# Vortioxetine Stada

> Wortioksetyna · 15 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Vortioxetine Stada
- **Nazwa powszechna:** Vortioxetinum
- **Substancja czynna:** [Wortioksetyna](https://apteka.online/odpowiedniki/vortioxetinum)
- **Moc:** 15 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N06AX26
- **Liczba opakowań:** 4
- **Numer pozwolenia:** 28270
- **Podmiot odpowiedzialny:** STADA Arzneimittel AG
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/psychoanaleptyki/vortioxetine-stada-tabl-powl-15-mg-stada
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/psychoanaleptyki/vortioxetine-stada-tabl-powl-15-mg-stada.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/47147/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/47147/characteristic

## Dostępne opakowania (4)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 14 tabl. | 5909991531942 | Rp | — | Brak danych | — |
| 28 tabl. | 5909991531959 | Rp | — | Brak danych | — |
| 56 tabl. | 5909991531966 | Rp | — | Brak danych | — |
| 98 tabl. | 5909991531973 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Vortioxetine Stada i w jakim celu się go stosuje?
Lek Vortioxetine Stada zawiera substancję czynną wortioksetynę. Należy on do grupy leków
zwanych lekami przeciwdepresyjnymi.

Ten lek jest stosowany w leczeniu dużych epizodów depresyjnych u osób dorosłych.

Wykazano, że wortioksetyna łagodzi wiele objawów depresji, w tym smutek, napięcie
wewnętrzne (uczucie lęku), zaburzenia snu (mniejsza ilość snu), zmniejszony apetyt, trudności z
koncentracją, poczucie bezwartościowości, utratę zainteresowania wykonywaniem ulubionych
czynności, uczucie spowolnienia.

### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Vortioxetine Stada

Kiedy nie przyjmować leku Vortioxetine Stada:
- jeśli pacjent ma uczulenie na wortioksetynę lub którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6).
- jeśli pacjent przyjmuje inne leki na depresję znane jako nieselektywne inhibitory
monoaminooksydazy lub selektywne inhibitory MAO-A. W razie wątpliwości należy zapytać
lekarza.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Vortioxetine Stada należy porozmawiać z lekarzem
lub farmaceutą:
- jeśli pacjent przyjmuje leki o tzw. działaniu serotoninergicznym, takie jak:
- tramadol i podobne leki (silne leki przeciwbólowe).
- sumatryptan i leki podobne, których nazwy substancji czynnych kończą
się na “tryptan” (stosowane w leczeniu migreny).
Przyjmowanie tych leków razem z lekiem Vortioxetine Stada może zwiększyć
ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego. Zespół ten może przebiegać z
omamami, mimowolnymi skurczami mięśni, przyspieszonym biciem serca,
wysokim ciśnieniem krwi, gorączką, nudnościami i biegunką;
- jeśli pacjent miał napady drgawkowe (napady padaczkowe).
Leczenie będzie prowadzone z zachowaniem ostrożności, jeśli u pacjenta
występowały napady drgawek lub jeśli obecnie występują nieustabilizowane
napady drgawek/padaczka. Stosowanie leków przeciwdepresyjnych pociąga za
sobą ryzyko wystąpienia napadów drgawkowych.
Leczenie należy przerwać u każdego pacjenta, u którego napady wystąpią po raz
pierwszy lub ich częstość się zwiększy;
- jeśli u pacjenta wystąpiła mania;
- jeśli pacjent ma tendencję do krwawień lub siniaków, lub jeśli pacjentka jest w ciąży
(patrz „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”);
- jeśli pacjent ma małe stężenie sodu we krwi;
- jeśli pacjent ma 65 lat lub więcej;
- jeśli pacjent ma ciężką chorobę nerek;
- jeśli pacjent ma ciężką chorobę wątroby lub chorobę wątroby zwaną marskością;
- jeśli pacjent ma obecnie lub miał w przeszłości podwyższone ciśnienie w oku lub
jaskrę. Jeśli w trakcie leczenia pojawia się ból oczu i niewyraźne widzenie, należy
skontaktować się z lekarzem.

Pacjenci przyjmujący leki przeciwdepresyjne, w tym wortioksetynę, mogą również doświadczyć
uczucia agresji, pobudzenia, złości i drażliwości. W takiej sytuacji należy porozmawiać z
lekarzem.

Myśli samobójcze i nasilenie depresji
U pacjentów z depresją i (lub) zaburzeniami lękowymi mogą niekiedy wystąpić myśli o
samookaleczeniu lub popełnieniu samobójstwa. Myśli te mogą się nasilić po rozpoczęciu
stosowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ wszystkie te leki zaczynają działać dopiero po
pewnym czasie, zazwyczaj po dwóch tygodniach, a niekiedy później.

Wystąpienie myśli samobójczych jest bardziej prawdopodobne, jeśli:
- u pacjenta w przeszłości występowały myśli o samookaleczeniu lub popełnieniu
samobójstwa;
- pacjent jest młodą osobą dorosłą.

Informacje z badań klinicznych wskazują na wzrost ryzyka zachowań samobójczych u dorosłych
w wieku poniżej 25 lat z chorobami psychicznymi leczonymi lekami przeciwdepresyjnymi.

Jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpią myśli o samookaleczeniu lub popełnieniu samobójstwa,
powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Pomocne może okazać się
poinformowanie krewnych lub przyjaciół o depresji lub zaburzeniach lękowych oraz poproszenie ich o
przeczytanie tej ulotki. Pacjent może poprosić te osoby o informowanie go, jeśli zauważą, że depresja
lub zaburzenia lękowe się nasiliły lub wystąpiły niepokojące zmiany w zachowaniu pacjenta.

Dzieci i młodzież
Wortioksetyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat), ze względu na
brak wykazanej skuteczności jego stosowania. Bezpieczeństwo stosowania leku Vortioxetine
Stada u dzieci i młodzieży w wieku od 7 do 17 lat opisano w punkcie 4.

Lek Vortioxetine Stada a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez
pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:
- fenelzyna, iproniazyd, izokarboksazyd, nialamid, tranylcypromina (leki
stosowane w leczeniu depresji, zwane nieselektywnymi inhibitorami
monoaminooksydazy); nie wolno stosować żadnego z tych leków wraz z lekiem
Vortioxetine Stada. Jeśli pacjent przyjmował którykolwiek z tych leków, musi
odczekać 14 dni zanim rozpocznie przyjmowanie leku Vortioxetine Stada. Po
przerwaniu leczenia lekiem Vortioxetine Stada należy odczekać 14 dni przed
rozpoczęciem przyjmowania któregokolwiek z tych leków.
- moklobemid (lek stosowany w leczeniu depresji).
- selegilina, razagilina (leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona).
- linezolid (lek stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych).
- leki o działaniu serotoninergicznym, np. tramadol i podobne leki (silne leki
przeciwbólowe) oraz sumatryptan i podobne leki o nazwach substancji czynnych
kończących się na „tryptany” (stosowane w leczeniu migreny). Przyjmowanie
tych leków razem z lekiem Vortioxetine Stada może zwiększać ryzyko
wystąpienia zespołu serotoninowego (patrz punkt Ostrzeżenia i środki
ostrożności).
- lit (lek stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń psychicznych) lub tryptofan.
- leki obniżające stężenie sodu.
- ryfampicyna (lek stosowany w leczeniu gruźlicy i innych zakażeń).
- karbamazepina, fenytoina (leki stosowane w leczeniu padaczki i innych chorób).
- warfaryna, dipirydamol, fenprokumon, niektóre leki przeciwpsychotyczne,
fenotiazyny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, kwas
acetylosalicylowy w małych dawkach i niesteroidowe leki przeciwzapalne
(leki rozrzedzające krew i leki stosowane w celu łagodzenia bólu). Mogą
one zwiększać skłonność do krwawień.

Leki zwiększające ryzyko napadów drgawkowych:
- sumatryptan i podobne leki zawierające substancję czynną o nazwie kończącej się na
“tryptan”.
- tramadol (silny lek przeciwbólowy).
- meflochina (lek stosowany w profilaktyce i leczeniu malarii).
- bupropion (lek stosowany w leczeniu depresji, a także u osób rzucających palenie).
- fluoksetyna, paroksetyna i inne leki stosowane w leczeniu depresji, zwane
SSRI/SNRI, leki trójpierścieniowe.
- ziele dziurawca (Hypericum perforatum) (lek stosowany w leczeniu depresji).
- chinidyna (lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca).
- chlorpromazyna, chlorprotiksen, haloperydol (leki stosowane w zaburzeniach psychicznych
należące do grup leków zwanych fenotiazynami, tioksantenami, butyrofenonami).

Należy powiedzieć lekarzowi prowadzącemu o przyjmowaniu któregokolwiek z wyżej
wymienionych leków, ponieważ lekarz prowadzący powinien wiedzieć, że pacjent jest już
narażony na ryzyko napadów padaczkowych.

Testy na obecność leków
Jeśli u pacjenta w trakcie stosowania leku Vortioxetine Stada wykonywane jest badanie
przesiewowe moczu, w przypadku stosowania pewnych metod analitycznych może wystąpić
dodatni wynik na obecność metadonu, nawet jeśli pacjent nie przyjmuje metadonu. W takiej
sytuacji można wykonać bardziej swoisty test.

Stosowanie leku Vortioxetine Stada z alkoholem
Jednoczesne stosowanie tego leku i alkoholu nie jest zalecane.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy
planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Tego leku nie należy stosować w ciąży, chyba że lekarz uważa, iż jest to bezwzględnie
konieczne.

Pacjentki, które w pierwszych 3 miesiącach ciąży przyjmowały leki na depresję, w tym
Vortioxetine Stada, powinny być świadome ryzyka wystąpienia u noworodka
następujących objawów: trudności w oddychaniu, sinego zabarwienia skóry, napadów
drgawkowych, zmiany temperatury ciała, trudności z pobieraniem pokarmu, wymiotów,
małego stężenia cukru we krwi, sztywności lub wiotkości mięśni, wzmożonych
odruchów, drżenia, roztrzęsienia, drażliwości, letargu, ciągłego płaczu, senności i
trudności ze snem. Jeśli u noworodka występuje którykolwiek z tych objawów, należy
natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Należy poinformować położną i (lub) lekarza o przyjmowaniu leku Vortioxetine Stada.
Leki takie jak Vortioxetine Stada stosowane podczas ciąży, a zwłaszcza w ostatnich 3
miesiącach ciąży, mogą zwiększać ryzyko wystąpienia ciężkiej choroby zwanej
przetrwałym nadciśnieniem płucnym u noworodków (PPHN), powodującej u dziecka
przyspieszony oddech i siny kolor skóry. Objawy te zazwyczaj występują w ciągu
pierwszych 24 godzin po porodzie. Jeśli objawy takie wystąpią, należy natychmiast
powiedzieć o tym położnej i (lub) lekarzowi.

Przyjmowanie tego leku pod koniec ciąży może zwiększać ryzyko ciężkiego krwotoku z
pochwy, występującego krótko po porodzie, zwłaszcza jeśli w wywiadzie stwierdzono u
pacjentki zaburzenia krzepnięcia krwi. Jeśli pacjentka przyjmuje ten lek, powinna
poinformować o tym lekarza lub położną, aby mogli udzielić pacjentce odpowiednich
porad.

Karmienie piersią
Należy spodziewać się, że składniki tego leku będą przenikać do mleka kobiecego. Nie należy
stosować leku Vortioxetine Stada podczas karmienia piersią. Lekarz podejmie decyzję, czy
pacjentka powinna przerwać karmienie piersią, czy przerwać stosowanie tego leku, biorąc pod
uwagę korzyści z karmienia dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla matki.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Ten lek nie ma wpływu lub ma nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn. Zaleca się jednak ostrożność podczas wykonywania tych czynności
po rozpoczęciu leczenia lekiem Vortioxetine Stada lub po zmianie dawki, gdyż zgłaszano
działania niepożądane, takie jak zawroty głowy.

Lek Vortioxetine Stada zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

### 3. Jak przyjmować lek Vortioxetine Stada?
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka leku Vortioxetine Stada wynosi 10 mg wortioksetyny w pojedynczej dawce
dobowej u dorosłych w wieku poniżej 65 lat. Lekarz może zwiększyć dawkę leku maksymalnie do
20 mg wortioksetyny na dobę lub zmniejszyć do minimalnej dawki 5 mg wortioksetyny na dobę w
zależności od odpowiedzi pacjenta na leczenie.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
Dla osób w wieku 65 lat lub starszych dawka początkowa wynosi 5 mg wortioksetyny raz na dobę.

Sposób podawania
Należy przyjąć jedną tabletkę popijając szklanką wody.
Tabletkę można przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia.
Jeśli pacjent nie jest w stanie połknąć tabletki w całości, na rynku mogą być dostępne inne leki
zawierające wortioksetynę w innych postaciach farmaceutycznych.

Czas trwania leczenia
Należy przyjmować ten lek tak długo, jak to zalecił lekarz.

Należy nadal przyjmować ten lek, nawet jeśli przez pewien czas pacjent nie odczuwa poprawy.

Leczenie należy kontynuować przez co najmniej 6 miesięcy po tym, jak pacjent poczuje się
lepiej.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Vortioxetine Stada
Jeśli pacjent przyjął większą niż przepisana dawkę leku Vortioxetine Stada, należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się na izbę przyjęć najbliższego szpitala. Należy zabrać ze
sobą opakowanie leku i wszelkie pozostałe tabletki. Należy postąpić tak, nawet jeśli nie występują
żadne objawy dyskomfortu. Objawami przedawkowania są zawroty głowy, nudności, biegunka,
uczucie dyskomfortu w żołądku, swędzenie całego ciała, senność i zaczerwienienie twarzy.

Po przyjęciu dawek kilkakrotnie przekraczających zalecaną dawkę zgłaszano napady drgawkowe
i rzadko występującą chorobę o nazwie zespół serotoninowy.

Pominięcie przyjęcia leku Vortioxetine Stada
Należy przyjąć kolejną dawkę o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu
uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie przyjmowania leku Vortioxetine Stada
Nie należy przerywać przyjmowania leku Vortioxetine Stada bez porozumienia z lekarzem.

Lekarz może zdecydować o zmniejszeniu dawki przed ostatecznym przerwaniem przyjmowania
tego leku.
U niektórych pacjentów, którzy przerwali przyjmowanie woriksetyny, wystąpiły objawy, takie jak
zawroty głowy, ból głowy, mrowienie podobne do kłucia szpilkami lub igłami albo uczucie
przypominające porażenie prądem (szczególnie w głowie), niemożność zaśnięcia, mdłości lub
wymioty, uczucie niepokoju, drażliwość lub pobudzenie, uczucie zmęczenia lub drżenie. Objawy
te mogą wystąpić w ciągu pierwszego tygodnia po przerwaniu przyjmowania tego leku.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Obserwowane działania niepożądane były na ogół łagodne do umiarkowanych i występowały w
ciągu pierwszych dwóch tygodni leczenia. Reakcje były zwykle przejściowe i nie prowadziły do
przerwania leczenia.
Niżej wymienione działania niepożądane były zgłaszane z następującą częstością.

Bardzo często: mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób
- nudności

Często: mogą dotyczyć do 1 na 10 osób
- biegunka, zaparcie, wymioty
- zawroty głowy
- swędzenie całego ciała
- nietypowe sny
- nadmierne pocenie się
- niestrawność

Niezbyt często: mogą dotyczyć do 1 na 100 osób
- zaczerwienienie twarzy
- nocne poty
- nieostre widzenie
- mimowolne drżenia

Rzadko: mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób
- powiększone źrenice (rozszerzenie źrenic), co może zwiększyć ryzyko wystąpienia jaskry
(patrz punkt 2)

Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych
- zbyt mała ilość sodu we krwi (objawy mogą obejmować zawroty głowy,
osłabienie, dezorientację, senność, silne zmęczenie, nudności lub wymioty;
poważniejsze objawy to: omdlenia, drgawki lub upadki)
- zespół serotoninowy (patrz punkt 2)
- reakcje alergiczne, które mogą być ciężkie, powodując obrzęk twarzy, warg, języka
lub gardła, trudności w oddychaniu lub przełykaniu oraz/lub nagły spadek ciśnienia
krwi (przez co pacjent odczuwa zawroty głowy lub ma poczucie pustki w głowie)
- pokrzywka
- nadmierne lub niewyjaśnione krwawienie (w tym siniaczenie, krwawienie z
nosa, krwawienia z przewodu pokarmowego i pochwy)
- wysypka
- problemy ze snem (bezsenność)
- pobudzenie i agresja. W razie wystąpienia tych działań niepożądanych należy
skontaktować się z lekarzem (patrz punkt 2)
- ból głowy
- wzrost stężenia hormonu o nazwie prolaktyna we krwi
- ciągła potrzeba ruchu (akatyzja)
- zgrzytanie zębami (bruksizm)
- niemożność otwarcia ust (szczękościsk)
- zespół niespokojnych nóg (przymus poruszania nogami w celu powstrzymania

bolesnych lub nietypowych doznań, często występujący w nocy)
- nieprawidłowa mleczna wydzielina z piersi (mlekotok)

U pacjentów przyjmujących leki tego typu obserwowano wzrost ryzyka złamań kości.

Zgłaszano zwiększone ryzyko zaburzeń seksualnych po dawce 20 mg, a u niektórych
pacjentów to działanie niepożądane obserwowano po zastosowaniu mniejszych dawek.

Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży
Działania niepożądane wortioksetyny u dzieci i młodzieży były podobne do obserwowanych
u osób dorosłych, z wyjątkiem zdarzeń związanych z bólem brzucha, które zgłaszano częściej
niż u osób dorosłych i myśli samobójczych, które u młodzieży obserwowano częściej niż u
osób dorosłych.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi
odpowiedzialnemu.

### 5. Jak przechowywać lek Vortioxetine Stada?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Brak specjalnych zaleceń dotyczących
przechowywania leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy
zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże
chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Vortioxetine Stada
Vortioxetine Stada, 5 mg, tabletki powlekane
- Substancją czynną leku jest wortioksetyna. Każda tabletka powlekana zawiera 5 mg
wortioksetyny (w postaci bromowodorku).
- Pozostałe składniki to mannitol, celuloza mikrokrystaliczna (PH 101),
hydroksypropyloceluloza, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), magnezu
stearynian w rdzeniu tabletki, hypromeloza 2910 (6mPas), makrogol 400, tytanu
dwutlenek (E171) i żelaza tlenek czerwony (E172) w otoczce tabletki.

Vortioxetine Stada, 10 mg, tabletki powlekane

- Substancją czynną leku jest wortioksetyna. Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg
wortioksetyny (w postaci bromowodorku).
- Pozostałe składniki to mannitol, celuloza mikrokrystaliczna (PH 101),
hydroksypropyloceluloza, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), magnezu
stearynian w rdzeniu tabletki, hypromeloza 2910 (6 mPas), makrogol 400, tytanu
dwutlenek (E171) i żelaza tlenek żółty (E172) w otoczce tabletki.

Vortioxetine Stada, 15 mg, tabletki powlekane
- Substancją czynną leku jest wortioksetyna. Każda tabletka powlekana zawiera 15 mg
wortioksetyny (w postaci bromowodorku).
- Pozostałe składniki to mannitol, celuloza mikrokrystaliczna (PH 101),
hydroksypropyloceluloza, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), magnezu
stearynian w rdzeniu tabletki, hypromeloza 2910 (6mPas), makrogol 400, tytanu
dwutlenek (E171), żelaza tlenek czerwony (E172) i żelaza tlenek żółty (E172) w
otoczce tabletki.

Vortioxetine Stada, 20 mg, tabletki powlekane
- Substancją czynną leku jest wortioksetyna. Każda tabletka powlekana zawiera 20 mg
wortioksetyny (w postaci bromowodorku).
- Pozostałe składniki to mannitol , celuloza mikrokrystaliczna (PH 101),
hydroksypropyloceluloza, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), magnezu
stearynian w rdzeniu tabletki, hypromeloza 2910 (6 mPas) makrogol 400, tytanu
dwutlenek (E171), żelaza tlenek czerwony (E172) w otoczce tabletki.

Jak wygląda lek Vortioxetine Stada i co zawiera opakowanie

Vortioxetine Stada 5 mg tabletki powlekane
Różowa, owalna (11 mm x 5 mm), obustronnie wypukła tabletka powlekana z wytłoczonym "5"
po jednej stronie.

Vortioxetine Stada 10 mg tabletki powlekane
Żółta, owalna (13 mm x 6 mm), obustronnie wypukła tabletka powlekana z wytłoczonym "10" po
jednej stronie.

Vortioxetine Stada 15 mg tabletki powlekane
Bladopomarańczowa, owalna (15 mm x 7 mm), obustronnie wypukła tabletka powlekana z
wytłoczonym "15" po jednej stronie.

Vortioxetine Stada 20 mg tabletki powlekane
Ciemnoczerwona, owalna (17 mm x 8 mm), obustronnie wypukła tabletka powlekana z
wytłoczonym "20" po jednej stronie.

Lek Vortioxetine Stada jest dostępny w opakowaniach tekturowych zawierających
blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium.

Opakowania po 14, 28, 56 i 98 tabletek powlekanych.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
STADA Arzneimittel AG,
Stadastrasse 2-18,
61118 Bad Vilbel,
Niemcy

Wytwórca/Importer
Pharmadox Healthcare Ltd.
KW20A Kordin Industrial Park,
Paola PLA 3000
Malta

Adalvo Limited
Malta Life Sciences Park,
Building 1, Level 4, Sir Temi Zammit Buildings,
San Gwann SGN 3000
Malta

STADA Arzneimittel AG
Stadastrasse 2 – 18,
61118 Bad Vilbel,
Niemcy

Clonmel Healthcare Ltd.
Waterford Road
Clonmel, Co. Tipperary E91 D768
Irlandia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

STADA Pharm Sp. z o.o.
ul. Krakowiaków 44
02-255 Warszawa
Tel. +48 22 737 79 20

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Chorwacja Vortioksetin STADA 5 mg filmom
obložene tablete
Vortioksetin STADA 10 mg filmom
obložene tablete
Vortioksetin STADA 15 mg filmom
obložene tablete
Vortioksetin STADA 20 mg filmom
obložene tablete
Dania Vortioxetin STADA
Finlandia Vortioxetine STADA 5 mg
kalvopäällysteinen tabletti
Vortioxetine STADA 10 mg
kalvopäällysteinen tabletti
Vortioxetine STADA 15 mg
kalvopäällysteinen tabletti
Vortioxetine STADA 20 mg
kalvopäällysteinen tabletti
Francja VORTIOXETINE EG, 5/10/15/20 mg,
comprimé pelliculé
Hiszpania Vortioxetina STADA 5 mg comprimidos
recubiertos con pelicula EFG
Vortioxetina STADA 10 mg

comprimidos recubiertos con pelicula
EFG
Vortioxetina STADA 15 mg
comprimidos recubiertos con pelicula
EFG
Vortioxetina STADA 20 mg
comprimidos recubiertos con pelicula
EFG
Irlandia Vortioxetine Clonmel 5 mg film-coated
tablets
Vortioxetine Clonmel 10 mg film-coated
tablets
Vortioxetine Clonmel 15 mg film-coated
tablets
Vortioxetine Clonmel 20 mg film-coated
tablets
Islandia Vortioxetine STADA 5 mg filmuhúðaðar
töflur
Vortioxetine STADA 10 mg
filmuhúðaðar töflur
Vortioxetine STADA 15 mg
filmuhúðaðar töflur
Vortioxetine STADA 20 mg
filmuhúðaðar töflur
Niemcy Vortioxetin STADA 5 mg Filmtabletten
Vortioxetin STADA 10 mg Filmtabletten
Vortioxetin STADA 15 mg Filmtabletten
Vortioxetin STADA 20 mg Filmtabletten
Norwegia Vortioxetine STADA 5 mg filmdrasjerte
tabletter
Vortioxetine STADA 10 mg filmdrasjerte
tabletter
Vortioxetine STADA 15 mg filmdrasjerte
tabletter
Vortioxetine STADA 20 mg filmdrasjerte
tabletter
Portugalia Vortioxetina STADA
Słowacja Vortioxetín STADA 5 mg filmom
obalené tablety
Vortioxetín STADA 10 mg filmom
obalené tablety
Vortioxetín STADA 15 mg filmom
obalené tablety
Vortioxetín STADA 20 mg filmom
obalené tablety
Słowenia Vortioksetin STADA AG 5 mg filmsko
obložene tablete
Vortioksetin STADA AG 10 mg filmsko
obložene tablete
Vortioksetin STADA AG 15 mg filmsko
obložene tablete
Vortioksetin STADA AG 20 mg filmsko
obložene tablete
Szwecja Vortioxetine STADA 5 mg
filmdragerade tabletter

Vortioxetine STADA 10 mg
filmdragerade tabletter
Vortioxetine STADA 15 mg
filmdragerade tabletter
Vortioxetine STADA 20 mg
filmdragerade tabletter
Włochy Vortioxetina EG

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Vortioxetine Stada, 5 mg, tabletki powlekane
Vortioxetine Stada, 10 mg, tabletki powlekane
Vortioxetine Stada, 15 mg, tabletki powlekane
Vortioxetine Stada, 20 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Vortioxetine Stada, 5 mg, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera wortioksetyny bromowodorek odpowiadający 5 mg wortioksetyny
(Vortioxetinum).

Vortioxetine Stada, 10 mg, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera wortioksetyny bromowodorek odpowiadający 10 mg wortioksetyny
(Vortioxetinum).

Vortioxetine Stada, 15 mg, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera wortioksetyny bromowodorek odpowiadający 15 mg wortioksetyny
(Vortioxetinum).

Vortioxetine Stada, 20 mg, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera wortioksetyny bromowodorek odpowiadający 20 mg wortioksetyny
(Vortioxetinum).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana (tabletka).

Vortioxetine Stada 5 mg tabletki powlekane
Różowa, owalna (11 mm x 5 mm), obustronnie wypukła tabletka powlekana z wytłoczonym "5" po jednej
stronie.

Vortioxetine Stada 10 mg tabletki powlekane
Żółta, owalna (13 mm x 6 mm), obustronnie wypukła tabletka powlekana z wytłoczonym "10" po jednej
stronie.

Vortioxetine Stada 15 mg tabletki powlekane
Bladopomarańczowa, owalna (15 mm x 7 mm), obustronnie wypukła tabletka powlekana z wytłoczonym "15"
po jednej stronie.

Vortioxetine Stada 20 mg tabletki powlekane
Ciemnoczerwona, owalna (17 mm x 8 mm), obustronnie wypukła tabletka powlekana z wytłoczonym "20" po
jednej stronie.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Vortioxetine Stada jest wskazany w leczeniu dużych epizodów depresyjnych u dorosłych.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Początkowa, zalecana dawka produktu leczniczego Vortioxetine Stada wynosi 10 mg wortioksetyny
raz na dobę u dorosłych w wieku poniżej 65 lat.

W zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie, dawkę tę można zwiększyć
maksymalnie do 20 mg wortioksetyny raz na dobę lub zmniejszyć do minimalnej dawki 5 mg
wortioksetyny raz na dobę.

Po ustąpieniu objawów depresji zaleca się kontynuowanie leczenia co najmniej przez 6 miesięcy dla
utrwalenia odpowiedzi przeciwdepresyjnej.

Przerwanie leczenia
Aby uniknąć wystąpienia objawów odstawienia, można rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki
(patrz punkt 4.8). Jednak nie ma wystarczających danych, aby przedstawić konkretne zalecenia
dotyczące schematu stopniowego zmniejszania dawki u pacjentów leczonych tym produktem
leczniczym.

Szczególne populacje pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku ≥65 lat należy zawsze stosować jako dawkę początkową, najmniejszą
skuteczną dawkę - 5 mg wortioksetyny raz na dobę. Należy zachować ostrożność lecząc pacjentów w
wieku ≥65 lat dawkami większymi niż 10 mg wortioksetyny raz na dobę, ze względu na ograniczone
dane dla tej grupy chorych (patrz punkt 4.4).

Inhibitory cytochromu P450
W zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie można rozważyć zastosowanie
mniejszej dawki wortioksetyny, jeśli do leczenia wortioksetyną zostanie dołączony silny inhibitor
CYP2D6 (np. bupropion, chinidyna, fluoksetyna, paroksetyna) (patrz punkt 4.5).

Induktory cytochromu P450
W zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie można rozważyć dostosowanie dawki
wortioksetyny, jeśli do leczenia wortioksetyną zostanie dołączony induktor cytochromu P450 o
szerokim zakresie działania (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina) (patrz punkt 4.5).

Dzieci i młodzież
Wortioksetyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat) z ciężkim
zaburzeniem depresyjnym (ang. major depressive disorder, MDD), ze względu na brak wykazanej
skuteczności jej stosowania (patrz punkt 5.1). Bezpieczeństwo stosowania wortioksetyny u dzieci i
młodzieży opisano w punkcie 4.4, 4.8 i 5.1.

Zaburzenia czynności nerek lub wątroby
Nie jest wymagana modyfikacja dawki w zależności od czynności nerek ani wątroby (patrz punkt 4.4 i
5.2).

Sposób podawania
Produkt leczniczy Vortioxetine Stada jest przeznaczony do podawania doustnego.
Tabletki powlekane mogą być przyjmowane z pokarmem lub bez pokarmu.
Dla pacjentów, którzy nie są w stanie połknąć tabletki w całości, na rynku dostępne mogą być inne produkty
lecznicze zawierające wortioksetynę w bardziej odpowiednich postaciach farmaceutycznych.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
Jednoczesne stosowanie nieselektywnych inhibitorów monoaminooksydazy (ang. monoamine oxidase
inhibitors, MAOIs) lub selektywnych inhibitorów MAO-A (patrz punkt 4.5).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Dzieci i młodzież
Wortioksetyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku od 7 do 17 lat z MDD, ze względu na brak
wykazanej skuteczności jego stosowania (patrz punkt 5.1). Na ogół profil działań niepożądanych wortioksetyny
u dzieci i młodzieży był podobny do profilu obserwowanego u osób dorosłych, z wyjątkiem częstszych
przypadków bólów brzucha i większej częstości występowania myśli samobójczych, zwłaszcza u młodzieży, w
porównaniu z osobami dorosłymi (patrz punkt 4.8 i 5.1). W badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży
leczonych lekami przeciwdepresyjnymi, zachowania samobójcze (próby samobójcze i myśli samobójcze) oraz
wrogość (głównie agresja, zachowania buntownicze, gniew) obserwowano częściej niż u pacjentów leczonych
placebo.

Samobójstwo/myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego
Depresja jest związana ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, samouszkodzeń i samobójstwa
(zdarzeń związanych z samobójstwem). Ryzyko to utrzymuje się do czasu znaczącej remisji. Ponieważ poprawa
może nie nastąpić w ciągu pierwszych kilku tygodni leczenia lub dłużej, pacjenci powinni pozostawać pod
ścisłą kontrolą, aż do czasu wystąpienia poprawy. Doświadczenie kliniczne wskazuje, że ryzyko samobójstwa
może wzrastać na wczesnym etapie powrotu do zdrowia.

U pacjentów ze zdarzeniami związanymi z samobójstwem w wywiadzie lub pacjentów ze znacznie
nasilonymi myślami samobójczymi przed rozpoczęciem leczenia ryzyko wystąpienia myśli
samobójczych lub prób samobójczych jest większe i dlatego powinni być uważnie monitorowani
podczas leczenia. Meta-analiza kontrolowanych placebo badań klinicznych z zastosowaniem leków
przeciwdepresyjnych u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi wykazała zwiększone
ryzyko zachowań samobójczych po podaniu leków przeciwdepresyjnych w porównaniu z placebo, gdy
pacjent jest w wieku poniżej 25 lat.

Podczas leczenia, a zwłaszcza na wczesnym jego etapie i po zmianach dawki, należy zapewnić ścisły
nadzór nad pacjentami, a szczególnie z grupy dużego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy
poinformować o konieczności monitorowania wszelkich oznak pogorszenia stanu klinicznego,
zachowań lub myśli samobójczych i nietypowych zmian zachowania oraz o konieczności zgłoszenia
się po pomoc medyczną natychmiast po wystąpieniu tych objawów.

Napady drgawkowe
Stosowanie leków przeciwdepresyjnych wiąże się z ryzykiem wystąpienia napadów drgawkowych. Dlatego
należy zachować ostrożność rozpoczynając leczenie wortioksetyną u pacjentów z napadami drgawkowymi w
wywiadzie lub u pacjentów z niestabilną padaczką (patrz punkt 4.5). Leczenie należy zawsze przerwać, jeśli u
pacjenta wystąpią napady drgawkowe lub jeśli wzrośnie częstość ich występowania.

Zespół serotoninowy (ang. serotonin syndrome, SS) lub złośliwy zespół neuroleptyczny (ang. neuroleptic
malignant syndrome, NMS)
Po zastosowaniu wortioksetyny może wystąpić zespół serotoninowy (SS) lub złośliwy zespół neuroleptyczny
(NMS), choroby potencjalnie zagrażające życiu. Ryzyko wystąpienia SS lub NMS wzrasta podczas
jednoczesnego stosowania serotoninergicznych substancji czynnych (w tym opioidów i tryptanów), produktów
leczniczych zaburzających metabolizm serotoniny (w tym inhibitorów MAO), leków przeciwpsychotycznych i
innych antagonistów dopaminy. Należy monitorować pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych
objawów SS lub NMS (patrz punkty 4.3 i 4.5).

Objawami zespołu serotoninowego są zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy, śpiączka),
niestabilność układu wegetatywnego (np. częstoskurcz, zmienne ciśnienie krwi, hipertermia),
zaburzenia nerwowo-mięśniowe (np. hiperrefleksja, brak koordynacji) i (lub) objawy ze strony układu
pokarmowego (np. nudności, wymioty, biegunka). Jeśli objawy te wystąpią, leczenie wortioksetyną
należy natychmiast przerwać i rozpocząć leczenie objawowe.

Mania/łagodny stan maniakalny
Wortioksetynę należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z manią/łagodnymi stanami
maniakalnymi w wywiadzie, a w razie wejścia pacjenta w fazę maniakalną leczenie należy przerwać.

Agresja/pobudzenie
Pacjenci leczeni lekami przeciwdepresyjnymi, w tym wortioksetyną, mogą również odczuwać agresję, złość,
pobudzenie i drażliwość. Stan pacjentów i przebieg choroby należy ściśle monitorować.
Pacjentów (i ich opiekunów) należy uprzedzić o konieczności zwrócenia się do lekarza w, jeśli wystąpią lub
nasilą się zachowania z agresją/pobudzeniem.

Krwawienia
Po zastosowaniu leków przeciwdepresyjnych o działaniu serotoninergicznym, w tym wortioksetyny, rzadko
zgłaszano występowanie zaburzeń krwawienia, takich jak krwawe wylewy podskórne, plamica i inne zdarzenia
krwotoczne, takie jak krwawienia z przewodu pokarmowego lub z dróg rodnych. Leki z grupy SSRI i SNRI
mogą zwiększać ryzyko krwotoku poporodowego, ryzyko takie może występować również w podczas
stosowania wortioksetyny (patrz punkt 4.6). Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów przyjmujących leki
przeciwkrzepliwe i (lub) produkty lecznicze o znanym działaniu na czynność płytek krwi [np. atypowe leki
antypsychotyczne i fenotiazyny, większość trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, niesteroidowe leki
przeciwzapalne (NLPZ), kwas acetylosalicylowy (ASA)] (patrz punkt 4.5) oraz u pacjentów ze znaną
skłonnością do krwawień/zaburzeń krwawienia.

Hiponatremia
Hiponatremia, prawdopodobnie spowodowana niewłaściwym wydzielaniem hormonu antydiuretycznego (ang.
syndrome of inappropriate antidiuretic hormone secretion, SIADH), była rzadko zgłaszana po zastosowaniu
leków przeciwdepresyjnych o działaniu serotoninergicznym (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego
serotoniny, ang. selective serotonin reuptake inhibitor, SSRI, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i
noradrenaliny ang. serotonin norepinephrine reuptake inhibitor, SNRI). Należy zachować ostrożność u
pacjentów z czynnikami ryzyka, takich jak osoby w podeszłym wieku, pacjenci z marskością wątroby lub
pacjenci przyjmujący produkty lecznicze, o których wiadomo, że wywołują hiponatremię.
Należy rozważyć przerwanie stosowania wortioksetyny u pacjentów z objawami hiponatremii i wdrożyć
odpowiednie postępowanie medyczne.

Jaskra
Zgłaszano rozszerzenie źrenic w powiązaniu z zastosowaniem leków przeciwdepresyjnych, w tym
wortioksetyny. To działanie rozszerzające źrenice może spowodować zwężenie kąta przesączania, co z kolei
może skutkować wzrostem ciśnienia wewnątrzgałkowego i jaskrą z zamkniętym kątem przesączania. Zaleca się
ostrożność przy przepisywaniu wortioksetyny pacjentom z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym lub
z ryzykiem ostrej jaskry z wąskim kątem przesączania.

Pacjenci w podeszłym wieku
Dane dotyczące stosowania wortiokestyny u pacjentów w podeszłym wieku z ciężkimi epizodami depresji są
ograniczone. Dlatego należy zachować ostrożność lecząc pacjentów w wieku ≥65 lat dawkami większymi niż
10 mg wortioksetyny podawanymi raz na dobę (patrz punkty 4.2, 4.8 i 5.2).

Zaburzenia czynności nerek lub wątroby
Biorąc pod uwagę, że pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należą do wrażliwej populacji, a
dane dotyczące stosowania wortioksetyny w tych subpopulacjach są ograniczone, należy zachować ostrożność
podczas leczenia tych pacjentów. (patrz punkt 4.2 i 5.2).

Produkt Vortioxetine Stada zawiera sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje
się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wortioksetyna podlega intensywnym przemianom w wątrobie, głównie przez oksydację katalizowaną
przez CYP2D6 oraz w mniejszym stopniu przez CYP3A4/5 i CYP2C9 (patrz punkt 5.2).

Wpływ innych produktów leczniczych na wortioksetynę
Nieodwracalne nieselektywne inhibitory MAO
Ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, wortioksetyna jest przeciwwskazana we
wszelkich skojarzeniach z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO. Nie wolno
rozpoczynać leczenia wortioksetyną przez co najmniej 14 dni po zakończeniu leczenia
nieodwracalnym nieselektywnym inhibitorem MAO. Stosowanie wortioksetyny należy przerwać na co
najmniej 14 dni przed rozpoczęciem leczenia nieodwracalnym nieselektywnym inhibitorem MAO
(patrz punkt 4.3).

Odwracalny selektywny inhibitor MAO-A (moklobemid)
Leczenie wortioksetyną w połączeniu z odwracalnym i selektywnym inhibitorem MAO-A, takim jak
moklobemid, jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Jeśli jednak takie leczenie skojarzone jest konieczne,
dodany produkt leczniczy należy podawać w minimalnej dawce, prowadząc ścisłe monitorowanie pod
kątem zespołu serotoninowego (patrz punkt 4.4).

Odwracalny nieselektywny inhibitor MAO (linezolid)
Leczenie skojarzone wortioksetyną i słabym odwracalnym i nieselektywnym inhibitorem MAO, takim
jak antybiotyk linezolid, jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Jeśli jednak takie leczenie skojarzone
jest konieczne, dodany produkt leczniczy należy podawać w minimalnej dawce, prowadząc ścisłe
monitorowanie pod kątem zespołu serotoninowego (patrz punkt 4.4).

Nieodwracalny selektywny inhibitor MAO-B (selegilina, razagilina)
Chociaż po podaniu selektywnych inhibitorów MAO-B spodziewane ryzyko wystąpienia zespołu
serotoninowego jest mniejsze, niż po podaniu inhibitorów MAO-A, połączenie wortioksetyny z
nieodwracalnymi inhibitorami MAO-B, takimi jak selegilina lub razagilina, powinno się stosować z
zachowaniem ostrożności. Konieczne jest ścisłe monitorowanie pod kątem zespołu serotoninowego,
jeśli leki te są stosowane jednocześnie (patrz punkt 4.4).

Produkty lecznicze o działaniu serotoninergicznym
Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych o działaniu serotoninergicznym np. opioidów (w tym
tramadolu) oraz tryptanów (w tym sumatryptanu) może prowadzić do wystąpienia zespołu
serotoninowego (patrz punkt 4.4).

Ziele dziurawca zwyczajnego
Jednoczesne stosowanie leków przeciwdepresyjnych o działaniu serotoninergicznym i preparatów
ziołowych zawierających ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) może
powodować częstsze występowanie działań niepożądanych, w tym zespołu serotoninowego (patrz
punkt 4.4).

Produkty lecznicze obniżające próg drgawkowy
Leki przeciwdepresyjne o działaniu serotoninergicznym mogą obniżać próg drgawkowy. Zaleca się
zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania innych produktów leczniczych mogących
obniżać próg drgawkowy [np. leków przeciwdepresyjnych (trójpierścieniowych leków
przeciwdepresyjnych, SSRI, SNRI), neuroleptyków (fenotiazyn, pochodnych tioksantenu i
pochodnych butyrofenonu), meflochiny, bupropionu, tramadolu] (patrz punkt 4.4).

Elektrowstrząsy (ang. electroconvulsive therapy, ECT)

Brak doświadczenia klinicznego z jednoczesnym stosowaniem wortioksetyny i terapii elektrowstrząsami,
dlatego zaleca się zachowanie ostrożności.

Inhibitory CYP2D6
Ekspozycja na wortioksetynę, wyrażona wartością pola pod krzywą (AUC), wzrosła 2,3-krotnie, gdy
zdrowym osobom przez 14 dni podawano wortioksetynę w dawce 10 mg/dobę jednocześnie z
bupropionem (silnym inhibitorem CYP2D6 w dawce 150 mg dwa razy na dobę). Działania
niepożądane były częstsze, gdy w leczeniu skojarzonym dodawano bupropionu do leczenia
wortioksetyną, niż gdy wortioksetyna została dołączona do leczenia bupropionem. W zależności od
indywidualnej odpowiedzi pacjenta można rozważyć zastosowanie mniejszej dawki wortioksetyny,
jeśli do leczenia wortioksetyną zostanie dodany silny inhibitor CYP2D6 (np. bupropion, chinidyna,
fluoksetyna, paroksetyna) (patrz punkt 4.2).

Inhibitory CYP3A4 i inhibitory CYP2C9 i CYP2C19
Po dołączeniu wortioksetyny do schematu leczenia ketokonazolem w dawce 400 mg/dobę (inhibitor
CYP3A4/5 i glikoproteiny P) trwającego 6 dni lub po dołączeniu wortioksetyny do 6-dniowego
schematu leczenia flukonazolem w dawce 200 mg/dobę (inhibitor CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4/5) u
zdrowych osób obserwowano odpowiednio 1,3-krotny i 1,5-krotny wzrost AUC wortioksetyny. Nie
ma konieczności dostosowania dawki.

U zdrowych osób nie obserwowano hamującego wpływu pojedynczej dawki 40 mg omeprazolu
(inhibitor CYP2C19) na farmakokinetykę wortioksetyny po podaniu wielokrotnych dawek.

Interakcje u pacjentów ze słabym metabolizmem za pośrednictwem CYP2D6
Jednoczesne podawanie silnych inhibitorów CYP3A4 (takich jak itrakonazol, worikonazol,
klarytromycyna, telitromycyna, nefazodon, koniwaptan i wiele inhibitorów proteazy HIV) i
inhibitorów CYP2C9 (takich jak flukonazol i amiodaron) osobom o słabym metabolizmie za
pośrednictwem CYP2D6 (patrz punkt 5.2) nie było szczególnie badane, ale należy spodziewać się, że
poskutkuje to większym wzrostem ekspozycji na wortioksetynę u tych pacjentów w porównaniu z
umiarkowanym wpływem opisanym wyżej. W zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta
można rozważyć zastosowanie mniejszej dawki wortioksetyny, jeśli osobom o słabym metabolizmie
przy użyciu CYP2D6 jednocześnie podawany jest silny inhibitor CYP3A4 lub CYP2C9.

Induktory cytochromu P450
Po jednoczesnym podaniu pojedynczej dawki 20 mg wortioksetyny po 10 dniach leczenia
ryfampicyną w dawce 600 mg/dobę (induktor wielu izoenzymów CYP) prowadzonego u zdrowych
osób obserwowano zmniejszenie AUC wortioksetyny o 72%. W zależności od indywidualnej
odpowiedzi pacjenta można rozważyć dostosowanie dawkowania po dodaniu induktora wielu
izoenzymów cytochromu P450 (np. ryfampicyny, karbamazepiny, fenytoiny) do schematu leczenia
wortioksetyną (patrz punkt 4.2).

Alkohol
Nie obserwowano, by pojedyncza dawka wortioksetyny wynosząca 20 mg lub 40 mg podawana z
pojedynczą dawką etanolu (0,6 g/kg) osobom zdrowym miała wpływ na farmakokinetykę
wortioksetyny lub powodowała istotne zaburzenia funkcji poznawczych, w stosunku do placebo.
Jednak podczas leczenia przeciwdepresyjnego nie zaleca się spożywania alkoholu.

Kwas acetylosalicylowy
Nie obserwowano wpływu wielokrotnych dawek kwasu acetylosalicylowego wynoszących
150 mg/dobę na farmakokinetykę po zastosowaniu wielokrotnych dawek wortioksetyny u osób
zdrowych.

Wpływ wortioksetyny na inne produkty lecznicze
Przeciwkrzepliwe i przeciwpłytkowe produkty lecznicze
Nie obserwowano istotnego wpływu, w porównaniu z placebo, na INR, wartości protrombiny lub

stężenie R-warfaryny i S-warfaryny w osoczu po jednoczesnym stosowaniu wielokrotnych dawek
wortioksetyny i stałych dawek warfaryny u osób zdrowych. Nie obserwowano także znamiennego
działania hamującego na agregację płytek krwi, w stosunku do placebo, ani na farmakokinetykę kwasu
acetylosalicylowego czy kwasu salicylowego po jednoczesnym stosowaniu kwasu
acetylosalicylowego w dawce 150 mg/dobę po leczeniu wielokrotnymi dawkami wortioksetyny u osób
zdrowych. Jednak należy zachować ostrożność stosując wortioksetynę w skojarzeniu z doustnymi
lekami przeciwkrzepliwymi lub przeciwpłytkowymi lub lekami stosowanymi w celu łagodzenia bólu
(np. kwasem acetylosalicylowym (ASA) lub NLPZ), z uwagi na potencjalny wzrost ryzyka
krwawienia w wyniku interakcji farmakodynamicznych (patrz punkt 4.4).

Substraty cytochromu P450
In vitro wortioksetyna nie wywierała istotnego wpływu hamującego ani pobudzającego na izoenzymy
cytochromu P450 (patrz punkt 5.2).

Po podaniu wielokrotnych dawek wortioksetyny u osób zdrowych nie obserwowano hamującego
wpływu wortioksetyny na następujące izoenzymy cytochromu P450: CYP2C19 (omeprazol,
diazepam), CYP3A4/5 (etynyloestradiol, midazolam), CYP2B6 (bupropion), CYP2C9 (tolbutamid,
S- warfaryna), CYP1A2 (kofeina) lub CYP2D6 (dekstrometorfan).

Nie obserwowano interakcji farmakodynamicznych. Nie obserwowano istotnych zaburzeń funkcji
poznawczych, w porównaniu z placebo, pod wpływem wortioksetyny, po jednoczesnym zastosowaniu
z pojedynczą dawką diazepamu wynoszącą 10 mg. Nie odnotowano znaczącego, względem placebo,
wpływu na stężenie hormonów płciowych po jednoczesnym zastosowaniu wortioksetyny ze złożonym
doustnym środkiem antykoncepcyjnym (30 μg etynyloestradiolu/150 μg lewonorgestrelu).

Lit, tryptofan
Podczas ekspozycji na lit w stanie stacjonarnym nie obserwowano klinicznie istotnych działań po
jednoczesnym zastosowaniu wielokrotnych dawek wortioksetyny u zdrowych uczestników badania.
Istnieją jednak doniesienia o nasileniu działań po jednoczesnym zastosowaniu leków
przeciwdepresyjnych o działaniu serotoninergicznym z preparatami litu lub tryptofanem; dlatego
należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania wortioksetyny z tymi produktami
leczniczymi.

Wpływ na wyniki badań przesiewowych moczu na obecność leków
Istnieją doniesienia o fałszywie dodatnich wynikach testów immunologicznych na obecność metadonu
w moczu u pacjentów, którzy przyjmowali wortioksetynę. Należy zachować ostrożność przy
interpretacji dodatnich wyników badań przesiewowych moczu, a także rozważyć potwierdzenie
wyniku z zastosowaniem alternatywnej techniki analitycznej (np. metodami chromatograficznymi).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania wortioksetyny u kobiet w okresie ciąży.
Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).
Po zastosowaniu serotoninergicznych produktów leczniczych przez matkę w późnym okresie ciąży, u
noworodka mogą wystąpić następujące objawy: zespół zaburzeń oddechowych, sinica, bezdech,
drgawki, niestabilna temperatura ciała, trudności w przyjmowaniu pokarmu, wymioty, hipoglikemia,
hipertonia, hipotonia, hiperrefleksja, drżenie, roztrzęsienie, drażliwość, letarg, ciągły płacz, senność i
trudności ze snem. Objawy te mogły być spowodowane odstawieniem leku lub nadmiernym
działaniem serotoninergicznym. W większości przypadków powikłania te występują bezpośrednio lub
wkrótce (<24 godziny) po porodzie.

Dane epidemiologiczne wskazują, że stosowanie SSRI w ciąży, zwłaszcza w późnym jej okresie,
może zwiększać ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodków (ang. Persistent
Pulmonary Hypertension of the Newborn, PPHN). Chociaż w żadnym z badań nie analizowano

związku pomiędzy PPHN a leczeniem wortioksetyną, nie można wykluczyć takiego ryzyka, biorąc
pod uwagę mechanizm działania leku w tym zakresie (wzrost stężenia serotoniny).

Kobiety w ciąży mogą stosować produkt leczniczy Vortioxetine Stada tylko wtedy, gdy spodziewane
korzyści przewyższają zagrożenie dla płodu.

Dane obserwacyjne potwierdziły występowanie zwiększonego (mniej niż dwukrotnie) ryzyka
krwotoku poporodowego po narażeniu na działanie leków z grupy SSRI lub SNRI w ciągu miesiąca
przed porodem. Choć nie prowadzono badań dotyczących związku między zastosowaniem leczenia
wortioksetyną a występowaniem krwotoku poporodowego, jednak uwzględniając odpowiedni
mechanizmu działania leku, stwierdzono, że ryzyko może występować (patrz punkt 4.4).

Karmienie piersią
Na podstawie dostępnych danych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie wortioksetyny/metabolitów
wortioksetyny do mleka ludzkiego. Należy się spodziewać, że wortioksetyna będzie przenikać do mleka
ludzkiego (szczegóły patrz punkt 5.3).

Nie można wykluczyć zagrożenia dla dzieci karmionych piersią.

Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie produktu
Vortioxetine Stada, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia
dla matki.

Płodność
Badania płodności prowadzone na samcach i samicach szczura nie wykazały wpływu wortioksetyny
na płodność, jakość nasienia ani zdolność parzenia się zwierząt (patrz punkt 5.3).
Doniesienia o pojedynczych przypadkach u ludzi, dotyczące produktów leczniczych z pokrewnej
klasy leków przeciwdepresyjnych (SSRI), wykazały przemijający ich wpływ na jakość nasienia.
Dotychczas nie obserwowano wpływu wortioksetyny na płodność ludzi.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Ten produkt leczniczy nie ma wpływu lub ma nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn. Zgłaszano jednak działania niepożądane podczas stosowania wortioksetyny,
takie jak zawroty głowy, dlatego pacjenci powinni zachować ostrożność prowadząc pojazdy i
obsługując maszyny, zwłaszcza po rozpoczęciu leczenia wortioksetyną lub po zmianie dawki.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęstszym działaniem niepożądanym były nudności.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Poniższe działania niepożądane wymieniono zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10);
często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000);
bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych). Lista jest oparta na informacjach z badań klinicznych i zebranych po
wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.

KLASYFIKACJA UKŁADÓW I
NARZĄDÓW
CZĘSTOŚĆ DZIAŁANIE NIEPOŻĄDANE

Zaburzenia układu immunologicznego Nieznana* Reakcja anafilaktyczna
Zaburzenia endokrynologiczne Nieznana* Hiperprolaktynemia, w niektórych
przypadkach związana z
mlekotokiem

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana* Hiponatremia
Zaburzenia psychiczne Często Nietypowe sny
Nieznana* Bezsenność
Nieznana* Pobudzenie, agresja (patrz
punkt 4.4)
Zaburzenia układu nerwowego Często Zawroty głowy
Niezbyt często Drżenie

Nieznana* Zespół serotoninowy,
Ból głowy,
Akatyzja,
Bruksizm,
Szczękościsk,
Zespół niespokojnych nóg
Zaburzenia oka Niezbyt często Nieostre widzenie
Rzadko Rozszerzenie źrenic (co może
prowadzić do ostrej jaskry
wąskiego kąta przesączania -
patrz punkt 4.4)

Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często Zaczerwienienie twarzy
Nieznana* Krwawienia (w tym stłuczenia,
wybroczyny, krwawienie z nosa,
krwawienie z przewodu
pokarmowego lub pochwy)
Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Nudności
Często Biegunka,
Zaparcia,
Wymioty,
Dyspepsja
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często Świąd, włącznie z uogólnionym
świądem,
Nadmierne pocenie się
Niezbyt często Nocne poty
Nieznana * Obrzęk naczynioruchowy,
Pokrzywka,
Wysypka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu
podania
Nieznana* Zespół odstawienia

*Na podstawie zgłoszeń po wprowadzeniu do obrotu

Opis wybranych działań niepożądanych
Nudności
Nudności były na ogół łagodne lub umiarkowane i występowały w ciągu pierwszych dwóch tygodni
leczenia. Działania były zazwyczaj przemijające i na ogół nie prowadziły do przerwania leczenia.
Działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, występowały częściej u
kobiet niż u mężczyzn.

Pacjenci w podeszłym wieku
Po zastosowaniu dawek ≥10 mg wortioksetyny raz na dobę odnotowano u pacjentów w wieku ≥65 lat
częstsze przypadki wycofania się z udziału w badaniu.
Po zastosowaniu dawek wynoszących 20 mg wortioksetyny raz na dobę, częstość występowania
nudności i zaparć była większa u pacjentów w wieku ≥65 lat (odpowiednio 42% i 15%) niż u
pacjentów w wieku <65 lat (odpowiednio 27% i 4%) (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia seksualne
W badaniach klinicznych zaburzenia seksualne oceniano za pomocą skali ASEX (Arizona Sexual
Experience Scale). Dawki w wysokości od 5 do 15 mg nie wykazywały żadnych różnic względem
placebo. Jednak stosowanie dawki 20 mg wortioksetyny było związane z nasileniem zaburzeń
seksualnych (ang. treatment emergent sexual dysfunction, TESD) (patrz punkt 5.1). Po
wprowadzeniu wortioketyny do obrotu zgłaszano przypadki zaburzeń seksualnych po
zastosowaniu wortioksetyny w dawkach poniżej 20 mg.

Efekt klasy
Badania epidemiologiczne, prowadzone głównie u pacjentów w wieku 50 lat i starszych, wykazują
wzrost ryzyka złamań kości u osób otrzymujących produkt leczniczy należący do pokrewnej klasy
leków przeciwdepresyjnych (SSRI lub TCA). Mechanizm występowania tego ryzyka jest nieznany i
nie wiadomo, czy ryzyko to występuje również po zastosowaniu wortioksetyny.

Dzieci i młodzież
W dwóch badaniach prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną otrzymującą
placebo wortioksetynę podawano łącznie odpowiednio 304 dzieciom w wieku od 7 do 11 lat i 308
nastolatkom w wieku od 12 do 17 lat z ciężkim zaburzeniem depresyjnym (MDD). Na ogół, profil
działań niepożądanych wortioksetyny u dzieci i młodzieży był podobny do profilu obserwowanego u
osób dorosłych, z wyjątkiem częstszych przypadków związanych z bólem brzucha i większej
częstości występowania myśli samobójczych, zwłaszcza u młodzieży, w porównaniu
z osobami dorosłymi (patrz punkt 5.1).

Przeprowadzono dwa długoterminowe, otwarte badania uzupełniające z zastosowaniem wortioksetyny
w dawkach od 5 do 20 mg/dobę i czasie leczenia wynoszącym, odpowiednio, 6 miesięcy (N = 662)
i 18 miesięcy (N = 94). Ogólnie, profil bezpieczeństwa i tolerancji wortioksetyny u dzieci i młodzieży
po długotrwałym stosowaniu był porównywalny z profilem obserwowanym po krótkotrwałym
stosowaniu.

Objawy po przerwaniu leczenia wortioksetyną
W badaniach klinicznych systematycznie oceniano objawy odstawienia po nagłym przerwaniu leczenia
wortioksetyną. Nie było klinicznie istotnej różnicy w porównaniu z placebo odnośnie częstości występowania
lub charakteru objawów odstawienia po leczeniu wortioksetyną (patrz punkt 5.1). Po wprowadzeniu
wortioksetyny do obrotu zgłaszano przypadki opisujące objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, ból
głowy, zaburzenia czucia (w tym parestezje, wrażenie porażenia prądem), zaburzenia snu (w tym bezsenność),
nudności i (lub) wymioty, niepokój, drażliwość, pobudzenie, zmęczenie i drżenie. Objawy te mogą wystąpić w
ciągu pierwszego tygodnia po odstawieniu wortioksetyny.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu
leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane
działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

W badaniach klinicznych zażycie wortioksetyny w dawce z przedziału od 40 mg do 75 mg

spowodowało nasilenie takich działań niepożądanych jak: nudności, ortostatyczne zawroty głowy,
biegunka, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, uogólniony świąd, senność i zaczerwienienie
twarzy.

Dane uzyskane po wprowadzeniu wortioksetyny do obrotu dotyczą głównie przedawkowywania
wortioksetyny w dawkach do 80 mg. W większości przypadków nie zgłoszono żadnych objawów
podmiotowych lub zgłoszono objawy łagodne. Najczęściej występującymi objawami były
nudności i wymioty.

Doświadczenie z przedawkowaniem wortioksetyny powyżej 80 mg jest ograniczone. W następstwie
dawkowania kilkakrotnie przekraczającego zakres dawek terapeutycznych zgłaszano przypadki
napadów drgawkowych i zespołu serotoninowego.

Postępowanie w przedawkowaniu powinno polegać na leczeniu objawów klinicznych i monitorowaniu
istotnych parametrów. Zaleca się obserwację medyczną w specjalistycznych warunkach.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Psychoanaleptyki; Inne leki przeciwdepresyjne, kod ATC: N06AX26

Mechanizm działania
Uważa się, że mechanizm działania wortioksetyny ma związek z jej bezpośrednim modulowaniem
aktywności receptorów serotoninergicznych oraz zahamowaniem aktywności przenośnika serotoniny
(5-HT). Dane niekliniczne wskazują, że wortioksetyna jest antagonistą receptorów 5-HT3, 5-HT7 i
5- HT1D, częściowym agonistą receptora 5-HT1B, agonistą receptora 5-HT1A oraz inhibitorem
transportera 5-HT, prowadząc do modulacji neuroprzekaźnictwa w kilku układach, w tym głównie w
układzie serotoniny, ale prawdopodobnie także noradrenaliny, dopaminy, histaminy, acetylocholiny,
GABA i glutaminianu. Uważa się, że ta wieloraka aktywność wortioksetyny jest odpowiedzialna za jej
działanie przeciwdepresyjne i anksjolityczne oraz za poprawę funkcji poznawczych, uczenia się i
pamięci obserwowaną pod wpływem wortioksetyny w badaniach na zwierzętach. Jednak dokładny
udział poszczególnych docelowych miejsc jej działania w obserwowanym profilu
farmakodynamicznym pozostaje niejasny i należy zachować ostrożność ekstrapolując wyniki
uzyskane w badaniach na zwierzętach bezpośrednio na ludzi.

U ludzi przeprowadzono dwa badania z zastosowaniem pozytonowej emisyjnej tomografii
komputerowej (PET) i ligandów transportera 5-HT (11C-MADAM lub 11C-DASB), w celu ilościowego
określenia stopnia zajęcia transportera 5-HT w mózgu po podaniu dawek różnej wielkości. Średnie
zajęcie transportera 5-HT w jądrach szwu wyniosło około 50% po podaniu dawki 5 mg/dobę, 65% po
podaniu dawki 10 mg/dobę i wzrosło do ponad 80% po podaniu dawki 20 mg/dobę.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wortioksetyny były badane w programie klinicznym z udziałem
ponad 6 700 pacjentów, z których ponad 3 700 było leczonych wortioksetyną w krótkookresowych (≤12
tygodni) badaniach dotyczących ciężkiego zaburzenia depresyjnego (major depressive disorder, MDD).
Przeprowadzono dwanaście podwójnie ślepych, 6/8-tygodniowych badań kontrolowanych placebo z
zastosowaniem stałej dawki, w celu zbadania krótkoterminowej skuteczności wortioksetyny w MDD u
dorosłych (w tym u pacjentów w podeszłym wieku).
Skuteczność wortioksetyny wykazano w co najmniej jednej grupie dawkowania w 9 z 12 badań,
stwierdzając przynajmniej 2-punktową różnicę względem placebo w Skali Depresji MontgomeryÅsberg (MADRS) lub łącznego wyniku w 24-punktowej Skali Depresji Hamiltona (HAM-D24).
Skuteczność ta została także potwierdzona klinicznie przez odsetek pacjentów z odpowiedzią i remisją
oraz przez uzyskanie lepszego wyniku w Skali Ogólnego Wrażenia Klinicznego – Ogólnej Poprawy
(CGI-I).

Skuteczność wortioksetyny wzrastała wraz ze wzrostem dawki.

Wynik uzyskany w poszczególnych badaniach został potwierdzony w meta-analizie (MMRM)
średniej zmiany całkowitego wyniku MADRS w tygodniu 6/8 względem wartości wyjściowych, w
krótkookresowych badaniach kontrolowanych placebo z udziałem osób dorosłych. W tej meta-analizie
całkowita średnia różnica względem placebo w analizowanych badaniach była statystycznie
znamienna: -2,3 punkty (p=0,007), -3,6 punktów (p<0,001) oraz -4,6 punktów (p<0,001) odpowiednio
dla dawek 5, 10 i 20 mg/dobę; dawka 15 mg/dobę nie została oddzielona od placebo w meta-analizie,
ale średnia różnica względem placebo wyniosła -2,6 punktów. Skuteczność wortioksetyny potwierdza
zbiorcza analiza pacjentów z odpowiedzią, w której odsetek osób z odpowiedzią na leczenie wahał się
od 46% do 49% dla wortioksetyny w porównaniu z 34% dla placebo (p<0,01; analiza NRI).

Ponadto, wortioksetyna w zakresie dawek 5-20 mg/dobę wykazywała skuteczność wobec szerokiego
wachlarza objawów depresji (ocenianych na podstawie poprawy we wszystkich wynikach
poszczególnych punktów skali MADRS).

Skuteczność wortioksetyny w dawce 10 lub 20 mg/dobę wykazano ponadto w 12-tygodniowym,
podwójnie ślepym, ze zmienną dawką badaniu porównawczym z agomelatyną podawaną w dawce 25
lub 50 mg/dobę pacjentom z MDD. Wortioksetyna była statystycznie znamiennie lepsza niż
agomelatyna, co znalazło odzwierciedlenie w lepszym całkowitym wyniku w skali MADRS i zostało
potwierdzone klinicznie poprzez odsetek pacjentów z odpowiedzią i pacjentów z remisją oraz poprawę
w skali CGI-I.

Utrzymanie skuteczności przeciwdepresyjnej
Utrzymanie skuteczności przeciwdepresyjnej wykazano w badaniu zapobiegania nawrotom. Pacjenci z
remisją po początkowym 12-tygodniowym okresie otwartego leczenia wortioksetyną byli losowo
przydzielani do grupy leczenia wortioksetyną w dawce 5 lub 10 mg/dobę lub placebo. Pacjenci byli
obserwowani pod kątem ewentualnych nawrotów choroby w okresie leczenia metodą podwójnie ślepej
próby przez co najmniej 24 tygodnie (24 do 64 tygodni). Wortioksetyna była lepsza (p=0,004) od
placebo w odniesieniu do pierwszorzędowego punktu końcowego, czyli czasu do wystąpienia nawrotu
MDD, przy współczynniku ryzyka wynoszącym 2,0; tj. ryzyko nawrotu było dwukrotnie większe w
grupie placebo niż w grupie wortioksetyny.

Pacjenci w podeszłym wieku
W 8-tygodniowym, podwójnie ślepym badaniu kontrolowanym placebo z zastosowaniem stałej dawki
u pacjentów w podeszłym wieku chorujących na depresję (≥65 lat, n=452, z których 156 stosowało
wortioksetynę) wortioksetyna w dawce 5 mg/dobę miała przewagę nad placebo, co znalazło
odzwierciedlenie w poprawie całkowitych wyników w skali MADRS i HAM-D24. Działanie
obserwowane po podaniu wortioksetyny dało 4,7-punktową różnicę względem placebo w całkowitym
wyniku w skali MADRS w Tygodniu 8 (analiza MMRM).

Pacjenci z ciężką depresją lub z depresją i nasilonymi objawami lękowymi
U pacjentów z ciężką depresją (wyjściowy całkowity wynik w skali MADRS ≥30) oraz u pacjentów z
depresją i nasilonymi objawami lękowymi (wyjściowy całkowity wynik HAM-A ≥20) również
wykazano skuteczność wortioksetyny w krótkoterminowych badaniach z udziałem dorosłych (ogólna
średnia różnica względem placebo w całkowitym wyniku w skali MADRS w Tygodniu 6/8 wahała się
odpowiednio od 2,8 do 7,3 punktów oraz od 3,6 do 7,3 punktów (analiza MMRM)). W badaniu
poświęconym osobom w podeszłym wieku wortioksetyna była również skuteczna u tych pacjentów.

Wykazano także utrzymywanie się działania przeciwdepresyjnego w tej populacji pacjentów w
długoterminowym badaniu zapobiegania nawrotom.

Wpływ wortioksetyny na wyniki testu DSST (ang. Digit Symbol Substitution Test), testu UPSA (ang.
the University of California San Diego Performance-Based Skills Assessment) (ocena obiektywna),
badania ankietowego PDQ dotyczącego postrzegania deficytów (ang. Perceived Deficits

Questionnaire) oraz kwestionariusz oceny funkcjonowania poznawczego i fizycznego (ang. Cognitive
and Physical Functioning Questionnaire).
Skuteczność wortioksetyny (5-20 mg/dobę) u pacjentów z MDD badano w dwóch krótkoterminowych,
kontrolowanych placebo badaniach u dorosłych i w jednym takim badaniu u osób w podeszłym wieku.

Wortioksetyna wykazywała statystycznie znamienny efekt w porównaniu z placebo w teście DSST,
mieszczący się w zakresie od Δ= 1,75 (p = 0,019) do 4,26 (p <0,0001) w dwóch badaniach u
dorosłych oraz Δ= 2,79 (p = 0,023) w badaniu u osób w podeszłym wieku. W metaanalizie
(ANCOVA, LOCF) średniej zmiany od wartości wyjściowej testu DSST prawidłowych symboli we
wszystkich 3 badaniach, wortioksetyna różniła się od placebo (p<0,05) ze standaryzowaną wielkością
efektu wynoszącą 0,35. Po dostosowaniu do zmiany MADRS całkowity wynik metaanalizy tych
samych badań wykazał, że wortioksetyna różniła się od placebo (p<0,05) ze standaryzowaną
wielkością efektu wynoszącą 0,24.

W jednym badaniu oceniano wpływ wortioksetyny na zdolności funkcjonalne przy zastosowaniu testu
UPSA (ang. the University of California San Diego Performance-Based Skills Assessment).
Wortioksetyna w porównaniu z placebo wykazała statystyczną różnicę, przy czym wynik dla
wortioksetyny wynosił 8,0 w porównaniu do wyniku placebo 5,1 (p=0,0003).

W jednym badaniu, wortioksetyna przewyższyła placebo w ocenach subiektywnych, dokonywanych
za pomocą badania ankietowego PDQ postrzegania deficytów (ang. Perceived Deficits Questionnaire)
z wynikiem -14,6 dla wortioksetyny oraz -10,5 dla placebo (p=0,002). Wortioksetyna nie różniła się
od placebo w ocenie subiektywnej, gdy do oceny stosowano kwestionariusz oceny funkcjonowania
poznawczego i fizycznego (ang. Cognitive and Physical Functioning Questionnaire) z wynikiem -8,1
punktów dla wortioksetyny w porównaniu do -6,9 dla placebo (p=0,086).

Tolerancja i bezpieczeństwo stosowania
Bezpieczeństwo stosowania i tolerancję wortioksetyny analizowano w krótko- i długoterminowych
badaniach z zastosowaniem dawek z zakresu 5 do 20 mg/dobę. Informacje o działaniach niepożądanych,
patrz punkt 4.8.
Wortioksetyna nie zwiększała częstości występowania bezsenności ani senności w porównaniu z
placebo.

W krótko- i długotrwałych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo dokonano systematycznej
oceny potencjalnych objawów odstawienia po nagłym przerwaniu leczenia wortioksetyną. Nie
stwierdzono klinicznie istotnej różnicy względem placebo w częstości występowania i rodzaju
objawów odstawienia po krótko- (6-12 tygodni) i długotrwałym (24-64 tygodni) leczeniu
wortioksetyną.

W krótko- i długotrwałych badaniach klinicznych z wortioksetyną częstość samodzielnie zgłaszanych
seksualnych działań niepożądanych była mała i podobna jak w grupie placebo. W badaniach
korzystających ze skali ASEX (ang. Arizona Sexual Experience Scale) częstość występowania
dysfunkcji seksualnych wynikających z leczenia (TESD) oraz całkowity wynik w skali ASEX
wskazywały na brak istotnej różnicy w porównaniu z placebo w występowaniu objawów dysfunkcji
seksualnych po zastosowaniu wortioksetyny w dawkach od 5 do 15 mg/dobę. Po zastosowaniu dawki
20 mg/dobę, obserwowano wzrost występowania TESD w porównaniu z placebo (różnica w częstości
występowania wyniosła 14,2%; 95% CI [1,4; 27,0]).

Wpływ wortioksetyny na funkcje seksualne oceniano następnie w 8-tygodniowym badaniu
porównawczym z escytalopramem prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby ze zmienną dawką
(n=424) u pacjentów leczonych przez co najmniej 6 tygodni SSRI (cytalopram, paroksetyna lub
sertralina), z niskim poziomem objawów depresyjnych (wyjściowy wynik CGI-S ≤3) i TESD
wywołanych przez wcześniejsze leczenie SSRI. Wortioksetyna w dawce 10-20 mg/dobę
wywoływała statystycznie znacząco mniej TESD niż escytalopram w dawce 10-20 mg/dobę, co
mierzono zmianą całkowitego wyniku CSFQ-14 (2,2 punktu, p=0,013) w 8 tygodniu. Odsetek osób
z odpowiedzią nie różnił się istotnie w grupie otrzymującej wortioksetynę (162 (74,7%)) w

porównaniu z grupą otrzymującą escytalopram (137 (66,2%)) w 8. tygodniu (OR 1,5 p=0,057).
Działanie przeciwdepresyjne utrzymywało się w obu grupach terapeutycznych.

W porównaniu z placebo wortioksetyna nie miała wpływu na masę ciała, częstość akcji serca ani na
ciśnienie krwi w krótko- i długoterminowych badaniach klinicznych.

W badaniach klinicznych nie obserwowano klinicznie istotnych zmian w wynikach oceny czynności
wątroby lub nerek.

Wortioksetyna nie wykazywała klinicznie istotnego wpływu na parametry EKG, w tym na odstęp QT,
QTc, PR i QRS u pacjentów z MDD. W badaniu z gruntowną oceną QTc u osób zdrowych, którym
podawano dawki do 40 mg wortioksetyny na dobę, nie obserwowano tendencji do wydłużenia odstępu
QTc.

Dzieci i młodzież
Przeprowadzono dwa krótkoterminowe, randomizowane badania skuteczności i bezpieczeństwa
stosowania prowadzone metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną otrzymującą placebo
dotyczące stosowania stałej dawki (wortioksetyna 10 mg/dobę i 20 mg/dobę), z grupą otrzymującą
referencyjną substancję czynną (fluoksetynę); jedno u dzieci w wieku od 7 do 11 lat z MDD, a drugie
u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat z MDD. Badania obejmowały 4-tygodniowy okres
wprowadzający z zastosowaniem placebo prowadzony metodą ślepej próby z ustandaryzowaną
interwencją psychospołeczną (pacjenci leczeni w badaniu dzieci: N = 677, w badaniu młodzieży: N =
777) i jedynie osoby bez odpowiedzi w okresie wprowadzającym zostały poddane randomizacji
(badanie dzieci: N = 540, badanie młodzieży: N = 616).

W badaniu z udziałem dzieci w wieku od 7 do 11 lat średni efekt obu dawek wortioksetyny 10 i
20 mg/dobę nie różnił się istotnie statystycznie względem placebo w odniesieniu do całkowitego
wyniku w skali oceny depresji u dzieci (ang. Children’s Depression Rating Scale-Revised, CDRS-R)
w tygodniu 8. Taka różnica nie wystąpiła również w przypadku czynnego leku referencyjnego
(fluoksetyna 20 mg/dobę), nie wykazano także nominalnie istotnej różnicy dla poszczególnych dawek
wortioksetyny (10 i 20 mg/dobę) w porównaniu z placebo. Ogólnie, profil działań niepożądanych
wortioksetyny u dzieci był podobny do profilu obserwowanego u osób dorosłych, z wyjątkiem
częstszego występowania bólu brzucha zgłaszanego u dzieci. Przerwanie leczenia z powodu zdarzeń
niepożądanych wystąpiło u 2,0% pacjentów leczonych wortioksetyną w dawce 20 mg/dobę, 1,3% w
przypadku wortioksetyny w dawce 10 mg/dobę, 0,7% w przypadku placebo i nie doszło do przerwania
leczenia w przypadku fluoksetyny. Najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi w grupach
otrzymujących wortioksetynę były nudności, ból głowy, wymioty, zawroty głowy i ból brzucha.
Częstość występowania nudności, wymiotów i bólów brzucha była większa w grupach otrzymujących
wortioksetynę niż w grupie otrzymującej placebo. Myśli i zachowania samobójcze zgłaszano jako
zdarzenia niepożądane podczas 4-tygodniowego okresu wprowadzającego prowadzonego metodą
ślepej próby (placebo: 2/677 [0,3%]) oraz podczas 8-tygodniowego okresu leczenia (wortioksetyna 10
mg/dobę: 1/149 [0,7%], placebo: 1/153 [0,7%]). Ponadto w skali C-SSRS u 5 pacjentów w trakcie
8-tygodniowego okresu leczenia zgłoszono zdarzenie „niespecyficzne czynne myśli samobójcze”
(wortioksetyna 20 mg/dobę: 1/153 [0,7%], placebo: 1/153 [0,7%] i fluoksetyna: 3/82 [3,7%]). Myśli i
zachowania samobójcze mierzone skalą oceny ciężkości zachowań i myśli samobójczych
Uniwersytetu Columbia (ang. Columbia-Suicide Severity Rating Scale, C-SSRS) były podobne we
wszystkich grupach terapeutycznych.

W badaniu u młodzieży w wieku od 12 do 17 lat wortioksetyna w dawce 10 mg/dobę lub 20 mg/dobę
nie była istotnie statystycznie lepsza w porównaniu z placebo w odniesieniu do całkowitego wyniku w
skali oceny depresji u dzieci (ang. Children's Depression Rating Scale-Revised, CDRS-R).
Referencyjna substancja czynna (fluoksetyna 20 mg/dobę) różniła się statystycznie względem placebo
w odniesieniu do całkowitego wyniku w skali CDRS-R. Na ogół, profil działań niepożądanych
wortioksetyny u młodzieży był podobny do profilu obserwowanego u osób dorosłych, z wyjątkiem
częstszych u młodzieży niż u osób dorosłych bólu brzucha i myśli samobójczych. Przerwanie leczenia
z powodu działań niepożądanych (głównie z powodu myśli samobójczych, nudności i wymiotów)

zdarzało się najczęściej u pacjentów leczonych wortioksetyną w dawce 20 mg/dobę (5,6%) w
porównaniu z leczonymi wortioksetyną 10 mg/dobę (2,7%), fluoksetyną (3,3%) i placebo (1,3%).
Najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi w grupie otrzymującej wortioksetynę były
nudności, wymioty i bóle głowy. Myśli i zachowania samobójcze zgłaszano jako zdarzenia
niepożądane zarówno podczas 4-tygodniowego okresu wprowadzającego prowadzonego metodą
ślepej próby (placebo 13/777 [1,7%]), jak i podczas 8-tygodniowego okresu leczenia (wortioksetyna
10 mg/dobę 2/147 [1,4%], wortioksetyna 20 mg/dobę 6/161 [3,7%], fluoksetyna 6/153 [3,9%],
placebo 0/154 [0%]). Myśli i zachowania samobójcze mierzone skalą C-SSRS były podobne w
grupach terapeutycznych.

Produktu leczniczego Vortioxetine Stada nie należy stosować u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat)
z ciężkim zaburzeniem depresyjnym (patrz punkt 4.2).

Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań wortioksetyny w ciężkim
zaburzeniu depresyjnym u dzieci w wieku poniżej 7 lat (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt
4.2).

Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań wortioksetyny w
jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu ciężkiego zaburzenia
depresyjnego (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Po podaniu doustnym wortioksetyna jest dobrze, choć powoli wchłaniana, a maksymalne stężenie w osoczu
występuje w ciągu 7 do 11 godzin. Po podaniu wielokrotnych dawek wynoszących 5, 10 lub 20 mg/dobę
średnie wartości Cmax wyniosły 9 do 33 ng/mL. Bezwzględna biodostępność wynosi 75%. Pokarm nie miał
wpływu na farmakokinetykę wortioksetyny (patrz punkt 4.2).

Dystrybucja
Średnia objętość dystrybucji (Vss) wynosi 2 600 L, co wskazuje na intensywną dystrybucję poza naczynia.
Wortioksetyna wiąże się w dużym stopniu z białkami osocza (98 do 99%), a wiązanie to wydaje się niezależne
od stężenia wortioksetyny w osoczu.

Metabolizm
Wortioksetyna jest intensywnie metabolizowana w wątrobie, głównie poprzez oksydację katalizowaną przez
CYP2D6, a w mniejszym stopniu przez CYP3A4/5 i CYP2C9, a następnie sprzęganie z kwasem
glukuronowym.

Nie obserwowano hamującego ani indukującego wpływu wortioksetyny w badaniach interakcji typu
lek-lek na izoenzymy CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6,
CYP2E1 lub CYP3A4/5 (patrz punkt 4.5). Wortioksetyna jest słabym substratem i inhibitorem P-gp.
Główny metabolit wortioksetyny jest farmakologicznie nieaktywny.

Eliminacja
Średni okres półtrwania eliminacji i klirens po podaniu doustnym wynoszą odpowiednio 66 godzin i 33 L/h.
Około 2/3 nieaktywnych metabolitów wortioksetyny jest wydalane z moczem, a około 1/3 z kałem. Tylko
nieznaczne ilości wortioksetyny są wydalane z kałem. Stężenia w osoczu w stanie stacjonarnym są osiągane po
około 2 tygodniach.

Liniowość lub nieliniowość
Farmakokinetyka wortioksetyny jest liniowa i nie zależy od czasu w zakresie badanych dawek (2,5 do 60
mg/dobę).

Zgodnie z okresem półtrwania, wskaźnik kumulacji wynosi 5 do 6 na podstawie AUC0-24h po podaniu

wielokrotnych dawek od 5 do 20 mg/dobę.

Szczególne populacje pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
U zdrowych pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat; n=20), narażenie na wortioksetynę wzrosło do
27% (Cmax i AUC) w porównaniu ze zdrowymi młodymi osobami z grupy kontrolnej (w wieku ≤45
lat) po podaniu wielokrotnych dawek wynoszących 10 mg/dobę. U pacjentów w wieku ≥65 lat jako
dawkę początkową należy zawsze stosować najmniejszą skuteczną dawkę 5 mg wortioksetyny raz na
dobę (patrz punkt 4.2). Należy jednak zachować ostrożność przepisując lek osobom w podeszłym
wieku w dawkach większych niż 10 mg wortioksetyny raz na dobę (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności nerek
Po podaniu pojedynczej dawki wortioksetyny zaburzenia czynności nerek oceniane za pomocą wzoru
Cockcrofta-Gaulta (łagodne, umiarkowane lub ciężkie; n=8 w każdej z grup) spowodowały niewielki
wzrost narażenia (do 30%) w porównaniu z odpowiednio dobranymi zdrowymi osobami z grupy
kontrolnej. U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek jedynie niewielka część wortioksetyny
była usuwana podczas dializy (AUC i Cmax były odpowiednio o 13% i 27% mniejsze; n=8) po podaniu
pojedynczej dawki 10 mg wortioksetyny. Nie ma konieczności dostosowania dawki zależnie od
czynności nerek (patrz punkt 4.2 i 4.4).

Zaburzenia czynności wątroby
Farmakokinetykę u osób (N = 6-8) z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami
czynności wątroby (kryteria, odpowiednio, A, B lub C w skali Child-Pugh) porównano z parametrami
u zdrowych ochotników. Zmiany w AUC były mniejsze o mniej niż 10% u osób z łagodnymi lub
umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, a większe o 10% u osób z ciężkimi zaburzeniami
czynności wątroby. Zmiany Cmax były o mniej niż 25% mniejsze we wszystkich grupach. Nie jest
wymagana modyfikacja dawki zależnie od czynności wątroby (patrz punkt 4.2 i 4.4).

Typy genów CYP2D6
Stężenie wortioksetyny w osoczu było około dwukrotnie większe u osób ze słabym metabolizmem za
pośrednictwem CYP2D6 niż u osób z dobrym funkcjonowaniem CYP2D6. Jednoczesne podawanie
silnych inhibitorów CYP3A4/2C9 osobom ze słabym metabolizmem za pośrednictwem CYP2D6
może spowodować większe narażenie na lek (patrz punkt 4.5).

U osób z ultraszybkim metabolizmem za pośrednictwem CYP2D6 osoczowe stężenie wortioksetyny
podawanej w dawce 10 mg/dobę mieściło się w zakresie wartości odnotowanych dla osób z
intensywnym metabolizmem po podaniu dawki 5 mg/dobę do 10 mg/dobę.
W zależności od indywidualnej odpowiedzi danego pacjenta na leczenie można rozważyć
dostosowanie dawki (patrz punkt 4.2).

Dzieci i młodzież
Parametry farmakokinetyczne wortioksetyny u dzieci i młodzieży z ciężkimi zaburzeniami
depresyjnymi po podaniu doustnym dawki od 5 do 20 mg raz na dobę scharakteryzowano, stosując
analizy modelu populacyjnego na podstawie danych z badania farmakokinetycznego (7–17 lat) oraz
dwóch badań dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania (7–17 lat). Parametry
farmakokinetyczne wortioksetyny u dzieci i młodzieży były podobne jak u osób dorosłych.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Podawanie wortioksetyny w badaniach toksyczności ogólnej prowadzonych na myszach, szczurach i
psach było związane z występowaniem objawów klinicznych głównie związanych z OUN. Należały
do nich nadmierne wydzielanie śliny (szczury i psy), rozszerzenie źrenic (psy) oraz dwa epizody
drgawek u psów uczestniczących w programie badań toksyczności ogólnej. Ustalono wielkość dawki,
po której nie obserwowano drgawek, przyjmując odpowiedni margines bezpieczeństwa wynoszący 5 i
biorąc pod uwagę maksymalną zalecaną dawkę terapeutyczną wynoszącą 20 mg/dobę. Działanie

toksyczne na narządy docelowe ograniczało się do nerek (szczury) i wątroby (myszy i szczury).
Zmiany w nerkach szczurów (zapalenie kłębuszków nerkowych, niedrożność kanalików nerkowych,
obecność kryształków w kanalikach nerkowych) oraz w wątrobie myszy i szczurów (przerost
hepatocytów, martwica hepatocytów, hiperplazja przewodów żółciowych, obecność kryształków w
przewodach żółciowych) obserwowano po ekspozycji przekraczającej 10-krotnie (myszy) i 2-krotnie
(szczury) narażenie występujące u ludzi po podaniu maksymalnej zalecanej dawki terapeutycznej
wynoszącej 20 mg/dobę. Działania te były głównie związane z właściwym dla gryzoni zatykaniem
kanalików nerkowych i przewodów żółciowych przez kryształki powstające w wyniku stosowania
wortioksetyny, a ryzyko jego występowania u ludzi uznano za małe.

Wortioksetyna nie miała działania genotoksycznego w standardowym zestawie testów in vitro and in
vivo.

Na podstawie wyników konwencjonalnych, 2-letnich badań rakotwórczego działania leku na myszy
lub szczury uważa się, że stosowanie wortioksetyny nie wiąże się z ryzykiem działania rakotwórczego
u ludzi.

Wortioksetyna nie miała wpływu na płodność szczurów, ich sprawność godową, narządy rozrodcze
ani na morfologię i ruchliwość nasienia. Wortioksetyna nie działała teratogennie na szczury ani na
króliki, obserwowano jednak toksyczne działanie na reprodukcję wyrażające się wpływem na masę
płodu i opóźnionym kostnieniem u szczurów po ekspozycji przekraczającej 10-krotnie ekspozycję u
ludzi po podaniu maksymalnej zalecanej dawki terapeutycznej wynoszącej 20 mg/dobę. Podobne
działania obserwowano u królików po subterapeutycznej ekspozycji na lek.

W badaniu w okresie przed- i pourodzeniowym u szczurów, stwierdzono zwiększoną śmiertelność
młodych, mniejszy przyrostem masy ciała i opóźniony rozwój potomstwa po podaniu dawek
wortioksetyny niepowodujących toksycznego wpływu na matkę oraz przy narażeniu podobnym do
tego, jakie występuje u ludzi po podaniu wortioksetyny w dawce 20 mg/dobę (patrz punkt 4.6).

Związki wortioksetyny przenikały do mleka karmiących samic szczura (patrz punkt 4.6).

W badaniach toksyczności prowadzonych na młodych osobnikach szczurów wszystkie działania
związane z leczeniem wortioksetyną były zgodne z wynikami odnotowanymi dla osobników
dorosłych.

Badania oceniające ryzyko dla środowiska wykazały, że wortioksetyna może być trwała, ulegać
biokumulacji i być toksyczna dla środowiska (ryzyko dla ryb). Jednakże przyjmuje się, że przy
zalecanym stosowaniu u pacjenta wortioksetyna stwarza znikome zagrożenie dla środowiska wodnego
i lądowego (patrz punkt 6.6).

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki
Mannitol
Celuloza mikrokrystaliczna (PH 101)
Hydroksypropyloceluloza
Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A)
Magnezu stearynian

Otoczka tabletki
Vortioxetine Stada 5 mg tabletki powlekane
Hypromeloza 2910 (6mPas)
Makrogol 400

Tytanu dwutlenek (E171)
Żelaza tlenek czerwony (E172)

Vortioxetine Stada 10 mg tabletki powlekane
Hypromeloza 2910 (6mPas)
Makrogol 400
Tytanu dwutlenek (E171)
Żelaza tlenek żółty (E172)

Vortioxetine Stada 15 mg tabletki powlekane
Hypromeloza 2910 (6 mPas)
Makrogol 400
Tytanu dwutlenek (E171)
Żelaza tlenek czerwony (E172)
Żelaza tlenek żółty (E172)

Vortioxetine Stada 20 mg tabletki powlekane
Hypromeloza 2910 (6 mPas)
Makrogol 400
Tytanu dwutlenek (E171)
Żelaza tlenek czerwony (E172)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Opakowanie tekturowe zawierające przezroczyste blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium.
Opakowania po 14, 28, 56 i 98 tabletek powlekanych.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Ten produkt leczniczy może stwarzać ryzyko dla środowiska (patrz punkt 5.3).
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

STADA Arzneimittel AG,
Stadastrasse 2-18,
61118 Bad Vilbel,
Niemcy

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Vortioxetine Stada, 5 mg, tabletki powlekane: 28268

Vortioxetine Stada, 10 mg, tabletki powlekane: 28269

Vortioxetine Stada, 15 mg, tabletki powlekane: 28270

Vortioxetine Stada, 20 mg, tabletki powlekane: 28271

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 22.02.2024

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

09/2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.