# Paracetamol + Methocarbamol APAP

> Paracetamol + Metokarbamol · 300 mg + 380 mg · Tabletki

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Paracetamol + Methocarbamol APAP
- **Nazwa powszechna:** Paracetamolum + Methocarbamolum
- **Substancja czynna:** [Paracetamol + Metokarbamol](https://apteka.online/odpowiedniki/paracetamolum)
- **Moc:** 300 mg + 380 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** M03BA53
- **Liczba opakowań:** 4
- **Numer pozwolenia:** 28152
- **Podmiot odpowiedzialny:** US Pharmacia Sp. z o.o.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-zwiotczajace-miesnie/paracetamol-methocarbamol-apap-tabl-300-mg-380-mg-us
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-zwiotczajace-miesnie/paracetamol-methocarbamol-apap-tabl-300-mg-380-mg-us.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/44005/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/44005/characteristic

## Dostępne opakowania (4)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 30 tabl. | 5903031289985 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 40 tabl. | 5904569250010 | Rp | — | Brak danych | — |
| 45 tabl. | 5904569250034 | Rp | — | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 50 tabl. | 5904569250058 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Paracetamol + Methocarbamol APAP i w jakim celu się go stosuje?
Lek Paracetamol + Methocarbamol APAP jest połączeniem substancji przeciwbólowej i przeciwgorączkowej
oraz substancji mającej właściwości zwiotczające mięśnie.
Lek Paracetamol + Methocarbamol APAP stosowany jest w krótkotrwałym leczeniu objawowym
bolesnych skurczów mięśni związanych z ostrymi zaburzeniami układu mięśniowo-szkieletowego.
Leczenie metokarbamolem powinno trwać jak najkrócej. Po ustąpieniu bolesnych objawów, lekarz
zdecyduje o przerwaniu przyjmowania leku.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Paracetamol + Methocarbamol APAP

Nie należy stosować leku Paracetamol + Methocarbamol APAP
• jeśli pacjent ma uczulenie na paracetamol lub metokarbamol lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
• jeśli u pacjenta wystąpiło uszkodzenie mózgu,
• jeśli pacjent jest w stanie śpiączki lub w stanie przedśpiączkowym,
• jeśli pacjent jest chory na padaczkę lub występują u niego drgawki,
• jeśli występuje osłabienie mięśni (choroba o nazwie miastenia gravis),
• u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem.

Nie należy przekraczać dawek zaleconych w punkcie 3 ulotki: Jak stosować lek Paracetamol +
Methocarbamol APAP. Nie należy stosować jednocześnie innych leków zawierających paracetamol
(np. leki na przeziębienie lub inne leki przeciwbólowe lub przeciwgorączkowe).

Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem lub z farmaceutą:
• jeśli pacjent spożywa często alkohol.

• jeśli u pacjenta występuje przewlekła choroba alkoholowa, nie powinien stosować więcej niż 2 g
paracetamolu na dobę (nie należy stosować dawki większej niż 6 tabletek na dobę).
• jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby lub nerek, lekarz może odpowiednio
dostosować dawkowanie, zwiększyć odstępy między dawkami lub nie przedłużać leczenia bardziej
niż jest to konieczne.
• jeśli u pacjenta występuje niedokrwistość lub choroba serca lub płuc.
• jeśli pacjent ma astmę i jest uczulony na kwas acetylosalicylowy.
• jeśli pacjent jest w trakcie leczenia lekami przeciwpadaczkowymi. Patrz poniżej.

W trakcie stosowania leku Paracetamol + Methocarbamol APAP należy natychmiast poinformować lekarza,
jeśli:
• u pacjenta występują ciężkie choroby, w tym ciężkie zaburzenia czynności nerek lub posocznica (gdy
we krwi krążą bakterie i ich toksyny prowadząc do uszkodzenia narządów) lub niedożywienie,
przewlekły alkoholizm lub gdy pacjent przyjmuje również flukloksacylinę (antybiotyk). W tych
sytuacjach notowano u pacjentów występowanie ciężkiej choroby o nazwie kwasica metaboliczna
(nieprawidłowość krwi i płynów ustrojowych), gdy stosowali oni paracetamol w regularnych dawkach
przez dłuższy czas lub gdy przyjmowali paracetamol wraz z flukloksacyliną. Objawy kwasicy
metabolicznej mogą obejmować: poważne trudności z oddychaniem, w tym przyspieszone głębokie
oddychanie, senność, uczucie mdłości (nudności) i wymioty.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
Jeśli pacjent przechodzi jakiekolwiek badania diagnostyczne powinien powiadomić lekarza, że
przyjmuje lek Paracetamol + Methocarbamol APAP, ponieważ może to wpłynąć na wyniki tych badań.
Podawanie paracetamolu może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych (np. oznaczanie
stężenia kwasu moczowego lub glukozy).

Lek Paracetamol + Methocarbamol APAP a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie
lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Metokarbamol może wywoływać interakcje z następującymi lekami:
− Barbiturany (leki stosowane w padaczce lub jako leki nasenne);
− Leki hamujące apetyt (stosowane w celu zmniejszenia wagi ciała);
− Leki antycholinergiczne (stosowane w celu złagodzenia napięcia mięśniowego, skurczów
mięśni, w zaburzeniach pracy jelit, nadreaktywności pęcherza moczowego, a także w chorobie
lokomocyjnej);
− Leki psychotropowe (stosowane w leczeniu niepokoju, depresji lub innych chorób
psychicznych);
− Leki znieczulające (przed otrzymaniem znieczulenia z jakiejkolwiek przyczyny pacjent
powinien powiadomić swojego lekarza lub dentystę, że stosuje lek Paracetamol +
Methocarbamol APAP);
− Inhibitory choliesterazy (stosowanymi w leczeniu miastenia gravis).

Paracetamol może wywoływać interakcje z następującymi lekami:
− Doustne leki przeciwzakrzepowe (stosowane w leczeniu chorób związanych z nadmiernym
krzepnięciem krwi);
− Leki przeciwpadaczkowe (stosowane w napadach padaczki);
− Antybiotyki (chloramfenikol);
− Środki antykoncepcyjne;
− Diuretyki (stosowane w celu zwiększenia wydalania moczu);
− Izoniazyd (stosowany w leczeniu gruźlicy);
− Metoklopramid i domperidon (leki przeciwwymiotne);
− Probenecyd (stosowany w leczeniu dny moczanowej);
− Propranolol (stosowany w leczeniu nadciśnienia, arytmii serca);
− Rifampicyna (stosowana w leczeniu gruźlicy);

− Leki antycholinergiczne (stosowane w celu złagodzenia napięcia mięśniowego, skurczów, w
zaburzeniach jelitowych, w nadreaktywności pęcherza moczowego, a także w chorobie
lokomocyjnej);
− Zydowudyna (stosowana w leczeniu infekcji wywołanych przez HIV);
− Cholestyramina (stosowana w celu zmniejszenia poziomu cholesterolu we krwi).

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeżeli pacjent przyjmuje:
- flukloksacylinę (antybiotyk) ze względu na poważne ryzyko zaburzeń krwi i płynów
ustrojowych (nazywanych kwasicą metaboliczną), które muszą być pilnie leczone (patrz punkt
2).

Leku Paracetamol + Methocarbamol APAP nie należy stosować razem z innymi lekami
przeciwbólowymi bez konsultacji z lekarzem.

Stosowanie leku Paracetamol + Methocarbamol APAP z jedzeniem, piciem i alkoholem
Nie należy pić alkoholu podczas stosowania tego leku. Alkohol może nasilić działanie uspokajające
metokarbamolu i jego wpływ na ośrodkowy układ nerwowy. Stosowanie paracetamolu przez pacjentów
regularnie pijących alkohol może uszkodzić wątrobę.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, lub jeśli planuje ciążę powinna skonsultować się z lekarzem
lub farmaceutą zanim zacznie stosować lek Paracetamol + Methocarbamol APAP.

Ciąża
Nie zaleca się stosowania tego leku u kobiet w czasie ciąży lub planujących ciążę. Jeśli pacjentka
stwierdzi, że jest w ciąży w trakcie leczenia powinna natychmiast skontaktować się z lekarzem w celu
dostosowania leczenia do jej stanu.

Karmienie piersią
Kobiety w okresie karmienia piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.
Lekarz uzgodni z pacjentką, czy należy karmić dziecko piersią. Metokarbamol i (lub) jego metabolity
zostały wykryte w mleku psów, jednak nie wiadomo czy metokarbamol lub jego metabolity przechodzą
do mleka matki u ludzi. Paracetamol przechodzi do mleka kobiecego, ale nie są to ilości klinicznie
znamienne.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
W trakcie stosowania leku pacjent może odczuwać senność, dlatego nie powinien prowadzić samochodu
lub obsługiwać maszyn, dopóki nie będzie wiadomo, jak reaguje na lek. Jest to szczególnie ważne, jeśli
pacjent stosuje jednocześnie inne leki, które także mogą wywoływać senność.

Lek Paracetamol + Methocarbamol APAP zawiera sód.
Lek zawiera 4,2 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej w każdej w każdej 1 tabletce.
Odpowiada to 0,2% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

### 3. Jak stosować lek Paracetamol + Methocarbamol APAP?
Lek należy przyjmować zawsze zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się ponownie do lekarza lub farmaceuty.

Zalecane dawki są następujące:
Dorośli
Zalecana dawka to 2 tabletki co 4-6 godzin (od czterech do sześciu razy w ciągu doby), w zależności od
nasilenia objawów. Maksymalna dawka dobowa to 12 tabletek. Z chwilą, gdy objawy bólowe będą
zanikać, należy przerwać leczenie.

Pacjenci w podeszłym wieku
Pacjenci w podeszłym wieku mogą wymagać mniejszych dawek leku w celu uzyskania takiego samego
efektu przeciwbólowego i działania zwiotczającego mięśnie. Zaleca się przyjmowanie 1 tabletki co 4
godziny lub 2 tabletek co 8 godzin.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i (lub) nerek
Może być konieczna większa przerwa między dawkami.
Należy bezwzględnie przestrzegać zaleceń lekarza (patrz punkt 2). Informacje ważne przed
zastosowaniem leku Paracetamol + Methocarbamol APAP.
W zależności od ciężkości zaburzeń pracy nerek lekarz zdecyduje, czy pacjent powinien przyjmować
1 tabletkę co 6 lub co 8 godzin.
Jeśli występuje niewydolność wątroby, dawka całodobowa nie powinna przekraczać 6 tabletek.

Dzieci i młodzież
Nie stosować leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ze względu na brak danych
dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie pacjentów.

Ten lek podaje się drogą doustną.
Tabletkę należy połknąć bez rozgryzania popijając odpowiednią ilością wody.

Leczenie lekiem Paracetamol + Methocarbamol APAP powinno trwać tak krótko jak to tylko możliwe.
Lekarz określi czas trwania leczenia, które będzie zależało od stopnia nasilenia objawów bólu lub
skurczów. W miarę jak te objawy będą zanikać, lekarz będzie mógł podjąć decyzje o przerwaniu
leczenia.

Należy pamiętać o przyjmowaniu leku. Nie przekraczać zalecanej dawki.
Jeśli pacjent uzna, że działanie leku Paracetamol + Methocarbamol APAP jest zbyt silne lub zbyt słabe,
powinien powiadomić o tym lekarza lub farmaceutę.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku
W przypadku przedawkowania leku Paracetamol + Methocarbamol APAP, należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą lub udać się do najbliższego szpitala zabierając ze sobą
pozostałe tabletki, aby pokazać je lekarzowi.

Pominięcie zastosowania leku Paracetamol + Methocarbamol APAP
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. W przypadku pominięcia
przyjęcia dawki, trzeba wziąć następną jak najszybciej i powrócić do zwykłego schematu dawkowania.
Powinno się zawsze zachować 4 godziny przerwy między dawkami. W przypadku wątpliwości należy
skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Przerwanie stosowania leku Paracetamol + Methocarbamol APAP
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli wystąpi którakolwiek z poniższych reakcji, należy przerwać leczenie i niezwłocznie powiadomić
lekarza:
• Reakcje alergiczne, od wykwitu skóry lub pokrzywki po cięższe reakcje, takie jak reakcja
anafilaktyczna lub obrzęk naczynioruchowy (wysypka, swędzenie, obrzęk kończyn, twarzy,
warg, jamy ustnej lub gardła, które mogą powodować trudności w połykaniu lub oddychaniu)
lub ciężkie reakcje skórne;
• Żółtaczka (zażółcenie skóry i białkówek oczu), wskazujące na problemy z wątrobą;

• W razie wystąpienia objawów zakażenia, takich jak gorączka i ból, należy natychmiast
skontaktować się lekarzem, ponieważ mogą one wskazywać na zaburzenia liczby białych
krwinek lub płytek krwi, co prowadzi do zmniejszenia odporności na zakażenia;
• Drgawki lub omdlenie.

Następujące działania niepożądane mogą występować rzadko (mogą dotyczyć mniej niż 1 na 1 000
osób):
• ból głowy, zawroty głowy lub oszołomienie;
• zapalenie spojówek z nieżytem nosa;
• spadek ciśnienia krwi, metaliczny smak, zwiększenie aktywności aminotransferaz
wątrobowych;
• gorączka, złe samopoczucie.

Następujące działania niepożądane mogą występować bardzo rzadko (mogą dotyczyć mniej niż 1 na
10 000 osób):
• nudności wymioty;
• nerwowość, lęk, splątanie, drżenie, senność, niewyraźne widzenie, oczopląs (szybkie i
mimowolne ruchy gałek ocznych);
• małe stężenie cukru we krwi, zmniejszenie częstotliwości bicia serca, zaczerwienienie skóry
(uderzenia gorąca);
• toksyczny wpływ na nerki (mętny mocz);
• trudności z oddychaniem.

Działania niepożądane w przypadku których nie można określić częstości występowania na podstawie
dostępnych danych:
• niewielkie zaburzenia koordynacji mięśni, utrata pamięci, zawroty głowy pochodzenia
błędnikowego, bezsenność, podwójne widzenie;
• zgaga, uczucie suchości w jamie ustnej, zmęczenie, biegunka;
• poważne schorzenie, które może powodować zakwaszenie krwi (tzw. kwasica metaboliczna),
u pacjentów z ciężką chorobą przyjmujących paracetamol (patrz punkt 2).

Zgłaszanie działań niepożądanych produktu leczniczego
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel. + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309

Strona internetowa: https://smz2.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Paracetamol + Methocarbamol APAP?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po „Termin
ważności (EXP)” i opakowaniu bezpośrednim po „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień
podanego miesiąca.
Zastosowane oznakowanie dla blistra: EXP - termin ważności, Lot - numer serii.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Opakowania i
niepotrzebne leki należy wyrzucać w specjalnych punktach w aptekach. W razie wątpliwości należy

zapytać farmaceutę, w jaki sposób pozbyć się opakowań i niepotrzebnych już leków. Takie
postępowanie pomoże chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Paracetamol + Methocarbamol APAP
• Substancjami czynnymi leku są paracetamol (Paracetamolum) i metokarbamol
(Methocarbamolum). Każda tabletka zawiera 300 mg paracetamolu i 380 mg metokarbamolu.
• Pozostałe składniki to: skrobia żelowana, kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa (Typ
A), kroskarmeloza sodowa, powidon K 30, kwas stearynowy, glicerolu distearynian (Typ I),
krzemionka koloidalna bezwodna, talk, magnezu stearynian.

Jak wygląda lek i co zawiera opakowanie
Białe, podłużne, obustronnie wypukłe tabletki, gładkie po obu stronach, o wymiarach: wysokość 6,0-
7,0 mm, szerokość 8,0 ± 0,2 mm, długość 19,0 ± 0,2 mm.

Blister PVC/Aluminium, w tekturowym pudełku.

Wielkości opakowań:
30 szt. – 2 blistry po 15 tabletek
40 szt. – 4 blistry po 10 tabletek
45 szt. – 3 blistry po 15 tabletek
50 szt. – 5 blistrów po 10 tabletek

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
US Pharmacia Sp. z o.o.
ul. Ziębicka 40
50-507 Wrocław

Wytwórca
Meditop Pharmaceutical Ltd.
Ady Endre u. 1, Pilisborosjenő, 2097, Węgry

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat tego leku należy zwrócić się do:
USP Zdrowie Sp. z o.o.
ul. Poleczki 35, 02-822 Warszawa
tel.: +48 (22) 543 60 00

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Paracetamol + Methocarbamol APAP, 300 mg + 380 mg, tabletki

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka zawiera 300 mg paracetamolu (Paracetamolum) i 380 mg metokarbamolu
(Methocarbamolum).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sód w ilości 2 mmol/tabletkę (4,2 mg/tabletkę).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka
Białe, podłużne, obustronnie wypukłe tabletki, gładkie po obu stronach, o wymiarach: wysokość 6,0-
7,0 mm, szerokość 8,0 ± 0,2 mm, długość 19,0 ± 0,2 mm.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Krótkotrwałe leczenie objawowe bolesnych skurczów mięśni związanych z ostrymi zaburzeniami
układu mięśniowo-szkieletowego.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Leczenie metokarbamolem powinno trwać tak krótko jak to tylko możliwe. Z chwilą, gdy objawy
bólowe będą zanikać, należy przerwać leczenie.

Dorośli: 2 tabletki co 4-6 godzin (od czterech do sześciu razy w ciągu doby), w zależności od stopnia
nasilenia objawów. Maksymalna dawka dobowa to 12 tabletek.

Zaburzenia czynności nerek
W przypadku niewydolności nerek należy zmniejszyć dawkę w zależności od wartości wskaźnika
przesączania kłębuszkowego, zgodnie z poniższą tabelą:

Przesączanie kłębuszkowe Dawka
10-50 ml/min 1 tabletka co 6 godzin
<10 ml/min 1 tabletka co 8 godzin

Zaburzenia czynności wątroby
W przypadku niewydolności wątroby nie należy przekraczać 2 g paracetamolu w ciągu 24 godzin
(maksymalnie 6 tabletek na dobę podzielonych na 3-6 dawek) (patrz punkt 4.4).

Ze względu na to, że półokres eliminacji metokarbamolu może być większy w tej grupie pacjentów,
wskazane mogą być większe przerwy między dawkami.

Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku zaobserwowano wydłużony półokres eliminacji paracetamolu a także
stwierdzono, że połowa dawki metokarbamolu może wystarczyć w celu uzyskania odpowiedzi
terapeutycznej. Dlatego zaleca się zmniejszenie dawki do 1 tabletki co 4 godziny lub do 2 tabletek co 8
godzin.

Dzieci i młodzież
Nie stosować leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ze względu na brak danych
dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie pacjentów (patrz punkt 4.3).

Sposób podawania
Podanie doustne.
Tabletki połknąć, bez rozgryzania, popijając wodą.

#### 4.3 Przeciwwskazania

− Nadwrażliwość na substancje czynne (paracetamol lub metokarbamol) lub na którąkolwiek
substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1;
− Stan śpiączki lub stan przedśpiączkowy;
− Stwierdzone uszkodzenie mózgu;
− Napady konwulsji lub padaczka w wywiadzie;
− Miastenia gravis;
− Dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat.

#### 4.4 Ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Jednoczesne stosowanie więcej niż jednego produktu leczniczego zawierającego paracetamol może
wywołać objawy zatrucia (patrz punkt 4.9). Należy poinformować pacjenta przed możliwym ryzykiem
zatrucia wywołanego niezamierzonym jednoczesnym stosowaniem więcej niż jednego produktu
leczniczego zawierającego paracetamol. Objawy w przebiegu zatrucia paracetamolem mogą pojawić się
zarówno po przyjęciu jednej dodatkowej dawki, jak i w następstwie wielokrotnego przyjęcia zbyt
wysokich dawek paracetamolu (patrz punkt 4.9).

Ten produkt leczniczy należy przyjmować ostrożnie, unikając długotrwałego leczenia u pacjentów z
niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, anemią, z chorobami serca lub płuc.

Stosowanie tego produktu leczniczego u pacjentów spożywających często alkohol może doprowadzić
do uszkodzenia wątroby. U pacjentów z przewlekłą chorobą alkoholową nie należy stosować więcej niż
2 g paracetamolu na dobę (maksymalnie 6 tabletek paracetamolu na dobę). Nie należy pić alkoholu w trakcie
leczenia produktem leczniczym.

Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z astmą wrażliwych na działanie kwasu
acetylosalicylowego, ponieważ opisywano pojawienie się reakcji bronchospastycznych niewielkiego stopnia
po przyjęciu paracetamolu (reakcja krzyżowa) (patrz punkt 4.8). Mimo że te objawy zaobserwowano u
niewielkiej liczby pacjentów, w niektórych przypadkach reakcje mogą mieć ciężki przebieg, zwłaszcza, gdy
lek jest podawany w wysokich dawkach.

Notowano przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA, ang. high anion gap
metabolic acidosis) spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową u pacjentów z ciężką chorobą, taką
jak ciężkie zaburzenie czynności nerek i posocznica, lub u pacjentów z niedożywieniem lub z innymi
źródłami niedoboru glutationu (np. przewlekły alkoholizm), leczonych paracetamolem w dawce
terapeutycznej stosowanym przez dłuższy czas, lub skojarzeniem paracetamolu i flukloksacyliny. Jeśli
podejrzewa się występowanie HAGMA spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową, zaleca się
natychmiastowe przerwanie przyjmowania paracetamolu i ścisłą obserwację pacjenta. Pomiar 5-

oksoproliny moczowej może być przydatny do identyfikacji kwasicy piroglutaminowej jako głównej
przyczyny HAGMA u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka.

Szczególne grupy pacjentów:

Niewydolność nerek i (lub) wątroby
Należy zachować ostrożność w stosowaniu produktu leczniczego u pacjentów niewydolnością nerek lub
wątroby. U tych pacjentów metokarbamol należy podawać ostrożnie, unikając długotrwałego leczenia.
Pacjenci, u których występuje niewydolność nerek, powinni skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą
przed zastosowaniem produktu leczniczego, ponieważ może okazać się konieczne dostosowanie jego
dawki (patrz punkt 4.2). W przypadku ciężkiej niewydolności nerek sporadyczne stosowanie
paracetamolu jest dopuszczalne, ale stosowanie przez dłuższy czas dużych dawek może zwiększyć
ryzyko pojawienia się działań niepożądanych ze strony wątroby lub nerek.

Zaleca się ostrożność w podawaniu paracetamolu pacjentom z łagodną niewydolnością wątroby do
umiarkowanej (włącznie z zespołem Gilberta), ciężką niewydolnością wątroby (w skali Childa-Pugha
>9), ostrym zapaleniem wątroby, niedoborem glutationu, odwodnieniem, przewlekłym niedożywieniem i
nadużywaniem alkoholu w wywiadzie (patrz punkt 4.2), jak również leczonym jednocześnie induktorami
enzymów wątrobowych (patrz punkt 4.5).

Wpływ na wyniki badań diagnostycznych
Paracetamol może zniekształcać wyniki badań analitycznych, m.in. oznaczanie kwasu moczowego lub
glukozy.

Metokarbamol może wpływać na zmianę barwy niektórych testów analitycznych, takich jak oznaczanie
zawartości kwasu 5-hydroksyindolooctowego (5-HIAA) z zastosowaniem nitrosonaftolu jako odczynnika oraz
przy oznaczaniu kwasu wanilinomigdałowego (VMA) przy zastosowaniu metody Gitlowa. Opisano także,
że u niektórych pacjentów barwa próbek podczas przechowywania ulega zmianie i mocz staje brązowy,
czarny, niebieski lub zielony.

Produkt leczniczy zawiera 4,2 mg sodu na każdą 1 tabletkę co odpowiada 0,2% zalecanej przez WHO
maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi oraz inne rodzaje interakcji

Metokarbamol:
Metokarbamol może nasilać działanie innych leków przeciwdepresyjnych i środków pobudzających
ośrodkowy układ nerwowy, takich jak alkohol, barbiturany, leki przeciwbólowe i zmniejszające łaknienie.

Może nasilać także działanie leków przeciwcholinergicznych, takich jak atropina oraz niektóre leki
psychotropowe.

Metokarbamol może wykazywać działanie hamujące wobec pirydostygminy bromku. Z tego powodu
należy stosować go ostrożnie u pacjentów z miastenią (miastenia gravis) leczoną inhibitorami
acetylocholinesterazy.

Paracetamol:
Paracetamol jest metabolizowany w wątrobie, gdzie wytwarza hepatotoksyczne metabolity, dlatego
może wchodzić w interakcje z lekami, które używają tych samych dróg metabolizowania. Do takich leków
należą:
− Doustne leki przeciwzakrzepowe (acenokumarol, warfaryna): Przewlekłe przyjmowanie dawek
paracetamolu większych niż 2 g na dobę jednocześnie z powyższymi lekami może nasilić
działanie przeciwzakrzepowe spowodowane prawdopodobnie zmniejszeniem, wskutek
interferencji z enzymami biorącymi udział w syntezie wątrobowej, czynników koagulacji
zależnych od witaminy K. Interakcje między paracetamolem a doustnymi lekami

przeciwzakrzepowymi mogą nasilać działanie przeciwzakrzepowe i z tego powodu stanowić
ryzyko krwotoków. Ze względu na stosunkowo niewielkie znaczenie kliniczne dawek niższych niż
2 g na dobę w trakcie stosowania leków przeciwzakrzepowych należy rozważyć zastosowanie
terapii alternatywnej dla salicylanów u pacjentów z terapią przeciwzakrzepową. Należy uwzględnić
okresowe kontrolowanie u tych pacjentów czynnika INR (międzynarodowy czynnik
znormalizowany).
− Alkohol etylowy: nasila toksyczność paracetamolu poprzez możliwą indukcję wytwarzania
hepatotoksycznych pochodnych paracetamolu.
− Leki antycholinergiczne (glikopironium, propantelina): zmniejszenie wchłaniania paracetamolu
z możliwym osłabieniem jego działania poprzez zmniejszenie szybkości opróżniania żołądka.
− Leki przeciwdrgawkowe (fenytoina, fenobarbital, metylofenobarbital, prymidon): zmniejszenie
biodostępności paracetamolu oraz w przypadku przedawkowania, nasilenie hepatotoksyczności
ze względu na nasilenie metabolizmu wątrobowego.
− Diuretyki pętlowe: działanie diuretyków może okazać się ograniczone, ponieważ paracetamol
zmniejsza wydzielanie prostaglandyn w nerkach oraz aktywność reninową osocza.
− Izoniazyd: zmniejszenie klirensu paracetamolu z możliwym nasileniem jego działania i/lub
toksyczności, poprzez zahamowanie jego metabolizmu wątrobowego.
− Lamotrygina: zmniejszenie biodostępności lamotryginy, ze zmniejszeniem jej siły działania
poprzez możliwe nasilenie jej metabolizmu wątrobowego.
− Metoklopramid i domperydon: nasilają wchłanianie paracetamolu w jelicie cienkim poprzez
wpływ na szybkość opróżniania żołądka, opóźniając rozpoczęcie działania.
− Probenecyd: zwiększa okres półtrwania paracetamolu w osoczu poprzez zmniejszenie jego
degradacji i wydalanie metabolitów z moczem.
− Propranolol: zwiększenie stężenia paracetamolu w osoczu poprzez zahamowanie jego
metabolizmu wątrobowego.
− Ryfampicyna: zwiększa klirens paracetamolu i powstawanie jego hepatotoksycznych
metabolitów poprzez indukcję jego metabolizmu wątrobowego.
− Żywice jonowymienne (kolestyramina): zmniejszanie wchłaniania paracetamolu z
zahamowaniem jego działania poprzez zatrzymanie paracetamolu w jelicie.
− Chloramfenikol: nasila toksyczność chloramfenikolu poprzez możliwe zmniejszenie jego
metabolizmu wątrobowego.
− Zydowudyna: skojarzone stosowanie paracetamolu i zydowudyny nasila ryzyko zmniejszenia
liczby białych krwinek (neutropenia). Z tego powodu paracetamol nie powinien być podawany
łącznie z AZT, chyba że został przepisany przez lekarza.
− Należy zachować ostrożność podczas stosowania paracetamolu równocześnie z flukloksacyliną,
ponieważ jednoczesne ich stosowanie jest powiązane z występowaniem kwasicy metabolicznej
z dużą luką anionową, spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową, zwłaszcza u pacjentów
z czynnikami ryzyka (patrz punkt 4.4).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Nie zaleca się stosowania tego produktu leczniczego u kobiet w ciąży lub planujących ciążę, a zwłaszcza
w początkowej fazie ciąży, chyba że według opinii lekarza, korzyści terapeutyczne będą wyższe niż
możliwe ryzyko jego zastosowania.

Paracetamol
Duża liczba danych dotyczących kobiet w ciąży wskazuje na to, że paracetamol nie wywołuje wad
rozwojowych ani nie jest toksyczny dla płodów lub noworodków. Wnioski z badań
epidemiologicznych dotyczących rozwoju układu nerwowego u dzieci narażonych na działanie
paracetamolu in utero, są niejednoznaczne. Paracetamol można stosować w okresie ciąży, jeżeli jest to
klinicznie uzasadnione. Jednak należy wówczas podawać najmniejszą skuteczną dawkę przez jak
najkrótszy czas i możliwie najrzadziej.

Metokarbamol
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania metokarbamolu wobec wystąpienia działań niepożądanych i
wad rozwojowych płodu. Opisano pojedyncze przypadki zaburzeń rozwojowych płodu i wad
wrodzonych po przedostaniu się metokarbamolu do macicy.
Nie przeprowadzono badań na zwierzętach pod kątem wpływu metokarbamolu na rozmnażanie. Nie
ustalono, czy metokarbamol może uszkadzać płód lub zaburzać zdolność do reprodukcji po podaniu go
kobietom w ciąży.

Karmienie piersią
Należy zachować ostrożność w trakcie podawania produktu leczniczego kobietom w okresie karmienia
piersią.
Metokarbamol i(lub) jego metabolity przenikają do mleka psów w okresie laktacji. Nie wiadomo, czy
metokarbamol lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego.

Paracetamol jest wydzielany do mleka w ilościach nieistotnych klinicznie.

Płodność
Płodność męska (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt leczniczy może powodować senność, dlatego pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów ani
obsługiwać maszyn, chyba że ocenią, że ich psychiczne predyspozycje zostały zachowane, szczególnie
w przypadku, gdy przyjmują jednocześnie inne leki powodujące senność.

#### 4.8 Działania niepożądane

W literaturze nie opublikowano ciężkich zdarzeń niepożądanych odnotowanych w badaniach
klinicznych z zastosowaniem kombinacji paracetamol i metokarbamol.
Najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym po metokarbamolu jest ból głowy. Najczęściej
zgłaszane działania niepożądane podczas stosowania paracetamolu to hepatotoksyczność,
nefrotoksyczność, zaburzenia krwi, hipoglikemia i alergiczne zapalenie skóry.

Działania niepożądane obserwowane po połączeniu paracetamolu i metokarbamolu zostały
przedstawione w poniższej tabeli. Są one wymienione według klasyfikacji układów i narządów
MedDRA (SOC) oraz częstotliwości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często
(≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość
nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja układów
i narządów
Częstotliwość
Rzadko (≥1/10 000
do <1/1 000)
bardzo rzadko (< 1/10 000) częstość nieznana
(częstość nie może być
określona na podstawie
dostępnych danych)
Zaburzenia krwi i
układu chłonnego
małopłytkowośćb,
agranulocytozab,
leukopeniab,
neutropeniab,
pancytopeniab,
niedokrwistość
hemolitycznab

leukopeniaa

Zaburzenia układu
immunologicznego
reakcja anafilaktycznaa,
reakcje nadwrażliwości: od
prostego wykwitu skórnego

(wysypka) lub pokrzywki
po
obrzęk naczynioruchowy i
wstrząs anafilaktycznyb
Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania

hipoglikemia b kwasica metaboliczna z
dużą luką anionową b

Zaburzenia
psychiczne
nerwowośća,
niepokója,
dezorientacjaa
Zaburzenia układu
nerwowego
ból głowya, zawroty
głowy
(lub oszołomienie)a

omdleniea, oczopląsa,
drżeniea, drgawkia
(w tym grand mal),
sennośća

brak koordynacji
mięśnia,
amnezjaa,
bezsennośća,
zawroty głowya
Zaburzenia oka zapalenie spojóweka zaburzone widzeniea podwójne widzeniea
Zaburzenia serca bradykardiaa
Zaburzenia
naczyniowe
niedociśnieniec zaczerwienienie skórya

Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i
śródpiersia

przekrwienie błony
śluzowej nosaa
skurcz oskrzelib

Zaburzenia żołądka i
jelit
zaburzenia smaku
(metaliczny smak)a
nudnościa, wymiotya niestrawnośća, suchość
w ustacha , biegunkac
Zaburzenia wątroby i
dróg żółciowych
podwyższony poziom
transaminaz
wątrobowychb

hepatotoksyczność
(żółtaczka)b
żółtaczka
(włącznie z żółtaczką
cholestatyczną)a
Zaburzenia skóry i
tkanki podskórnej
obrzęk
naczynioruchowya,
świąda, wysypkaa,
pokrzywkaa

alergiczne zapalenie
skóryb, ciężkie reakcje
skórne (w tym zespół
Stevensa Johnsona,
toksyczny
nekroliza naskórka)b
Zaburzenia nerek i
dróg moczowych
jałowy ropomocz (mętny
mocz)b,
niekorzystne zaburzenia
nerekb,
szczególnie w przypadku
przedawkowania
Zaburzenia ogólne i
stany w miejscu
podania

gorączkaa,
złe samopoczucieb
zmęczeniea

a Zwykle przypisane metokarbamolowi

b Zwykle przypisane paracetamolowi

c Zazwyczaj przypisane metokarbamolowi i paracetamolowi

Opis wybranych działań niepożądanych
Kwasica metaboliczna z dużą luką anionową
U pacjentów z czynnikami ryzyka, u których stosowano paracetamol, obserwowano przypadki kwasicy
metabolicznej z dużą luką anionową, spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową (patrz punkt 4.4).
Kwasica piroglutaminowa może wystąpić w wyniku niskiego stężenia glutationu u tych pacjentów.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel. + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309,

Strona internetowa: https://smz2.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa
stosowania leku.

#### 4.9 Przedawkowanie

Metokarbamol
Niewiele jest informacji dotyczących ostrej toksyczności metokarbamolu. Opisane przypadki
przedawkowania polegały na jednoczesnym użyciu alkoholu i leków działających depresyjnie na
ośrodkowy układ nerwowy, co przyczyniło się do następujących objawów: mdłości, zawroty głowy,
nieostre widzenie, niedociśnienie, drgawki i śpiączka. Opisano szczególne przypadki przyjęcia
metokarbamolu w ilości przekraczającej 22-30 gramów bez objawów ciężkiego zatrucia, a nawet
przypadki przeżycia/powrotu do zdrowia po przyjęciu 30-50 gramów. Podstawowym objawem była w
obydwu przypadkach skrajna senność. Zastosowano leczenie objawowe i pacjenci wrócili do zdrowia
bez innych następstw. Opisano jednak przypadki, kiedy przedawkowanie zakończyło się śmiercią.
Leczenie przedawkowania metokarbamolu obejmuje leczenie objawowe i wspomagające. Działania
wspomagające obejmują utrzymanie drożności dróg oddechowych, monitorowanie oddawania moczu i
parametrów życiowych oraz podawanie dożylne płynów, jeśli jest to konieczne. Nie wykazano
konieczności zastosowania hemodializy w przypadkach przedawkowania.

Paracetamol
Przedawkowanie paracetamolu powoduje wystąpienie objawów takich jak nudności, wymioty,
jadłowstręt, żółtaczka, ból brzucha oraz niewydolność nerek i wątroby. W przypadku przedawkowania
należy jak najszybciej podjąć leczenie pacjenta w szpitalu, nawet w przypadku braku objawów
przedawkowania, ponieważ może ono prowadzić do zgonu pacjenta. Czasami objawy przedawkowania
mogą pojawić się dopiero po trzech dniach. Zgon może nastąpić wskutek martwicy wątroby. Może
wystąpić również ostra niewydolność wątroby.

Objawy i przebieg zatrucia paracetamolem można przedstawić w 4 etapach w zależności od czasu jaki
upłynął od przedawkowania:
− FAZA I (12-24 godziny): nudności, wymioty, obfite pocenie się i jadłowstręt;
− FAZA II (24-48 godzin): poprawa kliniczna objawów, wzrost aktywności aminotransferaz
wątrobowych (AspAT, AlAT) oraz stężenia bilirubiny i protrombiny;
− FAZA III (72-96 godzin): szczyt hepatotoksyczności, poziom AspAT może wzrosnąć do
20 000;
− FAZA IV (7-8 dni): powrót do zdrowia.

Może wystąpić hepatotoksyczność. Minimalna dawka toksyczna to 6 g paracetamolu u osób dorosłych
i więcej niż 100 mg/kg u dzieci. Dawki większe niż 20-25 g są potencjalnie śmiertelne. Wystąpieniu
hepatotoksyczności towarzyszą następujące objawy: nudności, wymioty, jadłowstręt, poczucie
dyskomfortu, obfite pocenie się, ból brzucha oraz biegunka. Objawy hepatotoksyczności pojawiają się
w ciągu 48 do 72 godzin po przedawkowaniu. Jeśli przyjęta dawka była większa niż 150 mg/kg lub nie
może być ona określona, należy oznaczyć stężenie paracetamolu w surowicy w ciągu 4 godzin od
przyjęcia produktu leczniczego. W przypadku wystąpienia hepatotoksyczności należy przeprowadzić

badania monitorujące czynność wątroby i powtarzać je co 24 godziny. Niewydolność wątroby może
prowadzić do encefalopatii, śpiączki oraz zgonu pacjenta.
Stężenie paracetamolu w osoczu na poziomie 300 μg/ml mierzone po 4 godzinach od przyjęcia produktu
leczniczego, prowadziło do uszkodzeń wątroby u 90% badanych pacjentów. Uszkodzenia te
obserwowano już poniżej poziomu 120 μg/ml paracetamolu mierzonego po 4 godzinach od przyjęcia
produktu leczniczego lub poniżej 30 μg/ml paracetamolu mierzonego po 12 godzinach od przyjęcia
toksycznej dawki.
Długotrwałe przyjmowanie dawek powyżej 4 g może prowadzić do hepatotoksyczności przemijającej.
Może wystąpić martwica cewek nerkowych oraz uszkodzenie mięśnia sercowego.

Leczenie: we wszystkich przypadkach należy odciągnąć treść i wykonać płukanie żołądka, najlepiej w
ciągu 4 godzin od przedawkowania.

Istnieje specyficzne antidotum dla paracetamolu, jest to N-acetylocysteina. Zalecana dawka to 300
mg/kg N-acetylocysteiny (równowartość 1,5 ml/kg 20% wodnego roztworu o pH 6,5) podawanej
dożylnie w ciągu 20 godzin i 15 minut zgodnie ze schematem dla pacjentów dorosłych:
• Dawka wysycająca: 150 mg/kg N-acetylocysteiny (równowartość 0,75 ml/kg 20% wodnego
roztworu o pH 6,5) podawana w postaci powolnej infuzji dożylnej lub rozpuszczona w 200 ml
5% dekstrozy, podawana przez 15 minut.
• Dawka podtrzymująca:
a. Początkowo podano 50 mg/kg N-acetylocysteiny (równowartość 0,25 ml/kg 20%
wodnego roztworu o pH 6,5) rozpuszczonej w 500 ml 5% dekstrozy w powolnej infuzji
dożylnej w ciągu 4 godzin.
b. Następnie 100 mg/kg N-acetylocysteiny (równowartość 0,50 ml/kg 20% wodnego
roztworu o pH 6,5) rozpuszczonej w 1000 ml 5% dekstrozy podawano w powolnej
infuzji dożylnej w ciągu 16 godzin.

Maksymalną skuteczność uzyskuje się podając antidotum w ciągu do 8 godzin po zatruciu. Skuteczność
ta spada stopniowo po 8 godzinach aż do 15 godzin po zatruciu, kiedy to antidotum jest nieskuteczne.

Podawanie 20% wodnego roztworu N-acetylocysteiny może być przerwane, jeśli wyniki badań krwi
potwierdzą poziom paracetamolu poniżej 200 μg/ml.

Działania niepożądane związane z dożylnym podawaniem N-acetylocysteiny: odnotowano przypadki
wysypki skórnej oraz anafilaksji występujące w ciągu 15 minut do 1 godziny od momentu rozpoczęcia
infuzji.

Podanie doustne: N-acetylocysteinę należy podać doustnie do 10 godzin po przedawkowaniu.
Zalecana dawka antidotum dla osób dorosłych to:
− dawka początkowa: 140 mg/kg m.c.
− 17 dawek po 70 mg/kg m.c. co 4 godziny każda.

Każda dawka musi być rozpuszczona do uzyskania 5% roztworu. Przed podaniem antidotum należy
rozpuścić w coca-coli, soku z winogron, soku pomarańczowym lub w wodzie z powodu nieprzyjemnego
zapachu i drażniących właściwości N-acetylocysteiny. Jeśli pacjent zwymiotuje przyjętą dawkę w ciągu
1 godziny od podania należy podać kolejną. Antidotum (rozpuszczone w wodzie) może być podane
poprzez wprowadzenie zgłębnika do dwunastnicy, w przypadku wystąpienia takiej konieczności.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki zwiotczające mięśnie, estry kwasu karbaminowego, połączenia
metokarbamolu z wykluczeniem leków psycholeptycznych; kod ATC: M03BA53

Metokarbamol
Metokarbamol jest lekiem zwiotczającym mięśnie działającym poprzez ośrodkowy układ nerwowy.
Działanie zwiotczające mięśnie jest wynikiem blokowania wielosynaptycznych odruchów rdzeniowych
oraz pochodzących z ośrodków podkorowych. W dawkach terapeutycznych nie wpływa na
fizjologiczne napięcie mięśniowe ani na kurczliwość mięśni szkieletowych, ani na motorykę mięśni
gładkich.

Paracetamol
Paracetamol jest lekiem przeciwbólowym, wykazującym także właściwości przeciwgorączkowe.

Mechanizm działania przeciwbólowego paracetamolu nie jest do końca poznany, ale wiadomo, że działa
on głównie poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym oraz w
mniejszym stopniu obwodowo poprzez blokowanie wytwarzania bodźca bólowego. Uważa się, iż
paracetamol podwyższa próg bólowy hamując syntezę prostaglandyn, przez blokowanie enzymu
cyklooksygenazy w ośrodkowym układzie nerwowym (szczególnie COX3). Jednakże paracetamol nie
hamuje cyklooksygenazy w tkankach obwodowych.
Paracetamol stymuluje aktywność szlaków serotoninergicznych zstępujących, które blokują
przewodzenie bodźców nocyceptywnych do rdzenia kręgowego z tkanek obwodowych. Niektóre dane
doświadczalne wskazują, że podanie antagonistów różnych podtypów receptorów serotoninergicznych do
rdzenia kręgowego może spowodować zniesienie działania antynocyceptywnego paracetamolu.
Działanie przeciwgorączkowe paracetamolu jest związane z hamowaniem syntezy PGE1 w
podwzgórzu, narządzie fizjologicznie koordynującym proces termoregulacji.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Metokarbamol
Wchłanianie
Po podaniu doustnym wchłania się szybko i całkowicie osiągając maksymalne stężenie w surowicy po
1-3 godzinach. Działanie zwiotczające mięśnie obserwuje się po 30 minutach od podania dawki
doustnej.

Dystrybucja
Po przeniknięciu do krążenia układowego metokarbamol rozchodzi się po całym ustroju. U zdrowych
woluntariuszy łączy się w 46-50% z białkami osocza. U zwierząt laboratoryjnych wyższe stężenia
odnotowuje się w wątrobie i nerkach. Ten produkt leczniczy przechodzi przez barierę łożyska, ale nie
wiadomo, czy przechodzi do mleka matki.

Metabolizm
Metokarbamol jest w dużym stopniu metabolizowany w wątrobie poprzez dealkilację i hydroksylację.

Wydalanie
U zdrowych woluntariuszy klirens metokarbamolu w osoczu waha się między 0,2 a 0,8 L/h/kg, a
półokres eliminacji wynosi od 1 do 2 godzin. Metokarbamol jest wydalany przede wszystkim z moczem
w postaci glukuronidów i siarczanów swoich metabolitów. Niewielka ilość metokarbamolu jest
wydalana z kałem.

Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku półokres eliminacji metokarbamolu wzrasta nieznacznie w
porównaniu z osobami młodymi. Natomiast stopień wiązania leku z białkami osocza nieznacznie spada
(41-43% wobec 46-50%).

Pacjenci z niewydolnością wątroby
U 8 pacjentów z niewydolnością wątroby spowodowaną marskością alkoholową całkowity klirens
metokarbamolu spadł o około 70% w porównaniu z grupą zdrowych osób (11,9 L/h) a półokres

eliminacji wzrósł do 3,38 godzin (±1,62) w porównaniu do 1,11 godzin (± 0,27) u zdrowych osób.
Frakcja metokarbamolu połączona z białkami osocza wyniosła 40-50%, czyli była mniejsza niż ta,
zaobserwowana u zdrowych osób w tym samym wieku i o takiej samej masie ciała (46-50%).

Pacjenci z niewydolnością nerek
U pacjentów z niewydolnością nerek także spada klirens metokarbamolu.
U 8 pacjentów z niewydolnością nerek poddanych hemodializie podtrzymującej, klirens metokarbamolu
spadł o 40% w porównaniu z grupą zdrowych osób, jakkolwiek półokres eliminacji był podobny w
obydwu grupach (odpowiednio 1,2 wobec 1,1 godzin).

Paracetamol
Wchłanianie
Biodostępność paracetamolu po podaniu doustnym wynosi 75-85%. Jest wchłaniany w dużej ilości i
szybko, osiąga maksymalne stężenie w surowicy w zależności od postaci farmaceutycznej po 0,5-2
godzinach. Leki, które opóźniają opróżnianie żołądka opóźniają także wchłanianie paracetamolu.

Dystrybucja
Paracetamol ulega szybkiej dystrybucji we wszystkich zespołach tkanek, płynach ustrojowych i
narządach organizmu. Mniejsze stężenia odnotowuje się w tkance tłuszczowej i płynie mózgowordzeniowym. Stopień wiązania z białkami osocza wynosi około 10%. Czas niezbędny do uzyskania
maksymalnego efektu wynosi od 1 do 3 godzin, a czas działania wynosi od 3 do 4 godzin.

Metabolizm
Metabolizm paracetamolu wskazuje na obecność efektu pierwszego przejścia przez wątrobę zgodnie z
kinetyką liniową. Jednak ta liniowość znika, gdy podaje się dawki wyższe niż 2 g. Paracetamol jest
metabolizowany głównie w wątrobie (90-95%). Ponad 90% metabolizuje się poprzez sprzęganie jego
grupy hydroksylowej z kwasem glukuronowym oraz grupami siarkowymi. Jednak ok. 5% wchłoniętego
paracetamolu utlenia się w wątrobie przez cytochrom P-450, co prowadzi do powstania pośredniego
związku N-acetylo-p-benzo-chinonoiminy (NAPQI) wywołującej hepatotoksyczność. W dawkach
terapeutycznych niewielka ilość wytworzonej NAPQI ulega detoksykacji przez glutation (dając grupy
sulfhydrylowe). Gdy zapasy glutationu zmaleją o 70% lub więcej, NAPQI nie zostanie oczyszczona, co
doprowadzi do martwicy strefy środkowej zrazików w wątrobie. Duże dawki paracetamolu mogą
wysycić tradycyjne mechanizmy metabolizmu wątrobowego, co prowadzi do wykorzystania szlaków
alternatywnych, dających z kolei hepatotoksyczne, a być może także nefrotoksyczne metabolity z
powodu wyczerpania się glutationu.

Wydalanie
Paracetamol jest wydalany głównie z moczem w postaci sprzężonej z kwasem glukuronowym, w mniejszym
stopniu w postaci grup siarczanowych. Mniej niż 5% jest wydalane w postaci niezmienionej. Jego okres
półtrwania wynosi 1,3-3 godziny (wzrasta w przypadku przedawkowania, u pacjentów z niewydolnością
wątroby, osób w podeszłym wieku i dzieci).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Paracetamol
Paracetamol w dawkach terapeutycznych nie wykazuje właściwości toksycznych. Tylko w bardzo
wysokich dawkach powoduje martwicę zrazików wątroby zarówno u ludzi jak i u zwierząt.
Przyjmowany w wysokich dawkach powoduje methemoglobinemię oraz hemolizę u psów i kotów,
rzadziej u ludzi.

W różnych badaniach przewlekłej, podprzewlekłej i ostrej toksyczności przeprowadzonych na myszach
i szczurach wykazano uszkodzenia przewodu pokarmowego, zmiany morfologii krwi, zmiany
zwyrodnieniowe w wątrobie i warstwie miąższowej nerek, a nawet martwicę. Przyczyny tych zmian
związane były z mechanizmem działania paracetamolu oraz z jego metabolizmem. Również u ludzi
odnotowano toksyczne właściwości metabolitów paracetamolu i ich wpływ na narządy wewnętrzne.

Ponadto odnotowano rzadkie przypadki odwracalnego, przewlekłego, ciężkiego zapalenia wątroby w
wyniku długotrwałego stosowania (np. przez 1 rok) dawek terapeutycznych. W przypadku przyjmowania
dawek subtoksycznych, objawy zatrucia mogą pojawić się w trzecim tygodniu leczenia. W związku z tym,
paracetamol nie powinien być przyjmowany w wysokich dawkach ani przez dłuższy okres.

Dodatkowe badania nie wykazały genotoksycznych właściwości paracetamolu przyjmowanego w dawkach
terapeutycznych (nietoksycznych).

Badania długoterminowe przeprowadzone na myszach i szczurach z zastosowaniem dawek, które nie
wykazują właściwości hepatotoksycznych, nie wskazują na możliwość działania kancerogennego
paracetamolu.

Konwencjonalne badania zgodnie z aktualnie obowiązującymi standardami dotyczącymi oceny
toksycznego wpływu paracetamolu na rozród i rozwój potomstwa nie są dostępne.

Płodność
Badania przewlekłej toksyczności u zwierząt wykazały, że większe dawki paracetamolu powodują zanik
jąder i zahamowanie spermatogenezy. Powyższe działanie paracetamolu nie zostało potwierdzone w
praktyce klinicznej.
Paracetamol wykazał swój potencjał genotoksyczny i kancerogenny (raka wątroby i pęcherza) w
badaniach na myszach i szczurach, którym podawano dawki hepatotoksyczne. Jednak uważa się, że to
działanie genotoksyczne i kancerogenne jest związane z zaburzeniami metabolizmu paracetamolu
podawanego w wysokich dawkach i nie stanowi ryzyka przy stosowaniu w praktyce klinicznej.

Metokarbamol
Toksyczność ostra metokarbamolu jest względnie ograniczona. W badaniach na zwierzętach
doświadczalnych toksyczność przejawia się w postaci ataksji, katalepsji (zesztywnienia mięśni),
kurczów i śpiączki. Nie przeprowadzono badań nad toksycznością przewlekłą. Nie dokonano oceny
działania toksycznego na rozmnażanie. Nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach,
aby dokonać oceny mutagennego potencjału produktu leczniczego. Nie przeprowadzono
długoterminowych badań nad jego potencjałem kancerogennym.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Skrobia żelowana, kukurydziana
Karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A)
Kroskarmeloza sodowa
Powidon K 30
Kwas stearynowy
Glicerolu distearynian (Typ I)
Krzemionka koloidalna bezwodna
Talk
Magnezu stearynian

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blister PVC/Aluminium, w tekturowym pudełku.

Wielkości opakowań:
30 szt. – 2 blistry po 15 tabletek
40 szt. – 4 blistry po 10 tabletek
45 szt. – 3 blistry po 15 tabletek
50 szt. – 5 blistrów po 10 tabletek

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Nie dotyczy.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

US Pharmacia Sp. z o.o.
ul. Ziębicka 40
50-507 Wrocław

### 8. NUMER(-Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU/
DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 12-12-2023

### 10. DATA ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.