# Monover

> Żelazo · 100 mg Fe3+/ml · Roztwór do wstrzykiwań lub infuzji

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Monover
- **Nazwa powszechna:** Ferricum derisomaltosum
- **Substancja czynna:** [Żelazo](https://apteka.online/odpowiedniki/ferricum-derisomaltosum)
- **Moc:** 100 mg Fe3+/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Roztwór do wstrzykiwań lub infuzji
- **Droga podania:** dożylna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** B03AC
- **Liczba opakowań:** 19
- **Numer pozwolenia:** 16535
- **Podmiot odpowiedzialny:** Pharmacosmos A/S
- **Producent:** Pharmacosmos A/S, Dania
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/preparaty-przeciwanemiczne/monover-roztwor-do-wstrzykiwan-l-100-mg-fe3-ml-pharmacosmos
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/preparaty-przeciwanemiczne/monover-roztwor-do-wstrzykiwan-l-100-mg-fe3-ml-pharmacosmos.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/22542/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/22542/characteristic

## Dostępne opakowania (19)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 fiol. 1 ml | 5909990996773 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 1 fiol. 5 ml | 5909990996797 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 2 amp. 5 ml | 5909990775484 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 2 fiol. 5 ml | 5909990775392 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 5 amp. 1 ml | 5909990775507 | Rp | — | Trudno dostępny (2/5) | — |
| 5 amp. 2 ml | 5909990775521 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 5 amp. 5 ml | 5909990775538 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 5 fiol. 1 ml | 5909990775422 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 5 fiol. 2 ml | 5909990775439 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 5 fiol. 5 ml | 5909990775446 | Rp | — | Trudno dostępny (2/5) | — |
| 1 fiol. 10 ml | 5909990996780 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 amp. 1 ml | 5909990775552 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 amp. 2 ml | 5909990775569 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 fiol. 1 ml | 5909990775460 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 fiol. 2 ml | 5909990775477 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 2 amp. 10 ml | 5909990775491 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 2 fiol. 10 ml | 5909990775408 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 5 amp. 10 ml | 5909990775545 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 5 fiol. 10 ml | 5909990775453 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Monover i w jakim celu się go stosuje?
Lek Monover zawiera połączenie żelaza i derizomaltozy (łańcuch cząsteczek cukru). Sposób wiązania
żelaza w leku Monover jest podobny jak w występującej w organizmie ferrytynie. Dzięki temu lek
Monover można stosować w dużych dawkach w postaci zastrzyków.

Lek Monover stosuje się przy małej zawartości żelaza w organizmie (tak zwany niedobór żelaza lub
niedokrwistość z niedoboru żelaza):

• jeśli podawane doustnie żelazo nie działa lub nie jest tolerowane;
• jeśli lekarz zdecydował, że żelazo trzeba podać bardzo szybko, aby odtworzyć zapasy
w organizmie.

### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Monover

Kiedy nie przyjmować leku Monover:
• jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na substancję czynną lub którykolwiek z
pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• w przypadku wystąpienia poważnych reakcji alergicznych (nadwrażliwości) na inne
podawane we wstrzyknięciach produkty zawierające żelazo;
• jeśli u pacjenta występuje niedokrwistość, której przyczyną nie jest niedobór żelaza;
• jeśli w organizmie pacjenta występuje zbyt duża ilość żelaza (przeładowanie) lub utrudnione
jest wykorzystanie żelaza;
• jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby, takie jak marskość wątroby.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Monover należy omówić to z lekarzem lub pielęgniarką:
• jeśli u pacjenta w przeszłości występowała alergia na leki;

• jeśli u pacjenta występuje toczeń rumieniowaty układowy;
• jeśli pacjent ma reumatoidalne zapalenie stawów;
• jeśli u pacjenta występuje astma, wyprysk lub inna alergia atopowa;
• jeśli pacjent ma trwającą infekcję bakteryjną we krwi;
• jeśli pacjent ma zaburzoną czynność wątroby.

Nieprawidłowe podanie leku Monover może spowodować jego wyciekanie z miejsca wstrzyknięcia,
co może prowadzić do podrażnienia skóry oraz możliwości długotrwałego brązowego zabarwienia
w miejscu wstrzyknięcia. W takim przypadku podawanie leku należy natychmiast przerwać.

Dzieci i młodzież
Lek Monover jest przeznaczony tylko dla osób dorosłych. Nie należy podawać leku dzieciom i
młodzieży.

Lek Monover a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a
także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Lek Monover podany wraz z doustnymi preparatami żelaza może powodować zmniejszenie
wchłaniania żelaza doustnego.

Ciąża i karmienie piersią
Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania leku Monover u kobiet w ciąży. Jeśli pacjentka
jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się
lekarza. W przypadku zajścia w ciążę podczas leczenia, należy zasięgnąć porady lekarza, który
zdecyduje, czy należy kontynuować stosowanie leku.

W przypadku karmienia piersią należy zasięgnąć porady lekarza przed przyjęciem leku Monover.
Lek Monover nie stanowi raczej zagrożenia dla dziecka karmionego piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Należy zapytać lekarza, czy można prowadzić pojazdy i obsługiwać maszyny podczas stosowania
leku Monover.

Lek Monover zawiera sód
Lek zawiera do 9,4 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdym ml roztworu
zawierającym 100 mg żelaza. Odpowiada to 0,47% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu
w diecie u osób dorosłych.

### 3. Jak podaje się lek Monover?
Przed podaniem leku Monover lekarz przeprowadzi badanie krwi w celu określenia potrzebnej dawki
leku Monover.

Lekarz lub pielęgniarka podają lek Monover poprzez wstrzyknięcie lub wlew dożylny.

• Monover można podawać jako wstrzyknięcie dożylne, do 500 mg w jednej dawce, do 3 razy
w tygodniu.
• Monover można podawać w trakcie dializy.
• Monover można podawać jako pojedynczy wlew dożylny w dawce do 20 mg żelaza/kg masy
ciała lub jako cotygodniowe wlewy, aż do czasu uzyskania całkowitej potrzebnej dawki.

Lek Monover można podawać jedynie w warunkach umożliwiających szybkie wdrożenie
odpowiedniego leczenia w przypadku wystąpienia u pacjenta reakcji immunoalergicznej.

Po każdorazowym podaniu leku pacjent powinien pozostawać pod obserwacją lekarza lub
pielęgniarki przez co najmniej 30 minut, w celu wykrycia wystąpienia działań niepożądanych.

W przypadku otrzymania większej niż zalecana dawki leku
Lek Monover jest podawany przez odpowiednio przeszkolony personel medyczny. Istnieje małe
prawdopodobieństwo otrzymania zbyt dużej dawki leku. Personel medyczny monitoruje dawkę leku
i wyniki laboratoryjne badań krwi w celu uniknięcia nadmiaru żelaza w organizmie.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek Monover może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
wystąpią.

Reakcje alergiczne
Mogą wystąpić ostre reakcje uczuleniowe, zazwyczaj jednak występują one rzadko.
Należy niezwłocznie powiadomić lekarza lub pielęgniarkę, jeżeli u pacjenta wystąpi którykolwiek
z wymienionych poniżej objawów, mogących wskazywać na ciężką reakcję alergiczną, w tym:
opuchnięcie twarzy, języka lub gardła, trudności przy przełykaniu, pokrzywka i trudności w
oddychaniu, oraz ból w klatce piersiowej, który może być objawem niekiedy ciężkiej reakcji
alergicznej zwanej zespołem Kounisa.

Często (mogą wystąpić do 1 na 10 pacjentów)
• Nudności
• Reakcje skórne w miejscu lub w pobliżu miejsca wstrzyknięcia, w tym zaczerwienienie skóry,
obrzęk, pieczenie, ból, zasinienie, odbarwienie, wyciek do tkanki wokół miejsca wkłucia,
podrażnienie
• Wysypka

Niezbyt często (mogą wystąpić do 1 na 100 pacjentów)
• Reakcje nadwrażliwości z możliwą dusznością i skurczem oskrzeli
• Ból głowy
• Drętwienie
• Zaburzenia czucia smaku
• Niewyraźne widzenie
• Utrata przytomności
• Zawroty głowy
• Zmęczenie
• Zwiększona częstość akcji serca
• Niskie lub wysokie ciśnienie krwi
• Ból w klatce piersiowej, ból pleców, ból mięśni lub stawów, skurcze mięśni
• Ból brzucha, wymioty, zaburzenia trawienia, zaparcia, biegunka
• Świąd, pokrzywka, zapalenie skóry
• Zaczerwienienie, potliwość, gorączka, uczucie zimna, dreszcze
• Małe stężenie fosforanów we krwi
• Infekcja
• Podwyższona aktywność enzymów wątrobowych
• Miejscowe zapalenie żyły
• Złuszczanie się skóry

Rzadko (mogą wystąpić do 1 na 1 000 pacjentów)
• Nieregularne bicie serca
• Chrypka
• Drgawki
• Drżenie

• Zmieniony stan umysłowy
• Złe samopoczucie

Objawy grypopodobne (częstość występowania do 1 na 1 000 pacjentów) mogą wystąpić w ciągu
kilku godzin do kilku dni po wstrzyknięciu; typowymi objawami są: wysoka temperatura ciała oraz
bóle mięśni i stawów.

Częstość nieznana
Przebarwienia skóry w innych okolicach ciała niż miejsce wstrzyknięcia.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa
Tel.: (+48) 22 49 21 301
Faks: (+48) 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Monover?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku, ampułce lub fiolce
po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Na pudełku oraz ampułce lub
fiolce leku Monover znajduje się również numer serii po nadruku „Lot”.

Przed użyciem należy sprawdzić czy fiolka/ampułka nie jest uszkodzona lub czy nie znajduje się
w niej osad. Można używać tylko roztworów jednorodnych, wolnych od osadu.

Roztwór przygotowany do iniekcji powinien być sprawdzony wizualnie przed użyciem. Używać tylko
przezroczystych roztworów niezawierających osadu.

Lek Monover nie wymaga specjalnego sposobu przechowywania. Personel szpitala dopilnuje, by lek
był prawidłowo przechowywany i usuwany we właściwy sposób.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Monover

Substancją czynną leku Monover jest żelazo (w postaci derizomaltozy żelazowej, związku żelaza
i węglowodanów). Stężenie żelaza w tym leku wynosi 100 mg na 1 mililitr.
Pozostałe składniki leku to: sodu wodorotlenek (do ustalenia pH), kwas solny (do ustalenia pH) oraz
woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Monover i co zawiera opakowanie

Lek Monover jest ciemnobrązowym, nieprzeźroczystym roztworem do wstrzykiwań i infuzji.

Lek Monover dostępny jest w szklanych ampułkach lub szklanych fiolkach zawierających:
• 1 ml roztworu, co odpowiada 100 mg żelaza w postaci derizomaltozy żelazowej
• 2 ml roztworu, co odpowiada 200 mg żelaza w postaci derizomaltozy żelazowej
• 5 ml roztworu, co odpowiada 500 mg żelaza w postaci derizomaltozy żelazowej
• 10 ml roztworu, co odpowiada 1000 mg żelaza w postaci derizomaltozy żelazowej

Wielkości opakowań są następujące:
Wielkości ampułek: 5 x 1 ml, 10 x 1 ml, 5 x 2 ml, 10 x 2 ml, 2 x 5 ml, 5 x 5 ml, 2 x 10 ml, 5 x 10 ml
Wielkości fiolek: 1 x 1 ml, 5 x 1 ml, 10 x 1 ml, 5 x 2 ml, 10 x 2 ml, 1 x 5 ml, 2 x 5 ml, 5 x 5 ml, 1 x
10 ml, 2 x 10 ml, 5 x 10 ml

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Pharmacosmos A/S
Roervangsvej 30
DK-4300 Holbaek
Dania
Tel.: +45 59 48 59 59
Fax: +45 59 48 59 60
E-mail: info@pharmacosmos.com

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego i w Zjednoczonym Królestwie (Irlandii Północnej) pod następującymi nazwami:

Austria, Bułgaria, Chorwacja, Dania, Estonia, Finlandia, Holandia, Islandia, Litwa, Łotwa, Niemcy,
Norwegia, Rumunia, Słowenia, Szwecja, Wielka Brytania (Irlandia Północna): Monofer
Belgia, Włochy: Monoferric
Irlandia, Luksemburg, Polska: Monover
Portugalia: Monofar

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 03/2025
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Należy uważnie monitorować pacjentów w celu wykrycia przedmiotowych i podmiotowych objawów
reakcji nadwrażliwości w trakcie oraz po podaniu leku Monover. Lek Monover można podać jedynie
pod warunkiem niezwłocznej dostępności personelu przeszkolonego w rozpoznawaniu i leczeniu
reakcji anafilaktycznych, w warunkach z pełną dostępnością sprzętu do resuscytacji. Pacjenta należy
obserwować przynajmniej przez 30 minut po każdym podaniu leku Monover.

Każde dożylne podanie żelaza wiąże się z ryzykiem wystąpienia reakcji nadwrażliwości. W celu
zminimalizowania ryzyka należy ograniczyć liczbę poszczególnych dożylnych podań żelaza do
minimum.

Dawkowanie

Dawkowanie leku Monover opiera się na podejściu etapowym: [krok 1] ocena zapotrzebowania na
żelazo i [krok 2] obliczenie i podanie dawki / dawek żelaza. Powyższe kroki można powtórzyć po
ocenie uzupełnienia żelaza [krok 3].

Krok 1: Ocena zapotrzebowania na żelazo:

Zapotrzebowanie na żelazo można określić za pomocą uproszczonej tabeli (I) lub równania
Ganzoniego (II), zamieszczonych poniżej.

Zapotrzebowanie na żelazo wyrażane jest w mg żelaza pierwiastkowego.

I Tabela uproszczona

Tabela 1: tabela uproszczona
Hb
(g/dl)
Hb
(mmol/l)
Pacjenci o masie
ciała poniżej 50 kg
Pacjenci o masie ciała
od 50 kg do 70 kg
Pacjenci o masie ciała
70 kg i powyżej
≥10 ≥6,2 500 mg 1000 mg 1500 mg
<10 <6,2 500 mg 1500 mg 2000 mg

II Równanie Ganzoniego

Tabela 2: Równanie Ganzoniego

Zapotrzebowanie na żelazo = masa ciała(A) x (docelowa Hb(D) – rzeczywista Hb)(B) x 2,4 + żelazo do odtworzenia zapasów(C)
[mg żelaza] [kg] [g/dl] [mg żelaza]

(A) Zaleca się użycie idealnej masy ciała w przypadku pacjenta otyłego lub przedciążowej masy ciała w przypadku kobiet w ciąży. Dla
wszystkich innych pacjentów należy użyć rzeczywistej masy ciała. Idealną masę ciała można wyliczyć na wiele sposobów, np.
przy użyciu wskaźnika BMI 25, tj. idealna masa ciała = 25 x (wzrost w m)2.
(B) Aby zamienić Hb [mM] na Hb [g/dl] należy pomnożyć Hb [mM] x 1,61145
(C) Dla osoby o masie ciała powyżej 35 kg, zapasy żelaza wynoszą 500 mg lub więcej. Zapasy żelaza na poziomie 500 mg stanowią
najniższy limit normy dla drobnych kobiet. Niektóre wytyczne zalecają 10–15 mg żelaza/kg masy ciała.
(D) Założona wartość docelowego poziomu hemoglobiny we wzorze Ganzoniego wynosi 15 g/dl. W przypadkach szczególnych, np.
ciąży, należy rozważyć użycie niższej wartości docelowego poziomu hemoglobiny

III Stałe zapotrzebowanie na żelazo

Należy podawać pacjentowi stałą dawkę żelaza 1000 mg, a następnie oceniać dalsze zapotrzebowanie
zgodnie z wytycznymi w części „Krok 3: Ocena uzupełnienia żelaza”. W przypadku pacjentów o
masie ciała poniżej 50 kg do wyliczenia zapotrzebowania na żelazo należy zastosować uproszczoną
tabelę lub wzór Ganzoniego.

Krok 2: Wyliczenie i podawanie maksymalnej indywidualnej dawki żelaza:

Na podstawie oszacowanego powyżej zapotrzebowania na żelazo, lek Monover należy podawać
uwzględniając co następuje:

Całkowita tygodniowa dawka nie może przekraczać 20 mg żelaza /kg masy ciała.
Pojedyncza infuzja leku Monover nie może przekraczać 20 mg żelaza/kg masy ciała.
Pojedyncze dożylne podanie (bolus) leku Monover nie może przekraczać 500 mg żelaza.

Krok 3: Ocena uzupełnienia żelaza:

Ponowna ocena, w tym badania laboratoryjne krwi, powinna zostać przeprowadzona przez lekarza na
podstawie indywidualnego stanu pacjenta. W celu oceny efektu leczenia dożylnego żelazem, należy
ponownie ocenić stężenie Hb nie wcześniej niż 4 tygodnie po ostatnim podaniu leku Monover,
uwzględniając odpowiedni czas na erytropoezę i wbudowanie żelaza. W przypadku, gdy pacjent
wymaga dalszego uzupełniania żelaza, należy ponownie obliczyć zapotrzebowanie na żelazo.

Dzieci i młodzież:

Nie zaleca się stosowania leku Monover u dzieci i młodzieży w wieku < 18 lat, z uwagi na brak
danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.

Sposób podawania:

Lek Monover należy podawać drogą dożylną za pomocą wstrzyknięć lub wlewów.

Lek Monover nie powinien być podawany równocześnie z doustnymi produktami żelaza, ponieważ
wchłanianie żelaza podawanego doustnie może ulec zmniejszeniu.

Dożylna iniekcja bolusowa:

Lek Monover można podawać jako dożylną iniekcję bolusową w dawce do 500 mg do trzech razy
w tygodniu, z szybkością podawania do 250 mg żelaza na minutę. Może być podawany bez
rozcieńczenia lub można go rozcieńczyć w ilości maksymalnie 20 ml jałowego roztworu chlorku sodu
o stężeniu 0,9%.

Tabela 3: Prędkość podawania w przypadku dożylnych wstrzyknięć w bolusie
Objętość roztworu
Monover
Odpowiadająca dawka żelaza Prędkość
podawania/minimalny
czas podania

Częstość

≤5 ml ≤500 mg 250 mg żelaza/minutę 1-3 razy w
tygodniu

Wlew dożylny:

Wymagana dawka żelaza może być podana w pojedynczej infuzji leku Monover w dawce do 20 mg
żelaza/kg masy ciała lub w cotygodniowych wlewach do czasu uzyskania dawki wymaganej.

Jeśli wymagana dawka żelaza przekracza 20 mg żelaza/kg masy ciała, dawkę należy podzielić na dwie
dawki podawane z przynajmniej tygodniową przerwą. Zaleca się, o ile to możliwe podanie w pierwszej
dawce 20 mg żelaza/kg masy ciała. W zależności od oceny klinicznej, drugie podanie powinno być
poprzedzone uzupełniającym badaniem laboratoryjnym.

Tabela 4: Prędkość podawania we wlewie dożylnym
Dawka żelaza Minimalny czas podawania

≤1000 mg
>1000 mg
Ponad 15 minut
30 minut lub dłużej

Lek Monover należy podawać bez rozcieńczenia lub po rozcieńczeniu jałowym roztworem chlorku
sodu 0,9%. Ze względu na stabilność, leku Monover nie należy rozcieńczać do stężeń poniżej 1 mg
żelaza /ml (nie wliczając objętości roztworu derizomaltozy żelazowej) i nigdy nie rozcieńczać w
objętości powyżej 500 ml.

Wstrzyknięcie do dializatora:

Lek Monover można podawać podczas zabiegu hemodializy bezpośrednio do ramienia żylnego
dializatora, z użyciem takiej samej procedury jak opisano dla dożylnej iniekcji bolusowej.

Szczegółowe informacje nt. leku Monover zawarte są w Charakterystyce Produktu Leczniczego.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Monover 100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Jeden mililitr roztworu zawiera 100 mg żelaza w postaci derizomaltozy żelazowej (Ferricum
derisomaltosum).

Fiolka/ampułka 1 ml zawiera 100 mg żelaza w postaci derizomaltozy żelazowej (Ferricum
derisomaltosum).
Fiolka/ampułka 2 ml zawiera 200 mg żelaza w postaci derizomaltozy żelazowej (Ferricum
derisomaltosum).
Fiolka/ampułka 5 ml zawiera 500 mg żelaza w postaci derizomaltozy żelazowej (Ferricum
derisomaltosum).
Fiolka/ampułka 10 ml zawiera 1000 mg żelaza w postaci derizomaltozy żelazowej (Ferricum
derisomaltosum).

Dawka roztworu zawierająca 100 mg żelaza zawiera maksymalnie 9,4 mg (0,41 mmol) sodu, patrz
punkt 4.4.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do wstrzykiwań i infuzji.

Ciemnobrązowy nieprzeźroczysty roztwór.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Monover jest wskazany do leczenia niedoboru żelaza w następujących warunkach:

• gdy podawane doustnie preparaty żelaza są nieskuteczne lub nie można ich użyć;
• gdy istnieje kliniczna potrzeba szybkiego dostarczenia żelaza.

Diagnoza musi opierać się na testach laboratoryjnych. W przypadku nagłej utraty krwi, badanie stężenia
hemoglobiny jest wystarczającym laboratoryjnym testem diagnostycznym.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Należy uważnie monitorować pacjentów w celu wykrycia przedmiotowych i podmiotowych objawów
reakcji nadwrażliwości w trakcie oraz po podaniu produktu leczniczego Monover. Produkt Monover
można podać jedynie pod warunkiem niezwłocznej dostępności personelu przeszkolonego w
rozpoznawaniu i leczeniu reakcji anafilaktycznych, w warunkach z pełną dostępnością sprzętu do
resuscytacji. Pacjenta należy obserwować przynajmniej przez 30 minut po każdym podaniu produktu
Monover (patrz punkt 4.4).

Każde dożylne podanie żelaza wiąże się z ryzykiem wystąpienia reakcji nadwrażliwości. W celu
zminimalizowania ryzyka należy ograniczyć do minimum liczbę poszczególnych dożylnych podań
żelaza.

Dawkowanie

Dawkowanie produktu leczniczego Monover opiera się na podejściu etapowym: [krok 1] ocena
zapotrzebowania na żelazo i [krok 2] obliczenie i podanie dawki / dawek żelaza. Powyższe kroki
można powtórzyć po ocenie uzupełnienia żelaza [krok 3].

Krok 1: Ocena zapotrzebowania na żelazo:

Zapotrzebowanie na żelazo można określić za pomocą uproszczonej tabeli (I) lub równania
Ganzoniego (II), zamieszczonych poniżej.

Zapotrzebowanie na żelazo wyrażane jest w mg żelaza pierwiastkowego.

I Tabela uproszczona

Tabela 1: Tabela uproszczona
Hb
(g/dl)
Hb
(mmol/l)
Pacjenci o masie
ciała poniżej 50 kg
Pacjenci o masie ciała
od 50 kg do 70 kg
Pacjenci o masie ciała
70 kg i powyżej
≥10 ≥6,2 500 mg 1000 mg 1500 mg
<10 <6,2 500 mg 1500 mg 2000 mg

II Równanie Ganzoniego

Tabela 2: Równanie Ganzoniego

Zapotrzebowanie na żelazo = masa ciała(A) x (docelowa Hb(D) – rzeczywista Hb)(B) x 2,4 +żelazo do odtworzenia zapasów(C)
[mg żelaza] [kg] [g/dl] [mg żelaza]

(A) Zaleca się użycie idealnej masy ciała w przypadku pacjenta otyłego lub przedciążowej masy ciała w przypadku kobiet w ciąży. Dla
wszystkich innych pacjentów należy użyć rzeczywistej masy ciała. Idealną masę ciała można wyliczyć na wiele sposobów, np.
przy użyciu wskaźnika BMI 25, tj. idealna masa ciała = 25 x (wzrost w m)2
(B) Aby zamienić Hb [mM] na Hb [g/dl] należy pomnożyć Hb [mM] x 1,61145
(C) Dla osoby o masie ciała powyżej 35 kg, zapasy żelaza wynoszą 500 mg lub więcej. Zapasy żelaza na poziomie 500 mg stanowią
najniższy limit normy dla drobnych kobiet. Niektóre wytyczne zalecają 10–15 mg żelaza/kg masy ciała.
(D) Założona wartość docelowego poziomu hemoglobiny we wzorze Ganzoniego wynosi 15 g/dl. W przypadkach szczególnych, np.
ciąży, należy rozważyć użycie niższej wartości docelowego poziomu hemoglobiny

III Stałe zapotrzebowanie na żelazo

Należy podawać pacjentowi stałą dawkę żelaza 1000 mg, a następnie oceniać dalsze zapotrzebowanie
zgodnie z wytycznymi w części „Krok 3: Ocena uzupełnienia żelaza”. W przypadku pacjentów
o masie ciała poniżej 50 kg do wyliczenia zapotrzebowania na żelazo należy zastosować uproszczoną
tabelę lub wzór Ganzoniego.

Krok 2: Wyliczenie i podawanie maksymalnej indywidualnej dawki żelaza:

Na podstawie oszacowanego powyżej zapotrzebowania na żelazo, produkt leczniczy Monover należy
podawać, uwzględniając co następuje:

Całkowita tygodniowa dawka nie może przekraczać 20 mg żelaza /kg masy ciała.
Pojedyncza infuzja produktu Monover nie może przekraczać 20 mg żelaza /kg masy ciała.
Pojedyncze dożylne podanie (bolus) produktu Monover nie może przekraczać 500 mg żelaza.

Krok 3: Ocena uzupełnienia żelaza:

Ponowna ocena, w tym badania laboratoryjne krwi, powinna zostać przeprowadzona przez lekarza na
podstawie indywidualnego stanu pacjenta. W celu oceny efektu leczenia dożylnego żelazem, należy
ponownie ocenić stężenie Hb nie wcześniej niż 4 tygodnie po ostatnim podaniu produktu Monover,
uwzględniając odpowiedni czas na erytropoezę i wbudowanie żelaza. W przypadku, gdy pacjent
wymaga dalszego uzupełniania żelaza, należy ponownie obliczyć zapotrzebowanie na żelazo.

Dzieci i młodzież:

Nie zaleca się stosowania produktu Monover u dzieci i młodzieży w wieku < 18 lat, z uwagi na brak
danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.

Sposób podawania:

Produkt leczniczy Monover należy podawać drogą dożylną za pomocą wstrzyknięć lub wlewów.

Produkt leczniczy Monover nie powinien być podawany równocześnie z doustnymi preparatami
żelaza, ponieważ wchłanianie żelaza podawanego doustnie może ulec zmniejszeniu (patrz punkt 4.5).

Dożylna iniekcja bolusowa:

Produkt leczniczy Monover można podawać jako dożylną iniekcję bolusową w dawce do 500 mg do
trzech razy w tygodniu, z szybkością podawania do 250 mg żelaza na minutę. Może być podawany
bez rozcieńczenia lub można go rozcieńczyć w ilości maksymalnie 20 ml jałowego roztworu chlorku
sodu o stężeniu 0,9%.

Tabela 3: Prędkość podawania w przypadku dożylnych wstrzyknięć w bolusie
Objętość roztworu
Monover
Odpowiadająca dawka
żelaza
Prędkość
podawania/minimalny
czas podania

Częstość

≤5 ml ≤500 mg 250 mg żelaza/minutę 1-3 razy w tygodniu

Wlew dożylny:

Wymagana dawka żelaza może być podana w pojedynczej infuzji produktu leczniczego Monover w
dawce do 20 mg żelaza/kg masy ciała lub w cotygodniowych wlewach do czasu uzyskania dawki
wymaganej.

Jeśli wymagana dawka żelaza przekracza 20 mg żelaza/kg masy ciała, dawkę należy podzielić na
dwie dawki podawane z przynajmniej tygodniową przerwą. Zaleca się, o ile to możliwe, podanie
w pierwszej dawce 20 mg żelaza/kg masy ciała. W zależności od oceny klinicznej, drugie podanie
powinno być poprzedzone uzupełniającym badaniem laboratoryjnym.

Tabela 4: Prędkość podawania we wlewie dożylnym
Dawka żelaza Minimalny czas podawania

≤1000 mg
>1000 mg
Ponad 15 minut
30 minut lub dłużej

Produkt leczniczy Monover należy podawać bez rozcieńczenia lub po rozcieńczeniu jałowym
roztworem chlorku sodu 0,9%. Ze względu na stabilność, produktu Monover nie należy rozcieńczać
do stężeń poniżej 1 mg żelaza /ml (nie wliczając objętości roztworu derizomaltozy żelazowej) i nigdy
nie rozcieńczać w objętości powyżej 500 ml. Patrz także punkt 6.6.

Wstrzyknięcie do dializatora:

Produkt leczniczy Monover można podawać podczas zabiegu hemodializy bezpośrednio do ramienia
żylnego dializatora, z użyciem takiej samej procedury jak opisano dla dożylnej iniekcji bolusowej.

#### 4.3 Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na substancję czynną, na produkt leczniczy Monover lub na
którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
• Rozpoznana poważna nadwrażliwość na inne podawane pozajelitowo produkty
żelaza.
• Niedokrwistość niespowodowana niedoborem żelaza (np. niedokrwistość
hemolityczna).
• Przeciążenie żelazem lub zaburzenia w wykorzystywaniu żelaza (np.
hemochromatoza, hemosyderoza).
• Niewyrównana choroba wątroby.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Produkty żelaza podawane pozajelitowo mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie i
potencjalnie prowadzące do zgonu reakcje anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne. Reakcje
nadwrażliwości były także zgłaszane po pozajelitowym podaniu kompleksów zawierających żelazo
w dawkach, po których wcześniej nie występowały zdarzenia niepożądane. Zgłaszano także reakcje
nadwrażliwości, w wyniku których rozwinął się zespół Kounisa (skurcz tętnicy wieńcowej w wyniku
ostrej reakcji alergicznej, mogący prowadzić do zawału mięśnia sercowego, patrz punkt 4.8).

Ryzyko to jest większe w przypadku pacjentów z rozpoznanymi alergiami, w tym alergiami na leki,
włącznie z pacjentami, u których w wywiadzie stwierdzono występowanie ciężkiej astmy, wyprysku
lub innej alergii atopowej.
Istnieje również podwyższone ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości na podawane pozajelitowo
kompleksy zawierające żelazo w przypadku podawania ich pacjentom z chorobami
immunologicznymi lub zapalnymi (np. toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie
stawów).

Produkt leczniczy Monover należy podawać wyłącznie pod bezpośrednim nadzorem przeszkolonego
w zakresie oceny i leczenia reakcji anafilaktycznych personelu medycznego, w miejscu w pełni
wyposażonym w sprzęt do resuscytacji. Pacjenta należy obserwować w celu wykrycia działań
niepożądanych przez co najmniej 30 minut po każdym wstrzyknięciu produktu leczniczego
Monover. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości lub objawów nietolerancji w trakcie
podawania produktu leczniczego leczenie należy natychmiast przerwać. Dostępne musi być
wyposażenie do resuscytacji krążeniowo-oddechowej oraz sprzęt do leczenia ostrych reakcji
anafilaktycznych lub rzekomoanafilaktycznych, w tym roztwór adrenaliny do wstrzykiwań o stężeniu
1:1000. W razie potrzeby należy zastosować również dodatkowe leczenie lekami
przeciwhistaminowymi i (lub) kortykosteroidami.

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, żelazo można podawać pozajelitowo wyłącznie po
przeprowadzeniu dokładnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Pozajelitowego podawania żelaza
należy unikać u pacjentów z zaburzeniami parametrów wątrobowych [aminotransferaza alaninowa
i (lub) aminotransferaza asparaginianowa > 3 krotnie przekraczające górną granicę normy], gdzie
przeciążenie żelazem jest czynnikiem wyzwalającym, w szczególności porfirię późną skórną (ang.:
Porphyria Cutanea Tarda, PCT). Aby uniknąć przeciążenia żelazem, zaleca się dokładne
monitorowanie jego stężenia.

Pozajelitowe podawanie żelaza należy stosować ostrożnie w przypadku ostrych lub przewlekłych
infekcji.

Produkt leczniczy Monover nie powinien być stosowany u pacjentów z trwającą bakteriemią.

W przypadku zbyt szybkiej iniekcji dożylnej mogą wystąpić epizody obniżenia ciśnienia.

Należy zachować ostrożność, aby uniknąć wypływu okołożylnego podczas podawania produktu
leczniczego Monover. Wypływ okołożylny produktu Monover w miejscu wstrzyknięcia może
prowadzić do podrażnienia skóry oraz potencjalnie długotrwałego brązowego zabarwienia w miejscu
wstrzyknięcia. W przypadku wypływu okołożylnego należy natychmiast przerwać podawanie
produktu Monover.

Produkt leczniczy Monover zawiera do 9,4 mg (0,41 mmol) sodu w 1 ml roztworu, który zawiera
100 mg żelaza, co odpowiada 0,47% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u
osób dorosłych.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Jak w przypadku wszystkich preparatów żelaza podawanych pozajelitowo, wchłanianie żelaza
podawanego równocześnie doustnie jest zmniejszone.

Zgłaszano, że duże pozajelitowe dawki żelaza (5 ml lub więcej) powodowały brązowe zabarwienie
surowicy w próbce krwi pobranej cztery godziny po podaniu.

Żelazo podawane pozajelitowo może być przyczyną fałszywie podwyższonej wartości stężenia
bilirubiny i fałszywie obniżonej wartości stężenia wapnia w surowicy.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Dostępne są tylko ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Monover u kobiet w
okresie ciąży, pochodzące z jednego badania obejmującego 100 kobiet w okresie ciąży po ekspozycji
na produkt leczniczy Monover. Przed zastosowaniem produktu leczniczego w okresie ciąży konieczne
jest wnikliwe rozważenie bilansu korzyści i zagrożeń.

Niedokrwistość wywołaną niedoborem żelaza występującą w pierwszym trymestrze ciąży można
leczyć podawanymi doustnie produktami żelaza. Leczenie za pomocą produktu leczniczego Monover
należy ograniczyć do drugiego lub trzeciego trymestru, jeżeli spodziewane korzyści przewyższają
potencjalne ryzyko dla matki i płodu.

Po zastosowaniu pozajelitowych produktów żelaza może wystąpić bradykardia płodu. Jest ona zwykle
przemijająca i wynika z reakcji nadwrażliwości u matki. Podczas dożylnego podawania
pozajelitowych produktów żelaza kobietom w ciąży należy uważnie obserwować nienarodzone
dziecko.

Karmienie piersią
Badanie kliniczne wykazało, że przenikanie żelaza z produktu leczniczego Monover do mleka
ludzkiego było bardzo niewielkie. Dawki terapeutyczne produktu leczniczego Monover nie powinny
wywierać jakiegokolwiek wpływu na noworodka lub niemowlę.

Płodność
Brak jest danych na temat wpływu produktu leczniczego Monover na płodność u ludzi. W badaniach
na zwierzętach produkt leczniczy Monover nie wykazywał wpływu na płodność (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

W tabeli przedstawiono niepożądane działania leku (NDL) zgłoszone w trakcie leczenia produktem
Monover w badaniach klinicznych oraz na podstawie obserwacji po dopuszczeniu produktu
leczniczego do obrotu.

W przypadku podawania pozajelitowych preparatów żelaza mogą wystąpić ostre, ciężkie reakcje
nadwrażliwości. Zazwyczaj występują one w ciągu pierwszych kilku minut podania i ogólnie
charakteryzują się nagłym pojawieniem się trudności w oddychaniu i (lub) zapaści sercowonaczyniowej; zgłaszano przypadki zgonów. Mogą również wystąpić inne, lżejsze objawy
natychmiastowej nadwrażliwości, takie jak pokrzywka i świąd.
W przypadku podawania pozajelitowych produktów żelaza kobietom w ciąży, może wystąpić
powiązana bradykardia płodu.

U pacjentów leczonych żelazem dożylnym, niezbyt często może wystąpić reakcja Fishbane’a
charakteryzująca się zaczerwienieniem twarzy, ostrym bólem w klatce piersiowej i (lub) bólem
pleców oraz uciskiem, czasami z towarzyszącą dusznością. Może to przypominać wczesne objawy
reakcji rzekomoanafilaktycznej lub anafilaktycznej. Należy wówczas przerwać wlew i ocenić stan
pacjenta. Te objawy ustępują wkrótce po zaprzestaniu podawania żelaza. Zazwyczaj nie pojawiają się
one ponownie, jeśli podawanie zostanie wznowione z mniejszą szybkością infuzji.

Po wprowadzeniu do obrotu opisywano również odległe przebarwienia skóry w następstwie
dożylnego podania żelaza.

Niepożądane działania leku obserwowane w trakcie badań klinicznych oraz w okresie po
wprowadzeniu do obrotu.

Klasyfikacja układów
i narządów
Często (≥1/100 do
<1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do
<1/100)

Rzadko (≥1/10 000
do <1/1000)
Częstość nieznana

Zaburzenia układu
immunologicznego
Nadwrażliwość, w
tym ciężkie reakcje
Reakcje
rzekomoanafilaktyc
zne/
anafilaktyczne
Zaburzenia układu
nerwowego
Ból głowy,
parestezje,
zaburzenia smaku,
niewyraźnie
widzenie,
utrata
przytomności,
zawroty głowy,
zmęczenie

Dysfonia, napady
padaczkowe,
drżenie, zmieniony
stan umysłowy

Zaburzenia serca Tachykardia Arytmia Zespół Kounisa
Zaburzenia
naczyniowe
Niedociśnienie
tętnicze,
nadciśnienie
tętnicze
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
Ból w klatce
piersiowej,

piersiowej i
śródpiersia
duszności, skurcz
oskrzeli
Zaburzenia żołądka i
jelit
Nudności Ból brzucha,
wymioty,
niestrawność,
zaparcia, biegunka
Zaburzenia skóry i
tkanki podskórnej
Wysypka Świąd, pokrzywka,
wysypka,
zaczerwienienie,
potliwość, zapalenie
skóry

Obrzęk
naczynioruchowy
Przebarwienia skóry
w odległych
miejscach

Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania

Hipofosfatemia

Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe i tkanki
łącznej

Ból pleców, bóle
mięśniowe, bóle
stawowe, skurcze
mięśni
Zaburzenia ogólne i
stany w miejscu
podania

Reakcje w miejscu
wstrzyknięcia*
Gorączka, dreszcze,
infekcja, miejscowe
zapalenie żył,
złuszczanie się
skóry

Złe samopoczucie,
objawy
grypopodobne**

Badania
diagnostyczne
Podwyższone
enzymy wątrobowe
* Obejmuje następujące terminy używane do opisu zmian w miejscu wstrzyknięcia: rumień, obrzęk, pieczenie,
ból, zasinienie, odbarwienie, wynaczynienie, podrażnienie, reakcja w miejscu wstrzyknięcia.
**Objawy grypopodobne, które mogą wystąpić w ciągu kilku godzin do kilku dni.
Opis wybranych działań niepożądanych:
W przypadku podawania pozajelitowych produktów żelaza mogą również wystąpić reakcje
opóźnione, które mogą być ciężkie. Charakteryzują się one bólem stawów, bólem mięśni i czasami
gorączką. Początek występuje w okresie od kilku godzin do czterech dni od podania. Objawy
zazwyczaj utrzymują się przez dwa do czterech dni i ustępują samoistnie lub po podaniu prostych
leków przeciwbólowych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, PL-02 222 Warszawa,
tel.: (+48) 22 49 21 301, faks: (+48) 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Derizomaltoza żelazowa zawarta w produkcie leczniczym Monover ma małą toksyczność. Produkt
jest dobrze tolerowany i ryzyko podczas przypadkowego przedawkowania jest minimalne.

Przedawkowanie może prowadzić do akumulacji żelaza w miejscach gromadzenia, co może
prowadzić do hemosyderozy. W rozpoznaniu akumulacji żelaza może być pomocne monitorowanie
parametrów żelaza, takich jak ferrytyna w surowicy. Można zastosować środki pomocnicze, takie jak
substancje chelatujące.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: pozajelitowy preparat żelaza, Kod ATC: B03AC

Roztwór do wstrzykiwań Monover jest koloidem zawierającym żelazo silnie związane w
sferoidalnych cząstkach żelazo-węglowodanych.

Produkt leczniczy Monover zawiera żelazo w związku kompleksowym, co umożliwia kontrolowane,
powolne uwalnianie biodostępnego żelaza do białek wiążących żelazo, przy małym ryzyku powstania
wolnego żelaza.

Każda cząstka stanowi strukturę złożoną z atomów żelaza(III) oraz derizomaltozy o średniej masie
cząsteczkowej 1000 Da oraz małym rozrzucie masy cząsteczkowej, prawie całkowicie pozbawioną
mono- i disacharydów.
Międzynarodowa nazwa niezastrzeżona (ang. International Nonproprietary Name, INN):
Derizomaltoza żelazowa (znana również jako izomaltozyd 1000 żelaza(III)).

Chelatowanie żelaza(III) węglowodanami nadaje cząstce budowę przypominającą ferrytynę, co
przypuszczalnie chroni przed toksycznością niezwiązanego, nieorganicznego żelaza(III).

Żelazo jest dostępne w postaci niejonowej, rozpuszczalnej w wodzie, w roztworze wodnym o pH
pomiędzy 5,0 a 7,0.

Oznaki odpowiedzi terapeutycznej są widoczne po kilku dniach podawania produktu Monover, jako
wzrost ilości retykulocytów. Ze względu na powolne uwalnianie biodostępnego żelaza, ferrytyna w
surowicy krwi osiąga wartości najwyższe w ciągu kilku dni po podaniu dożylnej dawki produktu
Monover i powoli powraca do wartości początkowej po upływie tygodni.

Skuteczność kliniczna
Skuteczność produktu Monover badano w różnych obszarach terapeutycznych wymagających
podania żelaza dożylnego w celu wyrównania niedoboru żelaza. Najważniejsze badania szczegółowo
opisano poniżej.

Niedokrwistość wywołana niedoborem żelaza w przypadkach innych niż przewlekła choroba nerek
Badanie P-Monofer-IDA-01 było prowadzonym metodą otwartej próby, porównawczym,
randomizowanym wieloośrodkowym badaniem typu „non-inferiority”, przeprowadzonym z udziałem
511 pacjentów z niedokrwistością z niedoboru żelaza (ang. Iron Deficiency Anemia, IDA),
zrandomizowanych w stosunku 2:1 do grupy przyjmującej albo produkt leczniczy Monover lub
cukrzan żelaza. 90% pacjentów włączonych do badania stanowiły kobiety. Produkt leczniczy
Monover dawkowano zgodnie z tabelą uproszczoną opisaną w punkcie 4.2, a dawkę cukrzanu żelaza
wyliczono zgodnie z równaniem Ganzoniego i podawano jako infuzję 200 mg. Pierwszorzędowym
punktem końcowym był odsetek pacjentów z podwyższonym stężeniem Hb ≥2 g/dl względem punktu
wyjściowego w dowolnym czasie pomiędzy tygodniem 1 a tygodniem 5. Pierwszorzędowy punkt
końcowy osiągnął wyższy odsetek pacjentów leczonych produktem Monover w porównaniu do
cukrzanu żelaza, odpowiednio 68,5% vs 51,6% (FAS, p < 0,0001).

Badanie P-Monofer-IDA-03 było prowadzonym metodą otwartej próby, porównawczym,

randomizowanym wieloośrodkowym badaniem przeprowadzonym z udziałem 1512 pacjentów z IDA,
zrandomizowanych w stosunku 2:1 do grupy otrzymującej produkt leczniczy Monover 1000 mg we
wlewie ciągłym przez 20 minut (1009 pacjentów) lub cukrzan żelaza podawany w postaci
wstrzyknięć dożylnych w dawce 200 mg powtarzanych do osiągnięcia 1000 mg dawki skumulowanej
(503 pacjentów). Dla współistniejącego pierwszorzędowego punktu końcowego oceny skuteczności
zmiana stężenia hemoglobiny z poziomu wyjściowego, wyniosła w 8. tygodniu 2,49 g/dl w grupie
otrzymującej Monover i 2,49 g/dl w grupie otrzymującej cukrzan żelaza.

Oszacowana różnica [95% CI] w leczeniu izomaltozydem żelaza a cukrzanem żelaza wyniosła
0,00 g/dl [-0,13;0,13]. Ponieważ dolna granica 95% CI dla różnych schematów leczenia była powyżej
-0,5 g/dl stwierdzono tzw. ”non-inferiority”.
Dla współistniejącego pierwszorzędowego punktu końcowego oceny bezpieczeństwa, w grupie
otrzymującej izomaltozyd żelaza pojawiły się w 3 przypadkach spośród 989 pacjentów (0,3%) ciężkie
lub ostre reakcje nadwrażliwości, co zostało ocenione i potwierdzone przez komitet orzekający. 95%
CI [0,06;0,88%] z górną granicą < 3%, potwierdza, że główny cel bezpieczeństwa został osiągnięty.
W grupie otrzymującej cukrzan żelaza pojawiły się w 2 przypadkach spośród 494 pacjentów (0,4%)
ciężkie lub ostre reakcje nadwrażliwości, co zostało ocenione i potwierdzone przez komitet
orzekający. Różnicę ryzyka stosowania pomiędzy izomaltozydem żelaza a cukrzanem żelaza
oszacowano na -0,10 % [95% CI: -0,91;0,71].

Nefrologia

Niezależna od dializy przewlekła choroba nerek
Badanie P-Monofer-CKD-02 było prowadzonym metodą otwartej próby, porównawczym,
randomizowanym wieloośrodkowym badaniem typu „non-inferiority”, przeprowadzonym z udziałem
351 pacjentów z niedoborem żelaza i z niezależną od dializy (ang. non-dialysis-dependent, NDD)
przewlekłą chorobą nerek (ang. chronic kidney disease, CKD), zrandomizowanych w stosunku 2:1 do
grupy przyjmującej albo produkt leczniczy Monover lub doustny siarczan żelaza, podawany jako 100
mg żelaza pierwiastkowego doustnie, dwa razy na dobę (200 mg na dobę) przez 8 tygodni. Pacjentów
w grupie przyjmującej produkt leczniczy Monover zrandomizowano do grupy przyjmującej dawki
pojedyncze 1000 mg w infuzji lub do grupy przyjmującej iniekcję bolusową w dawce 500 mg.
Monover wykazał zarówno równoważność względem żelaza podawanego doustnie w tygodniu 4 (p
< 0,001), jak również przewyższał żelazo podawane doustnie w utrzymaniu wzrostu poziomu
hemoglobiny od tygodnia 3 aż do zakończenia badania w tygodniu 8 (p = 0,009 w tygodniu 3).

Badanie P-Monofer-CKD-04 było prowadzonym metodą otwartej próby, porównawczym,
randomizowanym, wieloośrodkowym badaniem przeprowadzonym z udziałem 1538 pacjentów z
NDD-CKD oraz IDA zrandomizowanych w stosunku 2:1 do grupy przyjmującej albo produkt
leczniczy Monover 1000 mg we wlewie ciągłym przez 20 minut (1027 pacjentów) lub cukrzan żelaza
podawany w postaci wstrzyknięć dożylnych w dawce 200 mg powtarzanych do osiągnięcia dawki
skumulowanej 1000 mg (511 pacjentów). Dla współistniejącego pierwszorzędowego punktu
końcowego oceny skuteczności zmiana stężenia hemoglobiny z poziomu wyjściowego, wyniosła w 8.
tygodniu 1,22 g/dl w grupie otrzymującej Monover i 1,14 g/dl w grupie otrzymującej cukrzan żelaza.
Oszacowana różnica w leczeniu wyniosła 0,008 d/dl [95% CI: -0.06;0.23]. Ponieważ dolna granica
95% CI była powyżej -0,5 g/dl stwierdzono tzw. „non-inferiority”.
Dla współistniejącego pierwszorzędowego punktu końcowego oceny bezpieczeństwa, w grupie
otrzymującej izomaltozyd żelaza pojawiły się w 3 przypadkach spośród 1019 pacjentów (0,3%)
ciężkie lub ostre reakcje nadwrażliwości, co zostało ocenione i potwierdzone przez komitet
orzekający. 95% CI [0,06;0,86%] z górną granicą < 3%, potwierdza, że główny cel bezpieczeństwa
został osiągnięty. W grupie otrzymującej cukrzan żelaza nie potwierdzono ciężkich lub ostrych
reakcji nadwrażliwości, co zostało ocenione i potwierdzone przez komitet orzekający. Różnicę ryzyka
stosowania pomiędzy izomaltozydem żelaza a cukrzanem żelaza oszacowano na 0,29 % [95% CI: -
0,19;0,77].

Zależna od hemodializy przewlekła choroba nerek

Badanie P-Monofer-CKD-03 było prowadzonym metodą otwartej próby, porównawczym,
randomizowanym wieloośrodkowym badaniem typu „non-inferiority” przeprowadzonym z udziałem
351 pacjentów poddawanych hemodializie, zrandomizowanych w stosunku 2:1 do grupy przyjmującej
albo produkt leczniczy Monover lub cukrzan żelaza. Pacjentów zrandomizowano do grupy
przyjmującej Monover w pojedynczej iniekcji 500 mg lub 500 mg w dawkach podzielonych albo
cukrzan żelaza 500 mg w dawkach podzielonych. Obie metody leczenia wykazały podobną
skuteczność u ponad 82% pacjentów przy stężeniach Hb w zakresie docelowym (równoważność
p = 0,01).

Onkologia
Anemia związana z nowotworem
Badanie P-Monofer-CIA-01 było prowadzonym metodą otwartej próby, porównawczym,
randomizowanym, wieloośrodkowym badaniem typu „non-inferiority”, przeprowadzonym z
udziałem 350 pacjentów z chorobą nowotworową i anemią, zrandomizowanych w stosunku 2:1 do
grupy przyjmującej albo produkt leczniczy Monover lub doustny siarczan żelaza, podawany jako 100
mg żelaza pierwiastkowego doustnie, dwa razy na dobę (200 mg na dobę) przez 12 tygodni.
Pacjentów w grupie przyjmującej produkt leczniczy Monover zrandomizowano do grupy
przyjmującej dawki pojedyncze max 1000 mg w infuzji w ciągu 15 minut lub do grupy przyjmującej
iniekcję bolusową w dawce 500 mg w ciągu 2 minut. Pierwszorzędowym punktem końcowym była
zmiana stężenia Hb od punktu wyjściowego do tygodnia 4. Produkt leczniczy Monover był
równorzędny względem żelaza podawanego doustnie w tygodniu 4 (p < 0,001) i dla infuzji produktu
Monover obserwowano szybszy początek odpowiedzi mierzony stężeniem Hb.

Gastroenterologia
Nieswoiste zapalenie jelit
Badanie P-Monofer-IBD-01 było prowadzonym metodą otwartej próby, porównawczym,
randomizowanym wieloośrodkowym badaniem typu „non-inferiority”, przeprowadzonym z udziałem
338 pacjentów z nieswoistym zapaleniem jelit (ang. Inflammatory Bowel Disease, IBD),
zrandomizowanych w stosunku 2:1 do grupy przyjmującej albo produkt leczniczy Monover lub
doustny siarczan żelaza, podawany jako 100 mg żelaza pierwiastkowego doustnie, dwa razy na dobę
(200 mg na dobę) przez 8 tygodni. Pacjentów w grupie przyjmującej produkt leczniczy Monover
zrandomizowano do grupy przyjmującej dawki pojedyncze max 1000 mg w infuzji w ciągu 15 minut
lub do grupy przyjmującej iniekcję bolusową w dawce 500 mg w ciągu 2 minut. W celu obliczenia
zapotrzebowania na żelazo dożylne wykorzystano zmodyfikowane równanie Ganzoniego, dla
docelowej Hb równej wyłącznie 13 g/dl, co dało średnią dawkę żelaza równą 884 mg żelaza
pierwiastkowego w porównaniu z doustnym żelazem podawanym jako 200 mg doustnego siarczanu
żelaza, raz na dobę przez 8 tygodni (ogółem 11 200 mg żelaza pierwiastkowego podawanego
doustnie). Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana stężenia Hb od punktu wyjściowego
do tygodnia 8. Pacjenci wykazywali aktywność choroby o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego.
Nie można było wykazać równorzędności w zmianie poziomu Hb w okresie 8 tygodni. Zależność
odpowiedzi na dawkę, którą obserwowano w przypadku produktu Monover sugeruje, że prawdziwe
zapotrzebowanie na żelazo dożylne było niedoszacowane z wykorzystaniem zmodyfikowanego
równania Ganzoniego. Stopień odpowiedzi mierzony stężeniem Hb (wzrost Hb ≥2 g/dl) wyniósł 93%
dla pacjentów przyjmujących > 1000 mg produktu Monover.

Zdrowie kobiet
Okres poporodowy
Badanie P-Monofer-PP-01 było prowadzonym metodą otwartej próby, porównawczym,
randomizowanym badaniem, przeprowadzonym w jednym ośrodku z udziałem 200 zdrowych kobiet,
u których krwotok poporodowy przekroczył 700 ml oraz ≤1000 ml lub PPH >1000 ml i Hb >6,5 g/dl
oceniane powyżej 12 godzin po porodzie. Kobiety zrandomizowano w stosunku 1:1 do grupy
otrzymującej albo produkt leczniczy Monover w pojedynczej dawce 1200 mg lub standardową opiekę
medyczną. Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana całościowego zmęczenia fizycznego
w ciągu 12 tygodni po porodzie. Różnica w zmianie wyniku łącznej skali fizycznego zmęczenia w
ciągu 12 tygodni po porodzie wyniosła -0,97 (p = 0,006) na korzyść produktu Monover.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Produkt leczniczy Monover zawiera żelazo w silnie związanym kompleksie, który umożliwia
kontrolowane, powolne uwalnianie żelaza biodostępnego do białek wiążących żelazo, z niskim
ryzykiem wystąpienia toksyczności wolnego żelaza. Po podaniu pojedynczej dawki produktu
Monover wynoszącej od 100 do 1000 mg żelaza, w badaniach farmakokinetyki żelazo wstrzykiwane
lub podawane w infuzji było wydalane z osocza z okresem półtrwania wynoszącym od 1 do 4 dni.
Eliminacja żelaza poprzez nerki była znikoma.

Po podaniu dożylnym derizomaltoza żelazowa jest bardzo szybko wychwytywana przez komórki
układu siateczkowo-śródbłonkowego (RES), zwłaszcza w wątrobie i śledzionie, skąd żelazo jest
powoli uwalniane.

Krążące żelazo jest usuwane z osocza przez komórki układu siateczkowo-śródbłonkowego, które
rozkładają kompleks na składniki – żelazo i derizomaltozę. Żelazo jest natychmiast wiązane z
dostępnymi podjednostkami białek, tworząc hemosyderynę lub ferrytynę, fizjologiczne formy
zapasów żelaza lub w mniejszym stopniu z cząsteczką transportową – transferyną. W tej postaci
żelazo podlega kontroli fizjologicznej i uzupełnia hemoglobinę i zubożone zapasy żelaza.

Żelazo nie jest łatwo usuwane z organizmu i jego akumulacja może być toksyczna. Z powodu dużych
rozmiarów cząstek kompleksu, produkt leczniczy Monover nie jest wydalany przez nerki. Małe ilości
żelaza usuwane są z moczem i kałem.

Derizomaltoza jest metabolizowana lub wydalana.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Donoszono, że kompleksy żelaza były teratogenne i embriocydalne u ciężarnych zwierząt bez
niedokrwistości, przy zastosowaniu jednej dużej dawki powyżej 125 mg żelaza/kg masy ciała.
Najwyższa zalecana dawka w praktyce klinicznej wynosi 20 mg żelaza/kg masy ciała.

W badaniu płodności u szczurów, którym podawano produkt leczniczy Monover, nie stwierdzono
wpływu na płodność samic ani zdolność reprodukcyjną oraz parametry spermatogenezy u samców w
zakresie badanych dawek.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Woda do wstrzykiwań
Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH)
Kwas solny (do ustalenia pH)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi lekami poza podanymi w punkcie 6.6.

#### 6.3 Okres ważności

Okres ważności ampułek w opakowaniu przeznaczonym do sprzedaży:
3 lata

Okres ważności fiolek w opakowaniu przeznaczonym do sprzedaży:
3 lata

Okres ważności po pierwszym otwarciu pojemnika (bez rozcieńczenia):
Ze względów mikrobiologicznych produkt powinien zostać użyty natychmiast, chyba że sposób
otwierania wyklucza ryzyko zanieczyszczenia mikrobiologicznego.

Jeśli produkt nie zostanie natychmiast użyty, za czas i warunki przechowywania odpowiedzialny jest
użytkownik.

Okres ważności po rozcieńczeniu jałowym roztworem chlorku sodu o stężeniu 0,9%:

Ze względów mikrobiologicznych produkt powinien zostać użyty natychmiast.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

W celu zapoznania się z warunkami przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz
punkt 6.3.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Ampułka ze szkła typu 1.
Wielkości opakowań: 5 x 1 ml, 10 x 1 ml, 5 x 2 ml, 10 x 2 ml, 2 x 5 ml, 5 x 5 ml, 2 x 10 ml, 5 x 10 ml

Fiolka ze szkła typu 1 z korkiem z gumy halobutylowej i aluminiowym kapslem.
Wielkości opakowań: 1 x 1 ml, 5 x 1 ml, 10 x 1 ml, 5 x 2 ml, 10 x 2 ml, 1 x 5 ml, 2 x 5 ml, 5 x 5 ml,
1 x 10 ml, 2 x 10 ml, 5 x 10 ml

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania

Przed użyciem należy sprawdzić czy fiolka/ampułka nie jest uszkodzona lub czy nie znajduje się
w niej osad. Można używać tylko roztworów jednorodnych, wolnych od osadu.

Produkt leczniczy Monover jest przeznaczony tylko do jednorazowego użycia. Wszelkie resztki
niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi
przepisami.

Produkt leczniczy Monover można mieszać tylko z jałowym roztworem chlorku sodu o stężeniu
0,9%. Nie wolno używać innych dożylnych roztworów rozcieńczających. Nie wolno dodawać innych
produktów leczniczych. Instrukcja rozcieńczania - patrz punkt 4.2.

Roztwór przygotowany do iniekcji powinien być sprawdzony wizualnie przed użyciem. Używać tylko
przezroczystych roztworów niezawierających osadu.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pharmacosmos A/S
Roervangsvej 30
DK-4300 Holbaek
Dania

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 16535

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU/DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 09 kwietnia 2010
Data ostatniego przedłużenia terminu ważności pozwolenia: 17 czerwca 2015

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

28.03.2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.