# Lamegom

> Agomelatyna · 25 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Lamegom
- **Nazwa powszechna:** Agomelatinum
- **Substancja czynna:** [Agomelatyna](https://apteka.online/odpowiedniki/agomelatinum)
- **Moc:** 25 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N06AX22
- **Liczba opakowań:** 3
- **Numer pozwolenia:** 25025
- **Podmiot odpowiedzialny:** Krka, d.d., Novo mesto
- **Producent:** Medis International a.s. vyrobni zavod Bolatice, Czechy
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/psychoanaleptyki/lamegom-tabl-powl-25-mg-krka
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/psychoanaleptyki/lamegom-tabl-powl-25-mg-krka.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/40181/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/40181/characteristic

## Dostępne opakowania (3)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 28 tabl. | 3838989699352 | Rp | 62,93 zł (dopłata od 19,63 zł) | Dobrze dostępny (4/5) | — |
| 56 tabl. | 3838989699369 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 84 tabl. | 3838989699376 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Leki refundowane

### 28 tabl. — EAN 3838989699352 · cena jedn. 2,25 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Leczenie dużych epizodów depresyjnych u dorosłych z widocznymi w obrazie klinicznym objawami zaburzeń snu lub lęku, lub anhedonii | 30% | 62,93 zł | 19,63 zł | 43,30 zł | 61,86 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Lamegom i w jakim celu się go stosuje?
Lek Lamegom zawiera substancję czynną agomelatynę. Należy do grupy leków przeciwdepresyjnych.
Lek Lamegom został przepisany w celu leczenia depresji.
Lamegom jest stosowany u dorosłych.

Depresja jest przewlekłym zaburzeniem nastroju, które wpływa na codzienne życie. Objawy depresji
są odmienne u różnych osób, ale często obejmują głęboki smutek, poczucie braku wartości, utratę
zainteresowania ulubionymi czynnościami, zaburzenia snu, uczucie spowolnienia, lęku, zmiany masy
ciała.
Spodziewane korzyści ze stosowania leku Lamegom to zmniejszenie nasilenia i stopniowe
ustępowanie objawów związanych z depresją.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Lamegom

Kiedy nie stosować leku Lamegom
- jeśli pacjent ma uczulenie na agomelatynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
- jeśli wątroba pacjenta nie pracuje prawidłowo (zaburzenia czynności wątroby);
- jeśli pacjent przyjmuje fluwoksaminę (inny lek stosowany w leczeniu depresji) lub
cyprofloksacynę (antybiotyk).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Stosowanie leku Lamegom u pacjenta może być nieodpowiednie z kilku przyczyn:
- jeśli pacjent zażywa leki o znanym działaniu na wątrobę. Należy poradzić się lekarza, których
leków to dotyczy;
- jeśli pacjent jest otyły lub ma nadwagę, powinien poradzić się lekarza;
- jeśli pacjent ma cukrzycę, powinien poradzić się lekarza;
- jeśli przed leczeniem pacjent ma zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych, lekarz
zadecyduje, czy lek Lamegom jest dla niego odpowiedni;
- jeśli pacjent ma chorobę afektywną dwubiegunową, wystąpiły lub rozwijają się u niego objawy

manii (nadmierne pobudzenie i rozemocjonowanie), należy porozmawiać z lekarzem przed
rozpoczęciem stosowania tego leku lub przed jego kontynuowaniem (patrz także punkt 4
„Możliwe działania niepożądane”);
- jeśli pacjent wykazuje otępienie, lekarz indywidualnie oceni, czy lek Lamegom jest dla pacjenta
odpowiedni.

Podczas leczenia lekiem Lamegom:

Co należy zrobić, aby uniknąć potencjalnych poważnych zaburzeń czynności wątroby
− Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien sprawdzić, czy wątroba pacjenta prawidłowo
pracuje. U niektórych pacjentów, podczas leczenia lekiem Lamegom, może zwiększyć się
aktywność enzymów wątrobowych we krwi. Z tego względu należy wykonywać badania
kontrolne zgodnie z następującym kalendarzem:

Przed
rozpoczęciem
leczenia lub po
zwiększeniu dawki

po około 3
tygodniach
leczenia

po około 6
tygodniach
leczenia

po około 12
tygodniach
leczenia

po około 24
tygodniach
leczenia

Badania krwi ✓ ✓ ✓ ✓ ✓

Na podstawie tych badań lekarz zadecyduje, czy pacjent powinien otrzymać lek lub kontynuować
stosowanie leku Lamegom (patrz także „Jak przyjmować lek Lamegom” w punkcie 3).

Uwaga na objawy nieprawidłowej pracy wątroby
- Jeśli pacjent zaobserwuje którykolwiek z następujących objawów zaburzenia czynności
wątroby: nietypowo ciemny mocz, jasno zabarwiony kał, zażółcenie skóry lub oczu, ból w prawej
górnej części brzucha, nietypowe zmęczenie (zwłaszcza związane z innymi objawami
wymienionymi powyżej), należy niezwłocznie zwrócić się po poradę do lekarza, który może
zalecić przerwanie przyjmowania leku Lamegom.

Działanie leku Lamegom nie jest udokumentowane u pacjentów w wieku 75 lat i starszych. Z tego
względu Lamegom nie powinien być stosowany u tych pacjentów.

Myśli o samobójstwie i nasilenie depresji
Jeśli pacjent ma depresję, może czasami mieć myśli o samookaleczeniu lub o samobójstwie. Mogą się
one nasilić na początku stosowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ wszystkie te leki zaczynają
działać dopiero po pewnym czasie, zwykle po około dwóch tygodniach, a czasem później.

Jest bardziej prawdopodobne, że pacjent ma takie myśli:
• jeśli wcześniej miał już myśli o samobójstwie lub samookaleczeniu;
• jeśli pacjent jest młodym dorosłym. Badania kliniczne wykazały zwiększone ryzyko zachowań
samobójczych u młodych dorosłych (w wieku poniżej 25 lat) z zaburzeniami psychicznymi,
którzy byli leczeni lekiem przeciwdepresyjnym.
• Jeśli pacjent ma myśli o samookaleczeniu lub o samobójstwie, powinien natychmiast
skontaktować się z lekarzem lub udać do szpitala.

Może być pomocne powiedzenie krewnemu lub przyjacielowi, że pacjent cierpi na depresję i
poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Pacjent może ich poprosić o informowanie go, gdy zauważą,
że depresja się nasiliła lub jeśli martwią ich zmiany w zachowaniu pacjenta.

Dzieci i młodzież
Ze względu na brak informacji nie zaleca się stosowania leku Lamegom u dzieci w wieku poniżej 7 lat.
Brak dostępnych danych. Nie należy stosować leku Lamegom u dzieci i młodzieży w wieku od 7 do 17
lat, ponieważ nie ustalono bezpieczeństwo stosowania ani skuteczności.

Lamegom a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Pacjent nie powinien przyjmować produktu Lamegom razem z niektórymi lekami (patrz także „Kiedy
nie stosować leku Lamegom” w punkcie 2): fluwoksamina (inny lek stosowany w leczeniu depresji),
cyprofloksacyna (antybiotyk) mogą zmieniać ilość agomelatyny we krwi.
Należy pamiętać, by powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje jeden z następujących leków:
propranolol (beta-adrenolityk stosowany w leczeniu nadciśnienia), enoksacynę (antybiotyk).

Należy pamiętać, by powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent pali więcej niż 15 papierosów dziennie.

Stosowanie leku Lamegom z alkoholem
Nie zaleca się picia alkoholu podczas leczenia lekiem Lamegom.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży, lub gdy planuje
mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Karmienie piersią należy przerwać, gdy przyjmuje się lek Lamegom.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
U pacjenta mogą wystąpić zawroty głowy lub senność, co może wpływać na zdolność prowadzenia
pojazdów lub obsługiwania maszyn. Przed przystąpieniem do prowadzenia pojazdu lub do
obsługiwania maszyn należy upewnić się, że reakcje są prawidłowe.

Lamegom zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w tabletce, to to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

### 3. Jak przyjmować lek Lamegom?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecaną dawką leku Lamegom jest jedna tabletka (25 mg) wieczorem przed snem. W niektórych
przypadkach lekarz może przepisać większą dawkę (50 mg), to jest dwie tabletki przyjmowane
jednocześnie, przed snem.

Sposób podawania
Lek Lamegom jest przeznaczony do stosowania doustnego. Należy połknąć tabletkę, popijając wodą.
Lek Lamegom może być przyjmowany z pokarmem lub bez pokarmu.

Czas trwania leczenia
Lek Lamegom zaczyna działać na objawy depresji u większości pacjentów z depresją w ciągu dwóch
tygodni od rozpoczęcia leczenia. Depresję należy leczyć wystarczająco długo, przynajmniej przez 6
miesięcy, aby upewnić się, że objawy ustąpiły.
Lekarz może zalecić kontynuowanie stosowania leku Lamegom, nawet gdy pacjent czuje się lepiej,
aby zapobiec nawrotowi depresji.
Jeśli pacjent ma problemy z nerkami, lekarz dokona indywidualnej oceny, czy zażywanie leku
Lamegom jest dla pacjenta bezpieczne.

Kontrolowanie czynności wątroby (patrz także punkt 2)
Aby sprawdzić, czy wątroba pacjenta prawidłowo pracuje, lekarz zaleci wykonanie badań
laboratoryjnych przed rozpoczęciem leczenia, a następnie co pewien czas podczas terapii, zwykle po
3 tygodniach, 6 tygodniach, 12 tygodniach i 24 tygodniach.

Jeśli lekarz zdecyduje o zwiększeniu dawki do 50 mg, należy wykonać badania laboratoryjne
wprowadzając tę dawkę, a następnie okresowo podczas leczenia, zwykle po 3 tygodniach, 6
tygodniach, 12 tygodniach i 24 tygodniach. Jeśli lekarz uzna to za konieczne, zaleci też późniejsze
badania.
Nie wolno stosować leku Lamegom, jeśli wątroba pacjenta nie pracuje prawidłowo.

Jak zmienić leczenie z leku przeciwdepresyjnego z grupy SSRI/SNRI na Lamegom?
Jeśli lekarz zamienia lek przeciwdepresyjny z grupy SSRI (ang. Selective Serotonin Reuptake
Inhibitors – Selektywne Inhibitory Wychwytu Zwrotnego Serotoniny) lub SNRI (ang. Serotonin
Norepinephrine Reuptake Inhibitors – Inhibitory Wychwytu Zwrotnego Serotoniny i Noradrenaliny)
na Lamegom, doradzi pacjentowi, jak należy przerwać stosowanie poprzedniego leku, gdy rozpocznie
się przyjmowanie leku Lamegom.

Przez kilka tygodni u pacjenta mogą występować objawy odstawienia związane z zaprzestaniem
stosowania poprzedniego leku, nawet jeśli jego dawkę zmniejsza się stopniowo.
Objawy odstawienia to: zawroty głowy, uczucie zdrętwienia, zaburzenia snu, pobudzenie lub lęk, bóle
głowy, nudności, wymioty i drżenie. Objawy te są zwykle łagodne lub umiarkowane i przemijają
samoistnie w ciągu kilku dni.
Jeśli podczas zmniejszania dawki poprzednio stosowanego leku rozpoczyna się przyjmowanie leku
Lamegom, nie należy mylić możliwych objawów odstawienia z brakiem wczesnego działania leku
Lamegom.
Należy omówić z lekarzem najlepszy sposób przerwania stosowania poprzedniego leku
przeciwdepresyjnego podczas rozpoczynania terapii lekiem Lamegom.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Lamegom
Jeśli pacjent zażył większą ilość leku Lamegom niż powinien lub jeśli na przykład dziecko
przypadkowo przyjęło lek, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Doświadczenie dotyczące przedawkowania leku Lamegom jest ograniczone. Do zgłaszanych objawów
należy ból w górnej części żołądka, senność, zmęczenie, pobudzenie, lęk, napięcie, zawroty głowy,
zasinienie lub złe samopoczucie.

Pominięcie przyjęcia leku Lamegom
Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Należy zażyć
następną dawkę o zwykłej porze.

Przerwanie przyjmowania leku Lamegom
Nie należy przerywać stosowania leku bez zalecenia lekarza, nawet w przypadku poprawy
samopoczucia.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Większość działań niepożądanych jest łagodna lub umiarkowana. Działania niepożądane występują
zwykle w ciągu dwóch pierwszych tygodni leczenia i są zazwyczaj przemijające.

Działania niepożądane to:
- Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów): ból głowy.
- Częste działania niepożądane (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 10 pacjentów): zawroty głowy,
senność, trudności w zasypianiu (bezsenność), nudności, biegunka, zaparcie, ból brzucha, ból
pleców, zmęczenie, lęk, nietypowe sny, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych we krwi,
wymioty, zwiększenie masy ciała.
- Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 100 pacjentów):

migrena, uczucie kłucia i mrowienia w palcach rąk i nóg (parestezje), zamazane widzenie, zespół
niespokojnych nóg (niekontrolowany przymus poruszania nogami), dzwonienie w uszach,
nadmierne pocenie, wyprysk, swędzenie, pokrzywka, pobudzenie, drażliwość, niepokój,
agresywne zachowanie, koszmary senne, mania lub hipomania (patrz także „Ostrzeżenia i środki
ostrożności” w punkcie 2), myśli samobójcze lub zachowania samobójcze, splątanie
(dezorientacja), zmniejszenie masy ciała, ból mięśni.
- Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 1 000 pacjentów): poważne
wykwity skórne (wysypka o charakterze rumienia), obrzęk twarzy (opuchlizna) i obrzęk
naczynioruchowy (obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, co może powodować trudności z
oddychaniem lub połykaniem), zapalenie wątroby, zażółcenie skóry lub białkówek oczu
(żółtaczka), niewydolność wątroby*, omamy, niezdolność do pozostawania w bezruchu (z
powodu fizycznego i psychicznego niepokoju), niezdolność do całkowitego opróżnienia pęcherza
moczowego. * Zgłoszono kilka przypadków zakończonych przeszczepieniem wątroby lub
zgonem.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181 C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Lamegom?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym i
blistrze. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.
Brak specjalnych wymagań dotyczących temperatury przechowywania leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Lamegom

- Substancją czynną leku jest agomelatyna w postaci agomelatyny z kwasem cytrynowym. Każda
tabletka powlekana zawiera 25 mg agomelatyny. Pozostałe składniki rdzenia tabletki to:
celuloza mikrokrystaliczna krzemowana (celuloza mikrokrystaliczna i krzemionka koloidalna
bezwodna), mannitol, powidon 30, krzemionka koloidalna bezwodna, krospowidon (typ A), sodu
stearylofumaran, magnezu stearynian, kwas stearynowy. Patrz punkt 2 „Lamegom zawiera sód”.
- Pozostałe składniki otoczki to:
hypromeloza, makrogol, tytanu dwutlenek (E 171), talk i żelaza tlenek żółty (E 172).

Jak wygląda lek Lamegom i co zawiera opakowanie
Tabletki powlekane (tabletki), 25 mg leku Lamegom są żółte, podłużne i dwuwypukłe o długości 9
mm i szerokości 4,5 mm.
Opakowania zawierają 28, 30, 56, 84 lub 98 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Krka, d.d., Novo mesto
Šmarješka cesta 6
8501 Novo mesto
Słowenia

Wytwórca
MEDIS International a.s.,vyrobni zavod Bolatice
Prumyslova 961/16
747 23 Bolatice
Republika Czeska

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 14.01.2025

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Lamegom, 25 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera agomelatynę z kwasem cytrynowym co odpowiada 25 mg
agomelatyny.

Pełny wykaz substancji pomocniczych: patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana (tabletka).
Żółta, podłużna, obustronnie wypukła tabletka powlekana, o długości 9 mm i szerokości 4,5 mm

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Agomelatyna jest wskazana w leczeniu dużych epizodów depresyjnych u dorosłych.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Zalecana dawka to 25 mg raz na dobę, zażywana doustnie wieczorem przed snem.
Po dwóch tygodniach leczenia, jeżeli nie ma poprawy, dawka może być zwiększona do 50 mg raz na
dobę, tj. do dwóch tabletek po 25 mg przyjmowanych przed snem.

Decydując o zwiększeniu dawki należy wziąć pod uwagę wyższe ryzyko zwiększenia aktywności
aminotransferaz. W każdym przypadku zwiększenie dawki do 50 mg powinno być oparte na ocenie
korzyści i ryzyka u konkretnego pacjenta oraz na ścisłym przestrzeganiu monitorowania wyników
testów czynnościowych wątroby.

U wszystkich pacjentów należy przeprowadzić badania czynności wątroby przed rozpoczęciem
leczenia. Nie należy rozpoczynać terapii, jeśli aktywność aminotransferaz w surowicy 3-krotnie
przekracza górny zakres normy (patrz punkty 4.3 i 4.4).
Podczas leczenia należy okresowo monitorować aktywność aminotransferaz: po około trzech
tygodniach, po sześciu tygodniach (koniec ostrej fazy), po dwunastu tygodniach i po dwudziestu
czterech tygodniach leczenia (koniec fazy podtrzymującej) oraz później, kiedy jest to klinicznie
wskazane (patrz także punkt 4.4). Terapię należy przerwać, jeśli aktywność aminotransferaz w
surowicy 3- krotnie przekracza górny zakres normy (patrz punkty 4.3 i 4.4).
Zwiększając dawkowanie, należy znowu przeprowadzić badania czynności wątroby z tą samą
częstością, jak podczas rozpoczynania leczenia.

Czas trwania leczenia
Aby zapewnić ustąpienie objawów, pacjenci z depresją powinni być leczeni wystarczająco długo,
przynajmniej 6 miesięcy.

Zmiana leczenia z leku przeciwdepresyjnego z grupy SSRI/SNRI na leczenie agomelatyną
Po przerwaniu stosowania leku przeciwdepresyjnego z grupy SSRI (ang. Selective Serotonin Reuptake
Inhibitors – Selektywne Inhibitory Wychwytu Zwrotnego Serotoniny) lub SNRI (ang. Serotonin

Norepinephrine Reuptake Inhibitors – Inhibitory Wychwytu Zwrotnego Serotoniny i Noradrenaliny) u
pacjentów mogą wystąpić objawy odstawienia. Aby ich uniknąć, należy sprawdzić w Charakterystyce
Produktu Leczniczego aktualnie stosowanego produktu leczniczego z grupy SSRI/SNRI, jak należy go
odstawiać. Podawanie agomelatyny można rozpocząć od razu w trakcie zmniejszania dawkowania leku
z grupy SSRI/SNRI (patrz punkt 5.1).

Przerwanie leczenia
Nie jest wymagane stopniowe zmniejszanie dawki podczas przerywania leczenia.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku
Ustalono skuteczność i bezpieczeństwo stosowania agomelatyny (25 do 50 mg/dobę) u pacjentów w
podeszłym wieku (<75 lat) z depresją. Działanie leku nie jest udokumentowane u pacjentów ≥75 lat. Z
tego względu agomelatyny nie należy stosować u pacjentów z tej grupy wiekowej (patrz punkty 4.4 i
5.1). Nie wymaga się dostosowania dawki w zależności od wieku (patrz punkt 5.2).

Zaburzenie czynności nerek
U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek nie obserwowano istotnej zmiany parametrów
farmakokinetycznych agomelatyny. Jednak dostępne są tylko ograniczone kliniczne dane dotyczące
stosowania agomelatyny u chorujących na depresję pacjentów z ciężkim lub umiarkowanym
zaburzeniem czynności nerek i z dużymi epizodami depresyjnymi. Z tego względu należy zachować
ostrożność przepisując agomelatynę tym pacjentom.

Zaburzenie czynności wątroby
Agomelatyna jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby (patrz punkty 4.3,
#### 4.4 i 5.2).

Dzieci i młodzież
Dzieci od urodzenia do wieku <7 lat
Stosowanie agomelatyny u dzieci od urodzenia do wieku < 7 lat w leczeniu dużych epizodów
depresyjnych nie jest właściwe. Brak dostępnych danych.

Dzieci i młodzież w wieku od 7 do 17 lat
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności agomelatyny u dzieci i młodzieży w wieku
od 7 do 17 lat w leczeniu dużych epizodów depresyjnych. Obecnie dostępne dane opisano w punktach
4.4, 4.8, 5.1 i 5.2, ale nie można podać zaleceń dotyczących dawkowania.

Sposób podawania
Podanie doustne.
Tabletki powlekane produktu Lamegom mogą być przyjmowane z pokarmem lub bez pokarmu.

#### 4.3 Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
• Zaburzenia czynności wątroby (tj. marskość lub czynna choroba wątroby) lub aktywność
aminotransferaz w surowicy 3-krotnie przekraczająca górny zakres normy (patrz punkty 4.2 i
4.4).
• Jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami CYP1A2 (np. fluwoksamina, cyprofloksacyna)
(patrz punkt 4.5).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Monitorowanie czynności wątroby
U pacjentów leczonych agomelatyną, po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki
uszkodzenia wątroby, w tym niewydolność wątroby (wyjątkowo zgłoszono kilka przypadków

zakończonych zgonem lub wymagających przeszczepienia wątroby u pacjentów z czynnikami ryzyka
uszkodzenia wątroby), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych powyżej 10- krotnej wartości
górnej granicy prawidłowego zakresu, zapalenie wątroby i żółtaczkę (patrz punkt 4.8). Większość tych
przypadków wystąpiła w pierwszych miesiącach leczenia. Uszkodzenie wątroby następuje głównie na
poziomie hepatocytów, przy czym aktywności aminotransferaz w surowicy zwykle powracają do
poziomów prawidłowych po przerwaniu stosowania agomelatyny.

Przed rozpoczęciem leczenia należy zachować ostrożność, a przez cały okres terapii uważnie
monitorować wszystkich pacjentów, zwłaszcza tych z czynnikami ryzyka uszkodzenia wątroby
lub jednocześnie stosujących produkty lecznicze związane z ryzykiem uszkodzenia wątroby.

• Przed rozpoczęciem leczenia
U pacjentów z czynnikami ryzyka uszkodzenia wątroby, np.: z otyłością, nadwagą, niealkoholową
chorobą stłuszczeniową wątroby, cukrzycą, z zaburzeniami spowodowanymi spożywaniem alkoholu i
(lub) spożywających znaczne ilości alkoholu oraz jednocześnie leczonych produktami leczniczymi,
których stosowanie niesie ryzyko uszkodzenia wątroby, leczenie agomelatyną można zalecać tylko po
uważnym rozważeniu korzyści i ryzyka.
U wszystkich pacjentów należy przeprowadzić badania czynności wątroby, a leczenia nie należy
rozpoczynać u pacjentów z wartościami AlAT i (lub) AspAT >3-krotnej wartości górnej granicy
prawidłowego zakresu (patrz punkt 4.3).
Należy zachować ostrożność, podając agomelatynę pacjentom, u których przed leczeniem aktywność
aminotransferaz była zwiększona (>wartości górnej granicy prawidłowego zakresu i ≤3-krotnej
wartości górnej granicy prawidłowego zakresu).

• Jak często badać czynność wątroby
- przed rozpoczęciem leczenia
- następnie:
- po około 3 tygodniach,
- po około 6 tygodniach (koniec ostrej fazy),
- po około 12 i 24 tygodniach (koniec fazy podtrzymującej)
- oraz później, kiedy jest to klinicznie wskazane.
- Zwiększając dawkę należy ponownie przeprowadzić badania czynności wątroby z tą samą
częstością,
jak podczas rozpoczynania leczenia.

U każdego pacjenta, u którego wystąpi zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy, należy w
ciągu 48 godzin powtórzyć badania czynności wątroby.

• W czasie leczenia
Leczenie agomelatyną należy natychmiast przerwać, jeśli:
- u pacjenta wystąpią objawy przedmiotowe lub podmiotowe potencjalnego uszkodzenia wątroby
(takie jak ciemno zabarwiony mocz, jasny kał, zażółcenie skóry lub oczu, ból w prawej górnej części
brzucha, utrzymujące się i niewyjaśnione zmęczenie).
- aktywność aminotransferaz w surowicy 3-krotnie przekracza górny zakres normy.

Po przerwaniu leczenia agomelatyną należy powtarzać badania czynności wątroby, dopóki aktywność
aminotransferaz w surowicy nie powróci do normy.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Nie zaleca się agomelatyny w leczeniu depresji u pacjentów w wieku poniżej 18 lat, ponieważ nie
ustalono bezpieczeństwa ani skuteczności agomelatyny. W badaniach klinicznych dzieci i młodzieży
leczonych innymi lekami przeciwdepresyjnymi częściej obserwowano zachowania związane z
samobójstwem (próby samobójcze i myśli samobójcze) oraz wrogość (głównie agresja, sprzeciw i
gniew) niż u pacjentów otrzymujących placebo.
W przypadku agomelatyny zgłaszane przypadki samobójstwa były zbyt nieliczne, aby można było
dokonać znaczącego porównania agomelatyny z placebo. Zbiorcze dane z badań klinicznych
z agomelatyną w dawce 25 mg wykazały, że zdarzenia samobójcze występowały z większą częstością

u młodzieży (3,1%) w porównaniu do dorosłych (1,2%), patrz punkt Samobójstwo/myśli samobójcze
poniżej oraz punkt 4.8.
Na podstawie zbiorczych danych z badań klinicznych działania niepożądane dotyczące wątroby
częściej zgłaszano u młodzieży (6,3%) w porównaniu do dorosłych (1,7%).
Długoterminowe dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania są ograniczone. Obejmują one
długoterminowe doświadczenie w zakresie wzrostu, dojrzewania płciowego (patrz punkt 5.1) i funkcji
poznawczych.

Pacjenci w podeszłym wieku
Nie udokumentowano działania u pacjentów ≥75 lat, z tego względu agomelatyna nie powinna być
stosowana przez pacjentów z tej grupy wiekowej (patrz także punkty 4.2 i 5.1).

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem
Agomelatyna nie powinna być stosowany w leczeniu dużych epizodów depresyjnych u pacjentów w
podeszłym wieku z otępieniem, ponieważ nie ustalono u nich bezpieczeństwa i skuteczności
agomelatyny.

Choroba afektywna dwubiegunowa/mania/hipomania
Agomelatyna powinna być stosowany z ostrożnością u pacjentów z chorobą afektywną
dwubiegunową, manią lub hipomanią w wywiadzie, a leczenie należy przerwać, jeżeli u pacjenta
wystąpią objawy manii (patrz punkt 4.8).

Samobójstwo/myśli samobójcze
Depresja jest związana ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, samookaleczeń i samobójstwa
(zdarzenia związane z samobójstwem). Ryzyko utrzymuje się do czasu uzyskania znaczącej remisji.
Poprawa może nie wystąpić w ciągu pierwszych tygodni leczenia a nawet dłużej, dlatego pacjentów
należy ściśle obserwować, aż do uzyskania znaczącej poprawy. Z doświadczeń klinicznych wynika, że
ryzyko samobójstwa może zwiększyć się we wczesnych etapach powrotu do zdrowia.
Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub przejawiający przed rozpoczęciem leczenia
znacznego stopnia skłonności samobójcze, należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia myśli
samobójczych lub prób samobójczych i powinni być uważnie obserwowani podczas leczenia.
Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych, dotyczących leków przeciwdepresyjnych
stosowanych u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi wykazała u pacjentów w wieku
poniżej 25 lat zwiększone (w porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych.
W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i po zmianach dawki, należy ściśle obserwować
pacjentów, szczególnie z grupy wysokiego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy
powiadomić o konieczności obserwowania jakiegokolwiek klinicznego pogorszenia stanu, zachowań
lub myśli samobójczych i niezwykłych zmian w zachowaniu oraz natychmiastowego zwrócenia się o
poradę lekarską, jeśli te objawy wystąpią.

Jednoczesne leczenie inhibitorami CYP1A2 (patrz punkty 4.3 i 4.5)
Należy zachować ostrożność, stosując agomelatynę z umiarkowanymi inhibitorami CYP1A2 (np.
propranololem, enoksacyną), ponieważ może to powodować zwiększoną ekspozycję na agomelatynę.

Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, to to znaczy lek uznaje się
za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Możliwe interakcje wpływające na agomelatynę
Agomelatyna jest metabolizowana głównie przez cytochrom P450 1A2 (CYP1A2) (90%) i przez
CYP2C9/19 (10%). Produkty lecznicze, które oddziałują na te izoenzymy, mogą zmniejszać lub
zwiększać biodostępność agomelatyny.

Fluwoksamina, silny inhibitor CYP1A2 i umiarkowany inhibitor CYP2C9, znacząco hamuje
metabolizm agomelatyny, co powoduje 60-krotne (zakres 12-412 razy) zwiększenie ekspozycji na

agomelatynę. Dlatego jednoczesne stosowanieagomelatyny z silnymi inhibitorami CYP1A2 (np.
fluwoksamina i cyprofloksacyna) jest przeciwwskazane.

Jednoczesne stosowanie agomelatyny z estrogenami (umiarkowane inhibitory CYP1A2) powoduje
kilkakrotne zwiększenie ekspozycji na agomelatynę. Choć nie otrzymano specyficznych sygnałów
dotyczących bezpieczeństwa od 800 pacjentek stosujących leczenie skojarzone z estrogenami, należy
zachować ostrożność przepisując agomelatynę z innymi umiarkowanymi inhibitorami CYP1A2 (np.
propranololem, enoksacyną) do czasu uzyskania większego doświadczenia (patrz punkt 4.4).

Ryfampicyna – środek indukujący wszystkie trzy cytochromy biorące udział w metabolizmie
agomelatyny, może zmniejszać jej biodostępność.
Palenie tytoniu indukuje CYP1A2, co, jak wykazano, zmniejsza biodostępność agomelatyny,
zwłaszcza u osób palących duże ilości papierosów (≥15 papierosów/dobę) (patrz punkt 5.2).

Możliwy wpływ agomelatyny na inne produkty lecznicze
In vivo agomelatyna nie pobudza izoenzymów CYP450. Agomelatyna nie hamuje CYP1A2 in vivo ani
innego izoenzymu CYP450 in vitro. Z tego względu agomelatyna nie powinna zmieniać ekspozycji na
produkty lecznicze metabolizowane przez CYP450.

Inne produkty lecznicze
W I fazie badań klinicznych nie znaleziono dowodów na występowanie interakcji
farmakokinetycznych czy farmakodynamicznych z produktami leczniczymi, które mogłyby być w
populacji docelowej przepisywane jednocześnie z agomelatyną: pochodnymi benzodiazepiny, litem,
paroksetyną, flukonazolem i teofiliną.

Alkohol
Skojarzenie agomelatyny z alkoholem nie jest wskazane.

Terapia elektrowstrząsami (TE)
Brak doświadczenia dotyczącego jednoczesnego stosowania agomelatyny i TE. Badania na
zwierzętach nie wykazały właściwości prodrgawkowych (patrz punkt 5.3). Dlatego konsekwencje
kliniczne leczenia za pomocą TE przeprowadzanego jednocześnie z terapią agomelatyną są uważane za
mało prawdopodobne.

Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Brak danych lub jest ich ograniczona liczba (dotyczących mniej niż 300 ciąż) odnośnie stosowania
agomelatyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni ani pośredni
szkodliwy wpływ na ciążę, rozwój zarodka i płodu, poród czy na rozwój pourodzeniowy (patrz punkt
5.3). Ze względów bezpieczeństwa zaleca się unikać stosowania agomelatyny podczas ciąży.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy agomelatyna lub jej metabolity są wydzielane do kobiecego mleka. Dostępne dane
farmakodynamiczne i toksykologiczne pochodzące od zwierząt wykazały wydzielanie agomelatyny i
jej metabolitów do mleka (patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków lub
niemowląt. Należy zdecydować, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać terapię lub nie
zastosować agomelatyny, biorąc pod uwagę korzyść z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyść z
leczenia dla kobiety.

Płodność
Badania dotyczące rozmnażania u szczurów i królików nie wykazały wpływu agomelatyny na
płodność (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Agomelatyna ma niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Biorąc
pod uwagę zawroty głowy i senność jako częste działania niepożądane, należy ostrzec pacjentów przed
ograniczeniem ich zdolności prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Działania niepożądane zazwyczaj były łagodne lub umiarkowane i występowały w pierwszych dwóch
tygodniach leczenia.
Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, nudności i zawroty głowy. Zazwyczaj były
to przemijające działania niepożądane i na ogół nie prowadziły do przerwania leczenia.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

W poniższej tabeli przedstawiono działania niepożądane obserwowane podczas badań klinicznych
kontrolowanych placebo u dorosłych oraz kontrolowanych substancją czynną u dorosłych.
Działania niepożądane wymieniono poniżej zgodnie z następującą konwencją: bardzo częste
(≥1/10); częste (≥1/100 do <1/10); niezbyt częste (≥1/1 000 do <1/100); rzadkie (≥1/10 000
do <1/1 000); bardzo rzadkie (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być oceniona na podstawie
dostępnych danych). Częstości występowania nie były korygowane względem placebo.

Klasyfikacja układów
i narządów
Częstość
występowania
Preferowane określenie

Zaburzenia psychiczne Często Lęk

Niezbyt często Myśli lub zachowania samobójcze (patrz punkt 4.4)

Pobudzenie oraz powiązane objawy* (takie jak
drażliwość i niepokój)
Agresja*
Koszmary senne*
Mania/hipomania*
Objawy te mogą być także spowodowane przez
chorobę podstawową (patrz punkt 4.4).
Stan splątania*
Rzadko Omamy*
Zaburzenia układu
nerwowego
Bardzo często Ból głowy
Często Zawroty głowy
Senność
Bezsenność
Niezbyt często Migrena
Parestazje
Zespół niespokojnych nóg*
Rzadko Akatyzja*
Zaburzenia oka Niezbyt często Niewyraźne widzenie
Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często Szumy uszne*

Zaburzenia żołądka i jelit Często Nudności
Biegunka
Zaparcie
Ból brzucha
Wymioty*

Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Często Zwiększone wartości AlAT i (lub) AspAT [w
badaniach klinicznych wartości >3- krotnej wartości
górnej granicy prawidłowego zakresu dla AlAT i
(lub) AspAT stwierdzono u 1,2% pacjentów
stosujących agomelatynę w dawce 25 mg na dobę
oraz u 2,6% pacjentów stosujących dawkę 50 mg na
dobę wobec 0,5% po placebo].
Niezbyt często Zwiększona aktywność gammaglutamylotransferazy* (GGT) (>3-krotnej wartości
górnej granicy prawidłowego zakresu)
Rzadko Zapalenie wątroby
Zwiększona aktywność fosfatazy zasadowej*
(>3-krotnej wartości górnej granicy prawidłowego
zakresu)
Niewydolność wątroby*(1)
Żółtaczka*
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Niezbyt często Wzmożone pocenie
Egzema
Świąd*
Pokrzywka*
Rzadko Wysypka rumieniowata
Obrzęk twarzy i obrzęk naczynioruchowy*
Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej
Często Ból pleców

Niezbyt często Ból mięśni*
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Rzadko Zatrzymanie moczu*

Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Często Zmęczenie

Badania diagnostyczne Często Zwiększenie masy ciała*
Niezbyt często Zmniejszenie masy ciała*
* Częstość działań niepożądanych określona w badaniach klinicznych na podstawie spontanicznych
raportów.
(1) Wyjątkowo zgłoszono kilka przypadków zakończonych zgonem lub wymagających
przeszczepienia wątroby dotyczących pacjentów z czynnikami ryzyka uszkodzenia wątroby.

Dzieci i młodzież

Łącznie 80 dzieci w wieku od 7 do mniej niż 12 lat i 319 nastolatków w wieku od 12 do 17 lat z
dużymi epizodami depresyjnymi o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego leczono agomelatyną w
podwójnie zaślepionym, aktywnym (fluoksetyna) badaniu kontrolowanym placebo.
Ogólnie, profil bezpieczeństwa agomelatyny w dawce 25 mg u młodzieży w badaniu głównym (część
kontrolowana prowadzona metodą podwójnie ślepej próby) był podobny do profilu obserwowanego
u dorosłych, z wyjątkiem nudności, które występowały częściej u młodzieży (13,3%) niż u dorosłych
(6,3%).
Zbiorcze dane z badań klinicznych z agomelatyną wykazały, że zdarzenia niepożądane i poważne
zdarzenia niepożądane (z wszystkich przyczyn) zgłaszano z większą częstością u młodzieży niż
u dorosłych (67,2% w porównaniu z 60,4% pacjentów, którzy zgłosili co najmniej jedno zdarzenie
niepożądane i 10,4% w porównaniu z 3,5% pacjentów, którzy zgłosili co najmniej jedno poważne
zdarzenie niepożądane).
Działania niepożądane dotyczące wątroby zgłoszono u 6,3% młodzieży w porównaniu do dorosłych
(1,7%). Zdarzenia samobójcze (np. zachowania samobójcze, myśli samobójcze, próby samobójcze
i samookaleczenia) występowały z większą częstością u młodzieży (3,1%, 10 zdarzeń zgłoszonych u 6
pacjentów) w porównaniu do dorosłych (1,2%, 66 zdarzeń zgłoszonych u 65 pacjentów) (patrz punkt
4.4.).
Długoterminowe dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania agomelatyny w dawce 25 mg u

młodzieży są ograniczone. Obejmują one długoterminowe doświadczenie w zakresie wzrostu,
dojrzewania płciowego (patrz punkt 5.1) i funkcji poznawczych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy
Doświadczenie związane z przedawkowaniem agomelatyny jest ograniczone. Po przedawkowaniu
agomelatyny zgłaszano objawy: ból nadbrzusza, senność, zmęczenie, pobudzenie, lęk, napięcie,
zawroty głowy, sinicę lub złe samopoczucie.
Jedna osoba, która przyjęła 2450 mg agomelatyny, wyzdrowiała samoistnie, nie wystąpiły u niej
nieprawidłowości sercowo-naczyniowe ani biologiczne.

Leczenie
Nie jest znane swoiste antidotum na agomelatynę. Postępowanie w przedawkowaniu powinno polegać
na leczeniu objawów klinicznych i rutynowej kontroli. Zaleca się kontrolne badania lekarskie w
specjalistycznym ośrodku.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: psychoanaleptyki, inne leki przeciwdepresyjne, kod ATC: N06AX22.

Mechanizm działania

Agomelatyna jest agonistą melatonergicznym (receptorów MT1 i MT2) i antagonistą receptorów 5-
HT2C. Badania wykazują, że agomelatyna nie ma wpływu na wychwyt monoamin i nie ma
powinowactwa do receptorów α- i β-adrenergicznych, histaminergicznych, cholinergicznych,
dopaminergicznych i benzodiazepinowych.
Agomelatyna przywraca rytm okołodobowy w modelach zwierzęcych zakłóconego rytmu
okołodobowego.
Agomelatyna zwiększa uwalnianie noradrenaliny i dopaminy, szczególnie w korze czołowej i nie ma
wpływu na zewnątrzkomórkowe stężenia serotoniny.

Działanie farmakodynamiczne

Wykazano wpływ agomelatyny podobny do działania przeciwdepresyjnego w zwierzęcych modelach
depresji (wyuczony test bezradności, test rozpaczy, przewlekły umiarkowany stres), jak również w
modelach desynchronizacji rytmu okołodobowego i w modelach związanych ze stresem i lękiem.
U ludzi agomelatyna wykazuje właściwości pozytywnego przesunięcia faz, wywołuje przyspieszoną
fazę snu, spadek temperatury ciała oraz rozpoczęcie działania melatoniny.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania u dorosłych

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania agomelatyny w dużych epizodach depresyjnych badano w
programie klinicznym, w którym uczestniczyło 7 900 pacjentów leczonych agomelatyną.

Przeprowadzono dziesięć kontrolowanych placebo badań z ustaloną i(lub) zwiększaną dawką w celu
sprawdzenia krótkoterminowej skuteczności agomelatyny w dużym zaburzeniu depresyjnym u
dorosłych. Pod koniec leczenia (po ponad 6 lub 8 tygodniach) wykazano znaczącą skuteczność
agomelatyny w dawce 25-50 mg w 6 z dziesięciu krótkoterminowych, podwójnie zaślepionych,
kontrolowanych placebo badaniach. Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana punktacji w
skali HAM-D-17 w stosunku do wartości wyjściowych. W dwóch badaniach, których czułość
potwierdzono za pomocą paroksetyny lub fluoksetyny, będących aktywnymi kontrolami, nie udało się
wykazać różnic między stosowaniem agomelatyny a placebo. Agomelatyny nie porównywano
bezpośrednio z paroksetyną czy fluoksetyną, ponieważ te substancje porównawcze zostały dodane w
celu zapewnienia czułości badań. W dwóch innych badaniach nie można było wyciągnąć
jakichkolwiek wniosków, ponieważ nie udało się wykazać różnic między paroksetyną lub fluoksetyną,
będących aktywnymi kontrolami, a placebo. Jednakże, w tych badaniach nie było dozwolone
zwiększanie dawki początkowej ani agomelatyny, ani paroksetyny czy fluoksetyny, nawet gdy
odpowiedź na leczenie nie była odpowiednia.

Skuteczność obserwowano także u pacjentów z cięższą depresją (wyjściowa ocena w skali HAM-D
≥25) we wszystkich pozytywnych badaniach kontrolowanych placebo.

Wskaźniki odpowiedzi były statystycznie istotnie większe dla agomelatyny niż dla placebo.

Większą skuteczność (2 badania) lub nie mniejszą skuteczność (4 badania) wykazano w sześciu z
siedmiu badań w zróżnicowanych populacjach dorosłych pacjentów z depresją, w porównaniu z lekami
z grup selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. SSRI) i inhibitorów wychwytu
zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. SNRI) (sertralina, escytalopram, fluoksetyna,
wenlafaksyna lub duloksetyna). Działanie przeciwdepresyjne oceniano za pomocą punktacji skali
HAM-D-17 jako pierwszorzędowy lub drugorzędowy punkt końcowy.

Utrzymywanie się skuteczności przeciwdepresyjnej wykazano w badaniu zapobiegania nawrotom.
Pacjenci odpowiadający na leczenie metodą otwartej próby przez 8/10 tygodni agomelatyną w dawce
25-50 mg raz na dobę, podanym zgodnie z metodą otwartej próby, zostali przydzieleni losowo na
dalsze 6 miesięcy do grupy otrzymującej agomelatynę w dawce 25-50 mg raz na dobę albo do grupy
otrzymującej placebo. Wykazano statystycznie istotną (p = 0,0001) przewagę agomelatyny w dawce
25-50 mg raz na dobę nad placebo odnośnie pierwotnego punktu końcowego, zapobiegania nawrotom
depresji, mierzonego jako czas do wystąpienia nawrotu. Częstość nawrotów podczas podwójnie
zaślepionego 6-miesięcznego okresu obserwacji wynosiła 22% i 47%, odpowiednio dla agomelatyny
oraz placebo.

Produkt Lamegom nie zmienia czuwania w ciągu dnia ani pamięci u zdrowych ochotników. U
pacjentów z depresją leczenie agomelatyną w dawce 25 mg wydłużało sen wolnofalowy, nie
modyfikując czasu trwania fazy REM (Rapid Eye Movement) ani nie opóźniając jej wystąpienia.
Agomelatyna w dawce 25 mg skracała także czas zapadania w sen oraz czas do zmniejszenia częstości
akcji serca. W ocenie pacjentów od pierwszego tygodnia leczenia znacznie poprawił się czas
zasypiania i jakość snu, bez zaburzenia sprawności w ciągu dnia.

W specyficznym badaniu porównawczym dotyczącym zaburzeń funkcji seksualnych u zdrowiejących
pacjentów z depresją u stosujących agomelatynę zauważono liczbową tendencję (statystycznie
nieistotną) do mniej licznych zaburzeń funkcji seksualnych niż u leczonych wenlafaksyną, w skali Sex
Effects Scale (SEXFX), dotyczących osiągania podniecenia lub orgazmu. Zbiorcza analiza badań
wykorzystująca Arizona Sexual Experience Scale (ASEX) wykazała, że stosowaniu agomelatyny nie
towarzyszyły zaburzenia funkcji seksualnych. U zdrowych ochotników agomelatyna zachowywała
funkcje seksualne w porównaniu z paroksetyną.

W badaniach klinicznych agomelatyna wykazywała neutralny wpływ na częstość akcji serca i ciśnienie

krwi.

W badaniu zaprojektowanym w celu oceny objawów odstawienia za pomocą listy kontrolnej
Discontinuation Emergent Signs and Symptoms (DESS) u zdrowiejących pacjentów z depresją, nagłe
zaprzestanie leczenia agomelatyną nie indukowało zespołu odstawienia.

Produkt Lamegom nie ma potencjału uzależniającego, jak wykazano w badaniach u zdrowych
ochotników za pomocą specyficznej wizualnej skali analogowej lub 49 punktowej listy kontrolnej
Addiction Research Center Inventory (ARCI).
W trwającym 8 tygodni badaniu kontrolowanym placebo, z zastosowaniem agomelatyny w dawce 25-
50 mg/dobę u pacjentów w podeszłym wieku z depresją (≥65 lat, N=222, w tym 151 osób
przyjmujących agomelatynę) wykazano statystycznie istotną różnicę wynoszącą 2,67 punktów w skali
HAM-D (główny punkt końcowy). Analiza odsetka osób reagujących na leczenie wykazała przewagę
agomelatyny. U pacjentów w bardzo podeszłym wieku nie obserwowano poprawy (≥75 lat, N=69, w
tym 48 osób przyjmujących agomelatynę). Tolerancja agomelatyny u pacjentów w podeszłym wieku
była porównywalna do obserwowanej u młodszych osób dorosłych.

Przeprowadzono specyficznie kontrolowane, trwające 3 tygodnie badanie u pacjentów z ciężkimi
epizodami depresyjnymi, których leczenie za pomocą paroksetyny (lek z grupy SSRI) lub
wenlafaksyny (lek z grupy SNRI) było niewystarczające. Zmianie dotychczas stosowanego leku
przeciwdepresyjnego na agomelatynę towarzyszyły objawy odstawienia, zarówno po nagłym
przerwaniu terapii lekiem z grupy SSRI lub SNRI, jak i podczas stopniowego zmniejszania dawki. Te
objawy odstawienia mogą być mylone z brakiem wczesnych korzyści ze stosowania agomelatyny.

Odsetek pacjentów, u których wystąpił przynajmniej jeden objaw odstawienia tydzień po zaprzestaniu
leczenia lekiem z grupy SSRI/SNRI, był mniejszy w grupie o długim okresie zmniejszania dawki
(stopniowe zaprzestawanie terapii lekiem z grupy SSRI/SNRI przez 2 tygodnie) niż w grupie o krótkim
okresie zmniejszania dawki (stopniowe zaprzestawanie terapii lekiem z grupy SSRI/SNRI przez 1
tydzień) oraz w grupie, u której dokonano nagłej substytucji (nagłe przerwanie stosowania leku) i
wynosił, odpowiednio: 56,1%, 62,6% i 79,8%.

Dzieci i młodzież
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania dwóch dawek (10 mg i 25 mg) agomelatyny w leczeniu
dużych epizodów depresyjnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, jeśli depresja nie ustępuje
wyłącznie po terapii psychologicznej, oceniano w 12-tygodniowym, randomizowanym, podwójnie
zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu z grupami równoległymi (patrz punkt 4.2). Fluoksetynę
(w dawce 10 mg/dobę, z możliwością dostosowania dawki do 20 mg/dobę) dodano, aby zapewnić
czułość badania.

Pacjenci (N=400; w tym 80 dzieci w wieku od 7 do mniej niż 12 lat oraz 320 nastolatków w wieku od
12 do 17 lat) z depresją o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, według klasyfikacji DSM IV, zostali
losowo przydzieleni do grupy otrzymującej agomelatynę w dawce 10 mg (N=102, w tym 81
nastolatków), agomelatynę w dawce 25 mg (N=95, w tym 76 nastolatków), placebo (N=103, w tym 82
nastolatków) i fluoksetynę (N=100, w tym 81 nastolatków).
Przed włączeniem do badania pacjenci mieli nie reagować na terapię psychospołeczną. W okresie
podwójnie ślepej próby poradnictwo psychospołeczne odbywało się raz w miesiącu (tydzień 4., 8.
i 12.)

Pierwszorzędowym punktem końcowym była skorygowana różnica odnośnie wartości wyjściowych w
stosunku do 12. tygodnia w surowej całkowitej punktacji, w zrewidowanej skali oceny depresji u
dzieci (Children’s Depression Rating Scale Revised - CDRS-R), z zastosowaniem 3-czynnikowej
analizy ANCOVA. Surowy wynik ≥ 45 był warunkiem wstępnym włączenia pacjenta. Test CDRS-R
przeprowadzono podczas wizyty selekcyjnej, w chwili włączenia pacjenta (tydzień 0), a następnie
podczas każdej wizyty (tj. w okresie podwójnie ślepej próby: tydzień 1., tydzień 2., tydzień 4., tydzień
### 8. i tydzień 12.).
Głównymi drugorzędowymi punktami końcowymi skuteczności były: skala ogólnego wrażenia
klinicznego (Clinical Global Impression) – Severity of Illness (CGI-S) i skala Improvement (CGI-I)

oraz całkowity wynik w skali oceny depresji u młodzieży [Adolescent Depression Rating Scale
(ADRS)].
Większość pacjentów w całej populacji stanowiły kobiety (62,5%), a mediana wieku wynosiła 14,0 lat
(zakres: 7, 17). Większość pacjentów miała pierwszy epizod depresji (71,5%). Według kryteriów
DSM-IV-TR epizod uznano za umiarkowany u 61,8%, a ciężki (bez cech psychotycznych) u 38,3%.
Średni czas trwania bieżącego epizodu wyniósł 143,4 ± 153,2 dnia, mediana wynosiła 96,0 dni (zakres
od 29 do 1463 dni).
Jeśli chodzi o choroby współistniejące, około 6% pacjentów w całej populacji miało zespół lęku
uogólnionego, 7% – fobię społeczną, a 2% – lęk separacyjny.

Wyniki dla pierwszorzędowego punktu końcowego – wynik surowy w skali CDRS-R wyrażony jako
zmiana od wartości wyjściowej do ostatniej wartości po wartości wyjściowej, dla całej populacji
wykazały dla agomelatyny w dawce 25 mg, w porównaniu z placebo, różnicę pomiędzy grupami
wynoszącą 4,22; 95% CI [0,63; 7,82].W podgrupie młodzieży szacunkowa różnica między grupami
wyniosła 5,22 (95% CI [1,03; 9,40] dla agomelatyny w dawce 25 mg w porównaniu z placebo.
W przypadku drugorzędowych punktów końcowych - skal Clinical Global Impression – Severity of
Illness (CGI-S) i Improvement (CGI-I) nie zaobserwowano statystycznie istotnych różnic pomiędzy
żadnym z ramion. Średnia różnica między grupą otrzymującą agomelatynę w dawce 25 mg a grupą
otrzymującą placebo pod względem wyniku ADRS wyniosła 4,07, 95% CI [0,68; 7,46].

Po 12-tygodniowym okresie z podwójnie ślepą próbą pacjenci mogli kontynuować leczenie
w opcjonalnym, otwartym, 21-miesięcznym okresie przedłużonym, stosując agomelatynę w dawce 10
lub 25 mg. Jednakże okresu tego nie zaprojektowano jako badania dotyczącego zapobiegania
nawrotom i wszyscy pacjenci otrzymywali elastyczne dawki agomelatyny. Przydatne dane dotyczące
skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku dłużej niż 12 tygodni są zatem ograniczone.

Stan dojrzałości płciowej oceniano na podstawie skali Tannera. Chociaż dane są ograniczone, nie
sugerują wpływu agomelatyny na rozwój oceniany w skali Tannera.

Więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania można znaleźć w punktach 4.4 i 4.8.

Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności w podgrupie dzieci (przedział wiekowy od
7 do 11 lat; łącznie 80 pacjentów) są ograniczone ze względu na bardzo ograniczoną liczbę pacjentów
(patrz punkt 4.2). U dzieci zmiana średniego całkowitego wyniku surowego w skali CDRS-R pod
koniec fazy krótkoterminowej była mniejsza w wartości bezwzględnej w grupie otrzymującej
agomelatynę w dawce 25 mg (-17,1 ± 13,3) niż w grupie otrzymującej placebo (-19,0 ± 18,3).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie i dostępność biologiczna
Agomelatyna jest szybko i dobrze (≥80%) wchłaniana po podaniu doustnym. Całkowita dostępność
biologiczna jest mała (<5% doustnej dawki terapeutycznej), a zmienność międzyosobnicza - znaczna.
Dostępność biologiczna jest zwiększona u kobiet w porównaniu do mężczyzn. Dostępność biologiczną
zwiększa przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, a zmniejsza palenie tytoniu.
Maksymalne stężenie w osoczu jest osiągane w ciągu 1 do 2 godzin.

W zakresie dawek terapeutycznych ogólna ekspozycja na agomelatynę zwiększa się proporcjonalnie
do dawki. Po większych dawkach występuje efekt nasycenia pierwszego przejścia.
Spożycie pokarmu (posiłek standardowy lub bogatotłuszczowy) nie zmienia dostępności biologicznej
ani szybkości wchłaniania. Zmienność jest zwiększona po posiłku bogatotłuszczowym.

Dystrybucja
Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi około 35 l, a stopień wiązania z białkami osocza
95% niezależnie od stężenia i nie ulega modyfikacji wraz z wiekiem oraz u pacjentów z zaburzeniem
czynności nerek, ale wielkość wolnej frakcji jest podwojona u pacjentów z zaburzeniem czynności
wątroby.

Metabolizm
Po podaniu doustnym agomelatyna jest szybko metabolizowana głównie przez wątrobowy izoenzym
CYP1A2; izoenzymy CYP2C9 i CYP2C19 biorą także udział w metabolizmie, ale w mniejszym
stopniu. Główne metabolity, hydroksylowane i demetylowe pochodne agomelatyny, są nieaktywne i
zostają szybko sprzęgane oraz wydalane w moczu.

Eliminacja
Eliminacja jest szybka, średni okres półtrwania w osoczu wynosi od 1 do 2 godzin, klirens jest duży
(około 1 100 ml/min) i głównie metaboliczny.
Wydalanie zachodzi głównie z moczem (80%) i w postaci metabolitów, niezmieniony związek
występuje w moczu w ilościach pomijalnych.
Wielokrotne podanie nie zmienia kinetyki.

Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (n = 8, pojedyncza dawka 25 mg) nie
obserwowano istotnej zmiany parametrów farmakokinetycznych. Należy jednak zachować ostrożność
u pacjentów z ciężkim lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek, ponieważ dostępne są tylko
ograniczone kliniczne dane ich dotyczące (patrz punkt 4.2).

Zaburzenia czynności wątroby
W specyficznym badaniu ekspozycja na agomelatynę w dawce 25 mg u pacjentów z marskością
wątroby, z przewlekłymi łagodnymi (typ A w klasyfikacji Child-Pugh) lub umiarkowanymi (typ B w
klasyfikacji Child-Pugh) zaburzeniami czynności wątroby, była znacznie zwiększona (odpowiednio 70
i 140 razy) w porównaniu do dobranych grup ochotników (wiek, masa ciała i nawyk palenia tytoniu)
bez niewydolności wątroby (patrz punkt 4.2, 4.3 i 4.4).

Pacjenci w podeszłym wieku
W badaniu dotyczącym farmakokinetyki u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) wykazano, że po
podaniu dawki 25 mg mediana wartości AUC i mediana wartości Cmax były około 4 razy i 13 razy
większe u pacjentów ≥75 lat niż u pacjentów <75 lat. Całkowita liczba pacjentów otrzymujących
dawkę 50 mg była za mała, aby móc wyciągnąć jakieś wnioski. Nie wymaga się dostosowania dawki u
pacjentów w podeszłym wieku.

Dzieci i młodzież
Właściwości farmakokinetyczne agomelatyny badano u 60 dzieci i 166 nastolatków otrzymujących
dawki dobowe w zakresie od 1 do 25 mg. Większość danych pochodzi z pomiarów stężenia leku w
ślinie, a ekspozycja na agomelatynę w osoczu u dzieci i młodzieży jest w dużym stopniu
niescharakteryzowana. Podobnie jak u dorosłych, zmienność międzyosobnicza dotycząca
farmakokinetyki agomelatyny jest znaczna. Dostępne dane dotyczące dzieci i młodzieży wskazują, że
w znacznym stopniu pokrywają się one z obserwowanym zakresem ekspozycji u dorosłych po podaniu
agomelatyny w dawce 25 mg.

Grupy etniczne
Brak danych dotyczących wpływu rasy na farmakokinetykę agomelatyny.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Działanie sedatywne obserwowano u myszy, szczurów i małp po pojedynczym i wielokrotnym
podaniu dużych dawek.
U gryzoni stwierdzono znaczną indukcję CYP2B i umiarkowaną indukcję CYP1A i CYP3A po
dawkach powyżej 125 mg/kg mc./dobę, podczas gdy u małp indukcja CYP2B i CYP3A po dawkach
375 mg/kg mc./dobę była niewielka. U gryzoni i małp nie obserwowano hepatotoksyczności w
badaniach toksykologicznych z użyciem dawki wielokrotnej.
Agomelatyna przenika przez łożysko i do płodu u ciężarnych szczurów.
Badania rozrodczości u szczurów i królików nie wykazały wpływu agomelatyny na płodność, rozwój
zarodkowo-płodowy, ani na rozwój przed- i pourodzeniowy.
Seria standardowych prób in vitro i in vivo dotyczących genotoksyczności nie wykazała potencjału

mutagennego ani klastogennego agomelatyny.

W badaniach dotyczących rakotwórczości agomelatyna zwiększała częstości występowania
nowotworów wątroby u szczurów i myszy po dawce przynajmniej 110 razy większej od dawki
terapeutycznej. Nowotwory wątroby są najprawdopodobniej związane z indukcją enzymów swoistą dla
gryzoni. Częstość występowania łagodnych gruczolakowłókniaków gruczołu sutkowego u szczurów
była zwiększona w przypadku dużej ekspozycji (ekspozycja 60 razy większa niż dawka
terapeutyczna), ale pozostawała w zakresie takim, jak dla kontroli.

Badania bezpieczeństwa farmakologicznego nie wykazały wpływu agomelatyny na prąd hERG
(human Ether à-go-go Related Gene), ani na potencjał czynnościowy komórek Purkinjego u psów.
Agomelatyna nie wykazała właściwości prodrgawkowych u myszy i szczurów po dawkach do 128
mg/kg mc. podanych dootrzewnowo.

Nie obserwowano wpływu agomelatyny na zachowanie młodych zwierząt, widzenie czy czynności
rozrodcze. Obserwowano niewielkie, niezależne od dawki zmniejszenie masy ciała, związane z
właściwościami farmakologicznymi oraz pewne mniejsze oddziaływania na układ rozrodczy u samców
bez jakiegokolwiek zaburzenia czynności rozrodczych.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki:
- Celuloza mikrokrystaliczna krzemowana (celuloza mikrokrystaliczna i krzemionka koloidalna
bezwodna)
- Mannitol
- Powidon 30
- Krzemionka koloidalna bezwodna
- Krospowidon (typ A)
- Sodu stearylofumaran
- Magnezu stearynian
- Kwas stearynowy 50

Otoczka:
- Hypromeloza 2910/5
- Makrogol 6000
- Tytanu dwutlenek (E 171)
- Talk
- Żelaza tlenek żółty (E 172)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium pakowane w tekturowe pudełka (opakowanie
kalendarzowe).
Opakowania zawierające 28, 30, 56, 84 i 98 tabletek powlekanych.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Bez specjalnych wymagań.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Krka, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr: 25025

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 12.12.2018 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 08.03.2023

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

14.01.2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.