# Welbox

> Bupropion · 150 mg · Tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Welbox
- **Nazwa powszechna:** Bupropioni hydrochloridum
- **Substancja czynna:** [Bupropion](https://apteka.online/odpowiedniki/bupropioni-hydrochloridum)
- **Moc:** 150 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** N06AX12
- **Liczba opakowań:** 3
- **Numer pozwolenia:** 145/23
- **Podmiot odpowiedzialny:** Delfarma Sp. z o.o.
- **Import równoległy:** Tak
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/psychoanaleptyki/welbox-tabl-zu-150-mg-delfarma-145-23
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/psychoanaleptyki/welbox-tabl-zu-150-mg-delfarma-145-23.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/48568/parallel-import-files/LEAFLET/public
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/41192/characteristic

## Dostępne opakowania (3)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 30 tabl. | 5909991518554 | Rp | — | Dobrze dostępny (3/5) | — |
| 60 tabl. | 5909991518561 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 90 tabl. | 5909991518578 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Welbox i w jakim celu się go stosuje?
Lek Welbox jest lekiem stosowanym w depresji, wydawanym z przepisu lekarza. Uważa się, że
wpływa on na pewne substancje w mózgu - noradrenalinę i dopaminę, których działanie jest związane
z depresją.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Welbox

Kiedy nie stosować leku Welbox
- jeśli pacjent ma uczulenie na bupropion lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6)
- jeżeli pacjent przyjmuje jakiekolwiek inne leki zawierające bupropion
- jeżeli pacjent choruje na padaczkę lub w przeszłości występowały u niego napady
drgawkowe
- jeżeli u pacjenta występują lub występowały w przeszłości zaburzenia jedzenia (np. bulimia
lub jadłowstręt psychiczny – anoreksja)
- jeżeli pacjent ma guza mózgu
- jeżeli pacjent, który nadużywa alkoholu, właśnie zaprzestał picia alkoholu lub zamierza to
uczynić
- jeżeli u pacjenta występują poważne choroby wątroby
- jeżeli pacjent zaprzestał ostatnio przyjmowania leków uspokajających lub ma zamiar to
uczynić w trakcie przyjmowania leku Welbox
- jeżeli pacjent przyjmuje lub w ciągu ostatnich 14 dni przyjmował leki przeciwdepresyjne
nazywane inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO).

Jeżeli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, należy natychmiast skontaktować się
z lekarzem prowadzącym i nie przyjmować leku Welbox.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Welbox należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Zespół Brugadów
- jeśli pacjent ma zespół Brugadów (rzadką, uwarunkowaną genetycznie chorobę wpływającą na
rytm serca) lub jeśli w jego wywiadzie rodzinnym stwierdzono zatrzymanie akcji serca lub
przypadek nagłej śmierci.

Dzieci i młodzież
Lek Welbox nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 18 lat.
U dzieci w wieku poniżej 18 lat leczonych lekami przeciwdepresyjnymi istnieje zwiększone ryzyko
myśli i zachowań samobójczych.

Dorośli
Należy poinformować lekarza prowadzącego przed rozpoczęciem leczenia lekiem Welbox:
• jeżeli pacjent regularnie pije duże ilości alkoholu
• jeżeli pacjent ma cukrzycę i stosuje insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe
• jeżeli pacjent miał w przeszłości poważną ranę głowy lub uraz głowy.

Bupropion może wywoływać napady drgawkowe u około 1 na 1000 pacjentów. Wystąpienie tego
działania niepożądanego jest bardziej prawdopodobne u pacjentów z grup wymienionych powyżej.
Jeśli w trakcie leczenia wystąpią napady drgawek, należy przerwać stosowanie leku Welbox.
Nie należy go więcej przyjmować i trzeba skontaktować się z lekarzem prowadzącym.

• Jeżeli pacjent ma chorobę dwubiegunową (skrajne wahania nastroju), ponieważ lek Welbox
może wywołać epizod tej choroby.
• Jeżeli pacjent przyjmuje inne leki przeciwdepresyjne, ponieważ stosowanie tych leków
jednocześnie z lekiem Welbox może prowadzić do zespołu serotoninowego, stanu potencjalnie
zagrażającego życiu (patrz „Lek Welbox a inne leki” w punkcie 2).
• Jeżeli u pacjenta występują choroby wątroby lub nerek, ponieważ mogą u niego z większym
prawdopodobieństwem wystąpić działania niepożądane.

Jeżeli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, należy ponownie skontaktować się z
lekarzem prowadzącym przed rozpoczęciem przyjmowania leku Welbox. Lekarz może stwierdzić
konieczność prowadzenia terapii pod ścisłą kontrolą lub zalecić inne leczenie.

Myśli o samobójstwie oraz nasilenie objawów depresji
U pacjentów z depresją mogą wystąpić czasami myśli o samouszkodzeniu lub samobójstwie. Takie
zachowania mogą się nasilić, kiedy pacjent po raz pierwszy zaczyna przyjmować leki
przeciwdepresyjne, ponieważ zanim te leki zaczną działać upływa pewien czas, zwykle około dwóch
tygodni, a czasami dłużej.
Myśli takie mogą wystąpić częściej:
• jeśli pacjent miał wcześniej myśli samobójcze lub myśli o samouszkodzeniu
• jeśli pacjent jest młodym dorosłym. Badania kliniczne wykazały zwiększone ryzyko zachowań
samobójczych u dorosłych w wieku poniżej 25 lat z zaburzeniami psychicznymi, którzy byli
leczeni lekami przeciwdepresyjnymi.

W przypadku wystąpienia kiedykolwiek myśli o samouszkodzeniu lub samobójstwie, należy
natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub udać się do szpitala.

Pomocne może okazać się poinformowanie krewnego lub przyjaciela, że pacjent ma depresję i
poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Pacjent może poprosić o poinformowanie go w przypadku,
gdy uznają oni, że depresja pacjenta nasila się lub też, gdy zmiany w jego zachowaniu stają się
niepokojące.

Lek Welbox a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub
ostatnio, a także o tych lekach, które pacjent planuje przyjmować, również o lekach ziołowych lub
witaminach, w tym kupowanych bez recepty. Lekarz może zmienić dawkę leku Welbox, zalecić
zmianę dawkowania lub odstawienie innych przyjmowanych leków.

Jeżeli pacjent przyjmuje aktualnie lub przyjmował w ciągu ostatnich czternastu dni inne leki
przeciwdepresyjne nazywane inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), należy skontaktować się
z lekarzem prowadzącym bez przyjmowania leku Welbox (patrz również „Kiedy nie stosować leku
Welbox”, w punkcie 2).

Niektórych leków nie można przyjmować jednocześnie z lekiem Welbox. Niektóre z nich mogą
zwiększyć ryzyko wystąpienia drgawek lub napadów drgawkowych. Inne leki mogą zwiększyć ryzyko
innych działań niepożądanych. Przykłady takich leków wymieniono poniżej, ale nie jest to pełny
wykaz.

Napady drgawkowe mogą wystąpić częściej niż zwykle:
• jeśli pacjent przyjmuje inne leki przeciwdepresyjne lub leki stosowane w leczeniu chorób
psychicznych
• jeśli pacjent przyjmuje teofilinę - lek na astmę lub chorobę płuc
• jeśli pacjent przyjmuje tramadol - silny lek przeciwbólowy
• jeśli pacjent przyjmuje leki uspokajające lub jeśli zamierza zaprzestać ich stosowania podczas
przyjmowania leku Welbox (patrz także „Kiedy nie stosować leku Welbox” w punkcie 2)
• jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwmalaryczne (takie jak meflokina lub chlorokina)
• jeśli pacjent przyjmuje leki pobudzające lub inne leki, które kontrolują masę ciała lub apetyt
• jeśli pacjent przyjmuje steroidy (doustnie lub we wstrzyknięciach)
• jeśli pacjent przyjmuje antybiotyki nazywane chinolonami
• jeśli pacjent przyjmuje niektóre rodzaje leków przeciwhistaminowych, które mogą powodować
senność
• jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwcukrzycowe.

Jeżeli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, przed rozpoczęciem przyjmowania leku
Welbox należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym. Lekarz oszacuje ryzyko i
korzyści z zastosowania leku Welbox.

Prawdopodobieństwo wystąpienia innych działań niepożądanych może się zwiększyć:
• jeśli pacjent przyjmuje inne leki przeciwdepresyjne (takie jak amitryptylina, fluoksetyna,
paroksetyna, cytalopram, escytalopram, wenlafaksyna, dosulepina, dezypramina lub
imipramina) lub leki na inne choroby psychiczne (takie jak klozapina, rysperydon, tiorydazyna
lub olanzapina). Lek Welbox może wchodzić w interakcje z niektórymi lekami stosowanymi w
leczeniu depresji i mogą wystąpić zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy,
śpiączka) oraz inne działania niepożądane, takie jak temperatura ciała powyżej 38°C,
przyspieszenie akcji serca, niestabilne ciśnienie krwi, przesadzone reakcje odruchowe,
sztywność mięśni, brak koordynacji i / lub objawy układu pokarmowego (np. nudności,
wymioty, biegunka).
• jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona (lewodopa, amantadyna,
orfenadryna)
• jeśli pacjent przyjmuje leki, które wpływają na metabolizm leku Welbox (karbamazepina,
fenytoina, kwas walproinowy)
• jeśli pacjent przyjmuje niektóre leki stosowane w leczeniu nowotworów złośliwych (takie jak
cyklofosfamid, ifosfamid)
• jeśli pacjent przyjmuje tyklopidynę lub klopidogrel, stosowane głównie w zapobieganiu
udarowi
• jeśli pacjent przyjmuje leki β-adrenolityczne (takie jak metoprolol)
• jeśli pacjent przyjmuje niektóre leki do leczenia nieregularnego rytmu serca (propafenon i
flekainid)
• jeśli pacjent stosuje plastry nikotynowe, jako środek wspomagający odzwyczajanie się od
palenia tytoniu.

Jeżeli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, należy niezwłocznie skontaktować się z
lekarzem prowadzącym przed rozpoczęciem przyjmowania leku Welbox.

Lek Welbox może wykazywać mniejszą skuteczność:
• jeśli pacjent przyjmuje rytonawir lub efawirenz - leki stosowane w leczeniu zakażeń HIV.
Jeśli ta sytuacja dotyczy pacjenta należy poinformować lekarza prowadzącego. Lekarz
prowadzący oceni skuteczność leku Welbox u pacjenta. Może zaistnieć konieczność
zwiększenia dawki lub zmiany sposobu leczenia depresji.
Nie należy zwiększać dawki leku Welbox bez zalecenia lekarza prowadzącego, ponieważ może to
zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, w tym napadów drgawkowych.

Lek Welbox może powodować zmniejszenie skuteczności innych leków:
• jeśli pacjent przyjmuje tamoksifen - stosowany w leczeniu raka piersi.
Jeśli ta sytuacja dotyczy pacjenta, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Może zaistnieć konieczność
zmiany sposobu leczenia depresji.

• jeśli pacjent stosuje digoksynę z powodu problemów z sercem.
Jeśli ta sytuacja dotyczy pacjenta, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Lekarz może rozważyć
dostosowanie dawki digoksyny.

Lek Welbox z alkoholem
Alkohol może wpływać na działanie leku Welbox i ich jednoczesne przyjęcie może w rzadkich
przypadkach powodować nerwowość lub zmieniać stan psychiczny. Niektórzy pacjenci stają się
bardziej wrażliwi na alkohol podczas przyjmowania bupropionu. Lekarz może zalecić rezygnację z
picia alkoholu (piwa, wina, wódki) albo znaczne ograniczenie jego spożycia podczas przyjmowania
leku Welbox. Jeżeli pacjent aktualnie pije duże ilości alkoholu, nie należy nagle zaprzestawać picia,
gdyż może to wywołać napad drgawkowy.

Należy porozmawiać z lekarzem o piciu alkoholu przed rozpoczęciem przyjmowania leku Welbox.

Wpływ na badania moczu
Lek Welbox może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych na obecność innych leków. Jeśli pacjent
jest poddawany takiemu badaniu, powinien poinformować lekarza lub pielęgniarkę, że przyjmuje lek
Welbox.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Nie należy przyjmować leku Welbox jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży
lub gdy planuje mieć dziecko, chyba że lekarz zaleci inaczej. Przed zastosowaniem jakiegokolwiek
leku w ciąży należy poradzić się lekarza lub farmaceuty. Niektóre, ale nie wszystkie, badania
wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych, szczególnie wad serca u dzieci, których matki
stosowały bupropion. Nie wiadomo, czy było to spowodowane stosowaniem bupropionu.

Substancja aktywna leku Welbox może przenikać do mleka matki. Przed zastosowaniem leku Welbox
należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jeżeli lek Welbox powoduje zawroty głowy lub uczucie pustki w głowie, nie należy prowadzić
pojazdów ani obsługiwać maszyn.

### 3. Jak stosować lek Welbox?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Może minąć trochę czasu zanim pacjent poczuje się lepiej. Pełne działanie leku może ujawnić się
dopiero po upływie kilku tygodni lub miesięcy. Jeżeli pacjent poczuje się lepiej, lekarz prowadzący
może zalecić dalsze stosowanie leku Welbox, aby zapobiec nawrotowi depresji.

Jakie dawki należy przyjmować
Zazwyczaj zalecana dawka dla dorosłych to jedna tabletka 150 mg raz na dobę.
Jeżeli po kilku tygodniach leczenia u pacjenta nie następuje poprawa, lekarz prowadzący może zalecić
zwiększenie dawki do 300 mg raz na dobę.

Dla niektórych pacjentów dawka 150 mg raz na dobę jest wystarczająca przez cały okres leczenia.
Lekarz prowadzący może zalecić takie dawkowanie, jeśli pacjent ma zaburzenia wątroby lub nerek.

Dawkę leku Welbox należy przyjmować rano. Nie należy przyjmować leku Welbox częściej niż raz
na dobę.

Lek Welbox jest przeznaczony do stosowania doustnego.
Tabletki należy połykać w całości. Nie należy ich żuć, rozkruszać ani dzielić – jeżeli do tego dojdzie,
istnieje niebezpieczeństwo przedawkowania, ze względu na zbyt szybkie uwolnienie się leku do
organizmu. Może to zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, w tym napadów
drgawkowych.

Lek Welbox może być przyjmowany z pokarmem lub bez pokarmu.

Tabletka pokryta jest otoczką, która powoli uwalnia lek do przewodu pokarmowego. Pacjent może
zauważyć w stolcu coś, co wygląda jak tabletka. Jest to pusta otoczka, która została wydalona z
organizmu.

Jak długo stosować leczenie
Tylko lekarz wspólnie z pacjentem może zadecydować, jak długo należy stosować lek Welbox. Mogą
minąć tygodnie lub miesiące, zanim zaobserwuje się jakąkolwiek poprawę. Pacjent powinien
regularnie omawiać objawy z lekarzem, aby zdecydować, jak długo powinno trwać leczenie. Jeżeli
pacjent poczuje się lepiej, lekarz prowadzący może zalecić dalsze stosowanie leku Welbox, aby
zapobiec nawrotowi depresji.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Welbox
Zażycie zbyt wielu tabletek może wywołać drgawki lub napad drgawkowy. Nie można zwlekać, ale
natychmiast skontaktować się z lekarzem lub z najbliższym szpitalnym oddziałem ratunkowym.

Pominięcie zastosowania leku Welbox
W wypadku pominięcia dawki, należy odczekać i przyjąć kolejną dawkę o zwykłej porze. Nie należy
stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Welbox
Nie należy przerywać leczenia lekiem Welbox ani zmniejszać dawki bez uprzedniego uzgodnienia
tego z lekarzem prowadzącym.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Drgawki lub napady drgawkowe
U około 1 na 1000 pacjentów przyjmujących bupropion mogą wystąpić drgawki (napady drgawkowe
lub konwulsje). Większe prawdopodobieństwo, że to nastąpi, występuje u pacjentów, którzy

przyjmują większe dawki niż zalecane, przyjmują niektóre inne leki lub są w grupie zwiększonego
ryzyka wystąpienia napadów drgawkowych. W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem
prowadzącym.

W razie wystąpienia napadu drgawkowego należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym.
Nie należy więcej przyjmować tych tabletek.

Reakcje alergiczne
U niektórych pacjentów mogą wystąpić reakcje alergiczne na lek Welbox. Obejmują one:
• zaczerwienienie skóry lub wysypkę (jak wysypka siateczkowa), pęcherzyki lub swędzące guzki
(pokrzywka) na skórze; niektóre wysypki mogą wymagać hospitalizacji, szczególnie jeśli
występuje również ból w jamie ustnej lub ból oczu
• nietypowe świsty lub trudności z oddychaniem
• obrzęk powiek, ust lub języka
• bóle mięśni lub stawów
• zapaść lub krótkotrwałą utratę przytomności.

W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów reakcji alergicznej należy natychmiast skontaktować
się z lekarzem. Nie należy więcej przyjmować tych tabletek.

Reakcje alergiczne mogą trwać długo. Jeżeli lekarz przepisał leki łagodzące objawy alergiczne,
należy przyjąć całą kurację.

Toczniowa wysypka skórna albo nasilenie objawów tocznia
Częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych pochodzących od osób
przyjmujących bupropion.
Toczeń to zaburzenie układu immunologicznego przebiegające z zajęciem skóry i innych narządów.
W przypadku wystąpienia zaostrzeń tocznia, wysypki skórnej albo zmian skórnych (szczególnie na
obszarach skóry narażonych na działanie promieni słonecznych) podczas przyjmowania leku Welbox
należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, ponieważ może być konieczne przerwanie leczenia.

Inne działania niepożądane
Bardzo częste (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów)
• trudności w zasypianiu; należy upewnić się, że lek jest przyjmowany rano
• ból głowy
• suchość w jamie ustnej
• nudności, wymioty.

Częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów)
• gorączka, zawroty głowy, świąd, potliwość i wysypka skórna (czasami z powodu reakcji
alergicznej)
• dreszcze, drżenia, osłabienie, zmęczenie, bóle w klatce piersiowej
• uczucie lęku lub pobudzenia
• bóle brzucha lub inne dolegliwości (zaparcia), zmiana odczuwania smaku pożywienia, utrata
apetytu (anoreksja)
• zwiększenie ciśnienia krwi czasami znaczne, zaczerwienienie twarzy
• dzwonienie w uszach, zaburzenia widzenia.

Niezbyt częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów)
• uczucie depresji (patrz również punkt 2: Ostrzeżenia i środki ostrożności, sekcja „Myśli o
samobójstwie oraz nasilenie objawów depresji”)
• uczucie dezorientacji
• trudności z koncentracją
• zwiększenie częstości akcji serca
• utrata masy ciała.

Rzadkie (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów)

• napady drgawek.

Bardzo rzadkie (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów)
• kołatanie serca, omdlenia
• drgania mięśni, sztywność mięśni, niekontrolowane ruchy, problemy z chodzeniem lub
koordynacją
• uczucie niepokoju, poirytowanie, wrogość, agresywność, dziwne sny, mrowienia lub
drętwienia, utrata pamięci
• zażółcenie skóry lub białkówki oka (żółtaczka), co może być spowodowane przez zwiększoną
aktywność enzymów wątroby, zapalenie wątroby
• ciężkie reakcje alergiczne; wysypka z towarzyszącymi bólami mięśni i stawów
• zmiany stężenia cukru we krwi
• oddawanie moczu częściej lub rzadziej niż zazwyczaj
• nietrzymanie moczu (mimowolne oddawanie moczu, niekontrolowany wypływ moczu)
• ciężkie wysypki skórne, które mogą obejmować usta i inne części ciała i mogą zagrażać życiu
• zaostrzenie łuszczycy (czerwone zgrubienia na skórze)
• poczucie nierzeczywistości lub inności (depersonalizacja), widzenie lub słyszenie rzeczy, które
nie istnieją (omamy), odczuwanie lub wiara w rzeczy nierzeczywiste (urojenia), wyolbrzymiona
podejrzliwość (paranoja)
• spadek ciśnienia tętniczego krwi po nagłym wstaniu (niedociśnienie ortostatyczne).

Inne działania niepożądane
Inne działania niepożądane wystąpiły u niewielkiej liczby pacjentów, choć dokładna częstość ich
występowania nie jest znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• myśli o samouszkodzeniu lub samobójstwie w trakcie stosowania bupropionu lub wkrótce po
zakończeniu leczenia (patrz punkt 2 „Informacje ważne przed przyjęciem leku Welbox”).
Jeśli pacjent ma takie myśli, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się
do szpitala
• utrata kontaktu z rzeczywistością i zdolności myślenia lub oceny sytuacji (psychoza); inne
objawy mogą obejmować omamy i (lub) urojenia
• zmniejszona liczba czerwonych krwinek (niedokrwistość), zmniejszona liczba białych krwinek
(leukopenia) i zmniejszona liczba płytek krwi (trombocytopenia)
• niedobór sodu we krwi (hiponatremia)
• zespół serotoninowy: zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy, śpiączka) oraz inne
działania niepożądane, takie jak temperatura ciała powyżej 38°C, przyspieszenie akcji serca,
niestabilne ciśnienie krwi, przesadzone reakcje odruchowe, sztywność mięśni, brak koordynacji
i / lub objawy układu pokarmowego (np. nudności, wymioty, biegunka) podczas stosowania
leku Welbox z innymi lekami przeciwdepresyjnymi (takie jak: paroksetyna, cytalopram,
escytalopram, fluoksetyna, wenlafaksyna).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21
309; strona internetowa https://smz.ezdrowie.gov.pl.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Welbox?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności
oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania. Przechowywać w oryginalnym
opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. Po pierwszym otwarciu: Przechowywać w
temperaturze poniżej 25°C. Zużyć w ciągu 3 miesięcy.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Welbox
- Substancją czynną leku jest bupropionu chlorowodorek. Każda tabletka zawiera 150 mg
bupropionu chlorowodorku.
- Pozostałe składniki to:
• rdzeń tabletki: hydroksypropyloceluloza, celuloza mikrokrystaliczna krzemowana, kwas
stearynowy, magnezu stearynian
• otoczka tabletki: etyloceluloza, hydroksypropyloceluloza, tytanu dwutlenek (E 171),
trietylu cytrynian, kwasu metakrylowego i metylu metakrylanu kopolimer (1:1), talk.

Jak wygląda lek Welbox i co zawiera opakowanie
Kremowobiałe do jasnożółtych, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki o średnicy około 8,1 mm.

Lek dostępny jest w pojemnikach zawierających 30, 60 lub 90 tabletek.
Pojemnik zawiera też kapsułkę osuszającą, która chroni tabletki przed wilgocią. Nie należy spożywać
kapsułki.

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do podmiotu
odpowiedzialnego lub importera równoległego.

Podmiot odpowiedzialny w Republice Czeskiej, kraju eksportu:
+pharma arzneimittel gmbh, Hafnerstrasse 211, 8054 Graz, Austria

Wytwórca:
Balkanpharma Dupnitsa AD, 3 Samokovsko Shosse Str, Dupnitsa 2600, Bułgaria
Genericon Pharma GmbH., Hafnerstrasse 211, 8054 Graz, Austria

Importer równoległy:
Delfarma Sp. z o.o., ul. Św. Teresy od Dzieciątka Jezus 111, 91-222 Łódź

Przepakowano w:
Delfarma Sp. z o.o., ul. Św. Teresy od Dzieciątka Jezus 111, 91-222 Łódź

Nr pozwolenia w Republice Czeskiej, kraju eksportu: 30/429/18-C
Nr pozwolenia na import równoległy: 145/23

Data zatwierdzenia ulotki: 19.07.2023

[Informacja o zastrzeżonym znaku towarowym]

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Welbox, 150 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka zawiera 150 mg bupropionu chlorowodorku.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu

Kremowobiałe do jasnożółtych, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki o średnicy około 8,1 mm.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Welbox jest wskazany w leczeniu dużych epizodów depresji.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli
Zalecaną dawką początkową jest 150 mg podawane jeden raz na dobę. Optymalna dawka nie została
ustalona w badaniach klinicznych. Jeżeli po 4 tygodniach leczenia dawką 150 mg nie jest widoczna
poprawa, dawkę można zwiększyć do 300 mg podawanych raz na dobę. Pomiędzy kolejnymi dawkami
powinna być zachowana co najmniej 24 godzinna przerwa.

Początek działania bupropionu był obserwowany po 14 dniach od rozpoczęcia leczenia. Tak jak w
przypadku wszystkich leków przeciwdepresyjnych, pełny efekt przeciwdepresyjny może być widoczny
dopiero po kilku tygodniach leczenia.

Pacjenci z depresją powinni być leczeni przez okres co najmniej 6 miesięcy, aby mieć pewność, że nie
występują już u nich objawy choroby.

Do bardzo częstych objawów niepożądanych należy bezsenność, która najczęściej jest przemijająca.
Występowanie bezsenności może być zmniejszone przez unikanie podawania produktu leczniczego
przed zaśnięciem (należy pamiętać o co najmniej 24 godzinnej przerwie między dawkami).

Zmiana leczenia u pacjentów stosujących tabletki zawierające bupropion dwa razy na dobę
Podczas zmiany leczenia z tabletek zawierających bupropion na produkt leczniczy Welbox należy
stosować taką samą całkowitą dawkę dobową, jeżeli jest to możliwe.

Specjalne grupy pacjentów

Dzieci i młodzież
Welbox nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat (patrz punkt 4.4).
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania produktu Welbox u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat
nie zostało ustalone.

Pacjenci w podeszłym wieku
Nie określono jednoznacznie skuteczności stosowania u osób w podeszłym wieku. W badaniu
klinicznym stosowano taką samą dawkę, jak u dorosłych osób (patrz: „Dorośli” powyżej). Nie można
wykluczyć większej wrażliwości u niektórych osób w podeszłym wieku.

Zaburzenia czynności wątroby
Należy zachować ostrożność podczas podawania produktu Welbox pacjentom z zaburzeniami czynności
wątroby (patrz punkt 4.4). U pacjentów z małymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby,
ze względu na większe zróżnicowanie farmakokinetyki leku, zalecaną dawką jest 150 mg raz na dobę.

Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami nerek zalecaną dawką jest 150 mg stosowane raz na dobę, gdyż bupropion
i jego czynne metabolity mogą gromadzić się u nich w większym stopniu (patrz punkt 4.4).

Sposób podawania

Welbox jest przeznaczony do stosowania doustnego.

Tabletki należy połykać w całości. Tabletek nie należy przełamywać, rozkruszać ani żuć, ponieważ
może to prowadzić do zwiększenia ryzyka wystąpienia działań niepożądanych, w tym napadów
drgawkowych.

Welbox może być stosowany z posiłkiem lub bez posiłku.

Przerwanie leczenia
Chociaż objawy odstawienne (mierzonych raczej jako odniesienia spontaniczne, niż przy zastosowaniu
skal oceny), nie były obserwowane w badaniach klinicznych z zastosowaniem bupropionu, należy
rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki. Bupropion jest selektywnym inhibitorem zwrotnego
wychwytu neuronalnego amin katecholowych i nie można wykluczyć efektu „z odbicia” lub reakcji
odstawiennych.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Welbox jest przeciwwskazany u:
− pacjentów z nadwrażliwością na bupropion lub którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1.
− pacjentów przyjmujących inne produkty lecznicze zawierające bupropion, ponieważ
wystąpienie napadów drgawkowych zależy od dawki, oraz w celu uniknięcia przedawkowania
− pacjentów z napadami drgawkowymi występującymi obecnie lub w przeszłości
− pacjentów z rozpoznanymi nowotworami ośrodkowego układu nerwowego
− pacjentów, którzy kiedykolwiek w trakcie leczenia odstawiają nagle alkohol lub leki, których
wycofanie związane jest z ryzykiem wystąpienia napadu drgawkowego (szczególnie
benzodiazepiny i środki o działaniu podobnym do benzodiazepin)
− pacjentów z ciężką marskością wątroby
− pacjentów z rozpoznaną aktualnie lub w przeszłości bulimią lub jadłowstrętem psychicznym
− pacjentów równocześnie leczonych inhibitorami MAO. Produkt leczniczy Welbox może być
stosowany nie wcześniej niż po 14 dniach od zakończenia leczenia nieodwracalnymi
inhibitorami MAO. W przypadku odwracalnych inhibitorów MAO wystarczający jest okres 24
godzin.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Napady drgawkowe
Nie należy stosować większych niż zalecane dawek, ponieważ stosowanie bupropionu jest związane
z ryzykiem wystąpienia napadu drgawkowego zależnym od dawki leku. Częstość występowania
napadów drgawkowych w badaniach klinicznych podczas stosowania dawek do 450 mg/dobę wynosiła
około 0,1%.
Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia napadu drgawkowego związane z obecnością czynników
predysponujących, które obniżają próg pobudliwości drgawkowej. Dlatego też podczas stosowania
bupropionu należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów, u których stwierdzono jeden lub kilka
czynników predysponujących do obniżenia progu pobudliwości drgawkowej.

Wszyscy pacjenci powinni być ocenieni pod kątem występowania u nich czynników predysponujących,
do których należą:
• równoczesne stosowanie innych leków obniżających próg pobudliwości drgawkowej (np. leki
przeciwpsychotyczne, przeciwdepresyjne, przeciwmalaryczne, tramadol, teofilina, steroidy
działające ogólnoustrojowo, chinolony i leki przeciwhistaminowe działające uspokajająco)
• uzależnienie od alkoholu (patrz również punkt 4.3)
• uraz głowy w wywiadzie
• cukrzyca leczona lekami hipoglikemizującymi lub insuliną
• stosowanie leków stymulujących lub zmniejszających apetyt.

Leczenie produktem Welbox należy przerwać i nie zalecać go u pacjentów, u których w trakcie terapii
wystąpiły napady drgawkowe.

Interakcje (patrz punkt 4.5)
Z powodu interakcji farmakokinetycznych stężenie bupropionu lub jego metabolitów w osoczu krwi
może się zmieniać, co może nasilać działania niepożądane leku (np. suchość w jamie ustnej,
bezsenność, napady drgawkowe). Dlatego należy zachować ostrożność podczas równoczesnego
stosowania bupropionu z lekami, które indukują lub hamują jego metabolizm.

Bupropion hamuje metabolizm z udziałem enzymów cytochromu P450 2D6. Zaleca się zachowanie
ostrożności podczas równoczesnego stosowania bupropionu i leków metabolizowanych przez te
enzymy.

W literaturze wykazano, że leki hamujące aktywność CYP2D6 mogą powodować zmniejszenie stężenia
endoksyfenu, będącego aktywnym metabolitem tamoksyfenu. Z tego względu w trakcie leczenia
tamoksyfenem należy unikać, jeśli to tylko możliwe, stosowania bupropionu, będącego inhibitorem
CYP2D6 (patrz punkt 4.5).

Neuropsychiatria

Samobójstwo i (lub) myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego
Depresja jest związana ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia myśli samobójczych, samouszkodzeń
i samobójstwa (zdarzenia związane z samobójstwem). To ryzyko utrzymuje się, dopóki nie wystąpi
wyraźna remisja. Ponieważ poprawa może nie nastąpić w ciągu pierwszych lub następnych tygodni
leczenia, pacjent powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą aż do czasu, kiedy wystąpi poprawa.
Doświadczenie kliniczne wykazuje, że ryzyko samobójstwa może zwiększać się we wczesnym etapie
powrotu do zdrowia.

Pacjenci ze zdarzeniami związanymi z samobójstwem w wywiadzie lub ci, którzy przed rozpoczęciem
terapii wykazywali znacznego stopnia nasilenie myśli samobójczych, są w grupie zwiększonego ryzyka
wystąpienia myśli samobójczych lub prób samobójczych i powinni podczas leczenia pozostawać pod
ścisłą kontrolą.

Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych leków przeciwdepresyjnych u dorosłych
pacjentów z zaburzeniami psychicznymi wykazała u pacjentów w wieku poniżej 25 lat zwiększenie

ryzyka zachowań samobójczych w trakcie stosowania leków przeciwdepresyjnych w porównaniu do
placebo.

Pacjenci, szczególnie ci z grupy wysokiego ryzyka, powinni pozostawać pod ścisłą kontrolą w trakcie
farmakoterapii, zwłaszcza w jej wczesnej fazie lub po zmianie dawkowania. Pacjenci (oraz opiekunowie
pacjentów) powinni być ostrzeżeni o konieczności obserwacji wszelkich oznak pogorszenia stanu
klinicznego pacjenta, myśli lub zachowań samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu.
W przypadku wystąpienia tych objawów powinni natychmiast zasięgnąć porady lekarskiej.

Wystąpienie niektórych objawów psychicznych może zależeć albo od stanu choroby podstawowej, albo
od stosowanego leczenia (patrz poniżej: Objawy psychiczne włączając manię i chorobę afektywną
dwubiegunową; patrz również punkt 4.8).

Należy rozważyć zmianę schematu leczenia, włącznie z jego przerwaniem, u pacjentów, u których
wystąpiło nasilenie myśli i (lub) zachowań samobójczych, szczególnie jeżeli te objawy są ciężkie,
występujące nagle lub dotychczas nie występowały.

Objawy psychiczne włączając manię i chorobę afektywną dwubiegunową
Zgłaszano występowanie objawów psychicznych (patrz punkt 4.8). W szczególności wystąpienie
objawów psychotycznych i maniakalnych obserwowano głównie u pacjentów z chorobą psychiczną
w wywiadzie. Dodatkowo, ciężkie epizody depresji mogą być początkowym objawem zaburzeń
dwubiegunowych. Panuje ogólne przekonanie (choć nie ustalono tego w kontrolowanych badaniach), że
leczenie takiego epizodu samym lekiem przeciwdepresyjnym może zwiększyć prawdopodobieństwo
wywołania mieszanego i(lub) maniakalnego epizodu u pacjentów z ryzykiem zaburzeń
dwubiegunowych. Ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania bupropionu w skojarzeniu ze
stabilizatorami nastroju u pacjentów z zaburzeniami dwubiegunowymi w wywiadzie sugeruje małą
częstość przejścia w manię. Przed rozpoczęciem leczenia lekiem przeciwdepresyjnym pacjenci powinni
być odpowiednio zbadani w celu określenia ryzyka wystąpienia zaburzeń dwubiegunowych; takie
badanie powinno zawierać szczegółowy wywiad psychiatryczny, w tym wywiad rodzinny dotyczący
samobójstw, zaburzeń dwubiegunowych i depresji.

Dane uzyskane z badań na zwierzętach sugerują możliwość wywołania uzależnienia. Jednakże, badania
nad skłonnością do nadużywania u ludzi i rozległe doświadczenie kliniczne wskazują, że bupropion ma
mały potencjał wywoływania uzależnienia.

Kliniczne doświadczenie z bupropionem u pacjentów poddawanych leczeniu elektrowstrząsami jest
ograniczone. Należy wykazać ostrożność podczas stosowania leczenia elektrowstrząsami u pacjentów
równocześnie leczonych bupropionem.

Nadwrażliwość
Leczenie produktem leczniczym Welbox należy niezwłocznie przerwać, jeżeli u pacjenta wystąpiły
objawy nadwrażliwości podczas przyjmowania leku. Należy pamiętać, że objawy mogą rozwijać się lub
nawracać również po zaprzestaniu stosowania produktu leczniczego Welbox, jak również
o konieczności odpowiedniego leczenia objawowego przez odpowiednio długi czas (co najmniej jeden
tydzień). Objawy typowe obejmują wysypkę skórną, świąd, pokrzywkę lub ból w klatce piersiowej, ale
bardziej nasilone reakcje mogą obejmować obrzęk naczynioruchowy, duszność i(lub) skurcz oskrzeli,
wstrząs anafilaktyczny i rumień wielopostaciowy. Ból stawów, ból mięśni i gorączka były również
zgłaszane w połączeniu z wysypką i innymi objawami wskazującymi na opóźnioną nadwrażliwość
(patrz punkt 4.8). U większości pacjentów objawy ulegały złagodzeniu po przerwaniu leczenia
bupropionem i rozpoczęciu leczenia lekami przeciwhistaminowymi lub kortykosteroidami, po czym z
czasem ustępowały.

Ciężkie skórne reakcje niepożądane (SCAR)
W związku z leczeniem bupropionem notowano występowanie ciężkich skórnych reakcji
niepożądanych (SCAR, ang. severe cutaneous adverse reactions), takich jak zespół Stevensa- Johnsona
(SJS, ang. Stevens-Johnson syndrome), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN, ang. toxic
epidermal necrolysis), ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP, ang. acute generalised

exanthematous pustulosis) oraz reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS,
ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms), mogących zagrażać życiu lub prowadzić
do zgonu.
Pacjentów należy poinformować o objawach i należy ich ściśle obserwować w celu wykrycia reakcji
skórnych. Jeśli wystąpią objawy wskazujące na te reakcje, należy natychmiast odstawić bupropion
i rozważyć wdrożenie alternatywnego sposobu leczenia. Jeśli u pacjenta rozwinął się SJS, TEN, AGEP
lub DRESS podczas stosowania bupropionu, już nigdy nie należy wznawiać u niego leczenia tym
produktem leczniczym.

Choroby sercowo-naczyniowe
Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania bupropionu w leczeniu depresji u pacjentów z chorobą
sercowo-naczyniową jest ograniczone. U takich pacjentów należy zachować ostrożność. Jednakże
bupropion był stosunkowo dobrze tolerowany w badaniach dotyczących zaprzestawania palenia
u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca (patrz punkt 5.1).

Ciśnienie tętnicze
Wykazano, że bupropion nie zwiększa znacząco ciśnienia tętniczego krwi u pacjentów bez depresji,
w pierwszym stadium nadciśnienia tętniczego. Jednak w praktyce klinicznej nadciśnienie tętnicze, które
w pewnych przypadkach może być ciężkie (patrz punkt 4.8) i wymaga intensywnego leczenia, było
zgłaszane u pacjentów przyjmujących bupropion. Te obserwacje pochodzą od pacjentów z nadciśnieniem
tętniczym oraz bez nadciśnienia tętniczego w wywiadzie.

Podczas rozpoczynania leczenia należy określić wyjściowe wartości ciśnienia tętniczego, a następnie je
monitorować, zwłaszcza u pacjentów z wcześniej występującym nadciśnieniem tętniczym. Należy
rozważyć zakończenie leczenia produktem leczniczym Welbox, jeżeli stwierdza się klinicznie istotne
zwiększenie ciśnienia tętniczego.

Jednoczesne zastosowanie bupropionu i nikotynowego przezskórnego systemu terapeutycznego może
spowodować wzrost ciśnienia tętniczego krwi.

Zespół Brugadów
Bupropion może spowodować ujawnienie zespołu Brugadów, rzadkiej, uwarunkowanej genetycznie
choroby dotyczącej kanałów sodowych serca z charakterystycznymi zmianami w zapisie EKG (blok
prawej odnogi pęczka Hisa oraz uniesienie odcinka ST w odprowadzeniu prawym przedkomorowym),
mogącego prowadzić do zatrzymania akcji serca lub do nagłej śmierci. Należy zachować ostrożność
u pacjentów z zespołem Brugadów lub z zatrzymaniem akcji serca lub przypadkiem nagłej śmierci
w wywiadzie rodzinnym.

Specjalne grupy pacjentów

Dzieci i młodzież
Leczenie lekami przeciwdepresyjnymi jest związane z ryzykiem wystąpienia myśli i zachowań
samobójczych u dzieci i młodzieży z ciężkim epizodem depresji i innymi zaburzeniami psychicznymi.

Pacjenci w podeszłym wieku
Skuteczność stosowania u pacjentów w podeszłym wieku nie została jednoznacznie określona. W
badaniu klinicznym u pacjentów w podeszłym wieku stosowano taką samą dawkę, jak u dorosłych
pacjentów (patrz punkty 4.2 „Dorośli” i 5.2). Nie można wykluczyć większej wrażliwości u niektórych
pacjentów w podeszłym wieku.

Zaburzenia czynności wątroby
Bupropion jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie do czynnych metabolitów, które dalej
są metabolizowane. Nie obserwowano statystycznie istotnych różnic w farmakokinetyce bupropionu
u pacjentów z łagodną i umiarkowaną marskością wątroby w porównaniu do zdrowych ochotników, ale
stężenie bupropionu w surowicy było bardzo zróżnicowane u poszczególnych pacjentów. Dlatego
produkt leczniczy Welbox należy stosować ostrożnie u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi
zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.2).

Wszyscy pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni być ściśle kontrolowani ze względu na
możliwość wystąpienia działań niepożądanych (np. bezsenność, suchość w jamie ustnej, napady
drgawkowe), które mogą wskazywać na duże stężenie leku lub jego metabolitów w organizmie.

Zaburzenia czynności nerek
Bupropion w postaci metabolitów wydalany jest głównie z moczem. Z tego względu u pacjentów
z zaburzeniami czynności nerek bupropion i jego czynne metabolity mogą gromadzić się w organizmie
w stopniu większym niż u osób, których nerki pracują prawidłowo. Pacjenci powinni być ściśle
monitorowani ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych (np. bezsenność, suchość
w jamie ustnej, napady drgawkowe), które mogą wskazywać na duże stężenie leku lub jego metabolitów
w organizmie (patrz punkt 4.2).

Wpływ na badania moczu
Z uwagi na budowę podobną do amfetaminy, bupropion wpływa na wyniki niektórych szybkich badań
moczu na obecność leków. Efektem mogą być fałszywie dodatnie wyniki, zwłaszcza dla pochodnych
amfetaminy. Wynik dodatni powinien zostać potwierdzony bardziej swoistą metodą.

Niewłaściwe drogi podania
Welbox jest przeznaczony wyłącznie do przyjmowania doustnego. Zgłaszano przypadki inhalacji
rozkruszonych tabletek lub przyjęcia rozpuszczonego bupropionu w postaci iniekcji, co może prowadzić
do gwałtownego uwalniania i szybszego wchłaniania oraz potencjalnego przedawkowania. Zgłaszano
przypadki wystąpienia napadów drgawkowych i (lub) zgonów po przyjęciu bupropionu donosowo lub
we wstrzyknięciu pozajelitowym.

Zespół serotoninowy
W okresie po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano przypadki wystąpienia potencjalnie zagrażającemu
życiu zespołu serotoninowego podczas jednoczesnego stosowania z lekami serotoninergicznymi, takimi
jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i inhibitory zwrotnego wychwytu
serotoniny i noradrenaliny (SNRI) (patrz punkt 4.5). Jeśli jednoczesne stosowanie bupropionu i innych
serotonergicznych produktów leczniczych jest klinicznie uzasadnione, zalecana jest uważna obserwacja
pacjenta, zwłaszcza na początku leczenia i podczas zwiększania dawki.

Zespół serotoninowy może obejmować zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy, śpiączkę),
niestabilność układu autonomicznego (np. tachykardię, wahania ciśnienia tętniczego, hipertermię),
zaburzenia nerwowo mięśniowe (np. hiperrefleksję, zaburzenia koordynacji, sztywność), i (lub) objawy
żołądkowo jelitowe (np. nudności, wymioty, biegunkę).
W razie podejrzenia zespołu serotoninowego należy zmniejszyć dawkę leku lub przerwać leczenie
produktem Welbox w zależności od nasilenia występujących objawów.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Ponieważ inhibitory monoaminooksydazy A i B także wpływają na katecholaminergiczne szlaki
metaboliczne, ale w inny sposób niż bupropion, jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Welbox
i inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Wynika to ze
zwiększonego prawdopodobieństwa wystąpienia działań niepożądanych związanych z jednoczesnym
ich stosowaniem. Należy zachować przerwę przynajmniej 14 dni od zakończenia stosowania
nieodwracalnych inhibitorów MAO, a rozpoczęciem stosowania produktu Welbox. W przypadku
odwracalnych inhibitorów MAO wystarczy przerwa 24 godzinna.

Wpływ bupropionu na inne leki
Chociaż bupropion i jego główny metabolit hydroksybupropion nie są metabolizowane za
pośrednictwem izoenzymu CYP2D6, to hamują szlak metaboliczny z udziałem CYP2D6. Równoczesne
stosowanie bupropionu i dezypraminy u zdrowych ochotników, u których występował szybki
metabolizm przy udziale izoenzymu CYP2D6, spowodowało duże (2 do 5 razy) zwiększenie wartości
Cmax i AUC dezypraminy. Zahamowanie CYP2D6 utrzymywało się jeszcze przez co najmniej 7 dni po
podaniu ostatniej dawki bupropionu.

Jednoczesne stosowanie leków z wąskim indeksem terapeutycznym, które są metabolizowane głównie
przez izoenzym CYP2D6, powinno być rozpoczynane od najmniejszych dawek tych leków. Do leków
tych należą: niektóre leki przeciwdepresyjne (np. dezypramina, imipramina), leki przeciwpsychotyczne
(np. rysperydon, tiorydazyna), β-adrenolityki (np. metoprolol), selektywne inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny (SSRI) i leki przeciwarytmiczne klasy 1C (np. propafenon, flekainid).
W przypadku włączenia bupropionu do leczenia pacjenta stosującego już takie leki, należy rozważyć
konieczność zmniejszenia ich dawek. W takich przypadkach należy dokładnie rozważyć oczekiwane
korzyści z leczenia bupropionem wobec ryzyka.

W okresie po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano przypadki wystąpienia potencjalnie zagrażającemu
życiu zespołu serotoninowego podczas jednoczesnego stosowania z lekami serotoninergicznymi, takimi
jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i inhibitory zwrotnego wychwytu
serotoniny i noradrenaliny (SNRI) (patrz punkt 4.4).

Produktu lecznicze, których skuteczność zależy od aktywacji metabolicznej za pośrednictwem CYP2D6
(np. tamoksyfen), mogą mieć mniejszą skuteczność podczas jednoczesnego podawania z inhibitorami
CYP2D6, takimi jak bupropion (patrz punkt 4.4).

Chociaż cytalopram (SSRI) nie jest metabolizowany głównie przez CYP2D6, w jednym badaniu
bupropion zwiększył Cmax i AUC cytalopramu odpowiednio o 30% i 40%.

Jednoczesne podawanie digoksyny z bupropionem może skutkować zmniejszeniem stężenia digoksyny
w organizmie pacjenta. Na podstawie porównania krzyżowego wyników badań klinicznych,
stwierdzono, że u zdrowych ochotników wartość AUC0-24 h dla digoksyny się zmniejszyła, a klirens
nerkowy się zwiększył. Lekarze powinni mieć świadomość, że po zaprzestaniu podawania bupropionu
stężenie digoksyny może się zwiększyć i że należy monitorować pacjenta pod kątem wystąpienia
zatrucia digoksyną.

Wpływ innych leków na bupropion
Bupropion jest metabolizowany do głównego czynnego metabolitu hydroksybupropionu głównie za
pośrednictwem cytochromu P450 CYP2B6 (patrz punkt 5.2). Podawanie bupropionu równocześnie
z lekami wpływającymi na metabolizm bupropionu za pośrednictwem izoenzymu CYP2B6 (np. substraty
CYP2B6: cyklofosfamid, ifosfamid i inhibitory CYP2B6, np. orfenadryna, tyklopidyna, klopidogrel)
może spowodować zwiększenie stężenia bupropionu w osoczu i zmniejszenie stężenia aktywnego
metabolitu hydroksybupropionu. Konsekwencje kliniczne zahamowania metabolizmu bupropionu
za pośrednictwem CYP2B6 i w efekcie tego zmiany stosunku bupropion/hydroksybupropion nie są
obecnie znane.

Ponieważ bupropion jest w znacznym stopniu metabolizowany, należy zachować ostrożność podczas
równoczesnego podawania bupropionu z lekami indukującymi procesy metaboliczne (np.
karbamazepina, fenytoina, rytonawir, efawirenz) lub lekami będącymi inhibitorami metabolizmu
(np. walproinian), ponieważ równoczesne stosowanie tych leków może wpłynąć na skuteczność
i bezpieczeństwo leczenia bupropionem.

W wielu badaniach na zdrowych ochotnikach rytonawir (w dawkach 100 mg dwa razy na dobę lub
600 mg dwa razy na dobę) lub rytonawir w dawce 100 mg w skojarzeniu z lopinawirem w dawce 400 mg
dwa razy na dobę powodował zależne od dawki zmniejszenie ekspozycji na bupropion i jego główne
metabolity o około 20% do 80% (patrz punkt 5.2). Podobnie, efawirenz w dawce 600 mg raz na dobę
przez dwa tygodnie spowodował zmniejszenie ekspozycji na bupropion u zdrowych ochotników o około
55%. Konsekwencje kliniczne zmniejszonej ekspozycji są niejasne, jednak mogą obejmować
zmniejszenie skuteczności leczenia dużych epizodów depresji. U pacjentów przyjmujących którykolwiek
z tych leków jednocześnie z bupropionem może zaistnieć konieczność podania zwiększonych dawek
bupropionu, jednakże maksymalna zalecana dawka nie powinna zostać przekroczona.

Inne informacje o interakcjach

Należy zachować szczególną ostrożność stosując bupropion u pacjentów otrzymujących lewodopę albo
amantadynę. Ograniczone dane kliniczne wskazują na częstsze występowanie działań niepożądanych
(np. nudności, wymiotów i objawów psychicznych – patrz punkt 4.8) u pacjentów równocześnie
stosujących bupropion i lewodopę lub amantadynę.

Chociaż brak danych klinicznych o interakcji farmakokinetycznej pomiędzy bupropionem a alkoholem,
odnotowano nieliczne doniesienia o niepożądanych objawach psychicznych lub zmniejszonej tolerancji
na alkohol wśród pacjentów pijących alkohol podczas leczenia bupropionem. W czasie leczenia
produktem Welbox należy unikać lub ograniczyć do minimum picie alkoholu.

Nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych dotyczących podawania bupropionu równocześnie
z benzodiazepinami. Analiza szlaków metabolicznych in vitro, nie daje podstaw do obaw przed
wystąpieniem interakcji między tymi substancjami. Po jednoczesnym podaniu bupropionu i diazepamu
zdrowym ochotnikom, zaobserwowano słabsze działanie uspokajające niż po podaniu samego
diazepamu.

Nie przeprowadzano systematycznej oceny stosowania połączenia bupropionu i leków
przeciwdepresyjnych (innych niż dezypramina i cytalopram), benzodiazepin (innych niż diazepam) lub
neuroleptyków. Doświadczenie kliniczne z użyciem dziurawca zwyczajnego było również ograniczone.

Jednoczesne stosowanie bupropionu i nikotynowego przezskórnego systemu terapeutycznego może
powodować wzrost ciśnienia tętniczego krwi.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Wyniki niektórych badań epidemiologicznych przeprowadzonych u kobiet w ciąży, które stosowały
bupropion w pierwszym trymestrze ciąży, wskazują na związek tej terapii ze zwiększonym ryzykiem
wystąpienia u płodu pewnych wrodzonych wad sercowo-naczyniowych, w szczególności ubytków
przegrody międzykomorowej oraz upośledzenia odpływu lewokomorowego. Nie wszystkie badania
dały takie wyniki. Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni ani pośredni
toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).
Produktu leczniczego Welbox nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny
pacjentki będzie wymagał leczenia bupropionem, a alternatywne leczenie nie będzie możliwe.

Karmienie piersią
Bupropion i jego metabolity przenikają do pokarmu kobiecego. Należy zdecydować o zaprzestaniu
karmienia piersią lub zaprzestaniu leczenia produktem Welbox, biorąc pod uwagę korzyści dla
noworodka lub niemowlęcia z karmienia piersią oraz korzyści dla matki wynikające z leczenia.

Płodność
Nie ma danych na temat wpływu bupropionu na płodność u ludzi. Badania nad rozrodem u szczurów
nie wykazały zmniejszenia płodności (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Tak jak inne leki działające na ośrodkowy układ nerwowy, bupropion może wpływać na zdolność
wykonywania czynności wymagających oceny sytuacji lub sprawności psychomotorycznej. Pacjenci
powinni zachować szczególną ostrożność przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn i upewnić się, że produkt leczniczy Welbox nie wpływa niekorzystnie na wykonywane przez
nich czynności.

#### 4.8 Działania niepożądane

Poniższa tabela zawiera działania niepożądane, zgłaszane podczas stosowania klinicznego,
uszeregowane według częstości występowania i klasyfikacji układów i narządów.

Wszystkie działania niepożądane podano według klasyfikacji układowo – narządowej i częstości:
bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko
(≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) i nieznana (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja układów
i narządów wg
MedDRA

Częstość Działania niepożądane

Zaburzenia krwi
i układu chłonnego
Częstość nieznana Niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia

Zaburzenia układu
immunologicznego*
Często Reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka
Bardzo rzadko Bardziej nasilone reakcje nadwrażliwości, w tym
obrzęk naczynioruchowy, duszność /skurcz oskrzeli
i wstrząs anafilaktyczny. Odnotowywano również
bóle stawów, bóle mięśni i gorączkę w połączeniu
z wysypką i innymi objawami wskazującymi na
wystąpienie reakcji nadwrażliwości o charakterze
opóźnionym. Objawy te mogą przypominać chorobę
posurowiczą.
Zaburzenia
metabolizmu
i odżywiania

Często Utrata apetytu
Niezbyt często Zmniejszenie masy ciała
Bardzo rzadko Zaburzenia stężenia glukozy we krwi
Częstość nieznana Hiponatremia
Zaburzenia psychiczne Bardzo często Bezsenność (patrz punkt 4.2)
Często Pobudzenie, lęk
Niezbyt często Depresja (patrz punkt 4.4), splątanie
Bardzo rzadko Agresja, wrogość, rozdrażnienie, niepokój, omamy,
nietypowe sny włącznie z koszmarami sennymi,
depersonalizacja, urojenia, paranoidalne myśli
Częstość nieznana Myśli samobójcze i zachowania samobójcze***,
psychoza, dysfemia, napad lęku panicznego
Zaburzenia układu
nerwowego
Bardzo często Ból głowy
Często Drżenia, zawroty głowy, zaburzenia smaku
Niezbyt często Zaburzenia koncentracji
Rzadko Napady drgawkowe**
Bardzo rzadko Dystonia, ataksja, parkinsonizm, brak koordynacji,
zaburzenia pamięci, parestezja, omdlenie
Częstość nieznana Zespół serotoninowy****
Zaburzenia oka Często Zaburzenia widzenia
Zaburzenia ucha
i błędnika
Często Szumy uszne

Zaburzenia serca Niezbyt często Tachykardia
Bardzo rzadko Kołatanie serca
Zaburzenia
naczyniowe
Często Wzrost ciśnienia tętniczego krwi (w niektórych
przypadkach znaczny), zaczerwienienie twarzy
Bardzo rzadko Rozszerzenie naczyń, niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia żołądka
i jelit
Bardzo często Suchość jamy ustnej, zaburzenia dotyczące przewodu
pokarmowego, w tym nudności i wymioty
Często Ból brzucha, zaparcia
Zaburzenia wątroby
i dróg żółciowych
Bardzo rzadko Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,
żółtaczka, zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry
i tkanki podskórnej*
Często Wysypka, świąd, pocenie się
Bardzo rzadko Rumień wielopostaciowy i zespół Stevens-Johnsona,
zaostrzenie łuszczycy, łysienie
Częstość nieznana Nasilenie objawów tocznia rumieniowatego
układowego, toczeń rumieniowaty skórny, ostra

uogólniona osutka krostkowa, toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka, reakcja na lek z eozynofilią
i objawami ogólnoustrojowymi
Zaburzenia
mięśniowo-szkieletowe
i tkanki łącznej

Bardzo rzadko Drganie mięśni

Zaburzenia nerek
i dróg moczowych
Bardzo rzadko Zaburzenia częstości oddawania moczu i (lub)
zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu
Zaburzenia ogólne
i stany w miejscu
podania

Często Gorączka, ból w klatce piersiowej, osłabienie

* Reakcje nadwrażliwości mogą przejawiać się jako reakcje skórne. Patrz: „Zaburzenia układu
immunologicznego” i „Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej”.
** Częstość występowania napadów drgawkowych wynosi około 0,1% (1/1 000). Najczęściej
występującym rodzajem napadów drgawkowych są uogólnione napady toniczno-kloniczne, które
mogą niekiedy powodować ponapadowe splątanie lub zaburzenia pamięci (patrz punkt 4.4).
*** Przypadki myśli samobójczych i zachowań samobójczych odnotowano w trakcie leczenia
bupropionem lub w krótkim czasie po przerwaniu stosowania produktu leczniczego (patrz punkt
4.4).
**** Zespół serotoninowy może wystąpić w wyniku interakcji między bupropionem
a serotoninergicznym produktem leczniczym, takim jak selektywne inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny (SSRI) lub inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny
(SNRI) (patrz punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel: +48 22 49 21 301,
faks: +48 22 49 21 309; strona internetowa https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Odnotowano objawy ostrego przedawkowania po przyjęciu dawek ponad dziesięciokrotnie
przewyższających maksymalną dawkę terapeutyczną. Po przedawkowaniu oprócz objawów
określonych jako działania niepożądane, może wystąpić: senności, utrata przytomności i (lub) zmiany
w zapisie EKG, takie jak zaburzenia przewodzenia, zaburzenia rytmu (włączając wydłużenie zespołu
QRS), arytmia i tachykardia. Odnotowano również wydłużenie odstępu QTc, ale było to obserwowane
w połączeniu z wydłużeniem zespołu QRS i przyspieszeniem czynności serca. Chociaż większość
pacjentów wróciła do zdrowia bez żadnych następstw, zgłaszano rzadkie przypadki zgonów związanych
z przedawkowaniem bupropionu u pacjentów, którzy zażyli dawki leku dużo większe od zalecanych.
Zgłaszano również wystąpienie zespołu serotoninowego.

Postępowanie
W razie przedawkowania pacjent powinien być przyjęty do szpitala. Należy kontrolować zapis EKG
oraz czynności życiowe.

Pacjentowi należy zapewnić odpowiednią drożność dróg oddechowych, dopływ tlenu i czynność
oddechową. Zalecane jest użycie węgla aktywnego. Nie jest znane swoiste antidotum dla bupropionu.
Dalsze postępowanie powinno być dostosowane do sytuacji klinicznej.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki przeciwdepresyjne, Kod ATC: N06AX12.

Mechanizm działania
Bupropion jest selektywnym inhibitorem neuronalnego wychwytu zwrotnego amin katecholowych
(noradrenaliny i dopaminy) z minimalnym wpływem na wychwyt zwrotny indoloamin (serotonina) i nie
hamuje monoaminooksydazy.
Mechanizm działania bupropionu jako leku przeciwdepresyjnego nie jest znany. Wydaje się jednak, że
uczestniczy w tym mechanizm noradrenergiczny i (lub) dopaminergiczny.

Skuteczność kliniczna
Działanie przeciwdepresyjne bupropionu było badane w programie klinicznym obejmującym pacjentów
leczonych z powodu ciężkiego epizodu depresji (ang. Major Depressive Disorder – MDD), w tym 1155
pacjentów leczonych bupropionem i 1868 pacjentów leczonych bupropionem w postaci tabletek
o przedłużonym uwalnianiu. Siedem z tych badań sprawdzało skuteczność bupropionu: 3 były
prowadzone w UE w dawkach do 300 mg/dobę, a 4 w USA z zastosowaniem zmiennego dawkowania
do 450 mg/dobę. Jako dodatkowe źródło informacji uznaje się dziewięć badań dotyczących stosowania
bupropionu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w leczeniu MDD, na podstawie
biorównoważności bupropionu w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu (1 raz na dobę)
i tabletek o przedłużonym uwalnianiu (dwa razy na dobę).

Bupropion w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu wykazał statystyczną przewagę nad
placebo, mierzoną jako poprawę w całkowitym wyniku MADRS (ang. Montgomery-Asberg Depression
Rating Scale) w jednym z dwóch identycznych badań z zastosowaniem dawek w zakresie
150 – 300 mg. Wskaźniki odpowiedzi i remisji były również statystycznie znamiennie większe po
zastosowaniu produktu bupropionu w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu w porównaniu
z placebo. W trzecim badaniu u osób w podeszłym wieku statystyczna wyższość nad placebo nie została
osiągnięta dla pierwszorzędowego parametru, średniej zmiany w porównaniu ze stanem wyjściowym
w MADRS (punkt końcowy ang. LOCF – Last Observation Carried Forward), chociaż statystycznie
znamienne wyniki były widoczne w analizie drugiego rzędu („Obserwowanego przypadku”).

Znaczące korzyści zostały wykazane w zakresie pierwszorzędowych punktów końcowych w 2 z 4
badań przeprowadzonych w USA z bupropionem w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu
(300 - 450 mg). Z dwóch pozytywnych badań, jedno było kontrolowane placebo u pacjentów |z MDD,
a jedno było aktywnie kontrolowanym badaniem u pacjentów z MDD.

W badaniu zapobiegania nawrotom pacjenci odpowiadający na ośmiotygodniowe leczenie bupropionem
w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (300 mg/dobę) w fazie otwartej byli przydzieleni losowo
do grupy bupropionu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu lub placebo na kolejne 44 tygodnie
leczenia. Bupropion w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazał statystycznie znamienną
wyższość w porównaniu z placebo (p<0,05) w zakresie pierwszorzędowego kryterium wyniku.
Skuteczność działania podczas 44-tygodniowego, podwójnie zaślepionego okresu obserwacji wynosiła
dla bupropionu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu i dla placebo, odpowiednio, 64% i 48%.

Bezpieczeństwo stosowania
Obserwowany prospektywnie odsetek wrodzonych wad serca po prenatalnej ekspozycji na bupropion
w pierwszym trymestrze ciąży, zamieszczony w międzynarodowym Rejestrze Ciąży wyniósł 9/675
(1,3%).

W badaniu retrospektywnym u ponad tysiąca pacjentek przyjmujących bupropion w pierwszym
trymestrze ciąży nie wykazano większego odsetka wad wrodzonych u płodów ani wrodzonych wad
układu sercowo-naczyniowego niż po zastosowaniu innych leków przeciwdepresyjnych.

Analiza retrospektywna danych z Krajowego Badania nad Profilaktyką Wad Wrodzonym (ang. National
Birth Defects Prevention Study) wskazuje na statystycznie istotną zależność między występowaniem
wady serca dotyczącej odpływu lewokomorowego u dziecka a zgłoszonym przez matkę stosowaniem

bupropionu we wczesnym okresie ciąży. Nie zaobserwowano związku pomiędzy stosowaniem
bupropionu przez matkę a występowaniem jakichkolwiek innych wad serca lub wszystkich typów
złożonych wad serca.

Dalsza analiza danych z badania wad wrodzonych przeprowadzonego przez Slone Epidemiology Centre
(ang. Slone Epidemiology Centre Birth Defects Study) nie wykazała statystycznie istotnego zwiększenia
częstości występowania wad odpływu lewokomorowego po stosowaniu bupropionu przez matkę.
Stwierdzono natomiast statystycznie istotną zależność między występowaniem wad przegrody
międzykomorowej a stosowaniem samego bupropionu w pierwszym trymestrze ciąży.

W badaniu przeprowadzonym u zdrowych ochotników nie zaobserwowano klinicznie znaczącego
wpływu bupropionu w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu (450 mg/dobę) na odcinek QTcF
po 14 dniach podawania (przy osiągniętym stanie stacjonarnym) w porównaniu z placebo.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Po podaniu doustnym zdrowym ochotnikom 300 mg chlorowodorku bupropionu w postaci tabletek
o zmodyfikowanym uwalnianiu, maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) około 160 ng/ml
obserwowane było po około 5 godzinach. W stanie stacjonarnym wartości Cmax i AUC
hydroskybupropionu są odpowiednio około 3 i 14 razy większe niż te wartości dla bupropionu.
Cmax treohydrobupropionu w stanie stacjonarnym jest podobna do Cmax bupropionu, wartość AUC
treohydrobupropionu jest około 5 razy większa niż AUC bupropionu, podczas gdy stężenia
erytrohydrobupropionu w osoczu są porównywalne do stężeń bupropionu. Maksymalne stężenie
w osoczu hydroksybupropionu osiągane jest po 7 godzinach, podczas gdy treohydrobupropionu
i erytrohydrobupropionu po 8 godzinach. Wartości Cmax i AUC bupropionu i jego aktywnych
metabolitów hydroksybupropionu i treohydrobupropionu wzrastają proporcjonalnie w zakresie dawek
50-200 mg po podaniu pojedynczej dawki i w zakresie dawek 300-450 mg/dobę po podawaniu
długotrwałym.

Całkowita biodostępność bupropionu nie jest znana; chociaż dane dotyczące wydalania z moczem
wskazują, że przynajmniej 87% dawki bupropionu jest wchłaniane.

Podanie bupropionu w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu w trakcie posiłku nie ma
wpływu na jego wchłanianie.

Dystrybucja
Bupropion jest szeroko dystrybuowany, a objętość dystrybucji wynosi około 2000 l.
Bupropion, hydroksybupropion i treohydrobupropion wiążą się z białkami w stopniu umiarkowanym
(odpowiednio: 84%, 77% i 42 %)

Bupropion i jego czynne metabolity są wydzielane w mleku kobiet karmiących. Badania
przeprowadzone na zwierzętach wskazują, że bupropion i jego czynne metabolity przenikają przez
barierę krew-mózg i barierę łożyskową. Badania tomografii pozytonowej emisyjnej u zdrowych
ochotników wskazują, że bupropion przenika do ośrodkowego układu nerwowego i wiąże się
z przekaźnikiem zwrotnego wychwytu dopaminy w prążkowiu (około 25% podczas stosowania dawki
150 mg dwa razy na dobę).

Metabolizm
Bupropion jest w dużym stopniu metabolizowany w organizmie człowieka. W osoczu zidentyfikowano
trzy aktywne farmakologicznie metabolity: hydroksybupropion i aminoalkoholowe izomery -
treohydrobupropion i erytrohydrobupropion. Mogą mieć one znaczenie kliniczne, ponieważ ich stężenie
w osoczu jest duże lub większe niż stężenie bupropionu. Czynne metabolity są dalej metabolizowane do
postaci nieczynnych (niektóre z nich nie zostały w pełni scharakteryzowane, ale mogą obejmować
formy sprzężone) i wydalane z moczem.

Badania in vitro wykazują, że bupropion jest metabolizowany do głównego czynnego metabolitu -
hydroksybupropionu przede wszystkim przez izoenzym CYP2B6, podczas gdy izoenzymy CYP1A2,
2A6, 2C9, 3A4 i 2E1 biorą udział w metabolizmie leku w mniejszym stopniu. W odróżnieniu,
powstawanie treohydrobupropionu obejmuje redukcję grupy karbonylowej, ale izoenzymy cytochromu
P450 nie biorą w tym udziału (patrz punkt 4.5).
Nie badano potencjału działania hamującego treohydrobupropionu i erytrohydrobupropionu na
izoenzymy cytochromu P450.

Bupropion i hydroksybupropion są inhibitorami izoenzymu CYP2D6. Wartości Ki wynoszą dla nich
odpowiednio 21 i 13,3 μM (patrz punkt 4.5).

Bupropion wykazał indukcję własnego metabolizmu u zwierząt podczas przedłużonego podawania.
U ludzi nie znaleziono dowodów na indukcję enzymów przez bupropion lub hydroksybupropion
w grupie ochotników lub pacjentów otrzymujących zalecane dawki bupropionu przez 10 do 45 dni.

Eliminacja
U ludzi, po doustnym podaniu dawki 200 mg 14C-bupropionu, 87% i 10% dawki radioaktywnej znalazło
się, odpowiednio, w moczu i kale. Część dawki bupropionu wydalana w formie niezmienionej stanowiła
tylko 0,5%, co jest zgodne są z dużym stopniem metabolizmu bupropionu. Mniej niż 10% znakowanej
14C dawki występowało w moczu jako czynne metabolity.

Średni klirens po doustnym podaniu chlorowodorku bupropionu wynosi około 200 l/h, a średni okres
półtrwania bupropionu w fazie eliminacji około 20 godzin.

Okres półtrwania hydroksybupropionu w fazie eliminacji wynosi około 20 godzin. Okresy półtrwania
treohydrobupropionu i erytrohydrobupropionu w fazie eliminacji są dłuższe (odpowiednio 37 i 33
godziny), a wartości AUC w stanie stacjonarnym są odpowiednio 8 i 1,6 razy większe niż dla
bupropionu. Stan stacjonarny bupropionu i jego metabolitów jest osiągany w ciągu 8 dni.

Nierozpuszczalna otoczka tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu może pozostać nienaruszona podczas
transportu przez przewód pokarmowy i zostać wydalona z kałem.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku
W wyniku badań farmakokinetycznych przeprowadzonych u pacjentów w podeszłym wieku otrzymano
bardzo zróżnicowane rezultaty. Badanie z zastosowaniem pojedynczej dawki wykazało, że
farmakokinetyka bupropionu i jego metabolitów u pacjentów w podeszłym wieku nie różni się od
obserwowanej u młodszych pacjentów dorosłych. Kolejne badanie farmakokinetyczne z zastosowaniem
pojedynczej i wielokrotnej dawki sugerowało, że u pacjentów w podeszłym wieku akumulacja
bupropionu i jego metabolitów może być większa. Doświadczenie kliniczne nie wykazało różnic
w tolerancji pomiędzy pacjentami w wieku podeszłym a pacjentami młodszymi, nie można jednak
wykluczyć występowania większej wrażliwości u pacjentów starszych (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności nerek
Wydalanie bupropionu i jego głównych czynnych metabolitów może być zmniejszone u pacjentów
z zaburzeniami czynności nerek. Ograniczone dane dotyczące pacjentów z krańcową niewydolnością
nerek lub umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek wykazały zwiększoną ekspozycję
na bupropion i (lub) jego metabolity. (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności wątroby
Farmakokinetyka bupropionu i jego czynnych metabolitów nie różni się statystycznie istotnie pomiędzy
pacjentami z łagodną lub umiarkowaną marskością wątroby a zdrowymi ochotnikami, ale
zaobserwowano większe zróżnicowanie pomiędzy poszczególnymi osobami (patrz punkt 4.4).
U pacjentów z ciężką marskością wątroby Cmax i AUC bupropionu były istotnie większe (odpowiednio
przeciętnie o około 70% i 3 razy) oraz bardziej zróżnicowane niż w grupie zdrowych ochotników;
dłuższy był również średni okres półtrwania (o około 40%). W przypadku hydroksybupropionu średnia

wartość Cmax była mniejsza (o około 70%), średnia wartość AUC wykazywała tendencję zwyżkową
(o około 30%), środkowy Tmax był opóźniony (o około 20 godzin) i średnie wartości okresów półtrwania
były dłuższe (około 4 razy) w porównaniu do zdrowych ochotników.
W przypadku treohydrobupropionu i erytrohydrobupropionu średnia wartość Cmax wykazywała
tendencję zniżkową (o około 30%), średnia wartość AUC wykazywała tendencję zwyżkową (o około
50%), środkowy Tmax był opóźniony (o około 20 godzin) i średni okres półtrwania był dłuższy (około
dwukrotnie) w porównaniu do wartości u zdrowych ochotników (patrz punkt 4.3).

Uwalnianie bupropionu in vitro w obecności alkoholu
Badania in vitro wykazały, że w obecności dużych stężeń alkoholu (do 40%), bupropion uwalniany jest
szybciej z postaci o zmodyfikowanym uwalnianiu (do 20% w ciągu 2 godzin) (patrz punkt 4.5).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W badaniach toksycznego działania na rozród u szczurów, z zastosowaniem dawki odpowiadającej
maksymalnej dawce zalecanej u ludzi (na podstawie systemowych danych o ekspozycji), nie
stwierdzono niepożądanego działania na płodność, ciążę i rozwój płodowy. W badaniach toksycznego
działania na rozród u królików, którym podawano dawkę do 7 razy większą niż maksymalna dawka
zalecana u ludzi (na podstawie wartości mg/m2 - brak dostępnych systemowych danych o ekspozycji),
stwierdzono wyłącznie nieznaczne zwiększenie częstości zaburzeń układu szkieletowego (częstsze
przypadki typowych zmian anatomicznych obejmujących dodatkowe żebro piersiowe i opóźnione
kostnienie paliczków). Ponadto, po dawkach toksycznych dla ciężarnych samic, stwierdzano
zmniejszenie masy ciała płodów.

W badaniach eksperymentalnych przeprowadzonych na zwierzętach z zastosowaniem bupropionu
stwierdzono, że produkt ten w dawkach kilkakrotnie większych niż dawki terapeutyczne stosowane
u ludzi powodował między innymi następujące objawy zależne od podanej dawki: ataksja i drgawki
u szczurów, ogólne osłabienie, drżenia i wymioty u psów oraz zwiększona śmiertelność u obu
gatunków. Z powodu działania indukującego na enzymy, które występuje u zwierząt a nie występuje
u ludzi, narażenie ogólnoustrojowe zwierząt było podobne do narażenia obserwowanego u ludzi podczas
stosowania maksymalnych zalecanych dawek.

Obserwowane w badaniach na zwierzętach zmiany w wątrobie odzwierciedlały działanie indukcyjne na
enzymy wątrobowe. W zakresie zalecanych u ludzi dawek nie stwierdzono działania indukcyjnego
bupropionu na jego własny metabolizm. To sugeruje, że powyższe obserwacje u zwierząt
laboratoryjnych mają ograniczone znaczenie w ocenie ryzyka stosowania bupropionu.

Dane dotyczące genotoksyczności wskazują, że bupropion jest słabym mutagenem u bakterii, ale nie
działa mutagennie u ssaków. Z tego powodu nie występują obawy o działanie genotoksyczne
u człowieka. Badania na szczurach i myszach potwierdzają brak działania rakotwórczego u tych
gatunków.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki
Hydroksypropyloceluloza (470 cps)
Celuloza mikrokrystaliczna krzemowana
Kwas stearynowy
Magnezu stearynian

Otoczka wewnętrzna
Opadry white 29A18501:
Etyloceluloza
Hydroksypropyloceluloza

Tytanu dwutlenek (E 171)
Trietylu cytrynian

Otoczka zewnętrzna
Kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1)
Trietylu cytrynian
Talk

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

Okres ważności po otwarciu: 3 miesiące

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią i światłem.
Po pierwszym otwarciu: nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Pojemnik z HDPE z zamknięciem z PP zabezpieczającym przed dostępem dzieci, ze środkiem
pochłaniającym wilgoć w pojemniku, w tekturowym pudełku.

Wielkości opakowań
7, 30, 60 lub 90 tabletek

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

+pharma arzneimittel gmbh
Hafnerstrasse 211
8054 Graz
Austria

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 6 marca 2020

Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 21.06.2024

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

29.12.2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.