# Medikinet CR 60 mg

> Metylofenidat · 60 mg · Kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Medikinet CR 60 mg
- **Nazwa powszechna:** Methylphenidati hydrochloridum
- **Substancja czynna:** [Metylofenidat](https://apteka.online/odpowiedniki/methylphenidati-hydrochloridum)
- **Moc:** 60 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rpw
- **Kod ATC:** N06BA04
- **Liczba opakowań:** 14
- **Numer pozwolenia:** 21935
- **Podmiot odpowiedzialny:** Medice Arzneimittel Puetter GmbH & Co. KG
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/psychoanaleptyki/medikinet-cr-60-mg-kapsulki-o-zmodyfikowany-60-mg-medice
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/psychoanaleptyki/medikinet-cr-60-mg-kapsulki-o-zmodyfikowany-60-mg-medice.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/32252/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/32252/characteristic

## Dostępne opakowania (14)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 20 kaps. | 5909991240301 | Rpw | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 24 kaps. | 5909991510381 | Rpw | — | Brak danych | — |
| 27 kaps. | 5909991510374 | Rpw | — | Brak danych | — |
| 28 kaps. | 5909991143985 | Rpw | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 kaps. | 5909991143978 | Rpw | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 36 kaps. | 5909991510367 | Rpw | — | Brak danych | — |
| 40 kaps. | 5909991143992 | Rpw | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 45 kaps. | 5909991522230 | Rpw | — | Brak danych | — |
| 48 kaps. | 5909991522247 | Rpw | — | Brak danych | — |
| 54 kaps. | 5909991522865 | Rpw | — | Brak danych | — |
| 60 kaps. | 5909991522872 | Rpw | — | Brak danych | — |
| 90 kaps. | 5909991523503 | Rpw | — | Brak danych | — |
| 96 kaps. | 5909991523480 | Rpw | — | Brak danych | — |
| 99 kaps. | 5909991523497 | Rpw | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Medikinet CR i w jakim celu się go stosuje?
W jakim celu jest stosowany?
Lek Medikinet CR przeznaczony jest do leczenia nadpobudliwości ruchowej z deficytem uwagi
(ADHD).
• Stosowany jest u dzieci w wieku 6 lat i powyżej oraz u osób dorosłych.
• Stosowany jest dopiero, jeśli wcześniejsze próby leczenia bez użycia leków, np. doradztwo
psychologiczne i terapia behawioralna, były niewystarczające.

Leku Medikinet CR nie stosuje się w leczeniu ADHD u dzieci w wieku poniżej 6 lat.

Jak działa lek Medikinet CR?

Lek Medikinet CR poprawia obniżoną aktywność pewnych obszarów mózgu. Lek ten może pomóc
w wydłużeniu czasu skupienia uwagi, poprawić koncentrację i ograniczyć zachowania impulsywne.
Lek ten jest stosowany jako część programu leczenia, który obejmuje zwykle psychoterapię, leczenie
edukacyjne, socjoterapię.

Leczenie lekiem Medikinet CR może rozpocząć i dalej prowadzić wyłącznie lekarz specjalizujący się
w leczeniu ADHD, taki jak specjalista pediatra, psychiatra dzieci i młodzieży lub psychiatra.
Wymagane jest dokładne zbadanie przez takiego lekarza. Jeśli pacjent jest osobą dorosłą i nie był

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

Medikinet CR 5 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Medikinet CR 10 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Medikinet CR 20 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Medikinet CR 30 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Medikinet CR 40 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Medikinet CR 50 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Medikinet CR 60 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde

Metylofenidatu chlorowodorek

wcześniej leczony, lekarz przeprowadzi badania, aby potwierdzić, że ADHD występuje u pacjenta od
dzieciństwa, i dopiero wówczas zastosuje leczenie lekiem Medikinet CR.
Choć nie ma lekarstwa na ADHD, chorobę tę można kontrolować, stosując odpowiednie programy
terapeutyczne.

O ADHD

Dzieciom i młodzieży z ADHD trudność sprawia:
• spokojne siedzenie na miejscu i
• skupienie uwagi.

To nie ich wina, że czynności te sprawiają im tak wielką trudność.

ADHD może występować u pacjentów w różnym nasileniu z takimi objawami jak:
• brak koncentracji
• niepokój
• wzmożona pobudliwość ruchowa
• impulsywność
• niestabilność emocjonalna
• zdezorganizowane myślenie

Objawia się to przykładowo w następujący sposób:
• trudnościami z koncentracją
• zapominaniem
• mówieniem zbyt dużo
• trudnościami z planowaniem i wykonywaniem zadań do końca
• „działaniami na ślepo”
• niecierpliwością

ADHD nie wpływa ujemnie na inteligencję pacjenta.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Medikinet CR

Kiedy nie stosować leku Medikinet CR

Jeśli u pacjenta:
• stwierdzono uczulenie na metylofenidat lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
• występuje choroba tarczycy;
• występuje podwyższone ciśnienie w gałce ocznej (jaskra);
• występuje guz nadnerczy (guz chromochłonny - phaeochromocytoma);
• występują zaburzenia łaknienia polegające na braku uczucia głodu lub potrzeby jedzenia,
np. jadłowstręt psychiczny;
• występuje bardzo wysokie ciśnienie tętnicze krwi lub zwężenie naczyń krwionośnych, które
może powodować ból w ramionach i nogach;
• występowały kiedykolwiek problemy z sercem, np. zawał serca, nierówne bicie serca, ból lub
dyskomfort w obrębie klatki piersiowej, niewydolność serca, choroba serca lub wrodzone wady
serca;
• występują choroby naczyń krwionośnych mózgu – takie jak udar, miejscowe rozszerzenie
naczynia i osłabienie jego ściany (tętniak), zwężenie lub zamknięcie naczynia krwionośnego lub
zapalenie naczyń krwionośnych;
• obecnie lub w okresie ostatnich 14 dni, stosowano leki przeciwdepresyjne (nazywane
inhibitorami monoaminooksydazy) - patrz: "Lek Medikinet CR a inne leki";
• występują problemy psychiczne, takie jak:

- zaburzenia psychopatyczne lub osobowość borderline;
- odbiegające od normy myśli lub wizje, lub choroba nosząca nazwę "schizofrenii";
- objawy poważnych zaburzeń nastroju, takie jak:
o myśli samobójcze;
o ciężka depresja, gdy pacjent czuje głęboki smutek, ma poczucie bezwartościowości
i beznadziei;
o mania, kiedy pacjent czuje się niezwykle pobudzony, nadmiernie aktywny i pozbawiony
zahamowań;
• w przeszłości występował duży niedobór kwasu żołądkowego (bezkwaśność żołądka) z pH
powyżej 5,5;
• stosowane są leki mające na celu zmniejszanie wydzielania kwasu żołądkowego lub leczenie
nadkwasoty żołądka (antagoniści receptora H2, inhibitory pompy protonowej lub leki
zobojętniające kwas żołądkowy).

Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, nie powinien on stosować metylofenidatu.
W razie wątpliwości, należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem
metylofenidatu. Jest to ważne, ponieważ metylofenidat może powodować pogorszenie wymienionych
powyżej problemów.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed zastosowaniem leku Medikinet CR należy porozmawiać z lekarzem, jeśli:
• u pacjenta występują problemy z wątrobą lub nerkami;
• pacjent ma trudności z przełykaniem lub połykaniem całych tabletek;
• pacjent miał napady (drgawek, konwulsji, padaczki) lub nieprawidłowe wyniki badań mózgu
(np. EEG);
• pacjent kiedykolwiek nadużywał lub był uzależniony od alkoholu, leków wydawanych na
receptę lub narkotyków;
• pacjentka jest kobietą, która zaczęła miesiączkować (patrz: "Ciąża i karmienie piersią",
poniżej);
• pacjent ma trudne do opanowania powtarzające się drgania różnych części ciała lub powtarza
dźwięki i słowa (tiki);
• pacjent ma wysokie ciśnienie krwi;
• pacjent ma choroby serca nie wymienione w punkcie „Kiedy nie stosować leku Medikinet CR”,
powyżej;
• pacjent ma zaburzenia zdrowia psychicznego nie wymienione w punkcie „Kiedy nie stosować
leku Medikinet CR”, powyżej. Innymi zaburzeniami zdrowia psychicznego są:
- wahania nastroju (od manii do depresji - zaburzenie nazywane "chorobą dwubiegunową");
- pojawienie się zachowań agresywnych lub wrogich, lub nasilenie agresji;
- widzenie, słyszenie lub czucie rzeczy nieistniejących (halucynacje);
- wiara w rzeczy nierzeczywiste (urojenia);
- nadmierna podejrzliwość (paranoja);
- uczucie pobudzenia, niepokoju lub napięcia;
- poczucie przygnębienia lub winy.
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli występuje któryś
z wyżej opisanych stanów. Metylofenidat może powodować ich pogorszenie. Lekarz będzie
kontrolował, w jaki sposób lek wpływa na stan pacjenta.

W trakcie leczenia u chłopców i młodych mężczyzn mogą występować niespodziewane długotrwałe
erekcje. Może to być bolesne i wystąpić w dowolnym momencie. Jeśli erekcja trwa dłużej niż
2 godziny, a zwłaszcza gdy jest bolesna, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Jeśli u pacjenta wystąpią zaburzenia widzenia lub inne zaburzenia wzroku, należy skontaktować się z
lekarzem. Lekarz może rozważyć zaprzestanie stosowania leku Medikinet CR.

Badanie lekarskie przed zastosowaniem metylofenidatu
Ma ono na celu określenie, czy metylofenidat jest odpowiednim lekiem dla pacjenta. Lekarz
porozmawia z pacjentem o:

• wszelkich innych stosowanych lekach;
• występowaniu przypadków nagłej i niewyjaśnionej śmierci w rodzinie;
• wszelkich innych problemach natury medycznej (np. chorobach serca), jakie mogą występować
u pacjenta i członków jego rodziny;
• samopoczuciu pacjenta, np. jego przygnębieniu lub euforii, dziwnych myślach i występowaniu
takich stanów w przeszłości;
• występowaniu tików (trudnych do opanowania, powtarzających się drań dowolnych części ciała
lub powtarzania dźwięków lub słów) u członków rodziny pacjenta;
• wszelkich problemach dotyczących zdrowia psychicznego lub zachowania, jakie występowały
u pacjenta i członków jego rodziny.

Lekarz omówi z pacjentem ryzyko wystąpienia wahań nastroju (od manii do depresji – tak zwanej
"choroby dwubiegunowej"). Zbierze też wywiad dotyczący zdrowia psychicznego pacjenta oraz ustali,
czy w jego rodzinie nie było przypadków samobójstw, choroby dwubiegunowej lub depresji.

Bardzo ważne jest udzielenie lekarzowi jak najpełniejszej informacji. Na tej podstawie lekarz określi,
czy metylofenidat jest odpowiednim lekiem dla pacjenta. Lekarz zadecyduje też, czy przed
rozpoczęciem stosowania tego leku konieczne jest wykonanie innych badań lekarskich. W przypadku
dorosłych pacjentów, którzy dopiero rozpoczynają stosowanie leku Medikinet CR, lekarz może
skierować pacjenta do specjalisty chorób serca.

Test na obecność leków
Ten lek może spowodować dodatni wynik w testach na obecność leków.
Sportowcy muszą być świadomi, że lek ten może dawać pozytywne wyniki testów antydopingowych.

Lek Medikinet CR a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Nie należy stosować metylofenidatu, jeśli pacjent:
• przyjmuje lek określany jako inhibitor monoaminooksydazy (MAOI) stosowany w leczeniu
depresji lub przyjmował lek MAOI w okresie ostatnich 14 dni. Jednoczesne stosowanie leków
MAOI z metylofenidatem może spowodować nagły wzrost ciśnienia tętniczego krwi.

Jeśli pacjent stosuje inne leki, metylofenidat może wpływać na ich działanie lub powodować
występowanie działań niepożądanych. Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie, jeśli pacjent
dorosły lub dziecko przyjmuje leki stosowane w leczeniu:
• depresji;
• zaburzeń psychicznych;
• padaczki;
• problemów z ciśnieniem tętniczym krwi;
• kaszlu i przeziębienia.Niektóre z tych środków zawierają substancje, które mogą wpływać na
ciśnienie tętnicze krwi. Kupując którykolwiek z takich produktów, należy skonsultować się
z farmaceutą.
• leki, które powodują rozrzedzanie krwi i zapobiegają powstawaniu skrzepów.

Nie wolno stosować leku Medikinet CR jednocześnie z antagonistami receptora H2, inhibitorami
pompy protonowej lub lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy stosowanymi w celu zmniejszenia
wydzielania kwasu żołądkowego lub przeciwdziałania nadkwasocie, ponieważ może to prowadzić do
szybszego uwolnienia całej substancji czynnej do organizmu.

Jeśli pojawią się jakiekolwiek wątpliwości, czy stosowany lek znajduje się na powyższej liście, należy
zapytać lekarza lub farmaceutę przez zastosowaniem metylofenidatu.

Zabieg chirurgiczny
Należy poinformować lekarza o planowanym zabiegu chirurgicznym. Metylofenidatu nie należy
przyjmować w dniu zabiegu, jeśli będzie zastosowany pewien typ znieczulenia. Jest to związane
z możliwością nagłego wzrostu ciśnienia tętniczego krwi w czasie zabiegu.

Stosowanie metylofenidatu z alkoholem
W czasie stosowania tego leku nie wolno spożywać alkoholu. Alkohol może nasilać działania
niepożądane tego leku. Należy pamiętać, że alkohol zawarty jest także w niektórych produktach
spożywczych i lekach.

Ciąża i karmienie piersią
Dostępne dane nie świadczą o zwiększeniu ryzyka wad wrodzonych ogółem, chociaż nie można
wykluczyć niewielkiego zwiększenia ryzyka wad rozwojowych serca podczas stosowania leku
w ciągu pierwszych trzech miesięcy ciąży. Lekarz będzie mógł udzielić pacjentce dodatkowych
informacji na temat tego ryzyka. Przed zastosowaniem metylofenidatu należy poinformować lekarza
lub farmaceutę, jeśli pacjentka:
• jest aktywna seksualnie. Lekarz zaproponuje odpowiednią antykoncepcję.
• jest w ciąży lub może być w ciąży. Lekarz podejmie decyzję o dalszym stosowaniu
metylofenidatu.
• karmi piersią lub planuje rozpocząć karmienie piersią. Metylofenidat może przenikać do mleka
kobiet karmiących piersią. Z tego względu, lekarz zadecyduje, czy możliwe jest karmienie
piersią w okresie stosowania metylofenidatu.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
W okresie stosowania metylofenidatu mogą wystąpić zawroty głowy, senność, trudności ze
zogniskowaniem wzroku, niewyraźne widzenie, omamy lub inne działania niepożądane ze strony
ośrodkowego układu nerwowego. Jeśli objawy takie wystąpią, wykonywanie czynności, takich jak
prowadzenie pojazdów, obsługa maszyn, jazda na rowerze lub jazda konna, oraz wspinanie się na
drzewa, może okazać się niebezpieczne.

Lek Medikinet CR zawiera sacharozę

Sacharoza
Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

### 3. Jak stosować lek Medikinet CR?
Lek Medikinet CR należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dawkowanie

Stosowanie u dzieci

Maksymalna dawka dobowa wynosi 60 mg.

• Lekarz zwykle rozpoczyna leczenie od małej dawki i stopniowo zwiększa ją, zgodnie
z potrzebami.
• Lekarz poinformuje pacjenta, jakiej mocy kapsułkę ma on codziennie stosować.
• Dawki leku zawartej w kapsułce nie wolno dzielić. Należy zawsze zażywać całą zawartość.
• Leku Medikinet CR nie należy przyjmować zbyt późno rano, ponieważ może powodować
zaburzenia snu.

Stosowanie u osób dorosłych

Pacjenci dorośli stosujący wcześniej lek Medikinet CR
• Jeśli pacjent przyjmował lek Medikinet CR już jako dziecko lub nastolatek, można zastosować
taką samą dawkę dobową (mg/dobę). Lekarz będzie regularnie kontrolował stan pacjenta, aby
sprawdzić, czy nie należy dostosować dawki.
• Dorośli pacjenci mogą wymagać większej dawki dobowej niż dzieci, ale lekarz będzie dążyć do
podawania pacjentowi najmniejszej skutecznej dawki.
• Maksymalna dawka dobowa wyznaczana jest na podstawie m.in. masy ciała pacjenta (patrz
poniżej).

Pacjenci dorośli niestosujący wcześniej leku Medikinet CR
Zalecana dawka początkowa to 10 mg na dobę.
• Lekarz będzie zwiększał stosowaną u pacjenta dawkę o 10 mg na dobę, w zależności od
tolerancji leku i jego skuteczności.
• Celem powinna być najmniejsza dawka skuteczna dla pacjenta.
• Maksymalna dawka dobowa wyznaczana jest na podstawie m.in. masy ciała pacjenta (patrz
poniżej).
• Lekarz podejmie decyzję o maksymalnej dawce dobowej dla pacjenta.
• Dawka dobowa wynosi 1 mg na kg masy ciała, maksymalnie 80 mg metylofenidatu na dobę

Zadania do wykonania przez lekarza przed i podczas leczenia pacjenta (dorosłego lub dziecka)

Lekarz przeprowadzi pewne badania
• przed rozpoczęciem leczenia - aby upewnić się, że lek Medikinet CR jest bezpieczny i jego
zastosowanie będzie dla pacjenta korzystne.
• po rozpoczęciu leczenia - nie rzadziej niż co 6 miesięcy, lecz możliwe, że znacznie częściej.
Badania takie będą także przeprowadzane przy każdej zmianie dawki leku.
• w trakcie badania lekarz:
- zapyta o apetyt pacjenta;
- zmierzy wzrost i zważy dziecko;
- zważy pacjenta dorosłego;
- zmierzy ciśnienie tętnicze krwi i tętno;
- zapyta o nastrój pacjenta, stan umysłu lub inne nietypowe odczucia i dowie się, czy
problemy takie nie nasiliły się w okresie stosowania leku Medikinet CR.

Sposób podawania

Ten lek przeznaczony jest do stosowania doustnego.

Dzieci przyjmują lek Medikinet CR rano, w trakcie śniadania lub po nim.
Dorośli przyjmują lek Medikinet CR w trakcie śniadania lub po nim i w trakcie posiłku spożywanego
w godzinach południowych (lunch) lub po nim.

Lek Medikinet CR jest postacią metylofenidatu o „kontrolowanym uwalnianiu”, co znaczy, że lek jest
uwalniany do organizmu stopniowo przez dłuższy czas. Przyjmowanie kapsułki w trakcie posiłków
lub po posiłkach jest bardzo ważne dla uzyskania takiego opóźnionego przedłużonego działania.

Kapsułki można połykać w całości, popijając wodą. Można też otworzyć kapsułkę, wysypać jej
zawartość do niewielkiej ilości (łyżkę stołową) tartego jabłka lub jogurtu i niezwłocznie zażyć. Leku
wysypanego z kapsułki nie wolno przechowywać na potem.

Kapsułek ani ich zawartości, nie wolno rozgniatać ani żuć.

Jeśli po 1 miesiącu leczenia stan zdrowia pacjenta się nie poprawi
Jeśli po 1 miesiącu leczenia stan zdrowia pacjenta się nie poprawi, należy o tym poinformować
lekarza prowadzącego. Lekarz może zadecydować o zmianie sposobu leczenia.

Leczenie długotrwałe
Nie ma potrzeby stosowania leku Medikinet CR bezterminowo. Jeśli pacjent stosuje lek Medikinet CR
przez ponad rok, lekarz powinien przerwać leczenie przynajmniej raz w roku. W przypadku dzieci
taką przerwę w leczeniu korzystnie jest zaplanować na okres wakacji szkolnych. Pozwoli to ocenić,
czy konieczne jest dalsze stosowanie leku.

Niewłaściwe stosowanie leku Medikinet CR
Niewłaściwe stosowanie leku Medikinet CR może doprowadzić do nietypowych zachowań. Może to
także uzależnić pacjenta od leku. Jeśli pacjent kiedykolwiek nadużywał lub był uzależniony od
alkoholu, leków dostępnych na receptę lub narkotyków, należy poinformować o tym lekarza. Lek ten
jest przeznaczony tylko dla osoby, której został przepisany. Nie należy go przekazywać innym, nawet
jeśli objawy ich choroby są podobne.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Medikinet CR
Jeśli pacjent zażyje zbyt dużą dawkę leku, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub
wezwać pogotowie. Należy powiedzieć, jaka ilość leku została zażyta. Może być konieczne wdrożenie
leczenia.

Objawami przedawkowania mogą być: wymioty, uczucie pobudzenia, drżenia, nasilenie ruchów
mimowolnych, drżenie mięśni, napad drgawek (po których może wystąpić śpiączka), uczucie
niezmiernego szczęścia, dezorientacja, widzenie, czucie lub słyszenie rzeczy, które nie istnieją
(omamy), pocenie się, zaczerwienienie twarzy, ból głowy, wysoka gorączka, zmiany częstości rytmu
serca (wolny, szybki, nieregularny), wysokie ciśnienie tętnicze krwi, rozszerzone źrenice, suchość
błony śluzowej nosa i jamy ustnej, skurcz mięśni, gorączka i czerwonawo-brązowy mocz, co może
może być objawem nieprawidłowego rozpadu mięśni (rabdomiolizy).

Pominięcie przyjęcia leku Medikinet CR
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. W razie pominięcia
dawki, kolejną dawkę należy zażyć o zwykłej porze.

Przerwanie stosowania leku Medikinet CR
Nagłe przerwanie stosowania tego leku może prowadzić do nawrotu objawów ADHD lub pojawienia
się nieoczekiwanych objawów, takich jak depresja. Przed całkowitym odstawieniem leku lekarz
prowadzący będzie stopniowo zmniejszał dobową dawkę. Przed zaprzestaniem stosowania leku
Medikinet CR należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Lekarz poinformuje pacjenta o takich działaniach niepożądanych.

Niektóre działania niepożądane mogą być poważne. Jeśli wystąpi którekolwiek z wymienionych
poniżej działań, należy niezwłocznie udać się do lekarza:

Częste: mogą występować u nie więcej niż 1 na 10 osób
• nierównomierne bicie serca (kołatanie)
• zmiany osobowości;
• nadmierne zgrzytanie zębami (bruksizm).

Niezbyt częste: mogą występować u nie więcej niż 1 na 100 osób
• wahania nastroju, zmiany nastroju;
• myśli o samobójstwie lub chęć odebrania sobie życia.
• czucie lub słyszenie rzeczy, które nie istnieją - są to objawy psychozy;
• niekontrolowana mowa i ruchy ciała (zespół Tourette'a) lub ich nasilenie;
• ból w obrębie klatki piersiowej;
• objawy uczulenia, takie jak wysypka, świąd lub pokrzywka na skórze, obrzęk twarzy, ust,
języka lub innych części ciała, duszność, świszczący oddech lub trudności z oddychaniem.

Rzadkie: mogą występować u nie więcej niż 1 na 1 000 osób
• niezwykłe podniecenie, nadmierna aktywność i brak zahamowań (mania).

Bardzo rzadkie: mogą występować u nie więcej niż 1 na 10 000 osób
• atak serca;
• drgawki (napady padaczkowe, padaczka z konwulsjami);
• łuszczenie się skóry lub purpurowo-czerwone plamy na skórze;
• niemożliwe do opanowania skurcze mięśni, dotyczące oczu, głowy, szyi lub reszty ciała, oraz
objawy neurologiczne związane z przejściowym niedokrwieniem mózgu;
• porażenie lub problemy z poruszaniem się i widzeniem, trudności związane z mową (mogą to
być objawy problemów dotyczących naczyń krwionośnych w mózgu), przejściowy brak
wystarczającej ilości krwi i tlenu (niedokrwienie) dostarczanych do mózgu;
• zmniejszenie liczby komórek krwi (krwinek czerwonych, białych i płytek krwi), który może
prowadzić do większej podatności na infekcje, a także sprzyjać krwawieniu i powstawaniu
siniaków;
• nagły wzrost temperatury ciała, bardzo wysokie ciśnienie tętnicze krwi oraz silne konwulsje
(złośliwy zespół neuroleptyczny). Nie ma pewności, czy to działanie niepożądane jest
powodowane przez metylofenidat, czy też przez inne leki, które mogą być stosowane
w skojarzeniu z metylofenidatem.

Nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych
• nawracające niepożądane myśli;
• utrata przytomności z nieznanego powodu, ból w klatce piersiowej, duszność (to mogą być
objawy choroby serca).

W razie wystąpienia któregokolwiek z wyżej wymienionych działań niepożądanych, należy
niezwłocznie udać się do lekarza.

Poniżej przedstawiono listę innych działań niepożądanych. W razie ich nasilenia należy o tym
powiadomić lekarza lub farmaceutę:

Bardzo częste: mogą występować u więcej niż 1 na 10 osób
• zmniejszenie apetytu
• ból głowy;
• nerwowość;
• bezsenność;
• suchość w jamie ustnej;
• nudności.

Częste: mogą występować u nie więcej niż 1 na 10 osób
• uczucie przygnębienia lub brak uczuć lub emocji lub okazywanie nadmiernego zainteresowania;
• ból stawów;
• wysoka temperatura ciała (gorączka);
• nadmierne wypadanie lub przerzedzanie się włosów;
• uczucie nietypowej senności lub ociężałości;
• utrata apetytu;
• napady lęku;
• zmniejszenie popędu seksualnego;
• ból zębów;
• świąd, wysypka lub wypukłe, czerwone i swędzące wypryski (pokrzywka);
• kaszel, ból gardła lub nosa oraz podrażnienie gardła, duszność, ból w klatce piersiowej;
• zmiany ciśnienia tętniczego krwi (zazwyczaj wysokie ciśnienie tętnicze krwi);
• przyspieszone bicie serca (częstoskurcz), zimne dłonie i stopy;
• trzęsienie i drżenie, zawroty głowy;
• ruchy mimowolne, uczucie wewnętrznego niepokoju;
• niezwykła aktywność;
• agresja, pobudzenie, niepokój, niestabilność emocjonalna, lęk, depresja, zestresowanie,
rozdrażnienie, zachowania odbiegające od normy, problemy z zasypianiem, zmęczenie;
• ból brzucha, biegunka, dyskomfort w jamie brzusznej, niestrawność, pragnienie, wymioty.
Objawy te zazwyczaj występują na początku leczenia i mogą być zmniejszone poprzez
przyjmowanie leku wraz z jedzeniem;
• brak apetytu/niechęć do jedzenia;
• spadek masy ciała;
• nadmierna potliwość.

Niezbyt częste: mogą występować u nie więcej niż 1 na 100 osób
• ból mięśni, skurcze mięśni, sztywność mięśni;
• zaparcia;
• dyskomfort w klatce piersiowej;
• zapalenie błony śluzowej żołądka i jelita cienkiego;
• dodatkowy ton serca (stwierdzony na podstawie przeprowadzonych badań);
• obecność krwi w moczu;
• podwójne widzenie lub niewyraźne widzenie;
• zespół suchego oka
• podwyższone wyniki prób wątrobowych (w badaniu krwi);
• gniew, płaczliwość, nadmierna świadomość otoczenia;
• uczucie dużego spokoju lub senności;
• generalne problemy ze snem;
• zmęczenie.

Rzadkie: mogą występować u nie więcej niż 1 na 1 000 osób
• zmiany popędu płciowego;
• uczucie dezorientacji;
• rozszerzone źrenice, trudności z widzeniem;
• obrzęk sutków u mężczyzn;
• zaczerwienienie skóry, czerwona, wypukła wysypka na skórze;
• ból wynikający z niewystarczającego przepływu krwi do serca;
• problemy/zmiany dotyczące miesiączki.
• Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (ang. obsessive-compulsive disorder, OCD) (w tym
nieodparta potrzeba wyrywania włosów, skubania skóry, powtarzające się niechciane myśli,
uczucia, obrazy lub pragnienia (obsesyjne myśli), wykonywanie powtarzających się zachowań
lub umysłowych rytuałów (kompulsje)).

Bardzo rzadkie: mogą występować u nie więcej niż 1 na 10 000 osób
• atak serca;
• nagła śmierć;
• skurcze mięśni;
• małe, czerwone plamki na skórze;
• zapalenie lub zator tętnic w mózgu;
• nieprawidłowa czynność wątroby, włącznie z niewydolnością i śpiączką;
• zmiany wyników badań laboratoryjnych – w tym badań czynności wątroby i krwi;
• próby samobójcze (w tym udane), zaburzenia myślenia, brak uczuć lub emocji;
• brak energii;
• krótkotrwałe uczucie smutku;
• drętwienie palców u rąk i stóp, uczucie zimna, mrowienie i zmiana zabarwienia skóry
(z bladego na siny, a następnie na czerwony) pod wpływem zimna (objaw Raynauda).

Nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych
• migrena;
• bardzo wysoka gorączka;
• wolne, szybkie lub nierówne bicie serca;
• nasilone drgawki (duży napad drgawkowy - "grand mal");
• wiara w rzeczy nieprawdziwe;
• splątanie;
• smutne/ponure myśli;
• uczucie, że organizm potrzebuje leku lub uczucie jego braku;
• problemy dotyczące naczyń krwionośnych w mózgu (udar, zapalenie tętnic mózgowych lub
niedrożność tętnicy mózgowej);
• zaburzenia erekcji;
• długotrwałe erekcje, czasem bolesne, lub zwiększona liczba erekcji;
• nadmierne, niekontrolowane mówienie;
• po przerwaniu przyjmowania leku: nawrót objawów ADHD lub wystąpienie działań
niepożądanych, takich jak depresja;
• uczucie mrowienia;
• problemy z mową i mówieniem;
• odruchy wymiotne;
• zaburzenia uwagi;
• objawy grypopodobne;
• utrata energii/uczucie osłabienia;
• uczucie pragnienia;
• zwiększenie aktywności we krwi hormonu stymulującego tarczycę;
• ból w obrębie jamy ustnej i gardła;
• krwawienie z nosa;
• dyskomfort dotyczący serca;
• zwiększone ciśnienie w gałce ocznej;
• choroby oczu, które mogą powodować pogorszenie wzroku z powodu uszkodzenia nerwu
wzrokowego (jaskra);
• napięcie (stres) w kontaktach z partnerem, napięcie (stres) w rodzinie;
• ból piersi;
• uderzenia gorąca/zaczerwienienie twarzy;
• „dzwonienie” w uszach (szumy w uszach);
• nadużywanie leku;
• pancytopenia (zmniejszenie liczby wszystkich komórek krwi);
• niemożność kontrolowania oddawania moczu (nietrzymanie moczu);
• skurcz mięśni szczęk utrudniający otwarcie ust (szczękościsk);

• jąkanie.

Wpływ na wzrost i masę ciała
W przypadku stosowania metylofenidatu przez okres dłuższy niż jeden rok, u niektórych dzieci lek ten
może hamować wzrost. Dotyczy to mniej niż 1 na 10 dzieci.
• dziecko może nie przybierać na wadze lub nie rosnąć w prawidłowym tempie.
• lekarz prowadzący będzie starannie kontrolował wzrost i masę ciała dziecka oraz spożycie
pokarmu
• jeśli pacjent nie rośnie zgodnie z oczekiwaniami, jego leczenie z zastosowaniem metylofenidatu
może zostać na krótki okres wstrzymane.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel: + 48 22 49 21 301
Fax: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Medikinet CR?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze oraz pudełku po:
"EXP". Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30 °C.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Medikinet CR:

Substancją czynną leku jest: metylofenidatu chlorowodorek

Medikinet CR 5 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Każda kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda, zawiera 5 mg metylofenidatu
chlorowodorku, co odpowiada 4,35 mg metylofenidatu.

Medikinet CR 10 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Każda kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda, zawiera 10 mg metylofenidatu
chlorowodorek, co odpowiada 8,65 mg metylofenidatu.

Medikinet CR 20 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Każda kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda, zawiera 20 mg metylofenidatu
chlorowodorek, co odpowiada 17,30 mg metylofenidatu.

Medikinet CR 30 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Każda kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda, zawiera 30 mg metylofenidatu
chlorowodorek, co odpowiada 25,95 mg metylofenidatu.

Medikinet CR 40 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Każda kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda, zawiera 40 mg metylofenidatu
chlorowodorek, co odpowiada 34,60 mg metylofenidatu.

Medikinet CR 50 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Każda kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda, zawiera 50 mg metylofenidatu
chlorowodorku, co odpowiada 43,25 mg metylofenidatu.

Medikinet CR 60 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Każda kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda, zawiera 60 mg metylofenidatu
chlorowodorku, co odpowiada 51,90 mg metylofenidatu.

Pozostałe składniki to:
Zawartość kapsułki:
Sacharoza, ziarenka (zawierające sacharozę i skrobię kukurydzianą), kwasu metakrylowego i etylu
akrylanu kopolimer (1:1), talk, trietylu cytrynian, alkohol poliwinylowy, makrogol 3350,
polisorbat 80, sodu wodorotlenek, sodu laurylosiarczan, symetykon, krzemionka koloidalna
bezwodna, metyloceluloza, kwas sorbinowy, indygotyna (E 132)

Otoczka kapsułki:
Żelatyna, tytanu dwutlenek (E 171), sodu laurylosiarczan, woda oczyszczona

dodatkowo w otoczce kapsułki produktów leczniczych Medikinet CR 10 mg/20 mg:
erytrozyna (E 127), błękit patentowy V (E 131)

dodatkowo w otoczce kapsułki produktów leczniczych Medikinet CR 30 mg/40 mg/50 mg/60 mg:
erytrozyna (E 127), żelaza tlenek czarny (E 172); indygotyna (E 132).

Jak wygląda lek Medikinet CR i co zawiera opakowanie

Medikinet CR 5 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Biały, nieprzezroczysty korpus kapsułki/białe nieprzezroczyste wieczko (15,9 mm), kapsułka zawiera
białe i niebieskie peletki.

Medikinet CR 10 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Biały, nieprzezroczysty korpus kapsułki/fioletoworóżowe nieprzezroczyste wieczko (15,9 mm),
kapsułka zawiera białe i niebieskie peletki.

Medikinet CR 20 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Fioletoworóżowy, nieprzezroczysty korpus kapsułki/fioletoworóżowe nieprzezroczyste wieczko
(15,9 mm), kapsułka zawiera białe i niebieskie peletki.

Medikinet CR 30 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Jasnoszary, nieprzezroczysty korpus kapsułki/ciemnofioletowe nieprzezroczyste wieczko (15,9 mm),
kapsułka zawiera białe i niebieskie peletki.

Medikinet CR 40 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Szary, nieprzezroczysty korpus kapsułki/ciemnofioletowe nieprzezroczyste wieczko (18,0 mm),
kapsułka zawiera białe i niebieskie peletki.

Medikinet CR 50 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Fioletowy, nieprzezroczysty korpus kapsułki/ciemnofioletowe nieprzezroczyste wieczko (18,0 mm),
kapsułka zawiera białe i niebieskie peletki.

Medikinet CR 60 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Ciemnofioletowy, nieprzezroczysty korpus kapsułki/ciemnofioletowe nieprzezroczyste wieczko
(19,4 mm), kapsułka zawiera białe i niebieskie peletki.

Wielkości opakowań:

Medikinet CR 5 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Pudełka zawierające 20, 24, 27, 30, 36, 45, 48, 50, 54, 60, 63, 90, 96 lub 99 kapsułek
o zmodyfikowanym uwalnianiu, w twardych blistrach z folii PVC/PVdC zgrzewanych z folią
aluminiową.

MEDIKINET CR 10 mg/20 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Pudełka zawierające 20, 24, 27, 28, 30, 36, 45, 48, 50, 54, 60, 63, 90, 96 lub 99 kapsułek o
zmodyfikowanym uwalnianiu, w twardych blistrach z folii PVC/PVdC zgrzewanych z folią
aluminiową.

MEDIKINET CR 30 mg/40 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Pudełka zawierające 20, 24, 27, 28, 30, 36, 45, 48, 50, 54, 60, 63, 90, 96 lub 99 kapsułek o
zmodyfikowanym uwalnianiu, w twardych blistrach z folii PVC/PVdC zgrzewanych z folią
aluminiową.

Medikinet CR 50 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Pudełka zawierające 20, 24, 27, 28, 30, 36, 40, 45, 48, 54, 60, 90, 96 lub 99 kapsułek
o zmodyfikowanym uwalnianiu, w twardych blistrach z folii PVC/PVdC zgrzewanych z folią
aluminiową.

Medikinet CR 60 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Pudełka zawierające 20, 24, 27, 28, 30, 36, 40, 45, 48, 54, 60, 90, 96 lub 99 kapsułek
o zmodyfikowanym uwalnianiu, w twardych blistrach z folii PVC/PVdC zgrzewanych z folią
aluminiową.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Medice Arzneimittel Pütter GmbH & Co. KG
Kuhloweg 37, 58638 Iserlohn
Niemcy
Tel.: +48 885 050 178

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego i w Zjednoczonym Królestwie (Irlandii Północnej) pod następującymi nazwami:

Niemcy: Medikinet retard 5 mg, 10 mg, 20 mg, 30 mg, 40 mg, 50 mg, 60 mg
Hartkapseln mit veränderter Wirkstofffreisetzung
Austria: Medikinet retard 5 mg, 10 mg, 20 mg, 30 mg, 40 mg, 50 mg, 60 mg
Hartkapseln mit veränderter Wirkstofffreisetzung

Dania: Medikinet CR 5 mg, 10 mg, 20 mg, 30 mg, 40 mg, 50 mg, 60 mg
Hiszpania: Medikinet 5 mg, 10 mg, 20 mg, 30 mg, 40 mg, 50 mg, 60 mg cápsulas
duras de liberación modificada
Finlandia: Medikinet CR 5 mg, 10 mg, 20 mg, 30 mg, 40 mg, 50 mg, 60 mg
Islandia: Medikinet CR 5 mg, 10 mg, 20 mg, 30 mg, 40 mg, 50 mg, 60 mg hart hylki
með breyttan losunarhraða
Luksemburg: Medikinet retard 5 mg, 10 mg, 20 mg, 30 mg, 40 mg, 50 mg, 60 mg
Hartkapseln mit veränderter Wirkstofffreisetzung
Holandia: Medikinet CR 5 mg, 10 mg, 20 mg, 30 mg, 40 mg, 50 mg, 60 mg capsule
met gereguleerde afgifte, hard
Norwegia: Medikinet 5 mg, 10 mg, 20 mg, 30 mg, 40 mg, 50 mg, 60 mg Kapsel med
modifisert frisetting, hard
Polska: Medikinet CR 5 mg, 10 mg, 20 mg, 30 mg, 40 mg, 50 mg, 60 mg
Szwecja: Medikinet 5 mg, 10 mg, 20 mg, 30 mg, 40 mg, 50 mg, 60 mg Kapsel med
modifierad frisättning, hård
Zjednoczone Królestwo: Medikinet XL 5 mg, 10 mg, 20 mg, 30 mg, 40 mg, 50 mg,
(Irlandia Północna) 60 mg modified-release capsules, hard

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 02/2026

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Medikinet CR 5 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Medikinet CR 10 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Medikinet CR 20 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Medikinet CR 30 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Medikinet CR 40 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Medikinet CR 50 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Medikinet CR 60 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Medikinet CR 5 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Każda kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda, zawiera 5 mg metylofenidatu chlorowodorku, co
odpowiada 4,35 mg metylofenidatu.
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 63,57 mg – 72,71 mg sacharozy na kapsułkę
o zmodyfikowanym uwalnianiu, twardą

Medikinet CR 10 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Każda kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda, zawiera 10 mg metylofenidatu chlorowodorku, co
odpowiada 8,65 mg metylofenidatu.
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 127,14 mg – 145,42 mg sacharozy na kapsułkę
o zmodyfikowanym uwalnianiu, twardą

Medikinet CR 20 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Każda kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda, zawiera 20 mg metylofenidatu chlorowodorku, co
odpowiada 17,30 mg metylofenidatu.
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 114,65 mg – 131,13 mg sacharozy na kapsułkę
o zmodyfikowanym uwalnianiu, twardą

Medikinet CR 30 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Każda kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda, zawiera 30 mg metylofenidatu chlorowodorku, co
odpowiada 25,95 mg metylofenidatu.
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 69,60 mg – 79,61 mg sacharozy na kapsułkę o
zmodyfikowanym uwalnianiu, twardą

Medikinet CR 40 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Każda kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda, zawiera 40 mg metylofenidatu chlorowodorku, co
odpowiada 34,60 mg metylofenidatu.
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 92,80 mg – 106,14 mg sacharozy na kapsułkę o
zmodyfikowanym uwalnianiu, twardą

Medikinet CR 50 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Każda kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda, zawiera 50 mg metylofenidatu chlorowodorku, co
odpowiada 43,25 mg metylofenidatu.
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 116,00 mg – 132,68 mg sacharozy na kapsułkę
o zmodyfikowanym uwalnianiu, twardą

Medikinet CR 60 mg kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde
Każda kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda, zawiera 60 mg metylofenidatu chlorowodorku, co
odpowiada 51,90 mg metylofenidatu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 139,20 mg – 159,22 mg sacharozy na kapsułkę
o zmodyfikowanym uwalnianiu, twardą

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda

Medikinet CR 5 mg kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda
Biały, nieprzezroczysty korpus kapsułki/białe nieprzezroczyste wieczko (15,9 mm), kapsułka zawiera białe
i niebieskie peletki.
Medikinet CR 10 mg kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda
Biały, nieprzezroczysty korpus kapsułki/fioletoworóżowe nieprzezroczyste wieczko (15,9 mm), kapsułka
zawiera białe i niebieskie peletki.
Medikinet CR 20 mg kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda
Fioletoworóżowy, nieprzezroczysty korpus kapsułki/fioletoworóżowe nieprzezroczyste wieczko (15,9 mm),
kapsułka zawiera białe i niebieskie peletki.
Medikinet CR 30 mg kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda
Jasnoszary, nieprzezroczysty korpus kapsułki/ciemnofioletowe nieprzezroczyste wieczko (15,9 mm),
kapsułka zawiera białe i niebieskie peletki.
Medikinet CR 40 mg kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda
Szary, nieprzezroczysty korpus kapsułki/ciemnofioletowe nieprzezroczyste wieczko (18 mm), kapsułka
zawiera białe i niebieskie peletki.
Medikinet CR 50 mg kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda
Fioletowy, nieprzezroczysty korpus kapsułki/ciemnofioletowe nieprzezroczyste wieczko (18,0 mm),
kapsułka zawiera białe i niebieskie peletki.
Medikinet CR 60 mg kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda
Ciemnofioletowy, nieprzezroczysty korpus kapsułki/ciemnofioletowe nieprzezroczyste wieczko (19,4 mm),
kapsułka zawiera białe i niebieskie peletki.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Zespół nadpobudliwości ruchowej z deficytem uwagi (ADHD)

Medikinet CR jest wskazany jako część całościowego programu leczenia zespołu nadpobudliwości
psychoruchowej z deficytem uwagi (ang. Attention Deficit Hyperactivity Disorder - ADHD) u dzieci
w wieku 6 lat i starszych oraz osób dorosłych, w przypadkach, kiedy inne środki zaradcze nie są
wystarczające.

Leczenie musi być rozpoczęte i nadzorowane przez lekarza specjalizującego się w leczeniu ADHD, takiego
jak specjalista pediatra, psychiatra dzieci i młodzieży lub psychiatra osób dorosłych.

Specjalne uwagi dotyczące rozpoznawania ADHD u dzieci

Rozpoznanie powinno być zgodne z aktualnymi kryteriami DSM lub wytycznymi ICD-10 i powinno opierać
się na pełnym wywiadzie i ocenie stanu pacjenta. Rozpoznanie nie może opierać się jedynie na stwierdzeniu
obecności jednego lub kilku objawów.
Swoista etiologia tego zespołu chorobowego nie jest znana. Nie ma także pojedynczego testu
diagnostycznego, który pozwalałby na postawienie rozpoznania ADHD. Właściwy proces diagnostyczny
wymaga zastosowania zarówno medycznych, jak i innych specjalistycznych kryteriów diagnostycznych:
psychologicznych, edukacyjnych i społecznych.

Całościowy program leczenia obejmuje zwykle działania psychologiczne, edukacyjne i społeczne, a także
farmakoterapię. Jego celem jest uzyskanie stabilizacji u dzieci z zespołem zaburzeń zachowania, który
cechuje przewlekła niezdolność do skupienia uwagi na dłuższy czas, skłonność do rozproszenia uwagi,
niestabilność emocjonalna, impulsywność, umiarkowana do ciężkiej nadaktywność, drobne objawy
neurologiczne oraz nieprawidłowości w zapisie EEG. Mogą występować zaburzenia uczenia się, ale też
mogą być one nieobecne.

Nie u wszystkich dzieci z ADHD wskazane jest leczenie metylofenidatem, a decyzja o zastosowaniu tego
produktu leczniczego musi być oparta na bardzo dogłębnej ocenie stopnia ciężkości i przewlekłości
występujących u dziecka objawów z uwzględnieniem jego wieku.

Zasadnicze znaczenie ma właściwe zastosowanie środków edukacyjnych. Zwykle konieczna jest także
interwencja psychospołeczna. Dopiero gdy takie środki naprawcze okażą się niewystarczające, można na
podstawie rygorystycznej oceny ciężkości występujących u dziecka objawów podjąć decyzję o przepisaniu
leków pobudzających. Stosowanie metylofenidatu powinno odbywać się zawsze zgodnie
z zarejestrowanymi wskazaniami i z wytycznymi dotyczącymi rozpoznania oraz przepisywania produktu
leczniczego.

Specjalne uwagi dotyczące rozpoznawania ADHD u osób dorosłych

Rozpoznanie powinno być zgodne z kryteriami DSM lub wytycznymi ICD i powinno opierać się na pełnym
wywiadzie i ocenie stanu pacjenta.

Nie jest znana specyficzna etiologia tego zespołu, nie ma też pojedynczego testu diagnostycznego, który
pozwalałby na postawienie rozpoznania ADHD. U osób dorosłych z ADHD występują wzory objawów
charakteryzujące się niepokojem, niecierpliwością i brakiem uwagi. Takie objawy jak nadpobudliwość mają
tendencję do zmniejszania się wraz z wiekiem, prawdopodobnie z powodu dostosowania, neurorozwoju
i samoleczenia. Bardziej widoczne są natomiast objawy związane z nieuwagą (brakiem uwagi) i mają
większy wpływ na osoby dorosłe z ADHD. Rozpoznanie u osób dorosłych powinno obejmować
szczegółowy wywiad z pacjentem w celu ustalenia aktualnych objawów. Do postawienia takiego
rozpoznania wymagane jest uprzednie występowanie u pacjenta dziecięcego ADHD, co należy ustalić
retrospektywnie (analizując akta pacjenta lub w razie ich braku, za pomocą odpowiednich i
zorganizowanych instrumentów/wywiadów). Wskazane jest potwierdzenie danych przez osobę trzecią. Nie
należy rozpoczynać leczenia produktem leczniczym Medikinet CR, jeśli weryfikacja objawów dziecięcego
ADHD jest niepewna. Występowanie jednego lub kilku objawów nie wystarczy do rozpoznania ADHD.
Decyzja o zastosowaniu leku pobudzającego u osób dorosłych musi być oparta na bardzo dokładnej ocenie, a
rozpoznanie może zostać postawione, jeśli występuje umiarkowane lub ciężkie upośledzenie funkcjonowania
w co najmniej 2 obszarach (na przykład funkcjonowanie społeczne, związane z nauką i (lub) zawodowe)
wpływające na kilka aspektów życia danej osoby.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Leczenie musi zostać rozpoczęte i być nadzorowane przez lekarza specjalizującego się w leczeniu
ADHD, takiego jak specjalista pediatra, psychiatra dzieci i młodzieży lub psychiatra osób dorosłych.

Badanie przesiewowe przed rozpoczęciem leczenia:
Jeśli wymagają tego zalecenia obowiązujące w danym kraju, u osób dorosłych rozpoczynających stosowanie
leku Medikinet CR przed rozpoczęciem leczenia konieczna jest konsultacja kardiologa w celu sprawdzenia,
czy nie występują przeciwwskazania ze strony układu sercowo-naczyniowego. Przed przepisaniem produktu
leczniczego konieczne jest przeprowadzenie wyjściowej oceny układu krążenia pacjenta, włącznie z
pomiarem ciśnienia tętniczego krwi i tętna. Całościowy wywiad powinien obejmować informacje o
stosowanych jednocześnie produktach leczniczych, wcześniejszych i obecnie współistniejących
zaburzeniach lub objawach fizycznych i psychicznych, występujących w rodzinie przypadkach nagłej

śmierci z przyczyn kardiologicznych lub niewyjaśnionych, oraz dokładne pomiary wzrostu i masy ciała w
okresie przed włączeniem leczenia, dokonane na wykresach wzrostu. (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Monitorowanie stanu pacjenta w czasie trwania leczenia
W sposób ciągły należy monitorować wzrost, stan psychiczny i status krążeniowy pacjenta (patrz także
punkt 4.4).

• Ciśnienie tętnicze krwi i tętno należy zapisywać na siatce centylowej po każdej modyfikacji dawki,
a następnie nie rzadziej niż co 6 miesięcy;

• Wzrost, masę ciała i poziom łaknienia u dzieci należy rejestrować nie rzadziej niż co 6 miesięcy i
analizować w odniesieniu do wykresu wzrostu;

• U osób dorosłych należy regularnie zapisywać masę ciała;

• Pojawianie się zaburzeń psychicznych de novo lub nasilanie się wcześniej występujących zaburzeń
psychicznych należy badać po każdej modyfikacji dawki, a następnie nie rzadziej niż co 6 miesięcy
i przy okazji każdej wizyty.

Należy zapewnić kontrolę nad pacjentami pod kątem ryzyka pozorowanego przyjmowania, niewłaściwego
używania lub nadużywania metylofenidatu.

Dostosowywanie dawki

Aspekty ogólne:
• Należy zastosować schemat leczenia zapewniający satysfakcjonującą kontrolę objawów
z zastosowaniem najmniejszej całkowitej dawki dobowej. Efekt działania jest widoczny w ciągu
godziny od przyjęcia, jeśli dawka jest odpowiednio duża.
• Dzieci nie powinny przyjmować produktu leczniczego Medikinet CR zbyt późno rano, ponieważ
może to powodować zaburzenia snu.
• Jeśli nie można uzyskać właściwego dawkowania z zastosowaniem produktu leczniczego tej mocy,
dostępne są inne moce tego produktu leczniczego lub inne produkty zawierające metylofenidat.

Dzieci
Na początku leczenia metylofenidatem konieczne jest ostrożne, stopniowe zwiększanie dawki.
Dostosowywanie dawki należy rozpocząć od możliwie najmniejszej dawki Zwykle stosuje się w tym celu
produkt o natychmiastowym uwalnianiu podawany w dawkach podzielonych. Zalecana dobowa dawka
początkowa wynosi 5 mg raz lub dwa razy na dobę (np. podczas śniadania i obiadu), zwiększana w razie
konieczności co tydzień o 5 do 10 mg na dobę, w zależności od obserwowanej tolerancji i stopnia
skuteczności. Można też rozpocząć leczenie od zastosowania produktu Medikinet CR 10 mg raz na dobę
zamiast chlorowodorku metylofenidatu o natychmiastowym uwalnianiu w dawce 5 mg podawanego dwa
razy na dobę, jeśli lekarz prowadzący stwierdzi, że odpowiednie jest dawkowanie dwa razy na dobę już od
początku leczenia, a podawanie produktu dwa razy na dobę jest niewykonalne.
Produkt lecznicy Medikinet CR zawiera składnik o natychmiastowym uwalnianiu (50% dawki) oraz składnik
o uwalnianiu zmodyfikowanym (50% dawki). Dzięki temu, produkt leczniczy Medikinet CR 10 mg
dostarcza natychmiast 5 mg chlorowodorku metylofenidatu oraz stopniowo uwalnia kolejne 5 mg. Składnik
o wydłużonym uwalnianiu z każdej dawki podtrzymuje odpowiedź terapeutyczną do popołudnia, bez
konieczności zastosowania dawki południowej. Został on opracowany w taki sposób, aby zapewniać
terapeutyczne stężenie substancji czynnej w osoczu przez okres w przybliżeniu 8 godzin, co odpowiada
raczej okresowi pobytu w szkole niż całej dobie (patrz punkt 5.2). Na przykład 20 mg produktu leczniczego
Medikinet CR jest przeznaczone do zastąpienia 10 mg chlorowodorku metylofenidatu
o natychmiastowym uwalnianiu przyjmowanego ze śniadaniem oraz 10 mg w porze obiadu.

U pacjentów stosujących produkt zawierający chlorowodorek metylofenidatu o natychmiastowym
uwalnianiu można zmienić go na produkt na Medikinet CR o równoważnej w miligramach dawce dobowej.

Jeśli działanie tego produktu leczniczego ustępuje zbyt wczesnym wieczorem, ponownie wystąpić mogą
zaburzenia zachowania.
Mała dawka (5 mg) chlorowodorku metylofenidatu o natychmiastowym uwalnianiu w tabletkach podana pod
koniec dnia może rozwiązać ten problem. W takim przypadku należy rozważyć, czy odpowiednią kontrolę
objawów nie osiągnąć, stosując schemat podawania metylofenidatu o natychmiastowym uwalnianiu dwa
razy na dobę.
Należy wziąć pod uwagę wszystkie argumenty za i przeciw stosowaniu wieczorem metylofenidatu
o natychmiastowym uwalnianiu wobec problemów z zasypianiem.
Nie powinno się kontynuować stosowania produktu leczniczego Medikinet CR, jeśli jest konieczne
podawanie dodatkowej późnej dawki metylofenidatu o natychmiastowym uwalnianiu, chyba że wiadomo, iż
taka sama dodatkowa dawka była także konieczna w przypadku stosowania standardowego schematu
leczenia produktem o natychmiastowym uwalnianiu przy równoważnej dawce przyjmowanej w porze
śniadania/obiadu.
Należy zastosować schemat leczenia zapewniający satysfakcjonującą kontrolę objawów z zastosowaniem
najmniejszej możliwej dawki dobowej.
Maksymalna dawka dobowa chlorowodorku metylofenidatu u dzieci wynosi 60 mg.

Dorośli

Kontynuacja leczenia metylofenidatem
Osoby dorosłe, u których leczenie produktem leczniczym Medikinet CR w dzieciństwie i (lub) w okresie
dojrzewania przynosiło wyraźne korzyści, mogą kontynuować leczenie produktem Medikinet CR po
osiągnięciu wieku dorosłego, początkowo w takiej samej dawce dobowej (mg/dobę). Konieczne jest
regularne kontrolowanie, czy – zależnie od skuteczności i tolerancji produktu leczniczego – nie potrzebne
jest lub możliwe dostosowanie dawkowania.

Dorośli nieleczeni uprzednio produktem leczniczym Medikinet CR
Każde leczenie metylofenidatem wymaga indywidualnego dostosowania dawki na podstawie skuteczności
i tolerancji, ponieważ indywidualna odpowiedź może się znacznie różnić. Dlatego rozpoczęcie leczenia u
osób dorosłych, którzy nie byli uprzednio leczeni produktem leczniczym Medikinet CR, wymaga ostrożnego
dostosowywania dawki. Dostosowywanie dawki należy rozpocząć od możliwie najniższej dawki.
Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę i może być zwiększana w razie konieczności co tydzień
o 10 mg na dobę, w zależności od obserwowanej tolerancji i stopnia skuteczności. Całkowitą dawkę dobową
należy podawać w dwóch dawkach podzielonych, rano i w południe.

Celem indywidualnego dostosowywania dawki powinno być ustalenie najmniejszej dawki dobowej
zapewniającej satysfakcjonującą kontrolę objawów.
W porównaniu do dzieci i młodzieży pacjenci dorośli mogą wymagać większej dawki dobowej w zależności
od masy ciała pacjenta.
Maksymalna dawka dobowa zależy od masy ciała pacjenta i nie może przekraczać 1 mg/kg masy ciała.
Niezależnie od masy ciała nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 80 mg
chlorowodorku metylofenidatu, ponieważ z badań klinicznych dysponujemy tylko ograniczonym
doświadczeniem z dawkami dobowymi większymi niż 80 mg.

Leczenie długotrwałe (trwające ponad 12 miesięcy)
Bezpieczeństwa i skuteczności długotrwałego stosowania metylofenidatu nie oceniano systematycznie
w kontrolowanych badaniach klinicznych. Leczenie metylofenidatem nie powinno i nie musi być
bezterminowe. Leczenie metylofenidatem, w przypadku stosowania u dzieci z ADHD, można zwykle
przerwać w czasie pokwitania lub po jego zakończeniu. Lekarz, który zdecyduje się na podawanie
metylofenidatu przez dłuższy czas (ponad 12 miesięcy) powinien okresowo weryfikować przydatność
długotrwałego stosowania tego produktu leczniczego u danego pacjenta, podejmując próby odstawienia
produktu leczniczego, aby określić, jak pacjent funkcjonuje bez farmakoterapii. Zaleca się odstawienie
metylofenidatu co najmniej raz w roku (u dzieci najlepiej w okresie wakacji), w celu dokonania oceny stanu
pacjenta. Uzyskana poprawa może utrzymać się po okresowym lub trwałym odstawieniu produktu
leczniczego.

Zmniejszenie dawki i odstawienie
Jeśli po odpowiednim dostosowaniu dawki w okresie jednego miesiąca objawy choroby nie słabną, leczenie
musi zostać przerwane. W razie paradoksalnego zaostrzenia objawów lub wystąpienia innych poważnych
działań niepożądanych, dawkę należy zmniejszyć lub przerwać leczenie.

Osoby w podeszłym wieku
Metylofenidat nie powinien być stosowany u osób w podeszłym wieku. Nie ustalono bezpieczeństwa ani
skuteczności tego produktu leczniczego u pacjentów w wieku powyżej 60 lat.

Dzieci w wieku poniżej 6 lat
Metylofenidat nie powinien być stosowany u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Nie ustalono bezpieczeństwa ani
skuteczności tego produktu leczniczego w tej grupie wiekowej.

Zaburzenia czynności wątroby
Medikinet nie był badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować ostrożność u
tych pacjentów.

Zaburzenia czynności nerek
Medikinet nie był badany u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Należy zachować ostrożność u tych
pacjentów.

Sposób podawania

Podawanie doustne.

Produkt leczniczy Medikinet CR należy przyjmować z posiłkiem lub po posiłku, aby uzyskać
wystarczająco długi czas działania i uniknąć gwałtownych wzrostów stężenia substancji czynnej w osoczu.
Chlorowodorek metylofenidatu jest wchłaniany z produktu Medikinet CR znacznie szybciej, gdy ten produkt
leczniczy jest przyjmowany na czczo. W takim przypadku uwalnianie substancji czynnej może nie być
wystarczająco przedłużone. Z tego względu produktu leczniczego Medikinet CR nie należy przyjmować bez
posiłku.

Dzieci
Produkt leczniczy Medikinet CR należy podawać w godzinach porannych, w trakcie śniadania lub po nim.

Dorośli
Produkt leczniczy Medikinet CR należy podawać w godzinach porannych i w porze obiadowej, w trakcie
posiłku lub po posiłku.

Kapsułki można połykać w całości, popijając płynem. Można też kapsułkę otworzyć, jej zawartość wysypać
do niewielkiej ilości (łyżka stołowa) tartego jabłka lub jogurtu i niezwłocznie podać. Produktu w takiej
postaci nie wolno przechowywać w celu późniejszego podania. Peletki wysypane na tarte jabłko lub jogurt
należy popić płynem, np. wodą. Kapsułek ani ich zawartości nie wolno rozgniatać ani żuć.

#### 4.3 Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
• Jaskra
• Guz chromochłonny (phaeochromocytoma)
• W czasie stosowania nieselektywnych i nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (MAO)
lub przez minimum 14 dni od odstawienia takich produktów leczniczych, z powodu ryzyka przełomu
nadciśnieniowego (patrz punkt 4.5)
• Nadczynność tarczycy lub tyreotoksykoza

• Występowanie obecnie lub w przeszłości ciężkiej depresji, jadłowstrętu psychicznego/zaburzeń
anorektycznych, skłonności samobójczych, objawów psychotycznych, ciężkich zaburzeń nastroju,
manii, schizofrenii albo zaburzeń psychopatycznych/osobowości chwiejnej emocjonalnie typu
borderline
• Występowanie obecnie lub w przeszłości ciężkiej i epizodycznej (typ I) choroby afektywnej
dwubiegunowej (która nie jest skutecznie kontrolowana)
• Istniejące wcześniej zaburzenia układu sercowo-naczyniowego: ciężkie nadciśnienie tętnicze,
niewydolność serca, zarostowa choroba tętnic, choroba niedokrwienna serca, wrodzone wady serca
powodujące znaczące zaburzenia hemodynamiczne, kardiomiopatie, zawał mięśnia sercowego,
potencjalnie zagrażające życiu zaburzenia rytmu, kanałopatie (zaburzenia spowodowane dysfunkcją
kanałów jonowych)
• Występujące wcześniej zaburzenia naczyń mózgowych, tętniak mózgu, anomalie naczyniowe, w tym
zapalenia naczyń lub udar
• W wywiadzie: przedłużona bezkwaśność żołądka z wartościami pH powyżej 5,5 w czasie leczenia
antagonistami receptora H2, inhibitorami pompy protonowej lub lekami zobojętniającymi kwas
żołądkowy.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Nie u wszystkich pacjentów z ADHD wskazane jest leczenie metylofenidatem, a decyzja o zastosowaniu
tego produktu leczniczego musi być oparta na bardzo dogłębnej ocenie stopnia ciężkości i przewlekłości
występujących u pacjenta objawów. W przypadku rozważania leczenia dzieci ocena stopnia ciężkości
i przewlekłości występujących u dziecka objawów powinna uwzględniać wiek dziecka (6-18 lat).

Leczenie długotrwałe (ponad 12 miesięcy)
Nie oceniano systematycznie w kontrolowanych badaniach klinicznych bezpieczeństwa ani skuteczności
długotrwałego stosowania metylofenidatu. Leczenie z zastosowaniem metylofenidatu nie powinno i nie musi
być bezterminowe. Pacjenci poddawani długotrwałemu leczeniu (tj. powyżej 12 miesięcy) muszą mieć
zapewnione staranne monitorowanie zgodne z wytycznymi zawartymi w punktach 4.2 i 4.4. Należy
obserwować stanu układu krążenia, wzrost (dzieci), masę ciała, łaknienie, pojawienie się de novo lub
pogorszenie dotychczasowych zaburzeń psychicznych. Zaburzenia psychiczne objęte obowiązkiem
monitorowania to m.in.: ruchowe i wokalne tiki, agresywne i wrogie zachowanie, podniecenie, lęk, depresja,
psychoza, mania, urojenia, drażliwość, brak spontaniczności, wycofanie i nadmierna perseweracja.

Lekarz, który zdecyduje się na podawanie metylofenidatu przez dłuższy czas (ponad 12 miesięcy), powinien
okresowo weryfikować przydatność długotrwałego stosowania tego produktu leczniczego u danego pacjenta,
podejmując próby odstawienia leczenia w celu określenia, jak pacjent funkcjonuje bez farmakoterapii.
Zaleca się odstawienie metylofenidatu co najmniej raz w roku (u dzieci najlepiej w okresie wakacji), aby
ocenić stan pacjenta. Uzyskana poprawa może utrzymać się po okresowym lub trwałym odstawieniu
produktu leczniczego.

Stosowanie u osób w podeszłym wieku
Metylofenidat nie powinien być stosowany u osób w podeszłym wieku. Nie ustalono bezpieczeństwa ani
skuteczności tego produktu leczniczego u pacjentów w wieku powyżej 60 lat.

Stosowanie u dzieci w wieku poniżej 6 lat
Metylofenidat nie powinien być stosowany u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Nie ustalono bezpieczeństwa ani
skuteczności tego produktu leczniczego w tej grupie wiekowej.

Stan układu krążenia
W przypadku pacjentów, u których rozważa się terapię lekami pobudzającymi, należy zebrać dokładny
wywiad (łącznie z wywiadem rodzinnym dotyczącym przypadków nagłej śmierci z przyczyn sercowych lub
niewyjaśnionych, oraz komorowych zaburzeń rytmu) oraz przeprowadzić badania fizykalne pod kątem
obecności chorób serca i skierować pacjenta na dalsze badania kardiologiczne, jeśli taka wstępna ocena
wskazuje na obecną lub przebytą chorobę serca. Pacjentów, u których podczas leczenia metylofenidatem

wystąpią takie objawy jak: kołatanie serca, wyjątkowy ból w klatce piersiowej, niewyjaśnione omdlenie,
duszność lub inne objawy mogące sugerować chorobę serca, należy niezwłocznie poddać specjalistycznemu
badaniu kardiologicznemu.

Analiza danych z badań klinicznych nad metylofenidatem stosowanym u dzieci i młodzieży z ADHD
wykazała u tych pacjentów częste podwyższenie o więcej niż 10 mm Hg skurczowego i rozkurczowego
ciśnienia tętniczego w stosunku do wartości obserwowanych w grupie kontrolnej. Zmiany w wartościach
ciśnienia tętniczego skurczowego i rozkurczowego zaobserwowano również w danych z badań klinicznych
u dorosłych pacjentów z ADHD.
Nie są znane krótko- ani długookresowe kliniczne konsekwencje takich objawów krążeniowych u dzieci
i młodzieży. Nie można jednak wykluczyć wystąpienia powikłań klinicznych w związku z oddziaływaniami
obserwowanymi w badaniach klinicznych. Zaleca się ostrożność w przypadku leczenia pacjentów, u
których zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi lub tętna może stanowić przyczynę pogorszenia się stanu
chorób zasadniczych. Choroby, przy których obecności leczenie metylofenidatem jest przeciwwskazane
wymieniono w punkcie 4.3.

Należy starannie sprawdzać stan układu sercowo-naczyniowego. Ciśnienie tętnicze krwi i tętno należy
zapisywać na siatce centylowej po każdej modyfikacji dawki, a następnie nie rzadziej niż co 6 miesięcy.
Metylofenidat należy odstawić u leczonych pacjentów z powtarzającą się tachykardią, arytmią lub
podwyższonym skurczowym ciśnieniem krwi (>95 percentyla) i rozważyć skierowanie do kardiologa.

W przypadku niektórych zaburzeń układu krążenia stosowanie metylofenidatu jest przeciwwskazane, chyba
że kardiolog wyrazi na nie zgodę (patrz punkt 4.3).

Nagła śmierć i wcześniejsze nieprawidłowości budowy serca lub inne poważne zaburzenia serca
Odnotowano przypadki nagłej śmierci sercowej w związku ze stosowaniem środków pobudzających
ośrodkowy układ nerwowy w zwyczajowo stosowanej dawce u pacjentów, z których niektórzy wykazywali
nieprawidłową budowę serca lub inne poważne choroby serca. Chociaż niektóre poważne choroby serca
same z siebie mogą być związane ze zwiększonym ryzykiem nagłej śmierci, nie zaleca się stosowania
środków pobudzających u dzieci i młodzieży z potwierdzonymi anomaliami budowy serca, kardiomiopatią,
poważnymi zaburzeniami rytmu serca lub innymi poważnymi chorobami serca, które mogą spowodować
u nich zwiększoną wrażliwość na sympatykomimetyczne działanie leków pobudzających.

Dorośli
U osób dorosłych przyjmujących leki pobudzające w zwykłych dawkach z powodu ADHD zgłaszano
przypadki nagłych zgonów, udarów mózgu i zawałów serca. Chociaż rola leków stymulujących w tych
przypadkach u osób dorosłych nie jest znana, u osób dorosłych istnieje większe niż u dzieci
prawdopodobieństwo wystąpienia ciężkich strukturalnych zaburzeń serca, kardiomiopatii, ciężkich zaburzeń
rytmu serca, choroby wieńcowej lub innych ciężkich problemów kardiologicznych. Dorośli z takimi
zaburzeniami również nie powinni być leczeni lekami pobudzającymi.

Nieprawidłowe stosowanie a zdarzenia sercowo-naczyniowe
Nieprawidłowe stosowanie leków pobudzających ośrodkowy układ nerwowy może być związane z nagłą
śmiercią lub innymi poważnymi, niepożądanymi zdarzeniami sercowo-naczyniowymi.

Zaburzenia krążenia mózgowego
Choroby naczyniowo-mózgowe, w których leczenie metylofenidatem jest przeciwwskazane, wymieniono
w punkcie 4.3. Pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka (takimi jak: choroby układu krążenia
w wywiadzie, jednoczesne przyjmowanie leków zwiększających ciśnienie tętnicze krwi) należy podczas
każdej wizyty po rozpoczęciu leczenia metylofenidatem zbadać w kierunku występowania neurologicznych
objawów podmiotowych i przedmiotowych.

Zapalenie naczyń mózgowych jest bardzo rzadką reakcją idiosynkratyczną na działanie metylofenidatu.
Niewiele wskazuje na to, by możliwe było zidentyfikowanie pacjentów z większym ryzykiem wystąpienia
tej choroby. Dopiero wystąpienie początkowych objawów może stanowić pierwszą wskazówkę co do

leżącego u podłoża problemu klinicznego. Wczesne rozpoznanie, oparte na wysokim prawdopodobieństwie,
może umożliwić natychmiastowe wycofanie metylofenidatu i wczesne leczenie choroby podstawowej.
Z tego względu, rozpoznanie takie należy brać pod uwagę u każdego pacjenta, u którego w toku leczenia
metylofenidatem pojawiają się objawy neurologiczne wskazujące na niedokrwienie mózgu. Objawami
takimi mogą być: silny ból głowy, drętwienie, osłabienie, porażenie, zaburzenia koordynacji, widzenia,
mowy, języka lub pamięci.

Leczenie metylofenidatem nie jest przeciwwskazane u pacjentów z mózgowym porażeniem połowiczym.

Priapizm
W związku ze stosowaniem metylofenidatu zgłaszano przypadki długotrwałych i bolesnych erekcji, głównie
w związku ze zmianą schematu leczenia metylofenidatem. Jeśli u pacjenta występują nieprawidłowo
długotrwałe lub częste erekcje, powinien on natychmiast zwrócić się o pomoc do lekarza.

Zaburzenia psychiczne
Częste jest współwystępowanie zaburzeń psychicznych i ADHD, i należy brać to pod uwagę przy
przepisywaniu produktów pobudzających. Przed rozpoczęciem leczenia metylofenidatem należy ustalić, czy
u pacjenta występowały wcześniej zaburzenia psychiatryczne, oraz ustalić historię rodzinną występowania
takich zaburzeń (patrz punkt 4.2). W razie pojawienia się nowych objawów psychicznych lub zaostrzenia
zaburzeń wcześniejszych, nie należy stosować metylofenidatu, chyba że korzyści związane z jego
zastosowaniem przeważają nad ryzykiem dla pacjenta.

Pojawianie się lub nasilanie zaburzeń psychicznych należy monitorować po każdej zmianie dawki,
a następnie nie rzadziej niż co 6 miesięcy i podczas każdej wizyty; odpowiednim postępowaniem może
być przerwanie leczenia.

Zaostrzenie wcześniej istniejących objawów psychozy lub manii
U pacjentów z psychozą, podawanie metylofenidatu może zaostrzyć objawy zaburzeń zachowania
i myślenia.

Pojawienie się nowych objawów psychozy lub manii
Metylofenidat stosowany w zwyczajowych dawkach może wywoływać związane z leczeniem objawy
psychotyczne (omamy wzrokowe/czuciowe/słuchowe oraz urojenia) lub objawy manii u pacjentów bez
wcześniejszej psychozy lub manii w wywiadzie (patrz punkt 4.8). Jeśli pojawią się objawy maniakalne lub
psychotyczne, należy wziąć pod uwagę ich możliwy przyczynowy związek z metylofenidatem; właściwe
może być przerwanie leczenia.

Zachowania agresywne i wrogie
Leczenie lekami pobudzającymi może wywoływać lub nasilać agresję lub wrogie zachowania. Pacjentów
leczonych metylofenidatem należy monitorować pod kątem pojawienia się lub nasilenia zachowań
agresywnych lub wrogich na początku leczenia oraz po każdej zmianie dawki, a następnie nie rzadziej niż co
6 miesięcy i podczas każdej wizyty. Jeśli u pacjenta występują zmiany w zachowaniu, lekarz powinien
ocenić, czy nie należy dostosować schematu leczenia, pamiętając, że właściwe może być zmniejszenie lub
zwiększenie dawki. Można rozważyć przerwanie leczenia.

Skłonności samobójcze
Pacjenci, u których podczas leczenia ADHD pojawią się myśli lub zachowania samobójcze, powinni zostać
natychmiast zbadani przez lekarza prowadzącego. Należy zwrócić uwagę na zaostrzenie podstawowej
choroby psychicznej i możliwy wpływ na to leczenia metylofenidatem. Konieczne może być leczenie
podstawowej choroby psychicznej. Należy także rozważyć ewentualne odstawienie metylofenidatu.

Tiki
Stosowanie metylofenidatu wiąże się z powstawaniem nowych lub zaostrzeniem istniejących tików
ruchowych i werbalnych. Opisywano także pogorszenie stanu pacjenta w przebiegu zespołu Tourette'a (patrz
punkt 4.8). Leczenie metylofenidatem powinno być poprzedzone wywiadem rodzinnym, a także oceną

kliniczną dotyczącą występowania tików lub zespołu Tourette’a. Podczas leczenia metylofenidatem
pacjentów należy regularnie monitorować pod kątem pojawienia się lub nasilenia tików. Kontrolę należy
przeprowadzać po każdej zmianie dawki, a następnie nie rzadziej niż raz na 6 miesięcy lub podczas
każdej wizyty.

Lęk, pobudzenie lub napięcie
U pacjentów leczonych metylofenidatem zgłaszano stany lękowe, pobudzenie, napięcie (patrz punkt 4.8).
Stosowanie metylofenidatu związane jest z nasileniem istniejących stanów lękowych, pobudzenia lub
napięcia. Przed zastosowaniem metylofenidatu należy ocenić klinicznie, czy stany takie nie występują.
Pacjentów należy regularnie monitorować pod względem pojawienia się lub nasilenia takich objawów
w trakcie leczenia, po każdej zmianie dawki i następnie nie rzadziej niż co 6 miesięcy lub podczas
każdej wizyty.

Postacie choroby afektywnej dwubiegunowej
Szczególną ostrożność należy zachować, stosując metylofenidat u pacjentów z ADHD, u których stwierdza
się współistniejącą chorobę afektywną dwubiegunową (szczególnie nieleczoną chorobę afektywną
dwubiegunową typu I lub inne postacie tej choroby), ze względu na możliwość wystąpienia epizodu
mieszanego/maniakalnego u takich pacjentów. Przed rozpoczęciem leczenia metylofenidatem, pacjentów ze
współistniejącymi objawami depresji należy poddać odpowiednim badaniom przesiewowym w celu
ustalenia, czy występuje u nich ryzyko choroby afektywnej dwubiegunowej; badania takie powinny
obejmować szczegółowy wywiad psychiatryczny, włącznie z wywiadem rodzinnym dotyczącym
samobójstw, choroby afektywnej dwubiegunowej i depresji. Ścisłe, ciągłe monitorowanie takich
pacjentów ma zasadnicze znaczenie (patrz wyżej „Zaburzenia psychiczne” i punkt 4.2). Obserwację
pod kątem objawów należy przeprowadzać po każdej zmianie dawki, a następnie nie rzadziej niż raz
na 6 miesięcy i podczas każdej wizyty.

Wzrastanie i masa ciała
Podczas długotrwałego stosowania metylofenidatu u dzieci zaobserwowano umiarkowane zmniejszenie
szybkości zwiększania masy ciała i opóźnienie wzrastania. Podczas leczenia metylofenidatem zgłaszano
zmniejszenie masy ciała u dorosłych pacjentów (patrz punkt 4.8).

Wpływ metylofenidatu na ostateczny wzrost i masę ciała nie jest obecnie znany i jest przedmiotem badań.

Podczas leczenia metylofenidatem należy monitorować wzrastanie. Wzrost, masę ciała oraz łaknienie u
dzieci należy odnotowywać w karcie rozwoju nie rzadziej niż co 6 miesięcy. U pacjentów, którzy nie
rosną lub przyrosty ich masy ciała i wzrostu nie odpowiadają oczekiwaniom, konieczne może być
przerwanie leczenia. Należy regularnie kontrolować masę ciała u osób dorosłych.

Ataki padaczkowe
Należy zachować ostrożność stosując metylofenidat u pacjentów chorujących na padaczkę. Metylofenidat
może obniżać próg drgawkowy u pacjentów z wcześniej występującymi napadami drgawek, u pacjentów
z wcześniejszymi nieprawidłowościami w zapisie EEG bez występowania drgawek i, rzadko, u pacjentów
bez drgawek w wywiadzie i bez nieprawidłowości w zapisie EEG. Jeśli napady drgawek staną się częstsze
lub zaczną się pojawiać, metylofenidat należy odstawić.

Nadużycie, niewłaściwe użycie i pozorowane stosowanie
Należy uważnie obserwować pacjentów ze względu na ryzyko pozorowanego przyjmowania, niewłaściwego
używania lub nadużywania metylofenidatu.

Należy zachować ostrożność stosując metylofenidat u pacjentów z rozpoznanym uzależnieniem od alkoholu
lub leków, ze względu na potencjalne nadużywanie, niewłaściwe stosowanie, bądź pozorowane stosowanie
produktu leczniczego.

Przewlekłe nadużywanie metylofenidatu może doprowadzić do znacznej tolerancji i uzależnienia
psychicznego, czemu towarzyszą różnego stopnia zaburzenia zachowania. Pojawiać się mogą poważne
epizody psychotyczne, zwłaszcza w odpowiedzi na nadużywanie pozajelitowe.

Wiek pacjenta, obecność czynników ryzyka nieprawidłowego przyjmowania produktu leczniczego (takich
jak współistniejące zaburzenia buntownicze, zaburzenia zachowania lub choroba afektywna dwubiegunowa),
wcześniejsze lub obecne nadużywanie to czynniki, które powinny być brane pod uwagę podczas wyboru
terapii ADHD. Zaleca się ostrożność w przypadku emocjonalnie niestabilnych pacjentów, takich jak osoby z
historią uzależnienia od alkoholu bądź leków, ponieważ tacy pacjenci mogą sami z własnej inicjatywy
zwiększać dawkowanie.

W przypadku pacjentów z wysokim ryzykiem nadużywania substancji, stosowanie metylofenidatu i innych
środków pobudzających może być niewłaściwe i należy rozważyć leczenie inne niż pobudzające.

Odstawienie
W czasie odstawiania produktu leczniczego wymagany jest staranny nadzór, ponieważ przerwanie
podawania produktu leczniczego może ujawnić depresję, jak również przewlekłą nadaktywność. Niektórzy
pacjenci mogą wymagać długotrwałej obserwacji.

W przypadku pacjentów nadużywających produktu, wymagany jest staranny nadzór w czasie jego
odstawiania, ponieważ możliwe jest wystąpienie ciężkiej depresji.

Zmęczenie
Nie należy stosować metylofenidatu w celu zapobiegania lub leczenia normalnych stanów zmęczenia.

Wybór postaci metylofenidatu
Lekarz specjalista powinien dobrać odpowiednią postać farmaceutyczną metylofenidatu, indywidualnie dla
konkretnego pacjenta i w zależności od wymaganego czasu trwania działania farmakologicznego. U osób
dorosłych należy stosować tylko Medikinet CR.

Należy zachować ostrożność jeśli postacie długo działające metylofenidatu są stosowane wymiennie, w
związku z różnicami w częstości dawkowania tych postaci, stosowania z jedzeniem i osiąganym stężeniem
produktu leczniczego w osoczu krwi.

Badania przesiewowe na obecność leków
Ten produkt leczniczy zawiera metylofenidat, który może powodować fałszywie dodatnie wyniki testów
laboratoryjnych na obecność amfetaminy. W szczególności dotyczy to immunologicznych testów
przesiewowych.
Sportowcy muszą być świadomi, że ten produkt leczniczy może powodować pozytywne wyniki testów
antydopingowych.

Niewydolność nerek lub wątroby
Brak doświadczeń dotyczących stosowania metylofenidatu u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby.

Skutki hematologiczne
Długookresowe bezpieczeństwo leczenia metylofenidatem nie jest w pełni ustalone. W razie wystąpienia
leukopenii, małopłytkowości, niedokrwistości lub innych nieprawidłowości, w tym wskazujących na
poważne zaburzenia czynności nerek i wątroby, należy rozważyć przerwanie leczenia (patrz punkt 4.8).

Podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe i jaskra
Istnieją doniesienia o podwyższonym ciśnieniu wewnątrzgałkowym (ang. intraocular pressure, IOP) i
jaskrze (w tym jaskrze z otwartym kątem przesączania i jaskrze z zamkniętym kątem przesączania)
związanych z leczeniem metylofenidatem (patrz punkt 4.8). Pacjentów należy poinformować, aby w
przypadku wystąpienia objawów sugerujących podwyższone IOP i jaskrę skontaktowali się z lekarzem. W
przypadku zwiększenia IOP należy skonsultować się z okulistą i rozważyć odstawienie metylofenidatu (patrz

punkt 4.3). Zaleca się obserwację okulistyczną pacjentów z występowaniem w przeszłości podwyższonego
IOP.

Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Substancja pomocnicza: Sacharoza
Produkt leczniczy zawiera sacharozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi
z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazyizomaltazy, nie powinni przyjmować produktu leczniczego.

Substancja pomocnicza: Sód
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jedną kapsułkę, to znaczy produkt uznaje się
za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje farmakokinetyczne

Nie wiadomo, jak metylofenidat może wpływać na osoczowe stężenie jednocześnie podawanych produktów
leczniczych. W związku z tym zaleca się zachowanie ostrożności w stosowaniu metylofenidatu z innymi
produktami leczniczymi, szczególnie z tymi o wąskim zakresie terapeutycznym.

Metylofenidat nie jest metabolizowany przez cytochrom P450 w stopniu istotnym klinicznie. Aktywatory
i inhibitory cytochromu P450 nie powinny więc mieć istotnego wpływu na farmakokinetykę metylofenidatu.
Także na odwrót, enancjomery d- i l- metylofenidatu nie powinny hamować w sposób znaczący cytochromu
P450 1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A.

Jednak istnieją doniesienia wskazujące na to, że metylofenidat może hamować metabolizm kumarynowych
leków przeciwzakrzepowych, leków przeciwdrgawkowych (np. fenobarbitalu, fenytoiny, prymidonu)
i niektórych leków przeciwdepresyjnych (trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych i selektywnych
inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny). Podczas rozpoczynania i przerywania leczenia
metylofenidatem może być konieczne dostosowanie dawki już stosowanych tych produktów leczniczych
i ustalenie ich stężenia w osoczu (lub czasów krzepnięcia w przypadku kumaryny).

Interakcje farmakodynamiczne

Stosowanie z przeciwnadciśnieniowymi produktami leczniczymi
Metylofenidat może obniżać skuteczność substancji czynnych stosowanych w leczeniu nadciśnienia
tętniczego.

Stosowanie z produktami leczniczymi, które podwyższają ciśnienie tętnicze krwi
Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów leczonych metylofenidatem i jakimikolwiek innymi
substancjami czynnymi, które także mogą podwyższać ciśnienie tętnicze krwi (patrz również akapity na
temat zaburzeń krążenia i naczyniowo-mózgowych w punkcie 4.4).

Z powodu możliwości wystąpienia przełomu nadciśnieniowego, metylofenidat jest przeciwwskazany
u pacjentów leczonych (obecnie lub w ciągu ostatnich 2 tygodni) nieselektywnymi i nieodwracalnymi
inhibitorami MAO (patrz punkt 4.3).

Stosowanie z alkoholem
Alkohol może nasilać niepożądane działania psychoaktywnych substancji czynnych, w tym metylofenidatu,
na ośrodkowy układ nerwowy. W przypadku bardzo wysokiego stężenia alkoholu profil kinetyczny może
zmienić się na zbliżony do wzorca dla leku o natychmiastowym uwalnianiu. Dlatego zaleca się pacjentom
powstrzymywanie się od spożywania alkoholu w czasie leczenia.

Stosowanie z chlorowcopochodnymi środkami znieczulającymi

Istnieje ryzyko nagłego wzrostu ciśnienia tętniczego krwi i częstości akcji serca w trakcie zabiegu
chirurgicznego. W wypadku planowego zabiegu, nie należy używać metylofenidatu w dniu operacji.

Stosowanie z ośrodkowo działającymi agonistami receptora alfa-2 (np. klonidyna)
Zgłaszano poważne działania niepożądane, łącznie z nagłym zgonem, podczas jednoczesnego stosowania
tego produktu leczniczego z klonidyną. Bezpieczeństwo stosowania metylofenidatu w skojarzeniu
z klonidyną czy innymi ośrodkowo działającymi agonistami receptora alfa-2 nie było przedmiotem
systematycznej oceny.

Stosowanie z substancjami czynnymi o działaniu dopaminergicznym
Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania metylofenidatu w skojarzeniu z substancjami
czynnymi o działaniu dopaminergicznym, w tym z substancjami przeciwpsychotycznymi. Ponieważ
dominującym działaniem metylofenidatu jest zwiększanie zewnątrzkomórkowego stężenia dopaminy, toteż
podczas jednoczesnego podawania z bezpośrednimi i pośrednimi agonistami dopaminy (łącznie z DOPA
i trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi), jak również z antagonistami dopaminy (łącznie
z lekami przeciwpsychotycznymi), może dojść do interakcji farmakodynamicznych.

Stosowanie z innymi lekami
Nie wolno stosować produktu leczniczego Medikinet CR jednocześnie z antagonistami receptora H2,
inhibitorami pompy protonowej lub lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy, aby nie doszło do szybszego
uwolnienia całej substancji czynnej zawartej w kapsułce.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Dane z dużego badania kohortowego dotyczącego około 3 400 kobiet narażonych na działanie produktu
leczniczego w pierwszym trymestrze ciąży, nie świadczą o zwiększeniu ryzyka wad wrodzonych ogółem.
Stwierdzono niewielkie zwiększenie częstości występowania wad rozwojowych serca (zbiorcze
skorygowane ryzyko względne: 1,3; 95% CI: 1,0–1,6), odpowiadające 3 dodatkowym urodzeniom dzieci z
wrodzonymi wadami rozwojowymi serca na 1 000 kobiet przyjmujących metylofenidat w pierwszym
trymestrze ciąży, w porównaniu z ciążami, w czasie których nie stosowano produktu leczniczego.

Istnieją spontaniczne zgłoszenia występowania objawów toksyczności krążeniowo-oddechowej
u noworodków, a zwłaszcza tachykardii u płodu i zespołu niewydolności oddechowej.

Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na rozród jedynie w dawkach toksycznych dla matki
(patrz punkt 5.3).

Nie zaleca się stosowania metylofenidatu podczas ciąży, chyba że z oceny klinicznej wynika, że przerwanie
terapii stanowiłoby większe zagrożenie dla przebiegu ciąży.

Karmienie piersią
Metylofenidat przenika do mleka kobiet karmiących piersią, leczonych tym produktem leczniczym.

Zgłoszono jeden przypadek nieokreślonego spadku masy ciała u niemowlęcia w okresie ekspozycji na
produkt leczniczy. Niemowlę przybrało na wadze, kiedy matka przerwała leczenie metylofenidatem. Nie
można wykluczyć istnienia ryzyka dla niemowląt karmionych piersią, których matki stosują ten produkt
leczniczy.

W oparciu o ocenę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści ze stosowania metylofenidatu dla
karmiącej matki należy podjąć decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub przerwaniu/czasowym
wstrzymaniu leczenia metylofenidatem.

Płodność
Brak dostępnych danych dotyczących wpływu metylofenidatu na płodność u ludzi. W badaniach
na zwierzętach nie zaobserwowano klinicznie istotnego wpływu na płodność.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Metylofenidat poprawia uwagę. Niemniej jednak metylofenidat może powodować zawroty głowy, senność i
zaburzenia widzenia, włącznie z zaburzeniami akomodacji oka, podwójnym widzeniem, niewyraźnym
widzeniem, omamy i inne działania niepożądane ze strony OUN (patrz punkt 4.8). Medikinet CR może mieć
umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjentów należy ostrzec o
możliwości wystąpienia tych działań niepożądanych i doradzić, by w razie ich wystąpienia unikali
podejmowania potencjalnie niebezpiecznych czynności, takich jak prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

W poniższej tabeli przedstawiono wszystkie działania niepożądane zaobserwowane w trakcie badań
klinicznych i zgłaszane spontanicznie po wprowadzeniu produktu leczniczego Medikinet CR do obrotu,
a także zgłaszane dla innych produktów zawierających chlorowodorek metylofenidatu. Jeżeli częstość
działania niepożądanego produktu leczniczego Medikinet CR i innego produktu były różne, uwzględniono
wyższą obserwowaną częstość z obu baz danych. Tabela oparta jest na danych dotyczących dzieci,
młodzieży i osób dorosłych.

Częstość występowania działań niepożądanych:
bardzo często (≥1/10)
często (≥1/100 do <1/10)
niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
bardzo rzadko (<1/10 000)
nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja
układów
i narządów
Częstość

Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Częstość
nieznana
Zakażenia
i zarażenia
pasożytnicze

Zapalenie
nosogardzieli
Zapalenie
żołądka i jelit

Zaburzenia
krwi i układu
chłonnego

Leukopenia#,
małopłytkowość,
niedokrwistość#,
plamica
małopłytkowa

Pancytopenia

Zaburzenia
układu
immunologicznego

Reakcje
nadwrażliwości,
takie jak obrzęk
naczynioruchowy, reakcje
anafilaktyczne,
obrzęk uszu,
stany
pęcherzowe,
łuszczenie się
skóry,
pokrzywka,
świąd*,
wysypka i

wypryski
skórne*

Zaburzenia
metabolizmu
i
odżywiania*

Zmniejszenie
łaknienia**
Jadłowstręt,
umiarkowane
zmniejszenie
masy ciała i
wzrostu w
czasie
przedłużonego
stosowania
u dzieci*

Zaburzenia
psychiczne*
Bezsenność,
nerwowość
Nietypowe
zachowania,
agresja*,
labilność
emocjonalna,
pobudzenie*,
jadłowstręt,
lęk*, depresja*,
drażliwość,
niepokój**,
zaburzenia snu,
zmniejszenie
libido, napady
lęku***,
stres***,
bruksizm***

Nadmierna
czujność,
omamy
słuchowe,
wzrokowe
i czuciowe*,
zmiany
nastroju,
wahania
nastroju, złość,
myśli
samobójcze*,
płaczliwość,
zaburzenia
psychotyczne*,
tiki* lub
pogorszenie
istniejących już
tików w zespole
Tourette’a*,
napięcie***

Mania*,
dezorientacja,
zaburzenia
libido,
zaburzenia
obsesyjnokompulsyj
ne (w tym
trichotillomania i
dermatillomania)

Próby
samobójcze
(także dokonane
samobójstwo)*’
przemijający
nastrój
depresyjny*,
nietypowe
myślenie, apatia

Urojenia*,
zaburzenia
myślenia*,
stany
splątania,
uzależnienie,
słowotok,
przypadki
nadużywania
i uzależnienia
zgłaszano
częściej dla
postaci leku
o natychmiastowym
uwalnianiu

Zaburzenia
układu
nerwowego

Ból głowy Drżenie**,
senność,
zawroty głowy,
dyskineza,
hiperaktywność
psychoruchowa

Sedacja,
akatyzja***
Drgawki, ruchy
choreoatetotyczne,
przemijające
niedokrwienne
zaburzenia
neurologiczne,
złośliwy zespół
neuroleptyczny
(NMS;
zgłoszenia słabo
udokumentowane, w
większości
przypadków
pacjenci
otrzymywali
również inne
produkty
lecznicze, więc
rola
metylofenidatu
nie jest jasna).

Zaburzenia
naczyniowomózgowe*
(w tym
zapalenia
naczyń,
krwotoki
mózgowe,
udary
naczyniowe
mózgu,
zapalenie
tętnic
mózgowych,
zatory naczyń
mózgowych),
napady
drgawkowe
typu grand
mal*,
migrena,
parestezje$,
afazja$,
dysfemia

Zaburzenia
oka
Podwójne
widzenie,
niewyraźne
widzenie,
zespół suchego
oka$

Trudności
w
akomodacji,
rozszerzenie
źrenic,
zaburzenia
widzenia

Podwyższone ciśnienie
wewnątrzgałkowe,
jaskra

Zaburzenia
ucha
i błędnika

Szumy w
uszach$

Zaburzenia
serca*
Tachykardia**,
kołatanie serca,
zaburzenia
rytmu serca

Ból w klatce
piersiowej
Dusznica
bolesna
Zatrzymanie
krążenia, zawał
mięśnia
sercowego

Tachykardia
nadkomorowa,
bradykardia,
skurcze
dodatkowe
komór,
skurcze
dodatkowe,
dyskomfort
w okolicy
serca$

Zaburzenia
naczyniowe*
Nadciśnienie
tętnicze krwi,
obwodowe
marznięcie**

Zapalenie i (lub)
zamknięcie
tętnic
mózgowych,
objaw Raynauda

Uderzenia
gorąca$,
zaczerwienienie twarzy$

Zaburzenia
układu
oddechowego, klatki
piersiowej
i śródpiersia

Kaszel, ból
gardła i krtani,
duszność**

Ból części
ustnej gardła$,
krwawienie
z nosa$,

Zaburzenia
żołądka i
jelit

Nudności**,
suchość
w jamie
ustnej**

Ból brzucha,
biegunka,
dyskomfort
w jamie
brzusznej,
wymioty -
zwykle na
początku
leczenia i może
je łagodzić
równoczesne
przyjmowanie
pokarmu,
dyspepsja***,
ból zębów***

Zaparcia Odruchy
wymiotne$

Zaburzenia
wątroby i
dróg
żółciowych

Wzrost
aktywności
enzymów
wątrobowych

Zaburzenia
czynności
wątroby, w tym
śpiączka
wątrobowa

Zaburzenia
skóry i
tkanki
podskórnej

Nadmierna
potliwość**,
łysienie, świąd,
wysypka,
pokrzywka,

Obrzęk
naczynioruchowy, stany
pęcherzowe,
złuszczanie się
naskórka

Wysypka
plamkowa,
rumień

Rumień
wielopostaciowy, złuszczające
zapalenie skóry,
stała wysypka
polekowa

Sucha skóra

Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe
i tkanki
łącznej

Ból stawów Ból mięśni,
drgawki mięśni,
sztywność
mięśni***

Skurcze mięśni Szczękościsk***

Zaburzenia
nerek i dróg
moczowych

Krwiomocz Nietrzymanie
moczu

Zaburzenia
układu
rozrodczego
i piersi

Ginekomastia
Zaburzenia
erekcji,
priapizm,
intensywne
i długotrwałe
erekcje, ból
piersi$

Zaburzenia
ogólne i
stany w
miejscu
podania

Gorączka,
opóźnienie
wzrostu w
przypadku
przedłużonego
stosowania
u dzieci*, uczucie
węwnętrznego
niepokoju***,
zmęczenie***,
pragnienie***

Nagła śmierć
sercowa*
Wysoka
gorączka,
zaburzenia
uwagi$,
objawy
grypopodobne$, astenia$,
pragnienie$,
dyskomfort w
klatce
piersiowej

Badania
diagnostyczne

Zmiany
ciśnienia
tętniczego krwi
i tętna (zwykle
zwiększenie)*,
zmniejszenie
masy ciała*

Szmery
w sercu*,
zwiększenie
aktywności
enzymów
wątrobowych

Zwiększenie
aktywności
fosfatazy
zasadowej we
krwi,
zwiększenie
stężenia
bilirubiny we
krwi,
zmniejszenie
liczby płytek,
nieprawidłowa
liczba białych
krwinek

Zwiększenie
aktywności
hormonu
stymulująceg
o tarczycę
we krwi$

Okoliczności
społeczne
Napięcie
(stres)
w kontaktach
z partnerem$,
napięcie
(stres)
w rodzinie$

* patrz punkt 4.4
** Niepożądane działania produktu leczniczego w badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów, u których
notowano większą częstość występowania niż u dzieci i młodzieży.
*** Na podstawie częstości określonej w badaniach ADHD z udziałem osób dorosłych (nie zgłaszano
przypadków występowania w badaniach z udziałem dzieci).
$ Częstość ustalona na podstawie badań klinicznych przeprowadzonych u dorosłych, a nie na podstawie
danych z badań przeprowadzonych u dzieci i młodzieży; może mieć również znaczenie w przypadku dzieci i
młodzieży.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem:
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel: + 48 22 49 21 301
Fax: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Lecząc pacjentów, u których nastąpiło przedawkowanie, należy wziąć pod uwagę opóźnione uwalnianie
metylofenidatu z produktu leczniczego Medikinet CR.

Objawy przedmiotowe i podmiotowe
Głównie z powodu nadmiernego pobudzenia ośrodkowego i współczulnego układu nerwowego, ostre
przedawkowanie może wywoływać: wymioty, pobudzenie, drżenia, wzmożenie odruchów, drżenia
mięśniowe, drgawki (po których może nastąpić śpiączka), euforię, splątanie, omamy, majaczenie, pocenie
się, uderzenia gorąca, ból głowy, wysoką gorączkę, tachykardię, kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca,
nadciśnienie tętnicze, rozszerzenie źrenic, suchość błon śluzowych i rabdomiolizę.

Leczenie
Nie ma swoistego antidotum w razie przedawkowania produktu leczniczego Medikinet CR.
Leczenie obejmuje stosowanie odpowiednich środków o charakterze wspomagającym.
Konieczne jest chronienie pacjenta przed samookaleczeniem oraz zewnętrznymi bodźcami, które mogą
nasilić już istniejące nadmierne pobudzenie. Jeśli objawy przedmiotowe i podmiotowe nie są zbyt ciężkie,
a pacjent jest przytomny, można opróżnić żołądek, wywołując wymioty lub wykonując płukanie żołądka.
Przed wykonaniem płukania żołądka należy opanować pobudzenie i drgawki, jeśli występują, i zapewnić
drożność dróg oddechowych. Inne metody postępowania mające na celu usunięcie z przewodu
pokarmowego substancji toksycznych obejmują podanie węgla aktywnego i środków przeczyszczających.
W razie ciężkiego zatrucia, przed wykonaniem płukania żołądka należy podać ostrożnie zwiększane dawki
benzodiazepiny.

Aby zapewnić właściwe krążenie i wymianę oddechową, należy stosować intensywną terapię; wysoka
gorączka może wymagać zastosowania zewnętrznych metod schładzania ciała.

Nie ustalono skuteczności dializy otrzewnowej i hemodializy pozaustrojowej w leczeniu przedawkowania
chlorowodorku metylofenidatu.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: psychoanaleptyki, leki psychopobudzające, leki stosowane w leczeniu ADHD
i leki nootropowe; sympatykomimetyki o działaniu ośrodkowym
Kod ATC: N06BA04

Mechanizm działania

Produkt leczniczy Medikinet CR łagodnie pobudza ośrodkowy układ nerwowy z bardziej zauważalnym
wpływem na psychikę niż aktywność ruchową. Jego sposób działania u człowieka nie został do końca
poznany, jednak przypuszcza się, że działa poprzez pobudzenie korowe oraz prawdopodobnie pobudzanie
aktywującego układu siatkowatego.
Mechanizm wpływu produktu leczniczego Medikinet CR na psychikę i zachowanie u pacjentów nie został
wyjaśniony, ani też nie dowiedziono ostatecznie, jak produkt leczniczy wpływa na czynność ośrodkowego
układu nerwowego. Przypuszcza się, że blokuje on zwrotny wychwyt norepinefryny i dopaminy do
presynaptycznego neuronu oraz zwiększa uwalnianie monoamin do przestrzeni pozaneuronalnej. Produkt
leczniczy Medikinet CR jest mieszaniną racemiczną enancjomerów d- i l-treo metylofenidatu. Enancjomer
d- jest bardziej aktywny farmakologicznie niż 1-enancjomer.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania:

Po dopuszczeniu do stosowania w leczeniu ADHA u dzieci, produkt leczniczy Medikinet CR był poddawany
badaniom u osób dorosłych w ramach dwóch randomizowanych, kontrolowanych za pomocą placebo badań
klinicznych z podwójnie ślepą próbą. Do badania EMMA (1) włączono 363 pacjentów, którzy byli leczeni
przez okres 24 tygodni. W badaniu QUMEA (2) przez łączny czas wynoszący 20 tygodni leczono 162
pacjentów. Po zakończeniu trwającej 8 tygodni fazy podwójnie zaślepionej badania, wszyscy pacjenci byli
przez kolejnych 12 tygodni leczeni produktem leczniczym Medikinet CR w ramach fazy otwartej. Głównym
parametrem docelowym w obu badaniach było zmniejszenie wyniku punktowego WRI (Wender-ReimherrInterview = WRAADS). Pomiary dokonywane były w tygodniu 24 (badanie 1) lub tygodniu 8 (badanie 2).
Dawka dobowa była zwiększana indywidualnie, zależnie od skuteczności i tolerancji, w odstępach
tygodniowych, począwszy od dawki 10 mg na dobę, (badanie 1) lub dawki 0,5 mg/kg masy ciała (badanie 2).
Nie należało przekraczać dawki 60 mg na dobę (badanie 1) lub 1 mg/kg mc. (badanie 2). W pierwszym
badaniu przeciętna dawka metylofenidatu w punkcie końcowym była mniejsza niż w drugim badaniu:
0,55 mg/kg mc. (podawana dawka dobowa minimalna 10 mg, maksymalna 60 mg) w porównaniu do
0,9 mg/kg mc. (podawana dawka dobowa minimalna 20 mg, maksymalna 120 mg). Obliczenia wskazały na
większy efekt dla całej badanej populacji w przypadku podawania większej dawki przeciętnej (0,9 mg/kg
mc.), co miało miejsce w badaniu QUMEA. W badaniach klinicznych zdobyto tylko ograniczone
doświadczenie z dawkami dobowymi ponad 80 mg, ponieważ tylko 2 pacjentów leczonych było
z zastosowaniem dawki 120 mg na dobę.

Zależności pomiędzy dawką a płcią
Wyniki pierwszego badania (EMMA) ujawniły możliwość istnienia swoistych dla płci różnic w odpowiedzi
na metylofenidat i nie można wykluczyć możliwości uzyskiwania korzystnego oddziaływania leczniczego u
kobiet po mniejszych dawkach produktu leczniczego. U mężczyzn w badaniu tym wykazano skuteczność
wyłącznie najwyższego zakresu dawkowania metylofenidatu > 0,7 mg/kg mc. U kobiet natomiast produkt
leczniczy był skuteczny nawet w niskim (< 0,3 mg/kg mc.) i średnim (0,3 - 0,7 mg/kg mc.) zakresie
dawkowania. W odniesieniu do zmniejszenia objawów, u kobiet z grupy otrzymującej dużą dawkę produktu
leczniczego nie wykazano znaczącego oddziaływania, a pod względem odsetka uzyskanych odpowiedzi,
skuteczność była porównywalna z obserwowaną w grupach otrzymujących mniejsze dawki.
W drugim badaniu (QUMEA) nie można było wiarygodnie potwierdzić występowania takich efektów
swoistych dla płci. Nie zastosowano bowiem dawki z niskiego zakresu, a dawkę średnią podano jedynie
nielicznym pacjentom. W grupie osób otrzymujących dużą dawkę produktu leczniczego, u kobiet odsetek
odpowiedzi był znacząco wyższy w grupie otrzymującej aktywny lek niż grupie otrzymującej placebo. W
przypadku mężczyzn uzyskano wynik nieistotny statystycznie. W odniesieniu do głównego parametru
docelowego (zmniejszenia wyniku punktowego WRI w tygodniu 8.), uzyskano znaczące zmniejszenie
wyniku, w porównaniu z grupą otrzymującą placebo, zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet.

Dla całej populacji badanej uzyskano następujące dane:
W odniesieniu do zmniejszenia całkowitego wyniku punktowego WRI w badaniu EMMA, zmiana od punktu
wyjścia do 24 tygodnia badania wyniosła -18,88 w grupie otrzymującej aktywny lek, w porównaniu z -13,99
w grupie otrzymującej placebo, co dało wielkość oddziaływania wynoszącą 0,39 przy 95% przedziale
ufności (0,18, 0,63 dla wielkości oddziaływania) i p=0,002. (Analiza wariancji ANOVA z zastosowaniem
ekstrapolacji ostatniej obserwacji (LOCF) dla wartości brakujących). W badaniu QUMEA, zmiana od
punktu wyjścia do 8 tygodnia badania wyniosła -13,2 w grupie otrzymującej aktywny lek, w porównaniu
z -6,2 w grupie otrzymującej placebo, co dało wielkość oddziaływania wynoszącą 0,54 przy 95% przedziale
ufności (0,22, 0,85 dla wielkości oddziaływania) i p=0,0001. (Analiza wariancji ANOVA z zastosowaniem
ekstrapolacji ostatniej obserwacji (LOCF) dla wartości brakujących).
Przeliczony odsetek osób odpowiadających na leczenie został określony jako: osoba wykazująca odpowiedź:
pacjenci ze zmniejszeniem wyniku w skali WRAADDS o 30% lub więcej i bez przerwania udziału
w badaniu; Osoba nie wykazująca odpowiedzi: Pacjenci z mniejszym zmniejszeniem wyniku w skali
WRAADDS lub osoby, które przerwały udział w badaniu z dowolnego powodu, co doprowadziło do braku
wartości dla tygodni 24. lub 8. W badaniu EMMA przeliczony odsetek osób odpowiadających na leczenie
wyniósł 128 (53%) w grupie otrzymującej aktywny lek w porównaniu z 44 (37%) w grupie otrzymującej
placebo (tydzień 24., dokładny dwustronny test Fishera, 0,0051). Przeliczony odsetek osób odpowiadających
na leczenie w badaniu QUMEA w tygodniu 8. wyniósł 41 (49%), w porównaniu z 14 (18%) (odpowiednio
dla grupy otrzymującej aktywny lek i grupy otrzymującej placebo, dokładny dwustronny test Fishera,
p<0,0001).

Produkt leczniczy Medikinet CR badano również w innym randomizowanym, podwójnie ślepym,
kontrolowanym placebo badaniu klinicznym (badanie porównujące metylofenidat i psychoterapię – badanie
COMPAS) u 433 dorosłych pacjentów. Badanie to przeprowadzono z produktem leczniczym Medikinet CR,
dopuszczonym w Niemczech jako „Medikinet dla dorosłych”.
U uczestników zastosowano albo grupową psychoterapię poznawczo-behawioralną, albo indywidualne
prowadzenie kliniczne z możliwością poradnictwa podczas sesji indywidualnych, oprócz dawek dobowych
placebo lub produktu leczniczego Medikinet CR. Leczenie prowadzano przez 52 tygodnie.
Pierwszorzędowym punktem końcowym badania było zmniejszenie objawów ADHD, oceniane poprzez
zmniejszenie punktacji CAARS-O: L od punktu początkowego do końca pierwszych 12 tygodni leczenia.
W rezultacie skojarzenie terapii grupowej lub prowadzenia klinicznego z produktem leczniczym Medikinet
CR było lepsze od takiego samego skojarzenia z placebo w odniesieniu do zmniejszenia objawów ADHD.
Objawy ADHD znacząco osłabły podczas leczenia produktem leczniczym Medikinet CR (n=210;
skorygowany średni wskaźnik ADHD, 16,2; ES=−0,81) w porównaniu z placebo (n=209; skorygowany
średni wskaźnik ADHD, 17,9; ES = −0,50). Różnica była statystycznie istotna (różnica wartości wskaźnika
ADHD dla produktu leczniczego Medikinet CR w porównaniu z placebo –1,7; 97,5% CI, −3,0 wobec −0,4;
95% CI, −2,8 wobec −0,6; P = 0,003).
Średnia dawka dobowa (SD) u 179 pacjentów leczonych produktem leczniczym Medikinet CR wynosiła
48,8 (20,2) mg.
Badanie COMPAS wykazało, że u dorosłych osób interwencje psychologiczne w kontrolowanych
warunkach prowadziły do lepszego rezultatu leczenia (przez okres powyżej 52 tygodni) w przypadku
skojarzenia z produktem leczniczym Medikinet CR w porównaniu ze skojarzeniem z placebo.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Profil stężenia substancji czynnej produktu Medikinet CR w osoczu wykazuje dwie fazy uwalniania:
początkową z ostrym wzniesieniem, podobnie jak w tabletkach z chlorowodorkiem metylofenidatu
o natychmiastowym uwalnianiu, oraz drugą fazę z występującym około 3 godzin później wzrostem stężenia,
po którym następuje stopniowy spadek.
Po przyjęciu produktu przez osoby dorosłe rano po śniadaniu, część kapsułki twardej o natychmiastowym
uwalnianiu rozpuszcza się szybko, w wyniku tego występuje początkowe maksymalne stężenie w osoczu. Po
przejściu przez żołądek i jelito cienkie dochodzi do uwolnienia chlorowodorku metylofenidatu z części
kapsułki twardej o przedłużonym uwalnianiu. Prowadzi to do uzyskania 3-4-godzinnej fazy plateau,
w trakcie której stężenia nie zmniejszają się poniżej 75% maksymalnego stężenia w osoczu. Ilość
chlorowodorku metylofenidatu wchłaniana po podawaniu raz na dobę jest porównywalna z ilością
wchłanianą po podawaniu dwa razy na dobę konwencjonalnych produktów o natychmiastowym uwalnianiu.
Produkt leczniczy Medikinet CR łączy w sobie zalety szybkiego działania z bardzo wydłużoną fazą plateau.
Po podaniu pojedynczej dawki dobowej produktu leczniczego Medikinet CR 20 mg po śniadaniu zmierzono
następujące parametry farmakokinetyczne:
Cmax = 6,4 ng/ml, tmax = 2,75 h, AUCinf = 48,9 ng∙h∙ml-1 oraz t½ = 3,2 h.
Zarówno pole powierzchni pod krzywą (AUC - area under the curve), jak i maksymalne stężenie w osoczu
są proporcjonalne do dawki.

Wpływ pokarmu
Przyjęcie produktu leczniczego wraz z pokarmem o dużej zawartości tłuszczu powoduje opóźnienie
wchłaniania leku (tmax) o około 1,5 godziny. Nie ma różnicy w dostępności biologicznej produktu
leczniczego Medikinet CR przyjętego ze śniadaniem o normalnej lub dużej zawartości kalorycznej. Krzywe
stężenia substancji czynnej w osoczu wskazują na zbliżoną ekspozycję pod względem tempa i zakresu
wchłaniania.
Produkt leczniczy Medikinet CR trzeba przyjmować podczas śniadania lub po nim. Pokarm wywiera
znaczący, opóźniający wpływ na wchłanianie leku. Uzasadnia to przyjmowanie produktu leczniczego
z pokarmem. Nie ma potrzeby formułowania zaleceń odnoszących się do typu spożywanego pokarmu.
Przyjmowanie produktu leczniczego bez pokarmu wiąże się z ryzykiem zbyt szybkiego wchłonięcia dawki.

Podawanie zawartości kapsułki
Wartości Cmax, tmax i AUC wysypanej zawartości kapsułki produktu leczniczego Medikinet CR są zbliżone
(biorównoważne) do wartości dla nienaruszonej kapsułki. Z tego względu, produkt leczniczy Medikinet CR
może być podawany w postaci nietkniętej kapsułki, albo też kapsułkę można otworzyć i połknąć jej
zawartość bez przeżuwania natychmiast po wysypaniu na porcję tartego jabłka lub innego pokarmu
o podobnej konsystencji.

Dostępność, ogólnoustrojowa
Ze względu na intensywny metabolizm pierwszego przejścia, dostępność ogólnoustrojowa substancji
czynnej wynosi około 30% (11-51%) dawki.

Dystrybucja
We krwi metylofenidat i jego metabolity są rozdzielane pomiędzy osocze (57%) i erytrocyty (43%).
Metylofenidat i jego metabolity w niewielkim stopniu wiążą się z białkami osocza (10-33%). Objętość
dystrybucji po pojedynczym podaniu dożylnym wynosi 2,2 l/kg (2,65±1,1 l/kg dla d-metylofenidatu oraz
1,8±0,9 l/kg dla l-metylofenidatu).

Eliminacja
Metylofenidat jest eliminowany z osocza z przeciętnym okresem półtrwania wynoszącym około 2 godzin.
Średni klirens po podaniu pojedynczej dawki dożylnej wynosi 0,565 l/h/kg (0,40±0,12 l/h/kg dla
d-metylofenidatu oraz 0,73±0,28 l/h/kg dla l-metylofenidatu). Po podaniu doustnym około 78-97% dawki
jest wydalane z moczem w ciągu 48 do 96 godzin, a 1 do 3% dawki - z kałem w postaci metabolitów.
W moczu stwierdza się jedynie niewielkie ilości (< 1%) metylofenidatu w postaci niezmienionej. Znaczna
część dawki dożylnej (89%) jest eliminowana z moczem w ciągu 16 godzin, przypuszczalnie niezależnie od
wartości jego pH, w postaci kwasu rytalinowego.
Wydalanie kwasu rytalinowego za pośrednictwem nerek może zmniejszać się w razie zaburzeń czynności
nerek.
Znaczna część dawki jest wydalana z moczem, jako kwas 2-fenylo-2-piperydylooctowy (PPAA, 60-86%).

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież
Nie badano farmakokinetyki produktu Medikinet CR u dzieci w wieku poniżej 6 lat.
Brak widocznych różnic w farmakokinetyce metylofenidatu u dzieci z zespołem hiperkinetycznym/ADHD
względem farmakokinetyki u zdrowych osób dorosłych.

Osoby w podeszłym wieku
Nie badano farmakokinetyki produktu Medikinet CR u pacjentów w wieku 65 lat i starszych.

Zaburzenia czynności nerek
Dane dotyczące wydalania u pacjentów z prawidłową czynnością nerek wskazują, że zaburzenia czynności
nerek prawie nie wpływają na wydalanie nerkowe niezmienionej postaci metylofenidatu. Jednak wydalanie
nerkowe PPAA może ulegać ograniczeniu.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Działanie rakotwórcze
W badaniach rakotwórczości w okresie całego życia u szczurów i myszy stwierdzono zwiększenie liczby
złośliwych guzów wątroby tylko u samców myszy. Znaczenie tych obserwacji w odniesieniu do ludzi nie
jest znane.

Metylofenidat w dawkach kilkukrotnie przewyższających dawki stosowane w praktyce klinicznej nie
wpływał na zdolność rozrodczą ani na płodność.

Wpływ na ciążę – rozwój zarodkowy/płodowy
Uważa się, że metylofenidat nie wykazuje działania teratogennego u szczurów i królików. Toksyczność dla
płodów (to znaczy całkowitą utratę miotu) i toksyczność u matki stwierdzano u szczurów po dawkach
toksycznych dla matki.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Zawartość kapsułki:
Sacharoza, ziarenka (zawierające sacharozę i skrobię kukurydzianą)
Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1)
Talk
Trietylu cytrynian
Alkohol poliwinylowy
Makrogol 3350
Polisorbat 80
Sodu wodorotlenek
Sodu laurylosiarczan
Symetykon
Krzemionka koloidalna bezwodna
Metyloceluloza
Kwas sorbinowy
Indygotyna (E 132)

Otoczka kapsułki:
Żelatyna
Tytanu dwutlenek (E 171)
Sodu laurylosiarczan
Woda oczyszczona

dodatkowo w otoczce kapsułki produktów leczniczych Medikinet CR 10 mg/20 mg:
Erytrozyna (E 127)
Błękit patentowy V (E 131)

dodatkowo w otoczce kapsułki produktów leczniczych Medikinet CR 30 mg/40 mg/50 mg/60 mg:
Erytrozyna (E 127)
Żelaza tlenek czarny (E 172)
Indygotyna (E 132)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30 °C.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Medikinet CR 5 mg:
Pudełka zawierające 20, 24, 27, 30, 36, 45, 48, 50, 54, 60, 63, 90, 96 lub 99 kapsułek o zmodyfikowanym
uwalnianiu, twardych w blistrach z folii PVC/PVdC zgrzewanych z folią aluminiową.
Medikinet CR 10 mg/20 mg mg:
Pudełka zawierające 20, 24, 27, 28, 30, 36, 45, 48, 50, 54, 60, 63, 90, 96 lub 99 kapsułek o zmodyfikowanym
uwalnianiu, twardych w blistrach z folii PVC/PVdC zgrzewanych z folią aluminiową.

Medikinet CR 30 mg/40 mg:
Pudełka zawierające 20, 24, 27, 28, 30, 36, 45, 48, 50, 54 60, 63, 90, 96 lub 99 kapsułek o zmodyfikowanym
uwalnianiu, twardych w blistrach z folii PVC/PVdC zgrzewanych z folią aluminiową.

Medikinet CR 50 mg:
Pudełka zawierające 20, 24, 27, 28, 30, 36, 40, 45, 48, 54, 60, 90, 96 lub 99 kapsułek o zmodyfikowanym
uwalnianiu, twardych w blistrach z folii PVC/PVdC zgrzewanych z folią aluminiową.

Medikinet CR 60 mg:
Pudełka zawierające 20, 24, 27, 28, 30, 36, 40, 45, 48, 54, 60, 90, 96 lub 99 kapsułek o zmodyfikowanym
uwalnianiu, twardych w blistrach z folii PVC/PVdC zgrzewanych z folią aluminiową.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU

Medice Arzneimittel Pütter GmbH & Co. KG
Kuhloweg 37, 58638 Iserlohn
Niemcy

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Medikinet CR 5 mg: 18355
Medikinet CR 10 mg: 12844
Medikinet CR 20 mg: 12845
Medikinet CR 30 mg: 12846
Medikinet CR 40 mg: 12847
Medikinet CR 50 mg: 21934
Medikinet CR 60 mg: 21935

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I
DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu Medikinet CR 5 mg: 16 czerwca 2011
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 04 grudnia 2014
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu Medikinet CR 10 mg: 25 kwietnia 2007

Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 01 września 2010
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu Medikinet CR 20 mg: 25 kwietnia 2007
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 01 września 2010
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu Medikinet CR 30 mg: 25 kwietnia 2007
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 01 września 2010
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu Medikinet CR 40 mg: 25 kwietnia 2007
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 01 września 2010
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu Medikinet CR 50 mg: 13 czerwca 2014
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 12 kwietnia 2019
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu Medikinet CR 60 mg: 13 czerwca 2014
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 12 kwietnia 2019

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI
PRODUKTU LECZNICZEGO

02/2026

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.