# Rivastigmine Mylan

> Rywastygmina · 9,5 mg/24 h · System transdermalny, plaster

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Rivastigmine Mylan
- **Nazwa powszechna:** Rivastigminum
- **Substancja czynna:** [Rywastygmina](https://apteka.online/odpowiedniki/rivastigminum)
- **Moc:** 9,5 mg/24 h
- **Postać farmaceutyczna:** System transdermalny, plaster
- **Droga podania:** przezskórna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N06DA03
- **Liczba opakowań:** 4
- **Numer pozwolenia:** 21353
- **Podmiot odpowiedzialny:** Viatris Ltd
- **Producent:** Luye Pharma AG
McDermott Laboratories Limited t/a Gerard Laboratories t/a Mylan Dublin
Mylan Hungary Kft., Niemcy
Irlandia
Węgry
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/psychoanaleptyki/rivastigmine-mylan-system-transdermalny-pla-9-5-mg-24-h-viatris
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/psychoanaleptyki/rivastigmine-mylan-system-transdermalny-pla-9-5-mg-24-h-viatris.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/30201/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/30201/characteristic

## Dostępne opakowania (4)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 7 szt. | 5909991078331 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 szt. | 5909991078348 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 60 szt. | 5909991078355 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 90 szt. | 5909991078362 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Rivastigmine Mylan i w jakim celu się go stosuje?
Substancją czynną leku Rivastigmine Mylan jest rywastygmina.

Rywastygmina należy do grupy substancji zwanych inhibitorami cholinesterazy. U pacjentów
z otępieniem typu alzheimerowskiego dochodzi do zmniejszenia liczby komórek nerwowych
w mózgu, co powoduje zmniejszenie stężenia wytwarzanej przez nie acetylocholiny, będącej
neuroprzekaźnikiem (substancją umożliwiającą komunikowanie się komórek nerwowych między
sobą). Działanie rywastygminy polega na blokowaniu enzymów powodujących rozpad acetylocholiny:
acetylocholinesterazy i butyrylocholinesterazy. Blokując działanie tych enzymów rywastygmina
umożliwia zwiększenie stężenia acetylocholiny w mózgu, co pomaga w łagodzeniu objawów choroby
Alzheimera.

Lek Rivastigmine Mylan jest stosowany w leczeniu dorosłych pacjentów z łagodnym do
umiarkowanie ciężkiego otępieniem typu alzheimerowskiego, postępującą chorobą mózgu, która
stopniowo zaburza pamięć, zdolności intelektualne i zachowanie.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Rivastigmine Mylan

Kiedy nie stosować leku Rivastigmine Mylan
- jeśli pacjent ma uczulenie na rywastygminę (substancję czynną leku Rivastigmine Mylan) lub
którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli u pacjenta występuje reakcja alergiczna na podobne leki (pochodne karbaminianu);
- jeśli u pacjenta występuje reakcja skórna wykraczająca poza obszar skóry zajmowany przez
plaster, jeśli nasiliła się reakcja miejscowa (np. wystąpiły pęcherze, zaostrzenie stanu zapalnego
skóry, opuchnięcie) lub jeśli zmiany te nie ustąpiły w ciągu 48 godzin po zdjęciu plastra.

Jeśli taka sytuacja dotyczy pacjenta, należy poinformować o tym lekarza i nie nalepiać plastra
Rivastigmine Mylan.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Rivastigmine Mylan należy omówić to z lekarzem lub
farmaceutą jeśli:
- u pacjenta występują lub kiedykolwiek występowały choroby serca takiej jak nieregularny lub
wolny rytm pracy serca, wydłużenie odstępu QT, wydłużenie odstępu QT stwierdzane w
rodzinie, torsade de pointes, lub niski poziom potasu lub magnezu we krwi;
- u pacjenta występuje niewydolność serca;
- pacjent w przeszłości miał zawał serca;
- u pacjenta występuje lub kiedykolwiek występowało zmniejszone stężenie potasu lub magnezu
we krwi;
- u pacjenta kiedykolwiek występował czynny wrzód żołądka;
- u pacjenta występują lub kiedykolwiek występowały trudności w oddawaniu moczu;
- u pacjenta występują lub kiedykolwiek występowały napady padaczkowe;
- u pacjenta występuje lub kiedykolwiek występowała astma lub ciężka choroba układu
oddechowego;
- u pacjenta występuje drżenie mięśniowe;
- pacjent ma małą masę ciała;
- u pacjenta występują reakcje ze strony żołądka i jelit, takie jak nudności (mdłości), wymioty
i biegunka. Pacjent może się odwodnić (tracąc zbyt dużo płynu), jeśli wymioty czy biegunka
utrzymują się przez dłuższy czas;
- u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby.

Jeśli którakolwiek z tych sytuacji dotyczy pacjenta, potrzebna może być dokładniejsza obserwacja
pacjenta przez lekarza w czasie stosowania tego leku.

Dzieci i młodzież
Stosowanie leku Rivastigmine Mylan u dzieci i młodzieży nie jest właściwe w leczeniu choroby
Alzheimera.

Lek Rivastigmine Mylan a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które
wydawane są bez recepty.

Lek Rivastigmine Mylan może nasilać działanie niektórych leków obniżających ciśnienie krwi, np.
„beta-adrenolityków”, takich jak atenolol, „antagonistów kanałów wapniowych”, np. amlodypiny,
nifedypiny, „leków antyarytmicznych”, np. sotalolu, amiodaronu, glikozydów naparstnicy oraz
pilokarpiny (stosowanej w leczeniu jaskry). Może to prowadzić do omdleń.

Należy zachować ostrożność, gdy Rivastigmine Mylan jest stosowany razem z innymi lekami, które
mogą wpływać na rytm serca lub układ przewodzący serca (wydłużenie odstępu QT).

Jeśli pacjent stosuje którykolwiek z poniższych leków, lekarz może przeprowadzać regularne badania
serca, aby upewnić się, że działa ono prawidłowo:
• leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych, znane jako „leki przeciwpsychotyczne",
np. chloropromazyna, lewopromazyna, sulpiryd, amisulpryd, tiapryd, weralipryd, pimozyd,
haloperydol, droperydol,
• cyzapryd (stosowany w leczeniu niestrawności),
• citalopram (stosowany w leczeniu depresji),
• difemanil (stosowany w leczeniu wrzodu trawiennego),
• halofantryna (stosowana w leczeniu malarii),
• mizolastyna (stosowana w leczeniu alergii),
• metadon (lek łagodzący ból, stosowany także u osób uzależnionych od heroiny),
• erytromycyna i.v., pentamidyna, moksyfloksacyna (antybiotyki).

Rivastigmine Mylan może wpływać na działanie leków przeciwcholinergicznych, z których niektóre
są stosowane w łagodzeniu skurczów żołądka (np. dicyklomina), w leczeniu choroby Parkinsona
(np. amantadyna), w leczeniu nadwrażliwości pęcherza moczowego (np. oksybutynina, tolterodyna)
lub w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej (np. difenhydramina, skopolamina lub meklizyna).

Leku Rivastigmine Mylan system transdermalny nie należy stosować jednocześnie z
metoklopramidem (lekiem używanym w łagodzeniu lub zapobieganiu nudnościom i wymiotom).
Jednoczesne przyjmowanie tych dwóch leków może spowodować takie zaburzenia, jak sztywność
kończyn i drżenie dłoni.

Jeśli pacjent ma być poddany operacji w czasie leczenia lekiem Rivastigmine Mylan, powinien
powiedzieć o tym lekarzowi, ponieważ może być konieczne zaprzestanie jego stosowania, gdyż może
on nasilać działanie niektórych środków zwiotczających mięśnie, podawanych w trakcie znieczulenia.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmacety przed zastosowaniem tego leku.

Jeśli pacjentka jest w ciąży, należy dokonać oceny korzyści ze stosowania leku Rivastigmine Mylan
względem możliwych działań leku na nienarodzone dziecko. Lek Rivastigmine Mylan nie powinien
być stosowany w czasie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.

Podczas stosowania leku Rivastigmine Mylan, nie należy karmić piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lekarz poinformuje pacjenta, czy jego stan pozwala na bezpieczne prowadzenie pojazdów i obsługę
maszyn. Lek Rivastigmine Mylan może powodować omdlenia lub silne splątanie. Jeśli pacjent czuje
się słabo lub jest zdezorientowany, nie powinien prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn ani
wykonywać innych zadań wymagających koncentracji.

### 3. Jak stosować lek Rivastigmine Mylan?
Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak zalecił lekarz lub farmaceuta. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

UWAGA:
• Przed naklejeniem JEDNEGO nowego plastra, poprzedni plaster należy usunąć.
• Stosować tylko jeden plaster leku Rivastigmine Mylan na dobę.
• Nie należy ciąć plastra na mniejsze kawałki.
• Należy mocno docisnąć plaster wewnętrzną stroną dłoni i przytrzymać przez co najmniej
30 sekund.
• Należy unikać dotykania oczu po nałożeniu plastra.

Jak rozpoczynać leczenie
Lekarz poinformuje pacjenta, które plastry leku Rivastigmine Mylan są najlepsze w danym przypadku.
• Leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od leku Rivastigmine Mylan 4,6 mg/24 h.
• Zalecana, zazwyczaj stosowana dawka dobowa leku Rivastigmine Mylan to 9,5 mg/24 h. Jeśli
stan pacjenta nie poprawi się po co najmniej 6 miesiącach, lekarz prowadzący może rozważyć
zwiększenie dawki do 13,3 mg/24 h (nie można uzyskać dawki 13,3 mg/24 h z tego produktu).
W przypadku chorób wymagających zastosowania takiej dawki, należy zapytać o radę
farmaceutę.
• Należy nalepiać tylko jeden plaster na raz i należy zmieniać go na nowy co 24 godziny.

Podczas leczenia lekarz może dostosować dawkę leku do potrzeb danego pacjenta.

Jeśli pacjent nie nalepiał plastra przez trzy dni lub więcej, nie powinien nalepiać kolejnego plastra
zanim nie porozmawia o tym z lekarzem, ponieważ może być bardziej narażony na wystąpienie
działań niepożądanych. Leczenie można wznowić stosując tę samą dawkę, jeśli przerwa w leczeniu
nie przekraczała trzech dni. W przeciwnym razie lekarz może zalecić kontynuowanie leczenia dawką
4,6 mg/24 h leku Rivastigmine Mylan.

Gdzie nalepiać plaster leku Rivastigmine Mylan

• Przed nalepieniem plastra należy upewnić się, że skóra w miejscu planowanego naklejenia jest
czysta, sucha i nieowłosiona, oczyszczona z pudru, olejków, kremów nawilżających lub
płynów, które mogłyby uniemożliwiać właściwe przylepienie plastra, wolna od skaleczeń,
wysypki i (lub) podrażnień,
• Należy ostrożnie usunąć wszelkie nalepione plastry przed naklejeniem nowego. Nalepienie
kilku plastrów na skórę może narazić pacjenta na przyjęcie nadmiernej ilości leku, co może
okazać się niebezpieczne.
• Należy nalepiać JEDEN plaster na dobę na TYLKO JEDNO z następujących miejsc, jak
pokazano na rysunkach:
- górna część lewego ramienia lub górna część prawego ramienia
- górna część klatki piersiowej po lewej stronie lub po prawej stronie (należy unikać
nalepiania plastrów na piersi)
- górna część pleców po lewej stronie lub po prawej stronie
- dolna część pleców po lewej stronie lub po prawej stronie

Po 24 godzinach należy zdjąć stary plaster przed przyklejeniem JEDNEGO nowego plastra
na TYLKO JEDNO z pokazanych miejsc.

Zmieniając plaster, należy usunąć plaster z dnia poprzedniego, zanim nalepi się nowy plaster w innym
miejscu (na przykład jednego dnia po prawej stronie ciała, a drugiego – po lewej, jednego dnia na
klatce piersiowej lub w górnej części ciała, a drugiego w dolnej części pleców). Nie należy nalepiać
plastra w tym samym miejscu przed upływem 14 dni.

Jak pacjent powinien przylepiać plastry Rivastigmine Mylan
Lek Rivastigmine Mylan ma postać cienkich, jasnobrązowych plastrów z tworzywa sztucznego
przylepianych na skórę. Każdy plaster znajduje się w szczelnie zamkniętej saszetce ochronnej. Nie
należy otwierać saszetki ani wyjmować plastra z saszetki, aż do chwili jego przylepiania na skórę.

Ostrożnie zdjąć plaster przed nałożeniem nowego.
Pacjenci rozpoczynający leczenie (po raz pierwszy) oraz
pacjenci wznawiający po przerwie leczenie rywastygminą,
powinni rozpoczynać od czynności pokazanych na drugim
rysunku.

Każdy plaster znajduje się w szczelnie zamkniętej saszetce
ochronnej. Saszetkę należy otworzyć tuż przed użyciem plastra.
Należy przeciąć saszetkę w obu miejscach oznakowanych
nożyczkami, lecz nie dalej niż do wskazanej linii. Przedrzeć
saszetkę w celu jej otwarcia. Nie przecinać saszetki na całej
długości, aby uniknąć uszkodzenia plastra.

Wyjąć plaster z saszetki.
Zdjąć zabezpieczenie (cielistej barwy) z górnej strony plastra
i wyrzucić.

Strona klejąca plastra jest zabezpieczona warstwą ochronną.
Należy zdjąć jedną część warstwy ochronnej, nie dotykając strony
klejącej plastra.

Przyłożyć stronę klejącą plastra do górnej lub dolnej części
pleców, górnej części ramienia lub do klatki piersiowej,
a następnie usunąć drugą część warstwy ochronnej.

Przycisnąć plaster mocno dłonią przez co najmniej 30 sekund,
upewniając się, że jego brzegi dobrze przylegają do skóry.

Można teraz podpisać długopisem plaster, np. nazwą dnia tygodnia.

Plaster należy nosić stale, aż do czasu jego zmiany na nowy. Pacjent może wypróbować różne miejsca
przylepienia nowego plastra (wybierając z wskazanych powyżej), by wybrać najbardziej dogodne i nie
narażone na zdarcie przez odzież.

Jak pacjent powinien zdejmować plaster Rivastigmine Mylan
Należy delikatnie pociągnąć za jeden brzeg plastra i powoli odkleić go od skóry. Jeśli na skórze
pozostaną resztki kleju, można je usunąć przemywając to miejsce ciepłą wodą i łagodnym mydłem lub
oliwką dziecięcą. Nie należy stosować alkoholu ani innych rozpuszczalników (zmywacza do paznokci
i innych środków).

Mycie rąk
Po zdjęciu lub założeniu plastra należy umyć ręce wodą z mydłem. W razie kontaktu leku z oczami
lub zaczerwienienia oczu po kontakcie z plastrem, natychmiast przemyć oczy dużą ilością wody,
a jeśli objawy nie ustąpią, należy zgłosić się do lekarza.

Czy pacjent może stosować plastry Rivastigmine Mylan podczas kąpieli, pływania lub na
słońcu?
• Kąpiel, pływanie bądź kąpiel pod prysznicem nie powinny mieć wpływu na działanie plastra.
Należy upewnić się, że podczas wykonywania tych czynności nie dojdzie do obluzowania się
plastra.
• Nie należy narażać plastra na dłuższe działanie wszelkich zewnętrznych źródeł ciepła
(np. nadmierne działanie promieni słonecznych, sauna, solarium).

Jak postępować w razie odklejenia się plastra
Jeśli plaster sam się odklei, należy nalepić nowy na resztę dnia, a następnie zmienić go o zwykłej
porze kolejnego dnia.

Kiedy i jak długo pacjent powinien stosować plastry Rivastigmine Mylan
• Aby leczenie przyniosło efekty należy nalepiać nowy plaster codziennie, najlepiej o tej samej
porze każdego dnia.
• Należy nalepiać tylko jeden plaster Rivastigmine Mylan na raz i co 24 godziny zmieniać go na
nowy.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Rivastigmine Mylan
Jeśli pacjent przez przypadek nalepi więcej niż jeden plaster, należy zdjąć wszystkie plastry,
a następnie poinformować lekarza o przypadkowym nalepieniu więcej niż jednego plastra. Pacjent
może wymagać pomocy lekarskiej.

U niektórych osób, które przez przypadek zastosowały zbyt dużo rywastygminy, wystąpiło
zmniejszenie wielkości źrenic (zwężenie źrenic), zaczerwienienie skóry i uczucie gorąca (uderzenia
gorąca), ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, wolne bicie serca, nagłe trudności z oddychaniem
(skurcz oskrzeli), zwiększona produkcja śluzu, zwiększona potliwość, niekontrolowanie czynności
fizjologicznych, płacz, niskie ciśnienie krwi, zwiększone wydzielanie śliny, zawroty głowy, drżenie,
ból głowy, senność, splątanie, wysokie ciśnienie krwi, omamy i brak energii. W ciężkich przypadkach
obserwowano osłabienie mięśni, skurcze mięśni, drgawki i zwolnienie lub zatrzymanie oddechu.

Pominięcie zastosowania leku Rivastigmine Mylan
Jeśli pacjent stwierdził, że zapomniał nalepić plaster, powinien natychmiast to zrobić. Następny
plaster można nalepić o zwykłej porze następnego dnia. Nie należy nalepiać dwóch plastrów w celu
uzupełnienia pominiętej dawki leku.

Przerwanie stosowania leku Rivastigmine Mylan
W razie przerwania stosowania leku, należy poinformować o tym lekarza lub farmaceutę.

Jeżeli pacjent nie zastosuje plastra przez trzy dni lub więcej, nie powinien stosować nowego przed
konsultacją z lekarzem, ponieważ bardziej prawdopodobne jest wystąpienie działań niepożądanych.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane pojawiają się częściej w początkowym okresie stosowania leku lub w okresie
zwiększania dawki. Działania niepożądane zazwyczaj powoli ustępują, w miarę jak organizm
przystosowuje się do leczenia.

W razie wystąpienia jednego z wymienionych działań niepożądanych należy zdjąć plaster
i natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi, ponieważ działania te mogą być ciężkie:
• drgawki
• zmiany rytmu serca, które mogą być obserwowane jako bardzo szybkie bicie serca lub uczucie
brakujących uderzeń serca
• wrzody żołądka (u pacjenta może wystąpić ból brzucha a wymioty mogą zawierać świeżą
krew lub wyglądać jakby zawierały fusy po kawie)
• zapalenie trzustki - objawy to silny ból w górnej części brzucha, często z nudnościami lub
wymiotami
• silne uczucie splatania, co może być połączone z widzeniem, słyszeniem lub odczuwaniem
rzeczy, które nie istnieją (omamy), utratą kontaktu z rzeczywistością (urojenia) oraz
zwiększoną lub zmniejszoną aktywnością (delirium)
• zaburzenia czynności wątroby (u pacjenta może wystąpić zażółcenie skóry, białek oczu,
nieprawidłowe ciemnienie moczu lub nudności z niewiadomej przyczyny, wymioty,
zmęczenie i utrata apetytu)

Inne działania niepożadane:

Częste (mogą dotyczyć 1 na 10 pacjentów):
• ból głowy
• brak lub utrata apetytu, zmniejszenie masy ciała
• uczucie niepokoju, depresja, zawroty głowy
• omdlenia
• nudności, wymioty, biegunka, niestrawność/zgaga, ból brzucha
• pobudzenie, zmęczenie, ogólne osłabienie, gorączka
• wysypka skórna i skórne reakcje alergiczne takie jak reakcje podobne do egzemy,
zaczerwienienie, swędzenie, obrzęk i podrażnienie
• zakażenie moczu (może występować ból podczas oddawania moczu lub częstsze niż
normalnie oddawanie moczu)
• nietrzymanie moczu (niezdolność do trzymania moczu)

Niezbyt częste (mogą dotyczyć 1 na 100 pacjentów):
• problemy z sercem, takie jak wolne bicie serca
• odwodnienie (utrata zbyt dużej ilości płynów)
• nadpobudliwość (wysoki poziom aktywności, niepokój)
• agresja

Rzadkie (mogą dotyczyć 1 na 1000 pacjentów):
• omdlenia

Bardzo rzadkie (mogą dotyczyć 1 na 10 000 pacjentów):
• sztywność ramion lub nóg, niepokój, skurcze mięśni, drżenie, takie jak drżenie rąk

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• reakcja alergiczna, taka jak pęcherze lub stan zapalny skóry, świąd, pokrzywka lub
zaczerwienienie
• nasilenie objawów choroby Parkinsona - takich jak drżenie, sztywność, senność i szuranie
nogami
• szybkie bicie serca
• wysokie ciśnienie krwi
• zmiany w wynikach badań czynności wątroby
• uczucie niepokoju
• widzenie lub słyszenie rzeczy, które nie istnieją (omamy)
• koszmary senne

Inne działania niepożądane obserwowane podczas stosowania rywastygminy w postaci kapsułek
lub roztworu doustnego, które mogą wystąpić przy stosowaniu plastrów:

Częste (mogą dotyczyć 1 na 10 pacjentów):
• ogólne złe samopoczucie
• uczucie splątania
• wzmożona potliwość

Rzadkie (mogą dotyczyć 1 na 1000 pacjentów):
• choroba wrzodowa jelit
• ból w klatce piersiowej - może być spowodowany skurczem naczyń serca

Bardzo rzadkie (mogą dotyczyć 1 na 10 000 pacjentów):
• krwawienie z przewodu pokarmowego – objawiające się jako krew w stolcu lub w wymiotach

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• Gwałtowne wymioty, które mogą prowadzić do pęknięcia przełyku

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądanie można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu
działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa
stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Rivastigmine Mylan?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i saszetce po
„Termin ważności (EXP)”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

Przed użyciem plaster należy przechowywać w saszetce.

Nie należy stosować plastra, który jest uszkodzony lub nosi ślady otwierania.

Po zdjęciu plastra należy złożyć go na pół powierzchnią przylepną do środka i mocno ścisnąć. Należy
włożyć zużyty plaster do saszetki, a następnie wyrzucić w miejsce niedostępne dla dzieci. Po zdjęciu
plastra nie należy dotykać palcami oczu przed umyciem rąk wodą z mydłem.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Rivastigmine Mylan
- Substancją czynną leku jest rywastygmina.
- Rivastigmine Mylan 4,6 mg/24 h systemy transdermalne: z każdego plastra uwalnia się 4,6 mg
rywastygminy przez 24 godziny. Plaster ma powierzchnię 4,6 cm2 i zawiera 6,9 mg
rywastygminy.
- Rivastigmine Mylan 9,5 mg/24 h systemy transdermalne: z każdego plastra uwalnia się 9,5 mg
rywastygminy przez 24 godziny. Plaster ma powierzchnię 9,2 cm2 i zawiera 13,8 mg
rywastygminy.
- Pozostałe składniki to:
Kopolimer akrylanu 2-etyloheksylu i octanu winylu
Poliizobuten o średniej masie cząsteczkowej
Poliizobuten o dużej masie cząsteczkowej
Krzemionka koloidalna bezwodna
Parafina ciekła lekka

Warstwa zewnętrzna:
Polietylen/żywica termoplastyczna/Aluminium pokryta poliestrem

Warstwa zabezpieczająca (usuwalna):
Poliester pokryty polimerem fluorowym

Pomarańczowy tusz

Jak wygląda lek Rivastigmine Mylan i co zawiera opakowanie
Każdy system transdermalny jest cienkim plastrem. Na zewnętrznej, jasnobrązowej warstwie
pokrywającej znajduje się napis wydrukowany pomarańczową farbą:
- “RIV-TDS 4.6 mg/24 h”
- “RIV-TDS 9.5 mg/24 h”

Każdy plaster znajduje się w osobnej, szczelnie zamkniętej saszetce. Plastry są dostępne
w opakowaniach zawierających 7 lub 30 saszetek oraz w opakowaniach zbiorczych zawierających 60
lub 90 saszetek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Viatris Limited
Damastown Industrial Park
Mulhuddart, Dublin 15
DUBLIN
Irlandia

Wytwórca
McDermott Laboratories Ltd. T/A Gerard Laboratories T/A Mylan Dublin
35/36 Baldoyle Industrial Estate
Grange Road, Dublin 13

Irlandia

Mylan Hungary Kft
H-2900 Komárom
Mylan utca 1
Węgry

Luye Pharma AG
Am Windfeld 35, 83714 Miesbach,
Niemcy

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat leku oraz jego nazw w krajach
członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy zwrócić się do przedstawiciela
podmiotu odpowiedzialnego:
Viatris Healthcare Sp. z o.o.
Tel: +48 22 546 64 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki: maj 2024

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Rivastigmine Mylan, 4,6 mg/24 h, system transdermalny, plaster
Rivastigmine Mylan, 9,5 mg/24 h, system transdermalny, plaster

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Z każdego systemu transdermalnego uwalnia się 4,6 mg rywastygminy przez 24 godziny. Każdy
system transdermalny o powierzchni 4,6 cm2 zawiera 6,9 mg rywastygminy.

Z każdego systemu transdermalnego uwalnia się 9,5 mg rywastygminy przez 24 godziny. Każdy
system transdermalny o powierzchni 9,2 cm2 zawiera 13,8 mg rywastygminy.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

System transdermalny, plaster

Każdy plaster jest cienkim, przezskórnym systemem transdermalnym typu matrycowego. Część
zewnętrzna warstwy pokrywającej ma kolor jasnobrązowy.

Rivastigmine Mylan 4,6 mg/24 h system transdermalny, plaster:
Każdy plaster ma pomarańczowy napis „RIV-TDS 4.6 mg/24 h”.

Rivastigmine Mylan 9,5 mg/24 h system transdermalny, plaster:
Każdy plaster ma pomarańczowy napis „RIV-TDS 9.5 mg/24 h”.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Leczenie objawowe łagodnej do średniozaawansowanej postaci otępienia typu alzheimerowskiego.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie powinno być rozpoczęte i nadzorowane przez lekarza doświadczonego w diagnozowaniu
i leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego. Diagnozę należy postawić na podstawie aktualnych
wytycznych. Podobnie, jak w przypadku innych produktów leczniczych, podawanych pacjentom
z otępieniem, leczenie rywastygminą można rozpoczynać wyłącznie, jeśli pacjent ma opiekuna, który
może podawać produkt leczniczy i kontrolować przebieg leczenia.

Dawkowanie

System
transdermalny
Prędkość uwalniania
rywastygminy in vivo w
ciągu 24 h
Rivastigmine Mylan 4,6 mg/24 h 4,6 mg
Rivastigmine Mylan 9,5 mg/24 h 9,5 mg
Rywastygmina 13,3 mg/24 h* 13,3 mg

*Nie można uzyskać dawki 13,3 mg/24 h z tego produktu. W stanach chorobowych wymagających
użycia takiej dawki należy zastosować inne produkty rywastygminy, dla których dostepne są systemy
transdermalne o mocy 13,3 mg/24 h.

Dawka początkowa
Leczenie rozpoczyna się od stosowania dawki 4,6 mg/24 h.

Dawka podtrzymująca
Po co najmniej czterech tygodniach leczenia i jeśli w opinii lekarza prowadzącego leczenie jest dobrze
tolerowane, dawkę 4,6 mg/24 h należy zwiększyć do 9,5 mg/24 h, będącej zalecaną skuteczną dawką
dobową, której przyjmowanie należy kontynuować tak długo, jak długo u pacjenta są widoczne
korzyści z leczenia.

Zwiększenie dawki
9,5 mg/24 h jest zalecaną skuteczną dawką dobową, którą należy stosować tak długo, jak długo
u pacjenta są widoczne korzyści z leczenia. Jeśli leczenie jest dobrze tolerowane i tylko po co
najmniej sześciu miesiącach leczenia dawką 9,5 mg/24 h, lekarz prowadzący może rozważyć
zwiększenie dawki do 13,3 mg/24 h u pacjentów ze znaczącym pogorszeniem funkcji poznawczych
(np. gorszym wynikiem badania MMSE) i (lub) pogorszeniem stanu funkcjonalnego (na podstawie
oceny lekarza) podczas leczenia zalecaną skuteczną dawką dobową 9,5 mg/24 h (patrz punkt 5.1).

Korzyści kliniczne ze stosowania rywastygminy należy poddawać regularnej ocenie. Przerwanie
leczenia należy rozważyć także w sytuacji, gdy nie ma już dowodów świadczących o terapeutycznym
działaniu produktu leczniczego, pomimo stosowania optymalnej dawki.

Leczenie należy czasowo przerwać w razie stwierdzenia działań niepożądanych ze strony przewodu
pokarmowego, aż do chwili ich ustąpienia. Można wznowić leczenie tą samą dawką przy użyciu
systemu transdermalnego, jeśli przerwa w stosowaniu produktu leczniczego trwała nie dłużej niż trzy
dni. W przeciwnym razie należy rozpocząć leczenie od stosowania 4,6 mg/24 h.

Zamiana leczenia kapsułkami lub roztworem doustnym na plastry systemu transdermalnego
Ze względu na porównywalną ekspozycję na działanie rywastygminy po zastosowaniu postaci
doustnej i systemów transdermalnych (patrz punkt 5.2), u pacjentów leczonych rywastygminą
w postaci kapsułek lub roztworu doustnego można zamienić leczenie na produkt Rivastigmine Mylan
w postaci systemów transdermalnych według następującego schematu postępowania:
• Pacjentowi przyjmującemu dawkę 3 mg/dobę rywastygminy w postaci doustnej można
zamienić leczenie na system transdermalny w dawce 4,6 mg/24 h.
• Pacjentowi przyjmującemu dawkę 6 mg/dobę rywastygminy w postaci doustnej można
zamienić leczenie na system transdermalny w dawce 4,6 mg/24 h.
• Pacjentowi przyjmującemu stałą, dobrze tolerowaną dawkę 9 mg/dobę rywastygminy w postaci
doustnej można zamienić leczenie na system transdermalny w dawce 9,5 mg/24 h. Jeśli dawka
doustna 9 mg/dobę nie jest stabilna i dobrze tolerowana, zaleca się zamianę leczenia na system
transdermalny w dawce 4,6 mg/24 h.
• Pacjentowi przyjmującemu dawkę 12 mg/dobę rywastygminy w postaci doustnej można
zamienić leczenie na system transdermalny w dawce 9,5 mg/24 h.

Po zamianie postaci leku na system transdermalny w dawce 4,6 mg/24 h rywastygminy, jeśli jest ona
dobrze tolerowana przez co najmniej cztery tygodnie leczenia, należy zwiększyć dawkę do
9,5 mg/24 h, co stanowi zalecaną skuteczną dawkę produktu leczniczego.

Zaleca się, by pierwszy plaster nalepić w kolejnym dniu po przyjęciu ostatniej dawki doustnej
produktu leczniczego.

Szczególne populacje pacjentów

Dzieci i młodzież: brak uzasadnienia do zastosowania rywastygminy u dzieci i młodzieży w leczeniu
otępienia typu alzheimerowskiego.

Pacjenci z masą ciała poniżej 50 kg: należy zachować szczególną ostrożność, zwiększając dawkę leku
u pacjentów z masą ciała poniżej 50 kg do wielkości powyżej zalecanej skutecznej dawki 9,5 mg/24 h

(patrz punkt 4.4). U tych pacjentów może wystąpić więcej działań niepożądanych,
a prawdopodobieństwo przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych może być u nich
większe.

Zaburzenia czynności wątroby: ze względu na zwiększenie ekspozycji w łagodnych do
umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby, obserwowane po podaniu dawek doustnych, należy
starannie ustalić wielkość dawki, w zależności od indywidualnej tolerancji pacjenta. U pacjentów
z klinicznie istotnymi zaburzeniami czynności wątroby może wystąpić więcej zależnych od dawki
działań niepożądanych. Nie badano pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. U tych pacjentów
należy zachować szczególną ostrożność przy dostosowywaniu dawki (patrz punkty 4.4 i 5.2).

Zaburzenia czynności nerek: nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek (patrz punkt 5.2).

Sposób podawania
Plastry należy przyklejać raz na dobę na czystą, suchą, nieowłosioną i nieuszkodzoną, zdrową skórę
górnej lub dolnej części pleców, górnej części ramienia lub klatki piersiowej, w miejscu nie
narażonym na otarcie przez obciskającą odzież. Nie zaleca się naklejania plastra na udo lub brzuch ze
względu na zmniejszoną dostępność biologiczną rywastygminy obserwowaną po nałożeniu systemu
transdermalnego na te miejsca.

Nie należy nalepiać plastra na skórę zaczerwienioną, podrażnioną lub rozciętą. Należy unikać
ponownego przyklejania plastra dokładnie w to samo miejsce w okresie 14 dni, co pozwoli
zminimalizować ryzyko podrażnienia skóry.

Należy przekazać pacjentom i ich opiekunom ważne wskazówki dotyczące stosowania leku:
• Codziennie, przed nalepieniem nowego plastra należy najpierw usunąć plaster z poprzedniego
dnia (patrz punkt 4.9).
• Plaster należy wymienić na nowy po upływie 24 godzin. Należy stosować tylko jeden plaster na
raz (patrz punkt 4.9).
• Plaster należy mocno docisnąć wewnętrzną stroną dłoni i przytrzymać przez co najmniej
30 sekund, aż do czasu, gdy brzegi plastra dobrze przylgną do skóry.
• Jeśli plaster się odklei, na resztę dnia należy przykleić nowy plaster, a następnie wymienić go na
kolejny następnego dnia o zwykłej porze.
• Plaster można stosować w codziennych sytuacjach, w tym także podczas kąpieli i w okresie
upałów.
• Nie należy narażać plastra na bezpośrednie, długotrwałe działanie zewnętrznych źródeł ciepła
(takich jak nadmierne nasłonecznienie, sauna, solarium).
• Plastra nie należy ciąć na kawałki.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, wymienioną
w punkcie 6.1 lub na inne karbaminiany.

Wcześniejsze reakcje w miejscu podania, wskazujące na alergiczne kontaktowe zapalenie skóry po
zastosowaniu plastra z rywastygminą (patrz punkt 4.4).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Częstość występowania i nasilenie działań niepożądanych zwiększa się wraz ze zwiększaniem dawki,
zwłaszcza po zmianie dawkowania. Jeżeli leczenie przerwano na dłużej niż trzy dni, należy je
wznowić stosując dawkę 4,6 mg/24 h.

Nieprawidłowe użycie produktu leczniczego i błędy w dawkowaniu skutkujące przedawkowaniem
Nieprawidłowe użycie tego produktu leczniczego i błędy w dawkowaniu rywastygminy w postaci
plastrów były przyczyną ciężkich działań niepożądanych; niektóre przypadki wymagały hospitalizacji,

a nawet, choć rzadko, prowadziły do śmierci (patrz punkt 4.9). W większości wypadków
nieprawidłowe użycie produktu leczniczego i błędy w dawkowaniu polegały na nałożeniu nowego
plastra bez usunięcia poprzedniego oraz na zastosowaniu wielu plastrów jednocześnie. Należy
przekazać pacjentom i ich opiekunom ważne wskazówki dotyczące stosowania rywastygminy
w postaci plastrów (patrz punkt 4.2).

Zaburzenia żołądka i jelit
Zaburzenia żołądka i jelit, takie jak nudności, wymioty i biegunka mają związek z dawką i mogą
wystąpić po rozpoczęciu leczenia i (lub) po zwiększeniu dawki (patrz punkt 4.8). Wymienione
działania niepożądane częściej występują u kobiet. Pacjenci z przedmiotowymi i podmiotowymi
objawami odwodnienia w wyniku długotrwałych wymiotów lub biegunki mogą być leczeni dożylnym
podaniem płynów i zmniejszeniem dawki lub przerwaniem podawania produktu leczniczego, jeśli
szybko ustali się rozpoznanie i rozpocznie leczenie. Odwodnienie może mieć poważne następstwa.

Zmniejszenie masy ciała
Podczas przyjmowania inhibitorów cholinesterazy, w tym rywastygminy, u pacjentów z chorobą
Alzheimera może dojść do utraty masy ciała. Należy kontrolować masę ciała pacjenta w czasie
leczenia rywastygminą w postaci systemów transdermalnych.

Bradykardia
W elektrogramie pacjentów leczonych nirktórymi inhibitorami cholinoesterazy, w tym rywastigminą
może wystąpić wydłużenie odstępu QT. Rywastygmina może powodować bradykardię, która stanowi
czynnik ryzyka wystąpienia częstoskurczu typu torsade de pointes, głównie u pacjentów z czynnikami
ryzyka. Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów z występującym wcześniej lub stwierdzanym
w rodzinie wydłużeniem odstępu QT, lub z wyższym ryzykiem wystąpienia częstoskurczu typu
torsade de pointes; na przykład u pacjentów z zaostrzeniem niewydolności serca, ostatnio przebytym
zawałem mięśnia sercowego, bradyarytmiami, czynnikami predysponującymi do hipokaliemii lub
hipomagnezemii bądź jednoczesnym stosowaniem produktów leczniczych, o których wiadomo, że
wywołują wydłużenie odstępu QT i (lub) częstoskurcz typu torsade de pointes. Może być również
wymagane monitorowanie kliniczne (EKG) (patrz punkty 4.5 i 4.8).

Inne działania niepożądane
Należy zachować ostrożność przepisując produkt Rivastigmine Mylan systemy transdermalne:
• pacjentom z zespołem chorego węzła zatokowego lub zaburzeniami przewodzenia (blok
zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy) (patrz punkt 4.8);
• pacjentom z czynną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy lub pacjentom ze
skłonnościami do tych chorób, ponieważ rywastygmina może nasilać wydzielanie soku
żołądkowego (patrz punkt 4.8);
• pacjentom ze skłonnościami do niedrożności dróg moczowych i napadów drgawkowych,
ponieważ leki cholinomimetyczne mogą wywoływać lub nasilać te choroby;
• pacjentom z astmą lub obturacyjną chorobą płuc w wywiadzie.

Reakcje skórne w miejscu przylepienia
Po zastosowaniu plastra z rywastygminą mogą wystąpić reakcje skórne w miejscu przylepienia
plastra, a ich nasilenie jest zazwyczaj łagodne do umiarkowanego. Należy odpowiednio poinstruować
w tym zakresie pacjentów i ich opiekunów.

Te reakcje same w sobie nie wskazują na uczulenie. Jednak stosowanie plastrów z rywastygminą
może prowadzić do rozwoju alergicznego kontaktowego zapalenia skóry.

Należy podejrzewać wystąpienie alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, jeśli reakcje w miejscu
przyklejenia plastra rozprzestrzenią się na obszar skóry większy niż rozmiar plastra, jeśli istnieją
oznaki wskazujące na większe nasilenie reakcji miejscowej (np. narastający rumień, obrzęk, grudki,
pęcherze) i jeśli w ciągu 48 godzin od zdjęcia plastra nie dojdzie do znaczącego złagodzenia objawów.
W takich przypadkach leczenie należy przerwać (patrz punkt 4.3).
Pacjentów z reakcjami w miejscu przyklejenia plastra wskazującymi na alergiczne kontaktowe
zapalenie skóry w wyniku zastosowania plastra z rywastygminą, którzy w dalszym ciągu wymagają

leczenia rywastygminą, można przestawić na rywastygminę doustną dopiero po ujemnym wyniku
testu alergicznego i pod ścisłym nadzorem lekarskim. Możliwe jest, że niektórzy pacjenci uczuleni na
rywastygminę na skutek kontaktu z plastrami zawierającymi tą substancję, nie będą mogli
przyjmować rywastygminy w żadnej postaci.

Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki (rozległego) alergicznego zapalenia skóry po
podaniu rywastygminy, niezależnie od drogi jej podania (doustnie, przezskórnie). W takich
wypadkach leczenie należy przerwać (patrz punkt 4.3).

Inne ostrzeżenia i środki ostrożności
Rywastygmina może nasilać lub wywoływać objawy pozapiramidowe.

Należy unikać kontaktu leku z oczami podczas posługiwania się plastrami Rivastigmine Mylan
systemy transdermalne (patrz punkt 5.3). Po zdjęciu plastra należy umyć ręce wodą z mydłem.
W razie kontaktu produktu z oczami lub zaczerwienienia oczu po kontakcie z plastrem, oczy należy
natychmiast przemyć dużą ilością wody, a jeśli objawy te nie ustąpią, należy zgłosić się do lekarza.

Szczególne populacje pacjentów:

Pacjenci z masą ciała poniżej 50 kg: pacjenci z masą ciała poniżej 50 kg mogą doświadczyć większej
liczby działań niepożądanych, a ryzyko przerwania leczenia z powodu tych działań może być u nich
większe (patrz punkt 4.2). Należy ostrożnie zwiększać dawkę u tych pacjentów i monitorować ich
celem wykrycia działań niepożądanych (np. nadmiernych nudności lub wymiotów), a jeśli takie
działania niepożądane wystąpią, należy rozważyć zmniejszenie dawki podtrzymującej do 4,6 mg/24 h.

Zaburzenia czynności wątroby: u pacjentów z klinicznie istotnymi zaburzeniami czynności wątroby
może wystąpić więcej działań niepożądanych, Należy ściśle przestrzegać zaleceń dostosowania dawki
w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta. Nie badano pacjentów z ciężką niewydolnością
wątroby. Należy zachować szczególną ostrożność w trakcie dostosowywania dawki u tych pacjentów
(patrz punkty 4.2 i 5.2).

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nie przeprowadzono szczególnych badań z rywastygminą w postaci systemów transdermalnych
dotyczących interakcji.

Rywastygmina, będąc inhibitorem cholinesterazy, może nasilać działania leków zwiotczających
mięśnie o działaniu analogicznym do sukcynylocholiny stosowanych podczas znieczulenia. Należy
zachować ostrożność w przypadku stosowania środków znieczulających. Należy rozważyć
modyfikację dawki lub czasowe przerwanie leczenia, jeśli to konieczne.

Ze względu na działania farmakodynamiczne i możliwe działanie addycyjne, rywastygminy nie należy
stosować jednocześnie z innymi substancjami cholinomimetycznymi, Rywastygmina może wpływać
na działanie antycholinergicznych produktów leczniczych (np. oksbutyniny, tolterodyny).

Działania addycyjne prowadzące do bradykardii (co może prowadzić do omdleń) obserwowano
w przypadku łącznego stosowania różnych beta-adrenolityków (w tym atenololu) oraz rywastygminy.
Uważa się, że beta-blokery działające na układ sercowo-naczyniowy powodują najwieksze ryzyko, ale
obserwowano zgłoszenia u pacjentów przyjmujących inne beta-adrenolityki. W związku z tym należy
zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania rywastygminy z beta-blokerami, a także
innymi substancjami wywołującymi bradykardię (np leki antyarytmiczne klasy III, antagoniści kanału
wapniowego, glikozydy naparstnicy, pilokarpina).

Ponieważ bradykardia stanowi czynnik ryzyka występowania zaburzeń rytmu typu torsade de pointes,
dlatego stosowanie rywastygminy jednocześnie z produktami leczniczymi mogącymi wywoływać
wydłużenie odstępu QT lub zaburzenia rytmu typu torsade de pointes, takimi jak środki
przeciwpsychotyczne np. niektóre fenotiazyny (chlorpromazyna, lewomepromazyna), benzamidy

(sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, weralipryd), pimozyd, haloperydol, droperydol, cyzapryd,
citalopram, difemanil, erytromycyna i.v., halofantryna, mizolastyna, metadon, pentamidyna i
moksyfloksacyna, wymaga zachowania ostrożności, a monitorowanie kliniczne (EKG) może być
również konieczne.

W badaniach przeprowadzonych u zdrowych ochotników nie zaobserwowano interakcji
farmakokinetycznych pomiędzy rywastygminą w postaci doustnej a digoksyną, warfaryną,
diazepamem czy fluoksetyną. Podawanie rywastygminy nie wpływa na czas protrombinowy
wydłużony przez podawaną warfarynę. Jednoczesne stosowanie rywastygminy w postaci doustnej
i digoksyny nie powodowało występowania działań niepożądanych dotyczących przewodnictwa
w mięśniu sercowym.

Jednoczesne podawanie rywastygminy i często przepisywanych produktów leczniczych, takich jak
leki zobojętniające, przeciwwymiotne, przeciwcukrzycowe, ośrodkowo działające leki
przeciwnadciśnieniowe, blokery kanału wapniowego, środki o działaniu inotropowym, leki stosowane
w leczeniu dusznicy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, estrogeny, leki przeciwbólowe,
beznodiazepiny i leki przeciwhistaminowe nie było związane ze zmianą kinetyki rywastygminy lub
zwiększonym ryzykiem wystąpienia klinicznie istotnych działań niepożądanych.

Biorąc pod uwagę metabolizm rywastygminy, nie należy spodziewać się interakcji metabolicznych
z innymi produktami leczniczymi, chociaż rywastygmina może hamować metabolizm innych
substancji metabolizowanych z udziałem butyrylocholinoesterazy.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
U zwierząt w ciąży rywastygmina i/lub jej metabolity przenikają przez łożysko. brak danych czy ma to
miejsce u ludzi. Brak danych klinicznych dotyczących stosowania w czasie ciąży. W badaniach przedi pourodzeniowych, przeprowadzonych na szczurach, zaobserwowano wydłużenie czasu trwania
ciąży. Rywastygminy nie wolno stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.

Karmienie piersią
U zwierząt, rywastygmina przenika do mleka karmiących samic. Nie wiadomo, czy rywastygmina
przenika do mleka kobiet karmiących piersią, w związku z tym pacjentki przyjmujące rywastygminę
nie powinny karmić piersią.

Płodność
Nie zaobserwowano działań niepożądanych rywastygminy mających wpływ na płodność ani zdolności
rozrodcze u szczurów (patrz punkt 5.1). Wpływ rywastygminy na płodność u ludzi nie jest znany.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Choroba Alzheimera może powodować stopniowe osłabienie zdolności kierowania pojazdami lub
zaburzenie zdolności obsługi maszyn. Ponadto, rywastygmina może wywoływać omdlenia lub
majaczenia. W konsekwencji rywastygmina wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność
prowadzenia pojazdów i obługiwania maszyn. W związku z tym, u pacjentów z otępieniem leczonych
rywastygminą, zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń
mechanicznych, powinien rutynowo ocenić lekarz prowadzący.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęstszymi działaniami niepożądanymi obserwowanymi podczas stosowania rywastygminy
w postaci plastrów są reakcje skórne w miejscu naklejenia plastra (zazwyczaj łagodne do
umiarkowanego zaczerwienienie skóry). Kolejnymi, najczęściej występującymi działaniami
niepożądanymi są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym nudności i wymioty.

Działania niepożądane wymieniono w Tabeli 1 według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości
występowania zgodnie z MedDRA. Częstość występowania zdefiniowano zgodnie z następującą
konwencją: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100),
rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W Tabeli 1 przedstawiono działania niepożądane ze zgłoszeń od 1670 pacjentów z otępieniem typu
alzheimerowskiego, leczonych w ramach randomizowanych, podwójnie zaślepionych badań
kontrolowanych placebo i substancją czynną, z rywastygminą w postaci systemów transdermalnych
przez okres 24-48 tygodni oraz z danych po wprowadzeniu do obrotu.

Tabela 1

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Często Zakażenia układu moczowego
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często Jadłowstręt, zmniejszony apetyt
Niezbyt często Odwodnienie
Zaburzenia psychiczne
Często Lęk, depresja, majaczenie, pobudzenie
Niezbyt często Agresja
Częstość nieznana Omamy, niepokój ruchowy, koszmary senne
Zaburzenia układu nerwowego
Często Ból głowy, omdlenia, zawroty głowy
Niezbyt często Nadaktywność psychoruchowa
Bardzo rzadko Objawy pozapiramidowe
Częstość nieznana Nasilenie choroby Parkinsona, napad padaczkowy, drżenie, senność
Zaburzenia serca
Niezbyt często Bradykardia
Częstość nieznana Blok przedsionkowo-komorowy, migotanie przedsionków,
tachykardia, zespół chorego węzła zatokowego
Zaburzenia naczyniowe
Częstość nieznana Nadciśnienie tętnicze
Zaburzenia żołądka i jelit
Często Nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha
Niezbyt często Wrzód żołądka
Częstość nieznana Zapalenie trzustki
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Częstość nieznana Zapalenie wątroby, zwiększone wartości wyników badań czynności
wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często Wysypka
Częstość nieznana Świąd, rumień, pokrzywka, pęcherze, alergiczne zapalenie skóry
(rozsiane)
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często Nietrzymanie moczu
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często Reakcje w miejscu nalepienia (np. rumień*, świąd*, obrzęk*,
zapalenie skóry, podrażnienie w miejscu nalepiania), stany osłabienia
(np. zmęczenie, osłabienie), gorączka, utrata masy ciała
Rzadko Upadek
*W 24-tygodniowym kontrolowanym badaniu u pacjentów w populacji japońskiej, obserwowano
bardzo często rumień w miejscu podania, obrzęk w miejscu podania i świąd w miejscu podania.

Opis wybranych działań niepożądanych

Gdy w wymienionym wyżej badaniu kontrolowanym placebo stosowano dawki większe niż
13,3 mg/24 h, bezsenność i niewydolność serca obserwowano częściej niż po zastosowaniu dawki
13,3 mg/24 h lub placebo, co sugeruje zależność działania od dawki. Zdarzenia te jednak nie
występowały z większą częstością po zastosowaniu rywastygminy w postaci systemów
transdermalnych 13,3 mg/24 h niż po placebo.

Następujące działania niepożądane były obserwowane wyłącznie po podaniu rywastygminy w postaci
kapsułek lub roztworu doustnego, a nie obserwowano ich w badaniach klinicznych z rywastygminą
w postaci systemów transdermalnych: złe samopoczucie, splątanie, nasilone pocenie się (często);
wrzody dwunastnicy, dławica piersiowa (rzadko); krwotok żołądkowo-jelitowy (bardzo rzadko) oraz
przypadki ciężkich wymiotów związane z pęknięciem przełyku (częstość nieznana).

Podrażnienie skóry
W badaniach klinicznych kontrolowanych metodą podwójnego zaślepienia, odczyny w miejscu
podania miały w wiekszości postać łagodną do umiarkowanej. Częstość występowania reakcji
skórnych w miejscu podania, prowadzących do przerwania leczenia była ≤ o 2.3% u pacjentów
leczonych z rywastygminą w postaci plastrów przezskórnych. Częstość występowania w miejscu
podania reakcji skórnych prowadzących do przerwania leczenia była wyższa w populacji azjatyckiej,
odpowiednio 4,9% i 8,4% w populacji chińskiej i japońskiej.

W dwóch 24-tygodniowych, podwójnie zaślepionych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo,
podczas każdej wizyty oceniano reakcje skórne za pomocą skali podrażnienia skóry. U pacjentów
leczonych z zastosowaniem rywastygminy w postaci systemów przezskórnych, obserwowane
podrażnienie skóry miało zazwyczaj nasilenie delikatne lub łagodne. U ≤ 2.2% pacjentów
uczestniczących w tych badaniach, było oceniane jako ciężkie w tych badaniach, a u ≤3.7% pacjentów
leczonych rywastygminą w postaci systemów transdermalnych w badaniu japońskim.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
PL-02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy
W większości przypadków nie obserwowano żadnych klinicznie istotnych objawów podmiotowych
lub przedmiotowych związanych z przypadkowym przedawkowaniem rywastygminy w postaci
doustnej i prawie u wszystkich tych pacjentów kontynuowano leczenie rywastygminą po upływie 24
godzin po przedawkowaniu.

Przy łagodnych zatruciach obserwowano toksyczność cholinergiczną z objawami muskarynowymi,
takimi jak zwężenie źrenicy, uderzenia gorąca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak ból brzucha,
nudności, wymioty i biegunka, bradykardia, skurcz oskrzeli i zwiększenie ilości wydzieliny
oskrzelowej, nadmierne pocenie się, mimowolne oddawanie moczu i/lub defekacja, łzawienie ,
niedociśnienie tętnicze i nadmierne wydzielanie śliny.

W cięższych przypadkach mogą rozwinąć się objawy wpływu na receptory nikotynowe, takie jak
osłabienie mięśni, drżenia pęczkowe, drgawki i zatrzymanie oddechu z możliwym skutkiem
śmiertelnym.

Po wprowadzeniu produktu do obrotu, dodatkowo obserwowano przypadki zawrotów głowy, drżenia,
bólów głowy, senności, splątania, nadciśnienia tętniczego, omamów i złego samopoczucia. Po
wprowadzeniu do obrotu oraz rzadko w badaniach klinicznych rywastygminy w postaci systemów
transdermalnych obserowowano przedawkowanie produktu leczniczego wynikające
z niewłaściwego/błędnego podania (zastosowanie kilku plastrów w tym samym czasie).

Postępowanie
Ze względu na okres półtrwania rywastygminy w osoczu, wynoszący około 3,4 godziny oraz trwające
około dziewięciu godzin hamowanie acetylocholinoesterazy, zaleca się w razie bezobjawowego
przedawkowania natychmiast usunąć wszystkie plastry transdermalne Rivastigmine Mylan i nie
naklejać kolejnych systemów transdermalnych przez następne 24 godziny. Jeżeli przedawkowaniu
towarzyszą nasilone nudności i wymioty, należy rozważyć podanie leków przeciwwymiotnych. Jeśli
wystąpią inne działania niepożądane, w razie potrzeby należy zastosować leczenie objawowe.

W wypadku ciężkiego przedawkowania, można podać atropinę. Jako dawkę początkową zaleca się
podanie dożylne 0,03 mg/kg mc. siarczanu atropiny, kolejne dawki ustala się na podstawie odpowiedzi
klinicznej. Nie zaleca się stosowania skopolaminy jako antidotum.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki psychoanaleptyczne; leki przeciw otępieniu starczemu; inhibitory
cholinesterazy
kod ATC: N06DA03

Mechanizm działania
Rywastygmina jest inhibitorem acetylo- i butyrylocholinoesterazy z grupy karbaminianów,
usprawniającym, jak się uważa, cholinergiczne przekaźnictwo neurosynaptyczne, przez spowalnianie
procesu rozkładu acetylocholiny, uwalnianej przez czynnościowo sprawne neurony cholinergiczne.
Tak więc rywastygmina może mieć pozytywny wpływ na objawy ubytkowe, dotyczące procesów
poznawczych u pacjentów z otępieniem związanym z chorobą Alzheimera.

Działanie farmakodynamiczne
Rywastygmina czasowo inaktywuje cholinoesterazy, tworząc z nimi kompleks za pomocą wiązania
kowalencyjnego. U zdrowych młodych mężczyzn produkt leczniczy podany doustnie w dawce 3 mg,
powoduje zmniejszenie aktywności acetylocholinoesterazy (AChE) w płynie mózgowo-rdzeniowym
o około 40% w ciągu pierwszej 1,5 godziny po podaniu. Aktywność enzymu wraca do wartości
wyjściowej po około 9 godzinach od chwili osiągnięcia maksymalnego działania hamującego.
U pacjentów z chorobą Alzheimera, hamowanie przez doustną rywastygminę aktywności
acetylocholinoesterazy w płynie mózgowo-rdzeniowym było zależne od dawki, w zakresie dawek do
6 mg dwa razy na dobę (nie stosowano większych dawek). Hamowanie aktywności
butyrylocholinoesterazy w płynie mózgowo-rdzeniowym u 14 pacjentów z chorobą Alzheimera,
leczonych rywastygminą w postaci doustnej, było podobne do hamowania aktywności AChE.

Bezpieczeństwo i skuteczność kliniczna

Badania kliniczne u pacjentów z otępieniem typu alzheimerowskiego
Skuteczność rywastygminy w postaci systemów transdermalnych u pacjentów z otępieniem typu
alzheimerowskiego wykazano w 24-tygodniowym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo
badaniu głównym i jego otwartej kontynuacji oraz w 48-tygodniowym podwójnie zaślepionym
badaniu porównawczym.

Badanie 24-tygodniowe, kontrolowane placebo
Pacjenci uczestniczący w badaniu kontrolowanym placebo uzyskali wynik z przedziału 10-20
w badaniu MMSE (ang. Mini-Mental State Examination). Skuteczność leku oceniano za pomocą
niezależnych, specyficznych narzędzi oceny, stosowanych w regularnych odstępach czasu podczas
24-tygodniowej fazy leczenia. Do narzędzi tych należała skala ADAS-Cog (ang. Alzheimer’s Disease
Assessment Scale – Cognitive subscale, ocena zdolności poznawczych), skala ADCS-CGIC
(ang. Alzheimer’s Disease Cooperative Study – Clinician’s Global Impression of Change, ogólna
całościowa ocena pacjenta dokonana przez lekarza przy uwzględnieniu informacji od opiekuna
pacjenta) oraz skala ADCS-ADL (ang. Alzheimer’s Disease Cooperative Study – Activities of Daily
Living, dokonana przez opiekuna ocena sprawności pacjenta w wykonywaniu codziennych czynności,
takich jak higiena osobista, jedzenie, ubieranie się, udział w pracach domowych, np. w robieniu
zakupów, orientowanie się w terenie, a także udział w czynnościach związanych z finansami). Wyniki
uzyskane po 24 tygodniach badania zestawiono w Tabeli 2.

Tabela 2

Populacja ITT-LOCF

Rywastygmina w postaci
systemów
transdermalnych
9,5 mg/24 h

Rywastygmina
w postaci kapsułek
12 mg/dobę
n = 256

Placebo
n = 282

ADAS-Cog

(n=248) (n=253) (n=281)

Średnie wartości wyjściowe ± SD 27,0 ± 10,3 27,9 ± 9,4 28,6 ± 9,9

Średnia zmiana w tygodniu 24 ± SD -0,6 ± 6,4 -0,6 ± 6,2 1,0 ± 6,8

Wartość p w porównaniu z placebo 0,005*1 0,003*1

ADCS-CGIC

(n=248) (n=253) (n=278)

Średni wynik ± SD 3,9 ± 1,20 3,9 ± 1,25 4,2 ± 1,26

Wartość p w porównaniu z placebo 0,010*2 0,009*2

ADCS-ADL

(n=247) (n=254) (n=281)

Średnie wartości wyjściowe ± SD 50,1 ± 16,3 49,3 ± 15,8 49,2 ± 16,0

Średnia zmiana w tygodniu 24 ± SD -0,1 ± 9,1 -0,5 ± 9,5 -2,3 ± 9,4
Wartość p w porównaniu z
placebo 0,013*1 0,039*1
* p≤0,05 w porównaniu z placebo

ITT (ang. Intent-To-Treat) wszyscy chorzy zakwalifikowani do leczenia; LOCF (ang. Last
Observation Carried Forward) ostatnia obserwacja przeniesiona dalej
1 Na podstawie analizy ANCOVA z grupą terapii i krajem, jako czynnikami, oraz z wartościami
wyjściowymi, jako współzmienną. Ujemne zmiany ADAS-Cog wskazują na poprawę. Dodatnie
zmiany ADCS-ADL wskazują na poprawę.
2 Na podstawie testu CMH (test van Elterena) ze stratyfikacją według kraju. Wyniki ADCS-CGIC <4
wskazują na poprawę.

Wyniki uzyskane u osób z klinicznie istotną odpowiedzią w 24-tygodniowym badaniu,
kontrolowanym placebo, przedstawiono w Tabeli 3. Klinicznie istotną poprawę zdefiniowano a priori,
jako co najmniej czteropunktową poprawę w skali ADAS-Cog, brak pogorszenia w skali ADCS-CGIC
i brak pogorszenia w skali ADCS-ADL.

Tabela 3

Pacjenci z klinicznie istotną odpowiedzią na leczenie (%)

Populacja ITT-LOCF

Rywastygmina
w postaci systemów
transdermalnych
9,5 mg/24 h
n = 251

Rywastygmina
w postaci kapsułek
12 mg/dobę

n = 256

Placebo

n = 282

Co najmniej 4 punktowa
poprawa w skali ADAS-Cog
przy braku pogorszenia w skali
ADCS-CGIC i ADCS-ADL

Wartość p w porównaniu z placebo

17,4

0,037*

19,0

0,004*

10,5

* p≤0,05 w porównaniu z placebo

Jak wynika z modelu kompartmentowego, po zastosowaniu systemów transdermalnych 9,5 mg/24 h,
narażenie na lek było podobne do narażenia po podaniu dawki doustnej 12 mg/dobę.

48-tygodniowe badanie kontrolowane porównawczą substancją czynną
U pacjentów biorących udział w badaniu kontrolowanym porównawczą substancją czynną wyjściowy
wynik badania MMSE mieścił się w zakresie 10-24. Celem badania było porównanie skuteczności
systemu transdermalnego w dawce 13,3 mg/24 h z systemem transdermalnym w dawce 9,5 mg/24 h
podczas 48-tygodniowej fazy leczenia prowadzonego metodą podwójnie ślepej próby u pacjentów
z chorobą Alzheimera, u których po wstępnej 24-48-tygodniowej fazie leczenia otwartego systemem
transdermalnym w dawce podtrzymującej 9,5 mg/24 h nastąpiło pogorszenie stanu funkcjonalnego
i zdolności poznawczych. Pogorszenie stanu funkcjonalnego było oceniane przez badacza,
a pogorszenie zdolności poznawczych definiowano jako zmniejszenie wyniku badania MMSE
o ≥2 punkty względem poprzedniej wizyty lub zmniejszenie tych wartości o ≥3 punkty względem
wartości wyjściowych. Skuteczność oceniano za pomocą skali ADAS-Cog (ang. Alzheimer’s Disease
Assessment Scale – Cognitive subscale, ocena zdolności poznawczych) oraz skali ADCS-IADL (ang.
Alzheimer’s Disease Cooperative Study – Instrumental Activities of Daily Living), służących do oceny
aktywności, takich jak prowadzenie finansów domowych, przygotowanie posiłków, robienie zakupów,
zdolność orientacji w otoczeniu, możliwość pozostawania bez opieki. W Tabeli 4 podsumowano
wyniki dla dwóch skal uzyskane po 48 tygodniach.

Tabela 4

Populacja/Wizyta Rywastygmina
w postaci
plastra
15 cm2
N = 265

Rywastygmina
w postaci
plastra 10 cm2
N = 271

Rywastygmina
w postaci plastra
15 cm2

Rywastygmina
w postaci
plastra
10 cm2

n Średnia n Średnia DLS
M
95% Cl Wartość p

ADAS-Cog

LOCF Wartość
wyjściow
a

264 34,4 268 34,9

DBtydzień 48
Wartość 264 38,5 268 39,7

Zmiana 264 4,1 268 4,9 -0,8 (-2,1;
0,5)
0,227

ADCS-IADL
LOC
F
Wartość
wyjściow
a

265 27,5 271 25,8

Tydzień 48 Wartość 265 23,1 271 19,6
Zmiana 265 -4,4 271 -6,2 2,2 (0,8; 3,6) 0,002*
CI – przedział ufności.
DLSM – różnica w średniej najmniejszych kwadratów.
LOCF – ostatnia obserwacja przeniesiona dalej.
Wyniki w skali ADAS-cog: Ujemna wartość różnicy DLSM wskazuje na większą poprawę w grupie
rywastygminy 15 cm2 w porównaniu z rywastygminą 10 cm2.
Wyniki w skali ADCS-IADL: Dodatnia wartość różnicy DLSM wskazuje na większą poprawę w grupie
rywastygminy 15 cm2 w porównaniu z rywastygminą 10 cm2.
N oznacza liczbę pacjentów, u których dokonano oceny w stanie wyjściowym (ostatnia ocena we wstępnej,
otwartej fazie leczenia) i co najmniej 1 oceny po ocenie wyjściowej (dla LOCF).
DLSM, 95% CI oraz wartość p podano na podstawie modelu ANCOVA (analiza kowariancji)
z uwzględnieniem kraju i wyjściowego wyniku w skali ADAS-cog.
* p<0,05
Źródło danych: Badanie D2340-Tabela 11-6 i Tabela 11-7

Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań rywastygminy we
wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego
(stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Wchłanianie rywastygminy z systemów transdermalnych przebiega powoli. Po podaniu pierwszej
dawki wykrywalne stężenia w osoczu obserwuje się z opóźnieniem wynoszącym 0,5-1 godzinę.
Stężenie maksymalne Cmax osiągane jest po 10-16 godzinach. Po osiągnięciu wartości maksymalnych,
stężenie w osoczu powoli zmniejsza się przez pozostałą część 24-godzinnego okresu stosowania.
W przypadku wielokrotnych dawek leku (jak w stanie stacjonarnym), po zmianie plastra na nowy,
stężenie leku w osoczu początkowo wolno zmniejsza się średnio przez około 40 minut, aż do chwili,
gdy wchłanianie substancji z nowo przyklejonego plastra będzie szybsze niż jej wydalanie, po czym
stężenie w osoczu zaczyna ponownie zwiększać się, osiągając kolejny szczyt po około 8 godzinach.
W stanie stacjonarnym najmniejsze stężenia stanowią około 50% stężeń maksymalnych, inaczej niż po
podaniu doustnym, gdy pomiędzy kolejnymi dawkami stężenia zmniejszają się praktycznie do zera.
Chociaż w przypadku plastrów zjawisko to jest mniej wyraźne niż po podaniu doustnym, narażenie na
rywastygminę (Cmax i AUC) zwiększyło się ponadproporcjonalnie o czynnik 2,6 i 4,9 po zwiększeniu
dawki odpowiednio z 4,6 mg/24 h do 9,5 mg/24 h i do 13,3 mg/24 h. Wskaźnik fluktuacji (FI), będący
miarą względnej różnicy pomiędzy największymi i najmniejszymi stężeniami [(Cmax-Cmin)/Cavg]
wyniósł 0,58 dla rywastygminy 4,6 mg/24 h w postaci systemów transdermalnych, 0,77 dla
rywastygminy 9,5 mg/24 h w postaci systemów transdermalnych i 0,72 dla rywastygminy
13,3 mg/24 h w postaci systemów transdermalnych, co świadczy o dużo mniejszych wahaniach
pomiędzy najmniejszymi i największymi stężeniami w porównaniu z doustną postacią leku [FI=3,96
(6 mg/dobę) oraz 4,15 (12 mg/dobę)].

Dawka rywastygminy uwalniana z systemu transdermalnego przez 24 godziny (mg/24 h) nie może
być bezpośrednio porównana do ilości (mg) rywastygminy zawartej w kapsułce w odniesieniu do
stężenia w osoczu uzyskiwanego po 24 godzinach.

Zmienność międzyosobnicza w zakresie parametrów farmakokinetycznych rywastygminy po podaniu
pojedynczej dawki (znormalizowanej do dawki/kg mc.) wynosiła 43% (Cmax) i 49% (AUC0-24 h) po
nalepieniu plastra w porównaniu do, odpowiednio, 74% i 103% po podaniu postaci doustnej.
Międzyosobnicza zmienność w stanie stacjonarnym w badaniu z otępieniem typu alzheimerowskiegio
wynosiła co najwyżej 45% (Cmax) i 43% (AUC0-24 h) po zastosowaniu systemu transdermalnego oraz,
odpowiednio, 71% i 73% po podaniu postaci doustnej.

U pacjentów z otępieniem typu alzheimerowskiego obserwowano związek między narażeniem na
substancję czynną w stanie stacjonarnym (rywastygmina i metabolit NAP226-90) a masą ciała.
W porównaniu z pacjentem o masie ciała 65 kg, stężenie rywastygminy w stanie stacjonarnym
u pacjenta z masą ciała 35 kg będzie około dwukrotnie większe, natomiast u pacjenta z masą ciała
100 kg będzie ono w przybliżeniu o połowę mniejsze. Wpływ masy ciała na narażenie na substancję
czynną sugeruje potrzebę zachowania szczególnej uwagi w czasie zwiększania dawki leku
u pacjentów z małą masą ciała (patrz punkt 4).

Pole pod krzywą (AUC∞) rywastygminy (i metabolitu NAP226-90) było największe, gdy plaster
nalepiano na skórę górnej części pleców, klatki piersiowej lub górnej części ramienia i było o 20-30%
mniejsze, gdy nalepiano na skórę brzucha lub uda.

Nie obserwowano istotnej kumulacji rywastygminy ani metabolitu NAP226-90 w osoczu pacjentów
z chorobą Alzheimera, z wyjątkiem tego, że stężenia w osoczu na drugi dzień leczenia systemem
transdermalnym były większe niż w pierwszym dniu.

Dystrybucja
Rywastygmina w niewielkim stopniu wiąże się z białkami osocza (około 40%). Łatwo przenika przez
barierę krew-mózg, a pozorna objętość dystrybucji wynosi 1,8-2,7 l/kg.

Metabolizm
Rywastygmina jest szybko i intensywnie metabolizowana z okresem półtrwania w fazie eliminacji
z osocza wynoszącym około 3,4 godziny po zdjęciu plastra. Wydalanie było ograniczone tempem
wchłaniania (model farmakokinetyki typu „flip-flop”), co tłumaczy dłuższy t1/2 po zastosowaniu
systemu transdermalnego (3,4 h) niż po podaniu doustnym lub dożylnym (1,4 do 1,7 h). Metabolizm
zachodzi głównie przez hydrolizę przy udziale cholinesterazy; powstaje metabolit NAP226-90.
In vitro metabolit ten wykazuje minimalne działanie hamujące wobec acetylocholinesterazy (<10%).

Na podstawie wyników badań in vitro, nie są spodziewane interakcje farmakokinetyczne z lekami
metabolizowanymi przez izoenzymy następujących cytochromów: CYP1A2, CYP2D6, CYP3A4/5,
CYP2E1, CYP2C9, CYP2C8, CYP2C19 lub CYP2B6. Na podstawie badań na zwierzętach wykazano,
że główne izoenzymy cytochromu P450 odgrywają nieznaczną rolę w metabolizmie rywastygminy.
Całkowity klirens osoczowy rywastygminy wynosił około 130 l/h po podaniu dawki dożylnej 0,2 mg
i uległ zmniejszeniu do 70 l/h po podaniu dawki dożylnej 2,7 mg, co jest zgodne z nieliniową,
ponadproporcjonalną farmakokinetyką rywastygminy związaną z nasyceniem jej wydalania.

Stosunek AUC∞ metabolitu do związku macierzystego wynosił około 0,7 po nalepieniu systemu
transdermalnego w porównaniu do 3,5 po podaniu doustnym, co wskazuje na znacznie mniejszy
metabolizm po podaniu przezskórnym w porównaniu z leczeniem doustnym. Po podaniu
przezskórnym tworzy się mniejsza ilość NAP226-90, prawdopodobnie ze względu na brak
metabolizmu pierwszego przejścia w wątrobie, w przeciwieństwie do podania doustnego.

Eliminacja
Śladowe ilości rywastygminy w postaci niezmienionej są obecne w moczu; wydalanie nerkowe
metabolitów stanowi główną drogę eliminacji po podaniu przezskórnym. Po doustnym podaniu
rywastygminy znakowanej 14C, wydalanie z moczem jest szybkie i niemal całkowite (>90%) w ciągu
24 godzin. Mniej niż 1% podanej dawki jest wydalane z kałem.

Analiza farmakokinetyki w populacji wykazała, że stosowanie nikotyny zwiększa klirens stosowanej
doustnej rywastygminy o 23% u pacjentów z chorobą Alzheimera (n = 75 palaczy i 549 osób
niepalących) po podaniu doustnym rywastygminy w postaci kapsułek do maksymalnie 12 mg/dobę.

Osoby w podeszłym wieku
Wiek nie miał wpływu na ekspozycję na działanie rywastygminy u pacjentów z chorobą Alzheimera
leczonych rywastygminą w postaci systemów transdermalnych.

Zaburzenia czynności wątroby
Nie przeprowadzono żadnych badań z zastosowaniem rywastygminy w postaci systemów
transdermalnych u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Po podaniu doustnym, stężenie Cmax
rywastygminy było o około 60%większe, a pole AUC rywastygminy było ponad dwukrotnie większe
u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby niż u osób zdrowych.

Po podaniu doustnym pojedynczej dawki 3 mg lub 6 mg średni klirens doustny rywastygminy był
o około 46-63% niższy u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby (n = 10,
wynik w skali Child-Pugh 5 -12, potwierdzony biopsją) niż u zdrowych osób (n = 10).

Zaburzenia czynności nerek
Nie przeprowadzono żadnych badań z zastosowaniem rywastygminy w postaci systemów
transdermalnych u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Na podstawie analizy populacji, klirens
kreatyniny nie wykazał wyraźnego wpływu na stężenia rywastygminy lub jej metabolitu w stanie
stacjonarnym. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
(patrz punkt 4.2).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Badania toksyczności po doustnym i miejscowym podaniu wielokrotnych dawek leku myszom,
szczurom, królikom, psom i świniom miniaturowym wykazały tylko efekt związany z nasilonym
działaniem farmakologicznym. Nie zaobserwowano toksyczności względem konkretnego narządu.
Podawanie dawek doustnych i miejscowych w badaniach na zwierzętach było ograniczone ze względu
na wrażliwość zastosowanego modelu.

Standardowe badania in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego działania rywastygminy,
z wyjątkiem testu aberracji chromosomalnych ludzkich limfocytów obwodowych, w którym
stosowano 104 razy większe narażenie na produkt niż przewidywane narażenie kliniczne. Wyniki testu
mikrojąderkowego in vivo były ujemne. Również głowny metabolit NAP226-90, nie wykazywał
działania genotoksycznego.

W badaniach z doustnym i miejscowym podaniem rywastygminy myszom oraz w badaniu z doustnym
podaniem leku szczurom nie stwierdzono dowodów na rakotwórcze działanie leku w maksymalnych
tolerowanych dawkach. Narażenie na rywastygminę i jej metabolity było w przybliżeniu równe
narażeniu u człowieka po podaniu największych dawek rywastygminy w kapsułkach i w postaci
systemów transdermalnych.

U zwierząt, rywastygmina przenika przez łożysko i do mleka. W badaniach, w których rywastygminę
podawano doustnie ciężarnym samicom szczurów i królików, nie zaobserwowano działania
teratogennego rywastygminy. W badaniach przy zastosowaniu doustnym z udziałem samców i samic
szczurów, nie obserwowano niepożądanego wpływu rywastygminy na płodność lub zdolności
rozrodcze obu generacji, zarówno rodziców jak i ich potomstwa. Nie przeprowadzono specjalnych
badań z przezskórną postacią rywastygminy u ciężarnych samic zwierząt.

Systemy transdermalne z rywastygminą nie powodowały toksycznych reakcji na światło oraz nie
miały działania uwrażliwiającego na światło. W innych badaniach toksycznego wpływu na skórę
obserwowano łagodne działanie podrażniające na skórę zwierząt laboratoryjnych, w tym także
osobników z grupy kontrolnej. Może to wskazywać na możliwość wywoływania łagodnego rumienia
skóry pacjentów pod wpływem rywastygminy w postaci systemów transdermalnych.

W badaniu na królikach zaobserwowano możliwość łagodnego podrażnienia oczu i śluzówek. Dlatego
pacjenci i ich opiekunowie powinni unikać dotykania oczu po nalepieniu plastra (patrz punkt 4.4).

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Matryca:
Kopolimer akrylanu 2-etyloheksylu i octanu winylu
Poliizobuten o średniej masie cząsteczkowej
Poliizobuten o dużej masie cząsteczkowej
Krzemionka koloidalna bezwodna
Parafina ciekła lekka

Warstwa zewnętrzna:
Polietylen/żywica termoplastyczna/Aluminium pokryta poliestrem

Warstwy zabezpieczająca (usuwalna):
Poliester pokryty polimerem fluorowym
Pomarańczowy tusz

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Aby zapobiec zmniejszeniu przyczepności plastra systemu transdermalnego, w miejscu jego
nalepienia nie należy stosować żadnych kremów, balsamów ani pudrów.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego.
Do czasu użycia należy przechowywać plaster (system transdermalny) w saszetce.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Każda saszetka o utrudnionym dostępie dla dzieci jest wykonana z materiału laminowanego
składającego się z papieru/poli(tereftalanu etylenu)/aluminium/poliakrylonitrylu lub z materialu
laminowanego LasPolD składającego się z papieru/poli(tereftalanu etylenu)/polietylenu/aluminium.
W każdej saszetce znajduje się jeden plaster.

Każdy plaster systemu transdermalnego jest chroniony zabezpieczeniem wykonanym z silikonowanej
folii z politereftalanu etylenu.

Dostępne w opakowaniach zawierających 7 lub 30 saszetek oraz opakowaniach zbiorczych
zawierających 60 (2 x 30) lub 90 (3 x 30) saszetek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania produktu leczniczego

Zużyte plastry należy złożyć na pół powierzchnią przylepną do środka, włożyć do oryginalnej
saszetki, a następnie wyrzucić, w miejsce niedostępne i niewidoczne dla dzieci. Wszelkie zużyte
i niezużyte plastry należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami lub zwrócić do apteki.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Viatris Limited
Damastown Industrial Park
Mulhuddart, Dublin 15
DUBLIN
Irlandia

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Rivastigmine Mylan, 4,6 mg/24 h, system transdermalny: 21352
Rivastigmine Mylan, 9,5 mg/24 h, system transdermalny: 21353

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

25/07/2013

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

05/2024

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.