforan (cGMP) (patrz punkt 5.1), nasila on hipotensyjne działanie
azotanów. Przeciwwskazane jest zatem równoczesne stosowanie syldenafilu z produktami leczniczymi
uwalniającymi tlenek azotu (np. azotynem amylu) lub azotanami w jakiejkolwiek postaci.

Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie inhibitorów PDE5, w tym syldenafilu, z aktywatorami
cyklazy guanylowej, takimi jak riocyguat, gdyż może to doprowadzić do objawowego niedociśnienia
(patrz punkt 4.5).

Produktów leczniczych przeznaczonych do leczenia zaburzeń erekcji, w tym syldenafilu, nie należy
stosować u mężczyzn, u których aktywność seksualna nie jest wskazana (np. pacjenci z ciężkimi
schorzeniami układu krążenia, takimi jak niestabilna dławica piersiowa lub ciężka niewydolność
serca).

Produkt leczniczy Silandyl jest przeciwwskazany u pacjentów, którzy utracili wzrok w jednym oku w
wyniku niezwiązanej z zapaleniem tętnic przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego
(ang. non-arteritic anterior ischaemic optic neuropathy, NAION) niezależnie od tego, czy miało to
związek z wcześniejszą ekspozycją na inhibitor PDE5, czy też nie (patrz punkt 4.4).

Nie badano bezpieczeństwa stosowania syldenafilu u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby,
niedociśnieniem (ciśnienie tętnicze krwi < 90/50 mmHg), po niedawno przebytym udarze lub zawale
mięśnia sercowego oraz ze stwierdzonymi dziedzicznymi zmianami degeneracyjnymi siatkówki,
takimi jak zwyrodnienie barwnikowe siatkówki – retinitis pigmentosa (niewielka część tych pacjentów
ma genetycznie uwarunkowane nieprawidłowości fosfodiesterazy siatkówki). Stosowanie syldenafilu
u tych pacjentów jest przeciwwskazane.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Przed zastosowaniem leczenia farmakologicznego należy przeprowadzić badanie podmiotowe i
przedmiotowe pacjenta w celu rozpoznania zaburzenia erekcji i określenia jego potencjalnych
przyczyn.

Czynniki ryzyka zaburzeń układu krążenia
Ponieważ z aktywnością seksualną wiąże się ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności układu krążenia,
przed rozpoczęciem jakiegokolwiek leczenia zaburzeń erekcji zalecana jest ocena stanu układu
sercowo-naczyniowego pacjenta. Syldenafil ma właściwości rozszerzające naczynia, powodujące
niewielkie, przemijające zmniejszenie ciśnienia krwi (patrz punkt 5.1). Przed przepisaniem syldenafilu
lekarz powinien starannie ocenić, czy pacjent, z uwagi na pewne choroby zasadnicze, może być
podatny na niekorzystne działanie takiego rozszerzenia naczyń, szczególnie w czasie aktywności
seksualnej. Zwiększoną wrażliwość na produkty rozszerzające naczynia krwionośne wykazują
pacjenci z z utrudnieniem odpływu krwi z lewej komory serca (np. zwężeniem ujścia aorty czy
kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu) oraz z rzadkim zespołem atrofii
wielonarządowej, charakteryzującym się silnym zaburzeniem kontroli ciśnienia tętniczego krwi przez
autonomiczny układ nerwowy.

Produkt leczniczy Silandyl nasila hipotensyjne działanie azotanów (patrz punkt 4.3).

W okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki ciężkich zaburzeń
w obrębie układu krążenia, takich jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła
śmierć sercowa, niemiarowość komorowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, przemijający napad
niedokrwienny (TIA), nadciśnienie czy niedociśnienie, które były związane czasowo ze stosowaniem
syldenafilu.

Większość z tych pacjentów, lecz nie wszyscy, miała czynniki ryzyka wystąpienia chorób układu
krążenia. Wiele z tych działań niepożądanych wystąpiło w czasie stosunku seksualnego lub wkrótce
po jego zakończeniu. W kilku przypadkach działania te wystąpiły wkrótce po zastosowaniu produktu
leczniczego Silandyl zanim doszło do aktywności seksualnej. Nie jest możliwe jednoznaczne
określenie zależności pomiędzy powyższymi działaniami, a czynnikami, które mogły je wywołać.

Priapizm
Produkty lecznicze przeznaczone do leczenia zaburzeń erekcji, w tym syldenafil, należy stosować
ostrożnie u pacjentów z anatomicznymi deformacjami prącia (takimi jak zagięcie, zwłóknienie ciał
jamistych lub choroba Peyroniego) oraz ze schorzeniami predysponującymi do wystąpienia priapizmu
(np. niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, szpiczak mnogi lub białaczka).

W okresie po wprowadzeniu do obrotu produktu leczniczego zgłoszono przypadki przedłużającej się
erekcji i priapizmu. W przypadku erekcji utrzymujące się przez ponad 4 godziny, pacjent powinien
niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską. Jeżeli priapizm nie będzie natychmiast leczony, może
dojść do uszkodzenia tkanek prącia i trwałej impotencji.

Jednoczesne stosowanie z innymi inhibitorami PDE5 lub innymi metodami leczenia zaburzeń erekcji
Nie badano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności skojarzenia syldenafilu z innymi inhibitorami
PDE5, innymi produktami leczniczymi przeciwko nadciśnieniu płucnemu (PAH) zawierającymi
syldenafil (REVATIO) ani innymi metodami leczenia zaburzeń erekcji. W związku z tym nie zaleca
się stosowania takich połączeń.

Zaburzenia widzenia
Zgłaszano spontaniczne przypadki zaburzeń widzenia występujących w związku z przyjmowaniem
syldenafilu lub innych inhibitorów PDE5 (patrz punkt 4.8). Przypadki rzadkiego zaburzenia,
niezwiązanej z zapaleniem tętnic przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego,
występujące w związku z przyjmowaniem syldenafilu lub innych inhibitorów PDE5 (patrz punkt 4.8),
były zgłaszane spontanicznie, jak również w badaniach obserwacyjnych. Należy pouczyć pacjentów,
aby w przypadku wystąpienia nagłych zaburzeń widzenia przerwali przyjmowanie produktu
leczniczego Silandyl i niezwłocznie skonsultowali się z lekarzem (patrz punkt 4.3).

Jednoczesne stosowanie z rytonawirem
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania syldenafilu i rytonawiru (patrz punkt 4.5).

Jednoczesne stosowanie z produktami leczniczymi o działaniu alfa-adrenolitycznym
Należy zachować ostrożność przy podawaniu syldenafilu pacjentom przyjmującym produkty lecznicze
o działaniu alfa-adrenolitycznym, ponieważ ich jednoczesne stosowanie może prowadzić do
objawowego niedociśnienia u nielicznych, podatnych chorych (patrz punkt 4.5). Efekt ten najczęściej
występuje w ciągu 4 godzin od podania syldenafilu. W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia
niedociśnienia ortostatycznego, stan pacjenta przyjmującego produkty lecznicze alfa-adrenolityczne
powinien być hemodynamicznie stabilny przed rozpoczęciem leczenia syldenafilem. Należy rozważyć
rozpoczęcie leczenia od dawki 25 mg syldenafilu (patrz punkt 4.2). Ponadto lekarz powinien pouczyć
pacjenta, co należy uczynić w razie wystąpienia objawów niedociśnienia ortostatycznego.

Wpływ na krwawienie

Badania in vitro przeprowadzone na ludzkich płytkach krwi wykazały, że syldenafil nasila
przeciwagregacyjne działanie nitroprusydku sodu. Nie ma informacji dotyczących bezpieczeństwa
stosowania syldenafilu u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub czynną chorobą wrzodową. U
pacjentów takich syldenafil należy stosować jedynie po dokładnym rozważeniu możliwych korzyści i
zagrożeń.

Kobiety
Produkt leczniczy Silandyl nie jest wskazany do stosowania u kobiet.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wpływ innych produktów leczniczych na działanie syldenafilu

Badania in vitro
Syldenafil metabolizowany jest zasadniczo przez układ enzymatyczny cytochromu P450 (CYP),
głównie przez jego izoenzym 3A4 i w mniejszym stopniu przez 2C9. W związku z tym inhibitory tych
izoenzymów mogą zmniejszyć klirens syldenafilu, a ich induktory mogą go zwiększyć.

Badania in vivo
Analiza populacyjna danych farmakokinetycznych uzyskanych z badań klinicznych wykazała
zmniejszenie klirensu syldenafilu podczas jednoczesnego stosowania z inhibitorami izoenzymu
CYP3A4 (takimi jak ketokonazol, erytromycyna czy cymetydyna). Pomimo, że u pacjentów tych nie
zaobserwowano zwiększenia częstości występowania zdarzeń niepożądanych, w czasie jednoczesnego
stosowania syldenafilu z inhibitorami CYP3A4 należy rozważyć zastosowanie dawki początkowej
25 mg.

Jednoczesne zastosowanie rytonawiru, inhibitora proteazy HIV będącego bardzo silnym inhibitorem
P450, w stanie równowagi (500 mg 2 razy na dobę) z syldenafilem (w pojedynczej dawce 100 mg),
powodowało zwiększenie Cmaks syldenafilu o 300% (4-krotne zwiększenie) i wzrost AUC syldenafilu
w surowicy o 1000% (11-krotne zwiększenie). Po upływie 24 godzin stężenie syldenafilu w osoczu
wynosiło wciąż ok. 200 ng/ml w porównaniu ze stężeniem ok. 5 ng/ml występującym po podaniu
samego syldenafilu. Wyniki te są zgodne ze znaczącym wpływem rytonawiru na liczną grupę
substratów cytochromu P450. Syldenafil nie miał wpływu na parametry farmakokinetyczne
rytonawiru. Na podstawie powyższych danych farmakokinetycznych nie zaleca się jednoczesnego
stosowania syldenafilu i rytonawiru (patrz punkt 4.4), a maksymalna dawka syldenafilu w żadnym
razie nie może przekroczyć w tych warunkach 25 mg w ciągu 48 godzin.

Jednoczesne zastosowanie sakwinawiru (inhibitora proteazy HIV), będącego również inhibitorem
CYP3A4, w stanie równowagi (1200 mg 3 razy na dobę) z syldenafilem (dawka jednorazowa
100 mg), powodowało zwiększenie Cmaks syldenafilu o 140% i zwiększenie AUC syldenafilu o 210%.
Syldenafil nie miał wpływu na parametry farmakokinetyczne sakwinawiru (patrz punkt 4.2). Można
spodziewać się, że silniejsze inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol i itrakonazol, mogłyby
wywierać silniejszy wpływ.

Podanie jednorazowej dawki 100 mg syldenafilu jednocześnie z erytromycyną, umiarkowanie silnym
inhibitorem CYP3A4, w stanie równowagi (500 mg 2 razy na dobę przez 5 dni), powodowało
zwiększenie ogólnoustrojowej ekspozycji (AUC) na syldenafil o 182%. W badaniu obejmującym
zdrowych mężczyzn, ochotników, nie wykazano wpływu stosowania azytromycyny (500 mg na dobę
przez 3 dni) na AUC, Cmaks, Tmaks, stałą szybkości eliminacji i okres półtrwania syldenafilu oraz jego
głównych krążących metabolitów. Zastosowanie cymetydyny (będącej inhibitorem cytochromu P450 i
nieswoistym inhibitorem CYP3A4) w dawce 800 mg u zdrowych ochotników jednocześnie z
syldenafilem (50 mg) spowodowało zwiększenie stężenia syldenafilu w osoczu o 56%. Sok
grejpfrutowy, będący słabym inhibitorem CYP3A4 w ścianie jelit, może powodować niewielkie
zwiększenie stężenia syldenafilu w osoczu.

Jednorazowe dawki produktów leczniczych zobojętniających kwas żołądkowy (wodorotlenek
magnezu, wodorotlenek glinu) nie wpływały na dostępność biologiczną syldenafilu.

Nie przeprowadzono swoistych badań interakcji dla wszystkich produktów leczniczych, jednakże
analiza populacyjna danych farmakokinetycznych nie wykazała wpływu na farmakokinetykę
syldenafilu, produktów leczniczych z grupy inhibitorów CYP2C9 (takich jak tolbutamid, warfaryna,
fenytoina), inhibitorów CYP2D6 (takich jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny,
trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne), tiazydowych i pokrewnych moczopędnych produktów
leczniczych, diuretyków pętlowych i oszczędzających potas, inhibitorów konwertazy angiotensyny,
antagonistów kanału wapniowego, produktów leczniczych o działaniu beta-adrenolitycznym ani
indukujących enzymy układu CYP450 (takich jak ryfampicyna czy barbiturany). W badaniu
obejmującym zdrowych mężczyzn, ochotników, jednoczesne zastosowanie antagonisty receptorów
endoteliny, bozentanu (induktora CYP3A4 [umiarkowanego], CYP2C9 i przypuszczalnie także
CYP2C19) w stanie równowagi (125 mg dwa razy na dobę) z syldenafilem w stanie równowagi
(80 mg 3 razy na dobę), powodowało zmniejszenie AUC i Cmaks syldenafilu o, odpowiednio, 62,6% i
55,4%. W związku z tym oczekuje się, że jednoczesne podawanie silnych induktorów CYP3A4,
takich jak ryfampicyna spowoduje silniejsze zmniejszenie stężenia syldenafilu w osoczu.

Nikorandyl stanowi połączenie aktywatora kanału potasowego i azotanu. Ze względu na zawartość
azotanu może powodować poważne interakcje z syldenafilem.

Wpływ syldenafilu na inne produkty lecznicze

Badania in vitro
Syldenafil jest słabym inhibitorem następujących izoenzymów cytochromu P450: 1A2, 2C9, 2C19,
2D6, 2E1 i 3A4 (IC50 > 150 μM). Biorąc pod uwagę, że największe obserwowane stężenie syldenafilu
w surowicy (po zastosowaniu zalecanych dawek) wynosi około 1 μM, jest mało prawdopodobne by
produkt leczniczy Silandyl wpływał na klirens substratów tych izoenzymów.

Nie ma danych dotyczących interakcji syldenafilu z nieswoistymi inhibitorami fosfodiesterazy, takimi
jak teofilina lub dipirydamol.

Badania in vivo
W wyniku stwierdzonego wpływu syldenafilu na szlak metaboliczny tlenku azotu/cGMP (patrz
punkt 5.1) wykazano, że syldenafil nasila hipotensyjne działanie azotanów, w związku z czym
jednoczesne stosowanie syldenafilu i produktów leczniczych uwalniających tlenek azotu lub azotanów
w jakiejkolwiek postaci jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Riocyguat: Badania przedkliniczne wykazały addytywne ogólnoustrojowe działanie obniżające
ciśnienie krwi w razie podawania inhibitorów PDE5 w skojarzeniu z riocyguatem. W badaniach
klinicznych wykazano, że riocyguat nasila hipotensyjne działanie inhibitorów PDE5. Nie wykazano
korzystnego działania klinicznego takiego skojarzenia w badanej populacji. Przeciwwskazane jest
jednoczesne stosowanie riocyguatu z inhibitorami PDE5, w tym także syldenafilem (patrz punkt 4.3).

Jednoczesne podawanie syldenafilu pacjentom przyjmującym produkty lecznicze o działaniu alfaadrenolitycznym może prowadzić do objawowego niedociśnienia u nielicznych podatnych chorych.
Efekt ten najczęściej występuje w ciągu 4 godzin od podania syldenafilu (patrz punkt 4.2 i 4.4). W
trzech specyficznych badaniach dotyczących interakcji międzylekowych, alfa-adrenolityk
doksazosyna (4 mg i 8 mg) i syldenafil (25 mg, 50 mg i 100 mg) były jednocześnie podawane
pacjentom z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (ang. benign prostatic hyperplasia, BPH),
ustabilizowanych w wyniku leczenia doksazosyną.

W badanych populacjach średnie dodatkowe obniżenie wartości ciśnienia krwi w pozycji leżącej
wyniosło, odpowiednio, 7/7 mmHg, 9/5 mmHg i 8/4 mmHg, a średnie dodatkowe obniżenie wartości
ciśnienia krwi w pozycji stojącej wyniosło, odpowiednio, 6/6 mmHg, 11/4 mmHg i 4/5 mmHg. Przy

jednoczesnym podawaniu syldenafilu i doksazosyny pacjentom uprzednio ustabilizowanym w wyniku
leczenia doksazosyną w nielicznych przypadkach zgłaszano występowanie objawów niedociśnienia
ortostatycznego. Obejmowały one zawroty głowy oraz uczucie oszołomienia, ale nie dochodziło do
omdleń.

Nie wykazano istotnych interakcji podczas stosowania syldenafilu (50 mg) jednocześnie z
metabolizowanymi przez CYP2C9 tolbutamidem (250 mg) ani z warfaryną (40 mg).

Syldenafil (50 mg) nie nasilał wydłużenia czasu krwawienia spowodowanego przez kwas
acetylosalicylowy (150 mg).

Syldenafil (50 mg) nie nasilał hipotensyjnego działania alkoholu u zdrowych ochotników, u których
średnie największe stężenie alkoholu we krwi wynosiło 80 mg/dl.

Nie stwierdzono różnic w występowaniu działań niepożądanych u pacjentów przyjmujących syldenafil
(w porównaniu do stosujących placebo) jednocześnie z następującymi produktami leczniczymi
obniżającymi ciśnienie: moczopędnymi, beta-adrenolitycznymi, inhibitorami konwertazy
angiotensyny, antagonistami angiotensyny II, przeciwnadciśnieniowymi (działającymi rozszerzająco
na naczynia i ośrodkowo), o działaniu adrenolitycznym, antagonistami kanału wapniowego. W ramach
swoistego badania interakcji przy jednoczesnym podawaniu syldenafilu (100 mg) i amlodypiny
pacjentom z nadciśnieniem tętniczym stwierdzono dodatkowe zmniejszenie skurczowego ciśnienia
tętniczego krwi, mierzonego w pozycji leżącej, o 8 mmHg. Odpowiednio, dodatkowe zmniejszenie
ciśnienia rozkurczowego w pozycji leżącej wynosiło 7 mmHg. Wartości dodatkowego zmniejszenia
ciśnienia krwi były podobne do obserwowanych po podaniu zdrowym ochotnikom samego syldenafilu
(patrz punkt 5.1).

Syldenafil (100 mg) nie wpływał na farmakokinetykę stanu równowagi inhibitorów proteazy HIV:
sakwinawiru i rytonawiru, które są substratami CYP3A4.

U zdrowych ochotników płci męskiej syldenafil w stanie równowagi (80 mg 3 razy na dobę)
spowodował zwiększenie AUC i Cmaks bozentanu (125 mg 2 razy na dobę) o, odpowiednio, 49,8% i
42%.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Produkt leczniczy Silandyl nie jest wskazany do stosowania u kobiet.

Nie przeprowadzono właściwych i odpowiednio kontrolowanych badań obejmujących kobiety w ciąży
ani karmiące piersią.

W badaniach nad rozrodczością przeprowadzonych na szczurach i królikach po zastosowaniu
syldenafilu podanego doustnie nie stwierdzono działań niepożądanych w tym zakresie.

Po podaniu jednorazowej dawki 100 mg syldenafilu zdrowym ochotnikom nie stwierdzono zmian w
ruchliwości i morfologii plemników (patrz punkt 5.1).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań nad wpływem tego produktu leczniczego na zdolność prowadzenia
pojazdów i obsługiwania maszyn.

Ze względu na doniesienia z badań klinicznych nad syldenafilem o występowaniu zawrotów głowy i
zaburzeń widzenia, pacjenci powinni poznać swoją reakcję na produkt leczniczy Silandyl przed
prowadzeniem pojazdu czy obsługiwaniem maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Profil bezpieczeństwa syldenafilu oparty jest na obserwacji 9570 pacjentów biorących udział w
74 badaniach klinicznych prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby z kontrolą placebo. Działania
niepożądane najczęściej zgłaszane przez pacjentów przyjmujących syldenafil w badaniach klinicznych
obejmowały ból głowy, nagłe zaczerwienienie, niestrawność, przekrwienie błony śluzowej nosa
(zatkany nos), zawroty głowy, uderzenia gorąca, nudności, zaburzenia widzenia, cyjanopsję i nieostre
widzenie. Dane dotyczące działań niepożądanych gromadzone w ramach monitorowania
bezpieczeństwa farmakoterapii po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu dotyczą okresu
ponad 10 lat. Ponieważ nie wszystkie działania niepożądane są zgłaszane podmiotowi
odpowiedzialnemu i wprowadzane do bazy danych dotyczących bezpieczeństwa, nie jest możliwe
rzetelne ustalenie częstości występowania tychże działań.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W poniższej tabeli wymieniono wszystkie istotne z medycznego punktu widzenia działania
niepożądane, których częstość występowania w badaniach klinicznych przewyższała częstość
występowania analogicznych zdarzeń u pacjentów przyjmujących placebo. Działania te pogrupowano
wg klasyfikacji układów i narządów oraz konwencji dotyczącej częstości ich występowania
następująco: (bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i
rzadko (≥1/10 000 do <1/1000).

W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Tabela 1: Działania niepożądane istotne z medycznego punktu widzenia, których częstość
występowania w kontrolowanych badaniach klinicznych przewyższała częstość występowania
analogicznych zdarzeń u pacjentów przyjmujących placebo oraz działania niepożądane istotne z
medycznego punktu widzenia zgłoszone po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu.

Klasyfikacja układów i narządów Działania niepożądane

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często Nieżyt nosa

Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często Nadwrażliwość

Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często Ból głowy
Często Zawroty głowy
Niezbyt często Senność, niedoczulica
Rzadko Udar naczyniowy mózgu
Przemijający napad niedokrwienny, drgawki*,
drgawki nawracające*, omdlenie

Zaburzenia oka
Często Zaburzenia widzenia, zaburzenie widzenia
barwnego**, niewyraźne widzenie
Niezbyt często Zapalenie spojówek, jaskrawe widzenie,
przekrwienie oka, światłowstręt, fotopsja, ból oczu,
zaburzenia produkcji łez***,
Rzadko niezwiązana z zapaleniem tętnic przednia
niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego
(NAION)*, zamknięcie naczyń siatkówki*, krwotok

siatkówkowy, retinopatia miażdżycowa, zaburzenia
siatkówki, jaskra, ubytki pola widzenia, widzenie
podwójne, zmniejszona ostrość widzenia,
krótkowzroczność, niedomoga widzenia, zmętnienie
ciała szklistego, zaburzenia tęczówki, rozszerzenie
źrenicy, widzenie obwódek wokół źródeł światła (ang.
Halo vision), obrzęk oka, obrzmienie oka, zaburzenia
oka, przekrwienie spojówek, podrażnienie oka,
nieprawidłowe odczucia we wnętrzu oka, obrzęk
powieki, przebarwienie twardówki

Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, szum w
uszach
Rzadko Utrata słuchu

Zaburzenia serca
Niezbyt często Tachykardia, kołatanie serca
Rzadko Nagła śmierć sercowa*, zawał mięśnia sercowego,
arytmia komorowa*, migotanie przedsionków,
niestabilna dławica

Zaburzenia naczyniowe
Często Nagłe zaczerwienienie, uderzenia gorąca
Niezbyt często Nadciśnienie, niedociśnienie

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często Uczucie zatkanego nosa (przekrwienie błony śluzowej
nosa
Niezbyt często Krwawienie z nosa, zatkanie zatok (przekrwienie
błony śluzowej zatok)
Rzadko Uczucie ucisku w gardle, obrzęk nosa, suchość
nosa

Zaburzenia żołądka i jelit
Często Nudności, niestrawność
Niezbyt często Choroba refluksowa przełyku, ból w górnej części
jamy brzusznej (ból nadbrzusza),
wymioty, suchość w ustach
Rzadko Niedoczulica jamy ustnej

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często Wysypka
Rzadko Zespół Stevensa-Johnsona (SJS)*, martwica
toksyczno-rozpływna naskórka (TEN)*

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często Ból mięśni, ból w obrębie kończyny

Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często Krwiomocz

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Rzadko Obecność krwi w nasieniu, krwawienie z prącia,
priapizm*, nasilona erekcja

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często Ból w klatce piersiowej, zmęczenie, uczucie gorąca
Rzadko Drażliwość

Badania diagnostyczne
Niezbyt często Wzrost częstości akcji serca

*Zgłaszane tylko po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu.
**Zaburzenia widzenia barwnego: widzenie na zielono, chromatopsja, widzenie na niebiesko,
widzenie na czerwono, widzenie na żółto
***Zaburzenia produkcji łez: suchość oka, zaburzenia łzawienia i nasilone łzawienie

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem:

Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181 C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
fax: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

W badaniach przeprowadzonych na zdrowych ochotnikach, u których stosowano jednorazowe dawki
produktu leczniczego dochodzące do 800 mg, działania niepożądane były podobne do działań
obserwowanych po podaniu mniejszych dawek, występowały one jednak z większą częstością i były
bardziej nasilone. Zastosowanie dawki 200 mg nie powodowało większej skuteczności, natomiast
częstość występowania działań niepożądanych [bóle głowy, nagłe zaczerwienienie, zawroty głowy,
dolegliwości dyspeptyczne, uczucie zatkanego nosa (przekrwienie błony śluzowej nosa), zmiany
widzenia] była zwiększona.

W przypadkach przedawkowania należy stosować standardowe leczenie podtrzymujące w zależności
od występujących objawów. Syldenafil silnie wiąże się z białkami osocza i nie jest wydalany z
moczem, zatem przypuszcza się, że zastosowanie dializy nie spowoduje zwiększenia klirensu
produktu leczniczego.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki urologiczne, leki stosowane w leczeniu zaburzeń erekcji,
kod ATC: G04BE03

Mechanizm działania

Syldenafil jest produktem leczniczym do podawania doustnego przeznaczonym do leczenia zaburzeń
erekcji. W naturalnych warunkach, tzn. przy pobudzeniu seksualnym, przywraca on zaburzony
mechanizm erekcji poprzez zwiększenie dopływu krwi do prącia.

Fizjologiczny mechanizm odpowiedzialny za erekcję prącia obejmuje uwalnianie tlenku azotu (NO) w
ciałach jamistych w czasie pobudzenia seksualnego. Tlenek azotu następnie aktywuje enzym cyklazę
guanylową, co zwiększa poziom cyklicznego guanozynomonofosforanu (cGMP), co z kolei powoduje
rozkurcz mięśni gładkich w ciałach jamistych i umożliwia napływ krwi do prącia.

Syldenafil jest silnym, selektywnym inhibitorem swoistej dla cGMP fosfodiesterazy typu 5 (PDE5) w
ciałach jamistych, gdzie PDE5 jest odpowiedzialna za rozkład cGMP. Syldenafil wywołuje erekcję
poprzez swoje działanie obwodowe. Syldenafil nie wykazuje bezpośredniego działania zwiotczającego
na izolowane ludzkie ciała jamiste, natomiast znacznie nasila rozkurczający wpływ tlenku azotu na tę
tkankę. W czasie pobudzenia seksualnego, gdy dochodzi do aktywacji szlaku metabolicznego
NO/cGMP, zahamowanie aktywności PDE5 przez syldenafil powoduje wzrost stężenia cGMP w
ciałach jamistych. Pobudzenie seksualne jest zatem niezbędne, aby syldenafil mógł wywierać
zamierzone korzystne działanie farmakologiczne.

Działanie farmakodynamiczne
Badania in vitro wykazały, że syldenafil działa selektywnie na izoenzym PDE5, który bierze udział w
mechanizmie erekcji. Wpływa na PDE5 silniej niż na inne znane fosfodiesterazy. Działa 10-krotnie
bardziej selektywnie, niż na PDE6, izoenzym biorący udział w przekazywaniu bodźców świetlnych w
siatkówce oka. Przy maksymalnych zalecanych dawkach występuje 80-krotnie większa selektywność
wobec PDE1, i 700-krotnie większa wobec PDE2, 3, 4, 7, 8, 9, 10 i 11. W szczególności syldenafil ma
ponad 4000-krotnie większą selektywność wobec PDE5 w porównaniu do PDE3, izoenzymu
fosfodiesterazy swoistej wobec cAMP biorącej udział w kontrolowaniu kurczliwości mięśnia
sercowego.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
W celu oceny przedziału czasowego po podaniu dawki, w jakim syldenafil wywołuje erekcję w
odpowiedzi na pobudzenie seksualne, przeprowadzono dwa badania kliniczne. W badaniu metodą
pletyzmografii prącia (RigiScan) u pacjentów otrzymujących syldenafil na czczo stwierdzono, że
średni czas osiągnięcia erekcji o sztywności 60% (wystarczającej do odbycia stosunku płciowego)
wynosił 25 minut (zakres od 12 do 37 minut). W innym badaniu przeprowadzonym metodą RigiScan
wykazano, że syldenafil po 4-5 godzinach po podaniu nadal mógł wywoływać erekcję w odpowiedzi
na pobudzenie seksualne.

Syldenafil powoduje niewielkie i przejściowe zmniejszenie ciśnienia krwi, w większości przypadków
bez efektów klinicznych. Średnie maksymalne zmniejszenie skurczowego ciśnienia krwi w pozycji
leżącej po doustnej dawce 100 mg wynosiło 8,4 mmHg. Odpowiadająca temu zmiana ciśnienia
rozkurczowego w pozycji leżącej wynosiła 5,5 mmHg. Zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi
odpowiada rozszerzającemu naczynia krwionośne działaniu syldenafilu, prawdopodobnie
wynikającym ze wzrostu stężenia cGMP w mięśniach gładkich naczyń.

Jednorazowe dawki syldenafilu do 100 mg nie powodowały klinicznie istotnych zmian w zapisie EKG
u zdrowych ochotników.

W badaniu wpływu na hemodynamikę pojedynczej doustnej dawki syldenafilu 100 mg podanej
14 pacjentom z ciężką chorobą niedokrwienną serca (CAD) (>70% zwężenia co najmniej jednej
tętnicy wieńcowej) średnie wartości ciśnienia skurczowego i rozkurczowego w spoczynku obniżały się
odpowiednio o 7% i 6% w porównaniu do wartości wyjściowych. Średnie ciśnienie skurczowe w
tętnicy płucnej zostało zmniejszone o 9%. Syldenafil nie wpływał na pojemność minutową serca i nie
pogarszał przepływu krwi przez zwężone tętnice wieńcowe.

W badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z kontrolą placebo, obejmującym test
wysiłkowy, oceniano 144 pacjentów z zaburzeniami erekcji i przewlekłą stabilną dławicą piersiową,
którzy regularnie stosowali produkty lecznicze o działaniu przeciwdławicowym (z wyjątkiem
azotanów). Wyniki badania wykazały brak klinicznie znamiennych różnic pomiędzy syldenafilem, a
placebo w odniesieniu do czasu do wystąpienia objawów dławicy.

U niektórych mężczyzn godzinę po zastosowaniu dawki 100 mg, za pomocą testu rozróżniania barw
Farnswortha-Munsella 100, stwierdzono niewielkie, przejściowe utrudnienie rozróżniania kolorów
(niebieskiego i zielonego). Działania tego nie obserwowano już po upływie 2 godzin od przyjęcia
produktu leczniczego. Sugeruje się, że mechanizmem odpowiedzialnym za zaburzenia rozróżniania
kolorów jest zahamowanie aktywności izoenzymu PDE6, biorącego udział w kaskadzie przewodzenia
bodźca świetlnego w siatkówce. Syldenafil nie wpływa na ostrość ani na kontrastowość widzenia. W
niewielkim badaniu klinicznym (n=9) z kontrolą placebo obejmującym pacjentów z udokumentowaną
wczesną postacią związanego z wiekiem zwyrodnienia plamki żółtej (AMD), syldenafil w pojedynczej
dawce 100 mg nie wpływał istotnie na przeprowadzone testy widzenia (ostrość widzenia, siatka
Amslera, test rozróżniania kolorów symulujący światła uliczne, perymetr Humphreya oraz wrażliwość
na światło).

Po podaniu jednorazowej dawki 100 mg syldenafilu zdrowym ochotnikom nie stwierdzono zmian w
ruchliwości i morfologii plemników (patrz punkt 4.6).

Dalsze informacje z badań klinicznych
W badaniach klinicznych syldenafil stosowano u ponad 8000 pacjentów w wieku od 19 do 87 lat.
Badania objęły następujące grupy pacjentów: pacjenci w podeszłym wieku (19,9%), pacjenci z
nadciśnieniem tętniczym (30,9%), cukrzycą (20,3%), chorobą niedokrwienną serca (5,8%),
hiperlipidemią (19,8%), uszkodzeniem rdzenia kręgowego (0,6%), depresją (5,2%), po przebytej
przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (3,7%), po radykalnej prostatektomii (3,3%). Z badań
były wykluczone lub nie były wystarczająco reprezentowane następujące grupy pacjentów: pacjenci
po zabiegach chirurgicznych w obrębie miednicy, po radioterapii, z ciężką niewydolnością nerek lub
wątroby oraz pacjenci z niektórymi chorobami układu sercowo-naczyniowego (patrz punkt 4.3).

W badaniach ze stałą dawką produktu leczniczego, poprawę erekcji w związku z leczeniem zgłosiło
62% pacjentów (dla dawki 25 mg), 74% (dla dawki 50 mg) oraz 82% (dla dawki 100 mg) w
porównaniu do 25% pacjentów przyjmujących placebo. W kontrolowanych badaniach klinicznych
stwierdzono, że częstość przerwania leczenia z powodu syldenafilu była mała i zbliżona do
obserwowanej w grupie placebo.

Biorąc pod uwagę wyniki wszystkich badań klinicznych, odsetek pacjentów zgłaszających poprawę po
zastosowaniu syldenafilu był następujący w poszczególnych grupach: pacjenci z zaburzeniami erekcji
o podłożu psychogennym (84%), pacjenci z zaburzeniami erekcji o przyczynie mieszanej (77%),
pacjenci z zaburzeniami erekcji o podłożu organicznym (68%), pacjenci w podeszłym wieku (67%),
pacjenci z cukrzycą (59%), pacjenci z chorobą niedokrwienną serca (69%), pacjenci z nadciśnieniem
tętniczym (68%), pacjenci po przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP) (61%), pacjenci
po radykalnej prostatektomii (43%), pacjenci z uszkodzeniem rdzenia kręgowego (83%), pacjenci z
depresją (75%). W badaniach długookresowych bezpieczeństwo i skuteczność syldenafilu
utrzymywały się na niezmienionym poziomie.

Dzieci i młodzież
Europejska Agencja Leków uchyla obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego
Silandyl we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu zaburzeń erekcji.
Stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Syldenafil jest szybko wchłaniany. Po podaniu doustnym na czczo maksymalne stężenie w osoczu
obserwowane jest po 30-120 minutach (mediana 60 minut). Średnia całkowita biodostępność po
podaniu doustnym wynosi 41% (zakres wartości 25-63%). W zakresie zalecanych dawek (25-100 mg)
po podaniu doustnym wartości AUC i Cmaks syldenafilu zwiększają się proporcjonalnie do dawki.

Stosowanie syldenafilu podczas posiłku zmniejsza szybkość jego wchłaniania, przy czym średnie
opóźnienie Tmaks syldenafilu wynosi 60 minut, a średnie zmniejszenie Cmaks - 29%.

Dystrybucja
Średnia objętość dystrybucji syldenafilu w stanie równowagi (Vd) wynosi 105 l, co wskazuje na
dystrybucję produktu leczniczego do tkanek. Po doustnym podaniu pojedynczej dawki 100 mg średnie
maksymalne stężenie syldenafilu w osoczu wynosi około 440 ng/ml (CV 40%). Ponieważ syldenafil i
jego główny krążący N-demetylo metabolit wiążą się z białkami osocza w 96%, średnie maksymalne
stężenie wolnej postaci syldenafilu w osoczu wynosi 18 ng/ml (38 nM). Stopień wiązania z białkami
nie zależy od całkowitego stężenia produktu leczniczego.

W ejakulacie zdrowych ochotników, którym podano jednorazowo 100 mg syldenafilu, po 90 minutach
znajdowało się mniej niż 0,0002% podanej dawki (średnio 188 ng).

Metabolizm
Syldenafil jest metabolizowany przede wszystkim przez izoenzymy mikrosomalne wątroby: głównie
CYP3A4 i w mniejszym stopniu przez CYP2C9. Główny krążący metabolit syldenafilu powstaje w
wyniku jego N-demetylacji.

Metabolit ten ma podobny do syldenafilu profil selektywności w stosunku do fosfodiesteraz, a siła
jego działania wobec PDE5 w warunkach in vitro wynosi około 50% siły działania macierzystego
produktu leczniczego. Jego stężenie w osoczu odpowiada około 40% stężenia syldenafilu. N-demetylo
metabolit syldenafilu podlega dalszym przemianom; jego końcowy okres półtrwania wynosi około
4 godziny.

Eliminacja
Całkowity klirens syldenafilu wynosi 41 l/godz., co daje okres półtrwania w fazie końcowej
wynoszący około 3-5 godz. Syldenafil, zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym, wydalany jest
w postaci metabolitów, głównie z kałem (około 80% dawki doustnej) oraz w mniejszym stopniu z
moczem (około 13% podanej dawki doustnej).

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku
U zdrowych ochotników w podeszłym wieku (≥ 65 lat) stwierdzono zmniejszony klirens syldenafilu,
co powodowało, że stężenie produktu leczniczego i jego aktywnego N-demetylo metabolitu w osoczu
było w przybliżeniu o 90% większe od obserwowanego u ochotników w młodszym wieku (18 -
45 lat). Z uwagi na zmieniający się z wiekiem stopień wiązania z białkami osocza, odpowiadające
zwiększenie stężenia wolnego syldenafilu w osoczu wynosiło około 40%.

Zaburzenia czynności nerek
U ochotników z zaburzeniem czynności nerek o nasileniu od niewielkiego do umiarkowanego (klirens
kreatyniny 30-80 ml/min) farmakokinetyka syldenafilu po zastosowaniu jednorazowej dawki doustnej
50 mg nie zmieniła się. W porównaniu do wartości u ochotników w tym samym wieku, bez
współistniejącego zaburzenia czynności nerek, średnie wartości AUC i Cmaks N-demetylo metabolitu
zwiększały się o, odpowiednio, 126% i 73%. Jednakże z uwagi na dużą zmienność osobniczą, różnice
te nie okazały się statystycznie znamienne. U ochotników z ciężkim zaburzeniem czynności nerek
(klirens kreatyniny < 30 ml/min) klirens syldenafilu był zmniejszony, co powodowało zwiększenie
średnich wartości AUC i Cmaks syldenafilu o, odpowiednio, 100% i 88% w porównaniu do ochotników

w tym samym wieku bez zaburzenia czynności nerek. Ponadto znacząco zwiększone były wartości
AUC (o 200%) i Cmaks (o 79%) N-demetylo metabolitu.

Zaburzenia czynności wątroby
U ochotników z marskością wątroby o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego (A i B wg. ChildaPugh'a), klirens syldenafilu był zmniejszony, co powodowało wzrost wartości AUC (o 84%) i Cmaks (o
47%) w porównaniu do ochotników w tym samym wieku bez zaburzenia czynności wątroby. Nie
badano farmakokinetyki syldenafilu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących
bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości
oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie ujawniają żadnego szczególnego
zagrożenie dla człowieka.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Maltodekstryna, glicerol, polisorbat 20, glikolu propylenowego monokaprylan, poliwinylu octan
dyspersja 30%, dodatek smakowy cytrynowo-grejpfrutowy (cytrynowy olejek aromatyczny, cytral,
linalol, grejpfrutowy olejek aromatyczny, pomarańczowy olejek aromatyczny, nootkaton, butylowany
hydroksyanizol (E 320), kwas askorbowy (E 300), maltodekstryna, guma arabska (E 414)), sukraloza,
tytanu dwutlenek (E 171), indygotyna (E 132).

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących temperatury przechowywania produktu
leczniczego.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Każda lamelka rozpadająca się w jamie ustnej zapakowana jest w saszetkę z laminatu PET/folii
ekstrudowanej.

Opakowania zawierające 2, 4, 8 lub 12 lamelek rozpadających się w jamie ustnej.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

IBSA Farmaceutici Italia srl
Via Martiri di Cefalonia, 2
26900 Lodi
Włochy

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

23393; 23394; 23395; 23396

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

##### 02.09.2016 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

25.10.2018

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.