# Urimper

> Tolterodyna · 4 mg · Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Urimper
- **Nazwa powszechna:** Tolterodini tartras
- **Substancja czynna:** [Tolterodyna](https://apteka.online/odpowiedniki/tolterodini-tartras)
- **Moc:** 4 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** G04BD07
- **Liczba opakowań:** 4
- **Numer pozwolenia:** 20527
- **Podmiot odpowiedzialny:** Holsten Pharma GmbH
- **Producent:** Pharmathen International S.A.
Pharmathen S.A., Grecja
Grecja
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-urologiczne/urimper-kaps-pu-tw-4-mg-holsten
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-urologiczne/urimper-kaps-pu-tw-4-mg-holsten.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/28618/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/28618/characteristic

## Dostępne opakowania (4)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 30 kaps. | 5909991008666 | Rp | 24,69 zł (dopłata od 12,19 zł) | Trudno dostępny (2/5) | — |
| 60 kaps. | 5909991008680 | Rp | 47,11 zł (dopłata od 22,11 zł) | Trudno dostępny (2/5) | — |
| 28 kaps. | 5909991008659 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 56 kaps. | 5909991008673 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Leki refundowane

### 30 kaps. — EAN 5909991008666 · cena jedn. 0,82 zł / kaps.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Zespół pęcherza nadreaktywnego potwierdzony badaniem urodynamicznym | 30% | 24,69 zł | 12,19 zł | 12,50 zł | 17,86 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

### 60 kaps. — EAN 5909991008680 · cena jedn. 0,79 zł / kaps.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Zespół pęcherza nadreaktywnego potwierdzony badaniem urodynamicznym | 30% | 47,11 zł | 22,11 zł | 25,00 zł | 35,71 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Urimper i w jakim celu się go stosuje?
Substancją czynną w leku Urimper jest tolterodyna. Tolterodyna należy do grupy leków nazywanych
lekami przeciwmuskarynowymi.

Lek Urimper stosuje się w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza moczowego. Zespół pęcherza
nadreaktywnego może objawiać się w następujący sposób:
• pacjent nie może kontrolować oddawania moczu
• pacjent odczuwa nagłą potrzebę skorzystania z toalety i (lub) korzysta z toalety często.

### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Urimper

Kiedy nie przyjmować leku Urimper
˗ jeśli pacjent ma uczulenie na tolterodynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
˗ jeśli pacjent nie może oddać moczu (zatrzymanie moczu).
˗ jeśli u pacjenta występuje niekontrolowana jaskra z wąskim kątem przesączania (wysokie
ciśnienie wewnątrz oka z utratą widzenia, które nie jest odpowiednio leczone).
˗ jeśli u pacjenta stwierdzono miastenię (nadmierna męczliwość mięśni).
˗ jeśli u pacjenta stwierdzono wrzodziejące zapalenie jelita grubego (owrzodzenie i zapalenie jelita
grubego).
˗ jeśli u pacjenta stwierdzono toksyczne rozszerzenie okrężnicy (ostre rozszerzenie jelita
grubego).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Urimper należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
˗ jeśli u pacjenta występują trudności w oddawaniu moczu i (lub) oddawanie słabego strumienia
moczu.
˗ jeśli u pacjenta stwierdzono chorobę układu pokarmowego, która powoduje zaburzenia

przemieszczania i (lub) trawienia pokarmu.
˗ jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek (niewydolność nerek).
˗ jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby.
˗ jeśli u pacjenta stwierdzono choroby neurologiczne, które wpływają na ciśnienie krwi,
czynność jelit i czynności seksualne (każda neuropatia autonomicznego układu nerwowego).
˗ jeśli u pacjenta występuje przepuklina rozworu przełykowego (przepuklina narządu w obrębie
jamy brzusznej).
˗ jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiło spowolnienie ruchów robaczkowych jelit lub ciężkie
zaparcie (zmniejszona ruchliwość żołądka i jelit).
˗ jeśli u pacjenta stwierdzono zaburzenia czynności serca, takie jak:
˗ nieprawidłowy zapis EKG
˗ spowolnienie akcji serca (bradykardia)
˗ uprzednio istniejące choroby serca, takie jak: kardiomiopatia (osłabienie mięśnia
sercowego), niedokrwienie mięśnia sercowego (zmniejszony dopływ krwi do serca),
arytmia (nieregularna akcja serca) i niewydolność serca.
˗ jeśli u pacjenta występuje zmniejszone stężenie potasu (hipokaliemia), wapnia (hipokalcemia)
lub magnezu (hipomagnezemia) we krwi.

Lek Urimper a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Tolterodyna, substancja czynna leku Urimper, może wchodzić w interakcje z innymi lekami.

Nie zaleca się stosowania leku Urimper w skojarzeniu z:
˗ niektórymi antybiotykami (zawierającymi np. erytromycynę, klarytromycynę)
˗ lekami stosowanymi w leczeniu zakażeń grzybiczych (zawierającymi np. ketokonazol,
itrakonazol)
˗ lekami stosowanymi w leczeniu zakażenia HIV.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku Urimper w skojarzeniu z:
˗ lekami wpływającymi na przemieszczanie się pokarmu (zawierającymi np. metoklopramid
i cyzapryd)
˗ lekami stosowanymi w leczeniu nieregularnego rytmu serca (zawierającymi np. amiodaron,
sotalol, chinidynę, prokainamid)
˗ innymi lekami z podobnym mechanizmem działania do leku Urimper (właściwości
przeciwmuskarynowe) lub lekami o działaniu antagonistycznym do tolterodyny (właściwości
cholinergiczne). Zmniejszenie perystaltyki przewodu pokarmowego spowodowane przez leki
przeciwmuskarynowe może wpływać na wchłanianie innych leków. W przypadku wątpliwości
należy skontaktować się z lekarzem.

Urimper z jedzeniem i piciem
Lek Urimper może być przyjmowany przed, po lub w trakcie posiłku.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjenta jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Nie należy stosować leku Urimper w okresie ciąży..

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy tolterodyna, substancja czynna leku Urimper, jest wydzielana do mleka ludzkiego.
Nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania leku Urimper.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas stosowania leku Urimper pacjent może odczuwać zawroty głowy, zmęczenie lub zaburzenia

widzenia. Jeśli pacjent doświadczy któregokolwiek z wymienionych działań, nie powinien prowadzić
pojazdu ani obsługiwać maszyn.

Lek Urimper zawiera laktozę i sód
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku Urimper.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

### 3. Jak przyjmować lek Urimper?
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dawkowanie
Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde przeznaczone są do podania doustnego i powinny być
połykane w całości.
Kapsułek nie należy żuć.

Dorośli
Zalecana dawka leku to jedna kapsułka 4 mg o przedłużonym uwalnianiu, twarda stosowana jeden raz
na dobę.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, lekarz może zmniejszyć dawkę do 2 mg
leku Urimper na dobę.

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Urimper u dzieci.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Urimper
Jeśli pacjent lub ktokolwiek inny zastosuje zbyt dużą liczbę kapsułek o przedłużonym uwalnianiu,
należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Objawy w przypadku przedawkowania obejmują
halucynacje, pobudzenie, szybsze niż zwykle bicie serca, rozszerzenie źrenic, niemożność oddania
moczu lub trudności z oddychaniem.

Pominięcie zastosowania dawki leku Urimper
Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę leku o zwykłej porze, należy ją przyjąć jak najszybciej, chyba że
zbliża się czas zażycia kolejnej dawki. W takim przypadku nie należy przyjmować pominiętej dawki
leku, lecz kontynuować leczenie według zaleceń.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku
Lekarz poinformuje pacjenta, jak długo powinno trwać leczenie z zastosowaniem leku Urimper. Nie
należy przerywać leczenia wcześniej z powodu braku natychmiastowego efektu. Pęcherz moczowy
potrzebuje czasu na adaptację. Należy przyjąć wszystkie kapsułki o przedłużonym uwalnianiu,
przepisane przez lekarza. W przypadku braku widocznych efektów po zakończeniu ich stosowania,
należy skontaktować się z lekarzem.

Skuteczność leczenia należy ocenić po 2–3 miesiącach. Należy skonsultować się z lekarzem
w przypadku rozważanego przerwania leczenia.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub szpitalnym oddziałem ratunkowym w przypadku
wystąpienia następujących objawów obrzęku naczynioruchowego:
˗ obrzęk twarzy, języka lub gardła
˗ trudności w przełykaniu
˗ pokrzywka i utrudnione oddychanie.

Należy także szukać pomocy medycznej w przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości (np. świąd,
wysypka, pokrzywka, utrudnione oddychanie). Objawy te występują niezbyt często (u mniej niż 1 na
100 pacjentów).

Należy skontaktować się z lekarzem lub szpitalnym oddziałem ratunkowym w przypadku wystąpienia
któregokolwiek z następujących objawów:
˗ ból w klatce piersiowej, utrudnione oddychanie lub szybkie męczenie się (nawet podczas
odpoczynku), utrudnione oddychanie w porze nocnej, obrzęki nóg.
Powyższe objawy mogą świadczyć o niewydolności serca. Jest to działanie niepożądane występujące
niezbyt często (u mniej niż 1 na 100 pacjentów).

Następujące działania niepożądane obserwowano podczas stosowania leku Urimper i sklasyfikowano
zgodnie z poniższą częstością występowania:

Bardzo często występujące działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
• Suchość w jamie ustnej.

Często występujące działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów ):
• Zapalenie zatok
• Zawroty głowy, senność, ból głowy
• Suchość oczu, zaburzenia widzenia
• Zaburzenia trawienia (dyspersja), zaparcie, bóle brzucha, gromadzenie się nadmiernych ilości
gazów w żołądku lub jelitach,
• Bolesne lub trudne oddawanie moczu
• Biegunka
• Gromadzenie się płynów w organizmie powodujące obrzęk (np. wokół kostek)
• Zmęczenie

Niezbyt często występujące działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100
pacjentów):
• Reakcje alergiczne
• Niewydolność serca
• Nerwowość
• Nieregularna akcja serca, palpitacje
• Ból w klatce piersiowej
• Niemożność opróżnienia pęcherza moczowego
• Uczucie mrowienia w palcach rąk i nóg
• Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
• Zaburzenia pamięci

Dodatkowo odnotowano następujące działania niepożądane: ciężkie reakcje alergiczne, splątanie,
omamy, przyspieszone tętno, zaczerwienienie skóry, zgagę, wymioty, obrzęk naczynioruchowy,
suchość skóry i dezorientację. Ponadto donoszono również o przypadkach nasilenia objawów
otępienia u pacjentów leczonych z powodu otępienia.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona
internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu
działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa
stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Urimper?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Urimper
- Substancją czynną leku Urimper, 2 mg jest winian tolterodyny w ilości 2 mg, co odpowiada
1,37 mg tolterodyny.
Substancją czynną leku Urimper, 4 mg jest winian tolterodyny w ilości 4 mg, co odpowiada
2,74 mg tolterodyny.
˗ Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, poliwinylowy octan,
powidon, sodu laurylosiarczan, krzemionka koloidalna bezwodna,
hydroksypropylometyloceluloza, sodu dokuzynian, magnezu stearynian.
Skład kapsułki: indygokarmin (E132), żółcień chinolinowa (tylko dla 2 mg) (E104), tytanu
dwutlenek (E171), żelatyna.
Otoczka tabletki wewnętrznej zawartej w kapsułce: etyloceluloza, trietylu cytrynian, kwasu
metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1) dyspersja 30%, glikol propylenowy.

Jak wygląda lek Urimper i co zawiera opakowanie
Lek Urimper kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, przeznaczone do dawkowania raz na dobę.

Urimper, 2 mg, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, twarda jest nieprzezroczysto zielonanieprzezroczysto zielona.
Urimper, 4 mg, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, twarda jest nieprzezroczysto jasnoniebieskanieprzezroczysto jasnoniebieska.

Urimper, 2 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, są dostępne w następujących
opakowaniach:
Opakowania blistrowe zawierające: 14, 28, 30, 56, 60, 84, 98, 100 kapsułek o przedłużonym
uwalnianiu, twardych.

Urimper, 4 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, są dostępne w następujących
opakowaniach:
Opakowania blistrowe zawierające: 7, 14, 28, 30, 49, 56, 60, 84, 98, 100 kapsułek o przedłużonym
uwalnianiu, twardych.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Holsten Pharma GmbH
Hahnstraße 31-35
60528 Frankfurt nad Menem
Niemcy
E-mail: info@holstenpharma.de

Wytwórca
Pharmathen S.A.
6, Dervenakion Str.
153 51 Pallini Attiki
Grecja

Pharmathen International S.A.
Sapes Industrial Park
Block 5, 69300 Rodopi
Grecja

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się
do podmiotu odpowiedzialnego.

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Szwecja: Tolterodin Rivopharm
Finlandia: Tolterodin SanoSwiss
Dania: Tolterodin Rivopharm

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Urimper, 2 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde
Urimper, 4 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Jedna kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, twarda zawiera 2 mg winianu tolterodyny, co odpowiada
1,37 mg tolterodyny.

Jedna kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, twarda zawiera 4 mg winianu tolterodyny, co odpowiada
2,74 mg tolterodyny.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:
Każda kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, twarda 2 mg zawiera 32,70–34,50 mg laktozy
jednowodnej.

Każda kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, twarda 4 mg zawiera 65,41–68,99 mg laktozy
jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, twarda.

Kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, twarda 2 mg jest kapsułką żelatynową twardą w rozmiarze 1,
nieprzezroczysto zieloną-nieprzezroczysto zieloną, zawierającą dwie białe, okrągłe, obustronnie
wypukłe tabletki powlekane.

Kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, twarda 4 mg jest kapsułką żelatynową twardą w rozmiarze 1,
nieprzezroczysto jasnoniebieską-nieprzezroczysto jasnoniebieską, zawierającą cztery białe, okrągłe,
obustronnie wypukłe tabletki powlekane.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Urimper jest wskazany w leczeniu objawowym nadreaktywnego pęcherza moczowego z objawami
naglącego nietrzymania moczu i (lub) częstego i naglącego oddawania moczu.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli (w tym pacjenci w podeszłym wieku)

Zalecana dawka wynosi 4 mg jeden raz na dobę z wyłączeniem pacjentów z zaburzeniami czynności
wątroby lub ciężkim zaburzeniem czynności nerek (GFR ≤30 ml/min), u których zalecana dawka
wynosi 2 mg jeden raz na dobę (patrz punkty 4.4 i 5.2). W przypadku wystąpienia dokuczliwych
działań niepożądanych, dawkę można zmniejszyć z 4 mg do 2 mg jeden raz na dobę.

Efekt leczenia należy ocenić po 2–3 miesiącach (patrz punkt 5.1).

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania tolterodyny u dzieci, ponieważ skuteczność i bezpieczeństwo stosowania
tolterodyny nie zostały określone w tej grupie wiekowej (patrz punkt 5.1).

Sposób podawania
Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, mogą być przyjmowane z posiłkiem lub bez posiłku i
muszą być połykane w całości.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Tolterodyna jest przeciwwskazana u pacjentów z:
• nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1
• zatrzymaniem moczu
• jaskrą z wąskim kątem przesączania
• myasthenia gravis
• ciężkim wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego
• toksycznym rozszerzeniem okrężnicy.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Należy zachować ostrożność podczas stosowania tolterodyny u pacjentów:
• ze znaczną przeszkodą podpęcherzową i ryzykiem zatrzymania moczu
• z zaburzeniami powodującymi zmniejszenie drożności przewodu pokarmowego, np. zwężenie
odźwiernika
• z zaburzeniem czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 5.2)
• z chorobami wątroby (patrz punkt 4.2 i 5.2)
• z neuropatią układu wegetatywnego
• z przepukliną rozworu przełykowego
• z ryzykiem zmniejszonej motoryki przewodu pokarmowego.

Wielokrotne doustne przyjmowanie zalecanej dawki dobowej tolterodyny w postaci o
natychmiastowym uwalnianiu w dawce 4 mg (dawka terapeutyczna) i 8 mg (dawka
supraterapeutyczna) prowadzi do wydłużenia odstępu QT (patrz punkt 5.1). Kliniczne znaczenie tych
obserwacji nie jest jasne i zależy od indywidualnych czynników ryzyka i wrażliwości występujących u
pacjenta.

Należy zachować ostrożność, stosując tolterodynę u pacjentów ze stwierdzonymi czynnikami ryzyka
wydłużenia odstępu QT, w tym z:
• wrodzonym lub nabytym udokumentowanym wydłużeniem odstępu QT
• zaburzeniami elektrolitowymi, takimi jak: hipokaliemią, hipomagnezemią i hipokalcemią
• bradykardią
• istniejącą ciężką chorobą serca (tj. kardiomiopatią, niedokrwieniem mięśnia sercowego, arytmią,
zastoinową niewydolnością serca)
• jednoczesnym stosowaniem produktów leczniczych o znanym działaniu wydłużającym odstęp
QT, w tym przeciwarytmicznych produktów leczniczych klasy IA (np. chinidyna, prokainamid) i
klasy III (np. amiodaron, sotalol).

Ma to szczególne znaczenie podczas stosowania silnych inhibitorów CYP3A4 (patrz punkt 5.1).

Należy unikać jednoczesnego leczenia silnymi inhibitorami cytochromu CYP3A4 (patrz punkt 4.5).

Podobnie jak w przypadku każdego leczenia objawów nagłego parcia na mocz i nietrzymania moczu z

powodu parć naglących, przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć przyczyny organiczne parcia
na mocz i nietrzymania moczu.

Substancje pomocnicze
Laktoza
Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją
galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Sód
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nie zaleca się jednoczesnego układowego stosowania silnych inhibitorów cytochromu CYP3A4,
takich jak antybiotyki makrolidowe (np. erytromycyna i klarytromycyna), przeciwgrzybicze produkty
lecznicze (np. ketokonazol i itrakonazol) oraz inhibitory proteazy z powodu zwiększenia stężenia
tolterodyny w surowicy krwi u pacjentów ze słabym metabolizmem zachodzącym z udziałem
cytochromu CYP2D6 oraz wynikającego z tego ryzyka przedawkowania (patrz punkt 4.4).

Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych o silnych właściwościach przeciwmuskarynowych
może spowodować silniejsze działanie lecznicze oraz działania niepożądane. Przeciwnie do tego,
działanie lecznicze tolterodyny może zostać osłabione przez jednoczesne stosowanie agonistów
muskarynowego receptora cholinergicznego. Zmniejszenie perystaltyki przewodu pokarmowego
spowodowane przez przeciwmuskarynowe produkty lecznicze może wpływać na wchłanianie innych
leków.

Tolterodyna może zmniejszać działanie prokinetyków, takich jak metoklopramid i cyzapryd.

Jednoczesne leczenie fluoksetyną (silny inhibitor cytochromu CYP2D6) nie prowadzi do klinicznie
istotnych interakcji, ponieważ tolterodyna i jej zależny od CYP2D6 metabolit,
5-hydroksymetylotolterodyna mają równoważną siłę działania.

W badaniu nad interakcją produktów leczniczych nie wykazano interakcji z warfaryną oraz złożonymi
doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (etynyloestradiol/lewonorgestrel).

Badanie kliniczne wykazało, że tolterodyna nie jest metabolicznym inhibitorem izoenzymów
cytochromów CYP2D6, 2C19, 2C9, 3A4 lub 1A2. Dlatego też nie należy oczekiwać zwiększenia
stężenia w osoczu leków metabolizowanych przez te izoenzymy i stosowanych jednocześnie z
tolterodyną.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Brak wystarczających danych dotyczących stosowania tolterodyny u kobiet w ciąży. W badaniach na
zwierzętach wykazano toksyczny wpływ produktu leczniczego na układ rozrodczy (patrz punkt 5.3).
Potencjalne ryzyko u ludzi nie jest znane. Z tego powodu nie zaleca się stosowania tolterodyny w
okresie ciąży.

Karmienie piersią
Brak danych dotyczących przechodzenia tolterodyny do mleka ludzkiego. Należy unikać stosowania
tolterodyny w okresie karmienia piersią.

Płodność
Brak dostępnych danych dotyczących wpływu na płodność.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt może powodować zaburzenia akomodacji i wpływać na czas reakcji, zaburzając w ten sposób
zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Biorąc pod uwagę właściwości farmakologiczne tolterodyny, może ona powodować łagodne do
umiarkowanego działanie przeciwmuskarynowe, takie jak suchość w jamie ustnej, niestrawność oraz
zmniejszone wydzielanie łez.

Poniższa tabela zawiera dane uzyskane w badaniach klinicznych z tolterodyną oraz zebrane po
wprowadzeniu tolterodyny do sprzedaży. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym była
suchość w jamie ustnej, która występowała u 23,4% pacjentów leczonych tolterodyną w postaci o
przedłużonym uwalnianiu i u 7,7% pacjentów otrzymujących placebo.

Klasyfikacja układów i
narządów
Bardzo często
(≥1/10)
Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do
<1/100)

Nieznana
(częstość nie
może być
określona na
podstawie
dostępnych
danych)

Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Zapalenie zatok

Zaburzenia układu
immunologicznego
Nadwrażliwość
nieswoista
Reakcje
rzekomoanafilaktyczne
Zaburzenia psychiczne Nerwowość Splątanie,
omamy,
dezorientacja
Zaburzenia układu
nerwowego
Zawroty głowy,
senność, ból
głowy

Parestezje,
zaburzenia
pamięci

Zaburzenia oka Suchość oczu,
zaburzenia
widzenia (w tym
nieprawidłowa
akomodacja)

Zaburzenia ucha i
błędnika
Zawroty głowy
pochodzenia
błędnikowego
Zaburzenia serca Palpitacje,
niewydolność
serca, arytmia

Tachykardia

Zaburzenia naczyniowe Zaczerwienienie

Zaburzenia żołądka i jelit Suchość w jamie
ustnej
Niestrawność,
zaparcie, ból
brzucha, wzdęcia,
biegunka

Refluks
żołądkowojelitowy, wymioty

Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Obrzęk
naczynioruchowy,
suchość skóry
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Trudności w
oddawaniu moczu
Zatrzymanie
moczu

Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Zmęczenie,
obrzęk obwodowy
Ból w klatce
piersiowej

Zgłaszano przypadki zaostrzenia objawów otępienia (np. splątanie, dezorientacja, urojenie) po
rozpoczęciu leczenia tolterodyną u pacjentów przyjmujących inhibitory cholinoesterazy w leczeniu
demencji.

Dzieci i młodzież

W dwóch badaniach z randomizacją, z grupą kontrolną placebo, z podwójnie ślepą próbą, III fazy,
prowadzonych przez ponad 12 tygodni, w których uczestniczyło 710 pacjentów pediatrycznych, liczba
pacjentów z zakażeniami układu moczowego, biegunką i zmianami w zachowaniu była większa wśród
pacjentów leczonych tolterodyną w porównaniu do otrzymujących placebo (zakażenia układu
moczowego: tolterodyna 6,8%, placebo 3,6%; biegunka: tolterodyna 3,3%, placebo 0,9%; zmiany w
zachowaniu: tolterodyna 1,6%, placebo 0,4%) (patrz punkt 5.1).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.:
+48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, e-mail: https://smz.ezdrowie.gov.pl.

#### 4.9 Przedawkowanie

Największa dawka pojedyncza winianu tolterodyny w postaci o natychmiastowym uwalnianiu podana
ochotnikom wynosiła 12,8 mg. Najcięższymi obserwowanymi działaniami niepożądanymi były
zaburzenia akomodacji oraz oddawania moczu.

W przypadku przedawkowania tolterodyny należy stosować płukanie żołądka z podawaniem węgla
aktywowanego. Leczenie objawowe jest następujące:
• ciężkie ośrodkowe działanie przeciwcholinergiczne (np. omamy, znaczne pobudzenie) - leczenie
fizostygminą
• drgawki lub utrzymujące się pobudzenie - leczenie benzodiazepinami
• niewydolność oddechowa - leczenie przy zastosowaniu oddechu kontrolowanego
• tachykardia - leczenie beta-adrenolitykami
• zatrzymanie moczu - cewnikowanie pęcherza moczowego
• rozszerzenie źrenic - leczenie kroplami z pilokarpiną do oczu i (lub) umieszczenie pacjenta w
ciemnym pomieszczeniu.

Wydłużenie odstępu QT obserwowano po stosowaniu przez 4 dni tolterodyny w postaci o
natychmiastowym uwalnianiu w dawce dobowej 8 mg (dwukrotność zalecanej dawki dobowej w
postaci o natychmiastowym uwalnianiu, odpowiadająca trzykrotnej największej ekspozycji w
przypadku stosowania postaci o przedłużonym uwalnianiu). W przypadku przedawkowania
tolterodyny, należy wdrożyć standardowe działania w leczeniu wydłużonego odstępu QT.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki hamujące czynność skurczową dróg moczowych,
kod ATC: G 04 BD 07

Mechanizm działania

Tolterodyna jest in vivo antagonistą kompetycyjnym receptorów muskarynowych o większym
wybiórczym działaniu na pęcherz moczowy niż na ślinianki. Jeden z metabolitów tolterodyny
(pochodna 5-hydroksymetylowa) wykazuje profil farmakologiczny zbliżony do związku
macierzystego. Metabolit ten ma znaczący udział w działaniu leczniczym u pacjentów z nasilonym
metabolizmem leku (patrz punkt 5.2).

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo

Efektów leczenia można się spodziewać w ciągu 4 tygodni.

W badaniu III fazy, pierwszorzędowym punktem końcowym było zmniejszenie epizodów nietrzymania
moczu w ciągu tygodnia, drugorzędowym punktem końcowym było zmniejszenie oddawania moczu w
ciągu 24 godzin i zwiększenie średniej objętości wydalanego moczu w przeliczeniu na jedną mikcję.
Parametry te zostały przedstawione w poniższej tabeli.

Efekt leczenia tolterodyną w postaci o przedłużonym uwalnianiu w dawce 4 mg raz na dobę po 12
tygodniach leczenia w porównaniu z placebo; bezwzględne zmiany średnich oraz zmiany procentowe w
odniesieniu do wartości wyjściowych.
Metodą najmniejszych kwadratów oceniono zmianę średniej oraz 95% przedział ufności.

Tolterodyna
w postaci o
przedłużonym
uwalnianiu w
dawce 4 mg
raz na dobę
(n=507)

Placebo
(n=508)
Różnica w leczeniu w
stosunku do placebo:
zmiana średniej i 95% CI

Istotność
statystyczna
względem
placebo
(wartość p)

Liczba epizodów
nietrzymania
moczu w ciągu
tygodnia

-11,8
(-54%)
-6,9
(-28%)
-4,8
(-7,2; -2,5)*
<0,001

Liczba mikcji w
ciągu 24 godzin
-1,8
(-13%)
-1,2
(-8%)
-0,6
(-1,0; -0,2)
0,005

Średnia objętość
moczu w czasie
mikcji (ml)

+34 (+27%) +14 (+12%) +20
(14; 26)
<0,001

*) 97,5% przedział ufności według Bonferroniego.

Po 12 tygodniach leczenia odnotowano, że 23,8% (121/507) pacjentów w grupie tolterodyny 4 mg, w
postaci o przedłużonym uwalnianiu i 15,7% (80/508) pacjentów w grupie placebo subiektywnie nie
miało żadnych lub minimalne zaburzenia pęcherza.

Wyniki leczenia tolterodyną były oceniane u pacjentów, których poddano ocenie urodynamicznej przy
rozpoczęciu badania i, w zależności od wyniku, byli przydzielani do grupy urodynamicznie dodatniej

(postać ruchowa parć naglących) lub urodynamicznie ujemnej (postać czuciowa parć naglących). W
każdej grupie pacjenci byli przydzielani losowo do grupy otrzymującej tolterodynę lub do grupy
otrzymującej placebo. Badanie nie dostarczyło przekonujących dowodów na to, że tolterodyna ma
przewagę nad placebo u pacjentów z postacią czuciową naglącego parcia na mocz.

Kliniczny wpływ tolterodyny na odstęp QT oceniano w różnych badaniach klinicznych. Dane
uzyskane w badaniach klinicznych opierają się na elektrokardiogramach uzyskanych od ponad 600
leczonych pacjentów, wśród nich pacjentów w podeszłym wieku oraz z już istniejącymi chorobami
układu krążenia. Zmiany odstępu QT nie różniły się w znaczący sposób pomiędzy grupą leczoną oraz
otrzymującą placebo.

Wpływ tolterodyny na wydłużenie odstępu QT był dodatkowo badany u 48 zdrowych ochotników,
mężczyzn i kobiet w wieku od 18 do 55 lat. Ochotnicy otrzymywali tolterodynę w postaci o
natychmiastowym uwalnianiu w dawce 2 mg dwa razy na dobę i 4 mg dwa razy na dobę. Wyniki
(skorygowane metodą Fridericia) uzyskane przy maksymalnym stężeniu tolterodyny (po 1 godzinie)
wykazały wydłużenie odstępu QTc średnio o 5,0 i 11,8 ms odpowiednio w przypadku dawek
tolterodyny 2 mg dwa razy na dobę i 4 mg dwa razy na dobę oraz 19,3 ms w przypadku
moksyfloksacyny (400 mg), której użyto jako aktywnej kontroli. Na modelu farmakokinetycznym/
farmakodynamicznym wykazano, że wydłużenie odstępu QTc jest podobne u osób słabo
metabolizujących (pozbawionych CYP2D6) otrzymujących tolterodynę w dawce 2 mg dwa razy na
dobę, do występującego u osób intensywnie metabolizujących, które otrzymują tolterodynę w dawce
4 mg dwa razy na dobę. Przy zastosowaniu obu dawek, u żadnego z uczestników badania, bez
względu na jego profil metaboliczny, nie doszło do wydłużenia odstępu QTcF powyżej 500 ms lub jego
wydłużenia o ponad 60 ms względem wartości wyjściowej. Stężenie maksymalne (Cmax), osiągnięte
podczas podawania 2 razy na dobę dawki 4 mg, było trzy razy większe niż podczas stosowania
najwyższej terapeutycznej dawki tolterodyny 4 mg w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu.

Dzieci i młodzież
Nie wykazano skuteczności u pacjentów pediatrycznych. Przeprowadzono dwa badania pediatryczne,
z randomizacją, z grupą kontrolną placebo, z podwójnie ślepą próbą, trwające 12 tygodni, III fazy, w
których podawano tolterodynę w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu. W badaniu
uczestniczyło łącznie 710 pacjentów pediatrycznych (486 otrzymywało tolterodynę i 224 placebo) w
wieku od 5 do 10 lat, z częstym oddawaniem moczu oraz z nietrzymaniem moczu. Nie stwierdzono
znaczącej różnicy pomiędzy dwoma grupami pacjentów w odniesieniu do zmiany względem wartości
wyjściowej ogólnej liczby przypadków nietrzymania moczu występujących w tygodniu (patrz punkt
4.8).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Właściwości farmakokinetyczne swoiste dla tej postaci farmaceutycznej
Tolterodyna w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twardych wykazuje wolniejsze
wchłanianie niż tabletki o natychmiastowym uwalnianiu. W związku z tym maksymalne stężenia w
surowicy są obserwowane po 4 (2–6) godzinach po podaniu kapsułek. Okres półtrwania dla
tolterodyny podawanej w postaci kapsułki wynosi około 6 godzin u pacjentów z nasilonym
metabolizmem oraz około 10 godzin u pacjentów ze słabym metabolizmem leku (z niedoborem
cytochromu CYP2D6). Stan stacjonarny stężenia w osoczu osiągany jest w ciągu 4 dni po podaniu
produktu leczniczego w postaci kapsułek.

Pokarm nie wpływa na biodostępność kapsułek.

Wchłanianie
Po podaniu doustnym tolterodyna jest metabolizowana przez układ cytochromu CYP2D6 w trakcie
metabolizmu „pierwszego przejścia” w wątrobie, co prowadzi do powstania pochodnej
5-hydroksymetylowej, głównego metabolitu o równoważnej sile działania farmakologicznego.
Bezwzględna dostępność biologiczna tolterodyny wynosi 17% u pacjentów z nasilonym metabolizmem
tj. u większości pacjentów oraz 65% u pacjentów ze słabym metabolizmem leku (z niedoborem
cytochromu CYP2D6).

Dystrybucja
Tolterodyna i jej 5-hydroksymetylowy metabolit wiążą się głównie z orozomukoidem. Frakcja
niezwiązana tolterodyny stanowi 3,7% a jej metabolitu 36%. Objętość dystrybucji tolterodyny wynosi
113 l.

Biotransformacja
Tolterodyna po podaniu doustnym jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Główny szlak
metaboliczny jest uzależniony od enzymu polimorficznego CYP2D6 i prowadzi do powstawania
metabolitu, jakim jest pochodna 5-hydroksymetylowa. Dalszy metabolizm prowadzi do utworzenia
kwasu 5-karboksylowego i N-dealkilowanych pochodnych kwasu 5-karboksylowego, które stanowią
odpowiednio 51% i 29% metabolitów wykrywanych w moczu. Pewna podgrupa populacji (około 7%)
pozbawiona jest aktywności CYP2D6. Zidentyfikowanym szlakiem metabolizmu u tych osób (słabo
metabolizujących) jest dealkilacja przez CYP3A4 do tolterodyny N-dealkilowanej, która nie wykazuje
działania klinicznego. Pozostałą część populacji określa się jako osoby intensywnie metabolizujące.
Całkowity klirens tolterodyny u osób intensywnie metabolizujących wynosi około 30 l/godz. U osób
słabo metabolizujących obniżony klirens prowadzi do znacznego zwiększenia stężenia tolterodyny w
surowicy (około 7-krotnego), przy nieznacznym stężeniu pochodnej 5-hydroksymetylowej.Pochodna 5-
hydroksymetylowa jest czynna farmakologicznie i równa tolterodynie pod względem siły działania. Z
uwagi na różnice w profilu wiązania z białkami osocza pomiędzy tolterodyną, a jej pochodną
5-hydroksymetylową, ekspozycja (AUC) na niezwiązaną tolterodynę u osób słabo metabolizujących
jest zbliżona do łącznej ekspozycji na niezwiązaną tolterodynę i pochodną 5-hydroksymetylową u
pacjentów z aktywnym enzymem cytochromu CYP2D6, otrzymujących taką samą dawkę leku.
Bezpieczeństwo, tolerancja i odpowiedź kliniczna są podobne, niezależnie od fenotypu.

Eliminacja

Badania radioaktywności po podaniu [14C]-tolterodyny wskazują, że jest ona wydalana w około 77% z
moczem i 17% z kałem. Mniej niż 1% dawki jest wydalane w postaci niezmienionego leku, a około
4% w postaci pochodnej 5-hydroksymetylowej. Metabolit karboksylowany i odpowiadający mu
metabolit dealkilowany stanowią odpowiednio około 51% i 29% ilości leku wydalanej z
moczem.Farmakokinetyka tolterodyny w zakresie dawek terapeutycznych ma przebieg liniowy.

Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Stwierdzono, że u pacjentów z marskością wątroby występuje w przybliżeniu dwukrotnie większa
ekspozycja na niezwiązaną tolterodynę lub metabolit 5-hydroksymetylowy (patrz punkty 4.2 i 4.4).

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens inuliny GFR ≤30 ml/min), średnia
ekspozycja na niezwiązaną tolterodynę i jej 5-hydroksymetylowy metabolit jest dwukrotnie większa.
Stężenia innych metabolitów w osoczu były u tych pacjentów znacznie podwyższone (nawet
12-krotnie). Znaczenie kliniczne zwiększonej ekspozycji na lek nie jest znane. Nie ma dostępnych
danych dotyczących pacjentów z zaburzeniem czynności nerek niewielkiego lub umiarkowanego
stopnia (patrz punkty 4.2 i 4.4).

Dzieci i młodzież

Ekspozycja na substancję czynną na mg dawki jest zbliżona u dorosłych i młodzieży. Średnia
ekspozycja na substancję czynną na mg dawki jest około dwukrotnie większa u dzieci w wieku od 5 do
10 lat w porównaniu do dorosłych (patrz punkty 4.2 i 5.1).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W badaniach farmakologicznych nie stwierdzono występowania klinicznie istotnego działania
toksycznego, genotoksycznego, rakotwórczego oraz dotyczącego bezpieczeństwa stosowania leku, z

wyjątkiem związanego z działaniem farmakologicznym leku.

Badania wpływu na czynności rozrodcze przeprowadzono na myszach i królikach.

Tolterodyna nie wykazywała żadnego wpływu na płodność i czynności rozrodcze u myszy.
Tolterodyna powodowała śmiertelność i wady rozwojowe zarodków przy ekspozycji na lek w osoczu
(Cmax oraz AUC) odpowiednio 20-krotnie i 7-krotnie wyższej niż u leczonych pacjentów.

Nie obserwowano występowania wad rozwojowych u królików pomimo faktu, że badania były
prowadzone przy stężeniach leku w osoczu krwi (Cmax oraz AUC) 20-krotnie i 3-krotnie wyższych od
spodziewanych u leczonych pacjentów.

Tolterodyna, jak również jej metabolity aktywne u człowieka wydłużają czas trwania potencjału
czynnościowego (90% repolaryzacja) we włóknach Purkinjego u psów (w stężeniu 14-75-krotnie
przekraczającym poziom terapeutyczny) oraz blokują prąd K+ w klonowanych ludzkich kanałach
„ether-a-go-go-related genes (hERG)” (w stężeniu 0,5-26,1-krotnie przekraczającym poziom
terapeutyczny). U psów po podaniu tolterodyny i jej metabolitów powstających u ludzi
zaobserwowano wydłużenie odstępu QT (w stężeniu 3,1-61,0-krotnie przekraczającym poziom
terapeutyczny). Znaczenie kliniczne tych obserwacji jest nieznane.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna
Celuloza mikrokrystaliczna
Poliwinylowy octan
Powidon
Sodu laurylosiarczan
Krzemionka koloidalna, bezwodna
Hydroksypropylometyloceluloza
Sodu dokuzynian
Magnezu stearynian

Skład kapsułki:
- Indygokarmin (E132)
- Żółcień chinolinowa (E104) (tylko dla 2 mg)
- Tytanu dwutlenek (E171)
- Żelatyna

Skład otoczki:
- Etyloceluloza
- Trietylu cytrynian
- Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1), dyspersja 30%
- Glikol propylenowy

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata.
Butelka HDPE: okres ważności po pierwszym otwarciu wynosi 200 dni.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Tekturowe pudełko zawierające odpowiednią liczbę blistrów z przezroczystej folii PVC/PE/PVDC
Aluminium oraz ulotkę.

Tekturowe pudełko zawierające białą, nieprzezroczystą butelkę z HDPE z zakrętką, zawierającą
odpowiednią liczbę kapsułek o przedłużonym uwalnianiu oraz ulotkę.

Wielkości opakowań dla kapsułek 2 mg:
Opakowania blistrowe zawierają: 14, 28, 30, 56, 60, 84, 98, 100 kapsułek o przedłużonym uwalnianiu.
Butelki zawierają: 30, 100, 200 kapsułek o przedłużonym uwalnianiu.

Wielkości opakowań dla kapsułek 4 mg:
Opakowania blistrowe zawierają: 7, 14, 28, 30, 49, 56, 60, 84, 98, 100 kapsułek o przedłużonym
uwalnianiu.
Butelki zawierają: 30, 100, 200 kapsułek o przedłużonym uwalnianiu.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Holsten Pharma GmbH
Hahnstraße 31-35
60528 Frankfurt nad Menem
Niemcy

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

2 mg: 20526
4 mg: 20527

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 27.08.2012

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.