# Asertin 100

> Sertralina · 100 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Asertin 100
- **Nazwa powszechna:** Sertralinum
- **Substancja czynna:** [Sertralina](https://apteka.online/odpowiedniki/sertralinum)
- **Moc:** 100 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N06AB06
- **Liczba opakowań:** 4
- **Numer pozwolenia:** 11129
- **Podmiot odpowiedzialny:** Biofarm Sp. z o.o.
- **Producent:** Biofarm Sp. z o.o., Polska
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/psychoanaleptyki/asertin-100-tabl-powl-100-mg-biofarm
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/psychoanaleptyki/asertin-100-tabl-powl-100-mg-biofarm.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/13112/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/13112/characteristic

## Dostępne opakowania (4)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 30 tabl. | 5909990422685 | Rp | 29,54 zł (dopłata od 7,97 zł) | Dobrze dostępny (4/5) | — |
| 28 tabl. | 5909990014057 | Rp | — | Brak danych | — |
| 28 tabl. | 5909990729647 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 60 tabl. | 5909990729654 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Leki refundowane

### 30 tabl. — EAN 5909990422685 · cena jedn. 0,98 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Choroby psychiczne lub upośledzenia umysłowe | 30% | 29,54 zł | 7,97 zł | 21,57 zł | 29,54 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Asertin i w jakim celu się go stosuje?
Asertin zawiera substancję czynną sertralinę. Sertralina należy do grupy leków zwanych selektywnymi
inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI); są to leki stosowane w leczeniu depresji i (lub)
zaburzeń lękowych.

Lek Asertin można stosować w leczeniu:
• depresji oraz zapobieganiu nawrotom depresji (u osób dorosłych),
• zespołu lęku społecznego (u osób dorosłych),
• zespołu lęku pourazowego (PTSD) (u osób dorosłych),
• lęku napadowego z towarzyszącą lub nie agorafobią,
• zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (ZO-K) (u osób dorosłych oraz dzieci i młodzieży
od 6 do 17 roku życia).

Depresja jest jednostką chorobową, której towarzyszą następujące objawy: smutek, problemy ze snem
i brak radości z życia.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne oraz lęk napadowy są chorobami związanymi z lękiem.
Towarzyszy im odczuwanie ciągłego niepokoju z powodu uporczywych wyobrażeń (obsesji), które
wywołują wewnętrzny przymus wykonywania pewnych powtarzalnych rytuałów (czynności
kompulsyjne).

Zespół lęku pourazowego (PTSD) jest stanem, który może wystąpić po wyjątkowo traumatycznym
przeżyciu i charakteryzuje się pewnymi objawami zbliżonymi do depresji i lęku. Zespół lęku
społecznego (fobia społeczna) jest chorobą związaną z lękiem. Cechuje się uczuciem nasilonego lęku
bądź stresu w sytuacjach społecznych (takich jak np. rozmowa z obcymi osobami, wystąpienia
publiczne, spożywanie posiłków lub napojów w obecności innych ludzi lub obawy związane
z możliwością zawstydzającego zachowania).

Lekarz podejmuje decyzję, czy lek ten nadaje się do leczenia choroby występującej u danego pacjenta.

W razie wątpliwości związanych z przepisaniem mu leku Asertin, należy skonsultować się z lekarzem.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Asertin

Kiedy nie stosować leku Asertin
• jeśli pacjent ma uczulenie na sertralinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
• jeżeli pacjent stosuje lub stosował leki z grupy inhibitorów monoaminooksydazy (inhibitorów
MAO, np. selegilinę, moklobemid) lub leki podobne do inhibitorów MAO (np. linezolid).
Po przerwaniu leczenia sertraliną, należy odczekać co najmniej tydzień przed rozpoczęciem
leczenia inhibitorem MAO. Po przerwaniu leczenia inhibitorem MAO należy odczekać
co najmniej 2 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia sertraliną,
• jeśli pacjent przyjmuje pimozyd (lek stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych, np.
psychozy).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Asertin należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Leki nie zawsze nadają się do stosowania u każdego pacjenta. Przed zażyciem leku Asertin należy
powiedzieć lekarzowi, jeśli któraś z poniższych sytuacji dotyczy pacjenta:
• Zespół serotoninowy. W rzadkich przypadkach zespół ten może wystąpić u pacjentów, którzy
przyjmowali niektóre leki w tym samym czasie, co sertralinę. (Objawy, patrz punkt 4.: Możliwe
działania niepożądane). Lekarz poinformuje pacjenta, czy występował u niego zespół
serotoninowy w przeszłości.
• Obniżone stężenie sodu we krwi, ponieważ może ono wystąpić w wyniku stosowania leku
Asertin. Należy również powiadomić lekarza o przyjmowaniu niektórych leków stosowanych
w leczeniu nadciśnienia tętniczego, ponieważ mogą one również zmieniać stężenie sodu we
krwi.
Należy zachować szczególną ostrożność u osób w podeszłym wieku, gdyż ryzyko zmniejszenia
stężenia sodu we krwi bywa u nich większe.
• Choroba wątroby; lekarz może zadecydować o zmniejszeniu dawki leku Asertin.
• Cukrzyca; lek Asertin może wpływać na zmianę stężenia glukozy we krwi, dlatego może być
konieczna zmiana dawkowania leków przeciwcukrzycowych.
• Padaczka lub napady drgawkowe w wywiadzie. W razie wystąpienia ataku (padaczkowego)
należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
• Choroba maniakalno-depresyjna (dwubiegunowa) lub schizofrenia. W razie wystąpienia
epizodu maniakalnego należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
• Myśli samobójcze (patrz poniżej – Myśli samobójcze i pogorszenie zaburzeń depresyjnych lub
lękowych).
• Zaburzenia krwotoczne lub stosowanie w przeszłości leków przeciwdziałających krzepnięciu
krwi (np. kwasu acetylosalicylowego lub warfaryny) lub mogących zwiększyć ryzyko krwawień
lub jeśli pacjentka jest w ciąży (patrz „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”.)
• Dzieci lub młodzież w wieku poniżej 18 lat. Lek Asertin może być stosowany u dzieci
i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat wyłącznie w leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych.
Osoby leczone z powodu tej choroby powinny być poddawane ścisłej obserwacji przez lekarza
(patrz: Dzieci i młodzież, poniżej).
• Stosowana terapia elektrowstrząsowa.
• Leki takie, jak Asertin (tak zwane SSRI) mogą spowodować wystąpienie objawów zaburzeń
czynności seksualnych (patrz punkt 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymywały się
po przerwaniu leczenia.

Niepokój/akatyzja
Stosowanie sertraliny wiązano z występowaniem akatyzji (uciążliwego stanu charakteryzującego się
niepokojem ruchowym i przymusem wykonywania ruchów – często z niemożnością usiedzenia bądź

ustania na miejscu). Największe prawdopodobieństwo objawów tego rodzaju występuje w ciągu kilku
pierwszych tygodni leczenia. U pacjentów, u których występują takie objawy, zwiększenie dawki leku
może być szkodliwe.

Objawy odstawienia
Objawy odstawienia występują często, zwłaszcza po nagłym odstawieniu leku (patrz punkt 4.
„Możliwe działania niepożądane”). Ryzyko wystąpienia objawów odstawienia zależy od czasu
trwania leczenia, dawkowania i szybkości zmniejszania dawki. Zwykle wymienione objawy mają
nasilenie łagodne do umiarkowanego, jednak u niektórych pacjentów ich przebieg może być ciężki.
Występują zazwyczaj w ciągu pierwszych kilku dni po przerwaniu leczenia. Objawy tego rodzaju na
ogół ustępują samoistnie w ciągu 2 tygodni. U niektórych pacjentów mogą jednak utrzymywać się
dłużej (przez 2–3 miesiące lub dłużej). W związku z tym przed całkowitym odstawieniem leku Asertin
zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki w okresie kilku tygodni lub miesięcy – w zależności od
potrzeb danego pacjenta.
Myśli samobójcze, pogłębienie depresji lub zaburzeń lękowych
Osoby, u których występuje depresja lub zaburzenia lękowe, mogą czasami mieć myśli
o samookaleczeniu lub o popełnieniu samobójstwa. Takie objawy czy zachowanie mogą nasilać się
na początku stosowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ leki te zaczynają działać zazwyczaj
po upływie 2 tygodni, a czasem później.

Wystąpienie myśli samobójczych, myśli o samookaleczeniu lub popełnieniu samobójstwa jest
bardziej prawdopodobne, jeżeli:
• u pacjenta w przeszłości występowały myśli samobójcze lub chęć samookaleczenia,
• pacjent jest młodym dorosłym; dane z badań klinicznych wskazują na zwiększone ryzyko
wystąpienia zachowań samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat z zaburzeniami
psychicznymi, którzy byli leczeni lekami przeciwdepresyjnymi.

Jeśli u pacjenta występują myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu, należy niezwłocznie
skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.

Pomocne może okazać się poinformowanie krewnych lub przyjaciół o depresji lub zaburzeniach
lękowych oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Pacjent może zwrócić się z prośbą o pomoc
do krewnych lub przyjaciół i prosić o informowanie go, jeśli zauważą, że depresja lub lęk nasiliły się
bądź wystąpiły niepokojące zmiany w zachowaniu.

Dzieci i młodzież
Zasadniczo sertraliny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 roku życia,
z wyjątkiem pacjentów z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi. U pacjentów w wieku poniżej
18 roku życia podczas stosowania leków z omawianej grupy stwierdza się zwiększone ryzyko takich
działań niepożądanych, jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (głównie zachowania
agresywne, buntownicze i złość). Jednak lekarz może zdecydować się na przepisanie leku Asertin
pacjentowi w wieku poniżej 18 lat, jeśli będzie to leżało w interesie pacjenta. Jeśli lekarz przepisze lek
Asertin pacjentowi w wieku poniżej 18 lat, i opiekun dziecka będzie chciał to przedyskutować, należy
się skontaktować z lekarzem.
Ponadto, jeśli u pacjenta w wieku poniżej 18 lat stosującego lek Asertin pojawi się lub nasili
którykolwiek z wymienionych powyżej objawów, należy powiadomić lekarza.
Dodatkowo nie wykazano bezpieczeństwa długotrwałego stosowania leku Asertin pod względem jego
wpływu na wzrost, dojrzewanie, rozwój funkcji poznawczych i zachowania.

Lek Asertin a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Niektóre leki mogą wpływać na sposób działania leku Asertin lub lek Asertin może zmniejszać
skuteczność innych leków przyjmowanych w tym samym czasie.

Przyjmowanie leku Asertin jednocześnie z następującymi lekami może powodować poważne
działania niepożądane:
• Leki z grupy inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), np. moklobemid (stosowany w leczeniu
depresji), selegilina (stosowana w leczeniu choroby Parkinsona) i antybiotyk linezolid. Leku
Asertin nie należy stosować jednocześnie z inhibitorami MAO.
• Leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych (pimozyd). Leku Asertin nie należy
przyjmować jednocześnie z pimozydem.

Należy powiadomić lekarza prowadzącego o przyjmowaniu następujących leków:
• Leków roślinnych zawierających ziele dziurawca (Hypericum perforatum). Działanie dziurawca
może utrzymywać się przez 1-2 tygodnie. Należy skontaktować się z lekarzem.
• Preparatów zawierających aminokwas tryptofan.
• Leków stosowanych w leczeniu silnego bólu (np. tramadolu).
• Leków stosowanych w leczeniu migreny (np. sumatryptanu).
• Leków przeciwdziałających krzepnięciu krwi (warfaryny).
• Leków stosowanych w leczeniu bólu/zapalenia stawów (niesteroidowych leków
przeciwzapalnych - NLPZ), np. ibuprofenu, kwasu salicylowego.
• Leków uspokajających (diazepamu).
• Leków moczopędnych.
• Leków stosowanych w leczeniu padaczki (fenytoiny).
• Leków stosowanych w leczeniu cukrzycy (tolbutamidu).
• Leków stosowanych w leczeniu nadmiernego wydzielania kwasu żołądkowego oraz choroby
wrzodowej (cymetydyny).
• Leków stosowanych w leczeniu manii i depresji (litu).
• Innych leków przeciwdepresyjnych (amitryptyliny, nortryptyliny).
• Leków stosowanych w leczeniu schizofrenii i innych zaburzeń psychicznych (np. perfenazyny,
lewomepromazyny i olanzapiny).

Stosowanie leku Asertin z jedzeniem, piciem i alkoholem
Lek Asertin można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.
Podczas stosowania leku Asertin nie należy spożywać alkoholu.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Należy upewnić się, czy położna i (lub) lekarz wiedzą, że pacjentka przyjmuje lek Asertin. Stosowanie
leków takich jak Asertin w ciąży, szczególnie w ostatnich trzech miesiącach może zwiększać ryzyko
wystąpienia u dziecka ciężkiego zaburzenia, tzw. przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodków
(PPHN), które objawia się przyspieszonym oddechem i sinym zabarwieniem skóry noworodka.
Objawy te występują zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin po urodzeniu. Jeśli u noworodka wystąpi
którykolwiek z powyższych objawów, należy niezwłocznie zgłosić to położnej i (lub) lekarzowi.

Przyjmowanie leku Asertin pod koniec ciąży może zwiększać ryzyko poważnego krwotoku z pochwy,
występującego krótko po porodzie, zwłaszcza jeśli w wywiadzie stwierdzono u pacjentki zaburzenia
krzepnięcia krwi. Jeśli pacjentka przyjmuje lek Asertin, powinna poinformować o tym lekarza lub
położną, aby mogli udzielić pacjentce odpowiednich porad.

Bezpieczeństwo stosowania sertraliny u kobiet w ciąży nie zostało w pełni potwierdzone. Lek
Asertin można stosować u kobiet w ciąży wyłącznie wtedy, gdy według oceny lekarza korzyści
z jego stosowania przeważają nad ewentualnymi zagrożeniami dla płodu. Kobiety w wieku
rozrodczym leczone sertraliną powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji.

Istnieją dane świadczące o przenikaniu sertraliny do mleka matki. Sertralinę można stosować
u kobiet karmiących wyłącznie wówczas, gdy w ocenie lekarza korzyści dla matki przeważają

nad ewentualnymi zagrożeniami dla płodu.

W badaniach przeprowadzonych na zwierzętach niektóre leki podobne do sertraliny obniżały jakość
nasienia. Teoretycznie może to wpływać na płodność, choć jak dotąd nie zaobserwowano
oddziaływania na płodność u ludzi.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Leki psychotropowe, do których należy sertralina, mogą wywierać wpływ na zdolność prowadzenia
pojazdów lub obsługiwania maszyn. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń do
chwili, gdy będzie wiadomo, w jaki sposób lek wpływa na zdolność wykonywania tych czynności.

Lek Asertin zawiera laktozę. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych
cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w maksymalnej dawce dobowej, to znaczy, że lek
uznaje się za „wolny od sodu”.

### 3. Jak stosować lek Asertin?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Tabletki Asertin można przyjmować z posiłkiem bądź niezależnie od posiłku.

Lek należy przyjmować raz na dobę, rano lub wieczorem.

Zalecana dawka to:

Dorośli:

Depresja i zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne
Zazwyczaj stosowana skuteczna dawka w leczeniu depresji i ZO-K wynosi 50 mg/dobę. Dawkę
dobową można zwiększać stopniowo (przez okres kilku tygodni) o 50 mg, w odstępach
co najmniej jednego tygodnia. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 200 mg na dobę.

Lęk napadowy, zespół lęku społecznego i zespół lęku pourazowego (PTSD)
Leczenie lęku napadowego, zespołu lęku społecznego i zespołu lęku pourazowego (PTSD)
należy rozpoczynać od dawki 25 mg/dobę (pół tabletki leku Asertin 50), zwiększając ją do
50 mg/dobę po upływie tygodnia. Dawkę dobową można następnie stopniowo zwiększać o 50
mg w ciągu kilku tygodni. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 200 mg na dobę.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Lek Asertin może być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat wyłącznie w leczeniu
zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne

Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: Zalecana dawka początkowa wynosi 25 mg na dobę
(pół tabletki leku Asertin 50).
Po upływie jednego tygodnia, lekarz może zalecić zwiększenie dawki do 50 mg na dobę.
Maksymalna dawka wynosi 200 mg na dobę.

Młodzież w wieku od 13 do 17 lat: Zalecana dawka początkowa wynosi 50 mg na dobę.
Maksymalna dawka wynosi 200 mg na dobę.

Pacjenci z chorobami wątroby lub nerek powinni poinformować o nich lekarza prowadzącego,
a następnie postępować zgodnie z jego zaleceniami.

Lekarz poinformuje pacjenta, jak długo powinien zażywać lek. Okres leczenia zależy od rodzaju
choroby oraz stopnia odpowiedzi pacjenta na leczenie. Poprawa objawów może rozpocząć się dopiero
po kilku tygodniach leczenia.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Asertin
W razie przypadkowego spożycia zbyt dużej ilości leku Asertin, należy niezwłocznie zawiadomić
lekarza lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Należy zabrać ze sobą opakowanie leku wraz
z etykietą, niezależnie od tego, czy znajduje się w nim lek, czy też nie.

Objawy przedawkowania u dorosłych obejmują: senność, nudności, wymioty, przyspieszenie akcji
serca, drżenie, pobudzenie, zawroty głowy, a w rzadkich przypadkach - utratę przytomności.

Pominięcie zastosowania leku Asertin
W razie zapomnienia zażycia dawki, nie należy przyjmować pominiętej tabletki. Należy przyjąć
kolejną tabletkę o właściwej porze.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Asertin
Leku Asertin nie należy odstawiać bez uprzedniej konsultacji z lekarzem prowadzącym. Lekarz będzie
stopniowo zmniejszać dawkę leku Asertin przez okres kilku tygodni, aż do ostatecznego przerwania
jego stosowania. Nagłe odstawienie leku może powodować działania niepożądane, np. zawroty głowy,
drętwienia, zaburzenia snu, pobudzenie lub lęk, bóle głowy, nudności, wymioty i drżenia mięśniowe.
Jeżeli podczas odstawiania leku Asertin wystąpią jakiekolwiek z wymienionych działań
niepożądanych bądź dowolne inne działania niepożądane, należy zwrócić się do lekarza
prowadzącego.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeżeli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są nudności. Działania niepożądane zależą
od przyjętej dawki i często przemijają w miarę kontynuowania leczenia.

Należy niezwłocznie zawiadomić lekarza:
Jeśli w trakcie przyjmowania leku Asertin wystąpi jakikolwiek objaw spośród tych, które wymieniono
poniżej (objawy te mogą być poważne):
• ciężka wysypka skórna, powodująca tworzenie się pęcherzy (rumień wielopostaciowy);
pęcherze mogą pojawiać się w jamie ustnej i na języku. Mogą to być objawy stanu zwanego
zespołem Stevensa-Johnsona bądź toksycznej martwicy naskórka (TNN). W takich
przypadkach lekarz zaleci odstawienie leczenia; reakcje alergiczne lub alergie, które mogą
powodować takie objawy jak: swędząca wysypka skórna, trudności z oddychaniem, świszczący
oddech, obrzęk powiek, twarzy lub warg;
• pobudzenie, splątanie, biegunki, wysoka temperatura i podwyższone ciśnienie tętnicze,
nadmierna potliwość i przyspieszenie akcji serca. Są to objawy zespołu serotoninowego.
W rzadkich przypadkach zespół ten może występować u pacjentów przyjmujących pewne leki
w tym samym czasie, co sertralinę. Lekarz może wówczas zalecić przerwanie leczenia;
• zażółcenie powłok skórnych i oczu, co może oznaczać uszkodzenie wątroby;

• objawy depresji z towarzyszącymi myślami samobójczymi;
• niepokój ruchowy i niemożność usiedzenia lub ustania w jednym miejscu po przyjęciu leku
Asertin. Należy powiadomić lekarza prowadzącego o pierwszych oznakach niepokoju
ruchowego.

W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów obserwowano następujące działania niepożądane,
które występowały w poniżej opisanej częstości:

Bardzo częste działania niepożądane (występują u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
Bezsenność, zawroty głowy, senność, bóle głowy, biegunka, nudności, suchość w jamie ustnej,
zaburzenia wytrysku, zmęczenie.

Częste działania niepożądane (występują u 1 do 10 na 100 pacjentów):
Ból gardła, jadłowstręt, zwiększone łaknienie, depresja, dziwne samopoczucie, koszmary senne, lęk,
pobudzenie, nerwowość, obniżenie libido, zgrzytanie zębami, drętwienia i mrowienia, drżenia
mięśniowe, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia smaku, brak koncentracji, zaburzenia
widzenia, dzwonienie w uszach, kołatanie serca, uderzenia gorąca, ziewanie, ból brzucha, wymioty,
zaparcia, zaburzenia żołądkowe, oddawanie gazów, wysypka, nasilona potliwość, bóle mięśniowe,
zaburzenia czynności seksualnych, zaburzenia wzwodu, ból w klatce piersiowej.

Niezbyt częste działania niepożądane (występują u 1 do 10 na 1000 pacjentów):
Przeziębienie, katar, omamy, uczucie euforii, uczucie zobojętnienia, zaburzenia myślenia, drgawki,
bezwiedne skurcze mięśniowe, zaburzenia koordynacji, zwiększona ruchliwość, niepamięć, osłabienie
czucia, zaburzenia mowy, zawroty głowy podczas wstawania, migrena, bóle uszu, przyspieszenie akcji
serca, wysokie ciśnienie tętnicze, uderzenia gorąca, trudności z oddychaniem, możliwe sapanie, płytki
oddech, krwawienie z nosa, problemy z przełykiem, trudności z połykaniem, hemoroidy, zwiększone
wydzielanie śliny, zaburzenia języka, odbijanie się, obrzęk oczu, purpurowe plamki na skórze,
wypadanie włosów, zimne poty, sucha skóra, pokrzywka, choroba zwyrodnieniowa stawów,
osłabienie mięśniowe, bóle pleców, tiki mięśniowe, oddawanie moczu w nocy, niezdolność do
oddawania moczu, zwiększone wydalanie moczu, zwiększenie częstości oddawania moczu, problemy
z oddawaniem moczu, krwawienia z pochwy, zaburzenia czynności seksualnych u kobiet, złe
samopoczucie, dreszcze, gorączka, osłabienie, zwiększone pragnienie, zmniejszenie masy ciała,
zwiększenie masy ciała.

Rzadkie działania niepożądane (występują u 1 do 10 na 10 000 pacjentów):
Zaburzenia jelitowe, infekcje uszu, choroba nowotworowa, obrzęk gruczołów, podwyższone stężenie
cholesterolu, niskie stężenie glukozy we krwi, objawy fizyczne wywołane przez stres bądź emocje,
uzależnienie od leków, zaburzenia psychotyczne, agresja, paranoja, myśli samobójcze, lunatykowanie,
przedwczesny wytrysk, śpiączka, nieprawidłowe ruchy, trudności z poruszaniem się, zwiększenie
wrażliwości czuciowej, zaburzenia czucia, jaskra, problemy z łzawieniem, mroczki przed oczami,
podwójne widzenie, uczucie szkodliwego działania światła na oko, podbiegnięcie oczu krwią,
powiększenie źrenic, plamki przed oczami, jaskra, podwójne widzenie, nadwrażliwość na światło,
krew w oku, nierówna wielkość źrenic, nieprawidłowe widzenie, zaburzenia wydzielania łez, zawał
serca, spowolnienie akcji serca, problemy związane z sercem, pogorszenie krążenia krwi w obrębie
kończyn górnych i dolnych, zamknięcie gardła, przyspieszony oddech, spowolniony oddech, trudności
z mówieniem, czkawka, krwawy stolec, bolesność w jamie ustnej, owrzodzenie języka, zaburzenia
związane z zębami, problemy z językiem, owrzodzenia w jamie ustnej, zaburzenia wątroby,
zaburzenia skórne wraz z tworzeniem się pęcherzy, wysypka skóry owłosionej, nieprawidłowa
struktura włosa, nieprawidłowy zapach skóry, zaburzenia kości, zmniejszone oddawanie moczu,
nietrzymanie moczu, opóźnienie oddawania moczu, nadmierne krwawienie z pochwy, suchość
pochwy, bolący czerwony penis i napletek, upławy, długotrwały wzwód prącia, wyciek z brodawek
sutkowych, przepuklina, zbliznowacenie w miejscu wstrzyknięcia, zmniejszenie tolerancji lekowej,
trudności z chodzeniem, nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych, nieprawidłowości dotyczące
nasienia, urazy, zwiotczenie naczyń krwionośnych.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): częściowa
utrata widzenia, zapalenie okrężnicy (powodujące biegunkę), ciężki krwotok z pochwy, występujący

krótko po porodzie (krwotok poporodowy), patrz dodatkowe informacje w podpunkcie Ciąża,
karmienie piersią i wpływ na płodność w punkcie 2. Osłabienie mięśni i silny ból mięśni, mogące być
objawem zaburzenia przypominającego acydurię glutarową typu II.

Po wprowadzeniu sertraliny do obrotu zgłoszono następujące działania niepożądane:
Zmniejszenie liczby krwinek białych, zmniejszenie liczby płytek krwi, obniżenie stężenia hormonów
tarczycy, zaburzenia endokrynologiczne, obniżenie stężenia soli we krwi, koszmary senne,
zachowania samobójcze, zaburzenia ruchów mięśniowych (np. zwiększona aktywność ruchowa,
zwiększone napięcie mięśniowe i trudności z chodzeniem), omdlenia, zaburzenia widzenia, zaburzenia
krwotoczne (w tym krwawienia z nosa, krwawienia z przewodu pokarmowego lub krwiomocz),
zapalenie trzustki, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, żółtaczka, obrzęk skórny, reakcja skórna na
słońce, świąd, bóle stawów, skurcze mięśniowe, powiększenie piersi, nieregularne miesiączkowanie,
obrzęk kończyn dolnych, problemy z krzepnięciem krwi i ciężkie reakcje alergiczne.

U pacjentów przyjmujących tego rodzaju leki zaobserwowano wzrost ryzyka złamań kości.

Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży
W badaniach klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży działania niepożądane były zasadniczo
zbliżone do tych obserwowanych u dorosłych (patrz powyżej). Najczęściej występującymi działaniami
niepożądanymi u dzieci i młodzieży były: bóle głowy, bezsenność, biegunka i nudności.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Asertin?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Asertin
Substancją czynną leku Asertin jest sertralina.

Asertin 50, 50 mg, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera 50 mg sertraliny (w postaci chlorowodorku).

Asertin 100, 100 mg, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera 100 mg sertraliny (w postaci chlorowodorku).

Pozostałe składniki to:
Rdzeń tabletki: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, powidon K30, kroskarmeloza
sodowa, magnezu stearynian.
Otoczka tabletki: hypromeloza 6 (Asertin 50), hypromeloza 6 i hypromeloza 15 (Asertin 100), talk,
glikol propylenowy, tytanu dwutlenek (E 171).

Jak wygląda lek Asertin i co zawiera opakowanie
Asertin 50, 50 mg, tabletki powlekane
Białe, powlekane, owalne, obustronnie wypukłe, 10 x 5 mm tabletki, z linią podziału po jednej stronie.
Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Dostępne opakowania:
Tekturowe pudełko zawierające 10, 28, 30 oraz 60 tabletek powlekanych.
Blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium.

Asertin 100, 100 mg, tabletki powlekane
Białe, powlekane, okrągłe, obustronnie wypukłe, 10 mm tabletki, z rowkiem po jednej stronie
i wytłoczoną literą C po drugiej.
Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Dostępne opakowania:
Tekturowe pudełko zawierające 28, 30 oraz 60 tabletek powlekanych.
Blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Biofarm Sp. z o.o.
ul. Wałbrzyska 13
60-198 Poznań

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 05.09.2025

Inne źródła informacji
Szczegółowa informacja o tym leku jest dostępna na stronie internetowej Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
www.urpl.gov.pl

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Asertin 50, 50 mg, tabletki powlekane
Asertin 100, 100 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Asertin 50, 50 mg, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera chlorowodorek sertraliny w ilości odpowiadającej 50 mg sertraliny.
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna.

Asertin 100, 100 mg, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera chlorowodorek sertraliny w ilości odpowiadającej 100 mg
sertraliny.
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana

Asertin 50, 50 mg, tabletki powlekane
Białe, powlekane, owalne, obustronnie wypukłe, 10 x 5 mm tabletki, z linią podziału po jednej stronie.
.
Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Asertin 100, 100 mg, tabletki powlekane
Białe, powlekane, okrągłe, obustronnie wypukłe, 10 mm tabletki, z rowkiem po jednej stronie
i wytłoczoną literą C po drugiej.
Tabletkę można podzielić na równe dawki.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

• Epizody dużej depresji. Zapobieganie nawrotom epizodów dużej depresji.
• Lęk napadowy z towarzyszącą (lub nie) agorafobią.
• Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (ZO-K) u dorosłych i pacjentów pediatrycznych w wieku
6-17 lat.
• Zespół lęku społecznego.
• Zespół lęku pourazowego, tzw. post-traumatic stress disorder (PTSD).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dawkowanie początkowe

Depresja i ZO-K

Dawka początkowa leku Asertin wynosi 50 mg na dobę.

Lęk napadowy, PTSD i zespół lęku społecznego
Leczenie należy rozpocząć od dawki 25 mg/dobę. Po upływie jednego tygodnia dawkę należy
zwiększyć do 50 mg raz na dobę. Wykazano, że ten schemat dawkowania powoduje zmniejszenie
częstości objawów niepożądanych charakterystycznych dla początkowej fazy leczenia zaburzenia
lękowego z napadami lęku.

Zwiększanie dawki

Depresja, ZOK, lęk napadowy, zespół lęku społecznego i PTSD
Gdy brak poprawy, dawkę początkową 50 mg leku można zwiększyć. Zmiany dawkowania należy
wprowadzać w odstępach co najmniej jednego tygodnia, każdorazowo o 50 mg, aż do osiągnięcia
dawki maksymalnej 200 mg na dobę. Ze względu na okres półtrwania eliminacji sertraliny, który
wynosi 24 godziny, dawkowania nie należy zmieniać częściej niż raz na tydzień.

Początek działania terapeutycznego może nastąpić w ciągu 7 dni. Aby osiągnąć trwały efekt
terapeutyczny, zwłaszcza w leczeniu pacjentów z ZO-K, niezbędny jest jednak dłuższe leczenie.

Leczenie podtrzymujące
Podczas długotrwałego leczenia dawkowanie leku należy utrzymywać na poziomie najniższej
skutecznej dawki, modyfikując dawkowanie w zależności od odpowiedzi terapeutycznej.

Depresja
W celu zapobiegania nawrotom epizodów dużej depresji może być wskazane leczenie długotrwałe.
W większości przypadków dawka zalecana do zapobiegania nawrotom epizodów depresyjnych jest
taka sama, jak dawka stosowana w leczeniu aktualnego epizodu. Pacjenci chorzy na depresję
wymagają leczenia przez okres co najmniej 6 miesięcy, aby objawy ustąpiły.

Lęk napadowy i ZO-K
Należy monitorować długotrwałe leczenie lęku napadowego i ZO-K, ponieważ dla tych zaburzeń nie
wykazano efektu zapobiegania nawrotom.

Dzieci i młodzież

Stosowanie u dzieci i młodzieży z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi
Wiek 13-17 lat: dawka początkowa 50 mg raz na dobę.
Wiek 6-12 lat: dawka początkowa 25 mg raz na dobę. Po upływie tygodnia dawkowanie można
zwiększyć do 50 mg raz na dobę.

Gdy brak pożądanej odpowiedzi na leczenie, dawkowanie można dalej zwiększać jednorazowo
o 50 mg/dobę, w zależności od potrzeb. Maksymalna dawka wynosi 200 mg na dobę. Przy
zwiększaniu dawki powyżej 50 mg należy wziąć pod uwagę zazwyczaj mniejszą masę ciała dzieci
od masy ciała dorosłych. Nie należy zmieniać dawkowania częściej niż raz na tydzień.

Nie wykazano skuteczności stosowania leku w przypadkach dużej depresji u dzieci.

Brak danych dotyczących stosowania leku u dzieci poniżej 6 roku życia (patrz także punkt 4.4).

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
Należy zachować ostrożność przy ustalaniu dawkowania u osób w podeszłym wieku ze względu
na ryzyko wystąpienia hiponatremii (patrz punkt 4.4).

Stosowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby
Stosowanie sertraliny u pacjentów z chorobami wątroby wymaga ostrożności. U pacjentów z
upośledzeniem czynności wątroby należy stosować mniejsze dawki leku bądź wydłużyć okres

pomiędzy kolejnymi dawkami (patrz punkt 4.4). Sertraliny nie należy stosować u pacjentów z ciężkim
zaburzeniem czynności wątroby ze względu na brak danych klinicznych (patrz punkt 4.4).

Stosowanie u pacjentów z niewydolnością nerek
Nie ma konieczności zmian dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkt 4.4).
Objawy odstawienia po przerwaniu leczenia sertraliną
Terapii nie należy przerywać w sposób nagły. Przy odstawianiu leczenia sertraliną, dawkę należy
stopniowo zmniejszać przez okres co najmniej jednego do dwóch tygodni, aby zmniejszyć ryzyko
wystąpienia objawów odstawienia (patrz punkty 4.4 i 4.8). Jeśli po zmniejszeniu dawki bądź
odstawieniu leku wystąpią objawy, których pacjent nie toleruje, należy rozważyć ponowne wdrożenie
uprzednio stosowanego dawkowania. Następnie lekarz prowadzący może zalecić bardziej stopniowe
zmniejszenie dawki.

Sposób podawania
Tabletki powlekane Asertin należy przyjmować raz na dobę, rano lub wieczorem.
Tabletki powlekane Asertin można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.

#### 4.3 Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.

• Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sertraliny z nieodwracalnymi inhibitorami
monoaminooksydazy (MAO) z uwagi na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, którego
objawy obejmują: pobudzenie, drżenie oraz hipertermię.
Między odstawieniem leczenia nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy
a wdrożeniem leczenia sertraliną musi upłynąć co najmniej 14 dni. Między odstawieniem
leczenia sertraliną a wdrożeniem leczenia nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy
musi upłynąć co najmniej 7 dni (patrz punkt 4.5).

• Przeciwwskazane jest również jednoczesne przyjmowanie pimozydu (patrz punkt 4.5).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Zmiana leczenia z selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), leków
przeciwdepresyjnych lub przeciwobsesyjnych na sertralinę
Istnieją jedynie ograniczone doświadczenia z badań kontrolowanych dotyczące optymalnego
momentu przejścia z terapii lekami z grupy SSRI, lekami przeciwdepresyjnymi i przeciwobsesyjnymi
na sertralinę. W przypadku zmiany stosowanego leku, zwłaszcza długotrwale działającego
(np. fluoksetyny), należy zachować ostrożność i dokonać rozważnej oceny medycznej.

Inne leki serotoninergiczne, np. tryptofan, fenfluramina i agoniści 5-HT
Równoczesne podawanie sertraliny z innymi lekami nasilającymi działanie neuroprzekaźnictwa
serotoninergicznego (np. tryptofanem, fenfluraminą czy lekami z grupy agonistów 5-HT) bądź lekami
ziołowymi zawierającymi dziurawiec (Hypericum perforatum), wymaga ostrożności. W miarę
możliwości należy unikać równoczesnego stosowania tych leków z sertraliną ze względu na
możliwość interakcji farmakodynamicznych.

Wystąpienie hipomanii lub manii
Objawy manii/hipomanii obserwowano u niewielkiego odsetka pacjentów leczonych dopuszczonymi
do obrotu lekami przeciwdepresyjnymi i przeciwobsesyjnymi, w tym sertraliną. Z tego względu
należy zachować ostrożność stosując sertralinę w leczeniu pacjentów z manią/hipomanią
w wywiadzie. Niezbędna jest ścisła obserwacja lekarska. Sertralinę należy odstawić, jeżeli pacjent
wchodzi w fazę maniakalną.

Schizofrenia
U pacjentów ze schizofrenią może wystąpić nasilenie objawów psychotycznych.

Napady padaczkowe
U pacjentów leczonych sertraliną mogą wystąpić napady padaczkowe: stosowania sertraliny należy
unikać u pacjentów z niestabilną padaczką; chorzy z padaczką kontrolowaną wymagają ścisłego
monitorowania. Jeśli wystąpią drgawki, leczenie sertraliną należy odstawić.

Samobójstwo, myśli samobójcze lub pogorszenie objawów klinicznych
Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, tendencji do samookaleczenia
oraz samobójstw (prób samobójczych). Ryzyko to utrzymuje się do momentu wystąpienia znaczącej
remisji. Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania pełnej remisji. Ponieważ poprawa może nie
nastąpić w ciągu kilku pierwszych tygodni leczenia lub dłużej, pacjentów należy poddać ścisłej
obserwacji do czasu wystąpienia poprawy. Z doświadczeń klinicznych wynika, że ryzyko
samobójstwa może zwiększyć się we wczesnym etapie powrotu do zdrowia.

Inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywany jest Asertin, mogą być również związane
ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zachowań samobójczych. Ponadto zaburzenia te mogą
współistnieć z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi. W związku z tym u pacjentów leczonych
z powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki ostrożności, jak u pacjentów
z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi.

Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci przejawiający przed rozpoczęciem
leczenia znacznego stopnia skłonności samobójcze, należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia
myśli samobójczych lub prób samobójczych i należy ich poddać ścisłej obserwacji w trakcie leczenia.
Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych nad lekami przeciwdepresyjnymi
stosowanymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, wykazała zwiększone
(w porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej 25 lat
stosujących leki przeciwdepresyjne.

W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i w przypadku zmiany dawki, należy ściśle
obserwować pacjentów, szczególnie z grupy podwyższonego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów)
należy uprzedzić o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby,
wystąpienie zachowań lub myśli samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu, a w razie
ich pojawienia się, o konieczności niezwłocznego zwrócenia się do lekarza.

Stosowanie u dzieci i młodzieży (poniżej 18 roku życia)
Sertraliny nie należy stosować w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia, z wyjątkiem
pacjentów z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi w wieku 6-17 lat. Zachowania samobójcze
(próby i myśli samobójcze) oraz wrogie (głównie agresja, zachowania buntownicze i gniew)
w badaniach klinicznych częściej obserwowano u dzieci i młodzieży przyjmującej leki
przeciwdepresyjne w porównaniu z grupą placebo. Jeżeli w związku z potrzebą kliniczną podjęta
zostanie decyzja o wdrożeniu leczenia, pacjent wymaga ścisłego monitorowania pod kątem objawów
samobójczych. Brak ponadto danych pochodzących z długotrwałych badań bezpieczeństwa leku
u dzieci i młodzieży, dotyczących ewentualnego wpływu leku na wzrost, dojrzewanie oraz rozwój
poznawczy i behawioralny. Stan zdrowia dzieci leczonych długotrwale wymaga kontroli lekarza
w celu wykrycia ewentualnych nieprawidłowości w tych układach narządów.

Nieprawidłowe krwawienia/krwotok
Istnieją doniesienia na temat nieprawidłowych krwawień skórnych (np. wybroczyn i plamicy) oraz
innych zdarzeń krwotocznych, takich jak krwawienia z przewodu pokarmowego lub krwawienia
ginekologiczne, podczas stosowania leków z grupy SSRI. Szczególną ostrożność zaleca się
u pacjentów przyjmujących leki z grupy SSRI, zwłaszcza w skojarzeniu z lekami o działaniu
wpływającym na czynność płytek krwi (np. lekami przeciwzakrzepowymi, atypowymi lekami
przeciwpsychotycznymi i fenotiazynami, większością trójpierścieniowych leków
przeciwdepresyjnych, kwasem acetylosalicylowym oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi
(NLPZ)), jak również u chorych z krwawieniami w wywiadzie (patrz punkt 4.5).

Leki z grupy SSRI i SNRI mogą zwiększać ryzyko wystąpienia krwotoku poporodowego (patrz
punkty 4.6 i 4.8).

Hiponatremia
Podczas leczenia lekami z grup SSRI lub SNRI, w tym sertraliną, może wystąpić hiponatremia.
W wielu przypadkach wydaje się, że hiponatremia jest konsekwencją zespołu niewłaściwego
wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH). Opisywano przypadki spadku stężenia sodu
w surowicy poniżej wartości 110 mmol/l. Na większe ryzyko hiponatremii podczas przyjmowania
leków z grup SSRI lub SNRI mogą być narażeni pacjenci w podeszłym wieku. Również pacjenci
przyjmujący leki diuretyczne lub inne, które zmniejszają objętość płynów mogą być narażeni
na większe ryzyko (patrz punkt: Stosowanie u osób w podeszłym wieku). U pacjentów z objawową
hiponatremią należy rozważyć odstawienie sertraliny i zastosowanie odpowiedniego postępowania
medycznego. Wśród objawów przedmiotowych i podmiotowych hiponatremii wyróżnia się: ból
głowy, trudności z koncentracją, zaburzenia pamięci, splątanie, osłabienie i zaburzenia równowagi,
które mogą powodować upadki. Objawy przedmiotowe i podmiotowe związane z przypadkami
o cięższym i (lub) bardziej nagłym przebiegu obejmują omamy, omdlenia, drgawki, śpiączkę,
zatrzymanie oddechu oraz zgon.

Objawy odstawienia występujące po przerwaniu leczenia sertraliną
Objawy odstawienia występują często, zwłaszcza w przypadku gwałtownego odstawienia leku (patrz
punkt 4.8). W badaniach klinicznych prowadzonych u pacjentów leczonych sertraliną częstość
zgłaszanych reakcji odstawienia wynosiła 23% u osób odstawiających sertralinę w porównaniu
z 12% u osób nadal nią leczonych.
Ryzyko występowania objawów odstawienia może być uzależnione od wielu czynników, np. czasu
leczenia, wielkości dawki oraz tempa redukowania dawkowania. Najczęściej zgłaszane objawy to:
zawroty głowy, zaburzenia czucia, (w tym parestezje), zaburzenia snu (w tym bezsenność
i intensywne sny), pobudzenie lub lęk, nudności i/lub wymioty, drżenie mięśni oraz bóle głowy.
Zazwyczaj wymienione objawy mają nasilenie łagodne do umiarkowanego, jednak u niektórych
pacjentów ich przebieg może być ciężki. Zwykle występują one w ciągu pierwszych kilku dni po
przerwaniu leczenia, choć bardzo rzadko opisywano je również u pacjentów, którzy przypadkowo
pominęli dawkę leku. Na ogół objawy ustępują samoistnie w ciągu dwóch tygodni, ale u niektórych
pacjentów mogą utrzymywać się dłużej (do 2-3 miesięcy, a nawet dłużej). W związku z tym, przed
całkowitym odstawieniem leku zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki w ciągu kilku tygodni lub
miesięcy, w zależności od potrzeb pacjenta (patrz punkt 4.2).

Akatyzja (niepokój psychoruchowy)
Stosowanie sertraliny wiąże się z występowaniem akatyzji, stanu polegającego na subiektywnym
odczuwaniu nieprzyjemnego lub przykrego niepokoju wraz z towarzyszącą niemożnością stania lub
siedzenia w jednym miejscu. Akatyzja najczęściej występuje w ciągu pierwszych kilku tygodni terapii.
U pacjentów z niepokojem psychoruchowym zwiększenie dawki leku może być szkodliwe.

Zaburzenia czynności wątroby
Sertralina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Badania farmakokinetyczne po
podaniu wielokrotnym u pacjentów z łagodną i wyrównaną postacią marskości wątroby wykazały
wydłużenie okresu półtrwania w fazie eliminacji oraz około trzykrotne zwiększenie wartości AUC
i stężenia maksymalnego (Cmax) w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością wątroby.
Nie zaobserwowano istotnych różnic w wiązaniu się leku z białkami osocza między tymi grupami.
Stosowanie sertraliny u pacjentów z chorobami wątroby wymaga ostrożności. U pacjentów
z upośledzoną czynnością wątroby należy rozważyć stosowanie mniejszych dawek leku bądź
wydłużenie okresu między kolejnymi dawkami. Sertraliny nie należy stosować u pacjentów z ciężkim
upośledzeniem czynności wątroby (patrz punkt 4.2).

Zaburzenia czynności nerek
Z uwagi na znaczny metabolizm w wątrobie tylko nieznaczna część niezmienionej sertraliny wydalana
jest przez nerki. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych (klirens kreatyniny 30
do 60 ml/min) lub umiarkowanymi do ciężkich (klirens kreatyniny 10 do 29 ml/min) zaburzeniami
czynności nerek parametry farmakokinetyczne (AUC0-24 i Cmax) po podaniu wielokrotnym nie różniły

się istotnie od oznaczanych u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Sertralina nie wymaga
korygowania dawek w zależności od stopnia niewydolności nerek.

Pacjenci w podeszłym wieku
Ponad 700 pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat) uczestniczyło w badaniach klinicznych. Schemat
i częstość reakcji niepożądanych u osób starszych były podobne, jak u pacjentów w młodszym wieku.

Leki z grup SSRI lub SNRI, w tym sertralina, mogą jednak być związane z przypadkami klinicznie
istotnej hiponatremii u osób w podeszłym wieku, które mogą być bardziej narażone na to zdarzenie
niepożądane (patrz podpunkt Hiponatremia w punkcie 4.4).

Cukrzyca
U pacjentów z cukrzycą leczenie środkami z grupy SSRI może wpływać na kontrolę glikemii. Należy
regularnie kontrolować stężenie glukozy we krwi. Konieczne może być dostosowanie dawki insuliny
i (lub) doustnych środków przeciwcukrzycowych.

Leczenie elektrowstrząsami
Nie przeprowadzono badań klinicznych określających ryzyko lub korzyści związane z jednoczesnym
stosowaniem leczenia elektrowstrząsami i sertraliny.

Zaburzenia czynności seksualnych
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors,
SSRI) oraz inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin norepinephrine
reuptake inhibitors, SNRI) mogą spowodować wystąpienie objawów zaburzeń czynności seksualnych
(patrz punkt 4.8). Zgłaszano przypadki długotrwałych zaburzeń czynności seksualnych, w których
objawy utrzymywały się pomimo przerwania stosowania SSRI i (lub) SNRI.

Nietolerancja laktozy
Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją
galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w maksymalnej dawce dobowej, to znaczy, że lek
uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Leki przeciwwskazane

Inhibitory oksydazy monoaminowej (MAO)

Nieodwracalne (nieselektywne) inhibitory MAO (selegilina)
Sertraliny nie należy stosować w skojarzeniu z lekami z grupy nieodwracalnych (nieselektywnych)
inhibitorów MAO, np. selegiliną. Między odstawieniem leczenia nieodwracalnymi (nieselektywnymi)
inhibitorami MAO a wdrożeniem leczenia sertraliną musi upłynąć co najmniej 14 dni. Między
odstawieniem leczenia sertraliną a wdrożeniem leczenia nieodwracalnymi (nieselektywnymi)
inhibitorami MAO musi upłynąć co najmniej 7 dni (patrz punkt 4.3).

Odwracalny, selektywny inhibitor MAO-A (moklobemid)
Ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego nie powinno się stosować sertraliny
w połączeniu z odwracalnym i selektywnym inhibitorem MAO, takim jak moklobemid. Po
zakończeniu leczenia odwracalnym inhibitorem MAO, a przed rozpoczęciem leczenia sertraliną,
można zastosować okres odstawiania krótszy niż 14 dni. Zaleca się odstawienie sertraliny na co
najmniej 7 dni przed rozpoczęciem leczenia odwracalnym inhibitorem MAO (patrz punkt 4.3).

Odwracalny, nieselektywny inhibitor MAO (linezolid)
Antybiotyk linezolid jest słabym, odwracalnym i nieselektywnym inhibitorem MAO, którego nie
należy stosować u pacjentów leczonych sertraliną (patrz punkt 4.3).

Donoszono o ciężkich reakcjach niepożądanych u pacjentów, u których zakończono leczenie
inhibitorem MAO tuż przed rozpoczęciem podawania sertraliny lub u których sertralinę odstawiono
tuż przed wdrożeniem leczenia inhibitorem MAO. Reakcje obejmowały drżenie mięśniowe,
mioklonie, obfite poty, nudności, wymioty, nagłe zaczerwienienie skóry, zawroty głowy i hipertermię
z cechami przypominającymi złośliwy zespół neuroleptyczny, drgawki oraz zgon.

Pimozyd
W badaniu z pojedynczą niską dawką pimozydu (2 mg) stosowanego łącznie z sertraliną stwierdzono
wzrost stężenia pimozydu o ok. 35%. Wzrost stężenia nie wiązał się jednak ze zmianami w zapisie
EKG. Mechanizm tej interakcji nie jest znany, jednak z uwagi na wąski indeks terapeutyczny
pimozydu, równoczesne stosowanie sertraliny i pimozydu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Niezalecane stosowanie z sertraliną

Leki działające hamująco na OUN, alkohol
Podawanie sertraliny w dawce 200 mg na dobę osobom zdrowym nie nasilało działania alkoholu,
karbamazepiny, haloperydolu ani fenytoiny na funkcje poznawcze i sprawność psychomotoryczną
u osób zdrowych. Nie zaleca się jednak picia alkoholu podczas stosowania sertraliny.

Inne leki serotoninergiczne.
Zob. punkt 4.4.

Specjalne środki ostrożności

Lit
W badaniach z kontrolą placebo przeprowadzonych u zdrowych ochotników wykazano,
że równoczesne stosowanie sertraliny i litu nie powodowało istotnych zmian farmakokinetyki litu,
lecz nasilało drżenia (w porównaniu do grupy otrzymującej placebo), co sugeruje możliwość interakcji
farmakodynamicznych. Podczas jednoczesnego podawania sertraliny i litu zaleca się odpowiednie
monitorowanie pacjentów.

Fenytoina
Badanie przeprowadzone u zdrowych ochotników kontrolowane placebo wykazało, że długotrwałe
stosowanie sertraliny w dawce 200 mg na dobę nie wywołuje klinicznie istotnego hamowania
metabolizmu fenytoiny. Ponieważ jednak pojawiają się doniesienia o przypadkach wysokiej
ekspozycji na fenytoinę w organizmie pacjentów stosujących sertralinę, na początku leczenia
sertraliną zaleca się monitorowanie osoczowego stężenia fenytoiny w celu właściwego dostosowania
dawkowania. Jednoczesne stosowanie fenytoiny może ponadto powodować obniżenie stężenia
sertraliny w osoczu.

Tryptany
W okresie po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowywano rzadkie przypadki osłabienia, nadmiernej
odpowiedzi ruchowej, braku koordynacji, dezorientacji, lęku i pobudzenia podczas jednoczesnego
stosowania sertraliny i sumatryptanu. Objawy zespołu serotoninowego mogą również występować
po zastosowaniu innych produktów leczniczych z tej samej grupy (tryptanów). Jeżeli jednoczesne
stosowanie sertraliny i tryptanów jest uzasadnione z klinicznego punktu widzenia, zaleca się
odpowiednie monitorowanie stanu pacjenta (patrz punkt 4.4).

Warfaryna
Jednoczesne przyjmowanie sertraliny (w dawce 200 mg na dobę) i warfaryny powodowało niewielkie,
lecz statystycznie istotne wydłużenie czasu protrombinowego, które w rzadkich przypadkach może
prowadzić do zmian wartości INR. Należy jednak ściśle monitorować czas protrombinowy na
początku terapii sertraliną oraz po jej zakończeniu.

Interakcje z innymi lekami, digoksyną, atenololem, cymetydyną

Jednoczesne podawanie cymetydyny powodowało istotne obniżenie klirensu sertraliny. Znaczenie
kliniczne tych zmian nie jest znane. Sertralina nie wykazywała wpływu na działanie atenololu
blokującego receptory beta-adrenergiczne. Nie zaobserwowano interakcji między sertraliną (w dawce
200 mg na dobę) a digoksyną.

Leki wpływające na czynność płytek
Podczas podawania leków mających wpływ na czynność płytek (np. NLPZ, kwasu acetylosalicylowy
i tyklopidyna) bądź innych leków, które mogą zwiększać ryzyko krwawień, równocześnie z lekami
z grupy SSRI (w tym sertraliną), ryzyko krwawień może się zwiększać (patrz punkt 4.4).

Leki metabolizowane przez cytochrom P450
Sertralina może działać jak łagodny do umiarkowanego inhibitor cytochromu CYP 2D6. Długotrwałe
podawanie sertraliny w dawce 50 mg na dobę spowodowało umiarkowany wzrost (średnio o 23-37%)
stężenia dezypraminy (markera aktywności izoenzymu CYP 2D6) w osoczu w stanie stacjonarnym.
Mogą ponadto wystąpić klinicznie istotne interakcje z innymi substratami cytochromu CYP 2D6
o wąskim indeksie terapeutycznym, np. lekami antyarytmicznymi klasy 1C (takimi, jak propafenon
i flekainid), trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi i typowymi lekami
przeciwpsychotycznymi, zwłaszcza w przypadku wyższych dawek sertraliny.

Sertralina nie hamuje w stopniu klinicznie istotnym aktywności CYP 3A4, CYP 2C9, CYP 2C19
ani CYP 1A2. Zostało to potwierdzone w badaniach interakcji in vivo z substratami CYP 3A4
(endogennym kortyzolem, karbamazepiną, terfenadyną, alprazolamem), substratem CYP 2C19
(diazepamem) oraz substratami CYP 2C9 (tolbutamidem, glibenklamidem i fenytoiną). Badania
in vitro wskazują, że sertralina nie wywiera żadnego wpływu bądź tylko nieznacznie hamuje
aktywność CYP 1A2.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Nie ma dostępnych odpowiednio kontrolowanych badań dotyczących stosowania sertraliny u kobiet
w ciąży. Jednak analiza znacznej ilości zgromadzonych danych nie wskazuje by sertralina
wywoływała wady wrodzone. Badania na zwierzętach wykazały wpływ leku na płodność,
prawdopodobnie ze względu na toksyczne działanie farmakodynamiczne leku na matkę i(lub)
bezpośredni wpływ farmakodynamiczny na płód (patrz punkt 5.3).

Zgłaszano przypadki, w których stosowanie sertraliny w okresie ciąży powodowało objawy
(odpowiadające objawom odstawienia) u niektórych noworodków, których matki były leczone
sertraliną. Zjawisko to obserwowano również w przypadku innych leków przeciwdepresyjnych
z grupy SSRI. Stosowania sertraliny nie zaleca się w czasie ciąży poza przypadkami, kiedy stan
kliniczny kobiety uzasadnia podawanie leku, a potencjalne korzyści z leczenia przeważają nad
ewentualnym ryzykiem.

Jeśli matka kontynuuje leczenie sertraliną w późniejszym okresie ciąży (zwłaszcza w trzecim
trymestrze), noworodek wymaga obserwacji. U noworodków, których matki przyjmowały sertralinę
w późniejszym okresie ciąży odnotowywano następujące objawy: niewydolność oddechową, sinicę,
bezdech, napady drgawkowe, wahania temperatury ciała, trudności z przyjmowaniem pokarmu,
wymioty, hipoglikemię, wzmożone napięcie mięśniowe, obniżone napięcie mięśniowe, wzmożenie
odruchów, drżenia mięśniowe, skurcze mięśni, drażliwość, podsypianie, ciągły płacz, senność
i zaburzenia snu. Objawy te mogą wynikać z działania serotonergicznego albo być objawami
odstawienia. W większości przypadków powikłania rozwijają się natychmiast lub w krótkim czasie
(mniej niż 24 godzin) po porodzie.

Dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie leków z grupy SSRI w ciąży, szczególnie w późnym
okresie ciąży, może zwiększać ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodków (PPHN).
Zaobserwowane ryzyko wynosi w przybliżeniu 5 przypadków na 1000 ciąż. W ogólnej populacji
częstość występowania PPHN wynosi 1 do 2 przypadków na 1000 ciąż.

Dane obserwacyjne wskazują na występowanie zwiększonego (mniej niż dwukrotnie) ryzyka krwotoku
poporodowego po narażeniu na działanie leków z grupy SSRI lub SNRI w ciągu miesiąca przed
porodem (patrz punkty 4.6 i 4.8).

Karmienie piersią
Z danych literaturowych dotyczących stężeń sertraliny w mleku matki wynika, że do mleka przenikają
niewielkie ilości sertraliny i jej metabolitu N-desmetylosertraliny. U niemowląt stwierdzano
zazwyczaj bardzo niskie do niewykrywalnych stężenia leku w surowicy. Jedynym wyjątkiem było
niemowlę, u którego stężenie sertraliny odpowiadało około 50% wartości stężenia oznaczonego
u matki (jednak bez zauważalnego wpływu na stan zdrowia dziecka). Nie było jak dotąd doniesień
o występowaniu działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią przez matki przyjmujące
sertralinę, jednak nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia takich działań. Nie zaleca się stosowania
leku u matek karmiących piersią, poza przypadkami, kiedy w ocenie lekarza korzyści z przyjmowania
leku przewyższają ryzyko.

Płodność
Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały działania sertraliny na płodność (patrz
punkt 5.3). Z opisów przypadków stosowania niektórych leków z grupy SSRI u ludzi wynika,
że wpływ na jakość nasienia jest przemijający. Dotychczas nie zaobserwowano wpływu na płodność
u ludzi.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Badania dotyczące farmakologii klinicznej wykazały, że sertralina nie ma wpływu na sprawność
psychomotoryczną. Jednak z uwagi na to, że leki psychotropowe mogą zaburzać psychiczną bądź
fizyczną sprawność niezbędną do wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności, np.
prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn, należy ostrzec pacjenta o takiej możliwości.

#### 4.8 Działania niepożądane

Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są nudności. W leczeniu zespołu lęku społecznego
u 14% mężczyzn odnotowano zaburzenia seksualne (niezdolność do ejakulacji) w porównaniu z 0%
w grupie otrzymującej placebo. Działania niepożądane zależą od dawki i często przemijają w
późniejszym okresie leczenia.

Profil działań niepożądanych zazwyczaj stwierdzany w badaniach z podwójnie ślepą próbą i kontrolą
placebo u pacjentów z ZO-K, napadami paniki, PTSD oraz zespołem lęku społecznego był zbliżony
do profilu obserwowanego w badaniach klinicznych u pacjentów z depresją.

Tabela 1 przedstawia działania niepożądane obserwowane w okresie po dopuszczeniu leku do obrotu
(ich częstość nie jest znana) oraz w badaniach klinicznych z kontrolą placebo (z udziałem łącznie 2542
pacjentów leczonych sertraliną i 2145 osób otrzymujących placebo), dotyczących depresji, ZO-K,
napadów paniki, PTSD i zespołu lęku społecznego. Niektóre niepożądane reakcje na lek wymienione
w Tabeli 1 mogą zmniejszać swoje nasilenie i częstość w miarę leczenia i zazwyczaj nie wymagają
odstawienia leku.

Tabela 1. Działania niepożądane

Częstość działań niepożądanych obserwowanych w kontrolowanych placebo badaniach dotyczących
depresji, ZO-K, napadów paniki, PTSD i zespołu lęku społecznego: Połączona analiza i doniesienia
zgłaszane w okresie po dopuszczeniu leku do obrotu (częstość występowania nieznana).

Bardzo często
(≥1/10)
Często
(od ≥1/100
do <1/10)

Niezbyt często
(od ≥1/1000
do <1/100)

Rzadko
(od ≥1/10000
do <1/1000)

Bardzo
rzadko
(<1/10000)

Częstość nieznana
(częstość nie może
być określona na
podstawie
dostępnych danych)
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Zapalenie
gardła
Zakażenia
górnych dróg
oddechowych.
Nieżyt nosa.

Zapalenie
uchyłków jelita.
Zapalenie
żołądka i jelit.
Zapalenie ucha
środkowego.
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Nowotwory†
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Powiększenie
węzłów
chłonnych.

Leukopenia.
Małopłytkowość.

Zaburzenia układu immunologicznego
Reakcje
anafilaktyczne.
Reakcje alergiczne.
Alergia.
Zaburzenia endokrynologiczne
Hiperprolaktynemia.
Niedoczynność
tarczycy i zespół
nadmiernego
wydzielania
hormonu
antydiuretycznego
(ADH) .
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Jadłowstręt.
Nasilone
łaknienie*

Hipercholesterolemia.
Hipoglikemia.

Hiponatremia.

Zaburzenia psychiczne
Bezsenność
(19%)
Depresja*.
Depersonalizacja
Koszmary senne.
Lęk*.
Pobudzenie*.
Nerwowość.
Zmniejszenie
libido*.
Bruksizm.

Omamy*.
Nastroje
euforyczne*.
Apatia.
Zaburzenia
myślenia.

Zaburzenia
konwersyjne.
Uzależnienie
od leku.
Zaburzenia
psychotyczne*.
Agresja*.
Paranoja.
Wyobrażenia
samobójcze.
Lunatyzm.
Przedwczesny
wytrysk.

Koszmary senne
(intensywne sny).
Myśli lub
zachowania
samobójcze***.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego
Zawroty głowy
(11%).
Senność
(13%).

Parestezje*.
Drżenie.
Hipertonia,
Zaburzenia
smaku

Drgawki*.
Mimowolne
skurcze
mięśni*.
Zaburzenia

Śpiączka*.
Choreoatetoza.
Dyskineza.
Przeczulica.

Zaburzenia ruchowe
(w tym zaburzenia
pozapiramidowe,
takie jak:
hiperkinezja,

Bóle głowy
(21%)*
Zaburzenia
koncentracji.
koordynacji.
Hiperkineza.
Amnezja.
Osłabienie
czucia*.
Zaburzenia
mowy.
Położeniowe
zawroty głowy.
Migrena*

Zaburzenia
czucia.
hipertonia,
zgrzytanie zębami
i zaburzenia chodu).
Omdlenia.
Objawy związane
z zespołem
serotoninowym,
np.: pobudzenie,
splątanie, obfite
pocenie się,
biegunka, gorączka,
nadciśnienie
tętnicze, sztywność,
tachykardia.
W niektórych
przypadkach miało
to związek
z jednoczesnym
stosowaniem leków
serotoninergicznych.
Akatyzja i niepokój
psychoruchowy
(patrz punkt 4.4).
Zaburzenia oka
Zaburzenia
widzenia
Jaskra.
Zaburzenia
wydzielania łez.
Ubytki pola
widzenia.
Podwójne
widzenie.
Światłowstręt.
Krwawienie
do komory
przedniej oka.
Rozszerzenie
źrenic.

Zaburzenia
widzenia,
Makulopatia

Zaburzenia ucha i błędnika
Szum uszny* Ból ucha
Zaburzenia serca
Kołatanie
serca*
Tachykardia Zawał mięśnia
sercowego.
Bradykardia.
Zaburzenia
sercowe.
Zaburzenia naczyniowe
Uderzenia
gorąca*
Nadciśnienie
tętnicze*. Nagłe
zaczerwienienie
skóry.

Niedokrwienie
obwodowe.
Nieprawidłowe
krwawienia (np.
z nosa, z przewodu
pokarmowego
lub obecność krwi
w moczu).

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Ziewanie* Skurcz
oskrzeli*.
Duszność.
Krwawienia
z nosa.

Skurcz krtani.
Hiperwentylacja
.
Niedotlenienie.
Świst
krtaniowy.
Dysfonia.
Czkawka.
Zaburzenia żołądka i jelit
Biegunka
(18%).
Nudności
(24%).
Suchość
w ustach (14%).

Bóle brzucha*.
Wymioty*.
Zaparcia*.
Niestrawność.
Wzdęcia.

Zapalenie
przełyku.
Dysfagia.
Guzy
krwawnicowe.
Nadmierne
wydzielanie
śliny.
Zaburzenia
języka.
Odbijanie ze
zwracaniem
treści
żołądkowej.

Smołowate
stolce.
Obecność
świeżej krwi
w kale.
Zapalenie błony
śluzowej jamy
ustnej.
Owrzodzenie
języka.
Zaburzenia
zębów.
Zapalenie
języka.
Owrzodzenie
ust.

Zapalenie trzustki

Mikroskopowe
zapalenie jelita
grubego

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Zaburzenia
czynności
wątroby.

Ciężkie choroby
wątroby (w tym
zapalenie wątroby,
żółtaczka
i niewydolność
wątroby)
oraz bezobjawowe
podwyższenie
aktywności
transaminaz (SGOT
i SGPT)
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Wysypka*.
Nadmierna
potliwość.

Obrzęk okołooczodołowy*.
Plamica*.
Łysienie*.
Zimne poty.
Sucha skóra.
Pokrzywka*.

Zapalenie
skóry.
Zapalenie
pęcherzowe
skóry. Wysypka
grudkowa.
Nieprawidłowa
struktura
włosów.
Nieprawidłowy
zapach skóry.

Rzadkie zgłoszenia
ciężkich
przypadków działań
niepożądanych
ze strony skóry
(CDNS): np. zespół
Stevensa-Johnsona
oraz martwica
naskórka.
Obrzęk
naczynioruchowy.
Obrzęk twarzy.
Wrażliwość na
światło.
Reakcje skórne.
Świąd.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Bóle
mięśniowe
Choroba
zwyrodnieniowa
stawów.
Osłabienie
mięśni.
Bóle pleców.
Tiki mięśniowe.

Zaburzenia
kości.
Bóle stawów.
Skurcze mięśni.
Zaburzenie
przypominające
acydurię glutarową
typu II* (MADD,
ang. multiple acylcoenzyme A
dehydrogenase
deficiency)
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Nocne
oddawanie
moczu.
Zatrzymanie
moczu*.
Wielomocz.
Częstomocz.
Zaburzenia
związane
z oddawaniem
moczu.

Skąpomocz.
Nietrzymanie
moczu*.
Opóźnienie
w oddawaniu
moczu.

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi**
Zaburzenia
wytrysku
(14%).

Zaburzenia
czynności
seksualnych.
Zaburzenia
wzwodu.

Krwawienia
z pochwy.
Zaburzenia
czynności
seksualnych
u kobiet.

Krwotok
miesiączkowy.
Zanikowe
zapalenie sromu
i pochwy.
Zapalenie
żołędzi
i napletka.
Upławy.
Bolesny wzwód
prącia*.
Mlekotok*.

Ginekomastia.
Nieregularne
miesiączkowanie.
Krwotok
poporodowy****.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Zmęczenie
(10%)*
Ból w klatce
piersiowej*
Złe
samopoczucie*,
Dreszcze.
Gorączka*,
Astenia*.
Pragnienie.

Przepuklina.
Zwłóknienie
w miejscu
wstrzyknięcia.
Zmniejszenie
tolerancji
lekowej.
Zaburzenia
chodu.
Zdarzenie
niemożliwe
do oceny.

Obrzęk obwodowy.

Badania diagnostyczne
Spadek masy
ciała*.
Wzrost masy
ciała*.

Zwiększenie
aktywności
aminotransferazy
alaninowej*.

Nieprawidłowe
wyniki badań
laboratoryjnych.
Zaburzenia
czynności płytek
krwi.

Zwiększenie
aktywności
aminotransferazy
asparaginowej*.
Nieprawidłowości związane
z nasieniem.

Zwiększone stężenie
cholesterolu
w surowicy.

Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Urazy
Procedury medyczne i chirurgiczne
Zabieg
rozszerzania
naczyń
W przypadku wystąpienia działań niepożądanych w przebiegu depresji, ZO-K, zespołu lęku panicznego,
PTSD i zespołu lęku społecznego, pojęcie dotyczące układów organizmu wymaga ponownej klasyfikacji
według pojęć dotyczących układów organizmu obowiązujących w badaniach nad depresją.
† Zgłoszono jeden przypadek nowotworu złośliwego u pacjenta otrzymującego sertralinę. W grupie
otrzymującej placebo nie odnotowano takich przypadków.
* Te działania niepożądane wystąpiły również w okresie po wprowadzeniu leku do obrotu.
** W mianowniku podano łączną liczbę pacjentów w danej grupie wyodrębnionej według płci
sertralina (1118 mężczyzn, 1424 kobiet), placebo (926 mężczyzn, 1219 kobiet).
W przypadku ZO-K – wyłącznie badania krótkoterminowe, obejmujące od 1 do 12 tygodni.
*** Opisywano również przypadki wyobrażeń i zachowań samobójczych w trakcie leczenia sertraliną oraz
we wczesnym okresie po odstawieniu leku (patrz punkt 4.4).
**** Zdarzenie to zgłaszano dla grupy leków SSRI i SNRI (patrz punkty 4.4 i 4.6).

Objawy odstawienia występujące po zaprzestaniu leczenia sertraliną
Odstawienie sertraliny (zwłaszcza nagłe) często wywołuje objawy odstawienia. Najczęściej zgłaszano:
zawroty głowy, zaburzenia czucia, (w tym parestezje), zaburzenia snu (w tym bezsenność i intensywne
sny), pobudzenie lub lęk, nudności i/lub wymioty, drżenie mięśni oraz bóle głowy. Zazwyczaj
wymienione objawy mają nasilenie łagodne do umiarkowanego i ustępują samoistnie, jednak
u niektórych pacjentów mogą mieć charakter ciężki i(lub) długotrwały. W związku z tym, jeżeli
leczenie sertraliną nie jest już niezbędne, zaleca się stopniowe odstawianie leku poprzez zmniejszanie
dawek (patrz punkty 4.2 oraz 4.4).

Działanie związane z grupą leków
Badania epidemiologiczne przeprowadzone głównie u pacjentów w wieku 50 lat i starszych wskazują
na zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów przyjmujących selektywne inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny (SSRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (TLPD). Mechanizm
powstawania tego ryzyka nie jest znany.

Pacjenci w podeszłym wieku
Stosowanie leków z grup SSRI lub SNRI, w tym sertraliny, wiązało się z przypadkami klinicznie
istotnej hiponatremii u osób w podeszłym wieku. Osoby takie mogą być bardziej narażone na to
zdarzenie niepożądane (patrz punkt 4.4).

Dzieci i młodzież
U ponad 600 pacjentów pediatrycznych leczonych sertraliną ogólny profil reakcji niepożądanych
był zazwyczaj zbliżony do obserwowanego w badaniach z udziałem osób dorosłych. W badaniach
kontrolowanych (n=281 pacjentów leczonych sertraliną) odnotowano następujące działania
niepożądane:

Bardzo często (≥1/10): Bóle głowy (22%), bezsenność (21%), biegunka (11%) i nudności (15%).

Często (≥1/100 do <1/10): Bóle w klatce piersiowej, mania, gorączka, wymioty, jadłowstręt, labilność
emocjonalna, agresja, pobudzenie, nerwowość, zaburzenia uwagi, zawroty głowy, hiperkinezja,

migrena, senność, drżenia, zaburzenia widzenia, suchość w jamie ustnej, niestrawność, koszmary
senne, zmęczenie, nietrzymanie moczu, wysypka, trądzik, krwawienie z nosa, wzdęcia.

Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100): Wydłużenie odcinka QT w EKG, próby samobójcze, drgawki,
zaburzenia pozapiramidalne, parestezje, depresja, omamy, plamica, hiperwentylacja, niedokrwistość,
zaburzenia czynności wątroby, podwyższony poziom aminotransferazy alaninowej, zapalenie
pęcherza, opryszczka, zapalenie ucha zewnętrznego, bóle uszu, bóle oczu, rozszerzenie źrenicy,
złe samopoczucie, krwiomocz, wysypka krostkowa, nieżyt nosa, urazy, spadek masy ciała, skurcze
mięśni, nieprawidłowe sny, apatia, białkomocz, częstomocz, wielomocz, bóle piersi, zaburzenia
miesiączkowania, łysienie, zapalenie skóry, zaburzenia skórne, nieprawidłowy zapach skóry,
pokrzywka, bruksizm, uderzenia gorąca.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Toksyczność
Dostępne dane wskazują, że sertralina wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa po
przedawkowaniu. Istnieją doniesienia o przyjęciu do 13,5 g samej sertraliny. Przypadki śmiertelne
związane z przedawkowaniem sertraliny występowały głównie wtedy, gdy równocześnie
przyjmowano inne leki i (lub) alkohol. W razie przedawkowania zaleca się więc zastosowanie
intensywnego leczenia.

Objawy przedawkowania
Do objawów przedawkowania należą: działania niepożądane zależne od serotoniny, np. senność,
zaburzenia trawienne (nudności, wymioty), częstoskurcz, drżenie mięśni, pobudzenie i zawroty głowy.
Rzadziej występowała śpiączka.

Leczenie
Nie ma swoistego antidotum dla sertraliny. Zaleca się następujący sposób postępowania: zapewnienie
drożności dróg oddechowych i odpowiedniej wentylacji oraz tlenoterapia. Podanie w razie potrzeby
węgla aktywowanego w połączeniu z roztworem sorbitolu lub innego środka przeczyszczającego,
może być równie skuteczne – bądź skuteczniejsze – niż płukanie żołądka. Nie zaleca się
prowokowania wymiotów. Zaleca się ogólne monitorowanie czynności układu sercowo-naczyniowego
oraz zastosowanie ogólnego leczenia podtrzymującego czynności życiowe.
Ze względu na dużą objętość dystrybucji sertraliny, skuteczność wymuszonej diurezy, dializy,
hemoperfuzji i przetoczenia jest wątpliwa.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: lek przeciwdepresyjny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego
serotoniny (SSRI).
Kod ATC: N06AB06

Sertralina jest silnym i swoistym inhibitorem wychwytu serotoniny (5HT) w komórkach nerwowych
w badaniach in vitro, nasila działanie 5HT u zwierząt. Ma jedynie bardzo słaby wpływ na wychwyt
zwrotny noradrenaliny i dopaminy. W dawkach leczniczych, sertralina blokuje wychwyt serotoniny
w płytkach krwi ludzi. W badaniach na zwierzętach nie wykazano, aby lek działał stymulująco,
sedatywnie, cholinolitycznie lub kardiotoksycznie. W kontrolowanych badaniach u zdrowych
ochotników sertralina nie powodowała sedacji, ani nie wpływała na sprawność psychomotoryczną.
Jako selektywny inhibitor wychwytu 5HT, sertralina nie wpływa na przekaźnictwo
katecholaminergiczne. Sertralina nie wykazuje powinowactwa do receptorów muskarynowych
(cholinergicznych), serotoninowych, dopaminergicznych, adrenergicznych, histaminergicznych,
GABA ani do receptorów benzodiazepinowych. Długotrwałe podawanie sertraliny zwierzętom
prowadzi do zmniejszenia liczby i wrażliwości receptorów noradrenergicznych w mózgu. Podobny
efekt obserwowano podczas podawania innych leków przeciwdepresyjnych i stosowanych w leczeniu
ZO-K.

Nie wykazano, aby sertralina powodowała skłonność do nadużywania. W kontrolowanym za pomocą
placebo, podwójnie zaślepionym badaniu porównawczym skłonności do nadużywania sertraliny,
alprazolamu i d-amfetaminy u ludzi, sertralina nie powodowała dodatnich działań subiektywnych
wskazujących na możliwość nadużywania. Z drugiej strony uczestnicy badania oceniali zarówno
alprazolam, jak i d-amfetaminę znacznie wyżej niż placebo pod względem satysfakcji związanej
ze stosowaniem leku, euforii i możliwości nadużywania. Sertralina nie powoduje ani stymulacji,
ani niepokoju, jakie są związane z d-amfetaminą, jak też nie wykazuje działania uspokajającego
i zaburzeń psychoruchowych związanych ze stosowaniem alprazolamu. Sertralina nie działa jako
dodatnie wzmocnienie u małp rezus szkolonych w zakresie samodzielnego podawania kokainy, jak też
nie zastępuję ani d-amfetaminy, ani pentobarbitalu, jako bodźca dyskryminującego u małp rezus.

Badania kliniczne

Duże zaburzenie depresyjne
Przeprowadzono badanie z udziałem pacjentów ambulatoryjnych z depresją, u których wystąpiła
odpowiedź przy końcu wstępnej, 8-tygodniowej, otwartej fazy leczenia sertraliną w dawce
50-200 mg/dobę. Pacjentów tych (n=295) randomizowano do grupy kontynuującej przez 44 tygodnie
prowadzone metodą podwójnie ślepej próby leczenie sertraliną w dawce 50-200 mg/dobę lub placebo.
U pacjentów otrzymujących sertralinę zaobserwowano statystycznie istotną mniejszą częstość
nawrotów, niż wśród pacjentów otrzymujących placebo. Średnia dawka u osób, które ukończyły
badanie, wynosiła 70 mg/dobę. Odsetek osób reagujących na leczenie (określony jako odsetek
pacjentów, u których nie doszło do nawrotu choroby) w grupach otrzymujących sertralinę i placebo
wyniósł odpowiednio 83,4% i 60,8%.

Zespołu lęku pourazowego, tzw. post-traumatic stress disorder (PTSD).
Dane połączone z 3 badań dotyczących PTSD w populacji ogólnej wskazują na mniejszy odsetek
odpowiedzi u mężczyzn niż u kobiet. W dwóch badaniach populacji ogólnej, w których uzyskano
wyniki dodatnie, odsetek kobiet i mężczyzn reagujących na leczenie sertraliną w porównaniu
z placebo był zbliżony (odpowiednio kobiety: 57,2% vs.34,5%, mężczyźni: 53,9% vs. 38,2%)
Liczba pacjentów, mężczyzn i kobiet, w połączonych badaniach populacji ogólnej wynosiła
odpowiednio 184 i 430, dlatego wyniki dotyczące kobiet są lepiej ugruntowane, natomiast u mężczyzn
wyraźny jest wpływ innych zmiennych początkowych (większa częstość nadużywania substancji,
dłuższy czas trwania, źródło urazu, itp.), które korelują ze zmniejszeniem efektu działania leku.

Dzieci i młodzież
Pacjenci pediatryczni z ZO-K
Oceniano bezpieczeństwo i skuteczność stosowania sertraliny (50–200 mg/dobę) w leczeniu dzieci (6–
12 lat) i młodzieży (13–17 lat ) bez depresji, leczonych ambulatoryjnie, chorujących na zaburzenie
obsesyjno-kompulsyjne (ZO-K). Po tygodniu prowadzonej metodą pojedynczo ślepej próby fazy
wstępnej, pacjentów przydzielono w sposób randomizowany do grup leczonych przez dwanaście
tygodni zmienną dawką sertraliny lub placebo. Początkowa dawka u dzieci (6–12 lat) wynosiła 25 mg.
U pacjentów zrandomizowanych do grupy otrzymującej sertralinę stwierdzono istotnie większą
poprawę według skali Children’s Yale-Brown Obsessive Compulsive Scale CY-BOCS (p = 0,005),

skali NIMH Global Obsessive Compulsive Scale (p = 0,019) i skali CGI Improvement (p = 0,002)
niż u tych, których zrandomizowano do grupy placebo. Ponadto zaobserwowano również tendencję
do większej poprawy w grupie leczonej sertraliną, w porównaniu do grupy otrzymującej placebo
według skali CGI Severity (p = 0,089).
W skali CY-BOCs średni wynik początkowy i zmiana w stosunku do wartości początkowej w grupie
placebo wynosiły odpowiednio 22,25 ± 6,15 i -3,4 ± 0,82, natomiast w grupie otrzymującej sertralinę
średni wynik początkowy i zmiana w stosunku do wartości początkowej w grupie placebo wynosiły
odpowiednio 23,36 ± 4,56 i -6,8 ± 0,87. W analizie post hoc osoby odpowiadające na leczenie,
definiowane jako pacjenci z 25-procentowym lub większym obniżeniem CY-BOCs (podstawowej
miary skuteczności) w okresie od rozpoczęcia leczenia do osiągnięcia zaplanowanego punktu
końcowego, należeli w 53% do grupy pacjentów leczonych sertraliną, w porównaniu do 37%
pacjentów leczonych placebo (p = 0,03).

Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności długotrwałego stosowania leku w grupie
pacjentów pediatrycznych.

Brak danych dotyczących dzieci poniżej 6 lat.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Profil farmakokinetyczny sertraliny jest proporcjonalny do dawki w zakresie stężeń 50-200 mg.
Po doustnym podaniu pojedynczych dawek dobowych sertraliny wynoszących 50-200 mg przez
14 dni, maksymalne stężenia w osoczu osiągane były po 4,5-8,4 godzinach.
Równoczesne spożywanie pokarmu nie wpływa znacząco na biodostępność tabletek sertraliny.

Dystrybucja
Wiązanie sertraliny z białkami osocza wynosi około 98%.

Metabolizm
Sertralina podlega intensywnemu metabolizmowi podczas pierwszego przejścia przez wątrobę.

Eliminacja
Średni okres półtrwania sertraliny wynosi około 26 godzin (zakres 22–36 godzin). Zgodnie
z końcowym okresem połowicznej eliminacji, następuje około dwukrotna kumulacja do stężeń stanu
stacjonarnego, które są osiągane po jednym tygodniu podawania leku raz na dobę. Okres półtrwania
N-desmetylosertraliny pozostaje w zakresie od 62 do 104 godzin. Zarówno sertralina,
jak i N-desmetylosertralina są u ludzi w znacznym stopniu metabolizowane, a powstające metabolity
są wydalane z kałem i z moczem w równych ilościach. Jedynie niewielka ilość (<0,2%) niezmienionej
sertraliny jest wydalana z moczem.

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci pediatryczni z ZO-K
Farmakokinetykę sertraliny badano w grupie 29 dzieci w wieku od 6 do 12 lat i 32 nastolatków
w wieku od 13 do 17 lat. U pacjentów stopniowo zwiększano dawkę do dawki dobowej 200 mg
w ciągu 32 dni, albo przez podanie dawki początkowej 25 mg i jej stopniowe zwiększanie, albo przez
podanie dawki początkowej 50 mg i jej stopniowe zwiększanie. Schematy podawania leku w dawce
25 i 50 mg były równie dobrze tolerowane. W przypadku dawki 200 mg stężenia sertraliny w osoczu
w stanie stacjonarnym w grupie dzieci w wieku od 6 do 12 lat były o około 35% większe niż u dzieci
w wieku od 13 do 17 lat, i o 21% większe niż w grupie referencyjnej osób dorosłych. Nie stwierdzono
istotnych różnic klirensu kreatyniny między chłopcami a dziewczętami. Dlatego u dzieci, zwłaszcza
z małą masą ciała, zaleca się stosowanie małej dawki początkowej i stopniowe zwiększanie dawki
za każdym razem o 25 mg. U młodzieży lek należy dawkować podobnie jak u dorosłych.

Młodzież i osoby w podeszłym wieku

Profil farmakokinetyczny leku u młodzieży i u osób w podeszłym wieku nie różni się w sposób istotny
od profilu farmakokinetycznego u osób dorosłych w wieku od 18 do 65 lat.

Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z uszkodzeniem wątroby okres półtrwania sertraliny jest wydłużony, a wartość AUC
wzrasta trzykrotnie (patrz punkty 4.2 i 4.4).

Niewydolność nerek
U pacjentów z niewydolnością nerek w stopniu od umiarkowanego do ciężkiego nie stwierdzano
istotnej kumulacji sertraliny.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących
bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości
oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla
człowieka.
W badaniach oceniających toksyczny wpływ na reprodukcję przeprowadzonych na zwierzętach nie
stwierdzono oznak teratogenności ani niekorzystnego wpływu leku na płodność u mężczyzn.
Zaobserwowana fetotoksyczność była prawdopodobnie związana z toksycznym działaniem leku na
matkę. Do skrócenia przeżycia młodych osobników po urodzeniu i zmniejszenia ich masy ciała doszło
jedynie w trakcie pierwszych kilku dni po urodzeniu. Uzyskane dane wskazują na to, że wczesna
umieralność okołoporodowa wynikała z działania leku in utero po 15. dniu ciąży. Opóźnienia rozwoju
stwierdzane u młodych osobników urodzonych przez otrzymujące lek samice wynikały
prawdopodobnie z wpływu leku na samice, w związku z czym nie wiążą się z istotnie wyższym
ryzykiem u ludzi.

Badania przeprowadzone na gryzoniach i innych zwierzętach nie ujawniły wpływu na płodność.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Asertin 50, 50 mg, tabletki powlekane

Rdzeń tabletki:
Laktoza jednowodna
Celuloza mikrokrystaliczna
Powidon K30
Kroskarmeloza sodowa
Magnezu stearynian

Otoczka tabletki:
Hypromeloza 6
Talk
Glikol propylenowy
Tytanu dwutlenek (E 171).

Asertin 100, 100 mg, tabletki powlekane

Rdzeń tabletki:
Laktoza jednowodna
Celuloza mikrokrystaliczna
Powidon K30
Kroskarmeloza sodowa
Magnezu stearynian

Otoczka tabletki:
Hypromeloza 6
Hypromeloza 15
Talk
Glikol propylenowy
Tytanu dwutlenek (E 171)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania niniejszego produktu
leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Asertin 50, 50 mg, tabletki powlekane
Blistry z PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku: 10, 28, 30 i 60 tabletek.

Asertin 100, 100 mg, tabletki powlekane
Blistry z PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku: 28, 30 i 60 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Brak szczególnych wymagań.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Biofarm Sp. z o.o.
ul. Wałbrzyska 13
60-198 Poznań

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Asertin 50: 11128
Asertin 100: 11129

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
/ DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 9 grudnia 2004
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 11 marca 2010

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

05.09.2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.