# Duloxetine +pharma

> Duloksetyna · 30 mg · Kapsułki dojelitowe, twarde

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Duloxetine +pharma
- **Nazwa powszechna:** Duloxetinum
- **Substancja czynna:** [Duloksetyna](https://apteka.online/odpowiedniki/duloxetinum)
- **Moc:** 30 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Kapsułki dojelitowe, twarde
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N06AX21
- **Liczba opakowań:** 4
- **Numer pozwolenia:** 23443
- **Podmiot odpowiedzialny:** pharma arzneimittel gmbh
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/psychoanaleptyki/duloxetine-pharma-kaps-dj-tw-30-mg-pharma
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/psychoanaleptyki/duloxetine-pharma-kaps-dj-tw-30-mg-pharma.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/36452/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/36452/characteristic

## Dostępne opakowania (4)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 30 kaps. | 5901720140296 | Rp | 16,05 zł (dopłata od 4,82 zł) | Trudno dostępny (2/5) | — |
| 7 kaps. | 5901720140265 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 kaps. | 5901720140272 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 28 kaps. | 5901720140289 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Leki refundowane

### 30 kaps. — EAN 5901720140296 · cena jedn. 0,54 zł / kaps.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Leczenie dużych zaburzeń depresyjnych \(F32.2, F32.3, F33.2, F33.3 wg ICD-10\) | 30% | 16,05 zł | 4,82 zł | 11,23 zł | 16,05 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Duloxetine +pharma i w jakim celu się go stosuje?
Lek Duloxetine +pharma zawiera substancję czynną duloksetynę. Duloxetine +pharma zwiększa
stężenie serotoniny i noradrenaliny w układzie nerwowym.

Lek Duloxetine +pharma wskazany jest do stosowania u dorosłych w leczeniu:
• depresji
• zaburzeń lękowych uogólnionych (utrzymujące się uczucie lęku lub nerwowość)
• bólu w neuropatii cukrzycowej (opisywanego zwykle jako palący, przeszywający, kłujący, rwący
lub wrażenie porażenia prądem. W określonej części ciała może nastąpić utrata czucia, lub
doznania takie jak dotyk, ciepło, chłód lub ucisk mogą wywoływać ból).

U większości osób z depresją lub lękiem lek Duloxetine +pharma zaczyna działać w ciągu dwóch
tygodni od rozpoczęcia leczenia, jednak może potrwać od 2 do 4 tygodni zanim nastąpi poprawa
samopoczucia. Należy zwrócić się do lekarza, jeśli po upływie tego czasu pacjent nie poczuje się
lepiej. Nawet jeżeli nastąpi poprawa stanu pacjenta, lekarz może zalecić kontynuowanie przyjmowania
leku Duloxetine +pharma, aby zapobiec nawrotowi depresji lub lęku.

U osób z bólem w neuropatii cukrzycowej poprawa stanu może nastąpić po kilku tygodniach.
Należy zwrócić się do lekarza, jeśli poprawa nie nastąpiła po upływie 2 miesięcy.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Duloxetine +pharma

Kiedy nie stosować leku Duloxetine +pharma
− jeśli pacjent ma uczulenie na duloksetynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6)
− jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby
− jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek
− jeśli pacjent przyjmuje lub w ciągu ostatnich 14 dni przyjmował inny lek będący inhibitorem
monoaminooksydazy (IMAO) (patrz „Lek Duloxetine +pharma a inne leki”)

− jeśli pacjent przyjmuje fluwoksaminę, która jest przeważnie stosowana w leczeniu depresji,
cyprofloksacynę lub enoksacynę - leki stosowane w leczeniu niektórych zakażeń
− jeśli pacjent przyjmuje inne leki zawierające duloksetynę (patrz „Lek Duloxetine +pharma a inne
leki”).

Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta występuje wysokie ciśnienie tętnicze krwi lub choroba
serca. Lekarz zdecyduje, czy pacjent powinien przyjmować lek Duloxetine +pharma.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Poniżej wymieniono przyczyny, dla których lek Duloxetine +pharma może nie być odpowiedni
dla pacjenta. Przed rozpoczęciem stosowania leku Duloxetine +pharma należy omówić to z lekarzem,
jeżeli:
− pacjent przyjmuje inne leki przeciwdepresyjne (patrz „Lek Duloxetine +pharma a inne leki”);
− pacjent przyjmuje leki ziołowe zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum
perforatum);
− u pacjenta występuje choroba nerek;
− u pacjenta występowały w przeszłości napady padaczkowe;
− u pacjenta występowały w przeszłości epizody manii;
− u pacjenta występuje choroba afektywna dwubiegunowa;
− u pacjenta występują choroby oczu, takie jak niektóre rodzaje jaskry (podwyższone ciśnienie
w oku);
− u pacjenta występowały w przeszłości zaburzenia krzepnięcia (skłonność do siniaczenia),
w szczególności jeśli pacjentka jest w ciąży (patrz „Ciąża i karmienie piersią”);
− u pacjenta występuje ryzyko zmniejszonego stężenia sodu (na przykład podczas przyjmowania
leków moczopędnych, zwłaszcza przez osoby w wieku podeszłym);
− pacjent przyjmuje obecnie inne leki, które mogą powodować uszkodzenie wątroby;
− pacjent przyjmuje inne leki zawierające duloksetynę (patrz „Lek Duloxetine +pharma a inne
leki”).

Lek Duloxetine +pharma może wywoływać uczucie niepokoju lub niemożność spokojnego usiedzenia
lub ustania w miejscu. W razie wystąpienia takich objawów należy poinformować o tym lekarza.

Należy również skontaktować się z lekarzem:

Jeśli u pacjenta wystąpią objawy przedmiotowe i podmiotowe, takie jak niepokój, omamy, utrata
koordynacji, przyspieszone bicie serca, podwyższona temperatura ciała, szybkie zmiany ciśnienia
krwi, wzmożone odruchy, biegunka, śpiączka, nudności, wymioty, ponieważ może to oznaczać zespół
serotoninowy.

W najcięższej postaci zespół serotoninowy może przypominać złośliwy zespół neuroleptyczny.
Objawami przedmiotowymi i podmiotowymi złośliwego zespołu neuroleptycznego mogą być:
połączenie gorączki, przyspieszonego bicia serca, pocenia się, silnej sztywności mięśni, splątania,
zwiększenia aktywności enzymów mięśniowych (oznaczanych na podstawie badania krwi).

Leki, takie jak Duloxetine +pharma (tak zwane SNRI), mogą spowodować wystąpienie objawów
zaburzeń czynności seksualnych (patrz punkt 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymywały
się po przerwaniu leczenia.

Myśli samobójcze i pogłębiająca się depresja lub stany lękowe
Osoby, u których występuje depresja i (lub) zaburzenia lękowe, mogą czasami mieć myśli
o samookaleczeniu lub o popełnieniu samobójstwa. Myśli te mogą nasilać się na początku stosowania
leków przeciwdepresyjnych, gdyż leki te zaczynają działać dopiero po jakimś czasie, zazwyczaj
po 2 tygodniach, ale czasem później.

Wystąpienie myśli samobójczych, myśli o samookaleczeniu lub popełnieniu samobójstwa jest bardziej
prawdopodobne, jeśli:
• pacjent miał już w przeszłości myśli samobójcze lub chęć samookaleczenia;
• pacjent jest młodym dorosłym - dane z badań klinicznych wskazują na zwiększone ryzyko
zachowań samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat z zaburzeniami psychicznymi,
przyjmujących leki przeciwdepresyjne.

Jeśli u pacjenta występują myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu, należy niezwłocznie
skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.
Pomocne może okazać się poinformowanie krewnych bądź przyjaciół o depresji lub zaburzeniach
lękowych oraz poproszenie ich o przeczytanie niniejszej ulotki. Można również zapytać o ich opinię,
czy stan depresyjny lub lękowy chorego nie nasilił się lub czy zmiany w zachowaniu nie budzą ich
niepokoju. Pacjent może zwrócić się z prośbą o informowanie go, jeśli zauważą, że depresja lub lęk
nasiliły się lub wystąpiły niepokojące zmiany w zachowaniu.

Dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat
Zazwyczaj lek Duloxetine +pharma nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej
18 lat. U pacjentów w wieku poniżej 18 lat, którzy przyjmują leki z tej grupy, większe jest ryzyko
wystąpienia działań niepożądanych, takich jak: próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość
(przeważnie agresja, zachowania buntownicze i przejawy gniewu). Mimo to, lekarz może zalecić
stosowanie leku Duloxetine +pharma u pacjentów w wieku poniżej 18 lat, jeżeli zdecyduje, że jest to
dla nich korzystne. W razie wątpliwości związanych z zaleceniem stosowania leku Duloxetine
+pharma u pacjenta w wieku poniżej 18 lat, należy ponownie skontaktować się z lekarzem. Należy
poinformować lekarza, jeżeli u pacjenta w wieku poniżej 18 lat przyjmującego lek Duloxetine
+pharma wystąpi lub nasili się którekolwiek z wymienionych powyżej działań niepożądanych.
Ponadto, brak długoterminowych danych o bezpieczeństwie stosowania leku Duloxetine +pharma
w tej grupie wiekowej dotyczących wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju
zachowania.

Lek Duloxetine +pharma a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które
wydawane są bez recepty.

Duloksetyna, główny składnik leku Duloxetine +pharma, może występować także w lekach
stosowanych w leczeniu innych chorób:
• bólu w neuropatii cukrzycowej
• depresji
• lęku
• nietrzymaniu moczu.

Należy unikać jednoczesnego stosowania więcej niż jednego z tych leków. Pacjent powinien
skonsultować się z lekarzem, jeśli przyjmuje inne leki zawierające duloksetynę.

Lekarz zdecyduje, czy można przyjmować lek Duloxetine +pharma jednocześnie z innymi lekami.
Nie należy zaczynać ani przerywać stosowania innych leków, w tym leków dostępnych bez
recepty i preparatów ziołowych, bez skontaktowania się z lekarzem.

Należy także poinformować lekarza w przypadku przyjmowania któregokolwiek z wymienionych
poniżej leków:

Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO)
Nie należy przyjmować leku Duloxetine +pharma jednocześnie z innym lekiem przeciwdepresyjnym,
zwanym inhibitorem monoaminooksydazy (IMAO) lub w krótkim odstępie czasu (w ciągu 14 dni)

po zaprzestaniu stosowania IMAO.
Przykładem IMAO jest moklobemid (lek przeciwdepresyjny) oraz linezolid (antybiotyk). Jednoczesne
przyjmowanie IMAO z wieloma lekami wydawanymi na receptę, w tym z lekiem Duloxetine
+pharma, może powodować ciężkie lub nawet zagrażające życiu działania niepożądane.
Po odstawieniu IMAO musi upłynąć przynajmniej 14 dni zanim rozpocznie się przyjmowanie leku
Duloxetine +pharma. Podobnie, musi upłynąć przynajmniej 5 dni od odstawienia leku Duloxetine
+pharma zanim zacznie się przyjmować IMAO.

Leki powodujące senność
Do leków tych należą leki wydawane na receptę, np. benzodiazepiny, silne leki przeciwbólowe, leki
przeciwpsychotyczne, fenobarbital i leki przeciwhistaminowe.

Leki zwiększające stężenie serotoniny
Tryptany, tramadol, tryptofan, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (takie jak
paroksetyna i fluoksetyna), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny (takie jak
wenlafaksyna), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (takie jak klomipramina, amitryptylina),
petydyna, buprenorfina, ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) i IMAO (takie jak
moklobemid i linezolid). Leki te zwiększają ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek nietypowe objawy podczas stosowania tych leków jednocześnie z lekiem
Duloxetine +pharma, należy skontaktować się z lekarzem.

Doustne leki przeciwzakrzepowe lub leki przeciwpłytkowe
Leki, które rozrzedzają krew lub zapobiegają krzepnięciu krwi, mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia
krwawienia.

Lek Duloxetine +pharma z jedzeniem, piciem i alkoholem
Lek Duloxetine +pharma można przyjmować w trakcie posiłków lub między posiłkami.
Należy zachować ostrożność spożywając alkohol podczas przyjmowania leku Duloxetine +pharma.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

• Pacjentka powinna poinformować lekarza, jeżeli podczas stosowania leku Duloxetine +pharma
zajdzie w ciążę lub gdy stara się zajść w ciążę. Pacjentka może przyjmować lek Duloxetine
+pharma dopiero po rozważeniu z lekarzem możliwych korzyści z leczenia i zagrożenia dla
nienarodzonego dziecka.

• Pacjentka powinna poinformować położną i (lub) lekarza o przyjmowaniu leku Duloxetine
+pharma. Stosowanie w trakcie ciąży podobnych leków (selektywnych inhibitorów wychwytu
zwrotnego serotoniny) może zwiększać ryzyko ciężkiego stanu u dzieci, nazywanego
przetrwałym nadciśnieniem płucnym noworodków, powodującego szybszy oddech u dziecka i
sinicę. Takie objawy występują zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin po urodzeniu. Jeśli
pacjentka zauważy je u swojego dziecka, powinna natychmiast skontaktować się z położną i (lub)
lekarzem.

• Jeśli pacjentka przyjmuje lek Duloxetine +pharma pod koniec ciąży, u noworodka mogą wystąpić
pewne objawy. Zwykle występują one w chwili narodzin lub w ciągu kilku następnych dni.
Objawy mogą obejmować: wiotkość mięśni, drżenie, drżączkę, trudności w karmieniu, trudności
z oddychaniem i napady drgawek. Jeśli pacjentka zauważy którykolwiek z tych objawów, lub
martwi ją stan zdrowia dziecka, powinna zwrócić się do lekarza lub położnej z prośbą o pomoc.

• Jeśli pacjentka przyjmuje lek Duloxetine +pharma pod koniec trwania ciąży, istnieje zwiększone
ryzyko nadmiernego krwawienia z pochwy krótko po porodzie, szczególnie w przypadku

występowania w przeszłości zaburzeń krzepnięcia. Należy poinformować lekarza lub położną
o przyjmowaniu duloksetyny, aby mogli zalecić odpowiednie postępowanie.

• Dostępne dane dotyczące stosowania duloksetyny w ciągu pierwszych trzech miesięcy ciąży,
ogólnie nie wykazują zwiększonego ryzyka wad wrodzonych u dziecka. Jeśli pacjentka przyjmuje
lek Duloxetine +pharma w drugiej połowie ciąży, może wystąpić zwiększone ryzyko wczesnego
porodu, głównie między 35. a 36. tygodniem ciąży (6 dodatkowych przedwcześnie urodzonych
niemowląt na każde 100 kobiet przyjmujących duloksetynę w drugiej połowie ciąży).

• Pacjentka powinna poinformować lekarza, jeśli karmi piersią. Nie zaleca się stosowania leku
Duloxetine +pharma w okresie karmienia piersią. Kobiety karmiące piersią powinny zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty po poradę.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Duloxetine +pharma może powodować senność lub zawroty głowy. Pacjent nie powinien
prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, zanim nie pozna swojej reakcji na lek Duloxetine
+pharma.

Lek Duloxetine +pharma zawiera sacharozę
Duloxetine +pharma zawiera sacharozę. Jeśli lekarz wcześniej stwierdził u pacjenta nietolerancję
niektórych cukrów, przed rozpoczęciem stosowania leku należy skontaktować się z lekarzem.

### 3. Jak stosować lek Duloxetine +pharma?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek Duloxetine +pharma przyjmuje się doustnie. Kapsułkę należy połykać w całości, popijając wodą.

Leczenie depresji i bólu w neuropatii cukrzycowej
Zwykle stosowana dawka leku Duloxetine +pharma to 60 mg przyjmowane raz na dobę, jednak lekarz
zaleci dawkę odpowiednią dla danego pacjenta.

Leczenie zaburzeń lękowych uogólnionych
Zwykle stosowana dawka początkowa leku Duloxetine +pharma to 30 mg raz na dobę. U większości
pacjentów dawka jest następnie zwiększana do 60 mg raz na dobę, jednak lekarz zaleci odpowiednią
dawkę dla danego pacjenta. Dawka może być zwiększona aż do 120 mg na dobę, w zależności od
reakcji pacjenta na leczenie.

Przyjmowanie leku Duloxetine +pharma codziennie o tej samej porze dnia pomoże pamiętać o jego
zażyciu.

Lekarz poinformuje pacjenta, jak długo należy przyjmować lek Duloxetine +pharma. Nie należy
przerywać stosowania leku Duloxetine +pharma ani zmieniać stosowanej dawki bez konsultacji
z lekarzem. Istotne jest właściwe leczenie choroby, aby pacjent poczuł się lepiej. W razie braku
leczenia, stan pacjenta może się nie poprawić, może stać się bardziej poważny i trudny do leczenia.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Duloxetine +pharma
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Duloxetine +pharma należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Objawy przedawkowania obejmują: senność, śpiączkę,
zespół serotoninowy (rzadko występująca reakcja, która może powodować uczucie nadmiernego
zadowolenia, senność, zaburzenia koordynacji ruchowej, niepokój, wrażenie upojenia alkoholowego,
gorączkę, pocenie się lub sztywność mięśni), drgawki, wymioty i szybką akcję serca.

Pominięcie przyjęcia leku Duloxetine +pharma
W razie pominięcia dawki należy zażyć ją tak szybko, jak to możliwe. Jeśli jednak zbliża się pora
przyjęcia następnej dawki, należy pominąć opuszczoną dawkę i zażyć pojedynczą dawkę, jak
zazwyczaj. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Nie należy
zażywać większej dawki dobowej leku Duloxetine +pharma niż zalecił lekarz.

Przerwanie stosowania leku Duloxetine +pharma
NIE NALEŻY przerywać stosowania leku bez porozumienia się z lekarzem, nawet w przypadku
odczucia poprawy. Jeśli lekarz zdecyduje, że pacjent nie musi już stosować leku Duloxetine +pharma,
zaleci zmniejszanie stosowanej dawki przez co najmniej 2 tygodnie.

U niektórych pacjentów, którzy nagle przerywają stosowanie leku Duloxetine +pharma, mogą
wystąpić objawy, takie jak:
• zawroty głowy, uczucie mrowienia podobne do kłucia szpilkami lub igłami lub wrażenie porażenia
prądem (szczególnie w obrębie głowy), zaburzenia snu (realistyczne sny, koszmary senne,
trudności w zasypianiu), zmęczenie, senność, niepokój lub pobudzenie, lęk, nudności lub wymioty,
drżenie, bóle głowy, ból mięśni, drażliwość, biegunka, nadmierna potliwość lub zawroty głowy
pochodzenia błędnikowego.

Objawy te zazwyczaj nie są poważne i ustępują w ciągu kilku dni. Jeśli jednak są uciążliwe, należy
skontaktować się z lekarzem.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania te są zwykle łagodne do umiarkowanych i zazwyczaj ustępują po kilku tygodniach.

Bardzo częste (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów)
• ból głowy, senność
• nudności, suchość w jamie ustnej

Częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów)
• brak apetytu
• zaburzenia snu, pobudzenie, zmniejszony popęd płciowy, lęk, trudność lub niemożność
osiągnięcia orgazmu, niezwykłe sny
• zawroty głowy, uczucie spowolnienia, drżenie mięśni, drętwienie obejmujące: drętwienie,
uczucie kłucia lub mrowienia skóry
• niewyraźne widzenie
• szumy uszne (słyszenie dźwięku w uszach przy braku jego zewnętrznego źródła)
• uczucie kołatania serca
• zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, nagłe zaczerwienienie twarzy
• wzmożone ziewanie
• zaparcie, biegunka, ból brzucha, wymioty, zgaga lub niestrawność, oddawanie wiatrów
• zwiększone pocenie
• (swędząca) wysypka
• ból mięśni, kurcze mięśni
• bolesne oddawanie moczu, częste oddawanie moczu
• problem z uzyskaniem erekcji, zmiany w ejakulacji
• upadki (zwłaszcza u osób w podeszłym wieku), zmęczenie
• zmniejszenie masy ciała

U dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z depresją, leczonych tym lekiem, obserwowano
zmniejszenie masy ciała po rozpoczęciu przyjmowania leku. Po 6 miesiącach leczenia masa ciała
zwiększała się i wyrównywała z tą obserwowaną u innych dzieci i nastolatków w tym samym wieku
i tej samej płci.

Niezbyt częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów)
• zapalenie gardła powodujące chrypkę
• myśli samobójcze, trudności z zasypianiem, zgrzytanie zębami lub zaciskanie zębów,
dezorientacja, brak motywacji
• nagłe mimowolne ruchy lub drganie mięśni, uczucie niepokoju lub niemożność spokojnego
usiedzenia lub ustania w miejscu, zdenerwowanie, zaburzenia koncentracji, zaburzenia smaku,
trudności w kontrolowaniu ruchów, np. brak koordynacji lub niezamierzone ruchy mięśni, zespół
niespokojnych nóg
• pogorszona jakość snu
• rozszerzenie źrenic (ciemny środkowy punkt oka), zaburzenia widzenia
• uczucie zawrotów głowy lub „wirowania” (zawroty głowy pochodzenia błędnikowego), ból ucha
• szybkie i (lub) nieregularne bicie serca
• omdlenia, zawroty głowy, uczucie pustki w głowie lub omdlenia przy wstawaniu
• uczucie zimna w palcach rąk i (lub) stóp
• ucisk w gardle, krwawienie z nosa
• wymioty z krwią lub czarny, smolisty kał, zapalenie żołądka i jelit, odbijanie się treści
żołądkowej, trudności w połykaniu
• zapalenie wątroby, które może powodować ból brzucha i zażółcenie skóry lub białkówek oka
• nocne pocenie się, pokrzywka, zimne poty, wrażliwość na światło słoneczne, zwiększona
tendencja do powstawania siniaków
• sztywność i drganie mięśni
• trudność lub niemożność oddawania moczu, trudność w rozpoczęciu oddawania moczu, potrzeba
oddawania moczu w nocy, potrzeba oddawania moczu w ilości większej niż zazwyczaj,
zmniejszenie ilości wydzielanego moczu
• nieprawidłowe krwawienie z pochwy, zaburzenia miesiączkowania, w tym nasilone, bolesne,
nieregularne lub przedłużające się miesiączki, nieprawidłowo skąpe miesiączki lub brak
miesiączki
• ból jąder lub moszny
• ból w klatce piersiowej, uczucie zimna, pragnienie, dreszcze, uczucie gorąca, zaburzenia chodu
• zwiększenie masy ciała
• Duloxetine +pharma może wywoływać działania niepożądane, których można nie być
świadomym, takie jak zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych lub stężenia potasu we
krwi, zwiększenie aktywności kinazy fosfokreatynowej, stężenia glukozy lub cholesterolu we
krwi.

Rzadkie (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób)
• ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności w oddychaniu lub zawroty głowy z obrzękiem
języka lub warg, reakcje alergiczne
• zmniejszenie czynności tarczycy, które może powodować zmęczenie lub zwiększenie masy ciała
• odwodnienie, małe stężenie sodu we krwi (zwłaszcza u osób w podeszłym wieku; objawami
mogą być: zawroty głowy, osłabienie, stany splątania, uczucie senności, nadmierne zmęczenie,
nudności lub wymioty; cięższe objawy to: omdlenia, drgawki oraz upadki), zespół
nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)
• zachowania samobójcze, stan pobudzenia maniakalnego (nadmierna aktywność, gonitwa myśli
i zmniejszona potrzeba snu), omamy, agresja i przejawy gniewu
• zespół serotoninowy (rzadko występująca reakcja, która może powodować wrażenie nadmiernego
zadowolenia, senność, zaburzenia koordynacji ruchowej, niepokój, zwłaszcza ruchowy, wrażenie
upojenia alkoholowego, gorączkę, pocenie się lub sztywność mięśni), drgawki

• zwiększenie ciśnienia w oku (jaskra)
• zapalenie jamy ustnej
• jasnoczerwona krew w kale, nieprzyjemny oddech, zapalenie jelita grubego (prowadzące do
biegunki)
• niewydolność wątroby, żółte zabarwienie skóry lub białkówek oka (żółtaczka)
• zespół Stevensa - Johnsona (poważna choroba z owrzodzeniem skóry, jamy ustnej, oczu
i narządów płciowych)
• ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła (obrzęk naczynioruchowy)
• skurcz mięśni żuchwy
• nietypowy zapach moczu
• objawy menopauzy, nieprawidłowe wytwarzanie mleka u mężczyzn lub kobiet
• kaszel, świsty oddechowe i duszność, z mogącą wystąpić jednocześnie gorączką
• nadmierne krwawienie z pochwy krótko po porodzie (krwotok poporodowy)

Bardzo rzadkie (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób)
• zapalenie naczyń krwionośnych skóry

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
• objawy przedmiotowe i podmiotowe choroby zwanej kardiomiopatią stresową, którymi mogą
być: ból w klatce piersiowej, duszność, zawroty głowy, omdlenia, nieregularne bicie serca.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Duloxetine +pharma?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze
po: „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Duloxetine +pharma
• Substancją czynną leku jest duloksetyna.

Duloxetine +pharma, 30 mg, kapsułki dojelitowe, twarde
Każda kapsułka zawiera 30 mg duloksetyny (w postaci chlorowodorku).

Duloxetine +pharma, 60 mg, kapsułki dojelitowe, twarde

Każda kapsułka zawiera 60 mg duloksetyny (w postaci chlorowodorku).

• Pozostałe składniki to:
− zawartość kapsułki: sacharoza, ziarenka (zawiera skrobię kukurydzianą), kwasu metakrylowego i
etylu akrylanu kopolimer 1:1, dyspersja 30% (Eudragit L30D55), hypromeloza, sacharoza,
krzemionka koloidalna bezwodna, talk, trietylu cytrynian, Plasacryl T20 (glicerylu stearynian,
trietylu cytrynian, polisorbat 80, woda).
− osłonka kapsułki
Duloxetine +pharma,30 mg: tytanu dwutlenek (E 171), żelatyna, indygotyna (E 132), woda.
Duloxetine +pharma,60 mg: tytanu dwutlenek (E 171), żelatyna, indygotyna (E 132), żelaza
tlenek żółty (E 172), woda.
− tusz zielony (tylko Duloxetine +pharma, 30 mg): szelak, glikol propylenowy, potasu
wodorotlenek, żelaza tlenek czarny (E 172), żelaza tlenek żółty (E 172).
− tusz biały (tylko Duloxetine +pharma, 60 mg): szelak, glikol propylenowy, powidon, tytanu
dwutlenek (E 171).

Jak wygląda lek Duloxetine +pharma i co zawiera opakowanie
Lek Duloxetine +pharma występuje w postaci kapsułek dojelitowych twardych. Każda kapsułka
zawiera peletki chlorowodorku duloksetyny pokryte warstwą chroniącą je przed działaniem soku
żołądkowego.

Duloxetine +pharma, 30 mg, kapsułki dojelitowe, twarde
Kapsułki żelatynowe twarde w rozmiarze 3, składające się z nieprzezroczystego białego korpusu
z żółtym nadrukiem „30 mg” oraz nieprzezroczystego, niebieskiego wieczka z żółtym nadrukiem
„DLX”.

Duloxetine +pharma, 60 mg, kapsułki dojelitowe, twarde
Kapsułki żelatynowe twarde w rozmiarze 1, składające się z nieprzezroczystego zielonego korpusu
z białym nadrukiem „60 mg” oraz nieprzezroczystego, niebieskiego wieczka z białym nadrukiem
„DLX”.

Lek Duloxetine +pharma dostępny jest w opakowaniach po 10, 28 i 30 kapsułek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny
+pharma arzneimittel gmbh
Hafnerstraße 211
8054 Graz
Austria

Wytwórca
Genericon Pharma Gesellschaft m.b.H.
Hafnerstrasse 211
8054 Graz
Austria

Data ostatniej aktualizacji ulotki: sierpień 2024

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Duloxetine +pharma, 30 mg, kapsułki dojelitowe, twarde

Duloxetine +pharma, 60 mg, kapsułki dojelitowe, twarde

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Duloxetine +pharma, 30 mg, kapsułki dojelitowe, twarde
Każda kapsułka zawiera 30 mg duloksetyny (w postaci chlorowodorku).
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: każda kapsułka zawiera od 52,38 do 70,92 mg sacharozy.

Duloxetine +pharma, 60 mg, kapsułki dojelitowe, twarde
Każda kapsułka zawiera 60 mg duloksetyny (w postaci chlorowodorku).
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: każda kapsułka zawiera od 104,74 do 141,83 mg sacharozy.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Kapsułka dojelitowa, twarda.

Duloxetine +pharma, 30 mg, kapsułki dojelitowe, twarde
Kapsułka żelatynowa twarda w rozmiarze 3, składająca się z nieprzezroczystego białego korpusu
z żółtym nadrukiem „30 mg” oraz nieprzezroczystego, niebieskiego wieczka z żółtym nadrukiem „DLX”.

Duloxetine +pharma, 60 mg, kapsułki dojelitowe, twarde
Kapsułka żelatynowa twarda w rozmiarze 1, składająca się z nieprzezroczystego zielonego korpusu
z białym nadrukiem „60 mg” oraz nieprzezroczystego, niebieskiego wieczka z białym nadrukiem „DLX”.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1. Wskazania do stosowania

• leczenie dużych zaburzeń depresyjnych
• leczenie bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej
• leczenie zaburzeń lękowych uogólnionych

Produkt leczniczy Duloxetine +pharma jest wskazany do stosowania u dorosłych.
Dodatkowe informacje, patrz punkt 5.1.

#### 4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Duże zaburzenia depresyjne
Dawka początkowa oraz zalecana dawka podtrzymująca wynoszą 60 mg raz na dobę i mogą być
przyjmowane podczas posiłku lub między posiłkami. W badaniach klinicznych oceniano bezpieczeństwo

stosowania większych dawek niż 60 mg na dobę, aż do maksymalnej dawki 120 mg na dobę.
Nie uzyskano jednak dowodów klinicznych, które sugerowałyby, że u pacjentów, którzy nie
odpowiedzieli na leczenie zalecaną dawką początkową, zwiększenie dawki może przynieść korzyści.
Odpowiedź na leczenie obserwuje się zwykle po 2 - 4 tygodniach terapii.
Po utrwaleniu odpowiedzi na leczenie przeciwdepresyjne zaleca się kontynuowanie terapii przez kilka
miesięcy, aby zapobiec nawrotom. U pacjentów z nawracającymi epizodami dużej depresji w wywiadzie,
u których uzyskano odpowiedź na leczenie duloksetyną, należy rozważyć dalsze długotrwałe leczenie
dawką od 60 do 120 mg na dobę.

Zaburzenia lękowe uogólnione
Zalecana dawka początkowa u pacjentów z uogólnionymi zaburzeniami lękowymi wynosi 30 mg raz na
dobę i może być przyjmowana podczas posiłku lub między posiłkami. W razie braku odpowiedniej
odpowiedzi na leczenie należy zwiększyć dawkę do 60 mg, czyli do zazwyczaj stosowanej dawki
podtrzymującej u większości pacjentów.

U pacjentów ze współistniejącymi dużymi zaburzeniami depresyjnymi zaleca się stosowanie dawki
początkowej i podtrzymującej wynoszącej 60 mg raz na dobę (patrz także zalecenia dotyczące
dawkowania powyżej).
Wykazano skuteczność dawek do 120 mg na dobę, których bezpieczeństwo stosowania oceniano
w badaniach klinicznych. Dlatego u pacjentów, u których nie uzyskano wystarczającej odpowiedzi
na leczenie dawką 60 mg, można rozważyć zwiększenie dawki do 90 mg lub 120 mg. Dawkę należy
zwiększać w zależności od uzyskanej odpowiedzi na leczenie i tolerancji produktu leczniczego przez
pacjenta. Po utrwaleniu się odpowiedzi, zaleca się kontynuowanie leczenia przez kilka miesięcy w celu
zapobiegania nawrotom.

Ból w obwodowej neuropatii cukrzycowej
Dawka początkowa oraz zalecana dawka podtrzymująca wynoszą 60 mg raz na dobę i mogą być
przyjmowane podczas posiłku lub między posiłkami. W badaniach klinicznych oceniano bezpieczeństwo
stosowania większych dawek niż 60 mg raz na dobę, aż do maksymalnej dawki 120 mg na dobę,
podawanej w równych dawkach podzielonych. Stężenie duloksetyny w osoczu wykazuje dużą zmienność
osobniczą (patrz punkt 5.2). Dlatego u niektórych pacjentów, u których nie uzyskano wystarczającej
odpowiedzi na leczenie dawką 60 mg, zwiększenie dawki może przynieść korzyści.
Odpowiedź kliniczną należy ocenić po 2 miesiącach leczenia. Po tym okresie u pacjentów
z niewystarczającą początkową odpowiedzią kliniczną mało prawdopodobne jest osiągnięcie lepszych
wyników.

Należy regularnie (nie rzadziej niż co 3 miesiące) oceniać korzyści z leczenia (patrz punkt 5.1).

Dzieci i młodzież
Duloksetyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat w leczeniu dużych
zaburzeń depresyjnych ze względu na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność (patrz punkty 4.4,
#### 4.8 i 5.1).
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności duloksetyny w leczeniu zaburzeń lękowych
uogólnionych u dzieci i młodzieży w wieku od 7 do 17 lat. Aktualne dane przedstawiono w punktach 4.8,
#### 5.1 i 5.2.
Nie badano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności duloksetyny w leczeniu bólu w obwodowej
neuropatii cukrzycowej lub uogólnionych zaburzeń lękowych. Brak dostępnych danych.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku
Nie zaleca się dostosowywania dawkowania u osób w podeszłym wieku jedynie ze względu na wiek
pacjenta. Jednakże, tak jak w przypadku innych produktów leczniczych, należy zachować ostrożność
stosując duloksetynę u osób w podeszłym wieku, szczególnie u pacjentów z dużymi zaburzeniami

depresyjnymi lub uogólnionymi zaburzeniami lękowymi, w przypadku podawania dawki 120 mg
na dobę, dla której istnieją ograniczone dane (patrz punkty 4.4 i 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby
Nie wolno stosować duloksetyny u pacjentów z chorobami wątroby powodującymi zaburzenia czynności
wątroby (patrz punkty 4.3 i 5.2).

Zaburzenia czynności nerek
Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu leczniczego u pacjentów z łagodnym lub
umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 30 do 80 ml/min).
Nie wolno stosować duloksetyny u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny
<30 ml/min; patrz punkt 4.3).

Przerwanie leczenia
Należy unikać nagłego przerwania stosowania produktu leczniczego. W przypadku kończenia leczenia
duloksetyną należy stopniowo zmniejszać dawkę produktu leczniczego przez okres przynajmniej
1 do 2 tygodni w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia objawów z odstawienia (patrz punkty 4.4 i 4.8).
Jeżeli w wyniku zmniejszenia dawki lub przerwania leczenia wystąpią objawy nie tolerowane przez
pacjenta, można rozważyć wznowienie leczenia z użyciem wcześniej stosowanej dawki. Następnie lekarz
może zalecić dalsze stopniowe zmniejszanie dawki, ale w wolniejszym tempie.

Sposób podawania
Do stosowania doustnego.

#### 4.3. Przeciwwskazania

• nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1
• jednoczesne stosowanie duloksetyny z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami
monoaminooksydazy (IMAO) (patrz punkt 4.5)
• choroba wątroby powodująca zaburzenia czynności wątroby (patrz punkt 5.2)
• stosowanie produktu leczniczego Duloxetine +pharma w skojarzeniu z fluwoksaminą,
cyprofloksacyną lub enoksacyną (tj. silnymi inhibitorami CYP1A2), ponieważ jednoczesne
podawanie tych produktów powoduje zwiększenie stężenia duloksetyny w osoczu (patrz punkt 4.5)
• ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) (patrz punkt 4.4)
• rozpoczynanie leczenia produktem leczniczym Duloxetine +pharma u pacjentów
z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym ze względu na ryzyko wystąpienia przełomu
nadciśnieniowego (patrz punkty 4.4 i 4.8).

#### 4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Mania i napady padaczkowe
Duloksetynę należy stosować ostrożnie u pacjentów z epizodami manii w wywiadzie lub z rozpoznaniem
choroby afektywnej dwubiegunowej i (lub) napadów padaczkowych.

Rozszerzenie źrenic (mydriaza)
Zgłaszano przypadki rozszerzenia źrenic w związku ze stosowaniem duloksetyny, dlatego należy
zachować ostrożność zalecając produkt leczniczy Duloxetine +pharma pacjentom ze zwiększonym
ciśnieniem wewnątrzgałkowym lub z ryzykiem ostrej jaskry z wąskim kątem.

Ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca
U niektórych pacjentów stosowanie duloksetyny powodowało zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi
i klinicznie istotne nadciśnienie tętnicze. Może być to spowodowane noradrenergicznym wpływem
duloksetyny. Zgłaszano przypadki przełomu nadciśnieniowego podczas stosowania duloksetyny,

zwłaszcza u pacjentów, u których występowało nadciśnienie przed rozpoczęciem leczenia. Dlatego
u pacjentów ze stwierdzonym nadciśnieniem i (lub) innymi chorobami serca zaleca się kontrolowanie
ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w pierwszym miesiącu leczenia. Duloksetynę należy stosować ostrożnie
u pacjentów, których stan może się pogorszyć w następstwie zwiększenia częstości akcji serca lub
wzrostu ciśnienia tętniczego krwi. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania
duloksetyny i produktów leczniczych, które mogą powodować zaburzenia metabolizmu (patrz punkt 4.5).
U pacjentów, u których utrzymuje się wysokie ciśnienie tętnicze krwi podczas stosowania duloksetyny,
należy rozważyć zmniejszenie dawki lub stopniowe odstawienie produktu leczniczego (patrz punkt 4.8).
U pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym krwi nie należy rozpoczynać leczenia
duloksetyną (patrz punkt 4.3).

Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek poddawanych hemodializie (klirens kreatyniny
<30 ml/min) występowało zwiększone stężenie duloksetyny w osoczu. Pacjenci z ciężkim zaburzeniem
czynności nerek - patrz punkt 4.3. Informacje dotyczące pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym
zaburzeniem czynności nerek podano w punkcie 4.2.

Zespół serotoninowy i (lub) złośliwy zespół neuroleptyczny
Tak jak w przypadku innych leków serotoninergicznych, zespół serotoninowy lub złośliwy zespół
neuroleptyczny, który jest stanem potencjalnie zagrażającym życiu, może wystąpić podczas stosowania
duloksetyny, zwłaszcza w przypadku jednoczesnego stosowania innych leków serotoninergicznych [w
tym selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. Selective Serotonin Reuptake
Inhibitors, SSRI), selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego noradrenaliny (ang.
Serotonin/Noradrenaline Reuptake Inhibitors, SNRI), trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych,
buprenorfiny lub tryptanów], leków zaburzających metabolizm serotoniny, takich jak inhibitory
monoaminooksydazy (IMAO), leków przeciwpsychotycznych lub innych antagonistów dopaminy, które
mogą wpływać na neuroprzekaźnictwo serotoninergiczne (patrz punkty 4.3 i 4.5).

Objawami zespołu serotoninowego mogą być: zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy,
śpiączka), niestabilność układu autonomicznego (np. tachykardia, zmienne ciśnienie krwi, hipertermia),
zaburzenia nerwowo-mięśniowe (np. hiperrefleksja, zaburzenia koordynacji) i (lub) objawy żołądkowojelitowe (np. nudności, wymioty, biegunka). Zespół serotoninowy w najcięższej postaci może
przypominać złośliwy zespół neuroleptyczny, którego objawami są: hipertermia, sztywność mięśni,
zwiększona aktywność kinazy kreatynowej w surowicy, niestabilność układu autonomicznego
z możliwymi szybkimi zmianami parametrów życiowych i zmianami stanu psychicznego.

Jeśli jednoczesne stosowanie duloksetyny i innych leków serotoninergicznych i (lub) neuroleptycznymi,
które mogą wpływać na neuroprzekaźnictwo serotoninergiczne i (lub) dopaminergiczne, jest klinicznie
uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza na początku leczenia i po zwiększeniu
dawki.

Ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum)
Działania niepożądane mogą występować częściej podczas jednoczesnego stosowania duloksetyny
z produktami ziołowymi zawierającymi ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum).

Samobójstwo
Duże zaburzenia depresyjne i zaburzenia lękowe uogólnione
Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, chęci samookaleczenia i samobójstw
(zachowania samobójcze). Ryzyko utrzymuje się do czasu uzyskania znaczącej poprawy stanu pacjenta.
Ponieważ poprawa może nie wystąpić w czasie pierwszych kilku tygodni leczenia lub dłużej, należy
dokładnie obserwować pacjentów do czasu uzyskania znaczącej poprawy ich stanu. Ogólnie,
doświadczenia kliniczne pokazują, że ryzyko popełnienia samobójstw przez pacjentów może się
zwiększać we wczesnym okresie poprawy ich stanu.

Inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywana jest duloksetyna, mogą być również związane
ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zachowań samobójczych. Ponadto zaburzenia te mogą
współistnieć z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi. W związku z tym u pacjentów leczonych z powodu
innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki ostrożności, jak u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami depresyjnymi.
U pacjentów, u których stwierdzono zachowania samobójcze w wywiadach i u pacjentów, u których
występowały myśli samobójcze o znacznym nasileniu przed rozpoczęciem leczenia, istnieje zwiększone
ryzyko wystąpienia myśli lub zachowań samobójczych. Pacjenci z tej grupy powinni być uważnie
obserwowani podczas leczenia. Metaanaliza badań klinicznych kontrolowanych placebo z zastosowaniem
leków przeciwdepresyjnych w leczeniu zaburzeń psychicznych wykazała istnienie zwiększonego ryzyka
zachowań samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat przyjmujących leki przeciwdepresyjne
w porównaniu z osobami otrzymującymi placebo.

Odnotowano przypadki myśli i zachowań samobójczych u pacjentów w trakcie leczenia duloksetyną
lub w niedługim czasie po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.8).

Leczenie pacjentów, w szczególności tych z grupy wysokiego ryzyka, powinno odbywać się pod ścisłą
kontrolą lekarza, głównie w początkowym etapie leczenia i po zmianie stosowanej dawki. Należy
poinformować pacjentów (i ich opiekunów) o konieczności obserwowania i niezwłocznego zgłaszania
do lekarza przypadków pogorszenia stanu klinicznego, wystąpienia myśli lub zachowań samobójczych
lub niecodziennych zmian w zachowaniu.

Ból w obwodowej neuropatii cukrzycowej
Podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych o podobnym profilu farmakologicznym
(leki przeciwdepresyjne) zanotowano pojedyncze przypadki myśli i zachowań samobójczych w trakcie
leczenia duloksetyną lub w niedługim czasie po zakończeniu leczenia. Czynniki ryzyka zachowań
samobójczych w depresji, patrz powyżej. Lekarze powinni zachęcać pacjentów do zgłaszania każdego
przypadku wystąpienia u nich niepokojących myśli czy uczuć.

Stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat
Duloksetyny nie należy stosować w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. W badaniach
klinicznych zachowania samobójcze (próby samobójcze i myśli samobójcze) oraz wrogość (przeważnie
agresja, zachowania buntownicze i przejawy gniewu) były częściej obserwowane u dzieci i młodzieży
stosujących leki przeciwdepresyjne, niż w grupie otrzymującej placebo. Jeżeli ze względu na potrzebę
kliniczną zostanie podjęta decyzja o leczeniu, należy uważnie kontrolować czy u pacjenta nie występują
objawy zachowań samobójczych (patrz punkt 5.1). Ponadto, brak długoterminowych danych
o bezpieczeństwie stosowania produktu leczniczego u dzieci i młodzieży dotyczących wzrostu,
dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania (patrz punkt 4.8).

Krwotok
Zgłaszano występowanie objawów zaburzeń krzepnięcia, takich jak: wybroczyny, plamica i krwawienie
z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego
serotoniny (SSRI) oraz inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), w tym
duloksetynę. Duloksetyna może zwiększać ryzyko krwotoku poporodowego (patrz punkt 4.6). Należy
zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe i (lub) leki
wpływające na czynność płytek krwi (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne lub kwas acetylosalicylowy)
oraz u pacjentów ze stwierdzoną skłonnością do krwawień.

Hiponatremia
Podczas stosowania duloksetyny zgłaszano występowanie hiponatremii, włączając przypadki
zmniejszenia stężenia sodu w surowicy poniżej 110 mmol/l. Hiponatremia może być spowodowana
zespołem nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH). Większość tych
przypadków wystąpiła u osób w podeszłym wieku, zwłaszcza u osób z zaburzoną równowagą płynów
ustrojowych w wywiadzie lub ze współistniejącymi chorobami predysponującymi do zaburzeń
równowagi płynów. Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których występuje zwiększone ryzyko

hiponatremii, tj. u pacjentów w podeszłym wieku, z marskością wątroby, pacjentów odwodnionych
lub przyjmujących leki moczopędne.

Przerwanie leczenia
Po zaprzestaniu leczenia często występują objawy z odstawienia, zwłaszcza w przypadku nagłego
przerwania leczenia (patrz punkt 4.8). Podczas badań klinicznych objawy niepożądane po nagłym
przerwaniu leczenia wystąpiły u około 45% pacjentów leczonych duloksetyną i u 23% pacjentów
otrzymujących placebo. Ryzyko wystąpienia objawów z odstawienia w przypadku stosowania
selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) oraz inhibitorów wychwytu
zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) może zależeć od kilku czynników, w tym od czasu leczenia
i stosowanej dawki produktu leczniczego, a także od tempa zmniejszania dawki. Najczęściej zgłaszane
objawy przedstawiono w punkcie 4.8. Zazwyczaj objawy te są łagodne do umiarkowanych, jednak
u niektórych pacjentów mogą być ciężkie. Występują zazwyczaj w ciągu pierwszych kilku dni
po przerwaniu leczenia, jednak istnieją bardzo rzadkie zgłoszenia o wystąpieniu objawów u pacjentów,
którzy nieumyślnie pominęli dawkę produktu leczniczego. Na ogół objawy te ustępują samoistnie,
zwykle w ciągu 2 tygodni, chociaż u niektórych pacjentów mogą utrzymywać się dłużej (od 2 do 3
miesięcy lub dłużej). Z tego powodu w przypadku przerwania leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie
dawki duloksetyny przez okres nie krótszy niż 2 tygodnie, w zależności od potrzeb pacjenta (patrz punkt
4.2).

Osoby w podeszłym wieku
Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania duloksetyny w dawce 120 mg u pacjentów w podeszłym
wieku z dużymi zaburzeniami depresyjnymi i uogólnionymi zaburzeniami lękowymi. Dlatego należy
zachować ostrożność w przypadku stosowania maksymalnej dawki u osób w podeszłym wieku (patrz
punkty 4.2 i 5.2).

Akatyzja i (lub) niepokój psychoruchowy
Stosowanie duloksetyny wiązało się z występowaniem akatyzji, charakteryzującej się uczuciem
niepokoju subiektywnie odczuwanego jako nieprzyjemny lub przygnębiający oraz koniecznością
poruszania się, często połączoną z niemożnością spokojnego usiedzenia lub ustania w miejscu.
Największe prawdopodobieństwo wystąpienia tych objawów zachodzi w okresie pierwszych kilku
tygodni leczenia. U pacjentów, u których wystąpiły takie objawy, zwiększanie dawki może być
szkodliwe.

Produkty lecznicze zawierające duloksetynę
Duloksetyna jest stosowana pod innymi nazwami handlowymi w różnych wskazaniach (w leczeniu bólu
w obwodowej neuropatii cukrzycowej, leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, leczeniu zaburzeń
lękowych uogólnionych i wysiłkowego nietrzymania moczu). Należy unikać jednoczesnego stosowania
więcej niż jednego z tych produktów leczniczych.

Zapalenie wątroby i (lub) zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Podczas stosowania duloksetyny obserwowano uszkodzenia wątroby, w tym znaczne zwiększenie
aktywności enzymów wątrobowych (>10-krotnie przekraczające górną granicę normy), zapalenie
wątroby i żółtaczkę (patrz punkt 4.8). Większość z tych zdarzeń wystąpiła w pierwszych miesiącach
leczenia. Uszkodzenie wątroby występowało głównie na poziomie hepatocytów. Należy zachować
ostrożność podczas stosowania duloksetyny u pacjentów przyjmujących inne produkty lecznicze, które
mogą powodować uszkodzenia wątroby.

Zaburzenia czynności seksualnych
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors,
SSRI) oraz inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin norepinephrine
reuptake inhibitors, SNRI) mogą spowodować wystąpienie objawów zaburzeń czynności seksualnych
(patrz punkt 4.8). Zgłaszano przypadki długotrwałych zaburzeń czynności seksualnych, w których
objawy utrzymywały się pomimo przerwania stosowania SSRI i (lub) SNRI.

Sacharoza
Duloxetine +pharma, kapsułki dojelitowe, twarde zawierają sacharozę. Pacjenci z rzadkimi
dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować tego produktu
leczniczego.

#### 4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO)
Ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, nie należy stosować duloksetyny
jednocześnie z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO),
ani w okresie przynajmniej 14 dni po przerwaniu leczenia IMAO. Ze względu na okres półtrwania
duloksetyny, powinno upłynąć przynajmniej 5 dni między odstawieniem produktu leczniczego
a rozpoczęciem stosowania IMAO (patrz punkt 4.3).
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania duloksetyny i selektywnych, odwracalnych inhibitorów
monoaminooksydazy (IMAO), takich jak moklobemid (patrz punkt 4.4). Antybiotyk linezolid
jest odwracalnym, nieselektywnym IMAO i nie należy go stosować u pacjentów leczonych duloksetyną
(patrz punkt 4.4).

Inhibitory CYP1A2
Ponieważ duloksetyna jest metabolizowana przez CYP1A2, jednoczesne stosowanie duloksetyny
i silnych inhibitorów CYP1A2 może spowodować zwiększenie stężenia duloksetyny. Fluwoksamina
(w dawce 100 mg raz na dobę), silny inhibitor CYP1A2, zmniejszała pozorny klirens osoczowy
duloksetyny o około 77% i zwiększała pole pod krzywą AUC0-t sześciokrotnie. Z tego powodu nie należy
podawać duloksetyny w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP1A2, takimi jak fluwoksamina (patrz
punkt 4.3).

Produkty lecznicze działające na ośrodkowy układ nerwowy (OUN)
Z wyjątkiem przypadków opisanych w niniejszej sekcji, nie przeprowadzono systematycznej oceny
ryzyka związanego ze stosowaniem duloksetyny w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi
działającymi na OUN. Z tego powodu zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania
duloksetyny z innymi produktami leczniczymi lub substancjami działającymi na ośrodkowy układ
nerwowy, w tym z alkoholem i lekami uspokajającymi (np. benzodiazepiny, opioidowe leki
przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne, fenobarbital, leki przeciwhistaminowe o działaniu
uspokajającym).

Substancje działające na receptory serotoninergiczne
W rzadkich przypadkach zgłaszano zespół serotoninowy u pacjentów stosujących jednocześnie
selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) lub serotoniny i noradrenaliny (SNRI)
oraz leki działające na receptory serotoninergiczne. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego
stosowania duloksetyny i leków serotoninergicznych, takich jak selektywne inhibitory zwrotnego
wychwytu serotoniny, selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu noradrenaliny, trójpierścieniowych
leków przeciwdepresyjnych, np. klomipraminy lub amitryptyliny, IMAO, takich jak moklobemid
lub linezolid, produktów leczniczych zawierających ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum
perforatum), buprenorfiny lub tryptanów, tramadolu, petydyny i tryptofanu (patrz punkt 4.4).

Wpływ duloksetyny na inne produkty lecznicze

Leki metabolizowane przez CYP1A2
Jednoczesne stosowanie duloksetyny (60 mg dwa razy na dobę) nie wpływało istotnie
na farmakokinetykę teofiliny - substratu enzymu CYP1A2.

Leki metabolizowane przez CYP2D6
Duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6. Po podaniu duloksetyny w dawce 60 mg
dwa razy na dobę i pojedynczej dawki dezypraminy, substratu CYP2D6, pole pod krzywą AUC

dezypraminy zwiększyło się trzykrotnie. Jednoczesne podawanie duloksetyny (40 mg dwa razy na dobę)
zwiększa pole pod krzywą AUC tolterodyny (podawanej w dawce 2 mg dwa razy na dobę) w stanie
równowagi o 71%, lecz nie wpływa na farmakokinetykę jej aktywnego metabolitu 5-hydroksylowego,
dlatego nie jest zalecane dostosowanie dawki. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego
podawania duloksetyny z lekami metabolizowanymi głównie przez CYP2D6 (rysperydon,
trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, takie jak nortryptylina, amitryptylina i imipramina),
w szczególności, gdy mają wąski indeks terapeutyczny (np. flekainid, propafenon i metoprolol).

Doustne środki antykoncepcyjne i inne leki steroidowe
Wyniki badań in vitro wskazują, że duloksetyna nie indukuje katalitycznej aktywności CYP3A.
Nie przeprowadzono szczegółowych badań interakcji in vivo.

Przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe produkty lecznicze
Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania duloksetyny i doustnych leków
przeciwzakrzepowych lub przeciwpłytkowych, ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia
wynikającego z interakcji farmakodynamicznej. Ponadto, zgłaszano zwiększenie wartości współczynnika
INR (ang. International Normalized Ratio) podczas jednoczesnego stosowania u pacjentów duloksetyny
i warfaryny. Natomiast skojarzone stosowanie duloksetyny i warfaryny w ustalonych warunkach,
u zdrowych ochotników, w ramach klinicznego badania farmakologicznego, nie powodowało klinicznie
istotnej zmiany współczynnika INR w stosunku do wartości początkowej, ani w farmakokinetyce
R- lub S-warfaryny.

Wpływ innych produktów leczniczych na duloksetynę

Leki zobojętniające sok żołądkowy i antagoniści receptora histaminowego H2
Jednoczesne stosowanie duloksetyny z lekami zobojętniającymi zawierającymi glin i magnez
lub duloksetyny z famotydyną nie wpływało w sposób istotny na szybkość ani na stopień wchłaniania
duloksetyny po doustnym podaniu dawki 40 mg.

Substancje zwiększające aktywność CYP1A2
Analizy farmakokinetyczne wykazały, że u osób palących stężenie duloksetyny w osoczu jest prawie
o 50% mniejsze niż u osób niepalących.

#### 4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Brak wystarczających danych dotyczących stosowania duloksetyny u kobiet w ciąży. Badania na
zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję w przypadku, gdy poziom narażenia układowego
(pole pod krzywą AUC) duloksetyny był mniejszy niż maksymalna ekspozycja kliniczna (patrz punkt
5.3).

Wyniki dwóch dużych badań obserwacyjnych (jedno przeprowadzone w USA z udziałem 2500 kobiet
przyjmujących duloksetynę w pierwszym trymestrze ciąży, a drugie w Unii Europejskiej z udziałem1500
kobiet przyjmujących duloksetynę w pierwszym trymestrze ciąży) nie wskazują na zwiększenie ogólnego
ryzyka wystąpienia poważnych wrodzonych wad rozwojowych u dzieci. Analiza poszczególnych wad
rozwojowych, takich jak wady rozwojowe serca, nie dała jednoznacznych wyników. W badaniu
przeprowadzonym w Unii Europejskiej, stosowanie duloksetyny przez pacjentki w zaawansowanej ciąży
(w dowolnym czasie od 20 tygodnia ciąży do porodu) było związane ze zwiększeniem ryzyka
przedwczesnego porodu (mniej niż dwukrotne, co odpowiada około 6 dodatkowym przedwczesnym
porodom na 100 kobiet leczonych duloksetyną w późnym okresie ciąży). Większość przedwczesnych
porodów nastąpiła między 35. a 36. tygodniem ciąży. Takich zależności nie zaobserwowano w badaniu
przeprowadzonym w USA.

Dane z obserwacji w USA wskazują na zwiększenie ryzyka (mniej niż dwukrotne) krwotoku
poporodowego w przypadku stosowania duloksetyny w ciągu miesiąca poprzedzającego poród.

Dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego
serotoniny (SSRI) w ciąży, szczególnie w ciąży zaawansowanej, może zwiększać ryzyko wystąpienia
przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (ang. Persistent Pulmonary Hypertension in the
Newborn, PPHN). Chociaż nie badano związku PPHN ze stosowaniem inhibitorów wychwytu zwrotnego
serotoniny i noradrenaliny (SNRI), nie można wykluczyć ryzyka jego wystąpienia podczas przyjmowania
duloksetyny, biorąc pod uwagę mechanizm jej działania (zahamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny).
Tak jak w przypadku innych leków działających na receptory serotoninergiczne, u noworodków, których
matki przyjmowały duloksetynę w okresie przedporodowym, mogą wystąpić objawy z odstawienia.
Należą do nich hipotonia, drżenie, drżączka, trudności w karmieniu, zaburzenia oddechowe i drgawki.
Większość przypadków obserwowano zaraz po urodzeniu lub w ciągu kilku dni po urodzeniu.
Duloksetynę można stosować u kobiet w ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają
zagrożenie dla płodu. Kobietom należy zalecić, aby poinformowały lekarza, jeżeli w trakcie leczenia
zajdą w ciążę, bądź zamierzają zajść w ciążę.

Karmienie piersią
W badaniu obejmującym 6 pacjentek, które podczas laktacji nie karmiły dzieci piersią, stwierdzono,
że duloksetyna bardzo słabo przenika do mleka kobiecego. Szacowana dawka dobowa w miligramach
w przeliczeniu na kilogram masy ciała dla niemowląt wynosi około 0,14% dawki stosowanej u matki
patrz punkt 5.2). Nie zaleca się stosowania duloksetyny w okresie karmienia piersią, ponieważ nie jest
określone bezpieczeństwo stosowania duloksetyny u niemowląt.

Płodność
W badaniach na zwierzętach stosowanie duloksetyny nie miało wpływu na płodność samców, natomiast
u samic skutki były widoczne tylko wtedy, gdy stosowano dawki, które powodowały toksyczność u
matek.

#### 4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn. Podczas stosowania duloksetyny może wystąpić sedacja i zawroty głowy. Należy poinformować
pacjentów, aby nie podejmowali potencjalnie niebezpiecznych czynności, takich jak prowadzenie
pojazdów czy obsługiwanie maszyn w razie wystąpienia sedacji lub zawrotów głowy.

#### 4.8. Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszanymi objawami niepożądanymi u pacjentów przyjmujących duloksetynę były:
nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność i zawroty głowy. Jednak większość najczęściej
zgłaszanych działań niepożądanych miało łagodne lub umiarkowane nasilenie, zwykle występowały
krótko po rozpoczęciu terapii i w większości przypadków ustępowały w miarę kontynuowania leczenia.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W Tabeli 1 przedstawiono objawy niepożądane ze zgłoszeń spontanicznych oraz obserwowane podczas
badań klinicznych kontrolowanych placebo.
Częstość występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do
<1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000).

W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane wymieniono zgodnie
ze zmniejszającym się nasileniem.

Tabela 1: Działania niepożądane
Klasa układów
narządów
Częstość
występowania Działania niepożądane
Zakażenia i zarażenia niezbyt często zapalenie krtani

pasożytnicze
Zaburzenia układu
immunologicznego rzadko reakcja anafilaktyczna, zespół nadwrażliwości
Zaburzenia
endokrynologiczne rzadko niedoczynność tarczycy
Zaburzenia
metabolizmu
i odżywiania

często zmniejszenie łaknienia
niezbyt często hiperglikemia (zgłaszana głównie u pacjentów chorych
na cukrzycę)
rzadko odwodnienie, hiponatremia, zespół nieprawidłowego
wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)6
Zaburzenia
psychiczne często bezsenność, pobudzenie, zmniejszenie libido, lęk,
zaburzenia orgazmu, nietypowe sny
niezbyt często samobójcze myśli5,7, zaburzenia snu, bruksizm,
dezorientacja, apatia
rzadko samobójcze zachowania5,7, stan pobudzenia
maniakalnego, omamy, agresja i gniew4
Zaburzenia układu
nerwowego
bardzo często ból głowy, senność
często zawroty głowy, letarg, drżenie, parestezja

niezbyt często
drgawki kloniczne mięśni, akatyzja7, nerwowość,
zaburzenia uwagi, zaburzenia smaku, dyskineza, zespół
niespokojnych nóg, pogorszenie jakości snu
rzadko zespół serotoninowy6 , drgawki1, niepokój
psychoruchowy6, objawy pozapiramidowe6
Zaburzenia oka często niewyraźne widzenie
niezbyt często rozszerzenie źrenicy, zaburzenia widzenia
rzadko jaskra
Zaburzenia ucha
i błędnika
często szumy w uszach1
niezbyt często zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, ból ucha
Zaburzenia serca często kołatanie serca
niezbyt często tachykardia, arytmia nadkomorowa, głównie migotanie
przedsionków
nieznana kardiomiopatia stresowa (zespół Takotsubo)
Zaburzenia
naczyniowe często zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi3, nagłe
zaczerwienienie twarzy
niezbyt często omdlenia2, nadciśnienie tętnicze 3,7, niedociśnienie
ortostatyczne2, uczucie zimna w kończynach
rzadko przełom nadciśnieniowy3,6
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej
i śródpiersia

często ziewanie
niezbyt często uczucie ucisku w gardle, krwawienie z nosa
rzadko śródmiąższowa choroba płuc9, eozynofilowe zapalenie
płuc6
Zaburzenia żołądka
i jelit
bardzo często nudności, suchość w jamie ustnej
często zaparcie, biegunka, ból brzucha, wymioty, niestrawność,
wzdęcia

niezbyt często
krwotok z przewodu pokarmowego7, zapalenie żołądka
i jelit, odbijanie się ze zwracaniem treści żołądkowej lub
gazu, zapalenie błony śluzowej żołądka, zaburzenia
połykania

rzadko
zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, obecność świeżej
krwi w kale, nieprzyjemny oddech, mikroskopowe
zapalenie jelita grubego10
Zaburzenia wątroby
i dróg żółciowych niezbyt często
zapalenie wątroby3, zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych (ALT, AST, fosfataza alkaliczna), ostre
uszkodzenia wątroby

rzadko niewydolność wątroby6, żółtaczka6
Zaburzenia skóry
i tkanki podskórnej
często zwiększona potliwość, wysypka

niezbyt często
nocne pocenie, pokrzywka, kontaktowe zapalenie skóry,
zimne poty, wrażliwość na światło, zwiększona
tendencja do powstawania siniaków
rzadko zespół Stevensa-Johnsona6, obrzęk naczynioruchowy6
bardzo rzadko zapalenie naczyń skóry
Zaburzenia
mięśniowo–
szkieletowe i tkanki
łącznej

często ból mięśniowo –szkieletowy, kurcze mięśni
niezbyt często sztywność mięśni, drżenie mięśni
rzadko szczękościsk
Zaburzenia nerek
i dróg moczowych
często bolesne lub utrudnione oddawanie moczu, częstomocz

niezbyt często
zatrzymanie moczu, uczucie parcia na pęcherz,
oddawanie moczu w nocy, nadmierne wydzielanie
moczu, zmniejszenie diurezy
rzadko nieprawidłowy zapach moczu
Zaburzenia układu
rozrodczego i piersi często zaburzenia erekcji, zaburzenia ejakulacji, opóźniona
ejakulacja
niezbyt często krwotok w obrębie dróg rodnych, zaburzenia
menstruacyjne, zaburzenia seksualne, ból jąder
rzadko objawy menopauzy, mlekotok, hiperprolaktynemia,
krwotok poporodowy6
Zaburzenia ogólne
i stany w miejscu
podania

często upadki8, zmęczenie

niezbyt często
ból w klatce piersiowej7, zmienione samopoczucie,
uczucie zimna, pragnienie, dreszcze, złe samopoczucie,
uczucie gorąca, zaburzenia chodu
Badania
diagnostyczne
często zmniejszenie masy ciała

niezbyt często
zwiększenie masy ciała, zwiększenie aktywności
fosfokinazy kreatynowej we krwi, zwiększenie stężenia
potasu we krwi
rzadko zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi

1 Drgawki i szumy w uszach zgłaszano także po zakończeniu leczenia.
2 Niedociśnienie ortostatyczne oraz omdlenia zgłaszane były szczególnie w początkowym okresie
leczenia.
3 Patrz punkt 4.4.
4 Przypadki agresji i przejawów gniewu zgłaszane były szczególnie w początkowym okresie leczenia
lub po zakończeniu leczenia.
5 Przypadki myśli i zachowań samobójczych zgłaszane były podczas terapii duloksetyną lub w niedługim
czasie po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.4).
6 Częstość występowania działań niepożądanych, których nie obserwowano podczas badań klinicznych
kontrolowanych placebo, oszacowana na podstawie zgłoszeń po wprowadzeniu produktu do obrotu.
7 Różnica nieistotna statystycznie w porównaniu z placebo.
8 Upadki były częstsze u osób w podeszłym wieku (≥65 lat).
9 Częstość występowania szacowana na podstawie badań klinicznych z kontrolą placebo
10 Częstość występowania szacowana na podstawie wszystkich badań klinicznych.

Opis wybranych działań niepożądanych
Przerwanie stosowania duloksetyny (zwłaszcza nagłe) często wywołuje objawy odstawienia.
Do najczęściej zgłaszanych objawów należą: zawroty głowy, zaburzenia czucia (w tym parestezja
lub wrażenie porażenia prądem, szczególnie w obrębie głowy), zaburzenia snu (w tym bezsenność
i nasilone marzenia senne), zmęczenie, senność, pobudzenie lub lęk, nudności i (lub) wymioty, drżenie,
bóle głowy, bóle mięśni, drażliwość, biegunka, nadmierna potliwość oraz zawroty głowy pochodzenia
błędnikowego.

Zazwyczaj w przypadku stosowania produktów z grupy SSRI oraz SNRI, objawy te są łagodne
lub umiarkowane, przemijające, jednak u niektórych pacjentów mogą być one ciężkie i (lub) utrzymywać
się przez dłuższy czas. Z tego powodu zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki produktu leczniczego,
kiedy kontynuacja leczenia duloksetyną nie jest już konieczna (patrz punkty 4.2 i 4.4).

W trzech 12-tygodniowych badaniach klinicznych (faza ostra), w których stosowano duloksetynę
u pacjentów z bólem w neuropatii cukrzycowej, obserwowano niewielkie, lecz istotne statystycznie
zwiększenie stężenia glukozy we krwi na czczo u pacjentów leczonych duloksetyną. Zarówno
u pacjentów leczonych duloksetyną, jak i u pacjentów otrzymujących placebo, poziom HbA1c był stały.
W fazie rozszerzenia tych badań, trwającej do 52 tygodni, stwierdzono zwiększenie poziomu HbA1c
w grupie otrzymującej duloksetynę i w grupach leczonych standardowo, jednak średni wzrost wartości
był o 0,3% większy w grupie leczonej duloksetyną. Zaobserwowano także niewielkie zwiększenie
stężenia glukozy na czczo oraz cholesterolu całkowitego u pacjentów leczonych duloksetyną. W grupie
leczonej standardowo wyniki badań laboratoryjnych wykazały nieznaczne zmniejszenie tych parametrów.

Skorygowany odstęp QT u pacjentów leczonych duloksetyną nie różnił się od obserwowanego
u pacjentów otrzymujących placebo. Nie obserwowano klinicznie istotnych różnic w pomiarach QT, PR,
QRS lub QTcB u pacjentów leczonych duloksetyną i pacjentów otrzymujących placebo.

Dzieci i młodzież
Łącznie 509 pacjentów w wieku od 7 do 17 lat z dużymi zaburzeniami depresyjnymi oraz 241 pacjentów
w wieku od 7 do 17 lat z zaburzeniami lękowymi uogólnionymi było leczonych duloksetyną w badaniach
klinicznych. Ogólnie profil działań niepożądanych po zastosowaniu duloksetyny u dzieci i młodzieży był
podobny do obserwowanego u osób dorosłych.

Łącznie u 467 pacjentów z grupy dzieci i młodzieży początkowo losowo przyporządkowanych do grupy
otrzymującej duloksetynę w badaniach klinicznych odnotowano zmniejszenie masy ciała średnio o 0,1 kg
po 10 tygodniach w porównaniu do zwiększenia o średnio 0,9 kg u 353 pacjentów, którym podawano
placebo. Następnie, po okresie przedłużenia badania trwającym od czterech do sześciu miesięcy,
u pacjentów zazwyczaj stwierdzano tendencję do odzyskiwania ich przewidywanej percentylowej
podstawowej masy ciała, wyznaczonej na podstawie danych demograficznych dobranych pod względem
wieku i płci.

W trwających do 9 miesięcy badaniach, u dzieci i młodzieży leczonych duloksetyną obserwowano
mniejszy o 1% całkowity średni wzrost na siatce centylowej (mniejszy o 2% u dzieci w wieku od 7
do 11 lat i większy o 0,3% u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat ) (patrz punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
faks: +48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie
Zgłaszano przypadki przedawkowania samej duloksetyny lub duloksetyny przyjętej w skojarzeniu
z innymi produktami leczniczymi, gdy dawka duloksetyny wynosiła 5400 mg. Wystąpiło kilka

przypadków zgonów, głównie po przedawkowaniu kilku produktów leczniczyczych, lecz także po
przyjęciu samej duloksetyny w dawce około 1000 mg. Objawy przedmiotowe i podmiotowe
przedawkowania (samej duloksetyny lub przyjętej w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi)
to: senność, śpiączka, zespół serotoninowy, drgawki, wymioty i tachykardia.

Nie jest znane swoiste antidotum na duloksetynę, lecz jeśli wystąpi zespół serotoninowy można rozważyć
zastosowanie specyficznego leczenia (na przykład podanie cyproheptadyny i (lub) kontrola temperatury
ciała). Należy zapewnić drożność dróg oddechowych. Zaleca się monitorowanie czynności serca
i parametrów życiowych oraz podjęcie stosownego postępowania objawowego i wspomagającego.
Płukanie żołądka może być wskazane, jeśli będzie wykonane niedługo po przyjęciu produktu lub
u pacjentów, u których wystąpiły objawy. Podanie węgla aktywnego może być pomocne w celu
zmniejszenia wchłaniania. Objętość dystrybucji duloksetyny jest duża, dlatego jest mało prawdopodobne,
że wymuszona diureza, hemoperfuzja i transfuzja wymienna będą korzystne.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1. Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki przeciwdepresyjne. Kod ATC: N06AX21

Mechanizm działania
Duloksetyna jest inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny (5-HT) i noradrenaliny (NA). Słabo
hamuje zwrotny wychwyt dopaminy, nie wykazuje istotnego powinowactwa do receptorów
histaminowych, dopaminergicznych, cholinergicznych ani adrenergicznych. Duloksetyna w stopniu
zależnym od dawki powoduje zwiększenie zewnątrzkomórkowego stężenia serotoniny i noradrenaliny
w różnych obszarach mózgu u zwierząt.

Działanie farmakodynamiczne
Duloksetyna powodowała normalizację progu bólowego w badaniach przedklinicznych
z wykorzystaniem różnych modeli bólu neuropatycznego i bólu wywołanego procesem zapalnym oraz
zmniejszała nasilenie zachowań związanych z bólem w modelu ciągłego bólu. Uważa się, że mechanizm
hamowania bólu przez duloksetynę polega na wzmaganiu aktywności zstępujących szlaków hamowania
bólu w ośrodkowym układzie nerwowym.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Duże zaburzenia depresyjne
Duloksetynę oceniano w badaniu klinicznym, w którym wzięło udział 3158 pacjentów (1285 pacjento-lat
ekspozycji, ang. patient-years of exposure) spełniających kryteria dużej depresji wg DSM-IV.
Skuteczność duloksetyny w zalecanej dawce 60 mg raz na dobę wykazano w trzech z trzech
przeprowadzonych randomizowanych, kontrolowanych placebo badań z zastosowaniem podwójnie ślepej
próby. W badaniach podawano ustaloną dawkę dorosłym pacjentom ambulatoryjnym z rozpoznaniem
dużych zaburzeń depresyjnych. Ogólnie skuteczność duloksetyny w dawkach dobowych 60-120 mg
wykazano łącznie w pięciu z siedmiu randomizowanych, kontrolowanych placebo badań
z zastosowaniem podwójnie ślepej próby. W badaniach podawano ustaloną dawkę pacjentom
ambulatoryjnym z rozpoznaniem dużego zaburzenia depresyjnego.

Poprawa mierzona całkowitą liczbą punktów w 17-punktowej Skali Depresji Hamiltona (HAM-D)
(w tym z emocjonalnymi i somatycznymi objawami depresji) była istotnie statystycznie większa
u pacjentów leczonych duloksetyną w porównaniu z placebo. Również liczba pacjentów, u których
osiągnięto odpowiedź na leczenie i remisję choroby, była istotnie statystycznie większa w grupie osób
przyjmujących duloksetynę niż w grupie otrzymujących placebo. Jedynie u niewielkiej liczby pacjentów
uczestniczących w tych kluczowych badaniach klinicznych występowała ciężka depresja (>25 punktów
w skali HAM-D na początku badania).

W badaniu dotyczącym zapobiegania nawrotom pacjenci, u których wystąpiła odpowiedź na
12-tygodniowe leczenie ostrych epizodów w warunkach badania otwartego z zastosowaniem duloksetyny
w dawce 60 mg raz na dobę, zostali przyporządkowani losowo do grupy otrzymującej duloksetynę
w dawce 60 mg raz na dobę lub do grupy otrzymującej placebo przez kolejne 6 miesięcy. W grupie
pacjentów, którym podawano duloksetynę w dawce 60 mg raz na dobę wykazano statystycznie istotną
przewagę nad grupą placebo (p=0,004) pod względem pierwszorzędowego punktu końcowego -
zapobiegania nawrotom depresji - mierzonego czasem, jaki upłynął do wystąpienia nawrotu. Częstość
nawrotów podczas 6-miesięcznego okresu obserwacyjnego prowadzonego z zastosowaniem podwójnie
ślepej próby wynosiła 17% w grupie pacjentów leczonych duloksetyną i 29% w grupie pacjentów
otrzymujących placebo.

W trwającym 52 tygodnie badaniu kontrolowanym placebo z podwójnie ślepą próbą, u pacjentów
z nawracającym dużym zaburzeniem depresyjnym otrzymujących duloksetynę obserwowano znaczące
wydłużenie okresu bezobjawowego (p<0,001) w porównaniu do pacjentów przyporządkowanych losowo
do grupy placebo. U wszystkich pacjentów biorących wcześniej udział w fazie otwartej badania
(od 28 do 34 tygodni) uzyskano odpowiedź na leczenie duloksetyną w dawce od 60 do 120 mg na dobę.
W trwającym 52 tygodnie badaniu kontrolowanym placebo z podwójnie ślepą próbą objawy depresji
(p<0,001) wystąpiły u 14,4% pacjentów otrzymujących duloksetynę i u 33,1% pacjentów otrzymujących
placebo.

Wyniki leczenia duloksetyną w dawce 60 mg raz na dobę u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat)
z depresją były szczególnie oceniane w badaniu, w którym wykazano istotną statystycznie różnicę
w zmniejszaniu liczby punktów w skali HAMD17 u pacjentów otrzymujących duloksetynę w porównaniu
z placebo. Tolerancja duloksetyny w dawce 60 mg raz na dobę u pacjentów w podeszłym wieku była
podobna do obserwowanej u młodszych dorosłych osób. Jednakże, dane dotyczące stosowania
maksymalnej dawki (120 mg na dobę) u osób w podeszłym wieku są ograniczone i dlatego zalecana jest
ostrożność podczas leczenia pacjentów z tej grupy wiekowej.

Zaburzenia lękowe uogólnione
Wykazano statystycznie istotną przewagę duloksetyny nad placebo w pięciu z pięciu badań klinicznych
przeprowadzonych z udziałem dorosłych pacjentów z zaburzeniami lękowymi uogólnionymi.
Cztery z tych badań to badania randomizowane, kontrolowane placebo z podwójnie ślepą próbą
dotyczące leczenia, a jedno dotyczące zapobiegania nawrotom.

Poprawa mierzona całkowitą liczbą punktów w Skali Oceny Lęku Hamiltona (HAM-A) i liczbą punktów
w skali ogólnej sprawności życiowej Sheehan Disability Scale (SDS) była istotnie statystycznie większa
u pacjentów leczonych duloksetyną w porównaniu z placebo. Również liczba pacjentów, u których
osiągnięto odpowiedź na leczenie i remisję choroby, była większa w grupie pacjentów przyjmujących
duloksetynę niż w grupie pacjentów otrzymujących placebo. Wykazano porównywalną skuteczność
duloksetyny i wenlafaksyny, ocenianą jako poprawę wyniku w skali HAM-A.

W badaniu dotyczącym zapobiegania nawrotom pacjenci, u których wystąpiła odpowiedź na
6-miesięczne leczenie w warunkach badania otwartego z zastosowaniem duloksetyny, zostali
przyporządkowani do grupy otrzymującej duloksetynę lub do grupy otrzymującej placebo przez kolejne
6 miesięcy. W grupie pacjentów, którym podawano duloksetynę w dawce od 60 mg do 120 mg raz na
dobę, wykazano statystycznie istotną przewagę nad grupą placebo (p<0,001) pod względem zapobiegania
nawrotom, czego miarą był czas do wystąpienia nawrotu. Częstość występowania nawrotów podczas
6-miesięcznego okresu obserwacyjnego prowadzonego z zastosowaniem podwójnie ślepej próby
wynosiła 14% w grupie pacjentów przyjmujących duloksetynę i 42% w grupie pacjentów otrzymujących
placebo.

Skuteczność duloksetyny stosowanej w dawce od 30 do 120 mg (zmienna dawka) raz na dobę
u pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat) z uogólnionymi zaburzeniami lękowymi oceniano w badaniu,
w którym wykazano istotną statystycznie poprawę, mierzoną całkowitą liczbą punktów w skali HAM-A,

u pacjentów leczonych duloksetyną w porównaniu z grupą pacjentów otrzymujących placebo.
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania duloksetyny w dawkach od 30 do 120 mg raz na dobę
u pacjentów w podeszłym wieku z uogólnionymi zaburzeniami lękowymi były podobne do tych
obserwowanych w badaniach z udziałem młodszych dorosłych pacjentów. Jednak dane dotyczące
podawania maksymalnej dawki (120 mg na dobę) u osób w podeszłym wieku są ograniczone i dlatego
zaleca się ostrożność podczas stosowania tej dawki u pacjentów z tej grupy wiekowej.

Ból w obwodowej neuropatii cukrzycowej
Skuteczność duloksetyny w leczeniu bólu w neuropatii cukrzycowej wykazano w dwóch
12-tygodniowych randomizowanych badaniach w warunkach podwójnie ślepej próby, z zastosowaniem
placebo i stałych dawek produktów leczniczych. Badania objęły dorosłych pacjentów (w wieku od 22
do 88 lat), u których ból w neuropatii cukrzycowej występował od co najmniej 6 miesięcy. Z badań
wyłączono pacjentów, u których spełnione zostały kryteria diagnostyczne dużego zaburzenia
depresyjnego. Głównym kryterium oceny badanych parametrów był średni tygodniowy wskaźnik
przeciętnego nasilenia bólu w ciągu doby, mierzonych w 11-punktowej skali Likerta i zapisywanych
codziennie przez uczestników w dzienniku pacjenta.

W obu badaniach stwierdzono istotne statystycznie zmniejszenie bólu u pacjentów przyjmujących
duloksetynę w dawce 60 mg raz na dobę i 60 mg dwa razy na dobę, w porównaniu z pacjentami
otrzymującymi placebo. U niektórych pacjentów działanie to ujawniało się już w pierwszym tygodniu
leczenia. Różnice stopnia złagodzenia bólu między dwiema grupami stosującymi badany produkt
leczniczy nie były istotne. Zmniejszenie nasilenia bólu o co najmniej 30% zgłosiło około 65% pacjentów
leczonych duloksetyną i 40% pacjentów przyjmujących placebo. Odsetki pacjentów, którzy zgłosili
zmniejszenie nasilenia bólu o co najmniej 50%, wynosiły odpowiednio 50% i 26%. Wskaźniki
odpowiedzi klinicznej (zmniejszenie nasilenia bólu o 50% lub więcej) analizowano w zestawieniu ze
zgłoszeniami pacjentów o senności odczuwanej w okresie leczenia. Wśród pacjentów, którzy nie
odczuwali senności, odpowiedź kliniczną stwierdzono u 47% przyjmujących duloksetynę i 27%
otrzymujących placebo. Wśród pacjentów, którzy odczuwali senność, odpowiedź kliniczną stwierdzono
u 60% przyjmujących duloksetynę i u 30% otrzymujących placebo. Jeżeli po 60 dniach leczenia
u pacjenta nie nastąpiło zmniejszenie nasilenia bólu o 30%, uzyskanie takiego efektu w ciągu dalszego
leczenia było mało prawdopodobne.

W otwartym, długoterminowym, niekontrolowanym badaniu u pacjentów, u których uzyskano odpowiedź
kliniczną po 8 tygodniach stosowania duloksetyny w dawce 60 mg raz na dobę, zmniejszenie nasilenia
bólu utrzymywało się przez kolejne 6 miesięcy. Pomiaru dokonano wykorzystując odpowiedzi na pytanie
o średnie nasilenie odczuwanego bólu w okresie 24 godzin, będące częścią skróconego kwestionariusza
oceny bólu (ang. BPI, Brief Pain Inventory).

Dzieci i młodzież
Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania duloksetyny u pacjentów w wieku poniżej 7 lat.

Przeprowadzono dwa randomizowane, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby równoległe badania
kliniczne z udziałem 800 pacjentów w wieku od 7 do 17 lat z dużymi zaburzeniami depresyjnymi (patrz
punkt 4.2). Oba te badania obejmowały trwającą 10 tygodni fazę ostrą z wykorzystaniem grupy
kontrolnej otrzymującej placebo i lek porównawczy (fluoksetynę), po której następował okres sześciu
miesięcy przedłużenia badania z aktywną kontrolą. Zmiany z punktu początkowego do końcowego
w całkowitej punktacji w Zrewidowanej Skali Depresji Dziecięcej (ang. Children’s Depression Rating
Scale – Revised, CDRS-R) uzyskane dla duloksetyny (30-120 mg) i aktywnego ramienia kontrolnego
(fluoksetyna 20-40 mg) nie różniły się statystycznie od placebo. Przerwanie leczenia z powodu działań
niepożądanych występowało częściej u pacjentów przyjmujących duloksetynę niż w grupie leczonej
fluoksetyną, głównie z powodu nudności. Podczas 10-tygodniowego okresu leczenia zgłaszano
występowanie zachowań samobójczych (duloksetyna 0/333 [0%], fluoksetyna 2/225 [0,9%], placebo
1/220 [0,5%]). W ciągu całego 36-tygodniowego okresu badania u 6 z 333 pacjentów początkowo
przydzielonych do grupy otrzymującej duloksetynę oraz u 3 z 225 pacjentów początkowo przydzielonych
do grupy otrzymującej fluoksetynę wystąpiły zachowania samobójcze (częstość występowania zależna

od narażenia wynosiła 0,039 zdarzeń na pacjenta rocznie dla duloksetyny i 0,026 zdarzeń na pacjenta
rocznie dla fluoksetyny). Ponadto, jeden z pacjentów, który został przeniesiony z grupy otrzymującej
placebo do grupy pacjentów przyjmujących duloksetynę, wykazywał zachowania samobójcze podczas
przyjmowania duloksetyny.

Przeprowadzono randomizowane, kontrolowane placebo badanie z zastosowaniem podwójnie ślepej
próby, z udziałem 272 pacjentów w wieku od 7 do 17 lat z zaburzeniami lękowymi uogólnionymi.
Badanie obejmowało trwające 10 tygodni leczenie ostrej fazy, z wykorzystaniem grupy kontrolnej
otrzymującej placebo, po której następował okres 18 tygodni przedłużenia leczenia. W badaniu
stosowano zmienne dawki, aby umożliwić powolne zwiększanie dawki od 30 mg raz na dobę do
większych dawek (maksymalnie 120 mg raz na dobę). Podczas leczenia duloksetyną wykazano
statystycznie istotnie większą poprawę w zakresie objawów zaburzeń lękowych uogólnionych
mierzonych za pomocą właściwej dla tych zaburzeń skali oceny lęku u dzieci i młodzieży PARS (ang.
Pediatric Anxiety Rating Scale) (średnia różnica pomiędzy duloksetyną i placebo wynosiła
2,7 punktów [95% CI 1,3-4,0]) po 10 tygodniach leczenia. Utrzymywanie się tego działania nie było
oceniane. Nie stwierdzono statystycznie istotnej różnicy w częstości przerywania leczenia z powodu
wystąpienia działań niepożądanych w grupie pacjentów przyjmujących duloksetynę i w grupie
otrzymującej placebo w okresie 10 tygodni leczenia ostrej fazy. U dwóch pacjentów, którzy zostali
przeniesieni z grupy otrzymującej placebo do grupy pacjentów przyjmujących duloksetynę
po zakończeniu ostrej fazy, obserwowano zachowania samobójcze podczas przyjmowania duloksetyny
w fazie przedłużenia leczenia. Nie ustalono wniosku względem całkowitego stosunku korzyści do ryzyka
w tej grupie wiekowej (patrz także punkty 4.2 i 4.8).

Przeprowadzono pojedyncze badanie z udziałem dzieci i młodzieży z młodzieńczym pierwotnym
zespołem fibromialgii (ang. Juvenile Primary Fibromyalgia Syndrome, JPFS), w którym w grupie
leczonej duloksetyną nie odnotowano różnic w porównaniu z grupą otrzymującą placebo w odniesieniu
do pierwszorzędowej miary skuteczności. Dlatego nie ma dowodów na skuteczność w tej grupie dzieci
i młodzieży. Przeprowadzono randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo, równoległe
badanie duloksetyny z udziałem 184 osób w wieku od 13 do 18 lat (średni wiek 15,53 lat) z JPFS.
Badanie obejmowało 13-tygodniowy okres podwójnie ślepej próby, w którym pacjentów losowo
przydzielono do grupy otrzymującej duloksetynę w dobowej dawce 30 mg lub 60 mg lub placebo.
Duloksetyna nie wykazywała skuteczności w zmniejszaniu nasilenia bólu, mierzonego z wykorzystaniem
odpowiedzi na pytanie o średnie nasilenie odczuwanego bólu, będące częścią skróconego kwestionariusza
oceny bólu (ang. Brief Pain Inventory, BPI), który był głównym kryterium oceny: średnia zmiana
najmniejszych kwadratów (ang. Least Squares, LS) w stosunku do wartości początkowej średniej oceny
nasilenia bólu w BPI w 13 tygodniu wyniosła -0,97 w grupie otrzymującej placebo, w porównaniu
z -1,62 w grupie leczonej duloksetyną 30/60 mg (p = 0,052). Wyniki dotyczące bezpieczeństwa były
zgodne ze znanym profilem bezpieczeństwa duloksetyny.

Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań z zastosowaniem duloksetyny
we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, bólu
w obwodowej neuropatii cukrzycowej oraz zaburzeń lękowych uogólnionych. Stosowanie u dzieci
i młodzieży, patrz punkt 4.2.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Duloksetyna jest podawana w postaci pojedynczego enancjomeru. Duloksetyna jest w znacznym stopniu
metabolizowana przez enzymy utleniające (CYP1A2 i polimorficzny CYP2D6), a następnie sprzęgana.
Farmakokinetyka duloksetyny wskazuje na dużą zmienność osobniczą (ogólnie 50-60%), częściowo
ze względu na płeć, wiek, palenie tytoniu i aktywność enzymu CYP2D6.

Wchłanianie
Duloksetyna dobrze wchłania się po podaniu doustnym, a Cmax występuje w ciągu 6 godzin po przyjęciu
dawki. Całkowita dostępność biologiczna duloksetyny po podaniu doustnym wynosi od 32% do 80%

(średnio 50%). Pokarm wydłuża czas osiągnięcia stężenia maksymalnego z 6 do 10 godzin oraz
nieznacznie zmniejsza stopień wchłaniania (o około 11%). Zmiany te nie są znaczące klinicznie.

Dystrybucja
U ludzi duloksetyna wiąże się z białkami osocza w około 96%. Duloksetyna wiąże się zarówno
z albuminą, jak i z alfa-1-kwaśną glikoproteiną. Zaburzenie czynności nerek lub wątroby nie wpływa
na wiązanie duloksetyny z białkami.

Metabolizm
Duloksetyna jest w znacznym stopniu metabolizowana, a jej metabolity są wydalane głównie w moczu.
Zarówno cytochrom P450-2D6, jak i 1A2, katalizują powstawanie dwóch głównych metabolitów:
glukuronidu sprzężonego z 4-hydroksyduloksetyną i siarczanu sprzężonego z 5-hydroksy-6-
metoksyduloksetyną. Na podstawie badań in vitro uważa się, że metabolity duloksetyny obecne
w krwioobiegu są farmakologicznie nieaktywne. Nie przeprowadzano szczegółowych badań
farmakokinetyki duloksetyny u pacjentów, u których występuje mała aktywność enzymu CYP2D6.
Ograniczone dane wskazują, że u tych pacjentów stężenie duloksetyny we krwi jest większe.

Eliminacja
Okres półtrwania duloksetyny wynosi od 8 do 17 godzin (średnio 12 godzin). Po podaniu dożylnym
klirens osoczowy duloksetyny wynosi od 22 l/h do 46 l/h (średnio 36 l/h). Po podaniu doustnym pozorny
klirens osoczowy duloksetyny wynosi od 33 do 261 l/h (średnio 101 l/h).

Szczególne populacje

Płeć
Stwierdzono różnice w farmakokinetyce produktu leczniczego u mężczyzn i kobiet (u kobiet pozorny
klirens osoczowy jest około 50% mniejszy). Ze względu na nakładanie się zakresów klirensu u obu płci,
zależne od płci różnice w farmakokinetyce produktu leczniczego nie uzasadniają w wystarczający sposób
zalecania mniejszych dawek pacjentkom.

Wiek
Stwierdzono różnice w farmakokinetyce produktu leczniczego u kobiet młodych i w podeszłym wieku
(≥65 lat) (pole pod krzywą AUC większe o około 25%, a okres półtrwania dłuższy o około 25% u kobiet
w podeszłym wieku), choć wielkość tych zmian nie jest wystarczająca, żeby uzasadniać dostosowanie
dawki. Ogólnie zalecane jest zachowanie ostrożności podczas leczenia pacjentów w podeszłym wieku
(patrz punkty 4.2 i 4.4).

Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z krańcową niewydolnością nerek, poddawanych dializie, wartość Cmax i AUC duloksetyny
były dwukrotnie większe niż u osób zdrowych. Istnieją ograniczone dane dotyczące farmakokinetyki
duloksetyny u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek.

Zaburzenia czynności wątroby
Choroba wątroby o umiarkowanym nasileniu (stopnia B w klasyfikacji Child-Pugh) miała wpływ
na farmakokinetykę duloksetyny. W porównaniu z osobami zdrowymi, pozorny klirens osoczowy
duloksetyny był o 79% mniejszy, pozorny okres półtrwania był 2,3 razy dłuższy, a wartość AUC była
3,7 razy większa u pacjentów z chorobą wątroby o umiarkowanym nasileniu. Nie badano
farmakokinetyki duloksetyny ani jej metabolitów u pacjentów z łagodną lub ciężką niewydolnością
wątroby.

Matki karmiące piersią
Dystrybucję duloksetyny w organizmie badano u 6 kobiet karmiących piersią będących co najmniej
12 tygodni po porodzie. Duloksetynę wykryto w mleku kobiecym, a stężenie w stanie stacjonarnym
stanowiło około jedną czwartą stężenia leku w osoczu. Ilość duloksetyny w mleku wynosi około
7 μg/dobę w przypadku stosowania leku w dawce 40 mg dwa razy na dobę. Laktacja nie wpływa

na farmakokinetykę duloksetyny.

Dzieci i młodzież
Farmakokinetyka duloksetyny po doustnym podaniu dawki od 20 do 120 mg raz na dobę u dzieci
w wieku od 7 do 17 lat z dużymi zaburzeniami depresyjnymi została określona z wykorzystaniem analiz
modelowania populacyjnego na podstawie danych z 3 badań. Przewidziane na podstawie wzorca stężenia
duloksetyny w osoczu w stanie stacjonarnym u dzieci w większości przypadków znajdowały się
w zakresie wartości stężeń obserwowanych u dorosłych pacjentów.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Duloksetyna nie wykazała genotoksyczności w standardowym zestawie testów ani działania
rakotwórczego u szczurów. W badaniach rakotwórczości u szczurów, obserwowano w wątrobie
wielojądrzaste komórki, którym nie towarzyszyły inne zmiany histopatologiczne. Nie jest znany
mechanizm powstawania zmian ani ich znaczenie kliniczne. U samic myszy otrzymujących duloksetynę
przez 2 lata, częstość występowania gruczolaków i raków wątroby była zwiększona jedynie w przypadku
podawania dużej dawki (144 mg/kg/dobę), lecz uważano to za skutek indukcji wątrobowych enzymów
mikrosomalnych. Znaczenie danych uzyskanych z badań na myszach dla człowieka nie jest znane.

U samic szczurów otrzymujących duloksetynę (45 mg/kg/dobę) przed oraz podczas kojarzenia się
i wczesnej ciąży wystąpiło zmniejszenie spożycia pokarmu i masy ciała, zaburzenia cyklu rujowego,
zmniejszenie wskaźnika żywych urodzeń i przeżycia potomstwa oraz opóźnienie wzrostu potomstwa,
w przypadku układowego narażenia odpowiadającego maksymalnej ekspozycji klinicznej (AUC).

Podczas badań embriotoksyczności u królików, obserwowano większą częstość występowania wad
rozwojowych w obrębie układu sercowo-naczyniowego i układu kostnego w przypadku układowego
narażenia mniejszego niż maksymalna ekspozycja kliniczna (AUC). W innym badaniu, w którym
stosowano większą dawkę duloksetyny w postaci innej soli, nie zaobserwowano żadnych wad
rozwojowych.

Podczas badań toksyczności w okresie przed- i poporodowym u szczura, duloksetyna wywoływała
objawy niepożądane w zachowaniu potomstwa, gdy układowe narażenie było mniejsze niż maksymalna
ekspozycja kliniczna (AUC).

W badaniach przeprowadzonych na młodych szczurach obserwowano przemijające działania
neurobehawioralne, jak również istotne zmniejszenie masy ciała oraz spożycia pokarmu, indukcję
enzymów wątrobowych oraz wakuolizację wątrobowokomórkową po zastosowaniu dawki
45 mg/kg mc./dobę. Ogólny profil toksyczności duloksetyny u młodych szczurów był zbliżony do tego,
jaki występuje u dorosłych szczurów. Dawkę niepowodującą działań niepożądanych określono jako
20 mg/kg mc./dobę.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1. Wykaz substancji pomocniczych

Zawartość kapsułki
Sacharoza, ziarenka (zawiera skrobię kukurydzianą)
Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer 1:1, dyspersja 30% (Eudragit L30D55)
Hypromeloza
Sacharoza
Krzemionka koloidalna bezwodna
Talk
Trietylu cytrynian
Plasacryl T20 (glicerylu stearynian, trietylu cytrynian, polisorbat 80, woda)

Osłonka kapsułki

Duloxetine +pharma, 30 mg
Korpus
Tytanu dwutlenek (E 171)
Żelatyna
Woda

Wieczko
Indygotyna (E 132)
Tytanu dwutlenek (E 171)
Woda
Żelatyna

Tusz zielony
Szelak
Glikol propylenowy
Potasu wodorotlenek
Żelaza tlenek czarny (E 172)
Żelaza tlenek żółty (E 172)

Duloxetine +pharma, 60 mg
Korpus
Tytanu dwutlenek (E 171)
Żelatyna
Indygotyna (E 132)
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Woda

Wieczko
Indygotyna (E 132)
Tytanu dwutlenek (E 171)
Woda
Żelatyna

Tusz biały
Szelak
Glikol propylenowy
Powidon
Tytanu dwutlenek (E 171)

#### 6.2. Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3. Okres ważności

3 lata

#### 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry z folii PVC/PCTFE/Aluminium w tekturowym pudełku.

Duloxetine +pharma, 30 mg, kapsułki dojelitowe, twarde
Produkt leczniczy dostępny jest w opakowaniach po 7, 10, 14, 20, 28, 30, 56, 60, 84, 98 i 100 kapsułek.

Duloxetine +pharma, 60 mg, kapsułki dojelitowe, twarde
Produkt leczniczy dostępny jest w opakowaniach po 7, 10, 14, 20, 28, 30, 56, 60, 84, 98 i 100 kapsułek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego
do stosowania

Wszystkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

+pharma arzneimittel gmbh
Hafnerstraße 211
8054 Graz
Austria

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Duloxetine +pharma, 30 mg, kapsułki dojelitowe, twarde: pozwolenie nr 23443

Duloxetine +pharma, 60 mg, kapsułki dojelitowe, twarde: pozwolenie nr 23444

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 29 września 2016

Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 22 grudnia 2020

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI
PRODUKTU LECZNICZEGO

02.08.2024

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.