# Allospes

> Allopurinol · 300 mg · Tabletki

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Allospes
- **Nazwa powszechna:** Allopurinolum
- **Substancja czynna:** [Allopurinol](https://apteka.online/odpowiedniki/allopurinolum)
- **Moc:** 300 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** M04AA01
- **Liczba opakowań:** 7
- **Numer pozwolenia:** 25894
- **Podmiot odpowiedzialny:** Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
- **Producent:** Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
Laboratori Fundació Dau, Polska
Hiszpania
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/preparaty-stosowane-w-dnie-moczanowej/allospes-tabl-300-mg-accord
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/preparaty-stosowane-w-dnie-moczanowej/allospes-tabl-300-mg-accord.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/39542/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/39542/characteristic

## Dostępne opakowania (7)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 25 tabl. | 5909991430269 | Rp | — | Brak danych | — |
| 28 tabl. | 5909991430276 | Rp | — | Brak danych | — |
| 30 tabl. | 5909991430283 | Rp | — | Brak danych | — |
| 50 tabl. | 5909991430290 | Rp | — | Brak danych | — |
| 60 tabl. | 5909991430306 | Rp | — | Brak danych | — |
| 90 tabl. | 5909991430313 | Rp | — | Brak danych | — |
| 100 tabl. | 5909991430320 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest Allospes i w jakim celu się go stosuje?
Substancją czynną leku Allospes jest allopurynol. Allopurynol należy do grupy leków nazywanych
inhibitorami enzymów, które kontrolują szybkość, z jaką niektóre zmiany chemiczne zachodzą
w organizmie.

Allospes stosuje się wtedy, kiedy w organizmie pacjenta wytwarzana jest zbyt duża ilość kwasu
moczowego, w takich stanach chorobowych, jak: dna moczanowa, niektóre choroby nerek i kamienie
nerkowe, nowotwór, czy zaburzenia aktywności niektórych enzymów prowadzące do odkładania się w
organizmie zbyt dużej ilości kwasu moczowego.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Allospes

Kiedy nie stosować leku Allospes
• Jeśli pacjent ma uczulenie na allopurynol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).

W razie wątpliwości przed przyjęciem leku, należy skonsultować się z lekarzem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Allospes należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:
• pacjent ma lub miał chorobę wątroby lub nerek;
• pacjent ma choroby serca lub wysokie ciśnienie krwi (przyjmuje leki moczopędne i (lub) leki
nazwane inhibitorami ACE);
• u pacjenta występuje ostry napad dny moczanowej;
• jeśli pacjent ma pochodzenie chińskie (należy do grupy etnicznej Han), tajskie lub koreańskie;
• pacjent ma zaburzenia czynności tarczycy.

Należy zachować szczególną ostrożność w czasie stosowania leku Allospes wówczas, gdy:
• Jeśli u pacjenta występują kamienie w nerkach. Kamienie w nerkach, w trakcie leczenia, będą się
zmniejszać i mogą przemieszczać się do dróg moczowych oraz je blokować.
• W trakcie przyjmowania allopurynolu zostały odnotowane przypadki występowania ciężkich
wysypek skórnych (zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka). Wysypka może często obejmować owrzodzenia jamy ustnej, gardła,
nosa, narządów płciowych oraz zapalenie spojówek (czerwone i opuchnięte oczy). Te ciężkie
wysypki często poprzedzają objawy grypopodobne, jak gorączka, ból głowy, bóle ciała
(przypominające objawy grypy). Wysypka może rozprzestrzeniać się, prowadząc do wystąpienia
pęcherzy i łuszczenia się skóry. Te ciężkie reakcje skórne mogą częściej występować u osób
pochodzenia chińskiego (grupa etniczna Han), tajskiego lub koreańskiego. Przewlekła choroba
nerek może dodatkowo zwiększać ryzyko u tych pacjentów. Jeżeli zaobserwowano wystąpienie
wysypki lub wyżej wymienione objawy skórne, należy przerwać przyjmowanie allopurynolu i
niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
• W chorobach nowotworowych i w zespole Lesch-Nyhana ilość kwasu moczowego w moczu
może wzrastać. Aby temu zapobiec, należy zapewnić właściwe nawodnienie pacjenta, w celu
zadbania o rozcieńczanie moczu.

Dzieci i młodzież
Stosowanie leku u dzieci i młodzieży jest rzadko wskazane, z wyjątkiem niektórych chorób
nowotworowych (szczególnie białaczki) i pewnych zaburzeń enzymatycznych, takich jak zespół
Lesch-Nyhana.

Lek Allospes a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
• leki stosowane w celu osłabiania odpowiedzi układu odpornościowego (immunosupresyjne)
np. 6-merkaptopuryna, azatiopryna i cyklosporyna;
• arabinozyd adeniny (widarabina), stosowany w leczeniu opryszczki lub ospy wietrznej,
• inne leki stosowane w leczeniu dny, takie jak probenecyd;
• kwas acetylosalicylowy (lub leki podobne, zwane salicylanami);
• chlorpropamid, stosowany w leczeniu cukrzycy;
• leki stosowane w celu rozrzedzenia krwi (leki przeciwzakrzepowe), takie jak warfaryna;
• leki przeciwdrgawkowe (stosowane w leczeniu padaczki), fenytoina;
• teofilina - lek stosowany w problemach z oddychaniem;
• antybiotyki (ampicylina lub amoksycylina);
• leki stosowane w leczeniu nowotworów;
• dydanozyna, stosowana w leczeniu zakażeń wirusem HIV;
• leki stosowane w leczeniu zaburzeń serca lub wysokiego ciśnienia krwi, takie jak inhibitory
ACE lub leki moczopędne (diuretyki);
• wodorotlenek glinu, ponieważ może on osłabiać działanie allopurynolu. Należy zachować co
najmniej 3 godzinny odstęp między przyjmowaniem obu leków;
• podczas przyjmowaniu leku Allospes z cytostatykami (np. cyklofosfamid, doksorubicyna,
bleomycyna, prokarbazyna, halogenki alkilowe) zaburzenia składu krwi występują częściej niż
gdy te substancje czynne przyjmowane są osobno. Dlatego pacjent powinien poddawać się
regularnym badaniom kontrolującym morfologię krwi.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Allopurynol jest wydzielany z mlekiem kobiet karmiących piersią. Nie zaleca się stosowania
allopurynolu w okresie karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Allospes może powodować u niektórych osób senność lub zaburzenia koordynacji ruchowej. Nie
należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn dopóty, dopóki pacjent nie pozna wpływu leku na
swój organizm.

Allospes zawiera laktozę
Ten lek zawiera laktozę (rodzaj cukru). Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję
niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

### 3. Jak stosować Allospes?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza.

Allospes może być stosowany u ludzi w bardzo różnych dawkach. Lekarz decyduje o tym, jaka dawka
leku Allospes jest odpowiednia dla danego pacjenta.

Lekarz zazwyczaj rozpoczyna leczenie małą dawką allopurynolu (np. 100 mg/dobę), aby zmniejszyć
ryzyko działań niepożądanych. W razie konieczności dawka zostanie zwiększona.

Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 100 mg do 300 mg na dobę i może być przyjmowana jako
dawka pojedyncza po posiłku. W zależności od nasilenia choroby dawka może być zwiększona do
900 mg na dobę.

Jeśli dobowa dawka leku jest większa niż 300 mg, lekarz może zalecić podzielenie dawki całkowitej
na mniejsze dawki rozdzielone równomiernie w ciągu dnia w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia
działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.

W przypadku pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub
nerek, lekarz może przepisać mniejszą dawkę lub zalecić przyjmowanie leku w dłuższych odstępach.
Jeśli pacjent jest dializowany dwa lub trzy razy w tygodniu, lekarz może przepisać dawkę 300 mg lub
400 mg do podawania tuż po dializie.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
U dzieci i młodzieży w wieku poniżej 15 lat: od 10 do 20 mg/kg masy ciała na dobę, aż do
maksymalnej dawki 400 mg na dobę w trzech podzielonych dawkach. Stosowanie leku u dzieci jest
rzadko wskazane, z wyjątkiem chorób nowotworowych (szczególnie białaczki) i niektórych zaburzeń
enzymatycznych, takich jak zespół Lesch-Nyhana.

Sposób podawania
Lek Allospes jest stosowany doustnie.
Tabletki należy popić szklanką wody, aby ułatwić ich połknięcie.
Tabletki należy przyjmować po posiłku, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych
takich jak nudności i wymioty.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Allospes
W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Allospes lub zażycia omyłkowo tego leku
przez inną osobę, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub niezwłocznie udać się do
szpitala. Należy zabrać ze sobą opakowanie z tabletkami. Objawami przedawkowania mogą być
nudności, wymioty, biegunka i zawroty głowy.

Pominięcie przyjęcia dawki leku Allospes
Jeśli pominięto dawkę leku, należy przyjąć następną przepisaną dawkę najszybciej jak to możliwe.
Jeżeli zbliża się czas przyjęcia następnej dawki, należy pominąć ominiętą dawkę. Nie należy stosować
dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie przyjmowania leku Allospes
Nie należy przerywać leczenia lekiem Allospes bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Nadwrażliwość
Niezbyt często (może wystąpić maksymalnie u 1 na 100 osób)
Pacjent powinien skontaktować się niezwłocznie z lekarzem, jeśli wystąpią u niego:
• którakolwiek z reakcji, jak łuszczenie się skóry, czyraki lub ból warg i jamy ustnej;
• lub bardzo rzadko nagły świszczący oddech, kołatanie lub ucisk w klatce piersiowej,
omdlenie.

Rzadko (mogą występować maksymalnie u 1 na 1 000 osób)
• gorączka i dreszcze, ból głowy, bóle mięśni (objawy grypopodobne) i ogólnie złe
samopoczucie;
• ciężkie reakcje nadwrażliwości z występowaniem gorączki, wysypki skórnej, bóle stawów i
nieprawidłowe wyniki badań krwi i badań czynności wątroby (mogą to być objawy
wielonarządowej nadwrażliwości);
• krwawienia z warg, oczu, jamy ustnej, nosa lub narządów płciowych;
• jakiekolwiek zmiany skórne, na przykład owrzodzenia jamy ustnej, gardła, nosa, narządów
płciowych i zapalenie spojówek (zaczerwienione i opuchnięte oczy), rozlane pęcherze lub
złuszczanie naskórka.

Bardzo rzadko (mogą występować maksymalnie u 1 na 10 000 osób)
• ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła;
• ciężka, potencjalnie zagrażające życiu reakcja alergiczna.

Objawy te mogą oznaczać, że pacjent jest uczulony na Allospes. W takich przypadkach nie
kontynuować leczenia tym lekiem, chyba że lekarz zaleci inaczej.

Inne działania niepożądane
Często (mogą występować maksymalnie u 1 na 10 osób):
• wysypka skórna;
• zwiększone stężenie hormonu tyreotropowego we krwi.

Niezbyt często (występują maksymalnie u 1 na 100 osób):
• nudności lub wymioty;
• nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby.
• biegunka

Rzadko (mogą występować maksymalnie u 1 na 1000 osób):
• zaburzenia czynności wątroby, takie jak zapalenie wątroby.

Bardzo rzadko (mogą występować maksymalnie u 1 na 10 000 osób):
• wysoka temperatura ciała;
• krew w moczu (krwiomocz);
• wysokie stężenie cholesterolu we krwi (hiperlipidemia);
• ogólne złe samopoczucie lub osłabienie;

• słabość, drętwienie lub chwianie się na nogach, uczucie niemożności poruszania mięśniami
(paraliż) lub utrata przytomności;
• ból głowy, zawroty głowy, senność lub zaburzenia widzenia;
• ból w klatce piersiowej (dławica piersiowa), wysokie ciśnienie krwi lub wolne tętno;
• nagromadzenie płynów prowadzące do obrzęków, szczególnie w kostkach;
• nieprawidłowa przemiana glukozy (cukrzyca). Lekarz może zalecić zbadanie poziomu cukru we
krwi pacjenta, w celu postawienia właściwej diagnozy;
• sporadycznie tabletki leku Allospes mogą wpływać na krew pacjenta, co powoduje łatwiejsze
niż zwykle powstawanie siniaków lub może wystąpić ból gardła lub inne objawy zakażenia.
Objawy te występują zwykle u osób z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Należy jak
najszybciej powiedzieć o tym lekarzowi;
• stosowanie leku Allospes może wpływać na węzły chłonne;
• niepłodność lub zaburzenia erekcji u mężczyzn;
• powiększenie piersi u mężczyzn jak i u kobiet;
• zaburzenia czynności jelit;
• zaburzenia smaku;
• zaćma;
• utrata lub odbarwienie włosów;
• depresja;
• brak koordynacji ruchów mięśni (ataksja);
• uczucie mrowienia lub swędzenie i pieczenie skóry (parestezja).

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
• aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (zapalenie błon otaczających mózg
i rdzeń kręgowy): objawy obejmują sztywność karku, ból głowy, nudności, gorączkę lub
zaburzenia świadomości. Jeśli takie objawy wystąpią, należy natychmiast zwrócić się o pomoc
lekarską.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa,
tel.: +48 22 49-21-301, faks: +48 22 49-21-309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać Allospes?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i pudełku
tekturowym. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w temperaturze poniżej 30ºC.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani do domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Allospes

Substancją czynną leku jest allopurynol.
Allospes, 100 mg: każda tabletka zawiera 100 mg allopurynolu.
Allospes, 300 mg: każda tabletka zawiera 300 mg allopurynolu.

Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, krospowidon typ B, skrobia kukurydziana, powidon K 30,
magnezu stearynian.

Jak wygląda Allospes i co zawiera opakowanie

Allospes, 100 mg to białe lub prawie białe, okrągłe, obustronnie wypukłe, niepowlekane tabletki
z napisem "AW" z jednej strony i gładkie z drugiej strony, o średnicy około 8,0 mm.

Allospes, 300 mg to białe lub prawie białe, okrągłe, obustronnie wypukłe ze ściętymi krawędziami,
niepowlekane tabletki z napisem "AX" z jednej strony i gładkie z drugiej strony, o średnicy
ok. 11,2 mm.

Blister PVC/Aluminium zawierający 25, 28, 30, 50, 60, 90 i 100 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
ul. Taśmowa 7
02-677 Warszawa
Tel: + 48 22 577 28 00

Wytwórca/Importer
LABORATORI FUNDACIÓ DAU
C/C, 12-14. Pol. Ind. Zona Franca
08040 Barcelona
Hiszpania

Accord Healthcare Single Member S.A.
64th Km National Road Athens, Lamia
32009, Grecja

Importer
Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
ul. Lutomierska 50
95-200 Pabianice
Polska

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Nazwa państwa
członkowskiego
Nazwa produktu leczniczego

Austria Allopurinol Accord 100 mg, 300 mg tabletten
Cypr Allopurinol Accord 100 mg tablet
Czechy Allospes

Nazwa państwa
członkowskiego
Nazwa produktu leczniczego

Dania Allopurinol Accord 100 mg, 300 mg tabletter
Estonia Allopurinol Accord
Finlandia Allopurinol Accord
Hiszpania Allopurinol Accord 100 mg, 300 mg comprimidos
Holandia Allopurinol Accord 100 mg, 300 mg tabletten
Irlandia Allopurinol 100 mg, 300 mg tablet
Litwa Allopurinol Accord 100 mg, 300 mg tabletės
Łotwa Allopurinol Accord 100 mg, 300 mg tabletes
Niemcy Allopurinol Accord 100 mg, 300 mg Tabletten
Polska Allospes
Słowacja Allospes 100 mg, 300 mg tablety
Słowenia Allopurinol Accord 100mg, 300mg filmsko obložene tablete
Szwecja Allopurinol Accord 100 mg, 300 mg tabletter
Włochy Allopurinolo Accord

Data ostatniej aktualizacji ulotki: październik 2024

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Allospes, 100 mg, tabletki
Allospes, 300 mg, tabletki

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka zawiera 100 mg allopurynolu.
Każda tabletka zawiera 300 mg allopurynolu.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:
Każda tabletka 100 mg zawiera 33 mg laktozy jednowodnej.
Każda tabletka 300 mg zawiera 99 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka

Tabletki 100 mg: biała lub prawie biała, okrągła, obustronnie wypukła, niepowlekana tabletka
z napisem "AW" z jednej strony i gładka z drugiej strony, o średnicy ok. 8,0 mm.

Tabletki 300 mg: biała lub prawie biała, okrągła, obustronnie wypukła ze ściętymi krawędziami,
niepowlekana tabletka z napisem "AX" z jednej strony i gładka z drugiej strony, o średnicy
ok. 11,2 mm.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1. Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Allospes jest wskazany do stosowania w celu zmniejszenia wytwarzania moczanów
lub kwasu moczowego w chorobach, w których ich odkładanie już nastąpiło (np. dnawe zapalenie
stawów, guzki dnawe, kamica nerkowa) lub w stanach klinicznych, w których istnieje takie ryzyko
(np. leczenie nowotworów potencjalnie prowadzące do ostrej nefropatii moczanowej).

Główne stany kliniczne, w których może nastąpić odkładanie moczanów/kwasu moczowego to:
• dna samoistna;
• kamica moczanowa;
• ostra nefropatia moczanowa;
• choroby nowotworowe i zespoły mieloproliferacyjne z szybkim obrotem komórkowym,
w których zwiększone stężenie moczanów występuje samoistnie lub wywołane jest leczeniem
cytotoksycznym;
• zaburzenia czynności niektórych enzymów, prowadzące do nadprodukcji moczanów, np.:

- fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej (np. zespół Lesch-Nyhana);
- glukozo-6-fosfatazy (np. choroba spichrzeniowa glikogenu);
- syntetazy fosforybozylopirofosforanowej;

- amidotransferazy fosforybozylopirofosforanowej;
- fosforybozylotransferazy adeninowej.

Produkt leczniczy Allospes jest wskazany w leczeniu kamicy nerkowej z 2,8-dihydroksyadeninowymi
(2,8-DHA) kamieniami nerkowymi, powstałymi w wyniku zmniejszonej aktywności
fosforybozylotransferazy adeninowej.

Produkt leczniczy Allospes jest wskazany w leczeniu nawracającej kamicy nerkowej, z kamieniami
nerkowymi o mieszanym składzie wapniowo-szczawianowym, z towarzyszącą hiperurykozurią,
w przypadku gdy próby leczenia dietą, płynami i innymi sposobami okazały się nieskuteczne.

Dzieci i młodzież
• Wtórna hiperurykemia różnego pochodzenia.
• Nefropatia moczanowa w przebiegu leczenia białaczki.
• Zaburzenia związane z dziedzicznym niedoborem enzymów, zespół Lescha-Nyhana (częściowy
niedobór lub całkowity brak fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej) oraz
niedobór fosforybozylotransferazy adeninowej.

#### 4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli
Podawanie produktu leczniczego Allospes należy rozpocząć od stosowania małej dawki, np. 100 mg
na dobę, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Początkową dawkę należy
zwiększać tylko wtedy, gdy wpływ stosowanej dawki na stężenie moczanów w surowicy nie jest
zadowalający. Szczególnie ostrożnie należy postępować w przypadku pacjentów z niewydolnością
nerek (patrz punkt 4.2 Zaburzenia czynności nerek).

Zaleca się następujące schematy dawkowania:
100 mg do 200 mg na dobę w stanach lekkich;
300 mg do 600 mg na dobę w stanach umiarkowanie ciężkich;
700 mg do 900 mg na dobę w stanach ciężkich.

W celu zmniejszenia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, dawki większe niż
300 mg należy podawać w dawkach podzielonych nieprzekraczając 300 mg w dowolnym momencie.
Jeśli konieczne jest obliczenie dawki na kilogram masy ciała, należy stosować następujący zakres
dawek: 2 do 10 mg/kg masy ciała na dobę.

Monitorowanie pacjentów
We właściwych odstępach czasu należy oznaczać stężenie moczanów w surowicy i w moczu oraz
kwasu moczowego w moczu, w celu dostosowania dawki.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku
Ze względu na brak danych, dotyczących stosowania produktu leczniczego u pacjentów w podeszłym
wieku, należy stosować najmniejsze dawki, które spowodują uzyskanie zadowalającego zmniejszenia
stężenia moczanów. Należy zwracać szczególną uwagę na wskazówki zawarte w punkcie 4.2
Zaburzenia czynności nerek oraz w punkcie 4.4.

Zaburzenia czynności nerek
Allopurynol i jego metabolity wydalane są przez nerki, dlatego też zaburzenia czynności nerek mogą
prowadzić do retencji produktu leczniczego i (lub) jego metabolitów, a w konsekwencji do
wydłużenia ich okresów półtrwania w osoczu.

Poniższy schemat może służyć jako wskazówka do dostosowania dawki u dorosłych:

Klirens kreatyniny
(wartość prawidłowa od 60 do
120 ml/min)

Dawkowanie przy zaburzonej czynności nerek

> 20 ml/min zwykła dawka
od 10 do 20 ml/min od 100 do 200 mg na dobę
< 10 ml/min 100 mg/dobę lub dłuższe odstępy między dawkami

Jeśli możliwe jest monitorowanie stężenia oksypurynolu w osoczu, to dawkowanie allopurynolu
należy ustalić tak, aby stężenie oksypurynolu w osoczu było mniejsze niż 100 mikromol/l (15,2 mg/l).

Allopurynol i jego metabolity są usuwane z organizmu podczas dializy nerkowej. Jeśli pacjent
wymaga dializy dwa lub trzy razy w tygodniu, należy rozważyć następujący, alternatywny schemat
dawkowania: podawanie 300-400 mg allopurynolu bezpośrednio po każdej dializie, bez podawania
kolejnych dawek do czasu następnego zabiegu.

Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy zmniejszyć stosowane dawki produktu
leczniczego. Zaleca się okresowe wykonywanie testów czynnościowych wątroby we wstępnym
okresie leczenia.

Leczenie chorób z intensywnym obrotem moczanowym, np. w chorobach nowotworowych, w zespole
Lescha-Nyhana
Dawkowanie allopurynolu należy stosować w dawkach mieszczących się w dolnych granicach
zalecanego zakresu dawkowania.

W przypadku pacjentów z nefropatią moczanową lub inną patologią zaburzającą czynność nerek,
należy przestrzegać zaleceń podanych w punkcie 4.2 Zaburzenia czynności nerek.

Powyższe zalecenia mają na celu zmniejszenie ryzyka odkładania złogów ksantyny i (lub)
oksypurynolu, со mogłoby niekorzystnie wpłynąć na stan kliniczny pacjenta. Patrz także punkty 4.5 i
#### 4.8. Dzieci i młodzież
Dzieci i młodzież w wieku poniżej 15 lat: 10 do 20 mg/kg masy ciała na dobę, do maksymalnej dawki
400 mg na dobę w trzech dawkach podzielonych. Stosowanie produktu leczniczego u dzieci jest
rzadko wskazane, z wyjątkiem chorób nowotworowych (szczególnie białaczki) i niektórych zaburzeń
enzymatycznych, takich jak zespół Lesch-Nyhana.

Sposób podawania
Produkt leczniczy Allospes jest przeznaczony do stosowania doustnego.

Tabletki zaleca się stosować doustnie po posiłku aby zwiększyć tolerancję ze strony przewodu
pokarmowego.
Jeśli dobowa dawka jest większa niż 300 mg, produkt leczniczy można podawać w dawkach
podzielonych (patrz dawkowanie).

#### 4.3. Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.

#### 4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się
naskórka (TEN)
Reakcje nadwrażliwości na allopurynol mogą przejawiać się w różnoraki sposób, w tym jako osutka
grudkowo-plamista, zespół nadwrażliwości (znany także jako DRESS) oraz zespół Stevensa-Johnsona
(SJS)/ toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). Reakcje te są rozpoznaniami
klinicznymi, a ich postacie kliniczne stanowią podstawę do podejmowania decyzji. W razie
wystąpienia takich reakcji na dowolnym etapie trwania leczenia należy natychmiast przerwać
stosowanie allopurynolu. Nie należy ponownie narażać na kontakt z lekiem pacjentów z zespołem
nadwrażliwości oraz SJS/TEN. Stosowanie glikokortykosteroidów może mieć korzystny wpływ na
łagodzenie skórnych reakcji nadwrażliwości. (Patrz punkt 4.8 Działania niepożądane – zaburzenia
układu immunologicznego i zaburzenia skóry i tkanki podskórnej).

Allel HLA-B*5801
Wykazano związek obecności allelu HLA-B*5801 z ryzykiem rozwoju zespołu nadwrażliwości oraz
SJS/TEN związanych z allopurynolem. Częstość występowania allelu HLA-B*5801 jest bardzo różna
między populacjami etnicznymi: wynosi do 20% w populacji chińskiej należącej do grupy etnicznej
Han, 8-15% w populacji tajskiej, około 12% w populacji koreańskiej oraz 1-2% u osób pochodzenia
europejskiego oraz japońskiego.
Należy rozważyć przeprowadzenie badania przesiewowego w celu wykrycia HLA-B*5801 przed
rozpoczęciem leczenia allopurynolem w podgrupach pacjentów o znanej, dużej częstości
występowania tego allelu. Przewlekła choroba nerek może dodatkowo zwiększać ryzyko u tych
pacjentów. Jeśli nie będzie możliwe przeprowadzenie genotypowania HLA-B*5801 u pacjentów
pochodzenia chińskiego (Han), tajskiego lub koreańskiego, rozpoczęcie leczenia musi poprzedzać
dokładna ocena korzyści i uznanie, że przeważają one nad możliwym większym ryzykiem.
Zastosowanie genotypowania w innych populacjach pacjentów nie zostało określone.
Jeśli wiadomo, że pacjent jest nosicielem HLA-B*5801 [dotyczy to zwłaszcza osób pochodzenia
chińskiego (Han), tajskiego lub koreańskiego], nie należy rozpoczynać leczenia allopurynolem, chyba
że nie są dostępne inne opcje leczenia, a korzyści z leczenia przeważają nad ryzykiem. Należy
szczególnie uważnie obserwować, czy nie występują objawy DRESS albo SJS lub TEN, a pacjenta
należy poinformować o konieczności natychmiastowego zaprzestania leczenia w chwili wystąpienia
pierwszych objawów.

Objawy SJS lub TEN mogą wystąpić nawet u pacjentów, u których wynik badania wykrywającego
HLA-B*5801 był negatywny, niezależnie od ich pochodzenia etnicznego.

Zaburzenia czynności wątroby lub nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należy stosować mniejsze dawki produktu
leczniczego. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub niewydolnością serca, leczonych np.
diuretykami czy inhibitorami konwertazy angiotensyny, mogą wystąpić jednocześnie zaburzenia
czynności nerek. Dlatego należy zachować ostrożność stosując allopurynol w tej grupie pacjentów.

Zaleca się wyrównanie hiperurykemii i (lub) hiperurykozurii z zastosowaniem produktu leczniczego
Allospes przed rozpoczęciem leczenia cytotoksycznego. Istotne jest zapewnienie właściwego
nawodnienia pacjenta w celu utrzymania optymalnej diurezy oraz alkalizacja moczu w celu
zwiększenia rozpuszczalności moczanów lub kwasu moczowego.

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek leczonych jednocześnie lekami moczopędnymi (w
szczególności diuretykami tiazydowymi) może wystąpić zwiększone ryzyko rozwoju ciężkich reakcji
nadwrażliwości, w tym SJS i (lub) TEN związanych ze stosowaniem allopurynolu.

Bezobjawowa hiperurykemia
Ogólnie uważa się, że bezobjawowa hiperurykemia nie jest wskazaniem do stosowania allopurynolu
i może być wyrównana przez podawanie płynów, zastosowanie odpowiedniej diety oraz leczenie jej
przyczyny.

Ostry napad dny
Nie należy rozpoczynać leczenia allopurynolem przed całkowitym ustąpieniem ostrego napadu dny,
ponieważ może to wywołać kolejne napady.

W początkowym okresie leczenia allopurynolem, podobnie jak w przypadku leków moczopędnych,
może wystąpić ostre dnawe zapalenie stawów. Dlatego też, zaleca się profilaktyczne stosowanie
odpowiedniego leku przeciwzapalnego lub kolchicyny przez co najmniej jeden miesiąc. Należy
zasięgnąć odpowiednich informacji z literatury fachowej, dotyczących szczegółowych zaleceń
dawkowania oraz środków ostrożności i ostrzeżeń.

Jeśli u pacjenta przyjmującego allopurynol wystąpi ostry napad dny, należy kontynuować leczenie
allopurynolem nie zmieniając dawki produktu leczniczego i jednocześnie podawać odpowiedni lek
przeciwzapalny.

Odkładanie się złogów ksantynowych
W stanach, w których występuje znaczne zwiększenie wytwarzania moczanów (np. w chorobach
nowotworowych i podczas ich leczenia, w zespole Lescha-Nyhana) całkowite stężenie ksantyny
w moczu może, w rzadkich przypadkach, zwiększyć się na tyle, by spowodować odkładanie się
złogów ksantynowych w drogach moczowych. Ryzyko to można zminimalizować zapewniając
właściwe nawodnienie pacjenta w celu uzyskania optymalnego rozcieńczenia moczu.

Zaklinowanie moczanowych kamieni nerkowych
Ponieważ prawidłowe leczenie allopurynolem doprowadza do rozpuszczenia dużych kamieni
moczanowych znajdujących się w miedniczkach nerkowych, istnieje niewielka możliwość ich
zaklinowania się w moczowodzie.

Zaburzenia tarczycy
W długotrwałym otwartym badaniu kontynuacyjnym zaobserwowano zwiększone wartości TSH
(>5,5 μIU/ml) u pacjentów poddanych długotrwałemu leczeniu allopurynolem (5,8%). Należy
zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego Allospes u pacjentów z zaburzeniami
czynności tarczycy.

Laktoza
Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem
złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.

#### 4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

6-merkaptopuryna i azatiopryna
Azatiopryna jest metabolizowana do 6-merkaptopuryny, którą inaktywuje oksydaza ksantynowa.
Zahamowanie oksydazy ksantynowej przez allopurynol powoduje wydłużenie czasu działania 6-
merkaptopuryny i azatiopryny. Dlatego też, podczas stosowania tych związków jednocześnie

z allopurynolem, należy przyjmować tylko ¼ zwykle stosowanej dawki 6-merkaptopuryny lub
azatiopryny.

Widarabina (arabinozyd adeniny)
Dostępne dane wskazują, że obecność allopurynolu wydłuża okres półtrwania widarabiny w osoczu.
W przypadku jednoczesnego podawania tych dwóch produktów leczniczych konieczna jest uważna
obserwacja pacjenta w celu wykrycia objawów zwiększonego działania toksycznego.

Salicylany i leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego
Oksypurynol, który jest metabolitem allopurynolu i wykazuje działanie terapeutyczne, jest wydalany
przez nerki w sposób podobny do moczanów. Dlatego też, produkty lecznicze zwiększające
wydalanie kwasu moczowego, takie jak probenecyd, lub salicylany w dużych dawkach mogą
przyspieszyć wydalanie oksypurynolu. Może to zmniejszyć skuteczność allopurynolu, jednakże
kliniczne znaczenie tej interakcji należy ocenić indywidualnie w każdym przypadku.

Chlorpropamid
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, którym podaje się jednocześnie allopurynol
i chlorpropamid, może wystąpić większe ryzyko przedłużenia działania hipoglikemizującego.
Powodem tego jest możliwość konkurowania allopurynolu i chlorpropamidu podczas wydalania
w cewkach nerkowych.

Leki przeciwzakrzepowe - pochodne kumaryny
Rzadko zgłaszano przypadki zwiększenia działania przeciwzakrzepowego warfaryny i innych leków z
grupy pochodnych kumaryny podczas jednoczesnego stosowania z allopurynolem. Dlatego też
wszystkich pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe należy uważnie monitorować.

Fenytoina
Allopurynol może hamować utlenianie fenytoiny w wątrobie, ale kliniczne znaczenie tej reakcji nie
zostało wykazane.

Teofilina
Zgłaszano hamowanie metabolizmu teofiliny. Mechanizm tej interakcji można tłumaczyć tym, że
u człowieka oksydaza ksantynowa bierze udział w metabolizmie teofiliny. Należy monitorować
stężenie teofiliny u pacjentów, którzy rozpoczynają leczenie allopurynolem lub gdy zwiększana jest
jego dawka.

Ampicylina lub amoksycylina
Zgłaszano zwiększenie częstości występowania wysypek skórnych u pacjentów przyjmujących
jednocześnie ampicylinę lub amoksycylinę z allopurynolem, w porównaniu do pacjentów
nieprzyjmujących obu produktów leczniczych jednocześnie. Nie ustalono przyczyny zaobserwowanej
zależności. Jednakże zaleca się, jeżeli to tylko możliwe, stosowanie innych antybiotyków niż
ampicylina lub amoksycylina u pacjentów leczonych allopurynolem.

Cytostatyki
Zaburzenia składu krwi występują częściej, gdy allopurynol podaje się razem z cytostatykami (np.
cyklofosfamid, doksorubicyna, bleomycyna, prokarbazyna, halogenki alkilowe) niż gdy te substancje
czynne są podawane osobno. Dlatego należy regularnie kontrolować morfologię krwi.

Cyklosporyna
Doniesienia wskazują, że stężenie cyklosporyny w osoczu może zwiększyć się podczas
jednoczesnego podawania allopurynolu. Podczas jednoczesnego stosowania obu produktów
leczniczych należy brać pod uwagę możliwość nasilenia toksyczności cyklosporyny.

Dydanozyna
Jednoczesne stosowanie allopurynolu (w dawce 300 mg na dobę) u zdrowych ochotników oraz
u pacjentów zakażonych wirusem HIV otrzymujących dydanozynę powodowało podwojenie wartości
Cmax w osoczu oraz AUC dydanozyny, pozostając bez wpływu na okres półtrwania w fazie eliminacji.
W związku z tym może być konieczne zmniejszenie dawki dydanozyny u pacjentów otrzymujących
jednocześnie allopurynol.

Leki moczopędne
Zgłaszano występowanie interakcji pomiędzy allopurynolem i furosemidem, która związana była ze
zwiększonym stężeniem moczanów w surowicy i zwiększonym stężeniem oksypurynolu w osoczu.

Zgłaszano występowanie zwiększonego ryzyka nadwrażliwości podczas jednoczesnego stosowania
allopurynolu z lekami moczopędnymi, szczególnie z diuretykami tiazydowymi oraz u pacjentów
z zaburzeniami czynności nerek.

Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE)
Zgłaszano zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości związanych z podaniem allopurynolu wraz z
inhibitorami ACE, głównie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Wodorotlenek glinu
Jeśli jednocześnie pacjent przyjmuje wodorotlenek glinu, allopurynol może mieć słabsze działanie.
Należy zachować odstęp co najmniej 3 godzin między przyjmowaniem obu leków.

#### 4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania allopurynolu u kobiet w ciąży,
pomimo jego szerokiego stosowania przez wiele lat bez niekorzystnych następstw. Badania na
zwierzętach dotyczące toksycznego wpływu na reprodukcję wykazały, w jednym badaniu, działanie
teratogenne (patrz punkt 5.3).
Produkt leczniczy może być stosowany w okresie ciąży tylko wtedy, gdy nie ma bezpieczniejszej
alternatywy, a sama choroba niesie za sobą ryzyko dla matki lub nienarodzonego dziecka.

Karmienie piersią
Allopurynol i jego metabolit, oksypurynol, są wydzielane z mlekiem kobiet karmiących piersią.
Wykazano, że stężenia allopurynolu i oksypurynolu w mleku kobiety przyjmującej allopurynol w
dawce 300 mg na dobę, wynosiły odpowiednio 1,4 mg/L i 53,7 mg/L. Jednakże brak danych
dotyczących wpływu allopurynolu i jego metabolitów na dziecko karmione piersią. Nie zaleca się
stosowania allopurynolu w okresie karmienia piersią.

Płodność
Brak wystarczających danych klinicznych dotyczących wpływu allopurynolu na płodność.

#### 4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Ze względu na występowanie działań niepożądanych, takich jak senność, zawroty głowy i ataksja u
pacjentów przyjmujących allopurynol, należy zachować szczególną ostrożność do czasu upewnienia
się, że allopurynol nie wpływa niekorzystnie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn lub wykonywania niebezpiecznych czynności.

#### 4.8. Działania niepożądane

Brak współczesnej dokumentacji klinicznej tego produktu leczniczego, która mogłaby być
wykorzystana dla określenia częstości występowania działań niepożądanych. Częstość występowania
działań niepożądanych może być różna w zależności od stosowanej dawki oraz w przypadku leczenia
skojarzonego z innymi lekami.

Częstości występowania przypisane do wymienionych poniżej działań niepożądanych zostały
określone w przybliżeniu, dla większości z tych działań nie są dostępne odpowiednie dane
pozwalające określić częstość występowania. Działania niepożądane stwierdzone po wprowadzeniu
leku do obrotu określono jako występujące rzadko lub bardzo rzadko. Kategorie częstości
występowania określono w następujący sposób:

Bardzo często (≥1/10)
Często (≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
Bardzo rzadko (<1/10 000)
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Działania niepożądane, związane ze stosowaniem allopurynolu, występują rzadko w ogólnej populacji
leczonych pacjentów i w większości przypadków mają niewielkie nasilenie. Częstość występowania
działań niepożądanych zwiększa się w przypadkach współistniejącej choroby nerek i (lub) wątroby.

Tabela 1 Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Klasyfikacja układów i narządów Częstość Działania niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Bardzo rzadko Czyraczność
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo rzadko Agranulocytoza1
Granulocytoza
Niedokrwistość aplastyczna1
Małopłytkowość1
Leukopenia
Leukocytoza
Eozynofilia
Aplazja układu czerwonokrwinkowego
Zaburzenia układu
immunologicznego
Niezbyt często Reakcje nadwrażliwości2
Bardzo rzadko Limfadenopatia angioimmunoblastyczna
T-komórkowa3
Reakcja anafilaktyczna
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Bardzo rzadko Cukrzyca
Hiperlipidemia
Zaburzenia psychiczne Bardzo rzadko Depresja
Zaburzenia układu nerwowego Bardzo rzadko Śpiączka
Porażenie

Ataksja
Neuropatia obwodowa
Parestezje
Senność
Ból głowy
Zaburzenia smaku
Częstość nieznana Aseptyczne zapalenie opon mózgowordzeniowych
Zaburzenia oka Bardzo rzadko Zaćma
Zaburzenia widzenia
Zmiany w obszarze plamki żółtej
Zaburzenia ucha i błędnika Bardzo rzadko Zawroty głowy
Zaburzenia serca Bardzo rzadko Dławica piersiowa
Bradykardia
Zaburzenia naczyniowe Bardzo rzadko Nadciśnienie tętnicze
Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często Wymioty4
Nudności4
Biegunka
Bardzo rzadko Krwawe wymioty
Biegunki tłuszczowe
Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej
Zmiana częstości wypróżnień
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Niezbyt często Nieprawidłowe wyniki testów czynności
wątroby5
Rzadko Zapalenie wątroby (w tym martwica
i ziarniniakowe zapalenie wątroby)5
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często Wysypka
Rzadko Zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka 6
Bardzo rzadko Obrzęk naczynioruchowy7
Wysypka polekowa
Nadmierna utrata włosów
Zmiana koloru włosów
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe
i tkanki łącznej
Bardzo rzadko Ból mięśni

Zaburzenia nerek i dróg moczowych Rzadko Kamica moczowa
Bardzo rzadko Krwiomocz
Azotaemia

Zaburzenia układu rozrodczego i
piersi
Bardzo rzadko Niepłodność u mężczyzn
Zaburzenia erekcji

Ginekomastia
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu
podania
Bardzo rzadko Obrzęki
Apatia

Osłabienie

Gorączka8

Badania diagnostyczne Często Zwiększone stężenie hormonu
tyreotropowego we krwi9

1 Bardzo rzadko zgłaszano przypadki wystąpienia małopłytkowości, agranulocytozy i niedokrwistości
aplastycznej, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby, co
potwierdza konieczność zachowania szczególnej ostrożności u tych pacjentów.

2 Zespół nadwrażliwości występujący z opóźnieniem i obejmujący jednocześnie wiele narządów
(znany jako zespół nadwrażliwości lub DRESS), może obejmować gorączkę, wysypki, zapalenie
naczyń, powiększenie węzłów chłonnych, pseudochłoniaka, ból stawów, leukopenię, eozynofilię,
powiększenie wątroby i śledziony, nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby oraz zespół
zanikających przewodów żółciowych (zniszczenie oraz zanik wewnątrzwątrobowych dróg
żółciowych), które mogą występować w różnych kombinacjach. Zmiany mogą wystąpić również
w innych narządach (np. wątroba, płuca, nerki, trzustka, mięsień sercowy oraz okrężnica). Jeśli tego
rodzaju reakcje wystąpią, co może wydarzyć się w dowolnym momencie leczenia, allopurynol
należy odstawić natychmiast i na stałe.

Nie należy powtórnie podawać produktu leczniczego pacjentom, u których wystąpił zespół
nadwrażliwości i SJS/TEN. W leczeniu skórnych reakcji nadwrażliwości można zastosować
kortykosteroidy. Wystąpienie uogólnionej reakcji nadwrażliwości związane było zwykle ze
współistnieniem zaburzenia czynności nerek i (lub) wątroby, szczególnie w przypadkach
zakończonych zgonem.

3 Bardzo rzadko opisywano przypadki chłoniaka angioimmunoblastycznego komórek T po dokonaniu
biopsji z powodu uogólnionego powiększenia węzłów chłonnych. Zmiany z reguły przemijają po
odstawieniu allopurynolu.

4 We wczesnych badaniach klinicznych odnotowywano występowanie nudności i wymiotów.
Późniejsze doniesienia wskazują, że objawy te nie stanowią poważnego problemu i można im
zapobiec przyjmując allopurynol po posiłkach.

5 Opisywano zaburzenia czynności wątroby bez wyraźnych innych objawów uogólnionej
nadwrażliwości.

6 Reakcje skórne są najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi i mogą wystąpić
w każdym momencie leczenia. Mogą to być zmiany powodujące świąd, grudkowo-plamiste,
niekiedy łuskowate, czasem plamicze i rzadko złuszczające, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i
toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (SJS/TEN). Jeśli takie reakcje wystąpią, allopurynol
należy NATYCHMIAST odstawić. Największe ryzyko pojawienia się zespołu Stevensa-Johnsona
i toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka, a także innych ciężkich reakcji nadwrażliwości
występuje w ciągu pierwszych kilku tygodni leczenia. Najlepsze rezultaty w przypadku takich
reakcji uzyskuje się za pomocą wczesnej diagnozy oraz natychmiastowego odstawienia leku
podejrzewanego o spowodowanie tych reakcji. Po ustąpieniu reakcji o łagodnym nasileniu,
allopurynol można, jeśli to potrzebne, podać ponownie zaczynając stosowanie od małej dawki
początkowej (np. 50 mg na dobę), dalej stopniowo ją zwiększać. Został wykazany związek

obecności allelu HLA-B*5801 z ryzykiem wystąpienia zespołu nadwrażliwości oraz SJS/TEN
związanych ze stosowaniem allopurynolu. Dotychczas nie zdecydowano o zastosowaniu
genotypowania, jako metody przesiewowej przy podejmowaniu decyzji o leczeniu allopurynolem.
Jeśli wysypka wystąpi ponownie, allopurynol należy odstawić na stałe, ponieważ mogą wystąpić
cięższe reakcje nadwrażliwości (patrz Zaburzenia układu immunologicznego, punkt 4.8). Jeżeli nie
można wykluczyć wystąpienia SJS/TEN lub innych ciężkich reakcji nadwrażliwości, nie należy
ponownie podawać allopurynolu ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich reakcji, nawet
kończących się zgonem. Rozpoznanie kliniczne zespołu Stevensa-Johnsona lub toksycznego
martwiczego oddzielania się naskórka, czy ciężkich reakcji nadwrażliwości, pozostaje nadal
podstawą w podejmowaniu decyzji terapeutycznych.

7 Zgłaszano występowanie obrzęku naczynioruchowego z przedmiotowymi i podmiotowymi
objawami bardziej uogólnionej reakcji nadwrażliwości na allopurynol, jak i bez takich objawów.

8 Zgłaszano występowanie gorączki z przedmiotowymi i podmiotowymi objawami bardziej
uogólnionej reakcji nadwrażliwości na allopurynol, jak i bez takich objawów.
(patrz punkt 4.8 - Zaburzenia układu immunologicznego).

9 Zwiększone stężenie hormonu tyreotropowego (TSH), stwierdzone w odpowiednich badaniach, nie
miało żadnego wpływu na wielkość stężenia wolnej T4, ani też TSH nie wskazywało na
subkliniczną niedoczynność tarczycy.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem:
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9. Przedawkowanie

Objawy podmiotowe i przedmiotowe
Opisano przypadki przyjęcia do 22,5 g allopurynolu bez wystąpienia działań niepożądanych.
U pacjenta, który przyjął 20 g allopurynolu odnotowano objawy podmiotowe i przedmiotowe, w tym
nudności, wymioty, biegunkę i zawroty głowy. Po zastosowaniu ogólnego leczenia podtrzymującego
pacjent powrócił do zdrowia.

Sposób postępowania
Wchłonięcie dużych dawek allopurynolu może spowodować znaczne zmniejszenie aktywności
oksydazy ksantynowej, co prawdopodobnie nie wywoła szkodliwych następstw, chyba że
jednocześnie stosuje się inne leki, a zwłaszcza 6-merkaptopurynę i (lub) azatioprynę. Właściwe
nawodnienie organizmu zapewnia utrzymanie optymalnej diurezy i wspomaga wydalanie
allopurynolu oraz jego metabolitów. W razie konieczności można zastosować hemodializę.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1. Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciw dnie moczanowej, leki hamujące wytwarzanie kwasu
moczowego
Kod ATC: M04AA01

Mechanizm działania
Allopurynol jest inhibitorem oksydazy ksantynowej. Allopurynol i jego główny metabolit
oksypurynol zmniejszają stężenie kwasu moczowego w osoczu i moczu poprzez hamowanie
oksydazy ksantynowej, enzymu katalizującego utlenianie hipoksantyny do ksantyny i ksantyny do
kwasu moczowego.

Działanie farmakodynamiczne
Oprócz hamowania katabolizmu puryn, u niektórych, choć nie u wszystkich pacjentów
z hiperurykemią zmniejszeniu ulega biosynteza puryn de novo dzięki hamowaniu na drodze
sprzężenia zwrotnego fosforybozylotransferazy hipoksantyno-guaninowej. Do innych metabolitów
allopurynolu należą: rybozyd allopurynolu i 7-rybozyd oksypurynolu.

#### 5.2. Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Allopurynol jest aktywny po podaniu doustnym i szybko się wchłania z górnego odcinka przewodu
pokarmowego. Badania wykrywały allopurynol we krwi po 30 do 60 minutach od podania.
Szacowana biodostępność waha się od 67% do 90%. Maksymalne stężenie allopurynolu w osoczu
występuje zwykle po około 1,5 h od doustnego podania allopurynolu, ale szybko się zmniejsza i po
6 godzinach jest prawie niewykrywalne. Maksymalne stężenie oksypurynolu osiągane jest zwykle po
3 do 5 godzin od doustnego podania allopurynolu i utrzymuje się dużo dłużej.

Dystrybucja
Allopurynol w minimalnym stopniu wiąże się z białkami osocza i dlatego uważa się, że zmiany
w wiązaniu z białkami nie zmieniają istotnie jego klirensu. Pozorna objętość dystrybucji allopurynolu
wynosi około 1,6 l/kg, co wskazuje na stosunkowo intensywny wychwyt przez tkanki. Nie podawano
stężeń allopurynolu w tkankach u ludzi, ale prawdopodobnie allopurynol i oksypurynol będą obecne
w największych stężeniach w wątrobie i w błonie śluzowej jelit, gdzie aktywność oksydazy
ksantynowej jest duża.

Metabolizm
Głównym metabolitem allopurynolu jest oksypurynol. Pozostałe metabolity allopurynolu to rybozyd
allopurynolu i 7-rybozyd oksypurynolu.

Eliminacja
Około 20% przyjętej dawki allopurynolu wydalane jest z kałem. Allopurynol ulega wydaleniu
głównie po przemianie metabolicznej do oksypurynolu, katalizowanej przez oksydazę ksantynową
oraz oksydazę aldehydową. Mniej niż 10% allopurynolu jest wydalane w moczu w postaci
niezmienionej. Okres półtrwania allopurynolu w osoczu wynosi od 0,5 do 1,5 godziny.

Oksypurynol jest słabszym inhibitorem oksydazy ksantynowej niż allopurynol, ale okres półtrwania
oksypurynolu w osoczu jest znacznie dłuższy i ocenia się, że wynosi u człowieka około 13-30 godzin.
Dlatego też, pojedyncza dobowa dawka allopurynolu skutecznie hamuje aktywność oksydazy

ksantynowej przez ponad 24 godziny. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek stężenie
oksypurynolu w osoczu stopniowo zwiększa się, aż do osiągnięcia stanu stacjonarnego. U pacjentów
przyjmujących allopurynol w dawce 300 mg na dobę stężenie oksypurynolu w osoczu w stanie
stacjonarnym wynosi zwykle 5-10 mg/l.

Oksypurynol wydalany jest w moczu w postaci niezmienionej, ale okres półtrwania tego związku jest
długi, ponieważ ulega on wchłanianiu zwrotnemu w kanalikach nerkowych. Opisywane wartości
okresu półtrwania w fazie eliminacji mieszczą się w zakresie od 13,6 do 29 godzin. Powodem tych
dużych rozbieżności mogą być różnice między użytymi metodami badań i (lub) różnice wartości
klirensu kreatyniny badanych pacjentów.

Farmakokinetyka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
Klirens allopurynolu i oksypurynolu zmniejsza się znacznie u pacjentów z zaburzoną czynnością
nerek, co zwiększa stężenie produktu leczniczego w osoczu w przypadku długotrwałego stosowania.
U pacjentów, u których klirens kreatyniny wynosił od 10 do 20 ml/min, stężenie oksypurynolu w
osoczu wynosiło około 30 mg/l po długotrwałym podawaniu allopurynolu w dobowej dawce 300 mg.
U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, podobne stężenie wystąpiłoby podczas stosowania
produktu leczniczego w dawce 600 mg na dobę. Dlatego konieczne jest zmniejszenie dawki
allopurynolu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Farmakokinetyka u pacjentów w podeszłym wieku
Nie wydaje się, aby czynniki inne niż pogorszenie czynności nerek wpływały na kinetykę produktu
leczniczego (patrz punkt 5.2 Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek).

#### 5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Mutagenność
Badania cytogenetyczne wskazują, że allopurynol nie indukuje aberracji chromosomalnych
w ludzkich komórkach krwi in vitro w stężeniach do 100 mikrogramów/ml oraz in vivo w dawkach do
600 mg/dobę podawanych średnio przez okres 40 miesięcy.

W badaniach in vitro allopurynol nie powodował powstawania związków zawierających grupę
nitrozową, ani też nie wpływał na transformację limfocytów.

Wyniki badań biochemicznych i cytologicznych wyraźnie sugerują, że allopurynol nie wywiera
szkodliwego wpływu na DNA w żadnej fazie cyklu komórkowego i nie wykazuje właściwości
mutagennych.

Rakotwórczość
W badaniach na myszach i szczurach, którym allopurynol podawano przez okres do 2 lat, nie
wykazano właściwości rakotwórczych allopurynolu.

Teratogenność
W jednym badaniu na myszach, w którym produkt leczniczy podawano dootrzewnowo w dawce 50
lub 100 mg/kg masy ciała w 10 lub 13 dniu ciąży, wystąpiły uszkodzenia płodu. Jednakże
w podobnym badaniu przeprowadzonym na szczurach, w którym produkt leczniczy podawano
w dawce 120 mg/kg masy ciała w 12 dniu ciąży, nie zaobserwowano uszkodzeń płodów. Szeroko
zakrojone badania na myszach, szczurach i królikach, którym doustnie podawano duże dawki
allopurynolu (odpowiednio do 100 mg/kg/dobę, do 200 mg/kg/dobę, do 150 mg/kg/dobę) od 8. do 16.
dnia ciąży, nie wykazały działania teratogennego produktu leczniczego.

W badaniach in vitro ślinianek płodów mysich w hodowli, przeprowadzonych w celu określenia
właściwości embriotoksycznych wykazano, że w stężeniach mniejszych od stężeń toksycznych dla
matki produkt leczniczy nie wywiera działania embriotoksycznego.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1. Wykaz substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna
Krospowidon typ B
Skrobia kukurydziana
Powidon K 30
Magnezu stearynian

#### 6.2. Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3. Okres ważności

3 lata.

#### 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 30ºC.

#### 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania

Blister PVC/Aluminium zawierający 25, 28, 30, 50, 60, 90 lub 100 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6. Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Bez szczególnych wymagań.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
ul. Taśmowa 7
02-677 Warszawa
Polska

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

25893, 25894

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 10.06.2020
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 29.09.2023

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

22.01.2024

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.