# Memantine Orion

> Memantyna · 10 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Memantine Orion
- **Nazwa powszechna:** Memantini hydrochloridum
- **Substancja czynna:** [Memantyna](https://apteka.online/odpowiedniki/memantini-hydrochloridum)
- **Moc:** 10 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N06DX01
- **Liczba opakowań:** 6
- **Numer pozwolenia:** 21348
- **Podmiot odpowiedzialny:** Orion Corporation
- **Producent:** Orion Corporation, Finlandia
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/psychoanaleptyki/memantine-orion-tabl-powl-10-mg-orion
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/psychoanaleptyki/memantine-orion-tabl-powl-10-mg-orion.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/25783/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/25783/characteristic

## Dostępne opakowania (6)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 28 tabl. | 5909991076375 | Rp | — | Dobrze dostępny (3/5) | — |
| 30 tabl. | 5909991076382 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 50 tabl. | 5909991076399 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 56 tabl. | 5909991076405 | Rp | — | Dobrze dostępny (4/5) | — |
| 98 tabl. | 5909991076436 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 100 tabl. | 5909991076443 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Memantine Orion i w jakim celu się go stosuje?
Lek Memantine Orion zawiera substancję czynną memantyny chlorowodorek. Należy on do grupy
leków przeciw otępieniu.
Utrata pamięci w chorobie Alzheimera spowodowana jest zaburzeniami przekazywania impulsów
nerwowych przenoszących informacje w mózgu. W mózgu występują tzw. receptory kwasu
N-metylo-D-asparaginowego (NMDA), które biorą udział w przekazywaniu sygnałów nerwowych,
istotnych dla procesu uczenia się oraz zapamiętywania.
Lek Memantine Orion należy do grupy leków określanych mianem antagonistów receptorów NMDA.
Lek Memantine Orion wpływając na receptory NMDA, poprawia przekazywanie impulsów
nerwowych i pamięć.

Lek Memantine Orion jest stosowany w leczeniu dorosłych pacjentów z chorobą Alzheimera
o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Memantine Orion

Kiedy nie stosować leku Memantine Orion
- jeśli pacjent ma uczulenie na chlorowodorek memantyny lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Memantine Orion należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli u pacjenta występowały w przeszłości napady padaczkowe;
- jeśli pacjent w ostatnim czasie przebył zawał mięśnia sercowego (atak serca) lub cierpi na
zastoinową niewydolność krążenia lub na niekontrolowane nadciśnienie tętnicze (wysokie
ciśnienie krwi).
W powyższych sytuacjach leczenie powinno być prowadzone pod ścisłą kontrolą lekarza, który
regularnie powinien oceniać kliniczne efekty terapii.

Podczas podawania memantyny pacjentom z zaburzeniem czynności nerek (problemy z nerkami),
lekarz prowadzący powinien dokładnie monitorować czynność nerek i, jeśli to konieczne,
odpowiednio dostosowywać dawkowanie leku.

Należy unikać jednoczesnego stosowania takich leków jak: amantadyna (leczenie choroby
Parkinsona), ketamina (lek znieczulający), dekstrometorfan (leczenie kaszlu), a także innych leków
z grupy antagonistów NMDA.

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się podawania leku Memantine Orion dzieciom oraz młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Memantine Orion a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

W szczególności stosowanie leku Memantine Orion może powodować zmiany w działaniu oraz
powodować konieczność modyfikacji dawkowania przez lekarza prowadzącego, następujących leków:

- amantadyny, ketaminy, dekstrometorfanu;
- dantrolenu, baklofenu;
- cymetydyny, ranitydyny, prokainamidu, chinidyny, chininy, nikotyny, hydrochlorotiazydu
(oraz wszystkich leków złożonych zawierających hydrochlorotiazyd);
- środków antycholinergicznych (substancji stosowanych zwykle w leczeniu zaburzeń motoryki
jelit lub ich skurczów);
- leków przeciwdrgawkowych (substancji stosowanych w zapobieganiu i przerywaniu napadów
drgawkowych);
- barbituranów (substancji stosowanych głównie jako środki nasenne);
- agonistów dopaminergicznych (substancji takich jak L-dopa, bromokryptyna);
- neuroleptyków (substancji stosowanych w leczeniu zaburzeń psychicznych);
- doustnych leków przeciwzakrzepowych.

W wypadku przyjęcia do szpitala, należy poinformować lekarza, że pacjent przyjmuje lek Memantine
Orion.

Memantine Orion z jedzeniem i piciem
Należy poinformować lekarza prowadzącego, jeśli pacjent dokonał ostatnio lub planuje dokonanie
zasadniczych zmian w sposobie odżywiania (np. przejście z diety normalnej na ścisłą dietę
wegetariańską) lub rozpoznano u pacjenta nerkową kwasicę kanalikową (nadmierne stężenie
kwaśnych substancji we krwi spowodowane dysfunkcją nerek (słabą czynnością nerek)) lub ciężkie
zakażenia dróg moczowych (struktury, przez które przepływa mocz). W powyższych przypadkach
może wystąpić konieczność zmodyfikowania przez lekarza prowadzącego dawkowania leku

Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być
w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed
zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Nie zaleca się podawania memantyny kobietom ciężarnym.

Karmienie piersią
Kobiety przyjmujące lek Memantine Orion nie powinny karmić piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lekarz prowadzący poinformuje pacjenta, czy choroba pozwala mu na bezpieczne prowadzenie
pojazdów i obsługiwanie maszyn. Memantine Orion może dodatkowo wpływać na szybkość reakcji,
w wyniku czego prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn mogą być przeciwwskazane.

### 3. Jak stosować lek Memantine Orion?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Dawkowanie
Zalecana dawka leku Memantine Orion dla dorosłych i osób w podeszłym wieku wynosi 20 mg raz na
dobę. W celu zredukowania ryzyka wystąpienia działań niepożądanych, dawkowanie leku należy
zwiększać stopniowo, według następującego schematu:

Tydzień 1. (dzień 1-7):
Należy przyjmować pół tabletki powlekanej 10 mg (5 mg) na dobę, przez 7 dni.

Tydzień 2. (dzień 8-14):
Należy przyjmować jedną tabletkę powlekaną 10 mg (10 mg) na dobę. przez 7 dni.

Tydzień 3. (dzień 15-21):
Należy przyjmować jedną i pół tabletki powlekanej 10 mg (15 mg) na dobę. przez 7 dni.

Począwszy od 4. tygodnia (dzień 22-28 i kolejne):
Należy przyjmować dwie tabletki powlekane 10 mg (20 mg) lub jedną tabletkę powlekaną 20 mg na
dobę, przez 7 dni.

1. tydzień pół tabletki powlekanej 10 mg raz na dobę
2. tydzień jedna tabletka powlekana 10 mg raz na dobę
3. tydzień jedna i pół tabletki powlekanej 10 mg raz na dobę
4. tydzień i kolejne dwie tabletki powlekane 10 mg lub jedna tabletka 20 mg
raz na dobę

Dawka podtrzymująca
Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 20 mg na dobę.
W celu kontynuacji leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek
U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, odpowiednie dawkowanie leku ustala lekarz prowadzący.
W takim przypadku konieczne jest stałe monitorowanie czynności nerek, w określonych odstępach
czasu, zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego.

Sposób podawania
Lek Memantine Orion należy przyjmować doustnie, raz na dobę. Aby leczenie było skuteczne, lek
należy przyjmować regularnie codziennie o tej samej porze. Tabletki należy połykać, popijając
wodą.

Tabletki można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.

Czas trwania leczenia
Leczenie należy kontynuować tak długo, dopóki będzie ono przynosiło pozytywne efekty. Lekarz
prowadzący powinien regularnie oceniać przebieg terapii.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Memantine Orion
• Na ogół zastosowanie zbyt dużej dawki leku Memantine Orion nie powoduje zagrożenia dla
zdrowia. Mogą wystąpić wzmożone objawy opisane w punkcie 4. „Możliwe działania
niepożądane”.
• W razie znacznego przedawkowania leku Memantine Orion, należy skontaktować się
z lekarzem prowadzącym lub innym lekarzem, gdyż może zaistnieć konieczność wdrożenia
odpowiedniego postępowania.

Pominięcie zastosowania leku Memantine Orion
• Jeśli pacjent zapomni przyjąć lek, powinien przyjąć kolejną dawkę leku Memantine Orion
o zwykłej porze.
• Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Na ogół obserwowane działania niepożądane mają nasilenie od łagodnego do umiarkowanego.

Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 osoby na 10):
• Ból głowy, senność, zaparcia, zwiększenie poziomu enzymów wątrobowych, zawroty głowy,
zaburzenia równowagi, spłycenie oddechu, wysokie ciśnienie krwi i nadwrażliwość na lek.

Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 osoby na 100):
• Zmęczenie, zakażenia grzybicze, splątanie, omamy, wymioty, nieprawidłowy chód,
niewydolność serca i wykrzepianie krwi żylnej (zakrzepica/zakrzepy z zatorami).

Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 osoby na 10 000):
• Napady padaczkowe.

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• Zapalenie trzustki, zapalenie wątroby i reakcje psychotyczne.

Choroba Alzheimera wiąże się z depresją, myślami samobójczymi i samobójstwem. U pacjentów
leczonych lekiem Memantine Orion raportowano takie przypadki.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa, Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Memantine Orion?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po
określeniu „Termin ważności” lub „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Memantine Orion

- Substancją czynną leku jest chlorowodorek memantyny.
Każda 10 mg tabletka powlekana zawiera 10 mg chlorowodorku memantyny, co odpowiada
8,31 mg memantyny.
Każda 20 mg tabletka powlekana zawiera 20 mg chlorowodorku memantyny, co odpowiada
16,62 mg memantyny.
- Inne składniki leku to: celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon (typ B), krzemionka koloidalna
bezwodna, talk, magnezu stearynian, hypromeloza 2910, makrogol 400, tytanu dwutlenek
(E 171).
- Dodatkowe substancje barwiące w otoczce tabletek 20 mg to żelaza tlenek żółty (E 172) i żelaza
tlenek czerwony (E 172).

Jak wygląda lek Memantine Orion i co zawiera opakowanie
Tabletki powlekane leku Memantine Orion, 10 mg to białe do prawie białych, owalne, obustronnie
powlekane tabletki o ściętych krawędziach o rozmiarach ok. 13,0 x 5,5 mm, z wytłoczeniem „10” po
jednej stronie i z linią podziału po drugiej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Tabletki powlekane leku Memantine Orion, 20 mg to jasnoczerwone do szaroczerwonych, owalne,
obustronnie powlekane tabletki o rozmiarach ok. 15,3 x 6,2 mm, z wytłoczeniem „20” po jednej
stronie i gładkie po drugiej stronie.

Lek Memantine Orion dostępny jest w opakowaniach blistrowych (PVC/PVDC/Aluminium).
Wielkość opakowań: 28, 30, 50, 56, 98 lub 100 tabletek w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny
Orion Corporation, Orionintie 1, FI-02200 Espoo, Finlandia

Wytwórca/Importer
Orion Corporation, Orion Pharma
Orionintie 1
FI-02200 Espoo
Finlandia

Orion Corporation, Orion Pharma
Joensuunkatu 7
FI-24100 Salo
Finlandia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Orion Pharma Poland Sp. z o. o.
kontakt@orionpharma.info.pl

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Memantine Orion, 10 mg tabletki powlekane.
Memantine Orion, 20 mg tabletki powlekane.

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg memantyny chlorowodorku, co odpowiada 8,31 mg
memantyny.
Każda tabletka powlekana zawiera 20 mg memantyny chlorowodorku, co odpowiada 16,62 mg
memantyny.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.

Tabletki powlekane 10 mg to białe do prawie białych, owalne, obustronnie powlekane tabletki
o ściętych krawędziach o rozmiarach ok. 13,0 x 5,5 mm, z wytłoczeniem „10” po jednej stronie i z linią
podziału po drugiej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Tabletki powlekane 20 mg to jasnoczerwone do szaroczerwonych, owalne, obustronnie powlekane
tabletki o rozmiarach ok. 15,3 x 6,2 mm, z wytłoczeniem „20” po jednej stronie i gładkie po drugiej
stronie.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Leczenie dorosłych pacjentów z chorobą Alzheimera o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie powinien rozpocząć i nadzorować lekarz, mający doświadczenie w diagnostyce i terapii
choroby Alzheimera.

Dawkowanie

Leczenie można rozpocząć tylko wówczas, gdy osoba sprawująca opiekę zapewni stały nadzór nad
przyjmowaniem produktu leczniczego przez pacjenta. Rozpoznanie należy postawić zgodnie z aktualnie
obowiązującymi wytycznymi. Należy regularnie oceniać tolerancję i dawkowanie memantyny,
szczególnie w ciągu pierwszych trzech miesięcy po rozpoczęciu leczenia. Następnie należy regularnie
oceniać działanie terapeutyczne memantyny oraz tolerancję leczenia przez pacjenta, zgodnie z aktualnie
obowiązującymi wytycznymi klinicznymi. Leczenie podtrzymujące może być kontynuowane tak długo,
jak długo utrzymuje się korzystne działanie terapeutyczne i pacjent dobrze toleruje leczenie memantyną.
Przerwanie leczenia należy rozważyć, gdy brak oznak działania terapeutycznego lub w razie złej
tolerancji leczenia.

Dorośli:

Zwiększanie dawki

Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg na dobę. W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia działań
niepożądanych, w ciągu pierwszych trzech tygodni dawkę należy zwiększać stopniowo, o 5 mg co
tydzień, aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej, zgodnie z następującym schematem:
Dostępne są inne moce tabletek w celu stopniowego zwiększania dawki.

Tydzień 1. (dzień 1-7):
Pacjent powinien przyjmować pół tabletki powlekanej 10 mg (5 mg) na dobę, przez 7 dni.

Tydzień 2. (dzień 8-14):
Pacjent powinien przyjmować jedną tabletkę powlekaną 10 mg (10 mg) na dobę, przez 7 dni.

Tydzień 3. (dzień 15-21):
Pacjent powinien przyjmować jedną i pół tabletki powlekanej 10 mg (15 mg) na dobę, przez 7 dni.

Począwszy od 4. tygodnia:
Pacjent powinien przyjmować dwie tabletki powlekane 10 mg (20 mg) lub jedną tabletkę powlekaną
20 mg na dobę, przez 7 dni.

Dawka podtrzymująca
Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 20 mg na dobę.

Specjalne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku:
Na podstawie badań klinicznych określono, że dla pacjentów w wieku powyżej 65 lat zalecana dawka
dobowa wynosi 20 mg na dobę (dwie tabletki powlekane 10 mg lub jedna tabletka powlekana 20 mg na
dobę), stosowana zgodnie z opisanym powyżej schematem podawania leku.

Zaburzenie czynności nerek:
U pacjentów z nieznacznie zaburzoną czynnością nerek (klirens kreatyniny 50-80 ml/min) modyfikacja
dawki nie jest wymagana. W przypadku pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek
(klirens kreatyniny 30-49 ml/min) dawka dobowa powinna wynosić 10 mg. Jeśli leczenie jest dobrze
tolerowane przynajmniej przez 7 dni, to dawka można zwiększyć do 20 mg na dobę, zgodnie
ze standardowym schematem zwiększania dawki. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek
(klirens kreatyniny 5-29 ml/min) dawka dobowa powinna wynosić 10 mg.

Zaburzenie czynności wątroby:
U pacjentów z nieznacznym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (stopień A i B w skali
Child-Pugh) nie ma potrzeby modyfikacji dawki. Nie ma dostępnych danych dotyczących stosowania
memantyny u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby. Nie zaleca się podawania produktu
Memantine Orion u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby.

Dzieci i młodzież:
Produkt Memantine Orion nie jest zalecany do stosowania u dzieci poniżej 18 lat ze względu na brak
danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności.

Sposób podawania
Produkt Memantine Orion należy podawać doustnie, raz na dobę, o tej samej porze każdego dnia.
Tabletki powlekane mogą być przyjmowane z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, wymienioną
w punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów z padaczką, z drgawkami w wywiadzie lub u pacjentów
z czynnikami predysponującymi do padaczki.
Należy unikać równoczesnego stosowania antagonistów kwasu N-metylo-D-asparaginowego (NMDA),
takich jak amantadyna, ketamina czy dekstrometorfan, ponieważ te substancje wywierają wpływ na ten
sam układ receptorowy, co memantyna. Równoczesne podawanie tych środków może prowadzić do
zwiększenia częstości występowania oraz nasilenia działań niepożądanych (głównie związanych
z ośrodkowym układem nerwowym [OUN]) (patrz również punkt 4.5).

Należy uważnie monitorować stan pacjentów, u których występują czynniki mogące prowadzić do
zwiększenia pH moczu (patrz punkt 5.2 „Eliminacja”). Do czynników tych należą: drastyczne zmiany
diety, np. diety mięsnej na wegetariańską, lub przyjmowanie dużych dawek produktów alkalizujących
treść żołądkową. Przyczyną zwiększenia pH moczu może być również nerkowa kwasica cewkowa oraz
ciężkie infekcje dróg moczowych, wywołane przez bakterie z rodzaju Proteus.

Ponieważ z większości badań klinicznych wykluczono pacjentów ze świeżo przebytym zawałem
mięśnia sercowego, z niewyrównaną zastoinową niewydolnością serca (NYHA III-IV) lub
niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, dostępna jest jedynie ograniczona liczba danych
dotyczących podawania memantyny tym pacjentom. Z tego względu pacjentów z tymi chorobami
należy podczas leczenia wnikliwie obserwować.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Ze względu na efekty farmakologiczne oraz mechanizm działania memantyny, mogą wystąpić
następujące interakcje:

- Mechanizm działania wskazuje, że efekty L-dopy, agonistów receptorów dopaminergicznych oraz
środków antycholinergicznych mogą być zwiększone przez równoczesne podawanie
antagonistów NMDA, takich jak memantyna. Działanie barbituranów i neuroleptyków może ulec
osłabieniu. Podawanie memantyny może modyfikować działanie stosowanych równocześnie
produktów leczniczych, zmniejszających napięcie mięśni szkieletowych, dantrolenu i baklofenu -
konieczne może być dostosowanie ich dawki.
- Nie należy stosować równocześnie memantyny i amantadyny, gdyż wiąże się to z ryzykiem
wystąpienia psychozy farmakotoksycznej. Obydwie substancje, o podobnej budowie chemicznej,
są antagonistami NMDA. To samo może dotyczyć ketaminy i dekstrometorfanu (patrz również
punkt 4.4). Opublikowano jeden opis przypadku dotyczący ryzyka związanego z równoczesnym
stosowaniem memantyny i fenytoiny.
- Inne substancje czynne, takie, jak cymetydyna, ranitydyna, prokainamid, chinidyna, chinina oraz
nikotyna, w których wydalaniu bierze udział ten sam nerkowy układ transportu kationów, co
w przypadku amantadyny, mogą także oddziaływać z memantyną, co może prowadzić do
zwiększenia stężenia tych leków w osoczu.
- Może wystąpić zmniejszenie stężenia hydrochlorotiazydu (HCT) w surowicy, gdy memantyna
stosowana jest jednocześnie z HCT lub jakimikolwiek produktami zawierającymi HCT.
- Po wprowadzeniu produktu do obrotu odnotowano pojedyncze przypadki zwiększenia wartości
międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (international normalized ratio – INR)
u pacjentów leczonych równocześnie warfaryną. Mimo iż nie ustalono związku przyczynowego,
wskazane jest ścisłe monitorowanie czasu protrombinowego lub wartości INR u pacjentów
leczonych równocześnie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.

W badaniach farmakokinetycznych (PK) z pojedynczą dawką, u młodych zdrowych osób nie
obserwowano istotnych interakcji pomiędzy substancjami czynnymi – memantyną
a gliburydem/metforminą lub donepezylem.

W badaniu klinicznym u młodych zdrowych osób nie obserwowano istotnego wpływu memantyny na
farmakokinetykę galantaminy.

Memantyna in vitro nie hamuje aktywności enzymów cytochromu P 450 (CYP 1A2, 2A6, 2C9, 2D6,
2E1, 3A), monooksygenazy zawierającej flawinę, ani hydrolazy epoksydowej lub sulfationowej.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące dotyczących stosowania memantyny
w czasie ciąży. Wyniki badań przeprowadzonych na zwierzętach wskazują na istnienie ryzyka
zahamowania wewnątrzmacicznego wzrostu płodu, przy poziomach ekspozycji identycznych lub
minimalnie wyższych od poziomów ekspozycji u ludzi (patrz punkt 5.3). Ryzyko dla ludzi nie jest
znane. Memantyny nie wolno stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy memantyna przenika do mleka matki. Jednak jest to możliwe ze względu na lipofilne
właściwości produktu leczniczego. Kobiety przyjmujące memantynę nie powinny karmić piersią.

Wpływ na płodność
Nie stwierdzono niekorzystnego wpływu memantyny na płodność samców ani samic w badaniach
nieklinicznych.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Choroba Alzheimera o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim zazwyczaj powoduje upośledzenie
zdolności prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn. Memantyna wywiera nieznaczny lub
umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, w efekcie pacjentów
leczonych w warunkach ambulatoryjnych należy poinformować o konieczności zachowania
szczególnych środków ostrożności.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z otępieniem o nasileniu łagodnym do umiarkowanego,
leczonych memantyną (1784 pacjentów) lub przyjmujących placebo (1595 pacjentów) ogólny wskaźnik
częstości występowania działań niepożądanych nie różnił się znacząco w grupie przyjmującej
memantynę w porównaniu do grupy przyjmującej placebo; działania niepożądane miały zwykle
nasilenie łagodne do umiarkowanego. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi, które z większą
częstością występowały w grupie leczonej memantyną niż w grupie otrzymującej placebo były: zawroty
głowy (odpowiednio 6,3% versus 5,6%), ból głowy (5,2% versus 3,9%), zaparcia (4,6% versus 2,6%),
senność (3,4% versus 2,2%) i nadciśnienie tętnicze (4,1% versus 2,8%).

Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych
Następujące działania niepożądane, wymienione w poniższej tabeli, zostały zebrane podczas badań
klinicznych memantyny oraz od momentu wprowadzenia do obrotu.

Działania niepożądane uszeregowano według klasyfikacji układów narządowych, używając następującej
konwencji: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100),
rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona
na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania
działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często Zakażenia grzybicze
Zaburzenia układu immunologicznego
Często Nadwrażliwość na lek
Zaburzenia psychiczne
Często Senność
Niezbyt często Splątanie, omamy1
Częstość nieznana Reakcje psychotyczne2
Zaburzenia układu nerwowego
Często Zawroty głowy, zaburzenia równowagi
Niezbyt często Nieprawidłowy chód
Bardzo rzadko Napady padaczkowe
Zaburzenia serca
Niezbyt często Niewydolność serca
Zaburzenia naczyniowe
Często Nadciśnienie tętnicze
Niezbyt często Zakrzepica żylna/zatorowość
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często Duszność
Zaburzenia żołądka i jelit
Często Zaparcia
Niezbyt często Wymioty
Częstość nieznana Zapalenie trzustki²
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Częstość nieznana Zapalenie wątroby
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu
Często Bóle głowy
Niezbyt często Zmęczenie

1 Omamy obserwowano głównie u pacjentów z ciężkim nasileniem choroby Alzheimera.
2 Pojedyncze przypadki odnotowane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.

Choroba Alzheimera wiąże się z depresją, myślami samobójczymi i samobójstwami. Po wprowadzeniu
produktu leczniczego do obrotu, u pacjentów leczonych memantyną, odnotowano takie przypadki.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych.
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Z przeprowadzonych badań klinicznych oraz postmarketingowych dostępne są jedynie ograniczone dane
dotyczące przedawkowania.

Objawy: Po względnie dużym przedawkowaniu (odpowiednio 200 mg i 105 mg na dobę w ciągu 3 dni)
wystąpiło jedynie zmęczenie, osłabienie i (lub) biegunka lub też objawy nie wystąpiły. W przypadkach

przedawkowania poniżej 140 mg lub gdy dawka była nieznana u pacjentów obserwowano objawy ze
strony ośrodkowego układu nerwowego (splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresja,
omamy oraz zaburzony chód) i (lub) żołądkowo-jelitowe (wymioty i biegunka).

W przypadku największego przedawkowania, pacjent przeżył zażycie doustne 2000 mg memantyny
i wykazywał objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (śpiączka przez 10 dni, a później
podwójne widzenie i pobudzenie). U pacjenta zastosowano leczenie objawowe oraz plazmaferezę.
Pacjent powrócił do zdrowia bez trwałych następstw.

W innym przypadku dużego przedawkowania, pacjent także przeżył i wyzdrowiał. Pacjent przyjął
doustnie 400 mg memantyny. Wykazywał objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak:
niepokój, psychoza, omamy wzrokowe, stan przed drgawkowy, senność, stupor i utrata świadomości.

Leczenie: W razie przedawkowania leczenie powinno być objawowe. Nie jest dostępne swoiste
antidotum w przypadku zatrucia lub przedawkowania. Należy zastosować standardowe kliniczne
procedury dotyczące usunięcia substancji czynnej, np. płukanie żołądka, podanie węgla leczniczego
(przerwanie potencjalnego ponownego krążenia jelitowo-wątrobowego), zakwaszenie moczu,
wymuszona diureza.

W przypadku objawów przedmiotowych i podmiotowych ogólnej nadpobudliwości ośrodkowego
układu nerwowego (OUN), należy rozważyć ostrożne leczenie objawowe.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Psychoanaleptyki; Inne leki przeciw otępieniu;
kod ATC: N06DX01.

Istnieje coraz więcej dowodów na to, że zaburzenia neuroprzekaźnictwa glutaminergicznego, zwłaszcza
w receptorach NMDA (kwasu N-metylo-D-asparaginowego), przyczyniają się zarówno do
występowania objawów, jak i do postępu choroby w otępieniu neurodegeneracyjnym.

Memantyna jest zależnym od potencjału, niekompetytywnym antagonistą receptora NMDA o średnim
doń powinowactwie. Modyfikuje efekty patologicznie zwiększonych stężeń glutaminianu, które mogą
prowadzić do zaburzenia czynności neuronów.

Badania kliniczne: Kluczowe badanie z zastosowaniem memantyny w monoterapii w grupie pacjentów
z chorobą Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego (całkowita punktacja w skali Krótkiej
Oceny Stanu Psychicznego (Mini-Mental State Examination - MMSE) na początku badania wynosiła
3-14 punktów) obejmowało 252 pacjentów ambulatoryjnych. Badanie wykazało korzystny efekt
leczenia memantyną w porównaniu do placebo w ciągu 6 miesięcy (analiza obserwowanych
przypadków dla oceny funkcjonowania w oparciu o wywiad z pacjentem i opiekunem (clinician´s
interview based impression of change - CIBIC-plus): p=0,025; oceny wykonywania czynności
życiowych w chorobie Alzheimera (Alzheimer´s disease cooperative study - activities of daily living -
ADCS-ADLsev ): p=0,003; oceny zaburzeń funkcji poznawczych (severe impairment battery - SIB):
p=0,002).

Kluczowe badanie z zastosowaniem memantyny w monoterapii w leczeniu pacjentów z chorobą
Alzheimera o nasileniu łagodnym do umiarkowanego (całkowita punktacja w skali MMSE na początku
badania wynosiła od 10 do 22 punktów) obejmowało 403 pacjentów. U pacjentów leczonych
memantyną zaobserwowano statystycznie znamienny lepszy efekt terapeutyczny niż u pacjentów
przyjmujących placebo w pierwszorzędowym punkcie końcowym: podskala oceny zaburzeń funkcji
poznawczych w chorobie Alzheimera (Alzheimer’s Disease Assessment Scale – ADAS cog) (p=0,003)
i CIBIC-plus (p=0,004) w 24 tygodniu na podstawie danych z ostatniej dokonanej obserwacji (Last
Observation Carried Forward – LOCF). W innym monoterapeutycznym badaniu dotyczącym leczenia

choroby Alzheimera o nasileniu łagodnym do umiarkowanego (całkowita punktacja w skali MMSE na
początku badania wynosiła od 11 do 23 punktów) zrandomizowano 470 pacjentów. W prospektywnie
definiowanej początkowej analizie, statystycznie istotne znaczenie nie zostało osiągnięte
w pierwszorzędowym punkcie końcowym skuteczności, w 24 tygodniu.

Metaanaliza wyników leczenia pacjentów z chorobą Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do
ciężkiego (całkowita punktacja w skali MMSE na początku badania <20 punktów) pochodzących
z sześciu 6-miesięcznych, kontrolowanych placebo badań III fazy (badania z memantyną w monoterapii
jak również w politerapii ze stałą dawką inhibitora acetylocholinesterazy) wykazały statystycznie
znamienny lepszy efekt terapeutyczny memantyny w domenach funkcji poznawczych, ogólnej oceny
klinicznej oraz codziennego funkcjonowania. Wyniki analizy pacjentów, u których wystąpiło
pogorszenie we wszystkich trzech domenach, wykazały statystycznie istotny lepszy efekt terapeutyczny
memantyny w zakresie zapobiegania pogorszeniu; u dwukrotnie większej liczby pacjentów
przyjmujących placebo w porównaniu z pacjentami przyjmującymi memantynę nastąpiło pogorszenie
we wszystkich trzech domenach (21% versus 11%, p<0,0001).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie: Bezwzględna biodostępność memantyny wynosi około 100%. Tmax występuje między 3.
a 8. godziną od przyjęcia leku. Nie ma danych, które wskazywałyby na wpływ pokarmu na wchłanianie
memantyny.

Dystrybucja: Podawanie memantyny w dawkach dobowych 20 mg prowadzi do osiągnięcia stanu
równowagi stężeń w osoczu w przedziale od 70 ng/ml do 150 ng/ml (0,5-1 μmol), przy dużej
zmienności osobniczej. W przypadku podawania memantyny w dawkach dobowych od 5 mg do 30 mg,
obliczona średnia wartość współczynnika rozdziału płyn mózgowo-rdzeniowy/osocze wyniosła 0,52.
Objętość dystrybucji wynosi około 10 l/kg. Memantyna wiąże się z białkami osocza w około 45%.

Metabolizm: U ludzi około 80% memantyny występuje w krążeniu w postaci niezmienionej. Głównymi
metabolitami u ludzi są N-3,5-dimetylogludantan, mieszanina izomerów 4- i 6- hydroksymemantyny
i 1-nitrozo-3,5-dimetyloadamantan. Metabolity te nie wykazują działania antagonistycznego w stosunku
do NMDA. W badaniach in vitro nie stwierdzono udziału układu enzymatycznego cytochromu P 450
w przemianach metabolicznych.

W badaniu z użyciem podawanej doustnie, znakowanej 14C memantyny, odzyskano średnio 84%
podanej dawki w ciągu 20 dni, z czego ponad 99% wydalone zostało przez nerki.

Eliminacja: Eliminacja memantyny jest procesem jednowykładniczym, a końcowy t1/2 wynosi od 60 do
100 godzin. U ochotników z prawidłową czynnością nerek, całkowity klirens memantyny (Cltot) wynosi
170 ml/min/1,73 m2. Klirens nerkowy jest po części efektem wydalania kanalikowego.

W nerkach zachodzi również proces wchłaniania zwrotnego z kanalików, prawdopodobnie przy udziale
białek przenoszących kationy. W przypadku alkalizacji moczu szybkość wydalania memantyny przez
nerki może ulec 7-9-krotnemu zwolnieniu (patrz punkt 4.4). Do alkalizacji moczu może dojść
w następstwie drastycznych zmian diety, np. zmiany diety mięsnej na wegetariańską lub przyjmowania
dużych ilości leków alkalizujących treść żołądkową.

Liniowość: Badania u ochotników wykazały liniową farmakokinetykę memantyny w zakresie dawek od
10 mg do 40 mg.

Zależności farmakokinetyczne/farmakodynamiczne: Po podaniu memantyny w dawce dobowej
wynoszącej 20 mg, stężenie leku w płynie mózgowo-rdzeniowym osiąga wartość ki (ki = stała
hamowania), która w korze płatów czołowych ludzkiego mózgu ma dla memantyny wartość 0,5 μmol.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W krótkotrwałych badaniach na szczurach wykazano, że memantyna – podobnie jak inni antagoniści
NMDA – powodowała wystąpienie w obrębie neuronów wakuolizacji oraz martwicy (uszkodzenie typu
Olney’a) wyłącznie po podaniu dawek, prowadzących do wystąpienia bardzo dużych maksymalnych
stężeń w surowicy. Wakuolizację i martwicę poprzedzała ataksja oraz inne objawy przedkliniczne.
Ponieważ efektów tych nie obserwowano w długoterminowych badaniach prowadzonych zarówno na
gryzoniach, jak i innych zwierzętach (nie gryzoniach), kliniczne znaczenie tych spostrzeżeń pozostaje
niejasne.

W badaniach toksyczności po wielokrotnym podawaniu leku psom i gryzoniom, obserwowano
nieregularne występowanie zmian w obrębie narządu wzroku, zmian tych nie stwierdzono u małp.
Specjalne badania okulistyczne, prowadzone w ramach badań klinicznych memantyny, nie ujawniły
jakichkolwiek zmian w obrębie narządu wzroku.

W badaniach na gryzoniach zaobserwowano odkładanie się fosfolipidów w komórkach makrofagów
w płucach, związane z gromadzeniem memantyny w lizosomach. Efekt ten znany jest także
w przypadku innych substancji czynnych o właściwościach amfifilnych kationów. Istnieje potencjalny
związek pomiędzy tą kumulacją a wakuolizacją obserwowaną w płucach. Efekt ten obserwowano
jedynie po podawaniu gryzoniom bardzo dużych dawek leku. Kliniczne znaczenie powyższych
obserwacji pozostaje nieznane.

W standardowych badaniach nie stwierdzono genotoksyczności memantyny. Badania obejmujące całe
życie myszy i szczurów nie wykazały rakotwórczego działania memantyny. Nie stwierdzono działania
teratogennego memantyny u szczurów i królików, nawet po podawaniu dawek toksycznych dla matek,
nie odnotowano też niekorzystnych efektów memantyny na płodność. U szczurów zaobserwowano
zahamowanie wzrostu płodów przy poziomach ekspozycji, które były identyczne lub nieznacznie
wyższe od poziomów ekspozycji u ludzi.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki:
Celuloza mikrokrystaliczna
Krospowidon (Typ B)
Krzemionka koloidalna bezwodna
Talk
Magnezu stearynian

Otoczka tabletki:
Hypromeloza 2910
Makrogol 400
Tytanu dwutlenek (E 171)

Dodatkowo dla tabletek powlekanych 20 mg:
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Żelaza tlenek czerwony (E 172)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

5 lat

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blister PVC/PVDC/Aluminium w pudełku tekturowym zawierającym 28, 30, 50, 56, 98 lub 100
tabletek.

Butelka HDPE zawierająca 100 lub150 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania produktu leczniczego

Brak szczególnych wymagań.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

Orion Corporation, Orionintie 1, FI-02200 Espoo, Finlandia

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

10 mg: 21348
20 mg: 21349

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 24.07.2013

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

01.02.2023

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.