# Avortaxo

> Wortioksetyna · 20 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Avortaxo
- **Nazwa powszechna:** Vortioxetinum
- **Substancja czynna:** [Wortioksetyna](https://apteka.online/odpowiedniki/vortioxetinum)
- **Moc:** 20 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N06AX26
- **Liczba opakowań:** 8
- **Numer pozwolenia:** 29502
- **Podmiot odpowiedzialny:** Vipharm S.A.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/psychoanaleptyki/avortaxo-tabl-powl-20-mg-vipharm
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/psychoanaleptyki/avortaxo-tabl-powl-20-mg-vipharm.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/50310/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/50310/characteristic

## Dostępne opakowania (8)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 14 tabl. w blistrze | 5901812163509 | Rp | — | Brak danych | — |
| 14 tabl. w blistrze perforowanym | 5901812163547 | Rp | — | Brak danych | — |
| 28 tabl. w blistrze | 5901812163516 | Rp | — | Brak danych | — |
| 28 tabl. w blistrze perforowanym | 5901812163554 | Rp | — | Brak danych | — |
| 56 tabl. w blistrze | 5901812163523 | Rp | — | Brak danych | — |
| 56 tabl. w blistrze perforowanym | 5901812163561 | Rp | — | Brak danych | — |
| 98 tabl. w blistrze | 5901812163530 | Rp | — | Brak danych | — |
| 98 tabl. w blistrze perforowanym | 5901812163578 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Avortaxo i w jakim celu się go stosuje?
Lek Avortaxo zwiera substancję czynną wortioksetynę. Należy on do grupy leków zwanych lekami
przeciwdepresyjnymi.

Lek Avortaxo jest stosowany w leczeniu dużych epizodów depresyjnych u osób dorosłych.

Wykazano, że lek Avortaxo łagodzi wiele objawów depresji, w tym smutek, napięcie wewnętrzne
(uczucie lęku), zaburzenia snu (mniejsza ilość snu), zmniejszony apetyt, trudności z koncentracją,
poczucie braku wartości, utratę zainteresowania wykonywaniem ulubionych czynności, uczucie
spowolnienia.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Avortaxo

Kiedy nie przyjmować leku Avortaxo

- jeśli pacjent ma uczulenie na wortioksetynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6),
- jeśli pacjent przyjmuje inne leki na depresję znane jako nieselektywne inhibitory
monoaminooksydazy lub selektywne inhibitory MAO-A. W razie wątpliwości należy zapytać
lekarza,

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Avortaxo należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą,
jeśli pacjent:
- przyjmuje leki o tzw. działaniu serotoninergicznym, takie jak:
• tramadol i podobne leki (silne leki przeciwbólowe)

• sumatryptan i leki podobne, których nazwy substancji czynnych kończą się na “tryptan”
(stosowane w leczeniu migreny).
Przyjmowanie tych leków razem z lekiem Avortaxo może zwiększyć ryzyko wystąpienia zespołu
serotoninowego. Zespół ten może przebiegać z omamami, mimowolnymi skurczami mięśni,
przyspieszonym biciem serca, wysokim ciśnieniem krwi, gorączką, nudnościami i biegunką;
- jeśli pacjent miał napady drgawkowe (napady padaczkowe).
Leczenie będzie prowadzone z zachowaniem ostrożności, jeśli u pacjenta występowały napady
drgawek lub jeśli obecnie występują nieustabilizowane napady drgawek/padaczka. Stosowanie
leków przeciwdepresyjnych pociąga za sobą ryzyko wystąpienia napadów drgawkowych.
Leczenie należy przerwać u każdego pacjenta, u którego napady wystąpią po raz pierwszy lub
ich częstość się zwiększy.
- wystąpiła u pacjenta mania;
- pacjent ma tendencję do krwawień lub siniaków, lub jeśli pacjentka jest w ciąży (patrz „Ciąża i
karmienie piersią”);
- pacjent ma małe stężenie sodu we krwi;
- pacjent ma 65 lat lub więcej;
- pacjent ma ciężką chorobę nerek;
- pacjent ma ciężką chorobę wątroby lub chorobę wątroby zwaną marskością;
- pacjent ma obecnie lub miał w przeszłości podwyższone ciśnienie w oku lub jaskrę. Jeśli w
trakcie leczenia pojawia się ból oczu i niewyraźne widzenie, należy skontaktować się z
lekarzem.

Pacjenci przyjmujący leki przeciwdepresyjne, w tym wortioksetynę, mogą również doświadczyć
uczucia agresji, pobudzenia, złości i drażliwości. W takiej sytuacji należy porozmawiać z lekarzem.

Myśli samobójcze i nasilenie depresji

U pacjentów z depresją i (lub) zaburzeniami lękowymi mogą niekiedy wystąpić myśli o
samookaleczeniu lub popełnieniu samobójstwa. Myśli te mogą się nasilić po rozpoczęciu stosowania
leków przeciwdepresyjnych, ponieważ wszystkie te leki zaczynają działać dopiero po pewnym czasie,
zazwyczaj po dwóch tygodniach, a niekiedy później.

Wystąpienie myśli samobójczych jest bardziej prawdopodobne, jeśli:
- u pacjenta w przeszłości występowały myśli o samookaleczeniu lub popełnieniu samobójstwa;
- pacjent jest młodą osobą dorosłą.

Informacje z badań klinicznych wskazują na wzrost ryzyka zachowań samobójczych u dorosłych
w wieku poniżej 25 lat z chorobami psychicznymi leczonymi lekami przeciwdepresyjnymi.

Jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpią myśli o samookaleczeniu lub popełnieniu samobójstwa,
powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Pomocne może okazać się
poinformowanie krewnych lub przyjaciół o depresji lub zaburzeniach lękowych oraz poproszenie ich o
przeczytanie tej ulotki. Pacjent może poprosić te osoby o informowanie go, jeśli zauważą, że depresja
lub zaburzenia lękowe się nasiliły lub wystąpiły niepokojące zmiany w zachowaniu pacjenta.

Dzieci i młodzież

Leku Avortaxo nie należy stosować u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat) ze względu na brak
wykazanej skuteczności jego stosowania. Bezpieczeństwo stosowania leku Avortaxo u dzieci i
młodzieży w wieku od 7 do 17 lat opisano w punkcie 4.

Lek Avortaxo a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:
- fenelzyna, iproniazyd, izokarboksazyd, nialamid, tranylcypromina (leki stosowane w leczeniu
depresji, zwane nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy); nie wolno stosować
żadnego z tych leków wraz z lekiem Avortaxo. Jeśli pacjent przyjmował którykolwiek z tych
leków, musi odczekać 14 dni zanim rozpocznie przyjmowanie leku Avortaxo. Po przerwaniu
leczenia lekiem Avortaxo należy odczekać 14 dni przed rozpoczęciem przyjmowania
któregokolwiek z tych leków;
- moklobemid (lek stosowany w leczeniu depresji);
- selegilina, razagilina (leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona);
- linezolid (lek stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych);
- leki o działaniu serotoninergicznym, np. tramadol i podobne leki (silne leki przeciwbólowe)
oraz sumatryptan i podobne leki o nazwach substancji czynnych kończących się na „tryptan”
(stosowane w leczeniu migreny). Przyjmowanie tych leków razem z lekiem Avortaxo może
zwiększać ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego (patrz punkt Ostrzeżenia i środki
ostrożności);
- lit (lek stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń psychicznych) lub tryptofan;
- leki obniżające stężenie sodu;
- ryfampicyna (lek stosowany w leczeniu gruźlicy i innych zakażeń);
- karbamazepina, fenytoina (leki stosowane w leczeniu padaczki i innych chorób);
- warfaryna, dipirydamol, fenprokumon, niektóre leki przeciwpsychotyczne, fenotiazyny,
trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, kwas acetylosalicylowy w małych dawkach i
niesteroidowe leki przeciwzapalne (leki rozrzedzające krew i leki stosowane w celu łagodzenia
bólu). Mogą one zwiększać skłonność do krwawień.

Leki zwiększające ryzyko napadów drgawkowych:
- sumatryptan i podobne leki zawierające substancję czynną o nazwie kończącej się na “tryptan”;
- tramadol (silny lek przeciwbólowy);
- meflochina (lek stosowany w profilaktyce i leczeniu malarii);
- bupropion (lek stosowany w leczeniu depresji, a także u osób zaprzestających palenia tytoniu);
- fluoksetyna, paroksetyna i inne leki stosowane w leczeniu depresji, zwane SSRI/SNRI, leki
trójpierścieniowe;
- ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) (lek stosowany w leczeniu depresji);
- chinidyna (lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca);
- chlorpromazyna, chlorprotiksen, haloperydol (leki stosowane w zaburzeniach psychicznych
należące do grup leków zwanych fenotiazynami, tioksantenami, butyrofenonami).

Należy powiedzieć lekarzowi prowadzącemu o przyjmowaniu któregokolwiek z wyżej wymienionych
leków, ponieważ lekarz prowadzący powinien wiedzieć, że pacjent jest już narażony na ryzyko
napadów padaczkowych.

Jeśli u pacjenta w trakcie stosowania leku Avortaxo wykonywane jest badanie przesiewowe moczu,
w przypadku stosowania pewnych metod analitycznych może wystąpić dodatni wynik na obecność
metadonu, nawet jeśli pacjent nie przyjmuje metadonu. W takiej sytuacji można wykonać bardziej
swoisty test.

Stosowanie leku Avortaxo z alkoholem

Jednoczesne stosowanie tego leku i alkoholu nie jest zalecane.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża

Leku Avortaxo nie należy stosować w ciąży, chyba że lekarz uważa, iż jest to bezwzględnie
konieczne.

Pacjentki, które w ostatnich 3 miesiącach ciąży przyjmowały leki na depresję, w tym Avortaxo
powinny być świadome ryzyka wystąpienia u noworodka następujących objawów: trudności w
oddychaniu, sinego zabarwienia skóry, napadów drgawkowych, zmiany temperatury ciała, trudności z
pobieraniem pokarmu, wymiotów, małego stężenia cukru we krwi, sztywności lub wiotkości mięśni,
wzmożonych odruchów, drżenia, roztrzęsienia, drażliwości, letargu, ciągłego płaczu, senności i
trudności ze snem. Jeśli u noworodka występuje którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem.

Należy poinformować położną i (lub) lekarza o przyjmowaniu leku Avortaxo. Leki takie jak Avortaxo
stosowane podczas ciąży, a zwłaszcza w ostatnich 3 miesiącach ciąży, mogą zwiększać ryzyko
wystąpienia ciężkiej choroby zwanej przetrwałym nadciśnieniem płucnym u noworodków (ang.
persistent pulmonary hypertension of the newborn - PPHN), powodującej u dziecka przyspieszony
oddech i siny kolor skóry. Objawy te zazwyczaj występują w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie.
Jeśli objawy takie wystąpią, należy natychmiast powiedzieć o tym położnej i (lub) lekarzowi.

Przyjmowanie leku Avortaxo pod koniec ciąży może zwiększać ryzyko ciężkiego krwotoku z pochwy,
występującego krótko po porodzie, zwłaszcza jeśli w wywiadzie stwierdzono u pacjentki zaburzenia
krzepnięcia krwi. Jeśli pacjentka przyjmuje lek Avortaxo, powinna poinformować o tym lekarza lub
położną, aby mogli udzielić pacjentce odpowiednich porad.

Karmienie piersią
Należy spodziewać się, że składniki leku Avortaxo będą przenikać do mleka ludzkiego. Nie należy
stosować leku Avortaxo podczas karmienia piersią. Lekarz podejmie decyzję, czy pacjentka powinna
przerwać karmienie piersią, czy przerwać stosowanie leku Avortaxo, biorąc pod uwagę korzyści z
karmienia dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla matki.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek Avortaxo nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn. Zaleca się jednak ostrożność podczas wykonywania tych czynności po
rozpoczęciu leczenia lekiem Avortaxo lub po zmianie dawki, gdyż zgłaszano działania niepożądane,
takie jak zawroty głowy.

Lek Avortaxo zawiera sód
Lek Avortaxo zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę to znaczy lek uznaje się za „wolny
od sodu”.

### 3. Jak stosować lek Avortaxo?
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka leku Avortaxo wynosi 10 mg wortioksetyny w pojedynczej dawce dobowej u
dorosłych w wieku poniżej 65 lat. Lekarz może zwiększyć dawkę leku maksymalnie do 20 mg
wortioksetyny na dobę lub zmniejszyć do minimalnej dawki 5 mg wortioksetyny na dobę w zależności
od odpowiedzi pacjenta na leczenie.

Dla osób w wieku 65 lat lub powyżej dawka początkowa wynosi 5 mg wortioksetyny raz na
dobę.

Sposób podawania

Należy przyjąć jedną tabletkę popijając szklanką wody.
Tabletkę można przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia.

Czas stosowania

Należy przyjmować lek Avortaxo tak długo, jak to zalecił lekarz.

Należy nadal przyjmować lek Avortaxo, nawet jeśli przez pewien czas pacjent nie odczuwa poprawy.

Leczenie należy kontynuować przez co najmniej 6 miesięcy po tym, jak pacjent poczuje się lepiej.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Avortaxo

Jeśli pacjent przyjął większą niż przepisana dawkę leku Avortaxo, należy natychmiast skontaktować
się z lekarzem lub zgłosić się na izbę przyjęć najbliższego szpitala. Należy zabrać ze sobą opakowanie
leku i wszelkie pozostałe tabletki. Należy postąpić tak, nawet jeśli nie występują żadne objawy
dyskomfortu. Objawami przedawkowania są zawroty głowy, nudności, biegunka, uczucie
dyskomfortu w żołądku, swędzenie całego ciała, senność i zaczerwienienie twarzy.

Po przyjęciu dawek kilkakrotnie przekraczających zalecaną dawkę zgłaszano napady drgawkowe
i rzadko występującą chorobę o nazwie zespół serotoninowy.

Pominięcie przyjęcia leku Avortaxo

Jeśli pacjent zapomni przyjąć tabletkę, należy przyjąć lek Avortaxo o zwykłej porze następnego dnia.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie przyjmowania leku Avortaxo

Nie należy przerywać przyjmowania leku Avortaxo bez porozumienia z lekarzem.

Lekarz może zdecydować o zmniejszeniu dawki przed ostatecznym przerwaniem przyjmowania tego
leku.

U niektórych pacjentów, którzy przerwali przyjmowanie wortioksetyny, wystąpiły objawy, takie jak
zawroty głowy, ból głowy, mrowienie podobne do kłucia szpilkami lub igłami albo uczucie
przypominające porażenie prądem (szczególnie w głowie), problemy z zaśnięciem, mdłości lub
wymioty, uczucie niepokoju, drażliwość lub pobudzenie, uczucie zmęczenia lub drżenie. Objawy te
mogą wystąpić w ciągu pierwszego tygodnia po przerwaniu przyjmowania leku Avortaxo.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Obserwowane działania niepożądane były na ogół łagodne do umiarkowanych i występowały w ciągu
pierwszych dwóch tygodni leczenia. Reakcje były zwykle przejściowe i nie prowadziły do przerwania
leczenia.

Niżej wymienione działania niepożądane były zgłaszane z następującą częstością.

Bardzo często: mogą występować u więcej niż 1 na 10 osób

- nudności

Często: mogą występować maksymalnie u 1 na 10 osób
- biegunka, zaparcie, wymioty
- zawroty głowy
- swędzenie całego ciała
- nietypowe sny
- nadmierna potliwość
- niestrawność

Niezbyt często: mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 100 osób
- zaczerwienienie twarzy
- nocne poty
- nieostre widzenie
- mimowolne drżenia
- omamy (widzenie, słyszenie lub odczuwanie nieistniejących rzeczy)

Rzadko: mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 1000 osób
- powiększone źrenice (rozszerzenie źrenic), co może zwiększyć ryzyko wystąpienia jaskry (patrz
punkt 2)

Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych
- zbyt mała ilość sodu we krwi (objawy mogą obejmować zawroty głowy, osłabienie,
dezorientację, senność, silne zmęczenie, nudności lub wymioty; poważniejsze objawy to:
omdlenia, drgawki lub upadki)
- zespół serotoninowy (patrz punkt 2)
- reakcje alergiczne, które mogą być ciężkie, powodując obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła,
trudności w oddychaniu lub przełykaniu oraz (lub) nagły spadek ciśnienia krwi (przez co
pacjent odczuwa zawroty głowy lub ma poczucie pustki w głowie)
- pokrzywka
- nadmierne lub niewyjaśnione krwawienie (w tym siniaczenie, krwawienie z nosa, krwawienia z
przewodu pokarmowego i pochwy)
- wysypka
- problemy ze snem (bezsenność)
- pobudzenie i agresja. W razie wystąpienia tych działań niepożądanych należy skontaktować się
z lekarzem (patrz punkt 2)
- ból głowy
- wzrost stężenia hormonu o nazwie prolaktyna we krwi
- ciągła potrzeba ruchu (akatyzja)
- zgrzytanie zębami (bruksizm)
- niemożność otwarcia ust (szczękościsk/trismus)
- zespół niespokojnych nóg (przymus poruszania nogami w celu powstrzymania bolesnych lub
dziwnych doznań, często występujący w nocy)
- nietypowa mleczna wydzielina z piersi (mlekotok)

U pacjentów przyjmujących leki tego typu obserwowano wzrost ryzyka złamań kości.

Zgłaszano zwiększone ryzyko zaburzeń seksualnych po dawce 20 mg, a u niektórych pacjentów to
działanie niepożądane obserwowano po zastosowaniu mniejszych dawek.

Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży

Działania niepożądane wortioksetyny u dzieci i młodzieży były podobne do obserwowanych u osób
dorosłych, z wyjątkiem zdarzeń związanych z bólem brzucha, które zgłaszano częściej niż u osób
dorosłych i myśli samobójczych, które u młodzieży obserwowano częściej niż u osób dorosłych.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie, lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: +48 22 49 21 301
fax: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Avortaxo?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po: „EXP”.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Avortaxo
Substancją czynną leku jest wortioksetyna.

Avortaxo, 5 mg, tabletki powlekane
- Każda tabletka powlekana zawiera 5 mg wortioksetyny (w postaci wortioksetyny
bromowodorku).
- Pozostałe składniki to: mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza,
karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), magnezu stearynian, hypromeloza 2910 (E 464),
makrogol 400 (E 1521), tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek czerwony (E 172)

Avortaxo, 10 mg, tabletki powlekane
- Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg wortioksetyny (w postaci wortioksetyny
bromowodorku).
- Pozostałe składniki to: mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza,
karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), magnezu stearynian, hypromeloza 2910 (E 464),
makrogol 400 (E 1521) , tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek żółty (E 172)

Avortaxo, 15 mg, tabletki powlekane
- Każda tabletka powlekana zawiera 15 mg wortioksetyny (w postaci wortioksetyny
bromowodorku).
- Pozostałe składniki to: mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza,
karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), magnezu stearynian, hypromeloza 2910 (E 464),
makrogol 400 (E 1521), tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek żółty (E 172), żelaza tlenek
czerwony (E 172)

Avortaxo, 20 mg, tabletki powlekane

- Każda tabletka powlekana zawiera 20 mg wortioksetyny (w postaci wortioksetyny
bromowodorku).
- Pozostałe składniki to: mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza,
karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), magnezu stearynian, hypromeloza 2910 (E 464),
makrogol 400 (E 1521), tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek czerwony (E 172)

Jak wygląda lek Avortaxo i co zawiera opakowanie

Avortaxo, 5 mg, tabletki powlekane barwy różowej w kształcie migdała, obustronnie wypukłe z
wytłoczoną liczbą “5” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie, o długości 7,5 mm i szerokości
5,0 mm.

Avortaxo, 10 mg, tabletki powlekane barwy żółtej w kształcie migdała, obustronnie wypukłe
z wytłoczoną liczbą “10” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie, o długości 8,5 mm i szerokości
5,1 mm.

Avortaxo, 15 mg, tabletki powlekane barwy pomarańczowej w kształcie migdała, obustronnie
wypukłe z wytłoczoną liczbą “15” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie, o długości 10,1 mm
i szerokości 6,4 mm.

Avortaxo, 20 mg, tabletki powlekane barwy czerwonej w kształcie migdała, obustronnie wypukłe
z wytłoczoną liczbą “20” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie, o długości 11,6 mm i
szerokości 6,9 mm.

Avortaxo 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg tabletki powlekane są dostępne w blistrach zawierających 14,
28, 56 lub 98 tabletek.

Avortaxo 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg tabletki powlekane są dostępne w blistrach perforowanych
jednodawkowych po 14 x 1, 28 x 1, 56 x 1 lub 98 x 1 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny
Vipharm S.A.
ul. A. i F. Radziwiłłów 9
05-850 Ożarów Mazowiecki
e-mail: vipharm@vipharm.com.pl

Wytwórca
Genepharm S.A.
18km Marathonos Avenue
153 51 Pallini, Attiki
Grecja

Vipharm S.A.
ul. A. i F. Radziwiłłów 9
05-850 Ożarów Mazowiecki

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Polska Avortaxo
Czechy Avortaxo
Węgry Avortaxo 5 mg filmtabletta

Avortaxo 10 mg filmtabletta
Avortaxo 15 mg filmtabletta
Avortaxo 20 mg filmtabletta
Słowacja Avortaxo 5 mg
Avortaxo 10 mg
Avortaxo 15 mg
Avortaxo 20 mg

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Avortaxo, 5 mg, tabletki powlekane
Avortaxo, 10 mg, tabletki powlekane
Avortaxo, 15 mg, tabletki powlekane
Avortaxo, 20 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Avortaxo, 5 mg, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera wortioksetyny bromowodorek odpowiadający 5 mg
wortioksetyny.

Avortaxo, 10 mg, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera wortioksetyny bromowodorek odpowiadający 10 mg
wortioksetyny.

Avortaxo, 15 mg, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera wortioksetyny bromowodorek odpowiadający 15 mg
wortioksetyny.

Avortaxo, 20 mg, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera wortioksetyny bromowodorek odpowiadający 20 mg
wortioksetyny.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana (tabletka).

Avortaxo, 5 mg, tabletki powlekane barwy różowej w kształcie migdała, obustronnie wypukłe
z wytłoczoną liczbą “5” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie, o długości 7,5 mm ± 0,3 mm
i szerokości 5,0 mm ± 0,3 mm.

Avortaxo, 10 mg, tabletki powlekane barwy żółtej w kształcie migdała, obustronnie wypukłe
z wytłoczoną liczbą “10” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie, o długości 8,5 mm ± 0,3 mm
i szerokości 5,1 ± 0,3 mm.

Avortaxo 15, mg, tabletki powlekane barwy pomarańczowej w kształcie migdała, obustronnie
wypukłe z wytłoczoną liczbą “15” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie, o długości 10,1 mm
± 0,3 mm i szerokości 6,4 ± 0,3 mm.

Avortaxo, 20 mg, tabletki powlekane barwy czerwonej w kształcie migdała, obustronnie wypukłe z
wytłoczoną liczbą “20” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie, o długości 11,6 mm ± 0,3 mm i
szerokości 6,9 mm ± 0,3 mm.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Avortaxo jest wskazany w leczeniu dużych epizodów depresyjnych u osób
dorosłych.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Początkowa, zalecana dawka produktu leczniczego Avortaxo wynosi 10 mg wortioksetyny raz na
dobę u dorosłych w wieku poniżej 65 lat.

W zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie, dawkę tę można zwiększyć
maksymalnie do 20 mg wortioksetyny raz na dobę lub zmniejszyć do minimalnej dawki 5 mg
wortioksetyny raz na dobę.

Po ustąpieniu objawów depresji zaleca się kontynuowanie leczenia co najmniej przez 6 miesięcy dla
utrwalenia odpowiedzi przeciwdepresyjnej.

Przerwanie leczenia
Aby uniknąć wystąpienia objawów odstawienia, można rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki
(patrz punkt 4.8). Jednak nie ma wystarczających danych, aby przedstawić konkretne zalecenia
dotyczące schematu stopniowego zmniejszania dawki u pacjentów leczonych wortioksetyną.

Szczególne populacje pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku ≥65 lat należy zawsze stosować, jako dawkę początkową, najmniejszą
skuteczną dawkę 5 mg wortioksetyny raz na dobę. Należy zachować ostrożność lecząc pacjentów w
wieku ≥65 lat dawkami większymi niż 10 mg wortioksetyny raz na dobę, ze względu na ograniczone
dane dla tej grupy chorych (patrz punkt 4.4).

Inhibitory cytochromu P450
W zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie można rozważyć zastosowanie
mniejszej dawki wortioksetyny, jeśli do leczenia wortioksetyną zostanie dołączony silny inhibitor
CYP2D6 (np. bupropion, chinidyna, fluoksetyna, paroksetyna) (patrz punkt 4.5).

Induktory cytochromu P450
W zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie można rozważyć dostosowanie
dawki wortioksetyny, jeśli do leczenia wortioksetyną zostanie dołączony induktor cytochromu P450
o szerokim zakresie działania (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina) (patrz punkt 4.5).

Dzieci i młodzież
Produktu leczniczego Avortaxo nie należy stosować u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat)
z dużym zaburzeniem depresyjnym (ang. major depressive disorder, MDD), ze względu na brak
wykazanej skuteczności jego stosowania (patrz punkt 5.1). Bezpieczeństwo stosowania wortioksetyny
u dzieci i młodzieży opisano w punkcie 4.4, 4.8 i 5.1.

Zaburzenia czynności nerek lub wątroby
Nie jest wymagana modyfikacja dawki w zależności od czynności nerek ani wątroby (patrz punkt 4.4
i 5.2).

Sposób podawania
Produkt leczniczy Avortaxo jest przeznaczony do podawania doustnego.
Tabletki powlekane mogą być przyjmowane z pokarmem lub bez pokarmu.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.

Jednoczesne stosowanie nieselektywnych inhibitorów monoaminooksydazy (ang. monoamine
oxidase inhibitor, MAOI) lub selektywnych inhibitorów MAO-A (patrz punkt 4.5).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Dzieci i młodzież

Produktu leczniczego Avortaxo nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku od 7 do 17 lat
z dużym zaburzeniem depresyjnym, ze względu na brak wykazanej skuteczności jego stosowania
(patrz punkt 5.1). Na ogół profil działań niepożądanych wortioksetyny u dzieci i młodzieży był
podobny do profilu obserwowanego u osób dorosłych, z wyjątkiem częstszych przypadków bólów
brzucha i większej częstości występowania myśli samobójczych, zwłaszcza u młodzieży, w
porównaniu z osobami dorosłymi (patrz punkt 4.8 i 5.1). W badaniach klinicznych u dzieci i
młodzieży leczonych lekami przeciwdepresyjnymi zachowania samobójcze (próby samobójcze i
myśli samobójcze) oraz wrogość (głównie agresja, zachowania buntownicze, gniew) obserwowano
częściej niż u pacjentów leczonych placebo.

Samobójstwo/myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego

Depresja jest związana ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, samouszkodzeń i
samobójstwa (zdarzeń związanych z samobójstwem). Ryzyko to utrzymuje się do czasu znaczącej
remisji. Ponieważ poprawa może nie nastąpić w ciągu pierwszych kilku tygodni leczenia lub dłużej,
pacjenci powinni pozostawać pod ścisłą kontrolą, aż do czasu wystąpienia poprawy. Doświadczenie
kliniczne wskazuje, że ryzyko samobójstwa może wzrastać na wczesnym etapie powrotu do zdrowia.

U pacjentów ze zdarzeniami związanymi z samobójstwem w wywiadzie lub pacjentów ze znacznie
nasilonymi myślami samobójczymi przed rozpoczęciem leczenia ryzyko wystąpienia myśli
samobójczych lub prób samobójczych jest większe i dlatego powinni być uważnie monitorowani
podczas leczenia. Meta-analiza kontrolowanych placebo badań klinicznych z zastosowaniem leków
przeciwdepresyjnych u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi wykazała zwiększone
ryzyko zachowań samobójczych po podaniu leków przeciwdepresyjnych w porównaniu z placebo,
gdy pacjent jest w wieku poniżej 25 lat.

Podczas leczenia, a zwłaszcza na wczesnym jego etapie i po zmianach dawki, należy zapewnić ścisły
nadzór nad pacjentami, a szczególnie z grupy dużego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy
poinformować o konieczności monitorowania wszelkich oznak pogorszenia stanu klinicznego,
zachowań lub myśli samobójczych i nietypowych zmian zachowania oraz o konieczności zgłoszenia
się po pomoc medyczną natychmiast po wystąpieniu tych objawów.

Napady drgawkowe

Stosowanie leków przeciwdepresyjnych wiąże się z ryzykiem wystąpienia napadów drgawkowych.
Dlatego należy zachować ostrożność rozpoczynając leczenie wortioksetyną u pacjentów z napadami
drgawkowymi w wywiadzie lub u pacjentów z niestabilną padaczką (patrz punkt 4.5). Leczenie
należy zawsze przerwać, jeśli u pacjenta wystąpią napady drgawkowe lub jeśli wzrośnie częstość ich
występowania.

Zespół serotoninowy (ang. serotonin syndrome, SS) lub złośliwy zespół neuroleptyczny (ang.
neuroleptic malignant syndrome, NMS)

Po zastosowaniu wortioksetyny może wystąpić zespół serotoninowy (SS) lub złośliwy zespół
neuroleptyczny (NMS), choroby potencjalnie zagrażające życiu. Ryzyko wystąpienia SS lub NMS

wzrasta podczas jednoczesnego stosowania serotoninergicznych substancji czynnych (w tym opioidów
i tryptanów), produktów leczniczych zaburzających metabolizm serotoniny (w tym inhibitorów MAO,
ang. monoamine oxidase), leków przeciwpsychotycznych i innych antagonistów dopaminy. Należy
monitorować pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów SS lub NMS (patrz
punkty 4.3 i 4.5).

Objawami zespołu serotoninowego są zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy, śpiączka),
niestabilność układu wegetatywnego (np. częstoskurcz, zmienne ciśnienie krwi, hipertermia),
zaburzenia nerwowo-mięśniowe (np. hiperrefleksja, brak koordynacji) i (lub) objawy ze strony układu
pokarmowego (np. nudności, wymioty, biegunka). Jeśli objawy te wystąpią, leczenie wortioksetyną
należy natychmiast przerwać i rozpocząć leczenie objawowe.

Mania/łagodny stan maniakalny

Wortioksetynę należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z manią/łagodnymi stanami
maniakalnymi w wywiadzie, a w razie wejścia pacjenta w fazę maniakalną leczenie należy przerwać.

Agresja/pobudzenie

Pacjenci leczeni lekami przeciwdepresyjnymi, w tym wortioksetyną, mogą również odczuwać agresję,
złość, pobudzenie i drażliwość. Stan pacjentów i przebieg choroby należy ściśle monitorować.
Pacjentów (i ich opiekunów) należy uprzedzić o konieczności zwrócenia się do lekarza, jeśli wystąpią
lub nasilą się zachowania z agresją/pobudzeniem.

Krwawienia

Po zastosowaniu leków przeciwdepresyjnych o działaniu serotoninergicznym, w tym wortioksetyny,
rzadko zgłaszano występowanie zaburzeń krwawienia, takich jak krwawe wylewy podskórne, plamica
i inne zdarzenia krwotoczne, takie jak krwawienia z przewodu pokarmowego lub z dróg rodnych. Leki
z grupy SSRI (ang. selective serotonin reuptake inhibitor) i SNRI (ang. serotonin-norepinephrine
reuptake inhibitor)mogą zwiększać ryzyko krwotoku poporodowego, ryzyko takie może występować
również podczas stosowania wortioksetyny (patrz punkt 4.6). Zaleca się zachowanie ostrożności u
pacjentów przyjmujących leki przeciwkrzepliwe i (lub) produkty lecznicze o znanym działaniu na
czynność płytek krwi [np. atypowe leki antypsychotyczne i fenotiazyny, większość trójpierścieniowych
leków przeciwdepresyjnych, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), kwas acetylosalicylowy
(ASA, (ang. serotonin-norepinephrine reuptake inhibitor)] (patrz punkt 4.5) oraz u pacjentów ze znaną
skłonnością do krwawień/zaburzeń krwawienia.

Hiponatremia

Hiponatremia, prawdopodobnie spowodowana niewłaściwym wydzielaniem hormonu
antydiuretycznego (ang. syndrome of inappropriate antidiuretic hormone secretion, SIADH), była
rzadko zgłaszana po zastosowaniu leków przeciwdepresyjnych o działaniu serotoninergicznym SSRI,
SNRI. Należy zachować ostrożność u pacjentów z czynnikami ryzyka, takich jak osoby w podeszłym
wieku, pacjenci z marskością wątroby lub pacjenci przyjmujący produkty lecznicze, o których
wiadomo, że wywołują hiponatremię. Należy rozważyć przerwanie stosowania wortioksetyny u
pacjentów z objawami hiponatremii i wdrożyć odpowiednie postępowanie medyczne.

Jaskra
Zgłaszano rozszerzenie źrenic w powiązaniu z zastosowaniem leków przeciwdepresyjnych, w tym
wortioksetyny. To działanie rozszerzające źrenicę może spowodować zwężenie kąta przesączania, co
z kolei może skutkować wzrostem ciśnienia wewnątrzgałkowego i jaskrą z zamkniętym kątem
przesączania. Zaleca się ostrożność przy przepisywaniu wortioksetyny pacjentom z podwyższonym
ciśnieniem wewnątrzgałkowym lub obarczonych ryzykiem ostrej jaskry z wąskim kątem przesączania.

Pacjenci w podeszłym wieku

Dane dotyczące stosowania wortioksetyny u pacjentów w podeszłym wieku z dużymi epizodami
depresyjnymi ograniczone. Dlatego należy zachować ostrożność lecząc pacjentów w wieku ≥ 65 lat
dawkami większymi niż 10 mg wortioksetyny podawanymi raz na dobę (patrz punkty 4.2, 4.8 i 5.2).

Zaburzenia czynności nerek lub wątroby

Biorąc pod uwagę, że pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należą do wrażliwej
populacji, a dane dotyczące stosowania wortioksetyny w tych subpopulacjach są ograniczone, należy
zachować ostrożność podczas leczenia tych pacjentów. (patrz punkt 4.2 i 5.2).

Produkt leczniczy Avortaxo zawiera sód

Produkt leczniczy Avortaxo zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt
leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wortioksetyna podlega intensywnym przemianom w wątrobie, głównie przez oksydację katalizowaną
przez CYP2D6 oraz w mniejszym stopniu przez CYP3A4/5 i CYP2C9 (patrz punkt 5.2).

Wpływ innych produktów leczniczych na wortioksetyny

Nieodwracalne nieselektywne inhibitory MAO
Ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, wortioksetyna jest przeciwwskazana we
wszelkich skojarzeniach z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO. Nie wolno
rozpoczynać leczenia wortioksetyną przez co najmniej 14 dni po zakończeniu leczenia
nieodwracalnym nieselektywnym inhibitorem MAO. Stosowanie wortioksetyny należy przerwać na
co najmniej 14 dni przed rozpoczęciem leczenia nieodwracalnym nieselektywnym inhibitorem MAO
(patrz punkt 4.3).

Odwracalny selektywny inhibitor MAO-A (moklobemid)
Leczenie wortioksetyną w połączeniu z odwracalnym i selektywnym inhibitorem MAO-A, takim jak
moklobemid, jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Jeśli jednak takie leczenie skojarzone jest
konieczne, dodany produkt leczniczy należy podawać w minimalnej dawce, prowadząc ścisłe
monitorowanie pod kątem zespołu serotoninowego (patrz punkt 4.4).

Odwracalny nieselektywny inhibitor MAO (linezolid)
Leczenie skojarzone wortioksetyną i słabym odwracalnym i nieselektywnym inhibitorem MAO,
takim jak antybiotyk linezolid, jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Jeśli jednak takie leczenie
skojarzone jest konieczne, dodany produkt leczniczy należy podawać w minimalnej dawce,
prowadząc ścisłe monitorowanie pod kątem zespołu serotoninowego (patrz punkt 4.4).

Nieodwracalny selektywny inhibitor MAO-B (selegilina, razagilina)
Chociaż po podaniu selektywnych inhibitorów MAO-B spodziewane ryzyko wystąpienia zespołu
serotoninowego jest mniejsze, niż po podaniu inhibitorów MAO-A, połączenie wortioksetyny z
nieodwracalnymi inhibitorami MAO-B, takimi jak selegilina lub razagilina, powinno się stosować z
zachowaniem ostrożności. Konieczne jest ścisłe monitorowanie pod kątem zespołu serotoninowego,
jeśli leki te są stosowane jednocześnie (patrz punkt 4.4).

Produkty lecznicze o działaniu serotoninergicznym
Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych o działaniu serotoninergicznym np.
opioidów (w tym tramadolu) oraz tryptanów (w tym sumatryptanu) może prowadzić do wystąpienia
zespołu serotoninowego (patrz punkt 4.4).

Ziele dziurawca zwyczajnego

Jednoczesne stosowanie leków przeciwdepresyjnych o działaniu serotoninergicznym i produktów
roślinnych zawierających ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) może powodować
częstsze występowanie działań niepożądanych, w tym zespołu serotoninowego (patrz punkt 4.4).

Produkty lecznicze obniżające próg drgawkowy
Leki przeciwdepresyjne o działaniu serotoninergicznym mogą obniżać próg drgawkowy. Zaleca się
zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania innych produktów leczniczych mogących
obniżać próg drgawkowy [np. leków przeciwdepresyjnych (trójpierścieniowych leków
przeciwdepresyjnych SSRI, SNRI), neuroleptyków (fenotiazyn, pochodnych tioksantenu i
pochodnych butyrofenonu), meflochiny, bupropionu, tramadolu] (patrz punkt 4.4).

Elektrowstrząsy (ang. electroconvulsive therapy, ECT)
Brak doświadczenia klinicznego z jednoczesnym stosowaniem wortioksetyny i terapii
elektrowstrząsami, dlatego zaleca się zachowanie ostrożności.

Inhibitory CYP2D6
Ekspozycja na wortioksetynę, wyrażona wartością pola pod krzywą (AUC), wzrosła 2,3-krotnie, gdy
zdrowym osobom przez 14 dni podawano wortioksetynę w dawce 10 mg/dobę jednocześnie z
bupropionem (silnym inhibitorem CYP2D6 w dawce 150 mg dwa razy na dobę). Działania
niepożądane były częstsze, gdy w leczeniu skojarzonym dodawano bupropion do leczenia
wortioksetyną, niż gdy wortioksetyna została dołączona do leczenia bupropionem. W zależności od
indywidualnej odpowiedzi pacjenta można rozważyć zastosowanie mniejszej dawki wortioksetyny,
jeśli do leczenia wortioksetyną zostanie dodany silny inhibitor CYP2D6 (np. bupropion, chinidyna,
fluoksetyna, paroksetyna) (patrz punkt 4.2).

Inhibitory CYP3A4 i inhibitory CYP2C9 i CYP2C19
Po dołączeniu wortioksetyny do schematu leczenia ketokonazolem w dawce 400 mg/dobę (inhibitor
CYP3A4/5 i glikoproteiny P) trwającego 6 dni lub po dołączeniu wortioksetyny do 6-dniowego
schematu leczenia flukonazolem w dawce 200 mg/dobę (inhibitor CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4/5)
u zdrowych osób obserwowano odpowiednio 1,3-krotny i 1,5-krotny wzrost AUC wortioksetyny. Nie
ma konieczności dostosowania dawki.

U zdrowych osób nie obserwowano hamującego wpływu pojedynczej dawki 40 mg omeprazolu
(inhibitor CYP2C19) na farmakokinetykę wortioksetyny po podaniu wielokrotnych dawek.

Interakcje u pacjentów ze słabym metabolizmem za pośrednictwem CYP2D6
Jednoczesne podawanie silnych inhibitorów CYP3A4 (takich jak itrakonazol, worikonazol,
klarytromycyna, telitromycyna, nefazodon, koniwaptan i wiele inhibitorów proteazy HIV(ang. human
immunodeficiency virus ) i inhibitorów CYP2C9 (takich jak flukonazol i amiodaron) osobom o
słabym metabolizmie za pośrednictwem CYP2D6 (patrz punkt 5.2) nie było szczególnie badane, ale
należy spodziewać się, że poskutkuje to większym wzrostem ekspozycji na wortioksetynę u tych
pacjentów w porównaniu z umiarkowanym wpływem opisanym wyżej. W zależności od
indywidualnej odpowiedzi pacjenta można rozważyć zastosowanie mniejszej dawki wortioksetyny,
jeśli osobom o słabym metabolizmie przy użyciu CYP2D6 jednocześnie podawany jest silny inhibitor
CYP3A4 lub CYP2C9.

Induktory cytochromu P450
Po jednoczesnym podaniu pojedynczej dawki 20 mg wortioksetyny po 10 dniach leczenia
ryfampicyną w dawce 600 mg/dobę (induktor wielu izoenzymów CYP) prowadzonego u zdrowych
osób obserwowano zmniejszenie AUC wortioksetyny o 72%. W zależności od indywidualnej
odpowiedzi pacjenta można rozważyć dostosowanie dawkowania po dodaniu induktora wielu
izoenzymów cytochromu P450 (np. ryfampicyny, karbamazepiny, fenytoiny) do schematu leczenia
wortioksetyną (patrz punkt 4.2).

Alkohol
Nie obserwowano, by pojedyncza dawka wortioksetyny wynosząca 20 mg lub 40 mg podawana

z pojedynczą dawką etanolu (0,6 g/kg mc.) osobom zdrowym miała wpływ na farmakokinetykę
wortioksetyny lub powodowała istotne zaburzenia funkcji poznawczych, w stosunku do placebo.
Jednak podczas leczenia przeciwdepresyjnego nie zaleca się spożywania alkoholu.

Kwas acetylosalicylowy
Nie obserwowano wpływu wielokrotnych dawek kwasu acetylosalicylowego wynoszących
150 mg/dobę na farmakokinetykę po zastosowaniu wielokrotnych dawek wortioksetyny u osób
zdrowych.

Wpływ wortioksetyny na inne produkty lecznicze

Przeciwkrzepliwe i przeciwpłytkowe produkty lecznicze
Nie obserwowano istotnego wpływu, w porównaniu z placebo, na INR (międzynarodowy
współczynnik znormalizowany, ang. international normalized ratio), wartości protrombiny lub
stężenie R-warfaryny i S-warfaryny w osoczu po jednoczesnym stosowaniu wielokrotnych dawek
wortioksetyny i stałych dawek warfaryny u osób zdrowych. Nie obserwowano także znamiennego
działania hamującego na agregację płytek krwi, w stosunku do placebo, ani na farmakokinetykę
kwasu acetylosalicylowego czy kwasu salicylowego po jednoczesnym stosowaniu kwasu
acetylosalicylowego w dawce 150 mg/dobę po leczeniu wielokrotnymi dawkami wortioksetyny u
osób zdrowych. Jednak należy zachować ostrożność stosując wortioksetynę w skojarzeniu z
doustnymi lekami przeciwkrzepliwymi lub przeciwpłytkowymi lub lekami stosowanymi w celu
łagodzenia bólu (np. kwasem acetylosalicylowym (ASA) lub NLPZ), z uwagi na potencjalny wzrost
ryzyka krwawienia w wyniku interakcji farmakodynamicznych (patrz punkt 4.4).

Substraty cytochromu P450
In vitro wortioksetyna nie wywierała istotnego wpływu hamującego ani pobudzającego na izoenzymy
cytochromu P450 (patrz punkt 5.2).

Po podaniu wielokrotnych dawek wortioksetyny u osób zdrowych nie obserwowano hamującego
wpływu wortioksetyny na następujące izoenzymy cytochromu P450: CYP2C19 (omeprazol,
diazepam), CYP3A4/5 (etynyloestradiol, midazolam), CYP2B6 (bupropion), CYP2C9 (tolbutamid,
S-warfaryna), CYP1A2 (kofeina) lub CYP2D6 (dekstrometorfan).

Nie obserwowano interakcji farmakodynamicznych. Nie obserwowano istotnych zaburzeń funkcji
poznawczych, w porównaniu z placebo, pod wpływem wortioksetyny, po jednoczesnym
zastosowaniu z pojedynczą dawką diazepamu wynoszącą 10 mg. Nie odnotowano znaczącego,
względem placebo, wpływu na stężenie hormonów płciowych po jednoczesnym zastosowaniu
wortioksetyny ze złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym (30 μg etynyloestradiolu/150 μg
lewonorgestrelu).

Lit, tryptofan
Podczas ekspozycji na lit w stanie stacjonarnym nie obserwowano klinicznie istotnych działań po
jednoczesnym zastosowaniu wielokrotnych dawek wortioksetyny u zdrowych uczestników badania.
Istnieją jednak doniesienia o nasileniu działań po jednoczesnym zastosowaniu leków
przeciwdepresyjnych o działaniu serotoninergicznym z preparatami litu lub tryptofanem; dlatego
należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania wortioksetyny z tymi produktami
leczniczymi.

Wpływ na wyniki badań przesiewowych moczu na obecność leków
Istnieją doniesienia o fałszywie dodatnich wynikach testów immunologicznych na obecność
metadonu w moczu u pacjentów, którzy przyjmowali wortioksetynę. Należy zachować ostrożność
przy interpretacji dodatnich wyników badań przesiewowych moczu, a także rozważyć potwierdzenie
wyniku z zastosowaniem alternatywnej techniki analitycznej (np. metodami chromatograficznymi).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania wortioksetyny u kobiet w okresie ciąży.
Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).

Po zastosowaniu serotoninergicznych produktów leczniczych przez matkę w późnym okresie ciąży, u
noworodka mogą wystąpić następujące objawy: zespół zaburzeń oddechowych, sinica, bezdech,
drgawki, niestabilna temperatura ciała, trudności w przyjmowaniu pokarmu, wymioty, hipoglikemia,
hipertonia, hipotonia, hiperrefleksja, drżenie, roztrzęsienie, drażliwość, letarg, ciągły płacz, senność i
trudności ze snem. Objawy te mogły być spowodowane odstawieniem leku lub nadmiernym
działaniem serotoninergicznym. W większości przypadków powikłania te występują bezpośrednio lub
wkrótce (<24 godziny) po porodzie.

Dane epidemiologiczne wskazują, że stosowanie leków z grupy SSRI w ciąży, zwłaszcza w późnym
jej okresie, może zwiększać ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodków (ang.
persistent pulmonary hypertension of the newborn, PPHN). Chociaż w żadnym z badań nie
analizowano związku pomiędzy PPHN a leczeniem wortioksetyną, nie można wykluczyć takiego
ryzyka, biorąc pod uwagę mechanizm działania leku w tym zakresie (wzrost stężenia serotoniny).

Kobiety w ciąży mogą stosować produkt leczniczy Avortaxo tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści
przewyższają potencjalne zagrożenie dla płodu.

Dane obserwacyjne potwierdziły występowanie zwiększonego (mniej niż dwukrotnie) ryzyka
krwotoku poporodowego po narażeniu na działanie leków z grupy SSRI lub SNRI w ciągu miesiąca
przed porodem. Choć nie prowadzono badań dotyczących związku między zastosowaniem leczenia
wortioksetyną, a występowaniem krwotoku poporodowego, jednak uwzględniając odpowiedni
mechanizm działania leku ryzyko może występować (patrz punkt 4.4).

Karmienie piersią

Na podstawie dostępnych danych dotyczących zwierząt wykazano przenikanie
wortioksetyny/metabolitów wortioksetyny do mleka. Należy spodziewać się, że wortioksetyna będzie
przenikać do mleka ludzkiego (szczegóły patrz punkt 5.3).

Nie można wykluczyć zagrożenia dla dziecka karmionego piersią.

Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie produktu
leczniczego Avortaxo biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia
dla matki.

Płodność

Badania płodności prowadzone na samcach i samicach szczura nie wykazały wpływu wortioksetyny
na płodność, jakość nasienia ani zdolność parzenia się zwierząt (patrz punkt 5.3). Informacje o
pojedynczych przypadkach u ludzi, dotyczące produktów leczniczych z pokrewnej klasy leków
przeciwdepresyjnych (SSRI), wykazały przemijający ich wpływ na jakość nasienia. Dotychczas nie
obserwowano wpływu wortioksetyny na płodność ludzi.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Wortioksetyna nie ma wpływu lub ma nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn. Zgłaszano jednak działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, dlatego
pacjenci powinni zachować ostrożność prowadząc pojazdy i obsługując maszyny, zwłaszcza
po rozpoczęciu leczenia wortioksetyną lub po zmianie dawki.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Najczęstszym działaniem niepożądanym były nudności.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Poniższe działania niepożądane podano według klasyfikacji układów i narządów, częstość: bardzo
często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000
do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych). Lista jest oparta na informacjach z badań klinicznych oraz
doświadczeń po wprowadzeniu wortioksetyny do obrotu.
KLASYFIKACJA
UKŁADÓW I NARZĄDÓW
CZĘSTOŚĆ DZIAŁANIE NIEPOŻĄDANE

Zaburzenia układu
immunologicznego
Nieznana* Reakcja anafilaktyczna

Zaburzenia endokrynologiczne Nieznana* Hiperprolaktynemia,
w niektórych przypadkach związana z
mlekotokiem
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Nieznana* Hiponatremia

Zaburzenia psychiczne Często Nietypowe sny
Nieznana* Bezsenność
Nieznana* Pobudzenie, agresja (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często Omamy
Zaburzenia układu nerwowego Często Zawroty głowy
Niezbyt często Drżenie
Nieznana* Zespół serotoninowy,
Ból głowy,
Akatyzja,
Bruksizm,
Szczękościsk,
Zespół niespokojnych nóg
Zaburzenia oka Niezbyt często Nieostre widzenie
Rzadko Rozszerzenie źrenic (co może prowadzić
do ostrej jaskry wąskiego kąta
przesączania – patrz punkt 4.4)
Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często Zaczerwienienie twarzy
Nieznana* Krwawienia (w tym siniaki, wybroczyny,
krwawienia z nosa, krwawienia z
przewodu pokarmowego lub pochwy)
Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Nudności
Często Biegunka,
Zaparcia,
Wymioty,
Dyspepsja
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Często Świąd, włącznie z uogólnionym
wiądem,
Nadmierne pocenie się
Niezbyt często Nocne poty

Nieznana* Obrzęk naczynioruchowy,
Pokrzywka,
Wysypka
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Nieznana* Zespół odstawienia

* Na podstawie zgłoszeń po wprowadzeniu wortioksetyny do obrotu

Opis wybranych działań niepożądanych

Nudności
Nudności były na ogół łagodne lub umiarkowane i występowały w ciągu pierwszych dwóch tygodni
leczenia. Działania były zazwyczaj przemijające i na ogół nie prowadziły do przerwania leczenia.
Działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, występowały częściej u
kobiet niż u mężczyzn.

Pacjenci w podeszłym wieku
Po zastosowaniu dawek ≥10 mg wortioksetyny raz na dobę odnotowano u pacjentów w wieku ≥65 lat
częstsze przypadki wycofania się z udziału w badaniu.
Po zastosowaniu dawek wynoszących 20 mg wortioksetyny raz na dobę, częstość występowania
nudności i zaparć była większa u pacjentów w wieku ≥65 lat (odpowiednio 42% i 15%) niż u
pacjentów w wieku <65 lat (odpowiednio 27% i 4%) (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia seksualne
W badaniach klinicznych zaburzenia seksualne oceniano za pomocą skali ASEX (ang. arizona sexual
experience scale). Dawki w wysokości od 5 do 15 mg nie wykazywały żadnych różnic względem
placebo. Jednak stosowanie dawki 20 mg wortioksetyny było związane z nasileniem zaburzeń
seksualnych (ang. treatment-emergent sexual dysfunction, TESD) (patrz punkt 5.1). Po wprowadzeniu
wortioksetyny zgłaszano przypadki zaburzeń seksualnych po zastosowaniu wortioksetyny w dawkach
poniżej 20 mg.

Efekt klasy
Badania epidemiologiczne, prowadzone głównie u pacjentów w wieku 50 lat i starszych, wykazują
wzrost ryzyka złamań kości u osób otrzymujących produkt leczniczy należący do pokrewnej klasy
leków przeciwdepresyjnych (SSRI lub TCA, ang. tricyclic antidepressants, trójcykliczne leki
przewidepresyjne). Mechanizm występowania tego ryzyka jest nieznany i
nie wiadomo, czy ryzyko to występuje również po zastosowaniu wortioksetyny.

Dzieci i młodzież
W dwóch badaniach prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną otrzymującą
placebo wortioksetynę podawano łącznie odpowiednio 304 dzieciom w wieku od 7 do 11 lat i 308
nastolatkom w wieku od 12 do 17 lat z dużym zaburzeniem depresyjnym (MDD). Na ogół, profil
działań niepożądanych wortioksetyny u dzieci i młodzieży był podobny do profilu
obserwowanego u osób dorosłych, z wyjątkiem częstszych przypadków związanych z bólem brzucha
i większej częstości występowania myśli samobójczych, zwłaszcza u młodzieży, w porównaniu
z osobami dorosłymi (patrz punkt 5.1).

Przeprowadzono dwa długoterminowe, otwarte badania uzupełniające z zastosowaniem
wortioksetyny w dawkach od 5 do 20 mg/dobę i czasie leczenia wynoszącym, odpowiednio, 6
miesięcy (N = 662) i 18 miesięcy (N = 94). Ogólnie, profil bezpieczeństwa i tolerancji wortioksetyny
u dzieci i młodzieży po długotrwałym stosowaniu był porównywalny z profilem obserwowanym po
krótkotrwałym stosowaniu.

Objawy po przerwaniu leczenia wortioksetyną
W badaniach klinicznych systematycznie oceniano objawy odstawienia po nagłym przerwaniu
leczenia wortioksetyną. Nie było klinicznie istotnej różnicy w porównaniu z placebo odnośnie
częstości występowania lub charakteru objawów odstawienia po leczeniu wortioksetyną (patrz

punkt 5.1). Po wprowadzeniu wortioksetyny do obrotu zgłaszano przypadki opisujące objawy
odstawienia, takie jak zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia czucia (w tym parestezje, wrażenie
porażenia prądem), zaburzenia snu (w tym bezsenność), nudności i (lub) wymioty, niepokój,
drażliwość, pobudzenie, zmęczenie i drżenie. Objawy te mogą wystąpić w ciągu pierwszego tygodnia
po odstawieniu wortioksetyny.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49-21-301
fax: +48 22 49-21-309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl .
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu

#### 4.9 Przedawkowanie

W badaniach klinicznych przyjęcie wortioksetyny w dawce z przedziału od 40 mg do 75 mg
spowodowało nasilenie takich działań niepożądanych jak: nudności, ortostatyczne zawroty głowy,
biegunka, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, uogólniony świąd, senność i zaczerwienienie
twarzy.

Dane uzyskane po wprowadzeniu wortioksetyny do obrotu dotyczą głównie
przedawkowywania wortioksetyny w dawkach do 80 mg. W większości przypadków nie zgłoszono
żadnych objawów podmiotowych lub zgłoszono objawy łagodne. Najczęściej występującymi
objawami były nudności i wymioty.

Doświadczenie z przedawkowaniem wortioksetyny powyżej 80 mg jest ograniczone. W następstwie
dawkowania kilkakrotnie przekraczającego zakres dawek terapeutycznych zgłaszano przypadki
napadów drgawkowych i zespołu serotoninowego.

Postępowanie w przedawkowaniu powinno polegać na leczeniu objawów klinicznych i monitorowaniu
istotnych parametrów. Zaleca się obserwację medyczną w specjalistycznych warunkach.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Psychoanaleptyki; Inne leki przeciwdepresyjne, kod ATC: N06AX26

Mechanizm działania
Uważa się, że mechanizm działania wortioksetyny ma związek z jej bezpośrednim modulowaniem
aktywności receptorów serotoninergicznych oraz zahamowaniem aktywności przenośnika serotoniny
(5-HT). Dane niekliniczne wskazują, że wortioksetyna jest antagonistą receptorów 5-HT3, 5-HT7
i 5-HT1D, częściowym agonistą receptora 5-HT1B, agonistą receptora 5-HT1A oraz inhibitorem
transportera 5-HT, prowadząc do modulacji neuroprzekaźnictwa w kilku układach, w tym głównie w
układzie serotoniny, ale prawdopodobnie także noradrenaliny, dopaminy, histaminy, acetylocholiny,
GABA i glutaminianu. Uważa się, że ta wieloraka aktywność wortioksetyny jest odpowiedzialna za
jej działanie przeciwdepresyjne i anksjolityczne oraz za poprawę funkcji poznawczych, uczenia się i
pamięci obserwowaną pod wpływem wortioksetyny w badaniach na zwierzętach. Jednak dokładny
udział poszczególnych docelowych miejsc jej działania w obserwowanym profilu

farmakodynamicznym pozostaje niejasny i należy zachować ostrożność ekstrapolując wyniki
uzyskane w badaniach na zwierzętach bezpośrednio na ludzi.

U ludzi przeprowadzono dwa badania z zastosowaniem pozytonowej emisyjnej tomografii
komputerowej (ang. positron emission tomography, PET) i ligandów transportera 5-HT
(11C-MADAM lub 11C-DASB), w celu ilościowego określenia stopnia zajęcia transportera 5-HT w
mózgu po podaniu dawek różnej wielkości. Średnie zajęcie transportera 5-HT w jądrach szwu
wyniosło około 50% po podaniu dawki 5 mg/dobę, 65% po podaniu dawki 10 mg/dobę i wzrosło do
ponad 80% po podaniu dawki 20 mg/dobę.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wortioksetyny były badane w programie klinicznym z
udziałem ponad 6 700 pacjentów, z których ponad 3 700 było leczonych wortioksetyną w
krótkookresowych (≤12 tygodni) badaniach dotyczących dużego zaburzenia depresyjnego (MDD).
Przeprowadzono dwanaście podwójnie zaślepionych, 6/8-tygodniowych badań kontrolowanych
placebo z zastosowaniem stałej dawki, w celu zbadania krótkoterminowej skuteczności wortioksetyny
w MDD u dorosłych (w tym u pacjentów w podeszłym wieku). Skuteczność wortioksetyny wykazano
w co najmniej jednej grupie dawkowania w 9 z 12 badań, stwierdzając przynajmniej 2-punktową
różnicę względem placebo w Skali Depresji Montgomery Åsberg (ang. montgomery and åsberg
depression rating scale, MADRS) lub łącznego wyniku w 24-punktowej Skali Depresji Hamiltona
(ang. hamilton depression rating scale 24-item, HAM-D24). Skuteczność ta została także
potwierdzona klinicznie przez odsetek pacjentów z odpowiedzią i remisją oraz przez uzyskanie
lepszego wyniku w Skali Ogólnego Wrażenia Klinicznego – Ogólnej Poprawy (ang. clinical global
impression - global improvement, CGI-I). Skuteczność wortioksetyny wzrastała wraz ze wzrostem
dawki.

Wynik uzyskany w poszczególnych badaniach został potwierdzony w meta-analizie MMRM (ang.
mixed model repeated measured) średniej zmiany całkowitego wyniku MADRS w Tygodniu 6/8
względem wartości wyjściowych, w krótkookresowych badaniach kontrolowanych placebo z
udziałem osób dorosłych. W tej meta-analizie całkowita średnia różnica względem placebo w
analizowanych badaniach była statystycznie znamienna: -2,3 punkty (p=0,007), -3,6 punktów
(p<0,001) oraz -4,6 punktów (p<0,001) odpowiednio dla dawek 5, 10 i 20 mg/dobę; dawka 15
mg/dobę nie została oddzielona od placebo w meta-analizie, ale średnia różnica względem placebo
wyniosła -2,6 punktów. Skuteczność wortioksetyny potwierdza zbiorcza analiza pacjentów z
odpowiedzią, w której odsetek osób z odpowiedzią na leczenie wahał się od 46% do 49% dla
wortioksetyny w porównaniu z 34% dla placebo (p<0,01; analiza NRI ang. non-responder
imputation).

Ponadto wortioksetyna w zakresie dawek 5-20 mg/dobę wykazywała skuteczność wobec szerokiego
wachlarza objawów depresji (ocenianych na podstawie poprawy we wszystkich wynikach
poszczególnych punktów skali MADRS).

Skuteczność wortioksetyny w dawce 10 lub 20 mg/dobę wykazano ponadto w 12-tygodniowym,
podwójnie zaślepionym, ze zmienną dawką badaniu porównawczym z agomelatyną podawaną w
dawce 25 lub 50 mg/dobę pacjentom z MDD. Wortioksetyna była statystycznie znamiennie lepsza niż
agomelatyna, co znalazło odzwierciedlenie w lepszym całkowitym wyniku w skali MADRS i zostało
potwierdzone klinicznie poprzez odsetek pacjentów z odpowiedzią i pacjentów z remisją oraz
poprawę w skali CGI-I.

Utrzymanie skuteczności przeciwdepresyjnej
Utrzymanie skuteczności przeciwdepresyjnej wykazano w badaniu zapobiegania nawrotom. Pacjenci
z remisją po początkowym 12-tygodniowym okresie otwartego leczenia wortioksetyną byli losowo
przydzielani do grupy leczenia wortioksetyną w dawce 5 lub 10 mg/dobę lub placebo. Pacjenci byli
obserwowani pod kątem ewentualnych nawrotów choroby w okresie leczenia metodą podwójnie
ślepej próby przez co najmniej 24 tygodnie (24 do 64 tygodni). Wortioksetyna była lepsza (p=0,004)
od placebo w odniesieniu do pierwszorzędowego punktu końcowego, czyli czasu do wystąpienia

nawrotu MDD, przy współczynniku ryzyka wynoszącym 2,0; tj. ryzyko nawrotu było dwukrotnie
większe w grupie placebo niż w grupie wortioksetyny.

Pacjenci w podeszłym wieku
W 8-tygodniowym, podwójnie zaślepionym badaniu kontrolowanym placebo z zastosowaniem stałej
dawki u pacjentów w podeszłym wieku chorujących na depresję (≥65 lat, n=452, z których 156
stosowało wortioksetynę) wortioksetyna w dawce 5 mg/dobę miała przewagę nad placebo, co
znalazło odzwierciedlenie w poprawie całkowitych wyników w skali MADRS i HAM-D24. Działanie
obserwowane po podaniu wortioksetyny dało 4,7-punktową różnicę względem placebo w całkowitym
wyniku w skali MADRS w Tygodniu 8 (analiza MMRM).

Pacjenci z ciężką depresją lub z depresją i nasilonymi objawami lękowymi
U pacjentów z ciężką depresją (wyjściowy całkowity wynik w skali MADRS ≥30) oraz u pacjentów z
depresją i nasilonymi objawami lękowymi (wyjściowy całkowity wynik HAM-A ≥20) również
wykazano skuteczność wortioksetyny w krótkoterminowych badaniach z udziałem dorosłych (ogólna
średnia różnica względem placebo w całkowitym wyniku w skali MADRS w Tygodniu 6/8 wahała
się odpowiednio od 2,8 do 7,3 punktów oraz od 3,6 do 7,3 punktów (analiza MMRM)). W badaniu
poświęconym osobom w podeszłym wieku wortioksetyna była również skuteczna u tych pacjentów.

Wykazano także utrzymywanie się działania przeciwdepresyjnego w tej populacji pacjentów w
długoterminowym badaniu zapobiegania nawrotom.

Wpływ wortioksetyny na wyniki testu DSST (ang. digit symbol substitution test), testu UPSA (ang.
the university of california San Diego performance-based skills assessment) (ocena obiektywna),
badania ankietowego PDQ dotyczącego postrzegania deficytów (ang. perceived deficits
questionnaire) oraz kwestionariusz oceny funkcjonowania poznawczego i fizycznego (ang. cognitive
and physical functioning questionnaire).

Skuteczność wortioksetyny (5-20 mg/dobę) u pacjentów z MDD badano w dwóch
krótkoterminowych, kontrolowanych placebo badaniach u dorosłych i w jednym takim badaniu u
osób w podeszłym wieku.

Wortioksetyna wykazywała statystycznie znamienny efekt w porównaniu z placebo w teście DSST,
mieszczący się w zakresie od Δ= 1,75 (p = 0,019) do 4,26 (p <0,0001) w dwóch badaniach u
dorosłych oraz Δ= 2,79 (p = 0,023) w badaniu u osób w podeszłym wieku. W metaanalizie
(ANCOVA, LOCF) średniej zmiany od wartości wyjściowej testu DSST prawidłowych symboli we
wszystkich 3 badaniach, wortioksetyna różniła się od placebo (p<0,05) ze standaryzowaną wielkością
efektu wynoszącą 0,35. Po dostosowaniu do zmiany MADRS całkowity wynik metaanalizy tych
samych badań wykazał, że wortioksetyna różniła się od placebo (p<0,05) ze standaryzowaną
wielkością efektu wynoszącą 0,24.

W jednym badaniu oceniano wpływ wortioksetyny na zdolności funkcjonalne przy zastosowaniu
testu UPSA.
Wortioksetyna w porównaniu z placebo wykazała statystyczną różnicę, przy czym wynik dla
wortioksetyny wynosił 8,0 w porównaniu do wyniku placebo 5,1 (p=0,0003).

W jednym badaniu wortioksetyna przewyższyła placebo w ocenach subiektywnych, dokonywanych
za pomocą badania ankietowego PDQ postrzegania deficytów (ang. perceived deficits questionnaire)
z wynikiem -14,6 dla wortioksetyny oraz -10,5 dla placebo (p=0,002). Wortioksetyna nie różniła się
od placebo w ocenie subiektywnej, gdy do oceny stosowano kwestionariusz oceny funkcjonowania
poznawczego i fizycznego (ang. cognitive and physical functioning questionnaire) z wynikiem -8,1
punktów dla wortioksetyny w porównaniu do -6,9 dla placebo (p=0,086).

Tolerancja i bezpieczeństwo stosowania
Bezpieczeństwo stosowania i tolerancję wortioksetyny analizowano w krótko- i długoterminowych
badaniach z zastosowaniem dawek z zakresu 5 do 20 mg/dobę. Informacje o działaniach

niepożądanych, patrz punkt 4.8.

Wortioksetyna nie zwiększała częstości występowania bezsenności ani senności w porównaniu z
placebo.

W krótko- i długotrwałych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo dokonano systematycznej
oceny potencjalnych objawów odstawienia po nagłym przerwaniu leczenia wortioksetyną.
Nie stwierdzono klinicznie istotnej różnicy względem placebo w częstości występowania i rodzaju
objawów odstawienia po krótko- (6-12 tygodni) i długotrwałym (24-64 tygodni) leczeniu
wortioksetyną.

W krótko- i długotrwałych badaniach klinicznych z wortioksetyną częstość samodzielnie zgłaszanych
seksualnych działań niepożądanych była mała i podobna jak w grupie placebo. W badaniach
korzystających ze skali ASEX częstość występowania dysfunkcji seksualnych wynikających z
leczenia (TESD) oraz całkowity wynik w skali ASEX wskazywały na brak istotnej różnicy w
porównaniu z placebo w występowaniu objawów dysfunkcji seksualnych po zastosowaniu
wortioksetyny w dawkach od 5 do 15 mg/dobę. Po zastosowaniu dawki 20 mg/dobę, obserwowano
wzrost występowania TESD w porównaniu z placebo (różnica w częstości występowania wyniosła
14,2%; 95% CI [1,4; 27,0]).

Wpływ wortioksetyny na funkcje seksualne oceniano następnie w 8-tygodniowym badaniu
porównawczym z escytalopramem prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby ze zmienną dawką
(n=424) u pacjentów leczonych przez co najmniej 6 tygodni SSRI (cytalopram, paroksetyna lub
sertralina), z niskim poziomem objawów depresyjnych (wyjściowy wynik CGI-S ≤3) i TESD
wywołanych przez wcześniejsze leczenie SSRI. Wortioksetyna w dawce 10-20 mg/dobę wywoływała
statystycznie znacząco mniej TESD niż escytalopram w dawce 10-20 mg/dobę, co mierzono zmianą
całkowitego wyniku CSFQ-14 (ang. the changes in sexual functioning questionnaire) (2,2 punktu,
p=0,013) w 8. tygodniu. Odsetek osób z odpowiedzią nie różnił się istotnie w grupie otrzymującej
wortioksetynę (162 (74,7%)) w porównaniu z grupą otrzymującą escytalopram (137 (66,2%)) w 8.
tygodniu (OR 1,5 p=0,057). Działanie przeciwdepresyjne utrzymywało się w obu grupach
terapeutycznych.

W porównaniu z placebo wortioksetyna nie miała wpływu na masę ciała, częstość akcji serca ani na
ciśnienie krwi w krótko- i długoterminowych badaniach klinicznych.

W badaniach klinicznych nie obserwowano klinicznie istotnych zmian w wynikach oceny czynności
wątroby lub nerek.

Wortioksetyna nie wykazywała klinicznie istotnego wpływu na parametry EKG, w tym na odstęp QT,
QTc, PR i QRS u pacjentów z MDD. W badaniu z gruntowną oceną QTc u osób zdrowych, którym
podawano dawki do 40 mg wortioksetyny na dobę, nie obserwowano tendencji do wydłużenia
odstępu QTc.

Dzieci i młodzież
Przeprowadzono dwa krótkoterminowe, randomizowane badania skuteczności i bezpieczeństwa
stosowania prowadzone metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną otrzymującą placebo
dotyczące stosowania stałej dawki (wortioksetyna 10 mg/dobę i 20 mg/dobę), z grupą otrzymującą
czynny lek (fluoksetynę); jedno u dzieci w wieku od 7 do 11 lat z MDD, a drugie u młodzieży w
wieku od 12 do 17 lat z MDD. Badania obejmowały 4-tygodniowy okres wprowadzający z
zastosowaniem placebo prowadzony metodą ślepej próby z ustandaryzowaną interwencją
psychospołeczną (pacjenci leczeni w badaniu dzieci: N = 677, w badaniu młodzieży: N = 777) i
jedynie osoby bez odpowiedzi w okresie wprowadzającym zostały poddane randomizacji (badanie
dzieci: N = 540, badanie młodzieży: N = 616).

W badaniu z udziałem dzieci w wieku od 7 do 11 lat średni efekt obu dawek wortioksetyny 10 i 20
mg/dobę nie różnił się istotnie statystycznie względem placebo w odniesieniu do całkowitego wyniku

w skali oceny depresji u dzieci (ang. children’s depression rating scale-revised, CDRS-R) w
tygodniu 8. Taka różnica nie wystąpiła również w przypadku referencyjnej substancji czynnej
(fluoksetyna 20 mg/dobę), nie wykazano także nominalnie istotnej różnicy dla poszczególnych dawek
wortioksetyny (10 i 20 mg/dobę) w porównaniu z placebo. Ogólnie profil działań niepożądanych
wortioksetyny u dzieci był podobny do profilu obserwowanego u osób dorosłych, z wyjątkiem
częstszego występowania bólu brzucha zgłaszanego u dzieci.
Przerwanie leczenia z powodu zdarzeń niepożądanych wystąpiło u 2,0% pacjentów leczonych
wortioksetyną w dawce 20 mg/dobę, 1,3% w przypadku wortioksetyny w dawce 10 mg/dobę, 0,7% w
przypadku placebo i nie doszło do przerwania leczenia w przypadku fluoksetyny. Najczęściej
zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi w grupach otrzymujących wortioksetynę były nudności, ból
głowy, wymioty, zawroty głowy i ból brzucha. Częstość występowania nudności, wymiotów i bólów
brzucha była większa w grupach otrzymujących wortioksetynę niż w grupie otrzymującej placebo.
Myśli i zachowania samobójcze zgłaszano jako zdarzenia niepożądane podczas 4-tygodniowego
okresu wprowadzającego prowadzonego metodą ślepej próby (placebo: 2/677 [0,3%]) oraz podczas
8-tygodniowego okresu leczenia (wortioksetyna 10 mg/dobę: 1/149 [0,7%], placebo: 1/153 [0,7%]).
Ponadto w skali C-SSRS (ang. columbia-suicide severity rating scale) u 5 pacjentów w trakcie 8-
tygodniowego okresu leczenia zgłoszono zdarzenie „niespecyficzne czynne myśli samobójcze”
(wortioksetyna 20 mg/dobę: 1/153 [0,7%], placebo: 1/153 [0,7%] i fluoksetyna: 3/82 [3,7%]). Myśli i
zachowania samobójcze mierzone skalą oceny ciężkości zachowań i myśli samobójczych
Uniwersytetu Columbia (C-SSRS) były podobne we wszystkich grupach terapeutycznych.

W badaniu u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat wortioksetyna w dawce 10 mg/dobę lub 20 mg/dobę
była istotnie statystycznie lepsza w porównaniu z placebo w odniesieniu do całkowitego wyniku w
skali oceny depresji u dzieci (CDRS-R).
Referencyjna substancja czynna (fluoksetyna 20 mg/dobę) różniła się statystycznie względem placebo
w odniesieniu do całkowitego wyniku w skali CDRS-R. Ogólnie profil działań niepożądanych
wortioksetyny u młodzieży był podobny do profilu obserwowanego u osób dorosłych, z wyjątkiem
częstszych u młodzieży niż u osób dorosłych bólu brzucha i myśli samobójczych. Przerwanie leczenia
z powodu działań niepożądanych (głównie z powodu myśli samobójczych, nudności i wymiotów)
zdarzało się najczęściej u pacjentów leczonych wortioksetyną w dawce 20 mg/dobę (5,6%) w
porównaniu z leczonymi wortioksetyną 10 mg/dobę (2,7%), fluoksetyną (3,3%) i placebo (1,3%).
Najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi w grupie otrzymującej wortioksetynę były
nudności, wymioty i bóle głowy. Myśli i zachowania samobójcze zgłaszano jako zdarzenia
niepożądane zarówno podczas 4-tygodniowego okresu wprowadzającego prowadzonego metodą
ślepej próby (placebo 13/777 [1,7%]), jak i podczas 8-tygodniowego okresu leczenia (wortioksetyna
10 mg/dobę 2/147 [1,4%], wortioksetyna 20 mg/dobę 6/161 [3,7%], fluoksetyna 6/153 [3,9%],
placebo 0/154 [0%]). Myśli i zachowania samobójcze mierzone skalą C-SSRS były podobne w
grupach terapeutycznych.

Wortioksetyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat) z dużymi
zaburzeniami depresyjnymi (patrz punkt 4.2).

Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań referencyjnego produktu
leczniczego zawierającego wortioksetynę w dużym zaburzeniu depresyjnym u dzieci w wieku poniżej
7 lat (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Po podaniu doustnym wortioksetyna jest dobrze, choć powoli wchłaniana, a maksymalne stężenie w
osoczu występuje w ciągu 7 do 11 godzin. Po podaniu wielokrotnych dawek wynoszących 5, 10 lub
20 mg/dobę średnie wartości Cmax wyniosły 9 do 33 ng/ml. Bezwzględna biodostępność wynosi 75%.
Pokarm nie miał wpływu na farmakokinetykę wortioksetyny (patrz punkt 4.2).

Dystrybucja
Średnia objętość dystrybucji (Vss) wynosi 2 600 l, co wskazuje na intensywną dystrybucję poza

naczynia. Wortioksetyna wiąże się w dużym stopniu z białkami osocza (98 do 99%), a wiązanie to
wydaje się niezależne od stężenia wortioksetyny w osoczu.

Metabolizm
Wortioksetyna jest intensywnie metabolizowana w wątrobie, głównie poprzez oksydację
katalizowaną przez CYP2D6, a w mniejszym stopniu przez CYP3A4/5 i CYP2C9, a następnie
sprzęganie z kwasem glukuronowym.

Nie obserwowano hamującego ani indukującego wpływu wortioksetyny w badaniach interakcji typu
lek-lek na izoenzymy CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6,
CYP2E1 lub CYP3A4/5( patrz punkt 4.5). Wortioksetyna jest słabym substratem i inhibitorem
glikoproteiny P.

Główny metabolit wortioksetyny jest farmakologicznie nieaktywny.

Eliminacja
Średni okres półtrwania eliminacji i klirens po podaniu doustnym wynoszą odpowiednio 66 godzin i
33 l/h. Około 2/3 nieaktywnych metabolitów wortioksetyny jest wydalane z moczem, a około 1/3 z
kałem. Tylko nieznaczne ilości wortioksetyny są wydalane z kałem. Stężenia w osoczu w stanie
stacjonarnym są osiągane po około 2 tygodniach.

Liniowość lub nieliniowość
Farmakokinetyka wortioksetyny jest liniowa i nie zależy od czasu w zakresie badanych dawek (2,5 do
60 mg/dobę).

Zgodnie z okresem półtrwania, wskaźnik kumulacji wynosi 5 do 6 na podstawie AUC0-24h po podaniu
wielokrotnych dawek od 5 do 20 mg/dobę.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku
U zdrowych pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat; n=20), narażenie na wortioksetynę wzrosło do
27% (Cmax i AUC) w porównaniu ze zdrowymi młodymi osobami z grupy kontrolnej (w wieku ≤45
lat) po podaniu wielokrotnych dawek wynoszących 10 mg/dobę. U pacjentów w wieku ≥65 lat jako
dawkę początkową należy zawsze stosować najmniejszą skuteczną dawkę 5 mg wortioksetyny raz na
dobę (patrz punkt 4.2). Należy jednak zachować ostrożność przepisując lek osobom w podeszłym
wieku w dawkach większych niż 10 mg wortioksetyny raz na dobę (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności nerek
Po podaniu pojedynczej dawki wortioksetyny wynoszącej 10 mg zaburzenia czynności nerek
oceniane za pomocą wzoru Cockcrofta-Gaulta (łagodne, umiarkowane lub ciężkie; n=8 w każdej z
grup) spowodowały niewielki wzrost narażenia (do 30%) w porównaniu z odpowiednio dobranymi
zdrowymi osobami z grupy kontrolnej. U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek jedynie
niewielka część wortioksetyny była usuwana podczas dializy (AUC i Cmax były odpowiednio o 13% i
27% mniejsze; n=8) po podaniu pojedynczej dawki 10 mg wortioksetyny. Nie ma konieczności
dostosowania dawki zależnie od czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4).

Zaburzenia czynności wątroby
Farmakokinetykę u osób (N = 6-8) z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami
czynności wątroby (kryteria, odpowiednio, A, B lub C w skali Child-Pugh) porównano z parametrami
u zdrowych ochotników. Zmiany w AUC były mniejsze o mniej niż 10% u osób z łagodnymi lub
umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, a większe o 10% u osób z ciężkimi zaburzeniami
czynności wątroby. Zmiany Cmax były o mniej niż 25% mniejsze we wszystkich grupach. Nie jest
wymagana modyfikacja dawki zależnie od czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 4.4).

Typy genów CYP2D6

Stężenie wortioksetyny w osoczu było około dwukrotnie większe u osób ze słabym metabolizmem za
pośrednictwem CYP2D6 niż u osób z intensywnym metabolizmem za pośrednictwem CYP2D6.
Jednoczesne podawanie silnych inhibitorów CYP3A4/2C9 osobom ze słabym metabolizmem za
pośrednictwem CYP2D6 może spowodować większe narażenie na lek (patrz punkt 4.5).

U osób z ultraszybkim metabolizmem za pośrednictwem CYP2D6 osoczowe stężenie wortioksetyny
podawanej w dawce 10 mg/dobę mieściło się w zakresie wartości odnotowanych dla osób z
intensywnym metabolizmem po podaniu dawki 5 mg/dobę do 10 mg/dobę.
W zależności od indywidualnej odpowiedzi danego pacjenta na leczenie można rozważyć
dostosowanie dawki (patrz punkt 4.2).

Dzieci i młodzież
Parametry farmakokinetyczne wortioksetyny u dzieci i młodzieży z dużymi zaburzeniami
depresyjnymi po podaniu doustnym dawki od 5 do 20 mg raz na dobę scharakteryzowano, stosując
analizy modelu populacyjnego na podstawie danych z badania farmakokinetycznego (7–17 lat) oraz
dwóch badań dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania (7–17 lat). Parametry
farmakokinetyczne wortioksetyny u dzieci i młodzieży były podobne jak u osób dorosłych.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Podawanie wortioksetyny w badaniach toksyczności ogólnej prowadzonych na myszach, szczurach i
psach było związane z występowaniem objawów klinicznych głównie związanych z OUN. Należały
do nich nadmierne wydzielanie śliny (szczury i psy), rozszerzenie źrenic (psy) oraz dwa epizody
drgawek u psów uczestniczących w programie badań toksyczności ogólnej. Ustalono wielkość dawki,
po której nie obserwowano drgawek, przyjmując odpowiedni margines bezpieczeństwa wynoszący 5
i biorąc pod uwagę maksymalną zalecaną dawkę terapeutyczną wynoszącą 20 mg/dobę. Działanie
toksyczne na narządy docelowe ograniczało się do nerek (szczury) i wątroby (myszy i szczury).
Zmiany w nerkach szczurów (zapalenie kłębuszków nerkowych, niedrożność kanalików nerkowych,
obecność kryształków w kanalikach nerkowych) oraz w wątrobie myszy i szczurów (przerost
hepatocytów, martwica hepatocytów, hiperplazja przewodów żółciowych, obecność kryształków w
przewodach żółciowych) obserwowano po ekspozycji przekraczającej 10-krotnie (myszy) i 2-krotnie
(szczury) narażenie występujące u ludzi po podaniu maksymalnej zalecanej dawki terapeutycznej
wynoszącej 20 mg/dobę. Działania te były głównie związane z właściwym dla gryzoni zatykaniem
kanalików nerkowych i przewodów żółciowych przez kryształki powstające w wyniku stosowania
wortioksetyny, a ryzyko jego występowania u ludzi uznano za małe.

Wortioksetyna nie miała działania genotoksycznego w standardowym zestawie testów in vitro i in
vivo.

Na podstawie wyników konwencjonalnych, 2-letnich badań rakotwórczego działania leku na myszy
lub szczury uważa się, że stosowanie wortioksetyny nie wiąże się z ryzykiem działania
rakotwórczego u ludzi.

Wortioksetyna nie miała wpływu na płodność szczurów, zdolność parzenia się, narządy rozrodcze
ani na morfologię i ruchliwość nasienia. Wortioksetyna nie działała teratogennie na szczury ani na
króliki, obserwowano jednak toksyczne działanie na reprodukcję wyrażające się wpływem na masę
płodu i opóźnionym kostnieniem u szczurów po ekspozycji przekraczającej 10-krotnie ekspozycję u
ludzi po podaniu maksymalnej zalecanej dawki terapeutycznej wynoszącej 20 mg/dobę. Podobne
działania obserwowano u królików po subterapeutycznej ekspozycji na lek.

W badaniu w okresie przed- i pourodzeniowym u szczurów, stwierdzono zwiększoną śmiertelność
młodych, mniejszy przyrost masy ciała i opóźniony rozwój potomstwa po podaniu dawek
wortioksetyny niepowodujących toksycznego wpływu na matkę oraz przy narażeniu podobnym do
tego, jakie występuje u ludzi po podaniu wortioksetyny w dawce 20 mg/dobę (patrz punkt 4.6).

Związki wortioksetyny przenikały do mleka karmiących samic szczura (patrz punkt 4.6).

W badaniach toksyczności prowadzonych na młodych osobnikach szczurów wszystkie działania
związane z leczeniem wortioksetyną były zgodne z wynikami odnotowanymi dla osobników
dorosłych.

Badania oceniające ryzyko dla środowiska wykazały, że wortioksetyna może być trwała, ulegać
biokumulacji i być toksyczna dla środowiska (ryzyko dla ryb). Jednakże przyjmuje się, że przy
zalecanym stosowaniu u pacjenta wortioksetyna stwarza znikome zagrożenie dla środowiska
wodnego i lądowego (patrz punkt 6.6).

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Avortaxo, 5 mg, tabletki powlekane

Rdzeń tabletki
Mannitol
Celuloza mikrokrystaliczna
Hydroksypropyloceluloza
Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A)
Magnezu stearynian

Otoczka
Hypromeloza 2910 (E 464)
Makrogol 400 (E 1521)
Tytanu dwutlenek (E 171)
Żelaza tlenek czerwony (E 172)

Avortaxo, 10 mg, tabletki powlekane

Rdzeń tabletki
Mannitol
Celuloza mikrokrystaliczna
Hydroksypropyloceluloza
Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A)
Magnezu stearynian

Otoczka
Hypromeloza 2910 (E 464)
Makrogol 400 (E 1521)
Tytanu dwutlenek (E 171)
Żelaza tlenek żółty (E 172)

Avortaxo 15 mg tabletki powlekane

Rdzeń tabletki
Mannitol
Celuloza mikrokrystaliczna
Hydroksypropyloceluloza
Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A)
Magnezu stearynian

Otoczka
Hypromeloza 2910 (E 464)

Makrogol 400 (E 1521)
Tytanu dwutlenek (E 171)
Żelaza tlenek czerwony (E 172)
Żelaza tlenek żółty (E 172)

Avortaxo 20 mg tabletki powlekane

Rdzeń tabletki
Mannitol
Celuloza mikrokrystaliczna
Hydroksypropyloceluloza
Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A)
Magnezu stearynian

Otoczka
Hypromeloza 2910 (E 464)
Makrogol 400 (E 1521)
Tytanu dwutlenek (E 171)
Żelaza tlenek czerwony (E 172)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry (OPA/Aluminium/PVC/Aluminium) zawierające po 14, 28, 56 i 98 tabletek, zapakowanych w
pudełka tekturowe.

Blistry perforowane jednodawkowe (OPA/Aluminium/PVC/Aluminium) zawierające 14 x 1, 28 x 1,
56 x 1 i 98 x 1 tabletek, zapakowane w pudełka tekturowe.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Ten produkt leczniczy może stwarzać ryzyko dla środowiska (patrz punkt 5.3).

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Vipharm S.A.
ul. A. i F. Radziwiłłów 9
05-850 Ożarów Mazowiecki

e-mail: vipharm@vipharm.com.pl

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.