# Memantine Grindeks

> Memantyna · 10 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Memantine Grindeks
- **Nazwa powszechna:** Memantini hydrochloridum
- **Substancja czynna:** [Memantyna](https://apteka.online/odpowiedniki/memantini-hydrochloridum)
- **Moc:** 10 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N06DX01
- **Liczba opakowań:** 4
- **Numer pozwolenia:** 26911
- **Podmiot odpowiedzialny:** AS Grindeks
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/psychoanaleptyki/memantine-grindeks-tabl-powl-10-mg-grindeks
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/psychoanaleptyki/memantine-grindeks-tabl-powl-10-mg-grindeks.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/43544/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/43544/characteristic

## Dostępne opakowania (4)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 28 tabl. | 4750232014646 | Rp | — | Brak danych | — |
| 30 tabl. | 4750232014653 | Rp | — | Brak danych | — |
| 56 tabl. | 4750232014660 | Rp | — | Brak danych | — |
| 60 tabl. | 4750232014677 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Memantine Grindeks i w jakim celu się go stosuje?
Lek Memantine Grindeks zawiera substancję czynną memantyny chlorowodorek (zwany dalej
memantyną). Należy ona do grupy leków przeciw otępieniu. Pomaga złagodzić objawy demencji
w chorobie Alzheimera.

Jak działa lek Memantine Grindeks
Utrata pamięci w chorobie Alzheimera spowodowana jest zaburzeniami przekazywania impulsów
nerwowych przenoszących informacje w mózgu. W mózgu występują tzw. receptory kwasu
N-metylo-D-asparaginowego (NMDA), które biorą udział w przekazywaniu sygnałów nerwowych
istotnych dla procesu uczenia się oraz dla procesów zapamiętywania. Memantyna należy do grupy
leków określanych mianem antagonistów receptorów NMDA. Działa na receptory NMDA,
poprawiając przekazywanie sygnałów nerwowych i pamięć.

Co to jest lek Memantine Grindeks i w jakim celu się go stosuje
Memantine Grindeks jest stosowany w leczeniu pacjentów z chorobą Alzheimera o nasileniu
umiarkowanym do ciężkiego.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Memantine Grindeks

Kiedy nie stosować leku Memantine Grindeks
• jeśli pacjent ma uczulenie na memantynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Memantine Grindeks należy omówić to z lekarzem
• jeśli u pacjenta występowały w przeszłości napady padaczkowe;
• jeśli pacjent przebył w ostatnim czasie atak serca lub cierpi na zastoinową niewydolność serca,
lub na niekontrolowane nadciśnienie tętnicze (wysokie ciśnienie krwi).

W powyższych sytuacjach leczenie memantyną powinno być prowadzone pod ścisłą kontrolą lekarza
prowadzącego, który regularnie powinien oceniać efekty prowadzonej terapii.

Podczas podawania memantyny pacjentom z zaburzeniem czynności nerek, lekarz prowadzący
powinien dokładnie monitorować czynność nerek i, jeśli to konieczne, odpowiednio dostosowywać
dawkowanie leku.

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się podawania leku Memantine Grindeks dzieciom oraz młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Lek Memantine Grindeks a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Nie należy stosować Memantine Grindeks razem z następującymi lekami:
• amantadyną (lekiem używanym do leczenia choroby Parkinsona);
• ketaminą (stosowaną głównie jako środek znieczulajacy);
• dekstrometorfanem (stosowanym głównie do leczenia kaszlu);
• innymi antagonistami NMDA.

Memantine Grindeks może powodować zmiany w działaniu, oraz powodować konieczność
modyfikacji dawkowania przez lekarza prowadzącego, następujących leków:
• dantrolenu, baklofenu;
• cymetydyny, ranitydyny, prokainamidu, chinidyny, chininy, nikotyny;
• hydrochlorotiazydu (oraz wszystkich leków złożonych zawierających hydrochlorotiazyd);
• środków przeciwcholinergicznych (leków stosowanych zwykle w leczeniu zaburzeń ruchowych
lub skurczów jelit);
• leków przeciwdrgawkowych (substancji stosowanych w zapobieganiu i przerywaniu napadów
drgawkowych);
• barbituranów (substancji stosowanych głównie jako środki nasenne);
• agonistów dopaminergicznych (substancji takich jak L-dopa, bromokryptyna);
• leków przeciwpsychotycznych (stosowanych w leczeniu zaburzeń psychicznych);
• doustnych leków przeciwzakrzepowych (stosowanych aby zapobiegać krzepnięciu krwi).

W przypadku przyjęcia do szpitala, należy poinformować lekarza, że pacjent przyjmuje lek
Memantine Grindeks.

Memantine Grindeks z jedzeniem i piciem
Należy poinformować lekarza prowadzącego, jeśli pacjent dokonał ostatnio lub planuje dokonanie
zasadniczych zmian w sposobie odżywiania (np. przejście z diety normalnej na ścisłą dietę
wegetariańską) lub jeśli ma stany kwasicy cewkowej nerkowej (ang. RTA - renal tubulary acidosis,
nadmiar substancji kwasotwórczych we krwi z powodu złej czynności nerek), lub ciężkie zakażenia
dróg moczowych, ponieważ może być konieczne dostosowanie dawki leku.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Memantyna nie
powinna być stosowana podczas ciąży.
Kobiety przyjmujące Memantine Grindeks nie powinny karmić piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lekarz powinien poinformować pacjenta, czy choroba pozwala mu na bezpieczne prowadzenie
pojazdów i obsługiwanie maszyn. Memantine Grindeks może dodatkowo wpływać na szybkość
reakcji, w wyniku czego prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn może być niewłaściwe.

Memantine Grindeks zawiera laktozę

Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

### 3. Jak stosować lek Memantine Grindeks?
Lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

Dawkowanie u osób dorosłych i osób w podeszłym wieku (po 65 roku życia)
Zalecana dawka wynosi 20 mg raz na dobę. W celu zredukowania ryzyka wystąpienia działań
niepożądanych, dawkowanie leku należy zwiększać stopniowo, według następującego schematu:

1. tydzień pół tabletki 10 mg
2. tydzień jedna tabletka 10 mg
3. tydzień półtorej tabletki 10 mg
4. tydzień i kolejne dwie tabletki 10 mg

Zwykle dawkowanie rozpoczyna się od podawania połowy tabletki raz na dobę. Ta dawka jest
zwiększana do jednej tabletki na dobę w drugim tygodniu i do półtorej tabletki raz na dobę w trzecim
tygodniu. Od czwartego tygodnia, zwykle podaje się 2 tabletki raz na dobę.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek
U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, odpowiednie dawkowanie leku ustala lekarz prowadzący.
W takim przypadku konieczne jest stałe monitorowanie czynności nerek, w określonych odstępach
czasu, zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego

Sposób podawania
Tabletki należy przyjmować doustnie, raz na dobę. Aby leczenie było skuteczne, lek należy
przyjmować regularnie codziennie o tej samej porze każdego dnia. Tabletki powinno się połykać
popijając wodą. Lek w tej postaci można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.
Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Czas trwania leczenia
Przyjmowanie Memantine Grindeks należy kontynuować tak długo, dopóki będzie ono przynosiło
pozytywne efekty. Lekarz prowadzący powinien regularnie oceniać przebieg leczenia

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Memantine Grindeks
Na ogół przyjęcie zbyt dużej dawki Memantine Grindeks nie powoduje zagrożenia dla zdrowia. W
takim przypadku mogą wystąpić wzmożone objawy opisane w punkcie 4.
W przypadku znacznego przedawkowania Memantine Grindeks, należy skontaktować się z lekarzem
lub uzyskać poradę medyczną, gdyż może zaistnieć konieczność wdrożenia odpowiedniego
postępowania.

Pominięcie przyjęcia leku Memantine Grindeks
W przypadku gdy pacjent zapomni przyjąć dawkę Memantine Grindeks, powinien poczekać i przyjąć
kolejną dawkę leku o zwykłej porze.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Na ogół obserwowane działania niepożądane mają nasilenie od łagodnego do umiarkowanego.

Często (występują u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
• Nadwrażliwość na lek
• Senność
• Zawroty głowy
• Zaburzenia równowagi
• Wysokie ciśnienie krwi
• Spłycenie oddechu
• Zaparcia
• Podwyższone wyniki aktywności enzymów wątrobowych
• Ból głowy

Niezbyt często (występują u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
• Zakażenia grzybicze
• Splątanie
• Omamy
• Nieprawidłowy chód
• Niewydolność serca
• Wykrzepianie krwi żylnej (zakrzepica/zakrzepy z zatorami)
• Wymioty
• Zmęczenie

Bardzo rzadko (występują u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
• Drgawki

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• Reakcje psychotyczne
• Zapalenie trzustki
• Zapalenie wątroby

Choroba Alzheimera wiąże się z depresją, myślami samobójczymi i samobójstwem. U pacjentów
leczonych memantyną zgłaszano takie przypadki.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Memantine Grindeks?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania leku.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po słowach
„Termin ważności (EXP)”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Memantine Grindeks
- Substancją czynną leku jest memantyny chlorowodorek.
Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg memantyny chlorowodorku.

- Pozostałe składniki leku:
Rdzeń tabletki: Laktoza jednowodna, celuloza, mikrokrystaliczna, talk, krzemionka, koloidalna,
bezwodna, magnezu stearynian.
Otoczka tabletki: Opadry II White 33G28707 (hypromeloza (E 464), tytanu dwutlenek (E 171),
laktoza jednowodna, makrogol 3000, triacetyna), wosk Carnauba.

Jak wygląda lek Memantine Grindeks i co zawiera opakowanie
Białe lub białawe, obustronnie wypukłe, podłużne tabletki powlekane z zaokrąglonymi końcami,
wklęsłe pośrodku, z rowkiem dzielącym po obu stronach. Rozmiar tabletki: długość około 12,7 mm,
wysokość 3,7 mm.

Blistry PVC/PVDC/Aluminium zawierające 7 lub 10 tabletek powlekanych, w tekturowym pudełku.

Opakowanie: 28, 30, 56 lub 60 tabletek powlekanych.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca:

AS GRINDEKS
Krustpils iela 53
Rīga, LV-1057
Łotwa

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Estonia Memantine Grindeks
Austria Memantin Grindeks 10 mg Filmtabletten
Chorwacja Memantine Grindeks 10 mg filmom obložena tableta
Republika Czeska Memantine Grindeks
Francja MEMANTINE GRINDEKS 10 mg, comprimé pelliculé sécable
Grecja Memantine Grindeks 10 mg, επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία
Węgry Memantine Grindeks 10 mg filmtabletta
Irlandia Memantine Grindeks 10 mg film-coated tablets
Włochy Memantina Grindeks
Łotwa Memantine Grindeks 10 mg apvalkotās tabletes
Litwa Memantine Grindeks 10 mg plėvele dengtos tabletės
Polska Memantine Grindeks
Portugalia Memantină Grindeks 10mg comprimidos revestidos por película
Rumunia Memantină Grindeks 10mg comprimate filmate

Słowacja Memantine Grindeks 10 mg filmom obalené tablet

07/2023

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Memantine Grindeks, 10 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Jedna tabletka powlekana zawiera 10 mg memantyny chlorowodorku, odpowiadający 8,3 mg
memantyny.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:
Jedna tabletka powlekana zawiera 166,44 mg laktozy (w postaci jednowodnej).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana (tabletka).

Białe lub białawe, obustronnie wypukłe, podłużne tabletki powlekane z zaokrąglonymi końcami,
wklęsłe pośrodku, z rowkiem dzielącym po obu stronach. Rozmiar tabletki: długość około 12,7 mm,
wysokość 3,7 mm.

Tabletkę można podzielić na równe dawki.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Umiarkowana i ciężka choroba Alzheimera.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie powinien rozpocząć i nadzorować lekarz mający doświadczenie w diagnostyce i terapii
choroby Alzheimera.
Leczenie można rozpocząć tylko wówczas, gdy osoba sprawująca opiekę zapewni stały nadzór nad
przyjmowaniem produktu leczniczego przez pacjenta. Rozpoznanie należy postawić zgodnie z
aktualnie obowiązującymi wytycznymi. Należy regularnie oceniać tolerancję i dawkowanie
memantyny, szczególnie w ciągu pierwszych trzech miesięcy po rozpoczęciu leczenia. Następnie
należy regularnie oceniać działanie terapeutyczne memantyny oraz tolerancję leczenia pacjenta
zgodnie z aktualnie obowiązującymi wytycznymi klinicznymi. Leczenie podtrzymujące może być
kontynuowane tak długo jak utrzymuje się korzystne działanie terapeutyczne i pacjent dobrze toleruje
leczenie memantyną. Przerwanie leczenia należy rozważyć, gdy brak oznak działania terapeutycznego
lub w przypadku złej tolerancji leczenia.

Dawkowanie

Dorośli

Dostosowywanie dawki
Maksymalna dawka dobowa to 20 mg. W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia działań
niepożądanych, dawkę podtrzymującą osiąga się poprzez zwiększanie dawki o 5 mg na tydzień przez

pierwsze 3 tygodnie w następujący sposób:

Tabela 1 Dostosowywanie dawki

Tygodnie (dni) Dawka
### 1. tydzień (dzień 1-7) Pół 10 mg tabletki powlekanej (5 mg) na dobę, przez 7 dni.
### 2. tydzień (dzień 8-14) Jedna 10 mg tabletka powlekana (10 mg) na dobę, przez 7 dni..
### 3. tydzień (dzień 15-21) Półtorej 10 mg tabletki powlekanej (15 mg) na dobę, przez 7 dni.
Od 4. tygodnia Dwie 10 mg tabletki powlekane (20 mg) na dobę.

Dawka podtrzymująca
Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 20 mg na dobę.

Osoby w podeszłym wieku
Na podstawie badań klinicznych określono, że dla pacjentów w wieku powyżej 65 lat, zalecana dawka
dobowa wynosi 20 mg na dobę (dwie 10 mg tabletki powlekane raz na dobę), jak opisano powyżej.

Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 50-80 ml/min)
modyfikacja dawki nie jest wymagana. W przypadku pacjentów z umiarkowanym zaburzeniami
czynności nerek (klirens kreatyniny 30-49 ml/min) dawka dobowa powinna wynosić 10 mg. Jeśli
leczenie jest dobrze tolerowane przynajmniej przez 7 dni, dawka może być zwiększona do 20 mg na
dobę zgodnie ze standardowym schematem zwiększania dawki. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
czynności nerek (klirens kreatyniny 5-29 ml/min) dawka dobowa powinna wynosić 10 mg.

Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (stopień A i B w skali
Child-Pugh) nie ma potrzeby modyfikacji dawki. Nie ma dostępnych danych na temat stosowania
memantyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Nie zaleca się podawania
produktu Memantine Grindeks u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania memantyny u dzieci w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak danych
dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.

Sposób podawania

Podanie doustne. Memantine Grindeks należy podawać raz na dobę, o tej samej porze każdego dnia.
Tabletki powlekane można przyjmować z pokarmem lub bez niego.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów z padaczką, z drgawkami w wywiadzie lub u
pacjentów z czynnikami predysponującymi do padaczki.

Należy unikać równoczesnego stosowania antagonistów kwasu N-metylo-D-asparaginowego
(NMDA), takich jak amantadyna, ketamina czy dekstrometorfan. Środki te wywierają wpływ na ten
sam układ receptorowy co memantyna i w związku z tym równoczesne podawanie tych środków może
prowadzić do zwiększenia częstości występowania oraz nasilenia działań niepożądanych (głównie
związanych z ośrodkowym układem nerwowym [OUN]) (patrz również punkt 4.5).

Należy uważnie monitorować stan pacjentów, u których występują czynniki, mogące prowadzić do
zwiększenia pH moczu (patrz punkt 5.2 „Eliminacja”). Do czynników tych należą: drastyczne zmiany
diety, np. diety mięsnej na wegetariańską lub przyjmowanie dużych dawek preparatów alkalizujących
treść żołądkową. Przyczyną zwiększenia pH moczu może być również nerkowa kwasica cewkowa
oraz ciężkie infekcje dróg moczowych wywołane przez bakterie z rodzaju Proteus.

Z większości badań klinicznych wykluczono pacjentów ze świeżo przebytym zawałem mięśnia
sercowego, z niewyrównaną zastoinową niewydolnością serca (NYHA III-IV) lub niekontrolowanym
nadciśnieniem tętniczym, w związku z czym dostępna jest jedynie ograniczona ilość danych dotycząca
podawania memantyny tym pacjentom. Dlatego też pacjentów z tymi schorzeniami należy podczas
leczenia poddać wnikliwej obserwacji.

Tabletki Memantine Grindeks zawierają laktozę (w postaci jednowodnej). Lek nie powinnien być
stosowany u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją galaktozy,
brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Ze względu na efekty farmakologiczne oraz mechanizm działania memantyny, mogą wystąpić
następujące interakcje:
- Mechanizm działania wskazuje, że efekty L-dopy, agonistów receptorów dopaminergicznych oraz
środków przeciwcholinergicznych mogą być zwiększone, gdy równocześnie podawani są
antagoniści NMDA, tacy jak memantyna. Działanie barbituranów i neuroleptyków może ulec
osłabieniu. Podawanie memantyny może modyfikować działanie stosowanych równocześnie leków
zmniejszających napięcie mięśni szkieletowych, dantrolenu i baklofenu - konieczne może być
dostosowanie ich dawki.
− Nie należy stosować równocześnie memantyny i amantadyny, gdyż wiąże się to z ryzykiem
wystąpienia psychozy farmakotoksycznej. Obydwa produkty, o podobnej budowie chemicznej, są
antagonistami NMDA. To samo może dotyczyć ketaminy i dekstrometorfanu (patrz również
punkt 4.4). Opublikowano jeden opis przypadku dotyczący ryzyka związanego z równoczesnym
stosowaniem memantyny i fenytoiny.
− Inne substancje czynne, takie jak cymetydyna, ranitydyna, prokainamid, chinidyna, chinina oraz
nikotyna, w przypadku których w procesie wydalania bierze udział ten sam nerkowy układ
transportu kationów, co w przypadku amantadyny, mogą także oddziaływać z memantyną, co może
prowadzić do zwiększenia stężenia tych leków w osoczu.
− Może wystąpić zmniejszenie stężenia hydrochlorotiazydu (HCT) w surowicy, gdy memantyna
stosowana jest jednocześnie z HCT lub jakimikolwiek produktami zawierającymi HCT.
− Po wprowadzeniu do obrotu odnotowano pojedyncze przypadki zwiększenia wartości
międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (ang. international normalized ratio – INR)
u pacjentów leczonych równocześnie warfaryną. Mimo, iż nie ustalono związku przyczynowego,
wskazane jest ścisłe monitorowanie czasu protrombinowego lub wartości INR u pacjentów
leczonych równocześnie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.

W badaniach farmakokinetycznych z pojedynczą dawką, u młodych zdrowych osób nie obserwowano
istotnych interakcji pomiędzy substancjami czynnymi – memantyną, a gliburydem/metforminą lub
donepezylem.

W badaniu klinicznym u młodych zdrowych osób nie obserwowano istotnego wpływu memantyny na
farmakokinetykę galantaminy.

Memantyna in vitro nie hamuje aktywności enzymów cytochromu P 450 (CYP 1A2, 2A6, 2C9, 2D6,
2E1, 3A), monooksygenazy zawierającej flawinę, ani hydrolazy epoksydowej lub sulfationowej.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania memantyny u kobiet w okresie

ciąży. Wyniki badań przeprowadzonych na zwierzętach wskazują na istnienie ryzyka zahamowania
wewnątrzmacicznego wzrostu płodu, przy poziomach ekspozycji identycznych lub minimalnie
wyższych od poziomów ekspozycji u ludzi (patrz punkt 5.3). Ryzyko dla ludzi nie jest znane.
Memantyny nie wolno stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy memantyna przenika do mleka ludzkiego. Jednak jest to możliwe ze względu na
lipofilne właściwości substancji. Kobiety przyjmujące memantynę nie powinny karmić piersią.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Choroba Alzheimera o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim zazwyczaj powoduje upośledzenie
zdolności prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn. Dodatkowo, Memantine Grindeks
wywiera nieznaczny lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn. Dlatego też należy ostrzec pacjentów ambulatoryjnych, aby zachowali szczególną ostrożność.

#### 4.8 Działania niepożądane

W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z otępieniem o nasileniu łagodnym do
umiarkowanego angażujących 1 784 pacjentów leczonych memantyną oraz 1 595 pacjentów, którym
podawnano placebo, ogólny wskaźnik częstości występowania działań niepożądanych nie różnił się
znacząco w grupie przyjmującej memantynę, w porównaniu do grupy przyjmującej placebo; działania
niepożądane miały zwykle nasilenie łagodne do umiarkowanego. Najczęstszymi działaniami
niepożądanymi, które z większą częstością występowały w grupie leczonej memantyną w porównaniu
z grupą otrzymującą placebo były: zawroty głowy (odpowiednio 6,3% vs 5,6%), ból głowy (5,2% vs
3,9%), zaparcia (4,6% vs 2,6%), senność (3,4% vs 2,2%) i nadciśnienie tętnicze (4,1% vs 2,8%).

Działania niepożądane uszeregowano według klasyfikacji układów narządowych, używając
następującej konwencji: bardzo często (≥ 1/10), często (≥1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000
do < 1/100), rzadko (≥1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie
może być określona na podstawie dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Tabela 2 Działania niepożądane z badań klinicznych i doświadczenia po wprowadzeniu do
obrotu

Klasyfikacja układów i
narządów
Częstość Działanie niepożądane

Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Niezbyt często Zakażenia grzybicze

Zaburzenia układu
immunologicznego
Często Nadwrażliwość na lek

Zaburzenia psychiczne Często Senność
Niezbyt często Splątanie, omamy1
Częstość nieznana Reakcje psychotyczne2
Zaburzenia układu nerwowego Często Zawroty głowy, zaburzenia równowagi
Niezbyt często Nieprawidłowy chód
Bardzo często Drgawki
Zaburzenia serca Niezbyt często Niewydolność serca
Zaburzenia naczyniowe Często Nadciśnienie tętnicze
Niezbyt często Zakrzepica żylna/zatorowość
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki piersiowej
i śródpiersia

Często Duszność

Zaburzenia żołądka i jelit Często Zaparcia

Niezbyt często Wymioty
Częstość nieznana Zapalenie trzustki2
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Często Zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych
Częstość nieznana Zapalenie wątroby
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Często Ból głowy
Niezbyt często Zmęczenie

1Omamy obserwowano głównie u pacjentów z ciężkim nasileniem choroby Alzheimera.
2Pojedyncze przypadki odnotowane po wprowadzeniu memantyny do obrotu.

Choroba Alzheimera wiąże się z depresją, myślami samobójczymi i samobójstwami. Po
wprowadzeniu memantyny do obrotu zgłoszono takie działania u pacjentów leczonych memantyną.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego.Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49-21-301
Fax: + 48 22 49-21-309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Doświadczenie z przedawkowaniem memantyny jest ograniczone.

Objawy
Relatywnie duże przedawkowanie (odpowiednio 200 mg i 105 mg na dobę w ciągu 3 dni) zostało
powiązane z wystąpieniem jedynie zmęczenia, osłabienia i (lub) biegunki lub też objawy nie
wystąpiły. W przypadkach przedawkowania poniżej 140 mg lub gdy dawka była nieznana u pacjentów
obserwowano objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (splątanie, senność, zawroty głowy
pochodzenia błędniokowego, pobudzenie, agresja, omamy oraz zaburzony chód) i (lub) żołądkowojelitowe (wymioty i biegunka).

W przypadku największego przedawkowania, pacjent przeżył zażycie doustne 2000 mg memantyny i
wykazywał objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (śpiączka przez 10 dni, a później
podwójne widzenie i pobudzenie). U pacjenta zastosowano leczenie objawowe oraz plazmaferezę,
pacjent powrócił do zdrowia bez trwałych następstw.
W innym przypadku dużego przedawkowania, pacjent także przeżył i wyzdrowiał, po przyjęciu
doustnie 400 mg memantyny. Wykazywał objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego takie
jak: niepokój, psychoza, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, senność, stupor i utrata
świadomości.

Leczenie
W przypadku przedawkowania leczenie powinno być objawowe. Nie jest dostępna specyficzna
odtrutka. Standardowe procedury kliniczne dotyczące usunięcia substancji czynnej, np.: płukanie
żołądka, podanie węgla leczniczego (przerwanie potencjalnego ponownego krążenia jelitowowątrobowego), zakwaszenie moczu, wymuszona diureza, powinny być odpowiednio zastosowane. W
przypadku objawów przedmiotowych i podmiotowych ogólnej nadpobudliwości ośrodkowego układu
nerwowego (OUN), powinno się rozważyć ostrożne leczenie objawowe.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki psychoanaleptyczne. Inne leki przeciw otępieniu, kod ATC:
N06DX01.

Istnieje coraz więcej dowodów na to, że zaburzenia neuroprzekaźnictwa glutaminergicznego,
zwłaszcza w receptorach NMDA (kwasu N-metylo-D-asparaginowego), przyczyniają się zarówno do
występowania objawów, jak i do postępu choroby w otępieniu neurodegeneracyjnym.

Memantyna jest zależnym od potencjału, o średnim powinowactwie, niekompetytywnym antagonistą
receptora NMDA. Modyfikuje efekty patologicznie zwiększonych stężeń glutaminianu, które mogą
prowadzić do zaburzenia czynności neuronów.

Badania kliniczne
Kluczowe badanie z zastosowaniem memantyny w monoterapii w grupie pacjentów z chorobą
Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego (całkowita punktacja w skali Krótkiej Oceny
Stanu Psychicznego (ang. Mini-Mental State Examination – MMSE) na początku badania wynosiła 3-
14 punktów) obejmowało 252 pacjentów ambulatoryjnych. Badanie wykazało korzystny efekt
leczenia memantyną w porównaniu do placebo w ciągu 6 miesięcy (analiza obserwowanych
przypadków dla oceny funkcjonowania w oparciu o wywiad z pacjentem i opiekunem (ang.
Clinician’s interview based impression of change – CIBIC-plus): p=0,025; oceny wykonywania
czynności życiowych w chorobie Alzheimera (ang. Alzheimer’s disease cooperative study – activities
of daily living – ADCS-ADLsev ): p=0,003; oceny zaburzeń funkcji poznawczych (ang. severe
impairment battery – SIB): p=0,002).

Kluczowe badanie z zastosowaniem memantyny w monoterapii w leczeniu pacjentów z chorobą
Alzheimera o nasileniu łagodnym do umiarkowanego (całkowita punktacja w skali MMSE na
początku badania wynosiła od 10 do 22 punktów) obejmowało 403 pacjentów. U pacjentów leczonych
memantyną zaobserwowano statystycznie znamienny lepszy efekt terapeutyczny niż u pacjentów
przyjmujących placebo w pierwszorzędowym punkcie końcowym: podskala oceny zaburzeń funkcji
poznawczych w chorobie Alzheimera (ang. Alzheimer’s Disease Assessment Scale – ADAS cog)
(p=0,003) i CIBIC-plus (p=0,004) w 24 tygodniu na podstawie danych z ostatniej dokonanej
obserwacji (ang. Last Observation Carried Forward – LOCF). W innym monoterapeutycznym
badaniu dotyczącym leczenia choroby Alzheimera o nasileniu łagodnym do umiarkowanego
(całkowita punktacja w skali MMSE na początku badania wynosiła od 11 do 23 punktów)
zrandomizowano 470 pacjentów.
W prospektywnie definiowanej początkowej analizie, statystycznie istotne znaczenie nie zostało
osiągnięte w pierwszorzędowym punkcie końcowym skuteczności, w 24 tygodniu.

Metaanaliza wyników leczenia pacjentów z chorobą Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do
ciężkiego (całkowita punktacja w skali MMSE na początku badania < 20 punktów) pochodzących z
sześciu 6-miesięcznych, kontrolowanych placebo badań III fazy (badania z memantyną w monoterapii
jak również w politerapii ze stałą dawką inhibitora acetylocholinesterazy) wykazały statystycznie
znamienny lepszy efekt terapeutyczny memantyny w domenach funkcji poznawczych, ogólnej oceny
klinicznej oraz codziennego funkcjonowania. Wyniki analizy pacjentów, u których wystąpiło
pogorszenie we wszystkich trzech domenach, wykazały statystycznie istotny lepszy efekt
terapeutyczny memantyny w zakresie zapobiegania pogorszeniu; u dwukrotnie większej liczby
pacjentów przyjmujących placebo w porównaniu z pacjentami przyjmującymi memantynę nastąpiło
pogorszenie we wszystkich trzech domenach (21% vs 11%, p<0,0001)

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Bezwzględna biodostępność memantyny wynosi około 100%. Tmax występuje między 3 a 8 godziną od
przyjęcia leku. Nie ma danych, które wskazywałyby na to, iż pokarm ma wpływ na wchłanianie
memantyny.

Dystrybucja
Podawanie memantyny w dawkach dobowych 20 mg prowadzi do osiągnięcia stanu równowagi stężeń
w osoczu w przedziale od 70 ng/ml do 150 ng/ml (0,5-1 μmol), przy dużej zmienności osobniczej. W
przypadku podawania memantyny w dawkach dobowych od 5 mg do 30 mg, obliczona średnia
wartość współczynnika rozdziału płyn mózgowo-rdzeniowy/osocze wyniosła 0,52. Objętość
dystrybucji wynosi około 10 l/kg. Memantyna wiąże się z białkami osocza w około 45%.

Metabolizm
U człowieka około 80% memantyny występuje w krążeniu w postaci niezmienionej. Głównymi
metabolitami u człowieka są N-3,5-dimetylogludantan, mieszanina izomerów 4- i 6-
hydroksymemantyny i 1-nitrozo-3,5-dimetyloadamantan. Metabolity te nie wykazują działania
antagonistycznego w stosunku do NMDA. W badaniach in vitro nie stwierdzono udziału układu
enzymatycznego cytochromu P450 w przemianach metabolicznych.

W badaniu z użyciem podawanej doustnie, znakowanej 14C-memantyny, odzyskano średnio 84%
podanej dawki w ciągu 20 dni, z czego ponad 99% wydalone zostało przez nerki.

Eliminacja
Eliminacja memantyny jest procesem jednowykładniczym, a końcowy t1/2 wynosi od 60 do 100
godzin. U ochotników z prawidłową czynnością nerek, całkowity klirens memantyny (Cltot) wynosi
170 ml/min/1,73m2. Klirens nerkowy jest po części efektem wydalania kanalikowego.

W nerkach zachodzi również proces wchłaniania zwrotnego z kanalików, prawdopodobnie przy
udziale białek uczestniczących w transporcie kationów. W przypadku alkalizacji moczu szybkość
wydalania memantyny przez nerki może ulec 7-9-krotnemu zwolnieniu (patrz punkt 4.4). Do
alkalizacji moczu może dojść w następstwie drastycznych zmian diety, np. zmiany diety mięsnej na
wegetariańską lub przyjmowania dużych ilości leków alkalizujących treść żołądkową.

Liniowość/nieliniowość
Badania u ochotników wykazały liniową farmakokinetykę memantyny w zakresie dawek od 10 mg do
40 mg.

Zależności farmakokinetyczne/farmakodynamiczne
W przypadku podawania memantyny w dawce dobowej wynoszącej 20 mg, stężenie leku w płynie
mózgowo-rdzeniowym osiąga wartość ki (ki = stała hamowania), która w korze płatów czołowych
ludzkiego mózgu ma dla memantyny wartość 0,5 μmol.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W krótkotrwałych badaniach na szczurach wykazano, że memantyna, podobnie jak inni antagoniści
NMDA – powodowała wystąpienie w obrębie neuronów wakuolizacji oraz martwicy (uszkodzenie
typu Olney’a) wyłącznie po podaniu dawek, prowadzących do wystąpienia bardzo dużych
maksymalnych stężeń w surowicy. Ataksja oraz inne objawy przedkliniczne poprzedzały rozwój
zmian o typie wakuolizacji i martwicy. Ponieważ efektów tych nie obserwowano w
długoterminowych badaniach prowadzonych zarówno na gryzoniach, jak i innych zwierzętach (nie
gryzoniach), kliniczne znaczenie tych spostrzeżeń pozostaje niejasne.

W badaniach toksyczności po wielokrotnym podawaniu leku psom i gryzoniom, obserwowano
nieregularne występowanie zmian w obrębie narządu wzroku, zmian tych nie stwierdzono u małp.
Specjalne badania okulistyczne, prowadzone w ramach badań klinicznych memantyny, nie ujawniły
jakichkolwiek zmian w obrębie narządu wzroku.

W badaniach na gryzoniach zaobserwowano odkładanie się fosfolipidów w komórkach makrofagów w

płucach, związane z gromadzeniem memantyny w lizosomach. Efekt ten znany jest także w przypadku
innych substancji czynnych o właściwościach amfifilnych kationów. Istnieje potencjalny związek
pomiędzy tą kumulacją, a wakuolizacją obserwowaną w płucach. Efekt ten obserwowano jedynie w
przypadku podawania gryzoniom bardzo dużych dawek leku. Kliniczne znaczenie powyższych
obserwacji pozostaje nieznane.

W standardowych badaniach nie stwierdzono genotoksyczności memantyny. Badania obejmujące całe
życie myszy i szczurów nie wykazały rakotwórczego działania memantyny. Nie stwierdzono działania
teratogennego memantyny u szczurów i królików, nawet w przypadku podawania dawek toksycznych
dla matek, nie odnotowano też niekorzystnych efektów memantyny na płodność. U szczurów
zaobserwowano zahamowanie wzrostu płodów przy poziomach ekspozycji, które były identyczne lub
nieznacznie wyższe od poziomów ekspozycji u ludzi.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki
Laktoza jednowodna
Celuloza, mikrokrystaliczna
Talk
Krzemionka, koloidalna bezwodna
Magnezu stearynian

Otoczka tabletki
Opadry II White 33G28707, który zawiera:
- Hypromeloza (E 464)
- Dwutlenek tytanu (E 171)
- Laktoza jednowodna
- Makrogol 3000
- Triacetyna
Wosk Carnauba

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych środków ostrożności dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry PVC/PVDC/Aluminium, zawierające 7 lub 10 tabletek powlekanych, w tekturowym pudełku.

Wielkości opakowań:
10, 14, 20, 28, 30, 40, 50, 56, 60, 90, 98, 100 lub 112 tabletek powlekanych.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalneśrodki ostrożności dotyczące usuwania

Brak specjalnych wymagań.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

AS GRINDEKS
Krustpils iela 53
Rīga, LV-1057
Łotwa

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I
DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.