# Axotret

> Izotretynoina · 20 mg · Kapsułki miękkie

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Axotret
- **Nazwa powszechna:** Isotretinoinum
- **Substancja czynna:** [Izotretynoina](https://apteka.online/odpowiedniki/isotretinoinum)
- **Moc:** 20 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Kapsułki miękkie
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** D10BA01
- **Liczba opakowań:** 5
- **Numer pozwolenia:** 11319
- **Podmiot odpowiedzialny:** Aristo Pharma Sp. z o.o.
- **Producent:** GAP S.A.
Sun Pharmaceutical Industries Europe B.V., Grecja
Holandia
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/preparaty-przeciwtradzikowe/axotret-kaps-mk-20-mg-aristo
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/preparaty-przeciwtradzikowe/axotret-kaps-mk-20-mg-aristo.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/13498/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/13498/characteristic

## Dostępne opakowania (5)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 30 kaps. | 5909991131913 | Rp | — | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 50 kaps. | 5909990610327 | Rp | — | Brak danych | — |
| 60 kaps. | 5909990610334 | Rp | — | Brak danych | — |
| 60 kaps. | 5909990932955 | Rp | — | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 100 kaps. | 5909990610341 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Axotret i w jakim celu się go stosuje?
Substancją czynną leku Axotret jest izotretynoina, należąca do grupy leków zwanych retynoidami.

Wskazania
Lek Axotret jest stosowany w leczeniu ciężkich postaci trądziku (takich jak trądzik guzkowy lub
skupiony, lub trądzik z ryzykiem powstawania trwałych blizn), którego objawy nie ustępowały po
przeprowadzeniu leczenia działającymi ogólnie lekami przeciwbakteryjnymi i lekami stosowanymi
miejscowo.

Leczenie izotretynoiną musi być nadzorowane przez lekarza dermatologa mającego doświadczenie
w leczeniu lekami z grupy retynoidów ciężkich postaci trądziku. Lek Axotret nie jest stosowany
w leczeniu trądziku przed okresem dojrzewania oraz u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Axotret

Kiedy nie stosować leku Axotret:
- jeśli pacjentka jest w ciąży, lub karmi piersią,

- jeśli występuje jakiekolwiek ryzyko, że pacjentka może zajść w ciążę, konieczne jest
przestrzeganie środków ostrożności wymienionych w ramach Programu Zapobiegania Ciąży,
patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”,
- jeśli pacjent ma uczulenie na izotretynoinę, olej sojowy (orzeszki ziemne lub soję) lub
którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
- u pacjentów z niewydolnością wątroby,
- u pacjentów ze znacznie zwiększonym stężeniem lipidów (cholesterolu, trójglicerydów) we
krwi,
- jeśli u pacjenta jest wysokie stężenie witaminy A w organizmie (hiperwitaminoza A),
- jeśli pacjent stosuje antybiotyki z grupy tetracyklin.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Axotret należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- Jeśli u pacjenta kiedykolwiek występowały problemy związane ze zdrowiem psychicznym, w tym
depresja, skłonność do agresji, lub wahania nastroju, a także myśli o samookaleczeniu, lub
popełnieniu samobójstwa. Ma to związek z faktem, iż lek Axotret może wpływać na nastrój pacjenta.

Program Zapobiegania Ciąży

Kobietom, które są w ciąży nie wolno przyjmować leku Axotret.

Ten lek może ciężko uszkodzić nienarodzone dziecko (lek ma działanie ,,teratogenne”). Może on
powodować ciężkie uszkodzenia mózgu, twarzy, ucha, oczu, serca i niektórych gruczołów (grasicy
i przytarczyc) płodu. Zwiększa również prawdopodobieństwo poronienia. Działania te mogą wystąpić
nawet wówczas, gdy Axotret jest przyjmowany tylko przez krótki okres czasu w trakcie ciąży.

• Nie wolno przyjmować leku Axotret, gdy pacjentka jest w ciąży lub przypuszcza, że może być
w ciąży.
• Nie wolno przyjmować leku Axotret w okresie karmienia piersią. Lek prawdopodobnie przenika do
mleka kobiecego i może uszkodzić dziecko.
• Nie wolno przyjmować leku Axotret, jeśli pacjentka mogłaby zajść w ciążę podczas leczenia.
• Pacjentce nie wolno zajść w ciążę przez miesiąc po zakończeniu leczenia ponieważ lek może być
nadal obecny w organizmie pacjentki.

Axotret może zostać przepisany pacjentkom zdolnym do zajścia w ciążę pod warunkiem
rygorystycznego przestrzegania określonych zasad. Jest to związane z ryzykiem wystąpienia
ciężkich wad u nienarodzonego dziecka.

Muszą zostać spełnione następujące warunki:

• Lekarz musi wyjaśnić pacjentce ryzyko uszkodzenia nienarodzonego dziecka (wad wrodzonych);
pacjentka musi zrozumieć, dlaczego nie wolno jej zajść w ciążę i w jaki sposób powinna jej
zapobiegać.
• Pacjentka musi porozmawiać z lekarzem o antykoncepcji (metodach kontroli urodzin). Lekarz
udzieli pacjentce informacji na temat metod zapobiegania ciąży. Lekarz może skierować pacjentkę
do specjalisty, który udzieli porad na temat antykoncepcji.
• Przed rozpoczęciem leczenia lekarz poprosi pacjentkę o wykonanie testu ciążowego. Test musi
wykazać, że pacjentka nie jest w ciąży w momencie rozpoczęcia leczenia lekiem Axotret.

Pacjentki muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji przed, w trakcie i po leczeniu
lekiem Axotret
• Pacjentka musi zgodzić się na stosowanie co najmniej jednej, wysoce niezawodnej metody
antykoncepcji (na przykład wkładka wewnątrzmaciczna lub implantu antykoncepcyjnego) lub dwóch
skutecznych metod działających w różny sposób (na przykład, doustnych, hormonalnych środków
antykoncepcyjnych oraz prezerwatyw). Należy omówić z lekarzem jakie metody będą najbardziej
odpowiednie dla pacjentki.

• Pacjentka musi stosować środek antykoncepcyjny przez miesiąc przed przyjęciem leku Axotret,
w trakcie leczenia i przez miesiąc po zakończeniu przyjmowania tego leku.
• Pacjentka musi stosować antykoncepcję, nawet jeśli nie miesiączkuje lub nie jest obecnie aktywna
seksualnie (chyba że lekarz stwierdzi, że nie jest to konieczne).

Pacjentki muszą wyrazić zgodę na przeprowadzenie testów ciążowych przed, w trakcie i po
zakończeniu leczenia lekiem Axotret
• Pacjentka musi wyrazić zgodę na odbywanie regularnych wizyt kontrolnych u lekarza, optymalnie
co miesiąc.
• Pacjentka musi wyrazić zgodę na przeprowadzanie regularnych testów ciążowych, optymalnie co
miesiąc w trakcie leczenia oraz po miesiącu od zakończenia leczenia lekiem Axotret, ponieważ lek
może nadal być obecny w organizmie pacjentki (o ile lekarz nie zadecyduje, że nie jest to konieczne
u danej pacjentki).
• Pacjentka musi wyrazić zgodę na wykonywanie dodatkowych testów ciążowych zgodnie
z zaleceniami lekarza prowadzącego.
• Pacjentce nie wolno zajść w ciążę w trakcie i przez miesiąc po zakończeniu leczenia, ponieważ lek
może być nadal obecny w organizmie pacjentki.
• Lekarz prowadzący omówi z pacjentką wszystkie kwestie wspierając się listą kontrolną i poprosi
pacjentkę (lub jej rodzica lub opiekuna prawnego) o jej podpisanie. Formularz ten potwierdza, że
pacjentka została poinformowana o ryzyku i że zgadza się przestrzegać wskazanych powyżej zasad.

Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas przyjmowania leku Axotret, musi natychmiast przerwać
przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Lekarz może skierować pacjentkę do specjalisty,
który udzieli porad.

Ponadto pacjentka, która zajdzie w ciążę w ciągu jednego miesiąca po zakończeniu leczenia
lekiem Axotret, powinna skontaktować się z lekarzem prowadzącym. Lekarz może skierować
pacjentkę do specjalisty, który udzieli porad.

Recepty dla kobiet w wieku rozrodczym są ograniczone do ilości wystarczającej na 30 dni leczenia.
Kontynuowanie leczenia wymaga ponownego wypisania recepty, a każda recepta jest ważna tylko
przez siedem dni.

Porady dla mężczyzn
Zawartość doustnych retynoidów w spermie mężczyzn przyjmujących lek Axotret jest zbyt mała, aby
uszkodzić nienarodzone dziecko ich partnerki. Jednak, nigdy nie wolno dzielić się tym produktem
leczniczym z żadną inną osobą, szczególnie z kobietami.

Dodatkowe środki ostrożności
Nie należy nigdy przekazywać tego produktu leczniczego innej osobie. Wszystkie niezużyte
kapsułki należy zwrócić farmaceucie po zakończeniu leczenia.

Nie wolno być dawcą krwi podczas przyjmowania tego leku, ani w ciągu miesiąca po
zaprzestaniu przyjmowania Axotret. Jeśli krew pacjenta otrzyma kobieta w ciąży, może ona
urodzić dziecko z wadami wrodzonymi.

Lek Axotret może powodować zwiększenie stężenia tłuszczów, takich jak: trójglicerydy lub
cholesterol, we krwi. Przed leczeniem, w trakcie leczenia oraz po jego zakończeniu lekarz prowadzący
przeprowadzi badania monitorujące stężenia tłuszczów. Pacjent powinien poinformować lekarza
prowadzącego o wcześniej występujących wysokich stężeniach lipidów we krwi, cukrzycy, nadwadze
lub alkoholizmie, ponieważ może być konieczne częstsze wykonywanie badań krwi.

Lek Axotret może powodować zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Przed leczeniem,
w trakcie leczenia oraz po jego zakończeniu lekarz prowadzący przeprowadzi badania krwi, w celu ich
skontrolowania. W przypadku, gdy będą się utrzymywać podwyższone wartości stężenia enzymów
wątrobowych lekarz prowadzący może zmniejszyć dawkę leku lub zakończyć leczenie izotretynoiną.

Lek Axotret może powodować zwiększenie stężenia cukru we krwi, a w rzadkich przypadkach
cukrzycę. Lekarz prowadzący może monitorować stężenie cukru we krwi w czasie leczenia,
w szczególności, jeśli u pacjenta występuje cukrzyca, nadwaga lub pacjent jest alkoholikiem.

W czasie leczenia należy stosować maść lub krem nawilżający skórę, lub balsam do ust, ponieważ
w czasie leczenia izotretynoiną może wystąpić suchość skóry lub ust, lub jedno i drugie.

Problemy ze zdrowiem psychicznym
Opisywano przypadki depresji, zaostrzenia objawów depresyjnych, lęku, skłonności do agresji,
zmiany nastroju, zaburzenia zachowania, objawy psychotyczne oraz rzadko myśli samobójcze, próby
samobójcze i samobójstwa.
Należy poinformować lekarza prowadzącego, jeśli u pacjenta wystąpiły lub kiedykolwiek
w przeszłości występowały problemy psychiczne, w tym depresja, zaburzenia zachowania, psychozy.
Pacjent może nie zauważyć pewnych zmian w swoim nastroju i zachowaniu, dlatego bardzo ważne
jest, aby powiedzieć przyjaciołom i członkom rodziny o stosowaniu tego leku. Osoby te mogą
zauważyć takie zmiany i pomóc pacjentowi w szybkim zidentyfikowaniu problemów wymagających
omówienia z lekarzem.

Jeśli u pacjenta wystąpi reakcja uczuleniowa (zaczerwienienie skóry, świąd) lub ciężka reakcja
anafilaktyczna, należy natychmiast odstawić leczenie i jak najszybciej skontaktować się z lekarzem
prowadzącym.

Opisywano bardzo rzadkie przypadki łagodnego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego związanego
ze stosowaniem leku Axotret. Jeśli u pacjenta wystąpi utrzymujący się ból głowy, nudności, wymioty
oraz zaburzenia widzenia, należy natychmiast odstawić leczenie i jak najszybciej skontaktować się
z lekarzem prowadzącym.

W bardzo rzadkich przypadkach stosowanie leku Axotret wiązało się z wystąpieniem zapalnych
chorób jelit. Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka biegunka krwotoczna (np. krew w stolcu), należy
natychmiast odstawić leczenie i jak najszybciej skontaktować się z lekarzem prowadzącym.

Stosowanie leku Axotret może spowodować pogorszenie widzenia w nocy. W trakcie leczenia
izotretynoiną może wystąpić suchość oczu lub zaburzenia widzenia, które zazwyczaj ustępują zaraz po
zakończeniu leczenia. Występowały przypadki suchości oka, która nie ustępowała po zakończeniu
leczenia. Zawsze należy zachowywać ostrożność prowadząc pojazdy lub obsługując maszyny w nocy,
ponieważ wspomniane zaburzenia widzenia mogą wystąpić całkiem nagle. Jeśli pacjent nosi szkła
kontaktowe i wystąpi u niego suchość oczu może oznaczać to, że w trakcie leczenia izotretynoiną
pacjent będzie musiał nosić okulary. W razie wystąpienia jakichkolwiek zaburzeń widzenia należy
natychmiast poinformować lekarza prowadzącego, ponieważ może zajść konieczność przerwania
stosowania leku Axotret i zbadania wzroku.

W trakcie leczenia izotretynoiną skóra może wykazywać większą wrażliwość na promienie słoneczne.
Należy unikać zbyt długiej ekspozycji na promienie słoneczne oraz nie należy używać lampy
kwarcowej ani łóżek opalających. Przed wyjściem na słońce należy zastosować produkt ochronny
z dużym filtrem UV, co najmniej o wartości SPF15.

Lek Axotret może spowodować, że skóra stanie się bardziej wrażliwa. W trakcie leczenia oraz przez
okres co najmniej 6 miesięcy po zakończeniu leczenia należy unikać zabiegów kosmetycznych, takich
jak: dermabrazja lub leczenie skóry laserem (usuwanie zrogowaciałej skóry lub blizn) oraz depilacji
woskiem, ze względu na możliwość powstania blizn lub podrażnienia skóry.

Z uwagi na fakt, iż w trakcie leczenia izotretynoiną obserwowano bóle mięśni i stawów, należy zadbać
o to, aby w trakcie leczenia izotretynoiną zmniejszyć intensywność wykonywanego wysiłku
fizycznego.

Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli podczas leczenia lekiem Axotret u pacjenta wystąpi
utrzymujący się ból w dolnej części pleców lub w obrębie pośladków. Objawy te mogą świadczyć

o występowaniu zapalenia stawów krzyżowo-biodrowych, rodzaju bólu pleców o podłożu zapalnym.
Lekarz może przerwać leczenie lekiem Axotret i skierować pacjenta do specjalisty w celu leczenia
bólu pleców o podłożu zapalnym. Konieczna może być dalsza ocena, w tym badania obrazowe, takie
jak rezonans magnetyczny.

Lek Axotret a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
W trakcie leczenia izotretynoiną nie należy przyjmować preparatów zawierających witaminę A ani
antybiotyków z grupy tetracyklin.

W trakcie leczenia izotretynoiną nie należy przyjmować suplementów witaminy A. Ich jednoczesne
przyjmowanie może zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Axotret z jedzeniem i piciem
Lek Axotret należy stosować z posiłkiem.

Ciąża i karmienie piersią i wpływ na płodność
Więcej informacji na temat ciąży i antykoncepcji znaleźć można w punkcie 2., „Program
Zapobiegania Ciąży”.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas leczenia izotretynoiną może wystąpić osłabienie widzenia w nocy. Pojawienie się tego
objawu może mieć charakter nagły. Dlatego też pacjenci powinni zachować ostrożność w czasie
prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Senność, zawroty głowy i zaburzenia widzenia obserwowano bardzo rzadko. W przypadku
wystąpienia powyższych objawów, nie należy prowadzić pojazdów ani uczestniczyć w innych
aktywnościach gdzie można narazić siebie lub innych na niebezpieczeństwo.

Lek Axotret zawiera niewielkie ilości etanolu (alkoholu), mniej niż 100 mg na dawkę.

Lek Axotret zawiera olej sojowy. Nie należy stosować leku w razie nadwrażliwości na orzeszki
ziemne albo soję.

### 3. Jak stosować lek Axotret?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza.

Zazwyczaj stosowana dawka leku, to 0,5 mg na kilogram masy ciała na dobę (0,5 mg/kg mc. na dobę).
Po kilku tygodniach lekarz prowadzący może dostosować dawkę. Będzie to zależało od tego, jak
pacjent czuje się stosując lek. U większości pacjentów dawka wynosi między od 0,5 do 1 mg/kg mc.
na dobę.

W przypadku wrażenia, że działanie leku Axotret jest zbyt silne lub zbyt słabe, należy skonsultować
się z lekarzem lub farmaceutą.

Kapsułki należy przyjmować z pokarmem, raz lub dwa razy na dobę. Kapsułki należy połykać
w całości, nie należy ich żuć ani ssać.

Jeśli pacjent ma poważne choroby nerek, stosowanie leku Axotret lekarz rozpocznie od mniejszej
dawki, takiej jak 10 mg na dobę, a następnie zwiększy ją do najwyższej tolerowanej dawki.

Jeśli pacjent nie toleruje zalecanej dawki, lekarz prowadzący może kontynuować leczenie
z zastosowaniem mniejszej dawki, co będzie się wiązało z dłuższym czasem leczenia oraz większym
ryzykiem wystąpienia nawrotu choroby.

W sporadycznych przypadkach objawy trądziku mogą ulec pogorszeniu w trakcie pierwszych tygodni
leczenia. Poprawa powinna nastąpić z czasem podczas kontynuacji leczenia.

Cykl leczenia zazwyczaj trwa przez okres od 16 do 24 tygodni. Objawy trądziku mogą ustępować
przez okres do 8 tygodni po zakończeniu leczenia. Dlatego też nie należy rozpoczynać kolejnego
cyklu leczenia przed upłynięciem tego czasu. U większości pacjentów konieczny będzie tylko jeden
cykl leczenia.

Po zakończeniu leczenia należy zwrócić do apteki niezużyte kapsułki. Należy je zatrzymać wyłącznie
w przypadku, gdy zaleci to lekarz prowadzący. Należy pamiętać, że lek został przepisany ściśle
określonemu pacjentowi. Nie należy go przekazywać innym osobom. Może im zaszkodzić nawet, jeśli
ich objawy wyglądają podobnie.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Axotret
W przypadku zastosowania większej niż zalecana dawki leku Axotret lub w przypadku
przypadkowego połknięcia leku, należy zwrócić się po poradę do lekarza prowadzącego, farmaceuty
lub najbliższego szpitala.

Pominięcie zastosowania leku Axotret
W przypadku pominięcia dawki leku Axotret należy ją zastosować tak szybko, jak tylko możliwe.
Jednak w przypadku, gdy zbliża się pora zastosowania kolejnej dawki, nie należy stosować pominiętej
dawki, tylko zastosować kolejną dawkę, według normalnego schematu. Nie należy stosować dawki
podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Axotret
Przerwanie stosowania leku może spowodować nawrót objawów.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania te często ustępują w trakcie kontynuowania leczenia lub po zakończeniu leczenia. Lekarz
prowadzący może pomóc pacjentowi się z nimi uporać.

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów):
• Zaburzenia krwi, które mają wpływ na różnego rodzaju krwinki. Mogą wystąpić zaburzenia
komórek odpowiedzialnych za krzepnięcie krwi, co oznacza, że łatwiej może dochodzić do
zasinienia oraz krwawienia. Jeśli wystąpią zaburzenia czerwonych krwinek, może wystąpić
niedokrwistość. W trakcie leczenia krew będzie regularnie monitorowana.
• Stan zapalny oka (zapalenie spojówek) oraz okolicy powiek (zapalenie powiek).
• Suchość i niewielkie podrażnienie oczu. Należy poprosić farmaceutę, aby zalecił odpowiednie
krople do oczu, które mogą pomóc.
• Suchość skóry, w szczególności warg i twarzy. Mogą wystąpić stany zapalne skóry (zapalenie
skóry), spierzchnięcie i stan zapalny ust (zapalenie czerwieni warg), wysypka, świąd
i łuszczenie się skóry. Suchość tę można zmniejszyć poprzez regularne stosowanie dobrych
kremów nawilżających od początku leczenia. W bardzo częstych przypadkach skóra może
stać się bardziej delikatna i bardziej czerwona niż zazwyczaj, szczególnie w obrębie twarzy.
• Ból pleców. Z uwagi na fakt, iż w trakcie leczenia izotretynoiną bardzo często obserwowano
bóle mięśni i stawów, zwłaszcza u dzieci i młodzieży, należy zadbać o to, aby w trakcie
leczenia izotretynoiną zmniejszyć intensywność wykonywanego wysiłku fizycznego.

• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wykrywane w trakcie badań krwi
wykonywanych przez cały okres leczenia.
• Zwiększone stężenie trójglicerydów we krwi, zmniejszone stężenie lipoprotein o dużej
gęstości.

Często (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
• Neutropenia (zmniejszenie liczby białych krwinek – granulocytów, odpowiedzialnych za
zwalczanie zakażeń).
• Ból głowy.
• Suchość we wnętrzu nosa, krwawienie z nosa i zapalenie jamy nosowo-gardłowej.
• Zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi, zwiększone stężenie glukozy we krwi.
• Krwiomocz, białkomocz.

Rzadko (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 1 000 pacjentów):
• Depresja lub powiązane zaburzenia. Do ich objawów należą smutek, zmiana nastroju, lęk,
poczucie dyskomfortu emocjonalnego.
• Nasilenie istniejącej depresji.
• Skłonność do przemocy, lub agresji.
• Alergiczne reakcje skórne takie jak: wysypka skórna oraz swędzenie skóry, reakcje
anafilaktyczne, nadwrażliwość. Ciężkie reakcje uczuleniowe (reakcje anafilaktyczne) mogą
objawiać się wystąpieniem ucisku w klatce piersiowej oraz trudnościami w oddychaniu. Jeśli
u pacjenta wystąpi reakcja uczuleniowa, należy odstawić lek Axotret i skontaktować się
z lekarzem prowadzącym.
• Utrata włosów. Włosy powinny powrócić do prawidłowego stanu po zakończeniu leczenia.
• Łysienie.

Bardzo rzadko (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów):
• Niektóre osoby miały myśli lub wyobrażenia dotyczące samookaleczenia lub odebrania
sobie życia (myśli samobójcze), usiłowały odebrać sobie życie (próby samobójcze) lub
popełniły samobójstwo. Te osoby nie muszą wykazywać objawów depresji.
• Nietypowe zachowania.
• Objawy psychotyczne: utrata kontaktu z rzeczywistością, np. pacjent słyszy głos, lub widzi
rzeczy, które w rzeczywistości nie występują.
W przypadku wystąpienia objawów opisanych powyżej zaburzeń psychicznych należy
natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lekarz może zalecić odstawienie leku Axotret.
Zaprzestanie stosowania leku może nie wystarczyć, aby działania te ustąpiły; konieczna może być
dodatkowa pomoc, a lekarz może ją pacjentowi zapewnić.
• Drgawki, senność, zawroty głowy.
• Zapalenie naczyń.
• Powiększenie węzłów chłonnych (limfadenopatia).
• Łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, szczególnie gdy izotretynoina była stosowana
z niektórymi antybiotykami (tetracykliny). Jeśli u pacjenta wystąpi utrzymujący się ból głowy
z nudnościami, wymioty oraz zaburzenia widzenia, może to oznaczać wystąpienie łagodnego
nadciśnienia wewnątrzczaszkowego. Należy wtedy odstawić lek Axotret i jak najszybciej
skontaktować się z lekarzem prowadzącym.
• Z uwagi na suchość oka w trakcie trwania leczenia, u osób noszących szkła kontaktowe może
zajść konieczność noszenia okularów.
• Osłabienie widzenia w ciemności wywołane działaniem leku, co sprawi, że widzenie w nocy
będzie trudniejsze. Lek może również powodować ślepotę barw i niektórzy pacjenci mogą
wykazywać obniżoną zdolność do rozróżniania kolorów. Może wzrosnąć wrażliwość na
światło i pacjent może odczuwać konieczność noszenia okularów przeciwsłonecznych w celu
ochronienia oczu przed zbyt jasnym światłem słonecznym.
• Zaburzenia widzenia takie jak: niewyraźne widzenie, zmętnienie rogówki oraz zaćma
(zmętnienie powierzchni oka). W przypadku zauważenia jakiegokolwiek wpływu leku Axotret
na wzrok, należy natychmiast powiadomić lekarza prowadzącego.
• Problemy ze słyszeniem (pogorszenie słyszenia).

• Ciężkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak: zapalenie trzustki, krwotok z przewodu
pokarmowego, zapalenie okrężnicy, zapalenie jelita krętego oraz choroba zapalna jelit.
W przypadku wystąpienia silnego bólu brzucha z towarzyszącą biegunką krwotoczną lub bez,
nudności oraz wymiotów, należy zaprzestać stosowania izotretynoiny i jak najszybciej
skontaktować się z lekarzem prowadzącym.
• Stan zapalny nerek. Do objawów należą uczucie nadmiernego zmęczenia, trudności
w oddawaniu moczu, jak również napuchnięte i obrzmiałe powieki. W przypadku wystąpienia
powyższych objawów należy zaprzestać stosowania leku i skontaktować się z lekarzem
prowadzącym.
• Bakteryjne zakażenia skóry i błon śluzowych. Miejscowe zakażenia bakteryjne tkanki
w okolicy nasady paznokcia, opuchlizny z wydzieliną ropną, zmiany paznokcia, zgrubienie
blizn po zabiegach chirurgicznych oraz zwiększenie owłosienia ciała.
• Cukrzyca, do objawów której zaliczano nadmierne pragnienie oraz częstą potrzebę oddawania
moczu. Badania laboratoryjne krwi często wykazywały wzrost stężenia cukru we krwi.
• Zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi (hiperurykemia).
• Nadmierna potliwość.
• Skurcz oskrzeli, szczególnie u pacjentów z astmą, chrypka.
• Pogorszenie objawów trądziku.
• Skóra może wydawać się zaogniona i opuchnięta, ze zwiększoną pigmentacją w obrębie
twarzy, mogą wystąpić wykwity na skórze, zaburzenia dotyczące włosów.
• Zapalenie stawów, zaburzenia kości (w tym opóźnienie wzrostu kości, wyrośle kostne oraz
zmniejszenie gęstości kości), zwapnienie więzadeł i ścięgien, sporadyczne przypadki
bolesności ścięgien oraz nieprawidłowe stężenie produktów rozpadu mięśni we krwi, jeśli
w czasie stosowania leku pacjent wykonuje intensywne ćwiczenia fizyczne. Kości, których
prawidłowy wzrost się jeszcze nie skończył, mogą przedwcześnie przestać rosnąć.
• Ciężkie zaburzenia wątroby (zapalenie wątroby). Jeśli u pacjenta wystąpi zażółcenie skóry lub
oczu z towarzyszącym zmęczeniem, należy zaprzestać stosowania leku oraz jak najszybciej
skontaktować się z lekarzem prowadzącym.
• Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi.
• Nadmierne tworzenie ziarniny, złe samopoczucie.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• Ciężkie wysypki skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona i toksycznorozpływna martwica naskórka), które mogą potencjalnie zagrażać życiu i wymagają
natychmiastowej pomocy lekarskiej. Na początku pojawiają się, jako okrągłe plamki, często
z centralnie umiejscowionymi pęcherzykami, zwykle na ramionach i rękach lub nogach
i stopach, cięższym wysypkom mogą towarzyszyć pęcherze na klatce piersiowej i plecach.
Mogą wystąpić dodatkowe objawy, takie jak: stan zapalny oka (zapalenie spojówek) lub
owrzodzenie jamy ustnej, gardła lub nosa. Ciężkie postacie wysypki mogą powodować
uogólnione łuszczenie się skóry, co może zagrażać życiu. Te ciężkie wysypki skórne często
poprzedza ból głowy, gorączka, ból całego ciała (objawy grypopodobne). Jeśli wysypka się
rozwinie lub wystąpią powyższe zmiany skórne, należy przerwać leczenie lekiem Axotret
i natychmiast skontaktować się z lekarzem.
• Trudności z osiągnięciem lub utrzymaniem wzwodu.
• Osłabiony popęd płciowy.
• Obrzęk piersi z tkliwością lub bez, występujący u mężczyzn,
• Suchość pochwy.
• Zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych, rodzaj bólu pleców o podłożu zapalnym,
powodujący ból w dolnej części pleców lub w obrębie pośladków.
• Zapalenie cewki moczowej.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań

Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Axotret?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku, po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku. Termin ważności
oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Axotret
- Substancją czynną leku jest izotretynoina. Jedna kapsułka, miękka zawiera 10 mg lub 20 mg
izotretynoiny.
- Pozostałe składniki to: uwodorniony olej sojowy, uwodorniony olej roślinny, wosk pszczeli
biały, disodu edetynian, butylohydroksyanizol, olej sojowy rafinowany.
Otoczka (tylko dla Axotret, 10 mg): żelatyna, glicerol, żelaza tlenek czerwony (E 172),
tytanu dwutlenek (E 171), woda oczyszczona.
Otoczka (tylko dla Axotret, 20 mg): żelatyna, glicerol, czerwień allura (E 129),
błękit brylantowy (E 133), tytanu dwutlenek (E 171), woda oczyszczona.
Atrament do nadruku: szelak, żelaza tlenek czarny (E 172), n-butanol, glikol propylenowy,
izopropanol, amonu wodorotlenek.

Jak wygląda lek Axotret i co zawiera opakowanie
Lek Axotret ma postać kapsułek, miękkich.

Axotret,10 mg: jasnoróżowe nieprzezroczyste kapsułki żelatynowe o owalnym kształcie, z napisem
‘RR’ nadrukowanym atramentem, zawierające pomarańczowo-żółtą oleistą ciecz.

Axotret, 20 mg: kasztanowe nieprzezroczyste kapsułki żelatynowe o owalnym kształcie, z napisem
‘RR’ nadrukowanym atramentem, zawierające pomarańczowo-żółtą oleistą ciecz.

Lek Axotret jest dostępny w blistrach zawierających: 30 lub 60 kapsułek, miękkich, umieszczonych w
tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny
Aristo Pharma Sp. z o.o.
ul. Baletowa 30
02-867 Warszawa

Wytwórca
Sun Pharmaceutical Industries Europe B.V.
Polarisavenue 87
2132JH Hoofddorp
Holandia

GAP SA
46, Agissilaou str.
Agios Dimitrios Attiki, 173 41
Ateny
Grecja

Data ostatniej aktualizacji ulotki: styczeń 2024



Kod QR https://axxon-pharma.pl/attachments/Axotret_materialy_dla_pacjenta.pdf>

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Axotret, 10 mg, kapsułki miękkie
Axotret, 20 mg, kapsułki miękkie

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Axotret, 10 mg: 1 kapsułka, miękka zawiera 10 mg izotretynoiny (Isotretinoinum).
Axotret, 20 mg: 1 kapsułka, miękka zawiera 20 mg izotretynoiny (Isotretinoinum).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Kapsułki, miękkie

Axotret, 10 mg: jasnoróżowe nieprzezroczyste kapsułki żelatynowe o owalnym kształcie, z napisem
‘RR’ nadrukowanym atramentem, zawierające pomarańczowo-żółtą oleistą ciecz.

Axotret, 20 mg: kasztanowe nieprzezroczyste kapsułki żelatynowe o owalnym kształcie, z napisem
‘RR’ nadrukowanym atramentem, zawierające pomarańczowo-żółtą oleistą ciecz.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Ciężkie postaci trądziku (jak trądzik guzkowy lub skupiony, lub trądzik z ryzykiem powstawania
trwałych blizn) oporne na odpowiednio przeprowadzone standardowe leczenie działającymi ogólnie
lekami przeciwbakteryjnymi i lekami stosowanymi miejscowo.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Izotretynoinę może przepisywać jedynie lekarz dermatolog mający doświadczenie w stosowaniu
działających ogólnie retynoidów w przebiegu ciężkich postaci trądziku i pełną wiedzę o ryzyku
związanym ze stosowaniem izotretynoiny oraz wymogach dotyczących monitorowania pacjenta
podczas stosowania izotretynoiny.

Kapsułki należy przyjmować z pokarmem, raz lub dwa razy na dobę.

Dorośli, w tym młodzież i osoby w podeszłym wieku
Leczenie izotretynoiną należy rozpoczynać od dawki 0,5 mg/kg masy ciała (mc.) na dobę. Odpowiedź
na leczenie izotretynoiną oraz niektóre działania niepożądane zależą od dawki i różnią się
u poszczególnych pacjentów. Z tego względu podczas terapii konieczne jest indywidualne
dostosowanie dawki produktu leczniczego. Dla większości pacjentów odpowiednia dawka wynosi od
0,5 mg/kg mc. do 1 mg/kg mc. na dobę.

Długotrwała remisja oraz odsetek nawrotów choroby zależą bardziej od całkowitej podanej dawki niż
od czasu leczenia lub dawki dobowej. Wykazano, że przekroczenie dawki skumulowanej leku
120-150 mg/kg mc. nie przynosi istotnych dodatkowych korzyści. Czas trwania leczenia zależy od
indywidualnej dawki dobowej. Zwykle leczenie przez 16 do 24 tygodni jest wystarczające do
uzyskania remisji.

U większości pacjentów objawy trądziku ustępują całkowicie po jednym cyklu leczenia. W razie
wyraźnego nawrotu choroby można rozważyć powtórzenie cyklu leczenia izotretynoiną
z zastosowaniem takiej samej dawki dobowej oraz skumulowanej leku. Ze względu na to, że dalsze
ustępowanie objawów trądziku może wystąpić w czasie do 8 tygodni po zakończeniu leczenia, nie
należy brać pod uwagę ponownego cyklu leczenia przed upływem tego czasu.

Stosowanie u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek
U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek leczenie należy rozpoczynać od mniejszej dawki (np.
10 mg na dobę). Dawkę należy następnie zwiększać do 1 mg/kg mc. na dobę lub do maksymalnej
dawki tolerowanej przez pacjenta (patrz punkt 4.4).

Stosowanie u dzieci
Izotretynoina nie jest wskazana w leczeniu trądziku przed okresem dojrzewania i nie zaleca się jej
stosowania u dzieci poniżej 12 lat.

Stosowanie u pacjentów nietolerujących produktu leczniczego
U pacjentów z ciężką nietolerancją zalecanej dawki produktu leczniczego można kontynuować
leczenie mniejszą dawką produktu leczniczego, co wiąże się z wydłużeniem czasu leczenia oraz
większym ryzykiem nawrotu choroby. Aby uzyskać możliwie największą skuteczność leczenia, należy
kontynuować leczenie największą dawką tolerowaną przez pacjenta.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną, olej sojowy (orzeszki ziemne lub soję) lub na którąkolwiek
substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Izotretynoina jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży i karmiących piersią (patrz punkt 4.4 i 4.6).

Izotretynoina jest przeciwwskazana u kobiet w wieku rozrodczym, o ile nie są spełnione wszystkie
wymagania Programu Zapobiegania Ciąży (patrz punkt 4.4).

Izotretynoina jest również przeciwwskazana u pacjentów:
- z niewydolnością wątroby,
- ze znacznie zwiększonymi stężeniami lipidów we krwi,
- z hiperwitaminozą A,
- przyjmujących jednocześnie tetracykliny (patrz punkt 4.5).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Działanie teratogenne
Axotret jest lekiem o silnym działaniu teratogennym u ludzi powodującym często występujące ciężkie
i zagrażające życiu wady wrodzone.
Axotret jest bezwzględnie przeciwwskazany do stosowania u:
- kobiet w ciąży
- kobiet w wieku rozrodczym, chyba że spełnione zostały wszystkie poniższe warunki Programu
Zapobiegania Ciąży.

Program Zapobiegania Ciąży

Ten produkt leczniczy ma działanie TERATOGENNE.

Izotretynoina jest przeciwwskazana u kobiet w wieku rozrodczym, chyba że spełnione zostały
wszystkie poniższe warunki Programu Zapobiegania Ciąży:

• Ciężkie postaci trądziku (jak trądzik guzkowy lub skupiony, lub trądzik z ryzykiem powstawania
trwałych blizn) oporne na odpowiednio przeprowadzone standardowe leczenie działającymi ogólnie
lekami przeciwbakteryjnymi i lekami stosowanymi miejscowo (patrz punkt 4.1 „Wskazania do
stosowania).
• Możliwość zajścia w ciążę musi zostać oceniona dla wszystkich pacjentek.
• Pacjentka rozumie ryzyko działań teratogennych.
• Pacjentka rozumie konieczność ścisłej comiesięcznej obserwacji.
• Pacjentka rozumie i akceptuje konieczność stosowania skutecznej, nieprzerywanej antykoncepcji
przez 1 miesiąc przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie trwania leczenia i przez 1 miesiąc po
zakończeniu leczenia. Należy stosować co najmniej jedną wysoce skuteczną (tzn. niezależną od
użytkownika) metodę antykoncepcji, lub dwie uzupełniające się metody antykoncepcji zależne od
użytkownika.
• Przy wyborze metody antykoncepcji należy w każdym przypadku wziąć pod uwagę indywidualne
uwarunkowania, z uwzględnieniem ich omówienia z pacjentką, tak aby zapewnić jej zaangażowanie
i stosowanie się do zaleceń dotyczących wybranych środków.
• Nawet jeśli u pacjentki nie występuje miesiączka, pacjentka musi przestrzegać wszystkich zaleceń
w zakresie skutecznej antykoncepcji.
• Pacjentka jest poinformowana o potencjalnych konsekwencjach zajścia w ciążę, jest ich świadoma
oraz rozumie konieczność szybkiej konsultacji z lekarzem w razie ryzyka zajścia w ciążę, lub
podejrzenia, że jest w ciąży.
• Pacjentka rozumie i akceptuje konieczność regularnego poddawania się testom ciążowym przed
leczeniem, w trakcie leczenia - optymalnie co miesiąc - oraz po 1 miesiącu od zakończenia leczenia.
• Pacjentka poświadcza, że zrozumiała zagrożenia i niezbędne środki ostrożności związane ze
stosowaniem izotretynoiny.

Warunki te dotyczą również kobiet, które nie są obecnie aktywne seksualnie, chyba że lekarz
wystawiający receptę na ten produkt leczniczy uzna, iż istnieją jednoznaczne powody wskazujące, że
nie ma ryzyka zajścia w ciążę.

Lekarz wystawiający receptę na ten produkt leczniczy powinien upewnić się, że:

• Pacjentka przestrzega wymagań dotyczących zapobiegania ciąży podanych powyżej i potwierdziła,
że zrozumiała te zagadnienia.
• Pacjentka potwierdziła zapoznanie się z wyżej wymienionymi wymaganiami.
• Pacjentka rozumie, że musi konsekwentnie i prawidłowo stosować co najmniej jedną wysoce
skuteczną (tzn. niezależną od użytkownika) metodę antykoncepcji, lub dwie uzupełniające się
metody antykoncepcji zależne od użytkownika przez co najmniej 1 miesiąc przed rozpoczęciem
leczenia, w trakcie trwania leczenia i przez 1 miesiąc po zakończeniu leczenia.
• Ujemny wynik testu ciążowego uzyskano przed leczeniem, w trakcie leczenia i po 1 miesiącu od
zakończenia leczenia. Należy udokumentować terminy i wyniki testów ciążowych.

W przypadku zajścia w ciążę w trakcie leczenia izotretynoiną, leczenie musi być przerwane
a pacjentkę należy skierować na badanie i po poradę do odpowiedniego lekarza doświadczonego
w badaniu teratogenności.

Jeżeli kobieta zajdzie w ciążę po zakończeniu leczenia, zachodzi wysokie ryzyko ciężkich
i poważnych wad rozwojowych płodu. Ryzyko to utrzymuje się do czasu całkowitej eliminacji
produktu, czyli do jednego miesiąca po zakończeniu leczenia.

Antykoncepcja

Pacjentkom należy przekazać wyczerpujące informacje na temat zapobiegania ciąży i skierować je
w celu uzyskania porady w sprawie antykoncepcji, jeśli nie stosują one skutecznej antykoncepcji. Jeśli
lekarz wystawiający receptę na ten produkt leczniczy nie ma kompetencji, aby udzielić takich
informacji, pacjentkę należy skierować do odpowiedniego lekarza specjalisty.

Jako niezbędne minimum, pacjentki, które mogą zajść w ciążę muszą stosować co najmniej jedną
wysoce skuteczną (tzn. niezależną od użytkownika) metodę antykoncepcji, lub dwie uzupełniające się
metody antykoncepcji zależne od użytkownika przez co najmniej jeden miesiąc przed rozpoczęciem
leczenia, w trakcie trwania leczenia i przez 1 miesiąc po zakończeniu leczenia izotretynoiną, nawet
w przypadku całkowitego braku miesiączek.

Przy wyborze metody antykoncepcji należy w każdym przypadku wziąć pod uwagę indywidualne
uwarunkowania, z uwzględnieniem ich omówienia z pacjentką, tak aby zapewnić jej zaangażowanie
i stosowanie się do zaleceń dotyczących wybranych środków.

Testy ciążowe

Zgodnie z miejscową praktyką, zalecane jest przeprowadzenie nadzorowanych przez personel
medyczny testów ciążowych o minimalnej czułości 25 mlU/mL w sposób opisany poniżej.

Przed rozpoczęciem terapii

Co najmniej na jeden miesiąc po rozpoczęciu stosowania antykoncepcji oraz krótko (optymalnie na
kilka dni) przed pierwszym przepisaniem produktu leczniczego, u pacjentki powinien być
przeprowadzony test ciążowy nadzorowany przez personel medyczny. Test ten powinien wykazać, że
pacjentka nie jest w ciąży w momencie rozpoczęcia leczenia izotretynoiną.

Wizyty kontrolne

Wizyty kontrolne należy przeprowadzać w regularnych odstępach czasu, optymalnie co miesiąc.
Należy ustalić konieczność przeprowadzenia wielokrotnych comiesięcznych testów ciążowych
zgodnie z lokalnymi praktykami, biorąc pod uwagę między innymi aktywność seksualną pacjentki,
ostatnie cykle miesiączkowe (zaburzenia miesiączkowania, nieregularne miesiączkowanie lub
całkowity brak miesiączek) oraz metodę antykoncepcji. Jeśli jest to wskazane, kontrolne testy ciążowe
należy przeprowadzić w dniu wizyty, podczas której lekarz przepisze produkt leczniczy lub w ciągu
3 dni przed tą wizytą.

Zakończenie leczenia

Miesiąc po zakończeniu leczenia, u kobiet należy wykonać końcowy test ciążowy.

Ograniczenia dotyczące przepisywania i wydawania produktu leczniczego

Kobietom w wieku rozrodczym należy optymalnie przepisywać produkt leczniczy Axotret w ilości
ograniczonej do 30 dni leczenia, w celu zapewnienia regularnego odbywania wizyt kontrolnych,
w tym testów ciążowych i monitorowania. Najlepiej, aby wykonanie testu ciążowego, wypisanie
recepty i zrealizowanie recepty na produkt leczniczy Axotret nastąpiło tego samego dnia.
Comiesięczne wizyty kontrolne pozwalają zagwarantować regularne przeprowadzanie testów
ciążowych i monitorowanie oraz upewnienie się, że pacjentka nie jest w ciąży przed otrzymaniem
kolejnego cyklu kuracji.

Pacjenci płci męskiej

Dostępne dane sugerują, że poziom ekspozycji matki na produkt leczniczy Axotret zawarty w spermie
pacjentów leczonych produktem leczniczym Axotret nie jest wystarczająco wysoki, aby był związany
z teratogennym działaniem. Pacjenci płci męskiej powinni pamiętać, że nie wolno im dzielić się
produktem leczniczym z żadną inną osobą, a szczególnie z kobietami.

Dodatkowe środki ostrożności

Pacjentów należy pouczyć, aby nigdy nie przekazywali tego produktu leczniczego innej osobie i aby
zwrócili wszystkie niezużyte kapsułki farmaceucie po zakończeniu leczenia.
Pacjenci nie powinni być dawcami krwi w trakcie terapii i przez 1 miesiąc po zaprzestaniu
przyjmowania produktu leczniczego Axotret, z powodu potencjalnego zagrożenia dla płodu
u pacjentki w ciąży otrzymującej transfuzję krwi.

Materiały edukacyjne

Aby pomóc w zapobieganiu ekspozycji płodu na działanie izotretynoiny lekarzom wypisującym
receptę, farmaceutom i pacjentom, przedstawiciel podmiotu odpowiedzialnego udostępni materiały
edukacyjne w celu zwiększenia skuteczności ostrzeżeń o teratogenności izotretynoiny, udzielenia
porad na temat antykoncepcji przed rozpoczęciem terapii i poinformowania o konieczności
przeprowadzania testów ciążowych.

Wszyscy pacjenci, zarówno mężczyźni, jak i kobiety, powinni otrzymać od lekarza wyczerpujące
informacje na temat ryzyka teratogennego i rygorystycznych metod zapobiegania ciąży, które podano
w Programie Zapobiegania Ciąży.

Zaburzenia psychiczne

U pacjentów leczonych izotretynoiną (patrz punkt 4.8), zgłaszane były: depresja, nasilenie się depresji,
lęk, skłonność do agresji, wahania nastroju, objawy psychotyczne oraz, bardzo rzadko, myśli
samobójcze, próby samobójcze i samobójstwa (patrz punkt 4.8). Szczególna ostrożność konieczna jest
u pacjentów z depresją w wywiadzie. Wszyscy pacjenci powinni być monitorowani pod względem
objawów depresji i w razie konieczności, kierowani na odpowiednie leczenie. Jednak przerwanie
podawania izotretynoiny może nie być wystarczające, aby złagodzić te objawy, dlatego konieczna
może być dalsza ocena psychiatryczna lub psychologiczna.

Uprzedzenie rodziny lub przyjaciół o możliwości wystąpienia takich objawów, może być pomocne
w rozpoznaniu pogorszenia się stanu zdrowia psychicznego.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Na początku terapii niekiedy obserwuje się zaostrzenie objawów trądziku, jednak ustępuje ono wraz
z kontynuacją leczenia, zwykle w ciągu 7-10 dni i przeważnie nie ma potrzeby zmiany dawkowania
izotretynoiny.

Należy unikać ekspozycji na intensywne promieniowanie słoneczne lub promieniowanie
ultrafioletowe. W razie konieczności, należy zastosować produkty zawierające filtry UV, co najmniej
o wartości SPF 15.

U pacjentów przyjmujących izotretynoinę oraz w okresie do 5-6 miesięcy po zakończeniu terapii
należy unikać agresywnej chemicznej dermabrazji oraz leczenia skóry laserem, występuje bowiem
wówczas ryzyko powstawania blizn o nietypowym umiejscowieniu oraz rzadziej pozapalnych
przebarwień lub odbarwień w leczonych miejscach skóry. Co najmniej do 6 miesięcy po zakończeniu
leczenia izotretynoiną należy zaniechać depilacji z użyciem wosku, z uwagi na ryzyko zerwania
naskórka.

Należy unikać jednoczesnego stosowania izotretynoiny z podawanymi miejscowo lekami
keratolitycznymi lub produktami złuszczającymi stosowanymi w leczeniu trądziku, ponieważ
mogłoby wystąpić nadmierne podrażnienie skóry (patrz punkt 4.5).

Należy poradzić pacjentom, żeby od początku leczenia izotretynoiną stosowali do nawilżenia skóry
maść lub krem oraz balsam do ust, ponieważ izotretynoina powoduje wysuszenie skóry i ust.

Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki ciężkich reakcji skórnych (np.
rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka)

związanych ze stosowaniem izotretynoiny. Ze względu na to, że zdarzenia te mogą być trudne do
odróżnienia od innych reakcji skórnych, które mogą wystąpić (patrz punkt 4.8), pacjenci powinni być
poinformowani o możliwych objawach przedmiotowych i podmiotowych oraz uważnie monitorowani
w kierunku ciężkich reakcji skórnych. Jeżeli podejrzewa się wystąpienie ciężkiej reakcji skórnej,
leczenie izotretynoiną należy przerwać.

Reakcje alergiczne

Opisywano rzadkie przypadki reakcji anafilaktycznych, w niektórych przypadkach po uprzednim
miejscowym stosowaniu retynoidów. Niezbyt często zgłaszano skórne reakcje alergiczne. Donoszono
o ciężkich przypadkach alergicznego zapalenia naczyń, często z plamicą (siniaki i czerwone plamy)
w obrębie kończyn oraz z innymi objawami niedotyczącymi skóry. W razie wystąpienia ciężkich
reakcji alergicznych należy przerwać leczenie i starannie obserwować pacjenta.

Zaburzenia oka

Suchość oczu, zmętnienie rogówki, pogorszenie widzenia w ciemnościach i zapalenie rogówki na ogół
ustępuje po przerwaniu leczenia. Notowano przypadki suchości oka, która nie ustępowała po
zakończeniu leczenia. Suchość oczu można łagodzić stosując maść nawilżającą do oczu albo preparat
zastępujący łzy. Może wystąpić nietolerancja na soczewki kontaktowe, co może oznaczać, że podczas
leczenia pacjent będzie musiał nosić okulary.

Opisywano ponadto niedowidzenie o zmroku, które u niektórych pacjentów pojawiało się nagle (patrz
punkt 4.7). Pacjentów z zaburzeniami widzenia należy skierować do okulisty. Może być konieczne
przerwanie stosowania izotretynoiny.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Opisywano występowanie bólów mięśni, bólów stawów oraz zwiększenie aktywności fosfokinazy
kreatynowej w surowicy krwi u pacjentów przyjmujących izotretynoinę, szczególnie u osób
wykonujących intensywny wysiłek fizyczny (patrz punkt 4.8).

Po kilkuletnim stosowaniu izotretynoiny w bardzo dużych dawkach w leczeniu zaburzeń rogowacenia
obserwowano zmiany kostne, w tym przedwczesne zarastanie chrząstek nasadowych, przerost kości
i zwapnienia w ścięgnach i więzadłach. W tej grupie pacjentów stosowano na ogół znacznie większe
dawki, dłuższy czas leczenia i większe dawki skumulowane, w porównaniu do stosowanych
w leczeniu trądziku.

U pacjentów narażonych na izotretynoinę notowano zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych. W celu
odróżnienia zapalenia stawów krzyżowo-biodrowych od innych przyczyn bólu pleców, u pacjentów z
klinicznymi objawami zapalenia stawów krzyżowo-biodrowych może być konieczna dalsza ocena
obejmująca badania obrazowe, takie jak rezonans magnetyczny. W przypadkach odnotowanych po
wprowadzeniu produktu do obrotu, objawy związane z zapaleniem stawów krzyżowo-biodrowych
słabły po przerwaniu stosowania produktu leczniczego Axotret i zastosowaniu odpowiedniego
leczenia.

Łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe

Opisano przypadki łagodnego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego, przy czym część dotyczyła
pacjentów przyjmujących jednocześnie tetracykliny (patrz punkty 4.3 i 4.5). Objawy przedmiotowe
i podmiotowe łagodnego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego są następujące: ból głowy, nudności
i wymioty, zaburzenia widzenia i obrzęk tarczy nerwu wzrokowego. Pacjenci, u których pojawia się
łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, muszą natychmiast zaprzestać leczenia izotretynoiną.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Należy kontrolować aktywność enzymów wątrobowych przed leczeniem, po upływie 1 miesiąca po
rozpoczęciu leczenia a następnie, co 3 miesiące, o ile nie będzie wskazań klinicznych do częstszego
ich kontrolowania. Opisywano przemijające i odwracalne zwiększenie aktywności aminotransferaz.
W wielu przypadkach wartości te mieściły się w zakresie prawidłowych wartości i podczas leczenia
powracały do stanu początkowego. Gdyby jednak doszło do utrzymującego się i klinicznie istotnego
zwiększenia aktywności aminotransferaz, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub zaprzestanie
leczenia izotretynoiną.

Niewydolność nerek

Zaburzenia czynności nerek i niewydolność nerek nie mają wpływu na właściwości
farmakokinetyczne izotretynoiny. Dlatego też produkt leczniczy można stosować u pacjentów
z niewydolnością nerek. Zaleca się jednak rozpoczynanie leczenia od mniejszej dawki i stopniowe
zwiększanie jej do maksymalnej dawki tolerowanej przez pacjenta (patrz punkt 4.2).

Metabolizm lipidów

Należy kontrolować stężenia lipidów w surowicy (na czczo) przed leczeniem, po upływie 1 miesiąca
po rozpoczęciu leczenia, a następnie, co 3 miesiące, o ile nie będzie wskazań klinicznych do
częstszego ich kontrolowania. Zwiększone stężenia lipidów powracają na ogół do wartości
prawidłowych po zmniejszeniu dawki lub zakończeniu terapii, może również wystąpić odpowiedź na
zmianę diety.

Opisywano związek między stosowaniem izotretynoiny a zwiększeniem stężeń trójglicerydów
w osoczu. Należy zaprzestać leczenia izotretynoiną, jeżeli nie udaje się ustabilizować
hipertrójglicerydemii do osiągnięcia odpowiedniego stężenia trójglicerydów w osoczu lub kiedy
występują objawy zapalenia trzustki (patrz punkt 4.8). Stężenia trójglicerydów ponad 800 mg/dl lub
9 mmol/l mogą wystąpić w przebiegu ostrego zapalenia trzustki, które może prowadzić do zgonu.

Zaburzenia żołądka i jelit

Stosowanie izotretynoiny wiązało się z wystąpieniem zapalnych chorób jelit (w tym choroby
Leśniowskiego-Crohna) u pacjentów bez zaburzeń jelitowych w wywiadzie. W razie wystąpienia
ciężkiej biegunki (krwotocznej) należy natychmiast zaprzestać leczenia izotretynoiną.

Pacjenci z grupy wysokiego ryzyka

U pacjentów z cukrzycą, otyłością, u alkoholików lub u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu
lipidów, leczonych izotretynoiną, może być konieczne częstsze kontrolowanie stężeń lipidów
w surowicy i (lub) stężenia glukozy we krwi. Opisywano zwiększone stężenia glukozy we krwi na
czczo oraz rozpoznano nowe przypadki cukrzycy w czasie leczenia izotretynoiną.

Produkt leczniczy Axotret zawiera małe ilości etanolu (alkoholu), mniej niż 100 mg na dawkę.
Produkt leczniczy Axotret zawiera olej sojowy. Nie stosować w razie stwierdzonej nadwrażliwości na
orzeszki ziemne albo soję.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Ze względu na ryzyko hiperwitaminozy A pacjentom nie wolno jednocześnie przyjmować leków
zawierających witaminę A.

Opisywano przypadki łagodnego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego (rzekomy guz mózgu) podczas
jednoczesnego stosowania izotretynoiny i tetracyklin. Dlatego należy unikać jednoczesnego
stosowania izotretynoiny z tetracyklinami (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Należy unikać jednoczesnego stosowania izotretynoiny z podawanymi miejscowo lekami
keratolitycznymi lub produktami złuszczającymi stosowanymi w leczeniu trądziku, ponieważ
mogłoby wystąpić nadmierne podrażnienie skóry (patrz punkt 4.4).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Izotretynoina stosowana w czasie ciąży powoduje ciężkie wady wrodzone.

Produkt leczniczy Axotret jest przeciwwskazany (patrz punkt 4.3 i 4.4) w okresie ciąży. Kobiety w
wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję w czasie (oraz w ciągu jednego miesiąca
po zakończeniu) leczenia.

Stosowanie izotretynoiny w okresie ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane (patrz punkt 4.3
i 4.4). Jeżeli pomimo zachowania wymaganych, wymienionych środków ostrożności w czasie
stosowania izotretynoiny lub w ciągu miesiąca po zaprzestaniu jej przyjmowania pacjentka
zajdzie w ciążę, istnieje duże ryzyko wystąpienia bardzo ciężkich wad rozwojowych u płodu.

Do wad rozwojowych, które są związane z ekspozycją na izotretynoinę należą: wady ośrodkowego
układu nerwowego (wodogłowie, wady rozwojowe/zniekształcenia móżdżku, małogłowie),
zniekształcenia twarzy, rozszczep podniebienia, wady ucha zewnętrznego (brak ucha zewnętrznego,
małe zewnętrzne przewody słuchowe lub ich brak), wady oka (małoocze), wady układu sercowonaczyniowego (wady rozwojowe wspólnego pnia tętniczego, takie jak tetralogia Fallota, przełożenie
wielkich naczyń, defekty przegrody), wady grasicy i przytarczyc. Ponadto, częściej występują
poronienia samoistne.

Jeżeli podczas leczenia izotretynoiną kobieta zajdzie w ciążę, leczenie musi być przerwane.
Pacjentkę należy skierować do lekarza specjalizującego się lub mającego doświadczenie w dziedzinie
teratologii, w celu przeprowadzenia badań i uzyskania porady.

Karmienie piersią
Izotretynoina jest związkiem silnie lipofilnym, dlatego jest bardzo prawdopodobne, że przenika do
mleka kobiecego.
Ze względu na ryzyko działań niepożądanych u matki i dziecka, stosowanie izotretynoiny w okresie
karmienia piersią jest przeciwwskazane.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Podczas leczenia izotretynoiną w szeregu przypadków występowało osłabienie widzenia w nocy, które
w rzadkich przypadkach utrzymywało się po zakończeniu leczenia (patrz punkty 4.4 i 4.8). Ponieważ
wystąpiło ono u niektórych pacjentów nagle, należy zwracać uwagę pacjentów na możliwość
wystąpienia tego zaburzenia i ostrzec, aby zachowali ostrożność w czasie prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn.

Senność, zawroty głowy i zaburzenia widzenia obserwowano bardzo rzadko. Pacjentów należy
ostrzec, że w przypadku wystąpienia powyższych objawów, nie powinni prowadzić pojazdów ani
uczestniczyć w innych aktywnościach, gdzie mogliby narazić siebie lub innych na niebezpieczeństwo.

#### 4.8 Działania niepożądane

Do działań niepożądanych najczęściej zgłaszanych podczas stosowania izotretynoiny należą: suchość
błon śluzowych, np. warg, zapalenie warg, suchość błony śluzowej nosa, krwawienia z nosa oraz oka,
zapalenie spojówek, suchość skóry. Niektóre działania niepożądane izotretynoiny zależą od dawki.
Objawy niepożądane na ogół ustępują po zmianie dawki lub zaprzestaniu leczenia, niektóre mogą
jednak utrzymywać się po zakończeniu leczenia.

Klasyfikacja układów

i narządów MedDRA
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze:

Bardzo rzadko (≤1/10 000) zakażenia (skóry i błon śluzowych) wywołane przez bakterie
Gram-dodatnie
Zaburzenia krwi i układu chłonnego:

Bardzo często (≥1/10) niedokrwistość, przyspieszone OB, małopłytkowość,
nadpłytkowość
Często (≥1/100 do <1/10) neutropenia
Bardzo rzadko (≤1/10 000) limfadenopatia
Zaburzenia układu immunologicznego:

Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) alergiczne reakcje skórne, reakcje anafilaktyczne,
nadwrażliwość
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania:

Bardzo rzadko (≤1/10 000) cukrzyca, hiperurykemia
Zaburzenia psychiczne:

Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) depresja, nasilenie objawów depresji, skłonność do agresji, lęk,
zmiany nastroju
Bardzo rzadko (≤1/10 000) samobójstwo, próby samobójcze, myśli samobójcze, zaburzenia
psychotyczne, zaburzenia zachowania
Zaburzenia układu nerwowego:

Często (≥1/100 do <1/10) ból głowy
Bardzo rzadko (≤1/10 000) łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, drgawki, senność,
zawroty głowy
Zaburzenia oka:

Bardzo często (≥1/10) zapalenie powiek, zapalenie spojówek, suchość oka,
podrażnienie oka
Bardzo rzadko (≤1/10 000) nieostre widzenie, zaćma, ślepota barw (zaburzenia widzenia
barw), nietolerancja soczewek kontaktowych, zmętnienie
rogówki, pogorszenie widzenia w ciemności, zapalenie
rogówki, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego (objaw łagodnego
nadciśnienia wewnątrzczaszkowego), światłowstręt, zaburzenia
widzenia
Zaburzenia ucha i błędnika:

Bardzo rzadko (≤1/10 000) zaburzenia słuchu
Zaburzenia naczyniowe:

Bardzo rzadko (≤1/10 000) zapalenie naczyń (np. ziarniniak Wegenera, alergiczne
zapalenie naczyń)
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia:

Często (≥1/100 do <1/10) krwawienia z nosa, suchość błony śluzowej nosa, zapalenie
jamy nosowo-gardłowej
Bardzo rzadko (≤1/10 000) skurcz oskrzeli (szczególnie u pacjentów chorych na astmę),
chrypka
Zaburzenia żołądka i jelit:

Bardzo rzadko (≤1/10 000) zapalenie okrężnicy, zapalenie jelita krętego, suchość błony
śluzowej gardła, krwotok z przewodu pokarmowego, biegunka

krwotoczna i choroba zapalna jelit, nudności, zapalenie trzustki
(patrz: punkt 4.4)
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych:

Bardzo często (≥1/10) zwiększona aktywność aminotransferaz (patrz: punkt 4.4)
Bardzo rzadko (≤1/10 000) zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:

Bardzo często (≥1/10) zapalenie czerwieni warg, zapalenie skóry, suchość skóry,
miejscowe złuszczanie skóry, świąd, wysypka rumieniowa,
kruchość skóry (ryzyko urazu w wyniku tarcia)
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) łysienie
Bardzo rzadko (≤1/10 000) trądzik piorunujący, zaostrzenie objawów trądziku (nawrót
trądziku), rumień (twarzy), wykwity, zaburzenia włosów,
hirsutyzm, dystrofia paznokci, zanokcica, reakcje
nadwrażliwości na światło, ziarniniak ropotwórczy,
przebarwienie skóry, zwiększona potliwość
Częstość nieznana* rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksycznorozpływna martwica naskórka; ciężka wysypka skórna (rumień
wielopostaciowy) pojawiająca się początkowo jako okrągłe
plamy często z pęcherzykiem w środku, zwykle na ramionach
i rękach lub nogach i stopach, ale może dotyczyć także
wszystkich części ciała
Jeśli wysypka się rozwinie, pacjent powinien przerwać leczenie
produktem leczniczym Axotret i skontaktować się z lekarzem.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej:

Bardzo często (≥1/10) bóle stawów, bóle mięśni, bóle pleców (zwłaszcza u dzieci
i młodzieży)
Bardzo rzadko (≤1/10 000) zapalenie stawów, wapnica (zwapnienia więzadeł i ścięgien),
przedwczesne kostnienie chrząstek nasadowych, wyrośle
kostne (nadmierne kostnienie), zmniejszenie gęstości kości,
zapalenie ścięgien, rabdomioliza
Częstość nieznana* zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych
Zaburzenia nerek i dróg moczowych:

Bardzo rzadko (≤1/10 000) kłębuszkowe zapalenie nerek
Częstość nieznana* zapalenie cewki moczowej
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi:

Częstość nieznana* zaburzenia czynności seksualnych, w tym zaburzenia erekcji
i zmniejszenie libido, ginekomastia, suchość pochwy i sromu
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania:

Bardzo rzadko (≤1/10 000) nadmierne tworzenie ziarniny, złe samopoczucie
Badania diagnostyczne:

Bardzo często (≥1/10) zwiększone stężenie trójglicerydów w surowicy krwi,
zmniejszone stężenie lipoprotein o dużej gęstości
Często (≥1/100 do <1/10) zwiększone stężenie cholesterolu w surowicy krwi, zwiększone
stężenie glukozy we krwi, krwiomocz, białkomocz
Bardzo rzadko (≤1/10 000) zwiększona aktywność fosfokinazy kreatynowej we krwi
* częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych

Występowanie działań niepożądanych zostało wyliczone nad podstawie danych z badań klinicznych
obejmujących 842 pacjentów i z badań po wprowadzeniu izotretynoiny do obrotu.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: + 48 22 49-21-309,
e-mail: ndl@urpl.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Izotretynoina jest pochodną witaminy A. Toksyczność ostra izotretynoiny jest niewielka, jednak po
przypadkowym przedawkowaniu produktu leczniczego mogą wystąpić objawy hiperwitaminozy A.
Objawami ostrego działania toksycznego witaminy A są silne bóle głowy, nudności i wymioty,
senność, drażliwość i świąd. Objawy przedmiotowe i podmiotowe przypadkowego lub umyślnego
przedawkowania izotretynoiny byłyby podobne. Należy się spodziewać, że objawy przedawkowania
są odwracalne i ustępują bez konieczności leczenia.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwtrądzikowe do stosowania ogólnego, kod ATC: D10 B A01.

Mechanizm działania
Izotretynoina jest stereoizomerem kwasu all-trans-retynowego (tretynoiny).
Dokładny mechanizm działania izotretynoiny nie został jeszcze szczegółowo wyjaśniony.
Stwierdzono jednak, że poprawa obrazu klinicznego w przebiegu ciężkiego trądziku jest związana
z hamowaniem aktywności gruczołów łojowych oraz histologicznie potwierdzonym zmniejszeniem
gruczołów łojowych. Ponadto stwierdzono, że izotretynoina działa przeciwzapalnie na skórę.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Nadmierne rogowacenie nabłonkowej wyściółki cebulek włosowych i gruczołów łojowych prowadzi
do łuszczenia się korneocytów do przewodu kanalika oraz jego zablokowania przez keratynę
i nadmierną ilość łoju. W wyniku tego dochodzi do powstania zaskórników i ostatecznie zmian
zapalnych. Izotretynoina hamuje proliferację komórek łojowych i w przebiegu trądziku działa w taki
sposób, że odtwarza prawidłowy proces różnicowania się tych komórek. Łój jest głównym substratem
sprzyjającym rozwojowi bakterii Propionibacterium acnes. Zmniejszenie jego wydzielania hamuje
więc namnażanie się bakterii w obrębie kanalika wyprowadzającego gruczołu łojowego.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Wchłanianie izotretynoiny z przewodu pokarmowego jest zmienne i liniowo zależne od dawki
w zakresie wartości terapeutycznych. Nie określono całkowitej biodostępności izotretynoiny, gdyż nie
ma postaci dożylnej leku przeznaczonej do stosowania u ludzi, jednak ekstrapolacja wyników
uzyskanych w doświadczeniach na psach wskazuje na niewielką i zmienną układową biodostępność.
Biodostępność produktu leczniczego, gdy jest podawany z pokarmem, jest dwa razy większa niż jego
biodostępność, gdy jest podawany na czczo.

Dystrybucja
Izotretynoina w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza, głównie z albuminami (99,9%). Nie
określono objętości dystrybucji izotretynoiny u człowieka, ponieważ nie ma postaci dożylnej

izotretynoiny przeznaczonej do stosowania u ludzi. Jest niewiele danych dotyczących dystrybucji
izotretynoiny do tkanek u ludzi. Stężenia izotretynoiny w naskórku są o połowę mniejsze niż
w surowicy krwi. Ze względu na słabą penetrację izotretynoiny do krwinek czerwonych, stężenie
izotretynoiny w osoczu krwi jest około 1,7 razy większe niż w pełnej krwi.

Metabolizm
Po podaniu doustnym izotretynoiny w osoczu krwi wyodrębniono trzy główne metabolity:
4-oksoizotretynoinę, tretynoinę (kwas all-trans-retynowy) i 4-oksotretynoinę. W szeregu badań
in vitro wykazano aktywność biologiczną tych metabolitów. W badaniu klinicznym wykazano, że
4-oksoizotretynoina jest istotnym elementem aktywności izotretynoiny (zmniejszenie wydzielania
łoju, pomimo tego, że nie ma wpływu na stężenie izotretynoiny i tretynoiny w osoczu). Do innych,
mniej ważnych metabolitów, należą glukuronidy. Głównym metabolitem jest 4-oksoizotretynoina,
której stężenie w osoczu w stanie równowagi stężeń jest 2,5 razy większe niż stężenie substancji
macierzystej.

Metabolizm tretynoiny jest związany z metabolizmem izotretynoiny, ponieważ izotretynoina
i tretynoina (kwas all-trans-retynowy) ulegają wzajemnym odwracalnym przemianom jedna w drugą
(interkonwersja). Szacuje się, że 20%-30% dawki izotretynoiny ulega izomeryzacji.

Krążenie jelitowo-wątrobowe przypuszczalnie ma duże znaczenie w farmakokinetyce izotretynoiny
u ludzi. Badania metabolizmu in vitro wskazują, że w metabolizmie izotretynoiny do
4-oksoizotretynoiny i tretynoiny uczestniczy szereg enzymów CYP. Wydaje się, że żaden enzym nie
odgrywa dominującej roli. Izotretynoina i jej metabolity nie mają istotnego wpływu na aktywność
CYP.

Eliminacja
Po podaniu doustnym izotretynoiny znakowanej radioizotopem, podobne części dawki wykrywano
w moczu i kale. Po podaniu doustnym izotretynoiny okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji
w postaci niezmienionej u pacjentów z trądzikiem wynosił średnio 19 godzin. Okres półtrwania
4-oksoizotretynoiny w końcowej fazie eliminacji jest dłuższy, wynosi średnio 29 godzin.

Izotretynoina jest retynoidem występującym fizjologicznie. Po upływie dwóch tygodni po
zakończeniu leczenia izotretynoiną uzyskuje się stężenia właściwe dla endogennych retynoidów.

Farmakokinetyka produktu leczniczego w szczególnych grupach pacjentów
Stosowanie izotretynoiny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby jest przeciwwskazane,
dlatego dostępne są ograniczone dane o właściwościach farmakokinetycznych produktu leczniczego
w tej populacji pacjentów. Niewydolność nerek nie prowadzi do istotnego zmniejszenia klirensu
osoczowego izotretynoiny ani 4-oksoizotretynoiny.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Toksyczność ostra
Toksyczność ostrą po podaniu doustnym izotretynoiny badano na różnych gatunkach zwierząt.
U królików LD50 wynosiła około 2000 mg/kg mc., u myszy – około 3000 mg/kg mc., a u szczurów
ponad 4000 mg/kg mc.

Toksyczność przewlekła
Dłogotrwałe badanie na szczurach trwające ponad 2 lata (w którym izotretynoinę podawano
w dawkach 2, 8 i 32 mg/kg mc. na dobę) wykazało występowanie częściowego wypadania włosów
i zwiększenie stężeń trójglicerydów w osoczu krwi u szczurów, którym podawano większe dawki
leku. Rodzaje i częstość występowania działań niepożądanych izotretynoiny są u gryzoni podobne do
działań niepożądanych witaminy A. Nie obserwuje się jednak takich masywnych zwapnień tkanek
i narządów, jak u szczurów, którym podawano witaminę A. Zmiany w komórkach wątrobowych,
obserwowane podczas stosowania witaminy A nie występują podczas stosowania izotretynoiny.

Wszystkie działania niepożądane, stanowiące zespół hiperwitaminozy A, ustępują samoistnie po
zakończeniu leczenia izotretynoiną. Nawet zwierzęta doświadczalne, których stan ogólny był zły,
w ciągu 1–2 tygodni w większości wyzdrowiały.

Działanie teratogenne
Podobnie jak w przypadku innych pochodnych witaminy A, w badaniach na zwierzętach wykazano,
że izotretynoina działa teratogennie i embriotoksycznie.

Ze względu na działanie teratogenne izotretynoiny, jej stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym wiąże
się z konsekwencjami terapeutycznymi (patrz punkty 4.3, 4.4 oraz 4.6).

Wpływ na płodność
Izotretynoina przyjmowana w dawkach terapeutycznych przez mężczyzn nie ma wpływu na liczbę,
ruchliwość i budowę plemników oraz nie ma szkodliwego wpływu na tworzenie się i rozwój zarodka.

Działanie mutagenne
W badaniach in vitro oraz in vivo na zwierzętach okazało się, że izotretynoina nie ma działania
mutagennego ani rakotwórczego.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Uwodorniony olej sojowy
Uwodorniony olej roślinny
Wosk pszczeli biały
Disodu edetynian
Butylohydroksyanizol
Olej sojowy rafinowany

Otoczka (tylko dla Axotret, 10 mg):
Żelatyna
Glicerol
Żelaza tlenek czerwony (E172)
Tytanu dwutlenek (E171)
Woda oczyszczona

Otoczka (tylko dla Axotret, 20 mg):
Żelatyna
Glicerol
Czerwień allura (E129)
Błękit brylantowy (E133)
Tytanu dwutlenek (E171)
Woda oczyszczona

Atrament do nadruku:
Szelak
Żelaza tlenek czarny (E172)
N-butanol
Glikol propylenowy
Izopropanol
Amonu wodorotlenek

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Opakowanie bezpośrednie:

Blister PVC/PVDC/PE/PP/Aluminium, w tekturowym pudełku.

Blister PVC/PVDC/PE/Aluminium/P/SL, w tekturowym pudełku.

Blister PVC/PVDC/PE/Aluminium, w tekturowym pudełku.

Wielkość opakowania:
30 lub 60 kapsułek, miękkich, umieszczonych w tekturowym pudełku.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Po zakończeniu leczenia, wszystkie pozostałe kapsułki należy usuwać zgodnie z miejscowymi
przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Aristo Pharma Sp. z o.o.
ul. Baletowa 30
02-867 Warszawa

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Axotret, 10 mg: 11318
Axotret, 20 mg: 11319

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 30.04.2004
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 12.06.2014

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

styczeń 2024

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.