# Adnamil

> Allopurinol · 300 mg · Tabletki

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Adnamil
- **Nazwa powszechna:** Allopurinolum
- **Substancja czynna:** [Allopurinol](https://apteka.online/odpowiedniki/allopurinolum)
- **Moc:** 300 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** M04AA01
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 28754
- **Podmiot odpowiedzialny:** Polfarmex S.A.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/preparaty-stosowane-w-dnie-moczanowej/adnamil-tabl-300-mg-polfarmex
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/preparaty-stosowane-w-dnie-moczanowej/adnamil-tabl-300-mg-polfarmex.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/45761/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/45761/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 30 tabl. | 5909991560621 | Rp | 16,88 zł (dopłata od 3,20 zł) | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |

## Leki refundowane

### 30 tabl. — EAN 5909991560621 · cena jedn. 0,56 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| We wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji | ryczałt | 16,88 zł | 3,20 zł | 13,68 zł | 16,88 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Adnamil i w jakim celu się go stosuje?
Allopurynol, substancja czynna leku Adnamil, i jego główny metabolit oksypurynol, zmniejszają
stężenie kwasu moczowego w osoczu i w moczu przez hamowanie aktywności oksydazy ksantynowej,
enzymu katalizującego utlenianie hipoksantyny do ksantyny oraz ksantyny do kwasu moczowego.

Stosowanie leku Adnamil jest wskazane w celu zmniejszenia wytwarzania moczanów/kwasu
moczowego w chorobach, w których ich odkładanie już nastąpiło (np. dnawe zapalenie stawów, guzki
dnawe, kamica nerkowa) lub w stanach klinicznych, w których istnieje takie ryzyko (np. leczenie
nowotworów potencjalnie prowadzące do ostrej nefropatii moczanowej).

Główne stany kliniczne, w których może nastąpić odkładanie moczanów/kwasu moczowego to:
• dna samoistna
• kamica moczanowa
• ostra nefropatia moczanowa
• choroby nowotworowe i zespoły mieloproliferacyjne z szybkim obrotem komórkowym,
w których zwiększone stężenie moczanów występuje samoistnie lub wywołane jest leczeniem
cytotoksycznym
• zaburzenia czynności niektórych enzymów, prowadzące do nadprodukcji moczanów, np.:
- fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej (np. zespół Lesch-Nyhana);
- glukozo-6-fosfatazy (np. choroba spichrzeniowa glikogenu);
- syntetazy fosforybozylopirofosforanowej;
- amidotransferazy fosforybozylopirofosforanowej;
- fosforybozylotransferazy adeninowej.

Adnamil wskazany jest w leczeniu kamicy nerkowej z 2,8-dihydroksyadeninowymi (2,8-DHA)
kamieniami nerkowymi, powstałymi w wyniku zmniejszonej aktywności fosforybozylotransferazy
adeninowej.
Adnamil wskazany jest w leczeniu nawracającej kamicy nerkowej, z kamieniami nerkowymi

o mieszanym składzie wapniowo-szczawianowym, z towarzyszącą hiperurykozurią, w przypadku gdy
próby leczenia dietą, płynami i innymi sposobami okazały się nieskuteczne.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Adnamil

Kiedy nie stosować leku Adnamil
• jeśli pacjent ma uczulenie na allopurynol lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Adnamil należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli
pacjent:
• jest pochodzenia chińskiego, afrykańskiego lub hinduskiego;
• ma zaburzenia czynności wątroby i nerek. Lekarz może zastosować u pacjenta mniejszą
dawkę leku lub zalecić przyjmowanie leku rzadziej niż codziennie. Będzie również uważnie
kontrolował stan pacjenta;
• ma zaburzenia czynności serca lub wysokie ciśnienie krwi i przyjmuje leki moczopędne i (lub)
leki nazywane inhibitorami ACE;
• ma aktualnie napad dny moczanowej;
• ma zaburzenia czynności tarczycy.

W razie wątpliwości, czy powyższe okoliczności dotyczą pacjenta, przed rozpoczęciem stosowania
allopurynolu należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.

Należy zachować szczególną ostrożność w czasie stosowania leku Adnamil
Podczas stosowania allopurynolu zgłaszano występowanie ciężkich wysypek skórnych (zespół
nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
Często wysypka może obejmować owrzodzenie jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych
i zapalenie spojówek (zaczerwienienie i obrzęk oczu). Takie ciężkie wysypki skórne często są
poprzedzone objawami przypominającymi grypę, jak gorączka, ból głowy, bóle ciała
(tzw. objawy grypopodobne). Wysypka może postępować, prowadząc do wystąpienia pęcherzy
i łuszczenia się skóry. Takie ciężkie reakcje skórne mogą występować częściej u osób pochodzenia
chińskiego (z grupy etnicznej Han), tajskiego lub koreańskiego. Przewlekła choroba nerek może
dodatkowo zwiększać ryzyko u tych pacjentów.
W razie wystąpienia wysypki lub opisanych objawów skórnych, należy natychmiast przerwać
przyjmowanie allopurynolu i skontaktować się z lekarzem.

W chorobach nowotworowych lub w zespole Lescha-Nyhana może wzrastać ilość kwasu moczowego
w moczu. Aby temu zapobiec, należy zapewnić właściwe nawodnienie pacjenta w celu rozcieńczenia
moczu.

Jeśli pacjent ma kamienie nerkowe, mogą one ulec zmniejszeniu i dostać się do dróg moczowych.

Dzieci
Stosowanie leku u dzieci jest rzadko wskazane, z wyjątkiem niektórych rodzajów nowotworów
(szczególnie białaczek) i niektórych zaburzeń enzymatycznych, takich jak zespół Lescha-Nyhana.

Lek Adnamil a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to również leków
wydawanych bez recepty, w tym leków ziołowych. Wynika to z faktu, że lek Adnamil może wpływać
na sposób działania niektórych leków. Również niektóre inne leki mogą wpływać na sposób działania
leku Adnamil.

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z niżej
wymienionych leków:
• salicylany, w tym kwas acetylosalicylowy;
• teofilina, stosowana w razie problemów z oddychaniem;
• leki stosowane w leczeniu drgawek (padaczki), fenytoina;
• widarabina, stosowana w leczeniu zakażeń wirusowych;
• antybiotyki (ampicylina, amoksycylina);
• dydanozyna, stosowana w leczeniu zakażenia wirusem HIV;
• leki stosowane w chorobie nowotworowej;
• leki stosowane w celu osłabienia odpowiedzi immunologicznej (leki immunosupresyjne),
takie jak 6-merkaptopuryna, azatiopryna i cyklosporyna;
• chlorpropamid (lek stosowany w leczeniu cukrzycy);
• leki stosowane w leczeniu zaburzeń serca lub wysokiego ciśnienia krwi, takie jak inhibitory
ACE lub leki moczopędne (diuretyki);
• leki stosowane w celu rozrzedzenia krwi (leki przeciwzakrzepowe), takie jak warfaryna;
• inne leki stosowane w leczeniu dny moczanowej.

Jeśli jednocześnie przyjmuje się wodorotlenek glinu, allopurynol może mieć słabsze działanie.
Należy zachować odstęp co najmniej 3 godzin między przyjmowaniem obu leków.

Zaburzenia składu krwi występują częściej, gdy allopurynol przyjmuje się razem z cytostatykami
(np. cyklofosfamid, doksorubicyna, bleomycyna, prokarbazyna, halogenki alkilowe) niż gdy te
substancje czynne przyjmuje się osobno. Dlatego regularnie należy poddawać się badaniom
kontrolującym morfologię krwi.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Allopurynol przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Nie zaleca się stosowania tego leku
podczas karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Może wystąpić senność, zawroty głowy lub zaburzenia koordynacji. Jeśli takie objawy wystąpią, nie
należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Lek Adnamil zawiera laktozę jednowodną i sód
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jedną tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

Lek Adnamil 300 mg zawiera dodatkowo żółcień pomarańczową (E 110)
Lek może powodować reakcje alergiczne.

### 3. Jak stosować lek Adnamil?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Sposób podawania
Lek Adnamil należy stosować doustnie, raz na dobę, po posiłku, popijając szklanką wody.

Zalecana dawka
Zwykle stosowane dawki wynoszą od 100 do 900 mg na dobę. Leczenie można rozpocząć od
stosowania małej dawki leku, a następnie, w razie potrzeby, można ją zwiększyć.

U pacjentów w podeszłym wieku lub u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby lekarz
zwykle stosuje mniejszą dawkę lub zaleca dłuższe odstępy czasowe pomiędzy dawkami.

W przypadku pacjentów dializowanych dwa lub trzy razy na tydzień, lekarz może zalecić
przyjmowanie leku w dawce 300 lub 400 mg na dobę, którą stosuje się natychmiast po dializie.

Stosowanie u dzieci (poniżej 15 lat)
Zwykle stosowane dawki wynoszą od 100 do 400 mg na dobę.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Adnamil
W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Adnamil należy natychmiast skontaktować
się z lekarzem lub udać się do szpitala. Należy pokazać lekarzowi opakowanie z tabletkami.
Objawami przedawkowania mogą być nudności, wymioty, biegunka i zawroty głowy.

Pominięcie przyjęcia dawki leku Adnamil
Jeśli pominięto dawkę leku, należy przyjąć następną przepisaną dawkę najszybciej jak to możliwe.
Jeżeli zbliża się czas przyjęcia następnej dawki, należy pominąć zapomnianą dawkę.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie przyjmowania leku Adnamil
Nie należy przerywać leczenia bez porozumienia z lekarzem.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
W czasie stosowania leku Adnamil mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

Nadwrażliwość
Niezbyt często (mogą występić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości (alergicznej) należy natychmiast przerwać
przyjmowanie leku Adnamil i skontaktować się z lekarzem. Objawy mogą obejmować:
− złuszczanie się skóry, owrzodzenie lub podrażnienie warg i jamy ustnej,
− bardzo rzadko nagły świszczący oddech, kołatanie serca lub ucisk w klatce piersiowej
i zapaść.

Rzadko (mogą występować u nie więcej 1 na 1 000 pacjentów):
− gorączka i dreszcze, ból głowy, bóle mięśni (objawy grypopodobne) i ogólnie złe
samopoczucie,
− ciężkie reakcje nadwrażliwości z gorączką, wysypką skórną, bólami stawów
i nieprawidłowymi wynikami badań krwi i badań czynności wątroby (mogą to być objawy
wielonarządowej nadwrażliwości),
− krwawienie warg, oczu, jamy ustnej, nosa lub narządów płciowych,
− jakiekolwiek zmiany skórne, na przykład owrzodzenia jamy ustnej, gardła, nosa, narządów
płciowych i zapalenie spojówek (czerwone i opuchnięte oczy), rozlane pęcherze lub
złuszczanie naskórka.

Bardzo rzadko (mogą występować u nie więcej niż u 1 na 10 000 pacjentów):
− ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła,
− ciężka, mogąca zagrażać życiu reakcja alergiczna.

W takich przypadkach nie należy kontynuować leczenia, chyba że lekarz zaleci inaczej.

Inne działania niepożądane
Często (mogą występować u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
− wysypka skórna,
− zwiększone stężenie hormonu tyreotropowego we krwi.

Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
− nudności, wymioty,
− nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby.

Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1 000 pacjentów):
− zaburzenia czynności wątroby, takie jak zapalenie wątroby.

Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów):
− sporadycznie lek Adnamil może wpływać na krew, co może się objawiać jako łatwiejsze niż
zwykle powstawanie siniaków. Może również wystąpić ból gardła lub inne objawy zakażenia.
Objawy te występują zwykle u osób z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek.
Należy jak najszybciej powiedzieć o tym lekarzowi.
− stosowanie leku Adnamil może wpływać na powiększenie węzłów chłonnych,
− wysoka gorączka,
− krew w moczu (krwiomocz),
− wysokie stężenie cholesterolu we krwi (hiperlipidemia),
− ogólne złe samopoczucie,
− osłabienie, drętwienie, niestabilność w nogach, uczucie niemożności ruchu mięśni (paraliż)
lub utrata świadomości,
− ból głowy, zawroty głowy, senność lub zaburzenia wzroku,
− ból w klatce piersiowej, wysokie ciśnienie krwi lub wolne tętno,
− niepłodność lub zaburzenia erekcji u mężczyzn,
− powiększenie piersi u mężczyzn i kobiet,
− zaburzenia czynności jelit,
− zaburzenia smaku,
− zaćma,
− utrata lub odbarwienie włosów,
− depresja,
− brak koordynacji ruchów mięśni (ataksja),
− uczucie mrowienia lub pieczenia skóry (parestezja),
− nagromadzenie płynu prowadzące do obrzęku, szczególnie kostek,
− nieprawidłowy metabolizm glukozy (cukrzyca). Lekarz może zalecić zbadanie poziomu
cukru we krwi pacjenta, w celu postawienia diagnozy.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Adnamil?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po:
„EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Adnamil
- Substancją czynną leku jest allopurynol. Jedna tabletka zawiera 100 mg lub 300 mg
allopurynolu.
- Pozostałe składniki leku Adnamil, 100 mg to: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana,
powidon (K-30), karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), skrobia kukurydziana (suszona),
kwas stearynowy.
- Pozostałe składniki leku Adnamil, 300 mg to: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana,
powidon (K-30), karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), żółcień pomarańczowa FCF lak
glinowy (E 110), skrobia kukurydziana (suszona), kwas stearynowy.

Jak wygląda lek Adnamil i co zawiera opakowanie
Adnamil 100 mg, tabletki koloru białego lub prawie białego, okrągłe, obustronnie wypukłe,
niepowlekane, z wytłoczonym oznaczeniem „AL” i „100” oddzielone linią podziału po jednej stronie
i gładkie po drugiej stronie.
Linia podziału na tabletce ułatwia tylko jej przełamanie w celu łatwiejszego połknięcia, a nie podział
na równe dawki.
Blister PVDC/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku.
Opakowanie zawiera 50 tabletek oraz ulotkę informacyjną.

Adnamil 300 mg, tabletki koloru brzoskwiniowego, okrągłe, obustronnie wypukłe, niepowlekane,
z wytłoczonym oznaczeniem „AL” i „300” oddzielone linią podziału po jednej stronie i gładkie po
drugiej stronie.
Linia podziału na tabletce ułatwia tylko jej przełamanie w celu łatwiejszego połknięcia, a nie podział
na równe dawki.
Blister PVDC/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku.
Opakowanie zawiera 30 tabletek oraz ulotkę informacyjną.

Podmiot odpowiedzialny i importer
Polfarmex S.A.
ul. Józefów 9

99-300 Kutno
Polska (Poland)
Tel.: + 48 24 357 44 44
Fax: + 48 24 357 45 45
e-mail: polfarmex@polfarmex.pl

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Adnamil, 100 mg, tabletki
Adnamil, 300 mg, tabletki

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Tabletka, 100 mg
Jedna tabletka zawiera 100 mg allopurynolu (Allopurinolum).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:
Każda tabletka 100 mg zawiera 48,165 mg laktozy.

Tabletka, 300 mg
Jedna tabletka zawiera 300 mg allopurynolu (Allopurinolum).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:
Każda tabletka 300 mg zawiera 145,92 mg laktozy.
Każda tabletka 300 mg zawiera 2,6 mg żółcieni pomarańczowej FCF lak glinowy (E 110).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletki.

Adnamil, 100 mg, tabletki
Tabletki koloru białego lub prawie białego, okrągłe, obustronnie wypukłe, niepowlekane,
o średnicy 7,5 mm, z wytłoczonym oznaczeniem „AL” i „100” oddzielone linią podziału po jednej
stronie i gładkie po drugiej stronie.
Linia podziału na tabletce ułatwia tylko jej przełamanie w celu łatwiejszego połknięcia, a nie podział
na równe dawki.

Adnamil, 300 mg, tabletki
Tabletki koloru brzoskwiniowego, okrągłe, obustronnie wypukłe, niepowlekane, o średnicy 11 mm,
z wytłoczonym oznaczeniem „AL” i „300” oddzielone linią podziału po jednej stronie i gładkie po
drugiej stronie.
Linia podziału na tabletce ułatwia tylko jej przełamanie w celu łatwiejszego połknięcia, a nie podział
na równe dawki.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produktu leczniczy Adnamil jest wskazany do stosowania w celu zmniejszenia wytwarzania
moczanów lub kwasu moczowego w chorobach, w których ich odkładanie już nastąpiło (np. dnawe
zapalenie stawów, guzki dnawe, kamica nerkowa) lub w stanach klinicznych, w których istnieje takie
ryzyko (np. leczenie nowotworów potencjalnie prowadzące do ostrej nefropatii moczanowej).

Główne stany kliniczne, w których może nastąpić odkładanie moczanów/kwasu moczowego to:
• dna samoistna;

• kamica moczanowa;
• ostra nefropatia moczanowa;
• choroby nowotworowe i zespoły mieloproliferacyjne z szybkim obrotem komórkowym, w których
zwiększone stężenie moczanów występuje samoistnie lub wywołane jest leczeniem cytotoksycznym;
• zaburzenia czynności niektórych enzymów, prowadzące do nadprodukcji moczanów, np.:
− fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej (np. zespół Lesch-Nyhana);
− glukozo-6-fosfatazy (np. choroba spichrzeniowa glikogenu);
− syntetazy fosforybozylopirofosforanowej;
− amidotransferazy fosforybozylopirofosforanowej;
− fosforybozylotransferazy adeninowej.

Produkt leczniczy Adnamil wskazany jest w leczeniu kamicy nerkowej z 2,8-dihydroksyadeninowymi
(2,8-DHA) kamieniami nerkowymi, powstałymi w wyniku zmniejszonej aktywności
fosforybozylotransferazy adeninowej.

Produkt leczniczy Adnamil wskazany jest w leczeniu nawracającej kamicy nerkowej, z kamieniami
nerkowymi o mieszanym składzie wapniowo-szczawianowym, z towarzyszącą hiperurykozurią,
w przypadku, gdy próby leczenia dietą, płynami i innymi sposobami okazały się nieskuteczne.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli
Podawanie allopurynolu należy rozpocząć od stosowania małej dawki, np. 100 mg na dobę, aby
zmniejszyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Początkową dawkę należy zwiększać tylko
wtedy, gdy wpływ stosowanej dawki na stężenie moczanów w surowicy nie jest zadowalający.
Szczególnie ostrożnie należy postępować w przypadku pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkt
#### 4.2 Zaburzenia czynności nerek).

Zaleca się następujące schematy dawkowania:
od 100 do 200 mg na dobę w stanach lekkich;
od 300 do 600 mg na dobę w stanach umiarkowanie ciężkich;
od 700 do 900 mg na dobę w stanach ciężkich.

Jeśli konieczne jest obliczenie dawki na kilogram masy ciała, należy stosować następujący zakres
dawek: od 2 do 10 mg/kg masy ciała na dobę.

Dzieci i młodzież
Dzieci w wieku poniżej 15 lat: zalecana dawka to od 10 do 20 mg/kg masy ciała na dobę, do
maksymalnej dawki 400 mg na dobę. Stosowanie produktu leczniczego u dzieci jest rzadko wskazane,
z wyjątkiem chorób nowotworowych (szczególnie białaczki) i niektórych zaburzeń enzymatycznych,
takich jak zespół Lescha-Nyhana.

Pacjenci w podeszłym wieku
Ze względu na brak danych, dotyczących stosowania produktu leczniczego u pacjentów w podeszłym
wieku, należy stosować najmniejsze dawki, które spowodują uzyskanie zadowalającego zmniejszenia
stężenia moczanów. Należy zwracać szczególną uwagę na wskazówki zawarte w punkcie 4.2.
Zaburzenia czynności nerek oraz w punkcie 4.4.

Zaburzenia czynności nerek
Allopurynol i jego metabolity wydalane są przez nerki, dlatego też zaburzenia czynności nerek mogą
prowadzić do retencji substancji czynnej i (lub) jej metabolitów, a w konsekwencji do przedłużenia
ich okresów półtrwania w osoczu.
Poniższy schemat służyć jako wskazówka do modyfikacji dawkowania w niewydolności nerek:

Klirens kreatyniny Dawka dobowa
> 20 mL/minutę dawkowanie standardowe
10 do 20 mL/minutę 100 to 200 mg na dobę
< 10 mL/minutę 100 mg na dobę lub podawanie w dłuższych
odstępach czasu

W przypadku ciężkiej niewydolności nerek wskazane może być stosowanie dawki mniejszej niż
100 mg na dobę lub też podawanie dawki 100 mg w odstępach dłuższych niż 24 godziny.

Jeśli możliwe jest monitorowanie stężenia oksypurynolu w osoczu, to dawkowanie allopurynolu
należy ustalić tak, aby stężenie oksypurynolu było mniejsze niż 100 μmol/L (15,2 mg/L).

Allopurynol i jego metabolity są usuwane z organizmu podczas dializy nerkowej. Jeśli pacjent
wymaga dializy dwa lub trzy razy w tygodniu, należy rozważyć następujący, alternatywny schemat
dawkowania: podawanie 300-400 mg produktu leczniczego Adnamil tuż po każdej dializie, bez
podawania kolejnych dawek do czasu następnego zabiegu.

Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy zmniejszyć dawki produktu leczniczego.
Zaleca się okresowe wykonywanie testów czynnościowych wątroby we wstępnym okresie leczenia.

Dawkowanie w leczeniu chorób z intensywnym obrotem moczanowym, np. w chorobach
nowotworowych, w zespole Lescha-Nyhana
Zaleca się zastosowanie produktu leczniczego Adnamil przed rozpoczęciem leczenia cytotoksycznego
w celu wyrównania hiperurykemii i (lub) hiperurykozurii. Istotne jest zapewnienie właściwego
nawodnienia pacjenta w celu utrzymania optymalnej diurezy oraz alkalizacja moczu w celu
zwiększenia rozpuszczalności moczanów/kwasu moczowego. Produkt leczniczy Adnamil należy
stosować w dawkach mieszczących się w dolnych granicach zalecanego zakresu dawkowania.

W przypadku pacjentów z nefropatią moczanową lub inną patologią zaburzającą czynność nerek,
należy przestrzegać zaleceń podanych w punkcie: 4.2 Zaburzenia czynności nerek.
Powyższe zalecenia mają na celu zmniejszenie ryzyka odkładania złogów ksantyny oraz (lub)
oksypurynolu, со mogłoby niekorzystnie wpłynąć na stan kliniczny pacjenta (patrz także punkty
#### 4.5 i 4.8.).

Monitorowanie pacjentów
We właściwych odstępach czasu należy oznaczać stężenie moczanów w surowicy i w moczu oraz
kwasu moczowego w moczu, w celu dostosowania dawki produktu leczniczego.

Sposób podawania
Podanie doustne.

Produkt leczniczy Adnamil należy stosować doustnie raz na dobę, po posiłku. Produkt leczniczy
Adnamil jest dobrze tolerowany przez pacjentów, zwłaszcza jeśli przyjmowany jest po posiłkach.
Jeśli dobowa dawka produktu leczniczego jest większa niż 300 mg i wystąpią objawy nietolerancji
ze strony przewodu pokarmowego, produkt leczniczy można podawać w dawkach podzielonych.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się
naskórka (TEN)
Reakcje nadwrażliwości na allopurynol mogą przejawiać się w różny sposób, w tym jako rumień

grudkowo-plamkowy, zespół nadwrażliwości (znany także jako DRESS) oraz SJS/TEN. Reakcje te są
rozpoznaniami klinicznymi, a ich postacie kliniczne stanowią podstawę do podejmowania decyzji.
W razie wystąpienia takich reakcji na dowolnym etapie leczenia, należy natychmiast odstawić
allopurynol. Pacjentów z zespołem nadwrażliwości oraz SJS/TEN nie należy ponownie narażać na
kontakt z produktem leczniczym. Stosowanie glikokortykosteroidów może korzystnie wpływać na
łagodzenie skórnych reakcji nadwrażliwości.

Allel HLA-B*5801
Wykazano związek obecności allelu HLA-B*5801 z ryzykiem rozwoju zespołu nadwrażliwości oraz
SJS/TEN związanych z allopurynolem. Częstość występowania allelu HLA-B*5801 różni się znacznie
między populacjami etnicznymi i wynosi do 20% w populacji chińskiej należącej do grupy etnicznej
Han, 8-15% w populacji tajskiej, około 12% w populacji koreańskiej oraz 1-2% u osób pochodzenia
japońskiego lub europejskiego. Należy rozważyć przeprowadzenie badania przesiewowego w celu
wykrycia HLA-B*5801 przed rozpoczęciem leczenia allopurynolem w podgrupach pacjentów
o znanej, dużej częstości występowania tego allelu. Przewlekła choroba nerek może dodatkowo
zwiększać ryzyko u tych pacjentów. Jeśli nie będzie możliwe przeprowadzenie genotypowania
HLAB*5801 u pacjentów pochodzenia chińskiego (Han), tajskiego lub koreańskiego, rozpoczęcie
leczenia musi poprzedzać dokładna ocena korzyści i uznanie, że przeważają one nad możliwym
większym ryzykiem. Zastosowanie genotypowania w innych populacjach pacjentów nie zostało
określone. Jeśli wiadomo, że pacjent jest nosicielem HLA-B*5801 (dotyczy to zwłaszcza osób
pochodzenia chińskiego [Han], tajskiego lub koreańskiego), nie należy rozpoczynać leczenia
allopurynolem, chyba że nie są dostępne inne opcje leczenia, a korzyści przewyższają zagrożenia.
Konieczne jest wzmożone nadzorowanie objawów zespołu nadwrażliwości lub SJS/TEN, zaś pacjenta
należy poinformować o konieczności natychmiastowego zaprzestania leczenia po wystąpieniu
pierwszych objawów.

Objawy SJS lub TEN mogą wystąpić nawet u pacjentów, u których wynik badania wykrywającego
HLA-B*5801 był negatywny, niezależnie od ich pochodzenia etnicznego.

Przewlekła niewydolność nerek
Pacjenci z przewlekłą niewydolnością nerek jednocześnie stosujący leki moczopędne (zwłaszcza
tiazydowe) mogą być narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości, w tym
SJS/TEN związanych ze stosowaniem allopurynolu. Należy szczególnie uważnie obserwować
pacjentów w kierunku występowania objawów zespołu nadwrażliwości lub SJS/TEN, a pacjentów
należy poinformować, aby w razie pojawienia się pierwszych objawów natychmiast i na stałe
przerwali leczenie (patrz punkt 4.8).

Zaburzenia czynności wątroby lub nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek należy stosować mniejsze dawki produktu
leczniczego (patrz punkt 4.2). U pacjentów leczonych z powodu nadciśnienia tętniczego lub
niewydolności serca np. diuretykami czy inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE), mogą
wystąpić jednocześnie zaburzenia czynności nerek. Dlatego należy zachować ostrożność, stosując
allopurynol w tej grupie pacjentów.

Bezobjawowa hiperurykemia
Ogólnie uważa się, że bezobjawowa hiperurykemia jako taka nie jest wskazaniem do stosowania
allopurynolu i może być wyrównana przez podawanie płynów, zmianę diety oraz leczenie przyczyny.

Ostre napady dny
Leczenia allopurynolem nie należy rozpoczynać do czasu całkowitego ustąpienia ostrego napadu dny,
gdyż może on wywołać kolejne napady.

W początkowym okresie leczenia produktem leczniczym Adnamil, podobnie jak w przypadku
środków urykozurycznych, może wystąpić ostre dnawe zapalenie stawów. Dlatego zaleca się
zapobiegawcze stosowanie przez co najmniej jeden miesiąc odpowiedniego leku przeciwzapalnego
lub kolchicyny. Należy zapoznać się ze szczegółowymi zaleceniami dotyczącymi dawkowania,
ostrzeżeń i środków ostrożności w literaturze fachowej.

Jeśli u pacjenta przyjmującego allopurynol wystąpi ostry napad dny, należy kontynuować leczenie nie
zmieniając dawki allopurynolu i jednocześnie podawać odpowiedni lek przeciwzapalny.

Odkładanie się złogów ksantynowych
W stanach, w których następuje znaczne zwiększenie wytwarzania moczanów (np. w chorobach
nowotworowych i podczas ich leczenia, w zespole Lescha-Nyhana), całkowite stężenie ksantyny
w moczu może, w rzadkich przypadkach, zwiększyć się na tyle, by spowodować odkładanie się
złogów ksantynowych w drogach moczowych. Ryzyko to można zminimalizować przez właściwe
nawodnienie pacjenta w celu uzyskania optymalnego rozcieńczenia moczu.

Zaklinowanie moczanowych kamieni nerkowych
Prawidłowe leczenie produktem leczniczym Adnamil powoduje rozpuszczenie dużych kamieni
moczanowych znajdujących się w miedniczkach nerkowych i możliwość ich zaklinowania się
w moczowodzie.

Zaburzenia czynności tarczycy
W długoterminowym otwartym badaniu kontynuacyjnym zaobserwowano zwiększone wartości TSH
(>5,5 μIU/mL) u pacjentów poddanych długotrwałemu leczeniu allopurynolem (5,8%). Należy
zachować ostrożność podczas stosowania allopurynolu u pacjentów z zaburzeniami czynności
tarczycy.

Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna
Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Sód
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jedną tabletkę, to znaczy produkt uznaje
się za „wolny od sodu”.

Żółcień pomarańczowa (E 110)
Produkt leczniczy Adnamil o mocy 300 mg zawiera żółcień pomarańczową (E 110). Produkt może
powodować reakcje alergiczne.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

6-merkaptopuryna i azatiopryna
Azatiopryna jest metabolizowana do 6-merkaptopuryny, którą inaktywuje oksydaza ksantynowa.
Zahamowanie oksydazy ksantynowej przez allopurynol powoduje wydłużenie czasu działania
6-merkaptopuryny i azatiopryny. Dlatego też, podczas stosowania tych związków jednocześnie
z allopurynolem, należy przyjmować tylko ¼ zwykle stosowanej dawki 6-merkaptopuryny lub
azatiopryny.

Widarabina (arabinozyd adeniny)
Dostępne dane wskazują, że obecność allopurynolu wydłuża okres półtrwania widarabiny.
W przypadku jednoczesnego podawania produktów leczniczych konieczna jest uważna obserwacja
pacjenta w celu wykrycia objawów zwiększonego działania toksycznego.

Salicylany i leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego
Oksypurynol, który jest głównym metabolitem allopurynolu i wykazuje działanie lecznicze, jest
wydalany przez nerki w sposób podobny do moczanów. Dlatego też leki zwiększające wydalanie
kwasu moczowego, takie jak probenecyd lub salicylany w dużych dawkach, mogą przyspieszyć
wydalanie oksypurynolu. Może to zmniejszyć skuteczność allopurynolu, jednakże kliniczne znaczenie
tej interakcji należy ocenić indywidualnie w każdym przypadku.

Chlorpropamid
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, którym podaje się jednocześnie allopurynol
i chlorpropamid, może wystąpić większe ryzyko przedłużenia działania hipoglikemizującego.
Powodem tego jest możliwość konkurowania allopurynolu i chlorpropamidu podczas wydalania
w cewkach nerkowych.

Leki przeciwzakrzepowe - pochodne kumaryny
Rzadko opisywano przypadki zwiększenia działania przeciwzakrzepowego warfaryny i innych leków
z grupy pochodnych kumaryny podczas jednoczesnego stosowania z allopurynolem. Dlatego też
wszystkich pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe należy uważnie monitorować.

Fenytoina
Allopurynol może hamować utlenianie fenytoiny w wątrobie, ale kliniczne znaczenie tej reakcji nie
zostało wykazane.

Teofilina
Opisano hamowanie metabolizmu teofiliny. Mechanizm tej interakcji można tłumaczyć tym, że
u człowieka oksydaza ksantynowa bierze udział w metabolizmie teofiliny. Należy monitorować
stężenie teofiliny u pacjentów, którzy rozpoczynają leczenie allopurynolem lub gdy zwiększana jest
jego dawka.

Ampicylina lub amoksycylina
Obserwowano zwiększenie częstości występowania wysypek skórnych u pacjentów przyjmujących
jednocześnie ampicylinę lub amoksycylinę i allopurynol, w porównaniu do pacjentów
nieprzyjmujących obu leków jednocześnie. Nie ustalono przyczyny zaobserwowanej zależności.
Jednakże zaleca się, jeżeli to tylko możliwe, stosowanie innych antybiotyków niż ampicylina lub
amoksycylina u pacjentów leczonych allopurynolem.

Cytostatyki
Zaburzenia składu krwi występują częściej, gdy allopurynol podaje się razem z cytostatykami (np.
cyklofosfamid, doksorubicyna, bleomycyna, prokarbazyna, halogenki alkilowe) niż gdy te substancje
czynne są podawane osobno. Dlatego należy regularnie kontrolować morfologię krwi.

Cyklosporyna
Doniesienia wskazują, że stężenie cyklosporyny w osoczu może zwiększyć się podczas jednoczesnego
podawania allopurynolu. Podczas jednoczesnego stosowania obu leków należy brać pod uwagę
możliwość nasilenia toksyczności cyklosporyny.

Dydanozyna
Jednoczesne stosowanie allopurynolu (w dawce 300 mg na dobę) u zdrowych ochotników oraz
u pacjentów zakażonych wirusem HIV otrzymujących dydanozynę powodowało podwojenie wartości
Cmax w osoczu oraz AUC dydanozyny, pozostając bez wpływu na okres półtrwania w fazie eliminacji.
W związku z tym może być konieczne zmniejszenie dawki dydanozyny u pacjentów otrzymujących
jednocześnie allopurynol.

Leki moczopędne
Zgłaszano występowanie interakcji pomiędzy allopurynolem i furosemidem, która związana była ze
zwiększonym stężeniem moczanów w surowicy i zwiększonym stężeniem oksypurynolu w osoczu.
Zgłaszano występowanie zwiększonego ryzyka nadwrażliwości podczas jednoczesnego stosowania
allopurynolu z lekami moczopędnymi, szczególnie z diuretykami tiazydowymi oraz u pacjentów
z zaburzeniami czynności nerek.

Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE)
Zgłaszano ryzyko reakcji nadwrażliwości związanych z podaniem allopurynolu wraz z inhibitorami
ACE, głównie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Wodorotlenek glinu
Jeśli jednocześnie pacjent przyjmuje wodorotlenek glinu, allopurynol może mieć słabsze działanie.
Należy zachować odstęp co najmniej 3 godzin między przyjmowaniem obu leków.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Bezpieczeństwo stosowania allopurynolu u kobiet w ciąży nie jest wystarczająco udokumentowane.
Wyniki badań toksycznego wpływu na reprodukcję u zwierząt nie są rozstrzygające (patrz punkt 5.3).
Produkt leczniczy można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy nie ma bezpieczniejszej alternatywy,
a sama choroba wiąże się z ryzykiem dla matki lub nienarodzonego dziecka.

Karmienie piersią
Allopurynol i jego metabolit, oksypurynol, przenikają do mleka ludzkiego. Nie zaleca się stosowania
allopurynolu podczas karmienia piersią. W mleku kobiety przyjmującej allopurynol w dawce dobowej
300 mg stężenie allopurynolu i oksypurynolu wynosiło odpowiednio 1,4 mg/L i 53,7 mg/L. Jednak nie
ma danych dotyczących wpływu allopurynolu i jego metabolitów na dziecko karmione piersią.

Należy podjąć decyzję, czy nie stosować allopurynolu, czy przerwać lub nie podejmować karmienia
piersią, biorąc pod uwagę korzyść z karmienia dla dziecka i korzyść z leczenia dla matki.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

U pacjentów przyjmujących allopurynol zgłaszano takie działania niepożądane, jak zawroty głowy,
senność i ataksja, dlatego należy zachować ostrożność do czasu upewnienia się, że allopurynol nie
wpływa niekorzystnie na ich zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Dla tego produktu leczniczego nie ma nowoczesnej dokumentacji klinicznej, którą można by
wykorzystać do oceny częstości działań niepożądanych. Częstość działań niepożądanych może różnić
się w zależności od stosowanej dawki i jednoczesnego stosowania innych produktów leczniczych.

Częstości niżej wymienionych działań niepożądanych są szacunkowe: dla większości z nich nie są
dostępne odpowiednie dane pozwalające określić częstość. Działania niepożądane stwierdzone po
wprowadzeniu allopurynolu do obrotu określono jako rzadkie lub bardzo rzadkie.
Do określenia częstości działań niepożądanych zastosowano następującą terminologię:
bardzo często (≥1/10)
często (≥1/100 do <1/10)
niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
bardzo rzadko (<1/10 000)
częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Częstość działań niepożądanych jest większa u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub)
wątroby.

Klasyfikacja układów
i narządów
Częstość Działanie niepożądane

Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Bardzo rzadko Czyraczność

Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Bardzo rzadko Agranulocytoza1
Niedokrwistość aplastyczna1
Małopłytkowość1
Zaburzenia układu
immunologicznego
Niezbyt często Nadwrażliwość2
Bardzo rzadko Limfadenopatia
angioimmunoblastyczna3

Reakcja anafilaktyczna
Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania
Bardzo rzadko Cukrzyca
Hiperlipidemia
Zaburzenia psychiczne Bardzo rzadko Depresja
Zaburzenia układu nerwowego Bardzo rzadko Śpiączka
Porażenie
Ataksja
Neuropatia obwodowa
Parestezje
Senność
Ból głowy
Zaburzenia smaku
Zaburzenia oka Bardzo rzadko Zaćma
Zaburzenia widzenia
Zmiany w obszarze plamki
żółtej
Zaburzenia ucha i błędnika Bardzo rzadko Zawroty głowy
Zaburzenia serca Bardzo rzadko Dławica piersiowa
Bradykardia
Zaburzenia naczyniowe Bardzo rzadko Nadciśnienie tętnicze
Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często Wymioty4
Nudności4
Bardzo rzadko Krwawe wymioty
Biegunka tłuszczowa
Zapalenie błony śluzowej jamy
ustnej
Zmiana częstości wypróżnień
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Niezbyt często Nieprawidłowe wyniki badań
czynności wątroby5
Rzadko Zapalenie wątroby (w tym
martwica wątroby
i ziarniniakowe zapalenie
wątroby)5
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Często Wysypka
Rzadko Zespół Stevensa Johnsona/
toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka6
Bardzo rzadko Obrzęk naczynioruchowy7
Wysypka polekowa
Łysienie
Zmiana koloru włosów
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Bardzo rzadko Krwiomocz
Azotemia
Zaburzenia układu
rozrodczego i piersi
Bardzo rzadko Niepłodność mężczyzn
Zaburzenia wzwodu
Ginekomastia
Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Bardzo rzadko Obrzęki
Złe samopoczucie
Osłabienie
Gorączka8
Badania diagnostyczne Często Zwiększone stężenie hormonu
tyreotropowego we
krwi9

1 Bardzo rzadko zgłaszano małopłytkowość, agranulocytozę i niedokrwistość aplastyczną,
szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby, co potwierdza

konieczność zachowania szczególnej ostrożności u tych pacjentów.

2 Opóźniona reakcja nadwrażliwości wielonarządowej (znana jako zespół nadwrażliwości lub
DRESS) z gorączką, wysypkami, zapaleniem naczyń krwionośnych, powiększeniem węzłów
chłonnych (limfadenopatia), chłoniakiem rzekomym, bólem stawów, leukopenią, eozynofilią,
powiększeniem wątroby i śledziony, nieprawidłowymi wynikami badań czynności wątroby oraz
zespołem zaniku dróg żółciowych (zniszczenie i zanik wewnątrzwątrobowych dróg żółciowych)
występującymi w różnych kombinacjach. Zmiany mogą dotyczyć także innych narządów
(np. wątroby, płuc, nerek, trzustki, mięśnia sercowego i jelita grubego). W razie wystąpienia takich
reakcji, co może nastąpić na każdym etapie leczenia, należy NATYCHMIAST i NA STAŁE
odstawić allopurynol.

Nie należy ponownie podawać produktu leczniczego pacjentom, u których wystąpił zespół
nadwrażliwości oraz SJS/TEN. Stosowanie glikokortykosteroidów może mieć korzystny wpływ na
łagodzenie skórnych reakcji nadwrażliwości. Jeśli wystąpiły uogólnione reakcje nadwrażliwości,
zazwyczaj obecne są zaburzenia czynności wątroby i (lub) nerek, zwłaszcza w przypadkach
kończących się zgonem.

3 Bardzo rzadko opisywano przypadki limfadenopatii angioimmunoblastycznej po dokonaniu biopsji
z powodu uogólnionego powiększenia węzłów chłonnych. Zmiany z reguły przemijają po odstawieniu
allopurynolu.

4 We wczesnych badaniach klinicznych zgłaszano występowanie nudności i wymiotów. Późniejsze
doniesienia wskazują, że objawy te nie stanowią poważnego problemu i można im zapobiec
przyjmując allopurynol po posiłkach.

5 Opisywano zaburzenia czynności wątroby bez wyraźnych innych objawów uogólnionej
nadwrażliwości.

6 Reakcje skórne są najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi i mogą wystąpić w każdym
momencie leczenia. Mogą to być zmiany powodujące świąd, grudkowo-plamiste, niekiedy łuskowate,
czasem plamicze i rzadko złuszczające, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka (SJS/TEN). W razie wystąpienia takich zmian, allopurynol należy
NATYCHMIAST odstawić. Największe ryzyko SJS i TEN lub innych ciężkich reakcji
nadwrażliwości występuje w pierwszych tygodniach leczenia. Najlepsze wyniki postępowania
w takich przypadkach zapewnia wczesne rozpoznanie i natychmiastowe odstawienie każdego
podejrzanego produktu leczniczego. Po ustąpieniu zmian o niewielkim nasileniu można, jeśli to
konieczne, ponownie podać allopurynol, stosując początkowo małą dawkę (np. 50 mg na dobę)
i stopniowo ją zwiększać. Wykazano, że obecność allelu HLA-B*5801 jest związana z ryzykiem
rozwoju zespołu nadwrażliwości wywołanej stosowaniem allopurynolu oraz SJS/TEN.
Nie ustalono zastosowania metody genotypowania jako narzędzia przesiewowego w celu
podejmowania decyzji dotyczących leczenia allopurynolem. Jeśli zmiany skórne wystąpią ponownie,
allopurynol należy odstawić NA STAŁE, gdyż mogą wystąpić cięższe reakcje nadwrażliwości (patrz
punkt 4.8 „Zaburzenia układu immunologicznego”). Jeśli nie można wykluczyć SJS i TEN lub innych
ciężkich reakcji nadwrażliwości, NIE WOLNO ponownie zastosować allopurynolu ze względu na
ryzyko ciężkich lub nawet prowadzących do zgonu reakcji. Podstawą do podjęcia decyzji pozostaje
kliniczne rozpoznanie SJS/TEN lub innych ciężkich reakcji nadwrażliwości.

7 Zgłaszano występowanie obrzęku naczynioruchowego z przedmiotowymi i podmiotowymi
objawami bardziej uogólnionej reakcji nadwrażliwości lub bez takich objawów.

8 Zgłaszano występowanie gorączki z przedmiotowymi i podmiotowymi objawami bardziej
uogólnionej reakcji nadwrażliwości na allopurynol lub bez takich objawów (patrz punkt 4.8
„Zaburzenia układu immunologicznego”).

9 Zwiększone stężenie hormonu tyreotropowego (TSH) stwierdzone w odpowiednich badaniach nie

miało żadnego wpływu na stężenie wolnej T4 ani też stężenie TSH nie wskazywało na subkliniczną
niedoczynność tarczycy.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa,
Tel. + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Opisano przypadki przyjęcia do 22,5 g allopurynolu bez wystąpienia działań niepożądanych.
U pacjenta, który przyjął 20 g allopurynolu odnotowano między innymi nudności, wymioty, biegunkę
i zawroty głowy. Po zastosowaniu ogólnego leczenia podtrzymującego pacjent powrócił do zdrowia.
Wchłonięcie dużych dawek allopurynolu może spowodować znaczne zmniejszenie aktywności
oksydazy ksantynowej, co prawdopodobnie nie wywoła szkodliwych następstw, chyba że
jednocześnie stosuje się inne leki, a zwłaszcza 6-merkaptopurynę i (lub) azatioprynę. Właściwe
nawodnienie organizmu zapewnia utrzymanie optymalnej diurezy i wspomaga wydalanie allopurynolu
oraz jego metabolitów. W razie konieczności można zastosować hemodializę.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciw dnie moczanowej, leki hamujące wytwarzanie kwasu
moczowego; kod ATC: M04AA01

Allopurynol jest inhibitorem oksydazy ksantynowej. Allopurynol i jego główny metabolit oksypurynol
zmniejszają stężenie kwasu moczowego w osoczu i moczu poprzez hamowanie oksydazy
ksantynowej, enzymu katalizującego utlenianie hipoksantyny do ksantyny i ksantyny do kwasu
moczowego. Poza hamowaniem katabolizmu puryn, u niektórych, choć nie u wszystkich pacjentów
z hiperurykemią zmniejszeniu ulega biosynteza puryn de novo dzięki hamowaniu na drodze sprzężenia
zwrotnego fosforybozylotransferazy hipoksantyno-guaninowej. Do innych metabolitów allopurynolu
należą: rybozyd allopurynolu i 7-rybozyd oksypurynolu.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Allopurynol jest aktywny po podaniu doustnym i szybko się wchłania z górnego odcinka przewodu
pokarmowego. Badania wykrywały allopurynol we krwi po 30 do 60 minutach od podania.
Szacowana biodostępność waha się od 67% do 90%. Maksymalne stężenie allopurynolu w osoczu
występuje zwykle po około 1,5 h od doustnego podania allopurynolu, ale szybko się zmniejsza i po
6 godzinach jest prawie niewykrywalne. Maksymalne stężenie oksypurynolu osiągane jest zwykle po
3 do 5 godzin od doustnego podania allopurynolu i utrzymuje się dużo dłużej.

Dystrybucja
Allopurynol w minimalnym stopniu wiąże się z białkami osocza i dlatego uważa się, że zmiany

w wiązaniu z białkami nie zmieniają istotnie jego klirensu. Pozorna objętość dystrybucji allopurynolu
wynosi około 1,6 L/kg, co wskazuje na stosunkowo intensywny wychwyt przez tkanki. Nie podawano
stężeń allopurynolu w tkankach u ludzi, ale prawdopodobnie allopurynol i oksypurynol będą obecne
w największych stężeniach w wątrobie i w błonie śluzowej jelit, gdzie aktywność oksydazy
ksantynowej jest duża.

Metabolizm
Głównym metabolitem allopurynolu jest oksypurynol. Pozostałe metabolity allopurynolu to rybozyd
allopurynolu i 7-rybozyd oksypurynolu.

Eliminacja
Około 20% przyjętej dawki allopurynolu wydalane jest z kałem. Allopurynol ulega wydaleniu
głównie po przemianie metabolicznej do oksypurynolu, katalizowanej przez oksydazę ksantynową
oraz oksydazę aldehydową. Mniej niż 10% produktu leczniczego jest wydalane w moczu w postaci
niezmienionej. Okres półtrwania allopurynolu w osoczu wynosi od 0,5 do 1,5 godziny.
Oksypurynol jest słabszym inhibitorem oksydazy ksantynowej niż allopurynol, ale jego okres
półtrwania w osoczu jest znacznie dłuższy i ocenia się, że wynosi u człowieka około 13-30 godzin.
Dlatego też, pojedyncza dobowa dawka produktu leczniczego Allospes hamuje aktywność oksydazy
ksantynowej przez ponad 24 godziny. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek stężenie
oksypurynolu w osoczu stopniowo zwiększa się, aż do osiągnięcia stanu stacjonarnego. U pacjentów
przyjmujących allopurynol w dawce 300 mg na dobę stężenie oksypurynolu w osoczu w stanie
stacjonarnym wynosi zwykle 5-10 mg/L.

Oksypurynol wydalany jest w moczu w postaci niezmienionej, ale okres półtrwania tego związku jest
długi, ponieważ ulega on wchłanianiu zwrotnemu w kanalikach nerkowych. Opisywane wartości
okresu półtrwania w fazie eliminacji mieszczą się w zakresie od 13,6 do 29 godzin. Powodem tych
rozbieżności mogą być różnice między użytymi metodami badań i (lub) różnice wartości klirensu
kreatyniny badanych pacjentów.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Klirens allopurynolu i oksypurynolu zmniejsza się znacznie u pacjentów z zaburzoną czynnością
nerek, co zwiększa stężenie produktu leczniczego w osoczu w przypadku długotrwałego stosowania.
U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, u których klirens kreatyniny wynosił 10-20 mL/minutę,
stężenie oksypurynolu w osoczu wynosiło około 30 mg/L po długotrwałym podawaniu allopurynolu
w dobowej dawce 300 mg. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, podobne stężenie
wystąpiłoby podczas stosowania produktu leczniczego w dawce 600 mg na dobę. Dlatego konieczne
jest zmniejszenie dawki allopurynolu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Farmakokinetyka u pacjentów w podeszłym wieku
Nie wydaje się, aby czynniki inne niż niewydolność nerek wpływały na kinetykę produktu
leczniczego (patrz punkt 5.2 Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Mutagenność
Badania cytogenetyczne wskazują, że allopurynol nie indukuje aberracji chromosomalnych
w ludzkich komórkach krwi in vitro w stężeniach do 100 mikrogramów/mL ani in vivo w dawkach do
600 mg/dobę podawanych średnio przez okres 40 miesięcy.
W badaniach in vitro allopurynol nie powodował powstawania związków zawierających grupę
nitrozową, ani też nie wpływał na transformację limfocytów.
Wyniki badań biochemicznych i cytologicznych wyraźnie wskazują, że allopurynol nie wywiera
ujemnego wpływu na DNA w żadnej fazie cyklu komórkowego i nie wykazuje właściwości
mutagennych.

Karcynogenność
W badaniach na myszach i szczurach, którym allopurynol podawano przez okres do 2 lat, nie
wykazano właściwości rakotwórczych allopurynolu.

Teratogenność
W jednym badaniu na myszach, w którym produkt leczniczy podawano dootrzewnowo w dawce
50 lub 100 mg/kg masy ciała w 10. lub 13. dniu ciąży, wystąpiły uszkodzenia płodu. Jednakże
w podobnym badaniu przeprowadzonym na szczurach, w którym produkt leczniczy podawano
w dawce 120 mg/kg masy ciała w 12. dniu ciąży, nie zaobserwowano uszkodzeń płodów. Intensywne
badania na myszach, szczurach i królikach, którym doustnie podawano duże dawki allopurynolu,
odpowiednio na myszach - do 100 mg/kg/dobę, na szczurach - do 200 mg/kg/dobę, i na królikach - do
150 mg/kg/dobę w okresie od 8. do 16. dnia ciąży, nie wykazały działania teratogennego produktu
leczniczego.
W badaniach in vitro ślinianek płodów mysich w hodowli, przeprowadzonych w celu określenia
właściwości embriotoksycznych wykazano, że w stężeniach mniejszych od stężeń toksycznych dla
matki produkt leczniczy nie wywiera działania embriotoksycznego.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Adnamil, 100 mg
Laktoza jednowodna
Skrobia kukurydziana
Powidon (K-30)
Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A)
Skrobia kukurydziana (suszona)
Kwas stearynowy

Adnamil, 300 mg
Laktoza jednowodna
Skrobia kukurydziana
Powidon (K-30)
Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A)
Żółcień pomarańczowa FCF lak glinowy (E 110)
Skrobia kukurydziana (suszona)
Kwas stearynowy

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blister PVDC/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku.

Wielkości opakowań:
Adnamil 100 mg - Opakowanie zawiera 50 tabletek oraz ulotkę informacyjną.
Adnamil 300 mg - Opakowanie zawiera 30 tabletek oraz ulotkę informacyjną.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego
do stosowania

Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Polfarmex S.A.
ul. Józefów 9
99-300 Kutno
Tel.: + 48 24 357 44 44
Faks: + 48 24 357 45 45
e-mail: polfarmex@polfarmex.pl

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Adnamil, 100 mg Pozwolenie nr 28753
Adnamil, 300 mg Pozwolenie nr 28754

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 13.12.2024 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.